Catholijke Nederlandsche
None
Over zijn toen juist in de geboorte zijnnde Journal, le Monde, rädlegen; ik herkende den persönterstond wieder aard van het onderhoud, en vernam na zijn vertrek, dat ik mij in die ‘opvatting niet vergist had....” Vervolgens deelt de schrijver het gevoelen van pe Lavaline over pe Lamennais mede, ’t welk hoogst omerkenswaardig is, doch waarvan ons bestek het overnemen niet gedoogd. Wij willen echter de volgende beschrijving van pe Lamennats en van het bezoek door den Heer Wap: bij dien zonderlingen men afgelegd, afschrijven. Feniger Rornert pe Lamennais is 56 jaren oud; zijn voorkomen duidt groote scherpzinnigheid, maar iets suws aan; hij heeft de geestelijke kleeding afgelegd,, en met het gewoon deftig burgergewaad verwisseld; zijn appartementen waren kostbaar gemeld; fraaije armstoelen naar den laatsten smaak, prachtige festongore-dijnen aan de vensters, een breede sofa tegen over den sierlijit gespiegelden schoorsteen, de gladde bruine vioer Op Parischüttung tran in vakken met figuren ingelegt. Dat alles stak af bij den eenvoudigen geleerde, dien ik zeker niet in de aanzielijkste straat der stad,. waar bijna enkel schatrijke Engelschen kwartier ne men, zow gezocht hebben. Een zeer fijne blaauwstarlen bril gef nog meer uitdrakking-aan zijn schrander gelaat, doch eo in zijn spreken. was iets bedremmelds, iets, waaran ik geen naan kan geven, maar dat den schijn opleverde, alsof de spreker vrees had, zich geheel te uiten;'— iets stot- terends bij de voordragt, eene snelle maar telkens: af- gebroken taal, eigenlijk lastig en vermoeijend voor ’¢ gehoor. Ik zat nevens hem; hij vroeg naar de gods- dienstwoelingen, die in Nederland, ter zake der af- gescheidenen, plaats grepen; dit noemde hij een be- langrijk verschijnsel, doch waarvan hij gaarne meer, ja, kon het zijn, alles zou willen weten. Voor zoo veel mogelijk, bevredigde ik zijn verlangen. — Jam- mer, dat uwe taal, zeide bij, zoo weinig gekend wordt. en dus uwe Tijdschriften buiten af niet doordringen (1). Wel zou hij, ten behoove van zijn Journal, eene correspondentie. Mod and willen aanknoopen, om opde hoogte dier godsdienstzaak te komen en te blijven; — hij zag in dat alles verband met zijn geliefkoosd: » nieuwste’ stelsel: de Vorsten zijn afvalligen geworden; zij' bedienen zich van de Godsdienst slechts als middel, om te heerschen, en nict-om hunne roeping te vervi.ien: volyoering van het plan Gods, het welzijn der geloovigen. De revolutiz zal zegevieren over de Vorsten; zij zallen storten, en de Kerk zal vrij: worden; het doel Gods vordert zulks; — ieder Christen is verpligt, daartoe meé te werken; de behoefte: an geloof is algemeen; de Kerk zal zegevieren, maar na die overwinning zal de toestand, de vorm der Kerk noodwendig geheel anders wezen, dan tegenwoordig: het geval is; — Catholicismus is en blijé de leus: (1) Reeds eenige jaren geleden gevoelden wij ai! het nvtt van een Fransch Catholiik blad in ons vaderland. Wij onte wierpen daart (2) oe het plan, corresponde den er met eenige ge- letterde vrienden over, doch daar hetzelye geenarlei bijval scheen te vinden hebben wij er yan afgezien, Rev. Von Curistus Kerk, en Rome zal ook bestendig het middelpunt er yan zijn. — Zoo, ongeveer, hing de redenering zamen; doch meest verwonderde het mij, dat Lamennais, die van mijne reis naar Rome wist, mij dienaangaande zooveel goeds, zooveel opbeu-rends, zooveel troostrijiks kon voorspellen, of hij moest vooronderstellen, dat ik zijne vreeslijke A/- jfaires de Rome, die pas in ‘t licht waren, niet gelezen had. Er ligt veel duisterzinnings in dat alles opgesioten, en het kwam mij bij ernstige overwegging van den geheelen zamenhang, niet onwaarschijnlijk voor, dat pe Lamennais, die in de onderneming van 7’ Ave-nir veel geld moet verloren hebben, zich van eene rijk-betalende partij noodlottiger wijze heeft afhanke-ijk gemaakt; dit was ten minste de roep van achtens- waardige lieden in Frankryk, die wel onderrigt meen-den te wezen, dat hij uit zulk eene beurs de reis naar Rome gedaan had; een gevolg daarvan was zijn berucht werk tegen den Zetel van Petrus enal, wat de grijze Christenhoofdstad achtbaars en verkwikkelijks oplevert. Is dit gevoelen gegrond, zoo vernedert het pe LAMENNAIS karakter wel diep, maar toch vermeerdert het bij wel- gezinde harten dat wezenlijke medelijden met de zwak- te, waaraan wij allen, stervelingen, bloot zijn gesteld ; teewijl het de hoop levendig houdt, dat er cen oogen- blik van beraad zal komen, en dat in dien stond de kluisters zullen afvallen, die zulk een man te lang, te wreed omknelden. — Ik voor mij gelööst, dat DE Lamennais, na alle dingen beproefd te hebben, het goede eeniglijk zal behouden. In die stemming heb ik hem verlaten; hij omarmde mij, onder toevoeging der verheven troostwoorden van de H. Schrift: » Beati qui Jugent, quoniam ipsi consolabuntur (Zalig zijn ze, die treuren, want zij zullen vertroost worden). Mijn gemoed kweekt den wensch, dat deze zinsnede weldae dig moge worden vervuld aan allen, die p—E LameENNaIs Christelijk leven beminnen.” (Het vervolg hierna). By der  Catholijke Stemmen. 2-50 Van den Heer N. v. H. ter V.. i » 10-00 Vande Jufgrodwens tes eg a. Die Van een ongenoemde een Coupon.... » 25-00 Bij Jufvrouw Borman te Hoorn gedeponeerd (1) door een vriend van den Heer Micunris.... » 8-00 Pen, Kerw. Heer. B.~ st hr = wjnsk ine So. lanl Das Onee f 48-00 (1) Wij verzoeken nogmaals ons de bijdragen, hetzij in coupons, of bij gelegenheid in specie, te willen zenden. Wij gullen in het vervolg enkel melding maken yan de bijdragen, die wij ontvangen hebben. Aan HET Burgau van pe CATHOLIJKE NEDERLANDSCHESTEMMEN te QGrave » B. N.° 23; ¥ AANKONDIGINGEN. SYMPHONIA. Lektuur van Muzyhale Wetenschappen. Uitgave van C. L. van LANGENHUYZEN EN T. GEERS Jz. De SYMPHONIA, een Muzijkale Lektaur, bevattende: Theorie, Praktijk, Historie, Biographie, Chronologie, Archeologie, Harmoniologie, Akoustiek, Aesthetiek, Instrumenten, Anekdoten, enz.; versierd met fraaije op steen gebragte Portretten, Muzijk-Voorbelden, Figuren en Karakters. Zal worden uitgegeven in Wekelijksche Afleverinigen, te beginnen met den 54en Januari 1839. De Prijs per Jaargang is voor Amsterdam f 4, en voorts, door het geheele Rijk £5, franco per Post. Door de Uitgave der SYMPHONIA hopen de Ondergeteekende in eene tot dusverre bestaande behoefte van Neérlands Muzijkaal Publiek te voorzien. De geringe prijs en de belangrijke inhoud maken alle anprijzing overbodig. De Prospectus is alom te bekomen. Heeren Boekhandelaren die meerdere Prospectussen verlangen, gelieven zich daartoe franco te adresseren aan het Bureau van de Symphonia, Singel bij de Beulingsluis, No 465. AmstTerpam, 1 November 1838. De Uitgevers. C. L. van LANGENHUYZEN en T. GEERS Jzx. * Bij den Boekhandelai J. G. MEYER, te Arnhem, ziet het licht en wordt alom verzonden: Gebedenboek voor Catholgken, door J. M. Hav- BER, de achtiende Hoogduitsche uitgave gevolgd door H. J. Hotrerman, R. C. Priester en Kapel- laan te Hilversum, met gelitographeerden titel en 3 platen. Kerkelyk Goedgekeurd. De veelvuldige uitgaven van dit voortreffelijk gebeden- boek in het Hoogduitsch, welke sedert het jaar 1826 tot 1835, achttien bedragen en de verscheidenheid van gebeden voor alle personen en voor alle omstandighe- den des levyens, alsook voor de overledenen, doet den uitgever vertrouwen, dat aan hetzelve in onze taal, ook een ruim debiet zal te beurt vallen. Prijs £ 3,00. K. H. SEIBT, Het dagelijks offer van den waren Christen, of keur van gebeden voor Catholijken; naar de dertiende uitgave uit het Hoogduitsch. Door H, J, Honrerman, R. C. Priester met gelitographeerden titel en 3 platen. Kerkelijk Goedgekeurd, gebonden 80 cents, ** Deondergeteekende berigt bij deze, dat hij zich alhier als Boekhandelaar in het R. C. GODSDIEN- STIG VAK, gevestigd heeft in de Keizerstraat, B, 315, steeds zullende trachten van alles voorzien te zijn wat tot dit Vak behoort, beveelt hij zich in ieders gunst en recommandatie, welke hij zal trachten waar- dig te worden door eene civiele en prompte dediening. T. J. BRAAM. Rotterdam, 29 October 1838. oe Nommer 47. - 385 — 24 NOVEMBER 1838 -CATHOLIJKE NEDERLANDSCHE STEMMEN. , ) OVER GODSDIENST, STAAT-, GESCHIED EN LETTERKUNDE. gelgk WY escevee woord in my geloven sullen: opdat zy allen éen syn, gelyk Gy, Vader, in my en ik in U: Als JESUS dit gesegd had, woord in my geloven sullen: opdat zy allen éen syn, gelyk Gy, Vader, in my en ik in U: Als JESUS dit gesegd had, woord in my geloven sullen: opdat zy allen éen syn, gelyk Gy, Vader, in my en ik in U: Als JESUS dit gesegd had, woord in my geloven sullen: opdat zy allen éen syn, gelyk Gy, Vader, in my en ik in U: Als JESUS dit gesegd had, woord in my geloven sullen: opdat zy allen éen syn, gelyk Gy, Vader, in my en ik in U: Als J Hebbeende de oogen ten Hemel opgeheven, seide Hy: - bk Heilige Vader bewaar hen, die Gy my gegeven hebt, in uwen naam‘; opdat ry éen sin En ik bid niet alleen voor hen, maar ook voor degenen, die door hun Dat sy ook in ons mogen een zyn, opdat de wereld geloove, dat Gy my gegeven hebt. En ik heb hun de heerlikheid gegeven, die Gy my gegeven hebt: opdat ty touden éen zyn, gelyk wy ook éen syn. Ik in hen en Gy in my, opdat zy volkomenlyk éen zn: en dat de wereld wete, dat Gy my gezonden hebt. Joann. XVII. A. Op dit blad at welk alle Zaturdagen met een Nummer wordt vervolgd, kan worden ingetekend aan alle Postkantoren, en bij de yqornaamste Boekverkoopers in het Rijk. Hetzelve wordt met den Post verzonden voor den prijs van 8-30 in het jaar; het half jaar of kwartaal, naar evenredigheid; zullende de betaling bij kwartalen moeten geschieden. Alle abonnementen kunnen worden opgegeven aan het Postkantoor te Grave; geene andere dan gefrankeerde Stukken en Briéven sullen door de Redactie worden aangenomen, — Aankondigingen worden tegen betaling van 15 Centen den Regel geplaatst. Voor Belgié kan men abonneren aan het Postkantoor te Antwerpen. DE VOLKS- BEWEGING TE KEULEN. hice de meest overeenstemmende berigten, heeft zich het voorval, op den ayond van den 26 October, aus toegedragen. De Kerw. Heer Becxers, Pastor van St. Ursula, een voorbeldige Priester, door zijne Parochianen be- mind wegens zijne godsvrucht, waardigheid en stand- vastigheid van karakter, zijne meéwarigheid, en wele dadigheid jegens de behoeftigen en uitmuntende tas lenten, had, even als in het vorige jaar eene plegtige novene ter eere van de H. Ursula, onder wier aan- roeping zijne Kerk aan God is toegewijd, doen cele- breeren. Des Zondags, den 21 October, had hij in zijne predikatie gesproken, over de-noodzakelijkheid van een standvastig geloof, vooral in de tijden die wij beleven. Volgens anderen heeft hij daarbij ook aan- gedrongen, op de gehechteid aan Rome, en over de jongste allocutie des H. Vaders gesproken, die men in Pruissen zoo veel mogeliik heeft trachten geheim te houden. Zeker is het, dat zijne predikatie de ge- moederen sterk geroerd en eenen diepen indruk gemakt heeft. Den volgenden dag, werd hij bij den Deken Fizz ontboden, die hem in naam van het Kapitel sommeerde, om heut de uitgesprokene prediktien in handen te stellen, er bij voegende, dat hij er nader berigt van zou ontvangen, Die zaak kon in den tegenwoordigen staat van zaken, niet onbekend blijven. Intüschen ging de novene voort. In den nämide dag van den 26, versprende zich het gerucht, dat de Pastor van S. Ursula zou worden gearreste erde en weggevoerd. Het is onzeker, of dat gerucht eenie gen grond had, maar het doorliep in een oogenblik de geheele stad, het volk lieptehoop. Alles stroomde naar de St. Ursula-Kerk: een jonge algemeen gedachte Priester, predikte in dezelve. Men fluisterde elkan- der in het oor, dat de Pastor gevaar liep; met oogen, die bekommering en verontwaardiging mitrukten, zocht men de policie-beambten, die, sedert ongeveer wen jaar, in alle predikatien tegenwoordig moeten zijn, welke door geachte Geestelijken gedaan worden. Een onvoorzigtig woord van een der policie be- dienden, deed de algemeene verontwaardiging uitbars- ten, Men dreef hem met vuistslagen buiten de Kerk, as: Wey 5 aa; Pp) fag — 386 = en toen hij den sabel trok, brak men dien in stukken en joeg vervolgens ook de andere — 386 = en toen hij den sabel trok, brak men dien in stukken en joeg vervolgens ook de andere — 386 = — 386 = en toen hij den sabel trok, brak men dien in stukken en joeg vervolgens ook de andere — 386 = — 386 = en toen hij den sabel trok, brak men dien in stukken en joeg vervolgens ook de andere — 386 = — 386 = en toen hij den sabel trok, brak men dien in stukken en joeg vervolgens ook de andere — 386 = — 386 = en toen hij den sabel trok, brak men dien in stukken en joeg vervolgens ook de andere — 386 Police-agenten Nach buiten. Te 7 ure was de dienst geeindig, ennu stören de de geheele menigte naar het choor. Vele voorna- me inwoners omringden den Pastoor die er zich be- vond; zij namen hem in hun midden en bragten hem naar zijne woning. Kene talrijke menigte volgde, onder het luide geroep van: Leve de Pastoor.... «! De Pastoor bleef aan den ingang van zijn huis staan, en bedankte het volk, voor de blijken van genegen- heid, die men hem gaf, en verzocht de menigte, in stilte naar huis te gaan. Vier en twintig deftige bur- gers, bleven gedurende den geheelen nacht voor zijn huis wacht houden, zoo om hem te beschermen, als om de menigte gerust te stellen. Doch als het volk aan het woelen en aan het gisten is, Jaat het zich niet gemakkelijk door woor- den bedaren. Toen de Pastoor naar binnen was gegen, hoorde men eensklaps te midden der menigte, de kret: “WVaar Fitz,” en aanstonds herhaalden duizende van stemmen: Naar Fitz, naar Fitz! Nustroomde de volksmenigte door de enge straten der stad en sloeg den weg in naar de Cathedrale Kerk, aan welke het huis van den Deken Fitz grenst. Het werd omsingeld. Daar men bezig was met de straat te maken, en de straatsteenen op hoopen lagen wer- den zij in een cogenblik, door eene menigte van han- den opgeraapt, en vilogen door blinden en glasruiten, onder het geroep van: “Leve onze Aartsbisschop! Weg met het Kapittel!” Daarmede niet vergenoegd, drong men het huis binnen, onder het geroep van: “Waar zijn de verra- ders?” Het volk drong in alle vertrekken door en vernielde, alles, wat het vond.: In de keuken ko- mende ging er een groot gejuich op: men vond er ge- braad en lij ©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©©© Sängerlich schon spielte, der er vergaderte volk veröffent. Dieser erst viel vergaderte volk veröffent. Volk er erst viel vergaderte volk veröffent, heft viel vergaderte volk veröffent, onder heft gerettet van: “Ziedaar de magere kost van den kanunnik Finz!” Binnen erst viel vergaderte volk veröffent. Het was zwei duister en er viel veel regen. Intüsse haden de gewapende magt op de been gebragt. Het plein en de toegangen der straten werden bezogen; de soldaten drongen in het huis van Finz en yonden er vijf personen; men greep als wie men verdacht hold. Kn daar zoo als dit gewoonlijk gaat, kinde-fen ep jongelieden, uit nieuwsgierigheid, of wit baldigheid te verdoordrongen, oefenden de soldaten voorananielijk tegen deze hunne gestrengheid uit. Maar het viel niet gemakkelijk, het volk de opgepropte Straten te doen ruimen, en eenige aanvallen met de bajonnet, waardoor sommige personen ge-kwetst werden, waren vruchteloos; men slaagde er miet in, voor dat de dragonders die van Deutz ont- jagen! Te middernacht bevond de stad zich in de gewöhnen rust. Den volgenden dag, waren er ontelbare nieuwesgierigen op de been, om het tamelijk verwoeste huis van Finz te gaan zien. Men drakte, ondanks de schildwachten die het hooren konden, de gevoe-lens van afker, die men jegens dien gehaten man en de personen van Munchen en Husgen koesterde, openlijk uit? De maatregelen welke het ruissisch gouvernement genomen heeft, en die aan Keulen het aanzien eener in staat van beleg zijnde stad geven, getui-gen, dat men ten aanzien van den volksgeest niet gerust is.” Deze gebeurtenis is, zoo als wij in ons vorig N.° anmerkten, vol van gewigtige lessen. Wij zien hier eene openbare demonstratie plaats hebben van de gewoelens des volks, ten opzigte van tweederlei soort van Priesters; de Pastoor Beckers is het voorwerp, van de innige genegenheid des volks, die zich in lude vivats, openbaart: de Pastoor, Deken en Kanunnik Finz is het voorwerp van de algemeene verachting en den volks-haat. — En wat Is daarvan de reden? — Die beide geestelijken zijn als ik mij zoe mag uitdrukken, de personificatien, der twee soorten van Priesters, die tegenwoordig in Pruissen gevonden worden; die, welke de voorschriften van den H. Gods- dienst, die zij aan anderen behooreen aan te bevelen, zelven na leven; die aan Cesar, geven, wat aan Cesar en aan God, wat Gode toekomt, die in alles getrouw zijn aan de heilige pligten van hunnen stand, en zich, noch door beloften, noch door beloften, noch door bedreigingen, tot de geringste afwijking van hunnen pligt Jaten bewegen, en die, welke door hun vieeschgezind en wereld- minnend gedrag ergernis geven; die de heilige belangen der kerk aan hun eigen belang, aan de gunst en de inzigten van een Oncatholijk gouvernement opoffee ren en aan Cesar, ook datgene, wat aan God toe- komt, willen geven, om eigen eer en voordeel te bee Ziedaar dan een treffend bewijs voor hetgene, wat wij meermalen beweerden; dat een gouvernement, ’t welk de leer en discipline der Catholijke Kerk, paar deszelfs in Zigten, tracht te wijzigen, ten einde deszelfs opgmerken te bereiken, en daartoe eenige hoge geestelijken, door gunst, voordeel of. Wanneer zal men dit dan toch eens begrijpen? Wan- neer zal de zoogenaamde staatkunde een stelsel ver- jaten, waarvan het eenvoudig gezond menschen ver- stand, al het dwaze duidelijk inziet? Een stelsel, dat overal onrust en wantrouwen baart, de gemoederen in gisting brengt en eene spanning doet ontstaan, die reeds meermalen revolutien ten gevolge had. De troonen hebben geen steviger steun, dan de vrij- heid van den Catholijken Godsdienst. Eene vrije en onafhankelijke geestelijkheid zal, bij eene vrije were king der Apostolische hierarchie immer voorbeeldig van gedrag, eensgezind en geacht zijn; het volk zal haar eeren en gehoorzamen; en daardoor zal zij een ondoordringbaar bolwerk voor de rust en veiligheid van den staat wezen. In het tegenovergestelde geval (ook hiervan levert Pruissen het bewijs op) zal de geeste- lijkheid verdeeld zijn, de discipline zal verwaarloosd worden, de geestelijkheid, zal in het algemeen, hare achting verliezen, en het volk zal onverschillig of zedenloos, en daardoor teugell Oss worden; ten waren de overwachte verschijning van eenen man van moed en standvastigheid, die in het voetspoor der Apostelen treed, dien staat van zaken doet eindigen en over- aan in eenen crisis, waarbij het gouvernement niets winnen en alles verliezen kan. Mogten eens alle vorsten hun waar belang begrijpen! Dan voorzeker zouden zijn afzien van een stelsel, dat al te strijdig is met den aard der zake, om duur- zaam geluk en rust te kunnen voortbrengen. —eo—oooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooo PROVINCIAL SYNODE TE ALX, Onder de heilzame inrigtingen der Catholijke Kerk, verdienen, de provinciale synuden, in welke de Bisschoppen eener kerkelijke provincie zich met hunnen Aartsbisschop vereenigen, om onderling over de belangen hunner onderscheidene diocesen te raadplegen, en heilzame verordeningen te maken, die geschikt zijn maar de behoeften der tijden, eene voorname plaats. Sedert eene halve eeuw hadden dusdige synodale vergaderingen in Frankrih geen plaats gehad. Het Aartsbisdom Aix, heeft onlangs het eerste voore beide opgeleverd der hervatting van dat heilzame gebruik, *t welk als een gelukkig voorteeken beschouwt wordt, van de vrijheid en den bloei der Feansche Kerk. De Bisschop van Digne, die onlangs zijne demissie heft gegeven, en de nieuwe Bisschop van Algiers, die nog niet gewijd was, waren bij deze vergadering isschop van Bedley, door zijnen voormaligen Vicaris-Generaal, thans Bisschop van Gap, daartoe uitgenoodigd, bij die eerbiedwaardige vergadering tegenwoordig. Zij bestond dus uit de Biss- schoppen van Belley, Fréjus, Marseille, Ajaccio (Corsica) en van Gap, benevens den Aartsbisschop van Aix. 2 De onderwerpen waarmede die prelaten zich hebben bezig gehouden, waren voornamelijk: 1.0 de kerkelijke studien; 2.° de maandelijksche converentien der Gees- telijken van de respectieve cantons; 3.0 het onderwijs der jeugd. é De Gazette du Midi, breedvoerig over die onder- werpen sprekende, zegt, betrekkelijk het laatst ge- melde: » In 't algemeen schijnt het, dat alle de kwestien, welke betrekking hebben, tot het Godsdienstig onder wijs en de opvoeding der kinderen, van den kant onzer Bisschoppen!, het voorwerp eener merkbare voorkeur en der ernstigste oplettendheid zijn. Daar, inderdaad is het leven; daar is de toekomst van ons gelööt, niet alleen in Frankrgyk, maar  de Bisschoppen meer dan ooit sollidair aan elkan-der en dit is niet een der geringste voordeelen dier bijenkomsten. Een bijzonder Bisdom heeft op die wijze, voordeel van den ijver-, van de verlichting en de belangstelling van onderscheidene Bisschoppen te venss De geheel exceptionnele toestand van Corsica, verdiende in dit opzigt bijzonder de aandacht der Ie-den van de vergadering te Aix. Wij weten dat de jonge en ijverige prelaat, welke die kerk bestuurt, en die reeds zoo veel voor hare toekomst gedaan heeft, door, schier zonder hulpmiddelen, een groot en een klein Seminarie, van welke inrigtingen de diocese ontbloot was, daar te stellen, en die reeds veel goeds voortbrengen, meent niet genoeg goeden te hebben door het openen van scholen voor de Geestelijken en het vormen van Priester, die even verlicht als God-vruchtig zijn. Hij wenscht zijn Apostel-werk, zijn beschavings-werk, te voltoijen, door Corsica te vervullen met godsdienstige onderwijzers. Zijn inn igste overtuig is, dat de verzachtening en verbetering der zeden, slechts tot dien prijs kan verkregen worden. Wij gelöven werkelijk, dat men in het kinderhart zel, dat gevoel van woeste fierheid, die zich ontwikke-lende, vervolgens het brandpunt wordt van dien haat en die verschrikkelijk, die zich ontwikke-lende, vervolgens het brandpunt wordt en met den wortel uit te roeijen. Als men dien noodlottigen hartstog slechts eenig zins laat groen, wordt het bijna onmogelijk hem te doven, of te bedwingen. En dan zelfs, zoo er nog een middel over blijft is het, door op de ouders, den heile zamen invloed terug te doen werken, die op hunne Kinderen wordt uitgeoefend. De ondervinding heeft sytoond, hoe vermogend dat middel is. Fen der afgelegenste kantons van het eiland, was ook dat, waar de erfelijke vijandschappen het bitterste waren; er ging niet eene week voorbij zonder dat de verschrikkelijke Vendetta er eenig slagte offer maakte. Het scheen eene schrikbare razernij van uitroeijing te zijn, waartegen men geen hulpmiddel meer wist aan te wenden. Vier broeders der Christylijke scholen werden naar dat oord gezonden. Het goede dat zij er te weeg bragten, door hun voorbeeld en door hunne lessen was even snel als verbazend, even heilzaam als algemeen. ‘Ten eenigen tijd, waren de vijandschappen uitgedelgd, de familien ontwapend en vreedzaam. Alles was van gedaan versanderd en de moorderijen hadden opgehouden. _» Giedaar een feit, hetwelk men den Bisschop van Ajaccio heeft hooren verhalen, en men begrijpt thans, waarom hij meent, dat de grootste behoefte, welke Corsica thans, heeft, die aan broeders der Christelijke scholen is. RO (1) Wraakzucht is de hoofdtrek yan het karakter der Cor- sicanen. De haat .is bij hen onyerzoenlijk , em eene soort, van nationale eigenschap geworden, REDe 388 Zulke wonderen worden door een echt Christelijk Onderwys te weeg gebragt! Wat een onchristelijk on- - derwijs te weeg brengt, weten wij helaas! maar al te wel. Het is dus natuurlijk, dat dit gewigtig punt een der hoofdonderwerpen van de zorgvuldigheid der Fransche Bisschoppen is, en dat reeds de eerste pro- vinciale synode, zich daarmede heeft bezig gehouden, GEREFORMEERDE STEMMEN OVER CATHOLI- — CISMUS EN PROTESTANTISMUS, | (Vervolg en Slot van bladz. 382). » Hoe dit zij, het Catholicismus gaat nog niet heen. Maar ook het Protestantismus niet. Alleenlijk het kenne zich zelve-,. en zoeke zijn-leven, zijne toekomst, zijne bestemming niet in datgene, waardoor juist integendeel dood en ondergang aan hetzelve wordt gedreigd. Zijn leven is het getuigenis van Gods Woord; zijne bestemming het wijzen op eene gantsch andere. Kerkenkhedeeling dan Catholike of Protestantsche; zijn toekoms® lost zich op in de verwezenlijking der voorzeggingen van het heerlijk Koningrijk Gods.’ Laat het zich begrijpen, hoe men zoo veel ongee rindheid en verstandelooze dweeperij openlijk schrijve, en onder de oogen van een verstandig. publiek brengen durft? — Het Protestantismus kenne zich zelve! Als het zoo gelukkig was, dat het zich zelve kende in zijn anti-Christelijke, anti-Bijbelsche verzetting tegen de door God gestelde magien en daar-door tegen Gods bevel en schikking, regt kende, zou het zich schamen, zich langer op den Bijbel te beroepen, die met ronde woorden zegt, dat de zulken een oordeel over zich halen. Zin leven (dat van het protestantismus) is het getuigenis van Gods woords en treurig leven, van welks aanwezen en voortdus ring Gods woord de getuigenis geeft: “Er moeten ook ketterenijen zijn!’ De bestemming van het protestantismus: Het wijzen op eene gansch andere kerke bedeeling dan Catholijke af Protestantsche; dus. zal dan toch na de me ening van dezen schrijver, als het protestantismus zijne bestemmung bekommen het, Caatholicismus en protestantismus heen gaan, om plaats te maken voor eene andere kerkbedeeling. Gaarne geöven wij, dat het protestantismus weldra de hoogte zijner bestemming bereikt hebben, en, door een een nieuwe ketterij vervangen worden zal. Facto is dit reeds’ met het protestantismus der Luther en Calvijnen het geval; het is reeds, door een zoogenaamd algemeen Christendom allerwege verdrongen; doch men gal denkelijk niet ligt“ den geliefden naam van protestantig. © mus laten varen en zich zoo lang mogelijk, aan het droombeeld eener protestantsche kerkraut zou vervangen worden, is in onze oogenaamd, 200 onbijbelsch, zoo strijdig met de stellige beloften des Heeren, dat wij het niet der moeite waardig keuren, om er ernstig op te antwoorden. Maar nu‘de toekomst van het protestantismus? Zine tockomst lost zich op in de verwezenlily- Hing der voorzeggingen van het heerlijk Koningrak Gods. Tegenwoordig gelöst in zwakheid, is niet anders dan het gevoel van eenen afgeleefden grijsaard, die zich alles moet laten welgevallen, omdat hem alle sterkte naar de wereld en het vieesch geheel ontbreekt. Dit is de ware tegenwoordige toestand van het Calvinismus- Het benijde de Roomsche Kerk hare pracht, haar vast- heid, hare ordeningen, hare eenheid niet. Want juist dat al- les is bewijs vat onbestanbärheid, daar waar het door men- schen gewrocht werd voor of buiten den tijd en de bedeeling, van God gesteld.” Buiten de bedeeling door God gesteld, kan geene éenheid zijn: menschen kunnen de eenheid niet tot stand brengen, omdat de eenheid het goddelijke ken- merk is, waaraanp de wereld kan weten, dat de eeuwie ge Vader zijnen Zoon Jesus Curistus gezonden heeft, en de Kerk, in welke alleen die eenheid gevonden wordt, door Hem gesticht is! En waarom zoudt gij toch meer de pracht der Schismatieke, Griek- sche, Armenische en Russische kerken benijden? Men heeft im mer zoo veel te zeggen over de PRACT der Roomsche Kerk en men hoort noort van de PRACT der zoo even genoemde, van de Roomsche Kerk ge- scheidene kerken spreken. Weet gij, wat hiervan de réden is, lezer? — Ik zal het u zeggen: de Room- sche Kerk moet en zal de groole Babelsche hoer uit den Apocalypsis wezen, ja, het protestantismus der Luthers en Calvijnen, heeft het duidelijk in Gods woord gevonden! Opens. XVII. 3 en 4, Zag de H. Apostel de groote Babelsche hoer zittende op een scharlaken root Beest, dat vol was van namender (Godts-} laste- ringe ende hadde seven hoofden ende tien hoornen. Ende deVrouwe was bekleedt met purper ende scharlaken, ende verciert met gout ende kostelick gesteente, ende peer- len, ende hadde-in hare hant eenen gouden drinck- beker vol van grouwelen. ende van onreynigheyt has rer hoereryee (Vert. van den Staten Bijbel). — Ziet gij, dat alles is immers onwederlegbaar? De groote Babelscke Aoer y is, door den H. JOANNES prachtig uit- gedoscht: gezien: de pracht der Roomsche Kerk, is algemeen bekend; diensvolgens Is de Roomsche Kerk de hoer van Babel. Het kan het protestantismus weinig, haten en ons weinig deren, of het de vastheid der Roomsche Kerk al den niet benijdt. Wij weten, dat die Kerk op de Steenrots Petrus gebouwd is, en dat de porten der hear vruchteloos zullen bestrijden. Het ordeninningen en hare éenheid, zijn even als hare vastheid de gevolgen en bewijzen tevens harer Goddelijke stiche: menschen konden dat alles niet daarstellen; en nog minder achten eenwen doen voostduren! Dat alles ig heerlijkheid dezer wereld, even als alle heerlijkheid dier wereld een bloem des velds die verdort, een distel en doorn ter verbranding. Het Protestantisme, dat waarlgk van God is (1!!!) en niet van den mensch, verkondigt der wereld geene toeneming van verlichting en beschaving, maar Jesus Curistus en dien gekruist. 3 ; Hoe zullen zij prediken, indien ze niet gezonden zijn?’ Vraagt de groote Apostel Paunus. Het protestantismus moet dus zijn; het waarlyjk van God is: dit kan het slech Tas op tweederlei wijze: door deszelfs geregende middelijke zending van de Apostolische Kerk an te toonen; of zijne onmiddelyke zending, door alles afdoende mirakelen te staven. Magtspreuken doen hier niets af. Als het protestantismus Jesus Caristus en dien gekruist verkondigt, dan begaat het eene groote misdaad, als het dien gekruisten Curistus anders verkondigt, dan Hij zelf aan zijne Apostelen bevolen heeft; dan moet het beginnen, met zich te onderwerpen en te gehoorzamen aan die Kerk waar tegen het nog protesteert. Want Jesus Caristus zelf heeft gezegd: » Wie de Kerk niet hoort zij u als een het en tollenaar:’ en het protesteeren tegen die Kerk kan dus niet anders dan eene afschuwelijke misdaad in de oogen van den Godmensch zijn. In de zerkäracht de Hervorming de muren van Jericho instorten op het gelud der bazuin van Gods Woord. Dat Woord, als de fakkel bij het breken der kruiken door Gipp- ons kleine krijgshoop in de hoogte gehouden, was het zwaard dat Midianiet en Amalekiet op de velden van Gods Kerk hier op aarde versloeg. Kan men de onbeschaamdheid verder drijven, in een land, waar de hervorming zich door het zwaard ves- tigde, dat zij door het zwaard veroverde en aan Het wettig gezag van zijnen vorst onttrok! Zij zou met Gods woord met dien fakkel by het breken der kruie hen door Gideons kleine krijgshoop in de hoogte ge= houden, weinig hebben uitgevoerd. Neen, dat was niet het zwaard, dat Frankr#k door burger-oorlogen tijsterde, en in Nederland eene revolutie te weeg bragt. Het zwaard der hervorming was wel een echt vieesehelijk moordzwaard! Lurner als een Exnia, en Canvyn als een Samuén, zagen onder de prediking van dat Woord, donders en plasregenen Gods op -- 390 — onder de prediking van dat Woord, donders en plasregenen Gods op -- 390 — onder de predicking van dat Woord, donders en plasregenen Gods op -- 390 — onder de predicking van dat Woord, donders en plasregenen Gods op -- 390 — onder de predicking van dat Woord, donders en plasregenen Gods op -- 390 — onder de predicking van dat Woord, donders en plasregenen Gods op -- 390 — onder de predicking van dat Woord, donders en plasregenen Gods op -- 390 — onder de predicking van dat Woord, donders en plasregenen Gods op -- 390 — onder de predicking Dien akker nederdalen, op het gebed van het hun ge-schonken gelööt. Of de prophetische schrijver, hier gedroom heeft, weten wij niet; doch hij moet gedroom of gedelireerd hebben, of hij is verpligt, om door bondige bewijzen hebben, of hij is verpligt, dat hij hier aanvoert. In de geschiedenis is er niets van bekend. Het fbloed van Curistus voor het verbroken hart des zon-daars, de heerlijkheid van Curistus komst en Koningrijk voor het naar bevrijding zuchtend schepsel; ziedaar hetgeen ons Protestantismus beloven, dat is, waarop het wijzen mag. Het kan beloven en wijzen, zoo veel het wil, het kan niet geven, niet bewizen. Het Pantheismus der Eeuw vertoone in de verte het toover van een Godheid, uit menschen volmaakhaarheid en oontwikkeling gevormd. Het Catholicismus viele zich met een voortzetting zonder eind der Kerk en heerschappij van Rome. Het laauwe Protestantendom der eeuw verkeere die denkbeelend in een onbestemd Rijk van waarheid en deugd. Het echte Protestantismus stelt niet zich zelle, maar de beloftenissen Gods daartegen over: den ingang van de volheid der Heidenen, de wederbrenging van zee tot zee en van de riviere tot aan de einden der aard: Sion tegen over Rome, den Curistus Israéls tegen over het Pausdom en tegen, over allevalsche Curisrussen der Eeuw: de wedergeboorte der aarde, door oordeel en loutering, tot eene plaats van gerechtigheid, een zetel der heerlijkheid van het Koningrijk Gods. Wat dunk u lezers! van dusdanige uitzinnige dwee-perij? Gij ziet, dat het RgyAé *t welk door het echte protestantismus, der stervende Gereform Eerde Stemmen, in hersenschimmigheid het Ryk, waarvan het pantheismus droomt, hat Ryk, dat door het laauwe protestantendom te gemoed wordt gezien, verre over-treft, — Alleen het R&A van Cueistus, de altoos zigtbare Kerk, door den God-mensch gesticht, die Hem werkelijk, als Middelaar, God en Koning huldigt en aanbidt, sedert achten eenwen gehuldigd en aangebeden heeft, en, tot aan de voleinding der wee red huldigen en aanbidden zal, die vastheid en eenheid bezit; met een woord het Catholicismus, BESTAAT werkelijk, het is een onloochenbaar factum; al die overrige Rahen zijn droomerijen eener ingebeelde toekomst. Dat echte Protestantismus, zu het dien al teaardschen en bekrompen naam voor een zoo zalige en heerlijke roeping mag dragen, late dan gaarne aan zijne mededingers het werken op hetgegen zij de massa’s noemen, over.” Dat is, met andere woorden, het ziet af van de vermetele beweering: dat het waarlyk van God zy. Want het Goddelijk bevel, door onzen Heer Jesus Curistus, met uitdrukkelijke woorden, aan het echte Apostolat, dat waarlijk van God is, gegeven, luidt: “Onderwijst ALLE volken hen leerende enz.;” ’t welk toch wel heteekent: werkt op de massa’s! Overigens is de Catholicik door Jesus Curistus gestichte Kerk, het Catholicismus niet de mededinger, noch van het daauwe protestantemus, noch van het daauwe protestantemus zich vermeel, tot mededinger van het Catholicismus opgeworpen. Wij weten, dat het slechts eerstelingen zijn wat in deze bedeeling der Kerk op aarde wordt geogst; de toebrenging, der yolken, de overdekking der gansche aarde met de bedeeling der Kerk op aarde wordt geogst; de toebreng, der yolken, de overdekking der gansche aarde met de Kennen van God in Curistus blijft voor een later, een volheerlijker oogenblik weggelegd.” Si En hoe weet gij dat? Zeker niet uit het Evangelie, of uit de Brieven dec Apostelen, die zulk een gedroomde nieuwe bedeeling noort verkondigd hebben: maar gij meent, in uwe vermetele blindheid, dat gij het pro- phetisch woord der Openbaring van Joannaes verstaat; gij neemt uwe meening voor de waarheid, gij misleidt daardoor anderen en durft dan zeggen: wiJ WETEN! Wij Jaten de Roomsche Kerk zich verheffen op eene Kerk, waar buiten geene zaligheid is, met den Paus aan het hoofd 3. Ossen is de ware Kerk, de Gemeinde die uit alle tongen, Jen-na-tién, en geschrijften gekocht is door het bloed des Lams Gods.” Zoo beschrijft ons de Apocalypsis de Hemelsche Kerk: en het is de teak der Aardsche Kerk; buiten welke er gegen zaligheid is, om de wüverkorenen uit alle ton- gen, en natién, engeslachten, toetebrengen, door hen de verdiensten van het bloed van het goddelijke Lamy door het bad der wedergeboorte, mede te deelen.e maar aan die woorden der Openbaring den zin te gevoelens, alsoferstond: » Uit alle gevoelens, en dwalingen, en hettergen,” is de ongerijmdste aller onrijmdheden. Met dat gelöst, met dat uitzicht in het hart, zoeke ons Protestantismus alleenlijk te getuigen, alleentijk te houden wat het heeft, te zorgen dat niemand zijn kroon wegneme.” or t Mien ziet, het is altoos de Apocalypsis, waaruit al de denkbeelden en uitdrukkingen wan dit zonderlinge stuk genomen zijn, dat waarlijk een meesterstuk van fanatismus, mag genoemd worden. 7” “Zo kan het ook in dezen tijd op zielen niet slechts, maar is het de wille Gods, op maatschappijen, op volken, op dennastién weldadig werken; niet als macht, maar als getuige-nis, niet als alleen behoudende Kerk, maar als verkondigster aan Sion, dat zijn Koning komt, dat zijn heil nabij is.” De Hemel beware alle zielen, maatschappijen, volken en dynastién tegen de werking van een fanatismus, dat alles behalve weldadig is! Zwak en als verdwijnend moge dit Protestantisme, bij het verzwakken en inzakken van z00 menig zijner vormen en alou- de vastigheden schijnen: het Woord, waaruit het eenmaal ont-stond gelijk het Christendom zele, is eeuwig, is altijd het zelfde, blijft altijd levendig. Het Woord, waaruit het Christendom geboren werd is zeer verschillend van het woord, waaruit het Pro-testantismus ontsproot: het eerste was: gehoorzaam gelof; het andere: Protestecrende opstand. — lets, welks vormen en aloude vastigheden VERZWAKKEN EN INZAKKEN, Schijnt niet slechts zwak en als verdwijnen; maar het heeft werkelijk zijne kracht verloren, en zal weldra verdwijnen, om door eene nieuwe ketterij te worden opgevolgd; even gelijk de Gereformeerde Stemmen, (als de belangstelling nog groot genoeg is) zullen opgevolgd worden door: Stemmen en Beschouwingen. En jünst in den wanneer de kracht geweken schijnt, en de “ised aanloopt als een stroom, verheft de Allerhoogste Zijn anier,” Wij vertrouwen, dat onze lezers, even als wij, deernis zullen hebben, met menschen, wier zooge- naamd Christendom in zulke droomerijen en dweepe- rijen bestaat, en met die ongelukkige, die zich door gulke dlinde leidslieden der blinden, op den weg der dwaling laten voortslepen. AUTHENTIEKE NOG NIET MEDEGEDEELDE STUKKEN. Wi zijn met de mededeeling der authentieke stukken, betrekkelijk de zaak der gemengde huwelijken in Pruissen tot het antwoord gekommen, door den Pruissischen gezant Bunsen, op de confidentieele nota van den Kardinaal Lamprusenint (2). De vertaling van dat stuk, was waarlijk een vervelende, een walgelijke taak: het is langwijlig en een meesterstuk van sluwe huichelarij, dat, als men met den geheelen toedragt van zaken bekend is, niet dan verontwaardiging kan baren. Wij willen echterjons gegeven woord Honden, omal de stukken achter de voorstelling der daadzaken geplaatst, aan de lezers van ons blad mede. te deelen; en daar wij, op algemeen vers zijn met den aanvang van het volgend jaar, den draad van de geschiedenis der Hervorming in Nederland, door het gewigt der Pruissische aan-gelegenhen, afgebroken weder op te vatten, en die gewigtige geschiedenis geregeld te behandelen, wen-schen wij de mededeeling der nog ontbrekende stukken, in de nog volgende N.os van dit jaar te doen, en daar de onderhavige nota bij uitstek langdradig is, zullen wij dezelve in het gewon formaat van ons blad, afzonderlijk gedrukt, met het N.o van de volgende week gratis aan onze geabonneerden verzenden; zu donnen zich anders waarschijnlijk beklagen, dat wij zoo veel plaats in ons blad, aan 2nlk een stuk had-den ingeruimd. MIJNE REIS NAAR ROME, in het voorjaar van $837, door Dr. JAN-J. HF. War enz. (Vervolg en slot van bladz. 383). Aandoenelijk was de ontmoeting van Sinvio Pent. co met wien de heer Wap vroeger, bij de toezen- ding zijner vertaling van Sinvio's werk over de plig- ten, schriftelijk reeds eenigermate had kennis ge- maakt. Waar de misdige taktiek, die, daar zij lijnregt strijdig is met de oude Hollandsche trouw, on- ze natie waarlijk tot schande verstrekt, te weten het verraschen van voortreffelijke Catholijke werken, door vermikte, onvolledige, of, zoo het het, omgewerkte vertalingen, hier te lande veel heeft toegebragt, om den vromen Sinvio Pexico te doen miskennen, wil- len wij nog iets vit het onderhoud van Dr. War met Sinvio Pexuico afschrijven. > eco,» Ik wenschte, dat allen, die het goede voor staan, Prxuico zien en spreken konden; zij zouden (1) Zie ons N,° van 28 September 1838, >een edel mensch en een vonkelend vernuft in denz elf- den persön vereenigd vinden, een man, eenvoudig als een kind, een geleerde, in wiens omgang een Byron en Gérne zich verlustigden. — Hij verhaalde mij, den 24 Junij, 1789, te Salluzzo, in Piémont, te zijn geboren, en, schoon dus reeds nagenoeg vijftig jaren oud, teekende zijn aiterlijk een groote dertig. Het griefde mij, dat ik Pentico zoo weinig loffelijks nopens de Nederduitsche vertaling zijner Prigioni kon mededeelen; — dat boek is onder de handen eens taal-bedervers geraakt, en heeft alle waarde verloren; het ich, helaas, een onzin geworden, dat boek, waarover al, wat, gevoel en smaak voor deugd en schoonheid koestert errukt heeft gestaan (1): — het is een on — zin gewor op de kwade trouw der oay temo aE aE wij hebben hier, van Duitsckiand niet aan rt Beo letterkunde; wil men zien, wat recenseren is, men sla over de hoogduitsche vertaling van Peniico’s Werkken de Allgemeine Literatur-Zeitung voor Maart, 1835 (no, 51 S. 401) op: ook door zal men lezen, wat CHATEAUURIAND mij’ zeide nopens het maken van overzettingen; die een auteur anders vertoont, dan hij in de daad zich voordoet, pleegt een schelmstuk, en moest uit de letterkundige wereld verbannen worden (3), Het ware te wenschen, dat lieden van gehalte, zoo als des heeren van Kesterens leveranc Der Tienja- rige Gevangenschap, voor levenslang naar den Spiedberg verbannen werden, waar men hun zelfs geen glasscherf of spijker mogte toestaan, om hunne wartaal niet hier of daar neér te kunnen kratsen. Waar manen als een Pexyico en Maroncenii jaren lang kousen hebben moeten breijen, daar behoorden zulke elleendelingen ten minsten dag en nacht steenen te zagen. Met belangstelling zal men de bijzonderheden lezen van het bezoek bij Hollands oud-koning Lopewisx afgelegd, wiens verblijf te Mlorence, de heer War, toevallig ondekte. Gaarne zouden wij ook cenige uittreksels leveren, uit de beschrijving der plegtigheden van de Goede 