Vaderlandsch woordenboek. 35 deelen and Byvoegzels 13
Jacobus Kok
Voorttout, eene Ambagtsticerlijkheld en Dorp, in RAsja. fand, ter wederzijde van dé Trekvaart rusfchen de Steden Hiaarlem en Leiden, doch naast ean de laaistgenoemde Stad4 van welke het Dorp bijkans achuienhonderd Roeden: Jegt Het Ambagt vinden wij begroot op de destitution der vijfénvijf- tig Morgens en tweehonderd tweehvijftig Roeden Lands. Daar binnen leggen zeer veele Duinen, welke voorttiaals van Konijnen plagten te krielen, doch, zints een goed santa! jad ren, tot groot voordee!l der nabuurige Landen, daar van ont- bloot gehouden worden. Voorhout, wil men, heeft zijacn A 2 naam - a 4° VOORHOUT, VOORHOUT. (JOHANNES) = rig, naam ontleend van een Hout of Bosch, daar het voor: of tégen aan lag. Volgens de aloude Kronijken zou dit Bosch zéer groot geweest zijn, en zich heel tot Haarlem hebben vitgefireke': zo dat men het ‘Haarlemmerhout voor een over- blijfzel daar  vermeld, het tegenwoordige Voorhour zij, is van hooge Oudheid. De Kerk, pronkende met een ffaaien ‘spitzen Toren, was eertijds eee Parochiekerk, aan den H. BARTHOLOMEUS toegewijd. Vand hier das de Kermis van het Dop, nog het den, kort naa den “feestdag van dien ‘Heilige gehouden worden: De Gemeeth der Hervormden wordt bediend door hasren eigem Leetaar, dien zij, voormaals, met het nabaurig Noordwijker-kout plaß gemeen te hebben. ee : ‘ Zie VAN BEROWEN 5 Batavia 4 Vooruour, ¢ JOUANNES ) gebooren, ‘op den elfden: aber des Jaars 1647, aan den Usthodra, aan den Amftel, hade tot Vader een Hofologiemaaker; die zijnen Zoon, in ‘t erst, ‘int zijhe handteering wilde opbrengen, doth ‘tadethand deszeifs zucht voot de Schilderkunst befpeuteride, deeze roe-ping der Naguure volgde, Eerst oeffende hij zich onder KoN-SANTYN VEXBOUT, een békwaam’ Lliftoriefchilder te Gouaa, en vervolgens te Am/fferdam, onder JOAN VAN ‘NoORT, eem Hiftorie- en Portretfchifder. Elf jaaren als leerling gewerke hebbende, begaf hij zich, in den Jaare 1670, in ’t huwelijk. Twee jasren daar naa Om de geweldenen, der Franfchen te ontwagen, begaf hij zich oa de Fredrikfied, alwaat 2ijae Inisvrouw veeie aanziellijke.en rijke bloedvrienden hadt. Geringen-opgang, egter, maakte hier zijne kunst, wierdt VOORHOUT, diensvelgens, te raade, zich met der woon pa Hamburg te-begeeven, «Hier vervaardigde hij, door aanhou-denden viijt, een aamtal Kunsttafereelen; die hem, evenwel, niet zo veel voordeels aanbragten, als de kunst en viijc, dene an befieed, wel zouden verdiend hebben. [let fterfjaar van onzen Kunstichilder is ons nict geblecken. Zie MOUBRAKEN, Voorn, Voorn, (Het Land van) een. Vermaerde landfreck in Zuidholland, hebbende de gedaante zu niet van een Liland, immer van een Schiereiland; als wordende ten Noorden van de Maas, ten Zuiden van het Hollands Diep en Hariogyiier, en ten Westen van de Noordzee befpoeld. Het vermaerde Goereefche Gatt loopt digt langs dit Land. Hellevoct/luts legt aan dic Zeegat, *c welk van de grootfte, zelf van Oor-Jogfchepen kan bevaaren worden. Het Gat van de, Maaze, insgelijks een Zeegat, hoewel voor kleinder Schepen, flreke zich langs de andere, of de Noordzijde. De grond. dezere landftreeke is zeer vet en zwaar, en, diensvolgens, -veugtbaar in allerlei voortbrengzelen der asrde.. Van ouds was, Voore en Souvereiniteit op zich zelve, welke door haare eigen afgezonderde Wetten, Inzettingen en Gewoonten beftierd wierdt; hebbende hasre eigen Overigheid, Landvoogden, Stadhouders en Souvereinen Raad, zijnde de St. Ahouders van bijzondere Lastbrieven voorzien geweest. Vau hier dat wij eenen volgrecks van Heeren van Voorn ontmoeten, beginnen- de met PELGRIM, jonger Zoone van DIRK DEN VI, Graave van Holland, die, in den Jaare 1140, of 1141, daar mede wierdt begiftig, en eindigende met Vrouwe MARIA, naa welker overlijden, in den Jaere 1482 voorgevallen, de Heer- lijkheid. kwam gan MAXIMILIAAN van. Oostenrijk, die haar met de Graaflijkheid véreenigde. De Regeering van Voorn beftaat uit een Kollegie van Bal. juw en Leenmannen.: De Baijuw, die tevens Baljuw der Stad Brielle, en Opperdijkgraaf en Houtvester van den Lande van Voorne is, en zijn ampt zijn leeven lang bekjeedt, heeft verfcheiden Stedehouders onder zich. De Leenmannen zijn. tico in getal, Het Kollegie vergadert gemeenlijk alle Maan- dezen in een der Vertrekken van het Stadshuis in den Aries. Voorts is over het Land van Yoornen een Raad en Algemeen Rentmeister der Domeinen van hun Edele Groot Mogende, die veel gezags heeft. Van de alonde onafhausklijkheid dee. Es Landschaps befürmen men nog een overblijfzel, in den Algemeenen Dagvaart, welke jaarlijks, in de Raad- of Vroedfchapskamer op het Stadshuis der Stad Bréele. Zij beltaat uit den Baljuw van A 3 ; Voorn sy VOORN, (Het Land van) VOORSCHOTEN. Voorn, den Raad en Algemeenen Rentmeister der Domeinen, vier Leden der Vroedfchap van Aric, en de Ingelanden of breedite Geforden; voor hoedanigen hier gehouden worden, die ten minstte honderd Gemeten Lands bezitten, of honderd-vijftig Guldens in de gewoone Verpondingen opbrengen. In de Vergedering van den Jaare 1744 telde men honderdentn. Exestig dusdenige Ingelanden, die er in person, of bij vol-magt, verfcheenen, Voorts is het Landschap verdeeld in Oostvoorn, Westvoorn en Zuidvoorn, lieder dezier Diftrikten he eft zijne bijzondere schikkingen, aangaande cenige zaa- ken, hun bijzonder eigen, als Dijksgerigten, Heerlijkheden, en diergelijken. De Steden, Dorpen, Heerlijkheden en Polders, in ieder dezier Afdeelingen gelegen, worden, onder afzonderlijke Artikelen, in ons Woordenbock befchreven. VoorscnoTen, eene Heerlijkheid en Dorp, in RAijniand, tusfchen de Steden Leiden en Delft. Het Dorp lege, onge veer, cen uur gaans van de eerstgenoemde ‘Saad, aan den Rijdweg. Reeds in een Gefchrift van den Jaare 866, vind men daar van gewag gemaakt, onder den naam van Fore Jehote, of Forfchote, De Kerk van het Dorp, meent men, zou ook reeds in dat jaar in weezen geweest zijo. Doch, even als veele andere Geftigten, heeft xij in den Spaanfchea Oorlog zeer veel geleeden, en is, zedert, tot haaren slouden puister, nimmer te rag gekeerd, De ‘Toren is voorzien van enen fraaien Spits, en van eenen kleinen, op ieder der vier hoeken; een bewijs, meent men, dat het eertijds een Paro-chiekerk geweest is, Wan binnen is de Kerk zindelijk, en met een goed Orgel voorzien. Het Geflags van wass@Naak WAN DUIVENVOORDE heeft aldaar eene begraafplaats, san de regter zijde van het Gebouw, alwaar voor deezen eene Kapep plagt te ftaan Voor stoverige bedraugt het geeal det Huizen omtrent twelhonderd; cenige van welke freimmerd zijn. De Heerlijkheid wordt gefchat op ruim vijftien honderd schtändertig Morgens Lands, In dezelve legt eens groote menigte Adelijke Kafteclen en sangensame Lusthügen. Voorst, VOORST. (De) > soi ae eel Voorst, een Geldersch Dorp, gelegen in het Landdrost- ampt van Veluwe, ongeveer cen half uur gaans ten Westen wan de Stad Zasfen. Het is een fraai en welvaarend Dorp, in een aagngenamen oord gelegen. De Hervormde Gemeente wordt "er door haaren eigen Leeraar bediend. Men vindt in den omtrek „Papiermoiens. Voorst, (De) een Havezaat, in Gelderland, in het Schourampt van Zusten, bij het Dorp Warnsfeld, een wel- nig ten Oosten van de Stad Zusfen, en dus onderfcheiden van een ander Voerst, op de Veluwe gelegen, zo even ver- meld. Het pragtig Huis e Voorst, is in den Jaare 1700, op kosten van Koning wittem pen III, gebouwd, en door hem aan den Graave vAN ALBEMARLE veréerd. Het is alle- zins Vorstelijk gebouwd: zijnde het Huis zelf van witten Hardfteen, en de Vieugels van gebakken fteen zeer fierlijk opgehaald. De werklieden waren voorbedagtelijk uit Enze- Land herweaards ontbooden, en hebben, in alles, de keurlijk- fte Engelsch Zilverwerk en van ‘¢ fijnst Sakfisch Porcelein. Men vertoont ‘er de Slaapkamer van Koning witLem ven IIL, die zestigdu izend guldens van Meubileeren zou gekost hebben. Bij het Huis zijn fraaie Boschaadjen en een nette Tuin. Ge- duurende het leeven van Koning wittem DEN III, befteedde de Graaf veel gelds om dit Lusthuis in luister te doen uit- muuten. Men wil zelfs, dat ‘er de rondsom woonende Land- lixden om fijden moesten, en dat de Graaf zich van hun Land bediende, om toegangen tot zijne Plaats te meaken. — Ook zegt men, dat hij hun hee water onleiden deedt, om "er zich, tot het maaken van Fonteinen, van te bedienen. Wat hier van zijn mag, naa ’t Jear 1702, rukten de Land- lieden ’s Graaven fcheidpaalen uit den grond, em ontzagen zich niet, eenige toegangen na’t Huis te Voorst om te spittten. Het water wierdt ook afgeleid, zo dat het groot Fonteinwerk agter blijven moest. git |. A4 Voorthülzen, Vorden, en der Gelderland, in der Landdroste amt van Veluwe, onder het Schöpf van Barneveld behoorende. Het lege een uur ganz ten Noorden van het vermaarde Dorp van dien naam, aan de zijde van dimersfor. Tegen de Veluwe Heide. Moorthuizen is een der oudfte Dorpen in dezen oord; reeds een weinig naa het midden der Tiende Eeuwe vindt men daar van gewag gemacht, Men het "er eene Gereformerde Kerk; die door haaren eigen Leeraar wordt bediend. Voorthuizen geniet merkelijken bloei, vooral wanneer de Koophandel te lande fterk gedreeven wordt, door den veelvuldigen doortogt van veelerhande Vagtwagens; het is de gewoone Pleisterplaats der Hesfene karren een Wagens, welke, in de Provincien Gelderland, Holland een uur gaans ten Oosten van de Stad van dien naar. Am, aan een Watertje, naar den naam van het Dorp, de Vordenfche Beek geheeten. Men heeft er eene Gereformer- fe Kerk, in welke een eigen Leeraar den predikdienst wasr- neemt, Een deftig Landhuis, digt bij hee Dorp gelegen, firaege, naar hetzelve, den naam van Hufs te Porden. VORGENT, een gering Dorpje in Gelderland, in hee Land- frostampt van Veluwe, niet verre van den Ysfelfroom. De menigvuldige Duiffteen, welke men aan de Kerk ziet, is fene der blijken van haare hoogen ouderdom, De Toren is in den Friefchen fmaak gebouwd, met eenen Voor- en Ag- fergevel. Het Plaatsje heeft zijnen eigen Leeraar, VORSTERMAN, CJOANNES) een niet onvermaard Nederlandsch” Kunstfchilder, uit een deftig Geflagt afkomftig, als zijnde Rijne Moeder, in een eerfte huwelijk, getrouwd geweest fet eeven Byrgemeester van Rommel. Zijn Vader, een Por. Tretfchilder, underwees zijnen Zoon in de eerfte beginzels der kunt, voor dat hij hem na Usrechs zondr, daar hij hem na Usrechs zondr, daar hij hem na Usrechs zondr, daar hij hem na Usrechs zondr, eenige kleine Stukjes, welke hij, om ze te verkoopen, na Holland zondt. In den Jahren 1672 ontweiten wij vorsichtigen. Alwaar hij insgelijk: eene Zaster hadt. Zijn verblijf aldaar Schijnt van geen langen duur geweest te zijn. De zucht bekroop hem tot het doen eener reize na Engeland. Veeli opgang maakte hier zijnne kunst; zelf kreeg hij de gelegevheid om voor den Koning, KAREL DEN II, te fchilderen. Voors childerde hij de afbecldingen van verfcheiden Hofgrooren; die, van wegens derzelver welgelijkendheid, algemeen behängen vonden. Midlerwijl. ontweiten vorsTERMAN, in England, veelerhande.wederwaardigheden: waarom hij de gelegenheid waarnam, om zich elders heenen te begeeven. Een Gezant, van wegen het Hof van Engeland na Conflantino-pole zullende vertrekken, deedt hem den voorflag, om hem derwaarts te verzeilen, ten eenige Oudheden, in de Oesterfche landen, naar het leeven af teekener. Vor- STERMAN ombelsde deze aanbieding, doch -hadt het orzeluk, dat de Gezant, op de reize, door den dood hem ontviel, Wat ’ Erzählte van hetzeu geworden zij, vinden wij energens aangeteekend. Zie HOUBRAKEN, Schouwburg, “Vorstius, Caputus Zoon van den straks te noemen ZELIUS EVERHARDUS, gebooren te Deft, in den Jaare 3597, naa eenigen tijd de Geneeskunde te hebben geoffend, wierde hij tot Hoogläser in die weetenfchap berechtigt, erwij zijn Vader insgelijks aldaar dat ampt bekleidende. Hij was eer gemegenzaam vriend van CLAUDIUS SALMius, en vierde dessen gedagtenis in eene Lijkrede. Hij Overleedt, in den Jaare 1663, het zeszentigte zijns oder-doms. Vorstius heeft eenige Schriften in ’t licht gegeven, Cot es Geneeskunde betrekkelijk, onder andere eene Naamiijst A5 der der Planten van den Akademiletain te Leiden; waar agter gevoegd is een Lijst van inlandiche Planten, die in den omtrek wan Leiden groeien. Voorts heeft hij een uitgave bezorgd van de Overleed. Zetting der Korte Spreuken van mippocrares, door jonannes orsoposus verbeterd, Zie taupanus in Oratione Funeébri. Vorstius, (ALIUS EVERHARDUS) bezweifen vefmeld, wiere de roermond, in bet Hertogdom Gelder, in den jasre 1565, uit een aanziellijk Geflagt gebooren. Al vroeg leide hij zich op de kennis der Geneeskunde toe; ten welken einde hij zich ma /talie begaf. Hier reakte hij in kennis en vriendschap met alFoNsus CaTAN@vs, Lijfarts des Hertogs van Ferrara; die zo veel vertrouwen in zijn bekwaamheden stellende, dat hij yorstius beval in de gunst van nicoLaus GRraNo, Bisfchop wan Anglona, in het Koninkrijk Napels. Drie jaaren bekleed-de hij hier den post van Geneesheer, tot op het overlijden des Kerkvoogds, "t welk, ten einde van dien tijd, voorviel. In de zelfde hoedanigheip vertoefde hij, vervolgens, een jest in het gezin van FABRICIUS PIGNATELLI, Markgraave van Qserceto. Veertien jaaren hadt na vorstivs buitensiands doorge bragt, en kwam thans de zucht bij hem boven, om zijn Vs- derland wederom te aanfchouwen. Hij begaf zich na Holland, meer bepasidelijk na-De//?. Met Zo veel lofs en toejuichings ooffende hij hier, als gewoon Artz, de Geneeskunde, dat he Hoogleeraarampt, in die Weetenfchap, hem aan bet Hoogefchool te Leiden wierdt opgedraagen. Dit viel voor in den Jaare 1598. Drie jaaren voor in den Jaare 1624 bekleedde vorstivs den gemelden post, wanneer hij, door den dood, diar van wierdt ontflagen, in het negenenvijftigte jaar zijns onderdoms. Men heft van het eenige Gefchriften, onder andere eene Vet-bandeling over de Nederlsudiche Visfchen. Zie parrus cunazus, Oratio Funebris; ZWEERTU Athen, Belgica. Vorstivs, (conravus) hoewel geen Nederlander, verdient nogthans, om zijne komst en woderwaardigheden :sidaar, doo ons vermeld te worden. Hij wierdt gebooren te Keusen, op den negentienden Julij des Jaars 1569, uit een niet onaanzien lijk Geflage ; hebbende zijn Grootvader, in die Stad, de wasrdigheid van Raadsheer bekleed. Zijnne Ouders waren DIDERIK VORST @0 SOPHIA STERK, die zich met de Linnenen Lakenverwerij geneerden, en te zamen tien kinderen verwekt hadden. De Vader van onzen vorstius, de Roomschgezinde leerbegrippen van der jeugd af toegedaan, en, diense volgens, van meening zijnde om zijuen Zoon tot de zelfde gevoelens op ce leideu, was van gedagten veranderd door zijne reizen in Frawhrijk. Hier hoorde hij, van tijd tot tijd, de Leerredenen der Protestanten, en vondt zo veel fmaaks in de begrippen, in dezelve voorgedraagen, dat hij te raade wierdt, zijnen Zoon cot Leeraar van dic Gezinte op te leiden Naa hem te Keulen de ecrite gronden van letterkennisfe te hebben doen leggen, Zondt hij hem, in den Jasre 3578, na Bedberdijh, in het Greafichap Retfere jeheid, op het Keulfche grondgebied, om er in de Griekfche en Latijnfche malen te worden onderweezen. Vijf jaaren vertoefde hij aldsar, en begaf zich voorts na Dusfeldorp, al-wast hij in de Wijsbegeerte van namus onderweezen wierd, en voorts, in den Jeare 1586, ha dken, om er rich in de Vrije Kunften te oeffenen, als mede in de Wijsbegeerte, volgens den leertrant van ArisToTenes. ’s Jaars dear ean keerde hij te rug  geevende, intusfchen, san eenige voornaame jongelin- gen, onderwijs in deeze en geene weetenfchappen, ter be- vorderinge van zijn eigen onderhoud. In den Jaare 1593 vertrok vorstius, in de hoedanigheid van Hofmeester van eenigen dier jongelingen, na Heidelberg, en wierde aldaar, in het volgende jaar, toc Leeraar ts de Godgeleerdheid vere koozen. Thans, volgens de gewöhnen dier tijden, ondernam vor- sTius een buitenlandsche reize, door de hoogere deelen van Duitschiand, Zwitzerland em een gedeelte van. Frankrijk; overal daar hij kwam was hij welkoom, en maakre hij ken- nis en vriendchap met de treffelijkfte Godgeleerden ‘em andere beroemde Mannen van dien tijd. Te Bafes hiel hiel twee openbaare Twistredenen: de eene over de Sakramenten, de andere over de Oorzaaken der Zaligheid. Te Geneve gaf hij, op raad van THEODORUS BEZA, openlijk lesfen over de Godgeleerdheid; die zo veel opgangs miaakten, dat, door dea Raad dier Stad, het Hoogleerasrampt in die Weetenfchap hem wierdt opgedrangen; welke aaubieding hij, egter, om gewigtige redenen,.beleefdlijk van de hand wees. Omtrent dien zelfden tijd hade de Graaf van BENTHEM te Sfeinfurt een Doorluchtig School opgericht. Vorstivs was een der eerfte Hoogieeraaren, die aldaar beroepen wierden. In de maand Februarij des Jaars 1596, terwijl hij zich te Ceneve ont- h Field, ontving hij daar. van de tijding. Greetig ombelsde hij deze aanbieding, en vertrok, âerlang, derwaarts, 2lwaar hij, zedert, in den Jaare 1605, het gewoone predikampt insgelijks aanvaardde. Geduurende zijn verblijf te Steinfurt, alwaar voRsTivs veel roem en cere genoot, en in genoegelijken vrede zijne dagen aan de letteroeffenjngen wijde, fchreef hij vérfcheiden boe- VORSTIUS. CCONRADUS) ie boeken, ‘die veel opgangs maakten, voornaamelijk tegen den: Kardinaal BeLLarminus, de -Jefaicen van. Munfler, pisToRws en andere Roomséchgezinden gerigt. Intusfchen ontving. vor-stius, verfcheidenmaaien, sanzcek om van ftandplaats. te veranderen, in den faare 1602 deedt hem de'Heer pressis DU MORNAI, uit naam der Kerke van Saumur, in Frankrijk, gen ernftig verzoek, om azn het, Hoogefehool, onlangs - in’ die Stad opgericht, de Godgeteerdileid re’ koomen onderwij-zen. Eens en' andertmaal, in de Jaaren 1605 en 1606), zogt Maurits, Landgraaf van Hesfen, hem na“Marpurg te lok. Kur; gelijk hij, im-het laatstgenoemde jaar, insgelijks- van- die van Hanau - sanedekkreog.' Doch..de- Graaf ven Benithens weigerde 'hem 'te ontflaant ook kon' geene der aangeboodene beroepen hem beweegen, om van ftandplaatze te veranderen. Gelukkig; veellige, ware hij geweest, cari hij ook een volgerid.aanzoek»hadde van de hand ge f ' -1Fe weeten, door. het -overlijden..van- seed ansuresis;! het Hoogleeraarampr te Leidén zijnde open gevalien, viel de keuze der Bezorgeren van het Hoogefchool, ter vervullinge van hetzélve, op -vonstius.' Niet even eens wierdt: deeze keuze in. Holland-opgenomep, ’t welk, gelijk bekend isy van Godgeleerde twistem jammeériijk gefchokr witrdt. Zommigen toonden daar over openlijk hin genoegen, van wegens ’s Maus rekkelijkheid, “vredelievendheid, geleerdheid en godvrugrdgen Wandel. « Anderen, »minder ginftig’ over bem denkeénde, dee- den hun best, om,’ ware ’t mogelijk, den voortgang van het béroep te stuicen. Zij-waren, meent men, op voRsTIUs «nts hoegd,. om. dat Hij-deun Overheden te‘ veel -gezags in Kerkelijke‘ zaaken tod(chreef, en daarenboven zeer begeerd wierde van de Remonftranten ;. wier begrippen men onderftelde dat hij was toegedaan, _Voorts bragt men eenige Stellingen tem voorfchijn, gewokken uit een boek, onlangs door hem in ’t licht’ gegeven, over God en de-Goddelijke Eigen{chappen. Ook. vernieuwde men eenige befchuldigingen van ‘Socinisans< geworden, reeds te Sseinfurt.tegen. vorstius ingebragt; dich ‘de ‘ongegrondheid van welke toen duidelijk door hem Was aangetoond, Dic alles bragt te wege, dat de naam van vorsTius, als die van een ‘gevaarlijken Kener, wel haast over veeler tongen liep. Onder dit alles was voxstivs her waarts overgekomen, om over zaaken, zijne beroeping be. treffende, mondeling te handelen, Een zijner hevighe tegen ftreeveren, onder de Predikanten, was PETRUS PLANCIUS» Leerar der Hervormden te Amferdam. In gezelfchap van UITENBOGAART zich na die Stad begeeven hebbende, boorde vorstellius hem, op den vierrentwintigiten October des Jaars 1610, een Leere deoen; waar in hij, quär andere tegen vonsTivs, hevig uitvoer. Dezeze, met reden kwalijk neemt de, voor het oor eener gemengde ftheare dus openlijk re worden ten toon gefteld,,kwam tweemaalen met den Prediker in gefprek, eens op her Scadhuis, en andermaal ten huize van eenen der Burgemeesteren; met zulk een gevolg, dat vorsTius, eerlang, na Sseinfurt :te rug keerde, voorzien van. brieven van de Gecommiueerde Raaden aan den Greave vam Steinfurt, behelzende verzock om ontilag voor. den Hoog leerasr, en dat. hij aan hee Leidfche Hoogefthool mogt wor- den sgeftaan. Dit verzock vondt gehoor, en begaf. zicis VORSTIUS, nevens zijn gezin, eer lang, ua Leiden. De tegenftreevers van vorstivs lieten daarom niet af van hunne bedoelingen. Men bragt de zaak over Zee, en wist te bewerken bij yaxosus pen I, Koning van Exgeland, toen gehouden voor den geleerdoten Vorst zijner eenwe, dat deeze brieven. aan de Staaten zondt,.in welke hij het beroep van vorstius ernftig afkeurde; in eenen var welke zijne Majefteit verklasrde, dat indien mén vorstivs den leerftoel lier beklim- men, hij zich dan genoodzaakt zoude vinden te gebieden, dat niemant van de Jeugd der Engelfche. Onderdsamen eene® Univerfiteit, zo befmer als die van Leiden, kwam bezoeket. Om zijn denkwijze over vonstivs nog kisarder san den dag te leggen, liet Koning jakosus deszelfa uitgegeevene bocken.s te Londen, en in de beide Univerferten, openlijk verbrane den. Naa dat vorstius met der woon te Leiden gekommen, kon aldaar vriendlijk ontvangen was, deedt de Koning, bij monde van zijn genegen, Gezant, Gene aantuiging bij de Sreaten, ever het ongelijk en de ergenis, den Gereformeerden Gods, dienst, zijn oordeels, met het ontvangen van vorsTius te Leiden (dien hij eenen boozen Godverzasker noemde) san- F. ge- VORSTIUS. (CONRADUS) ty gedaan; met bijvoeging, dat het Verbond:tusfchen den Koning en de Staaten, op de handhaaving van den Gereformeerden. Godsdienst gegrond, aldus verbroken was. Hoewel deeze handelwijze op verre ma niet bij allen, hierte Lande, wierdt goedgekeurd; zij bragt, nogthans, ta wege, dat vorsrius in de senvearding van zijn beroep wigrdt te rng-gezet. Om zijn genegen naam te zuiveren, verwandte zich vorstius, in de maand Maart des J2ars-1612, san hun Edele Gr. Mogende. In de volle Vergadering zijnde toegelaaten » verantwoordde hij zich, tegen de befchuldigigen gen zijner vijanden, tot genoegen der meeste leden, in eene lange redevotring; in welke hij sevens aambood:, voor het onweder te wijken} en van de eanvaarding zijns ampts zich nog ééne wijt tijds te omhouden. -Omtrent hee leatfe fiok was men ‘t niet eens; masr omtrent zijne Verantwörung wierde befloten, dat vorstius dezelve in het Duitsch en Latijn gefteld, ten spoedigiter zoude overleveren. Voorts verstond: men, dat vorstivs zou woftden gelast, op alle boeken en gefchriften, binnen ’t jaar, zo buiten als bine nenslands tegen hem nitgegeeven, of die binnen de drie cerst« koomende maanden zouden in ’t licht koomen, eene kinare en opregte beantwoording, in ¢en boek, te vervasrdigen 3. ten welken einde hem ande half jasr tijds zou gegund wor- den, geduurende welken’ hij van het waarneemen van zijo beroep zoude ontflagen zijn, doch de beloofde Jaarwedde, genieten. Men voegde ’er nevens, dat hij, om de opgeleide taak te beter re volvoeren, zijn verblijf op eene plaats zoude Beemen, daar hij ’t minst aan verwijderinge zonde bloot ftaan. De Stad Gouda wierdt, diensvolgens, tot zijn verblijf verkoozen, en hem de befcherming der Heeren Staaten van Holland toegezegd. — Woedende moet de afker geweest zijn, dien zommigen tegen vorstivs hedden opgevat. Men verhaalt dat zeker asanzielijk Heer uit Zeeland, van den Predikant JoNNES UITENBOGAART, het sanftaande vertrek vat Vorstrus uit Lefden verstaan hebd- varthende, daar over zijne biijd- fthap bernigde, met deeze woorden:. Hij behoorde niet alleea sit Leiden, maar ook wit alle de Veréénigde Provinctes Sitgeact te worden. De andere hem daar op vermaand hebd- \ bende. RADUSY Hinde; dat: hij: zulk een dwingelandiy moest wag- ten, kreeg tor antwoord:'s simmers een Ketter. Waar op VITENBOGAART hernam; Indien alle de Ketteren. uit het Land, mavitten §. il tk mede. Wie 2xou’t Land Lewaren?. Dit hragt den -Yveraar tot.fiaan. Zelf vonde men.’er, die wensch- tiny ‘vorsTius te: zien branden aan een flaak.. Eenige onbe-. kooktewuitdrukkiigen-raakende, de Godlijke Natour en Eigen {ehappen ; doch’ voorak,zijne gemaatigdheid omtrent Godge- lgerde, gefchilpymen,-e9 zijne bekende Remonstrantsgezinds held, waren de grond en reden dezer veete....., - Sintsi zijn vertrek..uit- Leiden na.Gouda, fleet: vorstius ak dees ongemogid. zijng dagen,  Bij zijse betuig om zich leerzaam te willen gedraagen, voegde hij eene aanbicling om de Socinianen te. wederleggen, en zija gefchritt an.de jeden van, her Sijuede te willen vertoonen, eer het wierdt in 't licht gegeven. Hij hoopte, dat men zijne boes konnte zou verbranden, maar toonde zich bereidvaardig, om, 't zij bij monde, of in gefchrift, over zijne lecre ia'onderhandeling te treeden; vermits hij, in zaaken des gelöds, zich aan het oordeel van menfchen niet Ploszelijk konde one derwerpen, Doch van weinig vrogts was dit schrijven. Wantsras het leezen van hetzelve, in het Sijnode., las men  in *» tiids weg te neemen, en met een te bezorgen, dat de. 5» Nederldndfche Kerken niet langer met deezen {chand viele »» befmet wierden, en ten dien einde de Schriften vaa vor- sy STLUS, ZO veel doenlijk ware, mogten worden opgchaald 9 en verbooden.” Door het gezag der Staaten wierde dit Vonnis, cerlanz, bekragtig, met ontzegging aan VorsTius, niet alleen van Ampt en Wedde, maar ook van het veelijk binnen de Veréenigde Gewesten; onder bedreiging van, om et doen van het tegendeel, aan den lijve ce zullen gettraft worden. De tijd vah zes weeken, sa vorsrius nog vergund, verkärkte zijode, vertrok huj, met zijn Gezin uit Gouda, ont ergers hier te Lande een schuilplaats te zeken, of anders zich elders heenen te begeven. Vooraf verzogt huj van de Wethiouders der gemelde Stad een Getuigfchrif wegens gijnett levenswatidel en gedrag; ’t weilk hem gereedeiyk wierd: toe geftaan. Hunne Edele Agtbaarheden getuigden daar iv », daé XXX. peg, B is VOU 18' -VORSTIUS. (CONRADUS) VORsTius den tijd van zeven jaaren en drie maanden, zijd », verblijf met zijn Haisgezin bij hen hadt gehouden, en s» Zich in dien tijd bij hen gedraagen, en » Zich in dien tijd bij hen gedraagen, in allen zijnen handef » en wandel, eerlijk, zonder dat » zeg aangaande zijne gedraagingen anders van hem hadden » gehoord of bemerkt.” » na zijn vertrek uit Gouda, begaf zich vorsTius na het Sticht van Usrrecht. Hier onthielde hij zich het Sticht van Usrrecht. Hier onthielde hij zich het Sticht van Usrrecht. Kapelie of daar omtrent, zomtijds ook binnen de Stad, ten huize van eenen Doktor PIETER VAN DAM} altoos, evenwel, met gedunrige zorge van te zullen ontdekt worden. °’t Gerugt liep, dat men vorstrus zogt in handen te krijgen, om hem vervolgens na Enge/and te voe- ren, en aldaar aan een ftrengen Regter over te leveren. Gee duurig moest hij van verblijfplaats veranderen,.dewijl hij tel- kens wierdt naagefpoord, zelf door middel van gewapende Soldaten. Inmiddels hadt hij eene uitnodiging van den Graave van Steinfurt ontvangen, om aldaar zijn verbiijf ce koomen neemen, en ‘er den leerfloel van nieuws te beklimmen. Doch hij floeg deeze aanbieding af, alzo hij meer na Holfein neigde, werwaarts veele Remonftranten zich begeeven had- den, en van welks Hertog hij, op zijn verzoek, gunftige toezegging van veilig verblijf. en befcherminge had- den, en van welks Hertog hij, op zijn verzoek, gunftige toezegging van veilig verblijf. en befcherminge had- den. Door zulk. eene ftreelende roezegging bemocdigd, naa bij- kans drie jaaren, nu hier dan ebders Door zulk. eene ftreelende roezegging bemocdigd, naa bij- kans drie jaaren, nu hier dan ebders Door zulk. eene ftreelende roezegging bemocdigd, naa bij- kans drie jaaren, nu hier dan ebders Door zulk. eene ftreelende roezegging bemocdigd, naa bij- kans drie jaaren, nu hier dan ebders Door zulk. eene ftreelende roezegging bemocdigd, naa bij- kans drie jaaren, nu Zich verfchön te heben, begaf zich vonstius, in 't laatst van Maij des Jasrs 1622, heimelijk na 4mfferdam, alwaar de Dichter Joost VAN DEN VONDEL hem eenige dagen herbergde, en voorts ne Hoorn geleidde; van waar hij, op den vierden Junij, in gezelfchap van twee Remonftrantfche Predikanten, KAREL RYK-WAART €M RUDOLPHUS VAN SYL, na Tonningen zich te sheeep begaf. Zie M. CUALTHERUS, Oratio Fanebris BAYLE, Décisionaire Critique; Gj BRANDT, Hiflorie der Reformatie. Vorstits 5 (WILHELM HENRIKE) Zoon van den nu éved vermelden ongelukkigen Conkradus voxksTius, even als zijn Vader, door zucht tot godgeleerde en andere kenuisfe gedreven, oeffende zich in de Weetenfchappen, dicntig om ten bekwaamen Lecraar te -vormen. Openlijk omhelsde hij de gevoelens der Remonflranten, en bediende het Leeraarampe Onder dezelve te Warmond. Zijn fimaak viel inzonderheid op de beoeffening van de Schriften der Rabbijuen. ‘Zijn uitgegeevene Werken kannen daar van getnigenis draagen. Van een befaamd boek, Bilibra Veritatis getiteld, wordt Ba hij hij voor den Schrijver gehouden, doch, volgens zommigen, zonder voldoende redenen. Zie. Nouvelles de la Republ. de Lettres, MDCXCIX. Vos, (JAN) gebooren te Amfferdam, onzeker  gedoogt geen piju: so Het pel wil wel bepaait, maar niet gedwoogen zijn.” Intusfchen was vos, door Burgemecsteren, tot een der zas Hoofden ven den Schouwburg aangefteld. Dit gaf hem gele- genheid, om Stukken van het Toneel te houden, welke veelen gaarne vertoond zagen. Von pet klesgde hier overt Mneermaalen, met opzigt tot zijnne Stukken; ’t welk, veelligt, ook kan medegewerkt hebben tot een ftekelagtig vierregelig Lijfchrift, welk vunveL op jan vos ftelde. Dus luide het 3» 200 VOS, (JAN) VOSHOL. a1 > Zoo fpant Natuur door vos een regenboogh van dichten, 55 Of bogen van triomfe, en leert tooncelen ftichten. 3» Wat hoortge, als hij een wijs op vrede en aorlog zet? »» Een ftem gewrongen door een boghtige trompet.” Onder het beoeffenen der Dichtkunst, hicldt vos zijn am- bagt bij de hand,.om reden, gelijk hij elders fehrijft, dat zijn buik hem deedt gl »» Aazenmaaken. In xijne Gedichten vindt men een Smeekfchrife in verzen, aan Heeren Thefau- rieren, om met het maaken der Glaazen in den Lomberd beganstigt te worden. Voorts was hij Stads- Glazemaaker, ten tijde als het nieuwe Stadshuis te Amfterdam gebouwd wierdt, JAN vos overleedt in de maand Julij des Jaars 1667. Vosuot, een Baljuwfchap in Hallands gedeelte, Rhijniand genaamd, in overoude tijden, en gedaurende een langen reeks van jaaren eeu eigendom der Heeren uit het doorluchtig Geflagt van sreozrope, doch van daar, door den tijd, Overgegaan in ‘andere handen. Vosho/ bevat drie onderfcheidene Heerlijkheden en Dorpen: Zwaagenburgerdam, gemeintlich Zwammerdam genaamd; Langer en Korteraar; en Ree-wijk met Randenburg of Raamburg. Her Hooge Regtsgebiet berust in den boezem der Staaten van Holland en West-Friesland, die er eenen Baljuw aanftellen, welke een Subiti-Baljuw onder zich heeft. In een Regthuis te Zwammerdam wordt de Hooge Vierfchaar gefpannen, welke, naar ge-Jange van de natur der zaaken, die voor denzelven gebragt worden, uit een meerder of minder getal van Leden beftaac, De Heer van Voshol geniet verfcheiden aanziellijke. Voorregren. Bij de aanvaarding van zijn bewind, kan hij van de Dorpen van Voshol eene Erkentenis eisfchen. Bij den naam van Huldegeld bekend; een regt, dat in weinige Heerlijkhe-. den plaats heeft. Ook ftaat aan hem de volftrekte aanftelling van Predikanten en Kosters. Wijders bezit hij het regt van WNaastinge, en van Zwaanedrift, benevens het rege van de Tienden, Visfcherijen en van de geveende Roetaalen. B3 Vos- Babe 22 VOSSEMEER, (Nieuw) en (Qud) ent - — Vossemeen, (Vieuw) gemeenlijk Vosmeer of Vosmeer genaamd, eene Hooge Heerlijkheid, hoewel san de Provinci Zeeland behoorende, egter aan het vaste Land gelegen, tegen het Land en het Gebied van de Stad en Baronnie van Steanbergen, en ten Zuiden grenzende aan het Markgraaffchap van Bergen op den Zoom. Mien heeft in deeze Heerlijkheid twee Veeren over de Rivier de Eendragt, welke het Zecuw fche Eiland Zholem van het gemelde Markgraaffchap {cheidr. Het Dorp Nieuw - Vosfemeer is niet groot. Men vindealdaar veele Roomschgezinden; zu den Gemeinden der Herrvormden, die, egter, haaren eigen Leeraar heeft, flegts beftaat uit een klein getal Ledenmaaten. VosseEMEER, (Oud) eene andere Hooge Heerlijkheid » 22a de Qostzijde van het Zeeuwfche Eiland Zholen, langs de boven gemelde Rivier de Eendragt gelegen. Het Dorp van dien naam, een groot half uur gaans van de Stad Tholen, ten Noorden, is groot, fraai betimmerd en volkrijk. De Huizen ftaan, in geregelde orde, rondom de Kerk getim-werd, die taamelijk groot is, en door baaren eigen Leeraar wordt bediend. De Ingezeetenen geneeren zich, meestal, met den Landbouw en de Meereederij, ——- In "algemeen merken wij nog aan, dar Nieuw- en Oud-Vosfemeer te z2-men øgericht hebben, beftaande vit Baljuw, een Burgemeister, acht Schepenen en eenen Sekretaris; voorts nog, dat de beide Heerlijkheden bezeeten worden door verfcheiden hoofen. ge eigenen, die den tücht van Edele Hoge Heerfchapen voeren, en einigen jaarlichen höherenkommen höheren, in welke de gemeinen zaaken vereffend worden. Vossiys. Overbekend is deeze naam in de Gefchiedenis der Letterkunde. Verfcheiden personen, welke dien naam ein heben, zijn ons te, vooren gekoomen. De eere er WNederlandsche Natie ondeent van dezelven geenen gerinen loister, ook bij awn die, door geence voos- hebben, zullen wij hunne leevensbijzonderkeden verzielen. De eerfte die ons voor koomr, is Vossius, CGzRarpus) gebooren te Borkelo, een fteedtje jn Gelderland. Naa zijne letteroefeningen te hebben voleir- digd, wierdt hij, als belijdenis doende van den Roomfchen Godsdienst, Proost te Tongeren, voorts Panslijke Protonaris, en Doctor in de Godgeleerdheid. De roem eener wijd-’ nitgeftrekte geleerdheid ging hem met reden naa, als zijnde hij niet flegts in de Griekfche en Latijnfche raalen grondig ervaren, maar ook in de schriften der Kerkvaderen zeer be- Jeezen. Hij overleedt te Lusk, op den vijfentwintigten Maart des Jaars 1609. Onder andere werken heeft hij ge ‘SKhreeven Rhetorice Artis Methodus. Zie vat. ANDREAS, Bibéjoth. Belg. Vossius, (GANNES) een bloedverwant des voorgzanden, en, even als deze, uit een aanziellijk Geldersch Geflagge gefrooten, wierde te Roermond gebooren. Hij was in den Roomfchen Godsdienst opgevoed, en deedt daar van belijde- nis, tot den tijd toe, dat Prins wittem pe I, in den Jaare 1572, zijnne geboorteftad bemagtigde. Thans begaf hj zich na Heidelberg, om er zijnne letteroeffeningen verder voort te zetwn, en wierdt er, eerlang, tot Leeraar onder de Here vormien aangefteld. Doch vermits de Keurvorst Lopewy« in die “tad geene andere Predikanten wilde dulden, dan die van de Augsburgfche Confesfie belijdenis deeden, was hij genood- zaake, zijn ampt neder te leggen. Vosstus begaf zich daarop na Holland. Wier wierdt hem het Leerasrampt aangebooden te Veurne; welke standplaats hij, eerlang, met die van Dordrecht verwisfide, alwaar hij, in den Jaare 1635, zijnne dagen eindigde. Hij liet eemen Zoon nea, den alom ver- maarden, ARDUS JOHANNES Wossius, (GERHARDUS JOHANNES) die zich, in der offenen van den boven vermelden, GERHARDUS  winnen. Vossius, hoewel niet onmiddelijk in die gefchillen betrokken, wierdt, nog- thans, bij yeelen gehouden voor genen yoorftander der ge- voelens, die door de Remonftranten bijzonderlijk gehandhaafd wierden, En, inderdaad, niet ongegrond zal dit vermoeden geweest zijn, indien vireNBocaarT ’s Mans gevoelengs in het waare licht hebbe voorgedragen, in de volgende Aantesening in zijn Dogregister, op den twintigften Maart des Jaars 16.5. Vossius (dus fchreef die Haagiche Kerkleeraar), ftaae »y de vijf Artikelen (der Remonftranten) toe; ook de_her- ys ziening vaz de Confesfie en den Catechismus3; en het ge- »» 29g der Overheid in Kerkelijke zaaken. De befchrijving + van het Geloof, in den Catechismus, keurt hij niet goed, » Hij onekene dac ’er ice weezealijks is in de Erfzonde. . De voittrekte noodzaaklijkheid der Genoegdoeninge aat r» hij niet toe. Eene inwatige vrijheid van profeteeren vindt xe hij goed.” Daareaboven betuigde hij, onder zijne gemeen- | 23ame vrienden, zija ongeaoegen over en afkeuring van het edrag der Contraremonftranten, die zich van de Remonftrane fea ten deezen ‘tijde, meer en meer begonnen af te zonde- gge, Bil die alles kwam, dat vossivs, op aanraaden van ) Gg. ‘ YOSSIUS. (GERHARDUS JOHANNES) ag A HUGO DE GROOT, een Werk hade | in *t licht gegeeven, Hiffo- ria Pelegiana, of de Gefchiedenis der Pelagian ‘YOSSIUS. (GERHARDUS JOHANNES) Every, get it. Een Werlt, hoewe! met veel gemästig, welk het misnoegen veeler ‘sodgeleerden op den halze haale, naardien uit hetzelve ten klaarfte bleck, dat de vroegite Christenen geheel andere denkbelden voedden, dan bij veele heere drijvers der thars betwisie lcerftellingen ge-koesterd wierden. Zijnen Opdragtbrief aan den Leezer, voor de gemelde Hifloria Pelagiana geplaatst, befluit vossivs met de vofgende bede, den geest van gemaatigdheid ademende, dat God allen Christenen, met naame, den geenen, dic over de Republik en de Kerk waren geftcld, met de liefde voor den zuiveren Godsdienst meer en meer wilde begeben. Dadigen; dat de eenvoudige waarheid, in spije van de poorten der helle, mogt triumfeeren; dat de broederlijke, liefde mogt wederkeeren; en dat "er, naa het uitfuiten, van Geweetensdwang aan de eene, en van losbandighcid, aa de andere zijde, eene gemaatigde vrijheid van profeteren mogt groeien. En blühen. Bij dit alles voege men nog, eindelijk, de vriendfchap, welke vossius niet flegts met den Heer HUGO DE GROOT, maar ook met verfchciden der gefteldheid en Vormännern Remonstranten ‘onderhieldt, en men zijn Regentfchap verlasten te worden, Dic viel voor in de maand Julij des Jasrs 1619, naa dat hij dien post ruim vier jaaren bediend hadt. We vermaarde GASPAR BARLAUS, Onderregent in het Staaten Kollegie, was eenige weinige dagen vroeger afgezet. Aan vossius wierdt tevens verbooden, kostgangers te houden, of eenige jongelinen bionenshuis te onderwijzen; terwijl, daarenboven, de Kerkelijken hem veele onaangenaamheden berokkenden, en alzo den dierbaare tijd, welken de geleerde man aan her zamenftellen van doorwrogte gefchriften hadt kunnen befteeden, ten onbruik maaketen. Van geen langen daur was het amptioze leeven van vos- sius, Hoewel hij, geduurende zijnen stilftand, vercheiden kere voorteffelijke Werken in het licht gaf, was men, even- ss wel 26 VOSSIUS. GEHARDUS JOHANNES) LL LT I I I OL LL LLC LET GE SE ILI TIE TT wel, van oordeel, dat het licht zijner geleerdheid tot op een verderen afitand deszelfs straalen zou verfpreiden, indien men hem, van nieuws, het Hoogleeraarsgeftoehe deedt be- kJimmen. Men droeg dan het onderwijs in de Welfpreekend- heid aan hem op, doch onder yoorwaarde, van nietg te zul- len Jeeren of schrijver tegen de vasiftellingen van het Dord- rechtfche Sijnode. Met zo veel lofs bekleedde vossius dien post, en wierde zijn naam dermaate rugtbaar door de geleer- de waereld, dat, in den Jaare 1624, het Hoogleeraarampt in de Gefchiedenisfen, aan de Engelfche Univerfiteit t& Com- bridge, hem wierdt opgedraagen. Op verzoek van’s Lands Stax ten wees hij thans, gelijk ook twee jaaren laater, dee Zu aan-bieding van de hand. En, inderdaad, niet zonder reden wierd: bem zulk een verzock gedaan. Edelen en aanzientijken, uit allerlei gewesten, viociden thans te Leiden zamen, om den Grooten GERARDUS JOHANNES vVosSIUS te hooren. Was insgelegiks omerent deezen tijd, dat vossius, op verzeek van hun Ed. Gr. Mogenden, eene Latijniche en Grieke schreppt, ten dienst der Nederlandsche Schoolen, opftelde. Ook toonden de Engelfchen, dat zij, hoewel in hun aanzoek kwalijk geflaagd, nogthans de waare verdienfte wisten te erkennen en te beloonen, In den Jaare 1630 be giltigden zij vossius met gene Kanunnikdij te Kantelterz, met het zeldzaam verlof om buitenslands daar van de opkomten te mogen genieten. Volgens Refolutie van de Srasten van Holland van den dertigiten April des zelfden jaars, ont-ving vossius, ten deezen tijde, eene veréering van zeshonnderd guldens, voor de Opdragt van zijne Institutiones Politik, en, zo als de Refolutie luidt, ser zaaken van voorige sienfien. De Wethouderfchap van Amferdam, in den Jaare 1631 hebt befluit hebbende genomen tot het oprichten van een Doorluchtig School, in haare Stad, beriep onzen vossrus tot Hoogleeraar in de Gefchiedenjsfen; te gelijk den voorheen gemelden caspaß BARL@Us, mnevens hem weleer te Lei- @en afgezet, tot Hoogleeraar in de Welfpreekendheid. Met veel lofs, en onder het verväardigen van een aanal Werken van verfchillenden inkogd, iq welke cen fghat van ror pe SE ae Le on geen ee a VOSSIUS, (GERHARDUS JOHANNES) enz, 27 heid verborgen legt, bekleedde vossivs zijnen post te 4xfer- dam, tot ia den Jaare 1650, wanneer hij der dagen zat, en afgeflofd van aanhoudenden leterarbeid, zijne dagen ein- digde, in den onderdom van drie&nzeventig jaaren. Eene lijst van ’s Mans Werken kan men bij naLMa vinden, Zij zija gez amentlijk, in zes vrij zwaare Boekdeelen in folio, te Am- fierdam gedrukt. Vossius was gehuwd met ELIZABETH JjU- nius, Dogter van den vermaarden Leidfchen Hoogleeraar FRANCISCUS JUNIUS. Bij dezelve hadt hij verfcheiden kinderen verwekt; van de meesten derzelven zullen wij afzonderlijk verflag doen. Hier tekenen wij aan Dat zijn oudfte Zoon, youannes genaamd, die in Engeland fügte, om zijn flegt gedrag eene reize na de QOost-Indien ondernam, en aldaar overleedt; dat zijne Dogter cCornetia, die zes onder{cheidene taalen verstondt, in het Ys ongelukkig omkwam; dat eene tweede Dogter, JOHANNA genaamd, gelijk ook een zijner vijf Zoonen, met naame GeRuARDUS, door cen vroegtijdigen dood wierden weggerukt. Van zeven volwasfen kinderen, was isaacus de eenige, die ham overleefde. Hoewel hem deeze flagen gevoelig troffen, verdroeg yossilvs nagthans dezelve met godvrugtige gclaatenheid. 