gtu_32400002774481_5
None
Wat in het bijzonder de beschuldigung in uwe aan- spraak betreffend, dat, ik, door mijnen herderlijken brief, het volk zou hebben opgeruid, tegen de legale orde, deze moet ik afweeren, als geenszins mijne bedoeling geweest zijnde. © © a ih ies Peal hd ~ Ik heb geen nieuw bevel ‘uitgevaardigd; ft “Heb | slechts de aloude voorschriften der Catholijke Kerk vernieuwd, welke de Pausen door de Bullen en Bree ven, die ik in mijnen herderlijken brief heb aange- voerd, aan de Catholijken hebben herinnerd, en, in mijne hoedanigheid van Aartsbisschop, meende ik daar- toe niet alleen regt te hebben, maar ik meende er ook in conscientie toe verpligt te wezen in den toestand der Kerk, die mij is toevertrouwd, welke van dag tot dag een treuriger gezicht oplevert, 99° De herderlijke brief, aan de geestelijkheid alleen gerigt, was overigens niet geschikt, om gisting te weeg te brengen. Het is waar, dat de toestel, waar- mede de burgerlijke authoriten denzelven aan de geestelijkheid hebben onnten, algemeen onrust in de gemoederen heeft moeten brengen. Zoo er derhalve, tegen. mijne bedoeling, gisting plaats had, is zij, tot mijne groote droefheid slechts door het gedrag, “t welk de burgerlijke authoritäten behouden hebben, geprovoceerd geworden.” {k voede met vertrouwen de hoop, dat Z. M. mijn zeer genadige koning, zich gewaardigen zal, den stap, dien ik, door den aandrang mijner conscientie gedaan hebben, niet ongunstig uit te leggen en dat hij, zal voortgaan met aan mijne geestelijkheid en an mijne diocesanen de volledige vrijheid van conscientie en Godsdienst te vergunnen. Sigt satbnasg Ten siotte kan ik niet nalaten eerbiediglijk aan te merken, dat, in den staat mijner zwakke gezondheid, | 1 niet bekend doen worden. — Het berigt uitstel van 24 uren mij niet vergund, om aan mijne verkändig eenen vorm te geven, die aan mijnen stand als Aartsbisschop en onderda An van Z. M. En aan mijne gevoelens past, daarom veroorloof ik mij uwe Exc. eerbiedig, op zoodanige wijze te willen voordragen, dat hij zich gewaardige mijne nitleggin- gen genadiglijk aan te nemen en mij zijnne welwillende heid terug te gven. Ik verzeker gelijktijdig uwe Exc. dat ik, in de tijdelijke zaken in alles volkomen toe gedaan, getrouw en onderworpen ben aan Z. M. mijn zeer genadige souverein en meester. Posen, den 20 April 1838. De Aartsbisschop van Guesen en Posen, - (Get.) VON DUNIN. S ZOO BANG IS. HET PRUISSISCH GOUVER. ~ NEMENT VOOR DE PUBLICIT. De dagbladen het bericht mede-gedeld, dat de Kerw Heer Beckers, pastor van de St. Ursula-kerk te Keulen, tot twee jaren en zijn kostet tot zes maanden gevangenisstraf verordeeld is: en dat men het verzeek van zijnen verdediger, om de stukken van het proces te laten drukken, geweigerd heeft, hoe bang het Pruissisch gouvernement voor de publicitéit iss En dit kan niemand bereignet bewegden, die den gang der Godsdienstzaken, in dat land, met oplettendheid heeft gadegeslagen; die zich herin nert, hoevel valsche, zoogenaamde officiele en andere berigten, betrekkelijk de quasie wankelmoedigheid en veranderlijkheid van den Aartsbisschop van Gnesen en Posen, door de Pruissische Staats-zeitung zijn uitge-vent geworden; ’t welk in een land als het onze, alwaar de drukpers, de hemel zij gedankt! vrij is’, niet zou hebben kunnen geschieden, zonder aanstonds te worden gelogenstraft! a ei rahe Doch waarom mogen de stukken, betrekkelijk he Proces tegen den Keulschen pastoor, niet publik geworden, maakt worden? Als dezelve, gelijk men verwachten moet, wanneer men veronderstelt, dat het vonnis regt- vaardig is, de schuld van den Heer Beckers buiten te- gengenspraak stellen, dan heeft het gouvernement er i het hoogste belang bij, dat die stokken algemeen be- kend worden; en dat hetzelve verlof geweigerd heeft, om die stukken bekend te maken, zal slechts het ver- moeden vermeerderen, dat de regters die den Heer Beckers veroordeeld hebben, schuldiger zijn dan hij. Zal intusschen de regtschapen advokaat, de stukken in voegt er bij: Dat men hem heeft te kennen gegeven; dat men van zine bescheidenheid verwacht, dat hij die stukken niet aan buitenlandsche dagbladen zal mede- deelen. Mag de verdediger eener zaak, die hij als regtvaardig beschouwt, maar die door de regters vals strafwaardig is veroordeeld geworden, het publik niet overtuigen, dat hij, naar  belang bij meent te hebben, om niet alleen de stem der waarheid, maar ook. Die geregtigte te smoren! Het antwoord van Monseigneur von Dunin, heeft het Pruissisch ministerie verschrijt. Zoo iets had men niet gewacht. Maar dat antwoord is niet alles wat het te duchten had: ook te Rome wordt een antwoord op het Manifest in gereedheid gebragt; en men schrijft van daar, dat in hetzelye zukünft zullen worden bekend gemaakt, die de wereld nog meer verbazen zullen. BRIEF VAN DEN GENERAAL SKRZYNECKI AAN DEN PRINS VON METTERNICH, Eenige Duitsche dagdbladen hadden verzekerd, dat de generaal Sxrzynecki, op zijn woord van eer had beloofd niet uit Postenrdhk te zullen vertrekken. Het schijnt zelfs, dat die bewering gevonden wordt in eene nota door den prins von Merrernicn aan het Belgiesch gouvernement gerigt. De generaal Sxrzyneck heft aan dien staatsman geschreven, om die aantij- ging te logenstraffen; terwijl hij tevens aan de Redactien der meest geachte Belgiesche dagbladen verzocht heeft, dien brief publiek te. maken, Zie hier de vertaling van dien brief: Aan Zine Hoocum M. pen Prins von Merrernicn. Brussel 13 February 1839. Ib heb reeds in eenen brief aan mijn heer den minister van buitenlandsche zakemw van Belgie geant woord, op de aan tijging die het aan uwe hoogheid behaagd heeft tegen mij te rigten, in deszelfs nota van Januarij, aan het Belgische kabinet gerigt. Ik heb niet geaarseld, zulks te doen door de sTELLIGSTE LOGENSTRAFFING en ik heb reden, om te geloven, dat daarvan mededeeling is gedaan aan mijn heer, den “saakgelastigde van Oostenrgk. Wien gegen om mijen naam in de dagbladen te plaatsen, zou ik mij tot dien stap hebben bepaald, als de drukpers, vooral zij, die er voor doorgaat, dat zij » door de inspiratien van het Weener kabinet wordt bestuurd, die lasterlijke bewering niet had herhaald, zoodanig, dat ik er door genoodzaakt ben om te spreken. » Ik daag uwe hoogheid uit, om te bewijzen, dat ik mij ooit jegens het Qostenrijksch gouvernement verbonden heb, door een woord van eer. Men zou het mij ongetwijfeld ly geschrifte hebben doen gev en; em zoo niet, zou het kunnen bevestigd worden, door de getuigenis van eenen conscientieusen mensch. — Toon in het een of andere geval het bewijs uwer be- wering — en ik keer dadelijk naar Oostenrgyk terug. — nig 4 ar, ik herhaal het, er bestaat niets dergelijks, noch kan er bestaan. >» Toen mij in 1831 de gastvrijheid in de Duitsche — staten van Oostenrgyk werd vergund, kon ik bewilligen, » in de uitdrukkelijke » Voorwäarde, van er mij rustig te houden;" dat is te zeggen van geen deel te men aan eenigerlei aanslag tegen het gouvernement. 79 — Maar als Pool, kon ik, mout tk, uit generlei per- soneel inzigt mijn woord en mijne toekomst verbinden, aan een mogendheid, die, in overeenstemming met de vijanden aan welke de Voorzienigheid heeft toege- laten, dat mijn vaderland voor eenen tijd werd overge- leverd, die dagelijks, ten zijnen optigte, en in spijt van zijn eigen belang, alle Goddelijke en merische- lijke wetten schendt, met eene gelijke hevigheid, den Godsdienst, de sporen zijner instellingen, de gewoon- ten, en zelfs de nationale taal aantastende. In 1832, by gelegenheit van het verlangen, dat ik uitdrukte, om. naar de. wateren van Carlsbad te gan, poogde de Oostenrijksche policie mij voorwaar-den op te leggen; ik verwierde dezelve met veronte waardiging; en in eenen brief, dien ik de eer had an uwe hoogheid te zenden verzocht ik Oostenryk anstonds te verlaten. Van die hinderpalen bevrijd bewilligde ik om te blijven. Mijn heer de maarschalk Matson ambassadeur te Weenen, die, op mijn verzek mijne paspoorten voor Hrankrayk had gereed gemaakt, zeide mij, weinig tijds daarna te Carlsbad, dat uwe hoogheid hem verzekerd had, dat » mayne kwade luim was overgegaan, en dat ik ongetwijfeld geen aandrang meer doen zou.” Die daadzaak is gemakkelijk te staven. ij getuigt uit zich zelve, dat ik vrij was om mij te verwijderen. Zoo ik gehoor gevende aan de roepstem van zijne majesteit den koning der Belgen, met leedwezen gemeend heb, heimelijk te moeten vertrekken was het. et, zoo als het aan awe organen behaagt te zeggen, omdat ik mij tot een werktuig heb gemaakt van ik weet niet welk centraai comité, maar omdat het mij gebleken was, dat mijne vrijheid in dat geval zou belemmerd worden, zoo als men getracht had te doen bij. minder gewigtige gelegenhen. De hwade luim, die het Qostenrijksche kabinet op zijnne beurt heeft laten blijken, bij het vernemen van mijn vertrek en die het er zelfs toe heeft doen vervallen, om mij te lasteren, bewijst genoegzaam, dat ik mij niet bedro- en heb, ¥ » Ik heb de eer te zijn:. Prins, van uwe Hoogheid, de zeer ootmoedige en gehörzame Dienaar (get.) de generaal SKRZYNECKI, BISZON DERHEDEN BETREKKELUK DEN GENERAAL. SKRZYNECKI, Eenige Fransche dagbladen heben onlangs de volgende bijzonderheden overgenomen, die, reeds voor eenen geruimen tijd, door het Journal des Debats, waren medegedeeld: pa: » Joannes pe Matsa Sxezynecki werd in 1786 geboren; in 1806 trad hij in dienst van zijn vaderland, des tijds tot de geringe gedeelten van het groothertogdom Warschauw beperkt, doch dat, onder dien vorm ten minste gedeeltelijk zijne nationaliteit gewöhnlich, bij eene vertegenwoordigende constitutie. Hij deed met de grootste onderscheiding al de veldtogten van het Fransche keizerrijk mede, toen de Poolsche vlag onafscheidelijik van de Fransche was, deed hij zich meermalen door den keizer opmerken, en werd door hem, op het slagveld, gedecoreerd. Na de ne-derlaag van Leipzig, toen Napo.eon, bij de retraite op de hoogte van Erfurt de Poolsche ho Officieren bij zich riep, om hen te vragen, of zij naar hun land terugkeeren, of zijne bloedige adelaren tot het einde toe volgen wilden en toen al die edele helden eenparig met een kreet van gehechteid en geestdrift antwoordden, durfde de jonge Sxrzynecxi, destijds bataillons-overste, gebelgd over eenige verwijtingen, welke de keizer in zijne toespraak had gemengd, de stem verheffen, om hem te zeggen, dat men van Poien niet al die partij getrokken had, die men er van had kunnen trekken. Napo Leon vroeg zijn naam en zweeg. Sxrzynecxt volgde hem in Frankrgyk en deed den geheelen veldtogt in 1814 mede; bij den veldslag van Argis-sur-Aube, Napo.con omsingeld zijnde en op het punt van door eenen drom van Ko- sakken te worden opgeligt, wierp zich snel in het midden van het bataillon Poolsche infanterie, dat door SKRZYNECKI gecommandeerd werd; het bataillon vorm- de een carré en redde den keizer. Bij den vrede in Polen teruggekeerd zijnde, met het overschot der heldhaftige Poolsche legioenen van Poniatowskixt en DomBrowsx1, werd Sxrzynecki in de organisatie van het nieuwe Poolsche leger begrepen. welke door keizer Anexanper, gelijktijdig met de afkondiging van het constitutionele charter voor dat koningrijk en overreenkomstig de bepalingen van het Weener-congress was ingevoerd. Hij kreeg weldra het bevel over een regiment, en was, gedurende een- gen tijd, het voorwerp van de gunsten en bijzondere oplettendheid van den groot-hertog Constantin, die, in naam zijns broeders het koningrijk Polen bestuur- de. Doch die vorst weldra in hem een een echt Poolsch karakter ontdekende, veranderde zijne gunst in af- keer en begon hem op allerlei wijze te vervolgen. SxrzyNeckt verzocht zijn ontslag; doch de groot-her- tog, die niet wilde dat zijne prooi hem ontsnappen zou, weigerde het hem te geven. De kolonel zocht toen heul in de studie: hij rigtte voornamelijk zijne studie Tot de religie; hij las met gretigheid al de werken der nieuwe Fransche Catholijke school, pr Maistre, DE Bonap, pe Lamennais, Eckstein en nam openlijk hunne gevoelens aan, ’t welk hem in de wereld den naam van mystied verschafte en slechts den haatder Russen verdubbelde, die, zoo als veelbelovenden jongeling van het distrikt Uerecht, men weet, de religie van Polen nog meer dan deszelfs nationalität haten. Zijn van den Aar sp In die omstandigheden brak de Jaolij revolatie uit, en bragt die van 29 November te Warschauw te weeg. NSkRZYNECKI was niet in de zamenzwering be- trokken, welke de uitbarsting te weeg bragt. Zijn regiment was niet te Warschauw, maar keerde aane stonds derwaarts, om zich onder de bevelen te stellen van den dictator Cuoricxt. Men weet, op welke wijze Cuoricxr afstand van dien post deed, omdat zijne wijze van de revolutie te beschouwen zich niet paarde met den nationalen wensch, die zich voor eenen volle= dige scheiding van Russland uitte. Zijn dictatoriaal gezag, werd vervangen door een nationaal gouverne- ment, onder voorzitterschap van den prins CzarTo- ryski; doch men kon zich niet verstaan, aangaande de keus van eenen opper-bevelhebber over het leger. Intusschen naderden de Russen, en reeds. zag men hunne ontelbare massa’s de vlakte van Grochow, die zich tot de poorten van Warschauw uitstrekt, bedek- ken. Er moest gestreden en niet meer geraadpleegd worden. De pr Innischen Rapzivi, nam het provisioneel opperbevel aan, doch op uitdrukkelijke voor=_ waarde, dat hij zou vervangen worden, door den best handelende van den dag, zoo als de oude ridders zeiden. De veldslag ving met bitterheid aan, op den 25 Februarij 1831. Cuxopicx: sehaarde zich als een voudig vrijwilliger, onder de soldaten, waar over hij niet had willen bevelen en werd gevaarlijk gekwetst. Sxrzyneckt, die tot den rang van brigade-generaal verheben was, voerde het bevel over eenen vieugel; na verscheidene uren van den roemrijksten strijd, vero-verde hij een bosch, ‘‘t weilk de positi: dekte; zij werden overhoop geworpen en op de vlugt — gedreven, ondanks de verbazende meerderheid van dien dag toegebragt en werd als generalissimus uitgeroepen.” (Het vervolg hierna.) BEURS VOOR R. C. STUDENTEN, ~ A, Wijlen de. Wel ‘Eerwaarde Heer J. G. M. Danvet- BEEK, in leven Pastoor te Utrecht, heeft een beurs gesticht ten behoore van eenen onvermogenden doch — geschikt en genegen tot den R. C. geestelijken stand ter beoordeeling van den Aartspriester van Utrecht Die van de familie is van den Fandateur van vaders of moeders zijde is preferent; kunnende zoodanige « niet tot vermelde distrikt behoore, eenige voordee uit deze stichting genieten. dete oa V Ér den 1 Mei 1839 met gefranke erde b 71 epee ee bewijzen, zich aan te meldenaan — priester voornoemd te Amersfoort. oe ” brieven, vere oF % Ee) sD Li Bae Aan net Bureau van pe CATHOLIJKE NEDERLANDSCHE STEMMEN ‘te Grave, B, N.° 28, Nowmoer 11. 58 oie 16 MAART 1839. CATHOLIJKE NEDERLANDSCHE STEMMEN. OVER t _ GODSDIENST-~, STAAT=, GESCHIED= EN LETTERKUNDE Als JESUS dit getegd had, hebbende de oogen ten Hemel opgeheven, zeide Hj t+. Heilige Vader bewahren hen, die Gy my gegeven hebt, in uwen naam; opdat zy éen tan = gelyk WHr.eseee En ik bid niet alleen voor hen, maar ook voor degenen, die door hun woord in my geloove sullen: opdat zy allen éen zijn, gelyk Gy, Vader, in mij en ik in Us dat 2 ook in ons mogen éen zijn, opdat de wereld geloove, dat Gy my getonden hebt. En ik heb hun de heerlykheid gegeven, die Gy my gegeven hebt: opdat ty rouden éen zijn, gelyk wij ook éen syn. Ik in hen en Gy in my, opdat zy. volkomenliyk en zijn: en dat de wereld wete, dat Gy my gezonden hebt. Joann. XVII. Op dit blad ’t welk alle Zaturdagen med een Nummer wordt vervoled, kan worden ingeteekend aan alle Postkantoren, en bij de voornaamste Boekverkoopers in het Rijk. Hetzelve wordt met den Post verzonden voor ‘den prijs van f 8-50 in het jaar; het half jaar of kwartaal, naar evenredigheid; zullende de betaling bij kwartalen moeten geschieden. Alle ‘abonnementen kunnen worden opgegeven aan het Post ‘den’. Kantoor te Grave 3 geene andere dan gefrankeerde Stukken en Brie-wen sullen door de Redactie worden aan het Postkantoor tegen betaling van 15 Centen den Regel geplaatst. Voor Belgié kan men abon neren aan het Postkantoor tegen betaling van 15 Centen den Regel geplaatst. GESCHIEDENIS DER HERVORMING IN NEDERLAND. | §. V | I. Vervolg van de wreedheid en razerny der Geuzen. H. jaar 1572, waarin de zoogenaamde Hervorming zich nagenoeg van geheel Hod/and meester maakte, behoort in de geschiedenis, als een schrik- en moord- jaar, te worden aangeteekend. => ae In dat jaar zijn, behalve de Martelars van Gor-— kum en die van Ruremonde, van welke wij in de vorige paragraphen melding hebben gemaakt, nog een menigte, zoo van Leeken als Priesters, in Zuid- en Noord-Holland, yoor hunne getrouwheid aan het ‘voorvaderlijk geloof, met de martelkroon beloond ge- worden. toe PE hee | ' Wij laten hier de namen van eenige derzelve vol-— gen, zoo uit een oud handschrift (1), waarvan ond»; (Ll) De onbekende schrijver van dit handschrift, is blikbaar een persoon van adel en aanzien geweest; bij zegt dat hij meer ja ook mijns vaders aanbod kon niet baten. loofswille, geylugt was. ED, door eene geachte hand, een afschrift is bezorgd, als uit andere, gedrukte, oirkonden. Henonic. Bocarts (Pastoor van Helvoed, de m door eene geachtte hand, een afschrift is bezorgd, als uit andere, gedrukte, oirkonden. Henonic. Bocarts (Pastoor van Helvoed, de m door eene geachtte hand, een afschrift is bezorgd, als uit andere, gedrukte, oirkonden. Henonic. Bocarts (Pastoor van Helvoed, de m door eene geachtte hand, een afschrift is bezorgd, als uit andere, gedrukte, oirkonden. Henonic. Bocarts (Pastoor van Helvoed, de m door eene geachtte hand, een afschrift is bezorgd, als uit andere, gedrukte, oirkonden. Henonic Orders oud-oom, van den schrijver van het handschrift), wierd aldaar met een kruishout zeer zwaar tot spot van onzen Heere, dien hij jaarlijks in de Vaste verkondigde in zijne Meditatien, ter galge gevoert en erst neus, en ooren afgesneden — afkoop van geld, Dit had plaats 17 Augustus 1572. Cornetis Luixx, Pastoor te Kinard, werd opges zocht, en aan de mast van een korenschip opgehan-gen juist op den zelfden dag als boven en daar nog bij Martueus Paren, Pastoor van Kkelo, oud 91 jaren, altemaal in den Bried. Gerrit van Kampen, burger van Enkhuyzen, we Et aldaar opgehangen. Hij was een geleerd CatholijHR/ Sy 47 = en de groote vriend der Geestelijken. g* ~) Arnxotpus Jovas en Aprianus Onar, geboren te Ha\\o $s ringhuizen, de laatste koster en schoolmeester t dan de helft dier mannen, van welke hij spreekt, heeft ge- kend, ook blijkt er uit, dat hij met zijnnen vader, ee des ge- yvil geworpen en vervolgens op de markt opgehangen, ‘). Wuutem Mons; Priester, werd te Schoor/,’snachts | van zijn bed g ‘blijven, wreedelijk vermoord. Hij, wilde de tegen- -. waordigheid van Jesus Cunirus »,.in het. Sacrament - niet loochenen, waartoe men hem dwingen wilde.. Ciel Enkhuizen, wierden beiden aan een notenboom buiten de poort aan den Streekweg, na eerst gegeeseld te zijn gewor- den, op Allerheiligendag van het jaar 1572 opgehangen. | Pater Damiét Anenponk, Guardiaan. van  Axen, Minderbroeder. Apriaan van Goren, portier van het. klooster en Eesert de Hove, eem arbeidzaam man teXnkhuyzen, zijn allen aldaar opgehangen. Gerrit Honing, Priester en Kanunnik van Wil- desheim, van het klooster bij de stat Hoorn, werd te Monnikkendam. naar het stadhuis gesleept. en in. || een diepen, vuilen kelder geworpen, alwaar. hij, zeven dagen. grooten. honger leed.en,. na. hem te: hebben. mis- handeld, op eene wijze, welke: de eerbaarbeid verbied te melden; op den. 3: Augustus. naakt. opgehangen. Te: Gouda, zijn almede groote wreedheden gepleegd. | aan de volgende: Apriuan Lampert en Joannes van Binten, geleere de Heeren van het Frater-klooster dier stad, wierden in den -hof van het convent met groote stokken. op-het se. hoofd geslagen, gepijnigd en met een priem vermoord — ep jammerlijk doorstoken. Corneztus Raynpers; Schoonhoven geboortig, Jacos Krox, Kanunnik-regier van. Sr- Aucust- nus orde, em vier zijner medebroeders. Joannes. Boom- GAAnDy Henprix van. Ticn, Perer van, penx BerG en | Caspar Arnotps, van Cralingen, bij Rotterdam ge- | boortig, zijn allen na vele pijningen gedood. Derk GerniTzen, een heilige man er Leekenbroe |} fer van het Minderbreeders klooster, werd het hoofd afgehakt na eerst op zijn stroobed 34 wonden ontvan- te hebben, omdat men meende, dat hij den sleu- teh had van de kasse van het klooster, waasin niets anders was dan brood. : Tee ta’ Wh Wittem Tarrers, Minderbroeder te Gouda, die het.aldaar, ontkomen. was, stierf te Geerlruidenberg s den martel dood. ee Jaconus Jacons en Cornnenis Steen, Priesters, wier- notenboom. opgehangen; maar Pater Casper, werdan een paardenstaart gebonden. na Gouda gesleept; daar i werd. hij, na vele tormenten, buiten destad, aan het bovenste van een Mast gebonden, uitgejouwd en met aald, en. omdat hij Catholijk wilde Junocus Totnens, Kanunnik van Sr. Pierer komst, werd gedwongen om zijn eigen strop handsclirift, betrekkelijkt de folteringen een: geleerde Priester, vani te } Leiden, een zeer godvreezend. mam en van: groote, af- j te ma- | ken, toen opgebangen en zijn ligchaam opengesteden, q 82 — Arnoutpus Jonans, Priester ew Eremijr te Leven, werd, ik gelof, zegt de schrijver var het handschrift, ’shachts, voor dat men Allerheiligen viert, weg ge- haald en te Heemstede bij Haarlem, aan een boom b gebordem em doorselictam. Bij leaf’ 7 Diest, Overste van het klooster van j J dagem tat Spot van een ieder hangen. Onder de Martelaren van dat jaar, behoort ook de godvruchtige en geleerde Connetius Musius, bestührter der Nonnen van het Sr. Arcren-klooster te Delft. Alvorens te vermelden, wat het voornoemde dien wromen man aangedaan, zegt, willen wij den Protestantschen D. vay Bueyswuck, in zijne beschrijving der stad Delft, later spreken. Wéij- lezen daar I, Deel bladz. 444; » Heer Corpus Musius, Proost van St. Arcren-klooster. binnen. Delft, een uytsteeckent geleert en » seer, moderaet man,, en oversuelx oock Seer aengenaem » aen den Prince van Orangie, die wederom in Hollandt gekomen zynde naer ouder gewoonte, gelyck de Nederlandtsche Grooten, en al Coninghs-Raedts-Iuyden doorgaens. plachten, by hem in ’t yoorsz. Clooster syn residentie ofte verblyfplaets genomen hadt (1), in sulcker voegen als nog hedendaegs in sommige quartieren. sulcke rycke Geestelycke Ge- stichten (als dat van Sr. Acarua) veeltydts onder- worpen zyn, groote Princen te moeten logeren, hou- dende daen toe. seecker appartement. met beguame vertrecken, Op ’t. arrivement van den, Prins, was Musqu. van sins. geweest sym uyttocht tedoen, doch -hade ten bevele van Syn Excellentie en onder des- » selfs veltign haede, stee gehonden. _"T geviel noch- » tans dat by willende reysen, na den Hage is ge » raeckt in banden van het kryghsvolck van den Grave » van Dew Merce, Heere van Lumey voorse. dewel- eeyver vsyervts @B € ; » cke, hem tegen. dem ayondt. binnen. Leyden, gebraght » hebben, ten huyse van Meester Connenis VAN VEEN, » alwaer doen der tydt woonde cenah WiLtem van Ou- » peviieT Notaris, daer op quamen terstondt (wel  Proyoost met den scherp-rechter, willende » plaets in-geruymt heben, omme desen gevangen Hee » » re-te, pynigen. De Vrouw van den Huyse. sic t den te Schoonhoven, in de maand September aan eer : : 4 ae) ae) ae oh ft a Jdyt iy > (1) Dit klooster vande H. AcaTHa, pH St. Aachtenklooster genoemd, werd in het jaar W090 reeds gesticht, en nam spoedig in aanziew en uitgest id. toes “t was het naamste klooster der stad rt ae zeer Tike, De kerk wa uitstek fraai, en met uitmuntende schilderijen van den Haal jemschen schilder Hie, den Bijzonderen vriend ¥ vromen Musrus, versierd. t. de Nonnen:, derden regel vam penitentie van den H. Bran ye uit haar klooster, alwaar de Prins van Ora re ' andere Grooten, immer gastvrijheid genoten e waren, maakte de Prins van dat klooster zijn Hof in dat klooster, dat hij op den 10 Juli door Bazaar Gerninps.,, doodgeschoten werd. — De van He was the first to speak. Rina klooster, werd aan de Fransche Calvinisten gegeven Zie Beschriving tan Delft, door D. VAN Bieyswrck, fF. Deel, bladz. bit en verv.; Oudhkeden vam Delfsland., bladt 1735)G. Blada. Mee For © UP te Baanot, Hist, der Reform, * > die U » Wettende in sulcken eysch, wees then tot stadts ige- g » wanckenis., en :hoe chet sbuyten ‘behooren was, Bur- j » wers-huysen stot sulck een werck'tegebruyken. d'’An- » deren sulck seggen «in de -windt islaende, «doen sich | » ‘gehoorsamen, en den ‘geapprehenteerde weer onge- » natebyeck <en sonmenschelycke mishandelen, weel:wa- | » ‘ters door een trechter in ’t lyf gieten., syn teen-en | » beschaemde leden met knellingh van ‘koorden seer | » ufgrijselyek pynighen, tot dat het ‘lyf der Ziele te | » ‘barge werdt., idie hem sdvor 'donlydelycke ‘tormenten 4 » wlk oogentlick sdheen te begeven, Men wrong ‘er | » egter egeene reden yt, die syn onschult ‘in twyffel | » kon trecken: wiettegenstaende werd ‘hij zonder :ee- — » nige bermbertigheidt ter doodt geleydt, gestoten en | » genooghsaem gesleept. also hem syne gebroockene - *» dsractiten ‘niet machtigh waren te dragen; en ‘in dier » vooge ‘sonder eenige forme ‘van ‘Proces of ‘Rechts- — » pelegen., wierdt hy dien ‘sdlven avont -ontrent negen — ~ uren by de '‘Blaeuwe Steen gegangen, en niet ‘ge- | ~ » ‘heel <doodt geworght -zynde., also ‘in de :doodt-smart | > gelaten.” — » Voorts., -zegt van Breyswuck verder » der, ‘wierdt ‘syn Lyck na ‘veele schoffierheden eynde- | 9 ‘byck noch door de ‘bede van eenige bermhertige » Hes ‘anderen nachts ‘onder d’ aarde gesteecken.” igd. ‘Men sneed den Pastor de longe De volgende ‘bijzonderheid echter, maakt het zeer be- grijpelijk, dat men ‘den zaligen Musiveniet dood heeft dsunnen worgen: ‘De schrijver van'het handschrift zegt: dat men Musius naar de ‘markt gesleept :hebbende, them onder de galg plaatste; en dat men'hem,dieniet, ymeer ‘in stadt was ‘om den ladder -op ‘te klimmen, ‘een souw om het midden deed en zoo naar ‘boven ‘trok; © Wat nren \vervolgens -een strook -van ‘zijn ‘tong sneed, — en Waarvan -een ‘strop maakte, ‘die*men om zijnen hals _ deed. ‘Hupertus ‘Aprians, Pastor van de Lier, ‘wird omstrecks denaélfden tijd te De/ft opgehangen, nadat ‘men ‘hem de oogen ‘had uitgestoken. Joannes ‘van ‘Castricum Priester ‘te Wormerveer, werden -onider ‘het ‘uitspréeken ‘van gebeden en vermanin- ‘gen opgehangen. - Volgens ‘het ‘handschrift ‘werden Litannus WATER ‘LAND, “Pastor te Alkmaar en ‘Davin Lxconarps zijn WVicatius, in de kerk dldaar verast, terwijl de ‘Pastor aan ‘het -altaar ‘bezig was en de Vicarius de kinderen leerde. Zij werden ’benevens Connetivs Axzarps, ‘koster der ‘kerk, een zeer godvrezend man, ‘ait den mond; ‘den Vicarius ‘werden de haniden af- géehakt; de koster werd van de linkerhand en het rege tetbeen ‘beroofd.., Ach’! wat wreetheidt! Ick hebbe ‘hen alle drye gesien,’’ zegt de schrijver. Wij ‘zouden de lijst der gruwzaam ‘vermoordde belij- ders ‘van ‘het.Cathol Wij ‘zouden de lijst der gruwzaam ‘vermoordde belij- ders ‘van ‘het.Cathol Wij ‘zouden de lijst der gruwzaam ‘vermoordde belij- ders ‘van ‘het.Cathol Wij ‘zouden de lijst der gruwzaam ‘vermoordde belij- ders ‘van ‘het.Cathol Wij ‘zouden de lijst der gruwzaam ‘vermoordde belij- ders ‘van ‘het.Cathol Wij ‘zouden de lijst der gruwzaam ‘vermoordde belij- ders ‘van ‘het.Cathol Wij ‘ ijk gelöö, in:de jaren 1572 en ‘1573 ‘nog veel grooter kunnen ‘maken, doch hebben ons enkel ‘tot de voornaamsten bepaali en:zullen, odk in ‘de volgende jaren, voorbeeldelooze gruwelen ‘van wwreedheid aantreffen. me ‘Wij willen nu den ‘draad der andere gebeurtenissen weder opvatten. !PLIGTEN DER CATHOLIJKEN JIN ‘DE -TEGEN- WOORDIGE OMSTANDIGHEDEN. Onder dit opschrift heeft het dagblad: Z’Univere, onlangs een zeer belangrijk artikel medegedeéld, dat, hoewel “aan de ‘Catholijken van Frankriyk gerigt en uitsluitend voor deze bestemd, echter de overwegi der Catholijken van andere constitutioneele landen, dabe. ‘bel waardig is,’ Dat vertoog is van den volgenden inhoud: ‘Daar het Godsdienstige vraagpunt boven ‘het poli- tuk verheven is, leiden sommigen daaruit af,, dat ‘het’laatste zonder gewigt is, en dat de Chris- tenen, de Priesters vooral, zich daarmede op generlei wijze’ behoore bezig te houdens Zoo denken wij er niet over: bij ons is het politieke principe aan het godsdienstig principe ondergeschikt; maar het is door hetzelve niet verdoofd, het is niet uitgebluscht, het wordt er integendeel door versterkt, toegelicht en bestuurd, De Godsdienst leert ons, dat wij nooit van eenen vicesschelyken arm het heil der wereld moeten verwachten; dat de Kerk, om haar eeuwig durend leven voort te zetten, geenerlei menschelijk gezag noodig heft; dat integendeel, ieder menschelijk gezag noodig heft, om deszelfs voorbijgaand leven vol te houden; dat wij in alles en altijd en zelfs in de politik den onschendbaren regel der orde en geregtig- heid Mosten honden; dat het ons niet georloofd is, in het belang eener partij te trachten onlusten te verwekken, rampen te weeg te brengen, die de vruchtbare bronnen zijn van misdrijven en ellenden; het is on niet georloofd, in datzelfde belang verbindtenis- sen aan te gaan, noch met de demagogen, noch met de vorsten, die vijanden zijn van ons gelof; doch hij be- paalt zijne goddelijke inrigtingen niet tot deze ontken- nende (negatieve) voorschriften. In de politieke orde, even als in alle andere, vergenoegt de religie zich niet, met aan hare kinderen te zeggen, doet nic, zij zegt ook: doet, handelt, hebt noch rust, noch vere- ademing zoo lang als gij kwaad te verhinderen of iets goeds te verwezenlijken zult hebben en er zal altoos genoeg voor u te doen zijn. Het leven van eenen Christen, is een wezenlijk werkdadig leven en het is geheel en al onderworpen an. de wet van God. Het is dus niet voldoende Christen te wezen in het afzonderlijke leven, men moet het ock in ’t maatschappelijke leven zijn; het}is even weinig voldoende, in die orde van zaken zich te ont chouden; men moet handelen, en handelen met moed, met voortzetting, met nadruk (energie) en met volhar- ding. In dat opzigt vrezen wij, dat de Catholijken in, Frankryk de geheele uitgestrektheid hunner plig- ten niet begrijpen. Er zijn er velen, die, door hunnen maatschappelijken stand, door hunnen rijkdom, dovr hunne betrekkingen, door hunne talenten, door hun karakter, op alles, wat hen omringt,’ eenen heil- zamen en wettigen invloed kunnen uitoefenen, die eene meer of min vermogende, maar wezenlijke wer- king op de gemoederen zouden kunnen hebben en die de gaven, van welke de Heer hen rekenschap zal af- vorderen in eene jammerlijke werkeloosheid en afge- zonderdheid (isolement) begraven. En, om tot de toes passing te. komen, laat ons twee daardzaken uit alle de andere nemen: is het niet waar, bijvoorbeeld, dat de drukpers, vooral tegenwoordig een vermogend wa- — pen is, zoo wel ten goede, als ten kwade? Is het ‘ook niet waar, dat de Catholijken er niet zoo veel gebruik van maken, als zij zouden kunnen doen? Dünzend gévoelens betwisten elkander het gebied der begrippen, en elk derzelve heeft zijne dagbladen van er Heschisitehe grootte die men soms ten koste van groote opofferingen onderhoudt. Is het getal der Catholijke Dagh PRAM "vit dried rherty: Age x00 als de Protestanten toonen, Prot stantsch te wez tholijke dagbladen in evenredigheid met de groote menigte van geloovigen die Frankrik bedekt? /Univers is, meenen wij, het eenigste dagelijks uitko- mend blad, dat uitsluitend aan het verdedigen dier heilige zaak is toegewijd (1). Zoo deden onze vas ders niet; hunne taal Konk van het een einde der wereld tot het andere en geen vijand des gelöst, kon zich verhefen, zonder eenen Christen te vinden, om het bestrijden. (2) Is dit ook in Nederland niet het geval? En d it is w lijk onverschoonlijk, z09 lang als de Protestanten hunne ve kiezingen nooit op Catholijken uitbrengen: en dat aij dit niet doen kan onze tweede kamer getuigen. in niet eene provincia, Noord Braband alleen uitgezonderd, wordt een enkel Catho- lijk lid yoor de tweede kamer benoemd! Dat men dit dan, yooral in Noord-Braband bedenke en toone Catholijk te vijay tm en. 8 Rep. raadgevingen te volgen, aan het volk de liefelijke plegtigheden van onzen Godsdienst verbieden, onze jeugd overleveren aan meesters zonder zeden, zonder principes , zonder geloof. . » Het is derhalve een strenge pligt voor elken Chris- ten, om deel te nemen aan de verkiezingen, zoodra als hij daartoe het regt heeft, en om, door alle wet- tige middelen, gebruik te maken van zijnen invloed, ten einde de benoeming te bevorderen van mannen, die zijn geloof toegedaan zijn. Als in zijn kies-colle- ie zulks niet mogelijk is, dat hij dan ten minste on- der de kandidaten, diengene kieze, die niet vijandig © jegens zijne Kerk is, en eindelijk onder hare vijan- den de minst geduchte. Dat hij tot den kandidat zegge: Gij wilt mijn lasthebber (mandataire) in de kamer zijn, welou! Zie hier mijn last (mandaat): .. De vrijheid der Kerk wordt geschonden; oaze Bis- schoppen zijn niet vrij in hunne betrekkingen met den- algemeenen Opperherder, noch in hunne onderlinge be- trekkingen; zij zijn niet vrij in de uitoefening hunner bediening, en als zij gebruik van hunne regten ma- ken, noemt men zulks een misbruik (abus) en men doet hen, door eene vergadering van leeken, van lieden, die, voor het grootste gedeelte aan onze Ree digie niet. gelooven, of haar zelfs bestrijden, veroor- deelen. Onze Priesters zijn niet vrij: een prefect kan -hen straffeloos het tractement onthouden, ’t welk de staat hun schuldig is; ons volk is niet vrij. Op vele laatsen worden aan hetzelve de godsdienstige plegtig- ites verboden, die’ de Sultan te Konstantinopel toe- laat; ik zelf ben niet vrij: als ik verlang Monnik te -worden, de raadgevingen ‘ des goddelijken Meesters te volgen, dan kan ik dit niet. Beloof, uit alle uwe krachten tegen die ongeregtigheden u te verzetten; beloof de Godsdienst-vrijheid bij iedere gelegenheid, te zullen verdedigen en reclameren, en gij zult mijne stem heben. De vrijheid der familie wordt geschonden; zij kan zelve niet diegene verkiezen, van welke de zedelijke en verstandelijke toekomst harer kinderen afhangt. Dikwerf is zij verpligt hen toe te vertrouwen aan manen, die haar vertrouwen niet bezitten, aan mannen, wier prineipes de regtmatigste vrees in-boezemen; beloof, uit alle uwe krachten tegen die dwingelandij te verzetten; beloof, bij iedere gelegenheid de vrijheid van onderwijs te zullen verdedigen en reclameren, en gij zult mijne stem hebben. De vrijheid der gemeinte wordt geschonden; als de kerk van mijn dorp vervalt, dan mag ik haar niet herstellen zonder het verlof der gelastigden van Pa-EL —————: Het zoogenaame ‘apy el comme d’abus, waardoor men zich van de uitspraak eens de parlementen beriep en nog onlangs op den staatsraad berospen heeft, bij de weigering der kerkelijke begravenis aan den beruchten Montiosigr, is nog een belagchelijk overblijf- sel van het gedrogtelijke Gallicanismus, ED, isschops in kerkelijke zaken eertijds rys (commis de Paris) (1), een verlof, dat somwij- len komt, als de verwoesting voltooid, als het onheil onherstelbaar is; in eene menigte van andere punten (2), is het zoo gelegen en het bareau-cratique despotismus knelt ons van alle kanten; beloof, u, uit al uwe krachten, tegen die onregaardigheid te verzetten; beloof, bij iedere gelegenheid, de bevrijding der gemeenten te verzetten; beloof, bij iedere gelegenheid, de bevrijding der gemeenten te verzetten; en gij zult mijne stem De verkleidigte wordt geschonden; alle partijen bezigen onwanden, om te zeigen vieren; door de verkleidig dringt het verderf tot alle standen door, want niet straffeloos ziet het volk, de manen, die boven hetzelve verheven zijn, de geheligde zaken koopen en verkoopen, handel drijven met de eer en met de conscientie. Beloof, uit alle uwe krachten, tegen die schandelijkheid te verzetten; be loof, bij iedere gelegenheid, de goede trouw der verekiezingen te zullen verdedigen en reclameeren, en gij zult mijne stem hebben. De vrijheid der Catholijke volken wordt geschon den eeese Polen, Prussen en Jerland zuchten onder de verdrukking van vorsten, die, in navolging der Heidensche koningen en keizers, zich meester over de conscientien en over den Godsdienst hebben verklaard; van vorsten, die zich Pausen heben gemacht; en Frankryk durft niets doen om onze broeders te hulp te komen, het gewaardigt zich zelfs niet, ten hunnen voordeele te spreken; beloof, u, uit alle uwe krachten, tegen die lafhartigheid te verzetten; beloof, bij iedere gelegenheid, de. zaak der Catholijke volken te zullen verdedigen, van het gezag te reclameeren, dat het hen bescherme, zoo niet door zijne wapenen, dan ten minste door zijne onderhandelingen, en, naar de geheele mate van deszelfs invloed en magt (4) in Hus ropa, en gij zult mijne stem heben' Rep. (2) Zoo  magt dier kleine Republik nog groot en magt was in Europa, zoo *vyaak, als in’ het een of ander Jand de Protestanten in de vrij- heid hunner godstoefening belemmerd werden. Dan werden er aanstonds nadrukkelijke vertoogen gedaan, die soms van bedreigingen verzeld waren. Het begin der XVIII.“* eeuw le- - yert daarvan onderscheidene yoorbeelden op. Zoo ergers, :, ook a7 : i “ciel he _! spar — 8 — » Diensvolgens, Goidsdienst~vrijheid, ‘vrifheid van onderwijs, bevrijding der ‘gemeenten, vrijlreid-van ‘verkiezingen en naar buiten, bescherming der ‘Catholijke belangen.; zie daar ons programma, Mannen, die op- regtelijkk en ongeveinsd Weze zaken ‘verlangen en ige- neigd zijn, om al hunne pogingen aan ‘te wenilen, ‘ten éinde ze te verkrijgen, zie daar Ue  de coalifie van alten, die de waarheid ‘en te | geregtigheid. de eerste, plasts ‘in ‘hunne liefde geven; tegen al diegenen, voor welke de waarheid ‘en de ‘ge~ | regtigheid slechts woorden (zonder ‘betedkenis) ‘zijn | en die meenen dezelve ‘naar ‘hunne politiéke ‘hart- | stogten te kunnen plönen.” REIS VAN LA TRAPPE NAAR ‘ROWE | door den Eerwaarden vader Warte-J0ZEF DE | Geran,. Abt en ‘Procurator-Generaal van — Naar ‘het Fransch door J. Wirz. | La Trappe. Rotterdam C. J. ‘Bouan 1838. Gr. 8.vo 400 en VIII. bladz. Dit nieuwe werk van den Eerw. Vader pe ‘GrramB, is zamengesteld uit 30 ‘Brieven en eenige Biylagen. De 2 eerste Brieven behelzen het verhaal van de te-rugkeering des schrijvers in het klooster van den ‘O-lyf-berg, na zijne Pelgrimsreize naar ‘het ‘Heilige Land en vele belangrijke bijzonderheden betrekkelijk de Trappisten, Zwitserland en Frankryk, ‘De 3.4e Brief.geeft ons het verhaal van de ‘inhechtenis ne- mang van den Eerw. Heer pe Grramp onder Bona- PARTE, Van zijne gevangenschap in den slottoren ‘van Vincennes en in /a Force en van‘zijne bevrijding bij den aar.kook, eene-Protestantsche gemeente, zich im hare verkregene. vrijheid gekrenkt gevoelde, schreef zij aan de staten qmersa) -van de.republiek der vereenigde.Nederlanden., die an-anstonds hunne ambassadeurs last.gaven, om bij de-res- spective -hoven, -dienaangaande vettoogen te doen. ‘Vooral meekwaardig is, in dat opzigt, de Resolutie, noopende-de Re-ligiezaken ‘tn -Duitschland. en in..Polen; yooral.omdat.in.onze dagen in Duitschland Ennig Polen, just het tegenovergesteide plätzlich het. Den -ein -verlängigen, -heben -wij den ko- ning van Prüssen door zijnen-ambassadeur aan het hof-van -eenige weini- e Protestanten, -en-later, bij het-Oostenrijksche:hof, ‘ten he- deve van eenige woelzieke Zillerthalers,, die hij eindelijk een verblijf in’zijne eigenen staten heeft gegeven. Maar over de on- tderdruking der Catholijken,.door.dat zelfde -Pruissen, den Catholijken aangedan,. ‘bekommeren.de-Catholijke mogendheden catch oniet; zelfs Prankryk vergeet., ook.in.ddt opzigt, hoe root deszelfs invleed en magt in.Luropa.is.....«Dit is het, ‘owaarover  handen ineen ‘staan, com Catholijk - afgevaardigden.te verkiezen, * -welk noodweudig de benoeming van'tractatenen beloften.stilzwijgende aanzien. Wij — , hoedanig overigens ‘hunne | ‘ren aangeomen werden | intogt der peallieerden te Pars, in April 1814. De vijf volgende Brieven'beschrijvenzijnereis door Mrunks rgk en Ttalié en zijne aankomst te Rome. Mert vindt in dezelve opmerkenswaardige, ‘stichtingwekkentle dilje zonderheden en bechouwingen, over Pardes, Lyou, Valence, Avignon, Marseille, Genua, Livorwo ent Overal ‘heft tij stof gevonden ‘tot prontige opmere kingen ‘en aangerame verhalen; ‘men /hoore ‘hem’ spres ken over Petrarcha en Laura, ‘en men ‘zal eeue tadh hooren, die past aan een ‘man ‘van smadk, die nivt schroomt, rondborsfig zijn gevoelen ‘ Te ‘zeggen, ‘aune gaande twee personen, die ‘tegenwoordig nog Dinte- lings geprezen en bewonderd worden. Vooral te Rome verdubbelt de belangrijkbeil dezerreis- bes¢hrijving ;.doch ook nu wordt het moeijélijkerden'le- wer, door-doe|lmatige uittreksels , een juist l van dit uitmuntende werk te geven, wil d ; les onze" Jangstelling verdient. Hier .maakt de ‘schrijver ons bekend met den H. Vader, met zijn ‘hof en met aijve Staten, daar beschrijft ‘hij de hoofdkerken en ‘hiister- volle .kerkeljjke plegtigheden. ‘Voorts ‘bremgt *hij ‘ons in het pantheon, in het colyseum enz. Elders spreekt -hij over «de Geestelijkheid van Rome, over hare ye- -bruiken en yeelsoortige godsdienstige en weéldadige - -inrigtingen. yer Nadat de schrijver te Rome aangekomen was , ‘legth hij terstond een bezoek afbij Z. Em. den‘Kardinaal mE Grecorio,, die in zijne,gevangenschap in Wen ‘slottoren van Vincennes gedeeld had ‘en bij Z. Em. ten Kuardi- naal Secretaris van Staat, Vervolgens had ‘hij ‘het | -gelak, -zich voor de .voeten van den. fl. Vater ite:mp- gen werpen, Wij zullen-hem.zelf dat 'belangrl} k -on- Herhoud Jaten .verhalen.; oF re » Daar Zijne Heiligheid den dag bepaald had, waaro zich -gewaardigen ‘zou, mij_te ontvangen, werd ikmeét rijtuig van den Kardinaal ‘Lambruschini, door M geemploijeerde aan de kanselarij van buitenland = he » hij 79 ty naar het Vatikaan gebragt. Mgr. Viale ia in-Awitseriar ‘waar hij lang aan de nuntiature geattacheerd 1s | ee- ‘ne groote vermaardheid van talenten-en regtsehapentiext ch- tergelaten. *Hij’stond op hét: punt’ van’ noeme te wWwo: r dei i in ‘Be > wij aan het Vatikaan wa- - vebpeseies i mpbaedny Piaget outa wi esr Ider wwachs , der-deurwaarders en der Zwitsers-waren doorgegaan , +in ene zaal binnen geleid , waar zich tet was de dag van denradd), SE am owderscheidene hoofdem van religienze order, Prelaten:, Kar- dinalen. enz. bevonden. Eenige Kardinalen deden mij de eer @an, zich met mij te onderhouden. en onder andere de Kar- djnalen: de Gregorio, Odescalchi:, Sala, Polidori enz. De nadering tot z. He heeft iets indrukwekenden. En, map. jeatueus: buiten, de. kamerlingen. van eer en de geheime kamerlingen met de kap en den degen, die, met de sie-raden, van welke zij hun naam onleenen, eenen korten gwarten, tabbaard, een gouden halsketen en een hoed met boordsel van vederen, dragen; buiten de -wacht der eenen en onderscheidene Prelatem van dem dienst, is daar ook altoos'de meester wan de kamer van Z. H.. aanwezig, die. aanhoudend bij den H. Vader in bediening is. Het was Mer, Massimo’, een zeer vriendelijik en zeer ervaren man, die: tot eene der oudste ‘familién van) Rome behoort.. Zijne moeder, die, eene Saksische prinses was,. is. aan. de Cholera, gestorven.., De post van meester der kamer.., geleidt tot het Kardinalaat. ‘‘fk werd bi Zijne Heiligheid binnen geleid, die mij met eenen geheel vaderlijfke goedheid ontving, mij) deed nederzitten ex mij, verguade,.  man van, smaak zijnde, doet hij den Godsdienst, de wetenschappen en de kunstenaar een beschermer. De Christen yindt in hem een vader en de kunstenaar een beschermer. In de neteligste omständighedem heeft hij zijnne voarzigtigheid. en zijnne onverzettelijke. vastheid doen bewonderen. De oppervlakkig zoo tegenstrijdige uden zijn intusschen in hem zoo naturlik, dat hij zonder em pi var de eene tot de andere overgaat 3 hij zal met, een kind korstwijlen. en zal hetzelve. verlaten,, om. als het wezen moest, Attila te gemoet te treden. Gregorius XVI, beyond zich voor zijnne verheffing, in de ors de der Camaldulen en. hij heeft een gedeelte van hunne strenge levenswijs hehoudem. Hij,, wiens oorluchtig hoofd de drie-voudige krvon. torscht, en wiens gezag zich over alle natién ustrekt, slaapt naast een prachtig bed, op een armzalig leger waarop zich niets dam eem stroozak bevindt.. Zijnne lévens-wijze is Die van eanem armen edelman. Men verhaft, dat.,, tönen hij tot Paus verheven was, zijn gastmeester hem kwam vragen op welke wijze {hij verlangde, dat zijne tafel gediend zow worden, 4 H. antwoordde: » Meent gij, dat mijne-maag eene verandening ondergaan heeft?’? Eene zijner bloedverwan-, ten, wier dochter sdaags daarna in, het huwelijk zou treden, gou zeer gewenscht hebben naar Rome te komen, ten éinde Z. HW. het huwelijk mogt inzegenen. » Zij heeft haren pastoor,. antwaondde hij, en dat is: voldoende.” een post, die 5,000 Bomeinsche kroonen inkomen geeft, vakant was, kwam {men in deputatie bij Z. H. om hem te smeeken wel te willen toestaan, dat men hem denzelven voor zijn neef aanhood. » bk ontvang hem. met alle genoegen, antwoordde de Paus, doch voor den Kardinaal Odescalchi.”. 