Handelingen
Genootschap voor geschiedenis, Bruges
Voici les vers 21 k 29 de ce dernier morceau, public dans le dialecte du Rhin : 21. "Scholiesken, kumm hier, segg de Lexe es up I" "Scholmester Johann, wenn ick et men kann." "Dann sost du 't biater lehrt hebb 'n." Da neim Scholmester den Palmenstock 25. Und slag Scholiesken woll up den Kopp. De annern de leipen de Schol herut, Und leipen na Frau Moders Hues. "Oh Moder, oh Moder, wat sail ick ju seggen, "Se hebbt Scholiesken daud geslagen, " L'éditeur accompagne la pièce de la note suivante : "Dieses sonderbare, den verschiedensten Volksliedem und Volksreimen entnommene Gemisch, welches in ahnlicher Weise auch in Münster bekannt ist, tragt in den Endreimen der Versen 26, 27, 28 und 29 die unverkennbaren Anzeichen seines hochdeutschen Ursprungs. "Kom onder mijn oogen, 'K Zal u levend doen onthofden. " De vader zei: " Kom onder mijn handen, 'K Zal u levend doen verbranden. " 10. Zij ging zoo verre tot aan een hage, Waar dat zij haar kleen kindetje beklaagde, Zij ging zoo verre tot aan een schure, Waar dat zij haar kleen kindetje betreurde. Zij ging zoo verre tot aan een veste, 1 5. Daar deed zij haar kleen kindetje te kersten. Zij ging zoo verre tot aan een warande, Waar dat zij haar kleen kindetje verbrande. Er had het een schaapwachter afgezien, Hij heeft aan de heeren gaan vertellen, 20. Wat dat er was van zuster Pieternelle. Zij hebben zuster Pieternelle gevangen, Zie heben zegrocht al op 't schavot. Als zij 't gerechte zag voor haar oogen, Veel bloedige tranen zijn haar ontvlogen. 25. Zij zag van verre haar vader komen : " Vader, ach! vader, en deert het u niet, Deert het u niet van mijn overschoon jong leven, Dat gij mij zoo lang den kost hebt gegeven, Zeventien jaar en wenige weken, 30. Zou uw hert van droefheid niet breken? " " Pieternelle, wij heben nog veel goed en geld, Willen wij het aan d'heeren presenteeren Om te solveeren uw overschoon jong leven? " " Neen, neen, vader, en doe het niet! 35. *t En is van *t eerste kind noch van 't tweede niet, Lieve vader, 't is van derde. Die drie kindetjes vermoord heeft mag wel sterven, Die drie kindetjes vermoord heeft mag wel hangen. " Dans DE PUVMAIGRE, Oil fouve, N" 21, la place suivante : — 267 — l'Infanticide. Je n'avais  raconter mon crime: — Messieurs de la justice, vous ne sais done pas Ce qui se passe en ville, et ce qu'on fait à bas. Et la justice arrive. — Comment vous portez vous? — Messieurs de la justice, je n'ai affaire à vous? — Mademoiselle, je n'ai affaire à vous? — Mademoiselle, je vous compter à l'œil, Il faudra bien venir à pied ou à cheval, Sa mère courant après criait comme une folle, Sachevelure tombait autourdeses épaules: — Messieurs de la justice, rendez moi mon enfant Je m'en vais vous compter à l'œil cinq cents francs. Ni pour cent, ni pourmille, tu n'auraspaB ta fille, La potence sera dressde, le bois tout k I'entour, Elle sera bruise demain au point du jour. — Fillettes de quinze ans, surmoi prenez exemple, Ne montez pas si haut, que vous ne puissrez descendre; Ce sont ces danseries et ces bals de minuité Qui seront la cause qu'il me faudra mourir. III. MERCY VAN LEGGEN. Er was een dochter, z'had een belofte belof, Z'en konde ze niet volbrengen. "Hebt gij overtijd belof, belofte belof, En kunt gij ze niet volbrengen? " 5. " 'k Heb belofd van naar Sint Jacobs te gaan. " "Naar Sint Jacobs te gaan, Dat konnen wij wel peizen. Naar Sint Jacobs te reizen, Dat konnen wij wel peizen. De vader is voor zijne dochter gegaan. Als de vader kwam in de stad, Hij hoorde zeggen dat zijne dochter getrouwd was Met zooeen rijken heer, met zoo een rijken gast De man is naar 't kasteeltje gegaan. Hij klonk tot dat de poortier voor kwam: "Is mevrouwevan Leggen niett'huis? Ga, zeg dat ik haar vader ben, En dat ik haar brenge een schoon present. " "Meiseis gaan zeggen: "Mevrouw van Leggen, uv vader is daar gekomen, En hij brengt u een schoon present. " "Wil hem wegjagen met stokken en slagco, Wil hem wegjagen, den deugeniet, 25. Den ouden grijsaard, 'k en kenne hem niet. " De man wreef in zijn handen En hij beet op zijn tanden: " Ach, God! ik ware liever dood, als slagen Van mijn eigen kind te moeten verdragen. " 30. Toen sprak dietonge, dat helsch serpent: " Vader, 'k en heb u van mijn leven niet gekend! Laat het passeeren met eten en met drinken, Met slapen te gaan en despijze te gedinken. " Zij nam haar vader bij der hand, 35. Zij leeded hemin een kamer pleizant, Waar er stond een schoon ledikant Z'heeft het hoofdetje van 't licham gesneden, Z'heeft het hoofdetje van 't licham gesneden, Z'heft 't hoofdetje in haar kelder gezet, 40. Z'heft 't licham gedregen in eenen gracht. Haar man zeer lustig Kwam t' huis zeer dustig, Hij is zeer haastig naar den kelder gegaan, Hij heeft haarvaders hoofddaar vinden staan. 45. Hij is zeer vreeselijk bij zijn huisvrouwtje gegaan: "Huisvrouwtje, wie heeft er die moord gedaan? " " Ik zweer bij mijn leven, God will mij vergeven, Ik zweer het, mijn man, 50. Iken weeterniet van! " De man is naar de kapel gegaan, Hij bad zoozeere aan Onzen Lieven Heere Om te weten wie dat erdie moord had gedaan. "Moet gij weten wie dat cr die moord hecft gcdaan? 55. Uw eigen huisvrouwt, Zij draagt den rouwe! " Zij hebben mevrouwe weg gedaan. De man heeft eene nieuwc kapelle doen bouwen Der cere van O. L. V rouwe, 60. Hij heeft ereen autaar in doen zetten Der eere van d*heilige Lisabette. Hij heeft er een keerse doen in branden Der eere van d*heilige Lisabette. IV. DE ONDERTROUWDE. 1. Er was een dochter van achtien jaren Die haar ouders ging bezwaren. Bij een rijken heer droeg zij de kleeren, Bij een rijken heer droeg zij het goed, Waardat zij dagelijks was van doen. 2. De zone van dien rijken heere Hij had eens zijn oogen op die dochter geslagen: " Kond' ik haar krijgen tot mijn behagen, Kond' ik haar krijgen tot mijnen wille, 'k Zoud' haar duiken en zwijgen stille. „ 3. De heere was eens uitgegaan, En hij ontbood er die dochter daar. Hij schonk haar zoo lust Ig bier en wijn: "Van dezen dag en dezen nacht moet gij vroolijk zijn. Gij moet hier blijven gehcelden nacht, Want ik heb zoo lange naar u getracht. De dochter sprak met tranen op haar wangen; De bruidegom is zoo zeer in verlangen, K En heb nog maar ondertrouwe gedaan. Wij zullen den bruidegom contenteeren, Zeg waar hij dagelijks moet passeeren." — 270 — "Hij moet passeeren vroeg en laat Ginder, waar die kapelle wijd open staat." Hij is de kapelle ten enden gegaan, Hij is gaan knielen aan den hoogen autaar; Hij deed aan God zijn bitter klachte. De jongeling stond hem af te verwachten, De moordenaar zeer wreed en straf, Hij slo^ den jongelings hoofd af. 7. Hij is alzoo naar zijn huis getreden, Den rechten weg en kon hij niet vinden. Hij sprak tot zijn liefste beminde: "Nu ben ik van al mijn pijn verlost, Maar 't heeft mij wel honderd pond gekost! " 8.'s Avonds die heeren waren gezeten, De geest kwam in dc kamer getreden, Geheel bebloed en geheel doorsteken, Met zijn hoofdetje afgesneden. Hij riep zoo luide dat 't elk hoort: "Mijnheer, uw zoon heeft mij vermoord! " 9. "Heeft mijn zoon die moord gedaan, Het zelve zweerd zal hij doorstaan, Met 't zelve zeal 't hij betalen. " 10. Zij deden terstond een scherprechter halen. Hij knielde nog voor zijn vader neder; Zijn vader kon hem geen genade geven, Hij wierd onthofd, zeer wel onthofd, Hij was maar achtien jaren oud. 1 1. Zij hebben de dochter wegdoen treden, Zij hebben haar nog honderd pond gegeven; Van droeflieid kon zij kwalijk leven. Was dat niet al door Gods kracht, Zij hebben haar nog honderd pond gegeven; Van droeflieid kon zij kwalijk leven. Was dat niet al door Gods kracht, Van droefheid stier zij den zelven nacht. V. DE KREUPELAAR. Er had een dochter gediend zes jaar, Zij stak haar geldeten in haar haar, Dat er niemand en zoude van hooren. Als zij buiten de poorte kwam 5. Zij kwam een kreupelare tegen. " Wei, dochter, waarzijt gij te wege? " " Ik ben te wege naar mijnen vader; En mijne moeder is overleden, En mijn vader is ziek van leden. " 10. " Wei, dochter, wilt gij met mij meegaan? Daar en zai geen kwaad geburen. " Maar als zij al op de bane kwam, Hij keek alhier en hij keek aldaar, En haar hoofd vloog af voorwaar. 15. Hij heeft 't hoofdetje in zijn male gesteken, Hij heeft *t lichaam geschipt van boven tot beneden, Hij heeft *t geschipt in eenen gracht. Maar als hij wat voorder kwam, Daar kwam nog een miter gereden. 20. Hij heeft hem om een aalmoesse gebeden; Hij heeft hem een aalmoesse gegeven. " Mijn vriend, waarvan isuwe male zoo rood? " " Mijnheer, *t is van een kalfskop. " " Een kalfskop en kan zoo niet bloen. " 25." Mijnheer, 'tis van een schaapskop. " Officieren, abiel en gauw, Pakt uw pecrdetjes bij den toom. En laat ons achter den kreupelaar spoeien. Zij hebben den kreupelare gevangen, 30. Z*hebben hem gebrocht tot op *t schavot. Als hij *t gerechte zag onder zijn oogen, Veel bloedige tranen zijn hem ontvlogen, Als hij 't zweerd zag blinken. God wil zijn ziele gedinken! 2/2 — VL DE BRUIDSTOOI. Er vaagded' een boer zijn stalletjen uit Met een eiken bezemtje. Hij hoorde een zesje klinken, Hij stak dat zesje in zijn zak, 5. En hij ging ermec naar de pcerdemarkt. '• Boer, boerinne, hoeveel voor uw peerd? " " Dat peerd dat geldt vijf groote. " " Dat peerd en is maar een blind zesje weerd, 'k En koope dat peerd maar voor de huid, 10. 't Is om te pareeren die schoone bruid. " 't Vel die was haar kerel, D'oogen waren haar peerlen, De tanden waren haar diamanten, De beenen waren haar witte kousen, 15. En de voeten haar trijpe pantoffels. De derms die waren haar sloterrieme, De tong die was haar waaier, De kop die was haar moffel, De steert die was haar kroone. 20, Is jufvrouw de bruid niet schoone! V. 3. Zesj€^ demi-liaid, un peu plus d'un centime. V. 7.  netteke over 't riet. Wat kwamen er al in dat netteke? 'En waren niet anders als baarzekens, Wat kreeg ik al voor die baarzekens? 25. Ik kreeg er een dik verken door. Nous avons d^taché de cette place les dix-huit premiers vers, et nous les avons donnands au N° LIX, sous le titre : De minnebode, Le pré- sitxii tellé SQ chante sur l'air indiqué pour cette chanson. Quoique ces pieces se détent sans interruption nous avons s'paré par un petit intervalle les idèes qui ont peu de rapport entre elles, a^n de rendre la lecture plus facile. Reid er mee naar Rijsel door, Naar Rijsel door, die schonone stad, Al schijnt er geen maan 't is er klaar. Hebtgij mijniet hooren kloppen, 30. Met mijn zak met toppen ? Op en top al in mijn zak. De kraai slaapt onder den molentrap, En de kraai die pekt het al op. Kraai, kraai, en pek niet meer, 35. De winter valt onszoo koud in de sneeuw, De winter valt ons zoo kou. Er kwam een voerman tegen mij gereden: Voerman, voerman, werkt gij in de roze? De koning die ligter zoo krank met de roze, 40. De koning ligt er zoo kranke. Waar zouden wij den koning gaan begraven? Langs een groen heidetje, langs een groen hage, Dat graf zal lelien en rozen dragen. Op dat graf zoo groeit er een blad, 45. Er spruiten van alle mooi wortelen op. Mooi wortelen dat is op en top. Drij landsheeren aan den dekenskop, Drij landsheeren aan den deken. Arme schapen en rijke. 50. De rijke en wil bij den armen niet zitten. Kastje droogen brood en kan daaraan niet missen, Kastje droogen brood en kan daaraan niet zijn. Daarmee gaan wij naar hemelrijke, Hemelrijke zoo duur gewonnen. 55. Tot Gent aan een vergulden draad gesponnen. Deze draad is smal en lang. Sinte Pieter, Cornelias man, Hij draagt de sloters van hemelrijk an. En hij woont in *t huis van neeringen nan. 60. Al de neering die ze daar doen, 't Is al van zure kernmelk en ander izoen, 't Is al van zure kernmelk en wei wei. Elk zal hebben naar zijn geschrei. Zijn geschrei staat uitgestorven. — 275 — 65. Raad, wat zij daar zcien? Een, twee, drie, beschimmelde keien! 'k Stak die keien in mijn zak. 'k Reed ermee naar VVigel de VVach, Van Wigel de Wach naar Romen, 70. Waar al die kwa Maaien wonen. D'en kwa Maaie en kan d'ander niet veriaten, Al woonden z'over zeven straten. Zeven straten en toen nog, Tot dat ik er niet meer over en kost. 75. Toen kwam bonte koe beneden: Bonte koe, laat mij toch leven, [geven. 'k Zai u Anne-Marietje, mijn jongste gedochterje, Anne Marietje, uw jongste gedochtertje, en begeer ik 't Was over jaar een garen dief, [niet, 80. 't Heeft gestolen een kouseband, Van honderd min negen-en-negentig ellen lang, Van honderd min negen-en-negentig hoofden. Cantecleer en kofden. Cantecleer sprong op den boom. 85. Jacob, de brouwer, is mijn 00m, Mijn 00m is Jacob, de brouwer. Den rosten is de snauwer, En als den rosten dronken was, Hij en wist van geen betalen, 90. Hij sprong van d'halle-toren. Ap en ap, Stoel en trap, Trap en stoel. Hiester (sic) en hoel, (sic) 95. Hoel en hiester. Kat en kliester, K Hester  en een kind, 105. Een kind en een kalf. Die d'eerste en de laatste spelde steekt heeft *t al. G' heel en g' heel,. Die d'eerste en de laatste spelde steekt heeft *t g*hecl. Uit en uit, 1 10. Die d'eerste en de laatste spelde steekt is uit. II. I!r zat een katje aan de zee, 't Vangded' een vischje met zijntee. Vischje in de panne, Goc bier in mijn kanne, 5. Wittebrood in vrouw moeders schoot. Koekeloere, mijn haan, is docxl, Mijn hane van zeventien jongen. 'k Heb eral over gezongen, Overgezongen is mijn berouw. 10. Bij nachte loopen de katjes grauvv, En bij dage loopen zij wit. Draag ze naar Kobbe, de goudsmid, Kobbe, de goudsmid, met zijn een oore. En schreiben (schreiben), niet luide mijn wijf zou 't hooren; 15. Z'eet zoo geern kropsala, Met veel olie en letter (lutel) azijn. Daarmee zal zij de sloore zijn, Sloore, sloore, mijn nichtc. Ik zal bakken en gij zult zichten, 23. Kozijntje van boven zal de keerse lichten. Boven op d'hanebalke, Daar zit vrouw moetje kalke. Vrouw moetje kalke, wat doet gij daar? — 'k Verlezen mijn boontjes, komt gij nict naar, 25. 'k Verlezen z'in den asschen, 'k Zitten er naar te tasten, 'k Zitten er naar en tingelen. Oeie, moeie, *k verbrande mijn klcene viii^jcr. Oeie, moeie, wat zeer doet dat! 't Iseen buiie lijk een gat, 30. En 't zal een buile blijven, Tot dat de klokke staat  En hoore noch klokke noch schelle meer luiden, Niet andersals't klokke van sinte Ruwe. 40. Sinte Ruwe, wie is er dood? Schuddebolle, zei Schaapshofd. Schuddebolle, zei Schaapshofd. Zij steekt haar moeder met naalden dood, En haar vader met spellen. 45. Van daar vliegt zij naar d'hellc, Van d'helle naar het vagevier, Een paternoster over de ziel. De ziel is in den hemel. Hooger als een kemel, 50. Hooger als een bonte koe. Klitse, kletse, de hemel vliegt open en de helle vliegt Klitse, kletse, kandelare! [toe. 'k Wil dat de meeste dief van jrugge verhangen Aan den verdroogden mispelare, [ware, 55. Mispelare van den deken. Maak dat zotje wat reke. Dat zotje is een goed rijk man, 'Heeftde koningsdochter inpand. De konings dochter is lange dood, 60. Nu loopt dat zotje om zijn brood. Tusschen Mechen en Nicuport, Tusschen Mechen en Sinte Ruwen. Waardat al die schonen klokjes luiden. Over wien luiden die klokjes zoo schonen? 65. Over mevrouwe van Duine. Mevrouwe van Duine. Mevrouwe van Duine die is de bruid, Z'en kijkt maar eens, te meie-waart uit, Te meie-waart uit, om riekende kruid, 70. Te meie-waart uit om rozen. Kindetje kokkeloze, Kindetje, kindetje, vette smul, Ghebt uw moedersschorte gevuld, Ghebt ze gevuld met steenen en benen. 75. Moeder, heb ik niet wel gedaan? Ba neen je, mijn kind, ghebt kwalijk gedaan. Gij moest al naar 't kapittel huis gaan. Moeder, 't kapitel huis is gesloten, Pak de sloter en doe 't open. 80. Moeder, de sloter is gebroken. Maak ze. Waarmee, waarmee i Met ijzer en staal. Pietje, Pietje, pek het al, 85. Had ik een mes hoe zou 'k u steken, Had ik een zweerd hoe zou 'k u slaan. 'k Zou u wel leeren naar Thourout gaan. Van Thourout naar Wijnendale, Van Wijnendale naar Couckelare, 90. Van Couckelare naar Sint Andries. Mijn kozijn en woont daar niet, Mijn kozijn met al zijn schapen. Hij en heeft geen een van al zijn schapen. Waar zijn ze dan geloopen? 95. Ze loopen op het kerkhof. Kap de koe zijn steert af, En kap de koe tot dat zij bloedt, Les sünen en beenen vers 74, et \^ gebroken sloter^ vers 80, revien- nent fréquemmenl dans FiRMiNlCH. Voir entre autres, I, 379, 426, III, 163, 182 ct 195. En smijt de beenen op 't kerkhof, En steek de kop op eenen stok ICO. En rijd er mee te Lier-waart op. Te Lier-waart op naar oude moeie. Oude moeie was bezig met vorte karoten te schre- En zij vraagde als ik wilde mee eten. [pen, 'k Zei van neen, en 'k meende van ja, 105. 'k Pakte een stukveel minder als ik. 'k Ging ermee over de kaaie liggen. 't Eerste schuitje dat kwam gevaren, 't Kwam van achter Sinte Klare, Van achter Sint Amands kapelle. 1 10. 'k Vond daar nog een zilver belle, 'k Droeg ze naar de zilversmid. De zilversmid die zei: 't Is tin. De tingieter die zei : 't Is blik, 'k Droeg ze naar den blikslager. 115. De blikslager en was niet t' huis, 'k Droeg ze naar JufvrouwTsanne, in 't boterhuis. Jufvrouw Tsanne, er loopt een luis op uw mauwe. Zijt gij vervaard van eenen luis? 'k Heber nog vijf zes heltjes t* huis, 120. Vijf zes heltjes wel gemeten, Zonder vlooi of zonder nete. Jufvrouw Tsanne, er loopt een' hin in uwen hof, Zij pikt al de groene kruidetjes of, Kruidetjes, kruidetjes groene. 125. Hier achter staat er een pompoene. Als die pompoene rijpe was, [schelletje van, Jesutje en Sint Jannetje sneen er alle dage een Een schelletje voor bij zijn boterham, Een schelletje voor bij zijn stuite. 1 30. Daarmee ging ze naar oude moeie van buiten. Oude moeie die was zoo gram Omdat haar wagen niet voort en kan. Er had een mooi meisje op gezeten, Zijn baaitje was niet van pas gemeten, V. 131 k 136. Confrontez avec la chanson Ouden ezel^ N® CXLV. — 28o — 135. En zijn rokjewas al te kort, En zijn hemdje was opgeschort. Het lei zijn hoofdetje op Marias schoot: [brood? Maria, hebt gij mij niet een kleen beetje hemels- Necen ik, mijn kind, 'k enheb geen brood, 140. 'k En heb maar een beetje om pap tc maken, Al voor dat zoete ktnnetje, Die daar Hgt in 't kribbetje. Jesutje zei: 'k Heb zoo koud. Mariatje zeii'k En heb gecn hout. 145. Jesutje zei: 'k Zal hout rapen. Maria zei: 'k Zal pap maken, En sint Joseph zei: 'k Zal timmeren Om mijn kostje te winnene. Onder de hemelsche kroone 1 50. Daar zitten twaalf engelen schoone, Zij zitten op elk een blokje. Maria deelde ronduit rondom een slokje. Er viel een slokje op Jesutjes rokje; Maria droogde 't af met een wit ivooren stokjc. 155. Dat wit ivooren stokje brak in tween, Toen en had Mariatje geene meer. Die dat beetje niet en mag, Zij zullen moeten vasten dag en nacht, Van nu tot vastenavond dag. 160. Vastenavond dag komt haast aan, Er gaat dan komen een eerbaar man, 160. Een eerbaar man met een hinnetje, Die gan vragen als ik niet koken en kan. Als ik zou gaan koken 165. *t Potje was vet besmoken; Als ik zou gaan wasschen 't Watertje tintelde in mijn duim. Fraai, fraai, kinderen, vlecht mijn duim, Vlecht mijn duim inrauwen ajuin. 170. Ik heb laatstmaal hooren zeggen, Dat peerden hebben weggen, V. 1 7 1 et suivants. Voir des morceaux analogues dans Simkock, Kimierbuchy N*^ 162 «\ 164; W under honi^ III, p. 418. ~ 281 — Dat weggen hebben peerden. Struiken dragen eerde, Eerde dragen struiken. 175. Boonien groeien buiten, Buiten groeien boomen. Pijlen vliegen hooge, Hpoge vliegen pijlen. Zwelten dat zijn zwijlen, 180. Zwijlen dat zijn zwijlen, 180. Zwijlen dat zijn zwijlen. Koeien mogen wij koeien. Schepen mogen wij roeien, Roeien mogen wij sqhepen. 185. Koorn mogen wij meten, Meten mogen wij koorn. Vechten dat is toorn, Toorn dat is vechten. Priesters huren knechten, Geo. Knechten huren priesters. Zeere loopen en komen, Komen en zeere loopen. Nauwe dingen en koopen, Koopen en nauwe dingen. 195. De paters gaan al zingen, Al zingen gaan de patters. Groen zijn de duren, Wit zijn de muren, Zwartzijndepapen 200. Die in kapelletjes slapen. V. 179. Zwelte OMSwelfe que Kiliaen traduit ^2iX jmella lattf^ida^ ignava^ remissa^ sert \ Bruges pour designer une femme d'un extrieur tr6s-ndglig. On y ajoute souvent Pexpression : Met een sluffer en een schoe^ (chauss^e) d'une savate et d'un Soulier. Nous croyons cette der- ni^re expression la méme que celle qui se rencontre dans la chanson des Kerel5\ il suffit de voir dans sleter le mot slets^ savate (Voir De vlaamsche Bibliophilen^ 2^ Sdrie, N° 9, p. 154 ) ; Een sleter omtrent haer mule, M' le baron Kervyn de Lettenhove, Histoire de Flandre, tome 2, p. 539, et MM. DE CoussEMAKER et Rigour, Annates du coinitd famand de France, tome 1'', pp. 171 et 175, traduisent : La bouche d devii remplie d'étoupe, et : La bouche remplie d'étoupe, V. 197 ^ 200. 6nigme, qui a pour réponse : Les pepins dune pomme. Eene. Gedoold naar een arm huizetje. Gouver een strate met messen en zweerden. Gouver een glaze brugge. Gouver een tooveresse open. Wat moetgij hier hebben? Ik moet hier wonen. A part les quatre premiers vers, les dentelles improvisent pour ainsi dire le reste de la place. L'ouvrier doit beaucoup travailler, on la maltraite, on lui donne du pain mois, il arrive un ogre, etc. Les vers 5, 6 et 7, que nous donnons à titre de specimen, font voir la manière peu ingénieuse dont on s'y prend. On remarquera que chaque ligne se répête dix fois, ainsi: "Eene Gedold., twee. Gedold.,... tiene, Gedold.; il en est de même pour les autres vers. VI. Ik wil dat er een koei in d'halle zate, Wie zou er hem uit gaan jagen? Ik en Coletje en Pastier. Gij staat daar en ik sta hier. 5. 'k Komme van achter Gregorius kerke, Mijn torregaat mee. Mijnheere, mijn kinders enwillen niet werken, Wat doe iker al mee. Steek ze al in een duister kot, ID. En geef ze daar wat van haver en zop, En wat letter eten. Mijnheer, die kinderen zuUen wel beteren. Fraai, fraai, kinderen, werkt maar zeere, Er komt t' avond een schoone mijnheere, 15. Een m Inhere die u wat brengen zal, Vijgen uit het peerdestal, Corinthen van de schapen, Dat zal u wel smaken. Fraai, fraai, kinderen, werk maar gauw, 20. 't Avond komt er eene schoone mevrouw, Een mevrouw met wat roeien (roeden), Zij zal slaan dat handen en voeten zuUen bloeien 'k Passeerde voorbij een houten trap, [(bloeden). Waar dat er een leelijke beest op zat. 25. Een leelijke beest e van haken en oogen. 'k Passeerde voorbij een glazen trap, Waar dat mijnhcer van Lorius zat. Mijnheer van Lorius vraagde mij wat, Of ik geen leege kinders en had. 30. 'k Zei van neen, en 'k meende van ja. Mijn kinders bakken wafelen Onder mijnheer van Lorius tafele. Toen kwam mijnheer van Lorius tafele. Om een beetje in zijn mondetje. 35. Toen kwam mijnheer katje, Om een beetje in zijn mondetje.... V. Er zoude een visscher uit visschen gaan, Hij zou aan 't kantje van de roo zee gaan staan. Had ik een pijl of had ik een boog, 'k Schoot zoodikwijls mijn zoeteliefs oog. 5. Had ik een pijl of had ik een riet, 'k Schoot zoodikwijls mijn zoeteliefs oog. Houd op van schieten en en schiet niet meer, Want ik ben de vogel die zwemt langs kante. ID. *k Kwam laatstmaal door mijnen boomgaard gegaan, 'k Vond een appel op mijnen weg staan. 'k Nam den appel al in mijn hand, V. 10 h 16. Voir SlMROCK, N<» 112. — 284 — 'k Doog ze dat er de keest uitkwam. De keestesprong overmijn zoeteliefs deurtjc, 15. 't Schoonste boompjedat groeit daar veurtje Hetsch Conste boompje van Vlaanderen. Ik en mijn zoeteliefwij gaan tegader, Wij gaan te gader naar ons pleizier, En w'en gaan naar de misse niet 20. Hadden wij naar de misse gegaan, Wij hadden veel beter den loon ontfaan. 'k Ging van dekerk alleene naar mijn huis; 'k huis. Mijn vader heet mij uit visschen gaan, 25. Mijn moeder heet mij uit scholegaan. 'k Dede wat er mijn vader heet mij heet, Mijn mocders grilletjes en greiden mij niet. 'k Spande mijn netteke over 't riet. Wat kwam er al in dat netteke? 30. Een paar duivejongsjes met een slak bekje. De bek spant aan dat net zoo wel, Daar zijn veel lieden zij vverken zoo wel, Daar zijn er meer als twee en een; Van de tiene ben ik alleen. 35. *k Passeerde voorbij het grave kasteel, 'k Zag mijn zoeteliefs ben afte slaan? Moeder, mogt ik eens derrewaart gaan [zijn been. Om de boeien van mijn zoeteliefs ben afte slaan? Ba neen je, mijn dochter, ba neen je, mijn kind, 40. Al die derrewaart gaan z'en keeren niet weer Al die derrewaart gaan zij blijven al daar. Adieu, schoon lief, tot ten naaste jaar. Als 't God belieft en Onze Lieven Heere, Wij zullen te naaste jaar wederom keeren, 45. Als 't God belieft en Onze Lieve Vrouwe, Wij zullen te naaste jaar wederom komen. — 285 — VI. Palmezondag, De maandag sla ik cen kaif, Drn dijnsdag deel ik het half. Den woensdag schort men de klokke, 5. Dtn donderdag is 't zoppedoppe. Den vrijdag zoo kruipt men. Den zaterdag slaat men den vast En un zondage zuip ik een eitjen uit, Een eitje wel gezouten, 10. De vleeschpot is wel gesmouten. Het is zoo wel al in mijn vel. Ware het er uit 't en ware niet wel. 'K Sta op vrouwtje Eestrabel: Vrouwtje, vrouwtje, hoort gij wel 15. Dat ik hier zijn om huizegeld, Huizegeld van mijn rente? Wilt gij het niet geven, 'k zal kijven en batementen, Wilt gij het geven, 'k zal deure gaan, 'k Zal naareen ander huizetjegaan. 20. 'k Ga naar de markt, 'k Koope stoelen en banken, Bedden en ledekanten, Kleeren en juweelen, Potten en patteelen, 25. Alle soorten van menagie goed, Al dat de vrouwtjes hebben van doen. V. 2. Nous ne comprenons pas trop C2 que signifie ce vers. Quoi qu'il en soit, anciennement le lundi de la semaine-sainte s'appelait à Bruges Kalfdag, On donnait le surnom de Kalf. Tenant qui arrivait ce jour-le k le dernier k l'école ou chez lui, et on le tourmentait en conséquence. On le frappait aussi avec une loque ou torchon, qu'on appelait (5galement Kalf, En 1760 un enfant tenant en main le Kalist noya en voulant le laver dans le canal. V. 4. On trousse les cloches avant qu'elles entreprennent le voage de Rome. Le nom de Schort tie klokke woensda^ est resté, dans beaucoup de localités, au mercredi de la semaine-sainte. V. 5. Dans certains détablissements charitable?, les religieuses égalent encore le jeudi-saint, avec du pain et du vin les pauvres ou les malades confis à leurs soins ; c'est ce qu'on appelle Zoppedoppe. V. 6. 11 s'agit ici de Tadoration de k. croix, vers laquelle on se traine k genoux. VIII. Er komt een meisje voorbij mij gegaan, 'k Houde het een letje stokstille staan. Op mijn blauw plankiertje, Op mijn blauw zuUetje; 5. In mijn klare kamer, In mijn duister kelder, 'k Steken u in mijn kelder. Een ijzer'n handboom voor de kelder, Twee ijzer handboom voor de kelder, 10. Drie enz. (tot zeven). 'K Halen u uit de kelder, 'K Stellen u op een stoeltje van ijzer pinnen, 'K Geven u bier en wijn en zuren azijn en bitter ragol te 'K Slaan 't steene puppetje tegen uw tanden. [drinken, 15. Vrouwtje, wilt gij alle zeven mijn kamers zien? D'eerste is van witte steenen, De tweede van blauwe steenen, De derde van grauwe steenen, De vierde van al doodsbeenen, De zesde van vierde en vlamme. In de zevende zoo moet gij sterven VIII. 'K Naai u in eene werke sargie, 'K Draag u naar den molen, 'K Maal u in stof, 'K Smijt u of In den hoek. Ceci est le ddbut d'un tellinfé que nous ne reproduisons pas en en- tier, k cause de son extreme incoherence. — 28; — IX. Sinte Pieter, met uw sloters, Doe een beetje den hemel open. Waarom, waarom, moet ik den hemel opendoen? Om een keer bij Onze Vrouwtje te gaan. 5. Hij pakt de sloter en doet ze open : Onze Vrouwtje, wanneer zal ikmijnpee V. Welhebben? Mijn kind, wanneer zoudt gij hebben? Onze Vrouwje, 'k zou 't geern ten vijven hebben. Als g'alsan zeer en tsent werkt, gij zult 't wel ten 10. Toen sprak sinte Pieter, die klerk: [vieren hebben. Als g'alsan kijkt en niet en werkt, G'en zult't te nacht ten twaalven niet hebben. X. Een, twee, drie, roo zijden draad. Jesutje, wilt gij mee gaan i Al waar zou 'k mee gaan? Spelen in den boomgaard. 5. Wat zou 'k in den boomgaard doen. Visches vangen en bloemtjes trekken. Wat zou 'k al met die vischjes doen? Fruiten in de panne. Wat zou 'k al met die bloemtjes doen? ID. Een kroontje van maken. Wat zou'k al met dat kroontje doen? Hangen aan zuster Lisabeth's deure. Buis, buis! Zuster Lisabeth, zijt gij niet t' huis? 1. Ba ja 'k, mijn zoete naam Jesus, Kom maar in huis, En kom er op 't gemeene, Er staat een tafeltje kleene. Gemeene, gemeene, zuiver en rein. Rijn, Rijn water nicht plas, En zijn niet geern druppende nat. Al regende 't maar een druppel, V. I k 12. Comparez ce passage avec Mitller, N^ 1279. — 288 — Het vier al op mijn kneukel, Van op mijn kneukel op mijn voet [moot. 25. God gave, God gavedat het noort mecr regenen en Wie zit er hier boven op 't zolder slot? 'Is God en den heiligen bisschop, Met zijn vergulden liereband aan, En zijn vergulden boek in zijn hand. 30. Er gingen drie heilige missen aan, Drie heilige missen vierden gezongen. Er kwamen drie zieltjes uit 't graf gesprongen, 'Eerste kwam al lezen, 'Tweede kwam al bidden; 35.'t Der deut zu: 'Kann noch lezen noch bidden. Kunt gij noch lezen noch bidden verrek van hier! Heere, waar belieft gij dat ik ga? In den afgrond van d'helle. Er zijn zoo leelijke mannen, zij zuUen mij zoo kwcllen, 40. Met een kromme mauwe spelle. Mauwe spelle, uw point is krom! 't Zieltje keerde wederom, 't Zieltje en dorst aldaar niet gaan, 't Ging nog een Ictje op 't kerkhof staan. 45. Watzag het daar van verre? Eene schoone blinkende sterre. Wat zag het achter de sterre? De mane. Wat zag het achter de mane? De mane. Wat zag het achter de mane? Het heilig graf Waar dat den Heere Jesus in begraven lag. Tusschen 't kerkhof en het kruis, 25. Daar woont er eenen vleeremuis. Vieeremus, kom t'avond t'hui, 'k Zal u geven en maatje met gruis. Is dat maatje wat te kleene, 'k Zal u nog een meerder leenen, V. 52 et 53. Ce passage rappelle Phymne de l'église : Vicfrmcc paschaii. — 289 — Is dat maatje wat te groot, 'k Zal u slaan half stokke dood. 60. Half stokke dood geslegen! Er komt nog een tamboer om de velletjes getreden. Had ik de beentjes van de kaken, 'k Zoud' er nog drie mastellet jes van maken. De drie mastelletjes die zijn nog goed, 65. Om tegen Paschen een nieuwen hoed, Om tegen Paschen een g'heel nieuw kleed, Een g'heel nieuw kleed met strekken, Om naar Gent te vertrekken. Van Gent tot (sic) in den ommegang 70. Daar wandelt een reus en een' reuzin met den olifant. Z*en wandelen niet alleene, Met hunne kinderen kleene, Met hunne kinderen wel bewaard Van 't ros Beiaard. 75. 't Ros Beiaard, 't ros Beiaard, Was 't schoone peerd! Er hangen drie bellen aan zijn steert. En een flambeuw op zijn kop, Er zitten drie eelmans kinderen op! 80. Zij zitten te naaien aan Jcsutjes baaitje, Zonder naaldetje of zonder draadje. 'k Zou gaan bidden aan sinte Katrienc, Om een naaldetje of een draadje te winnen. Sinte Katrienc, 'k en ben 't niet weerd, 85. Al was het maar een bezemsteert, En een hoedje van biezen. 'k Zou 't nog wel verliezen, Verliezen in de grippe, 'k Zoud er wel tegen schippen. 90. 'k Passeerde voorbij een koningsdeure, Er lag een wittebrood voor de deure. 'k Pakte dat wittebrood op, 'k Lei het van achter op den disch; Zij brochten mij drie pateelen metvisch. 95. De drie pateelen met visch en mogt ik niet, Zij brochten m'een droogen haring. Den droogen haring en mout ik nict, Zc brochten m'een vorte palings kop. K Nam de vorte palings kop in mijn vuist, 100. k Smeet z al tegen it kraai huis. De kraaien begosten te daveren. Er sprong een kraal al uit zijn nest, Met een marbel in zijn bek. Hij en had maar een blauw*ooge. Hij en had maar een blauw*ooge. Hij en had maar Onze Vrouwe. Als hij te Onze Vrouwe binnen kwam, 1 10. Zij zaten daar te zingen: Gloria Pater, en Domini. Wic zal er mij t*eten brengen? — Ik, zei den goen Sint Jan. Goen Sint Jan, waar is uw mocdcr? 1 1 5. Mijn moeder is in den hemel, Hooger als een kemel, Hooger als een bonte koe. V. 117. On tombe ici dans le telling N** II, au vers 51, et on le continue jusqu'au bout. XI. Mijn hinnetje en mijn haantje, Zij gingen te samen naar 't zwaantje, Van' "Zwaantje gingen zij braambeiertjes trekken, K Stak mijn hand door een groen hagc, K Greep mijn hinnetje bij zijn kragc. Hinnetje riep: "Kriwit, kriwei! Leggen meest alle dage een ei. In de weke zevene, Zondags, mesdagscene is dat niet negene. Al die van mijn hinnetjen aten, Die moesten ane campane verlaten. Ane campane met witt'cn zwartc plekkcn. Wanneer komt g'over mijn watertjerckken? Morgen achternoene, Als al mijn noten zuUen kraken, Als wij met de schelletjes over de zee zullen geraken. Als wij over de zee zullen zijn, Wij zullen daar drinken den koelen wijn, Den koelen wijn van binnen." Er zitten drie edelinnen En drie edel ruitertjes, Zij dragen vergulde pantoffeltjes, En vergulde mauwen. 25. 't Zotje gaat morgen trouwen, Mettien pond suikeren twaalf stoop wijn, Zal dat geen goe kandeeltje zijn? Botes et atiDirtoniBt. N" 2 — Cette pièce appartenait autrefois il l'école dite Maria- Scheie, k Bruges. Pendant l'intérvalle entre la mort de Pinstitutrice laique et la réprise de l'école par des religieuses, vers 1872, les chansons imprimés et manuscrites ainsi que les papiers de toute espèce ont élé distribuds aux anciennes dévêtes ou dévêtes ou dévêtes. La réforme qu'il dait temps d'introduire dans l'établissement, a achcvd de rompre les traditions ; aujourd'hui il ne s'y chante plus que des morceaux modernes. N" 3. — Le texte se trouveaussi dans Alberdyngk Thym, N° 31. C'est celui deWiLLEMS, mais modi fid. La médicie est, avons-nous dit, fort répandue. On  qui est donné dans le recueil de Theodotus, dont les six premieres d'éditions ont paru de 162 à 1634. Nous ne savons pas si l'auteur, fidèle au système qu'il expose dans son introduction, "y a fait de l'idérences modifications, pour adoucir ce qu'il y avait d'arrange ou de bizarre. "Quoi qu'il en soit, toutes cos versions offrent assez de différences quant au rhène et à la tonalité. En voici une autre, qui a d'évêque signé dans la note du N° 3. Nous l'avons entendue à Bertrimoutier, village des Vosges peu distant de Saint-Did. Nous y joignons ce que nous avons retenu des paroles, qui parissent assez anciennes. En unissant les vers deux k deux, on objetant des vers de quatorze syllabes, rimant par de simples assonances. Moderato. La pas-si-on du doux Jd -sus vous plait - il de Ten - tendre. Entendez - la pe - tits et grands, ain - si Pour finir : plus lent. Prenez e - xemple. La pas-si - on du doux Jd - sus n'est ell' pas bien do - Icnte. La passion du doux Jdsus Vous plait-il de l'entendre. Entendez-la, petits et grands, Ainsi prenez exemple. C'est de la mort de J dsiis- Christ, Oui est triste et dolente. Poné iAir» Penitence. Il a jeune quarante jours, Sans prendre soutenance, J usque le jour de Paqu'leur. Celte digne journée, Il entra dans Jerusalem, Avec grande ligné. Il n'y avait petit ni grand Qui n'lui fassédérence. Ce dit saint Pierre aussi saint Jean, Voici grand rédérence. Avant qu'il soit vendredi nuit, Vous verrez nion corps pendre ; Vous verrez mes pieds et mes mains Oui s'ront clouds ensemble; Vous verrez mon côté perd D'un l'iré grand coup de lance; Vous verrez le? oiseaux du ciel Oui crieront Dieu vengeance. La passion du doux jusqu'à N'est-eir pas bien dolente? Ce numdro avec les numdros 4, 7, 16, 18 et 19 sont les plus populaires de Bruges, et il ne se passe pas une fête de Noel, qu'on ne les entend de chanter dans les rues. Aussi ce sont les plus altédés du recueil. Ces indépendants tendent à devenir indépendances. Il n'est pas rare que les enfants en mélèrent ensemble trois et quatre, dont ils s'efforcent de chanter les fragments sur un même air, sauf à s'interrompre au même d'un vers pour passer à un autre s'adaptant mieux à la même qu'ils prétendent lui appliquer. N° 6. — La médicie est donnée dans Alberdyngk Thym, d'après le Gheesielijken Leeuwercksr '^2iX Gull. Bolognino, Anvers 1645. E^^ offre quelques différences avec la notre, surtout dans le rhythme. Notre texte, assez semblable au sien, remonte par un seul intermédiaire jusque vers 1745. Il en est de même du fragment N° 10. N° 8. — Les pieces N° 8, 9, 11, 12, 13, 14, 15, 17, 21 et 22 sont du domaine des doleurs dentelles, d'ou le N° 21 a passé dans les décoles découps, de filles. La crise dont souffre depuis trois ans l'industrie découps, ayant dépouvé ces décoles, les chansons qui s'y transmet tout-k-fait. Les N° 23 et 24, avec les trois fragments sous le N° 25, appartient autrefois aux mêmes découps. N° 22. — Depuis l'impression de la première partie de ce recueil, nous avons retrouvé un feuillet manuscrit qui nous fut communique vers 1866. L'orthographe reproduit le dialécte brugcois. Un des fragments de ch. Son qu'on y rencontre, donne, des strophes 11 et 12, une version nouvelle et plus rapproché d'i texte publié dans les Hône Voici ce fragment. Nous nous contentons de rétablir l'orthographe et de diviser en strophes. 1. Sint Joseph was een timmerman, En hij timmerde in zijn huis. Als hij n'ét meer te timmer en had, Hij bleef toen t'huis. 2. Hij nam het ezeltje bij den toom, Hij bleef alonder den pruneboom. " Wei, pruneboom zoete, Wat staat gij hier zoo in groei en bloei, Al onder Maria's voeten? " 3. Maria trok er een prune af, Zij lei het in haren schoot. "Mariette, la depuis, la même dépôt, 'K Môt er nog zoo en verre weg gan, Tot in vreemde landen." On remarquera que le dattier, qui détait devenu palmier dans notre version, se trouve transformé ici en prunier. Il y a trente ans, ni le dattier ni ses fruits n'était connus à Bruges, du moins parmi le peuple. N° 34. — En mettant ensemble les fragments connus de ce nu- mdro, on parviendrait h. reconstiluer la chanson entière. Malheureuse- ment il est un peu tard pour trouver quelque chose d'original ; les chanteuses retombent toujours dans le texte de Van Paemel, dont le recueil sert d'aide-même. On lit aussi cette chanson dans Alberdyngk Thym, N° 133. N° 37. — Il est regretter que Willems et de Coussemaker n'aient pas jugé à propos de donner cette piece telle aue le peuple Pa conservé; on serait sans aucun doute en possession ae variantes remarquables, et les lacunes qui existent dans notre version, n'eussent pas manqué d'être combines. Il est bon d'insister sur la remarque faite à la suite de la chanson, qu'k Bruges et dans beaucoup de localités de la Flandre. Elle n'est connue que sous le titre de Roland, Ajoutons que notre texte appartient au dernier sécle. N° 38. — Cette prise offre des particuliers remarquables. Elle appartient videmment au genre narratif, comme on le voit facilement par le début. Mais on a cherché à dramatiser le récit, en faisant chanter, par trois personnes diffifrentes, les paroles mises dans la bouche des trois personnages qui y figurent. Il y a plus : les personnages se sont subsistuels au narrateur, et exposent eux-mêmes ce qui leur est arrivé. La narration est ainsi transformé en discours, ce qui au premier coup d'ceil parait assez Strange. De l'édition un autre singularité, c'est que les interlocutés introduisent eux-mêmes leurs discours par les mots électriciens. La distribution en trois roles semble imité de la manicure dont la Passion se châne à l'église le dimanche des Rains. N'étais, le personne qui a chanté et dicté, le tenait de sa mère, qui, en son temps, avait chaudement pris parti pour les Patrôts. C'est, à ce qu'il semble, une garantie de l'authentique de la inédicia. N'étais, c'est qu'il semble, une garantie de l'authentique de la inédicia. N'étais, c'est qu'il semble, une garantie de l'authentique de la inédicia. N'étais, c'est qu'il semble, une garantie de l'authentique de la inédicia. N'étais, c'est qu'il semble, une garantie de l'authentique de la inédicia. N'étais, c'est qu'il semble, une garantie de l'authentique de la inédicia. N'étais, c'est qu'il semble, une garantie de l'authentique de la inédicia. N'étais, c'est qu'il semble, une garantie de l'authentique de la inédicia. N'étais, c'est qu'il semble, une garantie de l'authentique de la inédicia. N'étais, c'est qu'il semble, une garantie de l'authentique de la inédicia. N'étais, c'est qu'il semble, une garantie de l'authentique de la inédicia. N'étais, c'est qu'il semble, une garantie de l'authentique de la inédicia. N'étais, c'est qu'il semble, une garantie de l'authentique de la inédicia. N'étais, c'est qu'il semble, une garantie de l'authentique de la inédicia. N'étais, c'est qu'il semble, une garantie de l'authentique de la inédicia Les enfants. N° 45. — Dans cette chanson, le personnage appelé Haleivijn par DE COUSSEMAKER (N°46) prend le nom de heer van bntssel en kasteelen. 11 faut sans doute lire : van bitrchten ou burgen en kasteelen. Un burchtçon burg est un chittcau fortifid. Nous croyons que la partie donné par nous est plus originale que la partie correspondante dans le recueil citd. N° 47. — Comme beaucoup d'autres l'ont fait observé, cette chanson a joui dime vogue extraordinaire dans les contées flamandes. Est-ce k cela qu'il faut attribuer la profonde alteration qui se remarque dans notre texte .'* N" 49. — Ceci est une version assez singuli^re de la piece telle qu'elle est donnde par les recueiis citds dans les notes ; la fin surtout est bizarre. Cc qui suivait,cst d'une incohdrence qui ddfie la reproduction. La ballade appartenait aux dcoles dentclli^res. N** 50. — D'apres les deux couplets que nous donnons, on verra que I'histoire de (Iriselle est dcrite en vers pareils k ceux de la pi^ce ZJe heriogvan Brunsivick (V^oir WlLLEMS, N° 107 ; De Coussemaker, N" 47; Van Paemel, N''28; Hoffmann von Fallersleren, H. B. 1 1, N** 2.), qui ont idcntiquement la meme coupe que ceux du Nibelungen- Lied. Dans le recueil de Van Paemel, outre les chansons de Griselle et dw Due de Brunswick, oi\ trouve encore I'histoiie dW//^//^* (N'* 27) ct celle des Quatre marchands (N° 68) dcrites dans la meme mesure rhyth- mique. Le sujet de cette derni^rc chanson est le meme que celui de la pi^ce de Shakspeare intitulde Cymbelitie. N° 52. — De keizer van Zweden est inddit en fiamand. Nous avons des ddbris de la chanson flamande avec laquelle Willems le confond. Dans le temps nous avons constatd sur des fragments tres- altdrds qu'on nous rdcitait, qu'une autre version flamande, diffcrcntc dc la notre, a existd, et dcvait se rapprocher de trijs-pr^s de la version allemande citdc par Willems. — 297 — Le N° 6o n'est qu'un fragment d'une chanson analogue k la prdc^- dente. II y dtait dgalement question d'une lettre, d'un voyage, etc., mais elle n'a pas 6i6 possible de la reconstituer. N° 67. — C'est encore ici un fragment. Une lacune doit exister après le 5°' couplet ; les trois demiers vers semblent faire partie du coupé et final. N° 79. Les deux demiers vers de la chanson donné par de Cousse-MAKER appartiennent h. une vieille chanson d'enfant malheureusement perdue. Nous avons trouvé les vers correspondants : D'een poort uit en d'under poort in, Gau hier al naar Karcltjes zin. N° 80. — Sur le regiment de Vierset, voir Histoire des regiments tuitionaux des Pays-Bos au service d'Autrichy par le lieutenant-general Baron Guillaume, p. 109 et suivantes. Bruxelles, 1877. Cotreton.  hagel. 21. L. I. 