Catholijke Nederlandsche
None
B.) dat hij het onmogelijk zijn kan. A. De Apostelen hebben, brieven vol’ heilzame lessen aan gevestigde gemeenten te Rome, te Corinthe, eng. gerigt, somtijds heben zij ook aan enkele personen geschreven. Echter bedoelden zij geenszins elk lid der gemeenten, tot eigen Schrift onderzoek te verpligten. Wanneer de inhoud dier Schriften het algemeen belang betroffen, werd van dezelve in de openbare vergaderingen der geloovigen verslag gegeven, en het- geen duister of dubbelzinnig daarin mogt zijn uitge> drukt, door hen, dieinde geheimen van de Godsdienst waren ingewijd en bekwaam geordeeld, om anderen te onderwijzen, opgehelderd. Dienaangaande verhaalt de H. Jusrinianus, in zijn verweerschrift aan keizer Antonios, aan de beide Cmsars, aan Marcus AURE- LIUS, aan den senaat en het Romeingche yolk; » Op rca, »y den dag, welke naar de zon genoemd wordt, vers » gaderen allen, die in de stad en op het land wonen » in eene plaats, daar worden de Schriften der Apose » »y den dag, welke naar de zon genoemd wordt, vers » gaderen allen, die in de stad en op het land wonen » in eene plaats, daar worden de Schriften der Apose » »y den dag, welke naar de zon genoemd wordt, vers » gaderen allen, die in de stad en op het land wonen » in eene plaats, daar worden de Schriften der Apose » »y den dag, welke naar de zon genoemd wordt, vers » gaderen allen, die in de stad en op het land wonen » in eene plaats, daar worden de Schriften der Apose » »y den dag, welke naar de zon genoemd word Telen of de Geschriften der Profeten voorgelezen, » zoo lang de tijd het toelast. Als de Sdorfesiti ge- » éindigd is, houdt de epziener eene redevoering, in » welke hij deze verhevene leer aan het volk ter be- » hartiging voorstelt en hen opwekt tot derzelver bes » oefening (1). Al het gezegde wordt tot op den huidigen dag door de Catholijke Priesters verrigt... Het is waar, er komen in de H. Schriften plaatsen voor, welke het eigen Bijbelonderzoek schijnen te bevelen. Zoo schrijft de wereld-Apostel aan die van Thessalonika V. 4 21. (Christenen!) » onderzoekt al- » les en behoudt het goede — naar het beste = onderzoeken. + » »? in den Bijbel alleen? Paunus beantwoordt deze vraag ontkennend in het VI. hoofdst. van denzelfden brief: » Broeders!” zegt hij, » wij » bidden u in den Heer Jesus Curistus, dat gij ge- » liik gij van ons gehoord hebt, hoe gij behoort te » wandelen en God te behagen, gij alzoo handelt.?’ Pauutus wil derhalve, dat in het onderzoek naar Chris- telijke waarheid, — naar het goede en het beste, — het mondeling onderwijs der Herders op den voor- grond sta, daarom schrijft hij: Broeders, wij bidden u...e Men vindt aan de Rom. XV. 4. » Broeders, » al wat er geschreven is, is tot onze onderrigting » geschreven, opdat wij door de verduldigheid en de » vertroosting der Schriften hoop hebben.” In den 2 aan Tim. III. 15. ° » Alle Schrift, welke door God is » ingegeven (inspirata), is nuttig om te onderwijzen, > te vermanen,. te bestraffen en tot regtvaardigheid » op te leiden.” En in den 2 van den H. Petrus, I. 13. 19. » Wij hebben eene stem uit den Hemel » gehoord »..» « maar wij hebben het woord der Pro- » feten, dat nog sterker is, op hetwelk gij behoort » te letten als op een licht in de duisternis.” Deze teksten duiden aan, dat de H. Schrift is ingegeven, dat zij onschatbaar kostbaar is, om te onderwijzen. en tot geregtigheid op te leiden, dat zij een licht is in de duisternis; maar dat een ieder ze moet lezen, of dat zij de eenigste en voornaamste bron der goddelij- ke openbaring uitmaakt, behelzen zij even weinig als die, welke soms uit Joann, V.'29, Hann. pen Arost. XVII, 11. en Luc. XVI. worden aungevoerd. — De eenwige Waarheid, zegt door zijnen lieveling Joane NES, « Scrutamini. Scripturas : gpeware exevpx oxy? dan deze uitdrukking kan zoowel naar het Latijo als naar bet Grieksch, in eene aantoonende en ook in eene  woord, dat overvloedig door wonderwerken ewas bekrachtig, weigerden te gelooven, niet naar.de ‘Boeken van het Nieuwe Testament, maar die van het - Oud Verbond, werden verwezen, wijl deze getuige- vnis van-Hem, den waren Messias gev. - Tusschen - eenigen, die welligt Schriftgeleerden waren en tus-schen allen, tusschen Joden en Christenen, en tus-sehen het Oude en het Nieuwe Verbond, bestaat ze-ker wel een zoo merkbaar verschil, dat ieder rede-lijk verstand gemakkelijk begrijpt, dat de aangevoer-de: tekst in geenen deele de Christenen verpligt. - Even min afdoende is hetgeen wij Hann. per Apost. XVII. aantreffen, daar is weder niet de rede over my nna noch. over het Nieuwe Testament, noch. Over een hierop betrekkelijk gebod. Alleen vergelijkt de’ heilige Schrift, die dagelijks de Schriften, onderzooken met andere Joden, die dit onderzook verwalterlosden. — Wij roemen met de ‘H. Schrift, de zorgvuldige waarheidsliefde der Berezt en bekennen rond uit: dat deze edeler waren gezind, dan die van , Thessaloniha, als die het woord ontyingen met alle toegenegenheid, onderzookende dagelijks de Schriften, es. Doch wij noemen het tevens een schan- delijk verdraaijen van Gods woord en wij verfoeijen het, indien-men uit die geschiedenis, welke het Israélitische volk-betreft, en alzoo op de Boeken van het Oude Testament doelt, besluit, dat de Christenen in het algemeen hunne Evangelién benevens hunne Brieven der Apostelen moeten raadplegen. Hindelijk vermeldt Luc. XVI. het ongelukkig lot van den gie- rigen vrek, die wegens zijne hardheid jegens den ar- men in de hel is begraven. — » Sepultus est in ine ferno” — In dien vurigen poel V van jammeren gedeckt, verzocht hij Apnanam, een’ bode aan zijne vijf broeders te zenden, om hen tegen de zonde te waare ‘schuwen. — Neen! antwoordt Anranam; » Zij heben » Mozes en-de Profeten, laten zij maar deze hooren, „ indien zij naar deze niet luisteren, zullen zij iemand » die van den dood is opgestaan, ook niet gelooven.” Wie zieht hier de verpligt van Christenen, om zelven den, Bijbel te onderzooken, uitgedrukt... Wie das zieht meer dan iemand.... Het hooge denkbeld van Gods oneindige wijsheid, zoo wel als der aanbiddelijke Voorzienigheid van onzen Werlosser, die aangebeden zal worden in eeuwigheid; nöt ons van den God-mensch: te veronderstellen, dat Hij niet in gebreke zoude gebleven zijn, het Bijbel lezen met duidelijke bewoordingen te bevelen, indien het haagd, dat alle Christenen, dat. goddelijk boek naauwkeurig zouden navorschen. Wand, waarlijk, wij vreezen ons aan godslastering schuldig te maken, wanneer wij van den Heer, die gekomen is om de verdwaalde schapen op te zoeken, en te regt te brengen, die hen op het vurigst bemind voor hun welzijn dag en nacht gearbeid, moefjelijke reizen’ ondernomen, Jeerderen gehouden, wonderen Verrigt en ten laatste in hunne plaats, de schande-lijkste aller doodstraffen heeft ondergaan, vermoeden; dat Hij zonde vergeten hebben aan zijne geliefde Apostelen de noodige bevelen aangaande iets zoo gewigtigs mede deelen, — Trouwens, in dit geval, zoude de zorg- vuldige Hieer niet verzuimd hebben, een zeer groot groot aantal Bijbels, in alle talen en tongvallen opge- stell, in’ gereedheid te doen brengen, ten einde dezelve door zijne zendelingen allererst, bij de plegtige verkondiging van het Evangelie binnen Jeruzalem, en later onder al de overige volken der aarde te verspreienden, hunz zeggende: » Lieve menschen! Wij bieden Ü een’ zeer kostbaren schat aan, het boe- » ken! leest hetzelve vlijtig, het bevat het waarachtig » woord van uwen Schepper; het onderwijst, het ver- » maant, het vertroost u....’’ of, op het allerminst genomen, hadden de Apostelen, naar het voorbeeld der tegenwoordige Hervormden, colporteurs, mannen met zware pakken Bijbels beladen, moeten afzenden, met last om dezelve aan Jood en Heiden aan te bieden, zoo billijk mogelijk te verkoopen, en steeds onver- moeid, langs wegen en straten uit te roepen: koop! koop! Bijbels koop! Niets van dit alles zal men in de kerkelijke geschiedenis ontdekken. Integendeel ‘heit de Goddelijke Stichter des Christendoms, het prediken boven  de sijnagoge of elders. Voort heeft Hij aan de Apostelen bevolen, de, door Hem voorgedragene waarheid, op’ dezelfde wijze, door predikt, onder de menschen te verbreiden; » gaat,” zeide hij hun » leert alle volken: predikt het Evangelie aan alle schepselen.” De Apostelen hiel den zich getrouw aan dit gegeven bevel, en droegen de leer huns meesters mondelijk voor, onder Joden en Heidenen, te Jeruzalem, in Judea, in Samaria en in de. verafgelegene oorden. — Van daar het helkende gezegde des Apostels: » het gelöt komt door het gehoor.’ =- Bovendien is het eene onbetwistbare daad= zaak, dat, in den jare 33 onzer jaartelling, niet één volledig Bijbelboek, Oud en Nieuw Pestament, heeft bestaan. Onder al de duizenden die zich volgens het werhaal in de Hanne per Apost. Il, IV, VI tot het Christendom -hadden bekeerd, en welk getal, 29 jaren later’: zoo sterk was aangegroeid, dat de H. Pavius an de: Collossers I, kon melden: » het’ Evangelie is » door de geheele wereld verkond Ig dennen blüht alom,” werden nicht een enkel Nieuw Testament gevonden, wasbij zij toch een bijna uitsluitend belang zouden gehad hebben, emdat in dat gedeelte der H. Schrift en niet in hee Oude Testament de gelös- en zede-regels der Christenen vervat zijn, — Giet hier het bewijs. Omstrecks het jaar 40 na Cunistus, is het eerste — 196 — Bek van het Nieuwe Verbond, dat den Evangelist Marrueus wordt toegeschreven, opgesteld. De heilige Marcus. heeft zijn Evangelie in het jaar 44, de heilige Jane het zijne in 53, en de heilige Joannes het zijne in 85 geschreven, terwijl de eerste der brieven Diet vroeger dan van het jaar 52 dagteekent. — Al- zoo hebben de Christenen omtrent 10 jaren het Evan- gelie van Marrnseus en 20 jaren dat van Marcus en Joannes benevens al de Apostoliche brieven gemist. Voegt hier nog bij, dat er, uit gebrek aan drükper- Sen, een geer aanmerkelijk tijdperk moest verloopen, eer al deze canonieke boeken verzameld, afgeschreven, in verschillende talen vertolkt, en algemeen ge- kend werden. Hetgeen ook de H. Ineneus verze- kert, daar hij in zijn boek Haer. L. III. C. 4, ge tuigt: » dat er ten zijnen tijde,” dus omtrent het midden der tweede eeuw, » nog gansche volken bestonden, die zonder pen en inkt in den Heer Jesus » Curistus gelöden, en dit gelöst door den heiligen Geest in hunne harten geschreven, zorgvuldig » bewaarden, houdende zij zich aan de menschelijke » overlevering.” — De regtgeloovigen hebben derhalve het Nieuwe Testament, den eigenlijken Bijbel der Christenen, in de vroegste tijden des Christendoms niet gezien veel minder gelezen...». En hiermede we- ten wij dan zeker — dat onze geliefde Heer. en Zelligmaker den Bijbel niet als den eenigsten en voor- naamsten grondslag, niet als basis van zijn’ H. Gods» dienst, gelegt heeft, en dat het lezen van dit boek, ofschon het een geheel Goddelijk voortbrengsel is; geenszins vereischt wordt, om goed, zelfs volmaakt Christen te wezen. — De Christenen immer bezaten in de eerste tijden des Christendoms geene Bijbels, zij konden ze bij gevolg niet lezen. En toch muntes den zij uit in Godsvrucht. Niet slechts op het platte land, waar veel eenvondigheid en volgzaamheid pleeg te heerschen, maar ook in de-steden, ja in de hoofde stad der wereld, te Rome, waren bijna alle Christes nen heiligen. — Zij gedroegen zich in den echten zin des woords als broeders, oneindig beter dien naam waardig, dan een menigte broeders naar den bloede, die om een handvol geld schandelijk twisten, en als ware het, de schimmern hinner over!edene ouders ver- ontrustrusten. De liefde was de band welke hen one derling vereenigde. » Han eigendom,” zegt Lucta- nus: » beschouwden zij als gemeen goed, van het+ » welk zij niets spaarden tot ondersteuning der nood- lijdenden; en al Beken zij gemeinschappelijk de den, verrigteden zij met de bereidvaardigste liefde, omdat zij noch rijkdom, noch het leven achteden en in de hoop der onsterfelijkheid, hunnen Wetgever volgden, wiens voorschrift gebiedt, dat zij elkander als broeders beminnen zullen (1). Deze getuigenis van den heidenschen geschiedschrijver wordt bekrachtigde door hetgeen wij Hann. ner Apost. nen, noch aan dezelfde tafel zitten, om het Brood der onsterfelijkheid te nuttigen! Ach, Bijbel! gij zijt niet de grondslag waaruit dat zuiver Christelijk geloof ont- spruit, hetwelk de menschen door de liefde als broe- ders vereenigd. (Het vervolg hierna.) KAN DAT REGTVAARDIGHEID. EN VER._ DRAAGZAAMHEID GENOEMD WORDEN. De vijanden van het Catholicismus van allerlei soort, heben allerwege het woord: verdraagzaamheid in den mond, en beschuldigen de Catholicisme Kerk, dat zuverdraagijk onverdraagzaam is. Onverdraagzaam is zu voorzeker in het handhaven van de zuverheid der leer, die haar is overgeleverd geworden: al wat de reinheid dier leer zou kunnen bezoedelen, derzelver onveranderlijkheid wijzigen, of derzelver Goddelijkheid doen ontaarten; en diensvolgens alle nieuwigheden, die afwijken van die leer, welke zij van den Heer en van zijnne Apostelen ontvangen heeft, wordt zonder de minste oogluiking, door haar veroordeeld en uit haren schoot gewerd, en zij aarselt niet, om alle afwijkin-gen van die leer als dwaling of ketterij te doemen, en er haar anathema! over uit te spreken; ten einde haar kinderen tegen het schoonschijnend en zoetem-kend gif der dwaling te behoeden. — Verder gaat haar onverdraagzaamheid niet. — Het protestantismus heeft in naam der verdraagzaamheid, en der Godsdienstvrijheid eenen opstand tegen de Catholijk Kerk aangevangen en eene revoe lutie in het Christendom te weeg gebragt, die lijnregt strijdig is met deszelfs geest en voorschriften: want de geest des Christendoms is die van liefde en een- heid; deszelfs voorschriften zijn: gehoorzaamheid aan de Kerk, broederliefde, liefde jegens allen. Het tegenwoordig aanwezen van het protestantismus is gelijk aan dat van eenen staat, die zich aan de gehoorzaamheid van zijnen wettigen souverein onttroke ken hebbende, zich tot eene onafhankelijke republiek heft geproclameerd: zonder dat de dynastie der oude souvereinen de wettighcid van dien staat ooit erkend heft of erkennen kan; omdat hare regten op denzel- ven goddelijk en. onveranderlijk zijn. Zij erkent dus wel den nieuwen staat als een’ staat die facto aanwe- zig is, en met wier beheer en inwendige inrigtingen zij zich niet kan noch wil bemoeijen; dien zij geheel aan zich zelve ‘overlaat, tot dat hij, vrijwillig, tot de gehoorzaamheid aan he Wettig gezag, welks regten onverjaarbaar zijn, zal terugkeeren; maar zij kan noort erkennen, dat hij jure bestaat. Het protestantismus integrænde erkend tegenwörde dig echter de Catholijke Kerk als Christen Kerk; maar will met haar hoewel tegen de hare lijnregt strij- dige principes aannemende, met haar het overdeel- bare rik van Curistus, de algemeene Christel ke-Kerk uitmaken. Iets, ’t welk zoo ongerijmd is, dat het zich waarlijk niet begrijpen laat, hoe een dusdanig denk- beeld in het brein van verstandige mannen zetelen kan. Van daar dan ook, dat-het protestantismus immer in- vloed wil uitoefenen op de inwendige inrigten en ver- ordeningen der Catholijke Kerk; ten einde haar, ware het mogelijk van lieverlede, tot het wijzigen harer onveranderlijke leer te brengene Ontmoet hetzelve daarin dien weerstand, dien het bij getrouwe Bis- schoppen, die als Opvolgers der Apostelen voor de bewaring van het pand des Geloofs, dat hun is toe- vertrouwd moeten waken, noodwendig vinden moet, dan vergeet het de ro} van verdraagzaamheid, die het om zijne oogmerken te bereiken overal ten opzigte van den uitwendigen staat der Catholijke K. erk speelt, en den naam van Evangelisch, dien het heeft aangeno- men; het neemt de toevlugt tot logen, laster, schel- den, verguizen en vervolgen; met een woord tot alles, wat door het Evangelie stellig verboden is, en met feder denkbeld van verdraagzaamheid strijd. Dit alles wordt op nieuw door de gebeurtenissen in Prüssen bevestigt. De Prüssische regering, die men als een personificatie van het hedendaagsche Protestantismus beschouwen kan, ondernam niets tegen den uitwendigen vorm der Catholijke Kerk; zij erkende den Opperherder, als haar Opperhoofd, en sloot, als goodanig, met hem een concordaat; zij liet de Bisschoppelijke zetels, en de openbare Godsdienstoefenningen, der Catholijke Kerk in wezen; maar zij wilde haar inwendig aanwezen, hare Jeer en discipline wijzigen, dat is, haar van datgene berooven, wat haar van het Protestantismus en van ieder schisma onder-scheidt, van hare éenheid; en daartoe de Catholijke Bisschoppen, als handlangers bezigen. Maar zij ont-moet eindelijk in. Cuemens AuGusT, eenen waren ATHA-NASiUS; en nu vergeet het Pruissisch ministerie en deszelfs bezoldigde of beginstigde schrijvers alle bescheidenheid; men denkt er niet aan, dat men den lof, dien men zich zelve gegeven en zoo dikwerf hers haald had, dat de wereld dien als waar Bekon te hebend begon te beschouwen, dien van wijs, regtvaardig en verdraags zam te zijn, eigenhandig wegwierp en zich met schande overlaadde. ws Sy Sepedc Regtvaardig’ was het niet, dat men in Pruissen, de protestantsche drukpers vrij liet, om het Catholicismus te honen en te beledigen, terwijl men de Catholijke drukpers kluisterde en haar niet toeliet, dézaak van het Catholicismus te verdedigen of de grofste onwaarheden te logenstraffen: verdraagzaam was het even weinig. Maar men meende toch dat het eye ware! © Want, de gesmoorde klagten der Catholijken, konden nu niet Naar buiten ’slands uitbersten; en men had invloed genoeg’, om door middel der censuur in geheel Duitschland, iedere stem tot zwijgen te brengen die zich de geringste aanmerkingen op het gedrag, van het Pruise sisch ministerie zou durven veroorloven. Eindelijk verhief zich in Beyeren, eene stem, door Wier orgaan de Pruissische Catholijken, hunne grieven aan geheel Huropa bekend maakten; en die met wäardigbeid, maar tevens met bescheidenheid hunne zaak verdedigde. Aanstonds poogde het Pruissisch ministerie, gewoon, om ook in Beveren, zijnen ine vloed te doen gelden, ook die stem tot zwijgen te brengen. En daar zulks ditmaal vergeefsch was, maak- te men allerwege bekend, dat het Pruissisch gouverneement zich tot den Duitschen bondsdag zou wenden, ten einde door deszelfs tusschenkomst, door eene al- gemeene en strenge censuur, alle bekendmakingen eb beoordeelingen van deszelfs gedrag te beletten. En echter heeft noch de Beijersche, noch eenige andere buitenlandsche drukpers iets tegen de Prussische regering of haar onderdrukkings-stelsel, proselytismus en intrigues gezegd, het welk niet door on-wakbare decumenten en daadzaken, gestaafd is georden. Wat zou men gezegd hebben, als een vreemd blad of buitenlandsche schrijvers, de inwoniers van de Riijn-provincién, of die van het hertogdom Posen, openlijk had aangezet, om oproerig te worden en zich an het gebied der Prussische regering te onttrekken? Zou men niet aanstonds bij de regering van het land waar dat blad uitgegeven werd of die schrijver woonde, ernstige en dreigende vertoogen hebben ge-daan? Welnu, waarom Jaat dan het Prussisch gouvernement toe, dat deszelfs onderdanen op die wijze handelen, ten ‘opzigte der Catholijke Kerk en haar Opperhoofd? Is zijn bestuur over de Kerk minder wet-tig, minder heilig, dan dat des konings van Prussen, over de Rhijn-provincién en Posen? Wij ge-looven het niet en echter Heeft de reeds genoeg bekende professor Aucustr, onlangs een werk uitgegeven: Over het Aartsbisdom van Utrecht, waarin hij de Catholijken uitnoodigd, om het voorbeeld der Hollandsche Jansenisten te volgen; dat is, zich aan het weltig gezag van den Apostolischen Stoel te onttrekken! Een zekere heer Beraman, heeft gelijktijdig een werk witgegeven, getiteld: Het Pausdom door den duivel ondersteund, waarin de schrijver eenen pros - phetischen toon aannemende verzeert, dat de Catholijken zich. eenmaal zouden verheugen, zich van Ro: me te hebben afgescheiden. Op die wijze tracht men in Pruissen, het volk tot een schisma voor te berei-den, en daar het den Catholijken verboden is, om ter verdedigung hunner zaak te schrijyven, heeft het arme Catholijke volk,.niets anders dan deszelfs gezond verstand, om aan die trouwelooze strikken te onte snappen; Zoo de Catholijken bij geval iets te Si¢tard, of buitenslands laten drukken, dan. schreeuwt men aanstonds over intrigue Over geest van tegenstand tas menzwering enngen. Uit loutere verdraagzaamheid beschouwt men alles, wat de Catholijken zeggen of schriven, om de ongegrondheid en ongerijmdheid van het. Protestantius aan te toonen, als iets dat ongegrondheid en niet te gedoogen is; maar men: belgt er zich niet over, als protestanten, op de onbeschofste wijze tegen het Catholicismus en alles, wat den Catholijken dierbaar is, uitvaren. Io hetzelve kan men de volgende woorden lezen: » Wy vervioeken en verwenschen elken Paus, wie hy ook y alleen daarom wyl hy als Paus handelt. Woy vervioeken en verwenschen de geheele Roomsche hierarchie zoodra als zi buiten het gebied: komt, DAT ONGELUKKIG TEGENWOORDIG NOG ONDER DE HEERSCHAPPIS VAN DEN Paus vay Rome 1s..Wy vervioeken en. verwenden allen, die de Paapsehe dwalingen verdedigen, gaan onderwtjzen of bescher- men; wi vervloeken en verwenden allen, die leeren, dat men in de landen der Evangelischen, in zaken die de. Religie betreffen veelen aan den Roomschen Paus dan aan de koningen en vorsten moet gehoorzamen. Onze cosmopolieten en philan- trophen hebben sedert lang van hunne litanie den Paus en den Turk uitgesloten, die meesters van twee zulke, schoone streken, die ongelukhig tegen- woordig nog onder hunne heerschappy zuchten EN ONZE WELDADIGE BESCHAVING heeft getracht over dezelve eenige stralen van haren herscheppenden Sakkel te verspreiden. De Turk door de kanon- schoten van Navarin, Schumla, en engl. onderrigt, zal meer en meer inschikhelijk worden, of schijnt zulks ten minste te willen worden; maar de Paus is altoos dezelfde; men zou hem dus zune plaats in onze litanie moeten terug geven als hi niet se- dert: lang in de oogen van ieder gezond verstand het §§POOK VAN HET GuESTELISK DESPOTISMUS ware. Her en glorie aan onzen souverecin en aan zyn gouvernement, DIE EEN EINDE AAN ZIJNE MACHINATIEN EN, COMPLOTTEN MAKENDE de°REG@= TEN DER EVANGELISCHE KERK roemvol handhaafd.” wu -8@e ewe ve vb BBR eo UM Bee YE BEE ee ee ee Ye YY » Wij gelooven zegt ‘de nieuwe Wurtzburgsche Zeix tung het bovenstaande uittreksel mededeelende, dat commentarien ‘slechis ‘het’ uitwerksel zoude verzwake wee ken, ’t welk het lezen van-dezé regels bij ieder onpare tijdig mensch ‘moet. voortbrengen; maar~- wij vragen 5 waar zal men-in Beveren iets vinden :dat zoo wij Stark is en door de tegenovergestelde partij gedrukt, of door het “gouvernement getolere wordt? Dat vmen’ dan niet: meer uit Berdgyn kome schrijven, in de Hano- versche Zeitung of in andere bladen, van ‘die soort niet spreken van de beledigingen der Bevjersche drukpers door de censuur getolereerd; dat men in tegendeel een blik werpe op hetgene wat in-zijne eigene. staten de Pruissische censuur Jaat drukken tegen: twintig milli« -oenen Muitschers, tegen hun wettig Geestelijk Op- perhoofd en tegen de Catholijke vorsten en gouverne- menten. Maar hoe meer en*heviger men’ ons Catholijken aanvalt. Poh. asa DE LEER VAN HERMES. - Volgens het. gelöst der. Catholijken, zijn alle doctrinale uitspraken wan den. Apostolischen. Stoel on- feilbaar. Als eene latére doctrinale uitspraak, eene vroegere doctrinale, beslissing.wedersprak of refore meerde, dan was de feilbaarheid, van het. Apostolischen gezag in deszelfs uitspraken, betrekkelijk de leer, door den Apostolischen Stoel zelve erkend; dan had het gelöst van Perrus gewankeld, dan was er geene doctrinale zekerheid meer, dan ware het Catholicis- mus vernietigd! iis neg Welnu, GrecoriusXVI, heeft de leer van Hermes, bij eene opzettelijke Bulle plegtig veroordeeld, en dee zelve als schadelijk, als dwaalleer en strijdig met de leer der Catholijke Kerk gedoemd. Als het dus waar was, wat een Berltjnsch berigt meldt, dat doctor Exe VentecH (1), uit Straatsburg geschreven heeft, dat men te Rome eindelijk, de leer van Hervies onderzocht., en daarin niets stridigs met de Catholijke leer ges vonden Hecft (2), dan heeft de Apostolische Stoel vroeger veroordeeld, wat hij miet kende; dan heeft hij nur erkend, dat hij toen had gedwaald;  op het volgende nieuws vergast: ..» Met) groote verwachten ziet men hier dagelijks .» de terugkomst der professoren: Braun en Envenien, | _-» uit Rome te gemoet. Brieven van deze heeren mel- >» den. ons, dat onder de zeer vele aldaar resideren:- .» de. Kardinalen, ZICH) 00K EENE VERLICHTE PAR- » TIS BEVINDT y die het haistarrige en ongehoorza- » me gedrag van den Heer Drosr tot Vischering, af- » kurt, EN AAN DE HANDELINGEN: ONZER REGE- » RING ALLEN BIJVAL SCHENKT. lets naders deswe- » gens zullen gemelde professoren, bij hunne: aanwe- 99 gz y zigheid alhier, openbaar maken.” | . -/Wapent u met geduld, Catholijken!. tegen: de ver- | tellingen,. welke de Berlijnsche -berigten, de heeren | Exvenicu en Braun,.zulien laten doens Intusschen schij- | nen -zij, toen zij die drieven schreven, nog niets van — de rehabilit Zien, der leer van Hermes, geweten te hebben..«:.oMisschien » Hebben zij te Séraatsburg een courrier uit Rome onvangen, om. hen dat gewiztig nieuws, mede te declen! Waarlijk. soortgelijke beuzelpraat, verdient geene -wederlegging! Men zal het weldra zoo.ver hebben gebragt, dat men’ van lompe leugens zeggen. zal: dat gelijkt. naar een Berlijnsch berigt.. “BRO BEB TL BN« Ter. gelegenheid van. een, misselijk, artikel door ket Handelsblad van. maandag 28 Mei uit Munster mede- gedeld, beginnende: ».De eene profetie verdringt > hier de andere; enz.’ willen wij. niet. langer uit- stellen iets merkwaardigs te verhalen. In der jähr 1826, had den drie. of vier. verschillende personen, die, op zeer verre van elkander verwijder-de—plaatsen-woonden, en die alle, ten gevolge der krachtvolle gebeden van den pring van HonenLone waren genezen geworden, revelatien, die 2ij aan hunne Geestelijken, en dezelve aan de plaatselijke Bise schoppen openbaarden, onderteekenden.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en.en. On op: ant- Word heeft laten wachten;, en daar wij ook op- andere brieven, aan onderscheidene personen in Beyeren ge- (1) Zie Handsisblad van 10 Mei. RED. Sehreven; geenerlei antwoord bekommen, ist meer dan waarschijnlijk, dat dezelve in Pruissen worden, opgehouden. Daar: wij ons echter den hoofdzahelijhen' inhoud var die revelatien, die bijna gelijktijdig plaats haddeny en volmaakt overreenstemden-, nog zeer goed: herinneren, willen, wij dezelve hier voorloopig mededeelen, terwijE wij dangs eenen: omweg nogmaals afschriften van dezelve: zullen verzoeken, en die na dem-ontvangst, geheel' mededeelen. — De hoofd inhoud dier revelatien is deze-s: Er zal im het jaar 1830°eene nieuwe vervolging tegen. de Kerk: ontstaam Dezelve -zal.in Frankrijk beginnen; 29 zal zich allerwegen: nitstrekken, en hohe langer zoo heviger worden.s. Doch in het jaar 1840, zal.zy door eene schitterende zegepraal der: Kerk worden gevolgd; 99, Anderdaad, hoe dreigend vertoonde zich de Julière-volutie'van 1830! Allerwege werden de Kruissen: vernield, de kerken. On theigend en gesoten... In Portugal, en Spanie werden kerken en kloosters beroofen, de religiösen vermoord of: in hunne kloosters: verbrand; de getrouwe Bisschoppen verdreven, en het: schismatiek. voltooid; in. Russland werden de kloosters: vernietigd; - de Catholijke kerken aan schismatieken gegenven; de Catholijke Grieksche: priesters: gedwongen, om. zich van. schismatieke missalen en rituelem te bedienen...; in Zwitserland worden de kloosters almede: vernietigd, en de Catholijke Priesters, deniet. trouvlos eenen schismatieken eed. willen zweren: vervolgd en in de kerkers geworpen; in Prussia werd: het Catholicismus, op eene listige wijzein des zelfs grondslagen aangetast en men heeft zich niet: ontzien, om openlijk eene ecoalitie der protestantsche-vorsten met den keizer van Russland tegen de Catholijke hierarehie aan te kondigen.... Die protestanten voor welker vervullig, in 1526 geenerlei waarschijn-lijkheid bestond, zijn dus tot hiertoe-volkomen bewaar-- Held geworden, en het is tevensgebleken, dat: aard- sche magt en despotismus niets: vermogen tegen de- standvastigheid van echt Catholijke Bisschoppen se... Hun trouw en moed. wordt’ door het gebedider geheele Catholicität ordreste und de tegenwoordige vervolging heft den band die alle Catholicik bevolkingen! onder- ling verbind, naauwer toegehaald, het gelöst overal verlevendig den voor de zaak van God en zijnne Kerk. opgewekt! Mogt dan ook’ het-laatstege- deelte der revelatien of profetien, betrekkelijk den: zegepraal der Kerk en.deszelfs vreedzame gevolgen., in 1840 volledig vervuld worden! NiIEUWE ERGERNIS: Sa nat lel, ea el En Hy zeide tot zijnne Discipelen: het is onmogélijk dat er geene ergernissen komen; maar wee! dengenen door wien zijn komen. Luc. XVII. I Door, of op faam:, van.den gewezen Haarlemchen> Kopellaan Tu. Seany is onlangs cen verfoeijelijk gee me 200 ce sehrift ‘uitgegeven, waarover de vijanden der) Kerk § zich verheugen, de klein-geloovigen zich: ergeren  +hij :Cor- S°NELIAgezien /had « » »'. nw werd hij verliefd’, en’, ; » (wat niet in het boekje staat, doch in Haarlem go= | moeg cbekend is, in plaats van zoo als zijn pligt | is was, het gevaaren de gelegenheid tot pore te | » ontwijken, liep hij Kerrse everal na,.zoo als een » huwelijk ste moemen, doch dat niet anders dan een » gingen, onder de oogen van het publiek durft bren- » gen-en daarbij tracht hij, de schuld op de Kerk te » schuiven, door het Celibaat, cene Aarde wet, te » noemen.” — De ongelukkige!«Driewerf heeft hem — immers*de Bisschop, v6ér:dat ‘hij hem de ‘heilige wij- dingen, die hem tot reinheid ‘verpligten verleende, — ‘in’ de ‘tegenwoordigheid van (God afgevraagd, of “hij — zich wel in staat gevoelde, om -die heilize wet'te | onderhouden; en hem in het tegenovergestelde geval, ‘tot den terugtred -ver Mand? Hij heeft zich dus vrij- willig aan die wet onderworpen, die het Priester schap der Catholijke Kerk, zoo ‘heilig en eerbied- — waardig> maakt! Hij was geen kind meer, toen hij zich vrywiliig aan dezelve onderwierp; niemand kon hem dwingen, om zich aan-eene wet te onderwerpen, | die alleen in de oogen van den wleeschelijkgezinden © amensch, ‘als hard voorkomen kan. Gziedaar ‘binnen den tijd van een jaar, het tweede geval van eenen Priester, die openlijk bewijst dat hij nooit Priester had moeten worden! Zijn voorganger op den weg der ergernis, de gewezen Pater Vernorer en de bekende deserteur, ‘uit de orde der Augustijnen vanOntmen, die, insgelijks strijdig met de canons der Kerk; tegenwoordig de ‘rol van medicine doctor ‘te Amsterdam speelt, waren de getuigen, bij zijn zoo- — genaamd huwelijk! — Doch waartoe, vraagt men -welligt, hield Spaan, zich niet tevreden, met in het ;verborgen zijn ver- meend geluk te genieten? Waarom moest hij, door een openlijk geschrift, ‘t welk in eenen fraaijen stijl gehuld, toch niet anders is, dan.een wezenlijke schand- zuil, alle ware Catholijken in Nederland ergeren? — | Om geld te bekomen! Ken klein Romannetje van ee- nen Priester die trouvt, omdat:de wet ‘van het Ca- libaat te hard is « Aan nev Bureau van pe CATHOLIJKE NEDERLANDSCHE STEMMEN ‘te Grave. B. N.° 28, nen Priester die trouvt, omdat:de wet ‘van het Ca- libaat te hard is « Aan nev Bureau van pe CATHOLIJKE NEDERLANDSCHE STEMMEN ‘te Grave. B. N.° 28, nen Priester die trouvt, omdat:de wet ‘van het Ca- libaat te hard is « Aan nev Bureau van pe CATHOLIJKE NEDERLANDSCHE STEMMEN ‘te Grave. B. N.° 28, nen Priester die trouvt, omdat:de wet ‘van het Ca- libaat te hard is « Aan nev Bureau van pe CATHOLIJKE NEDERLANDSCHE STEMMEN ‘te Grave. B. N.° 28, nen Priester die trouvt, omd 9. -welk een schoone speculatie in Nederland wäre de Protestanten zu geben die snaar hooren roeren «: 4% « »'¢ Doeh : daartoe moet’ men schrijftalent ‘hebben en «dat bezit/Spaanoniet’s i «. ¢ Geen nood! Onder zijn vrienden zijn wel mannen, die lustig de pen kunnen voeren; die snugger genoeg zijn, om: te verteHem, «wat de Kerk»in Noord-Neder-dand zijo kan.en worden moet, die, huilende moeder- | tjes laten jammeren, en praatjes weten te iverzinnen:; » malle verliefde:jongen gewoun is) het gevolg was, || » dat ook Keerie verliefen en... zwanger werd. Wel | » Verre ‘van.zijnen val -bitterlijk ste beweenen, enboete | » Waardigheid »te doen, ‘trapt hij.de wetten der Kerk | » ten »eenenmale onder den woet, en, terwijl: hij lief- | » de en eerbied voor de Kerk huichelt, veracht hij | - ‘hare sheiligste voorschriften, en gaat met Keetie, | » een burgerigk contract aan. hetwelk ‘hij*verkiest | een ‘hunner. Zal dan ook wel ‘een ‘Romannetje voor Spaan scheijven, die zoo ‘veel blijken. van hadrtsvére= deling geeft, om den niewwen broeder der ergernise club aan centen.te helpen. Heden na voorzien ote zijn, van de heilige Sacramenten onzer Moeder de H. Kerk, overleed tot onze innige droefheid, onze waarde Vader en Behuwd-Vader, ADRIANUS JOANNES VERHOEVEN, Oai-Burgemesser dezer Gemeente, in den-ouderdom van ruim ‘54 Jaren. po aaees UHMO Ow eid “sagem Strekkende deze tot algemeene en bijzondere kennis-geving.aan, Naastbestaanden en Viienden,, :terwijl oweaj verzoeken van Brieven ‘yan Rouwbeklag, -verséhoonil te blijven, ae eee? ie J. A. VERHOEVEN, P. M. VERHOEVEN. Uden, 29 ‘Mei ‘1838. Nommer 24. ~— 201 ~— CATHOLIJKE NEDERLANDSCHE STEMMEN OVER GODSDIENST, STAAT-, GESCHIED= EN LETTERKUNDE. Als JESUS dit geregd had, hebbende de oogen ten Hemel opgeheven, reide Hj:.. 2... Heilige Vader bewaar hen, die Gy my gegeven hebt, in uwen naam; opdat zy één zyn, gelyk WY » estee En ik bid niet aileen voor. hen, maar ook voor degen En, die door hung Word in my geloven zullen: opdat x4 allen één zijn, gelyjk Gy, Vader, in mi en ik in U: dat xi ook in ons mogen één syn, opdat de wereld geloove, dat Gy my gegeven hebt. En tk heb hun de heerlykheid gegeven, die Gy my gegeven hebt: opdat zy zouden één zijn: en dat de wereld wete, dat Gy my gegeven hebt. Joann. XVII. Catena tana a SS Op dit blad ’t welk alle Zaturdagen met een Nummer wordt vervolgd, kan worden ingetekend aan alle Postkantoren, en bij de voornaamste Boekverkoopers in het Rijk. Hetzeel wordt met den Post verzonden voor den prijs van $8.50 in het jaar; het half jaar of kwartal, naar evenredigheid; zullende de betaling bij kwartalen moeten geschieden. Alle abonnementen kunnen worden opgegeven aan het Postkantoor te Grave; geene andere dan gefrankeerde Stukken en Briéven zullen door de Redactie worden aangenomen. — Aankondigingen worden tegen betaling van 15 Centen den Regel geplaatste Voor Belgié kan men abonneren aan het Postkantoor te Antwerpen. DE BIJBEL EN HET GEZAG. (Vervolg van bladz. 196). B. Neen, eerwaardig Boek! gi zult de grondslag der liefdevolle eenheid nimmer wezen. Ww anneer men beweert, dat de Bijbel de eenige kenbron der goddelijke openbaring is, dan moet men deze stelling niet door afgesleten magtspreuken, maar door duidelijke Schriftuur-plaatsen of wel door bovennatuurlijke wonderwerken of ten minsto door een ander geldig bewijs staven. — De vereischte schriftuurteksten zijn niet voorhanden, gelijk blijkt ait hetgeen wij boven onder lit. A. hebben bijges bragt; het verrigten van wonderwerken, ter be- vestiging der gezegde stelling, zal niemand op zich nemen; en het leveren van een ander voldoend bee wijs schijnt ons onmogelijk, omdat de heilige Geest, in de heilige bladeren, dikwerf te kennen geeft, dat er punten bestaan, welke tot den Christelijken Gods- dienst behoore, en niet in den Bijbel zijn opgetee- kend, » Ik had t nog veel te schrijven” lezen wij Il Joan. 12 » doch ik het. niet- willen doen door pa- Ed pier en inkt want ik hoop bij u te komen, en het u mondelijk te zeggen;”’ het laatste vers van het Evans gelie van Ed pier en inkt want ik hoop bij u te komen, en het u mondelijk te zeggen;”’ het laatste vers van het Evans gelie van Ed pier en inkt want ik hoop bij u te komen, en het u mondelijk te zeggen;” het laatste vers van het Evans gelie van Ed pier en inkt want ik hoop bij u te komen, en het u mondelijk te zeggen;” het laatste vers van het Evans gelie van Ed pier en inkt want ik hoop bij u te komen, en het u mondelijk te zeggen;” het laatste vers van het Evans gelie van Ed p Den H. Joannes, der het gevoelen uit: "Dat de wereld de boeken niet zoude kunnen bevat- ten, welke geschreven zouden moeten worden, als men alles wilde schrijven wat Jesus gedaan heeft." Onder andere heeft onze Godelijke Meester voor de leerlingen die naar Kmmaus wandelden, een leer- rede uitgesproken, handelende over Mozes en de Proe feten die over hem hadden geschreven. Luc. XXIV. Nach zijne wonderbare opstanding van den dood is Hij aan zijne leerlingen meermalen verschenen, en heeft hen over het rijk Gods — de Kerk op aarde — onderwee zen. Eland. der Apost. I. Terwijl wij nu nergens den inhoud dier gesprekken des Heeren geboekt vinden; zal het {niemand gelakken ons aan te toonen, dat de geheele openbaring van Curistus, en niet eens, dat derzelver gewigtigste deel in den Bijbel wordt gevone den; daar het zeker, geene kleinigheden zijn ge- weest, welke de H. Joannes in zijn’ tweede brief vr. 12, den geloovigen bij monde hoopte te verklaren » opdat hunne vreugde vol worde” en welke de heilige Pautus den Thessalonisens in het algemeen en aan Timotueus in het bijzonder mondelings had toe- yertrouwd; » staat dan yast, broeders” schrijft bij IT Los s w% 16 Jun 1838, Lee Tness. IL 4,5 » en houdt de Ieeringen, die gij, het » zij, door onzen brief hebt > vernomen.” En in den 1.4e0 brief aan Tim. IJ 16 June 1838, Lee Tness. IL 4,5 » en houdt de Ieeringen, die gij, het » zij, door onzen brief hebt > vernomen.” En in den 1.4e0 brief aan Tim. IJ 17 June 1838, Lee Tness. IL 4,5 » en houdt de Ieeringen, die gij, het » zij, door onzen brief hebt > vernomen.” En in den 1.4e0 brief aan Tim. IJ 17 June 1838, Lee Tness. IL 4,5 » en houdt de Ieeringen, die gij, het » zij, door onzen brief hebt > vernomen.” En in den 1.4e0 brief aan Tim. IJ 17 June 1838, Lee Tness. IL 4,5 » Wordt aan Timotueus bevolen; eenige zaken welke hij van Paunus gehoord had, aan getrouwe menschen mede te deelen, die bekwaam zijn weder anderen te leeren. Wij zouden hier nog andere gronden kunnen aanyoer ren, welke de Catholijke Godgeleerden doorgaans bij-brengen, om te. betoogen, dat. er onopgeschrevene geloofs-artikelen bestaan, doch wij vergenoegen ons te doen opmerken, dat juist de laatste brief uit de pen van Paunus, en de canonische geschriften van den H. Joannes, die later, dan alle overige Apostelen het allerminst genomen, een. grondig vermoeden baren, dat de H. Schrift niet al-les bevat, hetgeen tot de Christelijke leer behoort, en alzoo achten wij ons geregtigt te beweeren: — dat niemand den Bijbel, als eenige oirkonde der Goddelijke openbaring kan of mag uitroepen! fietzelfde besluit kan men afleiden, 1.° uit de schier algemeene onkunde der volkeren in de lees konst; 2.° uit de bekrompene geestvermogens van velen; 3.° uit hun tegezin in — en hunne ongeschikt-heid tot het onderzoek. — Trouwens het is niet zeer Jang geleden., dat de leeskunst. bij de lage en mid-delbare. volksklassen,. welke het, grootste gedeelte der menschen bevatten, tot, de zeldzaamheden behoort, zelfs in onze dagen, nu er zoo veel werks van het schoolwezen wordt gemaakt, worden er nog zeer vele lieden aangetroffen die in het geheel niet of slechts gebrekkig kunnen lezen. — En aan hoe ve-jen ontbreckt lust, tijd on gozond oordecl, welke veischt worden, om de schriften grondig te onder- Zu können! Wij werden door een langdurige ondervin- ding, dat welzen, door eigene oefening en door de hulp hunner meesters, naauwelijks zoo verre vorde- ren, dat zij een eenvoudig Cathechismus-boekje ten volle «begrijpen.. Zal.men dan wan dezulken,. en hoe groct is hun getal! vorderen, dat zij zich in het boek der boeken verdiepen, — dat volgens den 11.4en brief yan Perrus Il Hoofdst.: » vele ongeletterde en. on- vaste lezers verdrängen tot hen eigen verderf” — zal men van lieden, die bijna den geheelen dag arbeiden om het dagelijksch brood te verdienen; zal men van boerenknechten., daglooners, dienstboden, ambachtslie- den, waschvrouwen enz. vorderen, dat zij den Bijbel, deszelfs verschillende leeswijzen en uitleggingen bestu- deren, zich toeleggen op taalkunde, oudheidkunde en hetgeen yerder tot het regt verstaan des Bijbels noo- dig is, zal men het. denzulken tot pligt maken, dat zij.dag.en nacht de letteren beoefenen, ten einde den Bijbel grondig te verstaan, Daar geleerden, die bij hunne bijbel-studie grijs zijn geworden, gul uit bekennen, dat zij vele. Zaken, welke nogthans volgens de meening van anderen, tot de grond — of hoofd-waarheden des Christendoms behoore, niet kunnen ont-dekken, en. alzoo over den waren zin des Bijbels twisten en blijven twisten. Verbildt u echter niet, Christenen dat wij iets tegen den Bijbel hebben. Wij achten den zeen geheel goddelijk voortbrengsel, eenigermate zoo wardig als God zelf, dat niet genoeg kan in eere. gehouden worden. Wij meenen, dat dit Boek, het-welk de spijs onzer zielen en der onsterfelijkheid in zich bevat, in eenige opzigten aan het stoffelijk brood gelijkt, dat onze ligchamen voedt. Even gelijk eene verstandige moeder niet kan gedoogen, dat hare one mondige kinderen het ligchamelijk brood naar wille-keue gebruiken en vermorsen, of evenmin als zij zal poate dat de haren spijs eten, welke door eene kwaadwillige hand met aan de gezondheid nadeelige stoffelijk. (2) Vergel, Wisgeerige Cath, van F. Xs DE FELLER II deel bladz. 157, — 203 — fen is vermengd; — x00 moet de R. C. Kerk, onze Moeder, de veryalschte en kettersche bijbels weeren en het gebruik der echte Bijbels, door wijze wetten regelen. — Uit dien hoofde heeft de algemeene Kerk- vergadering van Trente, vierde zitting het doemvon- nis uitgesproken tegen hen, die Gods woord in gelös- en zedepunten uitleggen, strijdig met den zin, welke de Kerk van Curistus, en de heilige Vaders er eenparig aan hechten. — Daarom gelast zij, dat Bijbels, niet anders, dan met de Apostolische goedering voorzien, mogen worden witgegeven. Daarom wenscht zij, dat de geloovigen vlijtig gebruik maken van Bijbels, welke door aanteekeningen van Catholijke Geleerden of van heilige Vaders, zijn opgehel- derd (1), en verbiedt den ongeletterden, die alleen hunne moedertaal verstaan en alzoo meestal weinig in oordeelkunde geoefend zijn, het lezen van niet opge- helder de en met aantekeningen verrijkte Bijbels, ten zij deze vooraf, het daartoe vereischte verlof gevraagd en verkregen hebben (2). Daarom eindelijk, is zij, en met het meeste regt, gebelgd op die bijbelgenoot- schappen, die ondanks haar verbod, aan de Catholijkeen, verbodene boeken, en niet zelden vervalschte bijbels (3) uitdeelen. — Geliefde Catholijken! wanneer het eens~ mogt ges beuren, dat iemand dier bijbelverspreiders tot u komt, en u eenen bijbel verkoopen of ten geschenke geven, zegt hem dan vrijmoedig: — Vriend! gij biedt mij een boek aan, — is het de Bijbel? — is het Gods woord? — kan ik het met zekerheid vertrouwen? — is hij onvervalscht....% Ofschoon de colporcteur al deze vragen zal beiimen, begrijgt gij ligt, dat de zaak van te groot belang is, dan dat gij u op de getuigenis van zulke lieden kunt verlaten, die spreken gelijk hun is voorgepraat, en die hun woord door niets kunnen bevestigen, dan door het gezeg de: — wij geloven het zoo. — Misschien zullen zij ook bij- belteksten aanvoeren, om u tot het bij-belzen te be- wegen. Maar uw antwoord 2jj: Vriend! verstaat gij, betgeen gij leest? De goede God verlangt van ons, dat wij aan onze Leidsmannen onderworpen zijn, die over onze zielen waken, als zullende voor dezel- ve rekenschap geven, ad Henn. XIII., en die even als de wereldsche regters over landswetten, over den zin van Gods woord, uitspraak doen. Vergel. Catholike Nederlandsche Sfemmen 3.°° Jaargang N.° 31 bladz. 249. (4) Zie ons Blad yan 2 Julij ly deeld. Hun levendig gelöst en warme vaderlandslief- de spreken in ieder woord; doch alles ademt in hunne redevoeringen, echten Christen zin, vrij van lagen hartstogt en wraaklust; en echter zien de edele Politen, de beide voorwerpen van hunne liefde en van hunnen eerbied, den Godsdienst hunner vaderen, en het land hanner geboorte, op eene tergende wijze mis- handelen. eee De echte geest van het Catholicismus is overal dee zelfde. Wie weet niet hoe onbesefbaar veel Ierdand, sedert de Protestantsche overheersching van England geleden heeft; wie weet niet, dat de beroemde Da- _nién O'Connenn de man is, van wiens verbazenden invloed, op de geheele bevolking van zijn vadere land het zou afhangen, om, als hij dat beoogde de Iersche natie in massa tegen hare onderdrukkers te doen opstaane Ook hebben de vijanden van het Cae tholicismus. niets onbeproefd gelaten O'Connell als een revolutionnair Demagoog, volks-opruijer en oproerige heethofte te doen voorkomen. Het is derhalve van belang, dien grooten en vermogeenden O’Connell, bij eene plegtige gelegenheit zijne gevoelens te hoore witen, aangaande de ware belangen van Godsdienst en vaderland. 