Liberal and mystical writings of William Law:
Law, William, 1686-1761 | Dowson, Mary Emily, 1848- | Dubose, William Porcher, 1836-1918
De bøste kommen in ig. 7 eu 8 on tt> re ken, en is bij geene enkdc oefening tan gesproken geweest! Ab coodnsie mag worden aangege ven: De ondeizociile knap kan met juistheid, /cinder de dingen tan jdjne bevatling, die random hem zijn, on tied on 2* Hij is persönlicijk. 3° De begrippen ttn, twee, twee raaal twee, veel, lengle, groot, klein, zijn bem zeker vertroul: hel gevoel van proportii en volnmen is in wordenden toestand; bij vermoedl wat lion 2ontaal f verticaal en rond is. Ik heb mij nu nog willen vergewissen of deze uitslagen bij andere kinderen van denzelfden ouderdom al of niet waar te nemen. Met dat doel heb ik nog derlien jongens twaalf meisjes, alien in Meert 1897 geboren, onderzocht gedu rende de lästste dagen van October en de eerste dagen va November 1900. Om deze kinderen gewillig te maken en aan zetten tot den arbeid dien ik verlangde, n. m. liet teekenen een paard, een ventje, enz., in de voorwaarden hie boven aangegeven Beken verplicht geweest, na eenige vruchle-loose voorafgaandelijke proeven, mijnen toevhicht te nemen lot verschillende greepjes : het uitdeelen van een zoetigheidje hel lodderlijk streelen van de wangetjes der kleinen, het vragen aan de jufvrouw of zij braaf waren, goed oppasten, enz, Maar ik ben toch gekomen tot deze conclusie : dat hel best is de oeieiiiugen te laten leiden, uitsluitelijk, door de onderwijzeres, die daarover erst goed moet worden ingelicht. En niettegenstaande al dezevoorzorgsmaatregelen isde uitslag 1 mijn onderzoek nul geweest. Aanvankelijk zijn de kinden er bevresd; het is niet mogelijk hun een lachje af te dwingen. lar deze toestand duurt echter nicht lang; na een kwart uur gewerkehrte, de hartelijkheid waardoor het kind z6o snel ordt medegesleept, de overhand, en nu is het oogenblik geko-en om behoedzaam de oefeningen te begin nen. Zij hebben, oals ik kom mede te deelen, niets opgeleverd: enkei staande lijnen zonder gedachte, in geenen deele vergelijkbaar n de zinrijke pogingen die ik in het begin van dit stuk mede-el. Noch de zeer domme, noch de zeer verstandige, noch de sr melancolische kinderen, noch de groote babbelaars, hebben door een welkdanig voortbrengsel onderscheiden. R. blijft dus, van de onderzochte kleinen, een boven de dalmaat staand figuur. Dit blijkt insgelijks uit de anthropometrische waarnemingen. HET ANTHROPOMETRISCH ONDERZOEK. chaamshoogte, in stand 1,0025 m. in zit 0,5710 m. an der armen 0,9150 m. zijdelingsche doorsnede 0,1400 Vlakke 0.1700 m. Offen, Omtrek 0.5160 m. Zijdelingsche doorsnede 0.1750 m. Vlakke 0.1360 m. Schwanken (zonder kleederen) 19,550 kg. Schwanken, links (drie bepalingen) 5,5 kg. (*) Het gebruikte toestel (ellipt. dyn.) heeft de volgende afmetingen : prote binnendiameter 95 mm. Straal der wijzerplaat 20 mm. Büttendiameter 100 » Trckschaal 0-85. Lüne binnendiameter 32 » Knijpschaal 0-22. Büttendiameter 33 » 12 — 122 — Kiiijpknichl, rechts (drie bepalingem * 6.0 kg. A<lt nihfilingen Ts nachbK 20,3 per mitt. Polskloppiugeii 84,8 i Qtiek'lei geefl voor de Belgische jongens, als licliaatmlioog gewichl en kfiijpknjchi.op de verschillende oudenloinmcn, oa de volgende cijfers : [HOOOTE EX GEWICHT*  8 4 5 6 7 0.686 U.797 0.860 U.Kt'J 0,990 inn, 1,112 10.00 12.0(1 13.21 15.07 16.70 is. in 20.16 1 1.20 15.00 1 5.36 16.32 16.90 17 II 18.31 0.790 0.824 0.875 0.996 1.080 1.115 1.162 n 993 9.730 0.840 0.8141 0.015 0.760 1,109 11.00 ' 13.30 13.00 1X.2M 18.50 20. 10 21.50 9.00 10.90 12. MM 12.50 mm 15.80 17.20 Taf. II. K.NIJPKRACHT. Oldham Links Rechts 6 jaar 2.0 4.0 7 » 4.0 7.0 8 9 4.6 7.7 9 » 5.0 8.5 10 » 8.4 9.8 Waaruit blijkt dat voor R. de lichamshoogte die is van ecu " l jaar 2 8 4 5 6 7 0.686 U.797 0.860 U.Kt'J 0,990 inn, 1,112 10.00 12.0(1 13.21 15.07 16.70 is. in 20.16 1 1.20 15.00 1 5.36 16.32 16.90 17 II 18.31 0.790 0.824 0.875 0.996 1.080 1.115 1.162 n 993 9.730 0.840 0.8141 0.015 0.760 1,109 11.00 ' 13 Longclijk tusschen 5 a 6 jaar, het gewicht dat van een kind tus-schen 6 en 7 jaar; terwijl de verhouding tusschen deze twee Over dag is het mij niet mogelijk geweest het aantal inademagen te nieten. De knap was daarvoor niet voldoende r us tig. Over dag is het mij niet voldoende r us tig. (8) Over dag is het, konnen wordt bij knapen tusscben 8 a 9 jaar. Zijne lijpkracbt links wijst, allijd volgens Quelelet, eenen onderdom in 9-10 jaar aan, zijne knijpkracbt rechts eenen ouderdom van 1-7 jaar. NOG EENIGE NADERE INLICHTINGEN. A. Verstandsuitingen. 1° Op 2 1/2- jarigen ouderdom kreeg R. toelating om alleen >r hem, zijne twee broeders en zijne zusler, naar den kelder, tn appeltje te gaan balen. Hij koos er willekeurig eenige uit en idit er vier boven. Dit was geenszins toevallig, zooals reeds idere voorbeelden bewezen badden. 2° In de klas is hij stil, opleltend ; hij antwoordl goed. Zijn stand is open. Hij munt uit in 't bouwen van buizen en kastee-bij middel van btokjes. Zijn geheugen is zeer frisch ; een mnsch bedeut, waar hij niets van begrijpt daar zijne opvoeding ttsluitelijk bij middel van de moederiaal geschiedt, dikwijls \v zijne schoolgaande zuster (7 1/2 jaar) gezongen, rammelt lij behoorlijk en verstaanbar van buiten. 3° Hij redeneert en klapt aardig, boewel hij nooit tol ge-sprekken van volwassenen wordt toegelaten. 4° Hij laat zich gemakkelijk door de logica der verschijnsels en der dingen overtuigen. B. Karaktertrekken. 1° Hij beefl veel eigenliefde, is kittelacbtig en een prima vechtersbaas ; hij wordt gaarne voor groot » gehouden, vraagt dikwijls : « ben ik nog een klcinc jongcn? » Hij speelt Papa en zet c baardjes • ( 1 ). 2. Zijn spel is meestal luidruchtig ; daarin vervult hij cchter nooit, ppzichtens anderen, eene ondergeschik Le rol. 3° Al wat leeft trekt hem aan; hij heeft, in den zomer, zijne zakken vol wormen, rupsen, kevertjes ; die moeten « koersen » (*) Vooral aan zijne zuster die soms vecl van hem moet uitstnan. « Ken baardje zetten • beteekent met den baard, bestens onlangs geschoren, over de gladde wang van een meisjc of kind snel hcen en weer wrijven. — 121 — en papieren kanetjes wmlli e k keo. Vrijwi Dig doel hij die diertje gecn kwaad, Yraagt adb of ze bij eene gegeven behandeling ge letselzollenbekommen* 4» Goedhcid verteedert hem, daar hij zeer emolief is, hij verzet zich krachtig tegen niwe behandeling ; hij wordt ingetogen, ziet kwaad met gefronste wenkbrau wen voor zich en schijnt wraakplannen te beramen ; hij vergeet niet vlug he hem gedane ked. 5^ Hij liegt zelden (% is gewon aan orde, tticht, gehörzaamheid, hoadt zich zuiver, weent wel eens om een schooae kleedsel. &> Zijn wil is zeer ontwikkeld ; hij laat moeilijk een opge plan varen, zou een onverbcterlijke koppigaard worrfen, wer opzichtens dit slnimerend gebrek in zijnen huiselijken kring ate bijzondertijk acht gegeven. 7° Hij is zeer gehecht ban zijne familie ; hmgen tijd wilde hij metgeene vreemde kinderen of menschcn be trek king bebben. i. J 8° Hij is niet bevreesd, ook niet voor de dm stern is ; a I lee de maan en de sterren, die hij overigens zelden te zien krijg boezemen hem eene soort schrik in ; hij wil ze niet aansciiouwe en meende vroeger dat ze op zijn hoofd konden vallen. C. Bijzonderheden. 1° Zijn leven is zeer geregeld. Als gewiehtige bijzonderheid mag worden aangegeven dat in zijn huis nooit bier of een welk-danig alcoholhoudend vocht wordt gedronkcn. 2° In houding en bewegingen is hij goed in even Wichl; is, door zijn schuld, noort ge vallen; hij ging zonder let reeds op 1 1/2- jarigen onderdom de trappen in zijn woningi en af. Dit is moeilijk in overeen stemming te brengen met hetgene Vaschide heft medegedeeld in Sur V imagination creairiee de Ten/an/, verder in Bibliographie onleed. Aan de omstandigheden vermeld in aliena's 4 en 7 meen ik het feit te moeten toeschrijven dat R. niet gaarne den kindertuin bezoekt hoewel hier de door de kweekelingen genoten behandeling in schijn niets te wenschen laat. — 125 — 3° Hij liep op een-jarigen ouderdom, kreeg den eersten tand i maanden na de geboorte en had een volledig gebit toen hij B-24 maanden oud was. SLOTEDE. Het kommt mij voor dat dergelijke analysen in de kindertümigen en ook elders, het grootste nut kunnen bijbrengen. In de verschillende klassen der Frobelscholen worden gemoedelijke vertelseltjes voorgedragen over de koe, het paard, de weide, de loomen, soms wel over meer ; en den hangen voor de klassen platen die deze zaken voorstellen ; in vele gevallen ook oefent deonderwijzeres haar talent op het bord en geeft niet zelden, met groen, rood en blauw krijt, keurige landschappen en bloemen ; ik heb er zoo gezien die waarlijk goeden indruk maakten. Maar men is gerechtigt zich af te vragen, na lezing van het boven-tände, wat de kinderen van al de dingen, die worden voorgebracht, wel verteren ; of er soms met die begrippen niet te hoog wordt omgesprongen ; en ook of deze niet te ras, als «afgewerkt, verlängen worden? Als de kleinen de deelen van het paard kunnen noemen en wijzen, is het dier dan gekend? Als zij weten dat het haver eet, wagens voorttrekt, in eenen staat, dan staat het hun n og niet duidelijk, vast voor den geest dat het twee breede neusvleugels bezit; immers, in geene enkele der medege deelde teekeningen is nog van eenen neus iets te ontdekken, en de hierboven vermelde knaap is een n opmerker ». Van vaardigheid in 't teekenen kan hier natuurlijk geen spraake zijn, daar R. oogen, ooren en mond door punten voorstelt. In ieder geval schijnt het noodzakelijk den grond te kennen waarop, gedurende het verblijf in de school, zal worden gebouwd; daar wordt, bij mijn weten, nooit voorafgaandelijk methodisch onderzoek naar gedaan. Zoo was er ook in de metallenjverheid een tijd dat de ert- sen, waaruit ijzer, koper, lood, zink moest worden getrokken, in *t geheel niet of slechts oppervlakkig naar hun gehalte aan metaal werden onderzocht. Thans weet men, op 0,01 % na, — 126 — vAcir de bewerkingeti, hoeveel ijzer, kopei\ lood of zink een gegeven erls bevat ; en zoo word! de prnduclie, nilsmedc hare /uiverhcid, lot haar maximum gedreven. De kinderen, bij hiinne intrude in de school, zijn he! ru ertsf waaruit de volmaakle burger nwel worden geboren ; rendemcnt is niet allijd voldoende ; ik schrijF zulks toe, in eerste lijn, aan gebrek aan analyse. Mogelijkerwijze maakt nun thans de overweg ilnL analyse van een verachterd kind, met do leekennu'lhncle basis, oiu versehillende redenen, bier goed had kunnen phtf vinden, Ik ben niel van dil gevueleiu Mijn stuk geeft de beschr ving van een type, vergekken aan een zeker auntal geW kinderen, maar kan geenszins, vocralsmu lol algen Je neu l'enluchtige gerechte, kannst du niel beschädigt, als bijgevocg inliehling, van een welkdanig abnoi maal geval, daar dit f mij du likens, de kennb tier norm ate algemeen bedenken tnoet veromlie stellen. Bar wordt wel eens voorgebi'at-ht dat de sludie der ahnoi m:i kunderem die der nor male moel voorafgaan; of beler rnisschfc dat bij de verachterd en heslens de psychnlngisehe verse hijnscl kniven word en waargenumeit, Ganseh verkeerd! Hel schijnl mij bepaald illogisch de ufwijkingt'n van eeti verschijnsel le willed besludeeren alvorens dit versehijnsel zell in den grond le heziileii. Eer de Pathologic wordt aangevat krijgen <le studenten, met voile recht, onderricht in de normale Analomie en Physiologic! Eaj hoe vreemd zou hel el keen voorkomen moest men de Planteii<| kunde willen toegankclijk maken langs de leer der monslruosw lei I en en der Phytopathologie! Het is de Psychologie der clieren die een maal over ons Psyche een schi Herein) zonnclieht zal vers pre id en The study of original child-sketches as a basis to child-analysis. SUMMARY. In the preceding lines I have endeavoured to give an analysis of a child with the opuse of showing the profit it is possible to draw from it for elementary instruction and scientific education. At the same time I suggest a method to analyze a class. Generally it is not easy to penetrate the minds of very young children and submit em with success to an interrogation. For the purpose of investigating something of et intellectual faculties various methods can be applied amongst which the original etch is of great value. But up till now numerous difficulties are suggested. I have had good fortune of being able to study in this way a little boy 3 1/8 years old. The sketches represented in the preceding pages have the following significance: "Borse, a dog, a sheep, a table, a caterpillar, a bed, a gentleman, a lady, a pigeon, a lider, a doll, a bird-cage, a bird-cage, an apple, a plum, a pear, a cherry, a wooden lice, a shoe, a worm (Lombricus agricola). A house, a tree (Fig. 1, 2, 3...). In fig. 1, 2, 3, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13 the points are the mouth and the senses (eyes, ears); the point of the tail in fig. 1 is the posterior (anus); an anus also in fig. 7; the points round the spider are "many eyes" (probably the black points of the skin). Naturally, I have asked for objects well known to the boy. The child sketched them with chalk on an ordinary class-slate. From the examination of the sketches, I can conclude: 1. The boy has just, but not always complete, ideas of the objects which surround him. He can analyze them. 2. He is original, as the technical side of the execution does not alarm him and his elder brothers and sister sketch totally otherwise. 3. He possesses the numbers 1 and 2. The conception 1, in its entirety, is unknown to him and has the significance of a great many, (proved by the multiplication of the horse's feet, etc.). He can represent however 2X2 (proved by the four perpendicular lines of the bed). 4. The idea of proportion between the parts of a sketch is not absent; it is even developed. 5. Of the conceptions length, breadth, thickness, volume, he Only possesses the first very well. Generally the head makes one with the body; the tails are never forgotten. The upper limbs of the gentleman and lady are omitted. I have examined also in the same way thirteen boys and twelve girls exactly of the age of R. S. the above named child. I have abtained nothing. He is therefore the most developed of the 26 examined children. This is also confined by the anthropometrical measurements, that have shown that his height is that of a 5-6 year old boy, his weight that of a 5-7 year old one. His strength of handgrip left-and-right. is that of a 9-10 and of 6-7 year old child (according to Quetude). The boy has shown from his earliest childhood evident prognostics of a can intellect and much common sense (poshivismus). He is pugnacious, the master, of all play fellows, very headstrong, somewhat resentful. His memory is good, his bent tender, his love for animals very great. He wishes to grow up quickly and likes to be flattered. Generally a class, even a school, is drilled for a certain kind of instruction, that class or that school is treated as a "mass". The evil, unfortunately, a necessity one would not be so great if one knew the unities, the children. But there exists absolute absence of any serious analysis in all the schools I know, which is the cause, in my opinion, of the rapid decline of the normal value of an ordinary elementary class. And tell me why arithmetic, the concrete and positive science especially, experimental from one end to the other, is and remains the despair of the teachers of all our highest elementary classes! CHRIST? DOOR Dr M. C. SCHDYTEN. (Avec un resumen en langue Française) Als men aan iemand vraagt welk geschrift hij, onder hygie-lisch oogpunt, voor het beste houdt, dan krijgt men onveranterlijk tot antwoord : het steilschrift. Iedereen is inderdaad overtuigd dat het rechtzitten, alsmede let normaal opvangen, door de oogen, van het geschreven bekommen kan worden als licham en hoofd met le zitplaats ongeveer eenen rechten hoek vormen ; als de beide lebogen op gelijkloopend worden [ehouden van het papier gelijkloopend worden [ehouden met de boorden van den rechthoekigen lessenaar. En niemand zou thans nog durven of kunnen staande louden : 1° Dat kinderen niet bijzonderlijk moeten verzorgd worden under oogpunt van 't rechtzitten in de school. 2° Dat schuinschrift het slecht zitten der leerlingen niel bererdigt, ook niet doet ontstaan bij kinderen die bij geval in tet ouderlijke huis de.gewonte eener flinke, onberispelij Kke hou- ling hadden opgedaan 1 De noodzakelijkheid van het invoeren van het steilschrift n al de onderwijsgestichten wordt thans door niemand meer >etwist. Edoch tot nu kortelings ontbraken de bewijzen van de na- leelen van het schuinschrift hoewel daar buitengewoon veel over {epennetwist werd. Thans zijn wij in eene raeer positieve periode getreden : het vraagstuk, hoewel nog niet gansch opgelost, is zijn ontknoo- ping nabij : ja, misschien mag van nu af reeds gezegd, na de gewetensvolle metingen van D r Gelpke in de Karlsruher scholen, alsmede na het verschijnen van de belangstellende grapliieken van Tissie (*), dat het schuinschrift gerust door alle openbare besturen mag verworpen, als ondoelmatig, als nadeelig voor de vrije, normale ontwikkeling van het opkomende geslacht! Ik het nuttig geordeeld eene kleine bijdrage te leveren tot het uitklaren van het problema door de hierbij gevoegde photographieen in het licht te geven. Zoo wordt het mogelijk op de volgende vraag, die wel eens gesteld wordt en naturlik als uitgangspunt van alle mogelijke hervorming moet dienst doen: • Maar zitten onze schuin schrijvende kleintjes in de school dan toch zoo on-hygienisch? • flink • wel zeker* te antwoorden. En te vens kan men vergelijken! In de Antwerpsche scholen is nog steeds het schuinschrift In voege (2). Als steilschrijvenden leerlingen had ik niemand aan de hand buiten mijne eigene kinderen die ik te huis van over jaren in het sleilschrift oefen. Als schuinschrijvenden ware het vol-doende geweest twee jongens te kiezen uit eene welkdanige school. Ik heb er voor gezorgd nochtans kinderen te nemen van denzelfden onderdom als de voorgaande, en, op dezen oogenblik, door dezelfde onderwijzers geleid (3). Aan de steilschrijvenden leerlingen zegde ik v66r het begin der proef enkel dit : « Zet u als naar gewoonle. Zeer wel. Blijft zoo. Tracht een paar schoone regels werk te leveren. » i*i Zie deze beide memories verder in de Bibliographic {*) Ik heb echter een privat nonnengesticht, voor de gegoede klasse, ontdekt, waar het sleilschrift onderwezen wordt. Alle vier zijn leerlingen van het Onderwijsgesticht n° 2, Van Maerlandtstraat. Aan de schuinschrijvenden is uitdrukkelijk medegedekrorden, v66r de proeve, dat zij a schoon » schrijven en « goed scht » moesten blijven zitten. De grootste der twee heefl zelfs, gedurende de oefening, eene eranning daarover opgeloopen. De photographieen werden genomen op een overreengekomen?eken, waarna de kinderen geene enkele beweging meer uit-oerden. Twee regels schrift van den jongsten slielschrijvcmien leerlinfr l(De eerste regel is het gedrukl model. It \mxi 1 V I Schuinschrijvenden leerling, (De eerste regel is het geschreven model). Schrift van den oudsten schuinschrijvenden leerling. (De eerste regel is het geschreven model). Da discours toujours la grande question du genre Étratare qu'il fait même dans tes rattles. Lea fiaraui de Géographie répondit, il est pris leur vive lui, j'ai  oplossingen. De studie van de Dierenpsychologie, door de gansche ladder sen van af het Protozoon aangevat, is geroepen om machtig bijdragen. De studie der abnormalen en der verachterden kan daar ist gedeeltelijk toe bijdragen. De studie der abnormalen en der verachterden kan daar ist gedeeltelijk toe bijdragen. Het inpompen van dogma tische begrippen is schadik voor kinderlijke vrije verstandsontwikkeling. Het geven van huiswerk aan leerlingen, die vijf tot zes ur daags, of meer, in de school verloeven, kan onder geen en oogpunt a Is voordeelig be&chouwd worden. Vccleer is het te voorwaarden de jeugdige hersenen in eene chronischen vermoeinistoestand verkeeren waaruit onvermijd lijk minderwaardigheid voor het latere geslacht nioel ontshum. VI. De opvoedkundige waarde eener school is niet iitsluite in directe verhouding met de densiteit harer bevolking, ma heeft neigitig om aan deze omgekeerd evenredig te zijn. SGHtrVTEN. VAN DOLENDE KINDEREN DOOR Dr FR. SANO Het meisje Julia X..., 11 jaar oud, werd mij voorgesteld om zeer zonderlinge en onrustwekkende doenwijze die zij sinds maanden vertoonde. Zeer dikwijls, wanneer haar vader haar morgends naar de school zendt, schijnt zij geheel hare taak ▼ergeten. Van straat tot straat wandelt zij onbezonnen voort, houwt de winkels en de voorbijgangers, speelt met de kin- n die zij ontmoet en denkt niet meer aan haar huis. Zoo id men haar een middernacht aan den Zwemdok ; een zondag, half drie des nachts, op de Oude Vaartplaats; een aan het thuis van Borgerhout... Wanneer zij aan de Werf komt, ver- lt zij dikwijls kinderen naar den anderen oever. Op den mboot Wilford, waar men zonder kaart aan boord kan ko- ten, is zij ook meermaals geweest : zoo stapte zij eens af te pelmonde, waar men haar later in den regen op den dorpel een huis vond. Wanneer zij op het Vlaamsch Hoofd afstapt, Wandelt zij voort : men vond ze ▼ Two men at Zwijundrecht en tätige Burcht. Daags voor ik haar de eerste maal zag, had men haar om brood gezonden; zij was naar de Werf voortge-wandeld, had met het geld een kaartje genomen, was over de Schelde geraakt en wandelde reeds verre den weg van Calloo op, toen haar vader, die hare afwezigheid vermoedde, haar achterna wam en haar weder deed keeren. Zij werd dan in het gesticht voor verlaten kinderen opgenomen. Dergelijke gevallen zijn niet zoo zeldzaam in de geneeskun- dige literatur. Nochtans zijn zij niet veel ten onzent beschreven en altijd bieden zij gelegenheid tot bespreking van zeer belang- wekkende vraagstukken. Voor de behandeling, en vooral de opvoeding, van kinden die reeds zoo vroeg een onbetwistbar aanleg t cen aangeboren voorbeschikteid lot landlooperij toonen, is een streng onderzoek en de juiste diagnose van allerhoogsle gewicht. Julia, geboren in 1888, is het derde van zeven kinder waarvan er zes wel gezond zijn en een aau hersenziekte overle Het valt op te merken dal tusschen de tweede en de derde batwee miskramen plaats grepen. De vader, geboren in 1859, wel gezond, niaar potator. De moeder, geboren in 1858, slit aan longtering in 1898, Het meisje, zoo beweert haar vader, heeft, in haar eersti levensjaar, aan stuipen gelcden. Tot haar derde jaar waterde rit in 'I bed; dit geschiedt itu niet raeer. Nooit zijn er teekcm geweest dat zij des nachts een z Enuwaanval zou gehad hebben, Zij ging vroeg naar school, leerde daar een weinig lezen cj schriven, minder bet handwerk of het breien; zij is altijd wq raar geweest, was niet a Is de andere kinderen; nu is zij w^ ingelogen, zij spreekt zeer weinig en is wat slaperig* Vtior of na dat zij rondgedoold heeft ontwaart men niel merkenswaardig aan haar. Zij weet zeer goed waar zij geweeq is, herinnert zich wat zij geween heeft en duidt tamelijk wel di straten aan langswar zij ging. Bij het anonnisseh onderzuk blijkt het kind regelig gegen de zijn. Hel eenige wat moet aangestip worden i den schlafen loestand der tanden, waarvan er eenige van cariet aangelasl zijn t andere afblössen. Nochtans verlösen zijn de kenleekens niet der lllilchinson'sche tanden. — Enkele afmetingen als bijvoegsel aan deze verhandeling gehecht, toonen de regel maligheid der lichaamsvonnen; eene andere heteekenis hebbei zij heden niet; het zou noodig zijn zijn zie later opnieuw te nemei ode wederzijdsche verhoudmgen na te gaan en aldns eei oordeel le leveren over de oitwikkelingswijze van het kind. Alle organen, um. de ademhaling-, bloedsomloop- en ver ersterstelsels, de huid-, water- en geslachtsorganen zijn in goedei toestand. Die reflexbewegingen komen alien normaal te voorschijn. De erkracht blijkt te zijn : linkerhand  isdag namiddag om 5 lire, Juli 1899). Flet gevoel is normaal voor warmtegraad, pijn, aanraking, beweging. Zij herkent nauwkeurig, enkel aan het geluid, de jikelijke voorwerpen, sleutels, glas, groote en kleine bellen. rieuren herkent zij eveneens, alhoewel ze aarzelt tusschen *roen en Iichtblauw. Zij is niet bijziende, er bestaat geene luwing van het gezichtsveld. Smaak en reuk zijn wel ont- eld, nochtans bestaat wat chronische ontsteking van het vlies der neusholte. Een nauwkeuriger onderzoek der bijzon- zinsorganen werd niet gedaan. )e geestesontwikkeling is niet zoo achterlijk, al is zij ook litstekend. Het meisje heeft veel onthouden van wat zij in :hool leerde, zij zegt duidelijk en wel een fabeltje, De aap en tondje, zonder aarzelen. Eenvoudige berekeningen worden ikkelijk opgelost, zij antwoordt vlak weg : 5 X 8 = 40 ; 8 = 56. 3p de vraag om een ventje teekenen wordt het vol- e, met potlood, voortgebracht : Er vail op lc merken dat er juist vijf vingeren en vijfte zijn aangeg<'ven, uitgezonderd aan den linkervoet waar er at vier staan en die het laatste gemaakt weru. Het geschrift van bet meisje is krachtig en duidelijk. (F lienaam en woonst zijn weggelaten). Nu wordt de vraag gesteld of het dolen van dat kind ziekteverschijnsel, of een voorbode van ergere aanvallen is, < nog of die drang tot ronddwalen als een gevolg van maatsi pelijke omstandigheden of verkeerde opvoeding moet aai worden? Als ziekteverschijnsel komt het voor in de epikpme, i hysterie, de neurasthenic, den vervolgingswacmzin en ook zwakzinnigheid, dat lieden op 't dolen gaan tot dat ze to bewustzijn wederkeeren, uit vermoeienis neervallen, of doo aanval getroffen worden. Van vervolgingswaanzin kan hier geen sprake jdjn f niet van neurasthenic In beide zie Kten zouden andere schijnsels in aanmerking komen; de patiSnte zou aanj waarom zij zich verwijdert : om aan waanzinnige vervolgi ontsnappen, omdat zij zich ziek gevoelt of ongemakkeli hae gewone omgeving, in des ouders buurt. Ware zij neura nisch, dan zou de spijsverteering te wenschen laten, waarsc lijk zou zij aan hoofdpijn lijden, of ook andere phobiee angstgevoelen vertoonen. Van de epilepsie en de hysterie kan het dolen het eersb komende en eenigste verschijnsel zijn! Maar dan kunnen zetekens ons op het spoor der diagnose brengen. Van het oogenblik dat men beweert dat deze beide ze toestanden door 66n enkel symptoom zich kunnen voon wordt het moeilijk eene diagnose te geven, voornamelijk neer dit verschijnsel niet om 't minst het gewoon karakter hebben van een dezer ziektevormen. Neemt men als bewegen aan dat het hysterisch verschkan ontständig zonder 66n bijgevoegd teeken van hysterisch dut zou hier het geval moeten zijn, dan blijft naturlik de u — 141 — Hjkheid bestaan eener verdere hysterische ontwikkeling. Het meisje biedt noch verenging van het gezichtsveld, noch aanzielijk krachtvermindering of wanorde der andere gevoels- en bewegingstelsels. Zij heeft nooit in dwaaltoestand of «£tat second* verkeerd. Tegenover de veronderstelling van een hysterisch lij- den kan men dus evenwel deze negatieve uitslag opwerpen, en ik blijf bij de meening dat er geene enkele voldoende reden bestaat om in dit geval het dolen een hysterischen aard toe te schrijven. Zoo is het ook voor wat eene diagnose van epilepsie betreft. De vallende ziekte, gegen meestal gepaard met voorbijgaande i toestanden van geestverbijstering, die al of niet tot krampaan- vallen stijgen, en waarvan er geen spoor in het geheugen over- blijfl : gewoonlijk weet de zieke zelfs niet dat hij een aanval gehad heft ; hij leert dit langzamerhand vermoeden aan de geuolgen van den aanval zelve : kneuzingen, tijdelijke vermoeidheid, enz. Ditisde klassieke vorm der ziekle. Falret maakte f ons bekend met t les Equivalents psychiques », geestesverschijn- . selen die krampaanvallen vervangen kunnen, en Tamburini bewees t dat het gemis aan geheugen niet een gestadig ver- schijnsel is van de verborgen epilepsies. Talrijke onderzoekers bevestigden dit na hem, zoo dat men er toe gekomen is het begrip der epilepsie zoodanig nit te breiden dat zij heel en al het voordeel verliest van eene beperkte goed afgeteekende ziektc- eenheid. Zoo schreef Donath onlangs : t Ik noem dus den epileptischen aanval, 't is gelijk van wel- ken vorm of  diagnose van epilepsie, zoo niet geheel reden, dan toch krachtig steunen. Maar bet verhaal dat bet meisje van hare wandelingen maakt is zoo eenvoudig, zoo flauw van wilskracht of voorbedachthcul, zoo geheel ontbloot van vurig verlangen en belangslclling, alsook onangevoerd door het onvermijdelijke dwanggcvoel der epilcp-tiaehe verschijnsels, dat men zich motet afragen of hare daden niet het kenmerk zijn eener lichte, eenvoudige zwakzinmgheid, Eene verbinding tusschen de voorstelling dor daad zelve en bart gevolgen schijnl haar geheel vreemd te zijn. Yraagt men haar of zij er niet eens aan gedacht heeft, bij het vertrck, dat zij aan onlberingen zou kunnen bloot staan, dan weet zij daarop geen antwoord te geven. Van hoogere begrippen, gehoorzaamheid aanhaar vader, plichten tegenover de onderwijzeres, is gecn spraak. Overigens, de opvoeding schijnt daarover zeer schaars geweest te zijn : berispt of niet berispt worden, sehijnen niet als motieven te werken. J. Meurice heeft in zijne thesis veertig dergelijke gevallen aangehaald die hij in de Colonie de V Aucluse in behandeling zag. Ongelukkig is er in dit werkje, in tegenstelling met den over- vloed van materiaal, een volkomen gemis aan nauwkeurigheid, zoo dat het niet mogelijk is zich zelf over 66n der aangehaalde voorbeelden een behoorlijk oordeel te vormen. Aangaande dergelijke gevallen zegt Pitres : « Le besoin im- p6rieux de marcher, de se d6placer incessamment, parait £tre l'unique ou tout au moins le principal ph6nom£ne pathologique. verhandeling van Donath beschreven, is er een dat hierin aanmerking moet genomen worden : een jongen van 15 jaar verdwijnt dikwijls van huis en blijft van 1 tot 8 dagen weer, slaapt 36 uren lang, ontwaakt en weet alles wal er gebeurd is. De epileptische aard van dit geval is ontwijfelbaar zeker (Zie boekaanduiding). Les sujets appartenant à ce groupe sont à peine malades. Les seul prêtent bien sur les frontères, souvent si difficiles à fixer, qui séparent l'état physiologique de l'état pathologique. En verder nog: "Us prèsent bien un certain degré d'instabilitément, qui n'appartient pas à la santé morale parfaite, n'ais ils n'ont pas d'hallucinations, pas de conceptions delirantes, pas de stigmates des grandes nivroses. Ce sont des desquilibrés qui ne peuvent tenir en place, voila tout." Hij rangschikt de automatische wandelaars in drie pathologische afdeelingen: krankzinnigen, bijna-niet-zieken, en zenu-lijders. De tweede klas, die hier alleen ter sprake komt, verdeelt hij nog in: Diambulaleurs simples: gewone rond wandelaars; Trimardeurs [variitis de vagabonds] : reizende landloopers ; Ouvriers errants : dolende werklieden. Ik meen het geval van Julia in de eerste dezer afdeelingen te moeten plaatsen, en de aangehaalde zinsneden van Pitres ken-schetsen nauwkeurig haren toestand. De voorbeschikteid tot het a Annen dezer gewonnte moet ganz ganz gewonnte meer ganz gewonnte in de minderwandigheil door tuberculosis der moeder en alcoolismus des vaders, zuwel als in de maatschapelijke omstandigheden van het familielen. Welke verlammende invloed moest er niet op de opvoeding wegen door de herberg van den vader, de ziekte der moeder, en na den dood dezer laatste, het moederloos gezin? De minder-waardigen, de minderbegaafden vooral, behoeven eene strenge en waakzame opvoeding. Waar geen vatbaarheid voor hoogere motieven voorloopig mogelijk is, moeten ofwel lagere motieven in sterkere werking gebracht, ofwel maatregelen genomen worden om de vrije handeling te beperken in de mate der noodzakelijkheid. Tot deze laatste doenwijze werd overgegaan door het opne-men van het meisje in het gesticht voor verlaten kinderen. Nogmaals moet er echter und rückkelijk op gewezen worden dat de neiging die zich in dit geval zoo sterk veropenbaarde. Niet alt een epileptic I > of een hysterisch verschijnsel mocl handeld, en dus ook niet noodz;ikelijk gelieel en al moet afgewer worden. Het is ook vooral in aanmerking te nemeo dat deze ne ging onweerstaanbar is en hoogst waarschijnlijk in belrckkir staat met morphologi h en phynotogische toestanden in zenuwdeelen, zoodat zij in dergelijke gevallen voorkomt als rechtstreeks gevolg der gezonde werkiiig van een gegeven ind vidu. Veel geraadzan en voordceliger kan hcl dus zijn baar een nuttig doeleinde te verstrekken, haar te pas te brengen het beoefenen van een goed gekozen beroep. Aan het meisje moet daarenboven een h elder inziclit gegeven worden in dc gevaren waaraan zij kan blootgesleld zijn, Aldus zal men een beteren uitslag bereiken dan door he! aanwcnden van pogingen die aile eigenaardighekl zouden willen verdooven en missch Toch nuttelos zouden blijven. In onze veelzijdig ontwikkelde samenleving moet eene vrij- zinnige oproedénde er zicli op toeleggen de persönliche eigen- schappen der leerlingen te bevordei en en te versterken. ANTHROPOMETRISCHE AANDUIDINGEN (Juli, 1899) Gestalt: 1232 millimeters. Afmetingen van het hoofd. Grootste middeliju 166 m/m. Middeliju van het ophrion tot het inion 165 » Grootste dwarsche middel- liju 133 9 Kortste dwarsche voor- hoofdslijn 97 » (Kortste afstand der cristae temporales aan het voor- hoofsbeen — onderste frontaalmiddelliju). Dwarsche oorafstand — » Verhoudingsgetallen. Lengte-breedte index : 166 : 133 = 100 : 0,80 = 0,78 Saggitale-verticale dwarsomvaog : 310 : 615 = 100 : 0,63 Grootste lengte-oorhoogte : 166: 118=100:0,71 Uorizontale omvang-verticale om- vang : 490  » F achter de ooreu 130 » h-oodrechte om vang op het ! middenplan (saggitaal) 310 » EDwarsche bovenoorom- i tang 165 » rOorhoogte (hoogte van den f vertex boven de oor- punten) 118,5* B5tstek van het hoofd en aangezicht 174 » LDaarvan achter het oor- ■ pant 715 » Afmetingen van het aangezicht. Gezichtshoek : 85° ^Topinard). Totale hoogte van het wezen : Index van het wezen : 138 m/m. 100 : 138 = 100 0,72 Hoogte van het voorhoofd 51 » Voorhoofdindex 51 : 97 = 100 0,53 Neushoogte (naso-spinale) 37 » Aangezichlindex 62 : 100 = 100 .0,62 Totale neus- en bovenkaak- Neusindex 26 : 27 = 100 :0,70 hoogte (naso-alveol.) 51 » Hoogte van het ophrion tot Neusindex 26 : 27 = 100 :0,70 hoogte (naso-alveol.) 51 » Hoogte van het ophrion tot Neusindex 26 : 27 = 100 :0,70 hoogte (naso-alveol.) 51 » Hoogte van het ophrion tot Neusindex 26 : 27 = 100 :0,70 hoogte (naso-alveol.) 51 » Hoogte van het ophrion tot Neusindex 26 : 27 = 100 :0,70 hoogte (naso-alveol.) 51 » Hoogte van het ophrion tot Neusindex 26 : 27 = 100 Den tandenkasrand 62 » Grootste dwarsche juk- kaakbreedte (diam. bi- kankere) Grootste dwarsche onder- kaakbreedte (diam. bi- kankere) Grootste dwarsche onder- kaakbreedte (diam. bi- kankere) Grootste dwarsche onder- ledematen van den romp en der ledematen (*). Hoogte des romps (het hoofd inbegrepen) 617 m/m. Borstomvang aan de 4<*e rib R— +L— — — » (1; Gelegenheid en Ujd onlbrakcn om al dc ge tall en tc gclijker tijd op te nemen zooals bet behoorde. Groolste borstomvang — m/m. Grootste heupenomvang — i Geheele lengte der uitge- strekte armen — Lengte der hand en R — L ~- * Lengte der voetea R — L — * Sinds een jaar en half verbli t het metsje, zonder gene kundige behandeling, in hare nieuwe omgeving, en de uit is zeer gunstig. Er ontstond geen enkel ziektevcr&chijnsel, i welken aard het zij, De maandstonden zijn nog met versehenei; helgeen de mogelijkheid van haren invloed op het ontsiaan de hmdlooperij beslissend doet uil en, Heden is in het Stuivenberggi;huis een man in behandlich die, in *t kort sameugevat, de nde geschiederus heet'L Als knap, van zijn negende jaar af, veriiet hij reeds dikwijLs het vaderlijk huis om rond te reizen, alhoewel hij ten zijnent niets te kort had; bijna vijf jaar, alles te samen gerekend, werkte hij opvolgend in mijncn en fabrieken van Noord-Frank- rijk. Telkenmale dat zijn vader hem ontdekte werd hij naar huis gehaald om kort nadien loch weder te verdwijnen. Hij werd dan strenger gehouden en men de denn den stiel van schoen- niaker leercn ; voorwaar een slecht nigekozen vak voor ieniand I die het vrije land verkiest. Op zeventienjarigen oderdom out- snapte hij weder om clown le worden in een cirk. Te Londen verongeiukte hij in een goochelspel met messen, kwam dan weder naar Belgie, om van dorp tot dorp rond te gaan en met kleinood te leuren. Heden, op 29-jarigen oderdom, lijdt hij aan onrust- wekkende longtuberbulosis. Zijn geestesleven vertoonde nooit geene andere merkwaar digheid dan den onweerstaanbaren drang tot het rouddolen. — 147 — BOEKENANDUIDING Mburice, J. Les fugues chez les enfants. Thése de Paris, 1899. Pitres. L'automatisme ambulatoire dans ses rapports avec l'Épilepsie. Congrès des médecins ali&ristes et neurologistes. Bordeaux, 1895. Donath, J. Der epileptische Wandertrieb (Poronomie). Archiv für Psychiatrie, 2 h. 1899. Charcot, J. Automatisme comitial ambulatoire. Lemons du mardi p.309, Gehins. Contribution à l'étude de l'automatisme ambulatoire ou vaga-bondage impulsif. Théâtre de Bordeaux, 1892. Regis. Automatisme ambulatoire hystâque. Journal de mâlecine de Bordeaux, 1893. Dubourdieu. La dromomanie des dégendres. Théâtre de Bordeaux, 1894. Parent, V. Des impulsions irrétiges des épileptiques. (C. Du vaga-bondage, Automatisme ambulatoire). Congrées des médecins altenistes et leurologistes. Bordeaux, 1895. Dexommé, P. Des impulsions morbides à la déambulation au point de l'éducation. Théâtre de Lyon, 1894. (Ref. in Jaresbericht Virchow. 1 474, 1896). Topinard. L'anthropologie. Paris, 1879. AARS (K. B. R.). Der Usthetische Farbeusinn bei Rindern. Zeitschr. f.  la croissance de la taille et le derangement mental Jans l'enfance. Nordiskt Med. Arkiu. 1898, XXXI, no 2. Lannie Psych. V, 1899, 763. ALIPORT (Frank). The eyes and ears of schoolchildren. Aliport, 92, State str., Chicago HI. AMENT (Wilhelm). Die Entwickelung vom Spreeken und Denken beim Kinde. Leipzig, 1899. AMENT (Wilhelm). Die Entwickelung vom Spreeken und Denken beim Kinde. Leipzig, 1899. ANDREAE (C). Zur Psychologie der Examina. (Voordracht gehouden in bet « Psychologisch Gesellschaft » te Munich op 23 Fehruar 1899.) Zeitschr. f. Pad. Psych. 1, 113, 1899. ASCHAFFENBURG (G.). Experimente Studien liber Associationen. Psych. Arb. /, 209. ASCHAFFENBURG (G.). Experimente Studien liber Associationen. Psych. Arb. /, 209. Arb. I, €08. (Annie psychol. Ill, 676. J De proeven zijn gedaan op 4 letterzetters. Deze moesten daags te voren en den dag der onderzoeking zich van alcohol onthouden en een zoo regel- matig mogelijk leven leiden ; den eersten dag moesten zij cenen gedruktcn I tekst samenstellen gedurende 5 kwaart uur zonder onderbreking ; alle 5 minaten werd het aantal geplaatste letters aangeteekend; den t.weeden dag werd eerst 15 minuten gearbeid zooals hiervoren ; dan werden 200 g. Griek- — 150 — scbe wtjo ■ Achajas 18 % alcohol bevattende, toegediend, en dan weer hi werk voortgezet gedurende I nnr ; den derden dag werd weer eene norma! proef uitgevoerd van 5 4 uur en den vienien dag werd opnieuw alcot ingegeveo, Elke letterzettcr was gewoon matig sterken drank te gebruiken. Men berekende eersl de toename van den geleverden arbeid die door c oefening verkregen werd, mettegenstaande het sedert jaren aitoefeoeo va faet bedrijf. Tapel L Aanlal geplaatste letters van bet 2 d * lot het 3 d * kwarlier BEKOMHN BF.REKIiXD VEftSCIfJL Vierde setter- Eerste dag, zonder atcohol (*) 2.339 2.390 - si Tweede • met u 2.212 2 554 -342 Derde » zonder « 2,560 2718 - 158 Vierde ■ met * 2.353 2.882 — 529 Tweede zetter. Eerste dag, zonder alcohol 2.241 2.442 — 201 Tweede > met • 2.^65 2.534 -269 Derde ■ zonder » 2.458 2,626 — 168 Vierde i met i 2.314 2.718 — 403 Derde zetter* Eerste dag, zonder alcohol 2,405 2.483 — 78 Tweede * met » 2.449 2.646 -197 Derde * zonder » 2,487 2.811 — 324 Vierde i met » 2,492 2.976 — 484 Eerste zetter. Eerste dag, zonder alcohol 2.873 2.154 - 91 Tweede met 1.948 2.270 2.258 -256 Vierde met 2.029 2.502 -473 Uit deze uitslagen blijkt bijzonderlijk dat de snelheid van zetten, de geleverden arbeid dus, afneemt door alcoholopname. Schuyten. (1) Alcohol doet vooral zijne werking gevoelen na het eerste 1/4 uur. (2) 30, 31 Meert, 1, 2 April 1896. — 151 — AUSTIN (Ellen M.}. Child study in the high school. North Western ouihig. VIII, 1898, 481. BAER (D r A.). Der Alcoholismus, seine Verbreitung and seine Wirkung if den indiyidaellen and socialen Organismus, sowie die Mittel ihn zu Bknmpfen. Berlin, 1878. BAER (Dr A.) Der Einfluss der Jahreszeit auf die Trunksncht. Hygieni- Aen Rundschau, 254, 1900. (Aus VII. intern. Kongr. gegen den Missbrauch Ikoholischer Getranke ; Paris 5 April 1899.) Reeds hadden Trotter, Falkoner, Montesquieu e. a. er  Stockholm de gevallen van Icoholismus en delirium tremens hei meest voorkomen van Juli tot Octoer. Naar D r v. Franque waren de gevallen van delirium tremens in het [ertogdom Nassau van 1818-1858 het talrijkst van Juni tot Oogst met Juli Is maximum en December als minimum. Nikolajew geeft aan dat in Petersburg van 1877-1881 de bestatigingen van delirium tremens (5396 evallen) van Mei tot Oogst het veelvuldigst voorkwamen; Oogst wordt als laxima, Februari als minima aangegeven. Paul Gamier (1886-1888 en 574-1888) wijst Juni als maxima, Februari als minimum aan. Baer heeft nu onderzoekingen ingesteld voor Berlijn en gevonden dat in e acht groote openbare gasthuizcn van 1879-1898 zoo wat 15997 zieken regens alcoholismus zijn opgenomen. Hiervan komt het grootsle per cent an Juni tot September (27,22 %) ; het maximum (498) valt in Juli, het minimum (415) in Meert. Baer neemt aan dat het licham in den zomer minder weerstand biedt in alcohol dan in den winter. Schuytkn. BAKER (S.) Fatigue in School Children. Edac. Rev. 1898, XV, 34. BALDWIN (J. M.) Die eutwickelung des Geistes beim Kinde und beißar Rassen. (Methoden n. Verfahren). Uit het Engelsch oertaald door D* A.E. Ortmann. Berlin, 1898. Dit boek, rein posilief-experimentaal opgevat, is ten zeerste aan te bevelen, hoewel hier en daar overdrijvingen waar te nemen zijn. Schuyten. BALLEY (T. P.) Child Study and Ethologie. Nort Western Monthly. VIU, 1898, 250, 370. BALLIANINE (C.) Troubles de la parole dans rhemplegie infantile. Paris, 1898. BARNES (Earl). Childish ideals. Nort Western Monthly. IX, 1898, 91. BARNES (Earl). Methods of Studying Children. The Paidologist, 1899, 9. BARNES (Earl). Methods of Studying Children. The Paidologist, 1899, 9. 