Nieuw Engelsch woordenboek, in twee deelen (I. Engelsch-Hollandsch, II. Hollandsch-Engelsch), waarbij in deel I achter ieder woord aanschouwelijk de uitspraak grootendeels Webster gevolgd;
Bruin, Servaas de, 1821-1901
to Span [spéa], w.b. Spannen, meten, 0 spannen, omspannen. | TO—, W.0. Eene zijn van kleur en grootte (inz. paarden), span vormen. mt Spandy-clean [spèn/-di-klien), bv.n. K zindelijk, kraak-helder. __ : EN Spang (spéng], zn. Lint met zilverloo vertjes. ae Spangle Cspènel], Zn. Blinkend loove (van zilver of van eenig ander metaal). to Spangle [spénal], w.b. Met zilver: of staal-) loovertjes bezetten (fig. bez | ro —, w.o. Fonkelen, schitteren, blinken spangled skies, de met sterren bezaaide melen. ‚ À TN Spaniel [spèn'jel}, zn. (jag.) Patrijshonh Ben hond woor de staande jacht; (fy) k vleier. ' i ke to Spaniel [spén'-jel], w.o. Kruipen, vie | ro —, w.b. Gedwee volgen als een hg Spanish _[s/èr'-iesil, by n. Spaarse Ee Spaansche vlieg; —pepyer, Spaansche | —, zn. (Het) Spaansch, Spaansche i= Se oe = $ _to Spank [spènk), w.b. Met de platte hand S| anker [spénk'-er], zn. (pop.) Stevige 4 pper, ferme kerel, (een) baas, (een) piet, (een) goliath; langbeen, groote stappen nemer; (fig) bluffer, zwetser, snoever, grootspreker; en .) kleine penning; —sail, brikzeil, groote _ Spanking [spènk'-ing], bv.n. Forsch, sterk, groot; lang van beenen, stevig doorstappend; ff .) deftig; aanzienlijk. Spanner (spèn'-er), zn. Haan. : _Span-new (spèn'-njoe), bv.n. Fonkelnieuw, nagelnieuw, splinternieuw. _ Spar (spaar), zn. (tim.) Spar; (fig) slag- boom; sluitboom, grendel; (min.) spaath; spie- steen. _to Spar (spaar), w.o. T wisten, redetwisten; vechten, boksen | ro —, w.b. Sluiten met een _sluitboom; dichtgrendelen. Sparable [spèr’-ehl), zn. Nageltje, stiftje; _schoenspijker. __ Sparadrap [spèr’-e-drèp), zn. Waspleister.. eN Spare (speer), bv.n. Spaarzaam, karig; mager, schraal, dun; gespaard, overgelaten, ergeschoten, overgebleven, overig. | —, Zn. Bing, uitzuinig. | Sam. — bed, overtal-bed (to have a bed, een bed over hebben); hour, snipper-uur; — money, spärpenning; — ribs, ribbetjes, (varkens-)krabbetjes; — room, overtallige kamer (to have a — room, een kamer over hebben); — time, ledige tijd. To Spare (speer), w.b. en o. Sparen, be-aren, uitzuinigen; bezuinigen; (fig) ontzien, j oonen, door de vingers zien; ontberen, Missen; matig zijn, zich onthouden; J cannot be spared, ik kan niet nalaten; enough and to genoeg en nog over; we might have spared our coming, wij hadden wel weg kunnen blij-ven. Sparely [speer’-l], bw. Nauwelijks, ter- Rauwernood; Zie ook sPAriNary. Spareness [speer’-nés], zn.  verschoonend. Sparingly [speer’-ing-nes], bw. Spaarzaam, 4 nig, karig; zeldzaam; zelden; met omzich- tigheid. Sparingness [speer’-ing-nes], zin. Spaarzaamheid, zuinigheid; karigheid; zeldzaamheid; omzichtigheid; toegevend; toegevend; toegevend. Park [spaark], zn. Sprank; (scht.) vlek, inktvlak, klodder; (fig.) vroolijke frans, Spreeuw, schalk, luchtige kwant; minnaar. To Spark [spaark], w.o. Vonken spatten; On kelen; ea. da in maken, morsen; to— 90 4 sparking), den verliefde spelen. Ber kfal (spaark’-foel), by.n. Vurig, le- ig.  TO—, w.b. Verspreiden, uitspatten, uitwerpen. Sparkler (sparkler), zn. Iemand met fonkelende oogen; (ins.) glimworm. Sparklet (sparklet), zn. Vonkelend, sprankje. Sparklingly [sparkling-lingen), bw. Vonkelend, vonken-spattend; (fig.) fonkelend, schitterend; parelend, schümmend. Sparklingness [spaark'-ling-nès), zn. Ge- fonkel geschitter; (het) parelen. Sparling [spaar'-ling}, zn. Spiering. Sparring [spaar'-ing), zn. Twist. | —, teg. dw. van To spar. Sparrow [spèr'-o)z.n. (vog.) Musch; —bill, schoenmakers-bros; —grass, (plk.) asperge; —hawk, (vog.) sperwer; —mouthed, groot van mond. Sparry [spaar'-i), fluor, vloeispaath. Sparse [spaars], of Sparsed [spaarst), bvn. en Sparsedly [spaars'-ed-li), verstrooid, Spasm [spézm], z.n. Kramp. Spasmatical (spée-mét'-ikl], bv.n. Kramp; krampachtig; krampig. Spasmodic [spéz-mod'-ik], bv.n. Kramp-; krampachtig; krampig. | —, zn. Krampstillend middel, Spasmology [spèz-mòl'-o-deji], zn. (gnk.) Spasmologie, krampleer. Spastic [spèst'-ik], bv.n. Zie spasmoprc. ‘ SPAT [spèt], verl. dw. van To seir. |=, bv.n. Bijna. Spat [spèt], zn. Paartijd (of kuitschieting) der oesters; | oneenigheid, twist. to Spat [spe], w.o. Paren (van oesters bv.n. Spaath-achtig; — bw. Verspreid, sprekende), kuit schieten; | oneenigheid heb- ben, twisten; to — the hands, in de handen klappen. to Spatiate [spee'-sji-eet], w.o. Ronddolen, omzwerven, rondzwalken; (fig.) uitweiden. to Spatter [spèt'-er), w.b. Bespatten; spat- ten; uitspuwen; (fig) bezwalken, beschenden, belasteren. | To—, w.o. Spuwen, spuigen; spat- ten. Spatterdashes [spèt'-er-dèsj-ee), zn, mrv. Slobkousen. Spattle [spétl), spatel. : Spatula [spèl'-joe-la), z‚n. (hik) Spatel. Spatulate [spêt’-joe-lèt), bv.n. Spatelvormig. Spavin [spév'-in], zn. (vea.) Spat. Spavined [spév'-ind], bv.n. (vea.) Spattig, spatziek. Spaw [spao), z.n. Badplaats; | mineraalwa- ter, bronwater. Spawl (spaol), zn. Spog, speeksel. to Spawl [spaol), w.o. Spuwen, spuigen. Spawling [spaol'-ing), zn. (Het) spuwen; (het) spuigen, gespuig, (pop.) gekwalster; spuw- sel. spog, speeksel. ; (Visch-)kuit; (kik- zn. Speeksel, spog; (Al4.) Spawn ([spaon), zn. vorsch-) eiertjes; zaad; (/ig.) nakomelingschap. to Spawn [spaon], w.o. Kuit schieten; — 776 SPAWNER eiertjes leggen; (fig.) ontstaan, voortkomen. | ro —, w.b. Telen; voortbrengen; leggen (b.v. eiertjes), schieten (b.v. zaad). (visch). Spawner [spaon'-er), zn. Kuiter (wijfjes- Spawning [spaon’-ing], zn. Kuitschieting; — time, paartijd der visschen, tijd der kuit- schieting; | spawnings (mrv.), jonge visch, pas uitgebroeide visch. To Spay [spec], w.b. Snijden, van teelkracht berooven (wijfjes-dieren). To Speak [spiek], w.b. en o. Spreken; uit-spreken; zeggen, bekend maken; to — on, voortspreken; to — the word, ronduit spreken, het hooge woord er uit laten komen, zeggen wat men op het hart heeft; to — one’s mind, juist zeggen wat men denkt, (ook:) zeggen waar het op staat; fo — fo one, tegen iemand spreken, iemand groten; to — fair, goede woorden geven. Speakable [spick'-e), bv.n. Spreker; (d. i. kunnende spreken); uit te spreken, te uiten. Speaker [spick'-e], zn. Spreker; (fig.) re-denaar; (van het Lagerhuis in Groot-Britannien en in Noord-Amerika:) voorzitter. Speaking [spiek'-ing], zn. (Het) spreken. [—, bv.n. Spreker; —érumpet, spreken, klankbuis, roeper. Spear [spier], zn. Speer, spies, lans; —head, punt eener speer (of lans); —man, lansier; — mint, (plk.) v rouwe-munt; —wort, (plk.) speer-kruid. to Spear [spier], w.b. Met een speer (of lans) doorboren; spiesen. To —, w.o. Opschie-ten, spits toeloopen. Spearage [spier-edz], zn. (plk.) Asperge. Spec [spèk], zn. Speculatie; a —, een beetje, zer weinig; not a —, geen zier, vol- strekt niets. Specht [spèkt], zn. (vog.) Specht. Special [spès-el-ist], bv.n. Bijzonder; voor-naam, hoofdzakelijk; soortelijk; eigenaardig. Specialist [spès-el-ist], zn. Specialiteit; practisch man. to Specialize [spès-el-ist], w.b. In het bijzonder (afzonderlijk) opnoemen (of rang-schikken), classificeeren. Specially [spès-el-ist], bw. In het bijzonder, inzonderheid. Specialness [spès-el-ist], of  k Specie (spès- Linkende munt; in specie, in cortanten, in kinkende munt. Species [spies], zn. enk. en mrv. Soort; (kph.) klinkende munt; (méw.) munt-soort; (fig.) voorstelling, vertooning. Specific [spe-sif'-ik], zn. Specifiek (d. i bijzonder dienstig) middel. | —, bv.n. of Specifical [spe-sif'-ikl), bv.n. en Specifically [spe-sif'-ikl-li), bw. Specifiek, bijzonder, eigenaardig. to Specificate [spe-sif'-i-keet), w.b. Een voor een met name vermelden (of opsommen of rangschikken), specificeeren. Specification [spe-sif-i-kee'-sjun) zn. Ver- melding (of opsomming of rangschikking) een voor een bij name, specificatie. = SPECULAT! zonder vaste beginselen, weerhaan (fig.); — wood zn kei ~~ a to Specify [spès'-i-faj], w.b. Een bij name vermelden (of opsommen | schikken), specificeeren. ae Specimen [spès'-i-mèn], zn. Proeve; model staaltje; exemplaar. Specious (spies'-sjus], bv.n. en 8 Speciously (spies'-yjus-li], bw. In het oo vallend; aangenaam voor het oog, bevalli schijnbaar, oogenschijnlijk; oppervlakkig. Speciousness [spies'-sjus-nès], zn, Schijn baarheid, oogenschijnlijkheid. é Speck [spèk), zn. Vlekje; stipje, spikkel tje; spatje; | zool (van schoen of laars). to Speck [spék], w.b. Spikkelen, bespik kelen; besprenkelen; bespatten; (bij schoenma kers:) verzolen. Speckle [spèkl], zn. Vlekje; stipje, spik keltje; spatje. «a to Speckle (spékl], w.b. Spikkelen, bespik: kelen; besprenkelen; -bespatten. : Specitiba [spekld), bv.n. Gespikkeld, bont — bird, (fig.) dubbelzinnig karakter, ie slangenhout. 3 Speckledness [spèkld'-nès), zn. Gespik keldheid. Speckt [spèkt], z.n. (vog.) Specht. Spectable [spèkt'-ebl], bv.n. Zienswe Spectacle [spekt'-ekl], zm. Schou vertooning; gezicht, aanblik; — bestrid, een bril dragend; — maker, brillenmaker; — snake, (drk.) brilslang. | svrcracues (zn. mrv.) Bril, : Spectacled [spèkt-ekld), bvn. Gebrild, een bril dragend. i Spectacular . [spèk-tèk'-joe-ler), _ bv.n Schouwspel-achtig, tooneelmatig. i Spectation (spèk'-tee'-sjun], zn. Aanschou- wing; beschouwing. 4 Spectator [spèk-teet'-ur), zn. Aanschou wer; toeschouwer; beschouwer; (fig.) opmerken, (ook :) opzichter, opziener. Spectatorial (spék-t2t-toor’-i-el), bv.n Aan: schouwend; toeschouwend; beschouwend opmerkend; (ook :) toeziend. , Spectatorship [spèk-teet'-ur-sjip), 20 schouwing; toeschouwing; beschouwing; opzicht, toezicht. : Spectatress [spek-tect'-res], of Spectatrix[sp2k-teet'~riks],by.n. Zn ster. 8 Spectral [spèkt’-rel), bv.n. Spookacht Spectre [spékt'-er], zn. Spook, spook (spook-)verschijning. Spectrum (spèkt'-rom), 2.0. Droombe hersenschim; spel der verbeelding; sch beeld, afschaduwing. a Specular [syèk'joe-lèr), bv.n. Spie afspiegelend; (fg.) bespiegelend, beschouw’ (cok:) voorspiegelend. To Speculate [spék'joe-leet], w.o. (ph. culeren; (fig.) peinzen, zich in bespiegelin verdiepen. | To —, w.b. Beschouwen, aans wen; (fig.) overpeinzen, bepeinzen. Speculation [spék'joe-lee-sjun), zn. gelingen-maker, beschouwingen-maker; peinzer, overdenkend; opmerker, d d speculant. SPECULATIVE Speculative Lspèt'-joel èt-tio), bv.n. Be- piegelend, overdenkend; overdenkend; be- houwend; (kph.) ondernemend; — instruments, ktuigen om het gezicht te ondersteunen, peculatively (spek'joe-leet-ur), bw. SPECULATIVE, peculativeness et) bespiegelende. Speculator [spèk'joe-leet-ur), zn. (kph.)  z.n. u SPED [spèd), v.dw. en ony. verl. tijd van TO SPEED. Speech [spiets], zn. Spraak; taal; gedachten-uiting; toespraak, aanspraak, redevoering, rede, parts of —, (tlk.) redeelen; vulgar —, wone taal; — maker, redenaar, (iron.) praat- aker. to Speechify [spiets], w.o. Rede- 1  helpen, behütigen; (oö%:) enden, verzenden; (ook:) uit den weg ruin, aan kant maken; to — well, welslagen, varen, geluk (of voorspoed) heben. Speedily spied’~i-li], bw. van spRepy. eediness (spied'-i-nès), zn. Spoed, haast; gheid, gejaagdheid; snelheid. eedwell [spied’-wwel], zn. (plk.) Eere-8, veronica, elatine peedy [spied'-i], by.n. Spoedig, snel, haas-schielijk. to Speel [spiel], w.o. (scht.) Klimmen. : Speer [spier], w.o. (scht.) Vragen, inwinnen. to Spelder [spiel], w.o. (scht.) Vragen, inwinnen. „peeling lspèld'-ing), z.n. Gedroogde schel- pelful [spél’-foel], bv.n. Betooverend. Pell (spel], zn. Betoovevering; tooverbezwe- schofttijd (van werklieden); werktijd, ft, kort tij sbestek; | verhaal; | ploeg (bende kvolk); « — of cold weather, een tijdlang weder; a — of sickness, een tijdlang weder; —stopped, geals door een tooverslag. Spell [spel], w.b. en o. (&k.) Spellen; gebrekkig lezen; (ook:) betooveren, behek- (zeew.) aflossen, verangen. é z.n. Speller; to be a n de spelling maken. rm pelling lspèl-ing), zm. (ti) Spelling; (het) spellen; — book, spelboekje, abé-boekje. SPHERICALLY 777 Spelt [spèlt], z.n. Spelt (graan); (min.) spaath. to Spelt [spèlt], w.o. Splijten, spouwen, barsten, scheuren. Spelter [spèlt], zn. Spinde, broodbak; provisie-kamer  eetwaren terbereiding, b.v. aan eene keukenmeid). To Spend [spend], w.b. en o. Besteden, uit-geven; verteren, verspillen, verwisten, door-brengen; (fig) uitputten, afmatten; vermoeien; (scht.) springen; to — one’s self, zich zelven afmatten; to — one’s time, zijn bloed vergieten; to — one’s time, zijn oordeel vellen. Spender [spend], z.n. Besteder, uitgever; verteerder; verspiller. Spendthrift [spend], z.n. Doorbrenger, verwister. | —, bv.n. Verwistend. Spendthrift [spend], v.d. en ony. verl. tijd van TO SPEND; | — ball, matte kogel. Spendthrift [spend], z.n. Brilleglazen, (een) bril. Spere [spier], z.n. Spendthrift [spend], z.n. Zaadvocht, zaad; (van visch:) kuit. Spermaceti (speurm-és-siet’-i], zn. Spermatographi; — candle, spermaceti-kaars. Spermatic [speurm’-et’-tajz], of Spermatograph (speurm’-et-tajz],  w.o. Overgeven, spuigen. Spewer [spjoe'-er), z.n. Spuwer; uitspuwer; overgever, spuiger. Spewiness [spjoe'-i-nès), zn. Morsigheid, slijkerigheid; mistigheid, nattigheid. d Spewy ([spjoe'-i], bv.n. Morsig, slijkerig; mistig, nattig. Sphacelate [sfes'i-lèf), bv.n. (plk.) Ver- welkt, verdord, dood. to Sphacelate [sfès’-i-leet), w.o. Door het koudvuur aangetast worden. | ro —, w.b. Het koudvuur mededeelen aan. Sphacelation [sfés-i-lee’-sjun], zn. Aan- getast-wording door het koudvuur. (vuur. Sphacelus [sfès'-i-lus), z.n. (qnk.) Koud- Sphere Csfier), zu. Sfeer: bol, aardbol; (fig.) kring, werkkring, loopbaan. to Sphere [sfier), w.b. In eene sfeer bren- gen (of plaatsen; (fig.) ronden. Spherie [sfèr’-ik), of Spherical [sfèr-ikt, bv.n. of Spherically [sfèr'-i-kèl-li), bw. Rond, bol- vormig; kringvormig. [speurm-ét-tol'-0-dzjist}, zaadkooper, handelaar in 778 SPHERICALNESS Sphericalness [sfér'-ikl-nés], of Sphericity [sfe-ris'-it-ti), z.n. Bolrondheid, bolvormigheid. Spheries [sfer’-ikts], zm. mrv. Leer der hemelbo!len. Sp heroid [sfier'-òjd), z.n. Langwerpig ronde (of eironde) gedaante. Spheroidal [s/i-rdjd’-el], of Spheroidic [sfi-ròjd'-ik), of Spheroidical [sfi-ròjd'-ikl), bv.n. Langwer- pig rond, spheroidaal. Speroidity {s/i-rdjd'-it-ti), zn. Langwerpig- rondheid, spheroiditeit. i Pensrmae (sfer’-joel], zn. Sfeertje; kleine ol. Sphery [sfier'-i], bv.n. Bolvormig, rond. Sphincter {sfinkt'-er), zn. (ontl.) Sluit- spier. Sphinx [sfinks), zn. (fab) Sphinx; (fig) dweper; (ook :) raadsel. Spial ([spaj'-el], zn. Spion; | jacht, wacht- schip. Spicate [spajk'-è6), bv.n. (plk.) Aren heb- bende. Spice [spajs), z.n. Specerij; (fig.) smaak, voorsmaak; voorgevoel; zweem, gelijkenis; deeltje; aanval (of vlaag, ook : tikje) van ziekte; (scht.) trots, eigenwaan; — apple, anijs-appel; — gingerbread, peperkoek; — nut, pepernoot. to Spice [spajs], w.b. Kruiden. Spicer [spajs'-er], zn. Handelaar in spece- rijén; kruidenier. Spicery ([spajs'-e-ri], zn. Specerij; | berg- plaats voor specerijén. Spicilegy [spaj-sil'-ed-zji], zm. (Het) aren- lezen; nalezing (op den koorn-akker). Spiciness [spajs'-i-nès]), zn. Kruidigheid; gekruidheid. Spick [spit], zn. Spijker, nagel; splinter; | snick-and-span, versch van den rooster, kersversch; spick-and-span new; spiksplinter- nieuw. Spicknel [spik'-nel), zn. (plk.) Beerwortel, varkenswortel. Spicose [spaj-koos'), of Spicous [spajk'-us), bv.n. (plk.) Vol aren; (fig.) puntig, spits. Spicosity [spaj-kòs'-it-ti], zn. (plk.) Vol- heid met aren; (fig.) puntigheid, spitsheid. Spicular [spik'-joe-lèr), bv.n. Pijlvormig, puntig. spits. to Spiculate [spik’-joe-leet), w.b. Puntig (of spits) maken. Spicy [spajs-i], bv.n. Kruidig; gekruid; | rijk aan specerjjén | (scht.) trotsch, ingebeeld, vol eigenwaan. Spider [spajd'-er), zn. (ins.) Spinnekop, spin; (fig.) ijzeren treeft-pan, pan met drie poo- ten; — catcher, (vog.) muurspecht; — like, spin- achtig, spinnekop-achtig; — shanked, spil van beenen, met spille beenen; — web (of: —'s web), spinneweb. Spidery ({spajd'-e-ri], bv.n. Ragfijn. Spignel ([spic’-nel], zn, (plk.) Beerwortel, ag ee pigot [spie’-ut], zn. Spij, spie; (in een vat:) zwikje. 7? > peepee 5 Spike [spajk], zn. Groote spijker, puntige (ijzeren) nagel; ijzeren spies; puntige (houten) pin; (plk.) spijk (lavendel-soort) (aan plant- ri __SPINOZI ‘4 gewassen:) loot; koorn-aar; —oil, spijk- —team, drie-span. rca to Spike [spajk), w.b. Spijkere: gelen; (geschut) vernagelen; (jig.) pur spits) maken; van scherpe punten y to — up, dichtspijkeren; to — one’sself, zich’ verkeerde dingen wikkelen. 4 Spikenard [spajk'-nurd), zn, (plk.) Nardu | nardus-olie, spijk-balsem, Spiky [spajk'-i], bv.n. Puntig, spits. _ Spile [spajl], z.n. Spijltje, houten pin. — Spill [spil], zn. Spijltje; pinnetje; spi spij-boutje; (fig.) kleinigheid, bagatel, snippe (ook:) vlammetje (d.i. spaantje of reepje pi pier, b.v. om eene sigaar aan te steken). — to Spill [spil], w.b. Morsen, storten, spi len; (fig) verspillen, verkwisten; be vernielen: fo — a sail, (zeew.) den wind zeil nemen. Spillage [spil'-edzj), z.n. (kph.) Verlies (doo storting, enz.). Spiller (spil'-er), zm. Morser, storter, ler; | vischsim, hengel-lijn; | tak der hoo van een hert. SPILT [spilt], v.dw. en onv. verl. tijd va TO SPILL. Spilth [spilru), z.n. (Het) gestorte. to Spin [spin], w.b. Spinnen; (fig.) trekken; (ook:) doen draaien. | To —, W.0. Sp) nen, draaien; ronddraaien, tollen; stroo vlieten (— from, uit); to — out, uitspinnen, in de lengte rekken. Spinach [spin'-edzj), of Ne. Spinage [spin'-edzj), zn. (plk.) Spin Spinal [(spajn'-el), bv.n. Ruggegraats:; — marrow, ruggemerg. ‘ Spindle [spindl], z.n. Spil; stengel, sl —legged (—shanked), spillebeenen hebbend —leys (—shanks), spille beenen, (iron.) boor staak (d. i. iemand die lang en mager is spille beenen heeft); — shaped, lang en § — side, de zijde (d. i.deafstamming) der vrouw’ —tree, (plk.) papenhout. 4 A to Spindle [spindl], w.o. Puntig opschie ten; spil opgroeien. A Spine {spajn), zn. (ontl.) Ruggegraat, TUS: gestreng; (ook:) scheenbeen; (plk.) doorn. Spinel [spajn'-cl), z.n. (min.) Spinel. Spinescent [spaj-nès'-sent), bvn. U pend in eene doorn-achtige punt. Spinet [spi-nèl'], zn. Spinet (zeker mu ziekinstrument); —hammer, stemhamer; 9 [spajn'-et], z.n. Doornhaag, doornboschje. Spiniferous [spaj-nif'-er-us), bv.n. Doornen voortbrengend; doornig. ; ‘ Spininess [spajn'-i-nés], 2.0. Zie SPINO “ Spink [spink], zn. (vog.) Vink; (echt. gelbloem. ( 4 Spinner [spin'-er], z.n. Spinner, SP (ins.) tuinspin. ; Spinning [spin'-ing), ZD. (Het) spl —jenny, spin-machine; —wheel, spinnewiel. Spinny [spin'-i], bv.n. Klein, dun, ge |—, zm. Kreupelhout. Spinosity [spaj-nòs-it-li}, 2.2. Deornigh stekeligheid; (fig.) neteligheid, moeielijkhs i Spinous [spajn'-us], bv.n. Doornig, steke- lig: (fig.) netelig, moeielijk. sr Spinozism (spajn'-o-zian), 20. Ue losophie) van Spinoza. inster [spins'-ter], zn. Spinster; (rcht.) e dochter, (eene) ongehuwde. instry [spins'-tri), zn. Spinning; (het) en. ny [spajn’-i], bv.n. Zie sprnovs. iracle [spir-ekl), z.n. Luchtgat. iral [spajr'-el], bv.n. Spiraalvormig, ge- nden, gevlochten, kronkelvormig: —line, spiraal-linie; —spring, schroefvormige spring- veer; —staircase, wenteltrap. Spirally (spajr'-el-li), bw. Kronkelvormig. Dp OSS [spajr'-el nès], zn. Spiraalvor- eid, spiraalvorm. Spiration [spaj-ree'-sjun), z.n. Ademing; haling. © [spajr), zn. Spiraal-linie; kronke- B, winding; | haarvlecht, gevlochten voor- , vlecht; | piramide, spits, torenspits, gtop, puntig- (spits-) toeloopend voorwerp. Spire [spajr], w.o. Spits toeloopen (of roeien); zich hoog in de lucht verheffen; | men, 4 ‚__Spired [spajrd), bv.n. Spits toeloopend. Spirit (spirit), zn. Geest, ziel; geest, Schim; geestkracht; adem; levendigheid; vuur, moed; gevoel; denkwijze, neiging; vluege andere) geest, genie; — of the age, tijd- st; —lamp, spiritus-lamp; —trade, handel in _ ‘Spiritualién. | Zie spretts, _ to Spirit [spir’-it], w.b. Bezielen; moed geven, bemoedigen; aanlokken, aantrekken; fo — up, aanvuren, aansporen; to — away, doen verdwijnen, weggoochelen. pirited [spir’-it-ed], bv.n. Vol geest (le- vuur, moed); high—, fier, verheven, (ook:) uimd; low, neerslachtig, moedeloos; an—, laag van ziel, onedel van denkwijze, ok:) neerslachtig, moedeloos; narrow —, be- om ae van verstand. , Spiritedly ([syir’-it-ed-li'], bw. Zie het by.n. SPIRITED. piritedness [spir'~it-ed-nés], zn. Ziels- old heid; gemoedsstemming; | moed, leven- eid, vurigheid; opgewektheid. po ttal [spir’-it foel], bv.n. Vol geest; ndig. piritless [spir’-it-les], bv.n. en Spiritlessly [spir'-it-lés-li], bw. Zonder Beest; levenloos; moedeloos. Spiritous [spir'-i-tus), bvn. Onstoffelijk; levendig, vurig, vlug. Zie ook SPIRITUOUS. its [spir'-its], zn. mrv. Levensgees- 5 (fg) gemoeds-stemming:; (ook:) sterke ank; in high—, vroolijk, opgeruimd; in low —, neerslachtig; fo be in —, opgeruimd zijn, in Gene goede luim zijn; to be out of—, neerslach- Ue n, Spiritual [spir'-it-joe-el], by.n. Geestig; elijk; onstoffelijk; godvruchtig; a — person, geestelijke, (ritualist, iritualist (spir’-it-joe-el-ist], zn. Spi- irituality (spir-it-joe-2l’-it-ti], zn. Gees- ri geestelijkheid; onstoffelijkheid; gods- itualization [spiv’-it-joe-él-i-vee!-sjun, Vergeestelijking; vervulling met (of her- ping in) geest, wt? Spiritualize (spir’-it-joe el-ajz], w.b. Ve oe a met geest vervullen; in geest es . SPLASHY 779 Spirituosity [s ir-it-joe-os'-it-ti], zm. Zie SPIRITCOUS, met -heid er achter. Spirituous (spir'-it-joe-us}, bv.n. Geestig; geestrijk, geesthoudend; levendig, vurig, vlug; liquor, geestrijke drank, sterke drank. Spirt [speurt], z.n. Uitspuiting, uitsprin- ging, uitstraling, spatting; (fig.) kracht, aan- rift, to Spirt [speurt], w.b. en o. Uitspuiten, uitspringen, uitstralen, spatten. to Spirtle [speurtl), w.b. Rondspatten; ver- strooien. Ne. Spiry [spajr'-i), bv.n. Zie serraL en SPIRED. 4 Spiss [spis), bv.n. Dicht, vast; dik: aa Spissation [spis-see'-sjun], zn. Verdich- 5 ting; verdikking. Spissitude [sris'-i-tjoed), z.n. Dichtheid, vastheid; taaiheid. Spit [spit], zn. Spog, speeksel; | spit, braadspit; (adk.) landtong, (ook:) spitstoeloo- pende zandbank; (#b.) steek met eene spade; a — of earth, eene schopvol aard; a — of land, een stukje land; to put upon the —, aan het spit steken; —deep, zoo diep als de spade in den grond gaat; —fire, heethoofd; —jish, zee- snoek; —pin, lardeer-pin, speetje, speetpin. to Spit [spit], w.b. en o. Speten (aan een speetje of aan een braadspit steken); | spu- wen, spuigen; uitspuwen, uitspuigen. 2 Spital [spit-el), zn. Gasthuis; ziekenhuis; — sermon, oudewijven-preek. Spitchcock [spitsj'-kòk), zn, Bak-paling; (overlangs gesnedene) gebakken paling, to Spitechcock [spits;’-kok], w.b. (Over- langs gesnedene paling) bakken. Spite [spajt), z.n. Spijt; wrevel, wrok; wan- gunst, nijd; in — of, in spijt van, in weerwil van. to Spite [spajt], w.b. Krenken; ergeren. Spiteful r spajt'-foel), bv.n. en Spitefully (spajt’- foel-li], bw. Spijtig; wre- velig; wangunstig, nijdig: boosaardig. Spitefulness (spajt’-foel-nés), zn. Spijtig- heid; wreveligheid; nijdigheid. Spitted {spit'-ed), bv.n. Gespeet; | spits toeloopend; puntig-opgegroeid; | gespogen. Spitter [syit/-er], zn. Spuwer, spuiger; (jag.) jong hert. : Spitting [spit'-ing), zr. (Het) spuwen, (het) spuigen; — boz, kwispedoor, spuwbak. ‘ Spittle [spitl), zn. Speeksel; spuigsel; | i Zie spirar. : Spittly [spit’-li], bv.n. Veel speeksel be- vattend, slijmerig, “| Spittoon (spit-toen'), zn. Kwispedoor; N spuwbak. A Splait-shouldered (spleet’’-sjoold'-erd}, , bv.n. Boeglam, ontwricht (verstuikt, verzwikt) ' in den schouder. Splanchnie [splènk'-nik), bv.n. In gewands-; — nerve, ingewandszenuw. Splanchnology (splénk-ndl'-o-dzji}, zn. Leer der ingewanden. : Splash [splesj], zn. Plas, poel; spatting, ; spat. | —, tsw. Klets, ia) to Splash [splèsj), w.b. Plassen, spatten; bespatten. Splashing [sylès], zn. (Het] spattend; — board, slijkord. Splashy [splasche], bv.n. Bespät, beslijkt, bemodderd; | spattend. SS to Splatch [splasche], w.b. Opsmukken; ver-valschen. Splatchy vervalsch. to Splatter [splät'-er], w.o. Plassen, spat- [splétsj’-i], bv.n. Opgesmukt; splétsj’-i], bv.n. Opgesmukt; splétsj’-i], bv.n. Gespat; gemöt; —/fooled, met kromme voeten; — mouth, scheeve mond; —mouthed, scheef van mond. to Splatter [spléte], w.b. Vertrekken, verstuiking, verzwikken, ontwrichten; hellend maken, doen hellen. Splaying [spléte], w.b. Vertrekken, verstuiking, schouder-ontwrichtung. Spleen [spléte], zn. (ontl.) Milt; (gnk.) miltzucht, spleen; (jig.) zwaarmoedigheid, droefgeestigheid; kwade luim, kwaadaardigheid; fo have a — against any Spleen [spléte], w.b. One, een wroktegen iemand heben, een pik op iemand heben; —sick, miltzuchtig, zwaarmoedig; —wort, (plk.) miltkruid. Spleenful [splend], bv.n. Ontdaan (berofd) van de milt. Spleenful [splend], bv.n. Miltzuchtig; (fig) zwaarmoedig; komelijk, knorrig; hatelijk. Spleenless [splend], bv.n. Zonder milt; (fig.) vriendelijk. Spleenful [splend], bv.n. Zie sPLEENFUL. to Spleet [splend], w.b. Van graat ontdoen. Spleget [splend],  live in great —, op een schitterennden voet leven. Splenetic [splén'-et-tik], bv.n. Zie het woord SPLEENFUL. | —, z.n. Spleen-lijder; (ook:) geneesmiddel voor spleen-lijders. Splenic [splen'-ik), bv.n. Milt-; van (be- treffende, behoorende tot) de milt. Splenish [splen'-iesj), bv.n. Zie SPLEENFUL. Splendere [splen'-i-tiv), bv.n. Driftig, harts- tochtelijk, vurig. Splendere [splänt], zn. Splinter, spaander; (vea.) vereelting, verharding. Splice [splänt], zn. Splitsig; invoeging. To Splice [splänt], w.b. Samenvlechten, aan- eensplitsen; (eb.) enten. Splieing [splänt], (als zn. en bv.n. ge- bezigd) teg. dw. van TO SPLICE; | splicing fid, (zeew.) splitshoorn. Splint [splint], zn. Spall; Zie ook sprenT. �to Splint [splint], w.b. Spalken; Zie overrigens TO SPLINTER. Splinter [splint], w.b. Spalken; Zie overrigens TO SPLINTER. Splinter [splint], w.b. Spalken, spalken; (Alk.) spalken. SPLATCH -- Aan stukken slaan; (fig.) wijdloopig zijn. Splitter (split-er), zu. Splitter, spouwer kloover; kloofmes; — of a cause, iemand di recht maakt wat krom is (of omgekeerd), ver draaier van eene zaak. Splurge [spleurdzj), zu. Geraas, getie rumoer.. to Splurge |spleurdzj), w.o. Razen, tieren rumoer maken. 3 Splutter [splut'-er], zm. Geraas, getier, rumoer; | geratel, getatewaal. to Splutter [splutter], w.o. Rammelen, brabbeltaal spreken, tatewalen. Spoil [spòjl], zn. Buit, roof; prooi; verwoes- ting; bederf; (afgestroopte) huid; —sport, spel: bederver; —trade, bederver van het vak. _ Spoil [spòjl], w.b.  wagenrad), sport (eoner ladder). SPOKEN [spooken), v.dw, van TO SPEAK. bv.n. Ter taal, van tong; kindly —, vrien minzaam; softly—, (fig.) suikerzoet; Eng hier wordt Engelsch gesproken. je? Spokesman [spooks'-mèn), ZD. Woord: d voerder; voorspraak. =. to Spoliate [spool-i-cet], w.b. Bervove Spoliation [spool-i-ce'-sjun], zn, Bero Spoliator [spool-i-cet'-ur], Zn. Beroover. Spoliatory [spool’’-i-2t-tur'-ri), bv.n. Be roovend. Spondee [spon'-di), zn. (dk.) Spondeiis. — Sponge [spundz/], z.n. Zie SPUNGE, 00 Sponk [sponk), zn. Tonder; zwam tabaks-rookers gebruiken); lucifertje. Sponsal (spons'-el], bv.n. Bruilofts-; telijk. Sponsible [spons'-ibl], bv.n. Geloofw: Sponsion [spon'-sjun), z.n. Borgtocht, borging; (kkl.) doopheffing. a Sponsor [spons'-ur), zn. Borg; (RRL) | | heffer, doopgetuige; to stand — (0, doopge i zijn van. dee - | Spontaneity [spon-ten-ni'-itli), ZD 1M willigheid, eigen beweging; willekeur. Spontaneous [spon-teen jus), DVD. willig; opwellend; willekeurig. hy Spontaneously [spon-teen ttr u h Uit eigen beweging; willekeurigerwijns a, Spontoon [spon-toen'], 2.0. Korte pl Spook [spoek], zn. Spook. Spool (spoel), z n. (wer.) Spoel. + no BBGO Spool [spoel], w.b. Opwinden (op een oler [spoel’-er], zn. Opwinder (van tise wheel [spoel’'-ing-wwiel’], zn. lrad. Spoom [spoem], w.o. Zie TO SPOON. fpoomthrift [spoem'-turift), zn. Schuim _der golven. Spoon [spoen], zn. Lepel: to be past the —, (spr.) aan de kinderschoenen ontwassen zijn; — bill, lepelgans; — drift, schuim der golven; — ful, lepel-vol; — meat, lepelkost; — wort, (plk.) epelkruid. to Spoon [spoen), w.o. (zeew.) Voor den wind loopen, lenzen. _ Spooney [spoen'i), z.n. Onnoozele hals, mel ti _ Sporadial [spo-reed'-i-el], of Sporadic [spo-red’ik], of Sporadical [spo-red’-iki), „bvn. (gnk.) Sporadisch. __ Sport (spoort), z.n. Spel, vermaak, tijdver- „ drijf; scherts, kortswijl; speeltuig, speelgoed, speelpop, speelbal; jacht-vermaak, (het) uit „ _ visschen gaan, vogelvangst; —sman, jager, Ee pbper, (fig.) speler; —smanship, jaag- dust, liefhebberij voor de jacht; to make —, schertsen; to make — with (lo make — of) any one, iemand voor den gek houden, den gek steken met iemand. to Sport (spoort), w.b. Vermaken, onder- $ houden, verlustigen; voorstellen, spelen, ver- toonen; ten toon stellen. | ro —, w.o. Spelen, _ dartelen, schertsen. _ Sportability [spoort-eb-bil'.it-ti], an. Uit- ‚gelatenheid; vroolijkheid, dartelheid. _Sporter [spoort'-er), z.n. Schertser, korts- wijler, grappenmaker. Sportful [spoort'-foel-li], bw. Schert- send, kortswijlend, grappig. By. portfulness [spoort'-ing-li], zn. Grap- gheid. Sportingly [spoort'-ing-li], bw. Uit korts- Voor de grap. portive [spoort'-iv), bv.n. Vroolijk, grap- schertsend. % in veness [spoort'-iv-nés], zm. Grap- at 81d, ,8portless [spoort'-lès], bv.n. Druil-oorig, druilerig. _Sportling (spoort'-ling). z.n. Grapje. _Sportulage Lspòrt'-joe-lès], zn, Emolumenten, buitenkansjes, vetjes, _Sportulary (sport’-joe-lès], bv.n. Sprokkelend, van aalmoezen levend. _Sportule (spòr/-joel], zn. Aalmoes; fooitje, _buitenkansje, verval. _Sposh {spòsy), zn. Plaatsje, plekje; | vlek, smet; vlakje, spikkeltje, spatje Sposh {spòsy), zn. Plaatsje, plekje; | vlek, smet; vlakje, spikkeltje, spatje Sposh {spòsy), zn. Plaatsje, plekje; | vlek, smet; vlakje, spikkeltje, spatje Sposh {spòsy), zn. Plaatsje, plekje; | vlek, smet; vlakje, spikkeltje, spatje Sposh {spòsy), zn. Plaatsje, plekje; | vlek, smet; vlakje, spikkeltje, spatje Sposh {spòsy), zn. Plaatsje, plekje; | vlek, smet; vlek, spikkeltje, spatje Sposh {spòsy), zn. Plaatsje, plek On the — (upon the —), Staande voet. Spotless [spotless], bv.n. Vlekkeloos, rein; Zindelijk, schoon. Spotlessness [spötless], bv.n. Vlekke sheid, reinheid; zindelijkheid, schoonheid. Spotted [spotless], bv.n. Gevlekt, gespikkeld; gemerkt (b v. boomen, die bestemd zijn om gerooid te worden). Spottedness [spotless], bv.n. Gevlekt, gespikkeld; spikkelaar; bevlekker, bezoedelaar. Spottiness [spotless], bv.n. Gevlekt, gespikkeld; gevlakt, besmeurd, bemorst; bevlekt, bezoedelheid. Spots [spots], bv.n. Gevlekt, gespikkeld; gevlakt, besmeurd, bemorst; bevlekt,  hu-welijks-; echtelijk; — rites, bruiloftsplechtig-heden. | —, zn. Bruiloft; (het) trouwen; bruiloftslied. Spouse [spauwz'-elz), zn. mrv. Bruiloft; (het) trouwen, bruiloftslied. Spouse [spauwz], w.b. Trouwen; verloven. Spouse [spauwz], w.b. Trouwen; verloven. Spouse [spauwz], w.b. Ongetrouwd, echt-genoot; gehuwd, getrouwd. Spouse [spauwz], w.b. Ongetrouwd, ongehuwd; Spout [spauwz], w.b. Ongetrouwd, neerstorten, gieten, uitgieten, spuiten, uit- spuiten, spatten; loozen: (fig.) declameeren, gemaakt (gezwollen, bombasterig) spreken. Sprag [spauwz], w.b. Vroolijk. | —,z.n. Spiker, jägeren bout; (visch:) jonge zalm. Sprain [spreen], w.b. Verrekking, verzwik- king, verstuiking. to Sprain [spreen], w.b. Verrekken, ver- zwikken, verstuiken. Spraints [spreents], zn. mrv. Otterkeutels. SPRANG [spréng], ony. verl.t. van To SPRING. Sprat [spréé], zn. Sprot (visch); —barley, (pik.) gebaarde gerst. to Sprawl [spraol), w.o. Spartelen. Spray [spree], z.n. Rijsje, takje; | schuim wes zee); —fagot, rijs-takkenbos; —wood, rijs- out. Sread [spréd], z.n. Uitgestrektheid; ruimte; verspreidheid, verstrooidheid. to Spread [spréd], w.b. Spreiden; uitsprei- den; smeren; uitstrekken; uit reiden; versprei- den, verbreiden; bedekken, overdekken, | TO—, w.o. Zich uitbreiden; zich verspreiden; to — over, overdekken, bedekken. Spreader ([spréd'-er], zn. Spreider; uit- spreider; verspreider, verbreider. Spree [spri], zn. Drinkgelag; levenmakerij; (pop.) lol, klucht, pret. Sprent [sprént], bv.n. Besprenkeld, be- sproeid. Sprey [spree], bv.n. Net, lief; nufferig, pop- perig; vlug, levendig. Sprig [spric], zn. Rijsje, takje: | stiftje, ijzeren nageltje; (zeew.) duiker; —bolt, (zeew.} tagbout; — crystal, bergkristal. | sprias (mrv.), Rijshout. to Sprig: [spric], w.b. Met stiftjes vastma- ken; met takken versieren. Spriggy [spric’-i], bv.n. Vol takken. rumoer, SPRIGHT Spright [sprajt]. zn. Geest, levensgeest; ) geest, spook; | korte pijl. to Spright [sprajt), w.b. (Als spooksel) plagen, kwellen, verontrusten. Sprightful [sprajt'-foel], bv.n. en Sprightfully [sprajt'-foel-li], bw. Vol geest en leven, vroolijk. Sprightfulness Levendigheid. Sprightless [sprayt'-lès], bv.n. Zonder geest of leven, moedeloos, mismoedig. Sprightliness [sprajt'-li-nès], zn. Leven- digheid, vroolijkheid. Sprightly [sprajt'-li], bv.n. Levendig, vroolijk. Spring [spring], zn. Bron; fontein; | oor- sprong; drijfveer; | voorjaar, lente; | scheur, barst; | springveer; veerkracht; (scht.) vroolijk wijsje, dansmuziek; to take a — in order to leap, een loopje nemen om te springen; — of youth, jeugdige levenskracht; — arbour, spil (in horloges); —barley, zomergerst; —bor, trommel (in horloges); —gun, donderbus; —halt, (vea.) hanespat; —head, hoofdbron, oorsprong; — tide, springvloed; —time, voorjaar, lente; —water, bronwater, welwater; —wheat, zomertarwe. to Spring [spring], w.o. Springen; ont- springen; uitspruiten, voortkomen; (plk.) bot- ten, uitloopen; (fig.) barsten, in de lucht vlie- gen. | To -, w.b. Doen springen; (jag.) opja- gen; (fig.) aan den dag brengen; doen barsten; in de lucht laten vliegen; to — a light, licht maken; fo — a well, een put boren; to — off, afspringen; to — out of, ontspringen uit, voort- spruiten uit, ontstaan door; to — over, over- springen; to — up, opspringen. Springal [spring'-el], zn. Jeugdige spruit, uitspruitsel; (fig.) jongeling. Springe [sprindzj), z.n. Sprenkel, valknip. to Springe [sprindzj), w.b. Door middel van een sprenkel (of in een valknip) vangen. Springer [spring'-er), zn. Springer; (plk.) spruit; (jag.) opjager, drijver. Springiness [spring'-i-nès], z.n. Veerkrach- tigheid, veerkracht. Springing [spring’-ing], zn. (Het) sprin- gon; (fig.) wasdom, groei. Springy [spring'-i), bv.n. Rijk aan bronnen (of wellen); | veerkrachtig, elastiek. Sprinkle [sprinkl]), zn. Sprenkeling; go- sprenkeldheid; watersproeier (b.v. eene ton met gaten); gieter, tuingieter. to Sprinkle [sprinkl), w.b. en o. Sprenke- len, strooien; besprenkelen, besproeien; be- strooien; uitsprenkelen; (fig ) uitstrooien. Sprinkler [sprinkl’-er], zn. S»renkelaar; besprenkelaar; (fig.) uitstrooier, verspreider. Sprinkling [sprinkl-ing), zn. Weinigje, kleine hoeveelheid, klein aantal; | (als z.n. gebezigd) teg. dw. van ro spRINKLE; (ook als by.n.); | a sprinkling of rain, een druppeltje regen. Sprit [sprit], zn. Spruit, uitspruitsel; straaltje; (zeew.) spriet, boegspriet. to Sprit [sprit], w.b. Uitschieten, uitsprui- ten. | ro —, w.o. Uitspruiten, uitloopen. Sprite [sprajt), zn. Geest. | Zie het woord SPRIGHT, enz. Sprod [spròd), zn. Tweejarige zalm. SPRONG [sprong], ony. verl. t. van TO SPRING. [sprajt'-foel-nès), zn. on a Sprout [sprauwl), zn. Spratt, | sprouts (mry.) kool-spruitjes. To Sprout [sprauwt), w.o. Spruit spruiten, uitloopen. 4 Spruce [spruce], bv.n. Net, lief; helde knap, zindelijk; popperig. | —, z.n. (pik) den; —beer, denne-bier; —leather, Pruisisch le der; —yarn, ruw garen, to Spruce [spruce], w.b. en o. Mooi mi ken; opschikken, opsieren; mooi zijn, netjé zijn; to — up, zich netjes opknappen, zich op schikken. K Sprucely [spruce], bw. Zie bv.n. sprue Spruce [spruce], w.b. Zie bv.n. sprue Spruce [spruce], w.b. Poetsen; oppoctse opsieren, mooi maken. SPRUNG [spruce],  Spud [spud], zin. Kort mesje, wied-mesje; stompje; (fig.) dreumesje. ; Spuller [spul-er), zn. Spoelmeester (ir garen-spinnerijen). Spume [syjoem], zn. Schuim. to Spume [spoem], w.o. Schuim. spumescence [spoem'-sens], zn. Schuiming;  Zn. Klaplooper, tafelschuimer. (achtig Spungiform [spundsj'-form), bv.n. SE Spunginess Lspundzj'-i-nès], 20. Spon: tigheid. me Spunging-house [spundzj'-us], 70 Bh [spundej'-us]. Zie SPUN Spungious [spundzj'-us]. Spungy [spundzj’ i}, bvn. Spons-ach (fig) inzuigend, opslurpend; geneigd oat ‘ zuigen, geneigd om op te slurpen; (ook :) d nat. doorweekt; (ook:) zat, sone Spunk (spunk). zn. Zwam, 7 cad hout; (fig.) levendigheid, vuur, Kitt 3 heid. > Spunky [spunk'-i}, bv.n. Levendig, kittig. | —, zn. (scht.) Dwaallichtje. Spur [speur], zn. Spoor; stekel, Ee zijketen (zijtak, vertakking) van een 66% ro j— mt DE A EA Sel Ei aansporing, prikkel, drijfveer; (vog.) zoe- Wi; upon the —, spoorslags, in allerijl; the — of, naar aanleiding yan; — gall, met de sporen, spoorslag, (fiz.) aanspo- to — gall, de sporen geven; — leather, leder; — rowel, spoor-radertje; — way, to Spur [speur], w.b. De sporen geven; (fig.) aansporen. | To —, w.o. Spoed maken. urge [speurdz], zn. (plk.) Purgeerplant, smelk; — laurel, (plk.) kelderhals, BA rging [speurdzj'-ing), zn. Ontlasting. _ Spureous [spjoer'-i-us), bv.n. en Spuriously [spjoer’-i-us li), bw. Onder- geschoven, valsch; nagemaakt; onecht, basterd-, 5 a ard-, 8 uriousness [spjoer'-i-us-nés], z.n. On- echtheid; valschheid. … Spurling [speur’-ling], zn. Spiering (visch). _Spurn [speurn), zn. Schop, wegschopping, verschopping; (fig.) diepe verachting, verfoei- _to Spurn [speurn], w.b. Schoppen, weg- Schoppen, verschoppen; (fig.) met voeten tre- den, met diepe verachting bejegenen, ver- ien. | To —, w.o. Schoppen, trappen, met voeten stampen; (fig) een diepen afkeer zoelen, met afschuw vervuld zijn. _epurner [speurn'er), zn. Schopper, weg- ‘chopper, verschopper; foeier. di Spurney Lspeur'-ni), zn. Zie sPpuURRY. Spurre (speur), zn. Zeezwaluw. spurred [speurd), bv.n. Gespoord, sporen gend. (aanspoorder. PUrrer [speur'-er], z.n. Sporen-drager; (fig.) _ Spurrier [speur’-i-er], zn. Sporen-maker. _ Spurry [speur’-i], zin. (plk.) Spurrie. A Spurt [speurt], z.n. Zie sera. _ to Spurt Lspeurt], w.b. en o. Zie ro spre. to Spurtle (speurtl), w.b. Zie TO SPIRTLE. _Sputation [spjoe-tee'-sjun], zn. Spuwing, puwing. _ Sputative Lsnjoet'-et-tiv), bv.n. tot spuwen; spuwend, uitspuwend. Sputter [sput-er-er], zn, Gespuw; gespat. to Sputter [spu-er], w.b. en o. Spuwen, en; uitspuwen; kwijlen; to — one's gall, e gal uitbraken. terer [sput-er-ur], zn. Spion: lass, verrekijker. nid Spy [spaj], w.b. en o. Bespieden; ver- en; begluren, afloeren; gluren, loeren; — into, napluizen, nasnuffelen, nasporen; 5 out, uitvorschen, uitvisschen. pying [spaj'-ing], zn. Bespieding, afloe- MNS; verspieding: — glass, verrekijker. a Lan [spaj'-ing], zn. Spioneering, be- Uab (skwwòl), bv.n. Vleezig, vet, dik, wabbig; kaal, vederloos: — pie, gevulde pastei. zn. Gevulde zitting, kussen; (fig.) dik- Prop, dikke lobbes; (vog.) duifje, jonge duif. >, tsw. Kwak! to come down —, neerkwänken. Squab [skwwòb), w.o. Kwakken, neder- sen, met e En doffen slag nedervallen. Üabbish Lskwòb'-iesj), bv.n. Kwabbig, log, plomp. (fig.) verachter, ver Squabble [skwwòb'-e), z’n. Gekibbel, woor- EE, gekrakeel; geharrewar, gepluk- aar. to Squabble Lskwwòb'-e), w.o. Kibbelen, kra- keelen; harrewarren, plukharen. Squabbled [stwwòb'-e], bv.n. (typ.) Verschoben. Squabbler (skwwòb'-er), zn. Kibbelaar, krakeeler; harrewarder, plukhaarder. Squabby (skwwòd'-er), bv.n. (typ.) Verschoben. Squadron [skwwòd'-i], bv.n. Kort en dik. Squadron [skwwòd'-i], bv.n. In escadrons (mar. in eskaders) geschaard. Squalid [skwwòl'-id], bv.n. In escadrons (mar. in eskaders) geschaard. Squalid [skwwòl'-id],  w.o. Gillen, hard schreeuwen. (wer. Squaller [skwaolj, w.o. Gillen, hard schreeuwen. (wer. Squaller [skwaolj, w.o.  juist; (ok:) rondborstig, openhartig, recht door zee; rechtschapen, eerlijk. —, zn. Vierkant; rechtschapen; winkelhaak; vierkant plein; (wsk.) quadraat; (fg.) juiste afmeting, pasheid; (ok:) rondborstigheid, openhartigheid, rechtschapenheid, eerlijkheid; on the —, zonder omwegen, rondweg; —collar, stande kraag; —dealing. (fig.) (bv.n.) rond, recht door zee gaande; (z.n.) rechtschapenheid; — measure, vierkante maat; — mile, vierkante mijl;— number, quadraat-getal; — root, quadraat-wortel; — sail, (zeew.) breefok; —sails, (zeew.) ra-zeilen; —stern (—tuck), platte spiegel (van en schip); —timber, (zeew.) recht spät. Square [skwweer), w.b. Vierkant maaten; (zeew.) vierkant brassen en toppen; (fig.) juist afmeten, pas makon. | ro —, w.o. Juist pas zijn; (fig.) overeenkomen, strooken; (ok:) z. ich verzetten, aandruischen; (ook:) zich in postuur zetten; (ook:) twisten. Squarely [skwweer'-li], bw. Dienovercen-komstig. Squareness [skwweer'-nès), zn. Zie het woord sQuARE met -heid er achter. Squarer [skwweer'-er], zn. Twister, ruzie-maker. Squarrous [skweer'-es], bv.n. Vierkantig, nagenoeg vierkant. Squarrous [skweer'-us], bv.n. (plk.) Geltand. Squash [skweer'-us], bv.n. (plk.) Ge-tand. Squash [skweer'-us], w.b. Plat slaan (of drukken), kneuzen; (fig.) verpletteren, verneilen; (ook:) dempen, onderdrukken (b.v. een oproer); (rcht.) vernietigen, te niet doen. | zo —, w.o. Dreunen. Squat [skweer'-n], bv.n. Hurkend; neerge-burkt; gezet, kort en dik; «a — house, een huis waarin men alles dicht bij En heeft. Neerhurlken; (fig.) smak, kwak, val; (min.) tinspaath; to sit a —, op de hurlken zitten. To Squat [skwwòt], w.b. Neerhurlken; plat slaan (of drukken), kneuzen. | ro —, w.o. Ne- derhurken; op de hurlken zitten; (fig.) neder- smakken, zwaar nedervallen; (ook:) bezit ne- men van (of zich nederzetten op) eens anders grond. Squatter [skwwòt'-erl, zn. Neerhurker; bezitnemer van eens anders grond. Squaw [skwwaol], zn. Noordamerikaan- sche Indiaan van het vrouwelijk geslacht, vrouw. to Squawl [skwwaol], w.o. Hard schreeu- wen, gillen. Squeak [skwwiek], zn. Gekwaak; gepiep; geknars;  Kneuzing; druk- king; persing. to Squeeze [skwwiez], w.b. Kneuzen; druk- ken; persen; (fig.) onderdrukken, verdrukken; to — up, samenpersen, ineendrukken. | To —, w.o. Kneuzen; platgedrukt (aan stukken ge- drukt, uitgeperst, fig. verdrukt) worden. Squeezer [skwwiez'-er], z.n. Kneuzer; perser; uitperser; pers; schroef; lemon—, citroen- pers. Squeezing [skwwiez'-ing), z.D. (Het) kneu- zen; uitpersing. „Squelch (skwwiez), zn. Val, nederstor- ting, smak. to Squelch [skwwib], w.b. Verpletteren, verbrijzelen. Squib [skwwib], zn. Zwermer, voetzeeker; Pieper, (fig.) schertsende spottern; (0 ventje. ae to Squib [skwwih], w.o. Zich | len (als een aal), zich schuivend be Squill [skwwial], w.o. Zich | len (als een aal), zich schuivend be Squill [skwwial], w.o. Zich | len (als een aal), zich schuivend be Squill [skwwial], w.o. Zich | len (als een aal), zich schuivend be Squill [skwwial], w.o. Zich | len (als een aal], zich schuivend be Squill [skwwial], w.o. Zich | len (als een aal], zich schuivend be Squill [skwwial], w.o. Zich | len (als een aal], zich schuivend be Squill [skwwial], w.o. Zich | len (als een aal], zich schuivend be Squill [skwwial], w.o. Zich | len Skwäl], zn. Krabbe; (pik ajum. Squinancy [skwäl], zn. Krabbe, ke ontsteking. Squint [skwint], zn. Schuinsche bli scheel oog; (fig.) wangunst, nijd.|—, by. Scheel, loensch; —eyed, scheel-ziende, loens (fig.) wangunst, nijd. to Squint [skwint), w.o. Scheel knip-oogen. | ro —, w.b. Schuinsch. squinting [skwint], bvn. loensch. | —, zn. (Het] scheelzien. 4 squintingly [skwint], w.o. Scheel zie knip-oogen. 4 to Squir [skwint], w.o. Scheel zie knip-oogen. 4 to Squir [skwint], w.o. Werpen; sp squirarchy [skwint], w.o. lands-adel. Squire [skwwajr), 2.2. Schildknaa pendrager; landheer, jonker (zoon v edelman). Aanm. Het blijft als En titel onvertaald: squire. a to Squire [skwwajr], w.b. Begeleid gezellen; (fig.) galant zijn jegens. Squirehood [skwwayr'-hoed), zn. schap, landheerschap, jonkerschap. __— Squirely [skwwajr-li), bw. onkera landheerachtig. b a Squireship [skwwajr'-sjip], 20. schap, landheerschap, jonkerschap. to Squirm [stwweurm], W.O. Zich k len (als een aal), zich schuivend be (fig.) klauteren, klimmen. to Squirr [skwweur), w.b. Werpen; Spul Squirrel [skwwir'-el), zn. (drk.) Eekhoornt Squirt [skwweurt], Zn. Spuit; waterstra (gnk.) buikloop; | gek, kwast. ; to Squirt (skwweurt), w.b. 5 uiten. w.o. Buikloop hebben; (fig) babbelen, & Squirter (skwweurter), ZN. spuite 4 gast. Squirting [(stwweurt'-ing), bv.n. (H ten; (jig. gem.) poeperij, diarrhee. | Armzalig. f Squirtish (skwweurt-iesj), by.n. Kw verwaand. i Stab [stcb), zn. Stoot, steek, slag, 5 wond. F to Stab [st2], w.b. en 0. Doodstek moorden, sluipmoorden; to — 44, stek: Stabber [stèb'-er). zn. Sluipmoort (fig.) dolk, priem; (zeilmakers-jels. Stabbingly [sééb’-ing li), bw. denaars-achtig. ; afd oa. Stabilement [steb-bil!-i-ment), zn. > diging; vastheid; steun. se : 6 "stabilitate gerda W. stendigen, vastheid geven aan. Stability [steb-bil'-it-ti], 2.0. Besten Sluipmo lel i astighoid; duurzaamheid; vastheid, steun. t e [steed], bv.n. Bestendig; standvas- duurzaam; vast; — principles, vaste begin- |—, zn. Stal (inz. paardenstal); —boy, ngen; —bred, in den stal grootgebracht, gemeen; —door, staldeur (when the steed stolen, shut the —door [spr] als het kalf dronken is, moet men den put dempen); stalknecht; —room, stalling; —stand, beloering; —yard, mestvaalt (achter cen o Stable (steebl), w.b. Op stal brengen, ; (ook:) bestendigen; vast (hecht, duur- 1) maken. | ro —, w.o. Op stal staan. ableness [steebl'-nès]. Zie sTABILITY. abling [steebl'-ing), zn. Stalling, stai; stallen, 9 Stablish [stò5'-lisj), wb. Vaststellen, stigen; vestigen, oprichten Ly [stee'-blij, bw. van sTABLE. cado [stèk-eed'-o), zn. Paalwerk. Kek [stèck], zn. Stapel, schelf, hoop, mijt; — of chimneys, eene rij schoorsteenen; ard, dak eener hooischelf; — wood, vaam- — yard, erf voor hocischelven, hout- S, CDZ. 0 Stack [s/è], w.b. Aan stapels (hoopen, en) zetten; to — up, stapelen, opstapelen. acking (stèk'-ing), bv.n. Dienstig bij ; maken van hooischelven, houtstapels, enz.; and (—belt), touw waarmede stroo op een CK vastgobonden wordt; — stage, stellage om STACK te maken, tacte [stèck’-ti], zn, (Vloeibare) mirre-hars. taddle (stèdl), zn. Paal, stut, steunsel; jong boompje. Staddle [stèd], tutten. schragen. ade [stèd], zn. Stadium (Romeinsche maat), adle [stèd], zn. (en w.b.) Zie srapple. adtholderate thouderschap. taff [staaf]. zn. Staf, stok; handvatsel, ‚ hecht, heft; laddersport; (bij dtholderate thouderschap. taff [staaf]. zn. Staf, stok; handvatsel, ‚ hecht, heft; laddersport; (bij dtholderate thouderschap. taff [staaf]. zn. Staf, stok; handvatsel, ‚ hecht, heft; laddersport; (bij dtholderate thouderschap. taff [staaf]. zn. Staf, stok; handvatsel, ‚ hecht, heft; laddersport; (bij dtholderate thouderschap. taff [staaf]. zn. Staf, stok; handvatsel, ‚ hecht, heft; laddersport; (bij dtholderate thouderschap. taff [staaf Kurips: Wig; (mil.) generale staf; (zeew.) vlaggestok; A) strophe; (fîg.) steun, (ook:) gezag; to have — in one's own hand, zelf het gezag in en hebben, zelf regeeren, (ook:) het heft „handen hebben; aificer, staf-officier; — wood, hout (bij kuipers). taffish (staaf-ies), ch, barsch; weerspanuig. w.b. Laten staan; (fig) (stét'-hoold-e-reet], zn. een alibi tle, (ins) vliegend hert: zonder dames. [steedzj], zn: Stellage; tooneel; SChouwplaats; | pleisterplaats, post-station; ) postwagen; | trap, grand; ( fig.) rust- rustplaats; to enter the —, Optreden (op opkomen, op men; to go off the—. van het eel aftreden, (Jig.) sterven; to have a Or, Vrij spel heben, door niets gehin- ord worden; in the last — of consumption, het laatste tijdperk der tering; life's mid—, midden van den levensduur; | — boz; vaas de Bruin, Engelsch-Hollandsch, 4e druk. te bewijzen; —dance, zu. Stairs 785 Schouwburg-loge; — coach, postwagen; — driver, postilion; — pigeon, postduif, duif die brieven overbrengt; — player, too-neelspeler; — waggon, postwagen; — writer, tooneelspel-schrij ver, tooneeldichter; | cable—, (zeew.) kabelat; floating —, timmervlot, hout-vlot; hangstelling. To Stage (steed), w.b. Ten to one, völlig,  den kop; (fig.) doldriftigheid, onbezonnenheid. Staging [steedy'-ing), zn. Paarden-posterij; (het) reizen met postpaarden; | stellage. Stagnancy (stée’-nen-si], zn. Stilstand; staking. Stagnant [stée’-nent), bv.n. Stilstand. to Stagnate [stège-neet), w.o. Stilstand; ohouden, staken. Stagnation [st2G-nee'-sjun], zn. Stilstand; staking. Staidness [steed], v.dw. en ony. verl. tijd van TO STAY, Staid [steed], bv.n. Bezadigd, ernstig, gezet. Staidness [steed’-nés], zn. Bezadigdheid. Stain [stee], zn. (scht.) Veulen, jong paard. Stain (steen), zn. Vlek, vlakje; (fig.) blaam; stam, schandvlek. to Stain (steen), w.b. Vlakken; bezadigd; (fig.) schandvlekken; bezoedelen; (kv.) door bijtmiddelen kleuren; [stained paper, gekleurd papier. Stainer [stee'-er), zn. V. lakker: bevlekker; (v.) verver (van stoffen); (fig.) schand-vlekker, bezoedelaar, Tooneelachtig, zn. Tooneelachtig; (fig.) Tooneelvoor- Wagge- weifeling, aarzeling, ontsteltenis, schrik; Stainless [steen'-lòs], bv.n. Viekkeloos; onbezoedeld, zonder vlek of smet. Stainless [steen'-lés-nés], zn. Viekkeloosheid. Stair [steer), zn. Trap; —case, trap; —carpet, looper (smal karpet op eene trap); —eyes, oog- jes waarin de stair-rods (koperen roedjes) ge- stoken worden om den looper op eene trap vast’ te houden; —work, (fig.) onecht kind. Stairs [steerz), zn. mrv. Trap, (de) trap- pen; a pair of — (a flight of —), eene verdie- ping; up —, boven; (ook:) naar boven, de trap 50 STAKE op; down —, beneden, omlaag, (ook:) naar be- neden, de trap af. Stake (steek), zn. Staak, paal; (smids-) aanbeeld; (kist) schandpaal, martelpaal; (spl.) inzet; (fig.) waag, waagstuk, gevaar; (ook:) voorproefje, eerste gerecht (om den eetlust op te wekken); he goes to it like a bear to a —, (spr.) hij heeft er zooveel zin in als een dief in het hangen; to be at — (to lie at —), op het spel staan; to lay at —, op het spel zetten, er aan wagen. to Stake [steek], w.b. Afpalen, ompalen; (fig) op het spel zetten, wagen; to — out, af- bakenen. Stalactical steenachtig. Stalactite [s¢él-ck'-tajt], zn. Druipsteen. Stalagmite [stèl-èa'-majt), zm. Wrat- steen. Stale [steel], zn. Lokspijs, lok-aas; lok- vogel; (fig.) hoer; (ook:) steel, handvatsel, heft; | pis (van paarden of koeien); zuur bier; (in het schaakspel:) pad, | —, bv.n. Oud; oud- bakken; verschaald; zuur (beschimmeld, be- dorven, reukeloos, smakeloos, enz.) geworden; (fig.) zwak van ouderdom. to Stale [steel], w.o. Oud worden; oud- bakken worden; verschalen; (van paarden, koeien, enz.:) pissen. | To —, w.b. Oud (oud- bakken, beschimmeld, verschaald, enz.) laten worden, laten bederven, Stalely L[steer/-Lij, bw. Sedert lang, lang geleden. Staleness [steel-nès]l, zn. Zie het bvn. STALE (-heid). Stalk [staok], zn. Staak, stok; (fig.) groote stap; trotsche tred (of gang); | penne-) schacht; (plk.) stengel. steel; halm. to Stalk [staok], w.o. Groote stappen doen; trotsch loopen; (jag.) het wild verschalken; (fig.) sluipen, tersluiks naderen. Stalked (staokt), bv.n. Gestengeld, sten- gelig, eon... stengel hebbende. Stalker [staok'-er), z.n. Schakelnet, schakel. Stalking [staok'-ing), bv.n. Trotsch (of zwaar) stappond; —hedge, gezicht-belemme- rende haag of heining; —horse, (jag.) schiet- paard, (fig.) voorwendsel. Stalkingly [staok'-i-g-li], bw. Met groote stappen; met trotschen tred. Stalky [staol'-i), bw. Stakig, stokkerig, houtig. hard; (plk.) stengelig. steelig. Stall [staol]. zn. Stal, koeienstal; stärk, onoverdekt kraampje, uitständig. Toonbank; staanplaats (op eene markt); (k/.) koorstoel; heerenbank; in the stalls, (in schouwburgen:) in de stalles; to keep a —, uitgestald zijn (met koopwaren); butcher's —, vleeschbank; thumb —, duimeling; | — boat, bootje; — feeding, staangeld; — keeper, staangeld; — work, kloek-moedig, dapper (zie ook sTALWART). To Stall [staol], w.b. Stallen, op ständig; ständig; ständig (op eene markt); (fig.) wonen; to — together, goed met elkander overweg kunnen. Stallage [staol'-edzj), zn. Stalgeld, loon voor stalling; ständig (op eene markt); (stalmest. Stallion [stalle], zn. Dekhengst. [stalle-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e Stalwart [stärkte-wert), bv.n. gestalte; sterk en gespierd, groo forsch gebouwd. | Zie ook srauLwo Stam [stärkte-en], zn. Stam; —wood, Stamen [steem-en], zn. Grondstof ste beginsel; | bloemweefsel, bloemyeze: stofdraadje. 4 to Staminate [stärkte-en], w.b. Van vas deelen voorzien, sterk maken. Stamineous [stärkte-en], bv.n. (pl Ut stofdraadjes bestaande; vezelig. Stammel [stärkte-el], bv.n. Kastanje-bruir roodachtig. | —, zn. Kastanjebruine (of lich roode) kleur; | dikzak, log schepsel. to Stammer [stärkte-er], w.b. en o. Stame len, stotteren; (scht.) waggelen, tuimelen. Stammerer [stärkte-er], w.b. en o. Stame len, stotteren. | —, bv.n. en Stammerer [stärkte-er], bw. St melend, stotterend, | Stempel [stémp], z.n. Stempel; stempelmerk zegel, gezegeld blad papier; plaat, prent; val (om dieren of vogels in te vangen); —cu stempel-snijder; —duty, zegelrecht, zegelg — office, zegelkantoor; —room, munt (de inrichting waar geld wordt geslagen). Stampede [stémp], w.b. Stampen, fijnstam pen; | stempelen, merken; | zegelen; | mun: ten, slaan (geld). Stampede [stémp], w.b. Stampen, jagen. Stamper (sfimp’-er], zn. Stamper; stompe: laar; zegelaar; stamp-ijzer. Stamping (s/émp'-ing], z.n. Stamping; stem peling; zegeling; —mill, stampmolen, Stance [stèns), z.n. (scht.) Standpunt, stand Stanch [staansj), bv.n. Standvastig proefd, trouw; vast, onbeweeglijk, stijf, st gezond; a — knave, een schurk door en a — dog, een goede speurhond. ‘§ to Stanch [séaans/], w.b. en 0. Stremmen, doen stollen; stilstaan; ophouden, | | Stancheous ([stén'-sjus], bv.n. Stevig, duur zaam; vast, hecht; sterk. Stanchion ([stèn'-sjun], zn. Steun, § schoor; venster tralie. ke Stanchless (staangj'-lès), bvn. Niet # stillen; onverzadelijk. Stanchness [ständigheits]. zn. Vast standvastigheid; sterkte, kracht; gezond stand [ständig], zn. Stand, rang, ple post; | (het) staan; staking, ophouding, stand; keerpunt; tegenstand; stellage, ungleich, lantaarnpaal, standaard, muz lessen; to make a —, stil blijven stil houden, (ook:) steek houden; to be geen raad meer weten, in verlegenheid t to put to a —, in verlegenheid brenge staan brengen; | — point, standpunt. — to Stand [ständigkeits], w.o. Staan; st vaststaan; berusten; blijven, vertoeven, wijlen; duren, voortduren, aanhouden; geste zijn; aandringen; verzeeken; volharden; zijn, gelden; goed samengaan, passen. w.b. Doorstaan, wederstaan, uithou wachten. | to — on tiptoe, op de teenen Op zijn hoede wezen, — fair, aanspraak hebben, gerechtig zijn; to — on end, overeind staar; fo — proof, be- stand zijn; to — to one’s resolution, bij zijn be- sluit blijven; the case stands thus, de zaak staat zoo, de zaak is zoo gestold; to — about, rondom staan, omringen; to — against, weder- staan, zich verzetten; to — back, terugtreden; to — between, in het midden staan, als tus- schenpersoon dienen; to — between, in het midden staan, als tus- schenpersoon dienen; to — by, uit den weg Baan, (ook:) bijstaan, (ook:) steunen, zich verzogen: to — forth, op den voorgrond staan (of komen), zich vertoonen: to — in, te staan ko- men op, kosten, beloope.., bedragen; to — in for, | (van schepen:) koers zetten naar; to — off, terugtreden, afzien, afstand doen, (ook:) op en afstand staan, (ook:) afslaan, weigeren; 40 — up, opstaan, zich oprichten, optreden, m opstand komen; to — up for, verdedigen Up to…, opgewassen zijn tegen …; 0 — up to the rack, handgemeen worden; 9 — upon, berusten op, staan (d. i. aandrin- gen) op; to — with, bostaanbaar zijn met, strooken (of overreenstemmen) met, (ook:) twis- ten met. 