Catholijke Nederlansche Stemmen
Various Author
Eene protestantsche mogendliche wordt door Rusland op den voorgrond gesteld, om de prerogatieven der Kerk van Rome snood aan te granden. Het tooneel voor dezen worstelstrijd verkozen, was Duwitschland, het hart van Europa. De geslepenheid waarmede Rusland de hinder- palen, die aan zijne plannen in den weg stonden, wist te verbergen, is niet minder verbazend, dan de behendigheid waarmede het dezelve heeft weten te boven te komen. Zijne overwinningen ontrrekken de moeijelijkheden tegen welke het te worstelen had, aan ons gezigt. Duwitschland was ontegenzeigkeit het gewest van geheel Zwropa, waar het minste beroering in het godsdienstige en in het politicke heerschte 1). Wel nu! ’t was dat land, hetwélk Rws/and had uitgekozen, om er de godsdienstige verbittering der middeneeuwen te vernieuwen. In Dwitschland was Pruis- sen de verlichtste aller mogendhen; het onderschelde zijne door zijne gematigdheid en door zijne verdraagzaam- lreid 2)., door zijne wetenschappelijke voortgangen en door zijne uitmuntende administrat. Nu, Pru m. issen was de agent dien Russland. Prussien was buitendien A ’ s Ps 1) Sedert den Westphälischen Vrede, is Duitschland het ge- west, dat het minste door godsdienstige geschillen is beroerd ge- worden. Ik heb met mijne eigenen oogen gezien, dat de Catholijken ende protestanten in eene en dezelfde kerk hunne godsdienst-oefe- ningen hielden en in zeer goede vers‘andhouding leefden, De Saksers eeren immers hunnen Catholijken koning, hoewel zij protestant zijn? Aant. van den Schrijver. 2) Wij nemen de vrijheid hier te verklaren, dat wij het met dea diepdenkenden schrijver van dezen brief, in dit put, in het geheel niet eens zijn. Rup. verbindenis niet na, en Zweden had het zu op eene buitengewone wijze door het hof van Rome beganstig geworden; het had concessien en voorresten verworven, zoodanig zelfs, als vroeger nooit eene protestantsche mogendheid had verkregen. Zoodanig is intusschen de kampvechter, dien Russland aan den Paus zou gaan tegenstellen. Om de rol van Prussen in dezen wél te vatten, is het noodzakelijk, om zijne belangen en zijne behoeften die betzelve door zijne antecedenten werden opgelegd ‘goed a. 2 5D te kennen, Laten wij een blik achterwaarts werpen en tot betweener-Congres opklimmen, waaraan Prussen zijne tegenwoordige grenzen en bevolkingen dank weten moet. P. Het doel van het congres was, om de vorsten in hunne rijken en heerschappij te herstellen, die door den oorlog op eene onregmatige wijze van dezelve waren beroofd ge worden: elke andere staatkunde zou Europa geschokt hebben, in stede van in hetzelve het evenwist te herstellen. Intusschen zag men Rusland, in de discussien van het congres, levendig aandringen om ten voordeele van Pruissen nieuwe grondverdeelingen te verwerven. Men zag het vooral aandringen op het verheffen van Prüssen tot eene mogendheid van den eersten rang. De inzigten welke Rusland bij dat verzoeck had, werden toen door de Staatsmannen niet dieper doordrongen, dan dezelye thans begrepen worden, ofschoon zij achtervolgens voor het oog van het tegenwoordige geslacht ontsluijerd worden. De stemming zijher tegenstrevers maar al te wel kennende, deed Russland met goed gevolg cen beroep, op den ter naauwernood bedaarden schrik, dien Frankrijk inboe- zemde, en, door zijne dreigementen bragt hetzelve de viecs tot zwijgen, die het reeds allerwegen Dedicated onto 3 Biet wist zich ook de wederkeerige jalousie. Ten nutte te Maken, en, door de schadevergoeding die het aan de voor- naamste staten aanbood, maakte het hen medepligtig-an zijne onregtvaardigheden ; zij werden zijne werktuigen. Op. wiens kosten werd Prwissen aldus verheven? Het protes. tantheschakser en het Catholikke Pöden werden beurtelen gekortwickt. Denemarken werden bei der het zweiten die Zweden aan hetzelver in ruil voor Noorwegen had aufgestau 1); de vorsten die de Rhijn-provincien beheerschten, werden aan den die deren gejagd en hunne vorstendomme nicht aan Prwissen overgedragen. Wenn nog meer is, de invloed van Prwissen in Düsseld, werd verhoogd door de vernietig van den voorrang van Ostenden, betwelk de weigering ten gevolge had, om dien vorst den titel van Duitsch Keizer terug te gevolge had, om dien vorst den titel van Duitsch Keizer terug te gevolge had. "Het met Engeland vereenigde Rusland, 't welk het het ingewijd, halde Zweden over, vriendschaps—betrekkingen met Napottron af te breken, belo dat het Zweden in het bezit zou stellen van Guadeloupe Noorwegen; wat nog meer is, dat het aan hetzelve g zou. De Guadeloupe werd vervolgens, op het tijdsti an Zweden afgenomen; doch Noorwegen behoord zijdige mogendheid, aan Denemarken: maar Rus: "geweld te verkrijger, wat men aan hetzelve beloofd niet in de mogelijkheid was, om zich met e coalitie te gen, waarin het gewikkeld was. Men zeide vervolgens a marken, dat het zich had te yreden te houden met Z" "De schadeloosstelling die Ostendenrik verkreeg, was loos berekend om zijn Germaansch karakter te verminderen, door de concessie van een grondgebied, hetwelk bewoond werde door een volk, dat niet van Duitschen stam en dat door geaardheid en door gevoel, aan Dwitschland vijandig was 1). Als gevolg van die veranderingen Werd Frank- rigk van zijne veroveringen in Ewropa beroofd, om de- zele af te staan aan mogendhen, die er geen meerder regt op hadden, terwijl Lage/and zijne aanwinsten in de kolonien moest afstaan. Derhalve hadden Engeland, Frankryk, Ostenrigk, Saxen, Polen, Denemarken, Italie enz. yan die reconstitutie van het Prwissen zelge, maar door Rws/and bewerkstelligd werd!. Pruissen kon evenwel ondanks al die tockenningen van grondgebied, welke alle ten koste zijner naburen en van al de groote mogendheden van Europa waren gedaan, geene magt verwerven, die hetzelve onafhankelijk maakte; het was altoos genoodzaakt om zijne toevlugt tot Rws/and te nemen, ten einde deszelfs heinde en verre verspreidde aan-winsten te kunnen behouden, Aan den eenen kant lag het open voor Frankryk, aan den anderen kant bezat het geen enkel middel om Rws/and te kunnen wederstaan. Zijne nieuwe bevolkingen verdeelden zich, met betrekking tot gevoclens en denkwijzen in drie klassen: Duitschers, Slavoniers en Franschen, behoudende elke klasse derzelver sympathie en betrekking tot Frankriyk, Saksen en Polen, alle overigens vijandig jegens Pruissen en de middelen bezittende, als zij genoeg bekwaam waren geweest om er gebruik van te maken, om dat rijk inwendig te verscheuren en uitwendig ten gronde te helpen. Zoodanig was het doorRws/and zamen-geflanste Prwissen; uit deszelfs aard geheel En al buiten de mogelijkheid zijnde om Rws/and tegenstand te bieden, zieht genoodzaakt om zich telkens naar dat rijk te moeten wenden, ten einde er een steun te vinden. Hieruit kan men genoegzaam afleiden, dat in elke daad van Prussen eene Russische inblazing moet verborgen wezen; en in elk zijner maatregelen, eene schrede naar het doel, dat Rws-land poogt te bereiken. De gevolgtrekking voert dus tot de gedachte, dat de aanval die door Prussen tegen het geestelijk gezag van den Paus is gerigt, eene oorzaak heeft waaraan Rws/and niet vreemd is. Doch wij hebben er een regtstreeks bewijs van in eene memo welke tegen het einde van het jaar 1833 door het kabinet van Sv. Petersburg opgesteld en in 1834, confi- Pommeren en met het eiland Rugen; doch aangezien het daarmée niet t eden was en al zijne krachten inspande, om Noorwegen terug te bekomen, werd Pommeren aan Zweden ontnomen, om bij Pruissen Geroegd te worden, Dusdanig was het voorwendsel; maar de eigen Like bewegreden was, het größte van Prüsse— Denken te vermeerderen en de mögenden te verzwärken, die over den in- en uittogt van de Baltische Zee bevelen: Denemarken door een daadwerkelij größer, welks bewoners aan hetzelve steeds vijandig waren; door eene acte van ongeregtigheid en door het gaande maken van de yijandschap van Denemarken zelve. ga, eenige opmerkingen over den staat, over de instellingen, over het administrativer stelsel en over de politie van Prissen, voorstellen. De gewesten die in 1815 aan Prissen waren toegekend, hadden ongeveer elf of twaalf millioenen inwoners. Der-zelver bevolking is na dien tijd geklommen tot veertien millioen. Prussen trad met omstreeks acht en een half inillionen in het Duitsch-verbond en de bondsdag mögte geenerlei contrdle over de achter blijvende drie millioen uitoefenen, die van Slavonischen oorsprong zijn en Prissisch Polen of Silezi bewonen. Vijf veertiende gedeelten dier bevolking zijn Catholijk 5 het overige is over het algemeen protestant. De Catholijk bevinden zich grootendecls in de aartsbisdommen van Posen en Gnesen, en in de provincién, die langs den Rhiyn gelegen zijn. Pruissen is lang vermaard geweet, door de bekwaamheid zijner ministers, even als zijn groote leest (prototype) Rusland. Dit rijk bedient zich van de talenten van vreemden, om Zijn eigene raadsvergaderingen te besturen; maar In regtstreekschen strijd met deze mogendheid, die zich slechts van gelukzeckers bedient, heeft Pruissen zich steeds beijverd, om mannen, wier naam, als staatsmannen reeds onwankelbaar gevestigd was, in zijn dienst op te nemen. De graaf Bernstörner, die deszelfs rädige gedurende two-jährigen, tot in 1831 heeft voorgezeten, was voorheen eerste minister in Denemarken. Toen hij in Prussischen dienst overging, kende hij volmaakt alle geheimen van den staat van het Deensche kabinet. Door die opvolging van bekwam ministers, zijn de finantien, die zich ten gevelige van den oorlog in een deerniswekkend verval bevonden. Opgebeurd geworden en het krediet van Prwissen heeft zich geworden. Het is er ook in weten te slagen om onderscheidenen der beroemdste letterkundigen van Dwitschland aan zich te verbinden, hunne werken hebben Prwessen cen naam verworven, die veel heeft bijgedragen om zijn invloed te vermeerderen. De Russische diplomatie heeft aan aan die omstandigheden zeer beendig eene wendingen te gven, door het overhalen der kleine Duitsche vorsten, om Prwissen in alle takken zijner administratie, als een voorbeeld te beschouwen. Die administratie is wezenlijk im alle deelen despotiek. Prwissen had in 1813. On der darauf hine medewerkingt, den oorlog te v erwerven, aan zijne onderdanen eenen constitutionelen vorm van gouvernement belöffn: sedert den vrede heeft het echter, stelsel- matig effjonvermoeid gearbeid om alle staatsmagten in den s monarchs. te vereenigen. Zijn leger staat op eenen eee  over iederen individu in het bijzonder daar. De grondregels van het gouvernement over de opvoeding en het onderwijs, geven het gelegenheid om zich in me- nigvuldige gevallen en op de willekeurigste wijze daarin te dringen, zonder in het minste acht te geven op de heil- zame uitoefening van het ouderlijk gezag. De scholen, de collegien en de universiteiten, liggen in allen deele onder de contrdle of inquisitie van het gouvernement. Het ge- tingste bevel, wat van den een’ of anderen minister uit- gaat, is toereikend om de bestemming van fondatien te veranderen, zonder zich in het minste over den fondateur of over den aard der fondatie te bekreunen. De koning benoemt de professoren , hij verandert dezelve naarmate hij het goed- vindt en regelt den studie-cursus. De drukpers is aan eene censuur onderworpen, die vooral gedurende de laatste ja- ren, ondragelijk streng is geworden; later zijn nog dekreten uitgevaardied , die zelfs de mondelinge discussien over som- mige onderweroen verbieden en zelfs de vrijheid van spreken belemmeren. Een minister van staat is zelfs in geneeskundige zaken voorzitter. De administratie der gemeenten, de provin- ciale organisatie, de handels-zaken, kortom, alles, alles wordt naar het welbehagen van het gouvernement geregeld, Deinvloed van den adel is geheel vernietigd. De jaarlijksche grondschatting is vervreemd. Alle traditioneele gebruiken, alle weldadige instellingen en costumen, die overigens het absolute gezag van den vorst beperken, zijn afgeschaft ge- worden. De wetten zijn voor het grootste gedeelte van latere dagteckening. De monarch is de eenige bron der wetgeving 5 de regterlijke magt hangt ook al van de kroon af. ~ In zulk eenen stand van zaken wordt het persoonlijk ka- rakter des monarchs voorzeker een voorwerp van het groot- ste belang. Een stelsel , zoodanig als wij zoo even hebben voorgesteld, zou moeijelijk kunnen worden verduurd, als het hof losbandig en buitensporig was; doch FREDERIK “WiLneLo heeft aan zijn hof het voorbeeld eener viekke- looze moraliteit gegeven; hij had in het koninklijke huis de naauwgezetste zuinigheid ingevoerd. Zijne leefwijze was eenvoudig, ofschoon onderscheidene zijner openbare daden willekeurig en onregtvaardig geweest zijn, was toch zijn huisselijk leven beminnelijk, goed en welwillend. Zijne devotie voor de nagedachtenis van wijlen de koningin , heeft hem de achting van een volk van romaneske ver- beelding verworven. | de Theol. art. Erastiens. — Zijne grondstellingen ten opzigte van het kerkelijk beheer waren het erastismus 1), tot zijneuiterste grenzen gedreven. De gewetensvrijheid dreef voorheen in Pruissen boven , doch thans bestaat zij er niet meer. De verschillende ker- ken genoten onafhankelijke door de tractaten gewaarborgde regten; die regten zijn door het gouvernement ter zijde ge- steld. Men kan zonder vergunning, geen gebouw voor de Godsvereering bestemd, meer optrekken; de goddelijkedienst mag zonder de vergunning van het gouvernement, in geen bijzonder huis verrigt worden ; de minister van eeredien- sten, brengt , door eene gewone ordonnantie, het eigen- dom van het eene kerkgenootschap , in de kerk van een ander over ; de kansel staat onder een even streng toezigt als de pers; de herderlijke brieven van de Catholijke Bisschop- pen, moeten door den president der provincie gecontrdleerd worden. ‘Nu kom ik aan eenige opmerkingen over het gedrag , dat Pruissen ten opzigte der protestanten zijner staten ge- houden heeft, hiermede zal ik mijnen volgenden brief aan- vangen, Davin Ross vAN BLADENSBURG. Vrijheid wan Onderwijs en het 3 Journalismus. Sedert vijf en twintig jaren hebben de Catholijken van Nederland vrijheid van onderwijs gevraagd en gereclameerd, maar het gouvernement bleef doof voor de klagten der Catholijke bevolking, die cindelijk in 1829 door een algemeen petitionnement die vrijheid yverzocht : de gevolgen zijn be- kend ; wij willen daar over hier niet spreken, wij hebben het meermalen gedaan. Genoeg, de vrijheid yan onderwijs werd niet toegestaan. Sedert eenige jaren zijn het niet alleen de Catholijken, welke over het gemis dier vrijheid klagen, en op het toestaan derzelve aandringen; ook zij, die zich van de hervormde Nederlandsche Kerk,-zoo als die thans bestaat, hebben afgescheiden, hebben die vrijheid meer- malen in petitien aan de Tweede Kamer verzocht; maar alles vruchteloos. Eenige maanden geleden, drongen wij op nieuw op een algemeen petitionement aan: die stem vond weerklank, niet alleen bij onze gelössenooten, maar bij allen, die in eenen constitutionelen staat, ook constitutionele inst Sellingen verlangen, en eindelijk begrepen, dat een onderwijs-monopolie hardnekkig in stand houdt, en uitsluitend over het onderwijs, onderwijs en enden wijs, onderwijs en enden heerst, onderwijs en enden heerst, onderwijs en enden absolutismus, maar ondraaglijk despotismus uit. Erastismus. Aldus genoemd naar zekeren Engelsch die gedurende de burgeroorlogen in Engeland, in 11 Hij en zijne aanhangers beweerden, dat de Ker betrekkelijk de discipline, dat zij geenerlei eeft o en decreten te maken en nog minder, om straffen te daarvan te ontslaan, te excomuniceren enz. = Lie Bur. Van daar dat men zich in schier alle provintien onledig hield met het opstellen van adressen aan den koning, van welke enderscheidene. aan ons toegezonden werden; allerwege maakte men zich bereid om dezelve teekenen, in sommige plaatsen was dit reeds geschied, toen..... dat alge meen petitien werd tegengehouden, zelfs door mannen, die het teekenen van petitien in 1829 hadden bevor der er zelven het voorbeeld van gaven. Ode wijze werd de stem der onaf hankelijke periodieke pers, de invloed hebbende stem der organen van het Catholicismus gesmoord; tot schande der Tweede Kamer in dubbelen getale, wier taak het was, om over noodig gebrekkige grondwet te rädplegen, hoorde men leden dier Kamer hevig tegen hevig tegen hevig tegen hevig enregelen staat uitvallen; en sommigen, die vroeger hoogen prijs op os Catholijk orgaan stelden, lieten zich hier en daar ongunstig over hetzelve uit, hoewel noch onze principes, noch onze taal veranderd zijn.....! Zoo inconsequent is de mensch: men wil vrijheid en regt en tracht het betreden van den eenigen legalen weg om beiden te erlangen, door tegenwerking en afkuring te beletten! Uit echte bronnen wordt ons uit’s age gemeld, dat mannen, van welke men zulks minst verwachten zou, zich aldaar sterk tegen het journalismus hebben uitgelaten: menschen, 200 zcide men, die halye en dikwijls nog minder dan halye k. ennis yan zaken hebben, spreken in de dagbladen over alles, maken alles publick en bedeutend, daardoor alles, — Und, als het journalismus niet meerdere discretie had, dan men zich verbeeldt, zou het on niet moeijelijk vallen, om openlijke bewijzen te leveren, dat wij betrekkelijk zekere zaken niet half, of minder dan ten halve onderrigt zijn, en, gelukkig voor de eendragt, aanhoudend onderrigt worden; zoo als men uit het zoo even vermelde, wel bespeuren zal....! Wie de regten der Kerk, de vrijheid van godsdienst en onderwijs ernstig wil, schuwe het journalismus en de publicitéit niet, en trachte die niet verdacht te maken; want het zijn in onze dagen krachtige en grondwettige middelen, om verkeerdieden aan te wijzen en te doen verbeteren! Ook durven wij gerustelijk verzekeren, dat de publieke opinie der Nederlandsche Cutholijken, tenopzigte van ons orgaan zoodanig gevestigd is, dat het laken of verdacht maken onzer heilige bedoelingen, die geene andere strekking hebben, dan het handhaven van de regten der Kerk Het verwerfen van volledige gods-dienst-vrijheid en vrijheid van onderwijs, door legale en grondwettige middelen, gewisselijk eene geheel andere uitwerking zouden hebben, dan zij, wier denkwize ten dien opzigte schijnt veranderd te wezen, zich verbeelden. Er is reeds veel, datin ’t oog loopt.... en wat eigenliefde vaak niet ziet, wordt door anderen duidelijk bespeurd ! Wij zeggen dit niet uit gekrenkt eergevoel , nict om alles | te bederven, niet om te roemen of te dreigen , God behoede ons tegen dat alles! Veel liever, God weet het, zouden wij over vele zaken zwijgen, die wij nu slechts even aan- roeren, doch waarover wij veel. zouden kunnen zeggen , als niet de heilige regten , die wij cene zoo lange reeks van jaren hebben verdeedigd, dien moeijelijken pligt van ons | vorderden , en waarbij ons hart menigmaal hevig ontroerd en geschokt wordt. Liever zouden wij geheel andere on- derwerpen behandelen die meer voedsel voor de ziel ople- veren , als wij de heilige regten der Kerk, de volledige godsdienstvrijheid en de vrijheid van onderwijs in ons va- derland geterbiedigd en gewaarborgd zagen, maar: helaas ! Van dat gelukkig oogenblik zijn wij welligt verder dan men denkt, verwijderd; maar dat is niet de schuld van het journa- lismus 5 *tis niet de schuld van de publiciteit; maar van intrigues, die in onze dagen, bij eene publicke opinie als die der Nederlandsche Catholijken , en bij algemeene over- tuiging van het nut der publiciteit, niet verborgen kun- nen blijyen! Om_nu te begrijpen , wat men bewerkt heeft, door het algemeen teekenen van petitien of adressen ten behoeve der vrijheid van godsdienst en onderwijs te beletten, behoeft men slechts te lezen, wat het walgelijk Handelsblad , uit het semi-officieele Journal de la Haye (welke twee bladen elkander, sedert eenigen tijd, kluchtig, maar wat lomp, den bal toekaatsen) in zijn nummer van donderdag 19 November heeft overgenomen. Wij lezen daar: Het Jowrnal de la Haye'bchelst het volgende berigt : - 5, Naar de inlichtingen, die men ons’ wel heeft gelieven te gevens houden wij het er voor, dat de klagten nopens het lager onderwijs, DIE BIJ DE REGERING ZIJN INGE- KOMEN , geenszins 200 algemeen en zoo talriyk zyn, als men uit het artikel van het Handelsblad, nopens het on- derwerp , hetwelk wi gisteren hebben overgenomen, zou kunnen afleiden. Wie had nicht gelijk, het journalismus, dat uy toeriep: dat het adressen aan den koning regene, of zij, die u van het petitioneeren hebben afgehouden? Wie had hier het theeste doorzigt 2? Wie heeft er de schuld van, dat een Journa/ de la Haye en een Handelsblad nu met uw stilzwijgen den spot drijven?. Maar weet het Journal de la Haye dan niet, dat niet alleen de geheele onafhankelijke periodieke pers de vrijheid van onderwijs voor de Catholijken, deafgescheidenen, en wie. het verder verlangen mogten, heeft gereclameerd, maar dat al de Noord-Brabandsche Kerkvoogden, gezamelijk met al de Aartspriesters der andere provincién, in een adres an den afgetreden koning het verlangen naar godsdienst vrijheid en vrijheid van onderwijs hebben uitgedrukt; om niet te spreken van hetgene, wat later aan onzen tegen-woordigen koning mondeling is gezegd geworden. Hoe dit zij, koning Wittem IL, heeft wijs, voorzigtig en staatkundig gehandeld door het benoemen eener commission ad hoc; en wij mogen van de wijsheid der leden “van die commissie en van de ronde en bekende regtvaar-digheid van Zijne Majesteit, onder Gods zegen, alle goeds verwachten 3 en wij achten ons gelukkig, de Catholijken van Nederland te kunnen berigten (wat zij zonder het journalismus niet weten zouden)! dat reeds op sommige plaatsen jverige Catholijken zich vereenigen, om door eenparige beden, dien goddelijken zegen over den arbeid dier commission en in het bijzonder wijsheid voor den hooggeschatten Bisschop, die er deel van uitmiaakt, af te smeken, en dat men ons yerzocht heeft, dit door middel van ons blad te willen mededeclen; opdat ook de Catholijken van andere plaatsen, zich tot dat einde met hunne broeders in het gebed vereenigen zouden. Hier en daar worden er met dat doel novenen gehouden, intentien gelezen, aalmoessen gegeven! Zoo vurig is overal de wens ch naar vrijheid van onder-wijs: en even vurig, wij kunnen het stellig verzekeren, naar volledige godsdienstvrijheid, die een einde maakt aan alle die bemoeijingen van staatsdienaren met kerkclijke za-ken, welke gedurende vijf en twintig jaren zooveel onrust en verdeeldheid in Neder/and hebben te weeg gebragt en waarvan, Z00 er nict spoedig een einde aan gemaakt wordt, de noodlottige gevolgen te laat zullen worden betreurd. De @peenten. Groot was de verwachting, welke de natie van den nieu-wen minister van financien had, die nog klom toen Z. M. In de troonrede te kennen gaf, dat er geene nieuwe belastingen te wachten waren; groot was alzoo de telegraphistelling bij de voordragt des ministers, wel niet van eene miewwe belasting, maar van eene belasting, die nog veel erger, dan cene nieuwe is; wijl daardoor onderscheidene belastingen, waaronder die op de onmisbaarste voorwerpen en levensbehoeften gelijktijdig aanmerkelijk worden verhoogd: wat dan ook weder voornamelijk, op de min gegoede, arbeidzame ep geringe klassen drukt; wat.door eene nieuwe belasting, b. v. op artikelen van weelde, enz. het geval niet zou zijn geweest. Dat het niet belasten dier’ voorwerpen, bij het voorstel om de belastingen op de noodwendigheden des levens enz. door opcenten te verzwaren, algemeen misnoegen moest veroorzaken, had de heer Rocnussen gemakkelijk kunnen voorzien. Niets was geschikter om hem, reeds bij het intreden zijner ministerieele loopbaan, inpopulair te doen worden, Of de Tweede Kamer, na alles, wat daarover reeds yezegd en geschreven is, de opcenten z Al durven toestan, 390 kunnen wij niet beslissen. Maar zou de heer Rocuussen het opcenten-voorstel niet kunnen intrekken en een ander middel ter voorziening in de hehoeften des lands, kunnen voorstellen, *t welk gelijktijdig geschikt ware, om door de progressieve vermindering van hooge interest gevende effecten de finantien van den staat aanmerkelijk te yerbete- ren, waartoe, onder andere, het volgende plan, door de Viissingsche Courant van Dingsdag 10 November 11. zeer geschikt schijnt. *, lo. In het te kort, dat de voorgedragene begrooting, zoowel als de algemeene nu opengelegde toestand van ’s Rijks financien blijkt op televeren, zal worden voorzien door eene GEDWONGENE HEFFING OF DE INKOMSTEN boven de f 1000. — volgens cen percentsgewijs, naar gelang der hoogere inkomsten, opklimmend tarief. 5, 20, een commissie zal worden benoemd van kundige en bezadigde mannen, belast met het voordragen van zoo- danige wijzigingen, in de grondwet, als in verband met de behoeften der natie en de bekend gewordene financiele gesteldheid des rijks, aan dezelye noodig en doelmatig zul- len voorkomen. En wat zou verhinderen, daaraan onder de nu jeug- dige regering nogmaals de hand te slaan? Het erkennen, dat men de vorige keer te weinig gedaan had? Maar kan het do nog onbekend zijn met hetgeen men mw is te weten gekomen, — dat wij in eene begrooting te yoor- zien hebben, van welke de uitgaven met ruim 63 millioen’ nog verre af zijn, geheel te kunnen worden bestreden, — hiervoor niet tot eene,voldoende verontschuldiging strek- ken? a En wij vragen het eens, of de benoeming op dien grond, eener zoodanige commissie niet van de uitstekende liefde en belangstelling in het lot van Zijn  uitgeschreven, drukkende op de groote inkomsten, b. v. boven de f 2500. — met inachtneming van eenige omstandigheden, met opzigt tot den toestand en het getal leden der huisgezinnen, aan welke belasting eenige rente van 2!/, ten honderd kon worden ver- bonden; en van welke de opbrengst zou moeten-bestemd zijn:. Voor schuld. Teng voor 1/10 tot vermindering der meest algemeinen drukende belastingen. 200% voor 1/10 tot uitloting en aflossing a pari dernummers an de recepissen der schuld-belasting te gven, waardoor dit papier voor de houders, niettegenstaande den lagen intrest, eene hoogere waarde zou erlangen dan 50°/o, bezwaar der belasting alzoo voor hen nog minder n bar zou doen zijn. ee Men houde overigens hier bij welin het oog, bezitters der groote inkomsten daarenboven ook mec den deelen in de vermindering der lasten, welke vooruijen, zoo uit de 4/10 daartoe jaarlijks der schuldbelasting aangewend, als uit de jaarlijksche intressen, door de intrekkin renten belaste schuld. ih ge BE tad ws. Saas de helft tot inkoop der hooge renten gevende der mel a ee f. Door dit middel zou men noodzakelijk met elk jaar in de ophefling van lasten, in de vermindering der schuld, en in de verhooging van het nationaal crediet vooruitgaan en dit laatste zou niet weinig gunstig wer ken op den prijs van die soorten van ons staatspapier, welker aflossing nog niet aan de beurt lag. Men zou op die wijze, op eene wis-kunstig zekere wijze, den standaard der rente van lieverlede vermindern, en daardoor aan alle takken van handel en industrie meerdere ruimte en gemak tot ontwikkeling bezorgen. Het bezwarende van den maatregel zou overigens slechts drukken op dezuiken, voor welken dit niet zou kunnen gerekend worden een merkbaar bezwaar te zijn. Het gestorte kapital, zoolang het niet was uitgeloot en a pari afgelost, bleef altijd 2½, pct. rente geven, en zou, als erfdeel voor hunne kinderen, alles behalven zonder-waarde of beteekenis zijn; en hoe menigeen belegt ook nu geld op renten, hetwelk hem luttel meer dan 21½ intrest geeft! Hij. zou nu slechts yerp/igt worden, aan den Staat de- zelfde mate van vertrouwen te schenken, als aan die ai- dere wijze van geldbelegging. Hierdoor kon men ook onderscheidene andere zaken ontgaan, welke zijn voorgesteld, als; », Eene belasting op de renten. », Reductie derzelve,. », Vermindering van hooge bezoldigingen. », Nieuwe of hoogere belastingen op vele artikelen van weelde, enz. enz. ; », Want de door ons yoorgestelde belasting zou. juist diegenen treffen, te welker laste men dat alles zou willen » brengen. En zou men vreezen, dat door zulk eenen maatregel in te yoeren, de welgestelden in den lande zouden worden entstand en tegen de regering ingenomen? Moeten zij niet zelven erkennen, dat de wet der noodzakelijkheid hier gebiedt? Dat het onmogelijk is, langer op den ouden voet yoort te gaan, zonder tot bedenkelijke uitkomsten en botsin-gen te moeten komen? Dat door dien maatregel de waarde van al hunne an-dere bezittingen en het veilig genot van dezelve meer dan ooit zouden worden verzekerd? Dat de algemeene tevredenheid, de rust en orde onder de *zeer talrijke klassen der natie er door moeten bevorderd en bevestigd worden? Dat het er verre afis, dat alles van hunne zijde op-offering wezen zou? Dat het nationaal crediet er reuzenschreden door zou maken, iets waarvan zij zelven inzonderheid het voordeel en de vruchten genieten zouden? Dat er geen minder drukkend en meer doelmatig mid-del, om, in plaats van de toekomst nog verder te be Zwa- ren, dezelve integhele te verligten, voor de hand is? En zou dan nog daarenboven de liefde, de gehecht- heid, de dankbaarheid en tevredenheid van dat talrijke gedeelte der natie, welks lasten men zoo blijkbaar zou toonen te willen verligten, bij de regering voor nets moe- ten worden geteld? Zou het als onverschillig te beschouwen zijn, met welken geest die massa’s yoor de regering zijn bezield?. Werre van daar, zoo wij meenen. Wij gelöven dus in gemoede, dat de door ons aan de hand gegevene middelen de ernstige overwegging, z0wel van den heer Rocnussen, als van de regering en de vertegenwoording, in den waarlijk hagchelijken financielen toestand, waarin ons land zich geplaatst ziet, inderdaad verdienen; en daaryhet in zulk eenen toestand de pligt is van ieder opregt vaderlander naar zijn vermogen tot het allem het mögen, hebben wij ook nu weder gemeend, deze onze inzigten en beschouwingen niet te moeten achterwege houden. CORRESPONDENTIE. BRIEF van den Hoogw. Heer J. L. Stupacu, Vica-Fius-Apostolicus in Zweden. Zeer geliefde Heer! Uwen lieven brief van de vorige maand, was voor mij hebt bewijs, dat gij mij niet vergeten hebt. God vergelde uvoor uwe liefde. — Ik verwacht dagelijks gunstige naigten van den Eerw. Heer van DE BEEK, zoowel aan-ganden den staat zijner gezondheid, als aangaande hetgene waarmede ik hem belast hebt. God zegene zijne Wegen en behoude hem voor den wijngaard des Heeren 1). Ik zal hem wel is waar, zoo spedig niet wederzien, want nog voor dat hij bij mij komt, moet hij, zoo het Gode be- haagt, de Catholijken in Noorwegen bezoeken, die mij reeds zoo lang ter harte gaan, zonder dat het mij mogelijk is, hen cen Priester te zenden, Wat ons hier betreft, wij volgen tot hiertoe steeds dezelf- de stille wegen, ofschoon wij van dag tot dag meer aan- gevochten en uitgekreten worden, even als of wij reuzen waren, die gereed staan om land en volk te verslinden. Daarover is sedert den tegenwoordigen, reeds sind meer den 10 maanden vergaderden Zweiten rijksdag, z0o-veel uitgelekt, dat het voor ons in het geheel geen rajekal, meer is, Waarvoor men ons arme menschen aanziet, Het is, even als of een gevaarlijk vuur in ons kerkje besloten is en cen gedeelte der Zweden gelooft,, dat dit vuur, bij de geringste vpening der kerkdeur, naar buiten slaan en het Zweedsche volk verteerén zou; weshalve men heeft voorgesteld, om eene wacht voor die leven bedreigende deur te plaatsen, ten cinde dat vreesselijke yuur zorgvuldig opge sloten te houden en het gevaar van de zorgloze menschen, die groote kinderen, af te weeren. Het is geen scherts, lieve vriend! wat ik u hier meldes het voorstel werd werkelijk in den vergaderden rijksdag gedaan, strekkende, om elken. lutherschen protestant, die het wagen mogt, zijne nieuwsgierigheid te bevredigen, door het beschouwen van het inwendige der Catholijke Kerk, in deze stad, met e Eine beute van der dertig daäders yoor zijne vermeteheid te straffen. 1) Op Maandag den 21 September jl. is de Eerw. Heer van pe Beek van hier naar Parijs vertrokken, met yoornemen, om ter bespoediging, zijne reis naar Rome met de stoombooten te doen. Doch_wij hebben tot hiertoe geenerlei tijding van Zijn Eerw. ont~ vangen. Ae — Of de vergaderde vaderen des rijks, het voorstel al of nict zullen aannemen; is tot op dit oogenblik nog onzeker. De zwarigheid ligt slechts hierin, hoe deze wet zou moeten worden uitgevoerd, daar het niet anders zou kunnen geschieden, dan door eene altoosdurende belegering van de deur der Catholijke Kerk. Welk eene eer zou het voor onophoudelijk eene lijfwacht voor dezelve te hebben! Deze eer zal aan de nieuw gebouwde en pas korte-lings geopende methodisten kerk miet te beurt vallen, wantt tot aller verbazing heeft dezelfde man, een geleerde doctor theologie, die het Catholijke Altaar dertig daalders (wiginta argenteos pretium appretiati, Marru. XXVII, 9), waardig achtte, de deur der methodisten kerk, geen penning waard beschouwd, maar hij is zelf, als de cerste, op ongewijden grond, door de opene deur, binnen gestapt, door zijnen voet, aan de methodisten kerk, de wijding pogende te geven. De geleerde prediker heeft dezelve werkelijk. Me met een feestrede, die meer dan drievierde uurs duurde, op zondag voor Allerheiligen ingewijd, en van dat oogenblik af, is zij voor alle man geopend en ingewijd verklaard. Niemand in het geheele land kan vatten, wat daarmede beoogd zij, dat het ijverigste lid van den geestelijken stand bij den rijksdag, een ware kampvechter der lutherschen, een ware kampvechter der lutherschen, een ware kampvechter der lutherschen, een ware kampvechter der kampvechter, voor 20 maanden plegtig en openlijk, voor de geheele we-eld, met de hardste woorden, het anathema heeft uitge-sproken. Welke spedige verandering! Wie van de een-voudige ongewijden, kan zich deze plotselinge verandering der geestelijkheid als natuurlijk verklaren? Als zij mij slechts wilden rade, — dan zou ik hen den sleute! vin dit geheim kunnen geven! — Ik moet u bekennen, vriend! dat de lust mij bekroop, om op den dag dier zonderlinge kerkwijding, met de zich verdringende en inloopende schapen, ongemerkt den stil in te gaan en te hooren, niet wat, maar hoe de politische prediker zijne zaak voordraen zou, Vooruit wetende, dat ik mijn deel daaraan zou hebbewe Ik bekwam hetzelve ook; het was voor mij eene oef Ein geduldenen in der liefste, welche später: Heer, vergeefenen, werden zij werden niet wären. Overigens zat de theologischen doctor's op gloeijende kolen, toen hem de inhoud zijner redevoering aan het kapittel der kerk- scheuringen voerde en hij er niet buiten kon van te erkennen, dat alle hedendaagseflaats hebbende kleine scheuringen, een groot gegelukyzijn; doch dat die groote scheuring (de zoogenaamde teformatie) daarentegen, op zich zive wel het grootste geluk geweest is, maar nu in het zigt- bare gevaar yerkeert, van in plaats van als een schependra- gende strogm zich in de zalige zee uit te storten, gevaar loopt vand@jch in honderd beekjes in het zand te verliezen. Doch wast zu het dienen u langer hierover te onderhouden en het ruig te tooneh, dat tk op de heide geplukt heb? Ik wil u liever zeggen, welke gedachten mij overstelpt hebben, middelerwijl ik onder de menigte des nieuwsgie-rigen volks, de vier witte muren van het methodistische kerkebewegen beschouwde en waardoor ik den redenar en zijn. redevoering vergat. — Wie heeft deze groote kerk gebouwd? Zoo vroeg ik mij zelve af. Het antwoord was: het methodisten genootschap te Londen, hetwelk de aanmerkelijke som geld, zonder veel daarom gebeden te zijn, en in alle stilte, zonder karigheid, daarvoor gegeven heeft. Doch, er zijn immer geen methodisten in Zeden maar enkel lutherschen en Catholijken. Daarvoor is de kerk juist gebouwd geworden, opdat eerst de Catholijken en ver-volgens de lutherschen tot de secte der methodisten zou- den overgaan. Een heerlijk yooruitzigt voor hem, die zich de moeite getroost om zijn geld niet te sparen. Met de Catholijken zal het niet moeijelijk, vallen, want deze arme menschen, welke van alle kanten gekneveld worden, hebben sedert jügen de halve wereld van hun noodgeschrei moeten doen weergalmen, om eenige:duizenden dakpannen te bekommen, ten eenige:duizenden dakpannen te bekommen, ten eenige:duizenden kunnen bezoeken, zelfs niettggenstände zij onophou-delijk om hulp roepen en hun nood-overal bekend maken. — Er is geene stad in geheel het- uitgestrekte Scandinayie, waar zij zich niet bevinden en verlangend naar hulp uit- zien. Wie erbarmt zich over hen? Geen enkel Catholijken genootschap, geene enke Le associatie in Europa, alle verrenigungen voor de missién, vestigen hunne oogen verre over — den ogen en laten hier duizenden hunner gelöschten in geestelijk en luchamelijk gebrek omkomien, en ter prooi voor den eersten den beste, die zich aan hen opringen en zijne kettersche kerkdeur voor hen openzetten mogt. Wat moet ik aan deze verlatenen antwoorden » die mij van alle kanten hun nood klagen?,, Bhjft getrouw en standyastig en yolhardt ten einde toe! Ik heb geene schoenen voor hein, dien ik u 00 gaarne tot troost, ver verständig en onderrigting zcnden zou? — Zal dit antwoord wonderen doen? Dan ware het zeer gemakkelijk de wereld te overwinnen. Wie gelöst dat het de geringste uitwerking doen zou, heeft nog nimmer zijne oogen op: de wereld gevestigd, en het allerminste nog op die wereld, aan welke ik dit antwoord geven moet. Dat ik mij over dezen toestand bedroeve en over denzelven menige verborgene traan storte, is u ligt begrijpelijk, trouwe vriend. Wat mij het meeste smart, is, te moeten zien, dat de juiste tijd om in dien nood te voorzien, verloren gaat, — en ik voorzie welligt niet onduidelijk, als ik beweer, dat het — berouw waarschijnlijk te laat komen zal. De Catholijke mis- sie-vereenigingen, zullen het zich berouwen, dat zijhunne - hand zoo lang voor het Noorden van Europa gesloten heb- ben gehouden. Eenmaal zullen hen de oogen wel open gaan 3 God geve, dat het niet te laat gebeure. Mijne stem is te zwak om hunne ooren te treffen, do. stem zal mede spoedig verstommen, harnas gejaagd heeft, zonder echter de zoo lang ingro pene hulp te erlangen, waardoor het gevaar vergroot in geenen deele verminderd is geworden. Doch alles aanbevolen. ite - U in de liefde des Heeren groctende, b Uw Srupacu, / Stockholm, den 6 November 1840. — 4 s. fen oar ook. deze zwakke * 1 zij door haar ge. — roep het vijandelijke leger uit den slaap gewekt en in het — + Nummer 49, — MARR WVASVUVATAAUN AN PROC VPALR LEGER DUBE DUTER EREDAR UALEESURAEEDRULCOCULAUUTULEUARRAABRUNAGOA -! 393 5 DECEMBER 1840, WVOTATRAY CATHOLIJKE NEDERLANDSCHE STEMMEN. OVER Godsdicust, Staat-, Geschichte en Letterkunde. Als Jesus dit gezegen hab, hebbende de oogen ten Hemel opgeheven, zeide Hij:..... Heilige Vader bewaar hen, die Gij mij gegeven hebt, in uwen naam; opdat zij een zijn gelijk wij... En tk bid niet alleen voor hen, maar ook voor degenen, die door hun woord in mij gelöven zul-len: opdat zij allen één zijn, gelijk Gij, Vader, in mij en ik inU: dat xij ook in ons mogen één zijn, opdat de wereld geloove, dat -Gij mij gegeven hebt. En ik heb hun de heerlijkheid gegeven, die Gij mi gegeven hebt: opdat xij zouden één zijn, gelijk wij ook één zijn. Ik in hen en Gij in my, opdat xij volkomen één zijn: en dat de wereld wete, dat Gij mij gezonden hebt. Joann. XVII. Het surgav yan DE CATHOLIJKE NEDERL. STEMMEN, 1s vx GRAVE, (Beaatsnenstraar, B. No. 28). Op dit blad, *t welk alle Zaturdagen met een Nummer wordt yervoled, kan worden ingetekend aan alle Postkantoren en bij de voornaamste Boekverkoopers in het Rijk. Het wordt met den post verzonden voor den prijs van f 8-50 in het jaar; bet half jaar of kwartaal, naar evenredigheid; zullende de betaling bij kwartalen moeten geschieden. Alle abonnementen kun- men worden opgegeyen aan het Post Kantoor te Grave; geene andere dan gefrankeerde stukken en brieven zullen door de Redactie worden aan het Postkantoor tegen betaling van 15 centen zegelrest. - Yoor Belgié kan men abonneren aan het Postkantoor te Antwerpen. ‘TWEEDE BRIEF. - Sedert dat Prussen zich met Rusland en Ostend, betrekkelijk de verdeeling van Polen verstond, toonde de prins van Leswe, die door de keizerin Caruarina II gebrückt werd, aan Freperik den Groot, hoe sterk zijne magt zich zoude uitbreiden, als hij zich tot patriarch der lutherschen aanstelden als hij van den monarch van Prussen bet opperhoofd van het protestantismus maakte. Dat denkbeld trof Freprik, en sedert dat oogenblik, is het Berlynsche kabinet nooit uit het oog verloren. Om dat doel te bereiken, heeft het Berlynsche kabinet nooit uit het oog verloren. Er werd reeds in 1789 eene commissie aangesteld, om te raadplegen over de middelen ter uitvoering van dat ontwerp; maar zij bragt geene resultaten te weeg; bet voorgestelde plan scheen onuitvoerbaar en er werd van gezien. -REDERIK WILHELM vatte nienwé hoop op, toen hij ‘in | verpligt was eene schuilplaats in Sz. Petersburg te zeken. Ook begon hij, dadelijk na de herstelling van den vrede aan cene nieuwe liturgie te-arbeiden. In 1822 ver- scheen het beruchte document Agenda genaamd, waarin de koning, een beroep op de protestantsche kerkelijken van | geschillen, welke de gemeenten verdeelden, en zich te vere- nigen, om-eene nieuwe kerk te vormen, waaraan hij bij voorraad den naam gaf van eyangelische kerk. Men bemerkte in de constitutieve artikelen dier kerk, die door eene zonderlinge taal-omkeering, als fordamente leerstukken des Christendoms, politicke grondstellingen, vermeld, wier noordsche oorsprong gemakkelijk te herkennen is; men wordt ook getroffen door de opmerkelijke overeenkomst der nieuwe liturgie met de vormen en de gebruiken der Grieksche kerk. Het jus patronaius 1) der kroon en de invloed, dien het gouvernement uitoefende op hen, die over de benefi- cién beschikten, bewogen de meeste kerkelijken tot het aan- nemen Vien het nieuwe rücken, zonder veel aarzeling. De aegeven werden met de versierkelen van den rooden Arend verd, naar de Russische manier ’t welk de bedienaren van den godsdienst met de eereteekenen van ridderorden decoereert. Bij eene koninklijke ordonnantie, die in 1832 verschreiben, werden de soldaten en hunne familiten zonder acht te slaan op hunne gelöstbegrippen, onder het opzigt van enen veldprediker der evangelische kerk gesteld. Hunne kinderen werden in de nieuwe Icerstellingen opgevoed, en het gouvernement vorderde dat allen, Catholijken of protestanten, eens in de maand den nationalen godsdienst zou- den bijwonen. Het gouvernement, bevindende, dat deze 