gtu_32400002774481_5
None
In de rekening en verantworten aan de algemeine versgadering van de societé Evangélique te Geneve gedaan, en die ten tête voert: zksDK JAARGETIJDE, vindt men de aanwijzing der Fransche departementen, in welke die ijver het werkzaamste is. Deze zijn onder anderen: U'Isére, Sadne et Loire, la Meurthe, le Jura, le Bas-Rhin. les Vosges, la Haute Sadne, doen opmerken, dat hij eenigen weerzin gevoelde tegen het presideeren eener vergadering wier wezenlijk doel hem niet volledig bekend was. Hij zeide, dat hij, na het plakaat met de grootste aandacht gelezen te hebben, verpligt was, te erkennen, dat hij het be-schouwde als een der zonderlingste stukken, die hij ooit gezien had en dat, ingevalle de Chartisten het oogmerk hadden, om zich ondersteunen. De Heer J. J. Murray, deed vervolgens eene redevoering, waarin hij verklaarde, dat de uitnood Lingang nach zijn mening een boosardig stuk was, waarop men generlei acht staan moest. De Heer Crancy secretaris van de commissierten der Chartisten, trachtte gehörte verwerfen; doch hij kon er niet toe komen, waarop eene verschrikkelijke verwertung in de vergadering ontstond; de Chartisten vedangen bang te worden voor mishandling, en riepen: "Geene dolken!" — "Vermoordt ons niet!" — "Een hunner gedelegueerden vroeg, of men hen dan zou veroordeelen, zonder hen te hooren, waarop de vere gadering antwoordde: "Wij willen u_niet-hooren." Toen riep er eene stem: "Is dit dan de zoo hooggeroemde vrijheid van het Iersche volk?" Na eene lange en woelige zitting stemde de vergadering de volgende besluiten. Dat zij in geenen deele onder doet, voor eenig geelte der natie in standvastige en getrouwe geheiligde zaak, der burgerlijke en godels-le Doubs, la Céte d'Or, le Puy de Déme, la Haute Marne, UYonne, le Nord, zonder hier te spreken van de steden Pa Ya en  grootste getal onzer Evangelische arbeiders bezig houdt, Drie jaren eden, met die Evangelische arbeiders ondernomen, telt dage werk tegenwoordig vijf hoofdstatien, aan de zorg van vijf herders toevertrouwd. (Over de Catholyke Religie in het kanton van Geneve, bij Denru, au palais-Royal.) In Amerika, hebben vier Protestantsche genootschappen gedrückt. Der konatschöpften van werken en bladzen gedrukt. Het genootsch. der Zondagschöpf, 371,902 werken 30,000,000 bl. Het Godsdienstig Tractat-Genootschap... 640,1 — 26,268,729 — Het Godsdienstig Tractat-Ge- nootschap voor H y 121,614 — 3,584,443 — idem. Ge ere <ie. e? ere Totaal.. «1,987,902 werken858,043,401 bl. 2 — 296 — dienstige vrijheid of in den wensch om die vrijheid, door alle Yegale en constitutioneele middelen uit te breiden. Dat zij met gevoelens van afschrik en verontwaar-diging de handelingen beschouwt van individus, die zich in Engeland Chartisten noemen, die onder voorwendsel van de regten en vrijeden des volks uit tebreiden, zich boven alle wetten hebben gesteld, de barbarste en de brutaalste buitensporigheden hebben began, en daardoor de zaak, die zij voorgeven fe verdedigen, hebben vertraagd en bezoedeld, met opoffering van het leven en de vrijeden, het leven en de vrijeden, het leven en de vrijeden, ten einde zich met de ‘Chartistische confederatie te vereenigen, en zij vermogen is, den vrijeden, den vreden en de welvaart des lands ter harte nemen, om alle verbindtenissen met de Chartisten te verwerpen. Dat hun beroemde landgenoot Daniéx O’ Connewt. met regt het onbeperkte vertrouwen van Jerand verdient, wegens de regtschapenheid, de zuiverheid en het uitstekende talent, waarmede hij de pogingen des Volks heeft bestürst, verkrijring der godsdienstige vrijheid, en dat hetzelve alleen door-hem kan: worden geleid in deszelfs pogingen om het volledig bezit van zijnge regten en vrijheden te bekommen.” Na deze besluiten te hebben gestemd, scheidde de vergadering, met een driewerf herhaald vivat! Der eere van de Koningin en van Danien O’ Connetu. Naauwelijks was de vergadering gescheiden of er werd eene andere gehouden, door de leden der Tras des Union (handelvereeniging), in de zaal der koren-beurs, onder voorzitting van den Heer Brennan. — In die vergadering werden de Chartisten niet beter onthaald. Die vergadering stemde het volgende besluit. Terwijl de vergadering medegevoel heeft met het lijden en de outbeeringen der werkende klassen in England; terwijl zij den kommer, waartoe ze gebragt zijn, betreurt, en volkomen met haar overreenstemt, betreffend de dringende noodzakelijkheid eener prac tische en grondige hervorming, verschilt zij eeniglijk, maar volkomen van die klassen, wat betreft de toe-passing der phijsieke kracht, tot verkrijging van de regten, die haar onregtvaardiglijk geweigerd worden; zij is volkomen overtuigd, dat die groote en uitgebreide principes niet kunnen zegepralen, dan alleenlijk door morele middelen. Zij keurt derhalve de invoering van het Chartismus in Jerand ten sterkste en nadrukkelijk af, zij heeft besloten, zich daartegen te verzetien, door alle legale middelen, die zij bezit en zij vermaant allen, die den vrede, de goede orde en het vaderland lief hebben, om zich met haar, tot dat groote nationale doel te vereenigen,” en. Ten ‘slotte werd bepnald, dat er een adres aan het Iersche Volk en inzonderheid aan de landlieden zou worden opgesteld, ten einde hen tegen de pogingen der Chartisten te waarschuwen. Zoo handelt een edel, vrijheidlievend volk, ondanks de grootste kwellingen en verdrukkingen, die het nog ondervindt (1), als hetzelve doordrongen is van eer- bied voor de principes, van, het Catholicismus. Het tracht zijne regten, door legale middelen te doen gel- den, en zijnevrijheid te handhaven, door de regt- vaardigheid! Het lersche volk is, inderdaad, in onze woelzieke en revolutionaire eeuw, een voorbeeld voor alle natien, het geeft geen gehoor aan opruijing, die hetzelve tot geweldadige maatregelen trachten te vervoeren. Het wil hervorming, maar geene omverwerping, geene revolutie! De Heer O’ Connexu heeft, bij deze gelegenheid, nit Londen, eenen zeer belangrijken brief aan den Heer Ray, -secretaris van de precursor-association, geschre- _Ven, waarvan wij eene vertaling in ons volgende N,° zullen mededeelen, “daar plaatsgebrek ons belet dien heden te plaatsen. ONZE TOEKOM ST. In de redevoering van den Heer O’Connor, in een vergadering van Catholijken te Londen, over het onderwijs gehouden (2), komt eene merkwaardige zinsnede voor, die ons goed aan het harte deed. Zij is de volgende: » Koning Wittem, die de Catholijke » Belgen zoo hard behandel heeft, toont zich vol van regtvaardigheid ten opzigte der Hollandsche » Catholijken en ik schroom niet er bij te voegen, » DAT HIJ GEEN GETROUWER EN BELANGLOOZER ONDERDA- » NEN HEEFT DAN HEN.’ Met blijdschap hebben wij la-ter in een Fransch Blad, dat verslag gaf van het Catholicismus in Holland, iets dergelijks aange-troffen, En, inderdaad, zoo is het, Koning Wittem heeft geen getrouwer en belangloozer onderdanen, dan de Catholijken. Wij hebben er meermalen met fierheid aan herinnerd: zonder die belanglooze getrouw-heid, ware derevolutie van 1830 niet aan den Noord- Brabandsche grenzen gestuit, maar tot de Moerdyk doorgedrongen! Dat Z. M, dit erkent, en onze Door-luchtige Kroonprins er van Overtuigd is, betwigen wij niet; en het ware ook eene ongerjmdheid, zulks te willen loochenen, daar de daadzaken zoo Juide gesproken hebben. Maar die belanglooze getrouwheid dagteekend niet slechts van 1830; zij is zoo oud als on Koningrijk; en juist omdat de Nederlandsche Cutholijken, in huone getrouwheid belangloos zijn, om dat wij, inzonderheid, noch bedieningen, noch ambten, noch gratificatien', noch cenigerlei personeele eer, of gunst beoogen, kannen en behooren wij al dats er an te wijzen, wat eene rijke ondervinding, gelee het voor het Vaderland, en voor de daarmede zoo innig verbondene volgen moet; en wat, diensvolgens, nadeelig voor het Vaderland, en voor de daarmede zoo innig verbondene. Belangen van onzen Koning en zijn huis zou kunnen worden, Maar zoo is het niet met de hooge ambtenaren, zoo niet met de Ministers gelegen. Hunne belangen zijn dikwerf strijdig, met die van Koning en volk: daarom is het eene grondstelling in elken constitutionelen staat: The King kan not do ili. — De Koning kan geen kwaad doen, of, met andere woorden: de Ko- | ning is onschendbaar. Die grondstelling is zeer na- | tuarlijk: de belangen des Konings kunnen nooit strij- | dig zijn met die des lands: zoo de Koning alwetend ware, zou alles, waarover het volk zich beklaagt, alles, wat het volk drukt, alles waarover het mort, hem bekend zijn en hij zou deszelfs grieven wegne- | men! — Zoo denkt het volk, — Maar, wie zijn het dan, die de oorzaken zijn, dat zulks niet geschied? | Wie kunnen dat anders zijn, dan ’s konings raadslie- | den, de ministers? Daarom is dan ook de tweede consti- | tioneele grondstelling, waarmede de onschendbaar- | heid des konings ten naauwsten verbonden is: de ver- | | Antwoordelijkheid der ministers. Zonder die verantwoordelijkheid, zullen de ministers, straffeloos de grootste onregtvaardigheden kunnen begaan, en de stem der waarheid kunnen beletten tot den Koning door te dringen, zij zullen de ondergeschikte ambtenaren hunner ministerien geheel en al van hen afhankelijk kunnen maken, zelfs hen, die de voorwerpen van hunnen personeelen haat zijn, kunnen grieven en benadeelen, zonder dat iemand der staats hierarchie het zal durven wagen, om den koning in te lichten, en op die wijze zal het misnoegen tot gisting, en de gisting tot opstand en revolutie kunnen voeren. vereischte in eenen constitutionelen staat, en noodig, om een constitutionel gouvernement populair te doen wezen, Vooral is dit in Nederland noodig, alwaar gelukkig geene eigenlijk gezegde politieke partijenbe-staan, die soms in andere landen de aftreding van den eenen of anderen ministerie ten gevolge hebben, van daar dat het in on land, bij de wijze, waarop onze zoogenaamde volksvertegenwoordig is ingerigt, aan de ministers Niet moejelijk kan vallen, om zich levens lang, ondanks alle grieven tegen hen, in hunnen stand te hand-haven, als zij slechts de stem der publieke opinie we-ten te verhinderen, om tot het oor van den besten Koning en vader zijns volks, door te dringen, of die onafhankelijk en belanglooze stem der waarheid, door eene menigte van bezoldigde stemmen, die men in de koninklijk ooren klinken laat, doet overschreeuwen, of eindelijk hen, wier bedanglooze getrouwheid, zich verpligt acht, de stem der waarheid te verheffen, als woelgeesten en rustverstoorders verdacht te makken, en, zoo al niet openlijk, dan toch heimelijk te vervolgen en te grieven. De tegenwoordige toestand van ons Vaderland geeft alle hoop op eene gelukkige en rustige to¢komst, op den bloei des Vaderlands. Wij verheugen ons daar- over, en, ook om die reden, meenen wij verpligt te Dit heeft het jaar 1830 op nieuw geleerd. De ministerieele verantwoordelijkheid is een volstrekt zijn, datgene aan te wij Dit heeft het jaar 1830 op nieuw geleerd. De ministerieele verantwoordelijkheid is een volstrekt zijn, datgene aan te wij Dit heeft het jaar 1830 op nieuw geleerd. zen, wat stoornis aan dat gee luk, aan die rust en aan dien bloei zou kunnen toebrengen. Eine gewigtige gewigtige gewigtige is op handen, waarvan dit alles zal afhangen, te weten: de verandering onzer grondwet, en het is daarom, dat wij aan die gewigtige zaak, eenige artikelen zullen toewijden, die wij aan de overwegden dier staatsmannen, die niet in alles hun eigen belang beoogen en weten te bevorderen, maar die bet ware heil van Koning en Vaderland be-doelen, durven aanbevelen. ONZE NIEUWE GRONDWET. EERSTE ARTIKEL. Dat de grondwet voor het konkering der Vederlanden, na de scheuring van dat rijk en de schikking met Belgie eene geheele verandering zal moeten ondergaan, is buiten alle tegenspraak. En even on-betwistbaar is het, dat de rust en de welvaart van Nord-Nederland grootendeels van de bepalingen der nieuwe groadwet afhangen. Siegal Men vergete bij het opstellen der nieuwe grondwet vooral niet, dat Nederlandsche voor is aan herinneringen en ondervinding; dat het Nederlandsche volk in het algemeen van oudsher bij uitstek vrijheidlievend is geweest; dat de oude popularité van het huis van Oranje, voor 1795, of liever voor 1785 deszelfs oor-sprong voornamelijk te danken had aan het volksgee voelen, dat het huis van Oranje de verdediger was van de regten. en vrijheden des volks tegen eene heerschzuchtige aristocratie; waardoor meer dan eens in stadhouderlooze tijden, groote botsingen en op-schuddingen ontstonden; van daar ook, dat schier overal de volksklasse immer voor het behoud van het huis V van Oranje ijverde. : Men vergete aan den anderen kant niet, dat de — calvinistische partij zich immer listig van den invloed van het huis van Oranje wist te bedienen, om heer- schende kerk te blijven, en de belijders van andere godsdiensten te vervolgen; men vergete niet, dat zulks als een der voornaamste grieven, tegen den laatsten waarlijk goedhartigen stadhouder, Wittem V en vader van onzen koning was en de revolutien van 1786 en 1795, zoo al niet te weeg gebragt, dan toch ge- wisselijk sterk bevorderd heeft; van daar, dat in die dagen, meest alle Catholijken, remonstranten en vrij- denkende protestanten tot de patriotische partij be- hoorden; want alle ambten, bedieningen en bucger- lug voorregten waren uitsluitend voor de aanhangers der heerschende kerk gereserveerd. Merkwaardig is de aanhef van het extract uit het register der resolutien van de hoog mogende heeren staten generaal der vereeenigde Nederlanden  Propositie: Den 16 February 1795. Het eerste jaar der Bataafsche oryheit. Hooa Moaenne Herren! Sedert dat de Vergadering van de Staten General der Vereenigde Nederlanden, welke te voren slegts nu en dan, en op geene bepaalde plaats bijeen kwam, in den järe 1593, ter beteugeling van de toen reeds ondraaglijke dwangzucht des Britischen kabinets, zich in den Haag gevestigt heeft, en derzelver gewoone bijeenkomsten nu onafgebroken, enruim twee honderd jaren heeft gehouden; sedert zijn er zekerlijk en bij dezelve, en bij de buitengewoone en zoogenaamde groote Vergaderin- gen niet altijd beuzelachtige, brommende en niets beduidende voorstellen gedaan, of schadelijke besluiten genomen: Neen maar, die geheele keeten in eens onverziende, en allen de tijdvakken der geschiedenissen van die twee eeuwen door el- kander rekenende, zoowel die, waarin haatljke Aristocraten zonder Oranje hunren wren Scepter zwaaiden, als die, waar- in grootere en kleinere Dwingelanden onder Oranje kropen, en sich zielven van hunne slaverny schadeloos trachten te stellen, door drukkende knevelarij van Ziedaar de twee klippen, die verstandige staats- mannen, bij de restauratie van het huis van Oranje sin 1813 hadden moeten weten te mijden. En hoe schoon was daartoe de gelegenheit! Immers, toen aan onzen tegenwoordigen koning de souvereiniteit dezer landen was opgedragen, verklaarde die vorst in zijne proclamatie van 2 Decemter 1813. Onus prekelijk waren mijne  volle gevoel der verpligt, welke mij deze aanneming oplegt. weseeteoeeeee (Staats-Courant D. A. 1813 N.° 2). Ziedaar de taal van den edeldenkenden goeden vorst, die bezorgd is, dat de vrijheid zijner landgeroten, die hem de regering hebben opgedragen, verzekerd worde, legen volgende mogelike misbruiken; en cie daarom de erfelijke regering niet aanvaarden wil, zon- der de waarborging eener WIJZE constitutie. In zijn eerste proclamatie van 30 November 1813 bad de vorst gezegd: » Ik ben bereid en het vaste- lijk besloten, al het verledene te vergeven en te vergeten. Ons gemeen en eenig doeleinde moet zijn, de wonden van ons dierbaar vaderland te heelen en hetzelve in zijn’ vorigen luister en aanzien onder de volkeren te herstellen. Edele gevoelens, voorzeker! En weldra bleek het, dat die vorstellijke woorden geene. ijdele klanken waren. — De nieuwe souvereine vorst van Nederland, riep tot onderscheidene der gewigtigste posten, mannen en familien, die in 1795 belangrijke rollen hadden gespe eld; en die dagen was gebleken, de geest, der toenmalige volksvertegenwoordiging te zijn geweest. Het kan niet onkend worden, dat sommige decres ten en verordeningen der toenmalige volksvertegenweten (1) Zie Rotterdamsche Courant van dingsdag 24 Februar 1795. 298 — woordiging wel verdiend hadden, bij het opstellen ee- ner constitutie of grondwet voor Nederland, geraad- pleegd te worden. De. omstandigheden en behoeften van ons vaderland waren niet meer dezelfde als voor 1795. Intusschen beging men bij het opstellen der nieuwe ‘grondwet, onder andere; twee groote misslagen, waar- uit bleek, dat men meer den Franschen geest, en vooral dien van Naponeon, dan den geest des Neder landschen Intusschen beging men bij het opstellen der nieuwe ‘grondwet, onder andere; twee groote misslagen, waar- uit bleek, dat men meer den Franschen geest, en vooral dien van Naponeon, dan den geest des Neder landschen Intusschen beging men bij het opstellen der nieuwe ‘grondwet, onder andere; twee groote misslagen, waar- uit bleek, dat men meer den Franschen geest, en vooral dien van Naponeon, dan den geest des Neder landschen Intusschen beging men bij het opstellen der nieuwe ‘grondwet, onder andere; twee groote misslagen, waar- uit bleek, dat men me Volks had geraadpleegd. 1.° Kende die grondwet aan den souvereinen vorsthetzelfde toezigt over en invloed op den Godsdienst toe, welke Napoteon zich had aangematigd ; 2.° Werd het verkiezings-stelsel zoo kunstig inge- rigt, dat de leden der staten generaal wel volksvertegenwoordigers genoemd werden, maar geene wezenlijke volksvertegenwoordigers waren. In de Rotterdamsche Courant van Zaturdag 21 Maart 1795, wordt een merkwaardig tweeledig verslag, aan de vergadering der provisionele representanten van het volk van Holland aangetroffen. Het eerste bevat een adres van den toenmaligen Aartspriester van Holland en Zeeland Ul, F. ren Hunscuer e 8-, betreke kelijk het verkiezen van eenen Bisschop; het andere betrekkelijk een request van deputaten der Gerefor- meerde Zuid- en Noord-Hollandsche synoden gepresens teerd, aangaande het houden dier synoden. Betrekkelijk het eerste wordt volgens het: voorstel, besloten hen te renvoiveren tot het plakaat van den 31 January, dewijl daarin het antwoord op het voorsz. request is te vinden. — In dat plakaat werd verklaard, dat elk de vrijheid had, om God te die-nen, zoo als hij wildee — Nog merkwaardiger is het -tweede rapport: het luidt als volgt: » Wijders hebben de gecommitteerden het examineren van de requesten, wegens het houden der beide synoden gepresenteerd, hat navolgend rapport gedaan. De ondergeteekenden op den 6 dezer maand Maart, door u gecommitteerd, om deze Vergadering te dienen van Conside-ratien en Advys, op de requesten van de deputaten der Zuid-en Noord-Hollandsche synoden, dien dag ter dezer Vergadering eleverd: inhoudende een verzoek, om op den gewonen tijd, de voornoemde synodale vergadering te Leerdam en Haarlem, te mogen houden; welk verzoek, (om dit met een enkel woord in ’t voorbij gaan te zeggen:) te gelijk involveerd, dat die synoden, onder de authoriteit van den lande, en het Oprigt van twee Commissarissen Politik, alsmede op’s lands kosten zouden dienen gehouden te worden. — Heben in consideratie genomen 3, Aan den een kant: de weinige nuttigheit, welke de sy-noden aan den lande van Holland aanbrengen enz. Aan den anderen kant hebben uwe gecommitteerden gecon- sidereerd: dat het genootschap der gereformeiden zeer wel kan bestuurd worden, zonder zoodanige synoden, onder de authoriteit en ten koste van den lande, te houden, blijkens hi voorbeeld van datzelfde genootschap in de provincie v land, waar in 't geheel gene synoden zijn gehouden geworden 5 hetwelk ook door het voorbeeld van de andere godsdienstige Sees » die zich in deze provincie bevinden, bevestigd wordt. p 5 En eindlyk hebben wij uwe gecommitteerden gemeend, wel voornaamlyk in consideratie te moeten nemen: dat volgens de verklaarde rechten van den mensch en van den burger, alle ingezetenen van deze proyincie niet alleen gelijke vryheit, met betrekking tot den Godsdienst; maar ook gelijke rechten hooren te genieten; en gevolglijk, dat deze Vergadering aa de ééne Godsdienstige gezindheit geen voorrechten boven de andere kan toestaan; terwyl ELKE GODSDIENSTIGR € as ; ZICH ZELVEN, ALS ZOODANIG, KAN, MAG EN  BURGERLIJKE MAATSCHAPPY, Dat rapport was underteckend door den beroemden Gereformen den predikant P. Bosve.p, predikant te Dordrecht; P. As van Kooren, Ant. van Eyxen, en I. Kumsivs. De conclusie dier commissie, is een zoo eenvoudig en naturlik gevolg van het principe der gelijkstel- ling van alle Godsdiensten, dat het zich niet begrij- pen laat, hoe men, bij het behouden van dat princie pe» daarvan heeft kunnen afwijken. Wij willen hierover het ontwerp van een grondwet woor de vereenigde Nederlanden, ’t welk de eerste kiem van mistrouwen aangaande de oogmerken der nieuwe regering, zoo wel te Rome, als bij de Catholiken van Nederland, heeft doen ontstaan, niet spreken; maar ons enkel bepalen, tot. de nog bestaande grondwet voor het koningrijk der Nederlanden. Nadat alle Godsdienstgezindheden in 1795 en 1796 gelijk gesteld en, door de afscheiding der kerk van den staat, geémancipere en vrijwilligen afstand van die verworvene vrijheid of door usurpation. Wij heben nooit aan eenige Godsdienstgezindheid het regt betwist, en zullen het nooit betwisten, om aan het burgerlijk gezag het regt van toezigt, supre- matie, benoeming of aprobatie enz. enz. harer gods- dienstleeraren op te dragen; maar wij hebben immer bewerd, en blijven beweeren, dat zonder zoodanige vrijwillige opdragt, of eenige door het hoogste kerke- lijke gezag toegestane voorwaardelijke concessien, geen burgerlijk gouvernement ter wereld, als zoodanig regt van toezigt en.benoeming of aprobatie hebben kan; van eigenlijk gezegde suprematie kan het, zonder ver- krachting van de inrigting der Catholijke Kerk, ten haren opzigte volstrekt. geene kwestie zijn. Tot welke treurige gevolgen de lijnregt met deze principes Strijdige handelwijze van ons Ministerie heeft eleid, behoßen wij niet te herinneren, de scheuring van het konkonnen, de onafhankelijkheid van Belgie, en de daaruit gevolgde noodzakelijkheid eener geheel veranderde grondwet, zijn daar, en het is om die re den, dat wij nu meenen verpligt te zijo, om ter- ver mijding van alle nieuwe botsingen, aan de vorige misslagen onzer staatsmannen te moeten herinneren, ten einde bij het opstellen eener nieuwe grondwet de klippen te vermijden, op welke het schip van staat reeds eenmaal schipbreuk geleden heeft. De volstrekte onafhankelijkheid van den Godsdienst en van deszelfs bedienaren als zoodanig van den staat, behoort als principe aangenomen, en duidelijk in de nieuwe grondwet te worden uitgedrukt, ten einde alle bronnen van wantrouwen en misnoegen bij de Catholijken te stoppen. Het onderwijs, als ten naauwsten met de Godsdienstleer verbonden, behvort voor allen vrij te wezen. Het zijn deze twee punten, welke niet slechts de Catholijken van Nederland, maar die - van alle landen, met volharding reclameren; wijl zij oyertuigd zijn, dat daarvan het behoud van hunne re ligie en van het gelof der nageslachten afhanet, Men bedenke daar bij vooral, dat het bedaarde Nederlandsche volk te veel gezond verstand bezit, om niet dadelijk te bespeuren, of eene grondwet, aan de vereischten voldoet, welke Zijne Majesteit, bij zij- ne terugkomst in Nederland in onze constitutie vorderde: 1.0 dat ze wiss zij; 2.0 dat ze de uriheid des Nederlandschen volks tegen volgende mogelijke mis- bruiken VERZEKERE. En wat kan nu, in. het constitutionele stelsel de vrijheid van een volk, tegen volgende mogelijke misbruiken, alleen verzekeren? — Wat anders, dan een kundige, gemoedelijke, maar vooral onafhankelijke vertegenwoordiging; vertegenwoordigers die niet, door bet bezit van een ambt, afhankelijk zijn, of door de hoop op een ambt, afhankelijk willen worden van dezen of dien minister, vertegenwoordigers, die niet door kuiperij, door intrigue, door bedreigingen of beloften edged, maar vreijelijk door het volk zelve gekozen worden. — Qok in dat opzigt, had men de onder-vinding moeten raadplegen. In 1795 bestonden er ten opzigte van het stemregt, de volgende bepalingen: » De kiezers zullen door de stem gerechtigden gekozen worden. Stem gerechtigden zijn alle burgers, die twintig jaren bereikt, en gedurende het jaar voor de stemming, in dit gewebe bestehen, hunne vaste woonplaats gehad heben, Alle stem gerechtigden zullen hunne stem in eigen personen zu ständen. Van het stem recht zijn uitgesloten: A. Allen, die, om verwistinge of wangedrag, onder cu- ratele staan. B. Allen, die door de publyke armekassen bedeld worden. C. Allen, welke uithofde van rechterlijke vonnissen en urspraken voor eerloos moeten gerekend worden. D. Of op besluit van den rechter gevangen zitten. De stem gerechtigden worden per 500 zielen op onder- scheidene plaatsen bijeengeroepen.”’ Voor die vergaderingen, werden, door het plaatselijk bestuur, deie stemopnemers benoemd, die plegtig moesten beloven niemand tot kiezer aan te bevelen. Betrekkelijk de kiezers was alstoen bepaald: Kiezers zullen mogen zijn, alle stem gerechtigden, die vijf en twintig jaren vervuid en gedurende twee jaren, v Kiezers zullen mogen zijn, alle stem gerechtigden, die vijf en twintig jaren vervuid en gedurende twee jaren, v Kiezers zullen mogen zijn, alle stem gerechtigden, die vijf en twintig jaren vervuid en gedurende twee jaren, v Kiezers zullen mogen zijn, alle stem gerechtigden, die vijf en twintig jaren vervuid en gedurende twee jaren, v Kiezers zullen mogen zijn, alle stem gerechtigden, die vijf en twintig jaren vervuid en gedurende twee jaren, v Kiezers zullen mogen zijn, alle stem gerechtigden, die vijf en twint Oder de verkämpfende, in het gemeinen beständig vaste woonplaats gehängt. De uitzonderingen zijn dezelfde, als bij het stemregt. Het volgende was ten opzigte der vertegenwoordigers bepaald: De vertegenwoordigers zullen dezelfde vereischten omtrent den onderdom en inwooning moeten bezitten als de kiezers, doch zij zullen over de geheele republyk kunnen verkorea worden. Ten opzigte der vertegenwoordigers hadden enkel dezelfde uitzonderingen plaats. Was het nicht wiss, in de Grondwet voor het Koningryk der Nederlanden, een gedeelte van het volk dat den vorst als zijnen vader en bescherming tegen undrukking aanzag en ‘t welk de vorst als zijne kinderen beschouwde, van een regt te berooven, ’t welk hem vroeger was toegekend geworden, en het I “zelve alleen te verleenen, aan zoogenaamde gezeten burgeren, eene zekere, in iedere stad by het stede-lyk reglement te bepalen som betalende in de beschrevene middelen (1)? (Art. 134 der Grondw. voor het Koningr. der Nederl.) Hebben alleen zij, die eene zekere som in de beschrevene middelen betalen, het noodige verstand, om te weten, welke personen, door bet algemeen vertrouwen omringt, verdienen tot kie- | Het is zoo, ook elders in andere constitutionelle landen, is het stemregt, hoe onnatuurlijk dan ook, een privilegio der meer gegoede burgers, doch tot welké botsingen hebben dusdanige bepalingen, van tijd tot tijd vooral in Angedand, aanleiding gegeven? En het is ontwijfelbaar, dat de min bevoorregte volksklasse, die bij de snelle toeneming der bevolking, hoe langer zoo grooter wordt, zich eindelijk met geweld date gene zal toeigenen, wat zij meenen, dat haar ten onregte ook. Gene zal toeigenen, wat zij meenen, dat dusdanige vergaderingen van stemgeregtigden, vooral wanneer het stemregt algemeen was, dikwerf ongeregeld zijn, of tot ongeregeldheden aan-leiding geven zouden, gelijk dan ook in England en elders meermalen het geval is geweest. — Doch hier tegen moeten wij aanmerken: 1.° Dat bij onze natie, die veelal bedaarder dan onze. naburen is, die over het algemeen veel gezond verstand bezit en door geene politieke partijschappen wordt opgeruid, dusda-n ige ongeregeldheden weinig te vreezen zijn; 2.° Dat zulks door behoortijke reglementen van orde en het benoemen van geschikte stem opnemers, gemakkelijk voor te komen is; 3.° dat ons vaderland hiervan bereids in 1795 en eenige volgende jaren de ondervin- ding heeft gehad. Dat de toenmalige wijk- of grond- vergaderingen meestal zeer geregeld gehouden werden, weten allen, die dezelve hebben bijgewoond en nog in leven zijn. De nestor onzer ministers Mr. C, F. van Maanen, die in 1796, in de grondvergadering N.° 4, gehouden in de Fransche kerk op het Bin- nenhof te *s Gravenhage, tot kiezer bedoemd werd den 29 Maart van dat jaar (zie Haagsche Courant van 30 Maart 1796) zal zich dit ook nog wel herinneren, ten minste als zijn geheugen zoo goed is als het on- zeseeeess Er kan dus geene gegronde reden bestaan, om welke het stemregt in Vederland niet algemeen zijn zou, voor alle burgers, die eenen geschikten ou- derdom bereikt hebben: het voor ons, komen er vooruit, dat wij aan de aloude constitutien, die het vorstelijk gezag binnen (1) Heeft de brave ambachtsman, die soms vader van een talrijk huisgezin is, minder belang bij de keuze van onafhankelijke vertegenwoordigers, dan de burger dien men gezeten noemt, omdat hij eene zekere som betaalt in de beschrevene middelen? Is nict alles, wat hij voor de behoefte van zijn ge- zin noodig heeft, het brood, het zout, de zeep, belast? Is niet de belasting op de onontbeerlijke brandstoffen, buitenge- woon boog opgevoerd? En zou hij er dan geen belang bij heb. ben, of de belastings-wetten telkens goedgekeurd , of afgesteld | | worden ? ‘ 8 67% Aan HET Bureau van pe CATHOLUKE NEDERLANDSCHE STEMMEN te Grave, B. No zekere grenzen hielden, en alle standen vertegenwoor- digden, in geheel Catholijke Janden, de voorkeur zous den geven, boven de constitutien onzer dagen. Doch die oude constitutien moesten wel vervallen, toen de eenheid des geloofs verbroken werd, Er is tegenwoor- dig geen middenweg tusschen absolutismus en eene we- zenlijke volksvertegenwoordiging, als men niet alleen den bloei, maar ook de bestendige rust en eendragt handhaven wil; want constitutien en volksvertegen- woordigingen, die bij iedere gelegenheid blijken, niet anders dan illusien en commedien te wezen, zijn de gevaarlijkste bronnen van gisting en revolutien. — Ook dit heeft de ondervinding gedurende vijftig jaren, maar al te vaak geleerd, van waar ontstaan al die woelin- gen en partijschappen in Frankryk, Engeland en el- ders anders, dan omdat het volk de constitutien en vertegenwoordigingen zoo als ze nu zijn, als comes dien beschouwt, die ten hunnen koste gespeeld worden? Dat men dan toch eenmaal in ons vaderland de on- dervinding , zoo onze eigene, als die van andere landen raadplege, als men een hecht, wel ingerigt en duur- zaam staatsgebouw optrekken wil! AANKONDIGINGEN. F. J. Braam, Boekhandelaar te Rotterdam, heeft uitgegeven het welgelijkend portret van ZH. W. Core NELIUS Lupovicus, Baron van WusckersLoor, Heer van Schalkwyk, Bisschop van Curium. Fraai gesteen= drukt op best velin papier. Prijs 50 Cents. aden _ Alsmede een fraai gesteendrukte vormplaat met de toepasselijke afbeelding van de nederdaling des H, Geestes en deszelfs zeven gaven, en het portret van Z. H W. den Bisschop van Curium. Prijs 25 Cents. Bij getallen voor Erw. Heeren Pastors tot veel minder prijs, moeten voor rekening ontboden worden, en Heeren Boekhandelaren genieten een ruim rabat. Ook kleine gesteendrukte vormplaatjes & 10 Cents. Twee jonge Jufvrouwen, zijnde Zusters, oud 21 en 19 jaren, van de R. C. Godsdienst, hare oleiding ontvangen hebbende in eene zeer bloeijende Kostscholen beide door de Provinciale Schooleommissie van Noord-Holland gefangen in de Hollandsche Fransche talen, zagen zich gaarne geplaatst als SE. CONDANTENS in goede ingerigte jonge Jufvrouwen Kostscholen. Dezelve zijn bekend met alle vrouwelijke handwerken, het teekenen, alsmede niet onervarer in de muzijk. Adres met gefrankeerde brieven L.t B, bij den Boekhandelai J. B, van te Haarlem. Ged Netcom treater reernteil ~~ SRee * Plaatsgebrek “poodzaakt one weder, om de vermelding der ingekomene Bijdragen voor Oud-Begjerland en Schaffhausen, tot ons volgend N.° uit te stellens — a Nummer 37%. | 7 301 — 14 SEPTEMBER 1839. CATHOLIJKE NEDERLANDSCHE STEMMEN. OVER GODSDIENST-, STAAT=, GESCHIED= EN LETTERKUNDE. Als JESUS dit getegd had, hebbende de oogen ten Hemel opgeheven, seide Hijt ss Heilige Vader bewaar hen, die Gy my gegeven hebt, in uwen naam; opdat zy één zyn gelyk wy. eeoesee En ik bid niet alleen voor hen, maar ook voor degenen, die door hun woord in my geloove zullen: opdat zy allen édén tun, geljk Gy, Vader, in my en ik.in U: dat zy ook in ons mogen één xtjn, opdat de wereld geloove, dat Gy my gezonden helt. En ik heb hun de heerlykheid gegeven, die Gy my gegeven hebt: opdat zi touden één zyn, gelyk wy ook één z syn. Ik in hen en Gy in my, opdat sy volkomenliyk één zijn: en dat de wereld wete, dat Gy my gezonden hebt. Joann. XVIIe SL BREVE VAN ONZEN H. VADER GREGORIUS XVI. AAN DE VERVOLGEDER CHRISTENEN IN TONKIN EN COCHINCHINA. Dp. H. Vader heeft aan de geloovigen der Apostolische Vicariaten van Tonkin en Cochinchina, welke door de zware vervolgingen, die in de Jaatst verloopene maanden hebben plaats gehad, zeer bedrukt zijn, de volgende troostvolle en hartroerende Breve uitgevend, in welke deze waardige Paus er een nieuw bezorgen, met welke vaderlijke liefde en bezorgen, bezorgen, bezorgen, hevige hevige stormen geteisterde Kerk dier verre gewesten; en hij doet dit niet met rhetorische uitboezeichnen of met poétische schilderingen, maar met woorden, die uit den mond der eeuwige Wijsheid zelve voortgevloeid zijn en die in de door hem ge Vormde instelling, nog alle dagen vervuld worden, Deze troostvolle Breve kan gelijktijdig ook alle wele gezinde Catholijken, die in de laatste tijden, om hunne onwirkbare gehechteid aan de heilige Moeder-Kerk, zoo vele vervolgingen en rampen verduurd hebben, met nieuw leven vervullen en hen de verzering geven, dat zij eene teederbartige en zorgvuldige Moeder- Kerk, die ten spijt van alle aanvechtingen van den kant der helsche magten, nooit overweldigd wor- den, maar in den strijd nog heerlijker schitteren en magtiger in het heldere daglicht te voorschijn treden Aan de geliefde Christenen en geloovige zonen van de Apostolische Vicariaten van Tonkin en Cochinchina, Grzcorivs XVI, Paus. GeLierpe ZoneN, HEI EN AposToLIscHEN ZeceEN! De berigten, geliefde zonen in Curisto, welke onlangs uit uwe verre gewesten, bij Ons ingekommen zijn, vervulden Ons met groote droefheid, doch ver- schaften Ons gelijktijdig geene geringe vertroosting. Wij vernamen namelijk; dat ten gevolge van de nog hevige en zelfs immer meer en meer woedende ver- volging der Heidenen tegen de geloovigen, in het Oostelijke Tonkin, de uitstekendste Prelaten, Onze Vicarius en bestuurder der Mellipotamensische Kerk, Ignatius DeLgano en diens Coadjutor en Bisschop van Fesseita, Dominicus Herares, benevens andere Evane gelische arbeid, door het zwaard zijn ter dood gebragt geworden. Daarenboven werd Ons nog berigt, dat in het Westelijke Vicariaat, Onze insgelijks waare dige Vicarius JosepHus Marta Havarp, Bisschop van Castaria, zwaren arbeid en ongemakken ondergaan het en onderscheidene andere Dienaren van Curise Tus, door het zwaard der vervolging gevallen en an- dere eindelijk in Cochinchina om het leven gebragt en en an-dere eindelijk in Cochinchina om het leven gebragt en en onderscheidene andere Dienaren van Curise Tus, door het zwaard der vervolging gevallen en an- dere eindelijk in Cochinchina om het leven gebragt en en onderscheidene andere Dienaren van Curise Tus, door het zwaard der vervolging gevallen en an- dere eindelijk in Cochinchina om het leven gebragt en en onderscheidene andere Dienaren van Curise Tus, door het zwaard der vervolging gevallen en an- dere eindelijk in Cochinchina om het leven gebragt en en Wij moesten Ons wel is waar verheugen, dat de Kerk van God, eenen nieuwen en zulk eenen schitterrenden zegepraal op de Heidensche godeloosheid bee haald heeft en dat zoo vele heilige en onwrikbare mannen voor den Godsdienst van Jesus Curistus, tot aan hunnen Iaatsten ademtogt gestreden hebben; maar desniettegenstaande vervulde Ons de gedachte, in welk eenen verschrikkelijken toestand Gij U allen, zeer geliefde zonen, bevinden moet, met de diepste droefheid. Hierom hebben wijl, niet alleen wijl het toeverzigt over de geheele Kerk Ons toevertrouwdis, _ maar nog uit bijzondere welwillendheid jegens U alecaiti ft. Len, Ons hart en alle onze bezorgdheid aan u toegewijd, om, aangezien de geleiders op den weg Al. Heeren, de herders en bestuurders U ontbreken, fan: +7 2 °~ stonds anderen in hunne plaats te benoemen. ay! a“ In de bezorgdheid evenwel, dat, de schapen, die = &: *5 kudde mogten verstrooid worden als de herders geddeds. zijn en dat gij door de bedreigingen der vervolgers em‘. door het ondergaan van en door de hevigheid der fol- teringen, bevresd worden en tot afval vervallen mogt, zenden Wij onophoudelijk Onze gebeden ten he opdat gij door den goddelijken bijstand gesterkt, moed, de aanvallen der vervolgers zoudt kunn Siz. Derstände. Deze zelfde reden bewoog. Ons ook, u deze regelen te laten toekomen, in welke Wij u met vaderlijk liefde omhelzen en in den Heere vermanen en smeken, de onwaardeere gave Gods, het Catholijk geloof namelijk, onverlet te bewaren. ‘Vreest diegen noott,’ aldus vermaant u Curistus, die het ligchaam dooden, maar de ziel niet dooden kunnen, maar vreest inlegendeel hem, die zoowel het ligchaam als de ziel ter helle doemen kan.’ Laat u dus niet door kortstondige en geringe smarten afschrikken, daar gij wel weet, dat de eeuwige mate der heerlijkheid u ten deele werden zal. Wendt uwe blikken naar den allerheiligsten Stichter des gelöst, Jesus Curistus, die u uit de duisternissen tot het bewon-derenswaardige licht van het gelöcken en die tot koopprijs van uwe eeuwige zaligheid, zijn leven,onder de bitterste pijnen, geeindig heeft! Vestigt uwe blikken op de roemvolle voorbeelden ven uwe geestelijke bestuurders, die Om aan de pligten van hunne herderlijke bediening te volden, niet aarzelden, hun leven, voor u op te offeren. Mogten echter on- der u zoodanigen geweest zijn — hetwelk wij tot Ons zeer groot leedwezen werkelijk hebben moeten verne- men, — die uit al te groote vrees voor de pijnen, zoo diep gevallen zijn, dat zij zich schaamden, Curis- Tus voor de menschen te belijden, zoo vermanen en smeken Wij hen, door tranen van boetvaardigheid, zulk eene verfoeijelijke daad uit te wisschen en ijverig vao de barmhartigheid Gods, vergiffenis af te smeeken. Gij echter, innig geliefde zonen in Curisto, die voor zulk eene misdaad terugdeinst, laat uwen moed, voor het zware ongeluk dat uwen gedruck, geenszins weg-zinken, want de Voorzienigheid van den goeden en wijzen Vader van allen, Isat hen, welke hij met bij-zondere liefde omhelsd, vele en veelsoortige smarten en rampen smaken. De dagen van uwen strijd zallen kort wezen, doch dan zult gij dezelfde eeuwige ge-lukzaligheid genieten, in welke God zijne zaligheid heeft. Ja, ook zelfs in de loopbaan van het sterfe-lijke leven hebben de belijders van Curistus niet al-toos met tegenspoeden te worstelen, maar ook hunne bittere droefheid wordt meestal door rijkelijke vertroostingen afgewisseld. Gij zult dus ook niet altoos door deze harde vervolgingen gedrukt worden, maar eindelijk van dien angst bevrijd en als uit eenen woe-denden storm gered, zult gij, op nieuw ongestoord uwen God dienen, en, hem onophoudelijk voor de herkregene rust, dank zeggen kunnen. Hierna echter, u Allen aan God den Almagten aanbevelende, verbenen wij u, tot onderpand van den hemelschen bij-stand, met uitstekende liefde, den Apostolischen zegen. Gegeven te Rome bij-Mania Maggiore, den 4 August 1839. GREGORIUS XVI, Paus. ZOO WORDEN DE ARME CATHOLIJKEN IN JERLAND BEHANDELD. Het Fransch blad L’univers heeft onlangs een artikel medegedekend, waaruit de jammerlijke toestand der Catholijken in Jerdand en de onmenschelijkheid hunner onderdrukkers, op nieuw overtuigende bewi}gen oplevert, dat de edele natie, die aan het gelöd der vaderen getrouw is gebleven, door een meer dan menschelijk geduld, moet bestuurd worden, om zich, bij zoo vele kwellingen, niet op de geduchtste wijze te wreken. En hoe groot moet die natie in de oogen van geheel Kuropa zijn, daar zij in onze eeuw van revolutien, geene andere, dan legale middelen bezi-gen wil, om zich aan de onderdrukking van vreemde-lingen en van eenen vreemden godsdienst, te ontrrekken, Wij willen een gedeelte van dat stuk aan onze zers vertaald mededeelen. PD eer eovrevreee*eesee » Wij willen aan onlangs gebeurde feiten herinneren, die maar al te smartelijk bewijzen, hoezeer de honorable heer Nicnonson gelijk had, om het Lerschekarat te regtvaardigen tegen den blaam van gew eld- dadige brutaliteit, daar deszelfs ongelooflijk geduld zich niet een oogenblik heeft geloochenstraft. Dat geduld, het kan niet genoeg herhaald worden, herinnert aan de schoonste voorbeelden der primitieve kerk, gelijk de dwingelandij der Engelsche aristocratie wetijvert met al, wat er hatelijk in de veroveringen der Heidensche stammen gevonden wordt. Midden in de negentiende eeuw, wordt het stelsel der onder- drukkers, openlijk gevolgd, door de grond-onteigening der Catholijke inboorlingen. Deze hebben, in twee onderscheidene hervattingen, hun geheel eiland zien consisqueeren, ten behoeven van Protestantsche sol- daten die vervolgens door het bloed, den moord en den roof, tot den rang van edele lords zijn verheven geworden. Welnua, dat is ‘nog niet genoeg, het moe- ten ook die edele tories wezen, die stelselmatig hen weten af te zetten van den grond, die ontgonnen en vruchtbaar gemaakt werd door hunne handen; want iedere arme Iersche pachter, kan op die wijze, door zijnen leenheer verdreven worden om de reden, dat hij slechts een Catholijke vasal is. had, op de landgouverne van lord Courten, in het graasschap Carlow, alwaar sedert negen of tien jaren de tories er slechts op bedacht zijn, om duizenden van arme schepsels te verjagen, die, dank zij hen, enkel schijnen in de wereld gekommen te wezen, om van alle woonplaats ont erfd te worden. 