Catholijke Nederlandsche
None
“Y De onfeilbare ‘woorden van de eeuwige Waarhieid,” 200 als die bij Martueus aan het X. hoofdstuk te le- zen zijn, heben sedert 1300 jaren in de ware Leet- lingen des Zaligmalers, bij ontelbare herhalingen hunne volledigste vervalling erlangt. De Joden en de Heidenen, heben tegen den gezalfden des Heeren ujte gewoed; in hunne plaats zijn valsche broeders,. de Heidenen in het Christendom, gekommens: Deze schijnt de hel, tot voor onze tijden bewaard ta hebben; zij moeten den laatsten storm wagen tegen de Kerk van God, die op eene Rots gebouwd is, em tegen welke reeds zoo menige vermetele verbrijzeld is geworden. De logen en de magt, spannen te zamen, om de Kerk van den Zoon Gods te vernietigen. Doch, Catholijken! weest niet bekommerd, de poorten der hel zul- len haar niet overweldigen. “Zagt gijy voor weinige jaren, het Opperhoofd der Kerk, niet in de magt van den magtigsten dwinge- land, dien de geschiedenis kan aantoonen; zagt Gij niet hoe Prius VII, als een der groatsten misdängigen in de gevangenissen smachtte? Hoordet gij niet van alle kanten het spottende gelach der hel, en het vreugdegeschrei der goddeloozen, die uitriepen: "Het is gedaan met de ‘Catholijke Kerk." 9. <>. -» En wat‘is er gebeurd? Knielt neder en sanbidt Dens genen, die alleen magtig is!‘Vernederd, gevallen en vergeten is de hoogmoedige, die. zijne bloedschennige handen naar het heiligdom des Heeren uitstrekte. De Heer onze God, heeft een regtvaardig vonnis geveld. Hij heeft nedergezien op de vernedering zijner bruid, Hij heeft de magtigen van den troon gestooten en de oootmoedigen verheven. "Europa zag het, en de kreise geworden van het een einde tot het andere op; Dat is de vinger Gods." Wie zou destijds hebben kunnen gelöven, dat, na een zoo in 't oog vallende waarschuwing van boyen, de vorsten het ooit weder zouden durven wagen, om hunne ontheiligende handen aan den gezalfden des Heeres te slaan? Wie zou hebben kunnen gelöven, dat zelfs onder de monarchen, die op het bloedige slagtveld van Leipzig neérgeknield, den Eeuwige hunne overwinning dankbar toekenden, na verloop van wei- nige jaren er een zou gevonden worden, die de voet- stappen van den daar vernederden Hotorernes droke ken zou? Het is aan de geheele wereld bekend, dat meer dan vijf millioenen Catholijken, door den Prussischen staat, om hunnen Godsdienst ter zijde gesteld, gekrenkt en op de onverdraagzaamste wijze behandelnd worden. Het gestrengste verbod op het schrijven en spreken, opdat daardoor niets aan het daglicht zou komen, heeft intusschen, de z." uchten in de borst der onderdrukten niet kunnen smooren en ‘waar zelfs het o 23% m= hart°san’ zijne'smiarten géene lacht mogt geven, heb~ bén’ Catholijke broeders, ‘an welke‘een ‘gelukkiger: lot beschoren is, niet nagelaten, de dogen der volken op dit punt te vestigen. —- Doch ‘wat heeft dit tot dus verre geholpen? Op onwederlegbare daadzaken: heeft men met lasteringen en smaadredenen geant- woordt, men is van den eenen maatregel van geweld. fot den anderen overgegaan, even als of men gich ten doel had gesteld om de Catholijken tot opstand of tot: vertwijfeling te doen overslaan. Men wil de Bisschop- pen dwingen, om hun geheiligd ambt te verraden en tegen de uitdrakkelijke wetten der Kerk te handelen. Daar men eenmaal onverdraagzaam genoeg geweest isy om eene kabinets-orde uit. te vaardigen, die regt- steeks de wetten der: Kerk wederspreekt, die men plegtig beloofd had te zullen eenen, zoo is-men eok onbeschaamd genoeg, om te vorderen, dat de Bise schoppen zich in Godsdienstzaken behoore te schiks ken naar de kabinets-orde van eenen protestantschen koning, wij!, zoo als het ministerie zelf in een al- gemeen bekend geschrift, zich niet geschaamd heeft, uit te drukken, dat gewetensbezwaar niemand van het naleven der wetten kunnen vrijspreken. — * Hoort gij het, volken der aarde! Verstaat gij het arme bewoners van fer/and! Gegt het aan uwe kin- deren, gij Christenen, die door den sultan beheerscht wordt. Laat het niet nit uw geheugen gewischt worden, dat er im het midden van het beschaafde Huropa een Catholijk volk bestaat, welks smaad den uwen nog hemelhoog overtreft:! Ken volk, waaraan amen gezegd heeft: »Iki zal uwe religie beschermen,” wil-men daar Dingen van zijnne Kerk afvallig te wor- den. Men brengt hetzelve in de noodzakelijkheid, om, hetzij zonder Bisschoppen te wezen, of de zoo- danige aan te nemen, die in kerkelijke zaken, gee riefelijke. nayolgers zijn van protestantsche bevelen. — ~ Laat u de gesehieden is verhalen van eenen man, die in eeuwig en gezegend aandenken zal blijven. Cremens August, vrijheer von Droste zu Vischenring, een edele en door getrouwheid aan zijn gelöst, en door getrouwheid aan zijn gelöst, uitmuntende grisz, besteig im het jaar 1835, tot algemeene blijdschap der Catholijken, den aartsbisschoppelijken zetel van Keulen. Dit was juist het tijdstip, waarin de rampzalige verwarringen, door de leer van Professor Hermes, die door den Roomsehen Stoel verworpen was, veroorzaakt, zich begonnen te openbaren, en wier mit den wegruiming voor den Apostolischen man een te moeijelijker taak was, will het Pruissisch ministerie de aanhangers dier leer openlijk beganstigde en wijl de laatsten op de wijze der Jansenisten den, bliksem van Rome poogden af te leiden. Daar hij wel wist dat men zulke menschen noort 'overtuigen kan, koos Cuemux Aucusr den regten en alleen mogelijken weg tot bereiking van zijn oogmerk, Met Apostolische rondborstigheid ea waardigheid verlangde hij eene elken Catholijk passende onderwer- Kerk, ees naveen rijp 'ondergoek..dier. zaak.had-geveld,. Wat. eens aan» den grooten kerkraar Aucusrinus, vol- doende toescheen om zich te onderwerpen: Roma lo- —cuta est; — dacht Ciemens,, zou eenen Professor der Godgeleerdheid ook niet onteerend toeschijnen. Doeh de goede man bedroog zich. In plaats van zich te onder-. ' werpen, gingen de aanhangers dier leer voort, met niet alleen in openbare geschriften die verbodene leer te ver- spreiden en te verdedigen, maar men leeraarde aan de universiteiten in het Aartsbisschoppelijk seminarie aan= houdend hermesiaansche grondstellingen; en daar alle. Leer-plaatsen, zelfs die yan het seminarie, uit-sluitend van het Prussische, ministerie afhankelijk zijn, ’t geen voorzeker iets ongehoords is, zoo bleef den aan zijne pligten getrouwen Aartsbisschop, nietsanders overig, dan de jonge theologanten te waar schuwen tegen het hooren van onkerkelijke leervoor-stellingen aan de universiteit, wijl hij hun anders zijae Bisschoppelijke handen niet zou kunnen oplege gen. In het seminarie verbood de Aartsbisschop de voorlezingen, der in hetzelve aangestelde hermési-mansche professoren niet, maar, wijl hij van deze, die insgelijks onder zijne oogen leeraarden, ten minste. wat meer behoedzaamheid in hunne voorstellingen verwachtte, liet hij de Seminaristen vrij om twee derzelve al dan niet te hooren. Er was echter niet eenige seminarist, die deze beide professoren wilde hooren; en op die wijze leven die heeren als Sinecuristen, tot op den huidigen dag in het Aartsbisschop zo Aer harte, dat hij gedurende den laatsten Tijd, two mannen van bekenden theologische bekwaamheid benoemde, die wekelijks, niet in het seminarie, maar in zijne bisschoppelijke woning aan de jonge seminaristen eenige lessen over moraat en dogmatiek moesten geven. Doch dit kon niet worden ten uitvoer gebragt. in den avond van dienzelfden dag, waarop die lessen zouden anvangen, maar die door het ministerie zijn verboden geworden, werd de getrouwe Herder geweldadig aan 'zijne geliefde kudde ontrukt. Het is noodig om deze omzigtige en waardige han- delwijze van den Aartsbisschop hier te ontvouwen, opdat de lezer in de gelegenheid zou kunnen wezen, om den smaad en de aanklagten naar waarde te schatten, die de Pruissisehe regering, betrekkelijk de hier- boven aangestipte zaak, aan de straathoeken der ste- den aanhief en door alle openbare bladen bekend ma- Intusschen. waren de professoren der theologie niet de eenige aanhangers dec Hermesiaansche leer, maar vele andere Geestelijken, die met zielzorg belast wa- ren, huldigden die leer. Dat de Aartsbisschop uit hoofde zijner verhevene bediening, op zulke menschen moest letten, begrijpt men ligtelijk. Doch hij was er verre af, van Kerke- -kelijke straffen uit te spreken over lieden die in dit opzigt van dwaling verdacht waren. Hij vergenoegde zich met aan diegenen welke op bevordering aandrone. gen, eenige punten betrekkelijk de Catholijke teer,: der onderteekening voor te leggen, om sich ten min sie eenigzins op de Catholicite van deze lieden te te konnen verlaten. Zelfs dit werd hem tot misdaad angerekend; en de Prussische regering beschuldigt hem van schending der wetten, wij! hij 18 stellingen van het Catholijke Geloof, zonder de goedkeuring der regering heeft doen drukken en door eenige Geestelij- ken van zijnne diocese heeft laten onderteekenen. Hier- over heft het ministerie zulk een geschreeuw aan, als of de troon van Prussen geheel ondermijnd en zijn val nabij was. — Doch dit was niet alles. De koning verlangde een stipte naleving zijnner kabinets-orde van 1825, krach- fens welke alle kinderen uit gemengde huwelijken voortspruitende, in den Godsdienst des vaders beho- ren opgevoed te worden. Hij vorderde de uitvoering eener heiligschennige overreenkomst, die de vorige Aartsbisschop van Keulen met het protestantsche münsterie gemaakt had, en ten gevolge van welke de Past Oors zouden verpligt wezen, om alle gemengde bowelijken zonder onderscheid en zonder te vragen of de kinderen Catholijk of protestantsch zouden wore den opgevoed, plegtig in te zegenen. Toen Cremens Aveust hierin niet wilde bewilligen, was de koning en zijn ministerie ten hoogste vergramd, en zulks des te meer, wijl men in het vaste vertrouwen, dat CLEMENS AVEUST zich tot alles zou Jaten overhalen, te Berlin, zijn verkiezing had goedgekeurd. Hij heeft zijn woord geschondeny hij is trouweloos, hij Weeft het vertrouwen des konings geKrenkt, dit zijn de hoofdbeschuldiggen, welke men in de acte van beschuldiging, die in alle orden der Rijn-provincien, is verspreid geworden, tegen den Hoogwaardigen en Hoogvereerden Aartsbisschop heeft ingebragt. De prelaiat werd voddr zijne verkiezing, ’t welk het „ Hemeltergendste bewijs voor de overdraagzaamheid van Prusse is, door een afgezondene, onder de hand: gepolst; of hij de overreenkomst, die tusschen zijnen yorganger aanga de gemengde huwelijken was gerettet en en die overreenkomstig de breve van Prus VIil. epgesteld en welker nakomme aan de Vicariaten-ge- neraal yoorgeschreven geworden was, zou handhaven? Wierop antwoordde de prelaiat: dat hij de overreenkomst, die in gevolge de breve van Pius VIII. was getroffen, doch die hem, niet was medegedeeld geworden, wijl men ze destijds nog zeer geheim hield, in den geest van vrede en liefde zou ten aitvoer bren- gen. Opdat het ministerie den zin dezer witdrukking niet zou kunnen misvatten, onderschrapte de prelaiat de woorden: ingevolge de breve; 't welk toch niets kon sanduiden dan: als de mij nu onbekende overreenkomst overeenstemt met ‘de breve, dan zal ik dezelve nako- men.’ Doch het ministerie heeft: reden genoeg om hiervan te zwijgen, terwijl het meent, dat het ‘vol- deende zij om gelöst te vinden, als men voor de: ge- heele wereld. schrijft: dat de Aartsbisschop: zijn woord niet gehonden heeft: inzonderheid, als men daarenboven: nog aan alle menschen het spreken over die zaak ver- biedt.. Maar het: ministerie bedriegt zich zelve. Al- hoewel niemand in de Rignprovincien over deze zaken. overluid durft spreken, wijl overal bespieders zijn. aangesteld, zoo heerscht. er toch slechts een gevoelen over de handelwijze van het ministerie. Niet alleen. ‘Catholijkken, maar ook onbevooroordeelde Protestane. ten, kunnen hunne misbillijking van zulk eene schreeu- wende onregtvaardigheid, die zich. Pruissen ten eens. wigen dage op den hals geladen heeft, niet verbergen. — Het is onregtvaardig, het is een hemeke tergende onregtvaardigheid, eenen man, die een hooge waardigheid bekleedt, en een groot aanzien. genie, eenen weerlozen man, even als een moorden. Nach dem het middel beneemt, om zelfs het geringste- woord ter zijner regtvaardiging te kunnen doen hooren. Het is aanstootelijik en den sekten-geest der don- kerste eeuwen waardig, dat tijdelijke regeringen zich in gelöszaken manntts en de belijders van eenen Godsdienst, dien zij beloofd hadden te zullen beschere men, even als misdigers behandelen. — Niet de Aartsbisschop Chemens Aveust, maar de koning van Pruissen heeft zijn woord geschonden en is aan zijne belofte ontrouw geworden. — Wie hem nog de regé- vaardige noemen wil, diezegt eene satyre op zijnen naam. Zoo denken de bewoners der Rijn strecken, 266 lang, als de gedachten in Pruissen nog vrij zijn, zoo spreken zij, zoo.lang een ellendig werktuig van de Pruiller regtvaardigheid, de wacht voor hunnen mond oondt. Het gedrag en de gevangenneming van Clemens August heeft eene in 't oogvallende gelijkvormigheid met de handelingen en de gevangenneming van den Zaligmaker; en geene Christen ziel zal deze gelijkvormigheid, zonder diepe gemoedsaandoening kunnen overwegen. Wie ooren heeft om te hoore! De Galigmaker verscheen in het door verscheidena partijen verscheurde en door ongeloovigen beheerschte Jodenland. Wit zijn mond vloeiden woorden des. eeu-wigen levens, en zijn wandel als die van den Gode menseh, kon niet anders dan viekkeloos wezen; want bet onvermogen tot zondigen ligt in Zijne wezenlijke zelfstandigheid. erkers der orde en de boden des vredes be- boorden te wezen. Even als in den hoogen rädte Jerusalem aardsche bewegredenen de meeste leden van denzelven bestuurden, zoo bestond ook in Keulen een domkapittel, welks leden op weinige uitzonderin gen na, niet de eer van God, maar hunne eigene eer zochten; een: kapittel dat zelfs.in zijne plegtige be- y Kaadslagingen zijn stand: zoo vergat., dat. het zich tot de laagste personaliten vernederde, en zich hier- door,-als ook door zijne xerviliteit jegens het Protes- tantsche ministerie, will het alleen van het aardsche brood, scheen te leven, in de oogen van de geheele wereld compromitteerde. verworrennder der de lagere Geestelijkheid. Eine door den oppersten Regierstoel in gelössen verworren leer vond hardnekkige aanhangers, die achter het bo- ven gezegde kapittel-bestuur en achter het Protestant- sche ministerie, bescherming zochten en vonden. In zulk eenen toestand-vond Crimens Avucust, zijne diocese. Hier moest hij, wiens onbesproken wandel en godvrezende gezindheid, reeds lang beproefd waren, verschijnen en met het diepsnijdende zwaard der waar- -heid, de Joosheid ontmantelen, de zwakken versterken, de gevallenen opbeuren en de wijsheid der wijzen, naarhet vieesch, beschamen. Hij sprak tot al- Jen, die aan zijnen Herderstaf onderworpen waren,. woorden van vrede en liefde. Want op die wijze wilde hij het verlorene weder zoeken (1). (Het vervolg hierna). ROME HEEFT GESPROKEN: DE ZAAK IS GEEINDIGD. De Eerw. Heer Rosensaum, Professor in het Semi- narie van Trier, heeft den 12 Junij, zijne lessen hervat, met de volgende merkwaardige woorden Mijne Heeren! ik ben u eene verklaring schuldig. De brieven, door Zijne Em. den Kardinal Lam- BRUSCHINI, secretaris van Staat van Zijne Hei- ligheid, geschreven en aan de heeren Braun en Ets VENICH gerigt (2), zijn u ongetwijde bekend. ij maken een einde aan den worstelstrijd, door het Hermesianismus geprovoceerd. Daar de een of an- der onder u nog scrupulen en vermoedens aangaande mijne orthodoxie, als ook betrekkelijk mijne positie ten opzigte van den heiligen Stoel zou kunnen hebben verklaar ik hier, en niet alleen ik, maar ook al mijne Ambtgenooten met mij, dat wij ons volkomen onderwer- pen aan de uitspraak van den Apostolischen Stoel. Wij hebben schriftelijk dezelfde verklaring gedaan, aan den heer Administrator des Bisdoms, ten einde des zelve aan Zijne Heiligheid te doen toekomen.” Wee veweevesvevuvesd Merkwaardig verschijnsel! Terwijl het Pruissisch gouvernement onder hevige bedreigingen, alle gemeen- schap met Rome, en met de agenten des heiligen Stoels, en met de agenten des heiligen Stoels,  bij het aanvaarden zijner Aartsbisschoppelijke hediening aan de gansche Aarts-diocese uitvaardigde. Zie ons vorig nummer. Zie ons nummer. Zie ons nummer. Niet minder groot was de | in de Westelijk provincien beweert, dat aan de uit- spraken van Rome gegen gevolg mag worden gegeven, zoo lang dezelve niet zijn geplaceteerd, verktaren de Professoren van een Catholijk Seminarie openlijk: dat de brieven van den Kardinal secretaris van staat EaMeruscutnt, aan de hermesiaansche professoren Braun en Envenicn een einde aan den hermesiaansche sprit van het hermesianismus, zoowel ten opzigte van het hermesianismus, als van de gemengde huweliyken; ondanks het weigern van het placet, niet alleen, maar zelfs ondanks het stellige bevel van er niet aan te gehoorzamen. Kok-in Prussen, en in onze eeuw, waar: Rome heft gesproken: de zaak is geeindigd! HET NIEUWE WURTEMBERGSCHE STRAFWETBOEK. In de 8. gesetzte Zitting der tweede kamer van het konkurz. Württemberg, heben hevige debatten Plaats gehad; er werd gehandeld over bepalingen van het Strafwetback toepasselijk op misdrijven van Geestelijken, die in dat ontwerp van wet in de cae thegorie van Ambtenaren van den Staat gerangschike worden. Monseigneur de Bisschop van Rottenberg, de Deken van het Kapittel en vooral de baron von HarnsTEIn, proteste den tegen die benaming en betoogenden de volstrekte onafhankelijkheid, waarin de Priester ten opzigte van den Staat, zich in alles wat zuiver geestelijke zijn, bevindt. De kamer stemde de orde van den dag en in eenige der volgende zittin- gen verwierp zij de artikelen 425, 426 en 427 van hee Wetboek, welke de misdrijven van Geestelijken be- treffen. Intusschen heeft de eerste Kamer en het gouvernement geweigerd, in die verwerping toe te stem- men; hoewel dezelve, door voorname Protestansche kerkelijke authorität werd ondersteund. Wij begrijpen intusschen niet, hoe het gouverne- ment en de eerste Kamer die verworpene art Wij begrijpen intusschen niet, hoe het gouverne- ment en de eerste Kamer die verworpene art Wij begrijpen intusschen niet, hoe het gouverne- ment en de eerste Kamer die verworpene art Wij begrijpen intusschen niet, hoe het gouverne- ment en de eerste Kamer die verworpene art Wij begrijpen intusschen niet, hoe het gouverne- ment en de eerste Kamer die verworpene art Wij begrijpen intusschen niet, hoe het gouverne- ment en de eerste Kamer die verworpene art Wij begrijpen intusschen niet, hoe het gouverne- ment Likely ads wet zouden kunnen: invoeren, als de tweede Kamer bij hare weigering, om dezelve aantenen blijft volhänden. En, wat de zaak zelve.betreft is het zeker, dat er geen land in de wereld is, waar de Catholijken achting zouden hebben voor Bisschoppen en Peiesters, die zich openlijk zonder er tegen te protesteren, de benaming van Ambéenaren van den Staat lieten welgevalten. De gouvernementen zouden zich geweldig bedriegen, als zij waanden, door zulke Geestelijken het voli afkeerig te maken van de ware vrijheid der kinderen Gods, wier geloof door geene Staatswetten veranderd wordt, en aan ’t welk de vrijheid van Godsdienst Hoven alle goederen der wereld dierbaar is. De gebeurtenissen van onzen leeftijd hebben de volken wijzer gemaakt, dan men denkt. ECHO OP Mr. C. P. E. ROBIDE way per AA'S - DICHTREGELEN, OPROER kn PRIESTERDAGEN (1). Oder dezen titel is een parodie verschenen op Mr. Ropin van per Aa’s beracht schotschrift, ’t welk aanleiding heeft ‘gegeven, tot vele belangrijke mededeelingen en ontdekkingen. Zoo heeft men ons uit Friesland, alwaar de heer van per Aa eenigen ‘tijd gewoond heeft, delangrijke bi zonderheden gemeld ‘sse3 200 hebben wij uit een artikel van den Onpar- tydigen ontdekt, dat de Utrechtsche Courant sommi- ge harer artikelen, over welke vele Catholijken en andere regtschapen menschen zich met regt veront- waardigen, aan de dichterlijke pen van den Arnhem- schen regtereplaatsvervanger te danken heeft enz. enz. De schrijver der Echo eene wandeling doende, las op eenen paal, de woorden: Hemelschen berg, priva- five jagt.... hij beklom den berg, en vond op dene zelven eenige bemoste  A. gesneden waren. — Hij plaatste zich op eene bank, onder welke hij een boekje vond, dat hij, alleen zijnde, eindelijk hard op begon te declameeren.... de Echo herhaalde hoewel niet altoos getrouw de klanken, en hij schreef op haar dictamen. — Dit alles wordt in eene soort van Voorafrede vermeld. Tot eene kleine proeve willen wij eenige regels af- schrijven. Het stukje vangt dus aan: Gij, Rome, dat nooit muitziek, woelend, Maar overal naar ruste vraagt, En steeds op Gods vereering doelend, Zijn rijk met al uw krachten schraagt § Neen, nooit laagt gij in ’t stof gedoken, Toen de ijzren schepter eens  de XIX4¢ Eeuw of het zoogenaamde ROODE BOEK, in groot 8° Prijs f 1,90. Dit belangrijk Werk levert een getrouw verhaal yan de daden der Pruissische Regering omtrent de R. C. Kerk, en men zal bij het lezen van hetzelvye, ontwären, hoe weinig men hechten kan aan de menigvul-. Dige berigten, welke ons van daar over dit onderwerp zijn medegedeeld. Achter het werk volgt eene THE- SuOaISCHE BEOORDEELING der Breve van Prus De Kundige hand des ‘Vertalers, en de zeer onvolledige Fransche vertaling van hetzelve, in welke, behalve de genoemde THEOL. BEOORDEELING, vele wezenlijke stukken zijn uitgelaten, zal voorzeker de algemeene belangstelling in een werk bevorderen, betgeen reeds voor de in hechtenisneming van den Aartsbisschop vail Keulen fm Duitschiand het licht zag, en daardoor van partijdigheid is vrij te Spreken, een Werk nogtans,.welks verspreiding. kort na de uitgave in Pruissen werd verboden en de Exemplaren opgehaald, zonder.dat men in staat was, de daadzaken in hetzelve opgegeven, te wederleggen. G. BOOT, Instituteur 4 Bodegraven, demande une personne de fa réligion Catholique, d’un age mur, de meeurs irréprochable, qui soit 4 méme d’en- seigner par principes la langue Francaise, et de la parler coulamment. Oatre Je logement, le blanchis Sage et la couture, les appointements seront honorebles, tandis qu’ils pourront s’augmenter considérablement, si la personne en question sera versée soit dans la langue Latine, soit dans les mathématiques. S’adresser par lettres affranchisé au sus dit Instituteure BE BL BUT Wolves: peg De Heeren Geiibonneerden te Uden enz., worden verwittig, dat de Heer P. N. VERHOEVEN, Boek-handelaar aldaar, is Correspondent van den Gdsdienst en Uitgever van de Catholgke Nederlandsche Stemmen. Aan nET Bureau van ve CATHOLIJKE NEDERLANDSCHE STEMMEN te Grave. B. N.° 28." Nommer 29. CATHOLIJKE NEDERLANDSCHE STEMMEN OVER GODSDIENST, STAAT, GESCHIED= EN LETTERKUNDE Als JESUS dit getegd had, hebbende de oogen ten Hemel opgeheven, zeide Hi: soe. _Heilige Vader bewaar hen, die Gy my gegeven hebt, in uwen naam; opdat 21 één sin, gelyk WY eesceece En ik bid niet alleen voor hen, maar ook voor degenen, die door hun woord in my gelooven sullen: opdat zy allen één tan, gelyk Gy, Vader, in my en ik in Us dat zi ook in ons mogen één zyn, opdat de wereld geloove, dat Gif my gezonden hebt. En ° ik heb hun de heerlykheid gegeven, die Gy my gegeven hebt: opdat zy zouden één zyn, gelijk wy ook dén zyn. Ix in hen en Gy in my, opdat sy volkomenlyk cén zijn: en dat de wereld wete, dat Gy my gezonden helt. Joann. XVII. Op dit ‘blad ’t welk alle Zaturdagen met een Nummer wordt vervolgd , kan worden ingeteekend aan alle Postkantoren , ne bij de voornaamste Boekverkoopers in het Rijk. Hetzelve wordt met den Post verzonden voor den prijs van f 8-50 in het jaar; het half jaar of kwartaal, naar evenredigheid ; zullende de betaling bij kwartalen moeten geschieden. Alle abonnementen kunnen worden opgegeven aan het Postkantoor te Grave ; geene andere dan gefrankeerde Stukken en Brie- wen sullen door de Redactie worden aangenomen. — Aankondigingen worden tegen betaling van 15 Centen den Regel geplaatst. Voor Belgié kan men abonneren aan het Postkantoor te Antwerpen. PARTICULIERE. CORRESPONDENTIE,. Rome, 22 Junij 1838. Misch Herr, Deere T. most u de ogierkung maken, dat zich hier weinig gekommen aan ons voorden, die schijnen zouden te moeten medegeden worden. De leugenachtige dagbladen fabrieren er in hunnen geest, die niet bestan, of vervalschen hetgene, waarvan men de verval-sehing noort voorzien kon; en hoe zou men dit kunnen yoorkomen? En hoe zou men hierop antwoorden, als men die zotte lasteringen niet eens kont? En zoo ze al ter kennisse komen, zou het antwoorden te laat verschijnen. — Wat zal men doen met lieden wier geheele Godsdienst bestaat, in den gezworen haat tegen het Catholicismus, en die alle gevoel van regtvaardigheid en van naturlijke regtschapenheid braveeren, die niet alleen metter daad niet meer Christenen zijn, maar die zelfs niet alleen metter daad niet meer Christenen zijn, maar die zelfs niet alleen menschen handelen? Men discuteert niet met ginneloozen en uitzinnigen. — Men zou zulke gotten behoore te Sinden; maar integendeel zijn zij bet, die men de handen vrijlaat! En het klein getaal- van verstandige menschen...% Men legt hen het zwijgen op, zoo Als men aan den redacteur der nieu-we Wurtzburgsche Zeitung, gedaan heeft. Die redacteur is door geweckt, in andere handen overgeganst De goede redacteur, omdat hij de waarheid verdedigde (en zulks altoos met bezadigdheid en den Catholije ken de rusé en oderwerping aan het gouvernement en afschuw van alle revolutionnaire bewegningen predikte, heeft er van moeten afzien. — De keizer van Rusland, heeft hem ook sedert de maand December het pensioen van 300 Ducaten, heeft voor bewegene diensten genoot — ontnomen! — Welk eene verblinding van den kant der vorsten, die uit fanatismus en uit haat tegen het Catholicismus, liberale en revolutionnaire dagbladschrijvers beloonen ena onder-steunen, enkel omdat zij, de lompste beleedigungen tegen de Kerk, den Paus en... de Jesuiten! uit-braken! — Deze, de Jesuiten, moeten er ook bijko-men, dit is hun privilegie. — En hoe kan dit alles zijn? Ht nunc regis intelligitie! — Gij spreekt mij van artikelen, die uit Rome ge dagteekend. zijn. — Het is mogelijk, dat er lieden. Rome zijn, die zulke artikelen zenden — maar ik ben overtuigd, dat zeer dikwijls die artikelen op de plaats zelve worden gefabriseerd. — Welk een fraai b. v. "Wärmer! En laat ons de barmhängen des Heeren met vertrouwen afsmeeken en verbeiden. Zijn woord: Ego vobiscum sum is onwankelbaar. Ik heb de eer enz." Onze lezers zullen zich herinneren, dat wij onlangs gesproken hebben over een berigt uit Berign, door on Handelsblad opgenomen; waarin onder anderen gedördert wordt, dat derede van de heeren  hebben. Wij vertrouwen, dat de mededeeling daarvan. voldoende zijn zal, opdat onze lezers, die overigens weten, dat wij, bij bet plaatsen of overnemen van zekere Berlijnsche begrenzen, niet naar antwoord uit Rome wachten, om ronduit te verklaren: HET IS GELOCEN, voortaan soorte gelijke kinderachtige berigten lezende, aanstonds bij zich zel zouden denken: dit zal wel weder gelogen zijn, want het is ons niet altoos der moeite waardig, om op zulke zotheden te antwoorden. HET OPENBAAR ONDERWIIS IN POLEN. » Pe generaal Scnyrorr, directeur van het open- bear onderwijs in het koningrijk Fo’en, heeft een bevelschrift gegeven en uitgevaardigd, waarin de vol- gende bepalingen yoorkomen ; i » 1.0 In alle parochien, alwaar Iagere scholen be- staan, moet een onderwijzer van de Russische taal zijn. Die onderwijzer zal door het gouvernement wor den gezonden, en door de respective parochien bezol- digd worden. met » 2.0 De kinderen der bewoners van die parochien, van welken rang dezelve ook zijn, moeten de lagere scholen bezoeken en er de Russische taal Jeeren. » 3.9 JTeder kind, dat weigeren mogt die taal te leeren, zal op de gewone wijze worden gekastijd, en de ouders zullen eene boete betalen, die voor de eer- ste maal 50 roubels papieren geld (24 gulden), de tweede maal 100 roubels,.en de derde maal 300 roue bels zijn zal; maar de vierde maal zulien zij en hun- ne kinderen gevonnisd en gestraft worden, als ongee hoorzaam zijnde aan de bevelen der overheid. Het bedrag dier boete.zal besteed worden ter verbetering van de lagere scholen. » 4.0 Het wordt aan alle particulieren verboden eenen onderwijzer bij zich te hebben, die niet voor- zien is van een certificaat, ten bewijze, dat hij de Russische taal volledig verstaat. TIeder kind, dat bij zijne ouders wordt opgevoed, moet zich eens in de maand bij den onderwijzec der Russische taal van de lagere school zijner parochie vervoegen, fom door hem in die taal te worden geexamineerd. Niemand zal eenen burgerlijken of militairen post kunnen bekleiden, als hij niet kan bewijzen dat hij de Russische taal verstaat. Da eenen a: De directeur van het openbaar onderwijs heeft. bij die ordonnantie eene circulaire gevoegd, waarin hij zept; dat die maatregel is genomen geworden, tot welzijjn der inwoners van Polen zelven, die, tot hiertoe het beoefenen der Russische taal verwaarloos-den, zonder welker kennis zijn niet in staat zijn zoue den, om den staat goed te dienen, en dus hun land zouden blootstellen aan het gevaar van door veemde ambltenaren te worden bestuurd, die noch deszelfs zeden, noch deszelfs behoeften zouden kennen; dat de Polen, door het stipt nakomen yan de bepalingen der ordonnantie, mede de welwillendheid van den souverein zouden waardig worden, zoo als de Russen het reeds zijn. Sw ve Men begrijpt ligtelijk, zegt een Fransch blad, o-ver die ordonnantie sprekende, dat die circulaire op generlei wijze den treurigen indruk heeft verminderd, die de ordonnantie Op de Polen heeft gemacht, die wel zien, dat dezelve de laatste genadeslag aan hunne nationalität toebrengt.” Maar dit is nog niet alles. Als de goede Voorzienigheid deze echt Juliaansche maatregelen niet verijdelt zal daardoor niet alleen de nationalität, maar ook de Catholicit van Polen geheel vernietigd worden. Die Russische schoolmeesters, die door het gouvernement zullen gezonden worden, zijn gewisselijk alle chismatiken en zullen de kmen van het chismatik in de jeugdige harten planten: de Poolsche taal zal, in de Jägere schön enige schön niet meer onderwezen wordende, bij de legere volksklasse, spoedig verloren gaan; zij zullen geene andere taal dan het Russisch verstaan, en in die taal mag door de Catholicik Priesters niet gepredikt, geen godsdienstig onderwijs gegeven worden. Men schrijft uit Dusseldorf het volgende: Pastor Dr. Bivrerm van Bink, is nog even als eenige zijner vrienden, in dit oogenblik onder tozet der policie. Intusschen hindert hem zulks niet veel, zoo min als an zijnne parochianen, wier geheel vertrouwen hij bezit en die zijnne feestdag  beto-nen van liefen en gehechteid aan den Eerwaardigen Herder, die, sedert 34 jaren, in ons midden woont. Voorts kunnen wij verzekeren dat de eerwaardige Pastor van Bilk, niet, zoo als eenige dagbladen hebben gemeld, naar eene vesting is gevoerd, maar zich in zijnne eigen woning bevindt. Uit een brief, door dien eerbiedwaardigen man, den 4 dezer maand, aan een onzer vrienden geschreven, en door denzelven. Vien worden: en dat hij vol is van geloof en vertrouwen, bijzonder op de beschermende voorspraak van de H. Maagd en Moeder Gods. De Kerwärdige heer Micneis wordt streng bewaat: hij mag nog geen voet buiten de vesting Maagdenburg getten. Allen omgang, zelfs met andere gevangenen dier vesting, is hem volstrekt ontzegt. Berigten uit Ber/yn, melden dat den heer von AL-TENSTEIN, wit hoofde zijn er hooge jaren, als minister van Kerkelijke zaken zal aftreden, — Moge dit bevestigt worden en een voorteeken zijn van een billijker gedrag des gouvernements, ten opzigte der Catholijken. HET ROODE BOEK. VIEZELLE ZAMENSPRAAK. Dezelfde personen komen allen, omstreeks achturen aan, behalve Haserousse, die wat later komt, het hoofd in eenen doek gewikkeld hebbende, en zich wegens het’ laat komen ontschuldigd. HASEFOUSSE. Uk heb sedert onze laatste bijeenkomst eene ver- schrikkelijke hoofdpijn gehad; maar ik zou deze bij- eenkomst niet hebben willen verzuimen, al had ik in tien nachten niet geslapen. (Met zijnen stoel dich- ter biyschuivende). Ik zal mij digt hij den heer school- meester plaatsen, want met dat vod over de ooren hoor ik niet scherp. Ernest. ; De heer schoolmeester zal zich wel weten te doen verstaan. : : 5 De Meester, ' Ik heb u gewigtige zaken te zeggen, aahgaande de gijmnasien in de Rhijn-Provincien. Weet gij welals de zaken nog lang dien loop hebben, dat wij dan wel- dra eene verschrikkelijke schaarschheid van Catholijke ’ Priesters zullen hebben ? SPITZ. Gijmnasien, welk een geleerde naam! Wat is dan een gijmnasium? Is het niet een huis waar de grovte heeren des avonds bijeenkomen om te deinken ? ERNERT. Toch niet! Dat is casino waarvan gij spreekt. De Meester.. Ik zal het u uitleggen. De gijmnasien zijn scholen, in welke de studerende jongelingen die advocaat of doctor willen worden, of die den Geestelijken staat willen omhelzen aanvankelijk Latijn, Grieksch en nog andere dingen moeten leeren, om vervolgens over te gaan naar de universiteiten, alwaar zij hunne studien  een woord over de gijmnasien zegs wij zullen vervolgens op de universiteiten terugkomen. Ik zeide u onlangs, dat de gemengde huwelijken bestemd waren om het protestantismus uit te breiden: welnu, het ligt ook in het plan van het gouvernement, om de gijmnasien, en alle inrigtingen voor de jengd, tot nadeel van den Catholijk Godsdienst en ten voor-deele van den Protestantschen te doen strekken. Alles wordt er naar dat eenige doel ingerigt; en zie hier hoedanig het geschikt wordt, om de scholen, die aan-vankelijk zuiver Catholijk waren, ongevoelig, half of heel protestantsch te doen worden: men benoemt overal protestanten tot professoren. Daar de naam en de inrigting der school meer van den professor dan van de. leerlingen afhangen, zoo volgt daaruit, dat al zijn de laatsgemelden, Catholijk, hunne professoren maken dat de school protestantsch wordt. HASEFOSES. ; Ik begrijp u zeer goed heer schoolmeister, overal waar de onderwijzer Catholijk is, zoo als bij ons daar is ook de school Catholijk, en waar de onderwijzer protestant is, zoo als in het naburige dorp, daar is ook de school protestantsch. Sprrz. Zoo, ook zijn de schön, die toevertrouwd zijn aan twee onderwijzers, waarvan de een protestant en de andere Catholijk is, gemengde dat is verfoeijelijke scholen zijn, omdat alles wat bastaard is, niets deugd in deze wereld.. wie toy § De Meester. Gij hebt gelijk; ik ga voort: de Catholijke gijmna- “sien in de Rhign-Provincien waren eertijds aan Catholijke professoren en voornamelijk aan Geeste-liken, toevertrouwd; maar in 1816 toen onze meesters begonnen ons op zijn’Pruisisch te behandelen, vergon men allerlei soorten van voorwendsels, om de professoren van hunne leerstoelen te verwijderen, en hen te noodzaken, tot het nemen van hun afscheid. Terwijl men hen op die wijze, beleefdelijk, met een gering pensioen verdreef, deed men hen vervangen, door zeer jonge professoren die leeken waren. In de protestantsche scholen zond men zelden, of liever nooit, Catholijke professoren; terwijl de Catholijke gijmnasi-en van protestantsche professoren wemelden. CHRISTIAN- Dat toent ons, wat hij, die het zwaard in de hand het deen kan; wat hij ook dee, vraagt niemand hem rekenschap, ee of ee De Meester: “ Goed buurman Caristian! Ook zegt men nog de staat heeft geene conscientie; en toen was het eerste doel dat men zich’ voorstelde, den Catholijke professoren op te leggen, van zich zoo veel mogelijk, uit achting voor hunne protestantsche ambtgeneoten, te onthouden van in de lessen over de Catholijke Religie te spreken. Gij weet wel hoe de zaken in zulke om- standigheden gaan: als men met anderen onder het- zelfde dak leeft, vermijdt men alles wat hen beledi- gen kan; men geeft hen vooral toe, in alles, watan- leiding, tot vijandschappen of twisten zou kunnen ge- ven. Maar aldus den Catholijken Godsdienst in eene soort van vergetelheid latende, moet er weldra, voor de leerlingen, de noodlottigste onverschilligheid uit volgen. De contrasten tusschen dien Godsdienst en dien der  er weinig toe doet, of men de eene of de an- dere religie verdeedigt. Ziet daar, hoe het Catholieismus, langzamerhand onder de bank geschoven wordt. Gelijktijdig hoopt men, dat de Priesters, welke die gijmnasien, zullen verlaten om het bestuur der parochien: op zich te nemen, genoegzaam Zullen zijn voorbereid, om eenmaal er in toe'te stemmen, om Slechts eene kerk met: de Lutheranen, Doopsgezinden en Gereformeerden van allerlei soort, uit te maken; dat al de enderen van: het Pruisisch gouvernement aldas denzelfden God er- kennen en Elem in denzelfden eeredienst, waarvan onze koning de Paus is aanbidden zullen. Men heeft wel is waar, in de gijmnasien eenen Catholijken aal- moesenier gelaten; maar hij heeft voor zijne godsdiens-. Tige ordenigten slechts twee of drie uuren in de , week en, inderdaad, dat is te weinig voor de Catholikke kweekelingen, om er yoordeel uit te trekken. “Sprrs. “Met zulke maatregelen zal men van ong eene zeer. heilige, zeer Catholikke en Apostolische Kerk maken!. wij zija wel gelukkig, dat er onder ons nog goede koppen genoeg zijn, om al die fraajje kunstgrepen te ontdekken; laat ons hopen, dat onze vijanden niet zullen plagen; onze Bisschoppen zullen er zich over rigens tegen verzetten. HASEFOUSSE. at Dat denk ik ook. Zeggen onze Bisschoppen daar niets van # De Meester. TOT IM sapbic Helaas! de arme Bisschoppen! Men bindt hen in alles zoodanig de handen, men houdt hen zoo goed bezig mét correspondentien, met ’skonings ministers en andere bestuurders, men overlaadt heu zoodanig met dat nutteloos gekrabbel, dat zij zelfs den tijd niet hebben om er aan te denken. De Bisschoppen oefenen niet den geringsten invloed uit, noch op het ex amen, noch op de benoeming der Professoren van de gijmnasién, noch op hun onderwijs in de lessen. Het is juist, de Bisschoppen aldus ter: zijde-stellen-de, dat men des te zekerer het voorgestelde doe! Mineent te zullen bereiken; dat is, om ongevoelig en als ter sluip, in de geheele Catholijke wereld, dat onbestemde bastaard Christendom in te voeren, dat noch kracht, noch leven heeft. Ne ss “> ERNEST. “5 Wel te verstaan, dat de koning en zijne ministers de plaatsen van Professor niet geven dan aan hen, die zich het beste leenen for het inyoeren van het ~ Pruissisch Christendom. CurisTIAAN, Het is wel jammer, dat men zich zooveel moeite gebrochen, om alles te bederven; als men slechts de helft van dien ijver ten goede gebruikte, zouden de sehoone tijden van den Godsdienst weldra terugkomen. De Meester. Ik zal a met wat meer bijzonderheden, hoc men dat plan van verre heeft gevormd: en 'yoorbe- reid en in welke betrekking de gijmnasien sich hierin. met de universiteiten bevinden. Als een student zich aan de universiteit yoorbereid om eenmaal Professor te worden, danesee | Spiritus een oogenhlik, heer Schoolmeester, gij had beloofd om te zeggen wat eene universiteit is. i ee REG _De Meester. ©) © Gij hebt gelijkk, ik zal het u verklaren. Na de gijnanisien komen de universiteiten. Ze zijn in der daad de hoogste iorigtingen van onderwijs. Na ‘het® ver- laten van het gijminasium, en een een eerste examen on- dergaan hebbende, gaan de studenten tot de universiteit over, om er onderwezen te worden, overeenkomstig hunne toekomstige bestemming, hetzij in de penees- kunde, hetzij in de regten, hetzij in de godgeleerd- heid, hetzij eindelijk in de oude talen enz. Zoodanig is in de RAvyn provinciéa de universiteit van Bonn, ophaalt. ene: - Spiritus. QO! jay ja, ik we et dat men er dikwerf geld voor es _ De Meester. mina 10 i Vk zal enkel ter.loops aanmerken, dat zij onge- veer vijitig Jaren geleden, is gefondeerd geworden door eenen, Catholijken keurvorst, die zelf Bisschop was. Thans is zij ten opzigte van den Godsdienst gemengd en meer dan drie vierde gedeelten der Professoren sijn Protestanisch. : Spirze Zoo bevindt zich dan de koning te haren opzigto gelijktijdig keurvorst.en Bisschop. . ef oxy De MerstER. Aan die universiteit vormt men ook Professoren die a vyoornamelijk door Protestanten onderwezen: en bestuurd worden. : HAseFousske « Ik begrijp wel, waar dat heen moet. De. MEEsTER. Men zegt er veel in de lessen, zelfs in die over de oude talens Als de gelegenheit zich voor doet dan grijpt men die aan, en wanneer zij. zich niet voor doet, dan doet men haar behendig geboren worden, om de Catholijke Kerk, hare leer, hare geboden en hare geloevigen, in een belagchelijk licht te plaatsen. Wel aangevoerde boer-terijen en geestige schers -behagen den jonge lieden zieren; deze beginnen aan hunnen Godsdienst te twijfelen; zij.nemen den tijd niet, en zijn ook niet in gtaat, om hunne twijfelingen op te lossen. Van lie verlede verliezen zij den eerbied voor den Catholijken Godsdienst; eindelijk denken en spreken zij even als de Protestantsche Professoren. CurisTIAANe . Men begrijpt dit gemakkelijk; want in zulke gevallen kunnen de jongelingen zich bij de apen vergelijken. . Spirz » Ziedaar wat. fijn gesponnen is; doch waarom heeft men er zich niet vroeger tegen verzet! _. De, Meester. Py De Cath Ollen heben het sedert lang bespeurd; doch waartoe dienen hunne vertogen? Het antwoord des gouvernements is zeer gereed: “Het is eene staatszaak;” of: “Wij heben de universiteit gesticht en zijn de meesters van dezelve; wij zullen ons daarbij naar ons welgevallen gedragen, zoo als de meester des huizes in zijn huishouding doet.” “Ae CHRISTIAAN, Wi Catholijken zijn hun veel dank verschuldigd xoor hunne fondatien...- .- De Meester. - Ik ga voort: Als een student voor het onderwijs of voor de talen (men noemt hen philosophen), tot de zoo- genaamde verhevenheid van geest gekommen is, om al- te gelofsbegrippen met dezelfde onverschilligheid te beoordeelen, dan vindt hij, daarin reeds eene soort van aanbeveling; men is hen behnulpzaam, en in zijn exa- men ig men veel toegevender jegens hem. . Spirz. 