Catholijke Nederlansche Stemmen
Various Author
50 leest men de volgende uitlegging van Joan VI, 21 — 71. Dat 21 Hem en zijne leer moesten beschouwen wen als het brood des levens, (ware spijs en voedsel voor de ziel), waardoor zij eeuwig gelukkig konden zijn; dat Hij daarom uit den Hemel nedergekomen was, opdat een ieder, die in Hem zou gelouven, ge lukkig, eeuwig zalig, zou worden, Deze voorstelling van Jesus, verijdelde geheel hun plan, om hem ko ning te maken, en nu verlieten Hem vele van zijne ij- verige volgers, ja verscheidene zijner leerlingen enz,”” - — (Zoo ver Adriani) » Ziet daar, zeide ik verder—~” een nieuw bewijs, dat onze Protestantsche broeders van de H. Schrift maken, hetgeen zij willen, wij heben altijd gemeend, dat die vele leerlingen Hem verlieten, wil zij niet bevatten konden, hoe Jesus han zijn vieesch kon te eten geven, Naauwelijks hadden zijjn Jesus hooren zeggen: » Het brood hetwelk ik zal seven, is mijn vleesch voor het leven der wereld, of de Joden begonnen met el Kander te strijden: "Hoe kan deze ons zijn vieesch te eten geven (vy, 53), en nadat Jesus v. 54 — 60 zijne woorden nog nader bereftigt, had, zeiden zij: deze taal is hard, wie kan ze hooren." En van dien tijd af, verhaft Jomannes (v. 67) verlieten Hem vele leerlingen, — « enz. Gij ziet dus, dat uw kort en getrouw verhaal valsch is — want nied het stilawijgen over de Zranssubstantiatie; (wat hebt gij dat woord hier schoon aangebragt! ’t is om te lagchen!) maar de verdrängen van dien tekst heb ik aan de kaak gesteld. Gij en awe vrienden moogt hierover gevoelen wat gij wilt, en wat _Potman u daaromtrent ook geleerd hebbe of nog leeren moge in de zalige gewesten: gij moet u op een Catholijk standpunt weten te plaatsen, om over de waarde of onwaarde mijner aanmerkingen te oordeelen; gij en ook de redactie beschouwt alles door eene protestant- sche bril; gij spreekt over het geloof in God en in Curistus en de betrachting der liefde, (waarvan gij zulke schoone yoorbeelden geeft) en gij bedenkt niet, dat dit gevoelen, door Bensamin Cosstant, Brevscu~- NEIDER en anderen verdedigd, in onze oogen nog ongerijmdste aller beweringen is, die voor de tiende eeuw bewaard scheen.” Zegt, zegt Gods Zoo Upperkästen, dwaashouden, betrouwen het onderwijs in de Bijbelsche geschieden ist aan menschen yan dezen stempel niet toe: vooral niet aan lieden, die 200 vergaan, dat zij meenen, dat zij meenen, dat de Apostelen, na de zens ding van den H, Geest, de zaken nog verward beschouwenden, Wie zoa het geloven, dat, omdat sommige uldrukkingen der Apostelen dutdelyk sporen dragen, dat 2 eene naby rynde komst van Curistus op aarde veronderstelden, of, omdat Perrus later nog op eene buitengewone wyze onderrigt ontving, in de XIX eeuw, besloten zou worden, dat in de eerste dag des Christendoms, tn verschillende opzigten, die meer heldere inzigten in de bedoeling des Hemelschen Vaders met het senden van zijnen Zoon gemist werden, welke de latere Christenen in desen hebben? Immer, wat het eerste betreft, die personelijke verwachting is allen niet even duidelijk en betroffen geen geloofsstuk — de dag, op welken Curistus komen zal is zelfs den Engelen Onbekend — en de openbaring aan Petrus bewijst, hoe de Apostelen op buitengewone wijze werden bijgestaan: een gevolg van Curtstus be- lofte Mata. XXVIII vs. 20. Het is inderda een zeldzame liefde, wanneer men diegenen, die alles, wat Christus zijn Apostelen te Jeeren onderhouden, bevolen heeft, gelödig aannemen en tegen de onver-schilligheids-geest dezer eeuw verdedigen, haat en twee-drachtkweekende geestelijken noemt! — Doch genoeg... dat weet ik: mijne aanmerkingen hebben reeds menigen school onderwijzer kiescher gemaakt, en, nu de ouders waken, zullen zijn zeker niet’ zoo veel meer peréreren, — Wilhy beweren, 2x00 schrijft de vrijmoedige, dat men op de Protestantsche scholen er op utt is, om de Godsdienst of liever de Catholicy Goddenst hateljk te maken, in een bespotlelijk of verachtelyk licht te stellen, dan verklaren wy sulks voor eene onbeschaadde leugen, Geen Protestantsch onderwy-ser zal het wagen, anders denkenden in hunne gewoelens te beleedigen, hy ware syne roeping onwaar-dig; meent hy, dat het bybelsch onderwys van den Protestant stryd tegen de levendige zorgen der Herders dan...... de lezer besluite Es voor een onbeschaaden leugen verklaren, bewijst niets: Ik beweer, dat men op de protestantsche scholen, daar op uit is — dit bewijst de strekking der school- boekjes, door mij geciteerd, Vervalsching van geschied- kundige daadzaken, verknoeijing der Schriftuur en de klagten van vele ouders bewijzen zulks middagklaar, En waarom-zouden zij het niet wagen....? Op de meeste plaatsen is immers geene gelegenheid tot onder- wijs, dan bij hen, dank zij ons erbarmelijk, intolerant ttelsel? Zy zouden hunne roeping onwaardig zijn (1), (1) Helas! Hoe velen zijn ook in andere opzigten hunne roe- : eardig.» die echter, ondanks ingeleverde klagten, en in hunnen z00 gewigtigen post gehandhaafd wore 2 kollossaal gouverneur, president der schoolkommis- le klagten aan, en zwijgt, en het bannerstadje See To deszelfs zuiper! enz,; doch voorbeel- dit zegt gij, maar de hand op uw hart — meent gij het ook, Mijn Heer!,..? — Ik geloof, dat door u en uws (1) geliken, het eerder als een verdienstelijk werk zou beschouwd worden. Ook meen ik, wat de leser ook besluite, dat het bijbelsch onderwijs van den Protestant strijdt tegen de levendige zorgen der Herders,,., want als hij leert, dat Caristus éwee gebrucken heeft ingesteld, en de Herder zeven Sacramentsen; dat eenige leerlingen (Joan. Vraagt gij op welken grond de man het gouvernement dit regt ontzegt? Lees slechts art, 226 der grondwet, vriend! daar staat het duidelijk in, Dan ik wil van uw geduld nict meer vergen, de geheele afdeeling is weder eene aanenschakeling van fijn gesponnen drogredenen, berekend om achterdocht en onvergenoegdheid aan te kweeken tegen instellin- gen, die niet alleen binnen, maar zelfs buiten- landsche vermaardheid verworven hebben, die de goedkeuring en toepassing van alle onpartijdigen steeds wegdroegen, en die wij hopen, dat door on- zen geéerbiedigden koning, gehandhaafd zullen wor- den tegen alle aanvallen van hen, die, zoo in het geheim, als in het openbaar alle middelen aanwen- den, ten einde op de puinhopen van verlichting en beschaad- vings het rijk der duisternis weder te herbouwen. Bidden wij den goeden God, mijn vriend! dat de pogingen dezer onverlaten mogen beschaad- venden. Gegenstand worden! Unwissen würden wir den vrienden N. N. — Mine en uwe lezers zullen bij de lezing van dit treffend slot wel inzien, dat ik bij elken zin eene uitgebreide noot zou kunnen maken; ik wilde u echter in uwe vaart niet weerhouden: ik schroom het oordeel van elk verstandig mensch nie.... Verzeeken is mütten: 200 staat in het woordenboek der gouvernements-vieijers van Oud-Nederland: dit is niets nieuws... Gij wilt mijne beschuldigung niet op nienw wederleggen, even als of gij het al eens gedaan had! Het regt om onze kinderen naar onze grondbeginselen te laten on- derwijzen is ons noort betwist..... Ziet Catholijken! z00 drijft men openbaar met u den spot: het gouver- nement rigt scholen op, benoemd Ropipk’s en Domine’s, en verbiedt die oprigt aan anderen, gelijk het naar deszelfs luimen goed vindt; wilt gij dus uwe kinderen niet zonder onderwijs laten, dan moet gij ze Jaten moderniseren, de vrijheid wordt u_ niet: be- twist, indien gij slechts u onderwerpen wilt,... ziet, zoo is men in de hel zelfs vrij! — Het doel van den schrijver strekt zich verder uit: dit is Mijn Heer! de eenigste juiste aanmerking, die gij op myn werkje gemaakt hebt: mijn raad was slechts voor het tijdstip, op hetwelk ik schreeft in 37 en 38, Nu in 40, zijn wij nog niet in den stijgbeugel, d. i. de Joden mogen zelven schön hebben, de Catholijken niet, en toch willenswij nu verder. De tijden zijn veranderd..,, wij moeten te paard. ‘Wat in 38, eerbiedig moest gevraagd worden, als het heiligste aller regten: volledige vri- heid van onderwys : verscheuring van al die banden, die thans de natürliche aller yrijheden omwinden, Regiaardigheid, Mijn Heer! en nog eens regtvaardigheid, eischen wij, Wat ik over art, 226 der grond- wet gezegd heb, kunnen mijne lezers nazien: zij zullen daar weer uwe kortheid en getrouwheid bewundern, Waarlijk, gij moet wel een stalen voorhoofd hebben. Büttenlanders mogen onze inrigtiogen laken of prijzen; ons inconstitutionel gouvernement en de scholdirecteuren en de leden van ’r nut mogen elkander bewierooken: die dampen: benevelen de Catholijken niet meer: dat hatelijk juk, dat ons zoo lang verdrukte, een juk door eene Heerschzuchtige En verfügte parti ons opgelegd, Most niet langer den nek krommen van den vrijjen Courantdrukker 1 Nederlander! Gelöst mij schoolmeesters! uw rijk spoedt ten einde: rust, devredenheit en eendragi al in het vervolg in Wederland niet gevestigd worden, voor dat de vrijheid van onderwijs zal geproclameerd zijn! Mijne gelöst genöteten, Mijn Heer, de briefschrijver! hebben reeds lang beslist wie hun drogredenen voorhield, de schrijver der Gevaarliyke strekking of de verdedigers van de lamme 261 besluiten, reglementen, dispositieren --enzZ., ons rampzalig stelsel betreffende.... en ik mijne pen nederleg, betuig ik hun mijnen warmer dank voor hunne belangstelling in mijn werkje, terwijl ik den geachten, mij echter onbekenden schrijyer van de voortreffelijke toelichtiny nopens de behoefte aan vryheid van onderwys, door een Roomsch Catholyk Priester (1) over het onderwijs, mijne hoogachting en dankbaarheid aanbiede voor zijne edele pogingen, om de Catholijken meer en meer In inteligen, treft Mijn Heer! Gij moogt den koning raden, wat gij verkiest: wij houden hem te verstandig om door de krenking van een der heiligste regten de vleijerij van zekere partij te koopen en wat uw gebed aangaat, hier voor zijn wij niet bevresd; want wij weten, dat gebed van lieden, die op hunne broeders als onverlaten nederzien, door den God van liefde verworpen worden, Bedwing nu uwe tranen: ik roep u mijn harteljk ‘Yaarwel toe! — Indien gij mogt goedvinden, ook mijne brieven te beantwoorden, gelijk gij mijn werkje gedaan hebt, zal. ik zwijgen. Quom amaritudine repleremur ob mala quotidie ma: gis magisque in Christi Ecclesiam ingruentia, e Dilecte Fili, Jetitie causa permoti sumus, ut ilo quo conficiebamur non parum levati, 2 (1) Te ’s Hecsehenboteh bij D. A. As pe Roor, Bo ke e hinderd, tot hiertoe daarvan een t Wat u be ary rem ahimo jucunditatem perceperimus, Accepimus e- nim Te, aliisque preclaris piisque viris curantibus, Catholicum Institutam duobus abhine annis inductum in Magna Britannia fuisse, eo presertim consilio, ut Divine nostre fidei assecle sarti tectique serventur, atque Immaculati Agni Sponsa ab Heterodoxorum ca- jumniis, per libros in lucem editos, vindicetur, Que quidem cum in maximum cedant Anglorum emolumentum, facile perspicis, Dilecte Fili, cur eo inde Nos gaudio peffusi simus, Heredes divinitus constituti et Nominis et Cathedre illius Magni qui Britanniam pri- mus idolatrie tenebris involutam Catholice Fidei face illustravit; scilicet in spem erigimur perjucundam; fu- turum ut Divine lumen veritatis, eadem denuo qua ol (1) Te ’s Hecsehenboteh bij D. A. As pe Roor, Bo ke e hinderd, tot hiertoe daarvan een t Wat u be ary rem ahimo jucunditatem perceperimus, Accepimus e- nim Te, aliisque preclaris piisque viris curantibus, Catholicum Institutam duobus abhine annis inductum in Magna Britannia fuisse, eo presertim consilio, ut Divine nostre fidei assecle sarti tectique serventur, atque Immaculati Agni Sponsa ab Heterodoxorum ca- jumniis, per libros in lucem editos, vindicetur, Que quidem cum in maximum cedant Anglorum emolumentum im claritate Britannorum mentibus affulgeat. Nihil porro vehementius exoptamus quam ut Anglorum Géném, tot tantisque dotibus exornatam, paterna iterum exultatione complectamur, deperditasque jamdiu oves in electum Christi Gregem recipiamus, Quamobrem, Dioces Fili, non possumus quin te, universosque quorum pie societati prefectus es, vehementer excitemus ad fervidas Nobiscum preces Misericordiarum Patri offerndas, ut caliginem illam teterrimam que tot infelicium in-errore yersantium adhuc occupat mentes, propitius depellat, filiosque Ecclesiae ab eadem longe abberrantes ad deserte Matris sinum clementer reducat, Interea Tibi, tuisque omnibus ad Catholicum Institutum quomodocumque pertinentibus, Apostolicam Benedictionem permanter impertimur, Datum Rome apud Sanctum Petrum, Die Decimonia Februarii MDCCCXXXX. Pontificatus Nostri Anno Decimo, GREGORIUS P,P. XVI, Dilecto Filio Joanni Comiti pe SHREWSBURY Presidi Instituti Catholici Magne Britannia. Vat iss ES _» Aan onzen geliefden zon den graaf en, heil en Apostolischen zegen, — __» Terwijl wij met verdriet worden gedrenkt, door de immer toenemende rampen der Kerk van Jesus Curistus, is ons eene zoo overvloedige bron van ge- uk geschonken, dat zij ons niet alleen uit onze droef- id heeft opgebeurd, maar dat zij in ons gok eene meer dan gewone blijdschap heeft opgewekt. Wij zijn onderrigt geworden, dat door uwe bemoeijing, en die van andere edelen en godvruchtige Christenen, het Catholyk instituut, twee jaren geleden in Groot-Brit- tanni opgerigt, met het bijzonder doel, om diegenen, te beschermen, die ons goddelijk geloof volgen en door itgeven van Christelijke werken de Kerk van het onbevlekte Lam te wreeken over de lasteringen der wangeloovigen, Dat ontwerp in den hoogsten graad tot yoordeel der Engelsche natie strekkende, kunt gij gemakkelk bevroeden, geliefde 2oon, welke blijdschap wij ondervonden hebben, wij, die door den wil van den Almagtige, tot er wij ondervonden hebben, wij, die door den wil van den Almagtige, tot er wij ondervonden hebben, wij, die door den wil van den Almagtige, tot er wij ondervonden hebben, wij, die door den wil van den Almagtige, tot er wij ondervonden hebben, wij, die door den wil van den Almagtige, tot er wij ondervonden hebben, wij, die door den wil van den Almagtige, tot er wij ondervonden hebben, wij, die door den wil van den Almagtige, tot er wij ondervonden hebben, wij, die door den wil van den Almagtige, tot er wij ondervonden hebben genaam van den naam en van den zetel van dien Grecorius den Groot zijn aange-steld, die het eerst Brétiannié met de fakkel des geologischen verlichtte, toen het in de duisternissen der afgo-derij gedompeld was, Wij zijn aangemoediod tot het koesteren van de zoete hoop, dat het licht des gelölgtes op nieuw op dat volk zal schitteren, met dezelfde hel-heid, als eertijds. Wij wenschen niets vuriger, dan om met vaderlijke vervorengen van blijdschap de Engelsche natie te omhelzen, die versierd is, met zoo vele vyoortreffelijke hoedanigheden, en op nieuw in den schaapstal van Curistus, die zoo lang verlorene kudde te ontvangen, Daarom geliefde zoon, kunnen wij niet nalaten van u nadrukkelijkk op te wekken, u en al de leden der godvruchtige associatie welke gij presideert, om met ons uwe gebeden op te dragen aan den Vader der barmhartigheden, ten einde Hij zich gewaardige, de duisternissen te verdrijven, die nog de gemoederen van een groot aantal verblindende, hen ongelukkiglijk in de dwaling houden en op dat Hij, in zijne goeder-tierenheid, zich gewaardige, die kinderen der Kerkterug te voeren in den schoot der moeder, die zij verlaten heben, „Tevens gevon wij met onze grootste toegenegenheid aan u en al uwe landgenooten, die op eenigerlei wijze tot het Catholyk insittuut behoore onzen Apostolischen zegen. Gegeven te Rome bij St. Petrus, den negentienden dag van Februarij MDCCCXL, het tiende van ons Papist, GREGORIUS PP. XVI. De graaf van Surespury, den bovenstaanden brief an den heer James Smita, Esq., secretaris van het instituut en directeur van het tijdschrift Zhe Catholic Magazine zendende, schreef daarbij, onder andere: » Ik hoop, dat deszelfs bekendmaking strekken zal, niet alleen om den ijver der tegenwoordige leden van het instituut op te wekken, maar dat zij anderen zal uit- lokken, die zich tot hiertoe van het genootschap had- den onthouden, om zich bij ons te voegen, Het is alleeniyk door de vereeniging onzer pogingen, dat wy in het bewerken van een groot goed sullen sla- gen. De goede gevolgen, die onzen arbeid reeds heeft: gehad, zullen, hoop ik een waarborg wezen van het- gene, wat wij nog in het vervolg doen zullen.” Ziet gij, Catholijken van Nederland! Hoe hartelijk onze H. Vader zich verheugt, over de genootschappe- lijke, en daard Or doelmatige zamenwerking, onzer Engelsche broeders? Teregt zegt dan ook de graaf VAN Surewsbury, dat het alleenlijk door vereenigde po- gingen is, dat er iets groots kan verrigt worden! — En niets grieft ons zoo zeer, dan dat men dit bij ons eggen, en wij, sedert de vyernietiging der Ca- oolijke maatschappy, alle onze pogingen tot genoss- schappelijke zamenwerking hebben zien te leur stel- len, of — tegenwerken, Wij hebben toch geen ge- Wre. 2.4 ay — 140 — Bekan kundige, servarene en aan het hoofd kunnen stellen, van een genootschap, bestemd, om doelmatig volgens een geregeld plan aan het bewerken van het goede van alterlei aard, te arbeiden! De bijval, hieran twijfelen wij geenszins, zou niet gering zijn: want velen, zeer velen, beginnen te gevoelen, dat wij zonder zamen-werking, zonder vereeniging, noort verder zullen ko-men, dan we nu zijn,... En wat hebben wij nog gewonnen? Te onvergeeflijker is dit, daar wij die groote anti-Catholijke maatschappij), die zich übig wij mug van ’t algemeen noemt, bijbel- en tractaatgenootschappen, en vooral, dat protestantsch genootschap, dat tulke aanzienlijke fondsen bijeenbrengt, om in de Catholijk geblevene gedeelten van ons yaderland, alle grondeigendommen in protestantsche handen te brengen aanhoudend en onvermoeid zien  begrenzen, dat reeds in het midden der vorige maand, toch een adres aan Z,M., tot het verkrijgen der vrijheid van het dager en middelbaar onderwzs is opgesteld en onderteekend geworden, — Het grieft ons te vernemen, dat men op eenige plaatsen van het opstelten van adressen is afgeschrikt geworden, door....+. (1) Men moest zich in eene zoo heilige zaak, door.niets laten afschrikken, Wij meenen echter te meckenigen opmerken, dat het reclameren der vrijheid van, onderwijs niet genoeg is; ook de volledige Godsdiensturi-heid moet in de grondwet met ronde woorden worden uitgedrukt en gewaarborgd. De afgescheiden Gereformeerden wier getal, in vergelijking van het onze, zeer gering is, zijn ons reeds voorgegaan; hoewel zijn ons reeds voorgegaan; hoewel zijn ons reeds voorgegaan, door zich tot de tweede kamer te wenden, die alles ter griffie nederlegt, zonder dat men er ooit iets meer Von hoort, Tot den koning möchte men zich wenden en aan Z, M, met Nederlandsche rondborstigheid open- baren, wat hij welligt niet weet; en opdat die adresse niet zouden verduisterd worden, zou een afschrift derzelve aan de dagbladen ter plaatsing kunnen worden ezonden (2),. Zoowel de Godsdienst als het onderwijs moet volkommen vrij zijn, zal er ooit bestendige rust en eendragt in ons vaderland heerschen: iedere bemoeijing van het gouvernement met Godsdienstzaken, verwekt achter-docht en wantrouwen, Te vergeefsch zou men trach- (1) Velen, zouden misschien die reden niet gissen... kiesch- heid verbiedt ons dezelve openlijk te vermelden. (2) Zoo als men in de Provincie Groningen, werkelijk met sere om vrijzinnige veranderingen in de grondwet, gedaan eelt. Aan net Burzau van pe CATHOLIJKE NEDERLANDSCHE STEMMEN te Grave, B. No. 2g ten, de publicité voor te komen van alles, wat in-breuk op de vrijheid der Kerk maakt; die tijden zijn voorbij, men begint overal de noodzakelijkheid der pu-blicitéit te gevoelen, Wel nu, van waar het gouvernement het regt, om van de Pastoors en onder-Pastoors in het vierde distrikt Zeeland (voormalig S/aats-V laanderen) opgave te vragen, niet alleen van de jaarwedden, die -zij van den lande genieten (wat men immers zeer goed weet) maar van de eventua-lia,....? Wie geeft aan het gouvernement het gegen te maken betrekkelijk geestelijke ju-risdictien.....? Om na de verklaring door het gouvernement, aan wijlen den voormaligen Bisschop van Ruremonde gegeven, de subsidien van eenen Apostolischen Vicaris generaal, wiens voorzaat dezelve genooten had, in te houd En? Ziet gij, Catholijken, dat niet alleen de vrijheid van onderwijs, maar ook de volledige vrijheid van onderwijs, maar ook de volledige vrijheid van Godsdienst moet worden gereclameerd? Doch hiervit volgt tevens, dat ook de ministriele verantwoordelijkheid noodig is, Niet straffeloos moet een minister of ander ambtenaar inbreuk op de mM heid der Kerk kunnen maken.... En het is tevens pligt der Catholijken, om in hunne adressen ook op de regtstreeksche verkiezingen aan te dringen, en daar- door aan het reclameren van dat gewigtig punt, *t welk reeds door zoo velen onzer landgenooten in adres sen is gedaan des te meer kracht bij te zetten. Werkelaring Het strekt ons tot een waar genoegen de onderstaan- de regels ons door de Redactie van den Woord-Bra- bander, ter opname in ons blad gezonden, mede te deelen, die ongetwijfeld door allen, die het wel met Godsdienst en vaderland meenen, met hetzelfde genoe- gen zullen gelezen worden, ees De Redactie van den Moord-Brabander verklaart bij deze, dat zij niets meer verlangt, dan zamenwer- king met de Redactie van de Catholyke Nederland sche Stemmen, wier grijze en ervaren steller zij de hoogste achting toedraagt, en wien zij nimmer in eenig opzigt zou willen grieven, maar volgaarne de broeder- hand toereikt,,ter nastreving van hetzelfde doel: Vrij= heid in het Godsdienstige, en gelijkheid van allen in — het constitutionele regt der Wederlanden. Mogen deze } weinige regelen strekken tot voldoend antwoord op het artikel: OVER ZEKERE MOMPELING voorkomende op blz van nummer 15 der gezegde Stemmen (11 April 1 Peel tg Ee - De weldenkende Catholijken zien hie vrees - De weldenkende Catholijken zien hie vrees - De En de vijanden van het Cuhslias hoop ongegrond is geweest. Nummer 18. Ss ae a See, 2. eee | CATHOLIJKE NEDERLANDSCHE STEMMEN. OVER -GODSDIENST-, STAAT, GESCHIED- EN LETTERKUNDE. Als JESUS dit getegd had, hebende deoogen ten Hemel opgeheven, zeide HG:... Heilige Vader bewaar hen, die Gy mij gegeven hebt, in uwen naam; opdat zy één zijn gelyk wi..+e++++++++++++++++ En tk bd niet alleen voor hen, maar ook voor degenen, die door hun woord in my geloove sullen: opdat zi allen één syn, gelyk Gy, Vader, in my en ik in U: dat 2% ook in ons mogen één zyn, opdat de wereld geloove, dat Gy my gegeven hebt. En tk heb hun de heerlykheid gegeven, die Gj my gegeven hebt: opdat 24 zouden één zn, gelyk d wy ook één tyn. Ik in hen en Gy in mi, opdat sy volkomenlyk één zijn: en dat de wereld wete, dat Gy my gezonden heb. Joann. XVII, Op di blad ’t welk alle Zaturdagen met een Nummer wordt vervolgd, kan worden ingeteekend aan alle Postkantoren, en bij de voornaamste Boekverkoopers in het Rijk. Hetzelve wordt met den Post verzonden voor den prijs van f 8,50 in het jaar; het half jaar of kwartaal, naar evenredigheid; zullende de betaling bij kwart Alen moeten geschieden. Alle abonnementen kunnen worden opgegeven aan het Postkantoor teg Grave; geene andere dan gefrankeerde Stukken en Brieven sullen door de Redactie worden aangenomen. — Aankondigingen worden tegen betaling van 15 Centen den Regel geplaat. Voor Belgié kan men abonneren aan het Postkantoor te Antwerpen. ; ra be ee Lae? LTTE HS LL SP a a aE BS Ee RE II ESL I SE A LE TR SE TE KRITISCHE AANMERKINGEN OP EEN ARTIKEL BETREKKELIJK RUSLAND, IN HET JOUR- WAL VAN FRANKFORT GEPLAATST, DEN 22 APRIL 1839. ; (Fervolg en Slot van bl, 135.) oprigting dier nieuwe diocesen; het kan ten minste hopen, dat twee nieuwe Bisschoppen, in die beide steden residerende, het yervoeren der Catholijken van den Griekschen ritus en vervolgens die van den La- tijnschen ritus, buiten de ware Kerk vergemakkelij- ken zullen: maar men ziet wel, wat ons artikel er ook van zegge, dat zoowel de eene als de andere zich zeer afkeerig van het schisma toonen, Er blijft ons eindelijk nog over eene bemerking te ~1%Ma alles, wat wij gezegd hebben, zou er nog veel > maken , betrekkelijk het gedrag door de Poolsche Gees- j] te voegen zijn aangaande de middelen, die in de jongste tijden, door het Russisch gouvernement gebe- zigd zijn, om het schisma uit te breiden en te beves- tigen in deszelfs geheele gebied ; maar ten einde niet ~ te ver af te wijken zullen wij ons vergenoegen met te a a, dat, om het werk der dwaling te yoltooijen, onlangs iwee nieuwe Grieksche schismatieke Bisdom- men zijn opgerigt, het eene te Polotzk, in het her- togdom Zithauen, het andere te Warschau, hoofd- stad ran Polen, De ukase yan 30 April 1833, heeft _ het eerste wey as onder den titel van Bisdom van Ae a; ? ‘ ~ ¥ ‘ - telijkheid gehouden in den loop der jongste politieke schokken, die in 1830 begonnen, Hoedanig ook dat gedrag 200 weinig met de voorschriflen des Chris- tendoms , volgens het zeggen van het artikel moge ge- weest zijn, zou men, om die Poolsche Geestelijkheid te kunnen laken, zich minder partijdig, jegens het Russisch gouvernement moeten toonen, En wijl het artikel hier en daar eenige trekken van de oude en latere geschiedenis van Aus/and en Polen heeft gege- a , zou het niet ongepast. zijn geweest aan te mer- yan Polen, moet worden gezocht, Als men in he a. Tholijken Godsdienst wezenlijk in Polen, het voorwerp der zorg des gouvernements geweest? Laat hat ons tot eer der waarheid zeggen, het blijkt uit de daadzaken, dat, met betrekking tot de belangen van den Catholijken Godsdienst, de opvolger van A- LEXANDER eenen weg bewandelde, die geheel tegen strijdig was, met die van zijnen voorzaat, oa Er moet ook worden opgemerkt, dat men in dat koningrijk de regten van den Catholijken Godsdienst, niet alleen geéerbiedigd, maar ook beschernd en ver- dedigd wilde zien: en dienaangaande de tijden daar latende, die verder van ons verwijderd zijn, zullen wij twee documenten aanvoeren, het eenen van 1791, bet andere van 1768. Op den 5 Mei 1791, bekrachtigde de Poolsche rijksdag met eenparigheid, eene constitutie, waarin§ 1 werd gedecreteerd: » De Roomsch- Catholijke- Apostolische Godsdienst, is en zal voor altoos blijven de nationale Godsdienst, en zijnen wetten zullen al hare kracht behouden, Al wie zijnen Godsdienst mog t verlaten, voor welken anderen het » ook ware, beliep de straffen tegen de apostasie be- » paald.” In 1768 werd een tractaat (zoo als velen het noemen willen), met Catarina IL, keizerin van Rusland door den rijksdag gesloten op den 24 Februar arij, aan welks hoofd men las: » De Catrolijk Re- » ligie, zal de heerschende Religie worden genoemd » in alle openbare acten,” En vervolgens, om hare belangen in het toekomende te verzekeren, zeide men; » Geen vorst kan aanspraak maken op den troon, z00 » hij niet Catholijk is, noch geene prinses, koningin » kunnen worden gekroond, 200 2ij de Roomsche Re- » ligie niet belijdt, Zij d’e van Religie veranderen, » zullen met bannissement gestraft worden,” ) "Het tractaat en de constitutie, die wij hier vermeld heben, zijn in de verzameling, van constitutie » en, van de heeren Durav, Duvercer en GuapdeET, uit- gegeven te Parys en Rouaan, in 1823, (in het be- —_—— (1) Wij weten uit onderwijs monopolie, wat de gouverne Nementen door die woorden yerständige, = | § § Rev. Geltrouwheid; en dat het in het con van den vorst met die van God en van de . Gegen van het vierde deel geplät. Wij keeren terug tot de Poolsche Geestelijkheid. Het gedrag dat zij in de jongste gebeurtenissen heeft echouden, zegt het artikel, heeft eindelijk de unie in de oogen der Gricksch - vereenigden zelyen verlaagd, z00 strijdig was dat gedrag met de voorschriften van het Christendom, Laat ons aan anderen de zorg over- laten, om te onderzocken, hoe die overdrevene verla- ging, zich laat overeenbrengen met de standvastigheid waarmede de Grieksch-vereenigden geprotesteerd heb- ben tegen de pogingen, die hen aan de unie willen ontrukken, Laat ons het gedrag der Poolsche Geeste- lijkheid op zich zelve beschouwen, wijl verklaren op- regtelijk, dat het lakenswaardig is, omdat het, dit er- kennen wij zelven, weinig overeenkomstig is geweest, met de yoorschriften des Christendoms: doch laat ons ook zeggen, dat men niet aan de geheele Catholijke Geestelijkheid van Polen een feil van dien aard, hoedanig ook, moet toeschrijven; wijl dezelve en- kel door een gedeelte der Geestelijkheid begaan is, Sommige en niet alle Geestelijkken, en zelfs een zeer klein getal, in evenredig Held van hun aantal in Polen, bevinden zich onder de deelgenooten der onlus- ten tegen het gouvernement gestookt, Wij meenen datrenboven openhartig te kunnen vyerzekeren, dat de Geestelijken, die zich alstoen schuldig maakten, niet moeten geacht worden, ontschuldiging en toegevend heid onwaardig te wezen, Leven wij niet in eenen tijd, waarin de bedriegelijke stemmen van regten der natien en volken zich in alle hoeken der aarde doen hoore, Worden die hooggeroemde regten aan de we- reld niet voorgesteld met een schijn van billijkheid en reden, geschikt om de gemoederen te ontvlammen en ze -in dwaling te voeren? Voegt hierbij dat men in- het bijzonder geval van Polen, vooral het voorwend- sel deed gelden, van zoowel de Godsdienst en de Kerk, als de een van God te verdedigen, Daar een zoo — dierbare reden eenen grooten indruk op het volk — maakte, kon het niet missen, of eenige.Priesters moesten worden medegesleept, wijl de belangen yan den Godsdienst en van de Kerk nog dierbarer zijn 2 a oa moeten, aan het hart der Cocstelik oii a An dat | YY gk des volks, — Cae pe os Moet men dan veronderstellen, dat de Poolsche Gees- _ teliiken onbekend waren met de voorschriften dee Christendoms, aangaande de pligten der onder anen jegens hun souverein? Men kan eene zoo eerbiedwaar- dige Geestelijkheid zulk eene schandelijke onkunde aantijgen, De Poolsche Priesters kennen gewoonli! voorbeelden ons door onze yaderen nagelaten noodzakelijkheid en de rampen der tijden de magt van tyrannen, of van voorster Tenden Godsdienst stelden; de geschie dat als dan de Catholijken zich ond alle andere onderdanen door hunne gehe ; Cael door revolte maar door het lijden, kwellingen en den dood was, dat zij getuigenis aan hunnen Godsdienst gaven, Maar in de jongste revolutie van Polen, meenden ver- scheidene geestelijken van dat koningrijk verschrikt over het groot gevaar, waardoor het catholijk geloof bedreigd werd, dat zij, om hetzelve te verdedigen, toen, zoo als men in andere omstandigheden had gemeend te kunnen doen, geweld konden gebruiken, om zich aan het juk des gouvernements te onttrekken, In de algemeene on- rust te midden van het gedruisch der wapenen, op het gezigt der verbazende menigte van dooden en gekwetsten , met het gegronde vooruitzigt eener voor den Godsdienst hoogst noodlottige toekomst, viel het al te gemakkelijk de denkbeelden te verwarren en eene gelijkheid te vinden tusschen geheel verschillende gevallen. Wij zullen hier niet onderzooken, hoe in de ontruste gemoederen der Poolsche Priesters, de oorlogen der Machabeen zich voor- deeden: vooral keurden zij het gevoelen waar, van Gro- ‘Tius, die in het eerste boek hoofdst. 4, § 7, de jure belli, ac pacis, beweert, dat de koningen van Syrié, tegen welken de Machabéen streden de wettige konin- gen der Hebreewen waren, Ook nade komst van Jesus _ Cuxristus en in den schoot zijner Kerk, ziet men eenige voorbeelden, die men uit dwaling zou kunnen meenen op den staat van Polen toepasselijk te wezen, Toen keizer Luo de Jsauriér, in het jaar 720 den oorlog aan de heilige beelden verklaarde, hadden er van den kant der Catholijke onderdanen des keizers in het westen, verscheidene opstanden plaats ter verdediging -van de Catholijke leer en discipline betrekkelijk de beelden. De eerste beweging was die der Cycladische- eilanden en andere volken van Griekenland, die in 726 revoliererden en, de keizerlijke kroon aan zekeren Cos- mus gevende, met eene scheepmagt te -van de Catholijke leer en discipline betrekkelijk de beelden. De eerste bewegte was die der Cycladische- eilanden en andere volken van Griekenland, die in 726 revoliererden en, de keizerlijke kroon aan zekeren Cos- mus gevende, met eene scheepmagt te -van de Catholijke leer en discipline betrekkelijk de beelden. De eerste bewegte was die der Cycladische- eilanden en andere volken van Griekenland, die in 726 revoliererden en, de keizerlijke kroon aan zekeren Cos- mus gevende, met eene scheepmagt te -van de Catholijke leer en discipline betrek gen Leo aan _ rukten, De goddelooze Constantin Copronimus, zijn en opvolger van Leo, zag AnTaBas, zijn neef, dic zich altoos standyastig in het gelönd hebbende, zeer bemind was, tegen hem opstaan en als keizer erkend eworden {door de onderdanen des rijks. Beter zijn de opstanden van het westen bekend welks volken destijds an het Oostersche keizerrijk onderworpen, tegen Leo ve bitterd » uit hoofde van zijn edict, dat het verbrannt van de heilige beelden beval, het juk hunner oudekelijkheid afwierpen, en door andere vorsten en van het westen geholpen, en door andere vorsten en van het westen geholpen, in hun heil, niet minder verdediging van het Catholijk gelönd voorzagen, Seal over de ondernemingen der e on derdanen tegen de iconoclastische keizers, en aki stoff de dissertatie rädplege, welke door Orsr in het Italiaansch geschreven is, onder den titel his A r den oorsprong ‘wan het gebied en de souvereinite an hun one m zijn. Het 5.4¢ hoofdstuk sertatie treft vooral ons doel, omdat de bemer-var schrijver. Over 'het bijzonder karakter 9 der iconoclastische keizers, en de rij in de Catholijke 'wereld' te weeg r Pausen en de staten, die tiyde- — 143 bragt, voert ons tot de verklaring van de twijfelach- tigheid, welke de Poolsche Geestelijken tot verschooning kunnen hebben voorgesteld, of zouden kunnen voor= dragen, Onst merkt dan aan dat de vervolging der iconoclastische ketters essentiel verschilde van die der heidenen of andere ketters, De heidenen, inderdaad, waren er zoo ver van af, van God regtstreeks aan te tasten, dat zij verklaarden de Christenen te vervolgen, als schuldig aan atheismus omdat zij den dienst hunner goden verlaten hadden, en zich begeven hadden tot het vereeren van eenen gekruisten mensch, eenen op- roermaker van Judea, De andere ketters, hoewel eenige der waarheden door Jesus Curistus onderwezen aantastende, rigteden echter hunne gramschap niet regtstreeks tegen Jesus, maar tegen menschen, die 2ij valschelijk beoordeelden, als vijanden van Caristus, Terwijl de vervolging der iconoclasten regtstreeks tegen de beelden van Jgsus, dien zij als waarachtig God erkend En, gerigt was, en diensvolgens tastede zij God zelye aan, en hun haat strekte zich niet alleen tegen de Catholijke verdedi- gers der beelden, maar tot de beelden zelven uit, die zij onwandigijk ontheiligd, vertreden en aan de vlam- men overgeleverd hadden, Uit dat onderscheid volgt, dat de Christenen, hoewel zij vreedzaam de anderen vervolgingen hadden verduurd, niet verpligt meenden te zijn, om die der iconoclasten te verdragen, En, inde stae Constantinopel, toen een officier van Leo, den Isaurier op zijn bevel een beroemd beeld van Jgsus ‘Creistus, kwam slaan, om het te doen wankelen en vallen, konden de Catholijken, die daarbij tegenwoordig waren, zich niet onthouden van onstuiming op den ladder te springen dien de officier beklommen had, hem met dezelve op de aarde te werpen en te dooden, Men maakte alstoen een groot bloedbad onder die Ca- tholijken op bevel des keizers; en uit hunne acten door de bollandisten medegedeeld, op den dag van 9 Augustus, weten wij, dat zi niet allen tot het gepeupel of de vrouwelijke kunne, wier onbedachte ijver Uit onkunde kon worden verschonond; maar tot Øerg geslacht en tot Øergegenden: » Mul- » tique, zegt de ‘schrijver dier acten, multique illa » eadem die redimiti fuerte corona martyrrii: inter » quos erant mulieres ac viri, sacerdotes ac levitae, innupte ac moniales, presides ac subditi: quoram » numerum et nomina solus novit Dominus: neque ‘» enim in nobis tanta est facultas ut numerum eorum ‘isire possimus,’ iat AE 8 ai Tega © Hier moet worden aangemerkt, dat de Catholijken in ‘|| die akten: redimité corona martyrti worden genoemd : | waarover de schrijver geene twijfelingen wilde laten ~bestaan, wijl hij er bijvoegt: sé quidem hoc debet vere marlyrium censeri, Inderdaad, 200 als Orsi teregt heeft aangemerkt, hoewel de Kerk verbiedt, onder : getal der martelaren, diegenen te noemen, die on- - voorzigtiglijk de woede der tijrannen tarten, 1s Zi niet on00 gestreng geweest jegens hun:, die den keizerlijken — 144 — officier nederwierpen, die een ontheiliger was van het bewusst een von Jesus Curistos, en de glorie der heilige Martelaren, is hun door niemand ontzegd geworden, De Grieksche en Latijnsche Kerk zelve viert hun- ne gedachtenis op den 9 Augustus, In de Lalijnsche Kerk stelt het martyrologium romanum, op den ge- melden dag hen aan de vereering der geloovigen voor, ten getale van tien, en noemt hen gemarteld: ob Sals vatoris tmaginem quam tn porla cenea constiiuerant, Die Grieksche Kerk noemt een veel grooter getal in het menologium van Basitius, dat ook de korte ges schiedenis van hun martelaarschap beschrijft, Het gezag van dat menologium is groot, wijl het in de X eeaw is, opgesteld geworden, onder keizer Basitius Porpay> ROGENETUS, i | Het werd voor de eerste maal in deszelfs geheel uit- gegeven met de Latijnsche vertaling van den Griekschen text, door den Kardinaal Atpani neef van Cremens XI, in 1627. Volgens die vertaling leest men, op den dag van 9 Augustus: » Certamen sancti martyris Juliani et sociorum,.. At imperatore Leone iconoclasto cla- ruere,.. Animadvertentes. enim illum a sanctorum ima- ginem adoratione aversum atque eas igne absumere, zelum ex hoe concipiebant, meerore contabescentes, At cum viderent venerandum etiam Christi imaginem que in erea porta extabat, effringi, dignum animi | sensum in medium protulerunt spathario qui scaloam, effigiem destructurus, ascendebat, eum una cum scala, deicientes, interfecerunt; atque ad iram commoto ty- ranno, alii quidemstatim gladio consumpti (multi enim erant numero inter qua plures feminz et Maria Patri- cia, alii custodiis. traditi.a facie combusti plu imosque passi cruciatus, capite fuere obtruncati,”””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””� Voorschriften des Christendoms had möchten overstellen, Intusschen heben sommige Geestelijken, onder voorwendsel van de glorie Gods, niet ge-schroomd, om deel te nemen aan den aanslag tegen het Russisch gouvernement, Wat volgt daaruit? Dat hun gedrag misdadig was, maar niet, dat men’ hen alle ontschuldiging weigeren moet, Er was, inderdaad een tijd, waarin het Qosten en het Westen gelijkelijk beslisten, dat in zekere gevallen de voorschriften des Christendoms aan de onderdanen niet verboden zich te entirekken aan de gehoorzaamheid jegens hunne souvereinen, of tegen hun geweld te gebruiken, om de opregte en wettige vereering der Godheid te verdedigen. Men kan niet zeggen, dat de omstandigheden waarin Polen zich bevond, gelijk waren aan die, Waar-van wij spreken, maar zij konden dusdanig schijnen, an diejenigen wier ziel ontroerd was en het is meer dan gemakkelijk, om in eenen staat van hevige onge- de iconoclastische keizers ich das bevond, niet omdat de onderdanen, die in opstan verdedigers optetreden + rustheid eenen twijfelachtigen zin optevatten tusschen de waarheid en den schijn der zaken. In 't kort, eenige leden der Poolsche geestelijkheid hadden in den algemeenen schik van Polen de vervolgingen der iconoclasten als een getrouw afbeeldsel kunnen beschouwen van die, welke Ausland reeds aan het geor- loofd ware aan hunne natie, wat eertijds in een uit-gestrekter en ouder rijk wetlig (licite) scheen te wezen, zij waren gewisselijk verpligt, om meerdere voorzigtig- Held te gebruiken, alvorens een besluit aangaande dat punt te nemen; aangezien, dat, behalve de duisterheid in welke die questién ingewikkeld zijn, door de moei- jelijkheid, die er in gelegen is, om onderscheid te maken tusschen hetgene, wat aan César kan gezegd of gegeven worden, zonder God te beledigen, het gevaar, van zich te bedriegen voor hun nog aangroeide, uit hoofde der vooringenomenheid, waarin zij door den partigest waren, Bij een bedaarder en rijper onderzock, zouden zij gemakkelijk hebben bespeurd, dat het Bak sisch gouvernement, hoewel zijne Catholijke onderda nen kwellende, wel poogde om hen allen schismatiek — te maken, maar het oogmerk niet had, om de icor noclasten geheel en al na te volgen, en God. regt- streeks den oorlog aan te doen, Het was dus niet ge- oorloofd, om door de wapenen te strijden, maar men behoorde het te doen door de kracht yan de deugd. Nedaden; maar, — omdat uit hoofde van bijzondere omstandigheden, welke destijds zamen liepen, zulks alzoo door de geheele tholijkke wereld beslist werd, zoo zelfs, dat de G sche en Latijnsche Kerk eenigen diergenen als martelalars erkenden, welke bij die ontmoeting. Van de thans geheel door ons medegdelde Kritische Aanmerkingen en. wordt op dit oogenblik te Rome, in de drnkkerij der Propaganda eene Poolsche vertaling gedrukt; waarnit blijkt, dat dit belangrijk document, zoo als wij bij den aanvang hebben gezegd, een semi-officieel karakter heeft. DE HARMONIE TUSSCHEN KERK EN STAAT, Eerste artikel, Niets voorzeker is wenschelijker, dan harmonie, goede verstandhouding tusschen de twee door God instelde magten: de geestelijke en de tijdelijke magt: waar die harmonie niet bestaat, hebben soms noodlottige botsingen plaats, die voor beider belangen niet zelden noodlottig worden voor: de rücken, Maar zal die harmonie, die goede verstandhouding, heilzaam voor Kerk en Staat zijn, dan moet zij.opregt en het gevolg van wederkeerig vertrouwen wezen: de belangen der Kerk, en vooral habe vrijheid mogen aan eene zoogenaamde goede verstandhouding, die, inderdaad, slechts het gevolg der zwak. Herr Voorzeker. Held en tögeführliche van sommige Bisschoppen is, in geen geval worden opgeotferd, Daarenboven maken zulke Bisschoppen wel een gedeelte der Kerk uit; maar ze zijn de Kerk niet; en er kunnen geval- nih Rag hebben, waarin er zeer goede verstand- houding, tusschen een kwalijk gezind gouvernement en zoodanige Bisschoppen bestaat; terwijl wel verre yan harmonie tusschen Kerk en Staat te wezen, de a met zulk een gouvernement openlijk in strijd is, wat - -yerstandhouding der zwakke of rekkelijke Bisschoppen, een gouvernement, hetwelk zich inbreuken op de regten en vrijheden der Kerk veroorlooft en ne suprematie over dezelve aanmatigt. Hiervan issen nog onlangs een zeer merkwaardig voor- everd, Wie weet niet, hoe groot de goede vas y Spizcet, met het Pruissisch gou- lat die meer dan zwakke prelaat en door zijn voorbeeld, ook te. Voorbelden van een Catholijk en van een Protestantsch gouvernement willen aanvoeren, om te betoogen, dat eene goede verstandhouding, vit een gevernendheid, of uit vrees van het gouvernement te mishagen, geboren, juist het zekerste middel is, om eenmaal hevige schokken en botsingen te doen ontstaan, wier gevolgen voor Kerk en staat beiden noodlottig kunnen worden! — Een gouvernement, hetwelk meent zijne inzigten met de Catholijke Kerk te zullen bereiken, als hetzelve, door bedreigingen, hetzij door beloften -of gunst- bewijzen, de hooge Geestelijkheid, of een gedeelte derzelye, weet over te halen, om zich tegen in- breuken, op de regten en vrijheden der Kerk, tegen aanmatigingen van het tijdelijk gezag, in de zaken der Kerk, aanvankelijk nict te verzetten, zou zich dus geweldig bedriegen, als het waande, dat de Catholijke bevolkingen, na alles, wat zij elders hebben zien gebeuren, zich over eene dusdanige goede verstandhouding zouden verheugen, of er zich door laten mislei- den Integende, zou darodoor het wantrouwen des volks, niet alleen betrekkelijk de oogmerken des gouvernements meer en meer toenemen; maar de Geestgift, die het meest in de gunst van een dusdanig gouvernement deelden, zouden hoe langer zoo meer in de achting des volks dalen; en waar de Geestgift hare achting en haren inyloed verloren het, zijn de gevolgen onberekenbaar,  de regten der Kerk opoff-. Für den gevalle van den staat. Maar welk een misbruik hebben de gouvernementen niet meestal van de concordaten gemacht! Alle verstandige beginnen meer en meer overtuigd te worden, dat een concordaat, geenerlei waarborgen tegen aanmatigingen en inbreuken van het tijdelikk gezag, op de regten en vrijheden der Kerk oplevert. De handelwijze van sommige gouvernementen heeft Rome daarvan volkomen overtuigd; en er is, in de tegenwoordige gesteldheid van Luropa, slechts een enkel middel denkbar én mogelijk, om eenige wäarachtige. En daurzame harmonie tusschen Kerk en staat te vestigen, en dat eenige middel is: De volledige vryheid der Kerk, om hare eigene za-ken te besturen, zonder eenige tusschenkomst of bemoeying van het tijdelijk gezag. Alleen daardoor kan het wederkeerig vertrouwen; niet slechts vam een geelte der Geestelijkheid, maar van alle Geestelijkheid, maar van alle Geestelijkheid, onwankelhaar wezen. Alleen! Daardoor kan het misnoegen, dat zoo ligt tot gisting en verbitte= "ring overgaat, bij de Catholijken gewerd worden, — Een gouvernement, vooral een -protestantsch., gouvernement. Nament, dat zich met de zaken der Catholijke Kerk tracht te bemoejem, zal nooit anders idan’ ‘wantrouwen en misnoegen der Catholijken inoogsten; en zelfs de goede bedoelingen van een dusdanig gouvernement, vooral de gunsten, die het hier of daar toestaat, zul-len verdacht zijn; want men zal immer veronderstellen, dat het om inwilliging of toegevendheid ten nadée van de regten en vrijheden der Kerk te doen is; en de gevolgen daarvan kunnen nooit anders zijn, dan slaperige ongevoeligheid en onverschilligheid, zoo als in Prutssen het geval zoo lang is geweest: of onrust, verdeedheid der Geestelijken, mistrouwen yan bet volk, jegens een gedeelte derzelve; verbittering, die slechts door de vrees in bedwang wordt gehouden, maar die vroeger of later eene vreeselijke ubersting duchten doet, zoo als tegenwoordig in Prutssen het geval is. — En dit moet overal het geval worden, waar de gouvernementen, vooral protestantsche gouvernementen zich met de zaken der Catholijke Kerk willen Beim ein hoe meer, de volksklassen, die Thans overal lezen kunnen en dus zoo goed als anderen, de dagbladen lezen en weten wat er omgaat verlicht worden; hoe meer, waarlijk Te de overhand verkrijgen, z00 BerarikcEron aes i-sis, welke daaruit vroeger of later onisiaan oct, Hij, die in de tegenwoordige maatschappelgke orde, _ die met de geboorte van het protestantismus, eenen anvang heeft genomien, meer voor de Catholijke Kerk verlangt, dan de zuiveren en eenvoudige vrijheid, om zich zelve zonder eenigen vreemden invyloed te be-. Sturen, is evenmin de vriend der Kerk, als hij de vriend van den staat is, Vleijerij moge eene andere taal voeren; gebrek aan doorzigt moge er anders over denken; zij, die. alleen voor het tegenwoordi leven en niets van de toekomst begrijpen, mogen het oor ons geuite gevoelen als ongerijmde dwaasheid beschoue wen,..... Het is daarom niet minder het gevoelen der Catholijke massa’s, der Cajholjke Der see n van alle landen, zonder uitzondering; en zou dan hier he: Vox populi, vox Dei! niet gelden? — Wij auller dat _gevoelen in eenige volgende artikelen, nader ont- wikkelen en er de gegrondheid van trachten aan te” ‘ie toonen, a Sati saab OU - ; A : 5 P ‘ = id : TAY c oe wy { i a - | ieee a abe Esaeh _ MEUW BEROEP VAN O'CONNELL, yor lope *.)+ 0 HERS CHE: VOLKiaaaa We... ngs op 0 de stem aan Jerland doen hoo! Dill van lord Stanuey, Men weet, Maart, de verdediger van Jerland en in de kamer, der gemeent En, een gaan De wel erwerpen e es “iP _ O’Connett heeft onla i i t rerpen, die ezers ae a By on Mi; 5 ¢ £ kan over het gewigt dier kwestie oordeelen, en over de noodlottige gevolgen, welke hare aanneming voor Terland hebben zou, uit de volgende zinsneden van eenen brief, door den grooten agitateur geschreven : Aan het volk van Serland. » Londen, 31 Maart 1840. » Landgenooten , zzet daur de tyd om de xitelen te beproeven. Het oogenblik is gekomen, om te doen weten uit welke elementen de [eren zijn zamengesteld: of zij lijdelijke slaven zonder wil, of nogmaals gereed zijn, om yoor hunne constitutioneele regten eene ver- mogende, hoewel vreedzame, legale poging te doen , maar die vol is van energie: Ziedaar de tyd om de mielen te beproeven. » Iersche jeugd! hoe velen uwer zijn mannen ge- worden sedert het tijdstip, waarop de Iersche stand- vastigheid en deugd, de emancipatie aan de handen hunner stelligste vijanden ontrukte! Toen waart gij te jong om de eer te hebben, van deel te nemen aan dien roemrijken strijd, Hoe menigmaal heb ik nade eman- cipatie door jonge Ieren eenen edelen spit hooren uit- drukken, omdat hunne jeugd hun verhinderd had van dien strijd yoor de vrijheid en voor Jerland te strij- den! Jonkheid! Iersche jonkheid! geen spijt meer in de toekomst! het oogenblik is gekomen, waarin ook gij ; kunt en zelfs pligtshalve moet deel nemen aan den strijd voor de vrijdommen en de vrijheid des vader- lands, Ten minste zoo gij uwe vaderen niet ont- ren wilt zult gij opsta om het zoo lang verdruk- bye ete < : f an.» uv anden gehoond wordt, » Ik rigt mij niet alleen aan de Catholijke jeugd. 