Catholijke Nederlandsche
None
Doch daar de stilte des grasst een gedeelte der gewissen bedekt, welke de ondergeteckende anders zou kunnen inropeen, betrekkelijk de openhartigheid en de loyaliteit der mondelinge verklaringen over het erwerp, van den kant van het Pruissisch gouverneement gegeven, blijft echter de gewigtigste derzelve over; dat van den Opperpriester Grecorivs X VI toen-maals Cardinaal Carle, met wien de ondergeteckende de eer had over dit onderwerp te confereeren, sedert het begin van 1830 en die zijner eigenhandige brieven, welke de ondergeteckende bewaard. Er blijke uit die stukken, vergeleken met de brieven en me-morien, welke de ondergeteckende, bewahrte, die gelegenheid aan Z. Em. den Cardinaal Capenart rigtte en op welke die brieven antwoordden, welke de ondergeteckende, bevredigende, dorigen het hof van Rome aangeboden, wat het gevolg betreft, waarin de beslissing aan de Bisschoppen kan worden overgelaten, aannemende, drong hij an op de noodzakelijkheid, om zekere clausulen en uitdruk Kingen in de Pauselijke breven voor de gere-solveerde gevallen uitgevallen uitgevallen, weg te laten. De erstkommende zulks in de Breve en in de instructie wier inhoud hem confidentieel werden medegedet en in de mondelingen en geschrevene verklaringen van Zijne Rev. Eminentie, Monseigneur den. Cardinal Capeuari de toelating van het principe, dat voor de andere gevallen de clausula der opvoeding, voor het toekomende, niet noodzakelijk moest worden beschouwd als eene conditio sine qua non van het huwelijk, welker voltrekking in die provincien zou plaats hebben en dat de beslissing in de bijzondere gevallen yan dien singen waartoe dezelve betrekking hebben. Zoo werd de instructie door Pius Vi, aan het Vikariaat: van Breslau gegeven, nimmiet bekend gemaakt en zulks insgelijks, op verzoek van Rome. Zonder die omständigheid ziet de ondergeteekende niet, waarom de Bisschoppen niet zouden hebben willen, een documenten bekend maken, ’t welk hen. naturilijkerwij-ze gelijktijdig met de Breve ter hand werd Gegenstanden, den zelfs eenige meerdere concessien dan de Breve bevat. De ondergeteckende meent, dat de Bisschoppen over het succes hunner maatregels voornemens zijn rekenschap aan den H. Stoel te geven, bij gelegenheid van het aanständen verslag ad limina, het zij onverwijld aan den H. Stoel moeten voorstellen. In afwachting van dat verslag, zal Zijne Rev. Eminentie uit de voorstelling, welke de ondergeteckende hem komt te gevolgtrekkin-gen willen afleiden, Fe I. Dat de Bisschoppen geene instructie van den Aartsbisschop heben onvangen, zoo als zij die niet ontvangen kunnen. II. Dat het document hetet men onder dien tiel heeft aangeduidt, niet kan bestaan, dan in de verbeelding of in de kwaadaardigheid van dengene die hetzelve heeft aangeduid. De ondergeteekende twijfelt niet, of de Bisschoppen zijn toen onderling overeengekomen aangaande de principes, volgens welke zij in twijfelachtige geval-len, die aan hen gezonden zouden worden gedefe-reerd, beslissen zouden, ten einde niet door een verschillend systhema, het Bisschoppelijk gezag en de Kerk te kwellen. Het is de zaak der Bisschoppen, om zich daarover bij Zijne Heiligheid te verantworten en hem te toonen, dat zij de instructie van den Kardinaal Anant, kennen en begrijpen, die zij ont-vangen he ben en van welke zij noort heben kunnen denken of zeggen, dat dezelve voor hen zijn kunne: “Qua nulla decilarata.” ; De ondergeteekende zou het karakter dier Prelaten beleedigen, als hij nog een woord meer over dit on- derwerp wilde zeggen. toe, dat zij van de regtvaardigheid van den Opper- priester kunnen verwachten, dat hij hen van dit oo- genblik af, zal gelieven te beoordeelen, naar de bee kendmaking der Breve en naar de verklaring der prin- cipes van derzelver uitlegging die er zich eenparig in geinsereerd vindt. Die verklaring is in de Nota-van Zijne Rev. Eminentie niet aangetast, die integendeel aan den ondergeteekende heeft verzekerd, dat men. dezelve hier volkomen in orde bevonden heeft (1). Es zu de Voorstelling der daadzaken is gezegd, dat men nade der terugkomst van den ridder Bunsen van Berlin in de maand Augustus 1834, de copie had van het gedrukte stuk, waarme-de een der Bisschoppen van de Westelijke Provincien van Prusseen, de Breve van Prius VILL. aan de Pastors had gezonden. Onder aan de Breve zelve, las men de volgende verklaring: "Quem summus pontifex ex plenitudine potestatis Apostolice loquutus sit, et quid fiers liceat disposuerit, temporum conditionis, Ecclesieque utilitatis e¢ pacis respectu habito, per hec Het schijnt het dat zij kunnen hopen, dat Zijne Heilig-heid overtuigd zal zijn, dat zij nooit andere grond-stellingen hebben bekrachtigd dan die welke voort-vioeijen, uit de Breve en de verklaring betrekkelijk derzelver uitwerkselen die. zij-in het aangezigt van de Geestelijkheid hebben gedaan, Overigens is het gevolg van hun gedrag geweest, dat de Catholijke bevolking van dankbaarheid jegens den H. Stoel doordrongen is ‘en ‘dat het gouverne- ment van verdere vorderingen heeft afgezien, ofschon de klachten van den anderen kant niet ontbreken, dat de gemengde huwelijkengpiet zoo zonder onderscheid gesanctionneerd worden, in die provincien als in an- dere provincien der monarchie. De geregelde verslagen dier prelaten hebben zich noot over den bepaalden tijd laten wachten: zij zal- len het ook ditmaal niet doen. Gewisselijk zouden die Eerwaardige Bisschoppen, als zij hadden kunnen vermoeden, dat men het ver- trouwen van Zijne Heiligbeid zoo zonderling misbrui- ken zou, om in deszelfs geest vermoedens te doen ont- staan, die hoonend zijn voor hunne eer, het tijdstip van die rapporten hebben vervroegd. Maar hoe konden zij dusdanige vrees opvatten? Welke dag van hun lang leven heeft ooit aanleiding gegeven tot klachten, of twijfelingen doen ontstaan, aangaande hunne naauw- gezette gehechtheid aan den Opperpriester? scripta in singulis casibus ea exequenda vobis sine reservatione aliqua committimuse Quo prudenti zelo discretoque judicio vos gerere, qua agere, patientia, modestia et lenitate, et quan-. tam -presertim instruendis fidelibus debeatis operam dare, apostolice littere satis vos docent. Si sponsa Catholica sciat prolium educationem in viri acatholici arbitrio futuram ut in religione acatholica educentur, et inexcusabili simul temeritate ducta tales nuptias contrahere praestabitis in loco honesto non sacro." (Dat is: Gij zult getrouw en zonder reserve volbrengen alles, wat de H. Vader, acht gevende op demeijelijkheid der tijden, op het nut der Kerk en het behoud van den vrede, heeft bevolen voor de enkele gevallen, krachtens de volheid zijner Apostolische magt. De Pausselijke brieven wijzen er voldoende aan, in welken zeest, met hoe veel geduld, gematigheid en zachtheid gij handelen moet ter onderrigting der geloovigen. Zoo de Catholijke echtgenoote weet dat de opvoeding der kinderen in de magt zijn zal van den niet Catholijken echtgenoote, zoodanig, dat er zekerheid bestaat, dat zij in diens Godsdienst zullen  kan men gemakkelijk begrijpen, dat zij verkozen hebben er niet van te spreken, zoo min als het vicariaat van Breslau zulks deed, ten tijde van Pius VI, dan na eenigen tijd en bij gelegenheid van het algemeen verslag, en zulks om twee redenen. In de erste plaats zullen zij in hun verslag over de uitvoering, dat van het succes, welke die uitvoering tot welzijn hunner kerk heeft gehad, hebben wilten besluiten, het verondersteld, dat er eenigen verloopen zij. In de tweede plaats zullen zij de volledige nityoe- ring der koninklijke beloften, betrekkelijk de verlangde maatregelen, aangaande het burgerlijk contract, de echtscheiding en juridictie hebben willen afwachten: wetgevende maatregelen, die met den besten will der wereld eenigen. tijd vorderen, om ze in gereedheid te brengen. seete At the peak, a: ‘at a’ PACIFIC COAST ON GARMENTS TREE 2 hd BK 7 O8ee Angie ». tlooia Bin whaen mp ‘ooh ‘egt 1 PxIxuaZ gvsnstkw ay CATHOLIKE. NEDERLANDSCHE STEMMEN AB HAGH = TPReaTz (333 &%.8 ae Caw Rraa % iM AGE: Ralap iii gigai m6ie8 ghn apo] isag') & 304, 119¥aeR zo” UR 0 V E.R. vier mi idia moita Rot hav : ia, + Seah ge 3 FT TOL YNAACts aR "GODSDIENST, ‘STAAT-, GESCHIED- EN. (LETRERKUNE DE. om alt bt : :. sagt foyer ns’ elit Ee os i Pacha {at : x ii am f 4 Fa eared jimtcehisae s g ted ner neq {arisrait yard its Ms ahaa mt dit getegd Reis “hebbende de oogen ten Hemel apgeheven, reide Hy: a eters ci ae e9 ‘ » Heilige® ‘Vader bewaar hen, die Gy my gegeven hebt, in iuwen ndam 3 opdat * cv én ‘sin, aie ~5'h 3 OR» gelik ° wy. “eee ee'En ik: bid niet alleen voor: hen, maar ~ Ook voor degen, die door hun >: Bat. Bina) woord in my ‘gelooven: sullen: opdat zy allen één sin, gelyk Gy, Vaders; in my enik in Us — bie i) Doteteds * dat 29 ook-in ‘ons mogen één syn, opdat de wereld geloove, dat Gy my geronden helt. En...: b. ‘gk heb hun de heerlgjkheid gegeven, die Gy my gegeven hebt: opdat zy zouden één xyn, geljk ; 2 a - wy ook één zyn. Ik in hen'en Gi in mi) opdat *y VOLKOIR ERTS & één zgn: “en dat de wereld : ese 3 : “ ‘wete > dat ay my CS pea hebt. JOANN. XVII. “Op dit blad ‘alle Zaturdagen met een Nummer wordt vervolgd, kan mint ingetekend aan alle Postkantoren, “Bij de ‘yoornaamste Boekverkoopers in het Rijk. Hetzelve wordt franco met den Post verzonden voor den prijs van f 8-50 ~ Es in het jaar; het half jaar of kwartaal, naar evenredigheid ; zullende de betaling bij kwartalen moeten geschieden. Alle? “I abonnementen ‘kunnen ‘worden opgegeven aan het Postkantoor te Grave ; geene andere dan gefrankeerde Stukken en Brié> “{ ven zullen, door de Redactie worden aangenomen, — Aankondigingen worden tegen betaling van 15 Centen den Regel geplaatst. “Voor. Belgié kan, men abonneren aan het Postkantoor te Antwerpen. o pee a a Pog: | AANSPRAAK, van onsen heiligsten. Vader. GREGORIUS. XV a door de. eho07 goddelke barmhartigheid Paus ; wilgesproken + tn-hel.g gekeim 9 One. eg sistorie, den JO” December 1837. 3% | wink aiieiation (lisul EerWAadpice ‘Broepens! - Terwijl. ons har EerWAadpice ‘Broepens!” E vervuld Was met bitterheid: bi: het gezigt van de rampen die! in onderscheidene: oor- den op: de Catholijke: Kerk: deukken en den beklagens-, waardigen toestand harer zaken; daar wij, geplaatst i in. ‘Venetas FRATRES. © Dum: intisea: conficeremur. amaritudine ‘ob afflictas passim ac’ pene prostratas Catholics Ecclesia res, atque « eo loco. Poesiti y quo “plorare mala non’ sufficit, curas. cogitationesque omnes intenderemus ad ‘contriti-ones’ Israel pro tradita divinitus Nobis: protestate sa-nandas; nova feperite: accessit Aoloris causa, quam sane profitemur eo Nobis -acerbiorem accidisse, quo minus. expectandam. existimabamus..,. Nec vero Jatere Vos potest, « -Venerabiles: Fratres,) quorsum ista refe-: rantur, i unde animam Nostrum subierit sollicitado coetus vestri Aue protinus advocandi. De re namque agitur minime obscura, neque ex privatis, tantummodo nuntiis accepta, immo satis jam per publicas litteras, evulgata Gravissimam querimtur injuriam illatam nu: per. Venerabili Fratri Clementi Augusto Archipiscopo, Coloniensi', qui iregio jussu omni: pastoralis jurisdic- tionis usu prohibitus, e sua. sede per vim magnogue eenen toestand, WAARIN HET NIET GENOEG 18 TE ZUCH-__ TEN OVER ZULKE ONHKILEN’, in ’onze zorgvuldigheid de’ wonden Israéls: trachten tec heilen, volgetis.: de magt: die ons van hoven. is ons eensklaps eene oorzaak van ‘Smart overkomen, die des te pijalijker en wiever ons is, daar wij verre Waren van’ zulks te‘verwactiten.’: Het kan u niet onbekend zijn, Kerwaardige. Broeders, tot, welke. gebeurtenis.. deze, woorden betrekking hebben, en. welke reden ons gdrongen. heeft OM U TEN SPOEDIGSTE RONDOM ONS ZAMEN TE ROEPEN; het is, inderdaad zake van eehe gebeurtenis™ die. waarlijk: niet: onbekend, is; waarvan, de tijding niet: alleen. door..bij zondore, brieven.; is aangebragt, maar, die reeds gsi het geheele publik is verspreid geworden. W41J° BEKLAGEN ONS OVER. DEN’ ZEER ERGEN” HOON, DIEN ONZEN Eerwaarpicen Broener Cuxmens‘Aus~ GUSTUS, AARTSBISSCHOP VAN. KEULZN: IS) AANGEDASNs | 48 DIE DOOR. EEN. KONINKLIJE BEVEL YAN. -DE UITORFENING. Inde autem tanta illi calamitas obtigit, quod constanter quident paratus reddere Cwsari que Cesatix sunt, at memor officit sui de Ecclesia doctrina ef disciplina religiose servanda, non aliam sibi in mixtardm nuptiarum negotio proposuerit regulam, preter eam qu Apostolicis litteris ad Archiepiscopum et Episcopos’ in parte occidentali Borussici regni datis die 25. Martii anni 1830. ab fel: mem: Pio VIII » Preedecessore Nostro faerat declarata. Atqui tamen per ejusmodi litteras Sancta hee Sedes suam eo usque: protulerat indulgentiam, ut ipsa verissime dici queat illos attigisse li-mites, quos preetergredi nefas omnino sit. Cui profecto benignitatis rationi exploratissimum Vobis est commemoratum Decessorem Nostrum xgre admodum inhesisse, nonaliund, quidem adductum, quam necese sitate precavendi funestiora mala Ecclesiz et Cathoslico, illarum regionum Clero ex intentatis minis certissime obventura. Quis. porro futurum putarat, ut Pontificia isthec declaratio, indulgentissima. licet et semel atque iterum per Regium in Urbe Oratorem accepta, eo sensu adhiberetur, qui incon cussa Catholicz Ecclesia principia perverteret, et hujus Apostolic Sedis menti penitus repugnaret? Verum guod nemo unus fingere aut excogitare posset, quodque vel lewisset, id arlificioso sextuari potestatis impulsu factum est. Sine maxima animi molestia novimus, nihil distu- limus quin expostulationes Nostras iis ad quos per- tinebat deferendas committeremus, una. simul. decla- rantes quanta Nos ex Apostolico munere teneret ne- cessitas fidelés opportune monendi, ne illud ab Sancta hac Sede profectum arbitrarentur, a quo ipsa plane abhorreret. Cumque ita Nobis fuisset responsum, ve- lati nullo querelze Nostre inniterentus fundamento; epistola accessit a terius ex predicte regionis Presu- Jibus, qui instante morte redditurus zxterno Judici rationem villicationis. sue, misso ad Nos apographo instructionis tradite ab Episcopis urgente civili Gubernio; accepit, misso ad Nos apographo instructionis tradite ab Episcopis urgente civili Gubernio; accurate significabat se, damna gravissima exinde HKeclesi@ oritura, lesosque illius Canones, diving grati@ lumine inspicientem, errorem, cui sub. scripseret, libera mente motuque proprio retractare. In curam proinde statim incubuimus ut, periatur ad Serenissimum Regem germano istius apographi exemplo, magisque innotesceret, Nos initam a me- DER JURISDICTIE ZIJNER HERDERLIJKE BEDIENING IS BEER ROOFD DOOR HET GEWELD EN DEN TOESTEL VAN WAPENEN, VAN ZIJNEN SETEL VERDREVEN, EN IN EEN OORD VAN BALLINGSCHAP GEBRAGT 18 GEWOORDEN. Die. geheele vervolging is hem overgekommen, omdat hij, altoos béseid, om aan Cesar te geven, wat aan Cesar toee komt, ALTOOS ZIJNEN PLIGT VOOR OOGEN HEBBENDE OM DE . BEER EN. DISCIPLINE’ DER Kerk NAAUWKEURIG TE: HAND _ HAVEN EN TE QNDERHOUDEN, gich, in de zaak der gee mengde huwelijken, geenen anderen regel heeft voor- gesteld, dan dien, welke door de ‘Apostolische brievenan den Aartsbisschop en de Bisschoppen van het westelijk. gedeelte des koningrijks van Prussen gee zonden, den 25 Maart 1830, door onzen voorzaat P1- us VIH, gelukkiger gedach zonden, den 25 Maart 1830, door onzen voorzaat P1- us VIH, gelukkiger gedach zonden, den 25 Maart 1830, door onzen voorzaat P1- us VIH, gelukkiger gedach Zonden, den 25 Maart 1830, door onzen voorzaat P1- us VIH, gelukkiger gedach Zonden, den 25 Maart 1830, door onzen voorzaat P1- us VIH, gelukkiger gedach Zonden, den 25 Maart 1830, door onzen voorzaat P1- us VIH, gelukkiger gedach Zonden, den 25 Maart 1830, door onzen voorzaat P1- us VIH, gelukkiger gedach Zonden, den 25 Maart 1830, door onzen voorza Tenis. En evenwel had de heilige Stoel, door die zelfde brieven, de toegee vendheid zoo ver gedreven, dat men kan zeggen dat gij. die grenzen had bereikt welke het niet geoorloofd. + gij. die grenzen had bereikt welke het niet geoorloofd. Het is u overbekend, dat onze voorzaat slechts met leedwezen dat middel vam zachte het id -bezigde, en dat hij.er toe gebragt werd, door de noodzakelijkheid, om van de Catholijke Kerk en Geestelijkheid dier orden, de noodlottige onheilen te. verwijderen, die haar, volgen de al te zekere ba- dreigingen verwachteden. ie had kunnen denken, dat die pauselijke verklaring , zoo vol van toegevend- heid, en menigmaal door den koninklijken redenaar dezer stad, in naam zijns meesters aangenomen (1) zou worden omgekeerd in eenen zin, die de onverane derlijke principes der Catholijke Kerk het onderste boven zou keeren, en die zich tegen de denkwijze van den Apostolischen Stoel zou verzettene Wart 1N- TUSSCHEN NIEMAND HAD KUNNEN DENKEN, NOCH VooRe ZIEN, WAT MISDADIG ZOU ZIJN GEWEEST ZKLFS LIGTE LUK TE VERMOEDEN, HEEFT PLAATS GEHAD, DOOR DE LISTIGE HANDELINGEN DER TIJDELIJKE MAGT. Naauwee lijkks hebben wij die smartelijke tijding vernomen of wij hebben ong gehaast, om onze reclamatien, aan hen bij wie het behoorde, doen toekomen, gelijktijdig vere klarende, dat wij ons, door onzen. Apostolischen last strengelijk verpligt vonden, om de geloovigen ten spoedigste te verwittigen, opdat zij niet zouden wa- nen, dat de Heilige Stoel, zou toestemmen, wat tegen deszelfs onveranderlijke principes aandruischt. Terwijl ons geantwoord werd, alsof onze klagten geenerlei grond hadden, ontvingen wij eenen brief van eenen anderen pfrelaat van dat land, die zijnen dood ziende nadereny en denkende aan de rekening, die hij van zijn beheer zou moeten geven, aan den eeuwigen Reg- ter, ons eene copie zond van de instructie van de Bisschoppen, op aandrang van het burgerlijk gezag uitgegaan; en er bijvoegde: dat Ay door het lickt-der goddelijke genade verlicht , zag, dat zeer zware onheilen de Kerk bedreigden, ter zake, dat hare canons ge- schonden waren en dat hy met volle kennis en vrijen wil, die dwaling herriep welke hi onderteekénd hades Wij zorgden aanstonds bij het doen voorstellen van (1) De Pruissische Zaakgelastigde Bunsen. BAN shied Toad og moratie Episcopis vationem interpretands Apostolicas Preadecessoris Nostri litteras, wtpote Ecclesia principibus ac legibus adversariem, omnino reprobare. Ex his pronum est Vobis intelligere, Venerabiles Fratres, nullam in ejusmodi negotio officii partem per Nos fuisse pretermissam. Attamen (merentes dicimus penitusque dolore perculsi) Nobis plane insciis, et requum ad ha Nostras expostulationes declarationesque responsum adhuc preestolantibus, indictum Archipiscopo Coloniensi est, ut vel interpretationem illam per Nos improbatam circa mixtas nuptias sectaretur, vel episodicam munus dimitteret, patefacta, si secus faceret, Gubernii sententia de pastorali jurisdictione ei praecipi interdicenda. Nee mora: 1.10, UTI PAR ERAT, RELIEFANTE, res ita contigerunt quemadmodum initio peo horrescentes exponebamus. biscum rationem attendite: nonnisi enim prima die vertentis mensis hodiernus Borussici Regni Negotiorum. Gestor nuntiavit uti proxime eventurum, vel eo ipso teni per ineruntis momento perficiendum, quod jam a die vicesima prima superioris mensis factum covsummatumque fuerat. . Quae cum ita sint, illud, Venerabiles Fratres, Deo, Ecclesize, ae ministerio quo fungimur, Nos debere senimus, ut Apostolicam vocem attollentes ecclesiasticam immunitatem violatam, episcopalem dignitatem despec fam, sacram jurisdictionem usurpatam, Catholice Ecclesiae Sancteque hujas Sedis jura pessumdata palam in Coetu Vestro reclamemus. Id antem dum facimus, Virgo OMNIGENA VIRTUTE PRASTANT! COLONIENSI ANTISTITI REDDITAM UNA PARITER VOLUMUS MERITISSIMAM LAUDEM, Ob religionis causam ab ipso tanto cum sui discrimine invicte propugnatam. Hance vero nacti opportunitatem, osod privatim hucusque prestare non destitimus, publicae nune solemniterque denuntiamus, Nos scilicet inductam perperam in Borussia Regno quamlibet pra-Xim circa mixta connubia contra genuinum sensum declarationis ab Decessore Nostra participes pro eximia vestra religione ac pietate vehementer excitemus ad feridas Nobiscum preces Patri misericordiarum humiliter offerendas, ut Respiciat propitius de excelso celorum habitaculo super vineam quam plantavit dextera Ipsius, diuturnamque ab ea tempestatem clementissime propulset. Atque hic adhibitam Nus | een authentiek afsehrift dier copij aan den koning, hem duidelijk te verklaren, par wil DE wuzE, DOOR GEMELDE BisscHorPen GeBezIGpD, OM DE APOSTOLISHE BRIEVEN VAN ONZEN VOORZAAT. UITTELEGGEN GEHEEL VERWIERPEN, ALS STRIUDIG MET DE PRINCIPES EN WET= TEN. DER Kerk. Hieruit kunt gij begrijpen Eerwaarde Broeders, dat wij in deze gewigtige zaak niets heben verzuimd. Intusschen (wij zeggen het met droef- heid en doordrongen van diepe smart) werd, zonder dat wij het wisten en terwijl wij een antwoord hoopten te ontvangen, overeenkomstig onze reclamatienen verklaringen, aan den Aartsbisschop van Keulen gelast, die uitlegging te, volgen, die wij betrekkelijk de gemengde huwelijken verwierpen, of zijne Bisschoppe- lijkke bediening nederteleggen, met de erkende ‘bedoe- Jing, om hem van zijne Herderlijke jurisdictie te berooven, zoo hij niet gehoorzaamde. Zonder een.oo- genblik te wankelen, wWETSSTON D. H. ZOO ALS HET DOEN MOEST; en de zaken kwamen zoo ver, als wij u hiervoren, met een soort van afschrik hebben bekend gemacht. En bemerkt hier, hoe men ten onzen opzigte gehandeld heeft: den eersten dezer maand maakte de tegenwoordige zaakgelastigde des konings van Prüssen ons als aanständige of in dat oogenblik plaats hebbende bekend, hegene wat sedert den een en twintigsten dag der vorige maand was gedaan. en voltooid geworden. Aangezien het zoo is, Kerwaar- dige Broeder zijn wij aan God, aan de Kerk en an den last dien ons is opgelegd, verschuldigd, de stem te verheffen, en teprotesteren in het midden uwer) vergadering, ten behoeve van de geschondene kerkelijke immuniteit van de miskende bisschoppelij- ke waardigheid, van de overweldigde heilige jaris- dictie, van de vertrapte regten der Catholijke Kerk en des Apostolischen Stoel. Tegelijkertijd wen  zegevierend verdedigen der zaak van den Godsdienst te midden van zoo vele gevaren voor hem zelven. Wat wij tot heden te niet opgehouden hebben, in bijzondere kennisgevingen, te handhaven, maken wij bij deze gelegenheid, openlijk en plegtig bekend; elk gebruik, hoedanig ook, in het koningrijk Pruissen, boosaardig ingevoerd bij de gemengde huwelijken te- gen den wezenlijken izin, der verklaring van onzen voorzaat uitgegaan, verwerpen en veroordeelen wij uit al ons vermogen. Te midden overigens der stormen, die zich alle dagen met meer geweld verheffen tegen. de Bruid.van het vlekkeloos. Lam, kunnen wij niet anders, dan u aansporen, u, die ons den last helpt dragen, die ons is toevertrouwd, om met ons, uit -al uwe godsvrucht, uit al uwen ijver gebeden op te zen- den, tot den Vader aller barmbhartigheden, opdat Hij zich gewaardige, van uit de hoogte der Hemelen een gunstig oog te slaan op den wijngaard, dien zijne hand geplant heeft en in zijne goedertierenheid, het lange onweder dat haar verwoest, van haar te yerwijderen. ““Ongeloofijk zal de imdrak ‘zijn, die deze allocutie des ‘H.’’ Vaders, “in -geheel’ Furopa, inzonderheid in ‘Duitschland; maar ‘vooral in de Rhign-provincien, op de gemoederen der'Catholijken maken zal. Nog onlangs’ schreef ‘men ons uit Keulen: » Alle oogen zijn thans op Rome gevestigd, aller hopen, dat Rome, » zich niet’ door listige streken zal laten verleiden, zoo als men te Berldyjn Mgr. Capaccini msleid heeft..” De dankbare vreugde der goede Catholijken dier lang gekwelde oorden zal onbegrensd zijn! En inderdaad, zoo zal het in alle werelddeelen wezen; naauwelijks is de allocutie bekend, of aller wege stijgen jubel-toonen omhoog. Het Fransche blad 2’Univers, het eerste, ‘t welk die gewigtige tijding heeft medegedeeld, zegt bij die gelegenheid: Sy: » Vermetele lasteraars! ongeduldige menschen, om dat gij zonder liefde en zonder geloof zijt, gij zei-det Dat de Kerk sluimerde: zij had hare toekomst verzakt; zij had hare bestemmingen, aan de bestemmingen van alle tijrannién geketend; af hankelijk te zija van den Stedehouder van Jesus Curistus was afhankelijk wezen, van kettersche magten, die de volken onderdrukken en misleiden; zij moest het an alles, wat slechts eenen dag duren moet, aan alles wat de gramschap Gods, den Wreker des menschdoms,’ vroeg of laat van de opperviakte der aarde moet wegvegen (1). Gij hebt het gehoord. Het uur is gekommen. De bozen hebben zijne heilige geduld, wordt opgevolgd door daden van een heldhaftig geduld, wordt opgevolgd door daden van een verheven moed. De trouweloosheid heeft gee-ne listen meer; het geweld bezwijkt onder het an-thema! Laat ons vertrouwen op den goddelijken bij-stand des Hemels, de Bisschop der Bisschoppen, stoot de. geveinsde bescherming van de magten der aarde met’ den voet van zich af; Hij verdrijft hunne listige vertegenwoordigérs uit zijne tegenwoordigheid. Zij hadden gezegd, dat hem van deze geheele zajek verslag was gegeven, dat hij hunne goddelooze aanslagen goedkeurde, dat hij den edelen tegenstand zijner Broederen doemde. Tot antwoord voert hij hen voor de balie der Christenheid; de geheele wereld zal ‘weten, dat zij gelogen hebben, Engel der Kerk van Keulen, roemvolle Martelaar des gehoofs, weesf getroost! Nieuwe Thomas van Canterbury, houdt moed! uwe gevangenbewaar-ders onderschepten uwe klagten; maar de geest die understeunt, de’ geest die de Kerk inspireert, is in alle plaatsen; Hij heeft ‘tot dengenen uwer Broederen, in wien de volheid der magt en der liefde woont gesproken, Hij heeft hem de regtvaardigheid uwer zaak  om tot ons zelven terug te- komen, is de wijngaard des Heeren ook van alle kanten aan- ganden; zijne verwoeste.hagen schijnen hem overte leveren aan het welbehagen van al zijne vijanden. Doch laat ons niet vreezen. De God, dien wij dienen, is Hij, die slaat en geneest, die de go ven doet opstijgen en ze bedaart. Laat ons bidden en werkzaam zijn; laat ons. uit al onze kracht ate beiden, om de pogingen van de kinderen der duisters nis te verijdelen en tegen te houden. Wij zullen misschien de gevoelige uitwerkselen van onze’ gebe= den en van onzen arbeid niet zien; maar als de tijd daar zal zijn, zal de zwijmeling zich meester ma- ken van de handlangers der dwalings-zeeloten. In hunne berekeningen en verwachtingen bedrogen, zul- len zij de verhefling, de glorieuze manifestatien der Catholijke, waarheid beschaamd_aanstaren, nee » Heilige Opperherder, die te Rome zetelt 9. ont- vang onze hulde en dankbetuigingen. In den geest aan uwe voeten geknield, aanbidden wij den God, die uwe uitspraken dicteert; wij zegenen-de Voore zienigheid, die uwe blikken. naar alle punten der Christenheid leidt; wij wachten van u alle leiding, alle licht : wij zullen nimmer zu. Eggen, dat gij langzaam in uwe uitspraken zijt, dat gij de wonden der kerk niet ziet: wij zullen hen beklagen, die zulks durven zeggen, wij zullen hen beklagen als blinden, als menschen die spreken, zonder te weten, wat zezegen. Gij doet alles als: het tijd is, en gij doet het goed! Als gij wacht, dan is het omdat men wachten moet. Als gij treft, dan is.het ome dat de geest u gezegd heeft, dat de maat volfwas, en dat de dagen der wraak gekommen waren. Wees dan gezegend, ogij, onze vader! o gij, de vader van alle Christenen! weest gezegend! Wij omhelzen uwe knieen met eene teedere genegenheid. Altoos zullen wij uwe buigzame kinderen, uwe onderworpene kinderen ‘zijn; nooit ‘zal in onze harten iets gelijken, naar de liefde, die wij u gezworen hebben. Heilige vader! ‘strek over ons uwe genade ‘en Aeilryke handen uit!’ ex. wwervt-set-se @ = % os owl ‘nadee, rile OP BARE Ss Vode" Hed “Heit dee geheele menschheid, datde.staatsmannoen van alle lane den’, die niet hetvheilloos opzet hebben » omde vors fen te bedsiegen, einfelk sox inzion,, weartoe do yolharding bij. het.boe langer.z00, meer aan.de bevolkin gen» hatelijk geworden etelsel'van bemoeijing en heer- ‘Schappij in’ de arken’ der Kerk eenmaal noodwendig Yoeren moet, bij de politicke verdeeldheden en vrij cheidsdroomeny. die: Huropa beroeren. \ Menslate de kerk vrij, men beperke ‘den*invloed: des algemeenen Opper- herders niet langer,.als men.den revolutiegeest niet in de. hand wil werken, en missehien aanleiding geven tot . ‘eene gisting en verbittering, die Welligt derampen der Maatschappij met het rampzaligsten aller onheilen, een Religie-haat, will, vermeerderen Men. bedenke, dat dit Areas Revere Wsette vel Wo" Pog ingen toh josh ects gemeene supriniatie, een zoogenaamd a/gemeen Christendom en. een godsdiensivermenging te bevorderen. pa qete nowss anvure's lad tang cy shes OPHELDERENDE TEREGTWUZING. "Haben, weidenschaftlich, immer, in den was verkeerd, dat' Mgr. Clemens Avéusry Droste zu Visschering ausgezeichte Braathiop' vdu" Caldnidta in partie, wel viel der Bucht, der er erst kurzen, stündige kurzen, met' der regten-en vrijeden der Kerk, hetzij, uithötigenden, kunnen stichten, hetzij, in de hvop an-daardoor. Kann, kunnen stichten, heteij, om dat. ijn. opregt -harts; de hoofsche listen van het duisternis., waarin de ware toestand der Catholik, Kom "Lin. Pruissen..gebuld was, door bet: doodsche stilzwijgen, waartoe eene hatelijke cen- guur, hare Organon -veroordeeld had 3 de publieke opinie." Alj -wan-vele Catholijken.,:in de. Rign-provincien door dat gwijgenmisleid enz: enz.,’ versterkte ons in dat ge- ‘yoelen, ’t welk ons, “overigens, bij de verschijning wan. het beruchte. publicandum toescheen, buiten alle bedenking te» zijn. Ook het verdienstelijke blad 7U- nivers, dactit “er, ondanks de achting die het meer- maals getond had.Mgr..Droste toe te dragen, even zoo over: wii bedienden ons van deszelfs uitdrukkingen, ‘betrekkelijk den Aartsbisschop van Meulen, in ons artikel, getiteld: begin. der openbare vervolging in Pruissen, voorkomende in ons Blad.van 2 December 11, ~ Weldra ontvingen ‘wij van een onzer geachtte vrien- ‘dep, de verzekering, dat Mgr. de Aartsbisschop, zich nooit verbonden had tot iets, ’t welk met zijnen Bis- schoppelijken pligt strijdig was; terwijl een breedvoe- rige anonyme brief (1) uit Amsterdam, dezelfde ver- gekering inhield.. Men verlangde, dat wij het Jour- nal litteraire van Mei1837 z ouden lezen, en even (1) W3j moeten eens en Yooral berigten, dat wij op anonyme -brieven, hoe welmeend ook, geen acht kunnen, en de- zelve novit plaatsen zullen. Wij kunnen ons vertrouwen niet schenken aan iemand, die 200 weinig yertrouwen in ons stelt, dat  weinig, dat de anonyme brief, in het N.° ‘van’ Mei geplaatst, die zoo onwederlegbare: verdediging des Aartsbisschops bevat, die men er in meent”te ‘vinden. © Wij besloten derhalve, alvorens, ons nader over dat punt ‘uittelaten, ons, door eene particuliere correspondentie, het noodig licht te verschaffen.... Het antwoord des Aartsbisschops van 31 October. An den minister von ALTENSTEIN, op diens schrijven van 24 October, waarvan wij in ons Blad yah December den inhoud hebben medegelvere versprenden een nieuw licht over de zaak; en daarom meenden wij, hoewel wat laat, dien geheelen brief te moeten mededeelen. rea "Ik heb de eer te’ antwoorden dp den brief dien Uwe Excellentie mij gezonden heeft, onder dagteekening van 24 October, dat ik niet gelöst, aanleiding te hebben gegeven, om te ver- onderstellen, dat ik zelve, de onvoegzaamheid van sommigen mijner stappen in de zaak der leer van Hermes erkende. Daar het in die geheene zaak slechts de leer betreft, behoort zij tot de zuiver-geestelijkke zaken, waarmede alleen de Kerk zich heeft bezig te houden. * ; ‘ "Wat de gemengde’ huwelijken betreft verklaar ik hij herhaling, en altoos overreenkomstig mijne geschrevene verklaaring, die ik de eer heb gehad aan Uwe Excellentie voor mijne verkiezing in eene officie Use en confidentiele correspondencia over te veleverd, dat i tak in de taak der gemengde huwelyken handelen zou volgens de Breve: van Paus Prus VIII, en volgens de instructie door de Bisschoppen aan de Vicariaten-General gezonden, dat ik, zoo veel mogelyk trachten zou, de instructie met de Breve in overeenstemming te brengen, MAAR DAT IN ALLE GEVALLEN WAARIN ZULKS NIET MOGELLE ZLIIN MOGT, DE BREVE DE EENIGE REGELVAN MIJN GEDRAG ZIJN ZOU. Intüsse heb ik de eer te doen opmerken, dat er, in de verklaring, die ik voor mijne verkiezing, aan Uwe Excellentie heb overgeleverd, géne questie was van de instructie aan de Vicarjaten-General gezonden, en zulks, omdat Uwe Excellentie daarvan, in. deszelfs brief niet gesproken had. Ik voeg er nog bij, dat de verklaring, yolstrekt het gevolg niet is van eene conscientie-scrupule, maar dat zij gegrond is op de volle overtuiging, dat het aan geenen Bisschop georloofd is, eene verklaring te geven, welke strijdig is met de mijne. Hindelijk zie ik mij in de noodzakelijkheid om voor mij de conscientie-vrijheid en de vrije uitoefening van het geestelijk gezag te reclameren, ’t welk de Kerk mij heeft toevertrouw, om hare regten te verdedigen. Ik doe daarenbovenopmerken, dat de verpligting die ik heb, jegens de aan mijne zorg toe-vertrouwde Diocese, als ook jegens de geheele Kerk, mij niet veroorlooft, mijne bediening te staken, noch mijnen post neder te legg En alle tijdelijke zaken, zal ik aan Zijne Majesteit den Koning gehörzamen, zoo als aan eenen getrouwen onder-daan betaamt. Aanvaart, mija Heer de Baron enz. Keulen, den 31 October 1837. (Get.) CLEMENS AUGUST, Aartsbisschop yan Keulen. "In dien brief durfte de Apostolische man zich bin den minister, op zijn vorig gedrag en zelfs op de verklaring, die bij todr zyne verklagt gegeven had, beröpfen. Er bleef nu geen twijfel meer over, of de Praetat had: 1.0 In de zaak van Hermes, de regten der Kerk, op eene echt Bisschoppelijke wijze gehandhaafd; 2.0 In de zaak der gemenge huwelijken zich geendet haar breed yan de Breve verwijderd, en vooraf verklaard, dat nimmer te zullen doen; terwijl hij 3.° In alle tijdelijke zaken gehoorzaamheid aan zijnen ko-ning heloofde, De eenige duisterheid, die er dus nog overbleef, was, hoe het Prussisch ministerie, in openbare stukken, den Aartsbisschop durfde beschuldigen dat hi zyn woord gebroken, en de beloften, aan zijnen ko-ning gedaan geschonden had. — Wie zou dit punt sphelderen? De gevangene Aartsbissehop, kon dit in de banden niet doen.... De Voorzienigheid, in wiens hand, de menschen slechts werktuigen zijn, wilde, dat de minister von AntensteIn zelf, den slu Jeder der schandelijkste intrigue geheel opligten zou! De baron von ALTENSTEIN, minister van eeredienst en openbaar onderwijs, heeft aan de onderscheidene plaatselijke besturen den brief des Aartsbisschops gee zonden, waarin men beweert, dat hij de bekende in- structie heeft aangenomen. De besturen deelden dat stuk vertrouwelyjk mede, opdat ieder een zich over- tuigen kunne, hoe regtvacrdig het gouvernement is geweest. Ook ons Journal de ia Haye van 17 Decem- ber I, deelt de correspondentie meds yan den minister von ALTEENSTEIN met den Kanunnik Scumitnixe te Munster, benevens den brief, door Mgr. Droste zu Visschering destijds suffragaaneBisschop aan den ge- noemden Kanunnik. Het schijnt inderdaad, dat het Prussisch ministerie met blindheid geslagen is; en dat de verdedigers van hetzeelve niet meer verstaan wat zij lezen. — De brief dien von ALTENSEN in 1835 an den Kannunnik Schreiben schreef, is van den volgenden inhoud. "Uw iver voor den dienst en uwe bescheiden, doen mij uover de volgende zaak ri eg ree Calamata, Cumens Droste zu Visschering, voor een der Bisschoppen van bet koningrijk voor te dragen, omdat hij in zich een groot aan-tal van kostbare hoedanigheden vereenigt, die voor soortgelijke bediening zeer geschikt schijnen. Het misverstand en de verschillen, die gedurende zijn beheer, als Vicaris-General te Munster met verschillende authoritäten van den Staat hebben plaats gehad, zouden mij van dat ontwerp doen afzien en, 200 als ik gelegenheid heb gehad van optemerken, hier en daar levendige bekommeringen doen ontstaan. Naar mijn gevoelen, evenwel betrekkelijk den oorsprong van dat misverstand en deszelfs verband met de toenmalige omstandigheden, die sedert Jang voorbij zijn, ben ik, naar de bovenstaande consideratien niet meer geneigd, om er een wezenlijk gewigt aan te hechten. Ik geef mij gaarne over Aan het denkbeeld, dateenman, die, met zoo veel volharding en pet in zijne roeping al Geestelijke, de pligten van zelfverloochening aan die roe-ping verbonden, zoo wel begrijpt, zo0 als, volgens gelof-waardige berigten de Bisschop van Calamata sedert zijne verwijdering yan de zaken, heeft gedaan, niet bezwijken zal yoor de bekoring om te controverseren, vooral sedert dat de Vermelde peichillen tusschen de | ah sc tepenl sellert dnt z00. alg i weet, zijn bijgelegd en de goede verstandhouding is here steld, welke zich tot hiertoe heeft staande gehouden, Eene zaak die mij ncg ongerust maakt is het oogpunt, waaruit Mgr, de Bisschop van Calamata, de zaak der gemengde huwelijken zal beschouwen, en of hij genegen is, om in gevalle hij werkelijk Hisschop wordt van een der vier Bisdommen, om loyaal mee de te werken aan de uitvoering eener overreenkomst den 9 Ju> nij dezes jaars te Berlyn gesloten overreenkomstig de Breve van Paus Prus VIII van 25 Maart 1830, tusschen de konink Like geheime legatie-raad en ambassadeur aan het hof van Rome von Bunsen daartoe door Z. M. den Koning gedelegeerd, ter eere, en wijlen den Aartsbisschop graaf von Spizaar., ter ane eere zijde, tot welke de Bisschoppen van T'rier, Munster en Paderborn bereids zijn toegetreden, en die door Z. M. is goede. gekärd geworden, en in de gemelden Bisdommen is ten uite voer gelegd, zoodanig, dat, die zaak voortaan moet worden heschouwd, als voldoende geregeld. Ik veronderstel dus dat de Bisschop van Calamata, als hij bestuurder werd van een der vier Bisdommen, de overreenkomst van 19 Junij, niet alleen niet zou aantasten en onverstooten, maar dat hij veel er, aan derzelver handhaving zou medewerken en bereidvaar-dig zijn zou. om dézelve vorgruldig toe te passen, in eenen geest van bevrediging.'Mae Maar ik heb er veel belang bij, om, alvorens eenen stap verder te doen, ten opzigte van dit laatste punt zeker te zijns Daarom verzoek ik u dringend en belaste u: door dezen, om een confidentieel onderhoud met Mgr. den Bisschop yan Calamata te hebben, ten einde hem de gelegenheid aangeboden worde, om zich mondeling aan u te verklaren, aangaande ditonderwerp, met de openhartigheid en Joyaliteit, welke ik vole gaarne, dien waardigen Prelaat toeken. Gij zult mi vervolgens aanstonds in en confidentieel verslag de antwoorden ep zoo veel mogelijk de eigene woorden doen toekomen. Berlyn, den 28 Augustus 1835. : (Get.) VON ALTENSTEIN. 