Catholijke Nederlandsche
None
Art. J. Wet principe van het opstel dienen herderlijkken briefs der vier Bisschoppen, zal, met onderscheid van woorden, in kern overreenkomende, gebeszig worden. Betrekkelijk den in het doel der Breve bevatten; vervolgens de Breve zelye, eindelijk een kort inleidend voorstel van de zak en van het doel der Breve bevatten; vervolgens de Breve zelye, eindelijk een kort inleidend voorstel van de zak en van het doel der huwelijken, met prohi-bitive notificatie aan de Geabonneerdéen gratis afgezonden. lik verstaan onderworpen; dat is, de twee volgende punten: a.) de uitdrukking der Breve: Huwelyhen, die gesloten zgn, zonder het in acht nemen van den vorm door het concilie van Trente, voorgeschreven, (matrimonia non servata forma concilii Tridentinié centracta) kan niet verstaan worden van een gemengd huwelijk, door eenen Protestantschen bedienaar vol- trokken, overeenkomstig den inhoud der Breve ender supplique, door de Bisschoppen aan den Paus gedaan, betrekkelijk welke eene hetlzame uitlegging noodig is geweest, ten gevolge der twijfelingen, bij eenige god- geleerden ontstaane Doch daar eene letterlijke en al- gemeene uitlegging dier zinsnede, volgens welke zij niet toepasselijk is, dan op huwelijkken, die aangegaan zijn door den ambtenaar van den burgerlijken staat, zou ligtelijk aanleiding kunnen geven tot noodlottige gevolgen; moet de nasuwkeurige omschrevene uitleg- ing, in den herderlijken brief worden ingelascht, 0.) Dit is nog meer toepasselijk, op de uitdrukking der hierbij gevoegde Breve Betrekkelijk de bevestiging (revalidatio) der onderhavige huwelijken, te weten, die welke bevorens gesloten waren. Volgens den zin der woorden alleen, zou het kunnen schijnen, dat alle gemengde huwelijken, tot hiertoe door.eenen Protestantschen bedienaar ingezegend, eene dusdanige bevestigung zouden behoevene Maar die uitlegging zou niet alleen tegenstrijdig zijn, met het algemeen gevölen in Duitschland, regt aangenomen en door de Catholijke Geestelijkheid uitsluitend gevolgd geworden; maar zij zou ook zonder noodzakelijkheid, eene onbe-rekenbare reeks van moeijelijkheden van allerlei aardte weeg brengen. Het is dus noodig, die bevestigungen eener oorzaak van nulliteit, ‘ook nog voor eenen Protestantschen bedienaar zijn aangegaan. Art. III. Volgens de principes zijn de herderlijke brieven, der vier Bisschoppen aan hunne Pastoors ope gesteld, die er bijgevoegd zijn. A. I — IV, Act. IV.. Opdat de kwade wil of de dwaling zich: van de Pausselijke Breve, voor welke het Pavsselijke e Hof, uitdrukkelijk de meest mogelijke geheimhoud heft verzocht, en van de herderlijke brieven, in de war te brengen, komt het voegzaam voor, om bij die herderlijke brieven, eenen bijzonderen brief an de Dekens te voegen, hun opleggende, om den Pastoors de grootste omzigtigheid aan tevelen, be- trekkelijk die mededeeling. B Art. V. De praktijk overeenkomstig do Partsses eee Vn @ XO * fe 2 zouden kunnen bedienen, met oogmerk om de geesten, lijke Breve, in den herderlijken briefaangewezen, za geheel aan de Pastoors overgelaten worden, zoodanig, dat de Bisschoppen, zich in geenerlei geval hunne facul- teit, om spec XO * zouden kunnen bedienen, met oogmerk om de geesten, lijke Breve, in den herderlijken briefaangewezen, za geheel aan de Pastoors overgelaten worden, zoodanig, dat de Bisschoppen, zich in geenerlei geval hunne facul- teit, om spec XO * Zouden kunnen bedienen, met oogmerk om de geesten, lijke Breve, in den herderlijken briefaangewezen, za geheel aan de Pastoors overgelaten worden, zoodanig, dat de Bisschoppen, zich in geenerlei geval hunne facul- teit, om spec XO * Zouden kunnen bedienen, met oogmerk om de geesten Laal kennis te nemen (cogniti episcopa- lis) meer voorbehouden. Evenwel wordt daardoor het beheer dier zaak op geenerlei wijze onttrokken, aan de tusschenkomst der Bisschoppen; want sommige Pastoors zullen, uit gebrek aan verstand der omstan- digheden en van den waren zin der Breve, anderen — uit ongerustheid, onderzoek doen; anderen, eindelijk _ zullen misstappen. doen, die aanleiding geven tot klag- ten van den kant der partijen. Op die wijze zullen — er dus gedurende de eerste tijden tot uitspraken der Bisschoppen, aanleiding worden gegeven, tot dat de naauwkeurige praktijk zich zal hebben gevestigd en de inhoud der Breve, geregeld worde ten uitvoer gebragt. Art. VI. Ten einde die beslissingen eenparig zou den zijn, komt het noodzakelijk voor, dat de Bisschoppen zich, van den aanvang af, verstaan Betrekkelijk de praktijken, te dezen opzigte vastte stellen. De geschikte vorm schijnt eene ge/ijAluidende INSTRUCTIE, an de vicariaten te zijn, van welke die beslissingen'moeten uitgaan. Die instructie zal derhalve in de eerste plaats, bevatten de practicale principes, die den grondslag der uitlegging van de Breve moeten uitma-ken, en vervolgens, als gevolg dier principes, de grondregels naar welke de bijzondere gevallen, die zich zullen voordoen, van den beginne af, tot het einde toe zullen moeten behandelnd en beslischt worden. De volgende oogpunten betrekkelijk den waren zijn en het doel der Pauselijke Breve, zullen den grondslag van het opfel der instructie uitmaken. De canons en de meer ontwikkelde praktik zijn niet, ingetrokken noch in werking gesteld, en heeft intusschen eene soort van dispensatie, toelating (elegantia), Plaats gehad; de discipline is dus das dardoor verzachten zal het mogelijk zijn, in den geest der canons en der kerkelijke vorderingen zoodanig te han-delen, dat voldaan khunne worden aan de hatinets-orde van 1825. 6) Volgens dat principe zal de inhoud van de afzonderlijke zinsneden den Breve moeten wor-den bepaald en uitgelegd, in eenen minder strengen zijn. De Bisschoppen, zullen van hunnen kant in het bijzonder alles kunnen toelaten wat in de Breve niet uitdrukkelijk verboden is, of waken voor het nakomen van let gene in dezelve is aangewezen. c) Het werk der Pastors bestaat dus voornamelijk in de onderrige tingen en algemeene vermaningen en voor bijzondere en speciale gevallen. d) Met speciale cognitio, zal ook de vergunning der dispensatie ophouden’ en het verlof, ‘om bij huwelijksplegtigheid te assisteeren (licentia assistendi matrimonii). e) Men zal zich ten eenmale onthouden van de cautio, of beloften, betrekelijk de opvoeding der kinderen in den Godsdienst van een der echtgenooten, Het godsdienstig Gevoel der Catholik partij, hetrekkelijk de gelöstere fröhliche en de pligtvervulling aangaande de toekomstige opvoeding der kinderen is te beschouwen, als geheel bijzonder, en invloed uitoefenende. Art. VII., Eenezoodanige instructie is naar deze principes opgesteld geworden; zij is hierbij gevoegd und der Jit. B., en. zal, door.elk der. Bisschoppen aan hunne Vicariaten-General moeten worden gezonden, tot hun uitsluitend gebruik, L Of ssh asicleny Art. VIII.. De: bijzondere, instructie, van.27.Maart 1830, die door den Pauselijken Secretaris der Breven an de Bisschoppen gegeben is, is enkel voor de kennis der Bisschoppen bestemd en. geschikt; derzelver bekendmaking, is ‘derhalve, soch noodzakelijk, noc voegzaam. Tot derzelver uitlegging en toepassing is dat principe vastgesteld; dat zij zich niet verder kan uitstrekken, dan tot den inhoud der Pauselijke Breve, en dat haar doel slechts is, om de Bisschoppen te helpen in de moeijelijkheden die zich in de uitvoering zouden kunnen opdoen, in de gevallen, waarin zij die meenen noodig te hebben, en bepaaldelijk in gevallen, waarin huwelijks-beletselen bestaan, Er moet nog wor aangemerkt, dat de dispensatie der Bisschoppen En, in de vermelde gevallen, op de voegzaamste wijze van partijen kan worden bezorgen, door de tusschenkomst der Pastors, aangezien zijn de dispensa-tien te bezorgen. Art. IX. Wat de maatregelen betreft, die noodzkelijk of wenschelijk mogten zijn, ten einde eene zachtere, met de reeds gelegde principes overeenkoe mende, praktijk in te voeren, schijnt eene raadples ging der kapittels aangaande de vermelde punten, voor het oogenblik, noch nuttig, noch noodzakelik, aangezien, het zake is van de uitvoering eener Pau-selijke beslissing, die plaats heeft gehad op een verzonden is geworden. Maar een definitief accoord met de Bisschoppen is volstrekt noodzakelyk, ten einde iedere opruijing en verwarring der geesten, van den beginne af aan, voorgeko-men worde, en ten einde eene eene orenstemmende prake tijk met het vorenstaande overeenkomstig, gelijkelijk in de vier Bisdommen worde ingevoerd en vastgesteld . Art. X. Wagen het staatsbestührt schijene die maatregelen zer gewigtig te zijn tot waarborg der on afgebrokene uitvoering van het vastgestelde, de daarstelling eener overreenstemmende praktik en de bevor dering van vreedzame gevoelens, tusschen de twee gleofspartijen. Art. XI. De eerste, onmiddellijk noodige maatregel is, den Provinciale Besturen dringend eene omzigtige en zachte handelwijze aan te bevelen, betrekkelijk die huwelijkszaken, en hen te vermanen den Protestantschen Bedienaren herhaaldelijk in te scherpen, van in zoodanige gevallen, hunne verriging te beperken, tot onderrigting en vermaning, en zich gee-ne daden te veroorloven, aan welke men, met reden, eene hatelijke, uitlegging; zou kunnen gevens en die de geesten Slechts zouden kunnen verbitterene Art. “XI OTe taste” Adnvetiol het in de eerste tijden, onmogelijk zijn zal, misslagen van den kant van’ sommige Pastors voor te komen, en men ook kwaadwillige manifestatien’ te wachten heeft De zoo spedig mogelijk organisatie van reeds lang beldofde: kerkelijke Hoven © voor: de westelijke provinecien, volgens het, model der bestaande praktijk in de® oostelijke, y ten gevolge der koninklijke ordonnantie van’ October 1796, > onvermijdelijk noodzakelijk. Dit is des’ te:toepasselijker op de Pastors: van den regter oever’ des Risjns,y die de investiture der bénéficien van de’ Pastorij, ontvangen, en die, bijgevolg, niet; zoo als die van de linker oever verplaatsty en nog minder gesuse: pendeerd of afgezet kunnen worden door de Bisschoppen; zonder: de legale procedure, beoordeeling en®vonnis,: ve Arto XI. >:Ten :derden.: Daar de burgerlijhke hus: welijken niet: slechts ‘in: het algemeen vele ongereld-” beden voorzaken en een voorwerp van misnoegen voor bet volk em voor deCatholijke Geestelijken zijn, doch daar ook de. voornaamste’reden, om welke men tot. hiertoe die instelling verdedig heeft, die geheel „en al‘strijdig is met de Duitsche zeden, en met de ge- woonlijke regten, niet meer bestaat door de “tegen. ° woordige erkenning van de Protestantsche voltrekking’ des huseliyks door de Catholijke kerk dier provincien, ° en deor de toelating van de Catholijke huwelijksvol-’ trekking, in de meeste gevallen, schijnthet dringend noodzakelijk, dat, indien het mogelijk is, spoedig na de vestiging der nieuwe praktijk, betrekkelijk de ge- mengde huwelijken, de geldigheid van het huwelijk afhankelijk worde verklaard, van de huwelijks-vol- trekking door de kerk. Tot dat einde zou het vol-° doende zijn, dat de opschrijving-van: den burgerlijken staat, voortging, met legale gevolgen, maar, dat des zelve geen plaats had dam binnen de acht dagen na de kerkelijke voltrekking, en dat de zuiver burgerlijke huwelijken, die: zoo veel toebrenyen aan de de- moralisatie des voiks, geheel ophielden. Een zoodas nige maatregel z Üder halve slechts eene uitbreiding zijn van de wijziging der Fransche wiegeving, die reeds op den regter over des Rhtjns ingevoerd is, en zou hier gewisselijk een zoo gunstigen indruk op de bevolking maken en zulke weldadige gevolgen voor derzelver godsdienstige cultuur hebben, als men, op den regter oever heeft gezien. Voor dit oogenblik zou heeft genoeg zijn, dat bet voor denen van zaken, zoodra mogelijk daar te stelten, aan de Bisschoppen kon worden medegedeeld. Arr. XIV. Daar het: naauwelijks mogelijk zijn zijn, om de nieuwe praktijk, volgens de inschikkelijke wijze, en de hier bepaalde te passing der pauselijke Breve, door welke alleen de tegenstrijdigheid tusschen de canonieke regten en de wetten des lands kan worden opgeheven, in te voeren, als het gevoelen van de Catholijke bewoners der westelijke provincién zich strijdig daarmede verklaarde, en daar in hunnen geest bekommering en Acker met de huweilijk sereniging van Protestanten, zou het. wenschelijk zijn in overwegting te nemen, den ongunstigen en harden toestand, waarin zich in dat opzigt de Catholijke par- Spircen, Graaf von De- She tij,tegenoyer de Protestantsche. bevindt (aangezien dik-., werf een. der echtgenooten, om weinig. beteekenende, redenen door de echtscheiding van den anderen be-,, roofd wordt, en evenwel voor;het.overige, van des- zelfs leven gebonden blijft), bij de toekomstige wet- geving op.de echtscheiding, en: zij zou.zeer gewigtig zijn, voor de bevestiging der nieuwe praktijk. Art. XV. Het bevörden sind vielen, den onderkommende, zahl onderkommende onderkommende worden: aan de geworden van Z. M. den konkommende. De bovenstaande overnekommende is  welk de geheime ‘legatie-raad Bunsen mij ge- daan heeft, aangaande de resultaten uwer Conferentie,’ overeenkomstig mijne bedoelingen, betrekkelijk de’op- heffing der moeijelijkheden, die zich hadden voorge- daan, bij de bekendmaking der Apostolische Breven van 25 Maart 1830, betrekkelijk de gemengde huwe- lijken, uwe zorgen en de’ inschikkelijke wijze, op_ welke uwe Reverentie, zich bereid heeft getoond, om ~ de geschillen te accommoderen, welke tot hiertoe in— die zaak bestonden, met erkentelijkheid gezien. Vk keur ook de maatregelen volkomen goed, welke gij u voorstelt te volgen, om eene volmaakte overeensteme. Ming ‘met uwe suffraganen te bereiken. Ik belast en” authoriser u, mel een opregt vertrouwen, om hen, uit mijnen naam, alle openingen te doen, welke gij in het belang der zaak, noodig en voegzaam zult oor- deelen, Ik heb den geheimen legatie-raad, Bunsen, ~ bevolen, u de Apostolische Breve in handen te stel- len, ten einde ze inmiddels aan de Bisschoppen, te ' kunnen onderwerpen, en ik reserveer mij, om die Breven in den gewonen vorm te doen expedieren, van _ mijne approbatie voorzien, wanneer, z00 als ik hoop, de mededeeling aan de Prelaten, het gewenschte ge- volg zal hebben gehad. Gij zult uit de bijgevoegde — copij zien, wat ik aan de Bisschoppen tevolen heb, en ik verzoek uwe Reverentie aan den geheimen lega- tie-raad Bunsen, het definitieve besluit, na het ten einde brengen dezer zaak mede te deelen. Ik reken ‘er stellig op, dat uwe Reverentie door zijne verlichte en werkzame zorgen, die zaak tot het langgewensch- te doel zal brengen, tot m ‘er stellig op, dat uwe Reverentie door zijne verlichte en werkzame zorgen, die zaak tot het langgewensch- te doel zal brengen, tot m ‘er stellig op, dat uwe Reverentie door zijne verlichte en werkzame zorgen, die zaak tot het langgewensch- te doel zal brengen, tot m ‘er stellig op, dat uwe Reverentie door zijne verlichte en werkzame zorgen, die zaak tot het langgewensch- te doel zal brengen, tot m ‘er stellig op, dat uwe Reverentie door zijne verlichte en werkzame zorgen, die zaak tot het langgew Jine voldoening en tot.vole komene beyrediging der beide gelöspartijen, en dat Pe oe WF — gif daardoor een nieuw regt, op mijne welwillendheid | eh op mijn vertrouwen zultverkrijgen, en ik blijf van uwe Reverentie Berlgn, 30 Junij 1834. rian til ie P eQne mo Freverik WitnELM. Aan den Reverendissime Aartsbisschop van Keulen Graaf Sprecet von DeseNBeRG. © SSS SE ESE -/(G@EHEIM E INSTRUCTIE “Deor den vorigen Aartsbisschop van. Keulen, Graaf. Ferpinanp Spiecet, von Desenperg, den 19 Juni 1834 an de Vicariaten-Generaal gezonden, ten geleide van de. eg a ce, Breve van den, 25. Maart 1430. en den brief des. ls Aunani, welke bij die Breve. gee Son leah EN) aS aaa I. De Apostolische Stoel heeft de discipline aan-, Bennds, de gemengde huwelijken, dermate verzacht, at aan de kaninklijke wet des jaars, 1825. volgens welke de kinderen in den Godsdienst des vaders opgevoed moeten worden, kan worden voldan. ; “Wi: De Pastoors: kunnen niet alleen alles, wat in de Breve van Prus VIII niet vitdrukkelijk verboden, of ‘ter inachtneming voorgeschreven is, practicaal verrigten; maar-ook ‘dafgene, wat inzonderheid daarin is bepaald, moet, in ieder geval in eenen milderen zin genomen, en verrigt worden.. HE. en IV. De Catholijke partij zal enke! door on- derrigting en door vermaning voor de vervulling harer pligten, bij. de-opvoeding der kinderen gewonnen wor- den, - Weshalve ieder geval, met zachtheid moet bes. Orden worden. "Van de eischen, tot het doen van beloften, dat alle kinderen in den Catholijken Godsdienst, zullen opgevoed worden, moet geheel worden afgezien. VI, De passive gesteld, die buitengewoon, buiten gebruik en hatelijk is, zal zooveel, als mogelijk is, worden ter zijde gesteld, en slechts aangewend, worden, als de Catholijke partij, wanneer zij met ze-kerheid weet, dat de kinderen in den Evangelischen Godsdienst worden opgevoed, onverschilligheid jegens den Catholijken Godsdienst en jegens de pligten betreke. Klijk de opvoeding aan den dag legt,. In andere gevallen, waarin zoodanige. ligtzinnigheid. niet vermoed, of ontschujdigd worden kan, zal de passive assistentiec., geen plaats hebben; dat is, zal de formele inzegening van het huwelijk, in de kerk voltrokken worden. VII. Aan de Catholijk kraamvrouwen, zal in gee mengde huwelijken, als de kinderen niet Catholijk, maar in de Evangelische belijdenis opgevoed worden, de inzegening nooit geweigerd worden; vermits. zo0-danige weigering, als censuur te beschouwen is,. Buitendien moet de, bij de Breve gevoegde brief, van Zijne Eminentie den Kardinaal ALBant, den Pas-toors onttrokken en als nietig verklaard. worden. De vier Bisschoppen namelijk van Munster, Pa-derborn en Trier, hebben den koning van Prüssen schriftelijk belöffd, dat: zij na eenige jaren.aan de Pastoors volmagtzouden gevens, om alte gemengde hue welijken zonder onderscheid, in de kerk inte zegenene die omstandigheid, mogelijk:is, door middel van ver- L: oib 99 prs agape poxypaigasip age ted Voor den Geheimraad van het hooge bestuur der provincie Schmedling, betrekkelyh eene on-, _derhandeling met de. vier Westelyke = Oa | Bisschoppen, waarmede hy is piping belast geworden. _— ; » Ten einde eene: formele breuke te verhoede en den goede overeenstemming te herstellen, is het onvermifje delijk, dat. Mgr. de Aartsbisschop van Keulen, ende - Bisschoppen van Trier, Munster en Paderborn, aan - den Paus schrijven,+ ten einde zijnen geest gerust'te stellen, die door valsche berigten en kwaardige verslagen opgewonden is. Het betreft de toepassing der Breve van 25: Maart 1830. betrekkelijk de gemengde huwelijken, en eene zoo beslissende, als ome zigtige en dringende behandelings Wat de vorm en inhoud der Bisschoppelijke brieven betreft, kan ik u slechts refereren aan den inhoud van het verslag der Legatie II. van 10: Maart des vorigem jaars. Uw last bestaat er dus in, om Mgr, den Aartsbisschop en de Bisschoppen, tot het opstellen te brengen, van zoodanige brieven, door middel van mondelijke onderhandelig en u daarvan het nette afschrift sab volante, te: doen ter hand stellen. Daar volgens het verslag, naar de officiele stukken van den gezant, de geheime Lee gatieraad Biinsen opgemaakt, het zenden van brieven van. dankzegging aan den Paus, coincideert met de vroegere bedoelingen der Heeren Bisschoppen, zult. gij, waarschijnlijk groote zwarigheden vinden. Be- teekkelijk Mgr. den Aartsbisschop van -—Keulen, herin- nert' gij a wel, mijn Heer, dat ik, véér zijn zijn verhef- fing tot den Alartsbisschoppelijken zetel, inzonderheid zijn gevoelen “heb gepolst, betrekkelijk de gemengde huwelijken, doot.zijne -bijzondere aandacht te bepalen, bij de overeenkomst van 19 Junij 1834. (Zie boven.).— Zijn schriftelijl antwoord (1) is destijds aan Z. M. onderworpen »geworden en heeft de overtuiging te weeg gebragt, dat de Prelaat niet strijdig met die o- vereenkomst handelen zou, maar dat hij integendeel zou trachten de goede harmonie te bevestigen volgens:: zijne loyale inzigten en gevoelens. ¢ .» Wat de reden van overtuiging betreft, die gij, bij de vier Prelaten hierboven vermeld, kunt doen gelden overeenkomstig. met uwe zending, verlaat ik mij in’ dat, opzigt, op uwe ervaring enop de naauwkeurige na- rigten, die gij zult:ingew Onnen hebben. Zoo het, in slagen, wit de Diocesen voortkomende, andere geschilten in de depéches der Legatie: vermeld, te vereffen, zou dat resultaat des te voordeeliger. zijn. Berlgn den 29 Augustus 1836. (Geteekend) VON ALTENSTEIN, — eC —]]S.= Welk een schandelijk weefsel van list en bedrog aan den eenen, en van misdige rekkelijkheid aan den anderen kant, heeft de cenvoudige opregtheid en A-postolische standvastigheid van den: nooit volprezen Aartsbisschop. van Keulen verbroken. 5 (1):Zie ons) Nommer van 6 dezer. ries as Bm ste a NDSCHE STEMMEN te Grave. B, No 28. Nummer 5. a Sateen as SIEVIEGHHS NOGGIN 16030 69a Hen Hey neiges alu whi, ei. wee i, titan {4% A!cGt « vi 4 hy $}} nana : «oi 5 si diet.. a i. fils: sty § abet tio hey g Sek oe 8) pea tng f.'f :. CATHOLIJKE: NEDERLANDSCHE STEMMEN “Om onse iisia’, Soot oy ediidouny rit : nen {Sihik eb nme choezl eb siliew ai, qo noilitiins ’ $34, Sgitsosn ne evilaed gum’; degah aseno oogi OVER jane at rege t, "SP FOG : “, GODSDIENST, STAAT-, GESCHIED= EN LETTERKUNDE. -fiisgps moh Go % iMedioy + » Bb 387 id few efanva f. sil).andiiesss ealis 1 2 Hsnhsy 2 Als JESUS dit gesegd had, hebbende de oogen ten Hemel opgeheven, zeide HG:.. 2s Heilige: Vader bewaar hen, die Gy my gegeven hebt, in uwen naam; opdat xi één zijn; Hi, eS f E i ~s¥b aah Bee, at gelk wy. ees’ En ik bid niet alleen voor hen, maar ook voor degenen, die door hun “ishao toi Site iso", woord in my geloove sullen: opdat zy allen één syn, geljk Gy, Vader, in my en ik in Us 1 nghtie. S | dat sy ook in ons mogen één zyn, opdat de wereld geloove, dat Gy my gezonden hebt. En ne 7 ik he B hun de heerlykheid gegeven, die Gy my gegeven hebt: opdat sy zouden én zyn, gelyk oot darted hapa ‘wi ook één sijn. Ik in hen en GY in my, opdat xq volkomenlyk één zijn: en dat de wereld Cte onde * “mete, dat Gij mg gexonden hebt. Joann. XVII. Über die Opfer blätte alle Zaturdagen met een Nummer wordt vervolgt, kan worden ingetekend aan alle Postkantokaten, ye BH de yoorname ste Boekverkoopers in het Rijk. Hetzelve wordt franco met den Post verzonden voor den prijs van f 8-350 in het jaar; het half jaar of kwartal, naar evenredigheid; zullende de betaling bij kwartalen moeten geschieden. Alle abonnementen kunnen worden opgegeven aan het Postkantoor te Grave; geene andere dan gefrankeerde Stukken en Brieven. Voor Belgié kan men abonneren aan het Postkantoor te Antwerpen. H. is eene geleel en al Christelijke gewoonte, en die vol is van verheven onderrigt, volgens welke de Opperherders, die door de stemmen van het H. Collegie, tot de uitstekende eer der Pauselijke waar-digheid geroepen wordende, eenen nieuwen naam aan-nhemen. Zij doet ons begrijpen, dat de Plaatsbekler van Jesus Cunistus, door zijne verkiezing vreemd Wordt, aan zijn eeuw, niet alleen, maar aan zich selve. Hij is niet meer wat hij daags te voren, wat hij eenige oogenblikken vroeger was, v60r dat de stem van Rome, aan het volk de goede tijding verkondigd had: Habemuse Papam! Hij heeft, als ’t ware een meer van BarnaBas, Hanipan, Mauro, noch eenigen anderen naam, bij welken hij in den huisselijken kring in dien der gastyrijheid, of der yriendschap, bij de niederige verrigten des kloosters, of in het gewoel der tijdelijke zaken genoemd werd. Zoodra als hij be- noemd is, legt hij dien naam af; bij neemt den naam door de Redactse worden aangenomen. — Aankondigingen worden tegen betaling van 15 Centen den Regel geplaatst. In de gewone echtweigen, behoudt de echt-genoot zijnen naam; maar hier in deze geestelijke verweniging, die den weduwen-staat der Kerk doet ein-digen, verlaat de bruidegom, aan den voet des al-taars den naam, dien hij droeg. Waar komt dat van daan? Het is, wijl de mensch verdwijnen moet, om niet anders meer te laten zien dan den Paus, dat is de Vader van het groote Christen-huisgezin, in welks behoeften hij moet voorzien, het is, wijl het hoofd der Kerk geheel en al aan de Kerk moet toebehooren. Dit wordt nog gevoeliger aangeduid, door den bijnaam, dien hij naar het voorbeeld zijner voorzaten, bij den aangenomen naam voeren zal. Overal en altoos, dan zelfs als zijn woorden aan de Christen-wereld wetten zullen geven, zal hij zich de dienaar der dienaren Gods noe-men, omdat hij aan Hem gelijken moet, wiens plaats hij bekleedt en die verklaard heeft, dat Hij niet gekomen was om gediend te worden maar om te dienen. De ootmoedigheid, zal dus het Beheer van den nieuwer Paus versieren. Knield licht onder zijnne handen, die hij uitstrekt, om te zegenen, zal hij begrijpen, dat hij groot is als Op. Bij het gezigt der menigte, die ge- 3 February 1838, DE Eo PSB RES FAT Ma te icon perherder; maar het gevoel zijner zwakheid als mensch, en de verpligting tot eene zelfopoffering, die hem dringt, om. zich, beneden, allen te.vernederen, zallen hem onophoudelijk. herinnerd, worden, zelfs in de uit-oefening zijner uitgestrekte magt, door dit formulier van zelfsverloochening, dat geschreven staat aan den voet van zijne Decreten en bezegeld met den ring des - visschers. Wat nog meer, de naam, dien, hij, aanneemt, ge- kozen- zijnde; onder die der Pausen, die hem in het bestuur der Kerk zijn voorgegaan, verbindt hij zich eenigermate voor de geheele Christenheid, om naar de maat zijner krachten en naar de behoefte en omstandigheid der  voorzigtigen als overmögen ver, dier Pausen, die den naam van Grecorius gevoerd hebben, en, die in de jaarboeken des H. Stoels, als "t ware een ge- — Welke trekken van tref- | slacht van helden vormene fende gelijkheid, “tasschen Grecorius X VE, ea ver- — Scheidene der doorluchtige GreGortussEN van den ‘ou- den tijd! “De eerste’ der Pausen van dien naam, hij wien de eeuwen groot hebben genoemd,..had vroegtijdig en door zijne diepe verachting van de menschelijke groot-heid, het gewone blijk van sterke zielen, het kloose terleven omhelsd. Pats Penictus' 1, onttrekt hem man zijne afzondering; hij maakt’ hem een der zeven Diakenen van de Roomsche, Kerk; hij bezigt hem in de bediening der nunciature, hij kiest hem eindelijk tot zijnen Secretaris. In dien post komen de wenschen der, geestelijkheid en des volks hem halen, om hem, endanks den tegenstand zijner zedigheid, op den Pausselijken zetel te verheffen. [ij doet al de Hoden angelegt, een grotze Opperherders schitteren. Een beschäftigte ziekte hare verwoesten in de stad Rom aan; hij houdt den moed van het volk staande en om hetzelve aan zijne eigene gebeden te paren, doet hij eene algemeene processie, van welke men meent, dat zij, die nog de groote Litanien genoemd worden, haren oorsprong ontleenen. We zaak der drie Kapitels ontrust de Kerk; hij roeit tot de laatste kiemen van het schisma uit, het welk haar dreigde te verwoesten. Maar hoe! is .dit.niet eeniger mate het leven van Grecornius X VE, dat‘ikt hier het leven van- oni us de Groote schetsende, verhaald heb? Herinnert u, wat deze was, voér zijne verhefling op den Pauselij- ken zetel: brengt u voor den geest, wat hij reeds, gedurende de verloopene jaren van zijne regering, (die Godi zoo lang make‘als\die van Perrus) heeft gedaan ; hetzij- om: het’ rijk»dersliefde van Jesus Cnristus, in de iverte uit. te.breiden, hetzij om den geest der dwa- ling: te -stuiten. in. zijne\pogingen , om alles het onder- ste boven. te. keeren ;-hetzij om de bedreigde of ge- hoonde, regten: der..Kerk te handhaven: hetzij om de _geloovigen.in .te lichten,.aangaande het gedrag, dat aij, in, deze moefjelijke tijden te houden hebben, vers gelijkt het eene met het andere en oordeelt in hoe- verre twee-mannen—van—welke de eene de eerste, en de andere de laatste schakel is van dien keten, die den, naam, van ..GreGcoriws: draagt, naar elkander ges lijken ! ; Re '. ay 2h. a2 Greconius, If insgelijks heilig. ond erscheidde zich door het, bestrijden yan de onwettige huwelijken en van de noodlottige ketterij der, Iconoclasten, — Heeft er niet in dit oogenblik een worstel!strijd yan dezelfde ~soort en tegén soortgelijke vijanden die dé zorgvul- digheid van Grecorius XVI bezig houden plaats? Voert deze niet insgelijks den strijd voor dé on- schendbaarheid wan de diseipline en yan het geloof der Kerk # En merkwaardige zaak! even ‘gelijl het ver- volgende liberalismus onzer dagen den H. Stoel beschul- digt van de volken tot opstand te roepen, hoewel Greconius XVI de leerstellingen , die daartoe voeren én denzelven wettigen, ten strengste veroordeeld heeft, zoo hebben ook de schismatieke Grieken aan Greco- rius II verweten dat hij de Romeinen had aange- spoord, om tegen Leo den Isaurier op te staan, ofe schoon hij had medegewerkt, om de, kroon op het hoofd van dien vorst te houden, die het leger hem ontnemen wilde. Alzoo dezelfde vijanden, dezelfde ijver en. ook dezelfde fasteringen: Ziedaar, wat ons de tweede vergelijking oplevert. Faye Is aan eenen anderen Grecorivs , roemvoller gedach- tenis, aan Grecorius VII, dien heiligen en stoutmoe- digen Paus, Huropa den zoo noodigen. Wordig, misschien als zeer gemakkelijk beoordeelen, maar die echter geen der vorsten zou hebben kunnen — 539 tot stand brengen, door de kracht van zijn enkel gezag, die hervormer was. immer ook ‘een geleerde Paus, Grecorius XIII genaamd, ende naam van dien -Paus onafscheidelijk verbonden aan den dienst, dien hij bewezen heeft, behoort zijnen roem tot de laatste eeuwen over te brengen. Die van Grecorius XVI, met eene Apostolische energie de principes der moraal, der geregtigheid en der ware vrijheid verdedigende, tegen de ondernemingen van onderdrukkende gouvernementen ; te ‘Rome en overal de eultuur aller wetenschappen, zelfs diergenen, die men ongewijde noemt en van welke een trotsch rationalismus zich een wapen tegen de kerk had gemaakt, aanmoedigende, zal de naam van dien Opperherder niet buiten zijne plaats wezen, als het nageslacht denzelven naast die, welke ik aange- voerd heb, schrijft.. Kindelijk, even als of de geschiedenis, zich met eene bewonderenswaardige g Kindelijk, even als of de geschiedenis, zich met eene bewonderenswaardige g Kindelijk, Ein weibliches, tot al die vergelijkingen leende heeft de Paus, die het laatst dezen naam heeft gevoerd, vérdem het, dien wij thans met onze liefde omringen, door zijne goedkeuring, het etablissement der hervorming, van de Benedictijnen und der nächsten, van de Congregatie van Sr. Maur bekrachtigt; — en wij hebben nog onlangs die zelfde Congregatie, door Grecorius XVI zien herstellen in het land, waar zij eertijds met den luisterrijksten glanschitterde en door hem weder in het spoor gebragt, der nuttige werkzaamheden harer oude leden. Getrouw an zijnen naam, welke die van waak- gaamheid is, heeft Greconius XVI de oogen voor geen der gevaren gesloten, die tegenwoordig de maat- schappij der heiligen bedreigen. Van de hoogte des Christen kapitools heeft hij in de verte, al de vijan- den der Catholijke waarheid ontdekt en zijne woorden zijn snel en vermogend, als bliksemstralen uitgescho- ten om hunne dwalingen te vernietigen. Men sid- dert, als men bedenkt, wat Huropa had kunnen worden, en misschien heden reeds zou geweest zijn als de wachter der Kerk slechts een oogenblik had kunnen sluimeren! God heeft het niet toegelaten; Hij heeft ons eenen Paus gegeven, wiens karakter voor ons tijdvak sehijnt gehard te wezen, en dank zij dien Paus, de wereld is nog in rust, ondanks zoo vele elementen van beroerte, die haar ten strijde lokken. AANSCHRIXING VAN DEN PRUISSISCHEN MINISTER VAN EEREDIENST, VON ALTEN- STEIN, AN DEN PRESIDENT DER RHIJN.- PROVINCIEN; ; TER BEANTWOORD AANSCHRIXING VAN DEN PRUISSISCHEN MINISTER VAN EEREDIENST, VON ALTEN- STEIN, AN DEN PRESIDENT DER RHIJN.- PROVINCIEN; ; TER BEANTWOORD AANSCHRIXING VAN DEN PRUISSISCHEN MINISTER VAN EEREDIENST, VON ALTEN- STEIN, AN DEN PRESIDENT DER RHIJN.- PROVINCIEN; ; TER BEANTWOORD AANSCHRIXING VAN DEN PRUISSISCHEN MINISTER VAN EEREDIENST, VON ALTEN- STEIN, AN DEN PRESIDENT DER RHIJN.- PROVINCIEN ; ; TER BEANTWOORD AANSCHRIXING VAN DEN PRUISSISCHEN MINISTER VAN EEREDIENST, VON ALT ING DER ALLOCUTIE VAN ONZEN HELIGEN VADER GREGORIUS XVI. Terwijl uwe Exc. de verdere ontwinkling der tot onzen gemeinschappelijken werkkring behoorende kerkelijk keaangelegenhedem het Aartsbisdom Keulen, ten gevolge van de door de*Koninklijke regering te Rome gegeven openingen en van het verslag, door het Dome. kapittel derwaarts gezonden, ‘omtrent de schorsing zijner ambts-bediening des Alartsbisschops en de aane varding van het kerkelijk beheer, door het’ kapittel, vol vertrouwen op de wijsheid van den’ Pauselijken Stoel, met mij te gemoet zag, moest het ook bij u de uiterste bevreemding wekken, dat ZH. de Paus, zonder die openingenen het berigt van het Domkapitel af te wachten, reeds den 104en der vorige maand, in een geheim consistorie der Kardinalen, eene rede over het gebeurde in Keulen gehouden heeft, als die, welke onmiddellijk daarna door de openbare bladen is bekend geworden. Hoe was het mogelijk, vragen wij ons, uit de onzuivere bron van bijzondere berigten en dagbladen den feitelijiken zamenhang op te vatten van eene ges beurtenis, begeleid door vele omstandigheden, die haar in het ware licht moeten stellen, zonder eene tee regtwijzing of bevestiging af te wachten uit de eenige bron, waaruit dat ware licht zich kon verspreiden # Hoe vermogt zulk eene opvatting der daadzaken zoo- danig over het gevoel meester te worden, dat hetzelve zich uitstorte in eene taal, die veel minder als eene klagt van leedwezen, dan als eene stem van verwijt en beschuldiging tegen eene regering klonk, aan welke het Romeinsche Hof reeds in de vorige eeuw, en vooral sedert het jaar 1814, groot vertrouwen geschonken, en tot op den laatsten tijd bij voorkomende gelegenhe- den op menigvuldige wijze betoond heeft 4 » Gaarne hadden wij die verbolgenbeid toegeschreven aan de verrassching, te weeg gebragt door het eenvou- dig berigt, dat de Aartsbisschop van Meulen in de uitoefening zij Nach dem ambassen beträchtigt geschlossen was geworden, indien ons nicht unterhandlungen met Rome bekend geweest war, dat het Pauselijke Hof, näwkeurig onderrigt van den oorsprong, den aard en de oorsprong, den aard en de oorsprong, den aard en de oorsprong, de thans plaats hebbende krisis als nabij op handen moest te gemoet zijn, in zooverre de Aartsbisschop bij zijn neanmatigingen volharden en de Koninklijke regering niet genegen zijn mogt, de sedert lang gevestigde orde der Monarchie, opzigtelijk de betrekking van den Staat tot de Katholijke Kerk en alle daarmede in verband staande hoogst gewigtige belangen, aan die aanmatigingen ten offer te brengen. Aan de mogelykheid van een zoo treurigen uitslag der sedert de maand Maart met den Aartsbisschop door de koninklijke regering gevoerde onderhandelingen was hier reeds lang gedacht; ook was het Romeinsche Hof reeds in de maand Mei, en ten tweedenmale in de maand Junij, wel is waar op een vertrouwelijke wijze, maar niet te min zeer stellig; en gelijk uit de akten blijkt, niet enkel mondeling, door den koninklijken gezant aldaar, opmerkzaam gemaakt. Welke wending de bedelde onderhandelingen later, in de maanden Augustus en September genomen hebben, vernam het gemelde Hof langs eenen weg, waaraan het zelf on- bepaald vertrouwen moest schenken, i » Van de aanmatigingen, met welke de Aartsbis- schop het onderwerpen den inhoud van mijne, destijds met hem gehouden, vertrouwelijke briefwisseling, op eene zeer bedenkelijke wijze heeft durven. publiek ma- ken, hebben openbare dagbladen, die met geene mindere graagte aan de overzijde, dan aan deze zijde der Alpen gelezen worden, het deelnemend publiek slechts met al te gro ote dienstvärktigheid onderrigt. Zij deden zulks, niettegenstaande vele andere verdraatjingen der Waarheid, toch in zooverre getrouw, als zij geenen lezer daaromtrent in twijfel lieten, dat de Aartsbis-schop besloten had, niet voor de uitvoering van den maatregel te wijken, maar integendeel de koninklijke regering daartoe te dwingen. Op denzelfden dag, waarop de daartoe betrekkelijke instructie aan Uwe Excellentie afgezonden werd amelijk op den 15 November, ontving de toenmalige koninklijke zaakgelastigde te Rome den last om het Romeinsche Hof onverwijld vertrouwelijk te onderrigten van het besluit van Zijne Majesteit den Koning. Vroeger kon zulks niet geschieden omdat de definitive vaststelling van het Koninklijk besluit eerst kort te voren had plaats gehad, en wel nadat men, door de ontvangst der verklaring, waarmede de Aartsbisschop mijnen bekenden brief van 26 October, op den 31 dier maand beantwoorde, alle hoop had moeten opgeven, dat hij de door de landswetten getrokkene en doorjgeenen anderen bisschop der Monarchie overschreden grenstijn zijner ambtsbevoegdheid niet langer miskennen zou. Evenmin kon evenwel ook de uitvoering van den maat- regel langer verschoven worden, opdat in allen gevalle het berigt van het genomen koninklijk besluit nog voor de ten uitvoer legging te Rome zou kunnen aankomen, vermits na de gebeurtenissen, welke de bovengemelde openbarking van mijne vertrouwelijke briefwisse- ling met den Aartsbisschop ten gevolge had, in het belang der openbare orde geen oogenblik te verliezen was. Zoodra u de koninklijke zaakgelastigde de op 15 November aan hem afgezondene, en den 30 dier maand te Rome aangekommen depéche ontvangen had, haastte hij zich aan het Pauselijke Hof de hem voorgeschre- vene vertrouwelijke mededeeling te doen. Toen eenige dagen later, reeds den 4 December bijzondere brieven en openbare dagbladen te Rome verspreiden, dat de maatregel, waarvan de vaststelling door den konink- lijken zaakgelastigde bekend gemaakt was, werkelijk zijne uitvoering erlangd had, was die zaakgelastigde nog niet in staat de eigenlijke toedragt in het ware licht te stellen, en onwaarheden te bestrijden, gelijk die, dat de Aartsbisschop met groot vertoon van mi- litaire magt uit zijnnen zetel verdreven was. Alvorens hij de, tot dat einde, onmiddellijk na de uitvoering van het koninklijk besluit aan hem afgezonden instru- tien kon ontvangen hebben, moesten de onmiddellijk van den Rhijn over de Alpen gezondene bijzondere berigten, aldaar ontvangen: ‘zijn. Iotusschéen。 Zu koninklijke zaakgelastigde, «in de zekere verwachtin en onder het daarop steunende voorbehoud. van nad mededeelingen, jegens. het’ Romeinsche Hof vertrou welijk den dringenden wensch, dat hetzelve zoolangy tot dat het die mededeeling en het berigt van het Keulsche Domkapittel, over den tegen den Aartsbis- schop genomen maatregel, zou ontvangen hebben, en dus in allen gevalle slechts voor korten tijd, zijn oore deel over deze zaak mogt opschorten.of altans’ niet openbaar maken., +, asiegrotham » Niet minder wordt onze bevreemding geregtvaar- digd, bij de beschouwing van het in de Allocutie uit- gesproken oordeel over onze handelwijze zelve. | » De maatregel, tegen den Aartsbisschop,. wordt daarin toegeschreven aan zijnen tegenstand met opzigt tot de behandeling der gemengde huwelijken, als. eee nigen grond en oorzaak daarvan. Intusschen weet het Romeinsche hof uit vele andere klagten tegen den Aartsbisschop, met name bij gelegenheid van het v Este stellen der 18. des en van zijnne handelwijs omtrent de hoogleeraren te Bonn, dat de, aan geene minnelij- ke vertoogen toegevende algemeene aanmatiging van een met de grondwetten der Monarchie onbestaan= baar kerkelijk gezag, welke zich ten opzigte der gee mengde huwelijken slechts nog stelliger, en te gelijk met de verbreking van een gezet worden. Maar hetgegen in do Allocutie gezegen wordt over den oorsprong: der praxis, omtrent de gemengde hu-welijken in de westelijke provincién, moet ons gevoel van verbazing tot de hoogste verontwaardiging doen klimmen. Welke onbezonnenheid, welke vermetelheidigt er in het verwijt, dat deze praxis haren oor-sprong alleen te danken heeft aan de bedriegelijke handelwijze., of, gelijk op eene andere plaats gezegd wordt, aan den aandrang van het. Wiederke gezag. Kent men aan gene zijde der Alpen zoo weinig de regering van eenen Koning, die gedurende 40 jaren slechts de uitdrukking geweest is van zuivere waareheid, bescheidene gematigdheid en naauwgezette regt-vaardigheid! Terwijl onbepaalde lof toegezwaaid en de krans aller deugden toegekend wordt aan eenen Pre-laat, die, hoe weinig men overigens zijn privat kae krakter wil aanranden, in den kring, waarin hij werkzaam was, tot bittere klagten aanleiding heeft gegeven over ontoegankelijkheid, onvriendelijkheid, harts-togtelijkheid ergdenkendheid; die niet geschroomd heeft, het door eene uitdrukkelijke belofte verkregen koninklijke vertrouwen te misleiden, en zich boven de Wetten en verordeningen des lands te /plaatsen, — dacht men er niet aan, dat de waardige Bisschoppen, die de belangen hunner kerk niet meenden te benas deelen, wanneer zij als vromen en wijzen de eendragt met den staat trachten te bewaren, door dat verwijt tevens bestempeld werden al. Seden, die zich in der valstrikken van het weretdlijk gézag hadden längere hadden längere van der kerk ‘ten offer gebragt hadden? Was het niet dezelfde, uit den aard der betrekkingen van eene gemengde bevolking vortlidende ‘behoefte, welke de Bisschoppen der westelijke provincien zich met wen- schen’ tot den Pauselijken Stoel had den kennen, en welke-hen ‘later, toen op hunnen wensch door het Bre- ye van 25 Maart 1836 geantwoord was, aanzette om zich over de praktische toepassing van het stuk, onder inachtneming der Lands-wetten met de staatsregering te verständige Berust deze overreenkomst, — die, wat het resultaat betreff, reeds vervat is in de bekende in 1834 an de vicarissen-generaal gezonden instructie — op‘iets anders, dan op hetgeen sedert eene eeuw en reeds sedert langer, ongestoord in vele Duitsche lan- den bij de behandeling der gemengde huwelijken be- schouwd wordt als de zachtere leer? Konde de uite Vergangt dier instruktige daardoor tot een klagt van den kant des Romeinschen Hofs aanleiding gevren, dat zij een gedeelte uitmaakte eener overreenkomst, welke op den 19 Junij 1834 door den Aartsbisschop, graaf von Spiecen, met de staatsregering gesloten is, en tot welke later de overige bisschoppen der westelijke provincien zijn toegetreden? Het gold immer der verrengen van de belangen des Staats met die der Kerk! Of was het eene beleediging, dat deze instructie nietterstond aan Rome medegedeeld werd? De Aartsbis-schop, graaf von Sriece., wilde afwachten: of en in hoeverre bij de uitvoering der in de instructie vervatte voorschriften, gedurende het eerste jaar van hare toepassing, de ondervinding hare praktische waarde en verdere gepastheid zou bevestigen, om alsdan op grond dier ondervinding met zijnne Saffraganen een vere slag aan den Pauselijken Stoel te kunnen doen. In de antwoords-nota, waarvan in de Allocutie gezegd wordt, dat zij de klagten als ongegrond deed voorkommen, heeft intusschen de Koninklijke gezant aange-toond, dat het document, waarop de klagt berustte, vervalscht was, en beriep zich, vermits de regtvaar-diging van den inhoud der ware instructie de zaak der daarbij belanghebende bisschoppen. was, op de door dezen deswege aan den Pausselijke Stoel te zen-den berigten. Dergelijke berigten zijn ook later in de maanden September en October niet alleen door de bisschoppen van Paderborn; Munster en Trier, maar ook door den inmiddels op den Aartsbisschoppelijken zetel van Keulen verheven Vrijheer’Droste zu Vischering naar Rome gezonden; ‘zij lagen voor: het Romeinsche Hof open, hetwelk alsnu, ofschoon van de inzigten en de handelwijze van al de daarin betrokken prelaten on- derrigt, evenwel hieruit nog geene aanleiding nam. om jegens den Koninklijken gezant, toen hij de in= zending der z00 gewigtige berigten met eene nota begeleidende, op de bewuste klagt terug te komen. Waars om werd omtrent deze berigten en de hegeleidende | nota in de Allocutie van den 104en der vorige mänden een volstrekt stilzwijgen bewaard? Eerst ten gevolge van een tweede, niet op den wettigen weg te Rome aangekomen berigt van den overleden Bisschop van Trier, hetwelk deze, zes weken na de afzending van - zijn eerste vroeger vermelde berigt, weinige oogene blikken v Ooor zijnen dood onderteekend heeft, herhaal-de het Romeinsche Hof deszelfs klagten over de meer-gemelde instructie. Indien al de overleden Bisschop van Trier zijne, bij helder bewustzijn en met volle vrijheid van gemoed in het eerste berigt uitgesproken denkwijze en overtuiging, eenige weken later in een’ veranderden ‘toestand gewijzigd heeft, dan kon toch de Koninklijke gezant, toen de kardinaal staatssecretaris hem het tweede bedoelde berigt deed toekomen, om het aan Z. M. den Koning voor te leggen, van deze gelegenheid gebruik maken, om in ‘zijne ant- woordsnota van 14 Februarij 1837 het pauselijke Hof te doen opmerken, dat ook dit tweede stuk de door hem, gezant, gedane mededeeling over den. oorspong der instuctie en hare aanneming door de bisschoppen, bevestigde. Het tweede berigt des overleden bisschops werd vervolgens ter kennis van Z. M. den Koning ge-’ Hoogstdezelve kon echter daarin te minder aang ' bragt. leiding vinden, om, in strijd met deszelfs lang geno- men besluit dienaangaande, in nieuwe onderhandeling over de gemengde huwelijken te treden, daar Hoogste dezelve dat besluit reedsin Januarij 1837 aan het Romeinsche Hof had laten kenbaar maken, en de yol- harding bij die verklaring, uit het sedert in’ acht genomen stilzwijzen van den Koninklijken gezant op dit punt, aan het Romeinsche Hof niet twijfelachtig kon wezen, waarom dan ook hetzelve geene reden had voor ’ de in de Allocutie van den L0den December uitgespros ken verwachting van een nader antwoord van deze zijdes » Wat moet eindelijk de in de Allocutie voorkomen- de verklaring beteekenen, volgens welke iedere han delwijze [praxis] met opzigt tot de gemengdechuwe- lijken, die met den wezenlijken zin der Breve van: Pius VII, van den 25sten Maart 1830, strijdigiisy« afgekurd wordt. De in deze zaak betroklene Bis- schoppen waren, toen de bekende de toepassing der Breve aan de’ vicarissen-generaal ° instructie instructie instructie over: werden afgezonden, verre er van verwijderd, om ‘tegen den geest der Breve te handelen; zij «trachteden den inhoud van dat stuk slechts, onderhet inthet cog’ houden der landswetten, zoo veel mogelijk met'de yan —. 42. =. —. 42. =. Ondsher in de overige deelen. Der Monarehie gevolgende handelwijze in overgreenstemming te brengen. Kan men no aan de Bisschoppen het verwijt doen, dat zij hiere bij te ver gegaan zijn, nadat.zelfs in de Allocatie ver- zekerd wordt, dat de Breve de, toegeeflijkheid tot de verstmogelyke grenzen, buiten welke niets meer toe- gestaan kan worden, heeft uitgestrekt, en dat juist daarom Pius VIII slechts met moeite tot het uitvaar- digen daarvan, is overgegaan? Hieruit volgt tach, ‘dat de. Breve ten minste ieés toestaat, wat vroeger niet toegegeven is geworden; zij moet meer bevatten dan de Benedictijasche bepalingen van 4 November 1741 en van 29 Junij 1748, voor Holland en Polen. Waar echter zou dit meerdere te vinden zijn; waar bleef zelfs datgene, wat men volgens de van oudsher in de overige deelen der Pruissische Monarchie en in ande- re Duitsche landen gevolgde handelwijze zonder stoors nis of tegenspraak bezit, als de meermalen vermelde instructie aan de vicarissen-generaal met den waren geest van de Breve niet te Vereinigen ware? Des te zorgvuldiger heeft de Koninklijke regering voor het in stand houden der vroeger met opzigt tot de vermengde huwelijken gevolgde handel wijze moeten waken, Zij bezit voor zich zel. de overtuiging van daardoor evenmin inbreuken op de regten der Katholijke Kerk te maken, die door hare ijverige zorg en medewerking, met name ook in de Rih¢jn-provincie weder is opgebouwd, als dit over het algemeen van hare zijde geschiedt, als zij hare eigene regten tegen hierarehieke aanmatigingen handhaaft. Zij kan zich, evenmin als eenige andere regering, van deze hare oyertuiging laten afbrengen door klagten over aanring van de vrijheid der kerk, als een tegenstreven jegens de Overheid wordt gestremd; over willekeurige inbreuken op het Pauselijk gezag, als van oudsher gevestigde regten der wereldlijke magt uitgeoefend; over vernietiging van de regten der Kerk en des Pauselij- Königliche Stoels, als wordt afgekärd, wat met de grond-beginselen der Monarchie niet is overreen te brengen. 