gtu_32400002774481_5
None
Ik pas dan nu op de Catholijken in het bijzonder de woorden toe, die hij op de aangehaalde laat volgen: "Zoo ooit dan moet ieder zich thans geroepen voe-len, om het geheele gebied der letteren te over-zien, zich niet bij de schors op te houden, maar te trachten die slotsom te verkrijgen, die voor de ze-delijke belangen van een geliefd vaderland heilzaam kan zijn." El Nederlander die het standpunt waarop hij geplaatst is mag leeren kennen, is geroepen om in zijn betrekking en naar den aard der studie of werkzaamheid die aan hem ten deel viel, te getui-gen tegen dien geest des tijds, die met twee armen, bigeloof (lees: wangelof) en ongeloof, de volkeren tracht te overheerschen; in de geschiedenis de waarheid vervangt en in de poézy echtgevoel door klatergoud vervangt. Ook in de letterkunde zal de strijd der eeuwen zich met toenemeud gewigt doen ge-evee & in de verdediging dier waarheden en ondervindin-gen, die ons als het pand der eeuwen zijn vertrouwd. Moge dan de aan Val der bandeloseheid in het rijk der letterkunde, even als de stroom der revolutie in de laatste jaren ondervonden, eenen wederstand vinden, (ook) in dat land, hetwelk, ofschoon door des zelfs naturlijke ligging eene prooi van golven en stormen, echter door de bewaring Gods tot nu toe behouden werd, en waarvan wij vertrouwen. dat het ook in het geestelijke wordt toebereid tot eenen dam tegen dien storm van afval en opstand, die zich meer en meer over Kuropa verheft.” Moge het Catholicisme zijnen invloed uitbreiden, opdat dit vertrouwen niet bedrogen word. ewevuvueveowevvevvev RUSLAND. Zal de kolossus van het Noorden, die het ongeluk kige Catholijke Polen verpletterd heeft, eenmaal de rol der Gensericks der Arrina’s en der ALARICK’S spelen? Zal de czaar, op zijne beurt, den geesel Gods wezen, om het Oosten en het Westen te verwoesten, de Catholijke Kerk te vervolgen, en de volken in het schisma te dompelen? "Sage » Dit denkbeeld zal welligt vreemd toeschiJnen aan ve- len, die den gang der gebeurtenissen niet met een op- lettend oog nagaan en die niet genoeg bekend zijn met de ongerijmde theorien der politieke partijen, die Ku- voelen, mogt het ons gegeven worden pal te staat oe ropa in gestadige spanning houden en verdeelen, die niet weten, hoe groot de invloed van Rusland reeds ge- worden is, bij onderscheidene partijen, die, ofschoon vijandig tegen elkander, op eene zonderlinge wijze het- zelfde doel beoogen, namelijk den afkeer van het Rus- sische despotismus en schisma te verminderen, het misnoegen der volken tegen hunne bestaande gouverne- menten aan te bl Zu den, en Russlands toenemende magt, als gunstige voorteekenen eener betere toekomst, af-schilderen. Als men dit alles weet, en sedert lang de oogmerken van sommige partijen, met een oplettend oog heeft gevolgd, dan zol de hier boven gepperde vraag niet meer zoo vreemd schijnen. Wij willen onze lezers opmerkzaam maken op de ontwikkeling der gevoelens van sommige politieke partijen, en daarbij, het onmiskenbaar verband doen opmerken tusschen Gallicanismus, schisma, ketterij en ongeloof. In de eerste plaats komt hier in aanmerking de partij der zoogenaamde legitimisten in Frankryk, welke door de Gazetle de France vertegenwoordigd wordt, welk blad in eene langdurige polemiek met het echt Catholijke blad 7’Univers, alle ware Catholijke, en zelfs gemoedelijke royalisten, of zooge- naamde legitimisten, geergerd heeft; het heeft meer- malen den H. Vader schamper gehoond, omdat het Op- perhoofd der Kerk meer dan eens zijne tevredenheid en erkentelijkheid heeft doen blijken, wegens het gedrag der tegenwoordige Fransche regering, ten opzigte der Catholijke Kerk. De goede hoedanigheid van Louis Puiuirre te erkennen en dankbaar te wezen voor hetgene, wat hij tot weizijn van de Kerk doet, is in de oogen der Gazette hoogst misdadig; zij zou an eene restauratie met de Gall. ikaansche boeijen in de hand, het geluk van Frankryk, van Europa, van de wereld, en van de Kerk opofferen. Nu, datzelfde blad heeft niet alleen de despotieke vervolging door bet Russisch gouvernement, tegen de Catholijke Kerkthans sterker dan ooit, met woede voortgezet, nooit gelaakt, maar het kan zijne genegenheid voor Russland, en de goedkeuring, die het aan ’t gedrag van den czaar geeft, niet verbergen. — Die partij zou dus volgaarne alle ontwerpen van Rusland beganstigen, in de hoop, van daardoor eene restauratie te bewerken f “Ook de Napoleontische partij, die door het dagblad le Capitole wordt vertegenwoordigd, heeft, ter be-reiking van haar doel, het oog op Russland geslagen en haar vertrouwen op den czaar gevestigd. Merkwaardig is een brief uit Pardes, onlangs door de A. gemeine Leipzicher Zeitung medegelte, was er erst andere wordt gezegen: "De Bonapartistische Partij, beweegt in dit oogenblik sterk, zi heeft altoos de oogen op het. Noorden gevestigd, omdat zy van daar haar het verwacht. It is niet Louis Napoleon, maar de schoonzoon des keizers van Rusland, die het ‘problematieke hoofd hunner dynastie is (1). r. A rel ist *)x In eenéd bribf’ait Weened, oilange doorde’ zeggen zij, is de Bourbons moede en kan de republik niet verdragen; eene verandering van dynastie schijnt aan hetzelve volstrekt noodig. Louis Napoleon heeft door zijn idées napoléonniennes, genoeg zam getoond, dat hij niet weet, wat voor Frankrik noodig ise Wat de andere vorsten der keizerlijke familie betreft, deze zijn bij de Franschen te wei- nig bekend, om vertrouwen in hen te kunnen stellen. In deze omstandigheden, kan het niet anders zake zijn, dan van den zoon van prins Eucenius, wiens Verdiensten men hooglijk roemt. Met die pogingen der Bonapartisten verbinden zich de merkwaardige woorden van keizer Niconaas, betrekkelijk het hof van Don Cartos en den hertog van Bordeaux, welke de Fransche dagbladen uit den Times hebben onte leend en breedvoerig beordeken. Niemand twijfelt aan derzelver echteid. Het artikel van le Capitole, ten tête voerende: Naponton en de prophetién heeft insgelijks innige Dat artikel. Betrekking tot de pogingen der partij. "Heeft ten doel, om de oogen der massa’s op den zoo hoog geroemden schoonzoon van den czaar te vestigen. Het is niet twijfelachtig dat de Aleine bemerkingen, ten voordeele van den held moeten keeren, die den haan en den feuen in zijn wapen voert. De vraag blijft nu of de prophetién van ze Capitole zich zullen verwezenlijken? Zeker is het, dat zoo- wel in Frankrghk als elders, de prophetiéa gemakkelijk in gebeurtenissen overgaan. In dat opzigt verdient het artikel van Ze Capitole in ernstige over-wegken.” Zijn de inzigten, welke de Bonapartistische partij tegenwoordig openlijk aan den dag legt niet geschikt, om eenig licht te verspreiden over de zonderlingekeuze van den ezaar, die, tot verbazing van geheel Kuropa, den hertog van Leuchtenberg, den adoptieven klein- zoon van Napolton, tot schoonzoon verkoos. Terwijl de Russische invloed, en de hemel weet welke kuiperijen en beloften zich in Frankryk, ten minste gedeeltelijk, van tw Ee magtige partijen hebben meester gemacht, tracht men ook elders aanhangers voor de Rassische partije. Zoo is on- langs in Duitschland een werk in het licht versche- nen, getiteld: Pentarchie, om te betoogen, dat het licht van Moscou komt, en dat Europa deszelfs werde dergeboorte aan Rusiland zal te danken hebben. Men zal dit werk eenigermate kunnen beoordeelen uit een verslag daarvan door den Courrier Allemand van 27 bladen medegedeeld, wordt het volgende aangetroffen: "Zij, die tot den grond der zaken doordringen, en die toe- » £2 hebben, tot de diplomatieke schermen (coulisses) zien 50: den jongen hertog van Leuchtenberg slechts het hoofd ee- » dijnastie, welke de czaar voorbereidt voor Lombardie en » en voor de staten van den Paus, als herinonering aan Prins » Bud > in dat Italié? alwaar de familie BeauHaRnals, nog » groote goederen bezit." (1) Zoo werkt men onder  te Wissen: voor het denken eener universelle Schauspielen von der monarchie. De czaar, niet te vrede met het overweldigen der aarde, zou zelfs den hemel willen overweldigen; wat ons gerust stelt is, dat ondanks de pogingen tot verleiding, welke door Russland gedaan worden, Duitschland met nadruk tegen deszelfs intrigues protesteert. De Russische partij bestaat in dat land niet meer; overigens zijn de Duitschers te verlicht, om zich aan Rusland te onderwerpen. Waarom trachten de Russische schrijvers de Circassiers niet te bekeeren? Is het wel zoo stellig waar, dat in Duitschland geene Russische partij bestaat? Is Pruissen niet innig aan Rusland verbonden? Is niet de dochter des ko-nings van Pruissen de gemalin van den czaar? Is deze door het huwelijk zijner dochter met den hertog van Leuchtenberg, die een eigen paleis te Munchen het regerende Beijersche stamhuis en met de koninklijke familie van Zweden? Zijn overigens de inzigten van Pruissen, niet dezelfde als die van Ruslaad: despotismus en en vernietiging van het Catholicismus? Van eenen anderen kant is de Russische politik onvermöchtig werkzaam, om Engeland van Frankreich af te treke en de Russische politik te doen omhelzen, en het schijnt daarin maar al te wel te zullen slagen. Intusschen heeft Rusland zijn magt in het Oosten anmerkelijk witgebreid, en oefent reeds het protectoraat uit over de vorstendommen Wallachié, Moldavia, Bulgarié en Servié, die vroeger tot Turkegen behoorden, waaraan zijn, in naam, nog schatpligtig zijn. Het Grieksche schisma, waarin die vorsten- dommen gewikkeld zijn, heeft er aan Rusland dat overwiegt verschaft, en dat zelfde schisma verzekert aan Rusland talrijke aanhangers, zoowel in Turhegen als in Syrié, En terwijl de weifelende, krachtelooze on op ieder denkbeld van oorlog sidderende Europische diplomatie in de Oostersche kwestie niet durft doortas- ten, wapent Rusland zich op eene geduchte wijze en schijnt zich tot eenen inval in Turketjen voor te bee reiden. Wanneer wij nu bij dit alles overwegen, dat de Italianen met weerzin en wrok het Lombardisch-Ve- netiaansch koningrijk en de Oostenrijkeche heerschappij in Italié dulden; dat de partij des ongeloofs, in de geheime genootschappen werkzaam, eene Italiaans Che vereeniging, order den naam wan: het jeugdig Italié, reeds voorlang ontworpen heeft, en dat Russland ook dit plan schijnt te beganstigen, dan valt het wel niet meer te betwijfelen, of de Russische partij heeft het eigenlijk, op Rome en op den ondergang van het Catholicismus gemunt? En het heeft daarbij tot geall eerden alle aanhangers van het despotismus, de Bonas partisten, benevens al wat schisma, fenatiek Prote- stanfismus. en ongeloof kan genoemd worden; en men vieit zich reeds op nieuw, met den val van Rome, met den val der Kerk, die op den rotsteen Petrus gebouwd is, en die de beloften heeft, dat de poorten der hel haar niet zullen overweldigen! der protestanten zijn erdiocese arbeid, stichtte bij,, om zijn werk te bevorderen en te bevestigen, te Gex een huis van geestelihke zusters tot voortplanting des geloofs gennamd. Het was eene schuilplaats, in wel-, ke jonge dochters, die den Catholijken Godsdienst, wilden omhelzen, zich inveiligheid stelden tegen de vervolgingen en het gebrek, waaraan heure bekee-. ring haar blootstelde. Dat huis leverde aan het Catholijke voordeelen op, tot in, 1792, In dat ongelukkig. tijdvak werd. hetzelve vernield, deszelfs werken. ne ~ van 15 October'het volgende geschre 390..— goederen verreven en de Religienzen verdreven, Thans, daar het protestantismus geenerlei bepaald geloof, zelfs niet aan de Godheid van Jesus Curis- TUS, aan het opkomend geslacht aan te bieden heeft, openbaart zich in den.boezem van het Protestantise mus ongerustheid, en vele opregte zielen, welke in die jammerlijke woestenij zijn verschrikt geworden wenden zich tot het Catholicismus. Om van het selven de waarheid en het leven, waarvan het de bron ig te vragen. Vooral onder de vrouwen openbaart zich die neiging tot terugkeering naar den ouden Godsdienst, die door Canvyn uit Geneve verdreven werd; doch de slechte behandeling, welke haar afstand van de vyal- sche leerstellingen gewonlijk uitlokt, zijn een hin- derpaal, die haar veeltijds belet, haar godsdienstige neiging te volgen. Zij die den moed hebben, om de inspraak van haar geweten te volgen, worden door hare familien verlaten en vervolgd, zoodat de weg die haar tot de waarheid gevoerd heeft, maar al te vaak uitloopt op gebrek en behoefte, die gevaarlijk worden voor de zeden. De liefde der. Catholijken kon daarbij niet koud blijven; er is op nieuw eene schuilplaats voor die on gelukkigen geopend, in het land van Gex, in de na- bijheid van Zwitserland. Onder het bestuur van ee- nige religieuse zusters, worden die jonge dochters. onderwezen, voor de godsvrucht gevormd en leeren een handwerk, hetwelk haar in staat stelt, om zich de noodwendigheden des levens te verschaffen. Met een woord het huis wordt bestuurd volgens het plan door den H. Franciscus van Sales ontworpen. os, Doch die weder ontluikende inrigting heeft geene inkomsten, dan de aalmoesen der liefde, en reeds beijveren de Fransche geloovigen zich, om in de be- hoeften van dat huis, dat nog aan alles gebrek heeft, te voorzien. De arme meisjes, welke de toeylugt tot dat gesticht nemen, komen er wel is waar, zielen- voedsel vragen’, doch men moet daarbij tevens aan des zelve ligchamelijk onderhoud verschaffen. De Voor zienigheid, die veor de vogelen des hemels en voor de bloemen des velds zorgt, zal die opregte zielen, die haar vertrouwen op dezelve hebben gesteld, niet verlaten. heglevende inrigging, door hunne aalmoesen te ondersteunen. Om hen daartoe aan te moedigen, heeft de Opperherder, ondanks den drukkenden staat zijner geldmiddelen, zich aan het hoofd der stichters willen stellen, door het zenden eener som van 3,000 ken en vergunt daarenboven groote aflaten « die ter bevordering van dat liefdewerk wi eG indtlgae.* ‘tot o@e 1007 tha o ooh nil’ 798 « Mo OnE Bevs Hut — vey 4 “ Bou, Civ HAAMUASS Simpl Sb 7 wis -aclp) eer. eer a) CORRESPONDENTIE. -o12 ah ator, Minente ob ota hte “hee y 5d - - Men heeft ons uit Maastricht, onder dagteekening ven, hetw ho eagem oy — 391 uit hoofde van plaatsgebrek, niet vroeger hebben kun- nen mededeelen: Wij hebben onlangs eene zeer levendige voldoening gevoeld, en wij wenschen, dat al diegenen, die be- trekking met onze stad hebben, er in deelen: zij is des te opregter, daar men niet kan vermoeden, dat zij aan personeel belang is dank te weten; een- voudige Priester is er het voorwerp van, die, geda- rénde de lange jaren welke hij in ons midden heeft ge- leefd, zich de algemeene aechting en genegenheid der inwoners heeft weten te verwerven (daaronder begre- pen het garnizoen door hetwelk hij, om zoo te spre- ken, aangebeden werd), zonder er zelfs de dissiden- ten van uit te zonderen die nagenoeg een twintigste gedeelte onzer bevolking uitmaken (1), en die hem als eenen verlichten, loijalen, populairen en door zij- ne goede handelwijze jegens allen — bekenden medeburziger achting toedroegen. Het is de Eerw. Heer Meryn-DERS, voorheen professor der humanité en philosophie, voormalige Aalmoezenier (der gevangenis) door zijnne welsprekendheid en gemakkelijkheid van uit-drukking, den Evangelischen Ecclesiastes bijgenaamd; die zich in de provincie Limburg, als prediker eenen roem heeft verworven, die tegen elken aanval veilig is. Ten gevolge der vrees, die zijn ijver voor het gelöst zoo het scheen inboezemde, had ons gouvernement de ware inzigten, die hem bestuurden, miskennende, hem politieke oogmerken toegeschreven, en, den invloed dien hij uitoefende kennende, de parti) gekozen, om hem in Mei 1833 uit de stad te verdrijven; het was voor ons een dag van rouw, de dag waarop dit treurig voorval plaats had: het grootste gedeelte der bevolking gebruikte dien dag geen voedsel, zoo diep was de smart over de scheiding van een’ man, dien zij lief had. Sedert dien dag hadden wij slechts weinig van hem hooren spreken: maar bij is ons eindelijk teruggeven gewore den; de schikkingen, die den staat van beleg hebben doen opheffen, ook voor onze stad in welke hij gebo- ren is, hebben hem het verlangen ingeboezemd, om haar weder te zien: dit verwezenlijkte hij op den 17 September, zijnde de feestdag van den Bisschop en rtelaar LAMBERTUS, aan wien onze stad zich be- roemd, het levenslicht te hebben gegeven, n rtelaar LAMBERTUS, aan wien onze stad zich be- roemd, het levenslicht te hebben gegeven, n rtelaar LAMBERTUS, aan wien onze stad zich be- roemd, het levenslicht te hebben gegeven, n rtelaar LAMBERTUS, aan wien onze stad zich be- roemd, het levenslicht te hebben gegeven, n rtelaar LAMBERTUS, aan wien onze stad zich be- roemd, het levenslicht te hebben gegeven, om haar weder te zien: dit verwezenlijkte hij op den 17 September, zijnde de fe Adat hij den vorigen dag bij den Kerw. ein van het aan den regter Maas-oever gelegen dorp aiingekommen was. Twee zijner medeburgers hebben hem aldaar afgehaald en in een rijtuig weder bij ons gebragt, echter, volgens zijn verlangen allen ophef vermijdende, hetwelk onangene gevoeligheden had kunnen prikkelen en vor hem dus nadeelig hebben kunnen worden. Omstreeks twee uren namiddag is hij bij den Zeer. Eerw. Heer commissaris voor het geestelijke en Pass- foor der Sr. Servaas-kerk afgestapt.... die hem op de welwillendste wijze ontvangen heeft: hij heeft zich vervolgens om er zijn gebed te verrigten, naar de passen- tyoortieen collegiale) kerk van onzen grooten Patroon (den H. Lamsertus) begeven, alwaar wij hem eere in priesterlijke kleeding bij de processie, hebben zien assisteren.._Op die wijze zijn wij met zijne terug. Komst bekend geworden, van welke alleen de Geeste- lijkheid vooraf kennis gedragen had, met verzoek om er het berigt niet van bekend te maken, Dit was ze- ker voorzigtig: aanvankelijk echter laakten wij dit, wij! wij daardoor beroofd waren geworden van het ge- noegea dat wij zouden gesmaakt hebben, door eenen Geestelijke, voor wien wij allen de grootste genegen- heid. hebbem, te onthalen op eene wijze, die hij. ver- dient, en regt had van ons te verwachten. Daarna heft hij zich naar eene. andere voormalige collegiale kerk begeven, die oorspronkelijk op de puinhopen des heidendoms reeds in de eerste eeuwen gesticht, en door den H, Martinus, aan den waren God toegewijd is. geworden, onder de aanroeping en bijzondere be- scherming zijner. verhevene Moeder, de allerheiligste Maagd en die ons in het voorleden jaar is terugge- ven, om op nieuw tot hare oorspronkelijke bestem- ming te dienen; wij hebben haar zien reconcilieren met de’ plegtigheid, welke de omstandigheden V van het oogenblik toelieten, op den 10 October 1838; die heerlijke kerk, wier verwoesting wij met den Profeet Jeremas (Kiaacu, If.) sedert de maand September 1794, beweend hadden. Zij had dus gedurende meer dan veertig jaren de lofzangen van Sion niet weer- galmd; op hare altaren had men de Offerande aan den God van Israé7, niet meer opgedragen. Zij vervangt tegenwoordig die van den H, Niconaas, die altoos tot perochie voor die wijk heeft gediend en waarvan bijna geen spoor meer overblijft, want men heeft haar moeten afbreken uit hoofde van bouwvalligheid en om den grond gelijk te maken, die nu met boomen be- plant is, welke een regte laan op het portaal der O. L, V. kerk uitloopende, vormende, thans een fraai gezigt opleveren. Dit gebouw, een gedenkstuk der hoogste oudheid ep alwaar sporen gevonden worden van den ar- beid dier Romeinen, die, zoo als men te regt heeft gezegd, voor de eeuwigheid. bouwden, heeft ongelukkig tot hiertoe, tot een magazijn van wapenen en werk- Plaats voor de militaire genie gediend. Het wekt nog de bewondering der vreemdelingen op: het is here bouwd geworden door den H. Monunpnus, twaalfde Bisschop van Muastricht, in de zesde eeuw; het is hier dat de H. Lampertus, onze twee-en-twintigste De eerwaardige dienaar Gods, wiens zedigheid eene zijner schoonste hoedaningheden. is, en die zijn ka- , (2) Zie? acta S. S. Belgii, Tom. | pag. 283 en 285. Krakt als dienst van den God des vredes noort heeft vedrochend, zelfs niet als hij gewapend was met het zwaard der alvermogende, onweerständigke, de menigte immer electriseerde, die altoos gretig was om hem te hooren, door zijnne zalvingvolle en welsprekende redevoeringen, ter bestrijding van ongods-dienstigheid en zedeloosheid, met eene even zoo zoe-te als wegslepende en overredende kracht... onze gemeenschappelijke vriend, wiens maatschappelijke deugden wij weten te waarderen, de Heer Meynpers, zeggen wij, verscheen in die kerk, toen er het mine ste volk was; hij kon haar dus volledig en gemakkelijk in alle deelen beschouwen. Zijnne vreugde was onusprekelijk, toen hij zag, dat men niets verzuimd had, om de bouwvallen des heiligdoms te repareeren en aan onze kinderen dien godvruchtigen eerbied in te boezemen, waarvan onze voorouders ten allen tij-de doordrongen waren, jegens die Moeder-Maagd, die wij als het palladium onzer stad, die 20,000 Catholij. Kälte telt, beschouwen. - Dit had tusschen 6 en 7 uren des avonds plaats: hij heeft dien dag geeindig met het ontvangen van eenige der onvermijdelijkste bezoeken. Den volgenden dag heeft hij voor de eerste maal na zijne terugkomst binnen onze muren, de H. Misse gecelebreerd in de kerk van den H. Servais en aan hetzelfde altaar al- waar hij zijne Jaatste Offerande had opgedragen, op den dag zijner gedenkwaardige verdrijving uit onze stad (29 Mei 1833); hij  noodig zijn geweest, om aan allen dat genoegen te verschaffen. Die aandrang is zelfs door eenen Priester van Mechelen opgemerkt, die er hem geluk over heeft geweest. Mogt hij hetwegen zijnne ballingschap zijnen verligten en zijnen toestand verbeteren in het land, naar hetweil hij de wijk heeft genomen; in het onze zou hem niets entbroken hebben, als het van ons had afgehangen, als wij niet zelven waren geruineerd door eenen staat van zaken, die, erger, dan eenen openbaren oorlogy eenige jaren geduurd heeft, Dusdanig zijn de gevoe-lens, die wij behoefte hadden van uit te storten, door ziemme te deelen door middel van die organen der drunkpers, welke de meeste achting verdienen. Te lang tot het streng zwijgen veroordeeld, zou- den wij, zonder ons aan gewigtige bezwaren bloot te stellen, daartoe de toevlagt niet hebben kunnen ne- men ten behoeve van hem, wiens licht, dat, onder ons lang op den kandelaar der Kerk geschitterd heeft, wij wenschen dat spoedig van onder het korner van wie der worde te voorschijn gebragt: wij herinneren ons intusschen in de Luiksche en Brusselsche dagbladen, een artikel te hebben gelezen betrekkelijk de gebeur- tenis van den 29 Mei 1833; andere, zoo elgie sche als buitenlandsche dagbladen hebben hetzelve om strijd herhaald en misschien op hunne manier gecom- mentarieerd. Zij hadden het onleend uit Ze Courrier de la Meuse, in deszelfs nummer 128 van 31 Mei 1833 onder de rubriek: Belgié: — Luik 30 Mei. Het luide de aldus: » Wij vernemen dat de Heer Abbé Meynq » pers, Aumonier der gevangenissen van Maastricht » gisteren door de policie, buiten de stad is geleid » geworden. Wij kennen tot hiertoe de ware redenen » dier uitdrijving niet, doch het Sieben, dat dezelye Eene groote beweging order de bevolking heeft ta Weeg gebragt en dat het volk, hetwelk zich op zij= Nen togt verdrong, deszelfs misnoegen en droefheid Heeft durven toonen.” IT hae AANKONDIGING Tyre By J. J. ARKESTEYN en ZOON, Boekhandelaars te ’sBosch, ts ter Perse:. gelegenheid van Leerrede over Rom. VI: 2, gehouden bij het Jubeljaar; door Jacosvs Beneenus Bossuet, Bisschop yan Meaux. Naar het Fransch. Kerkelijk Goedgekeurd. Aan or Bosgro VAN DE CATHOLICNED NEDERLANDSCHE STEMMEN te Grave, B. Nyo 28. Nommer AS. — 393 — 30 NOVEMBER 1839. CATHOLICNED NEDERLANDSCHE STEMMEN. OVER -GODSDIENST-=-, STAAT=-, GESCHIED= EN LETTERKUNDE. Als JESUS dit getegd had, hebbeende de oogen ten Hemel opgeheven, seide Hj:.. «4 HReilige Vader bewaar hen, die Gy my gegeven hebt, in uwen naam; opdat xy één syn gelgk Wy. eoeeee En ik bid niet alleen voor hen, maar ook voor degenen, die door hun woord in my geloove sullen: opdat xy allen één zn, gelyk Gy, Vader, in my en ik in U? dat zy ook in ons mogen één xyn, opdat de wereld geloove, dat Gy my gezonden hebt. En tk heb hun de heerlijkheid gegeven, die Gy my gegeven hebt: opdat zy zouden één zyn, gelyk wy ook één syn. Ik in hen en GY in my, opdat zy volkomenliyk één zijn: en dat de wereld wete, dat Gy my gezonden hebt. Joann. XVII. Op dit blad ’t welk alle Zaturdagen met een Nummer wordt vervolgd, kan worden ingeteekend aan alle Postkantoren, en bij de voornaamste Boekverkoopers in het Rijk. Hetzelve wordt met den Post verzonden voor den prijs van f 8-50 in het jaar; het half jaar of kwartaal, naar evenredigheid; zullende de betaling bij kwartalen moet En geschieden. Alle abonnementen kunnen worden opgegeven aan het Postkantoor te Grave; geene andere dan gefrankeerde Stukken en Bries | ven sullen door de Redactie worden aan het Postkantoor tegen betaling van 15 Centen den Regel geplaatst. Voor Belgi kan men abonneren aan het Postkantoor tegen betaling van 15 Centen den Regel geplaatst. REFORMATIE PHARISEISMUS. D. Reformation, het tijdachrift der afgescheidenen, schijnt sedert eenigen tijd te vreezen, dat zij, die zich van de Jegale hervormde kerk hebben afgescheiden, verstandiger zullen worden dan de domme en fanatieke beeldstormers der XVI. eeuw, die men zoo veel over de afgodery der Catholijke Kerk bad voorgepreekt, dat zij, tot eeuwige schande der zooge-naamde hervorming en derzelver Apostelen op de beelen van Curistus en zijne Heiligen lostrokken als tegen afgodsbeelden, dezelve met woede verbrijzelden en zoo menig meesterstuk vernielden, waarover de kunst nog treurt; zij schijnt te vreezen dat het belagchelijke sprookje, dat de Catholijke Kerk, het rijk van den anti-Christ is, bij elk, die een greintje gezond versstand bezit, minder gelöst zal vinden dan de verteljingen van moeder de gans; en dat al het oude getier de dwingelandij van het Pausdom insgelijks al-ra Epcot zal verliezen: anders Jaat het zich niet wel begrijpen, wasrom zij sedert eenigen tijd geregeld in ieder nummer voor Al in hare PPI Hh die oude beschimmelde en bedorven kost weder opwarmt, en daardoor blijken geeft van haar blind vooroordeel, verstandeloos fanatismus en onchristelijke liefdeloos- heid, die zich selfs het lasteren niet schaamt! — Wij kunnen die hatelijke handelwijze, dat verstande- loos botvieren aan het hartstogtelijk voortplanten van hier en daar reeds geheel versletene en allerwege slij- tende vooroordeelen, niet langer stilzwijgend voorbijgaan. In der November-November van de Reformatie, heben wir blüh. 290 en verv. het volgende aangetroffen; _ Dat het Pausdom overal, waar het invioled op de overheid kan uitoefenen, tot vervolging van anders geloovenden leiden- de is, bewijst het volgende berigt. Het is een waarschuwing voor allen, die zich nog eenigzins laten verleiden, om gelöst te geven aan de herhaalde betuigingen van het Catholicismus in die Landen, waar ‘het de magt niet in handen het  de over- heid kon uitoefenen! Hoe durven menschen, die de Catholijke Kerk anti-Cristisch noemen en het als een geloofsartikel beschouwen, dat de overheid verpligt is, Aet ryk van den anti-Christ ten gronde te wer- en (1), (hetwelk dus in hunnen mond beteekent;: de Catholijke Kerk uit te roeijen, hetwelk men dan ook heft trachten te doen), zich beklagen, dat het Catholijke Kerk uit te roeijen, het beklagen, dat het Catholijke (indien het alzoo ware) waar het invioled op de overheid uitoefent den toenemenden invioled van zulke menschen tracht te beletten? Hoe durven zij de vermetelheid zoo ver drijven van de Catholijken, en oons in het bijzonder die hun burgerik regt op Gods-dienstvrijheid in ons vaderland immer als onze eigene waak hebben verdedigd, en die, hoewel wij alle zoogenaamde verdrasgzaamheid in het toelaten van zulke inmengselen in de gezonde leer verdrasgzaamheid op hoogen prijs stellen, openlijk huichelarij aantijgen, en hunnen Aanhangers op den mouw spelden, dat wij alsdan een mouw spelden, dien boosaardigen laster! Beijeren. (Correspondentie van den Volksbote van Bazel). Onze kerkelijke aangelegepheden vorderen, van de zijde der Evangelische Christenen, altijd meer waakzaamheid, stand-vastigheid en eene grondige kennis van onze wetten. De Koning is altijd meer vijandig tegen ons; het Repeure menigmaal, dat hij weigert hetgeen door de bevoegde autoriteiten was toegestaan. Zoo hadden b. v. de autoriteiten van den kring van Zwaben de Evangelische gemeente te Neuburg toegestaan om vergaderingen te houden ter uitsoefening van de Godsdienst in eene plaats daartoe gehuurd, in afwachting dat hun een leeraar kon gegeven worden. Naauwelijks was de koning teruggeerd uit Rome, alwaar. hij de beruchte heiligverklaring had bijgewoond, of hij heeft deze toestemming ingetrokken; hij heeft de opbrengst van eene collecte ten behoeve der gemeente te Neuburg (ongeveer 5000 flo-rijnen) in beslag doen nemen; hij heeft den regter van appel G., die deze collecte had uitgelokt, veroordeeld tot opslui-ting in de geheel Catholijke stad Aschaffenburg; hij. heeft en ambtena ar, die zich met deze collecte had ingelaten, op halve soldij gesteld; en hij heeft zijn hoogste ongenoegen te kennen gegeven aan den President van het Gouvernement van den kring van Zwaten. Zie daar éen voorbeeld, om niet meerdere dergelijke op te noemen. De grieven vermenigvuldigen, naarmate het Christelijke leven, onlangs bij vernieuwing opgewekt in de Evangelische Kerk, aanleiding heeft gegeven tot onderscheidene aanyragen bij de Regering over zaken, die reeds sedert lang verwaarloosd waren Zoo heeft de meer en meer toenemende zedeloosheid de gebiedende noodzakelijkheid doen zien der afschaffing van zekere kermissen, danserijen enz., welke zoo vele gelegenheden zijn tot losbandigheid en ontucht. Deze afschafting zou echter in strijd zijn met de nieuwe theo- rién. Volgens het register mijner parochie, het ik de volgende opklimming waargenomen in het getal der onechte kinderen: van het jaar 1710 tot 1760 slechts 21, van 1760 tot 1810 reeds 64, en in de Jaatste 25 jaren 162.” Dat men na oordeele, wat in dit berigt aanleiding kon geven tot de hatelijke en lasterlijke inleiding, welke de Reformatie er boven heeft geplaatst, — Wat is hier dan gebeurd, waarover men zich in landen, wier koningen protestantsch zijn, niet insgelijks te beklagen heeft? Hoe handelt de Pruissische regering —_— (1) Het strekt de legale hervormde kerk in Nederland tot schande, dat zij tot nog toe den moed niet gehad heeft, om ten minste dat artikel uit de gelössbelijdenis en de 80° schan- 4elijke vraag en antwoord uit den Heidelbergschen Catechismus te schrappen. ; “% met de oud-Lutherschen, hoe ons gouvernement met de oud-Gereformeerden # Wij kennen slechts een land in Europa (waarvan straks nader), alwaar he Gouvernement anders handelte zu, dass de koning van Betjeren hier gehandeld heeft: alle gouvernementen beweeren dat tot de oprigt van nieuwe gemeenten, de authorisatie van het hoofd van den staat noodig is en zouden het zeer euvel opnemen, als mindere au- thoriteiten, van ’skonings afwezigheid gebruik mae kende, eene dasdanige vergunning hadden gegeven; er is dus in dit voorval niets bijzonders. Als de Reformatie niet door hatelijke vooroordeelen vere blind ware, zou zij hier slechts hetzelfde hebben gedacht, wat zij vroeger bij het berigt uit Nas- sau, gezegd had: » Querai schijnt de burgerlgjke overheid er op uit te zijn, om heerschappy over de Godsdienst en het gewelen te voeren.... Liedaar, den waren grond der zeke; het is die epidemische kwaal, waardcor alle gouvernementen zijn aangetast, die overal aanleiding tot misnoegen, wantrouwen en onlusten geeft; doch waarover de Reformatie zich niet behoorde te beklagen, wijl zij eene vrucht is van de Reformatie, die zonder, de bemoeijingen der vor sten met de zaken van den Godsdienst en de conscientie het nooit zoo ver zou hebben gebragt, dat zij door de politik met den Catholijken Apostolischen Godsdienst geliyk gesteld werd, in het schandelijk tractaat van den Munsterschen vrede. Ja, maar, het berigt zegt: De honing is altitudie meer vijandig tegen ons (de Protestanten). + Naauwelijks was de honing teruggekeerd uit Rome, alwaar hij de beruchte hevligverklaring had geworden. Die bijzonderheid, door den berigtgever hier boosaardig ingelast, doet niets tot het geval: de ko-ning zou niet anders gehandeld: hebben, als hij niet te Rome geweest ware, en waarschijnlijk zou eene meuwe Catholijke gemeente, die zich zonder zijnne voororkennis en authorisatie had gevestigd, niet beter behandeld zijn geworden; want tot hiertoe heerscht vooral in Begjeren, de manie der gouvernementale benocijingen met Godsdienstzaken, in den hoogsten graad, waarvan wij onderscheidene voorbeelden zou den kunnen opgeven. Het Pausdom, zoo als de Reformation goedvindt het te noemen, heeft daarmede niets gemeens. Dat de koning van Beijeren, overigens zeer ongunstig over het protestantismus denkt, en deszelfs operatien in zijnne staten zoo veel mogelijk  het berigt van den Volksbote blijkt, dat daar, waar Rome de magt in handen heeft, weinig staat is te maken op yrijheid van Godsdienst; het is eene nieuwe waarschuwing te-gen het Pausdom, een vernieuwd bewijs, dat men er volstrekt niet op vertrouwen kan, wanneer in andere landen de voor-vechters van het Pausdom zich voordoen, als wilden zij die vrijheid voor allen gewaarborgd hebben Wij hebben reeds in een vorig Nommer uit datzelfde Beijeren overtuigend gezien, dat Rome naar niets minder streeft dan naar het oppergebied over het geweten en over de ligchamen der menschen." "Welk eene logica! Welk regt heeft de Reformatie om hetgene, wat de koning van Beweren doet, op re-kening van het Pausdom en van Rome te stellen? Wat zou zij van ons en onze redeneerwijze zeggen, als wij bet volgende schreven: "Uit de dagelijksche Berlijnsche berigten der dag-Bladen, blykt, dat daar, waar het Protestantismus de magt in handen heeft, weinig staat is te maken op oryheid van Godsdienst; het is" Eene nieuwe waar-schuwing tegen het Protestantismus, een vernieden, den vernieden, dat men er volstrekt niet op vertrouwen kan, wanneer in andere landen de voorvechters van het Protestantismus zich voorden, als wilden zi die vrijheid voor allen gewaarborgd heben. Wer heben reeds in vorige nommers uit dat zelfde Prussen over-inigend doen zien, dat het Protestantismus naar niets minder streeft dan naar het oppergebied over het geweten en over de ligchamen der menschen. Wij behoefden inderdaad geen ander antwoord op de zotte aantijgingen van de Reformatie te geven. Doch wij kunnen vrij wat meer: Wy kunnen deze zooge-maamde nieuwe waarschuwing tegen het Pausdom, dat gewaande vernieuwd bewys, dat men er volstrekt niet op verlrouwen khan, wanneer in andere landen de.voorvechters van het Pausdom zich voor-doen, als wilden zy die vrtjheid vaor allen gewaareborgd hebben, als boosaardig bedrog openlijk aan de kak stellen, en door de sprekendste daadzaken logen-straffen, en behoeven daarbij sle chts op het naburige Belgié te wijzen: dat land was het, wat wij hierboven bedelden. In Belgié hadden de vwoorvechters van het Pause dom (om de taal der Reformatie te spreken) geduren- de vijftien jaren de godsdienstvrijheid voor allen ge- reclameerd, pigt alleen, maar beklaagden zich, dat allerwege Protestantsche ambtenaren uit Noord: Neder- dand ingevoerd en Protestantsche gemeenten gevormd werden, waar zij nooit bestaan hadden; zij beklaag- den zich niet slechts over beperking hanner gods- dienstvrijheid, maar ook over het decatholiseeren van het opkomend geslacht door een anti-Catholijk onder- wijse — De Belgen vonden geen gehoor; zij stonden op, maakten eene revolutie en verklaarden ons gous vernement vervallen van de regering, zoo als men in de XVI eeuw hier te lande, den koniag van Spanje van de regering vervallen verklaard had. En wäden, den voorvechters van het Pause dom, toen zij de magt in handen hadden? Maakten zij eene reactie? Volgden zij het voorbeeld van de zoo-genaamde hervormden der XVI eeuw, die, in Noord-Nederland, toen zij er, door de revolutie, meester geworden waren, den Catholijk Godsdienst verbose den, niet alleen, maar, met schending der verdragen, op welke onderscheidene steden zich aan hun hadden overgegeven, op voorwaarde, dat er de Roomsche religie urielyk zou mogen uitgeoefend worden, overal, trouwelos het gegeven woord biaken....? Verboden zij de oprigt van protestantsche gemeenten, de uits oefening van den protestantschen Godsdienst? — Niets van dat alles! Zij hadden de orgheid van Godsdienst en onderwys voor allen gereclameerd, en zij waarborgden in hunne constitutie die vrijheid aan allen, zij het evangelie niet slechts in den mond hadden, maar de groote les des Verlossers: al wat gy wilt, dat u de menschen doen, doet hen ook aizoo, in practik bragten. Zij schreven in hunne constitutie de volgende ondubbelzinnige woorden: De vrisHEID DER GODSDIENSTEN, EN DIE HUNNER OPENBARE UITOEFENING. ». WORDT GEWAARBORG Het oNDERWIIS IS VRIS: ELKE BELEMMERENDE MAATREGEL IS VERBODEN «++. Als de schrijvers der lasterlijke aantijgingen bij herhaling in de Reformatie voorkommende, de moeite wilen nemen, om de discussien van het Congres, berekkelijk die vrijheden, in de dagbladen van dien tijd na te lezen, zullen zijn zien, dat de ijverigste Catholijken, dat de Priesters, die zitting in de gemelde vergadering hadden, de warmste verdedigers dier vrijheden geweest zijn, ondanks hunne regtmatige geweest zijn, ondanks hunne regtmatige geweest zijn, ondanks hunne regtmatige geweest zijn, ondanks in der Protestantismus. — Nu, ten gevolge dier vrijheden, kunnen de schrijvers der Reformatie, kunnen de heeren Schon.te, BRUMMELKAMP enZ. eNZey veijelijkk in het Catholijke Belgié, voor meer dan twintig personen gaan preken, zonder dat zij er om vervolgd of beboet zullen worden, zoo als in ons vaderland; zij kunnen des verkiezende, even als de colporteurs van het bijbelgenootschap zulks doen op de openbare markten, tot de vergaderde menigte spreken: verstandige menschen zouden daarbij welligt de schouders ophalen, en de min beschaafde klasse zou hen misschien uitlagechen, of, al Sie erhält einen het Pausdom vor deren voorvechters van huichelarij betichteden, met sie en vuilnis werpen; waarij ze dan nog, niettegenstaande zij eene dusdanige behandeling mogt hebben geprovoceerd, door de politie zouden worden hebben geprovoceerd, door de politie zouden worden hebben geprovoceerd, door de politie zouden worden heben geprovoceerd, godzienstzaken vervoll geworden, en voor allen de vrijheid van Godsdienst en onderwijs proclameerde. Maar ziedaar dan ook tevens onwraakbar bewezen, dat de Keformatie liegt en lastert, als zijn een voorval, dat zeer gewoon is in landen, welks gouvernementen zich met godsdienstzaken bemoeijen, aan-voerende, zeggen durft: » Het is eene waarschuwing voor allen, die zich nog een igzins laten verleiden, om gelöst le geren aan de herhaal betuigingen van het Catholicismus in die landen, waar het de magt niet in handen het, en waar hetzelve voor als. nog het moméangezigt van burgerighe verdraagzaamheid aantrekt.... Zij zeggen verder wordt ons uit dit berigt duidelijk, dat de toenes mende heerschappij des Pausdoms geen waarborg is tegen de meer en meer inbrekende zedeloosheid, maar dat het zich in tegendeel zer goed kan verstaan met kermissen en danserijen. De Catholijke moeder, de Kerk, maakt haren schoot’ z00 wijd en gemakkelijk, dat er alles in kan geborgen worden, behalve de waarheid en eene practijk der Godzaligheid volgens Gods woord en wet. Hoe meer wij het Pausdom van alle zijden beschouwen, en hoe meer wij indringen in deszelfs geest, hoe meer wij ook overtuigd worden, dat het lijnregt in strijd staat met Gods Heilig Woord. Wij kunnen het begrijpen, dat eenvoudigen, welke met dat Woord onbekend zijn, door de schijngodsdienst van Rome kunnen begoocheld worden; ja, wij Spaete het bevatten, dat, wanneer onder het zoogenaamde rotestantismus geen levendig geloof in belijdenis en prediking openbaar wordt, Godzoekende zielen, door den afschuw voor ougeloof, in de duisternis des Pausdoms kunn En blijven omde lea. -Daar.eher, waar Gods Woord gekend en het Evangelie van Canistus, den. gekruiste, zuverlijk verkon’ digd en beleefd wordt, is het onmogelijk, dat hij, die eenige kennis en yreeze Gods bezit, gemeenschap met het Pauselijk | Antichristéndom kan houden, Is het waar, dat het gee levea in Beijeren onder de niet-catholijken herleeft, dan kan. Woord en wet niet beoefende of leerde. Maar deZ en anderen verhinderden in te gaan, antwoordde eloofd, en. | ° | 7 vw pamad! ' (1) De Protestanten, vooral de Luthersche ar itech- land en elders, de parochiale inrigting | en, het niet anders, of de afzigtelijkheid van Rome met al deszelfs schijnluister moet openbaar worden, en wij hopen dat de ge. loovigen in Beijeren krachtig zullen aangegord worden, om, see met het zwaard des Geestes, hetwelk is Gods woord, ien strijd des. gelofs te voeren tegen bijgeloof en ongeloof, welke-volgens Gods beloften gewisselijk eindigen zal in eene heerlijke en zalige overwinning.” Ziedaar, hoe de Reformatie-schrijvers, in hunnen blinden haat tegen het Catholicismus, te werk gaan: hoe zij uit berigten, gevolgtrekkingen afleiden, die — men er niet zoeken zou. Het wordt hun uit dat berigt duidelijker, dat de toes nemende heerschappy des Pausdoms geen waarborg. is tegen de meer en meer inbrekende zedeloosheid. — En waaruit wordt hen dat duidelijk? Uit het sterk toenemend getal van onechte kinderen in eene Protestantsche Parochie (1), want de berigtgever zegt ime mers: 1N MIJNE Parochie. — Het is hun verder dui- delijk, dat Rome zich, integendeel zeer goed han ~ verstaan met kermissen en danseryen. Dat de zoogenaamde kermissen oorspronkelijk niets anders zijn, dan de jaarlijksche herinnering of het jaar feest der kerkwijding, weet elk, die niet volstrekt onwetend is. Het is eigenlijk een godsdienstig feest, an welks bijwoning geestelijke weldaden verbonden zijn. Dit lokte van den beginne af aan, naturilijker wijze, eene menigte van vreemdelingen, naar de plaat- sen, alwaar het feest der kerkwijding gevierd werd. Maar zoo als het in alles gaat, nieuwsgierigheid en winzucht maakten van die gelegenheden gebruik; en zoo ontstond van liaverlede datgene, wat tegenwörde de kermissen zijn. Dat de inwoners en veeemde-lingen, na het afloopen der godsdienstoefeningen, zich op eene geoorloofde en onschuldige wijze vermaakt Bsheeft de kerk nooit afgekurd. Doch daaruit af te leiden, dat zij zich met de kermissen, zoo als die tegenwoordig zijn, dat is, zoo als de wereld, de ij-delheid, de zoogenaamde beschaving enz, enz, haar gemaakt hebben, en met de dansertjen, zoo als die door wulpschheid en ligtzinnigheid zijn geworden, zeer goed verstaan zou, is schandelijk. 2 ; De Catholijke Moeder, de Kerk, maakt haren schoot zoo wyd en gemakkelyk, dat er alles in kan geborgen worden, behalve de waarheid en eene practijk der God-zaligheid volgens Gods Woord en wet. 