gtu_32400002774481_5
None
Men is dus eindelijk genoodzaakt, het te erkennen, Christenen! en na drie geheele eeuwen eener noodlottige den de overhand heeft boven dat der Catholijken. Het bijna zoo veel voortgang in het Kanton ae gemaakt neet Engeland, terwijl het niet of enkel in naam bestaat, in dat gedeelte van Zwitser/and alwaar het Catholicismus de meeste heerscha pil uitoefent in het Walisserland, in Tessin, in de oorspronkelijke Kantons. Appenzell is gedeeltelijkk hervormd en de armensbelasting bestaat er; Appenzell is gedeeltelijk Ca- tholijk en daar bestaat zij niet. Bazel vertoont, wel is waar een verschijnsel in den Bec enoverseasdidos zin3 doch die uit- zondering is onbeduidend ; het is met Amreica als met Duitsch- land. De Staten der Unie in welke de lepgale liefdadighei zich het meest ontwikkelt, zijn die, welke naar evenredigheid de meeste Hervormden tellen. Zuid-Amerika kent ze niet. (Het is zeer opmerkelijkk, wat er ook de reden van n ku: nen, dat van alle Le eit Lr van Engeland, ants j naar evenredigheid der bevolking, het Germelst getal armen oplevert en gelijktijdig het grootste getal kinderen in destelfs scholen toelaat, het graafschap Lancaster i n de dat land. Dit kan worden gestaafd door het onlan vene werk van den baron Genanvo, over de OP. uitge WELDADIGHEID ; ziet tom,  sicut ego dilexi vos.” Dat niemand aan den goeden uitslag van dit werk wanhope, want zoo lang als de liefde voor ons een pligt zal blijven, zal er altoos op aarde middel bestaan, om dien te vervullen. Alles, ik weet het, wordt hier op aarde uitgeput en vergaat, doch het is een Apostel, die het ons verzekert, de liefde vergaat niet » carifas non excidit!” Laat ons dan noort yrezen, de bron der liefde te zien uitdroogen. Men heeft mij gezegd, Christenen! Hoe vele armen er reeds aan waren komen putten; men heeft mij ge-sproken van slechte tijden. Wel mijne broeders! wan-heer zijn ze dan anders, dan slecht geweest de dagen dezer aarde? Zij waren het reeds ten tijde van Jacon; en zoo zij het thans nog zijn, moeten wij echter erkennen, dat er voor onze vaderen nog slechter tijden geweest zijn. Ik zal hier niet herinneren aan de be-zoedelde bladzijden onzer geschiedenis, die men liever voor altoos uit de jaarboeken van Prankrgjk zou scheuren, zoowel als uit die van Engedand en alwaar an den eenen kant de ketterij en aan den andes ren kant de Godverzaking elkander beurtelings de heerschappij van het misdrijf betwisten, maar ik vraag u, Christenen! wie redde het mijne? Ik kan niet anders dan gelooven, dat het de liefdewerken waren dergenen, die reeds in het stoff rüsten; uit de hand van God, kwam de bliksem zijn, der wreekende geregtigheid voor. Toen de Engel der barmhändigsten den beschernenden mantel der liefde, als een schild over ons werpenden, aan den hemel dee zwei woorden herhaalte, welke de hemel zwei geopen-baard had: “Caritas cooperit multitudinem peccatorrum,” de liefde bedekt eene menigte van zonden! Men heeft mij, sedert mijne aankomst in deze hoofstad gezegd: zie, wij heben reeds zoo vele liefdes werken te ondersteunen! Wel, gij zijt wel gelukig, geliefde broeders, zoo veel liefdewerken te kunnen ondersteunen. Als ik u in het midden onzer smarten kon overbrengen en u plaats doen nemen bij de ruinen, welke de ketterfj ons heeft nagelaten, zou ik u op mijne beurt zeggen: ziet, wij voor. ons heeben zoo yele werken te herscheppen! Telt ze de verstrooide steenen, die reeds door eeuwen met mosch zijn bedekt; die steenen ondersteunden eertijds de das konzer hospicien en die hospicien leverden schuilplaatsen op, voor alle soorfen van rampen; thans zija het  bestaat voor haar niet en zij heeft hare tent tusschen de ijskorsten der hoogste bergen geplaatst, daar, waar de weten- schap wel overtrekken, maar niet wonen kon; de luster van haren roem, heeft zij, even als haar goddelijke Zaligmaker in bet Evangelie, den Hemel te hulp geroepen en, in het midden der woestijn, heeft zij haar brood ver- menigvuldigd; en zelfs wanneer de dood haar voor al- toos van hare kinderen schijnt te berooven, dan nog weet zij, om hen te volgen, de grenzen dezer wereld te overschrijden en gaat in de nabijheid van God in hunne overwinningen deelen, of elders hunne smarten verzachten of verkorten; want zij is Catholijk, de liefde; men vindt haar overal, men vindt haar altoos, caritas non excidit. Dat men dan niet spreke van omstandigheden, die nooit haren gang zouden kannen tegenhouden. Ais men haar in de viakte terug stoot, zullen nog op de bergen de Voeten liefelijk zijn van habar, die het vrijkoopen der slaven predikt, die hulp toebrengt aan de weenenden. Neen, noch de kwellin-gen, noch de schaarsheid, noch de honger, noch de vervolging, noch het zwaard, zul-Jen ooit de liefde tegenhouden; noch de dood, noch de tegenwoordige, noch de toeko-mende dingen, noch de hemel, noch de afgrond: Neque mors, neque vita, neque instantia, neque futura, neque allitudo, neque profundum. En gij zoudt nog vreezen, dat de liefde mögte wor- den uitgeput! Maar beschouwt dan dat heerlijk gesternte, dat God boven uwe hoofden doet rollen, en dat, gelijk het oog zijner voorzienigheid, se- dert zoo, vele eeuwen, over de wereld waakt. Vraagt het in de cerste plaats aan de zon, of zij minder jeugdig is, dan toen zij, zestig eeuwen geleden, op de stem van haren Schepper, uit den chaos te voor- schijn schoot en zich aan het firmament plaatste, en er den dag bestuurt. Vraagt het aan de aarde, aan het groen der velden, of aan de vruchten der boo- men. Vraagt het aan u zelven, hebben die weldadige velden’ wel iets verloren van de warmte en van het Jeven, die zij door God bestemd waren over de aarde uittestorten? Welnu, nogmaals even als de zon, geeft de liefde altoos en zij wordt nooit uitgeput, caritas non excidit. En wanneer God, na het verbreken van zijn werk ook den fakkel, die Hem aan het oog van den mensch openbaart, zal hebben uitgedoofd; ‘als a deze wereld zal zijn voorbij gegaan, en met haar de jf - zon die haar verlicht, zal de liefde nog blijven, Christenen! want hare wateren zijn van dien stroom die van de eeuwige heuvelen afviloeit: de hemel is er de bron van en  gij voor dit liefdewerk geven |] Ault, zal misschien gering zijn, en ik, aan wien gij het zult geven,. ik zal nog minder zijn; maar, God, en uwe. aalmoes, en de menschen, die Hij zal verkoren hebben om aan zijn werk te arbeiden, dit zal alles wezen, voor ons. Thans stelikt konnte werk in uwe handen, o mijn God In het Evangelie van dezen dag zegt gij het ons, menschgeworden God! Gij zijt de goede herder, Kgo sum Pastor bonus. Gij bemint uwe schapen en gij begen voor dezelve, ef animam meam pono pro ovibus meis; gij hebt ook nog andere schapen, die niet van den schapal zijn, die uw vader wu aan- vankelijk gegeven had, en gij moet dezelve ook toee brengen, et alias oves habeo... et illas oportet me addu- cere. O! gezegend zij dat woord, het moet, oportet. Ja, Heer! zij moeten eindelijk in uwen schapal te- rugkomen, die verdoolde schapen, die nog in dorre streken omdoolen en zich aan onzuiveren bronnen dren- ken. Men moet dat middelpunt van eenheid hervin- den, naar "twelk zoo vele besluitelonge zielen, zoo vele bedrogene harten, haken. Gij zult hen in uwe liefde nagaan en Gij cult ze op uwe sehouders terug brengen, o Gij, dien een Prophet eertijds bij voor- raad, de » eenige Herder noemde Izan . En er zal slechts eene kudde zijn, welke die van uw erfdeel wezen zal; en sij zal niet, gelijk in de oude dagen in de vlakte van Basan en in de velden van Galaad gaan, maar sij zal gaarne rusten in den schaapstal uwer Kerk, verwachtende den dég der volmaakte een- heid, waarop uw herderstaf zich over haar zal uit- strekken over de eeuwige bergen, Er FieT UNUM OVI- LE ET UNUS PASTOR! ENGELAND’S VOORBEREIDING TERUG- KEERING TOT DE CATHOLIJKE KERK. Alles schijnt aan te kondigen, dat Angeland, eene soort van voorbereiding ondergaat, welke in dat land, deszelfs terugkeer, tot de Catholijke eenheid zal te weeg brengen. Wij beoordeelen zoo vaak de zaken, wier ware toedragt wij niet kennen, geheel verkeerd en schrikken voor datgene, wat in de hand der Voor- zienigheid middelen zijn, om de wijze en barmhartige oogmerken van God te bereiken. Deze gedachte werd bij ons opgewekt, bij het lezen van eenen belangrij~ ken brief van den heer Puiturrrs, de vriend van den heer Geonce Spencer, aan de redactie van d'Univers, gerigt, en door dat blad medegedeeld. De bijzonder- heden in dien brief voorkomende, zijn zoo gewigtig, dat wij gemeend hebben, eene vertaling daarvan te moeten mededeelen: ” » Grace-Dieu Manor, 26 Augustus 1839. » Miuyn Heer ve Renscteur! aes » Ik heb beloofd, u van tijd tot tijd bijzonderhe- den te sullen mededeelen, over den voortgan; onzen_heiligen Godsdienst in Engeland ep ik dende, werk ik voor het beste Catholijke blad, het- welk tot hiertoe nog ooit in Zuropa, bestaan heeft. Door u den onwankelbaren vertediger te verklaren, van de regten en belangen der Kerk van Jesus Cunis-Tus; door hare onvergankelijk en goddelijk zaak te orderscheiden van de verschillende politikke partijen (1), die naar mijn gevoelen, alle even ver verwijderd zijn, van de ware kennis der zaken, die aan de Christen-volken, het geluk en den voorspoed kunnen hergeven, hebt gij u den eerbied en de aching verworven, van alle ware kinderen der Kerk in alle gedeelten der wereld. Ja, ik schtoom niet te zeggen, d’Univers is het blad, naar hetwelk allen, die zich uitsluitend toewijden aan de verdedigend der vervolgende, maczr altoos zegepralende Kerk hunne blikken wenden; Univers is het orgaan onzer gevoelens, onzer wenschen en onzer verwachten. Gewisselijk, mijn heer, zal het belangrijk zijn, voor de ijverige Catholijkken van het edele, aller-Christen-tijingen, tijdingen te ontvangen van Hühner broeder in England, het verhaal te lezen onzer veldslagen en onzer overwinningen en de betuigingen onzer broederlijke liefde aan te nemen. Helangrijk voor u, zal die wederkeerige mededeeling, voor ons vol van troost en bemoediging zijn. Wij hebben de oogen op Frankrgk gevestigd; Frankrgk is tegenwoordig in de geheele wereld, voor elken lijdenden Catholijk en voor elken strijdenden Catholijk, eene ster van hoop. O, mijn heer! Zoo slechts uw gouvernement de heer- Ifke rol begrijpen kon, welke God aan hetzelve heeft egeven; zoo uw koning zich openlijk aan het hoofd der Catholijke partij in Huropa durfde stellen, welke roemvolle gebeurtenissen, niet alleen voor Frankriyik, maar ook voor de zaak van de beschaving der wereld voor de heerschappij der Christelijke principes over de geheele aarde, zouden het gevolg van een z00 edel en heilig besluit zijn! — Een orgaan van het Anglicanismus het Quarter/y-Review, heeft onlangs, betrekkelijk den Aartsbisschop van Keulen, een arti- kel opgenomen, waaruit men ziet, hoe zeer de vij- anden der Kerk bevresd zijn voor Frankrgk en hoe geer ze overtuigd zijn, dat de ware rol van uw land, van deszelfs koning en volk is, om altoos en overal de zaak des Stedehouders van Christus en der on- vergankelijk Kerk van God te ondersteunen. Reeds verkondigen zij in hunnen schrik, dat die partij genomen is en dat Louis Puitirpe, den gezworen bond- genoot van den Paus, de woed Ende verdediger van el- ken misnoegden Catholijk in alle koningrijken der wee reld is» Moge deze prophetie onzer vijanden zich verwegenlijken! En in allen gevalle laat ons meer en meer arbeiden aan het versterken der banden van liefde, welke de Catholijken van Frankrgk en de Catholijken van Hngeland vereenigen; als die beide “ (1) Met uitstekende voldoening zien wij overal het principe, dat de Godsdienst, als zoodanig even vreemd aan de politiek fs dont politiek aan den Godsdienst blijven moet, door de randerste mannen en ijverigste yerdedigers yan het Catholijken van het Catholijken. Rep. natien onder de banier der Kerk zullen optrekken, wie zal hen dan kunnen weerstaan. Alvorens in het bijzondere der daadzaken te fremden, welke den tegenwoordigen voortgang van het Catholicismus en den val van het Protestantismus. In England staven, (bijzonderheden, die ik tot volgen-de-brieven bespaar), wil ik in de eerste plaats trachten u den staat der publicke opinie, in dit land te verklaren en u te toonen, hoe de goede God tegenwoordig dat volk zigtbaar voorbereidt, tot omhelzing van het gelööt. Und der daortgang van het geloof alhier, is voor alle oogen zigtbaar; de nieuwe ken, de collegien, de kloosters welke wij bouwen, zijn er de onwraakbare getuigen van; in het parlement hebben wij meer dan tachtig Catholijke leiden, of, (wat voor de belangen der Kerk op hetzelfde neérkomt) der Catholijke zaak toegedaan, door de stemming der Catholijke zaak toegedaan, door de stemming der Catholijke zaak toegedaan, door de stemming der Catholijke zaak toegedaan, is de algemeene bewegig van het Engelsche volk, vooral van de lage klassen. Gij hoort veel spreken, mijn heer! van onze Chartisten, van onze muiterijen, van dien volkaan, die Hinge/and in ostand brengt, wiens diep geloei men steeds hoort en welks toekomstige uitbarsting nu en dan, door eenige vilammen en het uitwerpen van steenen, aan-gekondigd wordt. Uwe politieke mannen zien in dat alles niets anders dan een zuiver politiek feit; het is wel waar, dat de menners der Chartisten, enkel door revolutionnaire en goddelooze oogmerken bezield worden; ook zijn de Engelsche Catholijken er verre af, van zich met eene dusdanige zaak te verbinden; dan, hoewel de anar= chieke principes dier lieden verwerpende, kunnen wij niet nalaten van in hen het sterk, hoewel verschrike kelijk werktuig, te zien, waarvan de goede God zich bedient om het magtige gebouw van het Anglicanis- mus en van het oligatchieke despotismus dat zoo es- | sentieel aan de gevestigite kerk verbonden is, te ver- } nietigen. Dat Engeland bestemd zij, om in eenen staat van anarchie te verbannen en dat het oogenblik van zijnen val nabij zij, daarvan ben ik zeer overe |} tuigd en de geheele wereld verwacht het. De grond- slagen der maatschappij zijn verbrijsseld; het volk | heeft besloten zich op zijne dwingelanden te wreeken, zoo als het de groote Protestantsche grondeigenaar | noemt: doch wie zal, wanneer die anarchie haar top- punt heeft bereikt, het koningrijk daaraan onttrek- ken? — De Anglicaansche kerk? — Het volk veraf- ‘schuwt haar en heeft er geen geloof meer in; overi- gens is zij tegen zich zelye verdeeld en in twee par- ‘tijen gesplitst ; de partij der genen, die de Protestan- ‘sche principes in al derzelver gestrengheid behouden en de partij van hen, die zouden willen terugkeeren | tot de Catholijke principes, doch die de eene of andere groote beweging noodig hebben, om de noodzakelijk- - 322 — heid te begrijpen eener hereeniging met de’ Roomsche Kerk. (Ik zal u, bij eene volgende gelegenheid spre- ken over de universiteit van Oxford het middenpunt yan die reeds magtige partlj, en: die dagelijks toeneemt). De Anglikaansche kerk heeft daarenboven de ontelbare secten te bestrijden die, uit haren schoot voort geko= men, het principe aannen krachtens ’t welk zij zel- ve voorgat het Christendom te hervormen en te her- stellen. Zij zal dus onmagtig zijn om Engeland te redden. — Zou de eene of andere der secten die zij gebaard heeft tot een dusdanig werk in staat zijn? — Dat:denkbeeld is al te blijKbaar belagchelijk, dan dat het noodig zijn zou daarbij stil te staan. Wie zal En. geland dan aan. de intellectueele, mioreele en mate- rieele annarchie onttrekken? Met welke kerk zullen alle vrienden van orde, alle vrienden der menschheid, alle vrienden van Jesus Curistus zich vereenigen? Met de kerk des zaligmakers; Ja, ’t is aan haar, t’ is aan de Engelsche Catholijken, dat die roemrijke taak is voorbehouden! en denkt niet, dat ik mij met eene valsche hoop wieg, zie hier de elementen on- | zer magt. Wij tellen in de drie koningrijken meer dan negen millioenen Catholijken; wij hebben in onze gelederen de edelste familien en de vermogendste heeren des lands, en door eene zonderlinge gunst van God, heeft het volk, dat, zoo als ik u vroeger gezegd heb, af- schuw heeft van de groote Protestantsche grondeignaars, den grootsten eerbied voor de groote Catholijke grondeignaars. De Catholijke Kerk is das magtiger, eenstemmiger, talrijker dan eenige andere gezindheid in England, de zaken dus uit een bloot politiek en menschelijk oogpunt beschouwende kan Kange/and, alleen van haar, heil verwachten. Het is alleen bij ons, dat onze zeer geliefde edele koningin Victoria eenen veiligen en magtigen steun in het oogenblik der onlusten zal kunnen vinden, omdat alleen wij de ware principes van behoud en orde hebben met de noodige eendragt en energie, om ze volte houden. Wan den anderen kant kunnen ook wij allecn aan het volk geven, wat het vraagt. Het volk zoekt het geluk, den voorspoed, het wil ten minste brood, het ver Sekt aalmoezen. Van de Christelijke liefde: waar zal het datgene vin- den, wat het zoekt? wie zal aan hetzelve geven? Al- leen de Catholijke Kerk; want in haar woont de lief- de en overal elders ontmoet het volk niet anders dan egoismus. — En het volk begint dit te begrijpen, ja, mijn heer! het herinnert zich de schoone dagen zijner kindschheid, en die dagen waarin al deszelfs leden, in hetzelfde gelof, in dezelfde hoop en in dezelfde liefde vereenigd, de weldaden van onze heilige Religie ge- noten. Het volk herinnert zich dit, en in de vergaderingen onzer Chartisten, spreekt het van de liefde der oude kloosters van Hngeland; het vergelijkt dezelve, met de koelheid der Anglikaansche kerk en harer getrouwde bediengren, en uit het midden der geheele natie, verbeft zich deze doffe maar reeds hoor- bare kret: hniten de grize kerk onzer vaderen, zullen wij pooit gelokkig zijn. Gij kant rekenen, mijn heer! op hetgene, wat. ik a zeg; mijn stand stelt mij in staat om de bewe gingen en neigingen van den openbaren geest te kennen en te waardeeren, ik sta er u voor in, Hngeland is op het punt van deszelfe terugkeer tot de eenheid. Vergun mij deze panerkingen betrekkelijk den godsdienstigen staat van mijn geliefd vaderland eindigende, u, in den naam mijner landgenooten en den mijnen onze levendige dankkaarheid te betuigen, voor de gebeden, welke de Catholijken van Franhrgk alle Donderdagen aan den Almagtigen doen, voor de bekeering van Hngeland, vergun mij, yooral, dank te zeggen aan de leden van den devendigen Rozekrans, te Lyon en in geheel Frankrijk gevestigd (1), voor de vurige smekingen, welke zij tot God opzenden, voor den terugkeer van Engeland tot het geloof, door de: voorspraak van onze Lieve Vrouw-van Hourvieres (2), van onzen roemrijken Bisschop en Martelaar, den Thomas van Cantorburg en van de roemvolle wonder-doenster de H. Pinntomena, wier openlijke vereering ik de eer heb gehad, het eerst in Hnge/and in te voerens AMBROSE LISLE PHILLIPPS, Waar is de Engelschman, die het vijf en twintig jaren geleden, zou hebben durven wagen, om een dusdanig veralag, met zijnen naam onderteekend, pus bliek te maken? Trouwens, toen was het in Kage-lund nog geheel anders gesteld: in onze jeugd, were den de Engelschen, op de Protestantsche predikstoe- ‘len, gewonlijk: onze GELOFS- en bondgenoten ge noemd, en als men nu daarmede het bovenstaande vergelijkt, als men het vergelijkt met de toenmalige Engelsche wetten, volgens welke het zelfs aan eenen priester niet geoorloofd was, nachtverblijf in Londen te houden, dan voorzeker moeten wij uitroepen; b% God zijn alle dingen mogelijk! — — ey En als wij het vergelijken met de profetien, bij den dood van den roemrijken Pius VI, door de protestanten gedaan, dat er geen Paus van Rome meer komen zou; als wij het vergelijken met de herhaalde profetien van het hoe langer zoo onbeschofter wor dende Tijdschrift: de Reformatie, dat niet o ‘ Phadt, den aanstaanden val van Rome aan te kondigen, dan moeten wij ons verbazen over de blindheid, dier in- gebeelde Schriftgeleerden, die, daar zij zelven niet willen ingaan, ook anderen van het binnengaan trachten af te houden; met éen woord, wij moeten de al- magt vah onzen God en Zaligmaker en de hardnekki- ge blindheid der ketterij evenzeer bewonderen, ae ‘. : ; et ‘ pros (1) Daar ook eene soortgelijke inrigting. werkelijk in ons vaderland bestaat, zullen wij daarover bij gele, enheld nader spreken, ook als een geschikt middel, om de. eber en voor de bekeering van Engeland des te meer te bevorderen, RED, _ (2) Men zie, betrekkelijk O. L. V. van Fouvieres, het Le- ven van Victorine de Galard-Terraube. = = REG — 323 — En wie is de schrijver van dien bemoedigenden brief, die de aanstaande bekeering van zijn vader- -Jand aankondigt? — De zoon van een Engelsch par- lementslid, bij wien de genade reeds zoo vroeg werk- te, dat hij in den ouderdom Van 14 jaren, het Catholike gelöst omhelsde; dien God, tot het werktuig zijn-er genade verkoos, om de bekeering van den ijver-vollen en godvruchtigen Grorce Spencer te bewerken (1), en die tegenwoordig nog slechts den oder-dom van 31 jaren heeft bereikt! — Wij zullen ook de volgende brieven, welke de heer Puinprs, aan de redactie van /'Univers zenden zal, aan onze lezers mededeelen. WAT IS ENGLAND GRONDWET; EN WAT IS HAAR DOEL? Eene grondwet is een verdrag tusschen den vorst en het volk, waarbij zowel de regten des volks, als die van den vorst; zoo wel de pligten van den vorst als die des volks, worden bepaald en omschreven: — Het doel eener grondwet is, te zorgen, dat het gouvernement geen despotiek of absolut gezag uitoefene; maar zich beperke binnen den kring, door de grond- wet bepaald, als voorwaatde, op welke het volk zich an het gezag van het gouvernement onderwerpt. Zoowel de vorst, of het gouvernement, als het volk; is derhalve verpligt, om de grondwet naauw- keurig na te leven. Wat ware nu eene grondwet voor een volk, zonder waarborgen tegen de schending derzelve door het gouvernement, dat zoowel over de geldmiddelen, als over de gewapende magt beschikt? — Volstrekt niets, ten ware eene bittere spotternij. En welke waarborgen kan het volk immer hebben,  zal? — Geene andere, dan de verantwoordelijkheid van ’s vorsten ministers of ruadslieden, en eene regt- streeksche verkektegenwerten, door het volk zelve. Want bij den grondwettigen stelregel: de honing han geen kwaad doen; de koning is onschendbaar, heeft het volk generlei waarborg, als niet de ministers verantwoordelijk zijn; want als- dan zou het gouvernement kunnen doen, wat het wil- de, zonder zelfs wegens het ergste despotismus verantwoordelijk te wezen; ’t welk te ongerijmd is, om in gezonde hersenen te kunnen opkomen. Eene grondwet, zonder ministerieele yerantwoordelijkheid, is een ond. Een tweede waarborg is de regtstreeksche verkiezing | der volksvertegenwoordigers, door het volk zelve; wil daardoor het volk in staat is, om dusdanige vertegen- | woordigers, die deszelfs belangen niet behoorlijk be- | hartigen, zijn misnoegen te doen blijken, door hen niet te herkiezen.. ' Met die twee waarborgen, maar ook met deze al- | QD Zie Godediensteriend XXXII, Deel bl. 233. Leen, kunnen alle mogelijke inbrenken, op. de vrij- heden en regten des volks belet, alle mogelijke verbeteringen van lieverlede ingevoerd, en de belangen van het algemeen behartigd worden. Het zijn dan ook die twee groote en eenige waar- borgen voor de wryheid des volks tegen alle mogelijke volgende misbruiken, welke door alle vrienden van orde worden verlangen en gevorderd en het kan niet anders dan eenen zeer nadeeligen en onaangeaamen indruk te weeg brengen, dat de beide, als ministère bekende organen van den handel, het Handelsblad en de Avondbode, op de vinnigste wijze het bekende geschrift van den heer Donker Curtius, berekkelijk onze nieuwe grondwet bejegenen en bestrijden. Het blijkt maar al te duidelijk, dat die toongevende dagbladen, het absolutismus in een constitutionel gewaad gedoscht, zouden wenschen te zien invoeren, ofeliever yoortduren. Dit kan intusschen niemand bevreemden, die den geest kent, door welken die bladen bestuurd worden; maar, wat verwondering Baren moet, is de taal, welke de Courier de la Meuse, betrekkelijk die zaak voert. Dat blad vindt de vorderingen van den Heer Donker Courier, veel te stout. *t Is een groot gebrek, zegt hij, in de politieke mannen, van gich al te haastig aan de rädgevingen der theorie over te gevven. Het voorbeld van Groot-Brittanie is altoos daar, om hen te toonen, dat een land zich meer cert, deszelfs wezenlijke belangen beter rädge, door met geduld, en zoo lang als de omstandigheden niet rijp zijn, de onvolmaaktheden van deszelfs politieke constitutie te verdragen, dan daartegen al te voorzien (1).” Het past gewisselijk niemand minder dan den Courier de la Meuse, die voor 1830 een der warmste organen van de opositie was, zulk een taal te voorren, waarover hij zich vroeger zou hebben geschaamd eceees past het een Belgiesch blad, om ons lessen van dien aard te komen geven? Zijn die fraaije theorrien door de Belgiesche revolutie niet geloochenstraft geworden? En de Courier de la Meuse weet zeer goed, dat in 1830 wel het toenmalig ministerie zou zijn gevallen of gewijzig, maar dat de revolutie Niet zou hebben plaats gehad, als de ministerieele verantwoordelijkheid des tijds bestaan had. HET VIEREN VAN DEN ZONDAG. De Catholijke Apostolische Kerk, die door haben goddelijken Stichter, met een vitgestrekte magt is bekleed geworden en die de volken leert onderhouden alles, wat de Heer bevolen heeft, en die Hij bevalte heer, met de verzeering, dat, wie haar yer- acht, Hem veracht, heeft onder andere verordningen het vieren van den dag des Heeren, stellig voorgeschreven; niet om dien dag op dezelfde wijze doortebrennen, zoo als de Joden op goddelijk bevel den Sab- bathdag onderhouden moesten; maar met de vrijheid der kinderen Gods, de Christenen op dien dag, zoo veel mogelijk, alle goddelijke Diensten bijwonen, is het eenige, wat zijn stellig beveelt, dat de geloovigen op den dag des Heeren en andere door haar insgelijks ingestelde feest dagen, Misse hoorea en zich van allen slavelijken- arbeid. onthouden zullen. Dit is ame te vere ligting, die op alle geloovigen rust; ze zijn daartoe Ma tab eA verbonden. Hen te noodzaken 7 om dit stellig gebod der Kerk te overtreden is alzoo inbreuk maken op de plegtig gewaarborgde vrijheid  naar de andere plaats, op marsch te begeven. : : : Reeds meermalen waren wij voornens over die ere gerlijke Zondags-schending te spreken; want zij heeft gedurende de jongste jaren, meermalen plaats gehads Doeh sterker echter heeft zij nooit in het oog gelöpen, bij het vertrek der 17.¢ Afdeeling, die gedurende maanden te Grave garnizoen heeft gehouden, en van welke Afdeeling het tweede bataillon op zaturdag den 14, en het eerste of staf-bataillon op Zondag den 15 September, des morgens reeds ten zes uren zich op marsch moesten begeven, naar derzelver nieuwe bestemming. Onder die afdeeling bevinden zich yele Catholijken zoowel officieren als militairen, : die dus wederom buiten staat werden gesteld, om het gebod huoner Kerk na te leven; daar zij op dien dag de H. Offerande niet konden bijwonen en verpligt waren tot den slavelijken arbeid, om, met de zware vracht van gewer, randzel enen weg van 6 4 7 uren afteleggen. Ph z Hoe rijmt dit met de Zondags-wet en met de vervolgingen tegen de overtreders der minutischen bepflanzenden dier wet, zulke ongerijmde tegenstrijdigheden, van theorie en praktijk, behoorden in het gedrag van en gouvernement geen plaats te hebben. — In vroee gere dagen hielden de militairen, die op marsch was ern, op de Zondagen..custdag : wanrom/opledhanamiats.... BIJRAGEN VOOR DE CATHOLICEN VAN S CHAPFHAUSEN. Montant in het N.° van 31 Augustus vermeld... f 25-324 Van den Boekhandelai H. G@. J. Hooaksoom voor den Heer V. H. te Heemstede bij Haarlem..«.- Van een Amsterdamsch Catholik, twee coupous... Van een gepensioneerd officier.°, sees wan Van J. W. uit Arnhem, twee coupons te zamens «° 4,95 Van den Heer C. L. van LAncennuisen te Amster- — er dam, VOOr Ne icv... 0th oc) ab, of ak wallet ies oe 2/2 2-00 Van A. B. te Oudewater «.. 6 s © © « « * SOD Van NOINi aldaar. eer tee Po ee eee ia hak 200° Bij den Eerw. Heer J. G@. Wennexenponk te Utrecht —s_, gedeponeerd van U. te U. » + 2 «#5 2 2 « « » oh Van den Heer V. R. te Dordrecht, een coupon.. » 12-37% Van den Eerw. Heer M... Pastoor; 2..+.. » 10-00: Van eenige Godsdienstvrienden te E...« eencoupon » 24-75 Uit G. b oe ©) ©) 08 es etus-aw we se e VAN den G. b oe ©) ©) 08 es etus-aw we se e VAN den G. b oe ©) ©) 08 es etus-aw we se e VAN den G. b oe ©) ©) 08 es etus-aw we se e VAN den G. b oe ©) ©) 08 es etus-aw we se e VAN den G. b oe ©) ©) 08 es etus-aw we se e VAN den G. b oe ©) ©) 08 es etus-aw we se e VAN den G. b oe ©) ©) 08 es etus-aw we se e VAN den G. b oe ©) ©) 08 es etus-aw we se e VAN den G. b oe ©) ©) 08 es etus-aw we F 98-35" UITNOODIGING = Boekhandelaren, Ree cna ec a Ww dagen der Fransche Revolutie, enz. nog ¥ a ven, worden verzocht,. zulks. uiterlijk.yéér 1 staande te doen. Cath. cieten io. Aan nET BUREAU VAN DE CATHOLIJKE NEDERLANDSCHE STEMMEN te Gnave, B. No 28. eee Nommer AO. 325 — 5 OcTOBER 1839. CATHOLIJKE NEDERLANDSCHE STEMMEN. OVER GODSDIENST-~, STAAT-, GESCHIED- EN LETTERKUNDE. Als JESUS dit gezegd had, hebbende de oogen ten Hemel opgeheven, zeide Hi: + + oa Heilige Vader bewaar hen, die Gy my gegeven hebt, in uwen naam; opdat zy éénizsyn En ik bid niet alleen voor hen, maar ook voor degenen, die door hun woord in mg geloven sullen: opdat zy allen één syn, gelyk Gy, Vader, in my en ik in U: dat sy ook in ons mogen één zijn, opdat de wereld geloove, dat Gy my gezonden helt. En tk heb hun de heerlijkheid gegeven, die Gy my gegeven hebt: opdat 4 souden één zyn, gelyk wy ook één sun. Ik in hen en Gi in my, opdat zy volkomenlyk één zijn: en dat de wereld bs wete, dat Gj my gezonden hebt. Joann. XVII. Op dit blad ’t welk alle Zaturdagen met een Nummer wordt vervolgd, kan worden ingeteekend aan alle Postkantoren, en bij de voornaamste Boekverkoopers in het Rijk. Hetzelve wordt met den Post verzonden voor den prijs van f 8-50 in het jaar; het half jaar of kwartal, naar evenredigheid; zullende de betaling bij kwartal En moeten geschieden. Alle abonnementen kunnen worden opgegeven aan het Postkantoor te Grave; geene andere dan gefrankeerde Stukken en Brieven sullen door de Redactie worden aangenomen. — Aankondigingen worden tegen betaling van 15 Centen den Regel geplaatst. Voor Belgié kan men abonneren aan het Postkantoor te Antwerpen. ADRES VAN DANIEL O'CONNELL, AAN HET ENGELSCHE VOLK. Ha is opmerkelijk, dat terwijl de jeugdige ijver- volle heer Paituirps, een bemoedigend tafereel van den voortgang van het Catholicismus in Engeland, aan het Fransche volk en als ’t-ware aan geheel Kuropa, heft geleverd, door zijnen brief aun de redactie van Univers, dien wij in ons vorig nummer hebben me- degedeeld, en welk tafereel hij verder voltooijen zal, de grize, maar nog van jeugdig vuur blakende vertegenwoordiger des lerschen volks, een adres aan het volk van Engeland heeft uitgegeven, hetweik zeer veel overeenstemming heeft met den brief des heeren Priuirrs, en er als ’t ware}de bekrachtiging aan geeft en er een geheel mede uitmaakt. Wij willen dan ook eene vertaling van dat belangrijk stuk aan onze lezers medeelen : “* Y AN NET VOLK VAN ENGELAND. » Ik neem de vrijheid, om het volgende verslag der eerste groote meeting van Engelsche Catholijken, welke plaat. ; heeft gehad, sedert dat hen gelijkheid van regten is vergund geworden, door de acte, bekend onder den Nam van emancipatie, eerbiedig aan het 7 - “ - a De - | a volk van England op te dragen (1). Het onderwerp der vergadering was, het zoo bij uitstek gewigtig punt der opvoeding. Ik. denk niet, mij schuldig te maken aan den geringsten inbreuk op de waarheid, door te zeggen, dat die vergadering zich onderscheiden heeft, door de verlichte en liefderijke gevoelens der redenaars; door eene juiste schatting van de groate waarde eener godsdienstige en ltetterkundige op- voeding; door de hartelijke begeerte, om zich bil- lijk jegens allen te betoonen, zonder voor iemand yoor- keur of ganst te zoeken. » Mijn doel, bij het openbaar maken van het ver- slag dier vergadering is niet alleen, om de ware ge- voelens der Catholijken , aangaande onderscheidene on- derwerpen van het hoogste belang, bloot te leggen; maar ook, om onder de Protestanten eenen geest van onderzoek en nasporing optewekken. Wat ik wensch, is, eene kalme, koele en oplettende nasporing van den aard der Jeerstukken, aan welke de Catholijken gelooven, als ook van de argumenten en van het ge- (1) Het stuk, dat wij hier vertalen, bevindt zich aan het hoofd eener brochure, bevattende het verslag der meeting , -waarvan de heer O'Conxktu hier spreekt, en eenen herdruk van zijnen brief aan de Weslyaansche Methodisten. bin : KD. — 326 — zag waarop die leerstukken door ons als geloofsarti- kelen aangenomen worden steanen. Die nasporing is des te meer te wenschen en zelfs des te noodzakelijker, daar de voornaamste wijze welke men bezigt, om de wel- gezinde Protestanten (er zijn er gewisselijk velen in Engeland), het onderzoeken en aannemen te beletten, van de oude en onveranderlijke Catholijke geloofsleer, en door bedriegelijke of bedrogene menschen eene me- nigte van valsche aantijgingen en lasteringen te doen vitgeven, waardoor zij de Catholijke waarheid geheel en al onkenbaar maken en er dwalingen en gruwelen voor in de plaats stellen, welke de Catholijken ten minste zoo veel als de Protestanten zelven verafschu- wen (1). » Alles wat ik wil, is, dat de Protestanten van En- geland bedenken, dat niets gewigtiger is, dan te gee fooven aan het waarachtig geloof. Het is evident, dat zoo iemand niet opregt is in het geloof, hetwelk hij uitwendig belijdt, zijn toestand wezenlijk gevaarlijk zijn moet, gevaarlijk in hetgene, wat de eeuwigheid betreft. > » Dit is een punt, dat ik niet behoef te betoogen; want ieder verstandig mensch zal erkennen, dat zij _die niet opregt zijn, niet gerust kunnen wezen. Maar is de opregtheid alleen genoegzaam, om iemand ge- rust te stellen in eene gewigtige zaak? Men kan op- regt zijn in het allerongerijmdste en tegenstrijdigste geloof, en ik ben overtuigd, dat vele Protestanten in dat geval zijn. Doch er is eene andere hoedanig- heid, die even gewigtig is voor een verstandig we- zen, te weten: de voorzigtigheid! De voorzigtigheid moet ten minsten gelijk zijn aan de opregtheid. De onderhavige zaak is van het hoogste gewigt. Zij be- treft de waarheid van frod en sleept eene jeeuwig- heid. van lijden of van geluk mede. — » Engelschen! ten opzigte van een dusdanig onder- werp, valt het gemakkelijk te weinig voorzigtigheid aan den dag te leggen, maar het is onmogelijk er te veel te hebben. In den tegenwoordigen tijd wordt algemeinen erkend, dat het Protestantismus, onder alle en elke vermogen vormen en gedaanten, alle uitbreidend vermogen vor dem heeft. Om de waarheid te zeggen, heeft deszelfs uitbreidingskracht geheel en al opgehouden in minder dan een eeuw, na de uitvinding der benaming van Protestant, dat is, omstreeks den tijd, waarin de plundering der oude Kerk was uitgeput. Van toen af heeft het Protestantismus met groote moeite deszelfs aanvankelijke veroveringen niet kunnen behouden, dan door de kracht der vervolgings-wetten en door een praktiesch fanatismus. Het Catholicismus, integendeel, maakt van alle kanten veroveringen; er heerscht overal eene gelukkige neiging, om. (1) Zoo gaat heeft de Reformatie, in hahaar nummer voor Mei 1839, blz, 289 de uitdrukking: Epouse du St. Esprit, welke weremning wij aan de H. Maagd en Moeder Gods gevven, vertaald door: ECHTGENOOTE van den H, Geest. — Is dit domheid of boosaardigheid? Weet de Reformatie. Je ne vous, das de Fransche tait geene andere unterbreit, dans leur bruise, vous, bruise. terug te keeren tot den eenigen schaapstal en tot den eenigen Herder, eene neiging, die het hart verroost en de hoop bezielt van elken opregten en waren Christen. Beschouwt England en vergelijk hetzelve met hetzelve met hetzelve, wat het twintig jaren geleden was, met betrekking tot de Catholicit. Overal verheffen zich rondom ons, Catholicijke Kerken! Catholicijke kudden komen in menigte, deze aan de godsvereering toege. Wijde plaatsen vervullen! De scholen, de kloosters en de collegien vermenigvuldigen zich; de néophyten zijn overvioedig in die etablissementen, en de grize Gods-dienst wordt met die pracht en dien loister, die aan het hart verheugen, aan God toes gebragt, met eenen eenen eenen eenen eenen, den almagtigen God van hemel en aarde waardig voor zoo veel de handelingen der menschen, dit zijn kunnen. Beschouwt Schotland, en gelijke tooneelen treffender dan in Kngedand. Beschouwt vervolgende Ierland, dat Verdland Semper fidelis der Christenheid, en gij kunt u een denkbeld vormen van het getal en den ijver zijner Catholijke bevolking, uit de menigte van groote en heerlijke Kerken, van alle kanten het zegepralende kruis vertoonende. Pel Steekt het kanaal over en begeeft u naar Frank- rjk; daar sult gij het ijskoude ongeloof trapswijze zien verminderen en er de Christenen dagelijks zien vermeerderen. De zwakheid ier eh en het geweld der ongeregelde hartstogten, welke de dwaling deden geboren worden en haar ondaPhielene het baa ver- laten van de Christelijke waarheid, verdwijnen, door de terugkeering eener bedaarde rede enh eener goede beoordeelings Hrankryk wordt nogmaals Christen en Catholijk. Beschouw Holland, gij zu zu zien, dat de Catholijken, die er, weinige jaren geleden, slechts eene niets beduidende minderheid uitmaakten, tegenwoordig meer dan een derde en bijna de helft der geheele bevolking uitmaken; en terwijl de Protestanten zich splitzen in een menigte van verschillende sekten en in menigte tot de ware Kerk terugkomen, zegepraalt de Catholijke waarheid en de Catholijke eenheid in het geheele land. Wendt vervolgens uwe blikken naar Duitschland. beschouwt het tafereel, ’t welk Duitschland uver- toont. Ik beroep mij op de onwraakboare getuigenis van den eerwaarden heer Guerc,. die u getuigd, dat in Duitschiand het protestantismus ongeloof beteekent en voortbrengt. En gij kunt, op niet minder zeker gegzag vernemen, dat niet alleen het volk en de mid- denstanden, maar vooral de verhevenste rangen, da gelijks de vlottende denkbelden van het protestantismus verlaten, om de Catholijke waarheid te omhelzen. Nog indrukwekender is het, dat de mannen van genie en talenten van den eersten raps de Ger rotestantsche Catholicität wor- den. Ik kan niet nalaten eenigen hunner te noemen’, zoo als professor Purtis yan Berliyn, die, door het dorheid verlaten en de Apostelen bestudeeren der geschiedenen de valschheid heeft leeren erkennen van het principe dat in de protestantsche belijdenissen heerscht. Dat het mij vergund zij er de beroemde namen bij te voegen van SronBerG, van Scntecen, van Veituy, van Monitor, van BaurTain, velen van welke Catholijk werden door op te merken dat het principe van alles, wat schoon in de kunsten en in de netuur is, niet dan in de Catholijke religie gevonden wordt. Ik moet even min den beroemden Apvam Mutven vergeten, die, door eene oplettende studie der staathuishoudkunde, ontdekte, dat de Catholijke moraal alleen de principes oplevert, volgens welke die wetenschap eervol kan worden aangewend. Die man alleen, men moet het toestemmen, is een heerlijk bijvoegsel voor hen, die het aloud gelööbe be- houden. Ik moet den lezer nog een oogenblik bezig houend, om hem uit te noodigen tot de beschouwing van den voortgang der Catholik wasarheid, in de Verneigde Staten van Amerika. 