Description de quelques parasites du genre Docophorus
E Piaget
 7. Fig. 1. Docophorus depressus Piag. // 2. tt laticlypeatus Piag. // 5. // Forficula Piag. // 4. // protrusus Piag. // 5. It gracilis Piag. // 6. tt obcordatus Piag. // 7. tt iclerodes Nilsch. // 8. tt platystomus Burm. // 9. tt platystomus Burm. // 9. tt Lari Denny. // 10. tt plalyclypeatus Piag. // 1 0. tt Hirundinis Piag. // 14. tt einarginatus Piag. V E R S L A G VAN DE BIJLTEI«i6E\rONE VERtiAVERINCI di;e NEDERLANDSCIE ENTOMOLO&ISCHE VEREENI&n&, j^eliouden te Leiden, den 5 November 1870, des middags ten half ixre. Voorzitter Mr. S. C. Snellen van Vollenhoven. Tegenwoordig zijn bovendien van hel Bestuur de heeren Mr. FI. W. de Graaf, Vice-president; Lodeesen, Penningmeester; Ritsema, Bibliothe VAN DE BIJLTEI«i6E\rONE VERtiAVERINCI di;e NEDERLANDSCIE ENTOMOLO&ISCHE VEREENI&n&, j^eliouden te Leiden, den 5 November 1870, des middags ten half ixre. Voorzitter Mr. S. C. Snellen van Vollenhoven. Tegenwoordig zijn bovendien van hel Bestuur de heeren Mr. FI. W. de Graaf, Vice-president; Lodeesen, Penningmeester; Ritsema, Bibliothe VAN DE BIJLTEI«i6E\rONE VERtiAVERINCI di;e NEDERLANDSCIE ENTOMOLO&ISCHE VEREENI&n&, j^eliouden te Le Caris en van der Wulp, Secretaris; en van de verdere Leden: de heeren Dr. RauwenhofF, Prof. Selenka, deMan, Everts, Dr. Aronstein, N. H. de Graaf, Kinker, Marshall, Veth, Brants, Snellen, Dr. Piaget, Heylaerts, Mr. Bij-leveld en G M. de Graaf. De heeren Dr. M. C. Verloren van Theniaet en Baron Lewe van Middelstum hebben zich schriftlich verontschuldig, even als de beer Mr. W. Albania, die daarbij levens eenige bedenklich heeft in 't midden gebragt omtrent bet op deze bijeenkomst te bebandelen reglement. De Voorzitter opent de vergadering en wijst op hetgeen in de jongste zomervergadering is besproken omtrent de bijeenkomst te bebandelen reglement. De Voorzitter op de vergadering, opgenomen in het Vorschrift voor Entomologie, 2e serie, deel VI, biz. 9 en volg. V E R S L A G. 150 toezigt op die bibliotheek eene regeling bij de wei vereischt, met welk doel de tegenwoordige vergadering is belegd. Hij berinnerl verder, dal met de circulaire tot het bijeenroepen van deze vergadering, tevens door het Besluur een concept- V E R S L A G. 150 Reglement is verzonden, ten einde de leden in slaal te stellen, reeds voorafen oordeel le vesligen omtrent de vast le stellen bepalingen. Kort daarop is door twee leden der Vereeniging, de beeren Snellen en Piaget, een ander concept opgemaakt en aan de leden medegedeeld. Het verschil tusschen die beide ontwerpen ligt hoofdzakelijk daarin, dat de bepalingen door het Bestuur voorgesleld, behoudens enkele uilzonderingen, meer uitsluitend betrekking hebben op de bibliothek Harlogh Heys, lerwijl op de oorspronkelijk boekerij der Vereeniging de artikels 49—55 der wet zouden van loepassing blijven; en het onlwerp van de heeren Snellen en Piaget daarentegen ten oogmerk heeft, een algemeen reglement voor de beide bibliotheken vast te stellen, zoodal ook de voorschriften, die le dezer zake reeds in de wet zijn opgenonien, in dat reglement worden herhaald en waar dit noodig is, gewijzigd. IJoewel geenszins het nut miskennende van een reglement, waarin alle bepalingen rakende de bibliotheek bijeen worden gevonden, was het Bestuur uitgegaan van het denkbeeld, dat zooveel mogelijk moest vermeden worden, in eene wet, die naauwelijks eenige niaanden in w erking was getragen, nur reeds weder veranderingen te brengen; hetgegen zou geschieden, indien het einige heeren Snellen en Piaget wierd aangenomen. Intusschen, welk der beide ontwerpen ook lot wierd verheven, de eindresultaten zullen nagen ook zijn, zoodaL bet bier voornamelijk slechls den vorm geldt. Het Besluur  auf de gegebenen oinslandigheden niet anders kann, als zijnnde hel gevolg van een der voorwärts, waarop de Vereeniging de bibliothek Harlogh lleys beeft aanleid van bestaande verschil van gevoelen, vvordt door Dr. Herklots voorgesteld, oiu eenvoiidig aan bet Bestuur over te laten bet opmaken van een instructie voor den Bibliothek caris en van eenige instructie voor den Bibliothek caris en van eenige bezüglich der bibliothek, en deze alsdan op de eerste zomervergadering vast te stellen. Daartegen wordt eehter aangevoerd, dal op die wijze de zaak voor 't oogenblik zonder regeling, en dienlengevolge de zoo belangrijkc bibliotbek Hartogh lleys nog eenige niaanden voor de leden geslolen zou blijven. Dr. Rauwenhoff stelt daaroin voor, dat de vergadering nu reeds eene beslissing neme, maar dat die beslissing slechts als eene voorloopige voordo aangeinerkt, en op de eerstvolgende zomervergadering, nadat men gedurende eenigen Lijd gelegenheit beeft geliad de gemaakle bepalingen in bare werking na te gaari, eerst definitief een reglement worde vaslgesteld. Het voorsteel van den beer Rauwenbofli wordt in stemming gebragt en met 18 tegen 5 stemmen aangenomen, ten gevolge waarvan dal van den beer Herklots is vervallen. Hierop wordt de vraag bebandeld, welk der beide ontwerpeii, da van bet Bestuur of dat van de beeren Snellen en Piaget, den bijval der vergadering mag wegdragen, en blijkt bet, na eenige discussie, dat zich 14 stemmen verklaren voor bet laatste ontwerp en 7 stemmen voor dat van bet Bestuur; weslialve bet concepl-regicment van de beeren Snellen en Piaget als grondslag voor de verdere beraadslagingen wordt aangenomen. Vervolgens tot de bebandeling der afzonderlijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijkartikelijk Den Bibliothek zal worden teruggezonden aan het de boeken gebruikt heeft. In art. 8 eindelijk is het getal boeken, die te gelijkertijd ter leen kunnen ontvangen worden, op ten hoogsten gesteld. De Goinmissie, op de laatste zoniervergadering benoemd, om inmiddels en totdat er reglenientaire bepalirigen zoiiden zijn vastgesteld, toezigt op de bibliotheek Hartogh Heys uit te oefenen, brengt bij monde van den beer Marshall haar rapport uit, en legt daarbij de lijst over vai eenige boeken, die in den eata-logus vermeld, niaar niet aanwezig zijn gevonden, en waaromtent dus nog een nader onderzoek zal moeten worden gedaan. De Voorzitter brengt hulde aan die Connnissie voor den ijveren de naauwgezetheid, waarmede zij hare taak heeft volvoerd, en rigt levens een woord van dankzegging aan den heer Herklots, die met zooveel welwillendheid een tijd lang aan de bibliotheek der Vereeniging eene plaats in zijn huis heeft gegeven en tijd lang aan de bibliotheek der Vereeniging eene plaats in zijn huis heeft genomen. Onder de boeken, die bij het overnemen der bibliotheek Hartogh Heys niet voorhanden zijn bevonden, behoort ook een exemplar van het werk van Macquart, i^Dipteres exoliqiws noiiveaiix oio pea C07mus»'^ en daar het reeds gedane onderzoek weinig hoop geeft, dat dit kostbare en moeijelijk in zijn geheel te verkrijgen werk alsnog zal gevonden worden, biedt de Voorzitter aan, daaraan te gemoet te komen, door het exemplar, dat hij in zijn eigene bibliotheek bezit, aan de bibliotheek Hartogh Heys ten geschenke te gevven. Met levendige erkentelijkheid en loe-juiehing wordt dit vrijgevige aanbod door de verg Adergenomen. Verder deelt de Voorzitter mede, dal het Bestuur voorzitter is op de aanstande zomervergaderiiig nog twee eereleden voorte stellen en dal zich Iwee nieuwe leden aan de Vereeniging hebben aangelolen, le weten de beeren Mr. M, Piepers, lid der reglerlijke inagt in Nederlandseh Indie, le Macassar, en M. L. Uilsema, offizier van gezondheid bij hel Nederlandseh Indische leger, tbans lijdelijk te Leiden verblijf houdende. V E R S L A G van de Winter vergadering, gehouden te Leiden den 5 November 1870, des avonds ten 6 ure. Voorzitter Mr. S. C. Snellen van Vollenhoven. Tegenwoordig met den Voorzitter, de beeren Heylaerts, Marshall, G. M. de Graaf, Dr. Rauwenholt, Dr. Piaget, Dr. Harlogh Ileys van Zouteveen, Prof. Berlin, Prof. Selenka, Groll, Kinker, Veth, Waalewijn, Everts, de Man, Mr. Bijleveld, Dr. van Hasselt, Ritsema, van der Widp, Mr. H. W. de Graaf, Lodeesen, Snellen, Brants en Dr. Aronstein. De beer Weyen-bergh beeft kennis gegeven verhinderd le zijn; ook van den beer Mr. C. W. Hubreecht is schriflellijk niededeeling onlyen, dat het beni leed doet deze vergadering niet te kunnen bijwonen. De Voorzitter opent de bijeenkomst met eene korte toespraak, waarin bij onder anderen mededeelt, dal van Prof Hoffmann twee boekwerken ten geschenke voor de bibliotlieck zijn ingekumen, als: V E R S U3 V, Monografia del Bombice del gelso [Bombyx Mori L.); memoria di Emilio Cornalia, Milano 1856; eii Delia svillicpo naturale delle uova e primo militante delle aetra; studio del Dottore Pasquale Mauro Vitali sul lo-san frök di Morikiini interpretato da Prof. Hoffman, Milano 1870. Aan den Secretaris wordt opgedragen, voor dil be Wiss van belangstelling een’ brief van dankbeluiging aan den geachlen schenker te rigten, De reeks van welenschappelijke mededeelingen wordt geopend door den beer Hartogh Heys van Zouteveen, die le kennen geeft, dal bij de vlugl-eoeffieienten bepaald heeft van Hgdrophilus piceus F. bij welke bij gevonden heeft: gewigl (p) = 5,0512 gram. vleugeloppervlak (a) = 5,65 □ centim. (ondervleugel). vlaaruit de coefficienlen: 71 = 1,58; r = 2,52; m = 1,67. Gelijk men door vergelijking van deze coefTicienlen met de vroeger gedane opgaven * zien zijn, komen zij ongeveer overeen met die, welke bij voor den nieikever, den veeninol en de vleesehvlieg vond. Dat de insecten, oin de bepaling der vlug-coefTicienten mogelijk le maken, niet altijd groote soorten behoeven le zijn, blijkt uit zijn bepaling dier eoefficienten bij Ggmnopternus nobilitalas L. <?, welk diertje slecbls 0,0052 gram woog De Voorzitter maakt de opmerking, dat bet bij de bepaling der vlug-coellicienten zeer noodig is acbt le slaan op de sexe van bet dier, en voor zoover bet wijljes zijn, of zij al dan niet bevrucbt en vol eijeren zijn; waarop de beer Hartogb Heys ant-woordl dat bij voortaan steeds de sexe zal vermelden, en dat bij, waar bet wijfjes betreft, als normaal aanneemt wanneer zij niet vol eijeren zijn. De Heer Aronstein is van oordeel, dat juist ’ Tijdschrift voor Ent. 2e serie. dl. VI. biz. 20 en volg. 2 Aldaar biz, 26 ’ Tijdschrift voor Ent. 2e serie. dl. VI. biz. 20 en volg. 2 Aldaar biz, 26 ’ Tijdschrift voor Ent. 2e serie. dl. VI. biz. 20 en volg. 2 Aldaar biz, 26 ’ Tijdschrift voor Ent. 2e serie. dl. VI. biz. 20 en volg. 2 Aldaar biz, 26 ’ Tijdschrift voor Ent. 2e serie. dl. VI. biz. 20 en volg. 2 Aldaar biz, 26 ’ Tijdschrift voor Ent. 2e serie. dl. VI. biz. 20 en volg. 2 Aldaar biz, 26 ’ Tijdschrift voor Ent. 2e serie In de noct. V E R S L A G. 1 44 de met cijeren gevulde wijfjes als normaal behooren le worden aangenonien. Dr. Piaget doet eenige belangwekkende mededeelingen overbet geslacht Docojthonis ^ door duidelijke teekeningen opgehelderd. Verniits bet door hem gesprokene reeds hiervoren als afzonder-Jijk stuk in bet Tijdsebrift is opgenomen, kan daarnaar alhier worden verwezen. De beer Heylaerts zegt ongeveer bet volgende: Stellig is onder de Microlepidoptera bet genus Coloopliora een der merkwaardigste geslachten. Limners de levenswijze der rupsjes in, volgens de soort eigenaardig gevormde zakken, welke zij uit bloemstukjes of andere planlendeelen vervaardigen, de treffende overeenkoinst, welke zij aan hare woningen weleii le geven, nu ecus met verdroogde bladeren, dan weder met zaadhuisjes, ondersebeiden ze van alle overige zakdragers. Onder deplaatsen, in wier omstreken vele soorlen zieh opbouden, mag ook Breda geleld worden. Alle in de laatste jaren iieuw voor de inlandsehe Fauna gevonden sjiceies Ireft men er aan. Ten bewijze van zijne opgave, laat Spreker rondgaan de zakken van: i*. €oL pai'ipennella Zell., niet zelden op berk en els. » orbiletla Zell., insgelijks op genoemde boomen. De zakken van Cot. Vinjaiu'eae Staint., gemeen op Soli- dcifjo rinjaarea. 4\ Zakken lalloos op Myrlca yaie zeer op die van Col. viminele Ua Zell, gelijkende, en welligt ook deze soort. Zakken op berk en els, missehien die yam Col. miloipefmis Zell. Zakken op Achillea millefoUnni talrijk voorkomende, mogelijk die van Col. Millefolii Zell. Al deze zakjes Levallen levende rupsen. Bij bet uitkomen der vlinders zullen eerst met zekerheid de dric laatste species kunnen worden gedelermineerd. Ten opzigle der Coleophoren, die op bloemen leven en wier treffende gelijkcnis met bloemdeelen of zaad ze zoo moeijelijk doet ondersebeiden, merkt spreker aan, dat men, om deze magtig te worden, de bloemstengels sleehls V E 11 s I A r;. Heft af te südsten en te hilis gekommen, de planen voorziglig in een groole suikerflesch moet afkloppen. De dieren lalen zich dan, aan een draad hangend, naar beneden vallen. Spedig heeft men op die wijze een genoegzaam aantal bijeen, Merkwaardig is verder de onregelmatige ontwikkeling dezer diertjes, want, erwijl velen reeds v66r den Avinler volwassen zijn, hebben anderen van hetzelfde broedsel soms sleebts voor de tweede niaal hunne vervelling ondergaan. Men zou bier alligt aan twee gene-ralien denken, ofschoon er sleebts eene, zeer onregelmatige bestaat. Als voor onze Fauna nieuwe Mierolepidoptera, door spreker bij Breda in den afgeloopen zomer gevangen, stelt hij ter bezigtiging: 1®. Grapholitha nigrornamUina flaw., niet zeldzaam bij bet Speelbuis, aan een slootkant tnsscben bakhoiit, in Julij. 2®. Depressaria lifurella W. V., in twee exemplaren aan de veilingerken uit hakhout geklopt (Julij en Augustus). Laverna feslivella W. V., bij bet Speelbuis. is uit bakbout geklopt (Julij). Het jaar 1870, meldt hij verder, heeft zieh bijzonder onder- scheiden, nieltegenslaande het bijna voortdurend ongunslige weder, door de versebijning van vele zeldzame soorlen van Ma crolepidoptera bij Breda, onder anderen van Lasiocampa Dumeti L., Niidaria senex Hbn., Ccilamia Phragmilides Hbn. enz. Zoo kwamen ook vcrseheidene zeldzame varieteiten voor, als: dasis beluluria L. var. nigra in een aantal exemplaren, Psifura Monacha L. var Eremila, enz. Vreemd was ook bet voorkomen van een massa larven van Lophijnis Pini (tweede generatie) in een gedeelte van het 3Iastboseh, nadal van de eerste generatie weinig of niets ontdekt was. De gemelde larven zijn eehter door de vroeg ingevallen koude naebten grootendcels omgekomen: men vond ze immers bij boopen levenloos en gevlekt, in het laatst van September en begin van October op den grond liggen. De beer Snellen vertoonde eenige exemplaren van Oinophila V-flavuni Haw, eenige tot dusverre niet met zekerheid als inlandscb bekende Tineine. Spreker bad van deze vlindersoort geclurende de ninand Jiilij 1870 cen dertigtal voorwerpen te Rollerdam gevaiigen in eon pakhuis op wijnvoeders, die dik met zwaite, zwamachtige schimmelplanten waren bezel. Uit de schimmelniassa staken eenige ledige popjes, zoodat bet zeer waar- scbijnlijk was, dat de rupsjes in die stoff badden geleefd. Dit vermoeden werd nader bevestigd, toen eenige in colli gevangen wijfjes bare eijeren in de schimmelrnassa afzelteden. Uit die eijeren onlwikkelden zich dunne witte rupsjes, die echler weldra stierven, waarschijnlijk ten gevolge van bet verdroogen van bet voedsel. De beer Harlogh Heys van Zouleveen meenl, dat zoo deze Oinophila uitsluitend op dc scbimmel van wijnvaten leeft, daarin een bewijs zou zijn gelegen voor de onlwikkelings-lbeorie van Darwin, wijl er toch b I bet begin der scbepping zeker geen wijnvaten bestonden. Eene soortgelijke opmerking is vroeger ook reeds gemaakt onilrent de kaasmijt en bet azijnaaltje {Aiguillula Aceii); niaar even als men heeft bevonden, dat b. v. dit laatste diertje zich in bet sap van sommige vrucbten ophoudt, en men dus kan aannemen dat bet van de drniven in den wijn, en van dezen in den azijn is geraakt, zoo wil bij ook de levenswijze van Oinophila niet als een afdoend bewijs voor de genoemde theorie lalen gelden, zoolang bet niet volkomen iiitgemaakt is, dat die soort nergens anders dan op wijnvaten zou kunnen leven. Verder vertoonde de beer Snellen een paar exemplar van Coleophora Virgaureae Slainl., in Augustus en September 1870 uitgekomen uit zakjes, die in October 1889 waren verzameld. Deze vlindersoort bad dus ruim elf maanden als nips en pop geleefd. Het tijdstip der verpopping kon niet worden uagegaan, wijd de nips altijd in bet zakje was gebleven. Spreker bad de zakken dezer soort, die nieuw voor onze Fauna is, op onder-scbeidene plaatsen in de provincie IVoordbrabanl gevonden. Gelijk hierboven reeds is aangetekend, heeft ook de Heer Heylaerts de soort bij Breda aangetroffen. Blijkens cadere mededeeling van den heer Snellen heeft deze in November 1870 weder een aantal rupsen verzameld, die van de rijpende zaden van Solidago virgaurea leefden; de rips woont tot op haar vollen wasdom in eenig spinsel tussehen het zaad, en maakt eerst dan, wanneer het geheele rijpe zaad door het opeuharsten der zaadhuizen zal gaan afvallen, zich een zakje, waaraan zij eenige haartjes van de zaden beveetigt. V E R S I A fl. Nog vernipldt dezelfde spreker, dat Iiij meermalen Lixus paraplicicus L. op Pfiellandrium had gevonden eii Daarbij opge- merkt, dat het gele poeder, waarmedc deze soort bedekt is, na bcl afvegen weder voor den dag komt. De President deelt daarop mede, dat deze bijzonderbeid niet onbekend is en de gele stof een uitzweetsel is, dat uit bet ligchaam van den kever voorkomt. De beer de Man laat een exemplar zien van Thrips fusciatu Hal., welke soort nog niet als inlandsch bekend was; en geeft overigens te kennen dat hij voornens is bouwstoffen te ver- zamelen voor de Nederlandscbe fauna, met betrekking tot de Crustacea; hij houdt zich uit dien hoofde zeer aanbevolen om toezendingen en opgaven betreffende de inlandsche Crustacea te ontvangen. De beer Ritsema herinnert, dat bij in de vorige wintervergadering de mededeeling zijner onderzooken aangaande Periphyllus Testudo v. d. II. beslool met het uitspreken der meening, dat vroeger of later ook wel van andere bladluissoorten een dergelijke larvenvorm zou worden ondekt. Hij kan nu melden, dat zijn vermoeden reeds bewaarheid blijkt te zijn. Op biz. XI toch van de Bulletins, voorkomende in het 8ste deel der 4'sene (jaargang 1868) van de Annales de la Saddle' entomologique de France, geeft Signoret uit naam van Ilaliday cene beschrijving en afbeelding van een insect, dat eene duidelijke overeenkomst vertoont met den als Periphyllus Testudo beschreven larvenvorm van Aphis {Chailophorus) Aceris L. Het was reeds voor verscbeidene jaren door Ilaliday bij Holywood in bet noorden van erland op de naalden van Larix europaea 1 ). C. {Pinus Larix L.) aangetroffen, en door hem, na kennisneming der beschrijving van Periphyllus Testudo, Periphyllus Laricae genoemd. Zoo als voort door Signoret wordt medegedeeld, wijkt deze nieuw beschre ven vorm, naar leekening en beschrijving le oor- deelen, van den ouden af: W door het gemis van bladvormige aanhangsels aan de Zie Tijdsclirift v. Entom. 2e serie, dl. V, biz. 182. V K R S L A G. Uvecdc geloding der sprieten en aan de tarsen der voorpooten; slechls de tarsen van hel middenste pootenpaar bezillen twee dici* aanhangsels; 2". door het aanlal en den von der blaadjes van bet anlassement; bij Periphjllus Testudo treft men er nl. vier lange smalle, bij Periphjllus daarentegen twee zeer breede aan; door de tibiae der acliterpooten, welke bij den eerstge- noemden vorm sleclits van alleenstaande haren, bij den tweeden van haarbundels voorzien zijn; A\ door eenig verschil in ligchaamsvorm: Pei\ Laricae is nl. Nach achteren breeder en naar voren smaller en meer verlengd, terwijl de kop tussclien de oogen meer is afgerond. Daar Spreker eerst laat in den zomer van 1870 op het spoor van deze meedeling gekommen is, was zijn zoeken op Larix te vergeefs; bij boopt echtcr in bet volgende jaar gelukkiger te zijn. Inmiddels merkt bij op, dat zooveel bij beeft kunnen nagaan, de genoemdc boom slecbts door twee soorten uit de familie der Aphidina wordt bewoond, en wel 1®. Chennes Lands Hart. (Germar, Zeifsel. f. d. Entom. HI. oG6; Kaltenbach, Moiogr, der Pflanzenlduse^S)A:^ Kocb, Die Pflanzenlduse^ 516. fig. 584 — 580) en Aphis Laricis Walk., met welke Lachnus Larids Kocb ongetwijfeld synoniem is (Walker, Descriptions of Aphides^ n". 59, in Ann, and Mag, of Nat, Hist. 2e ser. vol. H. 102; Kocb, Die Pjtanzentduse^ 241. fig. 517, 518). Daar de eersle dezer soorten, door Spreker in een tiiin te Haarlem aangetroffen, zicli slecbts door eijeren vooitplant, sclujnt z ij bier niet in aan- mcrking te kunnen komen, en is bet dus niet onwaarschijnlijk, dat Periphytlus Laracae Hal. datgene is voor den Lachnus Laricis Walk., wat Periphytlus Testudo v. d. H. is voor Chaitophorus Aceris L., nl. een larvenvorm, die door zijno langzame ontwikkeling aan de vermenigvnldiging der soort paal cn perk stelt. In de tweede plaats vesligt Spreker de aandaebt op een insect, dat tot de fauna onzer duinen en wel bepaaldclijk tot die der mecst westelijke bebooi t en zicb gedurende de weinige jaren waarin bet als inlandscb bekend is, sterk vermcnigvuldigd en verspreid sebijnt te bebben. Het is Eurytoma longipennis\^u\\i,,, V E 11 S I. A G. Eene Pluralien-soorl, wie lange in eene galacluige aanzwelting leer van den slengel der helm [Psamma [Ammophila] arenaria L.) Deze vervorniing, die ongeveer het voorkomen heeft van een nog lusschen de bladscheeden besloten aar, werd in het najaar van 1867 door een van ’Sprekers breeders in de nabijheid van Zandvoort voor het eersl opgemerkt. Volgens diens mededeeling kwam zij slechls zeer plaatselijk voor, helgeen later door den heer Weyeni)ergh bevestigd werd; docli den 2 Ocl. van dil jaar trof Spreker haar niel alleen op de aangeduide plek (een kleine duinpan ten znidweslen van Zandvoort), naar ook Icgen de oostelijke helling en op den lop, ja zelfs legen de naarzee gekeerde westelijke helling der laalste rij duinen, in groote menigle aan"; lerwiji zij in dil zelfde jaar nog is opgemerkt op de duinen hij Kalwdjk aan Zee door den heer Snellen van Vol-lenhoven, die haar vroeger op zijne talrijke excursie’s nimmer had waargenomen, en op die van het e Land Voorne, an den Hoek van Holland en ten weslen van Castricum, door 'Sprekersbreeder. Dal deze gallen ook in Scholland voorkomen, hlijkt uit de Procee liiffjs of the London Entomological Society van 4 Julij 1870, gedecken ogenomen in het October-nummer 1870 van Newman’s Entomologist (vol. V, p. 189), ahvaar vermeld wordt, dal Albert Muller gallen (waarvan de heschrijving geheel op de hier hedoelden loepasselijk is), voorkomende aan Ammophiln arndi- nacea llosl. {Psamma arenaria L.) liezigtigen, welke gallen in den vorigen herfst door 3Ir. Traill ongeveer twee mijien ten noorden van Aberdeen gevonden waren. Daar zij loen echler niets meer bevalten, was het hem onmogelijk gewesl nalegaari, nan welk insect zij haren oorspi’ong Ic danken hadden. Eindelijk deelt de heer Uilsema nog mede, dal hij eveneens 1 Van de hand van dezen sclirijver heeft onlaugs een opstel ointreut de gedaante* wisaeling en levenswijze van genoeinJ insect het liclit gezien in Iiet Vde deel der Ar- chives Neerlandaises. Het onderwerp wordt welligt ook door Walker aaegeroerd in zijne Notes on the Burytominae, den 7 November 1870 in eene vergadering der Londen Entom. Society voorgelezen. * In eene der op dien dag verzamelde gallen bevond zich eene rnps van Tapino^ atola Ehjmi Tr., die zich met het groene merg der gal voedde. 10 150 V E R S L A G. op den 2den October van dit jaar, op de laatsle rij duinen bij Zandvoort, een twinliglal Coccmellas digt opeengedrongen aan eene belmplant heeft waargenoinen. Daarvan behoorden IG iii- divicluen tot Coccmella scptempunctaialj-^ 'o ioi C. {Ilippodamia) \’^-pimctaia L. en een tot C. mufahilis 111. Ook trof bij daar eenige Phryganiden aan, later als Limnophilus gvisous L. be- slemd, die wa V E R S L A G. arschijilijk door den toen sedert verscbeidene dagen waaijenden fellen ooslenwind zoo ver van bet zoete waler waren afgedwaald. Een paar dagen later vond bij een dezer voorwerpen de eijeren als een snoer aan bet acbterlijfhangende. Nadat deze door hem in een glas met waler waren gelegd, werden zij spoedig door eene kicurlooze gelei-achlige massa orn-geven, en leverden van den 18den tot den fasten October jonge larven op, die zich dadelijk kokertjes van bladstukjes begonnen te vervaardigen. De beer Aronstein komt nog eens terug op bet verschijnsel.. door den beer Heylaerls voor bet eerst waargenoinen en door dezen in de wintervergadering van 1869 medegedeeld dat nl. Cicindela hybrida L. de bronskleurige deklaubigen, zoodra zij verwannd worden, eene groene kleur verkrijgen, en bij bet afkoelen weder hiiniie naturilijk kleur hernenien Een door Strecker ingesteld onderzoek toonde aan, dat dezelfde kleiirver-andering kan verkregen worden door de dekschilden van 6’. hybrida onder den exsiccator te brengen, lerwijl de oorspronkelijk kleur terugkeerde, zoodra men ze weder aan eene vocbtige dampkringslucht blootstelde. De groene Cicindela campestris L. levert een dergelijk verschijnsel op; verwarmd of onder den exsiccator gebragt, verandert de groene kleur in eene blaauwe, om bij bet afkcelen of in aanraking brengen met waterdampen de oorspronkelijk kleur weder aan te nemen. Hieruit is af te leiden, dat in beide gevalleii bet onttrekken van vochtdeelen de oorspronkelijk der kleurverandering is, en vermits eenige bekende gekleurde stolTen, b. v. kopervitriool, de eigenschap hebben, om door waterverlies van kleur te veranderen, vermoedde Spreker. Zie Tijdsclirift voor Entomologie, 2e serie, dl. V* biz. 178. V E U S L A G. Dat de kleur van de dekschilden der genoemde Coleoplera aan de aanwezigheid van kleurstoffen le danken was, zich evenwelen nader sclieikundig onderzoek voorhehoudende. Hütsschen heefi de leer Mac Gillavry te Tilburg, ten gevolge van zijn microscopiseh onderzoek, de zaak in een tegenovergestelden zin beslist, en aangetoond, dat deze kleuren aan interferentie-versehijnselen zijn toe te schrijven. Hij bevond namelijk, dat als men de bovenzijde van een deksebild van C. hybrida bij 60-malige vergrooting met opvallend liclit beschouwt, bet alsdan blijkt be-dekt le zijiv met veelhoekige figuren. Veelhoeken van blaauwe kleur liggen, ellipsen vormende, bij elkander; deze ellipsen worden soms door eene rij groene veelhoeken begrensd, en de grond der teekening wordt door roode veelhoeken gevormd. Bij doorvallend liebt daarentegen verdwijnen de kleuren, en is alleen eene donkerbruine veelhoekige teekening te zien. Bij C, campestris vertoonen zieh bij opvallend licht eveneens blaau. We allen, maar op groenen grond; bij doorvallend licht verdwijneu de kleuren wederom. Heeft er kleurverandering plaats gebad, dan wordt de roode grond van C. hybrida groen, de groene grond van G. campestris blaauw. Hierdoor wordt het reeds waarschijnlijk, dal de kleuren door inlerferenlie worden veroorzaakt. Ter isolering van de oppervlakkige laag der deksel, behandel de heer Mac Gillavry deze met minerale zuren (kali-loog, maagsap), zonder daardoor lot zijn doel le gebraken. Deze agentia vernielden de kleur niet, maar bragten kleurverandering le weeg. Door gedurende korten lijd de schilden in salpeterzuur van 1.45 s. g. te verwarmen, verkreeg hij een ge’isoleerd vliesje, dal dezelfde kleurverschijnselen vertoonde als het deksebild zelf. Zulk een in water liggend, ge’isoleerd vliesje werd bij matige vergrooting, en met de bovenzijde naar het objectief gekeerd, zonder dekglas, onderzocht, lerwijl te gelijker lijd teruggekaatst en gebroken licht door het object ief werd op-gevangen. Men kon loen met de hand beurtelings het opvallend. De heer Aronstein sprak dit vermoeden ook uit, in het Maaudblad van het Ge-uootsehap ter hevorderiug van Natuur- Heel- en Geneeskuude te Amsterdam. Y E R I A (]. 1 ;ii> cii hel doorvallend licht afweren. Als men het doorvallend licht ernehmen. Als men het doorvallend licht ernehmen, en daarbij de hand, die den spiegel bedekt, laat rijzen lotdal de spiegel vrij en betopvallend licht afgewörd is, dan verkrijgen de blaauwe ellipsen eene geelroode en de roode grond cene blaauwgroene tint. Beide linlen vertoonnen geringe intensiteil. Dit verschijnsel woidt sindvastig waargenomen bij kleuren van dunnere lagen. Een ander verschijnsel, dat evenzeer voor inlerfcrenlie pleit, is het volgende. Bevochligl men hel vliesje met alcohol en he- schouwl men het bij opvallend licht, dan worden de roode veel- hoeken groen en de donkerblaauwpurper. Verdwijnt de alcohol, dan verloonl zich gedurende hel verdwijnen een prachlig kleurenspel, en nadat het volkomen droog geworden is, verkrijgt het weder dezelfde kleurschakeering, die het had voordat hel in alcohol gedompeld was. Door deze verschijnselen zijn kleursloffen uitgeslolen en wordl inlerfcrenlie in de dun¬ Nere laag meer dan waarschijnlijk geinaakt. De kleurveranderingen zijn dus het gevolg van de veranderingen in de dikte der laag. Spreker beluigl, dat hij zich met deze verklaring van den heer Mac Gillavry volkomen kan vereenigen, en daar hel onder-wcrp hier vroeger ter sprake is gebragt, aehtc hij het niet te onpas, om de zoo volkomen oplossing, door Mac Gillavry aan de questie gegeven, bij deze gelegenheid mede te deelen. De heer Snellen van Vollcnhoven merkt op, dal van C.cam-pesiris aan de overzijde der Middellandsche zee sleeds eene blaauwe varicleit voorkoml, en vraagl den Spreker, of dit feit ook met de gegeven verklaring strookt. Deze vraag wordt toestemmend beanlwoord, wijl het is aan te nemen, dat bij de getnelde varieleil de dunne laag op het deksehild aitijd juisl zulk eene dikte heeft, als de bij ons voorkomende exemplaren verkrijgen door de verschijnselen, die verkleuring voorlbrengen. De heer Snellen van Vollenhofen hied der vergadering de negende aflevering aan van zijn werk over de Gedaanlewisselinfj en levermoijze der inseden, er l)ijvoegende, dal de liende aflevering, vvaarmede dat werk beslolen zal worden, binnen weinige weken zou volgen. Ook legde Iiij, ter kennibiieming voor de leden, de losse bladeii over van zijnne Laatste lijst van inland’ $c1w Coleoptera een werk in 4to, waarvan de Hollandsche maalschappij der wetenschappen te Haarlem de uilgave welwillend heeft op zicli genonien. Hel zou nog in den loop des jaars hellelit zien en bevat 500 soorten nicer dan de laalsle lijst in de Boinvsfoffen. Spreker brengl daarbij zijnnen dank aan alle leden, die hem door bunne bijdragen in slaal bebben gesteld, deze lijst tot een getal van 1704 species te doen opklimmen. Voorts laat liij ter bezigtiging rondgaan een deel van The American Entomologist, prijst de inrigling en uilvoering van dat work en spreckl den wensch all bet voor de bibliothek aan te scb affen. Ook vertoont bij aan de vergadering een zevcntal leekeningen, bestemd voor bet werk van Sepp, en bevattende geheel of gedeellclijk de voorslelling van de gedaantewisseling der volgende soorten: Gractlaria Imperialella Staint. Eugonia fascantaria Haw. Ciduria biriviata Brkb. Eupitheciu castigata Ilubn. Zonosoma orbiciilaria Ilubn. Coleophora paripennella Zell. Coleophora discordella Zell, en bet ci van Lasiocampa Dumeti L. Eindelijk vestigielbige de aandaebt der leden op bet geringe anlängst van Goccinelliden, welkte tot bedenkt, betgegen zeker bewegten, en afgebeld, betgegen zeker bewegten, wenn men bedenkt, dat de imagines somtijds in zoo bijzoider großen gclale zijn aan te treffen, en de larven alles bebalve zeidzaam of verborgen levcnd. Eenige weinige levensliescbrijvin-gen van dieren mit die familie vindt men bij de Geer, Frisch en Ratzeburg, en in bet oniiitgegeven werk van Voet, dat vroeger ecus door de leden liezigtigd is. Uij wenschte wel dat de Nederlandsche enlomologen zich bet onderzoek omlrent die larven met ijver wilden aantrekken, en verklaart zich bereid tot bet maken van afbeeldingen dier insecten in bunne versebillende toestanden. 