Catholijke Nederlansche Stemmen
Various Author
En wie ziet niet in onze eenw zelge de vruchten der goddelijke beloften, die noort aan de Kerk ontbroken hebben, noch ontbreken zullen? Zij vertoonen ziel met de hoogste evidentie in de standvastigheid waarvan de Kerk blijken geeft bij al de aanvallen harer vijanden, in haren voortgang, te midden van zoo vele onlusten en gevaren en in dien troost, waarmede, de Vader der- barmhartig, heden en de God aller vertroosting, ons in alle or kwellingen vertroost.” En, waarlijk, terwijl wij aan den eenen kant de verliezen moeten beweenen, welke de Catholijke religie ondergaan heeft en nog ondergaat in zekere landen, hebben wij aan den anderen kant reden om ons te verheugen in de talrijke zegepralen, die er de onoverwinnelijke standvastigheid der geloovigen en der herders behaald heeft en nog behaalt 5 eene groote blijdschap geven ons ook de gelukkige en bewon-derenswaardige progressen, welke de godsdienst niet op-houdt te maken, te midden van zoo vele hinderpalen en’ uit hoofde van welke deszelfs vijanden beginnen te zien, dat de verdrukkingen en de kwellingen, door welke de Kerk beroerd wordt, meestal tot hare glorie strekken en de geheleverterken. En om van dé apostolische missien te spreken; welk eene oorzaak van blijdschap, geven niet aan ons, gelijk aan de geheele Kerk hebben wij gemeend u door dezen brief - | schappij verhefen en uitbreident, en van welke sommige | Maar wij kunnen niet, zonder tranen te storten.... van droefheid, over de onbarinhartige wreedheid det vervolgers en der beulen,.... van troost over de heldhaftige stand- vastigheid der gelofs-belijders, hier- de daden herinneren van de martelaren, onlangs in de oorden van het Oosten geslagtofferd en wier lof wij hebben vermeld in een onzer jongste consistorien. ; Lonkin en Cochinchina rooken nog van het bloed van tal- rijke gewijde Herders, Priesters en geloovige inboorlingen, welke de vourbeelden vernieuwende, die meer bijzonder de eerste eeuwen der Kerk verheerlijkten, den wreedsten dood te midden der folteringen, stoutmoudig hebben getrotseerd voor den CurisTUus en tot getuigenis des gelofs, Wat schitteren- de zegepraal voor de Kerk en voor de religie, welke grootere — schande voor hen, die haar vervolgen, van zelfs in onzen tijd, de goddelijke belofte van bescherming en eeuwigen bijstand, door daadzaken te zien bevestigen! Ook zegger wij met den H. Leo: De godsdienst, door het sacrami van het kruis van Jesus Curisrus gesticht, kan ändern . Gegenließ soort van wreedheid vernictigd worden, Alles, waaran wij herinnerd hebben, Eerws Broe- ders! Is voor ons cene reden van troost enroem, maar 00 andere zullen ons niet ontbreken, te midden van z00 vele verdrukkingen, waarmede de Kerk gekweld wordt. Wif willen spreken van de godvruchtige instellingen, die zich tot welzijn van den godsdienst en van de Christen-maat- hulp en bijstand verschaffen aan de apostolische mis en, inderdaad, welke Catholijk verheugt zich nie beschouwing der Voorzienigheid van den Almagt die, als beschermer zijner Kerk, naar de eeuy ten, in haren schoot volgens de geschikth andere ‘omstandigheden, genootschappen onder het gezag dier Kerk, as op — 347 — Welk een vertroostend schouwspel voor de Catholijk wereld, welk een yoorwerp van verbazing voor de onca- tholijkken zelfs, geven die zoo talrijke en zoo uitgebreide genootschappen van godvruchtige vrouwen nict, die gemeenschappelijk levende naar den regel van den H. ViNcintius A Pauta Of andere goedgekeurde institutenet. Zij zullen aan ons en aan alle brave lieden voldoening verschaffen, die nieuwe genootschappen van geloovigen, achtervolgens in vele belangrijke steden gevormd en wier doel is, om tegen de slechte boeken de werken van de leden of van andere schrijvers, tegen de gedrogtelijke geschriften, de zuiverheid der leer tegen de beleedigingen en lasteringen, de zachtmoedigheid en de liefde over te stellen. Hoe ein-delijk, zouden wij zonder hoogen lof den naam vitspreken dier beroemde maatschappij, die alle dagen eenen nieuwen anwas bekomt, niet alleen in Catholijke Janden, maar ook in die der oncatholijken en ongeloovigen en den ge-Joovigen van alle standen een gemakkelijk middel aanbiedt, om zich verdienstelijk te maken bij de apostolische mis-sien en deel te hebben aan derzelver geestelijke voordeelen? Gij begrijpt reeds, dat wij hier-spreken van de associatie tot yoortplanting yan het gelof. Na ualdus Eerwaarde Broeders! Ons verdriet over de verliezen der Catholijke Religie en de vertroostingen welke oon hare Zeigeprälen geven, te hebben medegedekt, biijft ons nog overig u te zeggen, hoezeer ons de voorspoed -dier associatien ter harte gaat, die zich zoo verdienstelijk aan de Religie hebben gemaakt. Diensvolgens vermanen wij u, om dezelve in uwe diocesen te onderhouden, de- zelvye te beschermen, en te vermeerderen. Voor al bevelen wij u grootelijks aan, de asscciatie tot voortplanting van het gelof, sedert 1822 opgerigt in de grijze en edele stad Lyov en van daar uitgebreid met een bewonderenswaardige snelheid en bloei. Wij bevelen u met niet minder zorgvuldigheid de andere soortgelijke genootschappen aan, die te WVeenen in Oostenryk en el- ders zijn opgerigt, onder eenen anderen naam, maar even eens bestemd tot voortplanting van het gelof en beschernd door de genegenheid van godsdienstige vorsten. Dat waarlijk groot ew heilig werk, dat wordt volgchouden, dat aangrocit en versterkt wordt door de geringe offers en gebeden der geas- socieerden, dat werk, dat aan het onderhoud der evangelische arbeiders behulpzaam is, de werken van liefde uitoefent, jegens de neophyten, en de geloovigen verlost van de woede der vervolgingen, schijnt ons toe, in den hoogsten graad de bewondering en de liefde aller brave lieden waardig te . En men moet niet geloven dat een zoo groot voor- in onze dagen aan e Kerk zij toegekomen, zonder j zonderen räd van de goddelijke Voorzienigheid; elsche ae door alle soorten van kunst- liefde van Jesus Curistus kwelt, kon niets beter van pas komen, dan de vereenigde hulp en pogingen aller geloovigen, door het verlangen om. de waarheid yan het Christen geloof, uit te breiden, ont- viamd. Om die reden hebben wij, die ondanks onze onze onze onze onze, om over de geheele Kerk te waken, geene gelegenheid laten voorbijgaan, om naar het voorbeld onzer voorzaten en op de kennelijkste wijze onze genegenheid te betuigen voorzaten en op de kennelijkste wijze onze genegenheid te betuigen voorzaten en ten opzigte van hetzelfde doel aanhou-dend toe, opdat dit werk dagelijks meer toeneme onder de kudden, die aan u zijn toevertrouwd. Blaast de ba-Sun in Sion en maakt, door uwe waarschuwingen en vaderlijke overredingen, dat zij, die nog geen deel van die godvruchtige associatie uitmaken, zich sprengig laten inschrijven, en dat zij, die reeds geassocieerd zijn, in hun Besluit volharden. Deze tijd is gewisselijk wel die, waarin de satan zijne woede in de geheele wereld uitoefenende, het Christenleger strijden moet (de H. Leo sermo 2, alinéa 48). En daarom is het de tijd, om met alle onze zorgen te voorzien, opdat de Priesters die bidden en weenen, en zich kwellen voor het geloof, zich bij die heilige mede-werking de geloovigen kunnen toevoegen. Wij hopen vastelijk, dat God, die in deze groote beproevingen zijner Kerk en in dezen hevigen en ondöstelijken strijd met haar te ondersteutien door zijne almagtige hand en haar te verheugen door de stand-vastigheid, de liefen en de devotie der geloovigen, zich late bewegen door de vermenigvuldigde gebeden van herders en schapen en verzogenen door de werken van Gods-vrucht, haar eindelijk de rust en den vrede zal verleenen, Waarnaar zij haakt! Inmiddels, Eerwaarde Broeders! geven wij met genegenheid aan u en aan alle geloovige klerken en leeken aan uwe leiding toevertrouwd, onzen Apostolischen zegen. Gegeven te Rome, bij de H..Maria de Meerdere den achtenden dag voor de Calendis van September des jaars 1840 en het tiende van ons pontificaat. STRYD TUSSCHEN DE EEUWIGE EN TIYDELIJKE BELANGEN. Wie, die doordrongen is van den geest des Christen- doms, wiens hart gloeit van liefde Gods en des naasten, en 'een onwankelbaar vertrouwen op de zorg des hemel- schen Vaders stellende, zich, in alles, op zijnne Voor- zienigheid verlaat, omdat zijn gelöt aan de goddelijke openbaring, aan de woorden van den God-mensch, on- wankelbaar is, zou niet treurig en weemoedig worden, bij de beschouwing van het gedrag der meesten van hen, die zich Christenen noemen? *\Toen de Verlosser op aarde nog omwandelde, zeide Hij, na dat Hij zijnne leerlingen tegen huichelarij gewaarschuwd — 348 — had:,, Vergadert u geene schatten op aarde.... maar , vergadert u schatten in den hemel....” En Hij voegde er bij:,, Want waar uw schat is, daar zal ook aw hart zijn. » (Matru. VI. v. 21, 22).” Sreurige waarheid! is het hart der meeste Christenen niet vooral, zoo al niet uitsluitend, aan de aarde en het aardsche, aan vergankelijke schatten gehecht? Hun hart is geheel op’ aarde, o Und der hätte, dat er hätte schätze, vakt missdig streven naar het vermeerderen van aardsche goederen: ik zeg misdig, want misdig wordt dat streven als zij er door belet wor- den, om hunne godsdienst-pligten te volbrengen, als ij strijdig met de liefde des naasten handelen, als zij er de voorschriften van den godsdienst aan opofferen, als zij er de voorschriften van den godsdienst aan opofferen, als zij er de voorschriften van de godsdienst aan het vermeerderen van aardsche goederen, als zij er niet slechts hunne eeuwige belangen, maar ook dergenen, welke God aan hunne zorg heeft toevertrouwd, die hunner kinderen en geheele nakomelingschap door in de waagschaal stellen, of er zorgeloos aan opofferen. Overwegt dit, gij allein, die van den vroegen morgen tot den laten avond, alle middelen aanwendt, om uw aardsch vermogen te vermeerderen, en aardsche schatten aan uwe kinderen na te laten; die met angstige bezorgd- heid voor hunne ligchamelijke gezondheid waakt, en alles veil hebt, om hen beschaafde manieren, bevallige kundigheden en alles, wat zij ter bevordering hunner-tijdelijke belangen noodig hebben, te doen verkrijgen, maar die het met een onverschillig oog beschouwt, of zij een heil- zaam, godsdienstig, echt Christelijksonderwijs ontvangen, door leermeesters, die hunne jeugdig2 harten, smaak doen vinden in de lessen van het Evangelie en er hunne zeden naar vormen; dan of hen de noodlottige beginselen van twijfelarij, onverschilligheid en ongeloof worden ingeprent, door meesters, die zelven den weg der waarheid niet kennende, ook niet in staat zijn, om dien aan anderen te wijzen! En handelen niet werkelijk op die wijze, alle Neder- landsche Catholijken, die, (hoewel sommigen, wij weten het,  niet in uwe keuze; want men moet God meer dan de menschen, meer dan het gouvernement gehörzamen! En gij zoudt dien aan- gaande niet aarzelen, als ww schat, en dus ook ww hart in den hemel ware! er eg ae Voor Catholijk, die gelof hebben, ‘voor welke het ceuwige welzijn hunner kinderen grootere waarde heeft, dan hun tijdelijk welzijn, valt hier niet te aarzelen: ze zijn verpligt, om aan hunne kinderen een Christelijk.en Catholijk onderwijs te geven of te doen gevens en het gouvernement heeft geenerlei wettig regt, om hen zulks te verhinderen, De grondwet zegt dienaangaande art. 226: “Let openbaar onderwis is een aanhoudend voorwerp yan de zorg der regering....” Het is inderdaad onbegrijpelijk, hoe men die woorden tot het toelaten van een alleen heerschend monopolie-stelsel heft kunnen plöijen; hoe, men bij het ontbreken van wetten tot regeling van het onderwijs, alles, gedurende vijf en twintig jaren Heeft laten gelden, wat louter door koninklijke besluiten ingevoerd en in stand gehouden is! — Inderdaad, ‘hier. kan geene kwestie zijn van verzet tegen bestaande wetten, maar enkel van reclamatien tegen misbruiken, tegen het uitoefenen van een absolut gezag, dat strijdig met de grondwet is en waartegen een volksvertegenwoordig, die regtretreeks door het yolk verzet. Intusschen kunnen in eenen constitutionelen staat, -koninklijke besluiten, die niet op eene wet gegrond zijn; noch de uitvoering einer wet bevelen, nimmer kracht van wet hebben; wat nog onlangs door de uitspraak van hooge geregtshof in de zaak van den heer Noman 1*, in hoogstgewijsde, is bevestigd. Het wezen van cenen constitutionellen staat is de za-menwerking en het tegen elkander opwegen van het monarchaal, het aristocratisch en het democratisch principe. Het laatste ontbreekt bij ons geheel; en er bestaat bij geenerlei evenwigt tusschen de onderscheidene magter en van daar dat gebrekkig gebouw onder staats dat ondanks het oplappen, onlangs door de dub! Kamer goedgekeurd en welligt juist daarde spoediger dan men denkt instorten zal. — tout onderwerp terugkeeren, Men aie de uitspraak door schier alle dagbladen me aan God, aan zich zelven, aan hunne kinderen en -nakomelingen en aan het vaderland schuldig, om alle legale middelen te bezigen, tot het doen gelden en eerbiedigen hunner vaderregten: en daar de ondervinding heeft geleerd, dat daartoe geen ander middel bestaat, dan cene verandering in onze staat-huishouding, zijn ze verpligt, om de volledige godsdienst-vrijheid, waarmede de vrijheid van onderwijs zoo naauw verbonden is. En die zijzoo lang te vergeefsch hebben gereclameerd en zelfs afgesmeekt, niet langer te scheiden, van hunne burgerlijke en politicke regten, maar zoowel het een als het ander, door bedaarde zamenwerking met allen die waarlijk constitutionele instellingen verlangen, met kalinte, maar standvastigheid te verwerven. Catholijke Nederlanders! Hebt gij met aandacht den brief uit Lrées/and in ons vorig nummer gelezen? Begtijgt gij nog niet waar het het heen moet, wat men van uwe kinderen maken wil....? Leest den encyclieken brief, dien wij in dit nummer vertaald mededeelen; ziet, hoe de heilige Vader zekere scholen betreurt 3 en wij hebben schier geene andere! Ziet hoe het Eerbiedwaardig O,perhoofd der geheele Kerk, onuitputtelijk is in den lof van Catholijke associatien, zoo om zich tot de verspreiding van goede bocken, als tot het wederleggen van lasteringen tegen de Kerk té vereenigen en soortgelijke.... en hoe lang hebben: wij u daartoe niet te vergeefs opgewekt, om dat er eene tegenwerking bestand, die betreurenswaardig is, doch die wij hopen, dat tegen de Apostolische Stem van Grecorius XVI niet zal bestand zijn..., Ziet hoe hij vooral tot deelneming opwekt aan de allervoortreffelijkste associatie tot yoortplanting des gelöst in 1822 te Lyon opgerigt, en hoe vele vruchten hij daarvan verwacht. — Wij zullen in een opzettelijk art Likely op dat Belangrijk document terug komen. HET ENGELSCH GOUVERNEMENT EN DE ENGELSCHE NATIE. Het vervoudig verbond, inzonderheid de alliantie met Rusland, door lord PaLMEERSTON, ondanks de vertogen van Frankrijk, doorgedreven, vindt bij het Engelsche volk eene zoo algemeene oppositie, dat de verschillende staatkundige partijen heure bijzondere gevoelens ter zijde stellende, zich vereenigen, om hunne symphatie voor een alliantie met Frankryk en hun afkeer van een verbond met Rusland, openlijk aan den dag te leggen. In de meeste groote Engelsche steden zijn, te dien einde, meetings gehouden, in welke men besloten heeft, om deputatien naar Paris te zenden, ten einde het Fransche gouverne- ment met de publieke opinie der Engelsche natie bekend. Te maken. - Men het willen de vorkommen, als waren dic meetings schlich vergaderingen van het schuldige chartisten; maar het tegendeel is waar: die meetings bestan uit — Anhänger der verschillende partijen. Dies blijkt ondgr an- dere uit de deputatie van New-Castle, wier leden, door een zonderling toeval tot de verschillende partijen behoorende van het graafschap, behoorende tot de tory-partij; Arrwoop, een der hoofden van de radicale partij; Gray, behoort tot de partij der chartisten en Ross vAN BLADENSBURG, zoon van den opper-generaal, die in den tweeden Amerikaanschen oorlog kommandererde, behoort tot de partij der whigs. Overigens hebben al die mannen besloten, om af te zien van het land hebben verzwähnten tot een werktuig gemacht, waarvan Rws/and zich thans tegen Frankrik bedient. Er heeft zich dus in Engeland eene opositie uit de vier onderscheidene partijen beste Aande, gevormd, waar-tegen lord Palmerston waarschijnlijk niet zal bestand zijn_als het parlement vergadert, wat hij ook niet altoos zal kunnen verschuiven. Hij is blijkbaar in de strikken van Rusland verward; en daar Rusland zijne ontwerpen niet zal laten varen, zou de val van lord PALMERSTON ontwerpen niet zal laten varen, zou de val van lord PALMERSTON ontwerpen eene nieuwe allantie tegen Rws/and ten-gevolge hebben. Wat eene oorlogs-verklaring van Frankriyk in deze oogenblikken zou te weeg brengen, laat zich met geene mogelijkheid berekenen. NIEUWE AANSLAG OP HET LEVEN VAN ° LOUIS PHILIPPE. Voor de zesde maal heeft een moordenaar eenen aanslag op het leven van den koning der Franschen gedaan. Voor de zesde maal is de aanslag mislukt! Eene zoo vaak her- haalde en zoo vaak mislukt poging tot koningsmoord is in de geschiedenis zonder voorbeeld. Dit feit wijst aan den eenen kant, het onvermogen der wetten en strafbepalin- gen, om de snoodste gruwelen te beletten, wat alleen de invloed van den godsdienst vermag: en aan den anderen kant eene merkwaardige, voorbeeldelooze bescherming van.den koning der Franschen, door de alles besturende voorzie- nigheid. Heilzaam waren de indrukken dier zigtbare bescherming, bij vroegere gelegenheden, op het hart van Louis PuiLippe, die zich, bij den aanvang van zijne regering weinig over den godsdienst scheen te bekommeren, maar meer en meer overtuigd werd, dat de maatschappij zonder godsdienst niet bestaan kan, en tevens. dat de godsdienst om eenen wezenlijken, heilzamen en krachtigen invloed op de bevolkingen uit te oefenen, vrij mo et wezen. Daarom ziele de vorst, in zijn merkwaardig antwoord op de aanspraak, door Monsigneur Arre, thans Aartsbisschop van Parys : » Moge uwe heilige bediening ontdaan yan de kluisters, die haar al te lang belemmerd hebben in alle harten de principes, de moraal en de vertroostingen yan den gods- dienst doordringen. — Gy weet, had de koning reeds sezeod, wat ik gedaan heb, om haar (de geestelijkheid) het yrige en yreedzame genot, van al hare regten te waat- borgen 1).°. ee aeaerge PEP Me 1) Zie ons blad yan 23 Mei ll. bl. 170, Ziedaar ailes, wat de Catholijke Godsdienst behoeft , doch wat hem schier overal geweigerd wordt, die wei- gering is een verzet tegen God, die aan de Kerk de vol- ledigste vrijheid schonk. De vorst , derhalve , die de boeijen’ slaakt, welke haar te lang gekluisterd hadden handelt naar den wil van God: en het kan niemand, die geloof heeft, bevreemden, dat zulk een vorst een zigtbaar voor- werp is eener seheel bijzondere zorg der Voorzienigheid. Moge deze nieuwe mislukking van den wel overlegden koningsmoord, dit vernieuwd bewijs cener blijkbare be- scherming van dén persoon des Franschen konings, door de onzigtbare , maar alles besturende hand der Voorzienig- heid, op nieuw den heilzaamsten indruk bij vorst en volk te weeg brengen, en de gelukkige gevolgen van vroegere indrukken voltooijen ! DE EERSTE TROONREDE VAN WILLEM IL De troonredenen, het werk van den eenen of anderen minister, zijn schier altoos en overal, op denzelfden leest geschoeid en behelzen dan ook zelden iets stelligs of be- iangrijks : gemeende of niet gemeende betuigingen van vriend sclap der andere mogendheden; ¢ eeslotene of te sluitene handels-tractaten ; eene zoo veel mogelijk bemoedigende schets van den toestand. des lands, en eene voorloopige kennisgeving van de wetsontwerpen, die voorgedragen zullen worden. Behalte hegene, wat de koning hier als zoon te zeggen had, is dan 'ook deze troonrede in den gewoonen vorm gegoten. Zij, die verwacht hadden, dat Witten II bij deze gelegenheid aan de opositie hoop zou hebben gegen van hare billijke wenschen te zien bevredigd, zullen zich teleurgesteld zien. Trouwens wij hebben, nooit in die gedachte gedachte gedacht: van de nog altoos aanblijvende ministers was zoo iets niet te denken....! Het cenige waarop in de troonrede hoop is gegeven, is: bezuinging.... maar hoe vaak hebben de ministers die bezuiniging reeds beloofd; en zonder dezelve zijn onze finantien nooit in beter staat te brengen. Z Voorts geen enkel woord van godsdienst-vrijheid of vrijheid van onderwijs! Wel spreekt Z. M. van verbetering in het onderwijs; maar de beste verbetering is betamelijke vrijheid. - De natie is reeds vooraf verwittigd, dat zij weder opcenten zal moeten betalen.... nu dit zal zij weder bereidvaardig doen; maar zij zal daarbij blijven g evoelen dat zij eene oebrekkige, ondoelmatig opgelapte grondwet, zonder wezenlijke waarborgen ; wat duur betaalt! ‘ ‘ - WE ‘ _DE GOUVERNEUR VAN NOORD- BRABAND. Ook de gouverneur van Noord-Brabant schijeldprch tien te hebben, die het ongrondwettig medestemmen in de vergadering der Provinciale Staten, waarvan hij geen grootste dankbaarheid kan lid is, veroorloven; ten minste die gouverneur heeft bij de jongste benoeming van Jeden tot de Tweede Kamer medegestemd! Eene kennisgeving dienaangaande, is blijkbaar dooreen der staatsleden” opgesteld en een gedrukt exemplar aan al de leden der Tweede Kamer gezonden; terwijl de Noord- Brabander van Dingsdag 20° October, dat energieke stuk geheel mededeelt, waarvan het slot is: De opgegeven daadzaken zijn van eene algemeene be- kendheid, kunnen door de afgevaardigden uit Noord- A Brabander meer bijzonder worden bevestigd » en zullen », 00k door de herkozene leden, aan wier “kieschheid en », weldenkendheid de steller bij deze volgaarne hulde doet, » Ook geenszins worden tegengesproken.”  Staten-Gencral is gisteren ingezonden de nayolgende NOTA, en wel gedrukt, voor ieder lid der Kamer een exemplar; — dit stuk moet effect doen, of het is met alle erondwettig gezond verstand in Nederland gezond. Plaatsgebrek belet ons de nota zelve over te nemen., doch wij willen nog mededeckelen wat de Noord-Brabander er op volgen laat: oy re Most de Tweede Kamer der Statem Genceaal de ge- 9 loofbrieven goedkeuren van de vyfen twintig door de », Kroon, en van de zwee door medestemming der provin- » ciale gouverneuts, ongrondwettelijk benoemde leden. — Lies dan toe > en ‘hhoedt u voor schade en —— th - NOTA, der WelEdele Redactie der Catholiihe. Nin. Tandsche Stemmen ingezonden, na de lexing yan te prospectus yan het werkje, getiteld: Postorale Geneeskunde > door Dr. A. M. VERING, omew. door een’ praktiserend Med. ey’ J. T. Sommer. Reeds op het einde van 1837 werd mij Veen NG’S dicina Pastoralis ter hand gesteld door den Hoogwaardigen Aartspriester, die ¢ door de voortre waarop hij het Utrechtsche district bestuurt en ee ae zijne zoo veelvuldige heilrijke bemoeijenissen vo or het welzijn der Hollandsche missit genoegzaam ee hoezeer Z. H. Ew. steeds bedacht is op alles wat den luister van het Huis des Heeren zoude kunnen doen toenemen. a, Z. H. Ew. gaf mij met zijne in zoo uitstekende eigene welwillendheid te kennen, dat het Z. H.E onangenaam zoude zijn, indien ik over deze gevoelen voordroeg, tel Ten einde dus aan dit voor mij zoo zeer v te voldoen, sloeg ik handen aan het welezing van V’s werk. Het kon mij, die toen reeds het heel bijzondere wij Zu, aan welk Shane Aarlapsioncrs C1 evenzeer *smans diepe en veel omvattende kennis als zijn scherpzinnig oordecl mogt bewonderen, het kon mij dus geene verwondering baren, dat ik uit den mond van dezen 200 hoog geplaatsten niet-seneeskundige vernam, dat ook Z. H. Ew. de Medicina “Pastoralis ‘als hoogst nuttig, maar VERING tot derzelver aanleering als hoogst onge- schikt voor den Priesterstand achtte. Z. H. Ew. verklaarde mij echter, dat V. nog de minst slechte was, dat men den student kon geven en gaf mij een door mij geheel onverdiend blijk van zijn vertrouwen in mijn’ goeden wil, door mij aan te raden van eens te beproeven, iets te leveren volgens die ideen, welke ik in der tijd aan Z. H. Ew. als mijne wijze van zien voor- droeg. Beiden waren wij het daarin eens, dat dusdanig werk alleen in de Latijnsche taal zou. mogen geschreyen worden. Dan ter zaak geschreden zag ik spoedig, dat ik de bij dusdanig werk gestelde zwarigheden en hinderpalen te reot veelvuldig en moeijelijk kon noemen, zoude toch dusdanig werk aan het doel beantwoorden » zoude het op den toets aan godgeleerden en geneeskundigen voldoen, dan ook moest het een werk zijn, waartoe zoo veel tijd vereischt wordt, dat ik, die trouwens door veelvuldige en zwaarwigtige bezigheden als overladen: ben, bepalen, waarop ik hetzelve in het lichtzal kunnen geven. En het is dus ju ist, dewijl ik met het verzamelen van bouwstoffen voor de uitgave eener Medecina Pastoralis bezig ben, dat ik met dezen tak van menschelijke kennis, welke onder de toegepaste wetenschappen niet den laatsten rang bekleedt, welligt meer dan eenig ander bekleedt, welligt meer dan eenig ander bekleedt, in die zoo geacht tijdschrift eenige bedenkingen aan te voeren: Li “Tegen de keuze van het te vertalen werk, Tegen: de keuze van eene vertaling in onze taal. Oren geloove echter niet, dat wij thans reeds in bijzon- derheden willen treden of zijne pemelaate punten, zoo in zaak als vorin aangeven. De aangekondigde vertaling eth zal naar luid-der pro- spectus, eene verbeterde, eene vermeerderde vertaling zijn, wij behouden ons dus nog het regt voor, om over dezelve later ons gevoelen het publiek mede te deelen, Wij willen echter in deze zaak aan alle onze oordeelvellingen geene andere waarde gehecht hebben, dan die van bijzondere zienswijzen, tot welker verwerving wij zelven steeds ge- reed zullen zijn, wannecr men ons van onwaarschijnlijk- heid zal overtuigen. Wij willen ons thans bepalen bij het ep even van cenige algemeene punten, ten einde deredenen en, waarom ons het te vertalen werk evenzeer mis- fae als de veitaling: Er bestaat in ons “land eene behoefte aan kennis der pastorale genceskunde, deze behoefte wordt te zeer door hen gevoeld, die reeds met de noodzakelijkste notién dezer wetenschap bekend zijn, dan dat wij daarop zouden wil- len di ukken. Maar om nu te gelooven, dat de vertaling van ’s handboek, deze bestaande leemte zoude aanvullen, ” rraad t, dat men zich bij de vraag: hoe zal men in deze pede voorzien? Niet yoor oogen gehouden heeft, thans nog den dag niet duit: De pastorale geneeskunde staat bij ons op een punt waar het gebruik van een handboek nog veel meer nadeel dan voordeel kan aanbrengen. Er is geene wetenschap welke meer mondeling onderrigt vereischt, dan juist deze. Mondeling onderwijs, en dit door geneeskundigen gegeven, kan thans alleen van nut zijn. Wat toch zal zonder dat dit vooraf gegaan zij, dusdanig handboek voor den der geneeskunde geheel vreemden eodgeleerden zijn. Welke moeite men zich geve, men zal dik werf niet of verkeerd verstaan worden; men zal dus tot afkeer of tot misachting van deze wetenschap kunnen opwekken. En dus moest voor ons een geschikt werk zijn, het voor ons een geschikt werk zijn, het voor ons een geschikt werk, die, zal deze tak met vrucht aan onze seminarién eelcerd worden, alleen de geschikte personen zijn, om de lessen over deze wetenschap voor te dragen. Dusdanig werk ware dan later van groot belang, om het gchoorde te doen herinneren en steeds bij voor-komende gelegenheden » met vrucht te ‘kunnen worden geraadpleesd. Zoo lang deze weg in ons ideal niet betreden wordt, zal de kennis der pastorale geneeskunde bij den oestelijken stand onvolledig zijn. V. is om tot dusdanigen leidraad te strekken ongeschikt, de keuze om dit werk te vertalen 3 noemen wij “dus niet zeer gelukkig. Ook uit een ander oogpunt is VERING ongenoegzaam. Wat toch antwoordt hij aan den hem raadplegenden Priester, wiens beslissing men vraagt over het al of niet oorbaar gebrüik van het magnetismus? En zocht gij regelen of nasporingen over het mysticismus? over de mystiek vindt men bij Verne niets. Men heeft dus nog in het jaar Onzes Heeren achtien honderd en veertig eene Medicina Pastoralis eene Hollandsche vertaling waardig gegend, waarin gij te vergeefs zoekt naar de hoofdstukken, » in welke men over het 1 ingaan tn een hooger leyen had moeten handelen. Gij zielbestierders zult over dit punt, hetwelk hier te huis. hoort, echter'niets vinden. Bij dusdanige ongeschiktheid voor onzen geestelijken stand, bij zoo groote gebreken wordt er meer dan een gewone omwerking, meer dan ge- wone verbeteringen vereischt ; en hadde de vert. ons deze willen schenken, dan zoude het geene vertaling maar een den schrijver eigenwerk genoemd moeten worden. Dat ons echter dusdanig werk niet te wachten staat schijnt het ons ge- noegzaam te blijken uit den boven reeds genoemden pro- epee s- En, dit is onze tweede aanmerking, eene Medicina Pastoralis in onze landtaal te vertolken i is een diep ongelukkig denkbeld, want voor wien zal deze vertaling nuttig zijn? Den Priester immers niet en den leek? menige “leek zal cene pastorale geneeskiinde wit nicuwsaicrigheid lezende daarin WELLIGT DEN DOOD ZIJNER ZIEL VINDEN. Zal cene Medi- cina Pastoralis goed zijn dan moet dezelve over zaken hande- len, met welke men zich nooit uit bloote nieuwsgierigheid mag bezig houden en welke men als geheimen der natur in deftige ta Al en noort voor oningewijden mogen behandeligend worden. ‘Daar de vertaler hierop niet schijnt bedacht geweest te zijn en daar wij uit de aankondiging als na vertaling > of de verschijning dezer vertaling als spoedig zullende volgen — 352 — vreezen, dat het werk zelve bij geestelijken goedkeuring mongt gevonden hebben; gelöt ik niet te mogen zwijgen maar bij deze gelegenheid met alle een elk verschuldigde eerbiedige gevoelens te mogen toeroepen: dat men toezie eer dus- danige vertaling in het licht verschijne. Dat het mij zelven, niet dan hoogst onangenaam zijn kan dusdanige toonen te moeten doen hooren zal hij ge- reedelijk beseffen, die slechts eenigzins met de zware op mijne schouders rustende lasten bekend is, daar ik voor zeker mij had kunnen. verheugen, wanneer anderen mij, door op eene behoorlijke wijze in deze in ons vaderland bestaande Ieemte te voorzien, van het vervullen eener eenmaal gedane belofte ontslagen hadden;~maar nu men een voor ons ongeschikt werk op eene voor de zeden hoogst gevaarlijke wijze tracht te verspreiden en het gebrek met eene dwaling wil bedekken, kon’ en vermogt ik niet te zwijgen. Verre van den H. Ew. Aartspriester van wien ik in den aanhef yan deze nota gesproken het verwijderd, is de eenmaal door Z. H..Ew. mij aanbevolen taak nog steeds en om het gewigt der zaak en bovenal om den raadgever dierbaar en aangenaam. En alhoewel in drukkere werk- kring geplaatst, zal mijn steeds voor Z. Ew. dankbaar Kloppend hart mij aan deze alhoewel in zich hoogstmoei-jelijke, echter om Z. Ew. nu dierbare last gedenken; en welligt doe ik nog inyden loop van het volgende jaar een’ ersten fasciculus verschijnen, waarin ik de prolegomena tot de Medicina Pastoralis op eene zoodanige wijze zal voordragen, dat daaruit genoegzaam zal blijken,, op welke wijze ik zal vermeenen de Med. Pastor. te mocten behandelen. En dan ook zal het mij hoogst welkom zijn wanneer ik op gelijke wijze als ik deze mijne aanmerkingen op de prospectus van VeriNG’s vertaling mededeel, de boordeelingen van anderen zal mogen vernemen. Tilburg, 7 October 1840. Dr. Barninc. Wij gelooven wat door allen, te allen tijde en op alle plaatsen,.is geleerd geworden. __ Sr, Vincentivs van Linins, in de [Ve ecuw, Dit uitmuntende werkje, dat dezer dagen, als tweede aflevering van de Niewwe Uitspannings-Lectuur in het licht verschenen en aan het bureau van de Catholijke Nederland- sche Stemmen, op aanvrage , afzonderlijk te bekomen is , behelst de bekeerings-geschiedenis van een voornaam protes- tantsch heer, die onlangs te Parijs heeft plaats gehad. Deze regtschapene protestant, was, even als zoo vele duizen- den, onzer ter goeder trouw dwalende broeders, met menigvuldige vooroordeelen, tegen de Catholijke Kerk voor- - r eene vo GRAVE, tex Borxor ingenomen ; inzonderheid was de menigte van mieuwigheden van menschelijke vinding, die men der Catholijke Kerk zoo ten onregte en ondanks duizenden van bondige weder- leggingen , nog immer blijft ten laste leegen een onoverko- melijke hinderpaal voor onzen waarheidzoekenden protes- tant. Te midden van zijnen worstelstrijd en besluiteloosheid gaf hij aan de ingeving der goddelijke genade gehoor en hij wendde zich aan eenen van godsdienst-ijver blakenden Pries- ter der hoofdstad, die in eenen liefde ademenden en wel- sprekenden brief, de Catholijke Kerk op de bondigste en overtuigendste wijze, zuiverde van den honenden blaam die steeds door hare verdoolde kinderen op hunne moeder is geworpen geworden, namelijk, dat zij menschelijke nicuwigheden heeft ingevoerd. De geleerde Priester behan- delt- in het kort de voornaamste punten onzer Kerkleer en gebruiken en staaft dezelve door de Schriftuur en door de overlevering uit de vier eerste eeuwen der Kerk, waarbij hij telkens toepasselijke texten uit de Schriftuur en uit de ge- schriften der heilige Kerkvaders aanyoert. — Door Ft lezen van dien brief werd in het gemoed van onzen waar- heidzoekenden protestant alle twijfeling en besluiteloosheid uit den weg geruimd en maakte plaats voor de opregte erkenning en omhelzing van de alleen ware leer der Catho- lijke Kerk , buiten welke geene zaligheid is. — Opdat ook andere ter goeder trouw dwalende protestanten hun nut met zijne Beweeggronden tot de omhelzing van het ware Christendom zouden kunnen doen, besloot hij om dezelye in druk uit te geven, hopende dat alle waarheidzoekenden het spoor mogen volgen, dat hij hen gebaand heeft en a i de onfeilbare, Catholijke en Apostolische Kerk geleidt. i a VERHAAL | MIJNER BEKEERING TOT HET CATHOLIJK al poor Miss Louisa Cannine-Srencer. Po Naar de oorspronkelijke uitgave vertaald door J. — A,3460. . - Afzonderlijke Exemplaten ad 60 Cents. : ; 5) Bat Ree ee vey. ‘ aL - ee: tidtt five, = ietepace! van J, WITZ. Pe hc es ee ia a s : Nummer 44. RRR ULAR URAREURRAD ULAR DERUER UU RUDUNEAUU009 000000000002 00000008 UE 31 OcToBER 1840. me CATHOLIJKE NEDERLANDSCHE STEMMEN. ~ OVER ~ - 4 ‘ Godsdienst, Staat-, Geschied- en Letterkunde. Als Jesvs dit gexegd had, hebbende de oogen ten Hemel opgeheven, zeide Hij: ,. Vader bewaar hen, die Gy my gegeven hebt, in uwen naam; opdat xij ééw zijn gelijk wij. — ... Heilige oe En 1k bid niet alleen voor hen, maar ook voor degenen, die door hun woord in mij gelooven zul- len: opdat xij allen één zijn, gelyk Gi , Vader, in mij en ik inU: dat xij ook in ons mogen één zijn, opdat de wereld geloove , dat Gy mij gezonden hebt. En ik heb hun de heerlijkheid gegeven, die Gij mij gegeven hebt: opdat xij zouden één zijn, gelijk wij ook één zijn. Ik in hen en Gij in my , opdat xij volkomen één zijn: en dat de wereld wete, dat Gij mij gezonden hebt. Joann. XVII. “Her pureav yan pe CATHOLISKE NEDERL. STEMMEN , 1s rs GRAVE, (Becetsnensrnaar, B. No. 28). Op dit blad, ’t welk alle Zaturdagen met een Nummer wordt vervolgd, kan worden ingetekend aan alle Postkantoren en bij de yoorname ste Boekverkoopers in het Rijk. Hetzelve wordt met den post verzonden voor den prijs van $8.50 in het jaar; bet half jaar of kwartal, naar evenredigheid; zullende de betaling bij kwartalen moeten geschieden. Alle abonnementen kun-nen worden opgegeven aan het Postkantoor te Grave; geene andere dan gefrankeerde stukken en brieven sullen door de Redactie worden aangenomen. — Aankondigingen worden tegen betaling van 15 centen den regel geplaatst, behalven de 35 centen zegelregt. - Voor Belgié kan men abonneren aan het Postkantoor te Antwerpen. Een koning heeft altitud, al is het op eene negatieve wijze, eenen grooten invoed op zijnen tijd; invoed, die hem tot een historiesch persoon maakt, en die, niet beslissend beoordeeld kunnende worden, dan door de late vruchten die hij aan den grooten boom der maatschappij doet rijpen, nog veel meer, dan vrees vooroordeel of onwetend- heid aangaande de eigenlijke toedragt der zaken, de tijd- genooten moet terughouden van een onherroepelijk oordecl over hem te vellen. Dat dit allen lof en blaam en dus alle beoordeeling niet uitsluit, verstaat zich van zelve. Even min is het te verwachten, dat in een’ tijd, waarin allen over alles moeten spreken, men het euvel duide, dat wij, die in de geheimen der politick niet zijn ingewijd, ons iets dergelijks aangaande Louis-Puriippe vermeten. Die het mogten doep, want wie schrijft moet op alles bereid zijn, verzocken wij te bedenken, dat ook zulk een standpunt | als dat van den schrijver van dit artikel zijne eigene waarde heft ; het Oog daar minder door eigenbelang bestierd, door zonderheden afgetrokken, door nabijheid overschitterd wordt en uit zijnen afstand de groote gevolgen en gebeurtenissen, die het in allen geval aanschouwt, gemakkelijker kan omyatten. Is ook dit nict genoeg welnu, wij vermeten sns geen oordeel: wij zullen slechts eenige bemeraanbieden over cen oordeel, dat men reeds over Hij is de Napo Leon des vredes. Klaarblijkelijk wil dit zeggen, dat even als NAPOLEON van den hartstogt en de volksbeweging, door vroegere oorzaken verwekt, gebruik maakte, om den oorlog te voeren, zoo Louis-PHILIPPE van de bestaande neigingen en omstandigheden gebruik maakt, ten einde dien vrede te bevestigen, naar welks behoud zij streven. Is dan nu alles waarlijk op vrede uit 2 Hoeveel antwoorden zal men hierop geven! die echter wel hier op zullen neerkomen, ~dat men het status guo wil bewaren. Louis-PuiLipreE is dus, bij uitkomst, de Napo- LEON van het status quo? uitdrukking zoo zonderling, dat zij uitlegging noodig heeft. Warden is het Louis-Philippe mogelijk geweest dat- gen, wat men thans vrede noemt, te doen blijven be- staan? Men heeft gezegd, dat de volken, en voornamelijk de Fransche burgerij, door zoo vele proeven, om eene gouden eceuw te doen geboren worden, voor Jlangen tijd is afgemat en verschriftt tegen oorlog cn omwenteling op- ziet. Deze rede heeft haar gewigt en het is in het algemeen waar, dat men uit eenen toestand, waarin men door vele inspanning geraakt is, nict ecr poogt te treden, voor dat men de voordeelen, die hij aanbiedt, heeft genoten. De beurslieden voeren eene andere reden aan en roepen:,, Zij hebben geen geld!?? Het valt moeijelijk aan deze te doen -begrijpen, dat de mensch, die redelijk, en wat nog meer zegt, godsdienstig is, door geen blind factum en althans - - 34 — door geen geld gerend wordt, waar een begrip alleen beginsel van uitlegging zijn kan. Intusschenisjuist daarom die treurige uitroep bewijs van diepe bedorven - - Held der maatschappij en doet ons het beständige aan den invoed eener groote dwaling toeschrijven, aan dien der valsche wijsbegeerte. Deze, schoon zij weder andere oorzaken heeft, is cene reden, die de omstandigheden genoegzaam uitleggen. Deze wissen het volk voor geboren souverein, ut, en voerde niet alleen door Joseph II, de conscriptie in, wijl het volk oyera/alles doen moest, maar bragt de kostbaarste staatsregelingen voort, verkocht de domeinen, wees aan het volk het bezit toe, waardoor bijzondere standen en inrigtingen van verschillenden aard zich zelonder hielden, men deed den grooten souverein, gelijk gevolgelijk was, ook alles betalen. Zij gaf aan de vor- sten, die haar uit ongodsdienstighcid en heerschzucht hul- digden, dat despotisch en kostbaar albeschik 5 de ontzet- tende legers, en de gelegenhcid om ten koste hunner onderdanen, nog meer docllooze schatverspillingen te doen. Zij haalde de corlogen over Ewropa, die op ziel zelze reeds genoeg waren, om de staten met schulden te overladen ; zij, met cen woord, is uitlegging van het zeggen, dat bij gebrek aan geld de vorsten geen oorlog ondernemen, Het systeem van credict, ingevolge deze beginselen meer en meer misbruikt, verbond meer den billijk was, of liever warde, ‘de belangen der bijzondere burgers met het staatsbelang, ja met het groot belang van Ewropa, en zoo ver is het langs dezen wees en van de ecnzame weduwe van de luimen eens heidenschen dwingelands afhangen. Is het te verwonderen, dat icder, op eene onnatuurlijke wijze in de politick gewikkeld, naar het behoud des vredes verlangt en wie het kan denzelven poogt te verlengen? Het lag in.dezclfde wijsbegeerte, dat niet een of ander volk, dat daartoe van nature roeping had, maar alle volken handeldrijven, fabricken hebben, industriecl” zijn moesten ; naar dit doel werden dan alle krachten der maat- sch. Appetite gewenden en op alle wijzen dezen geest gekweekt en bevorderd; de orde zelle die de natur, als overal, ok hier invoert, werd miskend en opgeheven, wijl zij slechts op den duur nuttig is en niet door odgenblikkelijke voordeelen verblinde. Hoevele ondernemingen dan, hoeveleactién, hoeveleactién, hoeveleactién, hoeveleactién, schoon zij ook al dien naatr niet dragen; er bestaat een goudpapieren kroon op het hoofd; deze helpt den vrede bewaren, door de vrees, die men met reden koestert, dat een enkele kruidvonk dezen koning met al zijne rijkdommen kan in asch leggen. 