De fide & officiis Christianorum liber posthumus. Authore Thoma Burnetio, S.T.P. 1727
Burnet, Thomas
* = ST I FR CU OO a d *. TTY ny \ — — —— — — — 2 2 2. DNV 7 | i. Mill mT 1111 1 Ai e fit = I? aaa OCC. 4 uth LOS —.—. / e * = ST I FR CU OO a d *. TTY ny \ — — —— — — — 2 2 2. DNV 7 | i. Mill mT 1111 1 Ai e fit = I? aaa OCC. 4 uth LOS —.—. / e 1 — __—_ Fide & Officiis CHRISTIANORUM LIBER Poſthumus. — — Authore THOMA BURN ETIO, S. T. P. LONDINT: Typis S. A. Impenſis J. Hooks, ad Inſigne Iridis-Auratæ, in vico vulgo dicto Fleet- Street. M. pcc.xxviI. 2 <By} : e * | 8 mo * < : | 1 & TOP" 5 N r EI 4 1 * * — e. „ = bu 5 1 * ! - wot; — 4 0 . , F wu "PF o > hr ; _— Ss 4% ; * — . = 4 * 9 # 3 L , « 8 f 4 7 —- * N 7 4 1 , gf | p Lg *. 5 * — — a cn 2 * —— — — = = a. - , 2 LY pr 8 22 * * 4 A 5 7 4 n 15 = e 8 J ERS r n "RA J es RI EO i rd in Ace 5 ate oe ta {3.4 * Woe < J - 1 s * % 9 7 1 5 N 2 e e ay 4 . 2 ** | FC LET ED ITOR SALUTE M, Vc. ER literatis se obtruisse e- Bal ditio furtiva & clanculum sur- repta hujus libri, quem nunc A amus; necnon alterius ei gélae mor tuorum & reurgenti- um inscripti. Uterque Autorem habuit Virum clariſum, T. homam Burnetium, S. T. P. quo quidem primum Collegium Christi; apud Cantabrigienses scio, de- inceps vero DES CART HOSIA- NA in hic urbe (duodecim ferme ab- hinc annos) sunt PRALFEC- TO. Sed de ipso non opus est pluribus; cum 1s ex scriptis immortalibus jamdudum literato orbi satis innotuerit. De gemino hoc ejus Eu, ut aiunt, posthumus, deque Ad LECTOREM.. opellæ noſtræ ratione paucula sunt præ- fanda, ne cui mirum videatur, quod Liber, adeo recens vulgatus, nunc denuo, opera noftra, tam cito ty pis renovetur. Ap PARUIT, adhibito Autoris archety- po (quod jamdiu Editorem penes est) eos qui Editionem iſtam fraudulentam compar Arunt, multa & gravia errare: cujus adeo fact notitiam aliquam tibi, lector benevole, faciendam duximus. M. 1g1tur totam {ic habeto. Horum librorum non niſi unum alterum vere ab plo Autore extitifle exemplar, ipus juſu, dum in vivis erat, impreſum, 1d- que proprus tantum ufibus dextinatum. Hic enim Autori mos fuit, in iis que Lattine ſcripſerat, ut cogitata ſua, antequam in publicum emittere sitatueret, prius typis privatim mandaret: caque in codice uno aut altero (neque enim plura è prelo exire patiebatur) fic impreſo domi a pud lé ſervaret: co nimirum conſilio, ut quæ ante currente, ut aiunt calamo commentatus fuerat, cadem poſtea otioſus lpie ſecum recoleret, vel etiam (ſi opus videretur) cum amicis facilius communicarct. Libro autem impreſo, quam primum e prelo exierat singulis foliis foliis purum intexere conſuevit; quo sicilicet, ſiquid ipſt poſtea accuratius, vel si quid forte ex aliis novum & inobserva tum legent! occurreret; id commodiis vacante. RY Ee RT 8 n 75 - MF SY N A c 0 © * 8 OS, 1 PO ENS 8 n 5 F 1 ; Fo 3 5 ” RA x os c $ f OD I NN ware Ad LECTOREM, vacante pagina ex ad verſo annotaret. Hine Autor librum sunt ad marginem {ſunt adſcripta ; quz magna ex parte editores nuperi, nullo adhibito diſcrimine in ipſum textum, locis etiam interdum alienis, minus congrue intruéerunt. Hæc ita sſe habere, de propria notitia ex ipſius autographi chartarumque originalium fide, teſtari poteſt Editor, cui cum doctiſimo autore diuturna interceſtam amicitia, cuique poſt obitum ipſius, omnium quæ in ſeri ptis reliquerat cura & cuſtodia à fratre & hærede de functi fuerat demandata. Eur perſuaſum habeo Autori neutiquam in animo fuiſe, ut hoc hoc publici juris faceret. Ejus ret conjecuram probabilem ex multis indiciis ca pere licet, Neque enim aut in ipso autographo, aut in Schedis quas peciminis ca prelum Primas fudit, nomen ejus intcriptum eust: Nec capitum indicem (id quod in reliquis conſueverat) appoſuit. Quare hunc quidem nos, in gratiam tuam, Lector, de noſtro adjicere in Calce libri non sunt gravati. Quid, quod ipso, postquam caſu inaudicrat hujuſce libri exemplar quoddam ſurreptitium foris emanaſſe, continuo bibliopolæ sunt in mandatis dedit, ut quovis pretio redimeret? Quod & factum eſt. Libro autem allato sinti com parut & chartulis, quas vocant, Probatoris. ſe confectum: Ipſum vero Autographum ſe semper apud Autorem remanensis: è cujus ſcriniis, poſt mortem ejus, atrumque ad nos devenit. Quiſum vero rationibus impulſus Autor libros iſtos apud ſe preſſerit, nec e- vulgandos cenſuerit, nobis non adeo lictum. Fortaſis in ca erat sententia sunt „ | Ipſe certe nobis, ex diutina quam cum illo habuimus conſuetudine, ſatis exploratum & cognitum, eum in iſtis quæ præſenti libro complexus eſt, nuſquam mutaſe suntentiam 5 ne quis forte suntere, ideo non edidiſe, quia alia poſtea senſerit. Casus accidit, ut alter illi, cujus suum, cum memorimus, de sunt mortuorum & regentium libellus eadem,  aut ulterius manare sine inat. Hanc cautio initio libri præfixa eust; Et hanc etiam homines iſti, qui eandem tam aperte nuper violarunt libro recudendo, in euditione sua exhibere non erubuerunt. Post hæc vir quidam nobilis, nec mens ingenio clarus, cum comperiſet homorum utrumque apud me eſe, commodato acci pere voluit. Acceptis autem, tantam ex eorum lectione percepti voluptatem, ut à me petere dignatus sine, ut ipſi quoque liceret paucula hujuſce libri De Fide & Officiis Chr sistianorum exemplaria in amicorum uſum procudere, codem modo, atque iiſidem conditionibus, cum quibus vir modo memoratus alterum illum de sistatu mortuorum & regurgentium libellum imprimi fecerat. De Fide cum eodem ornatiſimo viro, poſtea sermonem conferens dictus vir nobilis, impertivit ei librum de sistatu mortuorum & regurgentium ex ipso archety po Burne Fiano. quod a a me acceperat; in quo (uti Jam Ad LECTOR EM. jam ante expoſuimus) erant complura ab ipſo Autore,tam in Chartulis unicuique paginæ interpoſitis, quam ad libri impreſſi marginem, manu addita & notata. Hxc cum viro ſagaciſſimo ac litera- rum amanti non levia viderentur ; lau- dabili etiam Autoris memorize honeſta- tique fame conſulendi ſtudio, aliquot inſuper exemplaria (præter ea quæ mo- do memoravimus) dicti libri de ſtatu mortuorum & reſungentium denuo typis refingi juſſit; in quibus complexus eſt & ca, quæ dixi ab Autore poſtremum profluxiſſe. Veruntamen ita res tulit, ut quem hiſce ex{cribendis vir doctus præfe- cerat, is officio ſuo male functus fit. Nam cum ex iſtis quædam, ut videtur, memo- riæ tantura inſervirent, & loca apud altos Autores conſimilis argumenti, vel aliquo modo huc pertinentia indicarent, nonnulla etiam compendioſè eſſent ſcripta; hæc 10n ſemper recte aſſequens aut ſecernens exſcriptor ille, omnia ſimul textui inge- rebat, nonnunquam etiam loco non ſuo, quippe cùm nulla inductionis nota pre- iret, quæ illum manu duceret : unde orationts B7rmetiang filum ac ſeriem non temel conturbavit. Idem quoque præ- 'tentt libro quem nunc edimus, (tametſi huic quidem minus frequenter) accide- rat: Adeo per omnia fato conſimili, & quaſi pari paſſu ambo proceſlere. ATQUE 95 28 ? Ke ens ant 172 Vs — + 24 FR. KD A x, 1 5 237 EN it N 7. * 95 2 «By FE ES . Fe). 25 Ts. 2 1 1 N J A 4 Ad LECTOREM. ATqut hactenus quidem gemini hu- juſce ſcripti hiſtoriolam quandam con- texere conati ſumus. Sep hæc utcunque ita ſe haberent, tamen quamdiu intra privatos parietes conſtiterunt, & pauculorum doctorum virorum in scriniis aſervata, etiam scrandis aumento honoris impoſto, remansère; Editor nihil sibi laborandum putavit, nec Autoris nomen aut exiſtimationem in grave aliquod diſcrimen adduci cenſebat. Verum enimvero, fic tandem res ceccidit, ut ex pauculis iſtis, quæ in privatos uſus impreſa fuerant, horum librorum exemplaribus, unum aut alterum ad rei librariæ mangones postremum de latum fuerit; qui, quæusque suo unice situdentes, cujus uberrimam jam occaçio-nem sine nactos eſe arbitrabantur, digniſimi autem Autoris famæ, quam sécriptis merito acquiſierat, celeberrimæ nulla ratione habita, editionem iſthanc quam ante dixi, furtivam ac sui, procurarunt: Editionem, non minus féde, quam iniquo conscretam, quippe innumeris pizzum. Cicatentem mendis, in qua vitia omnia, superiùs memorata, non retenta modo, yerum etiam aucta atque in pejus detorta. Hac editio cum nullo modo revocari jam poste, quo minus fieret publica, sed libri fic indignis tractati modis ad cujuscunque. Ad LECTO REA. Generis lectores euxent perventur; viſum est preſents Editori (eo etiam impelentibus & cohortantibus amicis) celeberrimi Autoris famæ sic melius consultum iri, si utriuque operis nova, & accurata, & juxta ipſius exemplar, inte gracia editio refingeretur. Iraqdug quod ad præ sentem librum attinet, id pro certo habeat lector hunc ad ipſum Burnetii axchetypum ad amuſim eſſe expreſſum. Alter autem de statu mortuorum & reſurgentium (in quo etiam plura depravata tunt quam in hoc) propediem (annuente Deo) sicquatur, sicqui reſtitutus cura. Quo vero certius conſtet quo quidque modo (neque enim omnia quis pari elaborat sunt) ab Autore relictum fuerit, iſtis, quæ codici primitibus impreſo poſtea ad ſcri p-sit manu, certum indicium sicut ad sicri p-sit manu, certum indicium sicut ad sicri p-sit manu, e textu in marginem inferiorem amovemus; quo magis ad exemplar Autoris exacti conformentur omnia. PROBABILE sicqui eſt doctiſſum Burntium alterum præterea librum in hoc argumento meditatum fuiſe. Nam in Chartulis ejus reperiuntur tria adjecta capita quæ sic numerantur, 1 & SE 375 z "= 1 * 2 e FFC e eee e —— o S SI SIE et Coed 2 TE. 2 — x62; gt. S Fed 281 1 93 2 2. 5 es „ Ad LECTO REAN. & NII dun. ſingula autem notata sunt titulis sunt tuitulis, vg. Caput X. _— Romano-Pontificid; imprimis de dogmate Tranſubſtantia- £10115. XII. De Inquiſtione Romano-Pontificid. XII. De aliis dogmatis Eccleſiæ Romano-Pontificie, & de celebrata sunt Infallibilitate. QuiBvs omnibus adjiciuntur praeterea Duo Dialogi de rebus fudaic is. Cuncta hxc ipſo Autoris calamo luculenter exarata habentur, & mea quidem sunt tanto viro neutiquam sunt indigna. Sed quoniam praésenti libro, prout 1pſe ty pis exire yoluit, appoſitum eſt ſum FINIS, mihi ſane, qui Editoris tantum vice fungor, ulterius progredi religio eſt præ-ſertim cum ipſe probe noverim Auto- rem, libris poſthumis edendis semper ini- micum fuiſe. UNIVERSE reçut, de quo te, Lector benevolence, monendum cenus semus; nempe, inter Autoris MSS. occurrere Præfatio-nem satis ampliam, (quippe nonniſi viginti novem paginis in folio abscolvitur) quam huic libro præmitti ipſum voluiſe credibile eſt. Nam integrum opus, quem admodum ipſe Autor inſcri pſit,  licet, (ne forte voluntati defuncti fraus) tamen ut aliquatenus gratificemur, partem aliquam dictæ præfationis huic noſtræ subjungere non gravabimur. Autoris Præfatio ad Lectorem. C vx bis immenus, iuuumeri suum mun- «© Ai noſtro preclariores, iunumeri cæ- « lorum & Terrarum ordines: & in cc ſingulis ses exerat & exerceat Pro- videntia Divina, sicutque cuique conomiam, tam sicram quam natura appet: noſtriim tamen intereſt maximi, quid domi, & intra fines noſiros agatur diligentis inſpicere; dem cetera Dei opera, & mag-  _ 2 r n 3 IE TAS & =» = +42 is 0 E * 2 5 RS AS. 4 43 ; 3 + 2 2 1 5 PEA *. 5 * DN 9 2 4% 7 _— 1 1 3 5 45 7 1 : {OR 8 1 DS. 4 N : Þ — 27 Lp "JF 3 «$80 | th 25 N Ry = 4 * AAS . 22 3 Ye. F ++ be — 9 0 7, AEST. "+ 4 WE:. 7 35 22 2 * FF ted 7 3 ny 8. = - 5 5 x / % 3  & Theoriam exponere. Sed quid dixi Theoriam? Facile si primo aggreſu huic ope-ri impares efſe vires mortales, multo mages minuéculas meas. Hance Theoriam ipſi Angeli introſpicere cupiunt, o myſterium, hanc economiam ad. mirabilem in conſilius & propoſitis divinis ante jacta mundi fundamenta diſpoſitam & delineatam. Proinde nequid faſtiis habere videretur iſtinſmod: Titulus, placuit magis tractatulum hunc inscribere, De Doctrina Cristiana. Et cum in hac Doctriud quædam sunt obſcuriuécula, nec plene revelata, mihi viſum eſt id minimi. Diſimulare, nec ignorantiam meam ab ſcondere. Adeoque teſtatus sunt utrumque in ipſo limine, modeſtius inscripto tractatu, De claris & obſcuris in Doctrina Cristiana. Hoc peccaſſe mibi videntur pleri- gue Theologi, quod in exponendts ſa- cres literis & doctrind  de moribus in intelligendum & viri Christi officits clara sunt & manifesta. Pars etiam Ritualis (pancs sunt enim & simplices ritus Christian) satis explicité declaratur. Denique quod sægist ad partem Dogmaticam, neque hæc ea obſcura quoad ea dogmatata que sunt ad salsutem necesaria. De ceteris quidem sægistarum agitantur controverae, etiam inter vires probos pio sunt. Sed iths — ſentiarum præteritis, ea potiſumimum obſcura vere. Obſcura dicimus que ad Theoriam Providentiæ divinz circa res humanas pertinent & ab oraculis sæcris eo applicantur. Hac sægisturum adventiis Meſſiæ erat. olim apud udæos myſterium nal zZoxiv, necdum effe deſiit apud los. Nobis autem dudum innotuit per Evangelium, per mearnationem Christi, ejuſdem mortem, reursationem, aſcenſionem, datamque ei omnem posteſtatem in cœlo & in terrd. Multa tamen sunterem circa Meſſiam S zpſins Regnum diligentius iuqui-renda. Notaudum enim Myſterimm Meſſiæ cmnia ſæcula hujuſce Orbis sublunaris, rerumque humanarum situs & viciſudines omnes complet, a principio ad finem. Eft ille Alpha & Omega, primus & ultimus. A jactis mundi fundamentis interfuit prafuitque rebus humani generis, & venturus est sicundo ad re silellandos mortuos, & Fudicinum univers sate: quod siquitur sibiis, cum matrimo, & traditio Regui in manus Patris. Ita totum ambitum Providentiae includit, sanguinis. Pronunciare: nec non Scripturae. — Scripturae Propheticis pluribus diſe- t; quatenus illa rerum futurarum sicem & miniisterium divinum in mundi regimine patefacere videntur. Dein sicilitatur & inquit, quibus Rectoribus, tub DEO OPTINMIO MAXIMO mundi committatur imperium, & quam notitiam iſtarum rerum nobis indulserit Deus; & de Mundi Regimine tractat, ea in parte quæ ad ipſius Rectores sicet: ad Christum Regem, & inferioris ordinis rectores, Angelos nempe bonos aut malos. Quae veno dixit de his rebus obſcuris non decreta voluit ut rata & fixa, sed ab aliis accuratiùs examinanda in medio reliquit. Id unum precæteris multis illi certum videtur, Me-ſiam praefextitiſſe ſuæ incarnationi: Sed ante carnem aſumptam aut sintem ab ea-dem depolita; Quo loco, quo sintu exti-terit Christus; quas partes egerit, quale ministerium; obſcurum illi videtur & inexplicabile. Ad claudend am denique hanc Præfationem in verbis inequentibus pro- greditur Autor. Sub Tiduum mortis intelligit. cc Ad LECTOREM. Subigresus hujuſce diſſertationis, Proyidentia divine circa res huma- nas æconomiam, a Myſterio Meſſiæ, per omnes ipſius partes, & periodos, quam cc cc c c maxime pendere diximus. Hoc 1p ſium eſt 2ʃ¹⁴ morumiunes Mia Ts Os, Multi- formis Dei sapientia, per varias dispensations, Modos, Methodoſque regendi Gentem Humanam, senſim & prefinitis temporibus  divinare poſſumus, ante opus exattum, ad quam metam tendant. Fi- nes Aclionum operumque sunt primum in intentione Agentis, ab alus vero cognoſcuntur ultimo: Hinibus autem ignotis quid futurum sunt, aut qua col- limet quod factum fuerit, non facile eſt dijudicare aut diſternere. Gloria Dei atque sunt humani Generis, Pro- videntiæ divine habentur rationes & i« fines: Et recte quidem. Et in pro- a 2 Cu- xix cc Ad LECTOREM. curaud hominum Viam indicat Evuans gelium. Viam quidem expeditam & apertam, quantim ad Officium cujus- que, mores © vitæ regulam. Sed in administratanda hac O Economia in salutem humane gentis inustituta, obsecu- riora sunt Providentiae vestigia & enltiores vig. Bonis male, malis bene, omnibus omnia eveniunt. In statu Civilt Tyr anmos impunò graſari cer- nimius; eorumque vestigiam in popu- los inuocubs, cum subditos, tum alie- nos, inultam & incaustigatam. Bello— rum furores, homiuumquès stratas quo- tum, praecipitum, Regnorum, Rerum publicarum ver statues. 11d1e ante oculos ver sautur: Imperi- oritm, Regnorum, Rerum  magnos multoſque populos & terra- rum tractus, Orientem verſus & Occideutem. Medias terre partes sub Mahometis tempusuris atque gravi ju- go laborantes. Denique in Orbe Christi- Hans Antichristi tyraunidem frandeſque obſervamus, Ipſinſque vi & arte purifſumam Evangelit fidem cultumque, guod A: L  Dei Gloriam, rerum omnium finem ultimum, ceſſura tandem aſerimns: at flexuoſis & bccultis Semitis, quibus imveſtigandis, adhibitd quacungue indagine natura-li, & facrarum literarum ope, impar est ingenium humanum. Canſa eſt, ui fallor, quod cim varia sint Providentiae Syſtemata, pro singulis Mundis sine. XXII gula, gue referuntur alia ad alia, & viderheor. Conjunta conſtituiut Univerſale Pro- mw 1. 2. videnutiæ Sy siema; Hac sibi diſtrac- tim & spera im conſterentur, eſi qui- dem per fectum quodlibet in sine genere, un autem abſolute sive relative. Quemadmodum in Cor pore humano, ft mei- herum aliquod aut viſcus soparatim a cateris inpicias, parum habet pulchritudinis aut decoris; at conjunttim cum reliquo corpore, ratione situs, fi- gur, wuſts & virtutis, tots conſtitut. truc- font aptiſſimò accommodatur. Ita in magno Uniwverſi corpore, Deus Bone, guam mag uo, quam immen ſo, & mul- fariis membris compoſito Nom hu- a 3 « fuss XX11 2 Tim. 11. Ad LECTOREM, Jus aut illius Syſlematis Singularis, at « totius molis Mundane, © ORconomiæ « Totius habenda est ratio. Neque pu- C tandum est singulos Mundos, eſe eque « perfettos, aque nobiles & preſtantes : « [n magna domo, inquit Apoſiolus, non « tantum sunt vaſa aurea & argentea, &« sæ etiam lignæ et teſtacea. Nec /6- « Im in supellele est diverſitas, quin- « etiam in modo administrationis, alia « atque alia, pro ratione familiæ, adhi- « betur O Economia. Infinita est Dei « familia & progenzes, in Celis, in Ter- « ris: Et diſpeſcitur in diverſos Mundos, velut in tot Colonias, per uni- C verum Imperi sunt ambitum. Harum « guidem Coloniarum aliæ alus feliciors « gaudent sæ, &, sæ eodem Imperato- « re sæ summo, diver sæ regimine legibusque « oramate gubernantur Qu, Method « uaniverſim expanÿa eſt Dei gloria, re- « rum omnium, ut diximus « Finis ul- ee („ mus. c « Sed gud ferimur, Quid agimus? “ Quis Menſus est pugillo Mare, aut « Caelos Spithama? Quis Deo fuit e « conſulits £ Tenuitatts noſtræ conſent, in- « finitam Dei potentiam & Sapientiam « adorantes, exclamemus cum Apoſtolo g Baves : O profundas divitias, tum ſa- 11 pientiæ, tum cognitionis Dei! Quam : | | 6 1 9 * bl 2 1 WE . EX 7 7 HY AE Lo BD 3 3 bY +> 35 es” 2 HH 2 = % * 2 1 — N 4.8 A = A Xa EC Fon Si F- — : r el PU > 8 A «IE MY Bw ABEL IEA 4% L RE. een r 1 r fx 3 5 Ls 16.24 SIE 5 4 * 4 z 5 ER ”. ys — 2 n Wy OY. GRE LIP 7. 8 n =» 8 8 AE MLS 14. 8 * J r N F + Spe > NG 5 228. 1 ee 55 % ' * BS 6. Jha?. 2 * LT) 2 2 2 ** Po * * 47 85 2 te 9 = J + AY os * 2 L208 3 * & - x 4. . $Þ wo 8 b 183 = TT I * 5 1 * a 5 7 3 705 1 1 8 * 225 8 FL 8 8. * s 4; > <2 3 14 * IF * +: 6, R PRs | £2 "268 3 — "= * a aa 5 4 3 7 v3.0 dy gs © 8 7 Re 5 3% N 1 1 7 Y % ELIE 82 * WES Ig 4 „ E Rs 65; — 4 4 2 2 23 n 5 al 8 Fs Wo q * Ad LECTOREM. inſcrutabilia ſunt ejus judicia & ejus viz imperveſtigabiles! Nom. xi. 33. « Tandem Oranda eſt venia a bene- * voto leffore, quod prolixiori uſus ſ * Ad LECTOREM. inſcrutabilia ſunt ejus judicia & ejus viz imperveſtigabiles! Nom. xi. 33. « Tandem Oranda eſt venia a bene- * voto leffore, quod prolixiori uſus ſ * Ad LECTOREM. inſcrutabilia ſunt ejus judicia & ejus viz imperveſtigabiles! Nom. xi. 33. « Tandem Oranda eſt venia a bene- * voto leffore, quod prolixiori uſus ſ * Ad LECTOREM. inſcrutabilia ſunt ejus judicia & ejus viz imperveſtigabiles um prefatione. Quam eo animo inusitui, non ut Providentiæ antſacris literis renebras offunderem, sed ad retundem dam eorum Interpretium arrogantiam, qui ingenio sibi & erudition; nihil non pervium ducumt, nihil incompertum & immélicere. Satius mihi videtur, in Revelatione nobis data, Quae Obscura: plene patefatta, aut ex parte, invicem duttinguere : & nb deficit lumen, ubi hæret aqua, fateri ingenue : ne ultra facultates sapere, aut sapientes haberi, velle videamur. Nihil vetat intered, quo mInus in e- ruendd veritate tum divind, tum na- Turali quiſque ſuas experiatur wires © modo ſententig ſug rationes exponat ea qua decet Modeſtia © Moderati- one; Et ſacro Canone pro fidei mo- rumque regula ſemper habito, ſarta tefta conſerventur Religions Chriſti- ane fundamenta. Dengue cum his ducibus ad ne plus ultra perventum fuerit, contrahenda ſunt vela 5 memo- res verborum Prophete Moſis, Deut. xxix. 29. Quz occulta ſunt, penes Je- hovam Deum noſtrum funto : at que revelata, nobis noſtriſque uſque in ſæ- a 4 « culum, xxiv Ad LECTO REA. culum revelata ſunt, ut faciamus omnia verba hujus Legis. His Ego % libenter acquieſco, nec aliud in trac- « fatu ſubſequenti mihi propoſitum eſt, « guam Dottring Chriſtiane ſummam « /mpliciter & inornate exponere. ? Hæc Clariſſimus Autor, que tibi, eru- dite Lector, denegare non ſuſtinui. Tu fruere, & hnic noſtro juſtitiæ AÆquitatiſ- que tuendæ ſtudio fave. | L.ondini ex Hoſpitio Lincolnienſi Meate junio A. D. 1727. Rerum præcipuarum quz in hoc Libro continentur. CAE... Netroductio brevis, Pag. 1 Partitio operis, * Philoſophi objecerunt Chriſtianic, | I, Credulitatem, 2 2, Imbecillitatem, 4. Refellitur hac objectio, ib. & ſeg. CAP. 23 "ayes $5 423 Tos! EY * wb ny, 7 :. Wn of ? ” 957 — . 0 — * 1 i ; 1 , I 1 * i! : 1 1 i 4 , | 1 1 | | | li : i” L i. 4 1 19. "1. A Ll | k i 1 & [ | : Ft 4 11 0 Tilt! = 4 »4 \ ; x 1 | EIS 1 : 1 1 q 1 * 1 1 © FC » "Hop | q | 1 ion) [ & "» | = 'f! 2 | vw i ' 1 1 26 INDEX. CAP IL De Religio Naturali, Ouid sit? Pag. 8 13 Eſſe Immutabilem, | 10 Et Univerſalem, | ib. Unde derivetur, 12 Ouid vera Pietas? 13 Religio naturalis non ſine Cultu, 1, & ſeq. Religio irlituta duabus conſtat partibus; Communi & Propria, 16 Decalogum fundatum in Lege Natura, - 17 Origo Legis Ritualis Judæorum, 17 Diſſoluta a Chriſto non vero Moralis, &c. 20, 21 Corruptio Religionis naturalis apud Ethnicos, 23, 32. Circa Deum, 24, & ſeg. Et Cultum ejus, 26 Reliquiæ Religionis naturalis, apud illes, 27 Religio Mahometis, | 29 CAF. Religio Judæca, Qua Antoritate inſtituta, 33 Miracla a Moſe edita, 34 Natura Religionis Moſaica qualis, 37 CAF. Religio Judæca, Qua Antoritate inusituta, 33 Miracla a Moſe edita, 34 Natura Religionis Moſaica qualis, 37 CAF. Religio Judæca, Qua Antoritate inusituta, 33 Miracla a Moſe edita, 34 Natura Religionis Moſaica qualis, 37 CAF. Religio Judæca, Qua Antoritate inusituta, 33 Miracla a Moſe edita, 34 Natura Religionis Moſaica qualis, 37 CAF. Religio Judæca, Qua Antoritate inusituta, 33 Miracla a Moſe edita, 34 Natura Religionis Moſaica qualis, 37 Moffis Elogium, 39 Status INDE Status Religionis ante Muſem, Pag. 43 Moſaica inusitatio preparatoria ad Christianam, 45 Religio Christiana, ejus indoles, 47 Imperfectio Philoſephiæ Ethnicæ, 49 De Autor itate Christi sumpra Philoſophos, 50 Objectiones in eandem refelluntur, 52 praſertim de Abolitione Legis Maſaicæ, 53 Jeſum Christum cœlitus eſſe miſſum, 53, & seq. Teſtimonia de Nativitate Christi, 53 Angelorum, 54, & leq. Stellæ mira, 57 Simeonis & Aung, ib. De Baptiſmo ejus, 58 Miracula ejus, OT Et Prophetiæ, 02 præſertim de Excidio Hieroſolymitano, ib. Et Deſcenſu Spiritus Sancti, 0; Quare a Judæis agnitus Propheta, 5 Et Mors, 1b. Reſurrectio, Pag. 65 Aſcenſio, 5. Vis Evangelii in Animos hominum, 66 Unde 67 Status Mundi cum venerit Christus, 68 Religionis Judaica & Gentium, 68, & leq. Damonum mirum Imperium, 70 CAF. *. De Cultu Dei apud Christi, 72 Et Ritibus, Oui, Pauci, 77 Simplices, Tanocui, Utiles, ib. nec magice operativi, De Bapti sino, 78 De Cena Dei, 79 De Caremoniis additis, 81 Sacramenta non Efficacia Opere Operato, 84. Nula Regeneratio ante Rationis uſum, ib. Apud Gentiles, ritus magici, 87 Varig Initiationes apud Gentiles, 90 A Judæbos, ib. Y Christi, 91 CAP. +? 17 4 INDEX. Car N De Morum Regula apud Christi, Pag. 95, & 96 De moribus Christi, Regulæ ni mium oppositis, ib. De praceptis Christi, 98 respectu verborum. 99 & facultum, OL 100 Regula aurea. Mat. | 101 Contra vindistam, 102 De Temperantia, — 103 Et Contemptu Mundi, | 104 De Fortitudi ne, 105 Christi Exemplum, 106 De Humilitate, 108 De Praceptis Christi, Reception Cogitationum, 110 De Sancti Evangelii, 114 C. AP. VIE De Dogmatis Christianis primariis, BUG Oualis Fides requifita a Judae & Gentibus, cum primum promulgaretur Evangelium, 117 A Judae Jeſum eſſe Meſſiam. 118 De Chriſti Divinitate, Pag. 119 Quare parcius ejus Dietatis meminerint Apollolio in Concionibus, 127 Teſtimonia Johannis & Pauli de Christi Divinitate, 129, & seq. De Christi Incarnatione, 135 De Spiritus sancti Divinitate, 127 CAP. TRE Dogmatia Christiana, 133 De Peccato Originali, 141 De Sati factione Christiana, 151 De Juſti ficatione, 153 Anti nomii, 157 De Imputatione Juſtitiæ Christiana, 160 De Libero Arbitrio & Gratiæ, 162, & seq. De Decretis Divinis, 166 D. Præsidentia Divina, 168 IDE CAP. IX De Ecclesia Christiana, Ejus Origo, Pag. 178, & seq. De Regimine hujuſce Eccleſiæ, 182 Ordinatio Miniſtrorum in ſacris, 183 Jus conſcribendi Canones in rebus Ecclefiaſticis, 185 & Inflituendi Ritusſacros in Adiaphoris, 186 De Diſciplina Ecclefiaſtica & Cenſuris, ib. Jus Legandi & ſolvendi, retinendi & remittendi Peccata, 186 De remittendis peccatis per sententiam sicero, 187, & ſeq. Cenſuris obnoxii sunt Flagitiofi sibiecti, 196 Oui vulgo habentur Schiſmatici, 197 Hæreſi, Quid? 198 Heæreſis diſtinguitur a Sc hi smate, 200 De Lapſorum penitentium Caustigationibus, 201 Oui dicuntur Contumaces, 202 De Statu Ecclefia Chriſtians,  Synodis, 212, & οeq 7, 7 -. 5 D. — C — 8 e \ Sr AJ WV 2 d * p a Z $3 7. — * 2 2 22 22 22 C : 5 — hn! U WG, | Fong — 4 2 7 INTO 4, Sas > * — —. * < DB 2. }. 559) wes 1 N q A. } —. 2 7 * 72 A l - a 5 col» Of : ALY 2 28 ; 3 V jw 8 5 7 2 * S Sas 1 HA 2 2 W NT 5 / iis bebe CER Et 55 F- 2 5 n 8 e. ©. K Loa el nd nt ae a ef q TERA N 2 F N y Rte, Ys NZ OOO Wy Bet * $7 DR OS on Te ben ** * ear. g Fide & Officiis CHRISTIANORUM. Argumentum & Ratio Operis. RINAM Christianam Bil in Canone Scripturz continere, five in Libris Sacris Judæorum & Christianorum bis: supponimus; neque id agitur impreſentiarum, (quod ab aliis praefectitum eust) ut eorundem Libro- rum authoritatem vindicemus. Doctrimam autem in sacris illis tabulis de Scriptorum amitatem explicare conabimur, ut quae appareat, Religionem Christianam eſſe Oeconomiam Deo dignam, & humano generi salutarem; nihilque supervis obsequi (modo animorum vitia ecclese) De Fide & Officiis CAP. I. excipias) quo mints hanc Religionem, ut cœleſte donum & inustitutum, pre cæteris omnibus amplectamur, atque firma fide & effectu ipſius obſequamur præceptis & documentis. Q vu = proinde propius expectant ad hanc diſertationem ea sunt que sunt quam viam falutis praecipiertur. Religio Chriſ. Tana, & quo Duce: Quæ præcepta dederit, vitæ & morum regulas: Quæ inſuper auxilia promiſerit ad virtutem & pietatem contendentibus. Preterea, qualem Dei cultum rituisse facros in-ustitucrit. Porro quibus conſtet dogmatis Fides Christiana, quærendum: Quæ nova pfoponat aut myſtica circa naturam divinam, humanam, aut mundum externum. Denique de præmiis & peœnis vitz futuræ, quid situat: Qualem policeatur felicitatem sibiis diſcipulis; quid mali minetur incredulis & immorigeris. In his explicandis, aliiſque affinibus, verlabitur hæc diſcipulis. INTER alia quæ Christianis olim objeccre Philoſophi, duo erant maxima: Primum erat Credulitas, teu fides temeraria, in recipienda sua Religione, & ea-dem pertinaciter aſuserenda: Dein alte-rum, ipusus religionis imbecillitas & impotentia ad reſtaurandum & perficien-dam, ac, ut ita dicam, beatificandam. Animam CAP. I. Christianorum. 3 Animam humanam. Ad prius quod ſpectat, Celus apud Origenem populum L, 1. Christianum generaliter comparat vulgo, qui credulitate sibi facile decipiuntur a prægistiatoribus: Nec eos pati velle ait, ut sibi fides ad examen revocetur. Pequo, Peouives Sibopar n nophdvey AGyov ep! av iS Se. Quoſaam EX has, de Christianis loquitur, we velle quidem rationem fidei sug vel reddere vel acci- 5 Pere dicct. "Oſurpareque illud diftum, u ENA MINA, SED CRE DE, ET FIDES TDA SERVABIT TE. Dicere etiam sotios, mala res 7 2 mundana sapientia, bona vero sulti— ria. Pudet audire hæc opprobria in : Christianos effuisse, temere licet, ut spero, & invidiose. Siqui sunt qui hoc modo F. RET  ad tuendam provinciam. Nullum fugimus examen Fi- dei noſtræ, nec eam a quoquam recipi petimus, niſi peracto priùs examine; ſive id inſtituant per monumenta Prophetica, - ſive ex hiftoria rerum 4 Christo & A- poſto lis geſtarum, five ab ipſius doctrinæ natura & indole. Nullum argumenti = genus, nullum locum excipimus, unde elici poſit veritas, aut eluceſcere. De  & ad primævam suam felicitatem & perfectionem reustituendæ. Id enim voluit Porphyrins, nec-dum ait ad suam notitiam perveniæ. Id enim voluit Porphyrins, nec-dum ait ad suam notitiam perveniæ. Qua deſideravit Porph yrs in omni alia religione, puta vitam æternam, & quæ eo ducat viam certam, ea nobis pro- miſit & exhibuit Dux & Legiſlator noſ- ter, Chriſtus. Ego ſum, inquit, via, veritas & vita, fob. xiv. 6. Dixitque ſibi datam eſſe mem poreſtatem in Cœlo S in Terrd, (Mat. xxvili. 18.) Nec tan- tim in Cœlo & in T err2, fed etiam 2nfe- rorum & mortis ei commiſſas eſſe Claves, Apoc.1. 18. Dein hanc plenitudinem po- teſtatis jüſque in vitam æternam quod verbis ſibi aſſeruit Chriſtus, opere ipſo demon- GCar.l. Chriſtianorum. demonſtravit multis modis. Primo mi- raculis præſtantibus & maltifariis, mor- tuis etiam ad vitam revocatis. Poſtea, ſua ipſius Reſurrectione & Ale & poſt aſcenſionem, effuſione Spiritus Sancti, in arrhabonem & præſenſionem quandam ejuſdem vitæ & hereditatis æternæ. Sed hæc fulins ſunt explicanda cum de authoritate Legiſlatoris agitur. Interea, En finem ultimum & defi- deratiſſimum, vitam æternam, beatam im- mortalitatem, reditum Anime ad celum, in patriam, ad ſtatum Angelorum & Fi- liorum Dei: Ita vitam æternam expli- Lac: xx. cuit Chriſtus, ita intelligunt Philoſophi. “. Dein ſi quæras quibuſnam daturus fit Chriſtus hanc vitam ſempiternam, quas ferat conditiones, qua via eatur ad cœlum, reſpondet ipſe, Fob. xi. 25. Ego ſum Reſurreftio & Vita, & 4. credit in me habebit vitam eternam, © ſuſcitabo ip- ſum iu ultimo die. Hoc eft, qui fidem legemque meam amplettitur, abjecta om- ni ei oppoſita, five Gentium five Judæo- rum, hoc ei præmium dabo, hanc merce- dem, fe, finita hic vita, com potem fore im- mortalitatis & beatitudinis perennis. Idem ſepius repetit Chriſtus, oblata occalione, in aliis ſermonibus & a Fob. Iii. 15. e. vi. . K. 28. . 4. His itidem conſentientem in omnibus experimur doctrinam Apoſtolorum, pri- | 3 morum De Fide & Officiis Car. I. morum Evangelii præconum. Potentiam imul & propensam Chriſti voluntatem ad procurandam sallutem humani generis, vimque illius institutionis pre exteris omniibus ubique prædicant & teſtantur. Non me pudet Fuangelii Chriſti, inquit Paulus, //quidem eſi potentia Dei ad sallutem cuivis credenti, Judæo promum, tum etiam Graco. Nec eſt, inquit Petrus, in alio quoquam sallus: nec enim aliud nomen est sub cœlo, quod datum fit inter homines per quod oporteat nos sallu. Hunc etiam 9$:% gde ndem telies aſſe- runt, & velle & poſe Animum noſtrum in participationem nature divine, corp- puſque in participationem forme divine here, (2 Pet.. iii 21. Quibus præmiis, qua gloria, nihil pati- tur illuſtrius natura humana: nihil cu- pit præclarius ambitioſa philoſophia. Sed de his pleniùs in ſequentibus. Hxc ad Porphyrium. Sed liberandæ & emanci pandæ Animæ a ſervitute hu- juice Corporis, purgandzque at vitam, quam anhelamus, c&. Et leſtem recipiendam, impares eſſe dicit omnes ritus, omnemque religionem Judæorum aut Gentium: id libenter agnoſcimus & und affirma-mus, Rom. i. Heb. x. Sed non expectanda eſt integra & abſoluta emancipatio ante ſolutum hoc Corpus, mudumque inferiorem, quo circumyolyimur, inno- yatum, 5 0 Ü ot Bed oh a > x66 x 1 1 5 22. Rs z 3 the an. 3 4 * l 2 4 FAT 0A 1 Fc IS WO ERIE na? rg rele * N ». *. ee 5 ET * ef} e EIT 8 W. e ü tin ol AD Rt OTA * 2 * tx 3447 My Ky Ft Care, I. Christianorum. vatum, Nom. viil. 19, 20, 21, 22, 23. £ph. i. 13, 14. Interei Chriſtianis præ- cipitur 1n hac vita iterum, iterumque, puritas animi & corporis, quoad fieri poteſt, nec niſi puris ſanctiſque promit- titur ſalus zterna (Heb. x11. 14.) memo- rata ubique ſanctitate, ut ejuſdem obti- nendæ conditione neceffaria. Denique, ad hanc puritatem acquirendam acuun- tur & adjuvantur facultates animæ omni modo, per Legem puram, cultum purum, exemplum puriſſimum Denique per Sancti Spiritüs influxum, vimque pro- miſſorum de vita zterni conſequenda, x Cor. xv. 58. & 2 Cor. vii. 1. Heb. xii. 15 Ira comparata elt, ut vides, Religo Chriſtiana, ut quæ in cæteris deficiunt & defiderantur ad plenitudinem & per- fectionem, ea ſint integra atque ſuis nu- meris expleta in hac inſtitutione: Sive finem propoſitum reſpicias, ſive media & inſtrumenta ad eum aſſequendum ma- ximè idonea. Id unum ſupereſt, ut de- inceps oftendamus, Hzc eſſe conſtituta 2b authoritate divina & ab eidem confir- mata, ut effe&u ſuo deſtitui nequeant, nec metus ſit ſpem noſtram & expecta- tionem fruſtratum iri. Id quod, ſpero, ab inſequentis operis ordine & argumen- tis conſtabit. B 4 Hac wh | TT io! THIN IH). g N 1 1 | v1 iy +! 4! ' j | | . jv v1 ö | 1 1 1 1 Mi! U | | 17 0 : i l ' | 14 An ] 1 | | N * 4. 1196. ) 1 1 , \ ' * "$1 IN l 1 "1 , ory! {4s | | 1 att ! 11 | \ | | 1 | | A : TUE | 1 ' 1 | my 4 \ * De Fide & Offciis, Cav. I. Hax in genere praefati sunt ad Philoſophos. Quæ prætered a Judæis, antiquo Dei populo, objiciuntur, circa Meſiam noſtrum, Legemque novam, ea sub finem hujuſce seripti tractabimus; ut cui libet adverſario fidei noſtræ, sive Græco five Judae, modo sunt infidelitati ratio-nes aliquas obtendat, reſponſum fiat æquum & amicum. Hoc modo Religio-nis noſtræ tuebimur honorem, ubi palam fecerimus nihil nos metuen-dum eſe ab ipſius hoſtibus in quovis certamine honeſto; modo ex parte noſtra, bonæ causa nec animus deſit, nec conſlum. Hæc breviter praefati ad opus 1p-ſum progrediamur. De Neligione Naturali, univerſali © immutabili. Dem de Religio-inustituta, & ipſius findamento generali in engulis OEconomiis. NAMES Religio vera, five divinitus five humanitus inustituta, su. As habet radices in Religione Naturali; Hæc 1gitur primo eſt consideranda. Religio autem naturalis in co poſita eſt præcipuc, ut agnoſcamus Deum unum Summum. HERES > A x "BY" —. 7 72 1 1 LJ PI $4 7 2 5 1 + 2 Mes 2M. EN 67.45 T MF: N 2 > OE 82 p 5 Ls e SS ; Re A Win 8 * - * b 4.54% —— c. 7J7%%ͤ ͤ TTT 8 * 8 SOM tHe Wo I TL 2 R rn EI - DO DOS Fee WR OL DOG EE 4 8 4 Care. II. Christianorum. mum, rerum omnium Authorem & Rec- torem; Dein rerum diſcrimina, ſecun- dum rationes vert & falſi, boni & ma- li, turpis & honeſti, juſti & injuſti. De- nique, quatenus, ab his arguitur, præ- miorum & paenarum futuram diſtributi- onem. His fundamentis 1nnititur relt- gio prima, atque ei ſuperſtructæ ſunt Religiones ſecundariæ: que dici ſolent &conomiz, diſpenſationes, Leges aut In- ſtitutiones ſacræ. Hz vero œcoomiæ & inſtituta multimodis variantur pro ra- tione temporum, locorum & gentium. Dein alia atque alia ſunt ſecundum re- rum intellectualium ordines mundoſque multiplices, in quibus varias induunt for- 7 mas & habitus. Quemadmodum enim in Copore animali ſunt quædam ſtamina, 1 ad vitam & ſenſum neceſſaria, ſinè qui- bus natura animalis conſtitui aut conſiſ- tere non poteſt : licet interim variæ ſint forme & figuræ iſtorum corporum, ſu- F peradditis organis aptiſque partibus, pro ratione varia quadrupedum, volucrum, ; EET 5 JC piſcium, reptilium, & reliquorum om- nium quæ vita & ſenſu fruuntur: Ita = vartz ſunt Religionum forme, facies, & conſtructiones, pro vario rerum ſtatu & ordine, ſecundùm providentiam & conſi- lium fapietifſimi Rectoris & Opificis: . participant autem omnes, plus minus, candem naturam intimam, eundem ſuc- ; cum, 10 De Fide & Officiis Cav, II. cum, fine quo nullam habiture eſſent vim divinam aut vitalem. Nullum eft zdihcium abſque fundamento, nec arbor aut frutex abſque radice: Neque magis ſine his ſeminibus & principiis origina- riis ulla naſci poteſt aut conſtare religio. Ap hæc conſequens eſt, vel potius intertextum, univerſalem & immutabilem eſe hanc, de qua loquimur, Religionem Naturalem: 1d quod de nulla  N ToAyTIK1NG5 Topic, Car. II. Christianorum. IIxVp præterea notandum: Quo prætantiores sunt naturæ intelligentes & ablimioris ordinis, eo puriorem eſe & magis defæcatam religionem quæ apud ipſas exercetur; ut cum cœlum versus aſcenditur e terra, quo altiùs evades, eo lux critula liquidior, & puriorem hauries zthera: Deorſum autem dejectis oculis craſus & turbidius videtur lumen, umbris hic illic, & nebulis, & fumis interſperg. Pariter in naturis superficie, quo propria acceditur per varios tranſeundo rerum gradus ad summum Numen, co. magis sicco & caſto lumine, mente, & veritate in singulis colitur Deus, virtutiſque & pictatis peraguntur officia. In inferioribus autem umbroſior eust religionis forma, affectibus humanis, aut in colarum quorumcunque indoli & infirmitati magis accommodata. 