Nederlandsche Diptera in metamorphose en levenswijs. 6. Anthomyia floralis Fall
H Weyenbergh
EEN LEPIDOPTEROLOGISCH UITSTAPJE NAAH DE PEEL. 129 L. (een wijfje). V. (zeer zwart). Bombyx castrensis L. (spinsels). Calymnia trapezina L. (een ex.) Plusia Gamma L. Anarta Myrtilli L. (vulgar en raps). Heliothis dipsacea L. (afgevlogen). Nemoria fimbrialis Scop. Pseudotcrpna pruinata Hfn. Acidalia bisetata Hfn. „ dimidiata Hfn. „ rubiginata Hfn. Timandra amataria L. Boarmia crepuscularia Gnopbos obscurata W. Fidonia atomaria L. Cabera pusaria L. Abraxas marginata L. Cabera pusaria L. Abraxas marginata H. „ minutata H. Zeer donkere, grize voorwerpen ; bijna zonder bruinen tint. Endotricha flammealis H. Scoparia crataegella H. Botys purpnralis L. yar. ostrinalis H. Hydrocampa potamogata L. (aan de sloot langs den spoorweg). Crambus pascuellus L. „ pinellus L. „ culmellus L. „ tristellus F. „ perlellus Scop, Pempelia fusca Haw. Teras bastiana L. (afgev). Logen „ mix tana H. (rups). Tortrix rosana L. ook de var. Warringtonellus Staint. exemplaren der zomerteelt). „ strigana H. politana Haw. (talrijk ; gaaf, uit lieide en wilgen gejaagd. 130 EEN LEPIDOPTEROLOGISCH U1TSTAPJE NAAR I>E PEEL. Tortrix viburnaua F. Conchylis cruentana Frol. Penthina semifasciana Haw. „ lacunana W. V. Steganoptycha cruciana L. (excoecana HS.) Plutella Cruciferarum Zell, (merkwaardig!) Brystropha terrella H. Ergatis ericinella Dup. Coleopliora viminetella Zell, (ledige zakken). Butalis laminella HS. Oxyptilus Pilosellae Zeller. NEDERLANDSCHE DIPTERA IN METAMORPHOSE EN LEVENSWIIS BESCITREVEN DOOR Dr. H. WEYENBERGH Jr. VI. ANTHOMYIA FLORALIS FALL. (Zie Plaat 8.) C. F. Fallen, Monogr. muse. Sueciae P. VII. P. 71 (n°. 76) (Musca flora lis.) Zetterstedt, Dipt. Scandin. IV. p. 1536.  (Anthomyia) oblonga, fronte subsupersteretus abdominisque linea media et incisuris nigris; alis pallide nervosis (Fallen y 1. c.). In radijzen vond ik meermalen in de maanden Mei en Juni, in inijn' tuin bij Haarlem, vliegenmaden, die als zij volwassen zijn, eene grootte van ongeveer 8 miilim. hebben. Zij vreten de knollen gebeel nit; deze krijgen daardoor een voos aanzien en worden van binnen met een geel-bruine, eenigszins rot- tende stof gevuld. Tusschen de jonge en de volwassen larven zag ik geen ander verschil dan bet versebil in grootte. De kleur is vuil-wit, bet kopeind is spits en bet aebtereind zeer stomp. Het eerste segment eindigt zeer puntig en vertoont, 10 KNEDIARDSCUE DIPTEHA IN even als ook nog liet tweede segment een donker-doorschijnenden oesophagus, aan welks rondachtige mondopening een paar fijne, zwarte kaken te zien zijn. Naar mate de larven meer gegeten hebben, vertoonen de andere ringen een meer geele kleur, aan bet gebruikte voedsel ontleend. Het laatste (twaalfde) lid, dat stomp en klein is, bezit eenige puntige aanhangsels, twee aan den bovenrand, vier aan KNEDIARDSCUE DIPTEHA IN Den errand, waarvan de twee middelsten dubbel, en een ter wederzijde. (zie figuur 3.) Niet ver van den bovenrand staan een paar vrij groote, lickt-bruin gekleurde trackeen openingen, van waaruit men een eind weegs de luchtvaatstammen kan zien verloopen. In het begin van Juli veranderden deze maden in licht-bruine, later donkerder wordende poptonnetjes, bij figuur 5 en 6 afgebeeld. Vooral als zij zicb bij de vervelling zamentrokken, scheen het lichaam dezer maden op de plaats der geledingen iets, hoewel zeer weinig verdikt. In het laatst van Augustus komen de imagines te voorschijn. Schiner kweekte deze soort ook uit de knollen van Raphanus sativus L. en Wettwall uit witte kool, zomerknollen en kool- rapen. Beschriving van de imago. Mas. Het aangezicht steekt een weinig voor de oogen uit en is witachtig van kleur; de oogen zijn middelmatig groot, onbehaard, bruin-zwart (bij gedroogde voorwerpen bruin), en op de kruin van elkander gescheiden door een verheven zwarte lijn; de sprieten en zuigsnuit zijn zwarte karen. De thorax is grauwachtig-zwart met een nauw-merkbare overlangsehe streep op het midden en een donkerder vlek sckuin boven de vleugel-wortels; aan de zijden is de thorax het lichtst; de bovenzijde is spaarzaam met zwarte kaarborstels bezet, de onderzijde zwartacktig of gramv-zwart. Het achterlijf is aan de geleding met den thorax zwart, overigens liclit-grijs met een breede longitudinale zwarte streep, welke drie paar breede zwarte dwars-streepen, die als banden over het abdomen loopen, afgeeft. Boven deze dwarstreepen is nog een smallere, dikwijls moeilijk zichtbare dwarsstreep te onder Seheiden, die somtijds echter met het zwarte begin van bet abdomen in een vloeit. Het anus-lid is vrij donker van kleur. De bovenzijde van bet abdomen is geheel met lange en kortere zwarte baren vrij dicbt bezel. De vorm van het acbterlijf is smal en plat. De onderzijde is veel donkerder van kleur. De pooten zijn zwart en de dijen en scheenen sterk behaard. De vleugels zijn een weinig grauw gekleurd, maar toch voldoende om niet glas-helder genoemd te worden. De vleugeladeren bebben een grauw-bruine tint. De vleugelsebubben en de halteres zijn bleek-geel. Het mannetjen van de naverwante A, Radicum is kleiner en mist de grize kleuren. Volgens Fallen komt er eene varieteit voor, bij welke de oogen diehter bij elkander staan en elkander bijna raken, terwijl de beteekening van het abdomen minder regelraatig is. Bij deze varieteit zouden ook de vleugels meestal donkerder en de vleugeladeren niet grauw zijn, terwijl ook bij het leven de buik (onderzijde van het abdomen) bijna wit zou zijn. Deze varieteit is mij niet voorgekomen, hoewel ik wel overgangen er toe heb waargenomen. Femina. In het geheel minder sterk met zwarte baren bezet en de algemeene lichamstärkleur is licht grijsaehtig-grauw. Eene zwarte longitudinale streep midden op den thorax is nauwelijksziehtbaar. De wangen zijn bijna wit en op bet abdomen is van de teekening die bij de manuetjens vrij duidelijk is, bijna niets meer te zien dan de donkere overlangsche streep. De oogen zijn klein en de ruinate tusschen de oogen groot. Op bet voorhoofd v66y den wortel der sprieten staat een vrij groote, min of meer vierkante, fraaibruinc vlek. Pooten en sprieten zwart. De vorm van het abdomen is meer eivormig dan bij bet mannetjen. De vleugels zijn iets geeler. Naar Fallen’s vrij uitvoerige bescbrijving zijn de mannetjens van A. floralis en A. cinerea zeer wel van elkander te onder-scheiden en bet lijdt geen twijfel of de bier door mij bescbreven soort is zijn A. floralis. De wijfjensvan A, floralis en A, cinerea sebijnt Fallen evenwel te verwarren; bij zegt dat de wijfjens. 