Nieuw Engelsch woordenboek, in twee deelen (I. Engelsch-Hollandsch, II. Hollandsch-Engelsch), waarbij in deel I achter ieder woord aanschouwelijk de uitspraak grootendeels Webster gevolgd;
Bruin, Servaas de, 1821-1901
Citation [saj-tee'-sjun), zn. Aanhaling, vermelding; aanhaling, aangehaalde plaats; (recht.) dagvaarding. Citatory [saj-tet-tur-ri], bv.n. Dagvaardend; —letter, schriftelijke dagvaarding. To Cite [sajt], w.b. Aanhalen; vermelden, bijbrengen; (rcht.) dagvaarden; oproepen, op-eischen. Citer [saj-ter), zn. Dagvaarder, oproeper; aanhaler, bijbrenger, vermelden. Citess [si/-tès], zn. Stedelinge, stadbe-woonster. Cithern [si/-tès], zn. Stedelinge, stadbe-woonster. Citicism [si/-tès], zn. Stedelinge, stadbe-woonster. Citizen [sit'-i-e], zn. Burgerrecht hebende. Citizen [sit'-i-e], zn. Burgerrecht hebende. Citizenize [sit'-i-e], zn. Burgerrecht hebende. Dievairscht. pf n-sj ip), zn. Burgerschap, Citrate [sit-treet), zn. (schk.) Citroenzuur zout; — of iron, citroenzuur ijzer. Citric [sit-rück], bvn. — acid. citroen- eel kleuren. : Citrine [sit-rück], by.n. Citroenachtig; don- kergeel. Citron [sit-run], zn. Citroenachtig; don- kergeel. Citron [sit-run], zn. Citroen  minzaam, vriendelijk, heusch; —/aw, burgerlijk wetboek. —list, civiele lijst; —war, burgerlijk wetboek. Civilian [si-ril-jen), zm. Burgerlijk ambtenaar; iemand die het burgerlijk recht bestehende het, rechtsgeleerde. Civilian [si-vil’it-ti], zn. Burgerlijk ambtenaar; iemand die het burgerlijk recht bestehende het, rechtsgeleerde. Civilian [si-vil’it-ti], zn. Beschavung; beschaafdheid; (rcht.) overbrenging of verwijzing (van een geding) van den crimineelen naar den correctionen rechter. To Civilize [siv'-il-lajz),  burger-recht, burger-recht; vaderlands-liefde. Clabber [slèb'-ber], zn. Stremsel, wrongel (book: Bonny-clabber). Clack [fick]. zn. Geklepper, (ket) klepen; klepper, klep; (jig. en pop.) gekakel, gebabbel; —dish, bedelnap, bedelbak; —goose, boomgans. Clack [klèk'), w.o. Klepperen, klapperen; (fig. en pop.) kakelen, babbelen, (Vlaamsch) klappen. Clacker [klèck'), w.o. Klepper; (fig. en pop.) kakelen, babbelen. Clad [klèck'), w.o. (scht.) Kleverig, vuil. Claim [kleem], w.o. Aanspraak; recht om te vorderen; vordering, eisch; fo lay — to (to make — to), aanspraak maken op; fo nave a — to (to make — to). — on), aanspraak heben op; to guit —, affstand doen (van). : to Claim [fleem], w.b. Eischen, vorderen, (op iets) aandringen, aanspraak maken (op). | ro —, w.o. to — from, zich beroepen op. CLAIMABLE Claimable [kleem], bv.n. Te vorderen, te eischen. Claimant [fleem’-dnt], zn. maker; (rcht.) eischer. Claimer [kleem’-cr], zn. Eischer. Clairshoes [kleer’-sjoez), zn. (scht.) Harp der Bergschotten, harp met snaren van koper- draad. Claith [4leern], zn. (scht.) Lakenstof, laken; —s [kleerne), zn. mrv. (scht.) Kleederen. Claith [sleer’-ing], zn. (scht.) Beklee- ding. lars [klèm], zn. (Zekere) oester; —shell, 1) oesterschelp, 2) smoel, bek. to Clam [klèm], w.b. Plakken, lijmen, vast- kleven; laten uithongeren. | ro —, w.o. Kleven, kleverig zijn; klam zijn. Clamant [kleem’-ént], bv.n. Schreiend, schreiend, smeekend. Clamber [schreiend], w.o. Klaufen. Clammer [klèm'-i], bv.n. Uitgehongerd. Clammy [klèm'-i],  Clamour [klém’-ur], zn. Zie CLAMOR, enz. Clamp [#lèmp], w.b. Vastklampen; las-schen. | ro —, w.o. Zwaar loopen, stampen. Clamp [#lèmp], w.o. Zwaar loopen, stampen. Clan [#lèmp], w.o. Saamverbonden zijn; to — together, samengaan, samenrotten. Clan [#lèn’-joe-lèr-lèr-lèr-lèr-lèr-lèr-lèr-lèr-lèr-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè-lè- Clang [kléng], z.n. Schelle klank: gekletter, to Clang [kléng], w.b. Doen kletteren | TO —, w.o. Kletteren. Clangor (kléng'-cur), zn Gekletter. Clangorous [kléng'-cur-us], of Clangorous [kléng'-cus], bv.n. Kletterend. Clanish [#lèn'-ies], bv. n. Ten nauwste saamverbonden, aaneengesloten. Clanishness [kléng'-nes], zn. Saamverbondenheid, aaneengesloten. Clank [kléng'], zn. Gekletter. to Clank [kléng], w o. Kletteren. rammelen. Clanship (kléng'-es], zn. Bond (van per- deg familiën, enz.); bondschap, bondgenot- schap. Gian Cklèp], zn. Klap, slag; knal; (Jig.) klap, ramp; (scht.) oogenblik, (ook:) molenklepper, (ook:) omroepers-bel; af one —, in Aanspraak- CLASSIC één klap; —bread; kaapbrood, krakeling; —doe. tor, dokter voor geheime ziekten; — nét, slag- net; — rap, Aanspraak- CLASSIC klap; —bread; kaapbrood, krakeling; —doe. tor, dokter voor geheime ziekten; — nét, slag- net; — rap, Aanspraak- CLASSIC klap; —bread; kaapbrood, krakeling; —doe. tor, dokter voor geheime ziekten; — nét, slag- net; — rap, Aanspraak- CLASSIC klap; —bread; kaapbrood, krakeling; —doe. tor, dokter voor geheime ziekten; — nét, slag- net; — rap, Aanspraak- CLASSIC klap; —bread; kaapbrood, krakeling; —doe. Kunstgreep, (pop.) foef. To Clap (#lèp), w.b. (Handenklappen); aandoen, aanhechten, bijvoegen; to — in, inschuiven; inrekenen, inpakken; to — on aandoen, bijzetten, opzetten; to — on, schielijk tot stand (ten uvörer) brengen, (pop.) opknappen; to — up, schielijk tot stand (ten uvörer) brengen, (pop.) opknappen; to — up, handenklappen; to — the wings, klapwieken; to — a trick upon a.o., iemand een pots spelen; to — spurs to a horse, een paard de sporen gevren; to — hold of, schielijk grijpen; to — into one’s prayers, de handen samenvouwen om 0 bidden. | ro —, w.o. Klappen; knallen; handenklappen. Lape [klep], zn. (vog.) Goudspecht. Clapper [klep'-per], zn. Klepper, klapper; klepel (eener klok);  z.n. Roodewijn, Bordeaux- wijn. : Clarification [klèr'-i-kord], zn. (muz.) Cla- vecimbaal. ; Clarification [klèr'-i-faj-er), zn. Klaarder; distiller- ketel. : to Clarify [hlèr'-i-faj-er), w.b. Klaren, zuive- ren. | 10 —, w.o. Opklaren, helder worden. Clarinet [hlèr'-i-nèt), z.n. (muz.) Klarinet. Clarion [klèr'-i-nèt), z.n. (muz.) Klarinet. Clarion [klèr'-i-nèt],  z.n. Klets, schok, stoot; (jig. tegenstand, tegenweer; strijd, tegenspraak; (scht.) kletspraatjes. to Clash [hlèsj), w.b. en o. Stooten, } sen; kletteren; klotsen, schokken; (fig.) strijden (tegen), aandruischen; (scht.) kletsen, belasteren. rd Clashing (klesj’-ing], zn. Gekletters (fig.) aandruischung. ‘4 Clasp (klèsp’, zn. Haak; kamp; gesp; kr (plk.) rank; (fig.) omhelzing; —knife, knip zakmes. Ls to Clasp [klésp], w.b. Toehaken; toegespen; at. vastklampen, enz; (fig.) omhelzen; omslinge Ten, omwinden; to — the hands, de handen ineenslaan. B Clasper (hlèsp'-er), zn. Haakje, klampje, enz; (plk.) rank. : il Class [klaas), zn. Klasse. 4 to Class (klaas), w.b. In klassen rang- schikken, classificeeren. aal Classic [klès'-sik), zn. Klassiek. ¢ B CLASSICAL — CLEESTER 139 lit Classical [klès'-sikl], bv.n. Klassiek. Cleanliness [#lèn'-l-nès] inhei me Classically [klès'-sikl-l-nès], bw. In klassen zuverheid; Zindelijkheid: netheid. A GAR: | verdeeld; (ook:) klassiek. al Cleanly (klèn'-l-nès), bv.n. en bw. Zie bv.n Nt oe rbi], bv.n. Klassikaal. CLEAN. Er lassification [klès-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl-sikl- W.b. In klassen indee- (schönen akademie, en) en, rangschikken in klassen. To Cleanse [klénz], w.b. Reiniger is Clatch [Alets], zn. (scht.) Slijk, modder. schoonmaken. i ee ee =k Clatter ‘klét'-ter], zn. Kettering, geklet- Cleanser [klénz'-er], zn. Reiniger, zuive- préter; ruzie, leven, geraas; —coat, zwetser. raar, schoonmaker, reinigings- (enz.) middel, tine Clatch [kléts], w.b. (scht.) Vuilmaken, met i (lenz'-ing] inig - te slijk of modder te, ; Wed Ch bne Kh to Clatter [kléts], w.o. Kletteren; ruzie Cleansings [klénz'-ing], zn. mrv. Vloer- LL maken, leven maken. | ro —, w�b. Laten klet- veegsel; schoonmaker, ruimte tusschen de vier hoofdmuren van een levenmaker, babb Clatterer [klénz'-er], zn. (tm) Binnenswerks- Clatterer [klénz'-er], zn. Kletteraar, ruimte tusschen de vier hoofdmuren van een levenmaker, babb Clatterer [klénz'-er], zn. Kletteraar, ruimte tusschen de vier hoofdmuren van een levenmaker, babb Clatterer [klénz'-er], zn. Kletteraar, ruimte tusschen de vier hoofdmuren van een levenmaker, babb Clatterer [klénz'-er], zn. Kletteraar, ruimte tusschen de vier hoofdmuren van een levenmaker, babb Clatterer [klénz'-er], zn. Kletteraar, ruimte tusschen de vier hoofdmuren van een levenmaker, babb Clatterer [klénz'-er], zn. Kletteraar, ruimte tusschen de vier hoofdmuren van een levenmaker, babb Clatterer [klénz'-er], zn. Kletteraar, ruim Clattering (klet-ter-ing), bv.n. (Het) klet-teren; geraas; ketelmuziek. Claudent [klao'-dent), bv.n. Sluitend; insluitend; — muscle, sluitspier. Claudicant [klao'-dent), bv.n. Hinkend, kreupel, mank. Claudicant [klao'-dent), w.o. Hinken, mank. Claudination [klao'-dent], v.dw. (scht.) van To cLUTCH. Clause [klaoz,z.n. Volzin; zinspreuk; voor-waarde, beding; bepaling. Claustral [klaos'-trel), bv.n. Kloosterlijk. Clausure [klao'-zjoer], zn. Opsluiting. Clavated ([kièr'-et-ted), bv.n. Knoestig; knobbelig. (TO CLEAVE. CLAVE {kleev], onv. verl. tijd van het w.b. Clavellated [kiév’-el-leet-ed], bv.n. (schk.) Van gebranden wijnsteen gemaakt; — ashes, wijnsteen-asch. Clavering [klèv'-e-ring]. t.dw. (scht.) IJ delen praat pratend, Clavers [klèv'-erz), z.n. mrv. (scht.) IJdele praatjes, kletspraatjes. Claviary (klèr'-i-èr-i), zn. (muz.) Klavier. Clavichord (klèv'-i-kòrd), z.n. (muz.) Cla- vecimbaal. Clavicle [klév’-ikl], z.n. (ontl.) Sleutelbeen. Claw ([ikiaoj, zn. Klauw; poot; —back, pluimstrijker, (pop.) pootjes-gever. to Claw [klao), w.b. Klauwen, krabben; to — off, af krabben, ( fig.) hekelen; claw me and Tul claw thee, (spr.) twee handen op één buik. Clawed [klaod), bv.n. Met klauwen. Clawless [klao'-lès), bv.n. Zonder klauwen. Clay [klee), zn. Klei; leem; — cold, ijskoud; —cottage, hut van leem; —ground, kleigrond, (ook:) leemaarde; —land, kleigrond; —marl, klei- mergel; —pif, leemput; —soil, kleigrond. to Clay [klee], w.b. Met klei, enz. bedek- ken; door klei zuiveren, b.v. fo — sugar, suiker kleien, suiker uitdekken. Clayey [kle'-i), of Clayish [klee'-iesj), bv.n. Kleiig, leemig. Claymore [klee'-moor), zn. Slagzwaard. Clean ([klien), bv.n. Rein, schoon, helder, zuiver, zindelijk, net, blank. | —, bw. Geheel, volkomen; —limbed (—timbered), welgemaakt. to Clean [klien), w.b. Reinigen, schoon- maken, (maker. Cleaner (klien'-er), z.n. Reiniger, schoon- gebouw; ( fig.) helderheid, duidelijkheid. — by.n. en bw. Helder, klaar, licht; schoon, zindelijk, zuiver; ledig, vrij; open, vlak; rein, onschuldig; duidelijk; fo get—, (van iets) afkomen; to keep — of, vermijden; to stand —, uit den weg gaan; —headed, verlicht; —sighted, scherpzichtig, goed van gezicht; —sightedness, scherpzichtigheid; —gain (—profit), zuivere winst, netto-winst; to be — from (to be — of), vrij (ontdaan) zijn van; a — estate, eene onbezwaarde (vrij van hy- potheek zijnde) bezitting; — after debts paid, na aftrek van de schulden. To Clear (klier), w.b. Reinigen, schoonmaker, zuiveren, klaren; uit den weg ruinen; vrijmaken; heldemake; ophelderen; afdoen, anzuiveren, vereffenen (eene schuld) zuvere winst opleveren; to — a ship, (kpv.) een schip in- (of uit-, klaren (to — in; to — out); to — a shop, uitverkoopen; to — the table, de tafel afnemen. | ro—, w.o. Helder (klaar, effen, vrij, enz.) worden; fo — out, zich  [hier’-staartsj-er], zn. Waschvrouw voor fijn goed. Cleat [kliet], zn. Klamp, klamphout. Cleavage [kliet], zn. (Het) klooven; (de) breuk (van een steen). _. to Cleave [#lier], w.b. Klieven; doorklieven; kloven. | ro —, w.o. Kleven; (ok:) barsten, splijten. nt Pdleaver [klieven], zn. Bijl, hakbijl; (plk.) klaver; wood—, houtkloover, houtklover, houtklover. to Cleek [klèk], w.b. (scht.) Uitbroeien. Cleekin [klèl’-in], zn. (scht) Broedsel (jonge kippen). kuikens. ; 2 Cledgy [klèl’-in], by.n. Kleiachtig;—ground, kleigrond. (lavement. Cleester [klèl’-in], w.b. CLEEVIN 140 Cleevin’  en ony. verl, tijd van het w.b. To CLEAVE. Cleft [klèft], zn. Kloof, spleet, barst, scheur; aander. id (klept-creft), to Clem [klèft], zn. (ins.) Paardevlieg. to Clem [#lèm], w.b. Laten uithongeren. Clematis [lem’-ét-tiz], zn. (plk.) Maag- denpalm. emency (klèm'-en-si), zn. (plk.) Maag- denpalm. emency (klèm'-en-si), zn. (plk.) Maag- denpalm. Clement [#lèm'-ent-li), bw. Lankmoedig; goedertieren. Clement [#lèm'-ent-li), bw. Lankmoedig; goedertieren. Clement [#lèm'-en-si], v.dw. Uitgehongerd. to Clench [klènsj), w.b. Zie ro crinca. to Clepe [liep], w.b. Noemen. | ro—, w.o. Roepen. Cleptomania (#lèp-to-meen'i-a), zn. Aan- geboren zucht om te stolen. Clergy [kleur'-dejij, zn. Geestelijkheid; —man, geestelijke. Cleric [#lèr'-ik), zn. Geestelijke. Clerical [klèr'-ikl), bv.n. Geestelijk. Clerk ([klaark), zn. Geestelijke; geleerde; klerk; voorzanger, koster. Clerklike [klaark’-lajk), bv.n. Van (of als) een geestelijke, enz. Clerkly [iklaark'-li], bv.n. en bw. Geleerd. Clerkship [klaark'-sjip), zn. Geestelijke waardigheid; geleerde stand; klerkschap, enz. Cleromancy ([klèr'-o-mèn-si), zn. Waar- zeggerij uit dobbelsteenen. Clever [klèr'-er), bv.n. Knap, handig, vlug, bekwaam, ervaren; lief, bevallig, knap; min- zaam, voorkomend. Cleverly (&lèr'-er-li), bw. Knap, handig. enz. | opperbest; redelijk, tamelijk; behoorlijk. Cleverness [klèr'-er-nès), zn. Vlugheid, bekwaamheid, knapheid; minzaamheid, voor- komendheid. Clevis [klév'-is], of Clevy [klév'-i], zn. Zwengel (van een wa- gen of ploeg, waaraan de strengen vastzitten). Clew [floc], z.n. Kluwen; (fig.) leiddraad; — line, (zeew.) geitouw. | Zie ook crur. to Clew [kloe), w.b. (zeew.) Geien. Click [klik], z.n. (Het) tikken, getik (van een uurwerk); klink (van eene deur). to Click [klik], w.o. Tikken (als een uur- werk), | ro —, w.b. Op den kop tikken, kapen. Click-clack [klik’-ki2k}, z.n. (scht.) Aan- houdend geklets. w.b. (tnb.) Clicker [#lil'-er), z.n. Winkelknecht (die, de voorbijgangers door zijn geroep aanlokt). Clicket [klik'-et}, z.n. Klopper (aan deu-_ ren, om aan te kloppen); klapper (in molens.) to Clieket [klik'-ef], w.o. (drk.) In den paartijd zijn. Client [klaj'-ent), zn. (rcht.) Cliënt. Cliental [kli-ènt'-el), bv.n. Afhankelijk. Clientship [kaj'-ent-sjip), z.n. Cliéntschap. Cliff [kif], zn. (adk.) Klip, rif; (muz.) sleutel. Cliffy (klif -i), bv.n. Klippig, vol klippen. Clifted (#lift’-ed), bv.n. Gespleten; gebroken. Clip Climacteric [klim-mèk-ter), of Climacteric [klim-mèk-ter], zn. Cli- max in de levensjaren; climacterisch jaar, le- vensjaar dat door het bijgeloof ondersteld wordt steeds eene groote verandering met zich te voeren, zijnde telkens het zevende jaar van iemands leven; het 63e jaar is (the grand —) het groote verander-jaar. | —, bv.n. Climacterisch, Climacterisch [klim-mek-ter’-ikl], bvn. Climacterisch. Climate [klajm'-eet], zn. Klimaat,  ineens te — hoog wil klimmen stort onverwachts naar beneden. to Climber [Zlajm’-er], w.o. Klauteren, Clime [klajm], zn. Klimaat. Clinch (#linsj), zn. Kwinkslag, zet, woord- speling, dubbelzinnigheid; kram, haak, houvast; knoopsteek, lus. - to Clinch (#linsj), w.b. Omklemmen, in de hand vastgeklemd houden; (een spijker) omklinken; to — a cable, een kabeltouw op een anker steken. | ro —, w.o. Zich vastklampen; (scht.) mank-loopen, hinken. Clincher [klinsj'-er], zn. Vastklemmer; kram, haak, klamp, houvast; (fig) kwinksla- genmaker, (ook:) woord (of gezegde) dat raak is; —built, geklonken; —nail, omgeklonken ö spijker. Clinching [klinsj'-ing], t.dw. van 10 CLINCH; — witticism, geestige woordspeling. to Cling [kling], w.o. Hangen, zich hechten, zich vastklampen (— fo, aan); to — spijker. Clinching [kling], w.o. Hangen, zich hechten, zich vastklampen (— fo, aan); to — spijker. Clinching [kling], w.o. Hangen, zich hechten, zich vastklampen (— fo, aan); to — spijker. Clinching [kling], w.o. Hangen, zich hechten, zich vastklampen (— fo, aan); to — spijker. Clinching [kling], w.o. Hangen, zich hechten, zich vastklampen (— fo, aan); to — spijker. Clinching [kling], w.o. Hangen, zich hechten, zich vastklampen (— fo, aan); to — Together, An elkander hangen, an elkander gehecht Zijn. | To —, w.b. Verteren; fill famine cling thee, tot dat de honger u verteert. Clingy (klin'ai), bv.n. Klevend, vastkle- vend. ; Clinic [kiin'ik], zn. Bedlegerige. | —, by.n. Bedlegerig. « Clinical (klin'ikl, bv.n. Bedlegerig; | cli nisch; —lectures, clinische lessen. Clink (klink), zn. Klank, (het) geklink; (de) klink (eener deur); (fig.) geld; to Clink (klink), w.b. en o. Klanken. Clinkers (klink-erz), zn. mrv. Klinkers (hardgebakken steenen); slakken (sintels van stellen, afval uit ijzersmelterijen, glasbläserijen, enz.). linkumbell (klink-en-el), zn. (scht) Klokkeluider. Clinquant (klink-ent), zn. Klatergoud. Clinquant (klink-ent), zn. (scht) Klopf. Clip (klip), zn. (De) schaap-schering, (het) Zn. Hemel- CLIP schapen-scheren; (de) wol van ééne schering; . |ombhelzing; (lock:) klap (met de hand), tik. Clip [klip], w.b. Knippen; (schapen) scheren, (geld) snoeien, (eene taal) radbra Clip [klip], w.b. Knippen; (schapen) scheren, (geld) snoeien, (eene taal) radbra Clip [klip], w.b. Knippen; (schapen) scheren, (geld) snoeien, (eene taal) radbra Clip [klip], w.b. Knippen; (schapen) scheren, (geld) snoeien, (eene taal) radbra Clip [klip], w.b. Knippen; (schapen) scheren, (geld) snoeien, (eene taal) radbra Clip [klip], w.b. Knippen; (schapen) scheren, (geld) snoeien, (eene taal) radbra Clip [klip], w.b. Knippen; (schapen) scheren, (geld) snoeien, (eene taal) radbra Clip [klip], w.b. Knippen; (schapen) scheren, (geld) snoeien, (eene taal) radbra Katten; afsnijden, afknippen; op den kop tikken, van- gen, vatten, inrekenen; so — it, het op een loo- pen zetten; | Clipped money, gesnoeid geld. Clipper [klip'er], zn. Knipper; schapen- scheerder; geldsnoeier; (zeew.) klipperschip. : Clipping [klip'ing], zn. (Het] knippen, (het) snoeien; knipsel, afsnijdsel, snoeisel; schaapschering; — time, tijd als de schapen geschoren worden, (scht.) het goede oogenblik (to come in — time, juist van pas komen). Clippy [klip'ing], bv.n. (scht.) Snave, te veel praats hebbende. Clish-clash [klig'-'ter], bv.n. (scht.) Kleverig, taai. Clivers [kliv'-'erz], zn. mrv. (plk. en fig.) Klissen. Cloak [klock], zn. Mantel; (fig.) dekman- tel, voorwendsel; —bag, mantelzak, reiszak; s —twitcher, jaspanden-afsnijder, zakkenroller. to Cloak [klock]. Look, w.b. In eenen mantel hul- len; (fig.) bemantelen, bewimpelen. Cloakedly [klook-ed-l], bw. Op eene be- dekte wijze, bedektelijk. Clochard [klòsj'-erd), z.n. Klok-gestel. Clock [kldk], zm. hlok; (ins.) bromtor; — of a stocking, klink eener kous; table —, pendule (op eene schoorsteenlijst), | Sam. —dial, wijzerplaat; —hand, uurwijzer; —maker, klokmaker; —making, klokmakersvak; —mutch, klapmuts, zekere vrouwenmuts: —work, (het) werk (binnenwerk) eener klok, (fg.) zeer nauwkeurig werk. (ken (gelijk de hen). To Clock [klòk], w.b. en o. Roepen; klok- Clod (klòd), zn. Kluit (aarde of klei); klönten; Opeenhooping; (fig.) lomperd, lummel; this O corporeal — (this — of clay), de aardsche tabernacle, dit lichamelijk omkleedsel; fo turn to Clods, klonteren; —head, domkop; —hopper, lom- en (iron.) boer, buitenman, landman; —pate, omperd, plompe vlegel; —pated, lomp, plompe. 8 to Clod [kidd], w.b. Aan kluiten werpen; Eggen To—, w.o. Klonteren, stremmen. Clodily (klòd'-i-li), bw. (fig.) Lomp, plomp. Clodiness [klòd'-i-nès), zn. Kluitigheid, Honterigheid; (fig) lompheid, plompheid. Cloddy [klòe], bv.n. Kluitig, vol kluiten; .. klonterig; gemeen; plomp. Cloff [klòf], zn. Last, zwaarte; overlast; overschoen; klomp, holsblok; to be Cloff [klòe], zn. Last, zwaarte; overlast; overschoen; klomp, holsblok; to be Cloff [klòe], zn. Last, zwaarte; overlast; overschoen; klomp, holsblok; to be Cloff [klòe], zn. Last, zwaarte; overlast; overschoen; klomp, holsblok; to be Cloff [klòe], zn. Last, zwaarte; overlast; overschoen; klomp, holsblok; to be Cloff [klòe], zn. Last, zwaarte; overlast; overschoen; klomp, holsblok; to be Cloff [klòe], zn. Last, zwaarte; overlast; overschoen; klomp, holsblok; to be Cloff [klòe], zn. Last A — to, een ast zijn voor, (ook:) een blok aan het been zijn voor; there is a — upon the estate, het goed is met een kluit (schuldenlast) bezwaard. ; to Clog [kiéc], w.b. Hinderen, belemmeren; _ overlast doen; belasten, bezwaren. | TO —, W.O. _Kleven; stremmen, klonteren, stollen. Clogginess [klòc'-i-nès], zn. Hinderlijk- heid; gestremdheid, versperdheid, kleverigheid. Cloggy [klòjs'-ter], zn. Hinderlijk; gestremd, versperdheid; kleverig. Closter [klòjs'-ter), zn. Klooster. to Closter [klòjs'-ter), w.b. In een klooster sluiten; opsluiten. q 3 zn. (scht.) Zie i Ls pn terde in Ge MORE ON AR CLOSET 141 Closter [klòjs'-ter-el], bv.n. Kloosterlijk; herre opgesloten. 6 oisterer [klòjs'-ter-ur] B ve i kloosterbroeder, pet “Hg fe oe ie Closterress [klòjs'-ter-ur] B ve i kloosterbroeder, pet “Hg fe oe ie Closterress [klòjs'-ter-ur] B ve i kloosterbroeder, pet “Hg fe oe ie Closterress [klòjs'-ter-ur] B ve i kloosterbroeder, pet “Hg fe oe ie Closterress [klòjs'-ter-ur] B ve i kloosterbroeder, pet “Hg fe oe ie Closterress [klòjs'-ter-ur] B ve i kloosterbroeder, pet “Hg fe oe ie Closterress [klòjs'-ter-ur] B ve i kloosterbroeder, pet “Hg fe oe ie Closterress [klòjs'-ter-ur] B ve i kloosterbroeder, pet “Hg fe o òjt), w.o. (scht.) Neervallen, neer- smakken. Cloke [ilook], z.n. en w.b. Zie croax. CLOMB [klom], onv. verl. t. van To crine. Clonie [klon'-ik), bv.n. (gnk.) Jichtig; hevig. Clonism ([klon'-iem), zn. (gnk.) Stuiptrek- king; krampigheid. To Cloom [kloet], w.b. Dichtplakken, be-plakken. — (kloet], z.n. (scht.) Hoef (inz.: gespleten Clootie [kloet'-i], z.n. (scht.) Joost (di. de Duivel). Cloots [kloets], z.n. mrv. van cloor; to take —, (scht.) op den loop gaan. Close [kloos), zn. Besluit, sluiting, einde, beendiging; rustpunt, pauze, staking; handadigheid; to come to the —, handgemeen worden; at the — of night, bij het vallen van den avond; the — of navigation, de sluiting (of staking) van de scheepvaart; the — of the year, bij einde des jaars. [klooss], omheining, insluiting, afgezette plaatsruimte. [klooss], bv.n. en bw. Dicht; gesloten, afgesloten; geheim, achterhoudend; vertrouwd, standvastig; beknopt, bondig; eng, nauw, stijf, vast; somber, betrokken, niet helder; stil, afgezonderd, eenzaam; — sits my shirt but closer is my skin, (spr.) het hend is nader dan de rok; a — ball, een (bilj Art)bal, die dicht aan den bandigigsten; — election, verkleizing warbij de ständigen erlangt; — election, verkleizing waarbij de ständigen erlangt; — by, dichtbij; — fight, handadigheid, vechtpartij; — jisted (— handed), gierig, zeer vasthoudend, (pop.) niet scheutig om te geven; — handedness, wasthoudendheid; — pent, goed dicht; — stool, nachtstoel, kamerstilletje; — tongued, voorzichtig in zich uit te laten. To Close (kloos), w.b. Sluiten, toesluiten, dichtmaken; besluiten, eindigen; aaneensluiten, samenvoegen; to — an account, eene rekening af- sluiten; fo — in, insluiten; to — up, opfluiten, wegsluiten, dichtgrendelen. | ro —, w.o. Sluiten, dichtgaan, dicht zijn; overeen- stemmen; handgemeen worden; to — in, invallen; to — in upon, gedurig nauwer insluiten; fo — in with, zich vereenigen met; to — upon, overeenkomen; to — upon, overeenkomen, besluiten. Dichtheid; ach- terhoudendheid; heimelijkheid; gierigheid, karigheid, nauwbezetheid; engheid; gedrongenheid, vastheid. Closer [klooz'-er), zm. Sluiter, enz; (bwk.) sluitsteen. hp 8 Me Closet [klòz'-et), zn. Kabinet (klein bij- zonder vertrek; studeervertrek); kast; —reasoner, kamergeleerde; —sin, geheime zonde; | water—, geheim gemak, reukeloos gemak. ; to Closet [kldz’-et], w-b. Wegsluiten. (fig.) onder de roos (in het geheim) behandelen z.n. Klooster- CLOSH Closh [kldsj], zn. Bevangenheid (bij paar- den); stijf heid. E Closing [ilooz'-ing], zm. Einde, besluit. Closs [klòs), z.n. (scht.) Gang, eorridor; smal straatje, steegje. : Closure [klooz'-joer], zm. (Het) sluiten; insluiting; omtrek; beëindiging, einde, slot. Clot [klòt), zn. Kluit, klomp, klonter; (fig) lummel, druiloor. to Clot [#lòt], w.o. Kluiten, klonteren, strem- men. Cloth [klooth, of klòth), zn. Laken, klee- dingstof; tafellaken; to wear the (black)—, het eesteliik gewaad dragen; to lay the —, tafel Aen: to take away the —, de tafel afnemen; — in grain, in de wol geverfd laken; —shearer, lakenscheerder; —trade, laken- (of linnen-) handel; —weaner, laken- (of linnen-) wever. N.B. Het meervoud is in bovenstaande beteeke- nissen cLOTHs [kldths, of klaoths), en overigens CLOTHES, zie aldaar. to Clothe [klooru), w.b. Kleeden, beklee- den, inkleeden. | ro—, w.o. Gekleed zijn. Clothes (loos), zn. mrv. Kleederen, klee- dingstukken, linnengoed; a suit a —, een com- pleet stel kleederen, een heel pak; foul —, vuil waschgoed; —bag, reiszak; —brush, kleerbor- stel; —horse, droogrek; —line, drooglijn; —man, kleerkooper; —peg, droogstok. Clothier [klooth’-jer], zn. Lakenkooper; lakenvolder. Clothing (klooth’-ing), z.n. Kleeding. to Clotter [#lòt'-ter), w.o. Klonteren. Clottiness [klòt'-ti-nès]. v.n. Klonterigheid. Clottings [klòt'-tingz]), zn. mrv. Droge mest, wolklonters, Closes, (klot'-ti], bv.n. Klonterig, geklon- terd. ‘ ing ee wan zn. Wolk; donkere pie mnw.) ader; (fig.) zwerm, menigte, gedrang; (ook:) druk, verlegenheid, nood. ig “ to Cloud [#laud), w.b. Omwolken, bene- velen, verduisteren; (fig.) bedrooven. | To —, w.o. Bewolken, betrekken; (fg) neerslachtig worden. Cloudily [#laud’-i-1i), bw. van croupy. Cloudiness [klaud's-nès), zn. Bewolk- heid, betrokkenheid; donkerheid; (fig) onver- staanbaarheid, duisterheid. Cloudless (hlaud’-lès), ‘bv.n. Onbewolkt, helder. Cloudy [klaud’-i}, bv.n. Bewolkt, betrokken, somber; (fig.) duister, on verstaan baar; —mornings turn to fair evenings, (spr.) na re- gen komt zonneschijn. Clough [klof, of kluf), zn. Kloof; diep ravijn; smal stroombed tusschen steile rots- wanden; (ok:) klip; (kph.) zie corr. Clous [klaut), zn. (scht.) Sluis. Clout [klaut), zn. Lap, doek; vaatdoek; lap (opgezet stuk), stop; luier, windsel; | vlek; |_vuistslag; |_ on the ear, oorveeg; — nail, schoenspijker, (ok:) (boogschutters-)wit. to Clout [klaut], w.b. Lappen, oplappen; bedekken, overdekken; slaan. (terd. Clouted [klaut'-ed),  (kloov), z.n. Kloof, klove; (pik) kruidnagel; nagelbloem. CLUSTER Cloven [kloov), bv.n. (en v.dw. van To CLEAVE) Gekloofd, gespleten; —footed, gespleten hoeven hebbende. Clover [kloov-er), z.n. (plk.) Klaver; (fig.) overvloed; fo live in —, in de weelde leven, van alles volop hebben; —grass, klaverweide. Clovered [hloov-erd), bv.n. Met klaver begroeid, Clown ([klaun), zn. Lomperd, ruw en on- beschaafd mensch, (pop.) ongelikte beer; (fig.) hansworst; clown’s-mustard, gewone mosterd; clown’s-woundwort, wondkruid. Clown (klan), w.o. Voor hansworst spelen.  lompheid, onbeleefdheid; a piece of — een staaltje van onbeschofen. 2 to Cloy [kldj], w.b. Vernagelen; verzadi- gen, volproppen, overladen; bezwaren; (scht, briezelen, stelen, kapen. Cloyless (klünst), bv.n. Spaarzaam, karig, niet overvloedig. Cloyment (klünst), zn. Zatheid, volgeproptheid, overladenheid. Club (klünst), zn. Knots, knuppel; klub, vereeniging, gezelschap; bijdrage,: aandee gelag; (spl.) klaveren; —fisted, pootig, zwa (groot) van vuisten; —footed, plomp van voe —headed, dik (groot) van hoofd; —law, vui recht, recht van den sterkste; —room, verga derzahl, koffiekamer; —rush, bies, riet; —shaped. Lomp, knotsvormig. E Club [klünst], w.b. Medebetalen, bijdragen. Club [klünst], w.o. Samenwerken, zn. Lid eener klub. Club [klünst], w.o. Klokken (als eene hen). | ro —, w.b. Lokken, roepen. de Clue (kloe), zn. Kluwen; (fig.) leiden, sleutel (ter opporing van een geheim). : Clump [klump], zn. Klom, blok; groep. Clumper [klump], zn. lompje. ” to Clumper [klump], w.b. Klomperig maken. (ezelsko Clumps [ilumps], zn. (pop.) Stommerik, Clumsily [klum’-zi-nés], zn. Plompheid, lompheid, onhandigheid. Clumsy [klum’-zi], bv.n. Plomp, lomp, on-handig; kort en dik. Clunch (klunsj), zn. Verharde klei. 4 CLUNG (klung), v.dw. en onv. verl. tijd van TO CLING. ; Clung (klung), v.dw. en onv. verl. tijd van TO CLING. ; Cluster [ktus'-ter], zn. Tros; bos; hoop menigte, troep, zwerm, groep. ‚to Cluster (klus'-ter], w.b. Bijeenvoegen, bijeenbinden, verzamelen. | ro —, w.o. Tros wijze (aan trossen) groeien. CLUSTERY Clustery [klus'-ter-ri), bv.n. Troswijze, trosachtig. A, Past Te GEN vit Clutch [kluts], zn. Greep; (het) grijpen; klauw; —fisted, pootig, zwaar (groot, grof) van vuisten, (fig.) vasthouden. vrekkig. to Clutch [kluets], w.b. Grijpen, pakken; vasthouden; ballen (de vuist), toeknijpen. Clute [kloet], zn. (scht.) Zie cLoor. Clutter [kluet], zn. Verwarring; ge- raas; to keep a —, leven maken. To Clutter [klui'-ter], w.b. Verwarren, sa-menflansen | TO —, w.o. Geraas maken, lawaai schoppen; fo — together, zich tot hoopen aan-eensluiten. To Clype [klajp], w.o. (scht.) Klappen, klikken, geheimen verraden. Clyster [klajf], zm. (gnk.) Klappen, lavement; —ypipe, klisteerspuit, lavementspuit: to Clysterize [hlis'-ter-ajz], w.b. en o. Een klisteer zetten. Clyte [klajf], zm. (scht.) Erge val, neer-smakking; fo get a —, (scht.) een val doen. To Clyte [klajt), w.o. (scht.) Neervallen. Clytrie [klajf], zn. (scht.) Ingewand (van dieren). Co. verkort voor COMPANY. to Coach [ko-ès-seur'-veet], w.b. Op-eenhoopen, ophoopen. Coacervation [ko'-ès-seur'-vee], w.b. Op-eenhoopen, ophoopen. Coach [ko'-ès-seur'-vee], zn. Koets; a — and four, eene koets met vier paarden; to get the — ready, inspannen; —boz, koetsiers-bok; —fare, vracht. tijloon; — house, koetshuis; — maker, rijtuig-ker; — man, koetsier; — step, trede van een rijtuig. to Coach [koots], w.b. en o. Rijden (in eene koets). to Coact [ko-èkf’), w.o. Samenwerken. Coacted [ko-èk'-e-ed), bv.n. Gedwongen. Coaction [ko-èk'-sjun], zm. Dwang. Coactive [ko-èk'-sjun], bv.n. Dwingend; sa-menwerkend. Cooperative [ko-èk'-sjun],  [ko-èd'-joe-nèt), (plk.) Dicht ineengegroeid. Coadunition [ko-èd-joe-nis'-sjun), z.n. Saam- vereeniging: éénwording. to Coagerest [ko-èf-fòr'-est), w.b. Aan- leggen tot (herscheppen in) bosch. Coagent [ko-èf-ent], zm. Medewerker; medewerkende kracht. to Coagulability [ko-èe mènt'), w.b. Saamhoop, opeenhooping. oagmentation [ho-ec-men-tee'-sjun], ZD. Saamhooping, opeenhooping. bv.n. COAST 143 Coagulability [ko-èe-joe-l2b-bil'-it-ti] Stolbaarheid y [joe-léb-bil'-it-ti], zn. Coagulable [ko-èc-joe-l2b-bil'-it-ti], bv.n. Stolten, stremmen. | Tro —, w.b. Doen  stolling (het) gestolde. Coagulative [ko-èo'-joe-lètiv), Stollend. Coagulator [ko-éc-joe-leet'-ur], zm. Mid- del waardoor stolling of stremming teweog- gebracht wordt. Coak [kook], zin. Zie coxr. Coal [kool], zn. Kool, steenkool; —basket, kolenmand; —black, kolenzwart; —dust, kolen- gruis; —heaver, kolendrager; —hod; kolen-em- mer, kolenbak; —man, kolenbrander; —mer- chant, kolenkooper; —mine, kolenmijn; —miner, werkman in eene kolenmijn; —pit, kolenmijn; —poker, kachelpook, haardpook; —zorter, ko: lendrager; —ship, kolenschip; —work, (mnw.) kolenmijn; | to carry coals to Newcastle, (spr.) water in de zee dragen, vergeefsch werk doen, noodelooze moeite doen. to Coal [kool], w.b. Tot kolen branden; to — out, met houtskool merken. Coalery [kool-eri], z.n Kolengroeve, kolen- mijn. to Coalesce [ko-èl-lès'], w.o. Samengroeien, ineengroeien; (fig ) zich vereenigen, zich aan- eensluiten. Coalescenece [ko-èl-lès'-sens), zn. Ineen- bv.n. groeiing, saamverbinding, saamvereeniging; samenloop; —of councils, overeenstemming, een- parigheid. to Coalite [ko'-el-lajt], w.b. Zich vereeni- gen. zich aansluiten, Coalition [ko-èl-lis'-sjun], zn. Saamvereeni- ging; verbond. Coally ([ko-èl-laj'], zn. Saamverbondene, bondgenoot. Coaly [kool-i], bv.n. Kolig, koolhoudend ; koolachtig. Coamings [koom'-ingz], zn. mrv. (zeew.) Scheerstrooken; scheerstokken. to Coapprehend [ko-èp-pre-hènd'), w.b. Mede-grijpen, mede-vatten. Coaptation [ko-dp-tee'-sjun], z.n. Aaneen- voeging. to Coaret [ko-aarkt'], of to Coarctate [ko-aark’-teet], w.b. Samen- persen, ineendrukken; beknopter maken; in- krimpen, beperken. ; Coarctation [ko-aark-tee'-sjun] z.n. Ineen- drukking, samenpersing; beknopter-making; inkrimping. Coarse [koors), bv.n. en Coarsely [koors’-li], bw. Grof, ruw; ge- meen. : Coarseness [koors'-nès), zn. Grof heid, ruwheid, gemeenheid. “ to Coassume [ko-2s-sjoem'], w.b. Insgelijks aannemen, te gelijk aannemen. Coast [koost], z.n. Kust, oever, kant, zoom; the — is clear, er is geen onraad op de kust, (fig.) er is geen gevaar; — trade, kusthandel. to Coast [koost], w-b. en 0. Kustvaarder zijn; (fig.) praaien, aanklampen; to — along, langs de kust varen, dicht langs varen. e COASTER 144 Coaster [koost'-er], zn. Kustvaarder. Coasting [koost'-ing), zn. Kustvaart, ( fig.) praaiing; (ook:) verliefde nadering, verliefd- wording; — navigation, kustvaart; —trade, kust- handel; —vessel, kustvaarder Coat [koot], z.n. Jas (kleedingstuk), gewaad; huid, vel; bast, schors, schaal; (wpk.) veld; great —, overjas; —card, (een) prentje (in het kaartspel); — of arms, wapenschild; — of mail, maliënkolder, pantserhemd; of the first—, twee- jarig (van valken, enz); to turn—, zijn rokje omkeeren, afvallig worden; a turn—, een af- vallige; to cast one’s —, geheel veranderen; to beat anyone's —, iemand op zijne huid geven; cut your — according to your ctoth, (spr) zet de tering naar de nering, spring niet verder dan uw stokje reikt. to Coat [koot], w.b. Eene jas aantrekken; bekleeden, bedekken, overtrekken. Coated [koot'-ed], bv.n. Bekleed; overdekt; van eene huid voorzien; rough—, met schubben bedekt; soft—, geene schubben hebbende. Coating [koot'-ing), z.n. Omkleedsel, over- treksel; (kph.) duffel (zekere stof}; rough—, (mtsl.) pleisterkalk. Coax [kooks], zn. Misleide, bedrogene, beet- genomene. to Coax [kooks], w.b. Vleien, streelen; (be- drieglijk) flikflooien, liefkoozen; bepraten, overhalen, overreden. Coaxer [kooks'-er), zn. Vleier; bedrieglijke - flikflooier. Cob [kòb], zn. Kop, knop, top; (fig) gie- rigaard, schrok, inhalig mensch; (vog.) zee- meeuw; (ins.) spin; (drk.) hengst, klophengst; (ontl.) teelbal; —coals (mrv.), groote stukken steonkool; — iron, vuurijzer, haardijzer; —web, spinneweb, (fig.) strik, net; cobweb-morning, mistige ochtend, morgenstond met eene betrok- kene lucht, sombere morgen; —webbed, vol spinnewebben. to Cob [kdb], w.b. (zeew.) Afstraffon, (met een schoen met spijkers) voor het achterste slaan; fo — the life out of anyone, iemand zoo afstraffen dat hij er den geest onder geeft, iemand doodslaan. Cobalt [koo'-bèlt], zn. (min.) Kobalt. Cobble [kòbl), zn. Kiezel; (scht.) vischpink, visschersboot; —stone, kiezelsteen. to Cobble [kòbl), w.b. en o. Knoeien, op- lappen: (schoen-)lappen. Cobbler [kòb'-ler), zn. Schoenlapper; knoeier, broddelaar; —rhymes, kreupelverzen. Cobby [kòb'-i], bv.n. Sterk; vurig. Cobelligerent (koo-bèl-lidzj'-er-rent], bv.n. Mede-oorlogvoerend. —, z.n. Mede-oorlog voe-rende mogendheid. Cobishop [koo'-bis'-sjup), zn. (kkl.) Wij-line Coca [kòk'-bis'-sjup), zn. Kokosnoot. Cocciferous [kòk'-sif'er-rus), bv.n. Bessen-dragend. ochineal [kòtsj'-i-nie], zn. (kph.) Coche-nille; — free, cochenille-boom. Cochleary  (scht.) Zie COCKYLEEKIE; — a-ridy, (scht.) met een been over elken schouder op den nek gedragen wordende; to be cast at the cocks, (spr.) de plaat poetsen, zich uit de voeten maken; —boat, kleine sloep; —crowing, hanengekraal; —fight, hanengevecht; —horse, stokpaardjes —laird, (scht.) eigenaar van den grond dien i} bebouwt; —loft, (de) hanenbalken, (een) zolder- kamertje; —match, hanengevecht; —pigeon, dof- fer; —pit, plaats voor hanengevechten, (zeew.) kajuit voor de gekwetsten (op een oorlogschip}; —’s comb, hanekam (i. a. 6.), (fig.) verwaande kwast; —shut, avondschemering; —spur, (plk.) | hanespoor; —sure, volkomen zeker; —seain, (zeew.) bootsmans-maat; —weed, (plk.) hanen- kruid. to Cock [0k], w.b. Opzetten, oprichten; optrekken, ophalen; ophoopen, plaatsen; (van een geweer) den haan Spannen; optoomen (een — hoed). | ro —, w.o. Eene hooge borst zetten; (de ooren) spitsen; hanen fokken. Cockade [kòk-eed'), zn. Kokarde. Cocker (kòk'-e), zn. (drk.) Basi-liscus. Cocker (kòk'-er), zn. Hanenfokker; minnaar van hanengevechten. Cocker [kòk'-er], w.b. Vertroetelen, (door al te veel toegevendheid) bederven. Cockerel [kòk'-er 21), zn. Jonge haan. Cocket [kòk'-et], zn. (kpl.) Visitatie-kantoo al (bij uit- en invoer van koopwaren in England); biljet van visitatie. —, bv.n. Wakker, — levendig, voortvarend, winderig; guitachtig, dartel; —bread, wittebrood, (zeew.) scheepsbe- schuit. Cocking (kòk'-ing], zn. Hanengevecht. Cockish [kòk'-ing], zn. Hanengevecht. Cockish [kòk'-ing], zn. (plk.) Koornroos, wilde klaproos; (zekere schelpvisch) kammossel; —hat, met schelpen versierde hoed; —shell, masselschelp; —stairs, wenteltrap; | hot cockles, (het) door handslag zien wie de hardste handen heft (een spel der matrozen). ie to Cockle [kòk'-ni], w.b. en o. Kronkelen, fronsen, plölen, golven, kabbelen. Cockley (kòk'-ni], zn. Verwijfd wezen; (minachtenderwijze:) Londenaar, (ook:) steeaap; —dialect, plat (of gemeen) Londensche tong- val; —like, steeaap-achtig. Cockyleekie [kdk/-i-liek-i], zm. (scht) Hanensoep met look gekruid. sf Cocoa [koo'-ko], zn. (plk.) Cacaoboom; (de) cacao; (ook:) (ook:) kokosnoot. Cocoon (ko-koen’), zn. (kph.) Coeon (pro-dukt van den zijdeworm), tonnetje. Coctile (kòk'-til], bv.n. Gebrand, gebakken (b.v. steen). ì Coction [kòk'-sjun), zn. (Het) koken; verduwing, spijsvertering. Cod [kòd), zn. Peulschil, zaaddop; hoofd kokosboom; — uut, cacao-boon, |} B + = + — Boom Me om Fe RE me Ne a be ‘1 i i d t R i a  —worm, streoworm; —wort, strere-kruid. Codded [héd'-ed], by. In een dop (schil, bast) zittend; —grains, peulvruchten. Codding [kòd'-der], zn. Inzamelaar  Schelvisch; kleine kabeljauw; (plk.) stoof-appel. Coefficacy [ko-èf'-fis’-sjen-si], zn. Medewerkend. Coefficient [ko-èf'-fis’-sjent], bv.n. Medewerkend. Coefficient [ko-èf'-fis’-sjent], bv.n. Medewerkend. Coeliac [si’-li-2k], bv.n. Onderbuiks-; — fluz, of — passion, (gnk.) buikloop, diarrhee. Coemption [ko-èm'-sjun], zn. Opkooping, (het) opkoopen. Coequal [ko-èf'-kwwulj, bv.n. Gelijk, gelijk in rang  Coercive [ko-eurs'-iv-li], bw. Door dwang. Coessential [ko-eurs'-iv-li], bw. Door dwang. Coessential [ko-eurs'-iv-l-it-ti), zn. (Een) ge-lijke van jaren. Coetaneous [ko-e-teen'-i-us-li], bw. Ge-liktijdig. Coeternal [ho-i-teen'-i-us-li], bw. Ge-liktijdig. Coeternal [ho-i-teur'-nel], bw. Mede-eeuwig, gelijkelijk der eeuwigheid deelachtig. Coeval [ko-e-iev'-el], bw. Mede-eeuwig, gelijkelijk der eeuwigheid deelachtig. Coevous [ko-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e- zist'-ens], zn. (Het) gelijktijdige bestan; gelijktijdigheid. > Coexistent [ho-2c-zist'-ent], bv.n. Gelijktijd bestaande. to Coextend [ko-tis-tund'], w.o. Zich even ver uitstrekken; even lang duren (— with, als). „Coextensive [ke-êks-tën'-siv], zn. Gelijke usgestrektheid, gelijke omvang. Coextensive [ke-êks-tën'-siv], bv. Van gelijke uitgestrektheid (of omvang). Servaas de Bruin, Engelsch-Hollandsch, 4¢ druk. COGNIZABLE 145 Coextensive [ke-êks-tën'-siv], zu. Gelijke uitgestrektheid, gelijke omvang. to Coff [kòf], w.b. (scht.) Koopen. Coffee [kòf'i), zn. Koffie; —  Koffer, kist; geldkist; (fig.) schat; (vest) holle weg; —dam, kistdam. To Coffer [kòf'-er], wb. In eene kist doen (of bewaren); to — up, vergaderen, potten. Cofferer (kof’-er], zm. (pop.) Potter (degene die geld en geldswaart); schatmeister der kroon; — of the household, hofmaarschalk. Coffin [kòf'-fin], zn. Doodkist; geheele paarden-hoef; peperhuisje (in kruideniers-winkels); korst (eener pastei); — man (—maker), dood-kistenmaker; — bone, hoef been. To Coffin [kòf'-fin], w.b. Kisten (in eene doodkist leggen). Coffender [ko-faun'-der], zu. Medestichter; mede-oprichter. Cog [kòc], zn. Tanden (van een rad): bootje, kleine boot; (fig) bedriegerij, (pop.) foef; —wheel, kamrad. To Cog [kòc]), w.b. en o. Tanden aan een rad aanbrengen; vleien, flikflösen; bepraten; bedriegen; opdringen; to — a die, (spl. met een doobbelsteen valsch doen. Cogency [koo'-dzjèn-si], zu. Kracht, sterk Vermogen; (het) pogen, (het) streven. Cogenial [ko-dzjien'-el). Zie CONGENTAL. Cogent [#oo'-dzjent], bv.n. en Cogently [kòc'-e-jent-U), bw. Krachtig, sterk; dringend, onweerstaanbar. Cogger [kòc'-er], z.n. Flikflooier, bedrieger. Coggery [kòs'-e-ri), z.n. Bedrog, bedriegen; flikflooierij. Cogging [kòs'-ing], zm. (Het) liegen en bedriegen; bedrog. | —, bv.n. Bedriegend; dringlich; —gamester, valsche speler. Coggle [kòs'-ing], z.n. Bootje. to Coggle [dal], w.o. (scht.) Waggelen Cogitable [kòs'-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t-t- peinzing; (het) denken. 4 Cogitative [kòdzj'-i-tèt-tiv), bv.n. Denkend; overdenkend, overpeinzend, bepeinzend; diep- zinnig. Cognate [kòa'-neet], bv.n. Verwant. | —, zu. bloedverwant (van moederszijde). Cognation (kòe-nee'-sjun], zn. Verwant- schap. Cogniae [kòe-nis'-sjun], zn. Cognac. Cognition [kòe-nis'-sjun], zn. (Het) weten; (het) bewustzijn; | besef. C cognitive [kòs'-ni-tiv], bv.n. Bewust; het vermogen hebbende om te weten; — power, f, eni [kòa'-ni-zèbl, of kon'-i-zèbl), bv.n. 10 En Da 146 COGNIZANCE (rcht.) Tot de kennisneming behoorende (—by, van); (fig.) waar te nemen (—4y, door). Cognizance [kòa'-ni-zèns, of kon'-i-zèns), zn. (rcht.) Kennisneming; onderzook, erkenning; to take — of, kennis nemen van, onderzook doen naar; this falls under the — of, dit behoortt to de kennisneming van. Cognominal (#òe-nom/-i-nèl), bv.n. Gelijken naam dragende; van (betreffende, behoorte tot) den geslachts-(of toe-)naam. Cognominal [kòe-nom-i-nee'-sjun), zn. (Het) geven van een toenaam; bijnaam, toe-naam. Cognoscence [kòa-nòs'-sens), zn. (Het) weten; wetenschap, kennis, bewustzijn. Cognoscible kòe-nòs'-i-tiv), bv.n. Kennelijk. Cognoscitive [tòe-nòs'-tiv), bv.n. Bewust; bet vermogen hebbende om te weten. Coguardian (%oo'-gaard'-jen), z.n. Mode-voogd, toeziende voogd. Cogue [#0c], z.n. (Een) slokje, (een) glaasje jene, (een) snapsje. to Cogue [fda], w.b. Fleppen, pimpelen. to Cohabit [ko-hèb'-it), w.o. Samenwonen; sam enhuizen, (pop.) hokken. Cohabitant [to-hèb'-i-tènt), zn. Medebe-woner. Cohabitation [ko-hèb'-i-tee'-sjun), zn. Mede-erfgenaam. Coheir [ko-eer'-2s], zn. Mede-erfgenaam. Coherere [ko-eer'-2s], zn. Mede-erfgenaam. Coherere [ko-hier'-en'-sib-bil'-t-ti], zn. Samenhangend, verband; there is no — at all in his skull, hij is seen warhoofd, zijn verstand is te zoek. Coherence [ko-hier'-ent], of Coherence [ko-hier'-ent-li], by.n. en Coherently [ko-hier'-ent-li], by.n. en Coherently [ko-hies'-sib-bil'-t-ti], zn. Sa- menhangend vermogen; samenhangendheid; samenhang. Cohesive  samenhangen; samenhang. to Cohibit [ko-hib'-i4), w.b. Weerhouden, tegengan, verhinderen, beletten. to Cohobate [koo'-ho-beet], w.b. (schk.) Ten tweeden male overhalen. Cohobation [ko-ho-bee'-sjun), zen. (schk.) Tweede overhaling. Cohoes [ko-hooz’), zn. Waterval. Cohort [ko-hooz’), zn. Troep, bende; (mil. hist.) kohorte. Cohortation [ko-hooz'], zn. Waterval. Coif [ko-hooz'], zn. Kapje, kalotje (van pries- ters, advocaten, enz); a brother of the —, een man van de balie; the degree of the —, de klasse der adyncaten. to Coif [ko-hooz'], w.b. Met een kapje (of kalotje) tooien. Samenhang; ch of a, En. A ks 8 COLANDER - Coiffure [kòjf'-fjoer], zm. Kapsel,  (munt) slaan; (fig) verdichten, smeden. Re Coinage [kòjn'-edzj), zn. Munting, (het) muntslaan; muntslag, muntloon; muntstempel; (fig.) verdichtsel, opraapsel, verzinsel. to Coincide [ko-in'-sajd'], w.o. Overeen- men, overeenstemmen, treffen, samenloopen; to — in a thing, in iets toestemmen. Coincidence [ko-in'-si-dèns], zn. Samen loop; tref; overeenstemming. va Coincident [ko-in'-si-dèns], bv.n. Samen loop; tref; overeenstemmend. ‘ Coincident [ko-in'-si-dènt], w.b. Be- vlekken. ;  bedorven valk (die niet meer deugt om mede te jagen). Coit [kòjt), zn. Werpring, werp-steen. al to Coit [kòjt], w.b. Werpen. ; Coition [ko-is’-sjun], zn. (Het) bijeenkomen, (het) samengaan; | zaadvermenging, bevruch- ting. to Cojoin [ko-dzjdn'], w.o. Zich saamver- binden, zich vereenigen. Cojuror [ko-dejoer'-ur], zn. (rcht,) Mede- eedzweerder; eedzweerder ter bevestiging van eens anders gelofwaardigheid. Coke [kook], zn. Koke (ten deele ui brande steenkool; ontzweide turfkool). 4 to Coke [kook], w.b. Ontzweide, tot koke — branden, Coker [kook], zn. Koke-brander; dag-gelder; (zeew.) bootsman; (plk.) kokosnoot; | cokers, visscherslaarzen, visschershozen. Cokes [kooks], zn. Kwast, gek. | als mrv. Kokes (zie coke). Col. verkort voor coLoner. 5 Col. (kol), zn. Hond. _ (zijgdoek. Colander (hul'-en-der), zn. Zeef; ger; En kòjn'-ing), zn. (Het) munten; A res m= —  koude vat-ten; to catch — upon heat, zich te erg bekoelen. —, bv.n. Koud; (fig.) koel, onhartelijk; onver-schillig; in — blood, in koelen bloede; — blood, in koelen bloede; — blood, onver-schillig, onver-schillig; — hearted, onver-schillig, onver-schillig; — hearted, onver-schillig, onver-schillig; — kot, (van meta-len:) door koude brekend. Coldly [hoold'-ies], bv.n. Kil, koel. Coldly [koold'-nès], zm. Koude; (fig) Koudheia, koelheid, onver-schilligheid. Cole [kool], zn. (pik) Kool, boerenkool; — mouse, (vog.) koelmees; — seed, (plk.) koelzead; — wort, (plk.) boerenkool. Co-lessee [kool'-lés-si’), zn. (gnk.) Darmjicht, koliek; flatulent —, windkoliek. Colical [kool'-lés-si’), zn. (gnk.) Darmjicht, koliek; flatulent —, windkoliek. Gegenarmte angripen. Colin [kòl-in], patrijs. to Coll [kòl-in], w.b. Om den hals vallen, om- helzen; (scht.) snuiten (eene kaars); to clip and —, in de armen sluiten, om-helzen en aan het hart drukken. to Collapse [kòl-lèps'), w.o. Ineenstorten, ineenzakken, ineenzijgen; instorten, invallen; ineenkrimpen. Collapse [kòl-lèps'), w.o. Ineenstorten, ineenzijgen; instorting: ineenkrimping. Collar [kül-er], zn. Halsband; halskraagje, (hals-)boordje; halster, haam; rollstuk (van vleesch]; to slip the —, (spr.) vrij-komen; the — of S S; de orde’s-keten der rid-ders van den Blauwen Kouseband; — of brawn, geperste varkenskop ont daan van beenderen; — bone, (ontl.) sleutelbeen; — day, dag van te-rechtstelling, (ook:) gala-dag (wanneer de ridders van den Kouseband niet dan voorzien van zu. (vog.) Mexikaansche hunne ordeteekenen ten hove verschenen. Collar [kül-er], w.b. (Vleesch) opmaken tot rolstuk; (iemand) bij den kraag vatten. Collared [kül-er-ed], bv.n. Bij den kraag gepakt; (wpk.) een halsband dragend. Collateral [kül-er], zn. Afstamme-ling in eene z ij-linie. | —, bv.n. Uit eene zijli- nie (ook: van dezelfde zijde) afstammend; ne- ven-, zijdelingsch; evenwijdig; middellijk; (rcht.) collateraal; — acceptance, (kph.) acceptatie ter eere; — relations, familie-betrekkingen in de zijlinie; — wind, zijwind. ry Collaterally [kòl-lèt'-e-rèl-lij, bw. Op zij; (rcht.) in de zijlinie; (fig.) middellijk; indirect. Collaterality — [kòl-lè-er-el-nés], zn. Zijdelingsche afstamming. 3 Collation [kòl-lee'-sjun), zn. Begeving van eene kerkelijke bediening), collatie; ver- versching; (kkl.) collatie (halve maaltijd, in de Vasten).. Collatitious [kòl-leet’-iv), bv.n. Bij-eengebracht door bijdragen van velen. Collative [kòl-leet’-iv), bv.n. Gecumuleerd: advowson —, patronaat waarbij de bisschop en de patroon vereenigd zijn in een persoon. Collator [kòl-leet’-iv), bv.n. Gecumuleerd: advowson —, patronaat waarbij de bisschop en de patroon vereenigd zijn in een persoon. Collator [kòl-leet’-iv), bv.n. Gecumuleerd: advowson —, patronaat waarbij de bisschop en de patroon vereenigd zijn in een persoon. Collator [kòl-leet’-iv), bv.n. Gecumuleerd: advowson —, patronaat waarbij de bisschop en de patroon vereenigd zijn in een persoon. Collator [kòl-leet’-iv), bv.n. Gecumuleerd: advowson —, patronaat waarbij de bisschop en de òl-lee'-tur), zn. Nalezer ter vergelijking; (kkl.) eller. To Collaud [kol-laod], w.b. Medeprijzen; gezamenlijk prijzen; ten hoogste roemen. Colleague (kòl-lice), zn. Ambtsbroeder, ambtsbroeder, medehelper. To Colleague [kòl-liec'), w.b. en o. Zich vereenigen met, zich aansluiten aan. Colleagueship [kol'-lies-sjip], zn. Ambtsbroeder, ao Collect [kòl'-lèkt], zn. Collecte, inzameling; (kkl.) gemeenschappelijk kerkgeb. To Collect [kél-lék-lék], w.b. Verzamelen; zammen; vergaderen; so — from, afleiden uit, opmaken uit; so — into, verzamelen tot (of in); to — one’s self, zich herstellen. Collectaneous [mòl-lèk-teen'i-us], verzameld, bijeengebracht. Collected (kòl-lèk-ed], bv.n. Verzameld, bijeengevat; saamgevat; (fig.) bedaard; gevat. Collected (kòl-lèk'-ed-nès], bw. Te zamen; saamgevat; ineens. Collectedness [kòl-lèk'-ed-nès], zn. Be-daardheid; gevat. Collectible [kòl-lèk'-ed-nès], bv.n. Bijeengebracht (saamgevat, enn.) kunnende worden; af te leiden (uit), op te maken (uit); (van belastingen:) invurderbaar, te innen. Collection [kòl-lèk'-sjun], bv.n. Verzameld, saamgevat; (ook:) afleidend (bij wijze van gegevolgtrek. King; (¢Jk.) als verzamelwoord gebezigd; — society, vennootschap van koophandel, nach een gemeinschappelijken naam. Collectively [kòl-lèk'-tiz-lij, bw. Te za men, gezamenlijk, in het geheel. Collectiveness [kòl-lèk'-tiv-nès], zn. Gezamenlijkheid. Collector [kòl-lèk'-ur-sjip], z.n. (Het) ontvangerschap. Collegatry [kòl-lès'-ur-sjip],  —church, stifts-kerk. Collet [kòl'-let] zn. Invatsel, kas; hals-kraag; hals-kraag; (van flesschen) hals. Colletic [kòl'-lèt'-ik), bv.n. Samenhechtend, heelend. | —, zn. (hlk.) Hechtpleister. to Collide [#òl'-läd'], w.o. Tegen elkander slaan (of stooten), met elkander in botsing komen. bv.n. 148 COLLIED Collied (kòl'-lied), bv.n. Door kolen zwart-gemaakt; koolzwart. Collier (kòl'-lied), zn. Kolengraver; kolen-kooper; kolenschip. olliery [46l’-je-ri], zn. Kolenmijn; kolen-pakhuis; kolen-handel. Colliflower [46l’-je-ri], zn. Kolenmijn; kolen-pakhuis; kolen-handel. Colliflower [46l'-l-e-sjun], zn. Samen-binding; vereeniging. Collimation [46l-l-mee], of  line of —, miklijn. Colliquable [k0l-lik’-wwebl] by.n. Licht- oplosbaar, licht-ontbindbaar. Colliquament [hdl-lik'-wemm-ment], z.n. Oplossing ; (het) opgeloste; smelting; (het) ge- smoltene. Colliquant [kol'-li-kwwent}, bv.n. send; ontbindend; smeltend. to Colliquate [kòl-li-kwweet), w.b. en o. Smelten ; oplossen; ontbinden. Colliquation (kòl-li-kwwee'-sjun], zn. (Het) smelten; oplossing. Colliquative [kol-lik'-wwet-tiv], bv.n. Smel- tend, oplossend Colliquefaction [kòl-lik-wwi- FÈk'-gjun], zn. Samensmelting. Collision [/él-liz'-zjun], zn. Tegen clkander stooting; botsing; — of interests, strijd van be- langen. Collocate [kòl'-lo-kèt), bv.n. Geplaatst, ge- steld ; gerangschikt. to Collocate [kòl'-lo-keet), w.b. Plaatsen, stellen; rangschikken. Collocation [kol-lo-kee'-sjun], zn. Rang- schikking; orde. Collocution [kol-lo-kjoe’-sjun), zn. Samen- spreking, bespreking, onderhoud. Collocutor [X%òl lo-kjoe'-tur), zn. Mede- spreker. to Collogue (#òl-looe’] w.b. Bepraten, (door vleiende redeneering) overhalen, overreden. Collop (#òl'-lup), zn. Lapje (van vleesch sprekende, b.v. [runder-Jlapjes); (zbl.) kind; scotch —s, kalfslapjes. Colloquial [kòl-loo'-kwwi-el), by.n. Gemeen- zaam; — language, gewone spreektaal, (de) taal van het gewone (alledaagsche) leven. Colloquist [/dl’-lo-kwwist], zn. Medespre- kende. Colloquy [kòl-lo-hwwi), zn. Gesprek, sa- menspraak. Collow [kòl-lo], zn. Roet; kolenzwart. to Collow [kòl-lo), w.b. Zie ro couty. Colluctancy [kòt-luk’-tèn-si), z.n. Strekking om te betwisten; wederstand; weerstreving. Colluctation [kol-luk-tee'-sjun], zn. Be- twisting ; tegenstand. to Collude [#òl-joed'), w.o. Elkander in de hand werken, het eens zijn, in schelmachtige verstandhouding staan, samenspannen, Colluder [/6l-joed’. er],z.n. In-verstandhou- ding-staander. Colluding (kòl-joed’ ing], of Collusion [kòl-joe'-zjun), z.n. Schelmachtige verstandhouding, samenspanning, heimelijke afspraak, gemeenschappelijk boos opzet; (fig. pop.) doorgestoken kaart. Collusive [kd/-joes’-siv], bv.n. en Oplos- COLORED Collusively [kél-joes'-iv-li], bw. Schelmach- tig beraamd, met boos opzet.overeengekomen, [kol-joes'-siv-nés), zn. Collusiveness Schelmachtig overleg. Colly [kòl-i), zn. Roet; kolenzwart. Se to Colly [kél'-li], w.b. Met roet bemorsen ; (fig.) zwartmaken ; versomberen. Collyrium (kòl-lir'-i-um), zn. (gnk.) Oog- zalf; oogwater. Ya Colon [koo'-lon), zn. Dubbele punt; (ont!) kronkeldarm. Colonel [keur'-nel), z.n. (mil) Kolonel, Colonelcy [keur'-nel-si], of Colonelship [eur’-nel-sjip], zn. Kolonel- schap. Colonial (kòl-loon'-i-el), bv.n. Koloniaal; — — produce, koloniale waren; — trade, handel in koloniale waren. Colonist [kòl-o-ni-zee'-sjun], zn. Kolonist. Colonization [kòl'-o-najz-ing], zn. Kolonist. Colonizing [kòl'-o-najz-ing], zn. Kolonist. Colonizing [kòl'-on-need], zn. (bwh.) Zuilen- gaanderij, pilaren-rij. (ting. Colony [iél'-o-ni], zn. (bibl.) Laatste bladzijde in een boek, vermeldende naam en woonplaats des drukkers en jaartal der  de kleur wegnemen, doen verschieten; —boz, verförmig —man, verförmig —man, verförmig; | mrv. coors, kleuren, (het) välz, (dk) vanen; to be in colors, een gekleur kleed dragen; to set a. o. out in his proper colors, iemand afschädigeren juist zooals hij bestaat; unconnected colors, kleuren die te schel bij elkander afsteken; rhetorical colors, redekunstige figuren. to Color [un-ur], w.b. Kleuren, verven; (fig.) bewimpelen; to — a stranger's goods, de goederen van een vreemde als eigen goed (van een Engelsch onderdaan) aangeven om die zoodeende binnen te smokkelen. | ro —, WO. Kleuren; blozen, eene kleur krijgen. ; Colorable [kul-ur-èbl], bv.n. Schoonsehijnend; schijnbaarheid. ren Colorably [hul'-ur-èbl], bw. Schijnbaar. Colorate (kul’-ur-2t], bvn. Geverfd, ge- — kleurd. ven Coloration [Jmul-ur-ee'-sjun), zn. (Het) ver- ven; (het) kleuren. H Colorature (Jul'-ur-et-tjoer], zn. (muz.) Co- loratuur, ( fam.) tralaries. L Colored [kul'-urd), bv.n. Geverfd, gekleurd; kleurig; (fg.) opgesmukt; verbloemd; | the — de kleurlingen (b.v. de negers, de mestiezen, de Mulatten, enz). Bn = Ra _ J i =. = … ME TB Te _ Te Sr A ra kk a as FPF ge gare Se ~ A. ed Colorifie [kul-o-rif'-ik], bv.n. Kleurend, kleurgevend. _ Coloring [kul'-ur-ing), z.n. (schl.) Koloriet, kleurschakeering; (fig.) schoone schijn; glimp. _ Colorist [kul'-ur-ist), zn. Kleurenmenger ; kleurder; (schl.) meester in het aanbrengen van koloriet. Colorless [kul'-ur-lès], bv.n. Kleurloos; door- schijnend. Colossal [ko-lds'-sel], of Colossean [kòl-lòs-si'-en], bv.n. Kolossaal, reusachtig. Colossus [/o-lds'-sus|, z.n. Kolossus, reuzen- gestalte; —wise, als een kolossus. Colour [/ul’-ur], zn. Zie coLor. Colp (kòlp], z.n. Slag. : Colprophet [kòl'-pròf'-et], zn. Leugenpro- eet. Colstaff [kòl'-stèf), z.n. Draagstok; hefboom. Colt [kool]. zn. Veulen (van een paard); {pop.) jonge lafbek, (fig.) onervarene; —’s foot, (plk.) hoefblad; —’s tooth, melktand, (fig) kin- derachtigheid. to Colt [kool], w.b. Voor den gek houden, foppen | ro--, w.o. Vroolijk zijn, zich uitgela- ten-dartel aanstellen. Colter [koolt’-er], zn. (Ploeg-)kouter. Coltish [/oolt'-iesj|, bv.n. Veulenachtig; (fig.) uitgelaten-dartel, brooddronken. _Colubrine ([kòl'-joe-brajn], bv.n. Slang- achtig; (fg.) arglistig. Columbary [hol’-um-bér-ri], zn. Duif huis, duiventil. Columbine [kòl-um-bajn), bv.n. Duiven; duifachtig. | —, z.n. (plk.) Akelei; feathered —, {plk.) waterruit, poelruit. Column [kòl-um]), z.n. Kolom; zuil, ronde pilaar; (mil.) kolonne; in —s, (mil.) in kolonnen. Columnar [ho-lum'-ner], bv.n. Zuilvormig, kolomswijze ingericht. Colure [ko-ljoer'], z.n. (str.) Poolcirkel, _ Coma (koo'-ma], zn. (gnk.) Slaapziekte; (sfr.) haar, harigheid. Comart (koo'-maart), zn. Overeenkomst. Comate [koo'-meet), z.n. Metgezel. | —, bv.n. Harig. Comatose [ho-met-toos'], of Comatous [koo'-met-tus], bv.n. Slaapziek, aan slaapziekte lijdende. 