Catholijke Nederlansche Stemmen
Various Author
Wi coteigteu: Antonius, kamerheer honorair van Zijne Heiligheid Paus Grecorius, XVI vice-superior der Hollandsche zending, en zaakgelastigde van den H. Stoel bij Zijne Majesteit den koning der Nederlanden, zegt in den aanvang van zijn mandement, De dagen naderen dan wederom M. G., waarin wij op eene z00 bijzondere wijze de gedachtenis van het lijden en terven van onzen Yer osser zullen vieren; die dagen van zagheid waarin wij, door onze beden te voegen bij de smeekin-gen, die Jesus in de dagen zijns vleesches met zulke hevige reeken en met tranen tot den Vader gpzond (2), door onze versterving met de zijne te vereenigen, aan de oneindige oder onz, de volharding in het goede, en aldus ons eeu- Py f. e 1 erlangen. Drs +5 Op nieuw zijne stem, om zijne onder- Origen tot boete en versterving op te wekken, daar mand zonder zonden is; zonder dat God echter den yerstooten zal Hij..kondigt thans de boet-id aan als een’ middel tot uitwissching der Naar He zigten der  het eenige middel was, waaryan de barmhar-tigheid Gods zich kon bedienen, zonder zijne regt-yaardigheid te krenken, om aan den zondaar vergiffe-nis te schenken; ’t welk vervolgens treffend ontwikkeld wordt, En waartoe besluit nu God in zijne wijsheid, dus vaart Monseigneur Antonucci voort, ten einde zijne barmhartigheid en zijne regtvaardigheid met elkander in overeenstemming te brengen? zijne regtvaardigheid moet yoldan, de zondaar moet gestraft worden! Maar Hij geeft het zijner barmhartige het, dat die straf niet uitga van zijne geregtigheid, maar van den verootmoedigden zondaar zelven Indien deze werken van boetdoening pleegt, die werken met de voldoening en boete, welke Jesus voor de zondaars daarstelde, vereenigt, dan zal God om Jesus wille op die werken des zondaars genadig ne-derzien, en hem wederom op nieuw in zijne vriendsehap aanemen. God, zegt de H. Greaorius, laat geene tonde onge-straft, want. Of de tondaar moet rich in tyne boetdoensng zelf straffen, of God met den mensch te samen, straft hem in syne wraak (2). — © Daarop worden de geloovigen aangespoord om het (1) Wijsh. XI. 24.0 a (2) S. Grea. [. 9, Morac. 17, ; é « a * hoy * & td aa Meg et r & betuigen ziiner blijdschap over de heilrijke vruchten, * 4 _ “¥oogd overtroffen, j straffen hunner zonden niet aan de goddelijke wraak over te laten, maar dezelve af te wenden door opregte bekeering, boete en tranen; om waardige vruchten van boetvaardigheid voort te brengen, alle gelegenhe- den tot zonden te schuwen in het goede te volharden en zich daarvan door niets  zoo zieltreffende werden allen, ja elk in het bijzonder toeroept: GRENK, BEVROEDT A&T WEL, © MENSCH! DAT GIJ STOF ZIJT EN TOT STOF ZULT WE- | DERKEEREN (1) 1” “> « * dd) Ps. 7. en 10. | ; My (2) Introd. ad. Vit. D. Cap. 1. ; (3) Serm.,1, in fest ANUREZ. ;'- (4) Matru. XV.-8. : * tiey:. Gen. IIL 19, lL Beirae el, A : e © - 4 i. ° “7 de grijze Kerkvoogd: = Biwi «+. Maar, daar God ons het verstan¢ De Kerkvoogd toont vervolgens aan, dat alles wat de Kerk in den H, Vasten-tijd doet en voorschrijft, de strekking heeft, om tot een hartelijk berouw op te wekken, door het inboezemen eener heilzame vrees en het aanmoedigen tot terugkeer tot God; terwijl zij dat alles vereentgd voorsteld, in de beschouwing van het het lijden en den dood van onsen godde- lyken Ferlosser, Wat dan ook het doel der Medi- tatien is, die gedurende den Vaste gehouden worden, Nadat de Kerkvoogd heeft aangestipt, wat de goede uitwerkselen van het een en ander belet, zegt hij: » Treden wij dan, B. G.! in den geest der H. Kerk, met, althans op de Zon- en Feestdagen door het jaar, en nu gedu- rende de H. Vaste, z00 veel mogelijk dagelijks de eene of an- dere waarheid des gelofs, of eenig deel van het H. Lijden » Treden wij dan, B. G.! in den geest der H. Kerk, met, althans op de Zon- en Feestdagen door het jaar, en nu gedu- rende de H. Vaste, z00 veel mogelijk dagelijks de eene of an- dere waarheid des gelofs, of eenig deel van het H. Lijden » Vienen, hetzij in het H. Sacrificie der Mis, hetzij op andere tijden, bij het doen of aanhooren eener godvruchtige lezing of Meditatie, bij ons zelven, IN ONS HART, MET AANDACHT TE OVER LEGEN, en dien overeenkomstig krachtige voornens in het bijzonder tegen deze of gene beletsels, gevaren, of zonden; voor deze of gene deugd, en de daartoe benoodigde middelen te maken, ten einde die nog dienzelfden dag, en bij voortduring, met Gods genade, kloekmoedig in het werk te leggen. Nadat de Kerkroogd heeft aangemerkt, dat op die wijze aan het voorgestelde en door Zijn Hoogw. ont-wikkelde doel zal worden beantwoord, worden ten stotte de H, Kerk, onzen.H,. Vader Greconius XVI, a het Vaderland, de Koning en zijn Huis, in de gebe-den der geloovigen aanbevolens aH. In het Mandement, door den Hoogw. Heer DEX © DusseLpen als Vicaris-General voor het geestelyke van Maastricht en Luiks-Gestel, wordt heeftonderwerp als in het Mandement voor ’s Bosch befindeld; hoewel met andere bewohnenen en eenig zins anders gewijzig, daar het Jubilé van den H. Wixursrorpus te Maastricht en Luiks-Gestel niet is geworden, als zijnde de H. Lamsentos de Apostel dier oorden geweest, wth ict oy. Het Mandement van den Hoogw. Heer G. Henman, Apostolische Vicaris-General voor de Noord-Nederlandsche districten Kuyk, Nymegen en Druten, van, het voormalige bisdom van Roermonde handelt over — het geluk dergenen, die de wet des Heeren am en onderhouden, *t welk ontwikkeld en door DOr belden uit de H. Schriftour, gestaafd wordt, == De Kerkvoogd toont vervolgens, dat het kennen en — betrachten van de wet Gods het verheftet eelak ae *t welk de mensch oven de dieren bezit en h ven alle schepselen verheft; en welk geluk alleen te danken heeft, aan de onstoffel ziel die hij van zijnne Schepper ontving. 1 oo.) 68 heeft, heeft hij ons dan geene pli Allerliefate Broeder! hebben. wij f rste van die t as soni bis era exer 7 3 uiet daar zegt de ; PA ¥ ‘ 7 ; ~*~ ste en het eerste gebod Marrn. XXII: 37, 38. Daar wij het geluk hebben God te kennen, hoe zou het mogelijk zijn, dat wij niet verpligt waren Hem te beminnen. En hette dienen? Hij is onze Schepper, onze Vader, Hij heeft ons het leven gegeven, en alles, wat wij hebben, Hij voorziet in al onze noodwendigheden; hoe, zouden wij niet dvordrongen kunnen zijn van gevoelens van erkentelijkheid en van liefde, waarom heeft hij gewild, dat midden onder zoo vele redelooze wezens, avons en redelijke schepselen zouden zijn? is het niet om van hen de hulde te ontvangen, die Hem toekomt, en welke zoo vele andere schepselen Hem niet kunnen bewijzen? Wij komen den dieren, en den stoftelijken wezens nabij, wij geliiken naar dezelve doordien God ons een stoffelijk ligchaam eeft gegeven; maar wij komen ook aan God nabij, wij gelij-ken naar hem zelven, doordien Hij ons een onstoffelijk, en redelijke ziel heeft gegeven, en alzoo0 zijn wij tusschen God en de schepselen geplaatst; wij staan als in het midden, opdat wij en voor ons, en voor dezelve zouden doen hetgeen, wat zij door zich zelve niet doen kunnen.” Voorts herinnert Zijn Hoogw. Ps. CXLVII. 20. En wij, A.B.! wij zijn met God nog naauwer verbonden, dan de Joden waren; wij kennen nog beter zijne Goddelijke wet, dan zij dezelve kenden; Hij heeft ons op eenere wijze onderwezen; en als men de lessen leest, wel- ke zijn eenige Zoon ons heeft gegeven, dan mvet mea waar- tik: ha daar een wis en verstandig volk! 5. Book oz. 1V. 6. Pts Eindelijk betoogt Lijn Hoogw., dat de wet Gods, onze roem is, dat het ons tot eer.verstrekt dezelve te kennen, en dat ons hoogste, ons eeuwig belang vor- dat wij haar onderhouden, Ri: af ’ 3 walt ee; Heer Joannes van Hoorponk, Administius van het Vicariaat van Breda, be- Le NSS 7 ra? We gint zijn Mandement met opwekking tot dankbaarheid voor de dubbele weldaad: die van aardschen vrede, door de eind-schikking onzer staatkundige aangeleg En- Heden; en van de vrede der ziel, door het Jubilé der Geloofsyerkondiging, van, den H. WittiBrorbus, yer- worven, Deze weldaden hebben tijdelijke Jasten doen ophouden en van den nog drukkender last der zonden ontslagen. Wij genieten derhalve, zegt de Kerkvoogd, door eenen bij- zondere gunst der goddelijke Voorzienigheid eenen dubbelen vrede, den vrede der wereld, met alle daaraan verbondene tijdelijke voordeelen, en eenen nog hooger te schatten vrede, eenen vrede, dien de wereld niet geven kan, den vrede der ziel, den vrede Gods, die, naar de uitdrukking van den Apos- tel, alle verstand te boven gaat. De Kerkvoogd spreekt vervolgens met blijdschap over de heilrijke vruchten welke het Jubilé in zijn district. Heft opgeleverd en neemt daaruit aanleiding, om de geloovigen op nieuw tot dankbaarheid op te wekken, en over zich zelven te waken, Ook de middelen daar-toe worden aangewezen en tegen het hervallen gewaar-schuwd. Doch de Kerkvoogd heeft betere gedachten van zij-ne onderhoorigen en vertrouwt, dat zij met volharding hunne goede voornens zullen ten uitvoer brengen; dat zij door volharding in het voorvaderlyk geloof en daar naar hun leven rigtende de kroon der glorte mogen verwerven en zegt vervolgens. Neemt ten dien einde uwe toevlugt tot den H. Wr. iprore DUS; roept zijne voorspraak in, opdat door zijne veel vermogeende voorbede, het ware geloof, hetwelk Hij aan onze voorvaders met zoo veel ijver en vrucht verkondigde, en, even als het mostaardza. Ad van het Evangelie, weelig opgroeije tot eenen boom, die zijne takken over het gansche vaderland alom verspreide; op dat deszelfs weldadig licht steeds glans- rijker uitschijne ter verlichting van hen, die in de duisternis- sen -,ongeloofs omdwalen en in de schaduwe des doods zite ten (2),’ ‘ Ten einde de geloovigen daartoe op te wekken, be- veelt de kéerkvoogd, dat voortaan de Feestdag van den H, Witxierorpus plegtig zal worden gevierd, en dat in alle kerken van yn vicariaat, de goddelyke diensten, even als op Zon- en feestdagen sullen plaats hebben, Vervolgens verkondigt de Kerkvoogd eene andere gunst, welke de H, Kerk hun thans aanbiedt, die de heilrykste vruchten zal aanbrengen voor hem, dre er een opregt christelyk gebrutk van weet te maken, Uit dit oogpunt beschouwt zijn Hoogw. de H. Vaste en vermaant zijne onderhoorigen, om ook deze genade Gods niet vruchteloos te ontvangen; waartoe hij de noodige lessen en voorschriften vol gen laat, De Hoogw. Heer Hennicus YAN DER VELPEN, Apos- (1) Pain. IV. 7, ‘(2) Luc. I. 79. "Teer Ge den kerkelijken vaste, aangaande zijne dwaalbegrippen te over 2 tolische Vicaris der distrikten van Ravensfein en Mes gen, heeft het vasten zelve, de oudheid en de nood- wendigheid daarvan, tot.onderwerp, van zijn Mandement gekozen, Door het efen van de verbodene vrucht zegt de Kerkvoogd, heeft de mensch zijn oorspronke- lyk kleed der onschuld, en het regt tot den hemel verloren; door vasten en werken van boetvaardig- heid moet de gevallen mensch wederom hersteld en tot den weg der xzaligheid worden leruggebragt, Zijn Hoogw, vaart dus yoorts. Mozes, die getrouwe dienaar Gods, om de wet der tien geboden waardiglijkk van God te ontvangen, heeft zich door enen Vaste van veertig dagen en veertig nachten daartoe orbereid. Eras, de vader der Profeten, vastte insgelijks tig dagen en zoo veel nachten, alvorens hij tot den Berg ‘ods, genaamd Horeb, vermogt te naderen, om zich aldaar met God te onderhouden. Eindelijk Curistus, de heiligheid heeft diea zelfden vaste onderhouden, en tevens door dat voorbeeld ons geleerd, dat niemand, hoe zijnver en hei- ook zij, van deze wet behoort ontslagen te zijn. Wat is, het vasten is zelfs een der kenmerken, van den wa: en Discipel van Curisrus. Neen, Z. B.B.! Cuaarisrus heeft het vasten in de nieuwe wet niet afgeschaft;. doch hoore wij liever zijae eigene woorden! Toen deFariseers onzen godde- ‘lijken Zatigmaker voorwierpen, dat zijne Discipelen den vaste niet onderhielden, antwoordde Hij daarop: en zeide hun: Kunnen wel de kinderen des Bruidegoms, zoolang de Bruide- gom Mens, vasten den den dagen zullen komen, dat de Bruidegom van hen zal weggenomen worden, alsdan tullen 2 vasten (1). Is dat niet met klare woorden voorzeid, dat de weeipelens of ware geloovigen van Curistus, na den dood van hunnen goddelijken Meester zullen vasten? of wat zou er meer noodig zijn, om ook “den hardnekkigsten tegenstrever van tuigen, dan hem dit kort en eenvoudig betoog onder het übereik van zijn versfand te brengen: Curistus heeft voorzeid, dat zijnne Discipelen na zijnnen dood zullen vasten; maar gij vast niet, gij verwerpt denkerkelijken vaste: gij “stet dus geene ware Discipelen van Cuaistus! Ongelukkigen! met regt zoude men hun kunnen toevoegen, wat Curistus, hoewel bij eene andere gelegenheid, tot de Sadduseers gezegd heeft: Gij dwaalt, en verstaat de Schriftuur niet nochte de kracht - Gods (2).” 3, De ware Kerk des Zaligmakers heeft dan ook van de tijden der Apostelen af het vasten, en inzonderheid den veertig daagschen vasie na Auwkeurig onderhouden en de Kerkvoogd toont aan, dat niemand zich daarvan ontslaan mag, daar zelfs volgens het gezegde van den oOo? iH, Aveustinus eenigzins krackteloos is, als konde hetzelve tot den troon van Gods genade doordringen, Dit segt ons de gemelde Kerkvader: wiLt- Gif, DAT ONS GEBED tor GoD ZaL opstisGEN? MAAK ER TWEE VLEUGELEN AAN, HET VASTEN EN DE AAL- MOES(2). (2) Aua in Ps. 42, ” Bg ee re ‘ Det ‘ 88 — zoude uwe ziel besmetten. Verwondert u echter niet, dat er menschen zijn, die het vasten als nutteloos beschouwen, en deszelfs instelling, ware het hun mogelijk, in Gods Kerk wel zouden vernietigen. Dit moet ons niet beyreemden in eene eeuw van zinnelijkheid, van losbandigheid en hoogmoed. De zinnelyke mensch, zegt de H. Apostel Pautus, begrijpt de de dingen niet, die van den geest Gods tin (Ll). ee eae” 5 De Kerkvoogd verdenkt echter de goede gezindheid zijner onderhoorigen niet; maar grievende zou het zijn, als slechts iemand hunner zou verloren gaan, Tot zijne blijdschap hebben zij bewijzen gegeven van teedere godsvrucht en levendig geloof; velen hebben tij}dens het Jubile waardige vuruchlen van boetvaar- digheid gedaan; deze behoeft Zijn Hoogw, slechts te vermanen tot volharding en hij verheugt zich ten slotte, dat op onderscheidene plaatsen de godvruchtige oefe- ning van den Kruisweg met 200 veel vrucht wordt on- derhouden en voortgesel, De Kerkvoogd vertroawt dan ook, dat zijne onderhoorigen, gedurende den vaste hunne goede werken niet verminderen, maar wel. vermeerderen , ja, verdubbelen zullen, " ~*. Het Mandement van Monseigneur den Bisschop van Luik, onder wiens Jurisdiction het afgestane gegeldte van Limburg behoort, het lievelings-onderwerden van den Prelaat, die, uit hoofde zijnner vroegere betrekkingen, daarvan eene bijzondere studie heeft gemacht, Wi zullen op dat stuk, bij gelegenheid, nader terug komen. In het Gendsche blad den Vlaming, van 28 Februar, Il. leest men het volgende: erat De Vastenbulle is Zondag laetst in de kerken van Gend afgelezen, Zy behelst. schoone en zielroerende vermaningen tot de ouders wegens de pligten die 2: hebben tot hunne kinderen, Zyne Hoogweerdighey wekt alle Christelyke oder, op, om neerstig te zorgen voor het tydelyk en geestelyk welzyn van de "panden die hun zyn toevertrouwd, en namelyk omze te doen onderrigten in goede scholen, Ziet hier een kleyn nyltrekeel; van het stok’s@°"" " (°+) uwe kinderen z Allen in die welingen, wys- » lykbestierde schönen niet alleenlyk het Christel rk » onderwys gaen putten (2), zy zullen er ook den » middel vinden om hunnen geest te oeffenen en te » vercieren met de kennissen die huanen staet zoude — » konnen vereysschen, Het is voordeelig dat iedes een » wel onderwezen » want, gelyk Eig ate = » vergadering van de zevenste eeuw leest . lendheyd a "de ‘pitch allel dusty si ———$—» ne Fay suf 7 tem (1. Cor. Ut.. n D $4. wenschen, _ maar niet ‘doorta is hierom dat wy U-L, alle, zoo wel de armste als de rykste, aenwakkeren om uwe kinderen te doen onderwyzen en om niets te veronagtzamen van al het geen hunnen voordgang in de menschelyke weten- schappen eenigzins zoude kunnen bevoordeelen (1).” VOORBEELD, DAT HIER TE LANDE WEL MAG OVERWOGEN WORDEN. In een vergadering, onlang te Dudlin gehörden, en die door den heer O’Connell gepresideerd werd, heft men, te midden van levendige toejuichingen, het volgende adres van twee Protestantsche leden des hoogen I[erschen adels, den hertog van Leinster en den graaf van CHARLEMONT, Voorgelezen. AuN HET VOLK VAN GROOT-BRITTANNIE, De pogingen, die onlangs in Hngeland zijn geworden, om vittende vooroordeelen te verle-vendigen, en eenen afkeurenden kreten te yerwekken tegen het gouvernement van hare majesteit, omdat de Roomsch Catholijken, zoo wel als de protestanten tot openbare bedieningen zijn verheven geworden, schijnen ons zoo onbillijk en noodlottig te wezen in derzelver gevolg voor de unie van Groot-Brittannie met Lerland dat wij verpligt zijn tot het besluit, dat wij in dit oogenblik nemen, om ons aan u te rigten. rotestantsch, in Jerland is zij Catholijk, alwie der on poogt de protestanten op te ruijen tegen de Catholijk, poogt met der daad Groot-Brittannie op ie ruijen tegen Zerland en diensvolgens Lerland tegen Groot-Brittannie. Volgens de jongste volkstelling, bedraagt de be- volking van Jerdand ongeveer negen millioenen inwo- mers, waarvan anderhalf millioen protestant zijn van onderscheidene gezindheden, en zeven en een half millioen zijn Catholijk, Volgens het verslag aan het parlement in 1837 gedaan betrekkelijk het-getal der inderen, die in Lerlaud op kosten hunner ouders wor- den opgevoed zijn er een en tachtig duizend protestant, drie maal honderd negentien duizend zijn Catholijk. De Catholijk maken dus niet alleen de vier vijfde gedeel- ten der bevolking uit; maar ook de vier vijfde gedeel- ten dergenen, die voor de opvoeding hunner kinderen detalen, Daarenboven is onder hun getal een groot en nd die aoe en slagaders van iedere gemeente zijn, en die j he: Yer &.% £ . idy ver renomen om door oe belagchelijk zich die schrijenden ene be le ° 4 De groote massa des volks in Groot-Britianne is oeijend gedeelte dier middenstanden begrepen, — gemeen (1) verspreiden over de massa, die het puldiek vormt, dien krachtigen geest van vrijheid, die onophoudelijk den rijkdom, de magt en de grootheid van het geheele rijk voedt, onderhoudt en vermeer- dert ; die geest zal zich nooit aan de onverdraagzame of uitsluitende heerschappij van eenigerlei partij, van eenigerlei secte, protestantsche of Catholijke, onder- werpen, De ijver van beide voor de zaak van een goed gouvernement bestaatin dit oovenblik, en zal bij voort- during, zoo wij hopen onder hen eene gelukkige eendragt versterken, De vertegenwoordigers ‘der steden protestantsche. plaatsen van England en Schottla: zij handelen dus met eene beslissende meerderheid — ler leden, die naar de kamer der gemeenten gezonden worden door eene waarlijk populaire verkiezing, dat is door de niet gekochte stemmen der protestantsche kie Zerstörungen van Groot-Britianne, In die eensgezinde, vindt de staat eene veiligheid die hij niet zou kunnen genieten te midden van de worstelingen der sekten. » Daarom’ doen wij een beroep aan al diegenen , die wenschen dat Jerland en Groot-Briltannie met onlosmakelijke banden vereenigd blijven , opdat zij het stilawijgen zouden opleggen aan de beroepen, welke aan. de bigote hartstogten gedaan worden, die de “daurgaamheid en den vrede van het rijk in gevaar brengen door het aanblazen van tweedragt en verbittes ring onder de volken, ° ~ » Wat ons betreft wij gevoelen, dat het onze pligt is, ons, door alle constitutionele middelen, die in ons vermogen zijn, te verzeiten, tegen het formeeren eener administratie , die openlijk of heimelijk uit die vergif- tigde bronnen puttende, eene klasse van menschen met gevoelens of ook, die de Catholijken van Serland zou~ den willen berooven van hun aandeel in de eereposten en de voordeelen van den staat. De Catholijken dee- ~Ien in de lasten en pligten van alle burgers, zij heb- ben dus aanspraak, zoo in regten als volgens billijk- “|| heid, om op den voet eener volkomene evenredigheid “met al de andere klassen hunner landgenooten in de eereposten te deelen, yyy ‘ «LEINSTER, CHARLEMONT.” “Wij meenen dit bewijs van echte vaderlandsliefde , regtvaardigheid en verdraagzaamheid , door twee edele protestantsche pairs gegeven, als voorbeelden te moeten yoorstellen aan de bekrompen kleingeestigheid dier pro- - testantsche Nederlanders, die zich nf sehijnen te ver- beelden, dat de regten en aanspraken hunner Catholijke landgenooten minder dan de hunnen behooren te gelden, ofschoon 2ij in de asten en pligten van alle burgers OAL ~ >. () Gave de hemel dat het bij ons ook zoo ware!. ; ’ - Y ed é 4 '€ : van Jerland alwaar de Catholijken de talrijkste zijn, handelen, sedert vele jaren ineene volmaakte overeen= uitsluiting zou treffen, uit hoofde hunner godsdienstige as stemming met de vertegenwoordigers der meest bevolkte — — 90 — deelen ; die , hoewel zij zich liberaa] noemen, bekrompen van geest genoeg waren, om in de grondwet van een rijk, dat schier voor de helft uit Catholijken bestaat, de reeds lang versletene bepaling te willen invoeren: dat de koning hervormd of protestant zou moeten zijn, Intusschen heeft Hngeland ook Rosipe’s VAN DER Aa in menigte; en de dagbladen dier partij geven zich alle moeite om het volk tegen de Catholijken op te rujen. Wij willen slechts een staalltje aanvoeren uit den Zimes van 14 Januarij 1840, Zoo het mogelijk ware dat eenige Jaagheid de infa- mie kon vermeerderen van dien schurk (O’ConngLL) - die onder zijn pruik en rimpels, zijne prooi maakt van de papisten van Jerland, door hen politieke kwalen ‘In te enten, die hem gelijkelijk voor zijne vuile huis- middelen een handel en een monopolie verzekeren, zou zijne laatste harangue op het Adelphie-tooneel te Du= blin, alvorens afscheid van zijne commetenten te nemen, daarin op eeve voldoende wijze voorzien, Ten einde hen gedurende zijne afwezigheid in eene heete koorts te houden, en vooral om hen op te ruijen tegen wijze raadgevingen (!!!) deed hij hun een drankje inzwelgen van de walgelijkste ingredienten welke de apotheek der kwakzalverily opleveren.. Wij weten naauwelijks, of zulke jammerlijke dupes verdienen, dat. men hen be- klaagt , of dat men hen veracht.” a CATHOLICISMUS EN LIBERALISMUS 1N BELGIE. F Sommige onzer dagbladen , en voornamelijk het Han- delsblad, spreken vaak van eene Catholyke partly in Belgié: waartegen wij beweerd hebben, dat die uit- | drukking zeer onjuist is, daar 2ij het denkbeeld van: een grooter of kleiner gedeelte insluit; terwijl Belgié, met uitzondering eener magonnieke ten onregte liberaal genoemde partij, uiltsluitend, geheel. Catholijk is; gelijk er dan ook de Catholijken hoewel over sommi- ge politieke punten, verschillend denkende, eenstem- mig zijn in het godsdienstige. Dit is onlangs op nieuw gebleken bij de discussie over het ontwerp eener wet, betrekkelijk eene subsidie, aan het Bisdom van Luck toe te staan, ter gemoetkoming in de kosten der ver- plaatsing van het klein seminarie van dat Bisdom, naar Sint-Truyen ; soortgelijke gelegenheden schier altoos blijkt, dat al- leen de Catholijken de ware vrijzinnigen zijn; dat is, dezulken, die anderen niet willen berooven van de vrijheden en regten , die zij voor zich zelven begeeren en handhaven: en dat hunne tegenstreevers, ondanks hun gezwets op liberale beginselen, meestal bekrompene egoisten en heerschzuchtigen zijn, die geen denkbeeld van ware vrijheid en verdraagzaamheid hebben en die alle regtvaardigheid aan hunnen haat tegen het Catho- licismus opofferende , zich zelven en algemeen bekende daadzaken , schaamteloos tegenspreken en Joochenen, _als zi meenen daardoor het Catholicismus te kunnen rf Saal waarbij tevens gebleken is, wat bij orogeny mast in to seqgpeie aie | voor de"helft in de daarstel benadeelen. Onder zulässige ongeriinde Jeugens, die ookonze dagbladen niet verzuinen te versprenden, behoort voor als das geistelijkheid in Belgien het volk dom houden wil, — De discus-sie waarvan wij spreken willen, was in dit opzigt zeer belangrijk; als ons bestek zulks gedoogde zouden wij bet verslag van het verhandelde in de kamer der volksvertegenwoordigers, en de onderscheidene redevoerinigen geheel mededeelen, Doch daar dat bestek dit niet gedoogt, willen wij uit 2’ Univers, dienaangaande het volgende overnemen: « Eene zeer levendige discussie komt in de kamer der vertegenwoordigers te Brussel, plaats te hebben,zie hier, bij welke gelegenheid, a » Het Bisdom van Zuek, bezat te Rolduc een klein seminar voortkomende uit eene door het Nederlandsch gouvernement geauthoriseerde donatie, Ten gevolge van het schandelijk tractaat der 24 artikelen, is de gemeente olduc, aan Holland afgestaan geworden, en het Bisdom van Zuik, bevindt zich, door een regt-streeks gevolg van Dat  volkomen, dat men een soortgelijk etablissement niet kan overbrengen zonder ashaiorkell kosten, Men heeft gezegd, dat de verkoop yan het eta-blissement te Rolduc de eene of andere som zal opbrengen, welke besteed zou kunnen worden, tot het “dekken der onkosten van de oprigting van een klein Seminarie te Sint-Trugen. Ondanks de pogingen der anti-Catholik afge- väardigden is de wet aangenomen geworden met eene meerderheid van 44 stemmen tegen 12, De verdedig des van het ontwerp het onwenden, dat de toewijzing van crediet slechts een herstellende maatre- gel was, zoo als de inkoop van het tonnegeld der Schelde en de wet, die het lot van de ambtenaren der gedeelten van het aan Holland afgestane grondge- bied verzekert. Deszelfs bestrijders hebben beweerd, dat het ontwerp strijdig was met de vrijheid van on- derwijs en bij gebrek aan andere redenen hebben 2zij zich in hevige aanvallen tegen Mgr. den Bisschop van Luck vitgelaten, De kwade hartstogten, de personeele verbitteringen, hoonende aantijgingen, al de uitvallen yan eenen geconsentreerden haat, zegt Le Courrier de la Meuse, hebben in die debaiten onbedwongen uitgeblonken. Onderscheidene leden, waaronder wij den Eerwaarden Heer pe Foére, de Heeren F, De Mero- DE en Dvmortien opmerken, hebben op eene edele wijze, op die onwardige aanvallen geantwoord, Men had den Bisschop van Luck den invloed, dien hij op de verkiezingen uitoefent tot misdaad gemacht, De Heer De Foëre heeft geantwoord: - Men schijnt te gelooven, dat de Bisschoppen het regt niet hebben om in de verkiezingen te intervenieren en dat zij, dit doende, een misbruik van gezag begaan. Het gezag der Bisschoppen is beperkt tot de ge- © a | eee Boden van God, tot de geboden der Kerk en tot de kanonieke wetten, Buiten die wetten oefenen zij gee- nerlei gezag, geenerlei magt meer. uit. Door die wetten kennen de geestelijkheid en de geloovigen hunne pligten en de Bisschoppen hunne magt. Als het 200 niet ware, zouden alle menschelijke daden, zelfs de onverschilligste aan de verschrilligste willekeur en verwarring zijn overgeleverd. In de kerkelijke orde, even als in de burgerlijke orde zijn het dé wetten, _ die de regten en de pligten vaststellen, Nu, er bestaat geenerlei kerkelijke wet die aan de Bisschoppen hunne tusschenkomst in de verkiezingen, bij wege van zag toekent en geenerlei wet die aan de Pastoors en Re Be al ted: teed: oovigen beveelt om in dat opzigt de voorschriften Bisschoppen te volgen, Het regtstreeksche gevolg esoth Ud aan hunne Bisschoppen te gehoorzamen als bij wege van gezag bevelen, om liever zulk ; Dit zou een anderen te verklezen, Dit zou een waar misbruik van gezag wezen, Doc alt dg iS3isach op yan Luik bi de verkiezin- niet intervenieert, dan bij wijze van voorstel, van of overreding, dan kan ik mij niet meer met het n geachten tegenstander vereenigen. ee n van minen als de hoofden der en “ - = Ao hae =. ee oie.. is de Bisschop van Zuik, even als de gouver- sr _provincie, even als de burgemaster der | aes -geheime — Be rgikomen, ip 35a’ wept.) Het goang rap -. Van is, dat de Pastors en de geloovigen niet ver- raadgeving komt aan iedereen toe, die zich in staat gevoelt, om het uit te oefenen en zoo het aan ieder- een toekomt, kan het gewisselijk niet met meer regt worden uitgeoefend dan door de Bisschoppen ten opzigte hunner diocesanen, hoe wel deze, ik moet het her- halen, niet verpligt zijn, die raadgevingen te volgen niet alleen, wanneer zij eene tegenovergestelde over- tuiging hebben, maar zelfs wanneer zij in vrije onderwerpen twijfelen; want de grondregel van den H. Aus Gustinus: in dubits libertas is algemeinen aangerenenen en in praktik in alle gedeelten der Catholicit. Als de Bisschop van Zutk de bedienen onder zijnne bevelen, vervolode of aufzeiende die zijnne raadgevingen in het werk der verkündigen niet hebben willen volgen; als hij, uit dien hoofde, de gelödere, kwelde; als hij hen de Sacramenten of eenige andere verpligt zijnner bediening weigerde, ook dan zijn zeegen, dat zijn veronderstellungen; die noodig hebben in feiten, in onbetwistbare feiten te worden herschapen. Maar ik denk niet, dat men die zal kunnen staven. Ik zelf, heb er een on-wraakbar bewijs van. Ik worde vereerd met de vriend-schap van den Bisschop van Zuzk en verscheidene andere Bisschoppen des lands, Zijn weten zeer goed, dat ik zelfs in systema en principe oppositie maak tegen de thans bestand administratie (1) Ik ben eene reotstreeksche gehoorzaamheid verschuldigd, aan den rpenk. Sp mij Ner diocese in alle betrekkingen, waarin "door de Canonieke wetten, met gezag over de gegestelijkheid bekleed is; welnu, ik moet, tot eer van al die waardige Bisschoppen verklaren, dat welver verre yan ooit te hebben getracht, een gezag op mijne gevoelens en het uitbrengen mijner parlementaire stem te doen drukken, zij zelfs nooit gepoogd hebben. noch regtstreeks, noch zijdelings den geringsten in- vloed, noch bij wege van raadgeving, noch bij wege van overreding, uit te oefenen. Zoo zelfs, dat ik niet weet, of de waardige Bisschop van Brugge voor of tegen de tegenwoordige administratie is, dan of zij hem onverschillig is, ; ; » De Heeren onze Bisschoppen, begrijpen hun stand- | punt zeer goed, °t is dat, hetwelk de hooge geeste~ lijkheid des lands bij alle groote gebeurtenissen onzer ' nationale geschiedenis heeft gehouden. Zij hebben zich altoos aan de zaak der natie gehecht. De reden daar- van is zeer eenvoudig , te. weten, dat de mannen, die | het gezag in handen hebben, de gouvernementen, de Sympathien zelfs verdwijnen , maar dat de natien blij- ven, en 200 24 de onvoorzigtigheid hadden van de natie tegen hen te maken, door het uitoefenen van een buitensporig, of noodlottig gezag, zou de zaak van den Godsdienst , die zij verpligt zijn te verdedigen, “i P rt Mak» , ae i red r 3 . a * ; (1) De heer pg Fodar is een der iw atinats bestrijders van de - aanneming der 24 Artikelen en dus van den pe 3 ‘geweest. Ein der afgevärdigen beweerd heftige, dat wel-ligt een bisschöpelijk mandement betrekkelijk de kwel-lingen tegen de Catholijke geestelijkheid van een na-burig land uitgeoefend, aan Belgie de-ongunst der Londensche conferentie heeft op den hals gehaald,-ep de graaf F, pe Merope uit: Inderdaad, mijne heeren! die soort van viek zal aan zelven konnen verweten worden, aan schier alle Belgen worden verweten; want de essentieele vritle- den, in onze constitutie geschreven, hadden sedert lang den afkeer van meer dan een te Londen vertegen- woordigde Mogendheid, moeten doen geboren worden, Hij behoefde, om zich te vertoonen, het Mandement niet af te wachten, waaraan men zulke noodlottice en | speciale gevolgen toeschrijft, Toen het gouvernes gut met de goedkeuring des publieks eenige edele over- blijfselen van het Poolsche leger, in ons leger opnam, was het noch ootmoedig, noch hoffeljk j Gegens het Russisch gouvernement, bij de conferentie te Londen vertegenwoordigd wordende, tes Toen de vrienden der nationale regten, die wi voor ons zelven hernomen hebben en die Polen ons heft helpen veroveren, hunne sympathie voor dese zelfs zaak zo levendig uitdrukten, schoten zij te kort, In die egoistische en Jaffe voorzigtigheid, die ook aan | Mgr. van Bommet ontbroken heeft. Wat zou aan de wereld de onafhankelijkheid van zekere natién batew | als de edelmoedige Stemmen, die het rpet be, *~ om zich te doen hooren op heuren vreijen erond; stom bleven ten opzigte aller kwellingen, welke hunne broe ders in het godsdienstige en zelfs enkel in de mensche- ljkheid, elders ondergaan,”” Tot andere verwijtingen overgaande, zeide de Heer DE MERODE:. Een gemeentebestuor belet een goden, gedienstige plegtigheid, in de oprigt van het kruis bestaande, niet oen openbaar plein, zoo als na de Missién in Frankryk, onder de restauratie. Maar op het kerk-bof; en Mgr. de Bisschop van Zuck maakt bekend, dat hij het zelf zal gaan oprigten. Een kruis op het verblijf der dooden te plaatsen in een Christenland, welk eene verwaandheid, inderdaad! Tot hiertoe zijn de kerkhoven, ten minste ten platten lande, als door den Godsdienst geheiligde plaatsen, beschouwd geworden, zou het voortgang zijn, daarvan de administrativer verblijfplaats te maken, van het niet (du neant)? Zijo wij niet voldoende gegriefd, door de maatschappelijke wonde van den zelfmoord, dat is, van de wanhoop, die thans zoo menigvuldig is? Wat er van 2ij, als eene communale administratie zich vijandig toont tegen het “oprigten van een kruis op een kerkhof en een Bisschop, bij die gelegenheid, van verwaandheid. En vertegenwoordiger — 3 “Bi A. P. van LANG Anna Catuanina E die zich overigens onderscheidt door beleefde yormen, ware het naar mijn inzien, en ik geef hier mijn ge- voelen niet als onwraakbaar op, beter voor die gemeente kalmere dagen af te wachten.” (Het vervoly hierna), In de afdeeling der Tweede Kamer, tot welke de Heer Luypen behoort, had de meerderheid het voorstel doorgedrongen, om bij de wijziging der grondwet, de ergerlijke bepaling der grondwet van 1814: » De Christelyke Hervormde Godsdienst is die van den souvereinen vorst,”? weder op te nemen. Hiertegen heeft de geachte Heer Luynen, een der Noord-Bra- bandsche vertegenwoordigers, zich , bij eene krachtige Nota verzet, en aangetoond , dat eene dusdanige’ bepa- ling, onregtvaardig , onstaatkundig en onverdraag= gaam is, Daar onderscheidene dagbladen, die Nota bereids hebben medegedeeld, achten wij zulks over- bodig; maar wij kunnen niet nalaten, pemctiae tn 9 te betuigen over de publiciteit, welke aan dat stn geseven is, Publiciteit is onmisbaar in eenen consti- tutioneelen staat; door de publiciteit worden de mis- | bruiken , vooral misbruik van gezag, bekend: en de vrees voor publiciteit zou menigen willekeurigen maat- regel voorkomen: waar men geene publiciteit heeft te dachten , durft men ‘alles ondernemen. Wij hopen, dat men dit weldra, ook bij ons, zal: begrijpene ©” AANKONDIGINGEN © Ae ee * ¢ SER ee ENHUYSEN, Boek- en Steen~ drukker te ’s Gravenhag » is verkrijgbaar: — ie I, Overwegingen van het Lijden van Jesus CarisT | door wijlen den Hoog Berw, en Wijdberoemden Heer J. Cramer, Protonotarius Apostolicus, Aartspriester II, Het smartelijke Lijden “van onzen Heer keurd, ’ - : : ee PPPS, i i) i HAY: as OR Wait : a « ~ 4 ~~ Aan usr Boread van ve CATHOLIJKE NEDERLANDSCHE STEMME (te Gaave, B. é ne Pre > a Tea, ae Beak Oe NuMMER 12. a) vee 21 MAarT 1840. CATHOLISKE NEDERLANDSCHE STEMMEN. OVER GODSDIENST-, STAAT-, GESCHIED= EN LETTERKUNDE. Als JESUS dit getegd had, hebende de oogen ten Hemel opgeheven, zeide Hi: » +e Heilige Vader bewaar hen, die Gy my gegeven hebt, in uwen naam; opdat si één xin gelgk wij. e-- En ik bid niet alleen voor hen, maar ook voor degenen, die door hun woord in my geloove zullen: opdat ty allen één syn, gelyk Gy, Vader, in my en ik in U: dat x ook in ons mogen één. syn, opdat de wereld geloove, dat Gy my gegeven hebt. En tk heb hun de heerlikheid gegeven, die Gy my gegeven hebt: opdat s% touden één zijn, gelik wy ook één syn. Ik in hen en Gy in mngysepdat sy volkomenlyk ¢én zijn: en dat de wereld wete, dat Gy my gezonden hebt.% | esd Joann. XVII, ‘ Op dit blad ’t welk alle Zaturdagen met een Nummer wordt vervolgd, kan worden ingeteekend aan alle Postkantoren, en bij de voornaamste Boekverkoopers in het” Rik. Hetzelve wordt met den Post verzonden voor den prijs van f 8-50 _ in het jaar; het half jaar of kwartaal, naar evenredigheid; zullende de betaling bij kwartalen moeten g Es schieden. Alle abonnementen kunnen worden opgegeyen aan het Postkantoor te Grave; geene andere dan gefrankeerde Stukken en Brieven sullen door de Redactie worden aangenomen. — Aankondigingen worden tegen betaling van 15 Centen den Regel geplaatst. Voor Belgié kan men abonneren aan het Postkantoor tegen betaling van 15 Centen den Regel geplaatst. "Weerständbare noodzinken liebend is voor de Geestelijkheid, om deel aan de verkiezingen te nemen en dat, als zij een enkel oogenblik afstand deed van dat aandeel in de tusschenkomst, zij weldra geheel zou worden opgeofferd, © pyask Hoe! gij wilt de interventie der Bisschoppen niet en gij organisationem middelen, vermogende mid-delen, tegen hunne aanhangers, tegen hunne vrien-den. Gij wilt de interventie der Bisschoppen niet -en gij wilt de kamer met hunne vijanden _ bevolken, haar bevolkenymet mannen, die de taak hebben om de Geestelijkheid te vervolgen! Evidentelijk zou de abstentie der Bisschoppen in de verkiezingen, wel- dra de opoffering van het Catholijk principe ten ge- CATHOLICISMUS EN LIBERALISMUS IN BELGIA. (Vervolg van bladz, 92 ). a H erug komende op het verwijt aan, de. Belgiesche. Bisschoppen gedaan, van bij de verklezingen gebruikte maken van hunnen. Inyloed, heeft de heer Dumon-TIER, deze edele woorden laten hooren: "Heb altijd gemeend, dat het in 't welbegrepen belang der nationale vertegenwoordig en des lands vurig te wenschen zou wezen, dat de zuiveren en een- youdige invloed van iedereen, die geroepen is, om dien uit te oefenen, een spel ware op den grooten dag der verkiezingem, 't Is vooral als Catholijk, dat volee hebben; dat principe, 't welk een der onversgår es ik ie gedachte altoos bemind heb, overtuigd, gelijk mijdelijke elementen van den staat is, vooral in La oS ik ben, dat het zeer wenschelijk zou wezen, dat de jj géé, alwaar het Catholijk principe afgescheiden is fyar & & tusschenkomst der Geestelijkheid niet eene noodzake- den staat,. ee: =i be ige verdedigung, als zij haar deel neemt in de we, a 3 _kiezingen, wanneer men van alle kanten tegen haar. _ eene vermogende drukpers en magtige geheime genoss- - schappen en electorale committeé’s organiscert. De geachtige afgevärdigde van Brussel, heeft y dagbladen, commissären, zich organiseren om in ering, van de verkorenen der natie, mannen , die op hunne banier geschreven hebben: Off "Kestering, ven altetat geworden, Agat te- 9 on 1 | gen Godsdienst, dan zeg ik, dat het eine on- zeer beklagd over de interventic det Bisschoppengs van'toe iy > vend 77. ; : Heeft gesproken van Missionarissen, hij heeft gesproken van den biechtstoel, hij heeft gesproken eindelijk yan alles wat betrekking heeft tot de Catholijke opi- nie. Ik zal hem zeggen: Hebt gij ook niet uwe mid- delen van werking? Hebt gij niet uwe Missionarissen? Het is waar, dat gij geene circulaires maakt; gi} aij te behendig om eirculaires uit te vaardigen, Maargy hebt andere middelen. O Zoo, bij voorbeeld, kan ik een feit aanvoeren, hetwelk te Doornik op zulk een tijdstip, cen jaar ge- leden, heeft plaats gehad, en hetwelk bewijst, dat er geen geheim is, dat . Men verbergen wolle, dat niet eindelijk aan den dag komt, Er bestaat te Doorntk, een geheim genootschap, dat bij den geachten afgevaardigde van Brussel, niet onbekend is en in het-welk ik de eer heb verscheidene vrienden te hebben; welnu een jaar geleden, op zulk een tijdstip, instal-Jeerde men in dat genootschap, hetgeen men eenen meu tempel noemt, Ken afgevaardigde van Brussel, intervenieerde bij die installatie, Wat deed die afgevaardigde van Brussel? Uij proclamererde, dat het noodig ware uit de welgeving drie leden te verwijderen van de Docrniksche deputatie en wie was de Missionaris, die op deze wijze kwam proclameren, dat het noodig ware de verkiezingen te zuiveren? Het was den vertegenwoordiger van den sérénissime, groot-meester, het was de geachte afgevaardigde van Brussel, Ziedaar hoe de zaken zijn voorgevallen; maar ik — heb goede vrienden, die geen gehoor hebben willen gevven aan de raadgevingen van den Missionaris. Heeren! Zou men de Bisschoppen willen beruen van hun middel van werkring, ter wijl in de schaduw en duisternis hunne vijanden de toevlugt nemen, tot de minst loyale middelen. Het is dus eene gebiedende noodzakelijkheid, dat men aan elk zijn aandeel van invloed late uitoe-fenen, Ocfent de uwe vit, ik laak er u-niet om; sirijdt ten yoordeele uwer overtuigingen, ik geef u goedkenring; bestrijdt de verkiezing van afgevaardig-digden, die in uwe gevoelens niet. deelen, ook hier geef ik mijne goedkeuring; maar vindt het ook niet kwaad, dat uwe bestrijders gebruik maken-’ yan henne wettige middelen van invloed, als zij die, waarvan gij gebruik maakt, u niet betwisten. Liet, mijoe heeren! hoe zonderling de tegen-strijdigheid is, Men wil niet, zegt de geachte afee-vaardigde van Brussel, dat ‘het geringe volk onder-wezen worde, het is de onwetendheid, die men de overhand wil doen hebben (1), En bij ge Legenheid, daarvan, mijne heeren, vit men deze declamatien? Ter gelegenheid van een krediet, dat juist bestemd is yoor een etablissement van onderwijs, dot de bestemming Men kan het oak, dagelifs in on Jomp de leugen ook zip, vindt men toch nog ten, die hem gelooven. Intussehen be ;. t ‘ ; Bie ing 4 -. 