Our great West; a study of the present conditions and future possibilities of the new commonwealths and capitals of the United States;
Ralph, Julian, 1853-1903
scheid tusschen goed en kwaad maar hmi ingesien en b^repen, — en kan de misdifer zich met teeken zijner scfaande onbeKhroooG onder de bevolking bew^en; terwijl, zoo nr na volbragten straCtijd onder de z^nen vder opgenomen wt)rdt, alaof er niets gebeord wart^ dit niet geechiedt met die lev«adige, vftrne belangsteiling om den gevallene zedelijk weds op te heffen, — neen, maar uit onwrsehiUigktsd voor het kwaad ^i hoogstens met een stkt- gevoel van medelijden w^ens het door ha ondergane leed. Liefde, die band van isaire vereeniging in het huisgezin, wordt d^r k e ware, hoogere beteekenis des woords met zt kend, noch gevoeld, en staat, wat hare zd6 lijke gehalte betreft, wdnig hoog Er daft mängig bei het redelos gedierte het jong a: zijn moeder verbindt. Sie zijn toeisid' de vrouw haren man, en de moeder baieatói in de gelegenheid, den eerste om aaa £ i. opium -manie hot te viereu, den tweedencs verblijven der ontucht te bezoeken. — ^uit- opvoeding en opleiding zijn daar zinledigsteken, en df bestaande iurigtingen, vaam jeugd heel onderwezen te wordea, de tip'i kweekscholen voor zedeloo&heid. Daareiibi^r!! hebben onderdrukking en willekeur oLda -^ bevolking eene slaafeche gezindheid gekveri. waarbij, behoudeus eenige hoogst ulam". uitzonderingen, alle gevoel van dgeovi&r.c verioren gaat; terwijl de onzekerheld, vi^ de inlander verkeert. Zijn, aanzien van zijn goed, hem bij dea <k' doet leven en niets anders kennen dan u- genot voor het oogenblik, zonder eeoige ^ minste berekening der gevolgen, zonder tt:^ flaauw begrip of vennoeden zelfe^ dat hij t{>jc lets hoogers dan een dier bestemd zoo kn- nen zijn. In zulk eeue maatschappij, waarin boresdif: tegen het gezag zoo hoog wordt opgezieo, zelfs wenken bijkans voor stellige beveka gel deu, en waarin alles wat van do z'jde Tanl*^ Gouvernement niet stellig wordt a%ekeBXvi J. tegengewerkt, door de bevolking geacht ▼ari', bepaaldelijk met's Gouvernements gedketii^- en medewerking, ja met zijnen uitdrukkeljiL- wil te geschieden, — in auik eene maatsdap^; uu treed t dat Gouvernement op als de kl^ rancier van opium, en laat het dehiet er t&s plaats hebben door den met den sterkes ani van het bestuur gewapenden pacfater, deo ^iu- wen en hebzuchtigen Chines* die, xcnd& s^ te sprdcen van de zoo vele andere middies, velke hi] als zoodan OP. 60S velke hi] als zoodan In handen krijgt, om zijn slagtoffer diens karige verdienste afhädig te omken, hem boveDdien het heulsap weet an te prijsen als een middel tot vermeerdering van kachten, en als een medidjn tot leniging van kachten, en als een medidjn tot leniging van kachten, dat de opium-pacht in eenig op^igt gelijk zon staan met de heing hier te lande eener belasting op de staan drunk. Men behoest nog niet eens te wijzen op de a^jgtelijke gevolgen van bet misbruik, op de treurige verwoesting van bet menscbelijk lig- ehaam er door, nocb op de Yreeselijke ait- baistingen der wraakzucht, waartoe men zicb door dat mbbniik vooraf opwindt, er is geene task ter vereld, die men niet zou kun- Beo aanvallen door de donkere zijde, bet mis- bmik er van in bet belle liobt te plaatsen, — Qaar neen, bij de opinmconsomtie en de daarop bestaande pacbt beeft men niet|ttoodig tot zulke sterk gekleurde scbilderingen zijne toe- Tlugt te nemen; daar is zelfs bet matig ge- bruik in zijne gevolgen reeds van dien aard, dat het de emstigste af kenring van een ieder Terdicnt. Wij blijven stellig niet beneden de waar- U, vanneer wij bet inkomen van een Ja- Tttosch gezin, daaronder begrepen de opbrengst fijner rijstvelden en klapperboomen, als ook ZQne verdienste bij de kultures, na aftrek van betgoen er af moet wegens belastingen als an- derzins, gemiddeld stdilen op / 100's jaars. — ^(^aarvoor moet een gebeel gezin, bestaande nit njf of ses zielen: man, vrouw en drie of vier kinderen, een rond jaar geboisvest, gevoed en gekleed worden. Zonder daarbij nog juist te denken aan de bij een daglooners- of arbeiders- geein in ons land bestaande meerdere behoefte un rerwarming en dekking, zal men tocb moe- tea erkennen, dat, zelfs onder een veel gun- >tiger klimaat, eene Nog gefangen 30 cents daags voor bet onderbond van een gezin van zielen uiterst goring is. Welnu, wenn in zulk een gezin de man alleen, — vollen niet eens spreken van de gezinnen, vaarin het kwaad tot vrouw en kinderen is doorgedrongen, — maar wanneer dar de man alleen zicb siechts aan een matig gebruik overgeft door niet meer dan dagelijkfi de geringste verkhjgbare boeveelbeid te nemen, vordert dit reeds eene uitgaaf van mim/21 in bet jaar ^). Aan een ieder kan bet overgelaten worden, näwige geweldige bres daardoor in bet reeds zoo karig inkomen moet gescboten worden en boe veel aanleiding er alzoo moet gegen worden, ongeregeldbedeu en oneerlijke praktijken, — om niet van nog erger te spreken, — en dat in een land, waar bet den misdadiger zoo gemakkelijk valt, zicb, met verandering van zijnen naam, uit zijne woonplaats naar andere gedeelten van bet eiland te begeven, of zicb in onbewoonde streken op bet gebergte of in de woeste bosscben voor eenigen tijd scbuil te bouden, tot dat de sporen zijner bandelingen uitgewiscbt zijn; in een land derbalve, waar de arm der geregteigheid niet zoo ver reiken kan, als wel wenschelijk zou Zijn, en maar al te veel misdaden daardoor ongestraft blijven. Neen, uit welk oogpunt men ook de opium-oonsnmtie zou willen bescbou^en, weinig of iiever niets is er voor, maar des te meer tegen in te brengen; — en bet was dus niets minder dan de overtuiging, boe verderfelijk die consumme moest zijn, welke in 1832 de Indiache regering bragt tot bet beginsel, dat men bet verbruik zoo veel mogelijk moest tracbten te beperken, door de boogst mogelijk opdrijving der pacbt voor bet debiet van eene bepaalde boeveelbeid, ten einde zoo doende bet genot van bet beulsap zoo kostbaar te maken, dat bet boe langer boe moeijelijker onder bet bereik van den minderen man moest vallen. Onder de werking van dat beginsel was de legale consumtie van opium op Java, - wanttot dat eiland moeten wij ons bepalen bij geworden, van voldoende bescbeiden omtrent de bui-tenbezittingen, in 1850 gebragt geworden tot eene vaste boeveelbeid van 44,280 katti's of 55,350 Amsterdamsebe ponden, die door de pacbters, in de verschillende pacbtdistrikten van het Gouvernement, moesten worden overgenomen tegen eenen prijs van 100 het katti of 174 Amsterdams pond, ongerekend bet gegen zij aan pacbtscbat badden op te brengen voor de vergunning om bet beulsap in bet klein te mogen debiteren. Alleen in geval van op overtuigende wijze aangetoonde behoefte aan meer, mogt dat meerdere aan den pacbter worden verstrekt, ebter tot geene grootere boe- Voel auf de pant van en mes kan gelegd worden en naauwelijica gelijkstande met eene kleine erwt, wordt in de ainfioeii of roadat-kitten verkocht voor 7 dniten, nagenoea 6 cents. OP. vedheid dan maandelijks een acktste yan de maandelijksche vaste hoeveelheid, die hij aangenomen had te slijten. Bovendien werd die extra-Terstrekking nog afhankelijk gemaakt van de geregelde aanzuivering zijner pachtpennin gegen; terwijl, behoudens al die reserves, de extra-verstrekking geschiedde tegen / 35 het katti. In onze verdere behandeling van dit onder-werk zullen wij, om niet gedarig in omschrijvingen te vervallen, meermalen gebruik maken van de woorden iiban en tiram, Voor den met Indische zaken minder bekenden lezer zal het voldoende zijn, hier eeus voor al te doen opmerken, dat Hban beteekent of liever betrekkiug heeft tot de Taste hoeveelheid, die door de regering vooraf is bepaald en door den pachter moet worden genomen; terwijl het voord tiram wordt gebezigd voor hetgeen bo- Zoodat waarschijnlgk hetgeen de pnchter niet noodig had geacht aan te vragen in de eene maand, hem geen regt gaf op meer dan Vs in eene volgende. De hier beschrevene regeling der opinmpacht voor 1850 is te vinden in de pnblikatie van 8 September 1849 (StaUblad van Nederlandaeh Indi, 42), behalve welke ook nog geraadpleegd moet worden het beslait van den Governor-General van 29 April 1847 (StaUblad van Nederlandtch Indi, N. 82). Vor het jaar 1847 en vodr de dagteekening van het laatst aangebaalde beslait werd de pacht in ieder distrikt gegund aan hem, die tegen den prijs ▼an/ 176 recepis het katti aannam maandelyks te slgten eene hoeveelheid, minstens gelgstaande met die, welke door de regering voor af was bepaald. Hij, die, behoadens deze reserve, aanoam de grootste hoeveelheid te slijten, werd pachter, en wat hj, boven de door hem aangenomen hoeveelheid, nog noodig mogt hebben, kon hem evenzeer tegen/ 175 het katti worden verstrekt, — Omtrent eene beper- king van die eztra-verstrekking vinden wg vo<5r 1847 geene melding gemaakt; maar het behoeft ter naanwernood opgemerkt te worden, dat de enorm hooge prgs Van zelf een beperking moest daarstellen. — - Van eenen door den pachter voir dien tijd afzonderik op te brengen pachtschat vinden wg evenmin eenige melding gemaakt. Men mag het bijna voor zeker honden, dat geen pacht-ichat afzonderlgk werd bedongeu, — en wel omdat tegen / 175 het katti de opium zoo niet dunrder, voor het minst zoo danr kwam te staan als onder de latere regeling, toen de pachter, behalve de ovmame van opinm tegen /1 00 het katti, boven-dion no^ pachtschat had op te brengen. veil die vaste boeveelbeid aan den pachter extra wordt verstrekt. Het zal wel geene bevreemding wd:ken,Gi? in een artikel, hetwelk alzoo den pachter kva te staan op 12 k 15 malen de waarde, vur voor het In den handständen Tarkrijgbaar vas, c dat door hem welligt nog eens zoo daur in ooi- sumtie werd gebragt, slnikerij moest pku grijpen. Hoezeer wij later znllen aantoooRi, dat men zich den omvang dier slnikerij vur- schijnlijk te groot heeft voorgesteld, zoo vCc. With echter het bestan er van niet ontkeou: omdat daarvoor, gelijk wij opmerkten, eoi i te groote prikkel bestond. Maar, na al het hierboven ingebngte te- de opiumconsnmtie in het algemeen, ^xolzl wij het er voor te mogen honden, dat die si.:- kerij voor de regering geene aanldlding had b^ hoeven te zijn, om van het in 1832 aai)g&- men beginsel terug te komen; en sj zoo c getwijfeld meer in overeenstemming net i" zedelijkheid en met de ware bdaogen der :^ volking van Java hebben gehanddd, dtfi? toonen, dat zij ten aanzien van dat )g^ in geene de minste tranaactie wilde ti^cr. Daartoe sftond haar de weg open eener stif j. toepassing en des noods eener Terzwariu: ti^ bestaande poenaliteiten. Zoo zou zij bet Bevölker gegeben, dat die voogdij overzukt, waarvan overal en te alien tijde w zoo veel ophef gewag wordt gemacht, — voogdij, welke, zoo zij maar goed bièrepenr. nitgeoefend wordt, voor die bevolking zoo bræzaam zou kunnen zijn, en ook waarlijk mo ardig is, — in het oog der regagietd buxt was dan eene fictie, waarvan men gctoikkc maken ter bevoordeeling riechts der gekichts belangen van NederUnd. De regering heeft de zaak zoo niet iagesieen zich ter kwader nur laten wegslepea door de meening, dat de sluikerq niet beter kc: worden tegengegaan dan door nmnere ext'v verstrekkingen tegen lagere prijzen; tenrgl, (roeerderen aandrang om daartoe over te gaar. waarsch ijnlijk nog is gebezigt het argiKeit. Dat men zu de doende met de werkelijk nicht bekend zou kunnen worden. Zijdity niet te hebben begrepen, dat zij doorkslkt van het meergemeld beginsel inderdaid vanders deed, dan zelve de taak in haodes. Men zie de uitlegging, door den Heer J. Band van die twee woorden in zijne meergect' verhandeling gegeven, en wel in eene noot op jui. Men zie de bevolking met opium te versadigen. Üver dan aan den smolkelaar zijne vinst te gnnnen. Voor bet jaar 1851 werd nog de regeling Tan 1850 behonden. Het Hbnn werd even-ed gesteld op slechta 41,820 katti's, of 4,460 katti's minder dan in 1850. Voor mam möcht slechts een achtsie gedeelte van het tiban wor- den verstrekt, tegen den voiigCD prijs, zoo wij ons niet bedriegen, van 35 het katti. Door een en ander werd de legale consumtie, waar- Tan het maximum in 1850 niet meer dan 49,815 katti's kon bedragen, voor 1851 yerder teruggebragt tot een maximum van 47,047 Vs katti's. In 1852 werd, order het bestür van den Gouvernement-General Dutmaek van Twist, de erste stap gedaan tot vermeerndering der legale consumie. Bij rijne publikatie van 26 October 1851 (Staatsblad ran Nederlandsch Indien, N'. 60) verd Let iiban wel is waar bepaald op slechts 39,168 katti's of 2,652 katti's minder dan in 1851; maar daaien tegen mogt voor siram, in stede van een achtsie, een vierde worden verstrekt, terwijl het uit het regeringsverslag over 1852 blijkt, dat die extra-verstrekt is geschied tegen 25 het katti, in stede van 35 zoo als vroeger. Terwijl dus in 1851 voor si-ram niet meer dan hoogstens 5,22772 katti's tegeB/35 mogt worden verstrekt, kon dit in 1852 geschicden tot eene hoeveelheid van 9 Katti's tegen 25; Goodat, na aftrek van het geen voor het iiban in 1852 minder was be-paald dan in 1852, de consumme in 1852 des noods kon worden vermeerderd met 1,91 2 7j katti's. Voor 1853 *) werd de opiumpacht op den zelfden voet als voor 1852 geregeld, met dien Terstrnde erenwel, dat, dewijl het iiban werd Zie de publikatie van 9 Octoher 1 850 (Staats-ifad van Nederlandsch Indii, N^'. 82). Omtrenl en prijs van het geen extra verstrekt mogt worses, rindt men niets vertneld in het Staatsblad van ^ederUxndseh Indii of in het regeringsverslag over 1851; doch het schon er voor gehouden te moeten worden, dat de in 1847 daarvoor bepaalde prljs van f 35 Dog in 1851 behonden werd. Terwijl het maximum voor 1861, gelg wy gezien hebben, slechts eece hoeveelheid van 47,047 Vf katti's. Zie de publicik van 31 October 1868 {Siaais-fwi Nederlandseh Indii, N«. 71). Bepaald op 40,224 katti's, aan siram, tot een vierde van het iiban, des noods mogt worden verstrekt ceue hoeveelheid van 10,056 katti's. Alzoo kon het maximum der legale consumtie worden opgevoerd tot 50,280 katti's, of weder 1,320 katti's meer dan in 1852. In 1854 werd de optvunpacht weder op denzelfden voet geregeld a]$ voor 1853; maar, aangezien het iiban voor dit jaar werd bepaald op 41,040 katti's, zoo kon aan siram worden verstrekt eene hoeveelheid van 10,260 katti's. Your 1854 kon dus de legale consumtie des noods gebragt worden op een maximum van 51,300 katti's, of weder 1,020 katti's meer dan in 1853. Poor de regeling der drie jaren 1862 — 1854 had alzoo, in vergelijking met het jaar 1851, de legale consumtie in 1854 met 4,252. kat-t'n's kunnen vermeerderen. Indien men hierbij het oog vestigt op de vermeerderiog der bevolking in diezelfde jaren, dan behoeft men in die opverering der legale consumtie niets meer te zien dan een trapgewijze vermeerde-ring in verhouding eenigermate tot de toene-raing der bevolking der bevolking. — Daarbij kon dan wel is waar geene spraak zijn van een beperking der consumtie in den geest van het in 1832 aangenomen bänsel, maar ook'niet van een streven, om die consumtie op een buitenspirorige wijze te doen toenemen. Het schijnt evenwel, dat het vermoeden van belangrijke sluikerij meer en meer veld begon te winnen en de meening, dat daaraan een einde moest en alleen kon worden gemaakt door eene verdere loslating van het beginsel. Van 1832, de overhand de défenden. Yoor 1855 werd door genoemden Land- voogd ') niet alleen alle beperking van de voor siram te verstrekken hoeveelheid opge- heven, maar zelfs bepaald, dat die hoeveelheid aan de pachters zou kunnen worden verstrekt tegen / 12 het katti, of den prijs, waarvoor toen opium in den handel verkrijgbaar was '). <) Zie de pnblikatie van 16 Oetober 1868 {Siaats- blad van Nederlandsch Indi€, N^. 89). *) Zie z\jne publikatie van 10 October 1864 {Staatsblad van Nederlandsch Indie, No. 76). *) Het zonderlingste b\j dit alles is, dat men aannam de extra-verstrekking te doen tegen/ 12, boezeer men b^j de regering meende te weten, dat de ter sluik verkregen opium den pachter kwam te staan op minstens / 17. Zie het regeringsverslag over 1854, pag. 84 der officiele uit^af, 608 OP. De Taste hoereelheid of het tiian werd voor dat jaar gesteld op 41,620 katti's of 480 kat- ti's meer dan in 1853. Sedert is tot en met het jaar 1861 de on- gelimiteerde verstrekking van nram behouden. Het zal wel niet noodig ujn, om yerder jaar Yoor jaar op te geyen de regeling der opium - pacht en wij kunnen daarvoor verwijzen tot de daartoe betrekkelijke stukken in bet SiacUs- blad van NedtrlatuUeh Indie *) ; terwijl wij bier slecbts aanteekenen, dat de vaste boeveelheid of bet tiban bepaald werd: yoor 1856 op .. . . 41,520 kattPs M 1867 ^ .. . . 41,520 , ^ 1858 ^ .. . . 41,502 , # 1859 , .. . . 41,502 , # 1860 , .. . . 41,598 , M 1861 , ,. . . 41,598 , en voor de extra-yentrekking of siram is be- taald: in 1866 1857 1858 1859 1860 1861 W a w • ■ « • • • / 12.- H 12.. M , 18.. , 18.- r 20.- B 20.- Ten einde een goed oyerzigt te geyen yan den loop der opiumpacbt en consnmtie ge- dnrende bet bier bebandeld tijdyak, bebben wij de daaromtrent medegedeelde bijzonder- beden, met eenige daamit op te maken be- rekeningen, zamengevat in een paar tabellen, waaromtrent wij bet yolgende bebben op te merken : 1**. In bet cijfer yan dat gedeelte der be- yolking yan Java en Madura, tot betwelk de opiumconsumtie zicb bepaalt, bebben wy opge- nomen de beyolking der residentie Lampongscbe distrikten op Sumatra, dewijl dat gewest is be- grepen in bet pacbtdistrikt Batavia, zonder dat bet blijkt, wat bet bedrag is geweest der jaar- lijks door die residentie yerbruikte boeveelheid. ') Die te vinden sijn i * ▼oor 1856 in het Siaatshlad van 1866, No. 69, » 1867 ,. n • 1856, „ 76, » 1868 . , M n 1867, , 87, - 1869 . , o „ 1868, „ 110, » 1880 , , m „ 1869, ^ 74, » 1861 , , n „ 1860, , 96. Daarentcgcn zijn in het bedodde cgfermdopge- nomen gewordeu de bevolking der Preanger B«- gentacbappen, omdat dMr bet d^iet van opiwD verboden is, en de Europeanen over Java en Madura, omdat die niet geacht humen tm- den opium te consumeren. 2°. Voor de jaren 1850 en 1861 hebbe wij geene opgaven van hetgeen aan nrah verstrekt. Dat die boeveelbeid evenwel niet groot kan geweest zijn, blijkt uit de volgeade berekening : In 1850 beeft de opiumpacbt op Java en Madura in bet gebeel ge- rendeerd / 5,35i?0(! Wauneer men daarvan aftrektad / 100 bet katti, hetgeen door de pachters is betaald voor 44,280 katti's, waarop de vaste boeved- heid voor dat jaar was bepaald, of, 4,4SS,000 dan blijft er voor pacbtscbat en de betaliug van hetgeen extra ver- strekt is slecbts over / 92V* In 1851 beeft de opiumpacbt op Java en Madura in bet gebeel ge- reudeerd / 5,06i,Si:') Zoodat, na aftrek van bet ver- scbuldigde voor de vaste boeveel- beid, ad /lOO Het katti, over 41,820 katti's of., 4,182,000 voor pacht en siram slecbts over- bült T^i-T^ Wanneer wij nu met de alzoo ter zake ns pacbtscbat en Hram voor de jaren 1850 &. 1851 verkregen sommen in veigelijkiiig bi& gen 'bet in 1852 aUeen aan pacbtscbat verkrigen cijfer van / 1,417,920, dan schijnt hei c: voor gehouden te mogcn worden, dat de ver- strekkingen aan siram over die b©de jares, waarvoor nog de prijs van 1,000 a 2,000 katti's's jaars hebber. kunnen bedrageu. Voorzigtigbeidsbalve evec wel bebben wij daarop geene ber^eningen inl- len  N. 1 gegeven cijfes van dat gedeelte der bevolking, tot betwein opiumconsumtie zicb bepaalt, bebben wij ct bevolking der Lampongscbe distrikten voorjaren 1860 en 1851 niet kunnen opnemen, om dat daarvan geene opgaaf is gedaan in de r^ Gegenwälte voor der beiden jängeren. — De door ons voor 1850 en 1851 gegeben, jängere wijzen dus slechts de bevolking van Java en Madura an der Europeanen en der berolkiog van de Preanger Regentschappen. Bij onze berekening van hetgeen door de opiam consmerende bevolking yoor hare consumtie per hoofd is betaald, moet niet uit bet oog worden verloren, dat die berekening wel aanwijst hetgeen's lands kas per hoofd heeft genoten, maar niet vat die bevolking'rekend kan worden per hoofd aan de pachters te hebben moeten betalen. Dit is met geene mogelijkheid, zelfs bij benadering, op te gveii. Het mag er evenwel voor gehonden worden, dat men niet ver beneden de waarbeid blijft, door aan te nemen, dat de pachters de opium in het klein voor minstens 60 % meer debiteren, dan waarop het heulsap hnn komt te staan, of, hetgeen op hetzelfde nedr- komt, dat de bevolking de opium minstens 00 7o meer aan de pachters heeft betaald, dan 's lands kas gerekend kan worden ter zake van de opiumpacht hoofdelijk te hebben geno- ten. Om dus, zonder al te ver van de waar- beid te blijven, te weten te krijgen, wat de bevolking voor haar opium hoofdelijk werkelijk beeft betaald, zou men de in de 6^ kolom van I tabel N*. 2 gegeven cijfers met 60 % moeten verhoogen. *) Wijlen de Heer J. C. Baud meende in sgno reeds meermalen aaDgehaalde verhaodeliug te konnen aannemen, dat de pachters dc opium voor 50 % meer in consumtie br agten, dan waarop deze hun aan inkoop en pachtschat kwam te staan. Maar, wanneer men in het oog houdt, dat de pachter borgen moet stellen, die natürlich daar-voor met een deel der winst moeten vergoed worden; dat hy meestal zgn paehtdistrikt weder verdeelt in onderdistrikten en die afstaat aan onder pachters, welke zich daartoe ook niet laten vinden zonder er hun voordeel bg te zien, en voorta let op het groot getal houders van opium- of madat kitten, die ook hunne belooning moeten hebben, als ook op de spionnen of maia-maU^s, die er op nagehouden moeten worden, om te waken tegen clandestinen verkoop van opium door niet bg do pacht het frokken personen, en eindelgk nog op vele andere ongelden voor de bewaring en het transport van opium en de in kopcrgeld geind wordende penningen, alsook Ope het verlies bij de inwisseling van het kopergeld tegen zilver, waarin het verschnldigde an den lande moet worden gekweten en op moge-Igke verliezen van anderen aard, dan gelooven wg eene verhooging van 50 %  O p o iJ »? -< s > A § 5 i >■ s H O 9\ 1^ H  1 o «o Odb«.fcs.kOC»030tO trd<«kO<000«D040 OOOCO«OOl>.Tf«« O > kO CO t>-<o«oo4eoao-<4<o9 ^O-^tO^OOOOO EH  '^ o«Tf4t«»t>.OOeoO 1 I J g o>eoOfc>-ooa»co-^ • .»•.•, •» •« M ak t^t^r— ikno>oaoOkO J3 f-iO>aAeOe4f-(OG>9 V S Xi '*tOi-Hi-<O»O«00"* d 00 «nn^M««tat O* 3 p-4rH090tOieO'«^ o «t2 <J o V,%*.....%^k» ^ 1 lO 1^ 00 1, !_ 1, iO^ •*A 13 '2 inbCooooi-H^O*** ^m0 • i g OOi— '»004-^kO<00 "i © p« ft4 o o > J '<S * «!>.'* r-lrHt^t^O ^^^ jQ T}<r>,oo'«*t»o»-^o>»o 5 s rHrHi— IO«eO»OOOC v^^%«^«^% 15 • n3 giissgsg 00OOC0CDQ«O09 • 9 •*M § © ,A4 «o«oaoo»a»oeot<«. M § © * i-IOOO»'*'*M5^"i*l 8 o 0»Oi-Hf-lr-«rHrHrH w .f» .»» Ji» _ .«» J^ J» J«> CO ^w* ^f" ^f ^f ^^ ''P ^ *K^*^^^*>^ .2 1 « mid %^ IS I.S 1 Jl IS eokoooQt^c^Ot/d t2 -»i © * 0«'*<0O000i»OO ^^ * i^ JO C4 0)0»«&<ob^coeoao _•»• • ^ •» •» •» <k ^ t^ oo ^ O ■* i-« o» 1 ^ O o sP • QO -§ IS lis  ;S t>.OC0rHCNi-H00e0 * , ^ •« .«» •> ■« Vk ■» »«l>»l>.OOaeoo»QO P <s o ©4 ©» "* -^J* lO ^ 8 , . - - - «* • «Q -s , Q000<&004 00« A •^ ^ 5S 2? S ^ <=> e*3 ^ >o tS JO ^ r-(O0e«<^^UdTf<^ ^ a ^ CaO*— «r-trHr-li-HrH ^ T O CO'*'*'*'*-**'^-*^ g i •§ •• B s ■ ^ ^ ^TJ I- -^ g r 1" g. * ^ -;| * :• % * ^ ^ % w © O 1 ^^^o ns a © 94 *« •rt , Yolgens gelingen a .•« s<=> CO O) ^ 0« 09 0« O O i^ •j2 ooa«i lO 1 C9 00 513 rH090kOkOkOU><0 — «* — * ^ •« « •« n •« M CO'*^'^flTflie<«^fl'^ • 4^ ii -g 2S? COkOr-"^rHrHaOt<« ■a-*^ ■* !>. 0>UdOOrHO)<itflO'<4( © *« ^ 1 «0 'tf* «0-rH b^o^coooto^toeoeo t^OrHCOOeOQO coa»u>b<-.^^Cftco b o o'^ 1— 'O 51 "^ © s 0 © oo o oo 00 (NUdOO^^UaoOrHkO _»» ^^^ ,_^»> ,_» ^_* « ■» «k 0>0>04000r-<r^ ITS O O ► ^ M o S OrH mcc^udcotx-ooob U3 iO kOkOtOkOkOkOaOkO N? 00 00 oooooooooocooooo OP. 611 Tabel N*. 2, tvhovdeiids eekige buzokdebhedbm xh bebskenikgen in yebband tot DE tabel N^ 1. Jaar. Prijs, waarvoor aan de pacb- ters bet katti opium is geleverd. Berekend over bet gebeelvan bet- geen door de pacb- ters aan den tande werd opgebragt , kwam bet katti opium hun gemid- deld te staan op: Getal zielen voor de consumtie van 1 katti opium. Berekend over de opium consumerende bevolking, is tot de opbrengst der opium- pacbt aan den lande boofdeliik bijgedra- gen: Tiban. Siram, 1853 1853 1854 1855 1856 1857 1858 1859 /lOO— _ f 25.— M 25.— M 25.— , 12.- r 12.— , 12.— ^ 18.— M 18.— i 1 / 121.95 , 124.32 , 132.83 , 105.95 u 104.98 , 93.20 , 107.81 , 96.41 205.64 200.02 202.46 165.15 148.93 128.13 122.56 115.90 / 0.59V, ' . 0.62V. . 0.65V, M 0.64V, M 0.70V, , 0.72V4 , 0.88 w 0.83V5 Eene aandacbtige inzage dier tabellen moet, dunkt ons, leiden tot belangrijke bescbouwin- gen met opzigt tot den loop der opiumcon- sumtie gedurende bet door ons bebandeld tijd- yak. Wij willen op eenige daarvan de aan- dacht yestigen. De loslating ran bet in 1832 aangeuomen, hierboren reeds besproken beginsel gescbiedde, zoo bet heette, vooral.met bet doel, om slui- kerij t^en te gaan, en waarscbijnlijk kwam n(^ daarbij bet argument, dat men alzoo beter met de werkelijke consumtie zou bekend wor- den. Wij bebben reeds ter loops ten aanzien van die sluikerij als onze raeening te kennen g^even, dat zij niet zeer belangrijk kon zijn, althans niet in die mate, dat daaruit aanleiding behoefde genomen te worden tot eene regeling, waarbij bet wanracbtig belang eener zoo weinig ontwikkelde en van alle zedelijke bulpmiddelen 200 zeer verstoken bevolking als de Javaansebe geheel werd over bet boofd gezien. Niets is beter in staat, om de waarde dier bewering kracbtig te bewijzen, dan juist de loop, dien de pacht sedert 1852 beeft genomen. In dat jaar belieb de boeveelbeid als nram Terstrekt, offscboon zij wettelijk mogt bedragen 9,792 katti's, niet meer dan 5,755 katti's, in weSrwil dat de prijs van /35 vas verminderd tot/ 25 het katti. Wei was dit laatste c^fer nog dubbel zoo boog als de vaarde, waarvoor opium in den bandel verkrijgbaar was; maar wij beboeren wel niet te doen opmerken, dat de opium, die de pacbters, of wie ook, zicb ter sluik wilden verscbaffen, bun veel duurder moest komen te staan dan de zuivere bandels- waarde bij den inroer. Om opium ter sluik in consumtie te kunnen brengen, beeft men te vele omwegen te maken, moet men te veel bandlan* gers gebruiken, en is men, boeveel de recbercbe bij den invoer en bet toezigt over bet debiet Ook te wenschen mogen overlaten, toch altijd nog te zeer blootgesteld aan bet gevaar van ontdek- king, acbterbaling en toepassing der poenali- teiten, om niet veilig te kunnen aannemen, dat bet verscbil tusscben den prijs, waarop de ter sluik in consumtie gebragte opium den pacbter kwam te staan *), en dien van / 25, waaroor bij die van bet Gouvernement kon bekommen^ niet zoo groot meer kon zijn, dat in dat ver- <) Het aohgnt, dat in 1862 de prys van de opium in deo bandel beeft bedragen /^ 1,200 de pikol of /^ 12 het katti. Wanneer men let op al de moeijelgkheden en gevaren, waaraan de pacbters zicb blootstellen, dan meenen wQ veilig te mogen aannemen, dat de ter slnik verkregen opinm hnn minstens op f 20 <) Het aohgnt, dat in 1862 de prys van de opium in deo bandel beeft bedragen /^ 1,200 de pikol of /^ 12 het katti. Wanneer men let op al de moeijelgkheden en gevaren, waaraan de pacbters zicb blootstellen, dan meenen wQ veilig te mogen aannemen, dat de ter slnik verkregen opinm hnn minstens op f 20 <) Het aohgnt, dat in 1862 de prys van de opium in deo bandel beeft bedragen /^ 1,200 de pikol of /^ 12 het katti. Wanneer men let op al de moeijelgkheden en gevaren, waaraan de pacbters zicb blootstellen, dan meenen wQ veilig te mogen aannemen, dat de ter slnik verkregen opinm hnn minstens op f 20 <) Het aohgnt, dat in 1862 de prys van de opium in deo bandel beeft bedragen /^ 1,200 de pikol of /^ 12 het katti. Wanneer men let op al de moeijelg Het katti moest komen te staan. In het regeringsverslag over 1854, op pag. 84 der officielle nagaf, wordt gezegd, dat, tegen den hunderdrängen van 12 het katti, de ter sluik verkregen opium den pacfater komt te staan op minstens 17. Wanneer men daarbg in rekening brengt de moge lijke aanhalingen en beboetingen, lelfs na deninvoer, dan scbent het er voor gehouden te kunnen worden, dat de door ons op / 20 gestelde prQs voor de ter Inik verkregen opinm eer te laag dan te hoog is. OP. schil nog eenige prikkel tot slaikerij met al de daaraan yerbonden geyaren en moeijelijkheden kon bestaan. In we^rwil hienran sien wij de in 1852 ah siraM yerstrekte hoeyeelheid nog 4,037  — 1854), vooral indien men daarbij in aan- merking had genomen de jaarlijksche toeneming der opium consumei*ende bevolking met ruim 300,000 zielen, bij eenig nadenken de oogen der regering had moeten openen omtrent den niet seer grooten omvaug der vermoede slukery, liet zij zich niet terughouden van eene losmaking van alle banden, van eene ophetfing yan alle restrictien op de extra-verstrekkingen, die nu ongelimiteerd kouden plaats grijpen tegen den tot / 12 bet katti gereduceerden en dus met meer dan 50 7o verminderden prijs. De verpachting van bet opiumdebiet voor bet jaar 1855 moest voor de regering eene bittere teething geven. Texwijl toch de opiumpacht had gerendeerd: in 1851 1852 1854 1854 1854 1855 1856 1857 1858 1859 1860 1861 1862 1863 1864 1865 1866 1867 1868 1869 1870 1871 1872 1873 1874 1875 1876 1877 1878 1879 1881 1882 1883 1884 1885 1886 1887 1888 1889 1889  vermeerdering had plaats gehad van bijna 14 ton, namelijk: Aan deo pachter inogt verstrekt worden een vierde der als Hian voor 1852 bepaalde hoeveelheid yan 89,168 kattis of. 9,792 kattis men heeft slechts verstrekt. 6,766 katis dat miader dan toegestaan was 4,087 katis 1853. 4,823,235 , 1853. 481,882.50 , 1854. 503,094.50 steeg zg in 1855 slechts met, 63,078.80 Maar bet opmerkelijkste van alles is, dat, terwijl de packUekat in 1851 hoogstens S; ton ') heeft  veranderde in aohteruitgaKj in weerwil dat de pachters nu naar hartdnst opium t^en / 12 boven de bepaalde nsle hoeveelheid mogten aanvragen. In die bijzonderheid big, gelijk het oos t<^ Bchijnt, eene onmiskenbare aanduiding, dat a de sluikerij in opium van weinig beteekeai moet zijn geweest^^n de werkelijke consiuBie niet veel meer kau hebben bedragen dan ^ wettig bekende; zoodat de gegadigden bij ik verpachting in eene ongelimiteerde venatrekkog van iiram, zdfs tegen den vermindecden pop van / 12, geen bijzonder voorded hebbea 8* zien niet alleen, maar zelfs, met bonne ondff* vinding der vorige jaren te rade gaande, mH zullen vermoed hebben, dat de oons Um die denn gevolge bewährung zou kunnen vender en. Hetgeen tot bevestigung van deie bevenc strekt, is de omstandigheid, dat, nadat zij is den loop van het pacbtjaar 1855 nu wmsi hadden ondervonden, dat de bevolking gene was zooveel opium te slikken, als faaar naai werd toegediend, de pachtscbat in 1856 wede stecg tot / 2,929,800. en dus in yergdijkiBi' met 1855 met eene som van / 794,028 rer meerderde. Terwijl alzoo het als dram yerstrekte in 1853; op eens werd opgevoerd tot 20,106,88 katu^ in 1864, 6,468,572. ee ee berekeniug, die wij hicrbofea 9f F 608, snb N^'. 2, daarvan ^ven. 613 Of 13|736,88 meer dan in 1854, steeg nu hct bedrag Tan het siram met elk jaar en bij ge- Tolg ook de pachtschat. Alleen vertoont deze in 1859, in Tergelijking met de pachtschat van 1858, eencn tcruggang van 378,228, die gedelijk te verklaren is nit de enorme stijging Tan den pachtschat voor 1858, welke 1,683,736 meer had opgebragt dan in 1857 en waarschijnlijk Terlies had gegeven, gedeeltelijk ook uit den niet gunstigen rijst en koffijoogst van dat jaar, waardoor, hoezeer de consumtie ook nu weder een grooten sprong voorwaarts maakte, dit waarschijnlijk niet dan door vermindcriug Tan den oonsumtieprijs heeft kunnen verkregen worden. Na al het voorafgegane komen wij tot de conclusie: dat, na de ondervinding in dejaren 1852—1854 verkregen door de verdächtig der hoeveelheid, die, tegen den verminderden pris van 95, als tisram mögte worden verstitkt, niets de in 1855 toegestane en later behouden ongelimiteerde verstrekking wettigde, die alleen kon dienen tot bevoordeeiing der pachiers en van 'a lands kas'), maar om daar- Het soa miaschien te gewaagd zijn, om de bevoordeeiing van 'a lands fiDaoeiea door uitzettiog der amfioeoooBaamtie bepaoldelgk te wlllea toe-schr^Ten man een atreven, om 'a laoda kaa achade-loos te atellen voor het rerliea van de opbrengat der baaarpacht, welk verliea, naar ona inzien, niet Doodig zon s^a Geweese, foi men, die paoht behondende, haar aleobta bad willen ontdoen van al hingegen danrin hot vrye binnenlandaeb verkeer zoo zer belemmerde; tenrijl er oogotwijfeld wel een offliddel bad kannen worden gevonden, om de heffiagen to bepalen bekannte van betgeen daar te koop werd aangevoerd, en alzoo ook de atrauge baadbafing van bettariet tegen alle overtrediogen van de zijde der paebtera door eenen apeciaal daartoe te committeren ambten naar, dio bavoegd waa, op alle klagten deawege opstaanden voet nitspraak te doen, geene onmogelykheid zoa sijn geweeat. Met dat allea knnnen w|j niet nalaten, de aan-dacbt te veatigen op de boogst opmerkelijke coin-eideotie tnaacben. Die nitzetting der opiamconsumtie, die met 1852 eenen aanvang nam en in 1855 zon der eenige belemmeringen verder kon plaata grijpen, en do bedelde afacbaffing der bazarpacht, velke raede in bet jaar 1852 plaata bad en waar-Tan men het gemis, hoezeer te vcrgeefa, trachtte vergoeden door verbooging eerst der landrente, later van den prya van bet zont. In een noot op pag. 587 fan bet 1* Deel wezen wij op eene dergelijke coSnoidentie tuascben bet streven tot opvoering der landrente in bet- tijdvak mede de bevolking al dieper en dieper te doen zinken in hare ongelukkige begeerte naar het genot van opium. Van 6,478,595 in 1852'stec^ het rende- ment der pacht in 1859 tot / 9,622,652.59 of / 4,144,057.59 meer. Dit was voor's lands kas gewis een groot voordeel, maar dat verkregen is geworden ten koste van de zedelijkheid der arme bevolking. Voor de pachters moet het voordeel ook niet geriug zijn geweest, wantterwijl het katti opium bun in de eerste drie jaren kwam te staan gemiddeld op / 122 ^ f 133, was de hoogste prijs in de vijf volgende Jaren 107.81 en de laagste 93.20. Door de geuomen maatregelen nam de consumtie toe van 44,923 katti's in 1852 tot 99,805,75 katti's in 1859, zoodat, ofschoon de opiomconsumerende bevolking in dat zelfde tijdvak was vermeerderd van 9,237,796 tot 11,566,347, dus met 2,328,551 zielen, men in 1859 voor de consumtie van 1 katti opium slechts 115,90 zielen telde tegen 205,64 in 1852. Ut het regeringsverslag over 1860 (ziepag. 92 der officiele uitgaaf) blijkt, dat in dat jaar de consumtie was gestegen tot 1 05,537 Vs kat- ti's, te weten: 41,598 aan tiban en 63,9397, katti's aan Htam, terwijl het geheele rendement der pacht had bedragen / 10,539,477.50. Het is waarschijnlijk, dat het siram in 1861 nog verder is to^enomen, daar de paehUchai, die in 1860 had bedragen/ 5,1 00,888, of/ 675,480 meer dan in 1859, in 1861 de enorme som van / 6,975,780, dat is / 1,874,892 meer dan in 1860, bereikte, en cr bijgevoegd wordt, dat de hoeveelheid Oban dezelfde was gebleven, zoodat de winst van den pachter alleen in eene ver- dere aanzielijke vermeerdering van het siram moet worden gezocht. Zoo heeft de r^ering hare roogdij over de ongeluk Kige bevolking verständigen van den loop der opium-pacht en consumierten heben wij ous aaugesloten aan de tot het jaar 1850 loopende, reeds meer-malen aangehaalde verhandelung van wijlei den Heer J. C. Baud, een stuk, waarin hij de vroegere opiumgeschiedenis sedert onzc eerste komst in Indie behaudelt, en dat der lezing overwaardig is, wil men zich overtuigen, hoe het waarachtig beQ der Javaansche bevolking steeds weinig of niet door ous is in het oog gehoaden en heeft mocten acbterstaan voor ous geldelijk belang. van 1840 — 1849 en de slechle re^ultalen van deu verkoop van's 6ouvernementa prodnkten. Hoeseer die verhaodelijig getuigt Toor betzedelii}k kankter van den schrijver, he Bben wij one eobter niet knnnen yereenigeiL met de beachouwingen, ot^ grond van welke bij de gebeele afBchaifiiig der opiumconsumtie voor ou-raadzaam boudt, en wij kunnen bet tegenwoordig artikel niet beter besluiten dan door oontrent dat zoo aangelegen punt onze togenbeschouwingen in te brengen. Het is bekend, dat de opinionprodoktie in £rit8cb Indie aan de British-Isdisobe rege ring een enorm gedeelijk voordeel geeft Yerre bet grootste gedeelte dier produktie wordt in China gesleten. Mogten nu de Chinezen bet in bet boofd krijgen, den papaver in bun eigen land te telen en akoo zelven te voorzien in bunne beboefte aan dat beulsap, — ieta dat, volgens bet gevoelen van beyoegden, niet alleen met sncoes zou kunnen gesobieden, maar ook niet veinig zou strekken om de wegvloeijing tegen te gaan yan het voor den inkoop van opium be- noc^igd zilvergeld, waaraan in China groote be- boefte bestaat, — dan zou de British-Indiacbe regering, die voor de bestriding van bare uit- gaven reeds met zoo vele moeijeUjkbeden Te kampen beeft, zicb eeue der aanzieksten bronnen barer inkomsten zien ontrallen. Zou nu die regering, welke 1842 in hare verwikkelingen met China ter zake der opiumkwestie getoond beeft voor niets terug te deinzen, in de zoo even veronderstellende eventualit wel eenig middei onbeproefd willeu laten, om te tracbten bet in China Terloren debiet elders te vergoeden, en is bet te denken, dat wij bij afscbaffing der gebeele consumtie buiten moeijelijkbeden met baar zouden kunnen blijren? Dit is bet kardinale punt, waarop de meening des Heeren Baud omtrent bet onraadzame der afscbaffing draait; want, — gelijk men van een man als bij niet anders kon verwacbten, — uit een zedelijk oogpunt achtte bij die afscbafing boog. St wenschelijk. Wij willen de mogelijkbeid der door den Heer Bände der Tenderstelde eventuaiit niet ontkennen en CTenmin in de bres springen vor de kiescbheid der Engelschen in zaken, was bj bin financieel en commercieel belang betrokken kan zijn, maar moeten tocb beginnen met de opmerking, dat in de bebandeling Tan booge staatsangelegen bedenken zowel als van individuele belangen vrees meesial, wij zouden haast zeggen alle, eene slecbte en ongeluk- kige rädgeefster is. Waar zou bet beben, indien minder magtige natien in de regeling barer meest gewigtige belangen zicb telkens met ze- keren angst moesten afyragen, hoe een lugtige nabunr er over denkt; wat meer is, in welke moeijelijkbeden zij met hem zouden kunnen? er- yallen beben eene eventualiteit, die, let wd, vel n et ommeggelijk is, maar tocb ook niet be-staat? Zoo ergena, dan gewis is hier de om-zigtigbeid wat ver gedreven. 