gtu_32400002774481_5
None
In de burgerlijk maatschappij is erkend, ten gevole ge van een ingediend request, ter begeleiding van een reglement, waarbij de uitwendige kerkelijke handelingen dier gemeente zijn bepaald en om- schreven. Daardoor is een begin gemaakt met het ophouden der vervolgingen wegens gemeene- schappelijke Godsdienstoefening, enis tevens de weg acngewezen voor anderen. Wij hopen, dat allen, die, in hetzelfde gelof vereenigd, dezelfde gods- dienstige gezindheid belijden toegedaan te zijn, ook in hunne openbare handelingen zullen toonen, éen ligchaam te zijn, hetwelk zoekt de dingen, die bo- ven zijn, niet die op aarde zijn. Door de kortheid des tijds moeten wij het nader berigt dienaanga- de tot een volgend Nommer uitstellen.’ — Hier is ‘een sluijer, die mogelijk spoediger dan men denkt, zal opgeligt worden! Weerserervsersewvevweset vesese ve sw se (1) Men schijnt dit zelf te gevoelen en er bang voor te zijn: waartoe anders die beuzelachtige, dikwerf hatelijke beperkin- gen Dier conscientie: en Godsdienstvrijheid, die men met z00-veel ophef proclameert?, RED. (1) Zie de Reformatie voor April 1837. — 106 — DE CATHOLICEN en ns HEDENDAGSCHE POLITIEK. In dem middelweise was de politische gegen de religie onderwerpen en werd door haar geinspielen en geregeld; toen stond Frankrik aan het hoof der natien en had goud en bled veil, om het gebied der Kerk te bevestigen en uit te breiden, om de magten, die vijandig tegen het geloof waren, overal, waar het die vond, te bestrijden. Doch sedert dat het oog der koningen, door den demon der ketterij verblind geworden is, en de politische bet juk des Heeren verbroken heeft, heeft deze zich, als absolute en opperste meesteresse opgeworpen; ij heeft gewild, dat de religie hare slavin, haar werk-tuig wezen zou; zij heeft gezegd: ik zal geen regel hebben, ik zal mijn eigen regel zijn. Ik zal voor de wolken eene geregtigheid en eene religie maken, opdat zij die eeren; maar, wat is voor mij de geregtigheid en de religie? Zulke gedrogtelijke denkbelden konden de overhand niet krijgen, en zich metterdaad in het gedrag der gouvernementen, verwezenlijken, dan van lieverlede en naarm Este de kletterij en het philosophismus hun werk voortzetteden, onder de men- schen-en het Christenbloed geheel verbasterden, zelfs bij hen, die zij niet geheel konden bederven. In Frankburg ging dien arbeid nog langzamer voort; het voorledene had die natie al te innig met de Kerk ver- eenigd, het Christendom had in de zielen te diepe wortelen geschoten, het had de harten te hoog verhe- ven, dan dat het mogelijk ware, om dezelve eens- klaps in hare schandelijke afgronden te werpen. Doch op zekeren dag werd Frans I bekoord, om het voor- beeld van zijnen neef Henprix VIII na te volgen (1); Jater waande Hennrix III, dat de politiek hem den moord veroorloofde; hij deed den hertog van Guise en den Kardinaal de Lorraine, op eene lafhartige wijze van het leven berooven en ontving lagchende dit an- thema van Sixtus V: » Zij hebben hem vermoord! hem! een Priester! een vorst der Kerk! Zij hebben lem vermoord, als of er geen God in den hemel, noch Paus op de aarde was.” Men zag vervolgens Catholijken met protestanten te gen de ligueurs (2) strijden (3), ten ein ein eenen ketter op den troon te plaatsen, en zelfs voor dat die ketter afzwering had gedan, voor dat Henric IV gezegt ha: Pargs is wel een Mis waardig. (3) Gok in Nederland zag men hier en daar hetzelfde, tegen de magt van het Catholijke Spanje. (4) Mémoires chronologiques: etc. “een onheil, een groot onheil! Intusschen wond Lopewix XIV, die groote koning! het zeer politiek, den H. Vader te bedroeven en te verneder, en het genie van Bossuet te veroordeelen, om een half orthodoxe en half verdachte leer uit te vinden, ten einde, zoo als men voorgaf, grootere onkeilen voor te komen, hierop volgde Lopewux XVII het gekroonde schandaal; vervolgens de revolutie, die vere schrikkelijke straf; daarna het keizerrijk; en ziedaar oss eindelijk in eenen tijd, waarin de reiligie ten eenmale uit de politiek verbannen is; waarin men tractaten shiit, zonder er zich over te bekommeren; of zij al dan niet overeenkomen met de geregtigheid, allantien aangaat, zonder iets anders te vragen, dak welk materiel nut zij zullen aanbrengen? Waarin men het gezag in handen stelt van mannen, Naar wier bekwaamheid, invloed, en, wat men hunne gous vern Eine heißt beendigte noch, men nächst keine gedeckte heeft gedean; maar zonder eenige acht te slaan, ik zeg niet op hunne gelöst, op hunne gelösbe gedrag. Wat onder onze oogen voorvalt, is er inderdaad, ein treurig bewijs van. Is het gelösse, dat, in den boezem van een volk, waarvan verre de groote meerderheid Catholijk is, en bij ’t welk de regten en vrijheden der Kerk de voorwerpen van onophoudelijke anvallen zijn, niemand op staat, om hare regten en hare vrijheden te verdedigen, en het gezag zich uit» sluitend overgeleverd ziet aan mannen, die onver schillig, zoo al niet vijandig, jegens de religie zijn. De heer Barrie verdwijnt,  der erne- menten, hetzij onderling, betzij met de yolken, is er ons niet te zeer over bedroeven, noch er ons te Zeer over beklagen, vooral willen wij er niet door ver- schrikt worden! i Loe (1) De partij van den heer Tarers, onvereenigbaar met die van Giner, en sterker dan dez e, heeft den eet Guanes. der verdrongen en later is de geheele combinatie weder vervallen. In de eerste plaats heben de gouvernementen, wie zij ook zijn, tegenwoordig weinig wezenlijke magt; hunne voorregten van dag tot dag en hun werkkring is beperkt, tot eenen kring, die van dag enger wordt, God heeft mededoogen met hen gehad! Want, aan welke misdaden zouden zij onkundig, gelijk ze zijn, zoo aangaande de pligten jegens de Kerk, als ten opzigte dec volken en aan-gaande alles, wat geheiligd is in de burgerlijke za-ken, die zij verachten; in de menschelijke conscien-tie, die zij verdrukken, zich hebben schuldig gemacht, als de Heer hen de volheid van het gezag, dat zij eertijds bezaten, gelaten haft? Alle gezag komt van God, de vorst is de dienaar van God, ten geede, en naarmate de dienaar des Allerhoogsten, zijn taak niet volbrengende, van de heilige wegen afwijkt, verzwakt zijn arm, wijkt het goddelijke principe, de bron zijner magt,.van hem, zijn leven wijnt en dooft uit, weldra ontbreekt hem kracht. Door een bewonderenswaardige beschikking der Voorzienigheid, krachtens den aard van het gezag zelver vermeerderen zijne magt en zijne sterkte in dezelfde mate, als zijne onderwerping aan de Kerk, 200, dat de doodelijkste vijanden der Bruid van Curistus juist de minst geduchte zijn, En dit kan ons helpen, om te begrijpen, waarom de Kerk, na zoo lang en met zoo veel zorgvuldigheid, bet politieke leven, bij de Christen volken te hebben bestaurd, geregeld en gewijzigd, tegenwoordig daar-aan zoo weinig gewigt schijnt te hechten; waarom zij, zich onthoudende van partij te kiezen bij de inwendige twisten, en aan niemand zijne regten willende beiwisten, al hare zorg besteed, om onder de menschen, hoedanig ook hunne banier of hun stand zij, den geest des gelöds, der hoop en der liefde te doen herleven. Zij heeft da keningen gewaarschuwd, zij heeft hun gezegd: Gij stort u zelven in ‘tverderf! Zij hebben zich in ‘tverderf willenstorten, en thans de dooden hunne dooden latende begraven; terwijl zij zich vermoeijen, om de overblijfselen der maatsehappij te behouden, die zij in ‘tverderf hebben gevoerd; terwijl zij zich op hare ustgestrekte hou het opbouwen eener nieuwe maatschappij, aan het opwekken der volken, aan het terug brengen van het geloof en de liefde in de zielen, omdat zij wel weet, dat een koning zonder volk, een hoofd is zonder lig-chaam en dat men geen huis bouwt, door geduren- de eenigen tijd een spits in de lucht te verheffen, maar wel door in de rots onwankelbare grondslagen te graven. Wat doet er ook inderdaad deze dynastie of die dynastie of die dynastie, deze of die vorm van gouvernement toe, als de geringste storm voldoende is, om die dynastie weg te rukken, om die vormen te doenverdwijnen? Wat | set er dit of dat gouvernement, dit of dat ministerie toe, indien, als ik weder voorbij ga, dat gouvernement, dat ministerie niet meer bestaat? Wat doet er de beweging, de politieke eenheid toe, als die beweging slechts eene ijdele opwelling is, zonder orde of wvallen bewegen, arbeidt de Kerk aan | doel; als die eenheid niets wezenlijks, niets natuar-lijks heeft, en ieder oogenblik verscheurd en vernield wordt? Klaarblijkelijk is de politieke wereld, slechts een zamenhoopsel van ijdele schijnbaarheden, van bloo-te verschijnselen; het leven en de wezenlijkheid, zijn elders. Men moet dus ook elders het redmiddel aan-wenden, om het overblijfsel van het leven te behou-den, om het te ontdoen van allen pestaardigen invoed, die hetzelve tracht te vernietigen; om er deszelfs eerste kracht, de kracht der uitbreiding aan te hergeven, die eenmaal uitbersten en zich in het gee heele ligchaam verspreiden zal. Dusdanig is onze overtuiging en dit maakt, dat onze arbeid, noch de vestiging, noch de omverwerping des gouvernements, tot regtretzes of zijdelings doel heeft. Wij verwachten, noch van dat gouvernement, noch van eenig ander gouvernement het het heil van Frank-rgk, het heil der wereld; wij stellen ons vertrouwen noch in de koningschappen, noch in de republikanische onder onzen constitutionelen hemel verdrijven, met de snelheid der wolken, ten dage des storms. Als de tijd bij wijlen rustig is, dan weten wij, dat weldra de storm komen zal; en als de storm huilt, en als de wind de toppen der bosschen bewegt en hunne bladen wegvoert, dan weten wij, dat zulks niet altoos duren Ten slotte, en ten einde, op de tegenwoordige daadzaken het bovengezegde toe passen, wij zijn niet, en zullen noort zijn noch de ijveraars voor, noch de vijanden van eenig gezag, noch van eenig cabinet; wij rekenen niet op hen; wie zij ook zijn, verschriks ken zij ons niet; onze kracht, ons leven, is buiten hun bereik. En evenwel vergeten wij niet, dat het hun, in den engen kring, waarin de Voorzienigheid gezorgd heeft hen te beperken, nog gegeven is, om veel goeds, of veel kwaads te doen, In dat opzigt, hebben wij het regt en de verpligting om hen de waar heid te zeggen, met eene volkomene vrijmoedigheid, hen bijstand te verleenen of te hestrijden; dien pligt zullen wij vervullen, Wij hebben dikwerf de gelegenheid gehad, om regt te laten wedervaren aan goes de bedoelingen, aan lofwaardige daden van bet ministerie Mont, en dikwerf ook, om snoode oogmerken en slechte daden te brandmerken; wij zullen noch toegevender, noch streng . Er, jegens het ministerie Sout zijn. Wij hechten weinig gewigt aan de mane nen, en wij trachten hunnen daden te beoordeelen, zonder vooroordeel, zonder hartstogt, zonder haat en volgens de onverzettelijke regels welke de Kerk ons geeft. Elk ministerie zal in ons vrienden vinden, die niet lastig zijn; want wij vragen noch gouds, noch zil- ver, noch eereteekenen, noch posten, wij haken zelfs niet eens naar portefeuilles; maar elk ministerie, zal ook in ons zeer lastige tegenstrevers vinden, want wij zullen hetzelve onophoudelijk toeroepen: wees regtvaardig, want wij hongeren en dorsten naar de geregtigheid. HUSGEN. (Ingezonden.) Dr. . « « Hiernevens nog een blaadtje uit mijne portefenille. Het is wel kost uit den ouden schotel: nogtans ik vertaalde het in den tijd, om steeds een nuttigen spiegel voor mijne eigene oogen te kunnen houden; en nademaal het mij bij iedere nieuwe lezing de taal der waarheid met vernieuwde schoonheid enkracht vernemen laat, zoo oordeelde ik, er mijne broeders ook deel aan te mogen geven. Ik stem er zoo meer toe, wijl wij thans weder den heilzamen en ernstwekkenden tijd beleven, waarop hetzelve geschreven is. — Een welmeenende Catholijke namelijk, die reeds meermalen zijn vrijmoedig woord aan den heer Hügen rigtte; een Catholijke van de vreedzaamste gedringen van Prussen, die bij oherhaling zijnne diepe achting en eerbied jegens dezelve wezen heeft door zich tot smartelijke offers te verpligten, en gevolgelijk geen muiter noch rustverstörder maar hartelijk vriend der Christelijke vredelie-vendheid is; een man die in zijnne jeugd Den heer hübschen, zijnen landsman, toen deze reeds een man was; bestendig nagging, al zijne gangen en wegen kent en welligt menige zijner geheimste gedachten gedachten gedachten heeft; deze man betoome hem, ongeveer een jaar verleden, het volgende bewijs zijner regt Christ. Asnhoor mijn woord, en verstok uw hart niet.  Kerk medegebragt hebt (zie, ik zeg u dit, wijl ik openhartig met u spreken moet alsof wij voor Gods oordeel stonden, hetwelk gij met rassche schreden te gemoet gaat; want geloof mij, gij hebt met zitten en draaijen geenen tijd te verliezen:) doch niettegenstasnde | er niets ongemeens aan u was, zegende de Heer u ten einde u met eene aanzielijke waardigheid in zij- ne Kerk te bekleeden, en u, schoon geen bijzonder aes ast NE = = P s., = _ ‘Aan HET Bureau van pe CATHOLIJKE NEDERLANDSCHE STEMMEN te Grave, B, N.° 29. XI. De straffende hand Gods. XIL Ich, op eenen bijzonderen kandelaar te plaatsen, zoodat gij zoudt kunnen zeggen: » de Heer heeft mij uit het stoff verheven om mij te stellen onder de vor- sten zijns volks.” — Dit zijn de hoofdvoorvallen van uw openbaar christelijk leven; ik laat de innerlijke aangelegenheden uwer huishouding en die der bijzon- derlijk aan u toevertrouwde kudde onaangeroerd: gij moogt voor uw alleen de tallooze weldaden der godde- lijke barmhartigheid jegens u dienaangaande overden- ken en voelen. Ik vraag eenvoudig, hoe wilt gij u tegen deze lange reeks van genaden verzetten? Wilt gij ze met ondankbaarheid en verraad vergelden? Ik antwoord zelf voor u: neen, neen, zoo wilt gij niet; gij wilt zijn als een getrouwe knecnt, die den Heer onder de oogen zien durft. Herstel dan uwe benarde zaken; wees waar in uwe gedachten, woorden en han- delingen; luister naar Curistus en zijne Kerk; betoon gehoorzaamheid aan zijnen plaatsbek XI. De straffende hand Gods. XIL Ich, op eenen bijzonderen kandelaar te plaatsen, zoodat gij zoudt kunnen zeggen: » de Heer heeft mij uit het stoff verheven om mij te stellen onder de vor- sten zijns volks.” — Dit zijn de hoofdvoorvallen van uw openbaar christelijk leven; ik laat de innerlijke aan uwer huishouding en die der bijzon- derlijk aan u toevertrouwde kudde onaangeroerd: gij moogt voor uw alleen de tallooze weldaden der godde- lijke barmhartigheid j Leider, en wees Omoodig. Laat deze gemoedsgesteldheid overal open- baar worden, en tracht iedere gelegenheid te benutten om den vrede tusschen de wereldjike magt, welke ongetwijde ons welzijn zoekt, en de H. Kerk, welke haar en ons het eenige pad des heils aanwijst, te bemiddelen, Ach allerliefste, Christelijke broeder! Bijaldien gij heden, bijaldien gij op dezen genadevolle heiligen tijd een goed woord vernomen hebt, zoo laat hetzelve u de stemme des Heeren zijn, en zorg vooral om uw hart tegen dezelve niet te verharden. Geschreven op Palmzondag, met het innigste en vurigste gebed tot den goddelijken Verlosser, dat Hij door Zijn heilig lijden en sterven zijnen zegen geben aan deze letters, tot loitere eere van den al-lerheiligsten naam Jesus, hoog gebenedijd in der euwigheid. Buss Gij zult toestemmen dat dit vaderlijke herinneringen zijn, niet waar? — Ik heb dit stukje in onze bladen niet gelezen. Zoo gij reden hebt van te oordeelen dat het. er waarlijk ook niet in geweest is, zoo verpligt mij, met hetzelve in uwe Sfemmen op te nemen: want zoo iets komt, dunkt mij, niet ligt te laat. Zon het ook in het Handelsblad gestaan hebben? Gij schijnt dat ding vrij getrouw te lezen..... OG mee DERDE AFLEVERING DER NIKUWE UIT- SPANNINGS-LECTUUR. Tsape.ta van Nes/e. Eene geschiedenis uit de X V.de euw; bevattende de volgende hoofdstukken: I. D bedroefde weduwe. II, Het nachtelijk alarm. Ul belegering, IV. De overrompeling in het b ' DERDE AFLEVERING DER NIKUWE UIT- SPANNINGS-LECTUUR. Tsape.ta van Nes/e. Eene geschiedenis uit de X V.de euw; bevattende de volgende hoofdstukken: I. D bedroefde weduwe. II, Het nachtelijk alarm. Ul belegering, IV. De overrompeling in het b ' DERDE AFLEVERING DER NIKUWE UIT- SPANNINGS-LECTUUR. Tsape.ta van Nes/e. Eene geschiedenis uit de X V.de euw; bevattende de volgende hoofdstukken: I. D bedroefde weduwe. II, Het nachtelijk alarm. Ul belegering, IV. De overrompeling in het b ' De landhoeve. VI. Het visschers-meisje. — VI + De duistere kerker. VIII. De ten doo ‘veroordeelde. IX. De ontdekte onschuld, X. Het middernacht-uur. 10. De vieduild mane XIII. De vreedzame landwoning. XIV. Het ongestoorde geluk. Orde eat” rer oe Oa Nomoer 14. 6 Apnrin 1839. CATHOLIJKE NEDERLANDSCHE STEMMEN. OVER — 2 GODSDIENST-, STAAT-, GESCHIED- EN LETTERKUNDE. Als JESUS dit geregd, hebbende de oogen ten Hemel opgeheven, reide Hj: «s+ Heilige Vader bewaar hen, die Gy my gegeven hebt, in uwen naam; opdat zy één zyn gelyk WY woseee En ik bid niet alleen voor hen, maar ook voor degenen, die door hun woord in my geloove zullen: opdat zy allen één zyn, gelyk Gy, Vader, in my en ik in U: dat xij ook in ons mogen één zyn, opdat de wereld geloove, dat Gy my gegeven hebt. En ik heb hun de heerljkheid gegeven, die Gy my gegeven hebt: opdat zy touden één zijn, gelik wij ook één zyn. Ik in hen en Gy in my, opdat sy volkomenlyk één zijn: en dat de wereld wete, dat Gy my gegeven hebt. Joann. XVII. Op dit blad ’t welk alle Zaturdagen met een Nummer wordt vervolgd, kan worden ingeteekend aan alle Postkantoren, en bij de voornaamste Boekverkoopers in het Rijk. Hetzelve wordt met den Post verzonden voor den prijs van f 8-50 in het jaar; het half jaar of kwartaal, naar evenredigheid; zullende de betaling bij kwartalen mo in het jaar; het half jaar of kwartaal, naar evenredigheid; zullende de betaling bij kwartalen mo in het jaar; het half jaar of kwartaal, naar evenredigheid; zullende de betaling bij kwartalen mo in het jaar; het half jaar of kwartaal, naar evenredigheid; zullende de betaling bij kwartalen mo in het jaar; het half jaar of kwartaal, naar evenredigheid; zullende de betaling bij kwartalen mo in het jaar; het half jaar of kwartaal, naar evenredigheid; zullende de betaling bij kwartalen mo in het jaar; het half jaar of kwartaal, eten geschieden. Alle abonnementen kunnen worden opgegeven aan het Postkantoor te Grave; geene andere dan gefrankeerde Stukken en Brieven tullen door de Redactie worden aangenomen. — Aankondigingen worden tegen betaling van 15 Centen den Regel geplaatst. Voor Belgién kan men abonneren aan het Postkantoor te Antwerpen. $ BEMERKINGEN, BETREKKELIJK HET REGLEMENT, VOOR DE UTRECHTSCHE AFGESCHEIDEN,. In het Handelsblad van zaturdag 23 Maart I, hebben wij in een ingezonden stuk, eenige bemerkingen aangetroffen, door eenen hervormde op het reglement, der nieuwe Utrechtsche Gemeente, waarij is sange-stipt, waarin de verordeningen van dat reglement werschillen van die, welke bij het bestaande hervormde kerkgenootschap in zwang zijn. Ons voorbehoudende, om nader over den stap door den Heer Scuoite c. s. gedaan; diens request; het daarop gevolgde besluit, en de vrije Godsdienst-oefening, welke de Utrechtsche afgescheidenen ten gevolge daarvan, als nu genieten; als ook over de zonderlinge benaming van: Christelijke afgescheidenen, die zij zich zelven gegeven hebben, nader opzettelijk te spreken, willen wij het een en ander, uit het artikel van het Handelsblad afschrijven, en met onze aanmerkingen verzellen.  dat het meergemelde reglement niet betreffend een nieuw Kerkgenootschap, maar een geisoleerde gemeente, te Utrecht gevestig. Dit reglement bestät uit negen Hoofdstukken, en is orderte-kend door H. P. Scuotre, H. G. Kuun, E. Foxx en P. W. Lorues. Het gouvernement heeft, zoo wij meenen te onregte, beweed, dat de afgescheidenen eene nieuwe secte uitmaakten: wij heben meermalen het tegendeel betoogd. Ze zijn wezenlijk niet anders, dan een overblijfsel, van de oude zoogenaamde Gereformeerde Ne-derlandsche kerk, van wier voorschriften en verordeningen het thans bestaande hervormde kerkgenoote schap is afgeweken, om een nieuw herkgenootschap te vormen, 't welk de suprematie van den staat, tot ook op dien grond, dat wij de grondwettige reget ben verdedigd: en noch de Heer Scnoute, noch an4\\ > “7 dere afgescheidenen, konden zich als een nieuw herkgenootschap voordoen, zonder hun principe te verlohenen, en hunne grondwettige regten te verzaken. Intusschen moet het vreemd voorkomen, dat de Heer Scnoire te Utrecht eene geis Oleerde Gemeenthe heeft Gramdslag van deszelfs aanwezen heeft. Het was dan Sto sy AS ay “@y — 110 — Opgerigt, *t welk een bewijs schijnt op te leveren van de weinige overreenstemming, die tegenwoordig tus- schen de afgescheidenen heerscht. Wij vertrouwen, dat het eerstkomende N.° van de Reformatie, dien- .aangaande wel eenige inlichtingen zal geven. Hoorpstuk I. Algemeene bepalingen. Art. 3 zegt, dat de aanneming der lidmaten op belijdenis des gelöst geschiedt door de opzieners, volgens de leidraad van » het Kort Begrip, der Christelijke Religie,’’ in de Christelijke Gereformeerde kerk aanwezig, enz. — Het Kort Begrip der Chr. R., mede onder onze (Hervormden) liturgische boeken te vinden, is de vastge- stelde leidraad tot het doen van belijdenis bij de nieuwe ge meente. Bij ons (Hervormden) bestaat er deswege de meeste vrijheid, en is de keus van zoodanigen leidraad aan elken pre- dikant overgelatene — Art. 4. De toediening des Doops zoo spoedig mogelyk zweemt naar het Roomsche. Bij ons (de Her- vormden) is men er op uit, om aan de ouders te beduiden, dat het voegzaamste is, dat de moeder zelve het kind ten doop aanbiedt, en ze van overhaasting hierin, uit bigeloof voort- | komende, terug te houden. Ingevolge vroeger Synodaal verlan- gen (,) bestaan er in vele kleinere gemeenten in ons vaderland plegtige Doopdagen. Één per maand, en blijven de kinderen mensdien, og lijden, og lijden.” De vrijheid, aan elken predikant toegekend, om zich van eenen leidread, naar eigen keuze.” De vrijheid, aan alken predikant, toegekend, kan alken plaats hebben, bij eenen gezind-heid, die geenerlei prijs stelt op eenkeid van leer. — Die vrijheid is anarchiek. De bepaling om den doop zoo spedig mogelijk aan de kinderen te bedienen, zweemt naar het Roomsche : dat is met andere woorden: zweemt naar het conse- quente; want in de Roomsche Kerk, is alles consequent, alles overreenstemming, alles verband, tusschen leer, Sacramenten, plegtigheden en gebruiken. tie, verscheidenheid of verdeeldheid, bloote plegtighe- den, op willekeur gegrond. — De doop is ter zaligheid noodig of niet. Volgens de Catholijke Leer is hij de afwassching der erf- en andere zonden, het bad der wedergeboorte en, diensvolgens, volstrekt noodig ter zaligheid. Het spoedig doopen der kinderen is dus in de Roonsche Kerk consequent; het is een dure pligt, te zorgen, dat de kinderen niet ongedoopt sterven, en daardoor verstoken worden van de eeuwige zalig- heid. Hoe de nieuwe Utrechtsche Gemeente, over dat leerstuk denkt, kunnen wij uit haren leidraad, het kort begrip der Christelijke Religie opmaken, Er wordt in dat [kortbegrip gevraagd :” Vr. 53. Welck is he Tüchtig tecken in den Doopt — 43 Antw. Het water daer mede wij gedoopt worden In den name des Vaders, ende des Soons, ende des Heyligen Geests. Vr. 54. Wat beteckende ende versegelt dat? Antw. De afwasschinge der sonden door den Bloede ende Geest Jesu Curisti. Volgens dat stelsel, detehent en verzegelt de Doop, De afwassching der zonden; hij is er cence figur van, Maar niet de daadwerkelijke afwassching der. zonde Gelve. "T welk ook blijkt uit het antwoord op, — Vr. 44. Hoe zijt gij rechtveerdigh voor Godt # geregtvaardigd worden voor God. In het — protestantismus, dass alle, inconsequent — Antw. Alleen door een oprecht geloove in Ja- sum CHRISTUM.” De kinderen kunnen dus, volgens die leer, niet De doop beteekent wel, dat naderhand, als zij tot jaren van onderscheid gekomen zijnde, in Jesus Curistus geloven, daardoor geregtvaardigd zullen zijn voor God; maar hij geeft hen die regtvaardigheid niet, hij wascht de erfzonde niet af; de kinderen blijven er mede besmet, tot dat hunne zonden afgewasschen worden, en 2ij regtvaare dig voor God zijn, ALLEEN door een oprecht geloove in Jzesus Curistus, De doop kan alzooniets baten, zonder het bijkomend geloof. Hierdoor wordt het doo pen der kinderen eene bloote formaliteit, die hen geenerlei nut aanbrengt, voor dat zij in latere jaren gelooven, Overigens is in den bijbel het doopen van kinderen nergens uitdrukkelijk bevolen: de kinder doop is een leerstuk der zuivere overlevering; en wij begrijpen dus niet, wat de ge . Solererde Utrechtsche gemeint, bewogen kan hebben, tot het maken der bepaling, dat de doop zoo spedig mogelyk geschieden moet. — Als Catholijken verheugen wij er ons echter over, omdat wi} geloven, dat daardoor menig jong stervend kind, kan behouden worden. Wat de Hervormden tegenwoordig van den doop ge- looven, weten wij niet: en even weinig, of 2ij, ien- aangaande nog een bepaald geloof hebben; maar zier is het, dat zij er de zaligheid niet van afhankelijk maken; want dan ware het uitstel van eene maand niet mogelijk. Intusschen mogen wij ken, die zich alles naar denzelven te regelen, hier yra ‘aar » hebt gij in den bijbel van plegtige maandelijksche » doopdagen gelezen? Wasr, dat de moeders zelven » hare kinderen ten doop behoore aan plegtigheden?’’ Men zal er te vergeefs naar zoeken. Met de oyerlevering is het lijnregt strijdig: het zijn dus willekeurige, nieuwe bepalingen, welligt alleen ontstaan uit het gevoel eener behoefte aan plegtigheden in Den Gods-dienst. Maar wat zijn plegtigheden, die geenen grond heben, noch in de leer, noch in vroegere gebruiken? In, het Protestantismus. zijn alle piogtighelen slechts bloote, van wezen beroofde, vertooningen. Hoorstuk: HI. Van de diensten. Luidens arts 12 worden de dieneren des Woords, oderlingen en dienenen tot hunne bedieningen in de gemeenten verkörpern. Die ten H. Avondmasal zijn toegelaten. Deze verkörpern schieden in de Hervormde kerk door den kerkeraad, die de gemeenten vertegenwoordigt. — Art. 13 bepaalt dat, deze kiezing geschiedt uit een onbepaald getal, of op voorstel ¥: bepaald personen, door den kerkeraad der gemeenten, afgaand vasten en bidden. — Elke kerkeraadsvergaderin. Herv..wordt geopend en gesloten met het geb vasten weet men niet meer....,” Eet men, al i Van het vasten weet..men niet? sia st men dan niet meer in den bijbel, niet meer in het Nienwe Testament, in eenen tijd, waarin men millioenen verspilt, om den bijbel, om het Nieuwe Testament, bij daizenden en honderd duizenden te. verspreiden? Ans ders zou men toch weten, dat het vasten zeer belsch, zeer Evangelisch, zeer Nieuwe Testamentsch iss — Maar, 200 gaat het: men scher belsch, zeer Evangelisch, zeer Nieuwe Testamentsch iss — Maar, 200 gaat het: men scher belsch, zeer Evangelisch, zeer Nieuwe Testamentsch iss — Maar, 200 gaat het: men scher belsch, zeer Evangelisch, zeer Nieuwe Testamentsch iss — Maar, 200 gaat het: men scher belsch, zeer Evangelisch, zeer Nieuwe Testamentsch iss — Maar, 200 gaat het: men scher belsch, zeer Evangelisch, zeer Nieuwe Testamentsch iss — Maar, 200 gaat het: men scher belsch, zeer Evangelisch, zeer Nieuwe Testamentsch iss — Maar, 200 gaat het: men scher belsch, zeer Evangelisch, zeer Nieuwe Testaments Mt. met den Bijbel, om de oogen der menigte te verblinden; men gefüllt voor, zich in alles aan den Bijbel te houden; en ten opzigte van het vasten, waarvan de Zaligmaker en zijnne Apostelen voorbeelden hebben gegeven, die in den Bijbel opgeteekend staan durft men openlijk geggen: VAN NET VASTEN WEET MENNIFT MEER! — Wanneer toch, zullen opregte, eenvoudige zielen, de oogen jeens openen en overtuigd worden, dat al dat Bijbelgezwets en Bijbelverspreiden, niet anders dan geld verspillen is? Wij zouden te breedvoerig worden, als wij het geheele stuk uit het Handelsblad wilden overwegen: de volgende punten echter konden wij niet onasngeroerd laten. — 4 Met de kerkelijke tucht zijn de nieuwe Christenen zeer ingenomen. Bij ons bestaat-dgarvan nog slechts een schaduw.’ Eee schaduw van kerkelijke tucht is, in het Protestantismus, veel naturilijker, dan dat men er zeer mede ingenomen is. Als de Bijbel de eenige regel van geloof en zeden Es ist, enelk wirfheid van conscientie heeft, om, naar eigen wry onderzook, zijn gelödrig, zijn gelödrig, is Ärkelijke tucht een onding, een naabbootsing van het Godelijk gezag der Apostolische Kerk, dat van alle kracht is, een schaduw, maar nietS meer. Hoorpsrcx HI. Wan de witoefening derdiensten. Art. 29. De diena ren des Woords sallen; ook nay dragen voor de op- Leiding der toe omende dienaren en ai rin. gebruik kunnen Maken van de hulp van zoodanige lidmaten der gemeente, Die daartoe erkende gaven en bekwaamheden van den Heere Ontvangen hebben. De dienaren des Woords zijn dus te gelijk professoren; dat laat zich hooren.. Aan eene theologische faculteit valt er dus vooreerst niet te denken. — Volgens artikel 31 zijn dünkenen belast met de betaling van den predikant en de eeredienst, zoowel als met het onderhoud der armen, en zulks, indien ik het wél-inzie, uit ééne beurs, de in- Namelde giften. Bij ons komt het tractement uit de landkas, of, in sommige gemeenten, ten deele uit gemeenten, terwijl eene bijzondere commissie belast is met het beheer der kerkgoederen. Dünken hebben alleen met de armen te doen,”” Hervormde predikanten uit ’s lands kas, verschaft aan die heeren, met bijkomonde Hervormde predikanten uit ’s lands kas, verschaft aan die heeren, met bijkomonde Kinder, school- en aka. demiegelden, een ruim inkomen, ’t welk op die plaat« sen, alwaar zoogenaamde gemeente-fondsen bestaan, al vrij aanmerkelijk is, ‘Tijdens de invoering der Re- formatie, heeft men, zoowel in Nederland als in an- dere landen, die het geloof der vaderen, eg 9 nieuwe leer geruild hadden, de eigendommen der tholijke Kerk, hare kerkgebouwen, kloosters, landes rijen, enz. enz, aan derzelver wettige eigenaars ont- roofd. De kerkgebouwen werden aan de nieuwgezin- den gegeven; de kloosters werden gesloopt, of tot deze of gene intigting gebezigd, zoo dat nog vele zoo~ aamde PEER be in Nederland, oude kloosters ; de andere goederen, of derzelver inkomsten, n door den staat, die zich dien roof niet schaam- de, geéigend, en hij schonk een gedeelte van den de nieuwe leeraars, zonder ’t welk de Re- buit aan Ww. — formatie spoedig zou zijn uitgestorven; doch, daarentes gen, matigde de staat zich ook het suprematie-reet, het benoemen of goedkeuren’ van’ benoemde predikan. ten, het voorschrijven van gebeden, het bevelen of verbieden van hetgene, wat de zoogenoemde betaals- heeren goed of nadeelig keurden en andere oppermag- tige regten aan; zoodat het betalen der predikanten uit’slands kasse en het suprematie-stelsel, splinter nieuwe, zeer onbijbelsche gevolgen waren, eener 200- genaamde kerkhervorming, die voorgaf, zich in alles op den Bijbel, als op Gods Woord, te gronden. Doch: » Onregtvaardig goed gedijdt niet,” zegt het spreeke woord. Anderen hebben op hunne beurt het geroofde gerofd, en het zoogenaamd geestelijk hantoor bestaat niet meer. En wat is’’s dands kasse #? Wat anders dan de jaarlijksche opbrengst der schatpligtige ingezetenen? Het ware veel natuurlijker, dat iedere Godsdienstge- zindheid voor zich zelve zorgde, dan dat de staat aan iedere gezindheid, zoo veel of zoo weinig uit den al- gemeenen opbrengst toestaat, als hij goedvindt; terwijl nu, daarenboven, de afgescheidenen het hunne moeten: bijdragen Om andere Godsdienstgezindheden in stand te houden, en geheel voor de instandhouding hunner eigene gezindheid zorgen moeten; *t welk naar ons inzien, met. de denkbeelden van Godsdienstvrijheid en regtvaardigheid, niet kan worden overeengebragt. Hoorpstux 1V. Over de kerkelijke mernetsnt a Art. 36. De kerkeras-vergaderingen zullen toegankelijk zijn voor de geheele gemeente,.en zullen de mans ledematen, die ten H. Avondmaal zijn toegelaten, altijd eene raadgevende stem heben.” Bij ons (de Hervormden) heeft niemand daar toe-gang. dan die lid is van den kerkeraad.’: Het is opmerkelijk, dat hier alleen van herheraads-en niet van Adassicale en synodale vergaderingen gesproken wordt. Dit bevestigt het gevoelen, dat de Scholtianen te Ulrecht, eene geisoleerde gemeente uite maken, die niet gemeenschappelijk met de andere afgescheidenen en derzelver zoogenaamde provinciale sy-noden, hebben gehandeld. Intusschen blijkt. nit dit artikel, dat de iarigting der nieuwe gemeente te U-trecht, geheel democratisch is. Hoorpruxk VI. Van het huwelijk. Het bij art. 58 voor- geschreven aflezen in de kerk, is bij ons nog een oud gebruik, doch geene wet. Veel minder is de kerkeraad bevoegd een onderzoek in te stellen, of er ook wettige redenen bestaan, Woord, waardoor zoodan'g huwelijk moet ver- volgens Go hinderd n. Hij krijgt er zelfs geen kennis van, daar het huwelijk een zuver maatschappelijk verdrag is.’? — Met uw verlof, hervormde Heer inzender van dit are tikel aan het Handelsblad. Ook hier had gij beho- ren te zeggen: » bij ons.’’ Als gij zoo maar in ’t al- gemeen zegt: dat het huwelijk thans een zuver maat- schappelgjk verdrag is, bedriegt gij u zeer. Bij ons Catholijken, is het huwelijk nog, wat het in de da- gen der Apostelen was, een groot Sacrament (myster- rium), maar, gelijk de H. Paunus zegt: Ik zeg in Curistus en in de Kerk, — Toen de eerste aanhan- 3 3 3 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 55 56  eigendunkelijk, de Sacramenten, slechts tot twee :— Doop en Avondmaal, yerminderden, verdween ook het — 112 — hawelijk uit de rei der Sacramenten en werd eene ge- wone maatschappelijke zaak; maar zoowel in dit, als in andere opzigten, deden zich de consequentien der nieuwe leer niet aanstonds gevoelen; het huwelijk bleef nog eene kwasie-kerkelijke zaak; de aanstande huwelijk werden in de kerken afgekondigd; aan de verloofden werd aanvankelijk een zeer langwijlig, ver- volgens een verkort formulier, om den houwelicken staet voor de Gemeynest Christi te BEVESTIGEN, voorgelezen; zij moesten eenige vragen beantwoorden, elkander de regterhand geven, nederknielen enz. Ten slotte zeide de dienaar des woords; Onselieve Hee- » Godt vervulle u met syne genade, ende geve u » dat gy in alle Godtsaligheits lange ende heyliglic » te samen meugt leven. Amen. — Er had dus in de oude Gereformeerde kerk. Nog eene kerkelijk bevestiging en inzegening van het huwelijk plaats; wijl men het huwelijk nog als eene heilige zaak beschouwde; thans is het zoogenaamd erkelijk overtrouwen, zoo als de inzender later zegt, facultatief; om dat het thans bestaande Hervormde kherkgenootschap het huwelijk, als een zuver maatschanpelyk verdrag beschouwt. Inderdaad al zeer onbijbelsch; terwijl men de oude gewoonte van het aflezen in de kerken, waarvan de Bijbel niet spreekt, nog pro forma, doch niet als wet, behouden heeft. Art. 59. De opzieners zullen vooral tozien, dat er geene huwelijken worden, volkten worden, zullende zoodanige verwandt, zullende zoodanige verwandt, zullende zoodanige verwandt. Über den koning dit art. heeft kunnen goeden. Niet alleen dat de nieuwe gemeinte een huwelijk, bij den burgerlijken stand volkten, als onwettig beschouwt, maar zij verlangt ook afstand, d. i. ontbindende des huwelijks, in gewal het graden van bloedverwandt, dat door Gods Woord verboden zijn. Men überstell alzoo dat de burgerlijke stand huwelijken sluit, die met Gods Woord onbestanbar zijn, en daarom vernietigd moeten worden. Censuur is de tijdelijke ontzegging van de voorregten des idmaatschaps; af-snijding is de algeheele uitwerping, doch waarop, bij verot-moediging, herstelling volgen kan. Die verotmoediging kan geene ware zijn, zoo de vernietig des huwelijks er niet uit voortvloeit. Wie dus in dit geval verkeert, en zijne weder- helft moede is, behoeft slechts lid te worden der nieuwe geme- meente, en de weg is hem gewezen. Ik ben ook nieuwsgierig, welke graden van bloedverwantschap men rekenen zal met Gods Woord strijdig te zijn; kiest men den Ante-Mozaischen tijd tot maatstaf, dan mag iemand met zijne zuster trouwen!” — Wie kan het bovenstaande lezen, zond e ver warring te bejammeren, welke de gewaande Hervor- ming, door het vernielen van de maatschappelijke orde des Christendoms, te weeg heeft gebragt. Tot aan dat noodlottig tijdvak toe, werd het huwelijk door allen, door vorsten en volken, als een Sacrament des Christendoms, als eene heilige, als eene geheel kerkelijke zaak beschouwd; de hervorming verminderde de waar- de van het huwelijk, door hetzelve uit de rei der Sacramenten te.schrappen. Toen reeds werd de grond gelegd tot het Heidensche stelsel, ‘t welk later door de philosophie In Frankryk ingevoerd, en in vele lanzen overgenomen is geworden; dat het huwelijk, een geheel burgerlijk zaak, een zuver maatschappelgk. Verdrag is; ten gevolge waarvan dan ook mede de echischeiding, die door de eerste hervormers, in geval van overspel, toegestaan werd, in de wetgeving is ingevoerd. De Kerk, alleen de Kerk, heeft hne¢ regt om te beslissen, welke graden van bloedverwant-schap het aangaan van een heilig Christen-huwelijk beletten; zij alleen heeft tot in de XVI.¢ eeuw van dat kerkelijk  het welbe-grepen belang des gouvernements, met en aard der zake, met het karakter des Nederlandschen volks en met de waardigheid des konings. Dat hetzelve lijn-regt strijdig is, met den sent en de inrigting des Christendoms, is buiten alle tegenspraak i doch over bekommert men zich tegenwoordig niet. Is de handhavig van-het onchristelijke suprematie-stelsel, dat ons reeds 200 veel gekost heeft, wel der moeite waardig, dat de gouvernementen er zich, in de oogen der volken, deels hatelijk, deels belagche-lijk door maken? Hatelijk zal het altijd zijn, voor alten, die prijs stellen op de regten en vrijheden der Christen-kerk; maar belagchelijk wordt het, als men in het Handelsblad, met andere woorden hoort vragen, of de Utrechtsche afgescheidenen, door het inzenden van han reglement, over welks goedkeuring men zich verwondert, en 't welk, zonder nadere goedkeuring, kan veranderd worden, het gouvernement niet een wassen neus heeft aangezet. DE APOSTOLISCHE STOEL EN HET SCHISMA. Zonder den Apostolischen Stoel, zou er geene Catholijke Kerk, geen Apostolisch christendom meer bestan! Dit weten de vijanden des Christendoms, de oongeloovigen onzer dagen, de ketters en schismatieken, zeer goed; daarom trachten zij, nu eens, door bedrei-gingen en vervolgingen, den Apostolischen Stoel te benaauwen, dan w Eeder, door laster en leugenachtige Aantijgingen, van de achting en liefde der volken te berooven; dan weder, door vleijerij en fraaije beloften, de rots te doen wankelen, op welke de Heer zijne Kerk gebouwd heeft, en den Apostolischen Stoel over te halen, tot afwijkingen van de discipline der Kerk, die daardoor in hare grondslagen zou worden geschokt. Alles te vergeefs! De vervolgingen van de Fransche republik en van Napouon, tegen den Apostolischen Stoel, heben tot niets anders gestrekt, dan om de nietigheid en het onvermogen der aardsche magten tegen den plaatsbekleeder op aarde van Hem, wien alle magt in Hemel en op aarde gegeven is, aan alle volken te toonen. Wat heben al de lasterschriften en leugenachtige verdichtselen, die van Luruer af, tot in onze dagen toe zijn verspreid geworden, anders uitgewerkt, dan dat mannen van kunde en talent, den Apostolischen Stoel, over dat lasteren en liegen heben gewroken, op eene wijze, die meer en meer alle volken doordringt van eerbied en liefde voor hem, die in alle eeuwen de rots was, op welke de Kerk alle anvallen van de poorten der hel heeft weerstaan; zoodat de moreele invloed van den Apostolischen Stoel, welligt noort grooter was, dan in onze dagen, waarin alles wordt aangewend, om dien invloed te verminderen, en, ware het mogelijk, geheel te doen ophonden. En wat heben de yleijerijen en beloften, met of zon-. der bedreigingen sapgeyond » vitgewerkt? — Zij heben de geheele wereld overtuigd, dat de Apostolische Stoel, als het de leer of discipline der Kerk betreff, derdaad, in onwankelbaarheid eene rots is: zij heben, die den Apostolischen Stoel gepoogd hadden te misleiden en dienstbaar aan hunne ontwerpen te n, met schande overladen en in de oogen der volken vernederd! phd piste. | ina : Het is bekend, dat de listen van het Pruissisch ministerie, om, door gemengde huwelijken langzamere hand, het Catholicismus te vernietigen, en door eene neuwe Protestantsche bevolking te doen vervangen, door het misdadig gedrag van den vorigen Aartsbis-schop van Meulen en eene alte ver gedrevene vrede lievendheid der andere Bisschoppen, aanvankelijk, maar al te wel geslaagd zijnde, de Catholijken van Prüssen, den doodelijken slaap der onverschilligheid hadden doen insluimeren; maar dat het gedrag van den Apostolischen Stoel, in de zaak der Aartsbis-schoppen van Keulen en Posen gehouden, en de taal Der allocutien, betrekkelijk die beide eerbiedwaardige mannen, die, ondanks de onreguardige vervolging van het Pruissisch gouvernement, door den algemeinen Opperherder met lof werden overladen, de Catholijken, niet alleen in Pruissen, maar overal in Duitschland en geheel Kuropa, uit den sluimer der onver- schilligheid hebben opgewekt, den afker van gemengde huwelijken te weeg gebragt, de Catholijken in han geloof bevestigd en hun kinderlijk vertrouwen op de zorgen en de waakzaamheid des Apostolischen Stoels, ognoofbaar vermeerderd hebben. 