Nieuw Engelsch woordenboek, in twee deelen (I. Engelsch-Hollandsch, II. Hollandsch-Engelsch), waarbij in deel I achter ieder woord aanschouwelijk de uitspraak grootendeels Webster gevolgd;
Bruin, Servaas de, 1821-1901
Fifer (fäfer), zn. (mil.) Pijper. Fifteen í fifteenth, tw. Vijstien. Fifteenth (if’-tienvu), bv.n. en (mu) zn. Vijstiende, Fifth [if’-ti-era], bv.n. en (muz) zn. Vijde. Fifthly [fifru'-lij, bw. Ten vijfde. Fifty [fif'-ti-era], bv.n. Vijstigste. Fig (fie), zn. Vijg (zekere vrucht} (plik) vijgeboom; (fig.) knip voor den neus; J don ¢ care a — for it, (fam) ik geef er niets om, (pop.) ik geef er geen lor om; -leaf. vijgeblad; —pecker, (vog.) vijgenvreter; —tree, vijgeboom; —wort, (plk.) speenkruid. To Fig [fie], w.b. (Iemand achter zijn rug) voor den gek houden of met minachting he- jegenen; to — any one in the crown with... iemand (dwaze dingen) in  toonen; to — up, and down, heen en weer drentelen, (spr.) om iim gist en kaneelwater loopen. _Figary Lfie'-e-ri), zn. Grap, klucht. Fight [fai], zn. Gevecht; (fig.) twist, ge-schil; (zeew.) schlossen; running —, (zeew.) vervolging onder aanhoudend schieten; single —, duël, tweegevecht. Fight [fajt], w.o. Vechten. strijden, kampen. To —, w.b. Bevechten, bestrijden, kampen; to — a duel, duelleeren; to — a battle, een veldslag leveren; to — one’s way, zieh er doorheen sabelen; to — it out, er door vechten voorgoed een een maken, (ok:) den strijd volhouden tot den einde. Fighter [fajt'-er], zn. Vechter, strijder. Fighting [fajt'-ing], zn. Gevecht; strijd. Figmentation [fie'-mènt'-el], zn. Verdichtsel. Figmental [fie'-mènt'-el], bv.n. Verdicht. Figurality [fie'-joe-lèt], bv.n. Verdicht. Figurability [joc-joe] -réb bil'-it-ti], zn. Atbaarheid om tot een vorm gebracht of af- gebeeld of voorgesteld te worden. Figurable [fic'-joe-rèl], bv.n. Voor te stellen, af te beelden; vatbaar om een vorm Lfie'-joe-rèl], bv.n. Afgebeeld, voorgesteld, figuurlijk. Figurate [fic'-'joe'-ree'-sjun] zn. Een vorm (of eene gedaante) hebbend; met eene beeltenis versierd; — stone, gesneden steen. Figuration [fic'-'joe'-ree'-sjun] zn. Ge-daante-vorming; voorstelling; afbeelding. Figurative [fic'-'joe'-rèt-tiv-nès], bv.n. Afbeeldig; zinnebeeldig, figuurlijk. Figurativeness [fic'-'joe'-rèt-tiv-nès), zn. Áfgebeeldig; zinnebeeldig, figuur; zinnebeeldig; vertooning; voorstelling; cijfer; what is the —? hoe hoog is het (eind-)cijfer, hoeveel bedraagt de gohele rekening ® to make a —(tocut a —), een figuur maken, een vertooning maken; — caster (—finger), horoscooptrekker; — head of a ship, geldsel van een kop aan den achtersteven van een schip; a book with figures, een prentenboek. To Figure [fic'-'ur, of fic'-'joer], w.b. Vor-men (tot eene gadeante); met figuren versieren; afbeelden, zinnebeldig voorstellen; to — one’s self, zich verbeelden, zich voorstellen. ro —, w.o. Figuren maken; eene figure (of vertooning) maken; (fig. en) figureeren. Figurist § [jie’-joe-rist], zn. Figuren-gebruiker (of -uitlegger). Filaceous [fl-lee'-sjus], bv.n. Draadje; Filamentous [fil'-em-mént'-us], bv.n. Draadje; Filamentous [fil'-em-mént'-us], bv.n. Draadje; Filanders [fil'-et-tur-rij, zn. Draadje; machine. Filanders [fil'-et-tur-rij, zn. Draadje- (of ka-toen-)spinnerij; (het) spinnen. Filbert [fil'-et-tur-rij, zn. Hazelnoot; —iree, site tf (plk.) hazelnoteboom. Filbert [fil'-burt], zn. Hazelnoot; —iree, site tf (plk.) hazelnoteboom. To Filch [jils], w.b. Dieven, stelen, katzen, ka-wat Pen, (pop.) briezel. To Filch [jils], w.b. Dieven, stelen, katzen, ka-wat Pen, (pop.) briezel. To Filch [jils], w.b. Dieven, stelen, katzen, ka-wat Pen, (pop.) briezel. To Filch [jils], w.b. Dieven, stelen, katzen, ka-wat Pen, (pop.) briezel. To Filch [jils], w.b. Dieven, stelen, katzen, ka-wat Pen, (pop.) briezel. To Filch [jils], w.b. Dieven, stelen, katzen, ka-wat Pen, (pop.) briezel. To Filch [jils], w.b. Dieven, stelen, katzen, ka-wat Pen, (pop.) briezel. To Filch [jils], w.b. Dieven, stelen, katzen, ka-wat Pen, En, op den kop tikken. Filcher (filsj'-er), zn. Gauwdief, (pop.) briezelai. Filehing [fils/-ing], zn. Gauwdieverij, (pop.) briezelai, (het) op den kop tikken. Filchingly [filsj'-ing-li), b.w. Diefachtigerwijze. „File (füll), zu. Lias (koord om er pa- pieren aan te rijgen); rist (aangeregene pa- pieren); (pop.) zakkenroller; (fig.) lijst, naam- lijst; (wkt.) vil; (wkt.) gelid, rij; rank and —, (mil.) onderofficieren en verdere manschappen; to keep on —, aaugeregen bewaren, aanrij- gen; — cutler, vijlsmid, vijlenmaker; — dust, vijlsel; — leader, (mil.) viel; — leader, (mil.) viel; to — off, defileeren; to — off, defileeren; to — off, defileeren; to — off, afvijlen; to — up, (fam.) opkalken; to — up a thing to any one’s account, ets op iemands rekening zetten. Filemot [füll-müt), 7 n. Goelbruine kleur. Filer Cfajl'-er), zn. Vijler; | (fam. en pop.) Stil-heengaander, uitkuijper, plaatpoetser. Filial [fil-jel], bv.n. Kinderlijk. To Filiate [fil-jel], w.b. Als kind aanne-men, adopteneren. Filiation [fil-jel], zn. Adoptie; aan-naming tot kind; zoon- (of dochter-)schap, fig.) afstamming. Filibeg [fil-jel], zn. (scht.) Zie FILLIGRE. Filiform [fil-jel], bv.n. Draadvormig, draadachtig. Filigrane [fil-jel], bv.n. Draadvormig, draadachtig. Filigrane [fil-jel], bv.n. FILIGREED. Filigran [fil-jel], bv.n. Als filigraanwerk, filigraanwerk (bij goud-en zilversmeden). Piligreed [fil-jel], bv.n. Als filigraanwerk. Filings [fajl'-jel], bv.n. Volheid, verzadiging, bekomst; (ceew.) vollooping der zeilen; to The—, zooveel als men will, naar hartelust; take your — of it, neem er zooveel van als gi wilt; to eat one’s —, zich zat eten; to talk one’s —, zijn hart ophalen met praten. | FILLS, z,n. mry. Lemoen van een wagon. to Fill [flj, w.b. Vullen, volmaken; stop- pen (— apipe, eene pijp), volstoppen; opvullen; vervullen; fo — out, opvullen, doen zwellen; to — the glasses, inschenken, de glazen vullen. | ro —, w.o. Vol worden; (fig.) inschenken ; to back and—, (zeew.)de zeilen brassen en weder vol laten loopen; to — water, (zeew.) water innemen. ; Filled [fild], v.dw. Gevuld; (fig.) vervuld; — with admiration, vol bewondering ; — bottoms, (zeew.) bodems (schepen) met eene spijkerhuid. Filler [fil'-er],z.n. Vuller; (fig.) stopwoord; (akk.) trekpaard; (scht.) trechter. seed Fillet [fil’-et], zn. Haarbandje, strijklint ; (bwk.) kroonlijst; | rol-lenden, rolstuk (van rundyleesch); kalfsschijf, kalfs-lenden; | FILLETS, zn. mrv. (plik) stofdraden. to Fillet [fil'-eé), w.b Opbinden (het haar) 316 FILLIBEG met een haarbandje of met een strijklint); (Luk) met eene kroonlijst versieren. Fillibeg [fil'-i-bèe), zn. Rokje, schortje (der Bergschotten). Filling [fil-ing). z.n. Vulling; aanvulling; dwarsdraad (in weefsels), inslag (bij wevers): — lelween the cheeks, (zeew.) kamhouten. Pillip [fil-ip], zen. Knip (voor den neus): flip (het geluid door den middelsten vinger veroorzaakt wanneer die, na sterk tegen den duim derzelfde hand gedrukt te zijn, afspringt op de muis van dien duim; to give the blood a healthy —, aan het bloed eene heilzame door- straling geven (door lichaamsbeweging). to Fillip [fil'-ip], w.b. en o. Een knip voor den neus geven; met vinger en duim flippen (zie het zn, VILLIP}. Fillipeen [{ jil’-i-pien], zn. Filippien (eene dubbele amandelpit). Filly [fil’-i], zn. Jong merriepaard ; (fig. gem.) hoer als een paard; — foal, merrie-veulen. Film [film]. zn. Huidje, velletje; vliesje. to Film [film], w.b. Met een huidje (of velletje, of vliesje) overdekken. Filminess ( film’-i-nés|, zn. Filmness [ film’-nés],z.n. Vliesachtigheid ; vliezigheid. Filmy [film'-i). bv.n. Vliesachtig ; vliezig. Filosella [fi lo-sèl’-la). zn. Floretzijde. Filter [filf-er). zn. Foltreer; zeef. To Filter [filt-er). w.b. en o. Filtreeren; acorzijgen; | filtering-stone, filtretersteen. Filth [filträn], z.n. Vuil, vuilnis, vuilnis; (fig.) smet; hezoedeling. Filthily [filträn], bw. van FILTHY. Filthiness (filträn), zn. Vuilheid; (fig.) bezoededeld. Filthy [filträn], bvn. Vuil, vies: (fig.) bezoededeld. To Filtrate [filträn], w.b. Doorzijgen, filtreeren. Filtration [filträn], bvn. Doorzijgen, filtreeren. Fimbriate [filträn], bvn. Gezoomd; to Fimbriate [filträn], bvn. Gezoomd; to Fimbriate [filträn], w.b. Zocmen; invatten in een rand. Fin [jin], zn. Vin; — fish, vinvisch (eene soort van  onderworpen Final [fajn’ él), bv.n. Laatst :(fig.) beslissend. Finale [fajn'-cel], zn. (muz.) W'inale. Finally [fajn’-cl-li], bw. Ten laatste, ten slotte; eindelijk. Finance [fi nèns'], zn. Inkomen; staat van inkomsten; office of —, ministerie van financiën; —s (mrv.), financiën. geldmiddelen. Financial [j/i-nén’-sjel], by.n. en Financially [fi-uèn'-sjel-li), bw. Financiël, geldelijk. Financier [i-uèn'-sjel-l], zn. Financier. Financier [i-uèn'-sjel-l], zn. Smelt-oven (in ijzersmelterijén). FINNEWED | Finch [finés], zn. (vog.) Vink. to Find (fajud), w.b. Vinden; aantreffen; bevinden; ontdekken; verschaffen; (s¢k.) goed. keuren, aannemen; (scht.) verklaren; van kost (leeftocht) voorzien; fo — fault with, be dillen, laken, afke uren, aanmerkingen maken (of vitten) op; to—guilly, schuldig bevinden, (rcht.) schuldig verklaren; to—one’s self, zich bevinden, (ook:) zijn eigen kost doen; to—out, ondekken, uitvinden, onträd. Finder (zünd'-er), zn. Vinder; uitvinder, ondekker, op-dekker; speurliond. Find-faulting (zünd'-fault), zn. Bedillen vitter. Find-faulting (zünd'-fault), zn. Bedillung; — (rcht.) uitspraak van een jury (rechtbank van — gezworenen). FINDINGS (Zünd'-fault), zn. Outdekking; — (rcht.) uitspraak van een jury (rechtbank van — gezworenen). Findy [fajn di], by. Vol; zwaar, lomp; degelijk. / Fine [fajn], zn. Geldboete; (ook:) einde besluit; in —, eindelijk, ten slotte. | —, bv; Fijn (i. a. b.); schoon, fraai, mooi; bl nkend; — schitterend; glansrijk; welgemanierd, be schaafd; —fingered, net-werkend, (ook:) netbe- | —, werkt; —spoken, welgemaakt; —spoken, welgemaakt; —spoken, welgemaakt, glad van tong. milk zaam, vriendelijk; -syux (fig.) fijn gesponnen, listig verzonnen. to Fine [fajn], w.b. Verfijnen; zuivere klaren, overhalen; (ook:) opsieren; | met geld- boete straffen, in de boete slaan, beboeten. | — ro —, w.o. Boete betalen; boete verbeuren, eene boete beloopen. to Finedraw [fajn'-drao'-er], w.b. Uiteren; (ook:) mazen (zeer fijn stoppen) Finedraw [fajn'-'-er'), zn. Vite raar; mazer. [ Fine [fajn'-'-ed], bv.n. Uitgedost, opgetooid, ( Pop.) mooi, opgedirkt. Fineless |/ajn'-lés], bw. Eindeloos; on begrensd. : Finely [ajn'-er], bw. Zie bv.n. FINE. Fineness [fajn'-er], zn. Fijne; zuverheid, schoouheid; fraaiheid: netheid; valligheid; (/'g.) sluwheid, geslepenheid, (pops) uitgeslapen heid 2 Finer [ajn'-er], zn. Smelter. | — bya Finery [fajn'-er], zn. Opschik; praa vertoon; (jig.) kleurenpracht; | smelt-oven Finess, Finesse [fi-nés')], zn. Sluwheid, slimheid, geslepenheid. list; misleiding, bedrog. to Finess [fiuès'), w.o. Met FINESSE 1 werk gaan. ; Finessing [fiu'-ing'), zn. (Het) te werk gaan met FINESSE. to Finestill [fajn'-stil'-er], w.b. Distilleeren. 7 Finestiller [fajn'-stil'-er], zn. (Het) distilleeren. N Finnew [fin'-j oe), z.n. Schimmel; schimmelig, beschimmeld, Finnewed [in-joe], bv.n. Beschimmelig. Finnewed [in-joe], bv.n. Schimmelig. Finger [jin’-cur], zn. Vinger; (fig.) vin-mh gerbreedte; (muz.) vingervaardigheid; so have lie a good —, good spelen; to have a — in the pie, iv: (spr.) de hand in het spel hebben; his fingers are lime twigs, (spr.) hij steelt alles wat los en vast is, alles is van zijnne gading; to have it at ones fingers end, (spr.) het op zijn duimpje kennen: the little —, de pink; — board, ma-puaal (aan eezie vivol, gitaar, enz.); -fern, (plk.) steenvaren; —post, wegwijzer; —stall, vin-gerling. To Finger [fin'-cur), w.b. en o. Bevoelen, betasten, door de vingers laten gaan; (muz) de vingers zetten; to — money, geld in handen hebben. Fingering [fin'-cur), w.b. en o. Bevoelen, (het) betasten; (muz.) vinger-zetting. Fingle-fangle [finel-fènal), zn. (pop.) Wisjewasje;  fatte-righeid. inikin [fin’-kin], zn. (vog.) Tuimelaar (zekere duif). | —, bv.n. (pop.) Vitterig; treuzelend, beuzelend. Fining [fajn'-ing]. zn. (t) Beboeten; | Ct) distilieeren; (t) verfijnen. | —, t.dw. van TO FINE. Finis [fajn'-is). zn. Einde. Finish [fin'-igj), zn. Voltooiing; the last —, de laatste hand (die men aan een werk legt); to give a new — to a thing, iets opknappen. Finish [fin’-isj], w.b. Eindigen, beslui-ten; voleinden, voltooien; de laatste handleggenaan. | 10 —, w.o. Eindigen, ophouden, uitscheiden; klaar (gereed) komen. Finished [fin'-isj-ur], v.dw. en bvn. Volmaakt, door en door; afgewerkt, voltooid: geëindigd; klaar, gereed. Finisher [fin'-isj-ur], zn. Voltooier; enz. Finishing [fin'-isj-ur], zn. Voleinding; Lastste-hand-legging. —, by. Laatste; —stroke, genadeslag, (ook:) laatste hand (die aan een werk gelegd wordt) Finito (fajn'-ajt). bv.n. Begrensd, beperkt; eindig. een einde hebbend. (eindeloos. ‚ Finiteless [fajn'-ajt-lès]. zn. Grenzenloos; Finitely [fajn'.cjt-li], bw. binnen. zekere enzen. slechts tot een zekeren graad. Finiteness [fajn! ajt-nès), of GH Glen, an pere ul, i | ijn Si gy eindigheid (digend. Finitive [/in’-i tiv], bv.n. Beperkend; ein- Finitor [fi-uajt'-ur, of jfin’-i-tur}, zn. Ge- zicht-einder. horizon.. Finkle [fink], z.n. Foezel-brandewijn. gi (fin'-lés], bv.n. Geen vinnen heb- pend. . Finlike [fin'-lajk], bv.n. Vinachtig. _ Finned (fiw-ed). bv.n. Gevind, vinnen-heb- bend; (fig) breedgerand, (ook:) tweesnijdend. Finny [fiu'-i), bv.n. Gevind, vinnen-heb- | bend; the — tribes (the silver — race), (dk.) de ‘i vissehen. al el Finochio [ fi-n00'-(sji-o], zn. (plk.) Venkel. me Pip [fip], voor Fippence [fip'-pens), (ver- basterd van FIVE“PENCE, vijf-stuivers), of FINNEWY — Finitude ([fin'-i-tjoed), zn. Begrensdheid; | FIRER 817 Fippenny-bit [ip pèn'-i-bit), zn. Vijf- pence-stuk (6''s Amerikaansche cent). Fipple [fip!], z.n. Stop, prop. Fir (feur), zn. (ook :) rir-rrer (plk.) Eene soort denne- of pijnboom; — wood, vurenhout. Fire (fajr), zn. Vuur (ia.b.); vlam, gloed, brand; drift, hartstochtelijkheid; vurigheid; vurigheid; viver; glans; to have one's jat in the —, (spr.) niet geslaagd zijn, zijn kruit voor niet versehen heben; to take—, vlam vatten, in brand vliegen, (fiy.) vuur vatten; to set the house on— (to set —on the house), het huis in brand steken; he will not set the Thames on —, (spr.) hij heeft het buskruit niet uitgevonden; to be on —, in brand stean; to kindle — with snow, (spr.) het paard achter den wagen spannen. | port—, lontstok; raking—, (zeew.) volle laag; —arms, vuurwapen; —arrow, vuurpijl; —ball, brandkogel, gloeiende kogel; —arrel, (zeew.) vuurton (in een brander) —buom, brandhaak; —4ote, (rcht.) vrij brand (vrijheid om vrijélijk brandhout te kappen); —dox, vuurketel (aan eene locomotief), —brand, brand, (fig.) stokebrand, onruststoker; —breathing, vuur en vlam spuwend; — bucket, brand-emmer; — company, brand-weer: — cross, seinvuur om te wapen te snellen; — engine, brandspuit; — escaze, reddingstoestel bij brand; — fan, vuurscherm; — flaught, (scht.) bliksemstraal, bliksemflits; — fly, (ims.) glim-worm; — /ork, ovenhaak, pook; — guard, hekje om den haardrooster opdat er geen vuur uit-valle; — heart, (zeew.) kombuis; — hook, brand-haak; — insurance, brandassurantie, brand-waarborg; — irons, (mry.) haaragerei (tang, pook en schop) — kiln (brand-) oven; — lock, vuurroer, snaphaan, geweer; — man, spuitgast. (fig.) heethoofd; — master, vuurwe-kershaas; — new, fonkelnieuw; — office, brand-waarborg-kantoor; — cordeal, (rcht.) vuurproet; — pan, komfoor, (aan een geweer) pan; — place, stookplaats, haard; — pluck, brandspuitpump; — plug, afsluiting der opening die in eene wa-terleidbuis dient om water te krijgen bij brand; — priggers, dieven die hunne kans waarnemen zoodra er brand is; — proof, vuur vast, tegen vuur bestand; —room, kamer waar gestookt kan worden, van eene stookplaats voorziene kamer; —screen, vuurscherm; —seé, Zio FIRE- rrons; —ship, (mar.) branderschip, brander, (gem.) pesthuis-slet; —shovel, haardschop; —side, haard, (fig.) hoekje van den haard, haardstede, „thuis”; —stick, licht-spaan, brandend stuk hout; —sione, vuursteen; —fongs (mrv.), (eene) tang, haardtang; —tower, (zeew.) lichttoren, vuur- baak; —warden), brandmeester; —watch, brandwacht, wachtschip; —work, vuurwerk; —worker, vuurwerkmaker; — worshipper, vuurwerkmaker; —worshipping, vuuraanbidding. To Fire (fajr), w.b. Afvuren, losbranden, afschieten; aansteken, in brand steken; (fig) aanvuren, aanhitsen; (Alx.) branden. To —, w.o. Vuren. vunr geven, schieten; vuur vat-ten, in brand vliegen, ontvlammen; werpen, gewogen; to — away. beginnen. niet langer aar-zelen: to — into the wrong flock, (spr.) den bal missaan, zijn doel missen. Firer [jajr' er], zn. Afvuurder; aanvuurder; brandstichter. A \ Firing [fajr'-ing], zn. (Het) vuren (mil); (het) stoken, verwarming, brandstof; (het) brandon; —iron, brandijzer (der hoefsmeden). Firk [feurk'), zn. Klap, slag. to Firk [feurk], w.b. Slaan, voortdrij ven. Firkin [feurk'-in], zn. (Khart-ton); vaatje; — man, bierverkooper bijde kleine maat. Firlot (feur'-lòt], zn. (kph.) Firma. | —, bv.n. Vast, hard; stevig, hecht, sterk. Vast, hard; stevig, hecht, sterk. (fig) stand-vastig; onwankelbaar, vastberaden; be —, houd u goed; to be in — hands, in vaste handen zijn. To Firm [eurm], w.b. Bevestigen; vaststellen; fo — the eyes on, de oogen vestigen op. Firmament [feurm'emmént), zn. Uit-spansel, luchtzwerk; (dk.) hemelboog. Firmament [feurm'emmént-el], bv.n. Firmaments; (fig  stom. —, bv.n. en bw. Berst: vroegst; voornaamst; aanvankelijk; ovr-pronkelijk; af —, aanvauke- lijk; at — hand, uit de eerste hand, rechtstreeks; — or last, te eeniger tijd; — of all, in de aller- eerste plaats; — of exchange, (kph.) prima: wissel; the — not paid, (kph.) de prima niet betaald zijnde; — begot (— begotten, —born), eerstgeborene (als zn. —born, eerstgeborene); —cost, (kph.) inkoopsprijs; —cousin, volle neef, volle nicht; —fruit (—fruits), eerste vruchten, eerstelingen; —rate, van den eersten rang, van eerste kwaliteit, aanzienlijkst, opperbest (—rate paper, [kph.] goede wissels), —swathe, voornaamst, van eerste kwaliteit. Firstling [feurst-ling) zn. Rersteling; eerstgeborene. | —, bv.n. Eerstgeborene. Firstly [feurst-ling], bw. Berstens, ten eerste, in de eerste plaats. Firth [feurrm], zn. Schrikbeld; (scht.) zee-arm, zoeboezem, golf, baai. Fise Fisk, zn. Fiscaal, openbare schatkist. Fiscal, zn. Fiscaal; van (betrefende, behoorende tot) de schatkist. —, zn. Schatkist; staats-inkomsten; schatmeister, behoerder der openbare geldmiddelen. Fish [fis], zn: Visch; (zeew.) schaal (of wang) van een mast (of van een ra), (ok:) toestel om het anker te kappen; fo have other — to fry, (spr.) dingen van meerder aanbelang te doen hebben (of van zins zijn); front—, (zeew.) rijschool, stootschaal; side, (zeew.) schaal, wang: spare—, (seew.) waarlooze wang; —bait, aas (om mede te visschen); —bloch,  de gevangen visch wordt  if is good — imtroubled waters, (spr.) in troebel water is het goed vischen. —, t.dw. van To FisH (gele) als bv.n.) Visschende; a — question. (fig. eene strikvraag; —boat, visschersboot, vic chpiak, visschersvaartuig; — fly, vlieg die als aas a8 den haak yan den hengelaar wordt gesla —frog,zee-padde; —gear, vischtuig; —hawk, ( vischdief; —line, visch-sim; —rod, hengelroed hengel. Fishlike [fisj'-lajk), bv.n. Vischachtig. _ Fishy [/isj’-i], bv.n. Vischachtig, vol visch, vischrijk. to Fisk [jisk], w.o. Ronddrentelen; wag gelen, wankelen; to — up and down, hee weer dribbelen, heen en weer draaien, (00 heen en weer slenteren, (ook:) straatslijp to — away, afdruipen, wegloopen. | TO—, Web. Heen en weer zwaaien; to — the tail, den staart roeren, veel drukte (beweging, bombarie, lawaai) maken. Fisker [fisk'-er], zn. Straatslijper. p Fisking (fisk'-ing), bv.n. Drukte-makend; — gossip, gebabbel, gepraat der menschen. Fissile [fis'-sil), bv.n. Gespleten (gespou- wen, gekloofd, enz.) kunnende worden. ” Fissility ’ [fis-sil’-it-ti], zn. Vatbaarheid voor splĳting. spouwing, klooving, enz. — Fissiped [fis'-si-pèd], bv.n. Gekloofd van pooten. | —, zn. Dier met gekloofde hoeven. Fissure [ fis’-sjoer], z.n. Spleet, kloof. to Fissure [/is’-sjoer], w.b. Splijten, kloo- ven, spouwen. Fist [fist], zn. Vuist; he shook his — tous, hij hief dreigend zijne vuist tegen ons op; 1d drink hand to —, (spr.) zuipen als een tem- pelier. to Fist [fist], w.b. Met de vuist (of met nnn sE Fs nn nn EE iz B. = HE en CS llr i vuisten) slaan; stompen; (fig,) grijpen, pakken. | ro —, w.o. Bakkeleien. Fisted [fist-ed), bv.n. Vuisten hebbend; close—, metgebalde vuisten, ( fig.) vasthoudend; club—, met groote knuisten, met grove dikke handen. Fistienut [fist'-ik-nut). Zie risrinur. Fisticuffs [fist'-i-kufs], zm. mrv. Vuist- Dt bokserjj; fo be at —, handgemeen zijn. istinut [/is/'-i-nut), z.n. Pistache-noot. Fistula [fist'-joe-la], zn. Buis; pijp, riet; (hlk.) fistel, loopende kunstzweer. Fistular [fist'-joe-ler), of Fistulary(fist'-tjoe-lèr-ri], by n. Buis-achtig, hol; van betreffende, behoorende tot) een fistel. To Fistulate [fist-joe-lus], by. Holmaken (gelijk eene buis). | ro—, w.o. To een fistel worden. Fistulous [fist-joe-lus], by. Zie het woord FISTULAR. Fisty [fisty], by. Vuistig, sterk van viisten; (pop.) pootig. Fit [fit], zn. Vlaag, aanval; vleugje; (fig.) inval; nuk, gril; verandering; afwisseling; (scht.) voet; a — of hope, een vleugje van hoop; for a—,gedurende eene poos: adrunken—, eene roes; a scolding —, eene booze bui; by fits (by fits and starts), bij vlagen; by fits and by girds, met horten en stooten. | —, bv.n. Geschikt, dienstig, behoorlijk, passesd; to he — for, deugen voor, goed zijn voor; — for a husband, huw baar; not — to be named, niet wel te noemen; more han is —, meer dan dienstig (of passend) is. Fit [fit], v.dw. van to rieurt. To Fit [fit], w.o. Pas zijn, passen; passend zijn, betamen. | To —, w.b. Pas maken; ge- schikt (dienstig, voegzaam, enz.) maken, voorzien van, toerusten met; fo — out, uitrusten; to — one's self for, zich gereedmaken voor. Fiteh [fitsj'-et], z.n. Wikke (zekere peulvrucht). Fitchat [fitsj'-et], of Fitchet [fitsj'-et], of Fitchew [fitsj'-e], zn. (drk.) Bunzing. Fitful [fit'-soel], bv.n. Met toevallen behept; (fig.) wispelturig, nukken hebbende; longestadig. Fitly [fit'-lij, bw. Behoorlijk;juist van pas, juist pas. Fitment [fit'-nés]. z.n. Fittestadig; passend-heid, voegzaamheid, betamelijkheid; geschikt-heid, dienstigheid; the — of time, het geschikte (het gunstige) oogenblik. Fitable [fit'-ebl], bv.n. Passend, dienstig; voegzaam. Itter [fit'-er], z.n. Toeruster, pasmaker; stukje, snipper; coal—, (kph.) kolen-make-daar; gas—, gasfitter. Fitting [filing], v.dw. en bv.n. Passend, gereedmakend; gepast, behoorlijk, geschikt, dienstig; —, z.n. (Het) passen; passen; passen; (scht.) voet’ waarop men met elkander staat. Fittingly [fit’-ing-li], bw. Passend; behoorlijk; geschikt, dienstig. Fitz [jits], zn. (Toevoegsel vóór eigenna- men, inz. van onnatuurlijke kinderen:) zoon; — walter, Wouterszoon; —roy, des konings zoon. „Five [fajv], tw. Vijf; our — wils, onze vijf __zinnen; —fold, vijfvoudig; —foot, (visch:) zee- el FLABBINESS 319 ster; —leaf, (plk, of: —leaved grass) vijfvin- gerkruid; Five's Court, recht van den sterkste, vuistrecht (5 vingers vormen de vuist). recht- bank der Tien Geboden (fig. 10 vingers met nagels); they are — and twenty, zij zijn met hun vijfentwintigen, (ook:) zij zijn vijfentwin- tig jaar oud; —barred gate, poort (gang, door- loop) versperd met vijf afsluitingen, (ook:) renbaan met vijf hindernissen; —sum, (scht.) vijf gezamenlijk. Fives [fujvzl, zn. mrv. (spl.) Kaatsbal- spel (den bal in de hoogte werpen tegen eenen muur om hem in ‘t neerkomen te vangens (in het dobbel- en domino-spel:) al de vijven; (gem. de) Tien Geboden (fig. voor: de vijf vingers van beide de handen) (vea.) keel- klierziekte. Fix [fiks], zn. Verlegenheid: hachelijke toestand, klem; dilemma; keerpunt. to Fix (fiks), w.b. Vastmaken, vasthechten: vaststellen, bepalen; bestendigen; vestigen; doorsteken, dcorboren; in orde brengen, ver- richten; (zeew.) aanslaan (een of ander tuig): to — the masts, (zeew.) de masten inzetten; to — an ill report upon any ont, iemand eenen kwaden naam geven, iemand in een kwaden naam brengen; to — one's self somewhere, zich ergens nederzetton, zich ergens vestigen; fo — one’s flint, (spr.) zieh nederzetten, zich vesti- gen. | 10 —, w.o. Besluiten, beslissen; zich ves- tigen; zich bepalen, zich verklaren; (sch) vastheid (dichtheid) aannemen. Fixable [fiks'-ebi], hv.n. Tot vastheid (be- stendigheid, duurzaamheid, een besluit, enz.) te brengen. Fixation [fk see'-sjuxn], zm. Vaststelling bevestiging: vast- (of dicht-)wording. Fixed [fiks'-ed). verl. dw. Gevestigd. | —. bv.n. bepaald, stellig, zeker, vast; vastgesteld; —stars, vaste sterren. Fixedly [/iks’-ed-li], bw. Zie rixen. Fixedness [fiks-ed-nèsj, zn. Vastheid, hechtheid. gevestigdheid, vaste woonplaats; bestendigheid; dichtheid. Fixer fiks'-er], zn. Vastmaker; vaststel- ler; enz. Zie TO FIX. Fixes [fiks'-ez], z.n. (schk.) Sterkwater. Fixfax [fiks'-fèks), zn. (scht.) Nekspier (van rundvee; (fig. ook:) tepconkstelling aan de schandpaal (zie Jvaas); (ook:) haast, jacht, bombarie. Fixidity [fik-sid'-it-ti). Zie rixrry. Fixings [/iks'-ingz], zn. mrv. Toebereid- selen, toestel: versieringen, opluistering. Fixity Lfiks'-it-ti), zn. Vastheid; verband. Fixt Lfikst), v.dw. en bv.n. Zie FixED. Fixture [fiks'-tjoer), zn. Vaststaand (of onbeweeglijk) iots; standplaats; spijkervast- voorwerp, if is a —, dat blijft aliijd vaststaan; point of —, houvast. , ‚ Fixure [fiks'joer), z.m. Stolling; vastheid; strakheit, onafgewendheid. Fizgig [/ie’-cic], zn. (visu-cic) Elger, aalvork; | bromtol, priktol; (fig.) straat-del. to Fizz [fiz] of: to Fizzle [fizl], w.o. Sis- sen; | winden loozen, veesten; ; fo — out, uit- gaan, uitdooven; te gronde gaan, te niet gaan. Fizzler [/izl’-er], z.n. Winden-later. Flabbiness [/léd’-i-nés], zn. Slapheid; weekheid. 320 FLABBY Flabby [/lb’-i], bv.n. Slap; week. Flabel [fleebl], zn. Waaier. Flabellation [/lzb-el-lee’-sjun], zn. Ver- koeling (door middel van cen waaier). Flabile [flèb'-il], bv.n. Zeer licht, vederlicht. Flaccid [flèk'-sid), bv.n. Slap. Flaccidity [/lek-sid'-it-ti]. of Flaccidness [flèk'-sidnès). zn. Slapheid. Flacht [flecht), zn. (scht.) Handvol. to Flacker (fièk'-er), w.o. Fladderen. Plaes [ifleez], zn. mv. (scht.) Vlooien. to Flaff [flèf]. w.o. (scht.) Wind veroorza- ken (door een waaier of door vleugelslag). Flag [ite], zn. Vlag; (plk.) zwaardlelie; (water-)lisch; (més/.) estrik, vloertegel; admiral—, admiraalsvlag; numeral —, nommer vlag: signal —, seinvlag; — of truce, parlementaire vlag, sein- vlag dat men wenscht te onderhandelen; liétle—, vaantje; — broom, straatbezem: —fall (—hauliard) vlaggelijn; —offcer; vlag-officier; —ship, vlagge- schip; —staff. vlaggestok; —staff-iruck, vlagge- kloot; —staff-stay, knikstag; —stone, vloertegel; zerk; — union, bezaansvlag:; —worm, (ins.) regen- worm; — in waft, (zeew.) vlag in sjouw. To Flag [flès], w.b. Slap (los) laten hangen, laten neerhangen: | met tegels bevloeren; (g) melden, verslappen. | ro —, w.o. Vlaggen; wapperen; | slaphangen, verslappen; (fig) moedeloos worden. Flagellant [flès-lèt] zn. (muz) Flageolet. Flagellant [flèdzj'-el-lèt], w.b. Geeselen. Flagellation [flèdzj'-el-lèt], w.b. Geeselen.  1.0.  | bladimetaal), plaat: (jus-)schots; (wat) laag, schicht; (zeew.) stelling; — of ice jsschots; — white, loodwit le kwaliteit. FLAPPER to Flake [fleck). w.b. Tot bladen of dunne platen maken; tot vlokken maken. To —. w.0 in vlokken nederkomen; schilferen; losgaan. Flaky fleck-i), 9 Flam [flèm). zn. Sprookje; verdichtsol; voorwendsel; gril, nuk. « 4 to Flam [/lém], w.b. Misleiden, bedriegen bedotten; to — on any one, iemand iets op de mouw spelden. (scht.) Zie TO FLAMB. 4 to Flamb (flèm), w.b. (scht.) Met bot er bedrücken (vleesch aan het spit). Flambeau [flèm'-bo), z.n. Flambouw, fake kel. toorts. 6 Flame [fleem), zn. Vlam; (fig) blakende hartstocht; — of love, liefdevlam; wll in —. i volle vlam; my heart is on —, mijn hart blaak van liefde; —color. vlamkleur;—colored gevlamd, to Flame {fleem], w.b. In vlamzetten, doen ontbranden (— with, van). | ro —, wo. Vlammen; (fig.) blaken. y Flameless [fleem'-lès), bv.n. Zonder vlam; (fig.) koel, onverschillig. Flamen (fleem'-en], z.n. Offerpriester, pries: tor. Flaming [fleen'-ing\, bv.n. en Flamingly (fleen’ ing-li], bw. Vlammend; glinsterend; (fig) iiselijk, verschrikkelijk. Flamingo (flèm-min'-Go), zn. (vog.) Pla mingo. Flammability [/ldm-eb-bil’-it-ti), zn. Ont vlambaarheid. ; Flammable [ flém’-ebl), bv n. Ontvlambaar. Flammaticn [flèmee'-sjun), zn. - viamuming. Flammeous (flèm'-i-us), vlam-achtig. Flammiferous [fem if'-er-us), bvn. Vlam- verwekkend. ef Flammivomous (flèm-iv'-t-mus]. bvn. Vlammen-spuwend. Flamy (fleem'-i), bv.n. Viammig, vlammend. Flanconade |flènk'-oneed), zn. Zijstoot. Flane [fleeu), zn. (scht.) Pijl . : by.n. Vlammig; FLANG [fléng}. onv. verl. tijd van TO FLING. Flange [fléud:j]. zn. Zijstuk (aan geweren). Flank [fènk]), z.n. Zijde; (mil. en vest.) flank. to Flank [/lénk}. w b. (mil.) In de flank val- len; | de flanken dekken; | over de flank bestrij- ken. | ro—, w.o. Belenden, vlak naast liggen. Flanker [flènk'-er), zm. (mil.) Flankeur; (vest.) flankwerk. : ; to Flanker [flenk'-er], w.b. (vest.) Door flankwerken dekken;|in de flank (van ter zijde) aantasten. o Flannel [ fén’-cl] z.n. Flanel (zekere stof). Flap [flèp), zn. Klep, slip, pand; lelletje, lapje; plak; slag; klap; fly —, vliegenklap; —of the throat, keelklep: — of @ hat, rand van een hoed; — dragon, (het) draakjes-vangon (zeker spel, waarbij men lekkernijën uit in vlam ge- stoken brandewija moet zien te grijpen} to — dragon, draakjesvangen (dat spel spele, verzwelgen, verslinden; —eared, hangoorig; — jack, pannekoek, appelpannekoek: —mouthed, hanglippen hebbende; —éable, kleptafel, tafel met neerslaande zijstukken. To Flap [fléy], w.b. Slaan (met cen klap), wegslaan. To —, w.o. Met een klap slaan; klapwieken; slap noerhangen: flabberen Flapper [flèp'-er), zu. Klaphoutje, klap-bv.n. Vlokkig; schilferig. — an = es Swe EA EF on eS CO FLAPPING idle -pertje; | waaier; | maner, lastige schuldeischer. [err Flapping [flèp'-ing], zn. (Het] slaan; (t) t, heer klapwieken. | —, bv.n. Klapwiekend, klappe-mathe rend; —/at, flaphoed. etl Flare [fleer], zn. Flikkerlicht, flikkervlam; gladde rog (zekere visch). to Flare [fleer], w.o. Flikkerlicht, opvlam- men; een hel licht (of eene helle vlam) vanzieh geven; (teck.) naar de buitenzijde wijder worden; to - up, opvliegen, in drift ontsteken. Flaring [fleer], t.dw. van TO FLARE; (als bv.n.) glimmend; glinsterend, blinkend; —colours, opzichtige kleuren; to stand in - sunshine, in de felle zon staan, (fig.) in blakende gunst staan. Flash [ls], zn. Flits, voorbijschietende ylam; uitbarsting, klets; toestand die slechts een oogenblik dururt; waterpoel; golfslag, golf- geklots; sluis, verlaat, doorlaat (in kanalen en ambouy, rivieren); dieventaal; — of lightning, weer- lichtstraal, bliksemschicht; — of fire, schielijke vlam; — of wit, kwinkslag, geestige inval; — of the eye, vluchtige blik; he is but a —, iets deelijks steekt niet achter hem; out of —, om effect te maken; for a —, voor een moment; —house, dievenhol (huis waar dieven zien op- houden, en waar gestolene goederen geborgen worden); —ken, dievenhol; —lingo (—lanuguage), dieventaal; — man, gauwdief. | —, bv.n. Laag, verachtelijk, gemeen. to Flash (f#lès], w.b. Slaan, vlak treffen, klieven. | ro—, w.o. Opvlammen; uitbarsten; voorbijschieten; fig.) geestigheid teu toon spreiden. kwinkslagen maken, geestige invalen heben; fo — in the pan, mis uitloopen, mislukken, (pop.) in het split loopen. Flasher [flèsjer], zn. Roeier; kliever; (fig. kwinkslagen-maker, jachtmaker op gees-tigheid, oppervlakkig vernuft. Flashily [flèsjer], bw. van FLASHY. Flashiness [flèsjer], z.n. Ondegelijk-heid. oppervlakkigheid; blufmakend. Flashy [flæsjer], z.n. Ondegelijk, opper-vakkig; blufmakend. Flask [flæsjer], z.n. Flesch, veldflesch; (fag.)  vlak liggend land, vlakte; vlakke zij de:(zeew.)ondiepte,zandbank; platboomd vaartuig; (muz.) mol; (fig.) stumperd, stoffel; (tal.) achtergrond (in the centre —, midden op den achtergrond); dead—, (zeew,) groot spant; —sail, (zeew.) zeil dat bij den wind staat. to Flat [fle], w.b. Vlak (effen, gelijk, enz.) _ maken; plat maken, pletten. | TO—, W.O. Plat (vlak, enz.) worden; (/ig-) verschalen; to — out, mislukken. dhriktut wt, (i ble tot Plate (fleet). keef; knorde (onv. verl. tijd , a van schi, TO FLYTE). 2 y fit Flater [fleet'-er) z.n. (ins.) Pissebed. Bi Servaas de Bruin, Engelsch-Hollandsch, 4e druk. FLAW 321 Flatle (fleet'-il), bv.n. Ongestadi aT- anderlijk als de vin: 5 ph Flative [fleet'-iv] bv.n. Opgeblazen, op- gezet; winderig;  Platheid; vlak-heid; effenheid; lafheid, smakeloosheid; plompheid, ongekuischtheid; dofheld (van geluid). to Flatten (flète), w.b. Vlak (effen, gelijk, zn.) maken; plat maken, pletten. TO—, w.o. Plat (vlak enz.) worden; [fg.] verschalen. Flatter [iét’-er], zn. Viak- (effen-, gelijk-, zn.) maker; plat maker; plat-werktuig. to Flatter [leéd’-er], w.b. Vleien, s reelen. Flatterer [flèler-ur] zn. Vleier, vieister, Flattering [flèler-ur], bv.n. en Flatteringly [flèler-ur], bw. Vlei-end, (met hoop) streelend. Flattery [flèler-ur], zn. Vleierij.  Wind (in het lichatim), wunderigheid, opgezetheid; windvla-g. Flatwise [flât-wajz), bv.n. en bw. Plat-uit-liggend; plat-uit. Flaught [flât-wajz), bv.n. en bw. Plat-uit-liggend;  FLAVOR. Flavor (flao), zn. Rect, barst, scheur; vlek; onvolkomenheid; (im.) wankant; (rcht.) mietigheid, nulliteit, mikmak, gebrek; (jig.) hätte gemoedsbeweging, levendige opwelling; (hlk.) nijdnagel, dwangnagel, (ook:) in het vleesch zittende wortel van den nagel; (scht.) leugen; (zeew.) gal, windvlaag; flaws congealed, (dk.) snerpende winterwinden. — Flawless [flao), w.b. Splijten, doen barsten; (fig.) kwetsen, schenden; (scht.) liegen. Flawless [flao-lès), bv.n. Vrij van barsten of breuken of scheuren; vrij van gebreken; (eim.) zonder wankant; (fig.) onbezoedeld, rein. vlekkeloos. Flawless [flaon), z.n. Vlade, eierkoek. Flawter [flaot'-er), w.b. (Vellen, of huiden) ploten. Flawy [fluo'-wil, by. Gebarsten, vol barsten en scheuren; (tim) wankantig; (fig.) vol vlekken, vol gebreken, vol mikmakken. Flax [flèks], zn. Vlas; to dress —, vlas he-kelen; earth— (mountain—,) (min.) aardvlas, amiant; —brake (—break), vlas-braak, (het) vlas-braken; —comb, vlas-braker; —comb, vlas-plant (Nieuwzeeland-sche phormium); —raiser, vlas-plant (Nieuwzeeland-sche phormium); —raiser, vlas-plant (Nieuwzeeland-sche phormium); —wort, (plk.) vlas-brake. Flaxen  pay his own skin to the —, (spr.) jeder moet zijn eigen pakje dragen. Flea [fli], zn. Vloo; —bane, (plk.) vlooienkruid: —hit, getijgerd, gespikkeld; —bite, vlooie-beet; —bitten, vol vlooie-beten, (fig.) gemeen, haveloos, verachtelijk; —wort; vlooienzaad. To Flea [flick], w.b. Vlooien | To —, W.O. Vlooien zoeken. Flea [flick], zn. Vlecht. vlok. Fleam | fliem], zn. (vea.) Laatvlijm, lancet. Fleay [fli'-ji], bv.n. Vlooierig; vol vlooien. To Fleck [lek], w.b. Spikkelen, gespikkeld maken. Flecked [fliek'-ed], bv.n. Gespikkeld; bont; — cattle, bont vee, gespikkeld vee. To Fleck [lek], w.b. Spikkelen, gespikkeld maken. Flector [fliek'-sjun], zn. Buigging, (het) buigen; buigzaamheid. Flector [fliek'-sjun], zn. Buigspier. FLED (flied], v.d. W. en onv. verl. tijd van het werkwoord To FLEE. Fledge [12dzj], bv.n. Gevederd, gevleugeld, vlugs, in staat om het nest uit te vliegen. to Fledge [12dzj], wb. Van vederen (of van vleugels ) voorzien; not yet fledged enough, nog niet vlugs. | To—, w.o. Vlugs worden. to Flee [fli], w.o. Vlieden, vluchten. | ro—, w.b. Ontvlieden, ontvluchten; (fig.) ontwijken; (ook:) mijden, schuwen. Fleece [flies], zm. Vlies, wol van één schaap: golden—, gulden vlies; —wool, scheerwol. to Fleece [flies], w.b. Scheren; afstroopen; (fig) uitkleeden; plunderen. Fleeced [fliest], v.dw. en bv.n. Geschoren; | wollig. Fleecer [flies'-er), zn. (Schapen-) scheer- der, (fg) athaalder, afstrooper, uitzuiger, lunderaar. to Fleech [flietsj], w.b. (scht.) Fleemen, flikflooien. Fleecy [flies'-si) bv.n. Wollig, wolachtig; FLESHINESS bleek; a — flock, eene kudde schapen; —snow, sneeuw aan vlokken. Fleer [flier], zn. Spot; bespotting; (fig. pop.) in-de-hoogte-stekerij. Ee: to Fleer [flier], w.o. Spotten (—upon, —at, over), spottend aanstaren, | To—, w.b. Bespot- ten, hoonen, in ’t aangezicht voor den gek houden. 4 Fleerer [flier'-er], z.n. Spotter, bespotter; in de hoogte steker. 4 Fleering [flier’-ing], bv.n. Spottend; be-— spottend, hoonend; (fig. pop.) in de hoogte stekend. : Fleesum [fli'-sun], bv.n. (scht.) Schrik- wekkend, huiveringwekkend. é Fleet [flict], zn. (adk.) Inham, kreek, _ golf; (zeew.) vloot; body of a —, centrum van eene vloot; bulk of a —, gros eener vloot; — of | merchant-men, koopvaardijvloot ; —jigger! takel _ verschaken (zeker scheeps-kommando). | —, bv.n. Vlug, snel, schielijk; luchtig, vluchtig, oppervlakkig; —foot, vlug(rad) ter been, snel. loopend. to Fleet [flict], w.o. Daarheen-vlieten; vervliegen, verdwijnen; fladderen; drijven | ro—, w.b. Afschuimen, afroomen, afschep- pen; (fig.) doorbrengen, slijten; to — the time den tijd verdrijven. Fleeting [ fliet'-ing], zn. Spoed. | —, bv.n. Vluchtig, voorbijgaand, vergankelijk; —dish. schuimspaan, roomschepper; — ours, omvlie gende uren; —forms, snelverdwijnende gedaan ten. Fleetly [fliet’-li], bw. Zie bv.n. FLEET. Fleetness [fliet'-nès], z.n. Snelheid, vluch tigheid. Fleg [fide], zn. (scht.) Schrik; (ook:) slag, stoot. to Fleg [flècj, wb. (sckt.) Doen schrikken; bangmaken. ; Flegh [f127], zn. (scht.) Vloo. 3 Flegm [/lém], zn. Zie PHLEGM. Flemit [/lém’-it], bv.n. (scht.) Verschrikt, ontsteld; bang. Flesh [flèsj), z.n. Vleesch; vleezig gedeelte; lichaam; (fig) zinnelijkheid; —and fell, (scht.) vel over been; —broth, vleeschkleur; —color; vleeschkleur; —colored, vleeschkleur; —day. vleeschdag; —diet, vleeschspijs; —fly, (ins. vlieg die op vleesch (ook op krengen, enz. aast, strontvlieg; —hook, vleeschpijs; —meat, vleesch (om te eten); —monger, vleeschpijs; — quake, rilling; —side, vleeschpijde, vleeschpijs; —quake, rilling; —side, vleeschpijde, vleeschpijs; —ploten, (vielen) maken; (och.) gek to Flesh [flèsj], w.b. Africhten, dresseeren (—in, op); verharden, gewennen (—in, aan); vetmesten, doorvoeden (—in, aan, met): (fig) inwijden; doorkneed (volleerd, fig: gekonfijt) maken; (ok:) verhard maken; (tech.) ploten, (vellen-ploten). ra Fleshed [flèsj], bv.n. Vleesch; goed in zijn vleesch; vetgemest; (/ig.) gek Fleshed [flèsj], bv.n. Vleesch; goed in zijn vleesch; vetgemest; (/ig.) gek Fleshed [flèsj], w.b. Africhten; goed in zijn vleesch; vetgemest; (/ig.) gek Fleshed [flèsj], w.b. Africhten; goed in zijn vleesch; vetgemest; (/ig.) gek Fleshed [flèsj], w.b. Africhten; goed in zijn vleesch; vetgemest; (/ig.) gek Fleshed [flèsj], w.b. Africhten; goed in zijn vleesch; vetgemest; (/ig.) gek Fleshed [flèsj], w On the surface, vollered; — in malice, deceit of verdant in booshed (of: in het kwaad). Fleshful [12sj’-foel], by. Vleezig; vet, og. Fleshiness (flès-ing), zn. Africhting; ver- hardmaking; (bij vellenploters) afschaving (de vleeschdeelen van de huid at); — knife,  Fletch [fletch], w.b. Bevederen (pijlen). Fletcher [fletch], z.n. Pijlenmaker; (book): bogenmaker. to Flether [flücht], w.b. (scht.) Met mooie woorden bepraten. Flett [let], zn. (scht.) Theeschotel. Fleuk [flock], zn. (scht.) Bot. Zie FLOUNDER. Fleuk [flock], zn. (scht.) Bot. Zie FLOUNDER. Flew [flock], zn. (scht.) Boet, muil, (gem.) hanglip-smoel; | vlouw (een vischnet). Flewed [flock], of flock], bv.n. Een grooten snoet hebbend; (fig, gem.) groot van smoel. Flexible [flèkst], bv.n. Gebogen. Flexibility [flèks-i-bil’-it-ti), of en eness [flèks'-ibl-nès], z.n. Buigzaam- eid. Flexible [flèk-s-bil], bv.n. en Flexile [flèk-s-il], bv.n. en Flexile [flèk-s-joe-us], bv.n. Buigzaam; kromming; vow; — of the eye, blik; — of the eye aside, schuinsche blik. Flexure [flèk-s-joe-us], bv.n. (ontl.) Buigspier. Flexure [flèk-s-joe-us], bv.n.  (flärter), zn. Vlieger, vliegster; vluchtig, vluchtig; (wkt.) onrust; (bwk.) recht opgaande trap; a high — at all games, jemand die van alle markten thuis is. Flight (flärter), zn. Vlucht (dab); — shot, boogschots-afstand; within the — of canon, binen het bereik van het geschut; so put to — (to turn lo —), op de vlucht jagen; swift of —, hard (snel) vliegend; — of stairs, bordes, hooge stoep, (ook:) trap (naar eene verdieping hooger); — of merchant-men, koopvaardijvloot; — foot, vlug (rad) ter been. snelloopend. Flight (flärter), w.o. Vluchten,  beuzelachtig. Flimsiness [flim'’-znès), zn. Dunheid; flenterachtigheid; losheid (van samenhang); luchtigheid; ondegelijkheid. Flimsy [flim'’-znès], bv.n. Dun; flenterachtigheid; los; luchtigheid; ondegelijkheid. Flinch [flinsj), w.o. Terugdeinzen, wei-felen; wijken; in gebreke blijven; so — in word, geen woord houden. Flincher [flingj'-er), zn. Wankelmoedige, wei-felen; bloodaard. Flinder [flin'-der), zn. Flenter; spaander, scherf, flard; — mouse, vledermuis; all to flinders, geheel aan stukken, aan flarden. Fling [fling), zn. Worp. smeet, gooi; trap of slag (van een paard); (fig.) afkeurende aan- merking; schimpscheut; steek onder water; spotternij; spottende lach; to give a. o. the —, (scht.) iemand afwijzen. aan iemand den zak geven; to take the —, (scht.) eensklaps afkee- rig worden (van iets of iemand). to Fling [fling), w.b. Werpen, smijten, gooien, slingeren; (scht.) uit den zadel wer- pen; fo — away, wegwerpen; wegsmijten; weg- jagen, wegdoen; to — down, neersmijten, (fig ) ten onder brengen, in verval brengen; to — off, verschalken, van den weg afbrengen; to — up, in de hoogte werpen, (fig) opgeven, laten varen; doen springen, | To—, w.o. Om zich heen slaan; gooien en smijten, onstuimig te werk gaan; to — out, weerspannig worden, (rs.) achteruitslaan. Flinger [fling'-er) zn. Werper; smijter; (fig.) vitter, spotter; schimpscheuten-gever. Flinging-tree [fling'-ing-trij,z.n. (scht.) Dorsehvlegel; (ook:) stalboom. Flint [fint] zn. Vuursteen: kei, keisteen; he would skin a —, (spr.) hij blijft op een hal- ven cent dood, (gem.) hij zou zijn eigen stront wel willen eten; —glass, flintglas; —keart (—hearted), hardvochtig. ongevoelig; —stone, vuursteen; —ware, Engelsch aardewerk. Flinty (flint'-i), bv.n. Steenig; steenachtig, hard als steen. Flip [flip], zn. Zekere drank (van bier, brandewijn en suiker); —dog, ijzer dat gegloeid wordt om er den FLip warm mede te maken. Flippancy (flip'-en-si), zn. Woordenrijk- heid: radheid van tong; spraakzaamheid; snaakschheid, (pop.) pleizierigheid, lolligheid. Flippant [flip'-ent), bv.n. en Flippantly [jlip’-ent-li], bw. Woorden- rijk; rad van tong; spraakzaam; snaaksch, (wop.) pleizierig, lollig. \ Flippantness [ flip’-ent-nés], Zie FLIPPANCY. to Flird [fleurd), w. o. (scht.) Pronken, pra- len, ijdel zijn. : Flirds [fleurdz), zn. mrv. (scht.) Opsehik. Flirt (fleur), zn. Schielijke (of snelle) beweging; (fig.) behaagzieke, coquette, nuf, nufig nest; (gem.) tafelhoer, flord; (ok:) zet of steek onder water. | —, bv.n. Lichtzinnig, dartel. | —, zn. Floret-zijde; -—silk, floret- zijde (zekere stoff). “to Fliet (fleur), w.b. Werpen (met eene FLIRTATION snelle beweging), slingeren; a flirted fool, een gefopie verliefde gek. | to—, w.o. Rondslen- teren; (fig.) onbestendig (of lichtzinnig) zijn, schertsen, dartelen, coquetteeren; den (de) verliefde spelen; (ok:) zetten onder water geven, stekelig zijn. Flirtation [fleur-tee'-sjun), zn. beweging; (fig.) behaagzucht, lichtzinnigheid,  zwerven; (scht.) verhuizen; to — away, wegfläden; to — along, voorbijdrijven (wolken). Zo—, w.b. Verwijderen; (scht.) helpen verhuizen, Flitch [flits], z.n. (Eene) zijde spek. To Flit [jiajf], w. 0. Brommen, knorren, grommen. Flitter [flitter], zn. Stukje, flentertje. lapje; slijfertje, flensje, dun pannekoekjes; flard; worn to flitters, aan flarden gedragen, versleten dat de lappen er bij hangen; — mouse, vledermus. to Flitter [flitter], w.o. Flatten. Flittiness [flitter], zn. Fladderachtigheid, onbestendigheid. wuftheid. Flitting [flitter], zn. Snelle beweging; ronddoling, omzwerving; (fig.) abuis, misslag, vergrijp, overtreding; (ook:)verhuizing. Onbestendig, ongestadig, wuft; a — disposition, aanleg tot wuftheid. Witty [fid'-i], By.n. Fladderachtig, onbe-stendig, wuft. Flix [fliks], zn. Vlashaar, windhaar; (ook :) buikloop. Flo [loot], zn. Vlot, houtvlot; drijend voorwerp (b.v. dobber of oper van een hen-gelaars-sim); (fig.) golf, baar; (zeew.) timmervlot (bij vertimmering aan schepen); —board, schoffel aan het rad van een watermolen; —boat, houtvlet: —tridge, schipbrug; —ground, (zeew.) losse ankergrond; —stage, timmervlot: — stone, (min.) drijfsteen. To Float [floot]. w.o. Drijven, dobberen; vlotzijn. | ro—, w.b. Vlotmaken; onder water zetton. Floatages [flot-edzj-ez], z.n. mrv. Wrak- goederen, zeedritt; zie ook FLOTAGE. Floater (flot-er), z.n. Drijver, dobberaar: (fig \ zeiler. Floating [flot-ing), bv.n. Drijend; (kph.) vlottend; (fig.) in omloop zijnde; de ronde doende; —capital, vlottend kapitaal, (fig ) denk- beeldig kapitaal; —security, Onsolide waarborg; — rumours, in omloop zijnde geruchten; —bridge, schipbrug; —stage, (zeew.) timmer vlot. Floatsam [flot-sem], z.n. Zie FLOTSAM. Floaty [flot-e], bv.n. Vlot, drijvend, licht (niet zwaar). Floccillation [flak-sillee'-gjun), zn. Ge- pluk aan lakens en dekens (een onheilspellend verschijnsel bij iemand dio zwaar ziek ligt). Flocose [flak-koos'), by.n. Wollig; wolachtig. : paca enen [flak-joe-lèns'), zm. Vlokkig- eid. Snelle coquetterie; Flocculent [flak-joe-lènt], bv.n. Flock [k], z.n. Vlok (b.v. van woul); lok, — haarlok; (fiy.) troep. schaar (schare), zwerm; — kleine kuddes | by flocks, in gansche scharen, an troepen. To Flock [flück], wo. Zich aaneensluiten; to — together,  roll on a — of wealth, (fig-) zich baden in rijkdom, in het geld (in de weelde, in den over vloed) zwemmen; —gates, vloeddeuren, sluis- — deuren (sliding — gate, schutsluis); — mark, walterpeil; —tide, wassend water, hoogwater-tij; land—, bovenwater; made—, geldigde was sing van het water.. To Flood [flud], w.b. Overstroomen. Flooding (flud'-er), zn. Besproeier, begieter. Besprenkelaar. Flooding (flock), zn. (zeew.) Ankerklauw; bot plat visch. Flooking [floek'-ing], zn. (Het) afbreke van eene ader (in eene mijn). 4 Floor (floor), z.n. Vloer; (bwk.) verdieping; (zeew.) vlak, kim; to get the —, (stk.) zitting in de Staten-vergadering krijgen; —cloth, karpet, vloerkleed; — heads, (zeew.) kimmen; —timber, (zeew.) vrang van een spant; ground—, golijk- vloers-verdieping; ¢hrashing—, dorschvloer. to Floor [floor), w.b. Bevloeren; | op den vloer plaatsen (zetten, leggen); | op den grond slaan, op den grond werpen; neervellen; (jag.) afjagen. Flooring [floor'-ing), z.n. Bevloering; (het) bevloeren; (de) vloer. Flop [flop], tsw. Flap! bons! to Flop [flòp]. w.o. Fladderen; flabberen, neerhangen; klapwieken. Flora [floor'-a), z.n. (fab.) Flora, godin der bloemen; (fig.) bloemen- (en planten-) kun:le (van een land). Zie FAUNA, Floral [floor'-el], bv.n. Van (betreffende, behoorende tot) bloemen; —bud, bloemkuop; — games, (hist) floraliën, bloemspelen (dichter- lijke wedstrijden te Toulouse). Floralia [flo-reel-i-a), zn. mrv. (hist) Flo- raliën, bloemspelen (zie in FLORAL). js Floramour [flovr’-em-moer), z.n. (plk.) Dui zendschoon. Floree [floor'-i], zn. (in de stoffen-ver- verij:) bloem, schuim. Floren (flòr'-en), zn. (miw.) Gulden. Florentine [flòr'-en-tin], z.n. Florentijnsche zijde; (scht.) groote ekster. (tijd. Florescence [flo-rès'-sens], z.n. Bloei; bloei- (Alk. en vlk. ‚lii Wil it GJ Tite i ens Hum, kerklaar, (et) ales | op OEE vervellen, vloei H ere; anne? FLORET Floret [floor'-et), z.n. (plk.) Bloempje; (srm.) floret; —silk, floretzijde. Florid [flér’-id}, bv.n. Blcemig; bloemrijk; bloeiend, blozend; verfraaid; versierd, getooid. Floridity [flo-rid’-it-ti), of Floridness [flòr'-id-nès), z.n. Bloemigheid; bloemrijkheid; blozendheid; versierdheid. Floriferous !flo-rif'-e-rus), bv n. Veel bloe- men voortbrengend, overvloedig voorzien van bloemen; rijk aan bloemen; bloemendragend, bloeiend: bloemrijk. Florin (flòr'-in), z.n. (mtw.) Gulden. Florist [floor'-ist), zn. Bloemkweeker, bloemist; bloemenkenner; liefhebber van bloe- men; beschrijver van bloemen. Florulent [flòr'joe-lènt), bv.n. Bloeiend; bloemig. Flory [floor’-i]. bv.n. (scht.] IJdel. Floscular [flòsk'joe-ler), of Flosculous [/losk’-joe-lus], bv.n. Bloem- achtig. Floscule [/ids'’-kjoel], zn. Bloem die uit een aantal bloempjes bestaat. bloemtros. aia [fds], zen. (plk.) Dons; —silk, vloszijde. Flossification [l0s-si-fi-kee'-sjun], zn. Bloei, (het) bloeien. Flota [flot'-a], zn. Vloot (inz. de Spaan- sche Zilvervloot). Flotage [flot'-edzj), zn. Zeedrift, wrak- goederen; | zeeschuim. Flote [flot'-edzj), zn. Zee; golf, baar. Flote [flot], w.b. Afschuimen, afroomen, afscheppen. Flotilla [flo-til'-la), zn. (mar.) Flotelje, eskader. Flotam [flot'-semj, zn. Zeevond (goede- ren van verongelukte schepen), zeedrift. | NB. wordt ook geschreven floatsam, floatzam, flotson), Zie JETSAM. Flotten [flauns], v.dw. Afgeroomd, afge- schuimd. Flounce [flauns], w.d. Afgeroomd, afge- schuimd. Flounce [flauns], w.b. Van falbala’s (strooken, volants, enz.) voorzien. | To—, W.O. Plassen; plompen; mis Flounce [flauns], w.b. Van falbala’s (strooken, volants, enz.) voorzien. | To—, W.O. Plassen; plompen; mis Flounce [flauns], w.b. Van falbala’s (strooken, volants, enz.) voorzien. | To—, W.O. Plassen; plompen; mis Flounce [flauns], w.b. Van falbala’s (strooken, volants, enz.) voorzien. | To—, W.O. Plassen; plompen; mis Flounce [flauns], w.b. Van falbala’s (strooken, volants, enz.) voorzien. | To—, W.O. Plassen; plompen; mis Flounce [flauns], w.b. Van falbala� Baum maken; log en loom zijn; to — upon, aangaan, leven maken, razen, tieren. Flounder [flaun'-der], zu. Bot (zekere visch): — man, botboer. Flour [flauwr], w.o. Spartelen, worstelen. Flour [flauwr], w.o. Malen, tot meelbrengen; met meel (of blom, di. bloem van meel) bestrooien. is Flour [flauwr], w.b. Malen, tot meelbrengen; met meel (of blom, di. bloem van meel) bestrooien. is Flourish [flauwr], w.n. Fijnmalend, tot meelbrengend; —mill, koornmolen, graanmolen. 3 p Flourish [flourish], w.n. Flourish; glans, luster, praalvertoon, praalvertoon, pracht; kracht, voorspoed; tooi, cpsiering; (kunstje, handbehendigheid (met een stok, dien men over de vingers laat ronddraaien), zwaai (b.v. met een sabel); (/yp.) krulletter; (muz.) pre-Indium, (kon:) fanfare, (kon:) trompet-geschal, geschetter van trompetten; (rcht.) paraphe; to write one's name with A —, alleen de voor letters van zijn naam zetten; (rché.) zijn naam parapheeren; flourishes (mry). rhetorische figurative; — of wit, spranken van vernuft. To Flourish [flur'-is], w.o. Bloeien, welig tieren, voorspoedig gaan; voorspoed hebben, floreeren: (fig.) pralen; (muz) preludeeren. To—, w.b. Versieren (met bloemen en fraaie figurative), tooien; fo — the trumpet, de trompet steken. 