Vrijmoedige Bedenkingen
None
Hicr nur waren de omstandigheden van een andere na- tuur; hadt de adem van 't Trojaansche Paerd een bedwel- mende, duizelig-, krank-zinnig-maakende kragt, een poosje daar na ademde het van achteren meestal een zo verfoeije- lijke stinkende lucht uit, dat een gezond mensch 'er van bezwijmde. Dan*^ 'er was, even als in de duivelsdrek^, in die lucht een speifique eigenschap, om die geene welke te grcetig van zijn lieflijken adem hadden ingeslurpt, spoedig te doen bijkomen. Voor 't overige was 't dier doorgaans van een zeer win- derige complexie.^ De Paerden-Doctors hielden het door- gaans daar voor, dat hij t'eeniger tijd sterven zou aan een trommelzucht.** Wanneer deeze winderigheid van voren los liet, hadt zij eene weergadelooze kragt, bekwaam om huizen en schaaren van menschen om verre te plofFen. De Natuurlijke Historic, of beter de Natuur laat ons zien Slangen, welke twee tongen hebben; even zo hadt ook het Trojaansche Paerd (en dit strek) ke tot staaving van de hier 37. achterwege-Iating 38 scboon extra volaiiel: ofschoon extra volaiiel: ofschoon extra volaiiel 39 fia : naar 40 bet slaat op de Natuur 41 anderendaagscbe koorts: koorts die om dc andere dag optreedt (malaria) 42 Dan : maar 43 duivelsdrek : hars van bepaaldc Aziatische boomsoorten, die erg onwclriekend is 44 eomplexie : gesteldheid 45 irommelv^ucht : zicktc waarbij de buik zwek door abnormale op- hoping van gassen 49 boven gededuceerde** afkomst van mijn held) *er twee. Zommige bewegt, dat het de gaaf bezat, om met beide deze tongen te gelijk te spreken. Zeker wordt deze sustenue, waarschijnelijk gemaakt door 't vreeslijk gedruis, welk hij gewoon was te maaken. Anderen zijn van gevoelen, dat 't geluid deezcen 'nraakdeelen' tot elkander stond, als kruis en mol in de muziek, dat hij de gaaf bezat zijne kranken te stemmen uit een sleutel ad libitum. Ik erken: 00k deze opinie heeft eenen glimp van waarschijnelijkheid, daar het geluit van 't dier let muzikalisch over zich hadt. Zeker is 't dat 't dier zijne tongen met een voorbeeldelooze snelheid (even als de Slangen) kan beweegen, en een geluid maaken, waarvan een iegelijk^® de beteekenis kon verstaan. Met 't woord - 't moet 'er uit. Het Trojaanschc Paerd kan spreeken. Ei lieve Lezersl schudt het hoofd niet. *Er is een Boek, 't geen bij het diepdenkend menschdom meer crediets, en met recht, heeft, dan mijne Lantaarns ooit z Ulen krijgen. De vroome ridder de la Mancha, getuigt er van, dat het niet kan liegen. In dit boek communieert men oen een Ezel. Dit stichtelijk werk is in de hand van een ieder, is zijn vade mecimi. Dit verblijdt mij uitsteekend; want nu wordt ik gelöwagend. Niemand heft 't recht mijn zeggen in twijfel te trekken; ten zij hij uit de natur der dingen bewijzen kan, dat een Paerd, en wel een Trojaansch Paerd, min spreken kan dan een Ezel. Maar stappen wij hier over heen, en laaten wij toch niemand belgen^. Foeil De Historie van mijn held is geheel wonderspreukig.^ Wij leezen ('k meen) van den H. Dionisius, dat hij onthalst met *t hoofd onder den arm, zich op marsch begaf, en dat hij aan een rivier gekomen, dat hoofd tusschen de tanden ge- nomen hebbende, die ovcrzwom. Ik verzoek u, Lezers I niet te lagchen, (of *t mogt dan zijn, als of gij pijn in 't lijf hadt.) Ei Ueve, slaat uwen Bomare*"^ eens op. Daar, en deeze Schrijver is classiek, zult gij vindcn, 46 gtdiduceerdi : yastgestelde van Ceryantes 47 sustmte : bewering 52 communictert men ons : deck men 48 spraakdeelen : spraakorganen ons mee 49 ad libitum: naar eigen keus '55 belgjtn: kwaad maken 50 i>^«/^^: ieder WMderspnukig:woDidL<tt\i))s, 51 y. Woensel dock hier op het 55 Boman: wsdi. een handboek boek DonQmcbott dt la Mancba der natuurlijke historie 50 dat de Slangen grooter stukken opvreeten, danzij zdvezijn. Even 20 kenmerktzich mijn Paerd door gulzigheid, en hapte in eens biokken op, twee maal zo groot als hij zelve. De pooten, die het Trojaansch Paerd Tier in getal hadt, zijn of waren een weinig langer en schraaler dan de gewöhnen porteren-pooten t'onzent. Ook waren zijne hoeven als die van de Vriesche en andere Paerden, behaiven dat in ärger hoeve verborgen lagen vier zwaare klauwen, welke het dier 2er verre kan uitstrekken, en waarin het eene buiten-gewöhnen kragt hadt. Dagelijks was het Trojaansch Paerdonderheevig aan krampen in deze deelen; als dan rekte het deze klauwen ellen lang uit; en wee alies, wat onder zijn bereik kwami Zeker was dat ailes verlooreni 't Was als of hebij Pinetti hadt leeren googchelen; alles wat het in zijn pooten vast kreeg, was hocus pocus happal zonder dat men mekte, waar 't bleef. Deeze nu, zijn de voomaamste uiterlijke teekenen, waaraan bet Trojaansch Paerd zich kenmerkt; en ik vertrouw, dat 'er nu in Bestiania ('t tegenwoordig land zijner inwooning: waarvan zo aanstonds nader) geen kind is, welk mijn held niet in donker zou kunnen vind En uit duizend andere Paerden, ten zij hij nog bedwelmd was, door zijn parfuim. Dan', dit laatste is hoogst onwaarschijneHjk, om deeze navolgende reeden. De mensch, en dus ook de Bestianianen, gewend zich aan alles; alles verliest zijn kragt door het gewennen. Zo hadt zich Mithridates' gewend aan de venijnen, tot dat eindelijk de venijnen 't voor hem niet meer waren: (als 't u belieft). Alzo begon men zich ook te gewennen aan de bedwelmende kragten van het Trojaansche parfuim, bet geen, zo 't nog eenige kragt bezat, scheen alleen die te zijn, om baloorig te maaken. Niemand is er, die twijfelen zal aan dit zeggen. De baloorigheid steeg dikwils zo hoog, dat men wel eens lust kreeg om het Trojaansch Paerd dugtig afterossen; en men zou gewis aan deeze verzoeking niet hebben kunnen we6r-stacn, ware het niet geweest, dat het Trojaansch Paerd desperaat kan achteruit slaan. Pimtti: een der grondleggers 58 Mithridatts vii Eupator, ko- ▼an de modeme gocxihelkunst ning van Pontus (152-65 ▼. (i7jo-i8cx>) Chr.) 57 Dan: evenwel 51 boven geduceerde, afltomst van mijn held) *cr twee. Zommige beweeren, dat het de gaaf bezat, om met beide deeze tongen te gelijk te spreeken. Zeker wordt deeze sustenue*^ waarschijnelijk gemaakt door *t vreeslijk gedruis, welk hij gewoon was te maaken. Anderen zijn van gevoelen, dat 't gclnid deezex *'praakdeelen* tot elkander stond, als kruis en mol in de muziek, 20 dat hij de gaaf be2at zijne klanken te stemmen uit een sleutel ad lib 53. Itum.** Ik erken: 00k deeze opinie heeft eenen glimp van waarschijnelijkheid, daar het geluit van 't diet lets muzikalisch over zich hadt. Zeker is 't dat 't dier zijne tongen met een voorbeeldelooze snelheid (even als de Slangen) kan beweegen, en een geluid maaken, waarvan een iegelijk*® de beteekenis kon verstaan. Met 66n word - 't moet 'er uit. Het Trojaansche Paerd kan spreeken. Hi lieve Lezersl schudt het hoofd niet. 'Er is een Boek, 't geen bij het diepdenkend menschdom meer crediets, en met recht, heeft, dan mijne Lantaarns ooit zul- len krijgen. De vroome ridder de la Mancha' getuigt *er van, dat het niet kan liegen. In dit boek communiceert men ons*^ die conversatie van een Ezel. Dit stichtelijk werk is in de hand van een ieder, is zijn vade mecmn. Dit verblijdt mij uitsteekend; want nu wordt ik gelöv^raardig. Niemand heft *t recht mijn zeggen in twijfel te trekken; ten zij hij uit de natur der dingen bewijzen kan, dat een Paerd, en wel een Trojaansch Paerd, min spreeken kan dan een Ezel. Maar stappen wij hier over heen, en laaten wij toch niemand belgen. Foeil De Historie van mijn held is geheel wonderspreukig.** Wij leezen ('k meen) van den H. Dionisius, dat hij onthalst met 't hoofd onder den arm, zich op marsch begaf, en dat hij aan een rivier gekomen, dat Hoofd tusschen de tanden genomen hebbende, die overzwom. Ikverzoek u, Lezersl niet te lagchen, (of *t mogt dan zijn, als of gij pijn in 't lijf hadt.) Ei Ueve, slaat uwen Bomare** eens op. Daar, en deeze Schrijver is dassiek, zult gij vinden, 46 gsdeduceerde: vastgestelde yan Cervantes. 49 ad libitum: naar eigen keus'55 Mgen: kwaad maken. 51 v. Woensel doek hier op het 55 Bomart: wsch. een handboek boek DonQuicbote de la Mamba der naturlik historie. 47 sustetme: bewering. 48 spraakdeelen: spraakorganen. 52 communiceiri mm ons: deeh men ons mee. 50 iegeiyk: ieder. 54 wwiderspnukig: wotkSictX^k. 50 dat de Slangen grooter stukken opvrecten, danzij zdvezijn. Even zu kenmerkt zich mijn Paerd door gulzigheid, en hapte in eens biokken op, twee maal zo groot als hij zelve. De pooten, die het Trojaansch Paerd vier in getal hadt, zijn of waren een weinig langer en schraaler dan de gewöne bocrcn paerden-pooten t'onzent. Ook waren zijne hoeven als die van de Vriesche en andere Paerden, behalven dat in �ieder hoeve verborgen lagen vier zwaare klauwen, welke het dicr 2cer verre kan uitstrekken, en waarin het eene buiten-gewöne kragt hadt. Dagelijks was het Trojaansch Paerdonderheevig aan krampen in deze deelen; als dan rekte het deze klauwen ellen lang uit; en wee alies, wat onder zijn bereik kwami Zeker was dat alles verlooreni 't Was als of hebij Pinetti hadt leeren googchelen; alles wat het in zijn pooten vast kreeg, was hocus pocus happal zonder dat men mekte, waar 't bleef. Deeze nu, zijn de voomaamste uiterlijke teekenen, waaraan bet Trojaansch Paerd zich kenmerkt; en ik vertrouw, dat er nu in Bestiania (' Tegenwoordig land zijner inwooning: waarvan 20 aanstonds nader) geen kind is, welk mijn held niet in donker zou kunnen vinden uit duizend andere Paer- den, ten zij hij nog bedwelmd was, door zijn parfuim. Dan^, dit laatste is hoogst onwaarschijneUjk, om deeze navolgende reeden. De mensch, en dus ook de Bestianianen, gewent zich aan alles; alles verliest zijn kragt door het ge- wennen. Zo hadt zich Mithridates^ gewend aan de venijnen, tot dat eindelijk de venijnen 't voor hem niet meer waren: (als 't u belieft). Alzo begon men zich ook te gewennen aan de bedwelmende kragten van het Trojaansche parfuim, het geen, zo 't nog eenige kragt bezat, scheen alleen die te zijn, om baloorig te maaken. Niemand is er, die twijfelen zal aan dit zeggen. De baloorigheid steeg dikwils zo hoog, dat men wel eens lust kreeg om het Trojaansch Paerd dugtig afterossen; en men zou gewis aan deeze verzoeking niet hebben kunnen we6r-staen, ware het niet geweest, dat het Trojaansch Paerd desperaat kan achteruit slaan. 56 Pimti: een der grondleggers 58 Mitbridaiis vii Eupator, ko- van de modeme gocxihelkunst ning van Pontus (152-65 v. (i7jo-i8cx>) Chr.) 57 DanreYtOTrcX 51 Van de gedartheid des Trojaanschen Paerds Is 't uit dit pertinent, verhaal gebleeken, wat 2onderling'^schepzel mijn held was, niet min zonderling was de tijd, waarop het in 't leeven kwam. Nooit beleefde eenig Trojaansch Paerd zonderlinger tijd; en 't was al zeer gevallig^, want men kon ligt twisten of het Trojaansch Paerd ge-schikt was. Het was nog niet wel hondert jaaren voor zijn geboorte, dat men e En man hadt zien gebooren worden, wien het inviel, en dat niet zonder succes, alle dingen nieuwe naamen te geeven. Bij voorbeeld, zo vondt hij goed te noe-men brood - boter - kaas - mes, enz. Dit gaf een groot gemaki en als men de meid zondt, om een duit peterselie, bragt zij een bosje zwavclstokken. Dat hij nu navolgers hadt, spreekt van zelven; want het was een ovcr-oude mode, dat men zich gaeme de airs gaf, iets anders te zijn, dan de groote hoop, iets meer te weeten. Zo zag men in den bloeitijd van mijn held twee mannen opstaan, die, om te doen gelooven, dat zij iets particuliers in de mars hadden, goed vonden te spreeken in himne moe-dertaal, zonder dat iemand hen verstondt. In waarhdd, nimmer werdt 'er zonderlinger, woeliger tijd beleefd. Zeker stondt de aerde toen in de constellatie^ van de Sloopers. Men was overal beezig met afbreeken; en de gebouwen, die nog bleeven staan, kreegen door den we6r5mstuit zulken schok, dat het geschaapen stondt^, als of geen steen op den anderen zou blijven. Intusschen, hetgeen de lust tot vernielen en verbreeken^ een weinig bekoelde, was i®., dat (daar een mensch toch niet onder den blooten hemel kan logeeren) de provisionede®*^ lootzen, die men in haast opsloeg zo ellendig sledit waren, dat zij ieder ogenblik inviden; om nu niet te spreeken van haare 59 ; ter zake dienende en 65 (OAr/tf/^/Zr : teken (sterrebeeld) behoorlijk 64 geschaapen stondt : er zo mee 60 vionderUng: bijzonder stond 61 gevallig: tocY2L\\ig 65 verbreeken : z&ytclxn. 62 parttculiers : hicondet 66 prmsioneele : vootiopigc 32 gaaterigheid - was, 2®. dat de tagrijncn% die vijf schoft® gearbeid hadden in 't sloopen, de beste brokken van de af- braak wcgmofFelden, en voor zich behielden, laatende de onnozelen in 't hembd en wel eens zonder hembd staan. - Men was gek van goede gedagten van zich zelven, en de groote geleerdhcid sloeg tot r azernij over. Dceze gesteld- hcid gaf de geboorte aan een geest, om alles te bcdillen, alles kort en klein te slaan, om de voorvaderen in 't aangezicht te spuuwen. Ook waren de Trojaansche Paerden *ef deerlijk van aangestooken. Het onze was 'er een schreeuwend voor- beeld van. Zo vond het profitabcl** den grondregel in de zedekunde: „doe uwe vijanden goed," juist om te keeren en te gebieden, en bij alle geleegenheeden te practiseeren: „doe uwe vrienden kwaad." Dagelijks hoorde men *t zelve binnen *s monds of bin- nen *s beks preevelen, bij wijze van een Ave Maria, 't is good riemen sinden uit een ander mans leer; hebben is hebben; zalig zijn de bezitters; ook, als hij in een goed hu-meur was, zong hij dit aangenaam vooijske. Veil befoovefty weinig geeven, Doet de gekjes in vreugde leeven. Conversatie met mij v^elven. Is it worth profitable, that geen ik daar zo los uit de pen laat vallen, wel fatsoenelijk? Ter eene zijde was het natur- lijk uitwerkzel dezer nieuwmodische praktijk, dat het Paerd dadelijk zonder vrienden was; want het klein gekken, die goed vinden, zich op den kop te laaten et caetera, en het voor zoete koek opeeten, maaken een niets- beteekenende uitzondering. Aan de andere zijde kon het woord profitabel van groote kragt zijn, zo het geval was, dat het dier uit zijne nieuwe praktijk in eens zo veel voor- deel raapte, als mogelijk; met duidelijker woorden, zo het zijne vrienden in eens tot op het gebeente uitkleedde, en ze daama gcrust voor oud vuil kon laaten loopen. 67 tag^nen : handclarcn in oud- tijd tussen twee schafttijden ijzcr enz. 69 profitabel: voordelig 68 pyf scboft: vijf maal de arbeids- 70 vooyske: liedje Verpo/g Ik heb mijn Trojaansch Paerd behandel, ('t is schande) als of het ecn Houten Paerd was Verpo/g Ik heb mijn Trojaansch Paerd behandel, ('t is schande) als of het ecn Houten Paerd was Verpo/g Ik heb mijn Trojaansch Paerd behandel, ('t is schande) als of het ecn Houten Paerd was Verpo/g Ik heb mijn Trojaansch Paerd behandel, ('t is schande) als of het ecn Houten Paerd was Verpo/g Ik heb mijn Trojaansch Paerd behandel, ('t is schande) als of het ecn Houten Paerd was Verpo/g Ik heb mijn Trojaansch Paerd behandel, ('t is schande) als of het ecn Hout Neen! Neen! 20 was het niet. Kon wel dapper de handen uit de mouw steken; en den was het in zijn element, 't Was bestendig in beweging. Maar zijn bewegig was een weinig irregulier. 't Was onvoorzichtig het te naderen; en men moest met den kopgebruid' zijn, om het te willen berijden. Als het dier extra goedig van humeur scheen, en *er deze of geene eigenwijze kwast zich opdeedt*, die *er een tourtje me6 ging doen, 20 mout die zotskap den hemel danken, 20 hij 'er alleen met een gebrooken arm of been afls:wam; wel verre van het 2ich te durven laaten invallen, om het Trojaansch Paerd te actionneeren om het meester-loon. Maar was de lucht betrokken, en was het dier toornig, dan spande het 'er anders. Verre van 2ich te laaten berijden, was het niet eer bevreedigd, dan voor dat het en piqueurs, en miters, en palfreniers, en staljongens onder het lijf hadt, die het 20 kneep, 20 de sporen gaf, dat 2ij 'er de bek bij inschooten. Toen nu het dier veele duizenden dood gekneepen, of de armen en beenen kort en klein geslaagen hadt, kwam het op den inval 2ich te scheiden van de 2ijn, en 2ijn ouden familie-naam te veranderen, gebiedende voortaan genaamd te worden: Het Groote Paerd. Dan^®, in dee2e aanspraak op 2edigheid kunnen wij on2en Held Niet te wille 2ijn, en pmdat wij niet behooren tot het kerk-genoodschap der We- derdoopers, en omdat onder die geenen, welke hij een en meer dan een knauw gegeeven heeft, *er 2ijn, voor welke wij vriendschap hebben. AI20 moet hij, in dee2e waarachtige historie, den naam van Trojaansch Paerd tot aan het einde toe behouden. En nu Lezers, de eer gehad hebbende u in partie diere kennissc^^ te brengen met het dier, moet ik een paar woor- den zeggen van het land 2ijner tegenswoordige inquartiering. 71 /m^Zr«r: ongeordend rium van de dokter 72 mef den kopfendd: niet wel bij 75 spandt bit V andtrs: deden zich het hoofd andere moeilijkheden voor 73 opdeedi : presenteetde 76 Dan : evenwel 74 aeiiomiunn om b9i mtisier-loon : 77 fiv... >bNifr/i»;8peciaalinkennis aan te spreken voor het honora- 54 BESTIANIA-AMBIDUBIUS^ Dit land ligt precies aan deeze zijde van den Equator, 20 wat tussdicn den Tropicus Cancri, en den Circulus Polaris*, juist niei in 't midden, wel hondert mijlen N.O. teniN. van de Trojaansche Paerden stoeterij. (Zo iemand lust kreeg - 't geen 2eker een misselijke lust 20u 2ijn - dit land, onder dien naam, op de kaart te loopen 20eken, moet hij eerst de oogen goed uitveegen, dat is, 2ich Ontbestianianen: anders mogt 't voor hem 2ijn: 20ekt en gij 2ult niet vinden; maar als hij helder uit de oogen  met stallen; dat is, bebouwd naar de geaartheid 2ijner bewooners. 1 Let wel op, scherp2innige Lezer I dat ik alleen in cas voorhanden, dit land noeme Bestiania; zo als ik deszelfs inwooners logecre in stallen, alleen relatief tot' deeze waar-achdge historie. Voor 't overige 2ou 't overbodig zijn, 'er lets meer van te zeggen. Niemand mijner lezers is 'er, die 't niet kent, en uit de ondervinding, en uit een vlijtige lectuur van boeken, 20 nauwkeurig dat men 'er vinden kan, hoe veele haireniemand uit den neus groeijen. Dit alleen vind' ik niet opgeteekend, en daarom 2al het hier geschieden, dat de Bestianiaanen 2eer beroemd zijn door hunne behendigheid in het pijpen stoppen, waartoe zij een bijzondere handgreep hebben. Aan 't hoofd van Bestiania (het geen men betreklijk* dit onderwerp gevoeglijk Stalland mogt noemen) stondt, 2at, en hadt het ongeluk (dat mij ook veeltijds om 2even uuren namiddag overkomt) van te slaapen de doorkluchtig Stalhouder: Ambidubius, ook wel bijgenaamd Vleesch-noch-Visch, 1 de bedoeling is : Bestiama en 2 Tropicus Canm : Ktcchskcct- kring 3 Ctreules Polaris: poolcirkel 4 misseiyke : verkeerde ^ M COS poorbanden: in het onder- havige geval 6 Jogeere : huisvest 7 relatief tot : met betrekking tot 8 betrekkeli/k : m.b.t. 9 Ambidtdfius: letterlijk: twee- slachtig 5.5 eene nieuwe curositeit; ten minste zijne kleedij: half met goud geborduurd, half livrei. Gij kent, Mannen Breeders, de kleedij der Bestianian- sche Weeskinderen, halfwit en rood of rood en bruin; ver- staat mij wel, niet een witte broek en een rood of bruin wam- buis. Verbeeld u ook niet, dat zijn kleedij van bu Gij kent, Mannen Breeders, de kleedij der Bestianian- sche Weeskinderen, dat zijn kleedij van bu Gij kent, Mannen Breeders, de kleedij der Bestianian- sche Weeskinderen, dat zijn kleedij van bu Gij kent, Mannen Breeders, de kleedij der Bestianian- sche Weeskinderen, dat zijn kleedij van bu Gij kent, Mannen Breeders, de kleedij der Bestianian- sche Weeskinderen, dat zijn kleedij van bu Gij kent, Mannen Breeders, de kleedij der Bestianian- sche Weeskinderen, dat zijn kleedij van bu Gij kent, Mannen Breeders, de kle Iten belegd was met livreikoorden, en van binnen geborduurd, of dat het was van binnen belegd met die koorden, en van bui-ten geborduurd. Neenl premies van boven tot onder, midden door gebondwerkt. AI20 is ('k wil 2eggen, was) de equipage van Ambidubius. De eene helft van 't kleed hadt hij, zeg ik, rijk geborden met goud, en de andere helft belegd met livrei-koorden. Men meet het gezien heben, om zich een denken van de verwarring, tot welke deeze misgeboren kleeding geleegenheid gaf. En wat kon 'er wel anders het gevolg van zijn? Bekeeken de Bestianianschcn Magnaaten. Ambidubius (dien zij, hem en zijne rechte en onrecht descendenten tot eersten Stalhouder gemacht hadden tot aan het uiteinde der aarde) bekeeken zij, zeg ik, hem van de linker zijde, dan was het: Wij Souvereinen van Bestiania, wij beveelen, gebieden, op strafze van onze hoogste indigna-n, enz., maar wipl deedt Ambidubius een halven slag om, liet hun de geborduurde zijde zien, en dan lagen de souvereinen op de knieen. Wederom, hadden de Magnaaten onder de Bestianianschcn zich een poosje gewend Ambidubius van de vergulde zijde te bekijken, en kwam hun, al was 't ook maar 't kleinste snippertje van de livrei-koorden in 't oog, ontstaken' zij even als Kalkoensche Haanen, wanneer zij scharlaaken zien, in toorn over hunne vemeedering, en liepen pruilende, kijvende, scheldende, enng. heen. In 66n woord, nu waren de Potentaaten van Bestiania bars, als Schuppen-boer, nu" gedwee als zeemlecr, hunkerende na de eer, als Ambidubius... als hij, met of zonder permissie, na 't stilletjc^' S^S* liem 10 gebondwerkt: gedeeld, 20 dat er 14 indigftatie: verontwaardiging een boat geheel ontstaan is 15 ontstakm : (dan) ontstaken 1 1 equipage : uitrusting i6 «... iw ; nu ccns... dan wccr 12 ; hooggeplaatsten ij sti/letji : toilet 13 descendenten : 2i£stzmmc]mgen 56 ccn papicrtje toetereiken. En alzo hakkelde^® Ambidubius met de Bestianiaanen, en de Bestianiaanen met Ambidubius jaar in jaar uit voort. Schrandere wehr kundig gemerkt te heben, dat 20 dikwijls de wind over 't land woei, de livrei kant *t meest vooruit kwam, daar^* de zee-winden integendeel de geborduurde zijde lieten zien. It was, Bestiania genoot somtijds vrij lange vlaagen van kalmte ; en 2ulks was, wanneer Ambidubius de behendigheid hadt, even als de krabben, zijdelings, en zomtijds hot*® in den wind voort te scharrelen, en de geborduurde zijdc altoos vooruit te houden. Wat 2al ik 2eggen? een mensch is een mensch, en veelen (die nu hard schreeuwen, als of 2ij de heiligheid 2elve waren; als of 2ij de heiligheid 2elve waren; als of 2ij liever meester-knegt, dan meester 20uden willen zijn) en veelen 20uden in het 2elve geval Ambidubii^ 2ijn. Dec2e geforceerde gang begon den Stalhouder te ver-veelen. Men 2egt, en 't is 20 menschelijk - wie wil niet gaeme mooi 2ijn? - dat ik mij geneegen voele het te gelouven, daar *er 20 veele d\ii2enden 2ijn, die *er het H. Avondmaal Op 20uden neen men 2egt... Maar holal ik moest eerst nog let anders ge2egt hebben. Een mensch loopt het hoofd om van drkte. Gij weet nu, dat Ambidubius een rok droeg half gebor- duurd, half livrei. Maar meent gij, dat gij nu alles weet? Misschien weet gij 't niet, dat de mot zich niet ont- ziet te knaauwen aan de heiligste papieren. Gij weet, mis- schien weet gij 't niet, dat de mot nimmer knaagt aan goed, 't gcen gfedraagen wordt. Hierom waren de Ingelanden van Bestiania op den sin- gulieren inval gekomen, hunne handvesten en privilegien te naaijen onder de koorden van het livrei-rokkige van Ambidubius, meenende alzo hunne heiligste panden eene veilige bewaarplaatze gegeeven te hebben. Ik heb u geögde, dat Ambidubius de behendigheid hat, van met de geborduurde zijde van het kleed voor uit en in 19 daar: terwijl 20 bot:pz\ 21 AmbiMU: Ambidubius 22 die *fr... neemen : die cr een ccd op zouden durvcn doen (?) 23 Inge/anden : hewonets 57 't gezicht te schuven; nu zou ik uw schrander doorzicht jf| beleedigen, zo ik u in 't breede geduceeren, dat hij t gevolglijk ook die bczat, om de livrei-zijde uit het gezicht te houden. Toen zegt men, dat Ambidubius in de verzoeking kwam, de koorden, die hij langen tijd uit 't oog hadt weeten te houden, snippertje voof snippertje af te tomen, ten einde om zich zoetjes in een geheel geborduurt kleed te steeken, en de bewijzen van eigendom te verduisteren of te naderen. Geen koe heet bont, zegt men, of 'er is een vlak aan; en dat hier een vlak en eene vlak en eene vlak aan geweest Wordt hoogst waarschijnelijk, en wel om deeze twee pertinente reedenen: a, Behoeft men* maar te raadpleegen met** de mensche- lijkenatuur, behoeft men maar in zich zelven te keeren, en zich zelven te vraagen: „zou ik ook zoo niet gedaan heb- ben?" en dat hij die met waarheid zeggen kan: „ik zoude mij in geen geborduurd kleed gestoken hebben, hoe schoon ook de kans stondt" den eersten steen werpe op Ambidubius. Item, 't mag uit materie dienen of niet dienen, 't moet 'er uit. Laaten wij elkander geen' ooren aannaaijen.*^ Al die redelijk is, zal de steenen stilletjes laaten liggen. De zulken weeten dat Ambidubius van de wieg af een sinjeurtje, en van de bakermat een verwend kindje was. Dat de onge- loovigen opslaan de jaarboeken van Bestiania; en daar zul- len zij vinden, dat deszelfs Potentaaten hem, in de wieg lig- genden (even als zulks, voof eeuwen, aan den Heere J. C, in de kribbe liggenden, door de Wijzen uit het Oosten, is gepractiseerd), hunne eerbiedige opwachtinge kwamen maaken, en niiken aan de luijeren, of Ambidubiusculus' ook sijroop van rhabarber nodig hadt. b, Is'tmijgebleeken(enditstfektgrotelijksterverschoo- ning^ van het gesupposeerde^ of geconstateerde atten- 24 deduceerm : uiteeii7ettcn 25 gevolgltjk: bij gevolg 26 naderen : iiaastcn 27 pertinente  vervolgens 3 1 gegen ooren aanständen: niet voor de gek houden 32 Ambidubius: het kleine Ambidubiusje 33 tferscboofung: verontschuldiging 34 ^sKpposeirde: beweerde 58 taat'*) dat veele onder de hoofd-ingelanden van Bestiania (zeker in 't vooruitzicht op cen karretje mest) geduiirig kwamen aankloppen bij Ambidubius, hem weezen op het vemederende van zijn livreirok, hem de behulpzaame hand booden, in 't aftomen van de koorden. Qsdd facient dominiy audent cum talia fure, dat is: Wat vait 'er veel van Vleesch-noch-Visch te zeggen, Als Bcen-en-Graat en Altoos-goor het slechter laaten leg- [genST)* En de hemel weet, of onder hen, die voorheen tom-mcs-jes aandroegen, *er nu niet zijn, die steenen werpeni Dat nu het torn-mesje gebruikt was, word bijna zeker. Während het geheerd op zekeren tijd... Maar wacht een amerikanischen, ik man, dien men wel noemen mag, tek over de zesten zorten van honden. Deze geleerde man mag zo geleerd zijn als hij will, ik laat hem zijn opinie; ik will zijn herders-hond wel juist niet aufteeren, voor mij zijn gegen schranderer honden dan de kees-honden; ja ik durve er kenn eed op te doen, en al waren 't 'er twee, dat in Bes- tiania meer dan een kees-hond slimmer is dan zijn baas. Nu gebeurde het, dat als Ambidubius eens, met zijn ge- woonen tred, de vergulde zijde na voren, gaande wandelen, gevolgd werdt van een kees-hond, op een tijd, dat bij toeval een der bovengenoemde bewijzen van een losgetornd koord kwam uithangen. Denkelijk was het document wat smotzig, zodra hadt het snugger dier het niet gerooken, of het zette een strot ♦ Mij dunkt, ik word van ogenblik tot ogenblik gro oter dichter I Vivat I 3 5 attentaat: misdrijf 56 Wat zullen de hcren doen, als die ven zulke dingen wagen? ^•j bet sleekier laaten leggen: het er slechter afbrengen 1% een amerytje: even 39 G.L.L. Buffon, 1707- 1788, Frans naturonderzoeker 40 kees-honden: niet al te hoog aan- geschreven soort honden; de naam kees werd gebruikt als be- naming voor een anti-oranje- gezinde 'patriot'; 00k beteken- de het woord: Momperd* 41 van: door 42 smoezeig 59 op, die klonk over geheel Bestiania; vermoedelijk ook wcl, dat Ambidubius niet kunnende verdraagen dit gesnuffel aan 2ijn kleed, wel weetende, wat 'er aan den knikker was, hem op de poot getrapt hadt. Ik zal u niet verhaalen, want gij zijt 'er oorgctuigen van geweest, hoe dit geblaf een heirleger van kcesjcs, jaaren achter een, aan den gang bragt*^, en 20 ik 'er bijvoegdc, dat van de hondert die blafFen, met een ordentlijke bereeke- ning, precies niet wel 66n gevonden wordt, die weet, waarom * hij eigentlijk blaft, zoude ik niet gelooft worden. Dan dit is even veel**. Amurath is 20 gewoon niet gelooft te worden, als hij de waarheid spreekt, als zommige luiden gewoon zijn * gelooft te worden, wanneer zij het publiek knoUen, en dat wel heel voo2e knollen, verkoopen voor kostelijke citroe- nen. En hier mede zoude ik dit deftig** stuk over Ambidubius en zijn vaderland (iets dat de oordeelkundige leezer niet anders kan aanmerken, dan als een integrerend ingredient i van deeze merkwaardige geschiedenisse) kunnen besluiten, wanneer ik met een woord zal aangeroert hebben, dat, te midden van al dit gehaspel, 'er groote overvloed was van brood in Bestiania, wa Ar van het gebruik de beden van dat land dronken maakte. Vervo/g van b/ad:(^, J4 Haec dum aguntur in Bestianii*, dat is grouwelijk ovcr- gezet: terwijl alle deeze duiveljagerijen voorvielen in Bestia- nia, was het ook niet helder onder de stoeterijen van onzen held. Integendeel rookte 't 'er impertinent.*' De schoor- steenvegers liepen iemand ieder ogenblik op *t lijf, dat *t 'er niet te houden was; zo als het indedaad daii ook niet mecr wierdt, zedert eenige rook-verdrijvers begreepen, dat het beste middel om rook te verdrijven, was de schoorsteenen toe te metzelen. 43 dit slaat waarschijnlijk op de 44 Dan dit, ml: maar dit doet er anti-oranje-opstand in 1787; de niet toe stadhouder werd toen door zijn 45 deftig: belangrijke zwager, de Prussian koning, 46 lettererl. : terwijl dczc dingen gc- jemst beurtein behulp van militaire kracht beuren in Besdania i in zijn positie hersteld 47 impertiimt: verschrikkelijk 60 ; Decze rook nu verspreidde zich over alle de velden; en t wierdt er 20 pik-donker, dat men kon noch 2ien, noch en den knap*® of huisselijke beezigheeden. Ook waren 'er, v66r deeze rook verdrijvende operatien n dat gewest, eene meenigte van insecten, die de veld-rachten van den landman opaten, als zijn nog op 't veldtonden. Gevoeglijk laat zich dit gespuis in drie klassen verdeelen. De cerste bevat de grootsten. Hunne familie was niet alrijk,inisschiengeendertigsterk, maar zeer groot: hunne schrokkigheid zou drie vierde van een oogst des geheelen lands hebben verzwolgen. De tweede klasse bevat de bonte sprinkhaanen, die de boeren bestendig op den neus sprongen, endoor, God weet! wat al kattenkwaad, hen ongelukkig maakten. Maar de crgsten van alle waren die in de derde klasse, namelijk een heirleger van Zwarte Vliegen. De Natuur is een pakhuis van merkwaardigheeden, en van singulari- teiten. Eene uit de duizenden, ons schijnbaare, grillig- heeden is die van zeker insect, welke, op Gods lieven aard- bodem, geen andere kamer vinden kan, dan den endeldarm van 't paerd, en daarin zijn eijeren laat uitbroeij- en. Zo zijn onze Zwarte Vliegen gewoon te nestelen in de ooren van alien, die onbezorgd leefden, zonder 'er katoen*® in te stoppen. Het eerste, waar aan men deeze inkwartiering, vergezeld van veel gesuis, ontwaarde, was de duizeligheid van den patient; die gevolgd wierdt van*^ eene bijzondere zwakheid in de knieen, waarop zij inzakten, onbekwaam om overeinde aan 't werk te blijven; en dat deeze duizeligheid aan dit gesnor^^ geen windeijeren lag^, wceten deeze ge- plukte vinken best." Gelukkig, ja driewerf gelukkig, mag men wel uitroepen, de zulken, wier ooren ininkwart Iberabel zijn, voor zulken gespuis! Waarlijk  nu een ordentlijke zwerm maar 4000 bijen telt, en die 20 een drommelsch gerassen kunnen maaken, reeken dan uit wat meer dan twin-tig millioenen schepzels, ieder een zwermende bijenkorf gelijk, kunnen uitvoeren. Zeker is 't, dat 'er tijden verliepen, waarin de een den ander van wegen het gedruis niet verstaan kon. Onder zuike ongunstige omstandigheeden, liet het 2ich niet aanzien, dat het jammergeklag der bovengenoemde keeshondjes ooit ter oore van het Trojaansche Paard zou hebben kunnen komen. Hierom namen die, dat is eenigen, van Bestiania de voorzorge, met overgroote kosten, zecr groote blaasbalken, even over de grenzen van hun land te plaatzen, die sterk aangezet voornoemde gduid tot in zijne ooren deeden arriveeren. Langen tijd bleef hij doof voor hun geklaag over Ambi- dubius. Ook moet ik hier ter eere van de familie van het dier nederschrijven, (en dit strekke ten bewijs mijner on- partijdige waarheidsliefde) hoe men de klagers in den aan- vang, met een soort van neus, en een: daar twee kijven, hebben beiden schuld, afwees, hun onder *t oog brengende, dat 't wel ongdukkig was, wanneer eene familie in onmin leefde, maar dbit het schandelijk was, de vlam de deur uitte- laaten slaan; maar, maar, maar, dat het krankzinnig was, de buuren interoepen, om de rusie bijteleggen; omdat dit 5 5 J. Priesdey, Engels theoloog, gassen chemicus en filosoof (1755- 57 Br waren twee gebroedets X 804); hield zich yoor al faiezig Montgolfier, J.M. (1740 - x 8 xo) ■ met gassen en J. E. (1745 -1799; 2i\ zijn 56 A. L. Lavoisier, Frans schei- yooral bekend om de uitvin- kundige (i 745 - 1 794) ; ook hij ding van de lucht Ballon interesse erde zich später aanstegen, zonder dat er iets uit den bo61 vermist werd. De summierlijke inhoud der rescriptie® van de familie op 't klaag-schiijven der Bestianianen was: „Weert het Trojaansche Paerd uit *t land. Of anders helpt g*u zelfs®^ van fcant*. En daar wij weeten, dat gij lieden u beter verstaat op®* tweemaal twee is vier, dan op ut, re, mi, fa, sol, 20 hebben m] 't op nooten laaten zetten; op dat gijlieden het dage- lijks moogt neurien, het geen ulieden profijtelijker weezen zal, dan uwe lamentable melodijen." Maar 't mogt al^ niets baaten; en 't was praaten tegen een dooven. Dat verbruide borduursell dat zo geduchte tomen aan de livreikoorden bedurf^ alles, en verdrong alle rede- neeringen. Het valt mij nu niet bij, en wat hoeft het 00k? omstreeks welken tijd, en ongevaer om welke reedenen het Trojaan- sche Paerd veranderde van politiek sijsthema. Zeker is 't, dat de zo evengemelde ingetogenheid niet altoos duurde, het zij die verandering te wij ten zij 6f aan de naturilijke wispeltuurigheid van het dier, 6f aan het aanhoudend ge- jammer van voomoemde hondjes. Tocn nu het Trojaansche Paerd beslooten hadt een spring- tochtje te maaken na Besdania, wilde het methodiek age- ren. Ten dien einde blies hij uit eene frisse provisie^ van *t hier bovengemelde parfuim, met oogmerk, om te onder- tasten®, of de Bestianianen 00k rijp waren voor het geen hij noemde de verlichting; in welk laatste woord hij zich vergiste, moetende geweest zijn opligting; zo als dit alles ter zijner tijd kennelijk zal worden. Nooit bediende eenig Trojaansch Paerd zich van zijn * Bene snotterige rijmelarijl Zo gaat het een mensch als men zich brouilleert met de Z * Bene snotterige rijmelarijl Zo gaat het een mensch als men zich brouilleert met de Z * Anggodinnen 20 even dacht ik, dat de jufFrouwen niet meet boos waren. 59 aanttgaoH: te lukken 65 al: allemaal 60 der rescriptit: van het antwoord- 64 hedwrf: bedierf schrijven 65 mttbodiek ageeren: met methode 61 ^9lfs:TJc\!L tewerkgaan 62 « bet9r verstäat op : meer verstand 66 prwisie : voorraad hebt van 67 flM^RrAxr/to.* ondetzoeken 6j parfuim met 20 gewcnscht succcs, dan in het gcval voor- handen; en de helft der Bestianian was 20 bedwelmd, dat 2ij krom voor recht, 2wart voor wit, de nacht voor den dag aan2agen, dat 2ij huppelden en dansten, wanneer 2ij /?( h ] lid den moeten achter de ooren krabben, dat 2ij scha- tcrden Viiii lagchen, toen 2ij bitter hadden behooren te schreijen. (Verbindung eine familie, die op' t ogenblik als huis- braakers de porten 2oeken te overweldigen, die 2eige gaan ontgrendelen, 2eggende: „Mannen komt binnen." Hus kisten en kasten openen, 2eggende: „Vricnden tast toe." - En van alle dee2e halsbreekende luchtsprongen war en wij ongelukkig veroordeeld de ooggetuigen te 2ijn, met dezelve aandoeninge, die iemand ondervindt, welke uit 2ijn ecrsten slaap opgewekt door een misbaar®, in schrik de trappen afvliegt, de glaazen van 2ijn huis hoort inslaan, en een begin 2iet maaken van 't plunderen 2ijner woninge, dat is, met een innig gevoel van hart2eer.) Zich nu wel ver2ekerd hebbende, dat hi) den Bestianianen paardendrek voor vijgen kon verkoopen, liet hij aan hun 't navolgend 2endschrijven afgaan: MANNEN-BROEDERSl ,/t Is ulieden bekend, hoe wij altoos, met de tederste, de oprechtste, de belangeloosste liefde bemind hebben de Bestianianen. Uw jammergeklag over 't godtergend wange MANNEN-BROEDERSl ,/t Is ulieden bekend, hoe wij altoos, met de tederste, de oprechtste, de belangeloosste liefde bemind hebben de Bestianianen. Uw jammergeklag over 't godtergend wange MANNEN-BROEDERSl ,/t drag van Ambidubius, over 2ijn talleloo2e vexatien''®, over 't ondragelijk juk 2ijn erierannij, hebben ons edeldenkend hart van een gescheurd. Mannenl waar 2ijn uwe oude krag- ten? 20 2ijn de keetenen, waarin die tijran u geboeid houdt, te vast geklonken, om door uwe vrijheid-minnende handen alleen verbrooken te worden. Gij kent on2e edelmoedig- heid I Dat die dwingeland beeve voor on2e onverwinne- lijke poot! Straks'^ 2ullen wij komen, om hem te verdelgen van de aerde. Het gevoelen van uwe verlossers geweest te 2ijn 2ijn de eenige belooning van on2e belangeloo2e onder- neemingl weldra 2al, door on2en onwe^rstaanbaaren in- vloed, de tijd herbooren worden, waarin gij nog eens drie 68 buisbraaJkers : inhtckcts 70 pexafiin : kneYC.lui]en 69 misbaar: vreselijk lawaai 71 Straks: binnenkort 64 man zult 2cvcn annen afhouwcn. Gelooft toch, dat niets aan ons edelmoedig hart nader ligt dan uwe vrijheid en voorspoed; want 69 Wij kunncn, gij weet het, noch vielen, nod licgen." In zukun soort van schrijven - iets waar van gijlicden mis- schien onkundigzijt, zit, in zulke soort van geleegen, eene quasi magnetische kragt. Ik weet niet, of gijlieden mij begtijpt. Gelijk de zeilsteen' de hoedanigheid bezit, het ijzer met den eenen pool aantetrekken, bezit hij tevens die om 't zclve met den anderen pool aftestooten. Even 20 werk- te nu dit kleine briefke. Aan de eene zijde vermeerde'^ het groteUjks de aantrekkende kragt na het Trojaansche Paerd, aan de andere zijde vermeerderde het de lust om Ambidubius wegtestooten. It is zeer zeker, dat op het ontvangen van dit schriven eene groote blijdschap gebooren werdt onder de helft der Bestianianen. Men gaf dikwerf concerten, waarop men Hymnen zong ter cere van 't Trojaansch Paerd. Ook ont-bnde het geenzints aan maaltijden en danspartijen, kenbaar door de gulhartigste en best begreepene vreugde. Men vond ze&s cenigen, onder de voornaamsten der Trojaanschen Paerden-gezinde Bestianianen, die, in den zondvloed van deeze hunne vreugde, ten himne kosten, Catechiseer-schoolen oprichten, alwaar men tot laat in den nacht arbeidde, om door het leezen van stichtelijke boeks-kens over de Ambidubiaansche Tierannij, hunne gelöstgenooten moed in te boezemen tot het afwerpen van het Vlecsch-noch Vischiaansche juk. Deeze Gitechiseer-schoo-len namen spocdig op^*, kreegen grooten toeloop van prose-lijten', zedert de goede gemeente de lucht kreeg, dat het gezelschap gratis bediend werdt van zeker Schiedamsch arcannumJ* Met dit laatste gaat het als met Andere areana: 't heeft Zijn vrienden en vijanden; edoch, beiden zijn 't daarin vrij eens, dat 20 dit arcanum versterkt het hart, 't zelve in tegen- decl verzwakt en 't hoofd en de beenen. - 72 ^«i/r/M9f; magneet 75 /w/tf/y/wf; volgelingen 73 virmeerde : Yttffooxxit 76 <^rf<wl««w;gcncesmiddclvangc- 74 namen.,,op: namen... toe in heme samenstelling (bedoeld bloei cn aantal is: jenever) Jeremiade. Zo eenig mensch de behendigheid nodig hadt, om met beide handen te gelijk te schrijven, was het, waarachtig een His- toricschrijver; want tot dus verre is het niet costumier- lijk', dat men, even als in de muziek de partijen, de gebeur- tenissen, de een na de ander, in partituur brengt, om 2e met gelijke schreden, even als soldaaten marcheeren, te doen voortgaan. Nu is men altoos uit de maat. Bij voorbeeld, in mijn geval, zo iemand dagt, dat Ambidus dood of lang vertrokken was, 20u ik het den man kwa-lijk mogen neemen, daar 't wel een uur is', dat ik geen woord van hem gesprookcn heb? Neen, vriendeni hij leeft nog, juist niet wel 20 fris als een visch: 'er komt reeds een luchtje aan. Want hij, die gezwooren hadt 2ijn dood, de held onzer historie, 'k meen het Trojaansch Paerd, stondt reeds met een poot op het land der Bestianianen. 'k Gaa voort. In dee2e positie bleef het eenigen tijd staan, bot'* met zijn snoet voor een breed water. Hij bleef staan, bot, stil, herzeg' ik; want gij moet weeten, dat mijn Paerd, geheel anders dan andere Paerden, niet kan 2wemmen. En't laat 2ich aanzien, (of hij mogt 't opgegeeven hebben) dat hij 'er nog zou staan, was het niet gebeurd, dat 2eker Noord-sche Tovenaar, wiens naam uit de hijperborische' spraak in de onze getrouwelijk overgezet, beteekent Winter, hem er over geholpen had Niemand, uitgenomen de familie van het Trojaansche Paerd, is er die twijfelt aan den dienst, dien die Tovenaar hem bewees. En nu zou het Trojaansche Paerd dit exploiçõ wel aan zijne knappigheid alleen toe-geschreeven willen hebben. En zo doet hij dagelijkschi van dat oogenblik gaf Ambidubius den geest; of zo eriemand aan twijfelt, hij stierf. Ook hier mede, beklagenswärter Ambidubius! hebt gij het bitter verbruid. Singulier menschdomi Men wilde uwen dood, en gij mogt niet sterveni 6 Schimmen van Am- 77 costumierlyk: gebruikelijk 78 daar U...//; daar cr wcl ccn uur yerstreken is 79 hot: pal 80 bifperboriscbe = Noordscbe 81 De Franse troepen troken ii 66 1795 over de bevroren grote rivieren Holland binnen 82 dit exploict: deze ontzagwekende daad 83 Singulitr: zonderling >idubiu8l Stoort u aan geen gekkenpraat; en zijt gerust, kt hi) die zt met uitslaat, u niet zal vetoordeelen. En nu, wijl : de mortuis nil nisi bene^, zoo mooge, mijnent- Rreege, 2ijne assche tusten in vreede, tot aan 't uiteinde der letdel ££N SPROOKJE *t Gebcurde, 't is niet wel*^ hondert jaaren geleeden, dat lonkheer Mutato Nomine®*, D. T.®', meer iiefliebber dan behendig hengelaar, zich een zwaaren visch-hoek diep in ie kuit slo *t Gebcurde, 't is niet wel*^ hondert jaaren geleeden, dat lonkheer Mutato Nomine®*, D. T.®', meer iiefliebber dan behendig hengelaar, zich een zwaaren visch-hoek diep in ie kuit slo *t Gebcurde, 't is niet wel*^ hondert jaaren geleeden, dat lonkheer Mutato Nomine®*, D. T.®', meer iiefliebber dan behendig hengelaar, zich een zwaaren visch-hoek diep in ie kuit slo *t Gebcurde, 't is niet wel*^ hondert jaaren geleeden, dat lonkheer Mutato Nomine®*, D. De Natuur hadt de goedaartigheid en haakai wedrhaak te incrusueeren met cene zoort van eelt. Doch, in spijt van deze vootzorg, liet hij niet na te hinken, en pijnelijk te hinken. Maar met al die bezwaarlijkheid schar-cdde hij er med voort, en kon nog al reedelijk weg aileggen. Hier, baloorig, dat hij geen entre-chat®* kon maaken, laat lij, half bestoven*® van een bruiloft thuis gekomen, een rondartz haalen, en zich den visch-hoek 't been uithaalen. Erwenscht zij de Quirurgijn I verwenscht zij de voorstander 72n zulke verdetfelijke kunstbewerkingel Helaas hij scharrelt niet meer. Het been moest worden ifgezet; en nu ligt hij met 66n. been kwijnend te bed! 84 yyV de... hetit: in aanmer- king genomen (de spreuk) 'over de doden niets dan goeds' 85 met we/: nog geen 86 letterlijk: met veranderde naam 87 D.T.: doctor in de theologie (?) 88 incrusueeren: bedekken 89 entrechat: bokkesprong 90 bistooven: dconken 67 DE JOYEUSE ENTREE VAN HET TROJAANSCHE PAARD IN BESTIANIA EERSTE DAG Horadus verbiedt zijne medebroeders alle halsbteekende ondcrneeming; en de Houlandsche Keukenmeid* gebiedt wat brandt uit de hand te laaten vallen. U, Lezers 1 een denk- beeld te geeven van de blijdschap der Bestianianen, bij bet heuchlijk arrivement van hun 20 lang verwachten vricnd en verlosser, gaat mijne vermogens te boven. Veriest te zijn van dien duivel van een meesterknegt, die de meester z * ogt te worden over zijn baazen, en den in 't bezit te zijn van een 20 lief,riendelijk Paerdje; welke reeden tot blijdschap! Dat alzo wat de mijne niet vermag, de teeken-pen en het ^aveer-ijzer beproeven, en daar uit zult gij zien, dat ik biappe lu! aan mijn snoer heb. 