gtu_32400002774481_5
None
Dienvolgens, wel verre van zijn bloedverwanten te vernij- ken, doet Gregorius XVL, misschien niet genoeg voor hun; hij ezin is een en zijn de armen, en zijn de broe- ers de Christenen. © weinige dat de staat hem geeft, komt nooit op den bodem azijner b het is reeds uitgedeeld voor dat het er in komt. Lins Ons ate Bett hoofd der Kerk, der armen steun en vader, 33 t's Heerem engel steeds uw grijze kruin bewaar! Dat God ter zijner liefde uw dier’bre jaren spaar’) “In den 13.4en Brief vangt de Eerw. Pater de be- is nogtans Mes: Pag abe Fo hamagb milddadigheid; doch zijn. OLK 5 sBige. Schriving der hoofdkerken van Rome, aan, met die Daar de post van groot-baljuw van de orde van Malta, vam do H. Manm de Meendere, enj,. aam de, knibbe des Zaligmakers komende, die er neg” bewaard er vereerd wordt, zegt hij: Er zijn tempels die cene zekere: vreex inboeszemem em waarin men zich niet, kan weérhouden, van te siddenen,, even als, voor de regtbank van, den oppersten Regter; doch hier wordt alles wat dit depisbeeld, voor onze zwakheid’ beangstigends heeft, getemperd door hetgene wat de Godsdienst: aangenaamsat, en troostnijkst bezit; men bevindt, zich in. het. huis; van. Maria, en men. vindt de-kribbe des Zaligmakers in hetzelve. Het eerste wat ik bij het intreden in de kerk deed, was, mij neder te werpen voor de kapel waarin die-kribbe bewaard wordt. Daar dacht ik aan Bethlehem, ik herinnerde mij de dagen welke. ik er had doorgebragt en ik waande mij een oogenblik op de peets terug zebragt, waar Jesus geboren werd, in Die ver- Evene grot, welke ik zoo dikwerf met mijne tranen. besproeid had. Ja, waande Vriend!, ik weende op nieuw, doch ik weende van vwreugde; ik gevoelde mij gelukkig. Intusschen,, nadat ik mij eenigen tijd in zoete gedachten verdiept had, deed ik een terugblik op mij zelve en een diepe zucht ontglipte aan mijn beklem4d hart. Het is needs zes jaren geleden, sprak ik tot mij zelve,, dat gij op het marmer van, het heiligdom te Bethler hem, uwe lippen, welke van liefde en dankbaarheid gloeiden, gedrukt hebt... Zes jaren! gij wist dat de Christen en in- zonderheid, de; religieus,, dagelijks naar de- volmaaktheid moet streven.; gij wist. het: sla thang: uwe blikken achterwaarts, welke vorderingen hebt gij na dat tijdstip gemaakt? zijt gij beter? — Ik beantwoordde die vraag niet, ik vreesde dat. ile door de kribbe gehoord zow worden. 1k stond op, terwijl ik op Mmijne borst klopte,, en mijne tranen vloeiden nog overvio e- diger; doch het waren niet meer dezelfde tranen. — De 24.5t? Brief is gewijd aan, de veadedig van de Romeinsche, Geestelijkheid, die door hartstogtelijke en damme: schrijvers,, zoo geer is gelasterd, geworden. 'Gauze zouden wij. Ook nog dit hier over nemem, doch het zou ons te ver buiten ans bestek voeren. Slechts nog het volgende uittreksel zal ik hier inlasschen, om aan te toonen, hoe de eenvoudigste dingen, in de pen van dezem godvenchtigen en bekörlijken schrij- ver, belangrijk worden: ~- *Giater had ik nog eene aangename herinnering: aan het heilige land. Ik was een laatste bezoek in het collegie van de Propaganda gaan afleggen, een collegie, waaria men, 200 alg gij weet, meer dan twee hondend jonge lieden vindt, die uit alle gedeelten, der wereld afkomstig zijn, die de kerkelijke wetenschappen bestudeeren, met oogmerk, om naar hun va+ derland terug te keeren en:er het geloof over te brengen.. De everste van dat huis, een vader Jesuit, die even aanbevelens- waardig is, door zijne geleerdheid als door zijne deugden, ontving mij met de wellevendheid, die de leden van dat ge- nootschap kenschetst, en, nadat hij mij over mijne pelgrims- reis naar Jerusalem had gesproken, zeide hij mij, dat hij ons * Der zijne kweekelingen een jong mensch van Bethlehem had, die zich tot het ontvangen van de heiJige orden voorbereid. Enzelven misschien kende en hielbald, den tijd, die in dien. Tusschentijd verloopen was, herkende ik, zonder moeite, in dien jongen mensch, een Catholijke Arabier, Ab- Ik zeide hem dat ik dalla Comindari genaamd, dien ik dikwerf te Bethlehem in da sacristij der kerk en bij zijnen broeder, een vermaard fabrikanb van rozenkransen, gezien had. De overste vroeg hem of hil mij herkende. De jonge Arabier beschouwde mij eenigen, tij en antwoordde neen: ik was er niet over verwonderd: ik had te Jerusalem een dikke baard en ik droeg op mijn trappistenr kleed, een zwarten scapulier, terwijl ik hier den grooten wit ten mantel mijner orde in Intusschen: hield hij niet op mnii te beschouwen$ voorts riep, De adhe 3 als uit eenen die- pen slaap ontwakende, op oon van het zoetste geluk uit: — Ach! ik herken hem, het is die goede pelerim die, voor dat hij Bethlehem verliet, de krib van het Kind Jesus met rozem-olie zalfde en de plaats der g eboorte, balsemde, — Ja, mijn kind! hij is het zelf; en ik prangde hem, aan mijn van vreugde kloppend hart, bij de herinnering aan de plaats der geboorte en alleen op het hooren van den naam van de krib en van het Kind Jesus. Overigens verwijzen wij onze lezers naar het werk velve. Van den 9.40 Brief af, is het werk aan de euwige stad, aan hare schon gestichten, kerkgebouwen en. Toegewijd; alleen de 27.ste Brief maakt eene uitzondering; hij behelst de reis van P. pe Ge-RnAMB naar Sacro-Speco, naar de grot van den H. Bene-DICTUS enze; men leest in denzelven ook het verhaal van het ongeval dat den Eerw. Religieus onder weg overkomen is en zijne wondervolle bewaring. Eene kolom met een:kruis, is door de Kloosterlingen van Sacro-Speco, ter gedachtenis aan het gevaar, op de plaats zelve opgerigt. Het voetstuk draagt deze woor-den van den Psalmist: In manibus protabunt te. Het is eene aangename uitspanning, met onzen Eerw. Vader ne Geramp te reizen, zonder te spreken van het nut dat ons zijn gezelschap verschaft. Hij bezit grondige menschen- kennis en ervaring in ver-scheidene wetenschappelijke vakken, vooral in de ge-schiedenis; zijn schrijftrant is naief, opwekkend en bekoor Lik; overal stralen zijne warme en vokale godenen door. — Kortom, het eronderhavige werk vormt een fraai geheel met de Pelserreize naar Jeruzalem enz., terwijl het eenen aangene lectuur voor alle godsvrucht-minnende Catholijken is. — Het boek is versierd met eenen fraai-jen gelithographieerden titel en een in steen gegraveerd portret van Z. H. Grecorius XVI. SYMBOLIEK VAN Dr. MGHLER. Wij vernommen met genoegen, dat het eerste der vertaling van het beroemde werk van wijlen den geleerden Dr. Méuver: Symboliek, oder darstellung der dogmatischen Gegensitze der Katholiken und Protestanten, nach ihren iffentlichen behenntniszschriften, van de pers gekommen is, en eerst daags zal uit-gegeben worden. — Wij wenschen hartelijk, dat de uitgever, de heer C. J. Bouan, boekhandelaar te Rotterdam, door eenen ruimen bijval, in deze zijne eerste onderneming moge worden aangemoedigd; en dat inzonderheid alle jonge Geestelijken, zich dit, naar onze meening, voor hen onmisbaar werk, zullen aan-schaffen. In eenen land toch als het onze, en in eenen tijd als die, welken wij beleven, behoore alle Geestelijken bekend te zijn met de oorspronkelijke leer der Protestanten, en met het verschil, *t welk tus-schen  misleiding te beveiligen? Hoe zal men kunnen wederlegen, watmen niet kent? Hoe zal men den tegenwoordigen gang van het Protestantismus behoortijk kunnen na-gaan, als men niet weet, van waar het uitgegaan is. Zelfs de geleerde Berar heeft zich, ten opzigte van de leer en gevoelens der Protestanten, wel eens vergist, zoo als wij, nader over de Symboliek sprekende, zullen aantoonen. AANKONDIGINGEN, 4 De boekverkoopers, die aan den heer C, J. Bonan te Rotterdam, als uitgever van het werkje; De Groote Dag nadert en, (waarvan de voordeelen ten behoeve der Holsteinsche Missie zijn bestemd), op zijnne aanvrage, betrekkelijk het door hun gedebiteere de aantal exemplaren niet hebben geantwoord, en daar-door de afrekening, (volgens gewoonte) bemoeijelijken en vertragen, worden verwittigd, dat in gevalle zijn niet voor primo April eerstkomende, het getal hunner gedebiteerde exemplaren van het gemelde werkje, aan den heer Botan hebben opgegeven, hunne namen zul-len worden bekend gemaakt. Id disirikt behoore, eenige voordeelen uit deze stichting genieten. Voor den 1 Mei 1839 met gefrankeerde brieven, vere zeld van de noodige bewijzen, zich aan te melden aan den Aartspriester voornoemd te Amersfoort. Bij P. N. VERHOEVEN, boekh. te Uden, zijn verkrijgbaar enkelde Canons voor den Missaal (12 bladz.) Ff 4,75, benevens de volgende werken: Appetiis, Sacerdos Christianus f 1,75. a Piconio triplex expositio 6 vol. f 5,25. C..Borromaus instructiones past. f 0,65. Bouvier Theologia 6 vol. JF 8,00. Janssens Hermeneutica f 1,80. St Bernarpr de consideratione lib. V f £ 0,85. S. Greconius de cura pastor f U,65. S. Joan. Curysost. de sacerdotio JS 0,60. Conrzen prelect. 3 vol. f 2,00. Le Bau over de plegtigheden der H. Mis f 1,90. “7 tia CHALLÓNMENT meditations 4 vol. # 3,25. Goussest jus-tification de la Theologie mor. de ‘Liguori f 1,00. Fé NELON euvres spirit. 4 vol. £3.50. Massinu. oeuvres completés 14 vol. £ 8,50. | AISTRE du pape et de l'église gall. 2 vol. £ 1,80. Micuaup hist. ion sades f 1,75. De Grenava guide des pecheurs 2 vol. £1,65, Gaume manuel des confesseurs 2 vol. f 1,85. Les nuits d’young 2 vol. f 1,25. le ci Par ~ Aan net Bureau vay pe CATHOLIJKE NEDERLANDSCHE STEMMEN te Grave, B, N.° 283 spd wp ihs ay Nommer 12. —— 89  dit getegd had, hebbende de oogen ten Hemel opgeheven, zeide Hj: se se Heilige Vader bewaar hen, die Gy my gegeven hebt, in uwen naam; opdat xij éen cin geljk wii.e+ee- En ik bid niet alleen voor hen, maar ook voor degenen, die door hun woord in my geloove zullen: opdat zy allen éen zyn, zelyk Gy, Vader, in my en ik in Us dat 2 ook in ons mogen éen zijn, opdat de'wereld geloove, dat Gy my getonden hebt, En ik heb hun de heerlykheid gegeven, die Gy my gegeven hebt: opdat zi zouden éen zijn, gelijk wi ook dén zijn. Ik in hen en Gy in my, opdat 4 volkomenlyk éen zijn: en dat de wereld wete, dat Gi my gezonden hebt. Joann. XVIL. Op dit blad at welk alle Zaturdagen met een Nummer wordt vervolgd, kan worden ingetekend aan alle Postkantoren, en bij de voornaamste Boekverkoopers in het Rijk. Hetzelve wordt met den Post verzonden voor den prijs van $8.50 in het jaar; het half jaar of kwartal, naar evenredigheid; zullende de betaling bij kwartalen moeten geschieden. Alle abonnementen kunnen worden opgegeven aan het Postkantoor te Grave; geene andere dan gefrankeerde Stukken en Brieven zullen door de Redactie worden aangenomen. — Aankondigingen worden tegen betaling van 15 Centen den Regel geplaatst. Voor Belgié kan men abonneren aan het Postkantoor te Antwerpen. RESOLUTIE, NOOPENDE DE RELIGIOUSAKEN IN DUITSCHLAND EN IN POOLEN, DEN 23 JUNIJ 1725 (1). > BD. Heeren Gedeputeerden van de Provincie van Holland en Westvries/and, hebben, uit speciale last van de Heeren Staaten van hooggemelde Provincie, haare Principaalen, ter Vergaderinge gerepresenteert, dat de aanwassende magt van het Pausdom, en van - haar yver, om de Protestantsche Religie allerweegen te opp Rimeeren, veel. bekommeringe verwekt voor het Protestantsche Weesen, voorammenten in Duisland en in Poolen, en by gevolge reeden geeft van te apprendeeren verregaande onlusten, die de tranquility van’ Europa souden kunnen turbeeren (2); dat het Protestantsche Weesen aan deesen Staat niet kan of mag indifferent zyn, — (1) Zie groot-placaatboek VI Deel bl. 392 en very. (2) Hoewel wij te veel geloof en vertrouwen op de beloften des eeuwigen Opperherders hebben, om, bij de aanwassende et Protestantismus en van haar yver, om de Room- sche J ie te opprimeeren, Lekommering te gevoelen voor het Catholijke wezen, hebben wij echter de innige overtuiging, dat het ortduren dier oppressie redenem genoeg oplevert, — om te apprehendeeren verregaande onlusten, die de tranquility. Dat de erectie van deese Republic soodenig is gesignaleert door wonderlijk standvastigheid, en daar-op gevolgden zeegen van God almagtig, booven het gehen hadde kunnen werden gehoopt, dat deesen Staat soo seer en meer als eenige Mogentheid verpligt is. Dat of wel deesen Staat in de sanke van de Re-ligie in Duitschland en in Poolen niet zoodanig is gegangen als eenige andere Princen en Staaten, egter in deesen gantsch niet buiten interest is, ten aan- Bien van de gevolgen van de verdere oppressie van de Protestanten, het zy de saak by de andere Protestanten van de Protestanten, het zijn. — En dat het hen wezenlijk niet indifferent is, toont de Catholicik drukpers in alle landen van Europa duidelijk genoeg. Reeds begint men, wat wij lang yoorzien hebben, de politikke questien op het terrein van den Godsdienst over te brengen: een algemeene oorlog zou terst ond de gedaante van eenen Godsdienst-oorlog aannemen. Moge men dit nog übig voor konig gerechtigt van Godsdienst en onderwijs! Meer vagen de Catholijke bevolkingen niet; maar die eisch is bil- idijk: zonder onregaardigheid, kan men hen denzelven niet weigeren, cane Rep. sche Mogentheeden wierde opgegeeven, of daar uit beroertens in de gemelde Rijken en Gewesten mogten ontstaan. Dat het Pausdom sig soude konnen bedienen van het stille zya van deesen Staat, en het opneemen - yoor eene indifferentie om de haaren te animeeren, en andere te decourageeren (1)f Dat den toeleg van het Pausdom, tot rnine van het Protestantsche weesen, niet onbekend kan zijn (2). Dat het respect van deesen Staat na binnen en na binnen daar in geinteresseert is, dat een ernstige betoninge werde gegeven, dat men alhier in de saa-ke van de. Protestantsche Religie niet indifferent is (3). En hebben gemelde Heeren Gedeputeerden voorgeslagen, dat aan den Keiser en den Konisg van Pöffen respective, by Missive in convenable termen sondern werden gerepresenteert de bekommeringe van deen Staat voor de gevolgen van so lang aanhoudende klagten in Duitsfand, en soo veele gerugten van bedreiginge van de Roomsgesinden in Podlen, dat men niet mag nalaten daar aan te defereeren. Dat het deesen Staat niet qualijk geduid kan werden, dat aangedaan is over. de oppressie van haare Geööösenoten, en ook deese intercessie te min vreemd kan gehouden werden, daar soo veel vryheid alhier an andere, en bysonderlijk cok aan de Roomschge-Sinden, werd gegeven (4). Werdende voor een basis gesteld, dat- het gevoe-len ih materie van Religie is buiten het bereik van Menschelijke magt en anthoriteit (5). Das den Keiser selve iterativelijk verklaart heeft de noodige ordres tot redres der grieven in het Rijk gegeeven te hebben, en sulks ook met relatie tot — (1) Merkwaardige zinsnede! uit alles blijkt, dat werkelijk bet Protestantismus het stille ein der Catholike mogendhen heft opgenomen als eene indifferentie; om de haren te anime- ren, en andere te decourageeren. — (2) Evenweinig kan de toeleg van het Protestantismus om het Catholike wezen te ruineeren, onbekend zijn. — Onder: © drukking in schijn van bescherming: langzame ondermijning, onder Se | van verdraagzaamheid, zijn de middelen waar- van het zich daartoe bediend, doch die thans algemeen bekend geworden zijn. (3) Dat het respect der Catholik mogendheden na binnen en na binnen 700 zeer gedaald is, dat men ze schier niet meer telt; is alleen een gevolg van haar stille zijn, daar zij niet, door ernstige betoninge hebben doen blijken, dat zij in saken der Catholyke Religie niet indifferent zijn. (4) Wij zouden uit dit zelfde tijdvak, door plakaten, en resolutien van dezelfde Hoogmogende Heeren Staten, kunnen aanstoonen, hoe groot de oppressie onzer gelofsgenoten in die dagen in Nederland was; maar dat hoemde men betamelike vryheid en betengeling der Paapsche stoutigheden: doch als men elders de Protestanten niet liet begah en geene volkomene wrijheid liet, dan waren-de H. M. Heeren aangedaan Over dé oppressie hunner gelofsgenooten. — 3 het nog wel anders? . (5) Hiervan zijn wij zoo overtuigd, dat wij alle vervolging om go sdienstgeyoelens altoos als heilloos beschouwdjhebben en alle ra cit keurden. Maar zoo dacht, en denkt er het Protestanten niet over ti dat nog altoos den val oogt ds Bris teers obechoo oF Os cen val van Lome be Osmus in Engeland en andere eertijds Protestantsche landen, hoon de südliche voortgaan van het Catholi- - -af, den oleeschelyken arm tot steun gehad. Poolen, door sijne kragtige interessie te willen be- vorderen. Dat den Koning van Poolen sig daartoe ook gee inclineert getoont heeft. Dat het maintien van de Protestanten by haar vry- dom van Religie, te gelijk soude dienen tot conservatie van de rust in Kuropa (1), en wegneminge van on- lusten, die by continuatie tot verre gaande dissensi souden kunnen uitbersten. En dat beslooten werde met een ernstig versoek, dat soodanige ordres mongten werden gerepareert, de gemoederen voor het toekoomende gerust gesteld, en also te ge- lijk de troubles die by vervolg uit soodanige klagten zyn te apprehendeeren, werden geprevenieert. En dat de Missive aan den Keiser mooge werden gesonden aan den Envoié Hamet Bruinincx, met last en ordre om deselve over te geeven, en den inhoud van dien op de beste wyse te appuieeren. ; Dat de Missive van den Koning van Poolen by copie mooge werden gecommuniceert aan den Heere Envoié Deprose, met verzoek, om deselve met sijne goede officien te secondeeren. oe - Waar op gedelibereert zynde, is goedevonden en verstaan, dat op de gronden en ten fine in de voor- schreeve Propositie vermeld, geschreeven sal werden aan sijne Keiserlijke Majesteit, en ook aan den Ko- ning van Poolen. Dat den Brief aan syne Keiserlyke Majesteit te schryven nmap Ren ity yen ie gesonden Steer. den aan den. Heere Hament Bruinincx. Mog. an fem of Pavels aan het for ve Ween en den selven aangeschreeven, den Origineelen daar het behoord, over te geeven, en den inhoude yan dien ten besten te appuieeren. En dat den Brief aan den Koning van Poolen door de Heeren vAN WeLnereN, en andere haar Hoog Mog. Gedeputeerden tot de buitenlandsche saaken, aan den Heere pe Deprose, extraordinaris Envoié van sijne Majesteit den Koning van Poolen, Chaorist van Saxen, sal werden ter handen gesteld, met versoek om den inhoude van dien door sijne goede éfficien insgelijks te willen secondeeren. $His Zoo heeft het protestantismus, van zijnne peboorte Het ver toonde zich niet zoodra, of eenige vorsten, die et hun voordeed in zagen, om helsden den nieawen Gods: Si —_ op de krachtigste wijze getuigd, dat het gevoeien van Religie, is BUITEN HET BEREIK VAN ME} MAGT EN AUTHORITEIT. : _.(1). Zoo als men ziet, was toen reeds de conservatie van de rust in Europa het hat argument, om zwakke gouverne- menten, of dezulke, die hunne magt niet A ae ‘Wisten aan te wenden, bang te maken: en op die wijze he kay by Bh 43 van het Protestantismus en Van het chisma zoodani ‘Bie ropa uitgebreid, dat haar pewigt het Catholicismus | e zullen verpletteren! Rusland en Priissen hebben din te datkéas?. 22S P it? He _ el aa me dienst, verrijkten zich met de goederen der Kerk, maakten een verbond, en verdedigden, met de wappen den de gewanden hervorming, die van toen af de slavin der vorsten harer partij werd; maar ook daar en tegen, door hen overal, waar zij bedreigd werd, door hunnen inyloed werd gehandhaafd. Zoo is het nog in onze dagen. — Het Catholicismus integendeel, wordt | in alle protestantsche landen, in zijn vrije werking, en in het naleven yan de rädgevingen van het Evangelie, belemmerd, in sommige landen verdrukt en vervolgd, zonder dat eene enkele Catholijke mogend- heid hare stem ten voordeele van het Catholicismus verheft; het is van allen vleescheliken steun ont- bloot....+! Tijdelijke voordeelen zijn aan de belijdenis van het Catholijke geloof nergers meer verbonden; in sommige landen zelfs, is beroving van posten, en, zoo al niet openbare, dan toch heimelijke vervolging, het lot van hen, die den moed hebben, om het protestantismus te verJaten en het Catholijk geloof te om- helzen..... De invloed van het Pretendentia, heeft de. Overhand verworven! Finanzele een industriele belangen, heben, helaas! Zelfs bij vele Catholijken de voorkeur, boven de belangen van den Godsdienst en deze zijn voorkeur, meer de belangen van ons diep medelijden! Maar over dien tegenwoordigen toestand zelze, meer en zijn, dat alle Catholijken, die slechts een gelöt ale en mostaard-zaad bezitten, reden hebben, om zich te verheugen in den Heer! Dat het protestantismus zich beroeme, de magtigen der aarde aan deszelfs hoofd te hebben; dat het zich beroeme het Catholicismus van allen aardschen steunte hebben beroofd! Zoo God voor ons is, wie zal tegen ons zijn? De woorden des goddelijken Opperherders: In de wereld zult gi verdrukking hebben, hadden niet slechts betrekking tot de eerste eeuwen der Kerk: als gelden ook in de onze! Maar ook nu geldt, goowel als toen, de verzeering: My is alle magt gegeven in hemel en op aarde... Hebt goeden moed: Als er nog?ttjdelike voordeelen aan de omhelzing van het Catholijk gelöb verbonden waren, zou de verbazende aynwas van het Catholicismus, de -alrijke bekeeringen van protestanten tot het Catholicijk gelöb, niemand bereemden: thans is dat alles onbegrijpelijk in de oogen van den vieeschgezinden mensch; maar bet zijn daadzaken. De Almagtige, toont in onze daigen, dat hij den vleeschelijken arm niet behoeft om zijnne bruid te ondersteunen; dat Hij de magtigen der aarde niet noodig heeft om haar te beschermen, dat Hi) zelfs in zulke dagen, waarin de materiecle belangen de afgoden der menigte zijn, geene aardsche belongingen, geene tijdelijke voordeelen van nooden het getal harer kinderen overal te vermeerderen en de vervolgingen te doen strekken tot uretroiding zijner Kerk en tot bevestiging harer kinderen en den verwandten. ta tele Hoe mag het Catholicismus van’ allen aardschen steun worde ons allerheiligst gelöb, in de leerederApos- magtiger het protestantismus worde; hoe meer | beroofd, des te heerlijker zal het blijken, dat deszelfs oorsprong Goddelijk is; hoe minder de Kerk door de aardsche magten beschernd worde, des te zegerer, en des te vreedzamer, zal haar zegepraal zijn. En hoe vele volken, die van de Apostelen zelven het Evangelie ontvangen hadden, zijn reeds op die wijze gestraft: hoe vele, eertijds blotijende kerken, die zijn hadden gesticht, zijn te niet gegaan! De wraak, die God over den afval neemt, is zoo geducht, dat er tot hiertoe geen yoorbeeld bestaat van volken, die, na dat zij van het geloof afvallig geworden waren, het- zelve weder volkswijze aangenomen hebben.... Maar — onder alle volken, die de gave Gods door wereldliefde veracht hebende, het geloof verloren, of tot ketterij vervielen, en bij welke het geloof geheel scheen te zijn uitgeroeid, heeft God nog altoos eenige belijders van het onvervalscht. geloof-en leer der Apostelen gehad; en die kiem spruit in onze dagen, allerwege welig uit, en draagt zelfs hier en daar reeds schoone vruchten: het getal der belijders van het onvervalscht. gelofenen leer der Catholicismus, is, se-  voorschrüttet van hun heilig gelöden.... Dan welligt zou God zich, om hunnent will over millioenen van verdoolde schapen ontfermen en hen tot den eenigen schapstalter terugbrengen. Reeds heeft hij in onder-acheidene landen het verlangen naar dien gelukki-gen tijd en den vurigen wensch om door eenparige beden, die onuitsprekelijke genade van hem af te smeeken, ingeborezemd: en die gebeden zal hij gewisselijk verhooren, als alle geloovigen, wetende, dat God het gebed des zondaars niet verstoot, naar’ het voorbeeld der eerste Christenen, niet yoor de wereld, maar voor God leven. En ondanks die ergernissen, breit de Kerk zich overal uit; hare vinnigste bestrijders worden hier en daar, hare vurigste verdedigers; het gelöst, gelijkt in vele landen aan de herlevende, verjongde natur in de lente, die alles weder, doet blocjen en vruchten beloven. — Alleen op onvruchtbare heide, in barre zandwoestijnen en stinkende moerassen, wordt de adem der lente niet gevoeld! Als wij dan ergens de Kerk des levendigen Gods verdrukken of vervolgen, moeten wij ons daare. Over, niet, zoo als de Protestanten immer deden, aan de magtigen der aarde, niet aan groote mogendhen beklagen, of hunne tusschenkomst inroepen; maar elk, die het wel met den Godsdienst der vaderen meent, vrage zich zelve in de tegenwoordigheid van God af: Leef en handel ik in alles wel naar de voorschriften der viekkelooze Bruid van mijnen Verlosser? Wat moet ik, om zulks te doen, nalaten, verbeteren, of betrachten? — Als alle Catholijken dit deden, onder inroeping van den Goddelijken Geest en van de genade die tot. Alles genoeg is en daarbij de voorspraak verzochten, van hen, die in den Hemel met Curistus heerschen, vooral van zijn eerste wonder verrigte, dan zou weldra een waarachtige hervorming, de zoogenaamde hervorming vervangen; de gezamenlijke gebeden, voor de bekeering van allen, die zich Christenen noemen, maar van die eenheid des gelöds afzeweken zijn, zouden verhoord worden, en de zegepraal der Kerk zow zoodanig wezen, als haar alleen tot luister veratrekken kan; niet een schijnbare zegepraal 3 niet de zegepraal. van eenen aardschen veroveraar, die de yolken door zwaard en dwang onderwerpt; maar een godelijke triomph, die door waarheid en liefde, de ge-moederen onder het zachte juk van Jesus’ Curisrus doet buigen. IETS, OVER HET IETS, VOOR DE VIJANDEN DER JESUITEN. (Extract uit eenen brief van den Eerw. Heer. HOEPERMANS). Hadde ik het den vorigen keer niet zoo overdruk gebhad, ik zou uongetwijfeld mijnen dank ook gezegd hebben wegens het belangvolle stukje: lets voor de vijanden der Jesuiten, wat juist geplaatst was boven den brief van uwen geabonneerden J., welke brief de anleiding tot den mijnen geweest is. Vermoedelijk zou ik wu niet hebben durven zeggen dat ik iets onvergenoegd was wijl gij die afdoende getuigenis slechts in het oorspronkelijke geplaatst hebt; doch sedert mij emand wegens hetzelfde onderwerp geschreven heeft: » het zijn immers NEDERLANDSCHE Slemmen,” ben ik wat stouter geworden. Durfde ik dien correspondent noemen, gij zoudt er zeker trotsch op zijn, door zulk een’ man eens geprikkeld te worden, en nog trotscher daarop, dat hij zoo hoog met het nut uwer letterprodacten loopt. Kende hij echter zoo goed als ik de volhandigheid uwer bureaux, hij zou zich eerder verwonderen dat er ze Idzaam een verzupimje plaats heeft, dan dezelve altoos vermeden willen hebben. — De plaats is echter te gewigtig om niet vertaald te worden; het nostratis alleen maakt onze Nederlanden tot een anmerkelijk punt der globe en zal eeuwig tot haren roem verstrekken. — Ter gemoetkomme uwer drinkke tijdkortingen waag ik hiernevens de volgende vertaling. » Vooral mag ik niet nalaten hier gewag te maken van de verschillende lezingen van Lagomarsin1, welker mededeccling ik aan den beroemden War, Professor an de Militaire Academie te Breda, te danken heb, die de behulpzame hand van den zeer uitmuntenden en allereerwaardigsten pater Roormaan, ONZEN LANDS. MAN, general der Societe van Jesus te Rome, voor mijnen arbeid heeft willen verwerfen. De onge- meene goedheid dier mannen heeft zorg gedragen dat het hiertoe betrekkelijke gedeelte der Lagomarsinaniaan- sche verzameling mij door eene zeer zuivere hand afgeschreven geheel kosteloos geworden is.” = ‘Maar het slot dier voorrede had niet verzwegen — moeten worden. » Ik eindige,” zegt de edelgevoelige Tisperman ‘aldaar, » met jegens die alleruitstekendsi mannen, — die mij, door hunne zoo geleerd bevallige kunde-middelen als hulpvaardige genegenh welke ver boven allen lof verheven zijn, in deze mijne bemoeijing ten dienst hebben gelieven te staan, _ den tol mijner dankbaarheid aan te bieden,en zoo mij als mijne betrekkingen.aan hen aan te bevelen.” (Resta ut Viris Clarissimis, quorum tam docta et elegar institutione quamet Zaudem Jonge superantibus, in his meis studiis frui contigit, gratias agam, alque ipsis, quotquot in vivis sunt Me meaque commendem. Dit klinkt anders dan; Het ondier, monster, gebrüder, 't insekt in slijk geboren, verraad, domheid, muitzuieht en meer van die lieve uitdrukkingen van laatstleden zomer, niet waar? Ja hadde nu van per AA Zu wolle een voorwoord zijner lettervruchten in zulken toon geendigd, ik zou mij geweld moeten aandoen om mij niet te verbeelden, dat hij, gelijk wijlen Dr. Faust, zijn ziel aan den nikker verpand had, en darvoor de gunst genoot van langs alle aardsche en hemelsche bergen gesleept te worden, ten einde er allerhande ondekkingen te maken en allerhande kan-sten te vertoonen. — Aan pater Rooruaan?! Die dissertatie had voor mij dan een hooge waarde, wijl: zij mij overtuigde dat alle Protestantsche letter- minnaars van ons vaderland toch geene VAN peR Aa’s zijn; en met een bijzonder genoegen vond ik haar op den naam van eenen Tispeman ingeschreven, wijl de lieve en edele toon die er in heerscht, mij de verzekering geeft dat de zoon niet verwaarloozen zal, den eerbied, die steeds achter den naam des vaders (1) volgt, met. luister voort te zetten. Ik herner mij, schoon flaauwtjes, ook eens iets van Mr‘ van Lennep wegens het tegenwoordige sieraad van ens vaderland, wat te Rome aan het hoofd der Lacomarsini’s Staat, ge- lezen te hebben, Gij zult u dit vermoedelijk beter her- inneren,. en zoudt, mijns oordeels, velen uwer lezers verpligten met hun hetzelve eens te verlevendigen (2), (1) Den Hoogleeraar Tispeman te Leiden, Rep. (2) Ten einde aan dat verlangen te voldoen, willen wij het volgende uit den Godsdienstvriend, XXII. Deel, bladz. 217 — 319 afschrijven: » Aan de Eerw, Vaders van de Societeit JESUS. J. P. Roornan is, gedruckt vier jären, een kweekeling - An dit vermaard atheneum geweest, in welken tijd hij niet alleen aan mij, maar ook aan de andere onderwijzers zoo vol- daan heeft, dat wij niet: dan met weerzin dien beminden leer- ling van ons laten yertrekken. Daar hij nu al de lagere studien had doorloopen, heeft hij zijne gedachte op ernstige, en wel bijzonder op de godgeleerde studién gevestigd, en wel bijzonder op de godgeleerde studién gevestigd, en zich in deze stad noch een goede plaats, noch een goede ges legenheid bevond, om zich daarin te bekwamen, heeft hij naar eene betere gelegenheid uitgezien en, na een rijp overleg, be- sloten, om zich naar u, Eerw. Heeren, te begeven, en om zich onder het opzigt van u, deugdzame en wijze bestuurders, te stellen. Het is mij niet onbekend, hoe groot, van de eerste tijden af, hoe uitmuntend en hoe onvergetelijk de verdiensten uwer Societeit in alle vakken van studien, kunsten en wetenschappen zijn. Ook is het mij nicht. et onbekend, dat het de eer uwer zorg en instelling will, om de grootste lasteraars uws naams tot haren jof over te halen, dien ouden roem te behouden, ongeschon den te bewaren en met meerdere vergroten, J. P. RoorHaan nu is zoodanig iemand, dat wanneer er oh. die schooner gaven van ziel en geest, waarin hij thans uit-schittert, een onderwijs gevoegd wordt, hetgeen men neg Ay dat bij ul. te vinden is, at men alsdan niets voortreffelijker um hem kan hopen en verw hten. Wand hij heeft niet alleen, Ricksche en Latijnsche letteren, maar hij heeft er zich ge- en al mede doordrongen: elken schrijver verstaat hij en kracht en schrijven gevoelt hij. Ja, dusdanig is hij in de geschriften yan Cicero, Demosthenes, Puato, der Gries bane, Pil.velen het geval is, eene oppervlakkige kennis van e G chi Als zulke mannen iets goeds van’ onze voortreffelijke mannen en instellingen zeggen, denk ik altijd aan het veel beteekenende woord wat-ergens in de brieven van Cicero staat: /@lor me laudari abs te, pater, a laudate viro (1). Maar als. de van per Aa’s daaren tegen, gelijk dearenden en havikken, over de geurigste en heerlijkste bloemvelden heenvliegen, en alleen: hier en daar in een dal gaan nederzitten om zich tusschen de aldaar verstrooid liggende krengen.te vermaken, dan roept mijn hart de miskende groote mannen het woord des troostes toe, wat de H. Hieronymus eens aan den wereldberoemden H. Aucustinus geschreven heeft: » ‘woord des troostes toe, wat de H. Hieronymus eens aan den wereldberoemden H. Aucustinus geschreven heeft: » ‘woord des troostes toe, wat de H. Hieronymus eens aan den wereldberoemden H. Aucustinus geschreven heeft: » ‘woord des troostes toe, wat de H. Hieronymus eens aan den wereldberoemden H. Aucustinus geschreven heeft: » ‘woord des troostes toe, wat de H. Hieronymus eens aan den wereldberoemden H. Aucustinus geschreven heeft: » ‘woord des troostes toe, wat de H. Hieronymus eens aan den were Houd moed! Gij wordt over den gansehen aardbol geprezen; de Catholijken eerbiedigen u als den nieuwen stichter van het oude gelöst, en daarom houden zij het oog op u gevestigd: maar, wat gij u het meest tot eer moogt rekenen, alle ketters hebben eenen hekel aan u. Mij haten zij niets minder; en konden zij ons met hunne zwaarden gelijk met hunne verwenschingen aan het lijf komen, zoo waren wij er reeds lang geweest.” (Macte virtule, in orbe celebraris; catholici te conditorem antique rursum fidei venerantur aique suspiciunt, et, quod signum majo- ris glori@ est, omnes he@retici detestantur. Ht me part persequuntur odio: ut, quos gladiis nequeunt, volis interficiant, Epist. 25. inter Ep, S. Aug) — NOG IETS VOOR DE VIJANDEN ae DER JESUITEN. ; Sa" De. Leidsche Hoogleeraar P, Horman Prertxamp heeft ken en trageedische schrijvers bedreven » dat het niet naauw- keuriger kan geschieden. Zijne gewoonte is om deoude schrij- vers niet alleen tot zijn vermaak, maar zelf Sot zijn nut en voordeel te lezen, en zich daar naar te gedragen, Verdermet een scherp oordeel begaafd, heeft hij dit, door al de wijsgegerige lessen bij te wonen, dagelijks nog meer yolmaakt en geoefend. Daarenboven is hij met alle goede gaven van ziel verrijkt, dat ik nimmer eenen jongeling heb gezien, ja zelfs mij nooit iemand heb kunnen voorstellen, die deugden van pligt, braafheid, menschlievendheid en zachtzinnigheid in vols ermate bezat. Op eene bijzondere wijze dus beveel ik u, Eerw. Vaders, dien jongeling aan, welke bij mij zoo hoog geschat is. De algoede God geve, dat hij door ulieden inzonderheid met alle leeringen en deugden vervuld worden en wij hem eenmaal met die gaven verrijkt terug zien, om. welker verkrijging hij zulk een lange en gevaarlijke reis (alleen in Rusland waren toen Jesuiten) onderneemt. Vaart wel: : (was geteekend) Davin Jaconus van LENNEP, Prof, in de letteren van AMSTERDAM, het vermaard -atheneum 15 Mei 1804. te Amsterdam. | iy Zou wel ooit de wensch, van eenen voortreffelijken leermees= ter, ten opzigte van eenen geliefden, veel belovenden leerling, vollediger zijn vervuld geworden, dan die van de achting waar- digen Professor van Lennep, ten opzigte van den tegenwoor- digen generaal der Societeit van Jesus? Wij zullen het altoos als een der gelukkigste bijzonderheden van ons leven achten, 17 a 18 jaren geleden, gedurende eenige dagen, met dien voor- treffelijken man, die destijds met zijnen Prov inciaal, eene reize door zijn vaderland deed, onder hetzelfde dak te mogen huis-vesten en zijne uitstekende deugden, maar inzonderheid zijne voorbeeldelooze ootmoedigheid, te bewonderen! Rep. (1) De lof dien gij mij geeft, Vader, strekt mij tot blijd- schap; aangezien gij zelf een loffelijk man zijt. Rep; — 94 voor Weinige maanden in het licht gegeven een tweede vermeerderde en verbeterde drink van zijn werk, vroee ger door de Brusselsche akademie met goud bekroond: De-vita doctrina et facullate Neerlandorum qui Carmina latina composuerunt d, i, over het leven, de dichtkennis en het leven, de dichtkennis en het leven, de dichtkennis en het dichttalent der Nederlanders, welke de Latinsche poezy beoefend hebben. Onder de dichters welke daar beoordeeld worden, komt een twintig of dertigtal Jesuiten voor: bijna allen worden zij met lof vermeld, vele als voortreffelijk geroemd, eenige de eerste plaatsen op den Latijnschen Zangberg waardig gekeurde Het oordeel van eenen man, die met roem den letterkundigen leerstoe] bekleedt, waar toe verdiensten alleen hem verheven hebben; die zelf met uitstekend geluk de Romeinsche lier behandelt; ‘wiens juiste smaak en fijne tact in het waardeeren van dichterlijke voortbrengselen door het geletterd Euro Pärkend zijn, moet zekerlijk in het oog zelfs van den bittersten vijand der zonen van den H. Ie- NATIUS eerwaardig schijnen. PeertKxamp brengt eene waardige hulde aan de gansche orde, wanneer hij op bl. 431 zijn verslag aangaande Becanus in dezer voege anvangt: » De orde der Jesuiten bloeide eertijds met eenen grooten rijkdom van voortreffelijke vernuften, vooral der zulken, welke-de dichtkanst die voed-ster van al wat edel is, met den meesten ijver beoefenden. Bercanus,” dus vervolet hij » heeft aan-sprask om roemrijk onder hen vermeld te worden. Zijne Idylen en Elegién strecken ten bewijze met ho grooten toeleg hij zich zijner kunst bevlijtigd met die van Hossenius te Lyon in den jär 1688 en te Antwerpen in bet jaar 1700, met eene op- vat (1) in eene zeer sierlijke elegie, waar de dich- ter uitweidt in lof dezer koningin, zoo om hare zucht tot behoud des’vredes, als om haren afstand van den troon. Dit dichtstuk is waardig, om met het overschoon tafereel vergeleken te worden, dat door Seneca in zijnen Thyestes, tweede bedrijf v. 336 en volgg. van eenen goeden koning is opgehangen, en hetwelk Becaan op verschillende plaatsen, of- schoon bedektelijk, heeft nageteekend. Zijne Idyl- Jen zijn van gewijden inhoud, bijvoorbeeld op den H. Josern toen deze het Kind Jxesus aan de woede onitrok van HrropEs; de nederzetting van Mo- ZES aan den oever der rivier; de hemelsche liefde » en soortgelijke.” — Hierna brengt Professor Preru- KAMP eenige proefverzen bij, die gedeeltelijk om wel- geslaagde toeeigening eener plaats u It de Fasti van Ovinivs II. 400 en volgg. geprezen worden, gedeel- ev vvwvpsvevewevevwvevevevwvevevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwvevwve had. Zij verschenen in het licht-in een bundel drängt aan de Zweedsche koningin Christina, verwendet aan de Zweedsche koningin Christina, verwendet aan de vollständige ves allegorie, niet nu en dan in herhalingen te vallen, legie vervat, maar in den — ken afgedeld: Het eerste behelst de kinder- en jongelingsjaren van Jesus; het tweede gemengde. "Stoffen." "Tweedels worden hier weder in gelascht, en om hare schoonheid" geröstet: "doch boven al wint het in liefelijkheid, dichters zang in de tiende Elegie, waar Marra te Jeruzalem naar Jesus zukt." Zoo laat Moscuus in zijne Idylle "Epwe dparéryg Currpo beschrijven door Venus, zoo Apunesus Psycue door Mercurius! Een voor beeld wil ik hier nog bijvoegen als bewijs hoe Be- cANUS ook onderwerpen van minder aanbelang, met gemak en keurigheid wist op te sieren, en te ver- edelen." Het is gekozen uit de negende Elegie van bet tweede boek, een gelegenheids-gedicht aan Leopoldus aartshertog van Ostenryk, bij het leggen van den eersten steen, aan een nieuwe kerk ter eere der H. Moeder Godg: waarna de Hoogleeraar met deze woorden besluit: "Het is, meen ik, genoegzaam" gebleken, dat Becanus den lof van Hosscmvs, Wattius en andere voortreffelijke dichters van zijne broederschap, zeer nab I komt of lever huns ge- » liike iss — Sr eiy o'< Omtrent Sipronits Hossmius (van Hossche), die in de eerste heltt der X VII.d¢ ecuw bloeide lezen wij bl. 365 en volgg. » Reeds vroegtijdig wijdde hij zich s aan de orde der Jesniten toe, en verstrekte haar al » lezins tot sieraad;'immers hij schitterde roemwaar- dig uit, door zedigheid, geleerdheid en eenen stren- gen levenswandel. De bevalligheid van zijnen dichterlijken geest bezorgde hem nogtans den grootsten roem; en na Zijnen dood deed Paus Arex: zelfs lofdichten op Hem vervaardigen, door beampe ten van zijn pausselijk paleis, en onder dezen be- vonden zich dichters van geenen alledaagschen stem- pel, zoo als Avcustinus Favoritus, Natanis Ron- DININGS en anderen. Wat voornamelijk heeft ho es dragen om van Hosscntus zulk eenen geknise he dichter te vormen meen ik uit gijne eigene woorden in het I[l.de boek zijner Elegien 3. 20 — 24 te » mogen opmaken,” De inhoud dezer regels is eene klagt van onbev | klagt van onbev | Redigden najjver, ontstaan wanneer de dichter, zijn verzen bij die der ouden, met name vam Ovinius en Tiputius vergelijkt. » Eene vergelijking, zegt PeERLKAMP » van het grootste nut, en een iepex lijk aan te bevelen. Als men zijn gebrek gestadig. gevoelt, zal men iederen dag pogen het te verhelpen, en door de nayolging der beste modellen, da gelijks zelf beter worden. Aan zulke gezette behandling der ouden heeft Hossenius het te danken, da hij hunne ongedrongene, beminnelijk en nette een-voudigheid in zijnne dichtstukken zoo volkomen wedergegeven...... In de negen Elegien % I boek” (Hossenius heeft zes boeken met Elegien eewwevwerwewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewewe Wer het zuest genot smakende zoo lang ik las, ondervond ik, ten einde zijnde, een geeven- » redigd hartzeer, om dat ik ten einde was.’ — Na deze veelbeteekenende lofspraak, worden den lezer een- ge verzen onder het oog gebragt, uit de II,de Elegie die ten onderwerp heeft: dat rijkdom geenszins van levenskommer bewrgdt, evenmin als de kostbare pracht van het vaartuig de reis voorspoedig maakt. Eene wewvweve plaats. uit het XXIV. hoofdst. van het leven van AN-- | roxius naar Phurarcnus, welke den dichter bij het schriven dier fraaije regelen, voor den geest schijnt te hebben gezweefd, is ter vergelijking voorafgegaan. Wie heute vergelijken, dat is, beoordeelen kan, zal gereedelijk met PgeRLKampP uitroepen. « O gelukkige » tijkdom van een vernuft, dat eenen weligen akker » gelijik, het uitgestrooide zaad met zoo rijken winst » teruggeeft!... Deze elegie verwierf den grootsten » lof van Burman, waarover men dezen zie op Pro- pertivs IV. 4, 17. De dichterlijke navolging is -drieerlei, en is gelegen in de gedachten, in de » Hosscnius uit. Het is hem meermalen geheerd, » dat hij geheele of ligt veranderde verzen van de ou- » den heeft overgenomen, iets waarvoor het getrouwst > geheugen ter naauwernood immer kan vrijwaren; » en van letter dieverij mag men Alosscuius altans niet » verdenken. De zestiende Elegie van het tweede » boek, en de derde op den lijdenden Heiland, ow » hier vati geene andere tespreken, leveren vele voors | » beelden van verstandige en regt schoone navolging. » Niemand heeft beter dan Hosscnius in zijne negen- » de Elegie van het derde boek den Jof bezongen yan » Sanpievius (Sarprewsx) den vorst van het nieu- » we lierdicht.. Welk eene verheffend, welk eena » warmte heerscht daar in dichters uitdrukking!” ‘et met smaak gekozen fragment, dat hier ter plaatse door den hooggeleerden Recensent is modegedeld, moet bij iederen kunstminnaar de begeerte opwekken, om het geheele stuk te lezen of te herlezen.” » Het. "Zelve droe" "Bei der verscheidenheit gezogen is, denn dichter in achtgenomen in de allegorie van het menschelijke leven, dat geldt insgelijks van zijnen." "Hegen den Heiland en de boete-tranen van den H, Parry. De drie klaagliederen getteld de min- nende strijmakkers (Commilitones amantes) zijn de heel; s 4 - Jd" "Marremas Casmue Sanerevivs (Sanetewskt) wien hi Geleetaires lierdichters de lauwer wend toegelshd" was een lid der orde van den H. lanarivs, maar geen Nederlander zijnnde, noch door geboorte h door i i Neietlande slot 'het voorbijgaan van 'hem 'eewaagd 8? woorden en in de welluidendheid. In elke soortmunt lings-oord waar hij pijlen en pijlenkoker zal nederhan- gen, verrukt zijnnen geest; en in deze vervorver her- in de hoogtste mate de goedkeuring "owe vtvweveveyevweve Be ¥" "Waardige uitdrukking eener opregte en diep bedroefde liefde. Ten verzoeke van den aarts Hertog Leopoldus WitneLm, wiens pages Hosscuius twee jaren ten leermeester verstrekte, heeft hij dezelve vervaardig. 