Nieuw Engelsch woordenboek, in twee deelen (I. Engelsch-Hollandsch, II. Hollandsch-Engelsch), waarbij in deel I achter ieder woord aanschouwelijk de uitspraak grootendeels Webster gevolgd;
Bruin, Servaas de, 1821-1901
[ép-i-cés'-trik], by.n. (gnk.) EPICENE — EQUABLE. 279 Episcopally [i-pisk'-o-pèl-li), bv.n. Bisschop- pelijk. Episcopate [i-pisk'-o-peet), z‚n. Bisdom; bis- schoppelijke waardigheid; bisschoppelijk gezag. Episcopy [i-pisk’-o-pi], zn. Toezicht, opzicht; onderzoek. Episode [èp'-i-sood), z.n. Episode. fipisodic [ép-i-sdd’-ik], of Episodical [ép-i-sdd’-ikl], bv.n. en Hipisodically [èp-i-sòd'-i-kèl-li], bw. Inge- lascht, episodisch. to Episodize [ép'-i-so-dajz], w.b. Episodisch verhalen. Epispastic [ép-i-spést’-ik], z.n. (hlk.) ‘Trek- pleister, middel om blaren te trekken. | —, bv.n. Blaren trekkend; trek-. Epistle (i-pisi’], z. n. Brief; zendbrief. Epistler [i-pisi’-er],z.n. Briefschrijver; (&kl.) epistel-lezer. Epistolar [i-pist'-o-lèr), of _ Epistolary [i-pist’-o-lér-i), bv.n. Schriftelijk (in den vorm of door middel van brieven); van (betreffende, behoorende tot) zendbrieven. Epistolic [èp-is-tòl'-ik), of Epistolical [èp-is-tòl-ikl], bv.n. Zie het bv.n. EPISTOLAR. to Epistolize [i-pist'-o-lajz], w.o. Brieven opstellen of schrijven. Epistolizer [i-pist'-o-lajz-er), zm. Brieven- schrijver. Epistolography [èp-is-to-lòe'-ref-fi], zn. Briefschrijverij, (de) kunst cm brieven te schrijven. Epitaph [òp'-i-tèf), zn. Grafschrift. Epithalamium ([2p-i-rH2l-leem'-i-um], of Epithalamy (èp-i-Tuèl-em-mi}, zn. Brui- loftsdicht. Epithem [èp'-i--ruèm), z.n. (hlk.) Nat com- res. Epithet [èp'-i-rmèt), z.n. Toenaam, bijnaam; titel. to Epithet [2p’-i-rn2¢], w.b. Betitelen. Epitome [i-pit’-o-mi], zn. Uittreksel, kort begrip. Epitomist [i-pit’-o-mist], 2.0. Verkorter; schrijver van een kort begrip (uit een grooter werk). to Epitomize ([i-pit'-o-majz], w.b. Verkor- ten, (als kort begrip) samenvatten. Epitomizer [i-pit'-o-majz-er], zn. Zie het ZN. EPITOMIST. Epitomy [i-pit’-o-mi). Zie EPITOME. Epizooty [èp-i-z00'-0-ti), z.n. (vea.) Veeziekte. Epoch [èp'-òk, of i'-pòk], of Epocha [èp'-o-ka]), z.n. Tijdstip; tijdperk. Epode [èp'-ood), zn. (dk.] Slotzang, nazang. Epopee (èp'-o-pi), of Epos [i’-pos], z.n. (dk.) Heldendicht. Epsom-salt ([èp'-som-saolt), z. n. (min.) Ep- som-zout. Epulary ([ép'joe-lér-ri], bv.n. Feestmaals-, yan (betreffende, behoorende tot) een feestmaal. Epulation [ép-joe-lee'-sjun], zn. Feestmaal, banket. Epulotie [èp-joe-lòt'-ik), bv.n. (gnk.) Hee- lend; heel-. | —, zn. Wondheelend middel. Equability [i-Awwub-bil’-it-ti), zn. Gelijk- matigheid, geévenredigdheid; gelijkvormigheid; gelijkheid van humeur. ; Equable [i’-kwwub!), bv.n. Gelijkmatig, enz. i == 280 EQUABLENESS Equableness [i-kwwubl-nès], zn. Gelijk- matigheid, geévenredigdheid, gelijkvormigheid. Equably (i'-kwwub-blil, bw. van EQUABLE. Equal [i'-kwwul], zn. Gelijkvormig (persoon van gelijken leeftijd of stand; voorwerp van gelijkend of ufterlijk); my —, mijns gelijkvormig, geévenredig, passend; effen, evenredig; onverschillig; — to, opgewassen tegen, (ok:) onpartijdig (of rechtvaardig) jegens; ‘tis all — to me, het is mij alles hetzelfde, het is mij geheel onver-schillig. to Equal [i'-twwul), w.b. Gelijkmaken, effen maken; evenaren; volkomen beantwoorden (aan), gelijken (op), gelijk zijn (aan); he is a man not to be equalled, hij is niet te evenaren, hij is niet te evenaren, zijn is niet. | To —, w.o. Zich gelijkstellen; to — with, zich meten met. Equality [i'-kwwul-i-zee'-sjun), zn. Gelijkstelling; effenheid; gelijkvormigheid. Equalization [i'-kwwul-i-zee'-sjun), zn. Gelijkstelling; effenheid. to Equal [i'-kwwul-ajz], w.b. Gelijk (of effen) maken; gelijkstellen. (— fo, met). | ro—, w.o. Gelijk zijn, gelijkstaan. Equally [i'-kwwul-li], bw. van EQUAL. Equalness [i'-kwwen'-nim'-it-ti], zn. Ge- lijkmatigheid van humeur. Equanimity [i-kwee'-sjun). zn. Ge- lijkmatigheid van humeur. Equation [i-kwee'-sjun). zn. (alg. en str.) Equator [i-kwee'-sjun). zn. (str.) Evennachts- lijn, Evenaar;  (i-kwwi-eung'-ojoe-lèr), bv.n. Gelijkhoekig. Equibalance [i-kwwi-bèl'-ens), zn. Even- wicht. to Equilibrium [i-kwwi-bèl'-ens), w.o. Tegen elkander opwegen. | tro —, w.b. Opwegen tegen; laten opwegen tegen. Equilateral  zn. Gelijkzijdige figuur. EN EQUIPPED to Equilibrate [i-kwwi-laj'-breet), w.b. In evenwicht brengen. Equilibration [i-kwwi-li-bree'-sjun), zn. Evenwicht. Equilibrious (i-kwwi-lib'-ri-us), bv.n. Juist opwegend tegen elkander. Eauilibriously [i-kwwi-lib'-ri-us-li], bw. In evenwicht. Equilibrist [i-kwwil'-i-brist), zn. Equili- brist, balanseerder; in-evenwicht-houder, Equilibrity [i-kwwi-lib'-rit-til, zn. en Equilibrium (i-kwwi-lib'-ri-um), zn. Even- wicht. Equinal [i-kwwajn'-el], bv.n. Paardachtig. Equine [i'-kwwin), bv.n. Paarde-, van (be- treffende, behoorende tot) een paard. Equinecessary [i-kwwi-nès'-es-sèr-ri], by.n. Even noodig. Equinoctial [i-kwwi-nòk'-sjel), zn. (str) Equator, Evennachtslijn. | —, bv.n. Dag- en nacht-evenend; van (betreffende, behoorende tot) de nacht-evening; — line, Evennachtslijn; an — heat, eene hitte als onder de Linie. Equinoctially [i-kwwi-ndk'-sjel-li}, bw. In de richting van de Evennachtslijn. Equinox [i’-kwwi-nd/:s], zn. Dag- on nacht evening. Equinumerant |i-kwwi-njoem'-er-ènt), bv.n. Gelijktallig. to Equip [i-kwwip'], w.b. Uitrusten; toerus- ten (— with. met), voorzien (— with, van); (fig.) in staat stellen. Equipage [ék'-kwwi-peedzj], z.n. Uitrusting; toerusting, kleeding en wapening; reisgo bagage; (fig.) gevolg; (zeew.) scheepsbemanning; to be in a sorry —, (fig.) slecht van de reis komen. Equipaged [èk'-kwwi-peedzjd), bvn. Goed uitgerust; goed bemand; | vergezeld van een schitterend gevolg. Equipendency [i-kwwi-pén'-den-si], zm. a in evenwicht hangen; (jig.) besluiteloos- eid. Equipment [i-Awwip'-mént]},z.n. Uitrusting; toerusting; toegerustheid; kleeding- en equip- pement-stukken; bagage, goed. Equipoise [i’-kwwi-pdjz). zn. Evenwicht. to Bquipoise [i’-twwi-pdjz), w.b. In even- wicht brengen. Equipollence [i kwwi-pòl'-ens), of Equipollency (i-kwwipòl'-en-sij, zn. Ger lijkheid in waarde (of in kracht). - " Equipollent [i-/wwi-pol'-ent}, by.n. Gelijk in kracht (of in waarde), even sterk, evenveel waard. Equiponderance [i-kwwi-pon'-der-èns), of Equiponderancy [i-kwwi-pon'-der-ènsi} zn. Gelijkheid in gewicht, even-zwaarheid. Equiponderant [i-kwwi-pon'-der-ènt), bv.n. Even zwaar. to Equiponderate [i-kwwi-pon'-der-eet],w.0. Evenveel wegen, even zwaar zijn. Equiponderous [i-kwwi-pon'-der-us], bvn. Even zwaar. Equiponderousness [i-kwwi-pon'-der-us- nes], zn. Even-zwaarheid; evenwicht. Equipondious [i-kwwi-pon'-di-us], bvn. Even zwaar; in evenwicht hangend; (fig.)  bw. Oppressed tegen. Equivocal [i-kwwiv'-o-kés-si], zn. Dubbelzinnigheid. Equivocal [i-kwwiv'-ukl-kèl-li), zn. Dubbelzinnigheid. Equivocal [i-kwwiv'-ukl-kèl-li), zn. Dubbelzinnigheid; voor tweeerlei uitlegging vatbaar; (fig) twijfelachtig, onzeker. Equivocalness [i-kwwiv'-ukl-kèl-li), zn. Dubbelzinnigheid; (fig.) twijfelachtigheid, onze-kend. De | TO —, w.b. Dubbelzinnigheid spreken; (fig.) geheimzinnig spreken; ontwijkend zijn; uitvuchten zoeken. Equivocation (i-kwwiv'-o-kee'-sjun), zn. Dubbelzinnigheid; (het) dubbelzinnigheid (of ontwijkend of uitvluchten zoekend) spreken. Equivocator [i-kwwi-o-keet-ur), zn. Dubbelzinnige-taal-spreker; dubbelzinnig (of geheimzinnig) mensch. Equivocator [i-kwwi-o-rus), zn. Dubbelzinnige uitdrukking; woordspeling. Equivocator [i-kwwi-o-rus), bv.n. Paarden-vleesch-etend. Era [i-kwwi-o-rus], zn. Tijdrekening, jaartelling, tijdstip; tijdperk. to Hradiate [iree'-dieet], glinsteren; (jig.) schitteren. Eradiation [i-ree-di-ce'-sjun], zn. Straling; glinstering; (fig.) schittering. Eradiation [i-ree-di-ce'-sjun], zn. Ontworte- ling; (fig.) uitroeien; verdelging. Eradical [i-rèd'-i-keet-sjun], bv.n. Uitroei- end; (fig.) uitroeien; verdelging. Eradical [i-rèd'-i-keet-sjun], bv.n. Uitroei- end; (fig.) in den grond (door en  Uitwisschen (— from, uit), uitkrabben; (fig.) slechten, afbreken, verneilen; fo be erased, te niet gaan. Erasement (i-rees'-mént), z.n.Uitwissching, il. uitkrabbing; (fig.) afbreking, vernieling. 1 Hérasing [i-ree'-zjun], zn. Uitkrabbing; al (fig. ’t) afbreken, (t) vernielen; — knife, ra- ie eer-mes. w.o. Stralen, EROTIC 281 Brasion [i-ree'-zjun], zn. Uitkrabbing. Erasure (i-ree'-zjoer), zn. Uitkrabbing; uit- gekrabd schrift; (fig) slechting, afbraak. Ere [eer], bw. Eer, eerder. | —, vz. Eer, voor, voordat; voor, voor, voorheen; —long, eerlang, binnenkort, kort daarna; —now, voor, voor, voorheen; —while (—whiles), onlangs, eenigen tijd geleden. = Erect [i-rèkt'), bw. Rechtop, overeind; (fig.) fier, manhaftig, pal, onverschrocken. to Breet [i-rèkt'), w.b. Oprichten; stichten, opbouwen, optrekken; (fig) gebeuren, bemoedigen; opheffen; to — one’s self into....., zich opwerpen als... | ro — w.o. Zich oprichten, overeind komen. Erectable [i-rèkt'-ebl], bv.n. Op te richten; enz. y Brecter [i-rèk'-er), zn. Oprichting; op-bouwing, stichting; (fig.) op-beuring, op-beuring, bemoedigend. Erective [i-ròkl'-iv), bv.n. Oprichtend; (fig.) op-beurrender, bemoedigend; op-beurrender. Erectness [i-rèk'-nès), zn. Rechtopstände houding, (het) overeind staan; (fig.) palheid,  [erg], w.o. (scht.) Afkärig (hüve-rig. bang) zijn. Ergo ([ér'-co], bw. Dus, bijgevolg. Ergot [ér'-aòt), zn. Muis (van een paar-devoet] ; spoor (van pluimgedierte); (plk.) be-derf (in graan, b.v. in rogge), to Ergot [ér'-còt], zn. Redekunstige gevolgtrekking, sluitrede; (plk.) bederf (in roorn, b.v. in rogge). : Erigible [ér'-còt], bv.n. Op te richten; zn. Zie TO ERGAT, : Eringo (i-ringo], zn. (plk.) Braakdistel. Fristic (i-rist-ik), of Eristical [i-rist-ikl], bv.n. Wederleggend; twistvoerend. Ermin [éré-mind], bv.n. (drk.) Hermelijn gevoerd; (kph.) hermelijn gedost. Erne [ér'-mind], bv.n. Met hermelijn gevoerd; in hermelijn gedost. Erne [eurn], zn. Hut, stulp; (vog.) vischjer, arend. Erne [eurn], zn. Hut, stulp; (vog.) vischjer, arend. To Erode [i-rood], w.b. Opeten; (fig.) weg-knagen, wegvreten. To Hrogatele-oaeefl, w.b. Uitdeelen; todeelen. Erogation [ér'-o'-ce'-sjun], zn. Uitdeeling, toedeeling. Erosion [ér'-o'-ce'-sjun], zn. Invreting, weg-rotisch; erotisch. Erpetology [ér'-tòl'-o'-dzji], bv.n. Verliefd; wel-lustig; erotisch. Erpetology [ér'-tòl'-o'-dzji], bv.n. Dolen, dwalen (beiden ook met om-; rond-, af-, heen-, enz.); afwijken, Zich vergissen, in dwaling verkeeren. To — w.b. Op een verkeerden weg brengen. Errable [är'-ebl-nès], bv.n. Kunnende dwalen, z.n. Vatbaarheid voor (onderhevigheid aan) dwaling; feilbaarheid. Errand ([2r’-end], zn. Boodschap; last, opdracht; so send any one on an errand, iemand met (of om) een boodschap uitzenden; to go on a sleeveless —, een tocht tevergeefs doen; — boy, loopjongen; — man, boodschappen-looper; — woman, boodschappen-looper; — woman, do-lende ridder; — star, (str.) dwaal-ster. Errantry [är'-rèn-trij, zn. Omzwerving; ronddoling; zwervend leven. Errantry [är'-reel'-a), zn. Mörder. (Lijst van) drukfouten (typ.). Erratie [är'-reel'-a], zn. Landlooper. [är'-reel'-a], zn. Mörder. (Lijst van) drukfouten (typ.). Enz.; — star, planeet; — fever, korts die niet op gezette tijden komt; zie verder ERRATICAL. Erratical [ér-rét'-ikl], bw. Dolend, rondtrekkend; (fig.) veranderlijk, onbestendig;ongeregeld, onregelmatig; dwalend, onjuist, vergissend. Erration [ér-ree'-sjun), omzwerving, omloop. Erration [ér-ree'-sjun], z.n. (typ.) Drukfout. Erre [eur], z.n. (jag.) Spoor. Erre [eur], z.n. (jag.) Spoor. Erroneous [ér-roon], z.n. (gnk.) Nieskruid. Erroneous [ér-roon], bw. Dwalend; afwijkend, verkeerd, niet juist; dwaal. Op een dwaalspoor gebrachte. Erroneously [ér-roon'-i-us], bw. Dwalend; afwijkend, verkeerd, niet juist. Erroneousness [ér-roon'-i us-nès], zn On-juistheid, vervuldheid van (of onderhevigheid an) dwaling. Error, Errour [èr'-rur), zn. Dwaling; dwaalbegrip; misslag, abuis; misstap; vergrijp; (rcht.) nulliteit; writ of —, hooger beroep wegens oeneldigheid of incompetentie. Error [ér-rur], w.b. (rcht.) Vernietigen (een vonnis). Ersh [ér-rur], zn. Etgroen, nagras. Erst [ér-rur], b.w. Eerst, aanvankelijk; eens, voorheen, eertijds; — while, vroeger. Brubescence [ér-joe-rés'-sens], of Brubescence [ér-joe-ies'-sens], z.n. Rood-wording; (jig.) blos van schaamte. Erubescent [ér-joe-bis'-sent], bv.n. Rood-wordend; roodachtig, ros; (fig.) blozend. To Bruct [i-rukt'), of to Eructate (i-ruk'-teet]), w.o. en b. Op-rispen, opgeven (uit de keel); (fig.) uitwerpen, uitspuwen. Eructation zn. Ronddoling, [ér-uk-tee'-sjun), zm. Opris- Puping; — of a vulcano, uitbarsting van een vuur- spuwenden berg. Erudite [ér-joe-dajt], bv.n. Geleerd; grondig, ervaren. Brudition [ér-joe-dis'-sjun], zn. Geleerdheid, — Bruginous [irjoedzj'-i-nus], bv.n. Koper-achtig; kopergroen-houdend. En Erunecation (i-run-kee'-gjun], zn. Uitplui-zing; uitwieding, (het) wieden. t Eruption [i-rup’-sjun], zn. Uitbarsting; (gnk.) huiduitslag; (fig.) uitval, Eruptive [irup'-tiv), bv.n. Uitbarstend; (gnk) huiduitslag hebbend. ke Eryngo (i-ring'-co], zn. (plk.) Braakdistel, Erysipelas [èr-i-sip'-i-lès]), zn. (gnk.) Roos, St. Anthonie’s vuur. Escalade [ès-kèl-leed'], zn. (mil.) Storm-ladder; aanval met behulp van stormladders, beklimming; by —, met behulp van stormladder, storm Endehand. 5 To Escalade [eis-kèl-leed], w.b. Beklimmen. (met behulp van stormladders), bestormen (met behulp van ladders). A Escapade [skèl'-up], zn. Kammossel (zekere schelpvisch. E Escapade [skèl'-up], zn. (rs.) Zijsprong; (fig.) misstap, wangedraging. Escape [eis-keep], zn. Ontkom, ontsnapping; redding; ontwijching; ontwijching, uit vucht; (fig.) uitstapje; (zbl.) misstap; — goat, zondenbok; to make one’s —, ontsnappen, ont. vuchten; to have a narrow —, ternauwernood ontkomen. LN to Escape [eis-keep], w.b. Ontsnappen; ont-vuchten; ontwijken, mijden. | ro —, w.o. Zich uit de voeten maken; fo — notice, over h hoofd gezien worden. E Escapement [eis-keep], w.b. Ontsnap. ping; (in horloges) échappement; there is no —, er is geen uitweg. Eseargatoire [ès-kaar'-cet-twwaor), zn. Slakken-fokkerij. 4 to Esecarp [ès-kaarp'), w.b. (mil) Steil glooiend maken. (i Escarpment [ès-kaarp'-mènt]), zn. Steile ” glooiing. i Eschalot [sjèl-lòt’), zn. (plk.) Sjalot. Eschar [èsk'-er), zn. (hik.) Brandkorst. Escharotie [és-k2r-rot’-ik], bvn. (kk) Brandend. | —, z.n. Brandmiddel. Escheat [ès-tsjiet'], z.n.(rcht.) Vervallenleen. to Escheat [es-ésjiet’|, w.o. (rcht.) Verval- len (leengoederen aan den leenheer, bezittin- gen aan het Rijk). | ro —, w.b. Verbeuren. Escheatable [2s-tsjiet’-eb1), by.n.{ Aan het Rijk, efz.) kunnende vervallen. Escheatage [ès-tsjiet'-edzj), zn. Aanvaar- dingsrecht, recht van naasting. Escheator [ès-tsjiet'-ur]. zm. Aanvaarder van aan het Rijk vervallende bezittingen (zeker ambtenaar); fiscaal. Eschevin [ès’-tsje-viu), zn. Schepen (wet- houder, assessor). to Eschew ([2s-tsjoe’], w.b. Schuwen, ont- wijken, vlieden. Escort [ès'-kòrt), zn. Geleide; (mil) be- dekking. to Escort [ès-kòr!'!, w.b. Begeleiden; (mil) escorteeren. Escot [¢s-kd¢'], zn. Schatting, schot (be- lasting. b.v. schot en lot). to Hscot [ès-kòf’]. w.b. Onderhouden, het onderhoud (ook: het gelag) betalen voor. Escouade (ès-koe-eed'], zn. (mil.) Rotte. ESCOUT Escout [ès-kaut'], zin. Verspieder, spion ; luistervink. Eseript [ès-krip!], zn. schrijven, geschreven stuk. Escritoir [ès-kri-toor'), z.n. Schrijflessenaar. Escroll [és-krool'], zn. Rol. Escrow ([és’-kroo|, zn. (rcht.)- Bevel tot aanhouding of inhechtenisneming. Escuage ([s’-kjoe-eedzj], z.n. Leendienst te paard, krijgsdienst (uit leenplichtigheid), rid- derdienst; | afkoopsom (om van leendienst bevrijd te zijn), riddergeld. Esculapian [ès-kjoe-leep'-i-en), bv.n. Escu- lapisch, geneeskundig. Bsculent [ès'-kjoe-lènt], |—, zn. Eetbare waar. Escutcheon [ès-khutsj'-un], zin. (wpk.) Ge- slachts-wapen; wapenschild; (zeew.) schild, naambord (van een schip). Escutcheoned [ès-Ahutsj'-und), bv.n. Prij- kend met wapenschilden, voorzien van (of versierd met) een wapenschild. to Bsloin [ès-lòjn'),w.b. Verwijderen, bannen. Esnecy ([és’-ne-si], z.n. Eerstgeboorte-recht. Hsopian [i-soop’-i-en], bv.n. Hsopisch. Esoteric [i-so-tèr'-ik], bv.n. Geheim; ge- heimzinnig. Hsotery [i-sd/’-e-ri], zn. Geheim; geheim- zinnigheid. to Espalier [ès-pêl'-jer), w.b. (énb.) Tegen latwerk binden (b. v. leiboomen). Esparcet [ès-paurs'-et), z.n. (plk.) Spaansche klaver. Especial [ès-pès-el], bw. Inzonder-heid, voornamelijk. Especialness [ès-pès-el-nès], zn. Bijzonder-heid. Espial [i-spaï’-el], zn. Verspieder, spion. Espionage [i-spaï’-e-d], zn. Verspieder, spion. Espionage [i-spaï’-e-d], zn. (Het) spionneeren. Esplanade [ès-plèn-need], zn. Plein; (vest.) esplanade; (énd.) grasperk. Espionage [ès-spauz'-el], zn. Verloving, endertrouw; (fig.) omhelzing, aanneming. Espouse [ès-spauz'-el], zn. Verlovings-, van (betreffende, beho-rende tot) eene verloving. Espouse [ès-spauz'-el], zn. Bruid. Espouse [ès-spauz'-el], w.b. Verloven (— to, anan); trouwen (— with, met), huwen, ten huwe-lijk nemen; (fig.) omhelzen, aannemen, (ook :) verdedigen, voorstander. Espy [i-spaj], z.n. Omhelzer, voorstander, verdediger. (spieder. Espy [i-spaj], w.b. Bespieden, afgluren, afloeren, spionneeren; to — out, uitvorschen, uitvisschen. | To —, w.o. Verspieden. Esq., Esq., verkort voor ESQUIRE. Esquire [és-kwajr], z.n. (rid.) Schildknaap; (ord.) jonker; esquire (zekere titel: voor rechterlijke ambtenaren zooveel als „edelachtbare en achter den naam van een particulier z00-veel als „weledelgeboren”). ; to Wsquire (es-kwwajr'), w.b. Als schilden.  (mtw.) Essaiier. Essayist (s-see’-ist], zn. Schrijver van korte stukken (die als proeven kunnen dienen). Essence [ès'-sèns], zn. Wezon, wozenlijk- heid; groudbestanddeel; kracht; geur, welrie- kendheid; (fig.) beste gedeelte, voornaamste, (het) puikje. to Essence [ès'-sèns), w.b. Welriekend maken, parfumeeren. Essential [ès-sèns], bv.n. Wezenlijke; hoofdzakelijk | —, zn. (Het) wezenlijke, (het) voornaamste, (de) hoofdzaak. Essentiality ([es-sen-sji-2U-it-ti], zn. Wezenlijke aard; hoofdbestanddeel. Essentially (ès-sèn'-sjel-lij, bw. Hoofdza- kelijk. Essentiality @s-sènsj'-sjel-lij, bw. Hoofdza- kelijk. Essentiality @s-sènsj'-sjel-lij, w.o. Een zelfde wezen aannemen. Essoin [2s-sdjn'], zn. ( Wettige reden (waarom men niet verschijnt). To Establish [ès-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s Estate [ès-teel], z.n. Staat, toestand; stand, klasse, rang; vermogen, grondbezitting, land-goed; to make up an—, fortuin maken; man's —, mannelijk jaren; personal —, personijk vermogen, roerende goed. to Estate [ès-teet'), w.b. Vastzetten (— on, op jemands naam, b.v. een kapital). Esteem [ès-teet'-ed), by.n. Grondeigendom bezittend. ; Esteem [0s-tiem’], zin. Achting, hoogachting; schatting, dunk; to live in much — with, in hoog aanzien staan bij; to put in —, in aanzien brengen. to Estate [ès-tiem'], w.b. Hoogachten; oor-deolen, schatten, achten; fo — little of, een ereringen dunk hebben van. Esteem [ès-tiem'], w.b. Hoogachten; oor-deolen, schatten; to huuden voor. Esteem [ès-tiem'], w.b. Verlief; wel-lustig; erotisch. Erpetology [ès-tiem']. ‘-o-dyi], zn. Herpe-tologie, leer der kruipende dieren. To Err (är), w.o. Dolen, dwalen (beiden ook met om-; rond-, af-, heen-, enz.); afwijken, (fig.) Zich vergissen, in dwaling verkeeren. To — w.b. Op een verkeerden weg brengen. Errable [är'-ebl-nès), bv.n. Kunnende dwalen, zn. Vatbaarheid voor (onderhevigheid aan) dwaling; feilbaarheid. Errand (érès-end), zn. Boodschap; last, op- dracht; so send any one on an errand, iemand met (of om) een boodschap uitzenden; to go on a sleeveless —, een tocht tevergeefs doen; — boy, loopjongen; — man, boodschappen-looper; — woman, boodschappen-looper; — woman, (str.) do-lende ridder; — star, (str.) dwaal-ster. Errantry [érès-rès-tri), zn. Omzwerving; ronddoling; zwervend leven. Erratry [érès-ri-t-a), zn.  zn. (éyp.) Drukfout. Erre [eur], zn. (jag.) Spoor. Errhine (èr'-rajn], zn. (gnk.) Nieskruid. Erroneous [èr-roon'-i-us], bv.n. Dwalend; afwijkend; verkeerd, niet juist; dwaal-. | —, z.n. Op een dwaalspoor gebrachte. Erroneously [èr-roon'-i-us], bw. Dwalend; afwijkend, verkeerd, niet juist. Erroneousness [èr-roon'-i-us], bw. Dwalend; afwijkend, verkeerd, niet juist. Error, Errour (ér’-rur], zn. Dwaling; dwaalbegrip; misslag, abuis; misstap; vergrijp; (rcht.) nulliteit; writ of —, hooger beroep wegens oeneldigheid of incompetentie. Error, Errour (ér'-rur], zn. Dwaling; verkend, verkend; eens, voorheen, eertijds; — while Erubescence [ér-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-joe-j ESCOUADE Erudition [ér-joe-dis'-sjun],z.n. Geleerdheid, _ Eruginous ([i-rjoedzj'-i-nus], by.n. Koper- achtig; kopergroen-houdend. ' Erunecation (i-run-kee'-gjun), zn. Uitplui- zing; uitwieding, (het) wieden. ; Eruption [i-rup’-sjun), zn. (gnk.) huiduitslag; ( fig.) uitroep; (mil) uitval, Bruptive [i-rup'-tiv], bv.n. Uitbarstend; — (gnk) huiduitslag hebbend. Eryngo (i-ring'-co], z.n. (plk.) Braakdistel, Erysipelas [èr-i-sip'-i-lès], zn. (gnk.) Roos,. St. Anthonie’s vuur. Escalade [ès-kèl-leed'], zm. (mil) Storm- ladder; aanval met behulp van stormladders, beklimming; by —, met behulp van stormlad- ders, stormenderhand. i to Escalade [ès-kèl-leed'), w.b. Beklimmen (met behulp van stormladders), bestormen (met behulp van ladders). 4 Escalop [skèl'-up], zn. Kammossel (zekere schelpvisch. : Escapade [ès-kèp-peed'), z.n. (rs.) Zijsprong; (fig.) misstap, wangedraging. | Escape [ès-keep!], z.n. Ontkoming, ontsnap- — ping; redding; ontvluchting; ontwijking, uit- vlucht; (fig.) uitstapje; (zbl.) misstap; —goat, — zondenbok; to make one’s —, ontsnappen, ont» vluchten; fo have a narrow —, ternauwernood ontkomen. P to Escape [ès-keep'), w.b. Ontsnappen; ont- vluchten; ontwijken, mijden. | ro —, w.o, Zich uit de voeten maken; fo — notice, over het hoofd gezien worden. î Escapement [ès-keep'-mènt), z.n. Ontsnap- ping; (in horloges) échappement; there isno —, er is geen uitweg. 4 Escargatoire [ès-kaar'-cet-twwaor), 20. Slakken-fokkerij. 5 to Hisearp (ès-kaarp'], w.b. (mil) Steil- glooiend maken. BEscarpment [ès-kaarp'-mènt), zn. Steile | glooiing. Eschalot [sjèl-lòt’), z.n. (plk.) Sjalot. Eschar [èsk'-er], zn. (hlk.) Brandkorst. Escharotie [és-ker-rot'-ik], bvn. (Alk) Brandend. | —, z.n. Brandmiddel. Escheat [?s-tsjiet’], z.n.(rcht.) Vervallen leen. to Escheat (ès-tsjiel'|, w.o. (rcht.) Verval len (leengoederen aan den leenheer, bezittin- gen aan het Rijk). | ro —, w.b. Verbeuren. Escheatable [?s-tsjied'-eb1], bv.n.( Aan het Rik, enz.) kunnende vervallen. Escheatage [ès-tsjiet'-edzj), zm. Aanvaar- dingsrecht, recht van naasting. Escheator (ès-tsjiel'-ur]. zn. Aanvaarder van aan het Rijk vervallende bezittingen (zeker ambtenaar); fiscaal. Eschevin [ès'-tsje-vin], zn. Schepen (wet- houder, assessor). to Eschew ([s-tsjoe'], w.b. Schuwen, ont- wijken, vlieden. Escort [ès'-kòrt), z.n. Geleide; (mil) be- dekking. to Escort [és-kért'!, escorteeren. Escot [¢s-kd¢"], z.n. Schatting, schot (be- lasting. b.v. schot en lot). to Hscot [ès-kòt’]. w.b. Onderhouden, het onderhoud (ook: het gelag) betalen voor. Escouade [ès-koe-eed'], zn. (mil.) Rotte. w.b. Begeleiden; (mil.) Uitbarsting : gecon | gern Borg | paired, grit gol ror phous Head, wl, kr puenst; rid te i __Espousal [ès-spauz'-el), zn. stander, verdediger. ESCOUT Escout [ès-kaut'], zn. Verspieder, spion ; luistervink. Escript [ês-kript], zn. schrijven, geschreven stuk. BEscritoir [ès-kri-toor'), z.n. Schrijflessenaar. Escroll [és-krool'}, z.n. Rol. Escrow [ès'-kroo), zn. (rcht.). Bevel tot aanhouding of inheehtenisneming. Escuage [ès'-kjoe-eedzj], zn. Leendienst te aard, krijgsdienst (uit leenplichtigheid), rid- erdienst; | afkoopsom (om van leendienst bevrijd te zijn), riddergeld. Esculapian [ès-kjoe-leep'-i-en], bv.n. Escu- lapisch, geneeskundig. @aculent [ès'-kjoe-lènt), |—, zn. Eetbare waar. Escutcheon [ès-khutsj'-un), zn. (wpk.) Ge- slachts-wapen; wapenschild; (zeew.) schild, naambord (van een schip). Escutcheoned [ès-khutsj'-und), bv.n. Prij- kend met wapenschilden, voorzien van (of versierd met) een wapenschild. toEsloin (ès-lòjn'), w.b. Verwijderen, bannen. Bsnecy [ès'-ne-si), zn. Eerstgeboorte-recht. Esopian [i-soop'-i-en), bv.n. Esopisch. Esoterie [i-so-tèr'-ik], bv.n. Geheim; ge- heimzinnig. Esotery [i-sdd'-e-ri], zn. Geheim; geheim- zinnigheid. to Espalier [ès-pèl'-jer], w.b. (nb) Tegen latwerk binden (b. vy. leiboomen). Esparcet [ès-paars'-et), z.n. (plk.) Spaansche Geschrift, een bv.n. Eetbaar. klaver. Especial [ès-pèsj'-el], bv.n. Bijzonder. Especially [és-pesj’-el-li], bw. Inzonder- heid, voornamelijk. Especialness [ès-pèsj'-el-nès], zn. Bijzon- _derheid. Espial [i-spaj’-el], zn. Verspieding, afloe- Ting; | verspieder, spion. Espier [i-spaj'-er), zn. Verspieder, spion. Espionage ([2s'-pjun-eedzj], zn. (Het) spi- onueeren. Esplanade [ès-plèn-need'), z.n. Plein; (vest.) esplanade; (énd.) grasperk. Verloving, ondertrouw; (fig.) omhelzing, aanneming. | —, by.n, Verlovings-, van (betreffende, behoo- rende tot) eene verloving. Espousals [ès-spauz'-elz), zn. mrv. Trouw- beloften, verloving. Espouse [és-spauz'], z.n. Bruid. to Espouse [ès-spauz!], w.b. Verloven (—to, aan); trouwen (— with, met), huwen, ten huwe- lijk nemen; (fig) omhelzen, aannemen, (ook:) verdedigen, voorstaan. Espouser [ès-spauz'-er), z.n. Omhelzer, voor- (spieder. Espy [i-spaj’], zn. Verspieder, spion; be- to Espy [i-spaj’], w.b. Bespieden, afglücken, afloeren, spionneeren; so — oul, uitvorschen, uitvisschen. | To —, w.o. Verspieden. Esq., Esq’, verkort voor ESQUIRE. Esquire [sewajr'), zn. (rid.) Schildknaap; (ord.) jonker; esquire (zekere titel: voor rechterlijke ambtenaren zooveel als, edelachtbare”, en achter den naam van een particulier 200- veel als,,weledelgeboren”). ‘ to Wsquire [sewajr'], w.b. Als schildknaap vergezellen. Esquiry [?s-kwwaj’-ri], zn. Jonkerschap. Essay [?s'-see], zn. Poging; proefneming; proeve, proefstuk. to Essay [sewajr'], w.b. Reproeven, onder- nemen; (fam.) probeeren; (mtw.) onderzoeken,  Essence [és’-séns], zn. Wezenlijk-heid; grondbestanddeel; kracht; geur, welrie-kendheid; (fig.) beste gedeelte, voornaamste, (het) puikje. to Essence [ès'-sèns), w.b. Welriekend maken, parfumeeren. Essentiality [ès-sèn'-sjel’-sjel’-it-ti], zn. Wezenlijk aard; hoofdzakelijk. Essentially [ès-sèn'-sjel’-it-ti], zn. Wezenlijk aard; hoofdzaak. Essentially [ès-sèn'-sjel’-it-ti], zn. Wezenlijk aard; hoofdzaak. Essentially [ès-sèn'-sjel’-it-ti], zn.  instellen; vestigen, oprichten; bestendigen; bestendigen; bestendigen; to — one's self, zich vestigen, zich nederzetten; to — a capital upon any one, een kapitaal voor iemand. vastzetten; the established church, de gevestigde kerk; the established laws, de bestaande wetten; a house of established credit, een solide kantoor, een solide firma. Establisher [ès-(2'-lisj-er), zn. Invoerder; oprichter. Establishment [ès-t25'-lisj-mènt], zn. Vestiging, nederzetting; oprichter, invoering; bestendiging, bestendiging; inrichting, instelling, gesticht, etablissement; (toegelegd) jaar-lijksch inkomen; (stk.) grondwet; (/ig.) grond. Estafet [ès-tèf-fèt']. zn. Renbode, estafette. to Estal (ès-el), w.b. Gerechtelijk in beslag nemen. Estalment [ès-el-mènt), zn. Gerechtelijk beslag. Estate [ès-teel], z.n. Staat, toestand; stand, klasse, rang; vermogen, grondbezitting, land-goed; to make up an —, fortuin maken; man's —, mannelijk jaren; personal —, personijk vermogen, roerende goed. to Estate [ès-teel], w.b. Vastzetten (— on, op jemands naam, b.v. een kapital). Esteem [ès-teet'-ed), bv.n. Grondeigendom bezittend. Esteem [ès-tiem'). zin. Achting, hoogachting; schatting, dunk; fo live in much — with, in hoog aanzien staan bij; fo pul in —, in aanzien brengen. to Estate [ès-tiem]. w.b. Hoogachten; oor-deelen, schatten, achten; fo — little of, een geringen dunk hebben van. Esteemer [ès-tiem'], w.b. Hoogachten; oor-deelen, schatten; fo — little of, een geringen dunk hebben van. Esteemer [ès-tiem'], w.b. Achtens-waardig; te huuden voor. Estimable [ès-tiem'], w.b. Achtens-waardig; te huuden voor. Estimable [ès-tiem'], w.b. Bl), bv.n. Achtenswaar-dig; kostelijk; (ook:) voor taxatie vatbaar. —, zn. Voorwerp van waarde; kostelijk iets. Estimableness [èst'-i-mèbl-nès], zn. Achtenswaardigheid; kostelijkheid. Estimate [èst'-i-mèt-mès), zn. Achtung, schattung, taxatie, waardeering. To Estimate [èst'-imeet], w.b. Begrooten, schatten, taxeeren, waardeering. To Estimate [èst'-imeet], w.b. Begrooten,  door- brengen van den zomer; zomerverblijf. Estler [és’-ler], zn. (scht.) Gehouwen steen. Estlins (ést-lins). bw. (scht.) Liever. Estoppel [ést-l-vers], zn. (rcht.) Stuiting, verzet. Estovers [ést-toov'-erz), zn. mrv. (rcht.) Wet- telijk onderhoud. Estrade [ést-treed], zn. Optrapje; estrade. to Estrange (?s-treendzj'], w.b. Vervreemden; onvreemden; ongenegen maken. Estrange [e’s-treendzj'-ed-nès], w.b. Vervreem- den; onverschilligheid. Estrange [e’s-treendzj'-ed-nès], zn. Vervreem- dheid; onverschilligheid. ga  w.o. Ronddolen. Estreat [ès-triet], w.o. Ronddolen. Estreat [es-triet], w.b. Afnemen, doen betalen; (ültrecht) kopiëeren, overschrijven. Estreen [ès-triet], bw. (scht.) Gisteren nacht, in den afgeloopen nacht. Estrept [ès-triep-mênt], w.b. (scht.) Schiebter-making, vermindering in waarde (door toedoen of nalatigheid van een huurder of pachter). Estrich [ès-triet],  Opbruising, opbruising, opbruising (bij het koken). z.n. Hoogachter, ETIOLATED Esture [ést-joe-er], zn. Geweld, hevigheid. — Esurient [i-eœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœœ� Euwige. Eeuwige. To Eternalize [i-teurn’-el-ajz], w.b. Zie To — ETERNIZE. 4 Eternity [i-teurn’-el-li], bw. Eeuwig. a to Eternize [i-teurn’-el-ajz], w.b. Zie To ETERNIZE. Eternity [i-teurn’-it-ti], zn. Eeuwigheid. to Eternize [i-teurn’-it], w.b. Vereouwigen. — Etesian [i-ti’-zjen], bv.n. Regelmatig (op gezette tijden) wederkeerende; — winds, pas saat-winden. Ether [i-ruur], zn. Ether. Ethereal [i-ruur], of : Ethereous [i-ruur], bv.n. Etherisch, (fig.) hemelsch. : Ethic (i-ruur], of Ethical [ruur], bv.n.  Ethnic [érn'nikl), zn. Heiden. —, by.n. of Ethnical [érn'nikl), bv.n. Heidensch; volkenkundig. Ethnographic [21H-no-créf'-ik), of Ethnographical [érn'nikl), by.n. Volkenkundig. Ethnography [érn'nikl), of  [i-rnòl’-o-dzji), zn. Zedenkunde; zedenleer. To Etiolate Cief'-i-o-leet), w.b. Bleek doen blijven (of doen worden); (plk.) te hard laten groen. To —, w.o. Bleek worden; (plk.) uit de kracht groen. N Etiolated [ict’-i-o-leet-ed], bv.n. (plk.) Uit de kracht gegroen. Etiolation [iet-i-o-lee'-gjun), z.n. (gnk.) Bleek  het Heilig Avondmasal. Buchology (joe-kòl'-o deji), zn. Formulier-boek voor kerkgebend, litanieen-boek. Euerasy (joe'-krès-si), zn. (gnk.) Gezonde toestand. Budiometer [joe-di-om'-i-ter), zn. Lucht-weger, lucht (zuiverheids-)meter, gas-meter. Bulogio [joe-lodzj'-ik], of Bulogically (joe-lodzj'-ik], by. en Bulogically (joe-lodzj'-ik], by. Prij- zend, lovend. Bulogist (joe-lodzj'-lodzj'-i-um), zn. Lof, lot- spraak, loftuiting, lofrede. to Bulogize [joe'-lodzj'-jaje], w.b. Loven, prijzen. (lofrede. ulogy [joe'-lodzj'-jaje], zn. Lof, lofspraak, Bunuch (joen'-uk), zn. Gesnedene, castraat. to Hunuceh [joen'-uk], of to Bunuchate (joen'-uk-keet), w.b. Castren, outmannen. (heid. Bunuchism (joen'-uk-izm), zn. Ontmand- Euonymus [joe-on'-i-mus], zn. (plk.) Pa- penhout (zekere heester). Eupathy [joe'-peru-j],  verduwen. ; _ Buphemism [joe'-fon'-ikm), z.n. (red.) Keu- righeid en nauwgezetheid in de keuze van de juiste woorden. Buphonie [joe'-fon'-ikl], of (dend. Huphonical [joe'-fon'-ikl], bv.n. Welluidendheid. Euphorbium ‘[goe-fòrb'-i-um), zn. (plk.) Oogen- _Huroclydon [joe'-rok’-l-don], zn. (Gevaar- liĳke noordoosten-wind (inz. in de Middel- landsche Zee). Eurus (joe'-rus], z.n. Zuidoostenwind. „Eurythmy [joe'-rüen'-im), zn. (gnk.) Ge- lĳkmatigheid (van den pols); (bwk.) evenredig- heid (van afmetingen). Euthanasia [joe'-ruen'-eezj’-i-a], of Euthanasy ([joe'-rnèn'-essi), zm. Zachte (of gemakkelij Euthymy [joe'-rai-mi), zn. Gemoedsrust, kalmte. To Evacuate [i-veek'-cet], w.b. Zie het woord TO EVACUATE. Evacuant [i-veek'-joe-eet], w.b. Loozen; afdrijven, uitdrijven; (fig.) ontruimen, verlaten; (ok:) tenietdoen, ontbinden; vernietigen; (ok:) opgeven, laten varen; the marriage is evacuated, het huwelijk is afgesprongen | To —, w.o. (Alk) Ader-laten. Evacuation [i-vèk'-joe-ee'-sjun), zn. Loozing; (gnk.) ontlasting, stoelgang, afdrijving; (fig.) ontruiming; (ok:) opgeving, (het) laten varen. Evacuative [i-vèk'-joe-eet-ur), w.b. Loozing; (gnk.) ontlasting-veroorzakend.  ontkomen, ontsnappen; ontwijken, ontduiken. Evagation [èv-ec-Gee'-sjun), zn. Omzwer- ving, ronddoling; (fig) uitstapje; | afwijking; verdrijving, uiteendrijving (van dampen). Eval [elevél], bv.n. Voortdurend, aanhou-dend, Evanescence [elevél], bv.n. Ver-dwijnning; (fig.) kortstondigheid; (oek:) ondege-lijkheid. Evangelist [elevél], bv.n. Ver-dwijnend;  un), zn. Bekeering van Heidenen tot het Christendom; usbreiding van het Evangelie. to Evangelize [i-vèndzj'-el ajz], w.b. In de Evangelie-leer onderwijzen; tot het Christendom bekeeren. | ro —, w.o. Het Evangelie verkondigen. Kk Evangely [i-vèndzj-el-li], z.n. Evangelie, blijde boodschap. 4 Fvanid [i-vèndzj-el-li], bvy.n. Verd wijnend, a Se — Beh P * k ay. y TETE en EE ye ee a RT VEE TT ERE ESS EST SS SSS : — re = I-vép'-o-rebl], bv.n. Vervie-gend (zich oplossend in damp). Evaporate [i-vép'-o-rebl], w.b. Uitwa-semen, van zich gevens (fig.) uiten, lucht geven. aan | TO —, w.o. Uitwasemen, vervliegen (in damp). Evaporation [i-vép'-o ree'-sjun], zn. Uitwaseming; wasem, damp; verdamping, vervlieging (in damp). Evasion [i-vee'-sjun], zn. Ontwijkend, ont-duiking; uitlucht, draaierij; ontsnapping, ont-lucht. Evasive [i-vees'-siv], bv.n. en Evasively [i-vees'-siv-li], bw. Ontwijkend, ont-duikend; draaierij, uitluchten-zoekend. Evasiveness [i-vees'-siv-nès], bw. Ontwijkend, ont-duikend; draaierij, uitluchten-zoekend. Evasiveness [i-vees'-siv-nès], zn. Ontwijkend; (kkl.) vasten, daags vór een heiligen-dag; on the —, op het punt, even te voren. Evaere [i-vee'-siv] -tsjoer], zn. Veldkrekel. Evetion (i-rzk'-sjun), zn. Lichting, weg-neming; oplichting, optilling. opheffing; verheffend; (str.) afwijking der maan. Even [iern], bv.n. Effen. glad; even, gelijk; vereffend; regelmatig, gelijkmatig, kalm, be-daard; onpartijdig; — doun, (scht.) loodrecht, recht op en neer, (ook:) rondweg, onverbloemd, onbevangen; — hand, gelijk-op (in rang), (z.n.) gelijklastig; — hand, gelijkstig (in rang), (z.n.) gelijklastig; — hand, ook, eveneens, tevens; zelfs; — as, evenals; — as, evenals; — as, evenals; — as, niet eens, zelfs niet; — now, zelfs nu; — though, zelfs al. —, niet eens, wendelschrijven. Ook, heilig-avond; — song, avondel, — tide. avondstond, to Even [iern], w.b. Gelijk (glad, effen, z.) maken; (fig.) vereffenen; (scht.) vergelijkken, (ok:) toeschrijven. toedichten, to laste leggen; to — with the soil, met Den größte gelegen, maken: evend with him, op effen bodem met hem, kiet met hem. To —, w.o. Gelijkstaan; overreenkomen. To Evene [e-rien], w.o. Plaats grijpen, gebeuren, zich toedragen. Evener [e-rien], zn. Vereffenaar; gelijkmaker. Evening [iern'-ing], zn. Avond, avondstond; (het) gelijk, (het) vereffenen; — gun, (zeew.) nachtschot; —hymn (— song), avondstond; —tide (— time), avondstond; the — crowns the day, (spr.) het einde kroont het werk, (ook:) einde goed, alles goed. Evenly [e-rien], bw. Zie bv.n. Even. Evenness [ieen'-nès], zn. Gladheid, effen-heid. gelijkheid; gelijkmatigheid. Event (i-vènt'). zn. Voorval, gebeurtenis; uitslag, uitkomst; in the — of my losing, inge-val ik verlies; af all events, in elk geval. Event [i-vént], w.o.  de ingewanden ontdoen. Eventful [i-vént'foel], by. n. Rijk aan ge- beurtenissen, merkwaardig; belangrijk; avon- tuurlijk. to Eventilate [i-vént'leet], w.b. Wannen, ziften; (fig.) uitpluizen. Eventuation [i-vént-i-lee’-sjun}, z.0. Wan- ning, zifting; (fig.) uitpluizing, opheldering, Eventual [i-vént'joe-cl], bv.n. Toevallig; vórkomend, eventuel; eindelijk. Eventuality [i-vént-joe-el'-it-ti], zn. Even- tualiteit, (in de hersenschedelleer-kunde:) bij- zondere aanleg om zich met gebeurde aan zaken bekend te maken. Eventually [i-v2nt'-joe-eel-li], bw. Toeyal- ligerwijze; bij vórkomende gelegenheid; bij de uitkomst, ten slotte. To Eventuate ([i-vént'-joe-eet], w.o. Ge- beuren, plaats grijpen, in vervulling gaan; to — in, uitloopen op, eindigen met. Ever [èr'-er), bw. Ooit; immer, steeds, al- tijd; hoe ook, op eenigerlei wijze; eenigszins; — so, nog zoos for —, voor eeu wig, voor immer, voor altijd; England for —! England boven! — and anon, telkens, gedurig, nu en dan, bij tijden; as soon as — I can, z Goodra k maar eenigszins kan; —green, (bv.n.) altijd groen, (z.n. plk.) maagdenpalm; —lasting, (bv.n.) eeuwig- durend, (z.n.) eeuwig-durend. (kph.) everlast (zek stoff); —lasting, eeuwig-durend, onsterfelijk; — living, eeuwig-durend, onsterfelijk; — more, immermeer. Everly ([2vr’-li], bw. (scht.) Altijd, bestendig: to Everse [i-veur'-sjun), w.b. Overhoop werpen, verwoesten. : Eversion [i-veur'-sjun), zn. Overhoop werpen, verwoesten; uitwerpen. 5 Every [èv'-e-ri), bv.n. Elk, ieder; alle; — da dagelijks; dagelijksch, alledaagsch; —other — day, om den anderen dag; —twenty years, alle twintig jaar, om de twintig jaren; —now and — then (— once a while), tekens, gedurig; —one, — edereen; —one of them, allen, zij allen; —other day, om den anderen dag. Eves [ievz], zn. Kippen-ladder Dropper, — kippendief; zie overigens EAVES, enz. a, to Evestigate [i-vèst-i-ceet], w.b. Zie 4 TO INVESTIGATE. to Evibrate [i-vèst-i-ceet], w.b. Zwaaien. to Evict [i-viké'], w.b. (rcht.) Uitwinnen; bewijzen,  — to, getuigenis afleggen over (of aangaande); fo establish by —, met bewijzen staven, door ge tuigen bewijzen; to furnish — of, het bewijs leveren voor; to become (to turn) kings (or queen's) —, klappen, zijne medeplichtigen noe- men of bekend maken; the — were sworn, de getuigen legden den eed af; fo go through the evidences, al de verklaringen der getuigen op- nemen. i to Evidence [ev’-i-déns], w.b. Bewijzen aantoonen. Tet EVIDENCIBLE re [èv-i-dèns'-ibl), bv.n. Bewijs- aar. ik __HEvident (è'-i-dènt], bv.n. Klaarblijkelijk, ku zonneklaar. Him Evidential [èv-i-dèn'-sjel), bv.n. Bewijs- a leverend, overtuigend; klaarblijkelijk. Evidently (év’-i-dént-li], bw. Klaarblijke- lijk, zonneklaar, Evidentness [èr'-i-dènt-nès), zn. Klaar- blijkelijkheid; bewijs. HEvigilation [i-vidzj-i-lee'-sjun), zn. Waak- zaamheid: (het) ontwaken. Evil (ievl], zn. Kwaad; euvel; boosheid, verdorvenheid, zonde; ramp, ongeluk; ziekte, zeer; king’s —, koningszeer. | —, bv.n. en bw. Kwaad; euvel; verkeerd, slecht; — affected, on- heusch, onwellevend, onvriendelijk; —doer, boosdoener, euveldader; —eyed, oogen hebbende waarin (slechtheid, boosaardigheid, wangunst of) kwade bedoeling is te lezen; —favoured, ongunstig: — minded, kwalijkgezind; —speaking, (het) kwaadspreken, laster; —worker, godde- looze, booze. Evilly [iev!-li), bw. Slecht. Bvilness (ievl'-nès], zn. Boosheid, verdor- venheid, slechtheid. goddeloosheid. to Evince [i-vins'), w.b. Bewijzen, over- tuigen. | ro —, w.o. Het bewijs leveren. Bvincible [i-vins'-ibl]. bv.n. en Evincibly (i-vins'-ib-blij. bw. Bewijsbaar. Evincibleness [i-vins'-ibl-nès], zn. Bewijs- baarheid. Evineingly [i-vins'-ing-li], bw. Overtuigend, met bewijzen. Evincive [ú-vins'-siv), bv.n. Bewijzend, overtuigend. to Evirate [év’-i-reet], w.b. Ontmannen, castreeren Eviration [èv-i-ree'-sjun), zn. Ontmanning. to Eviscerate [i-vis'-ereet), w.b. Van de ingewanden ontdoen. Evitable ([év'-i-/21], bv.n. Vermijdelijk, te vermijden. _Evitableness [è'-i-tèbl-nès], zn. Vermij- delijkheid, mogelijkheid om..... te vérmijden. to Evitate [èr'-i-teet), w.b. Vermijden; mijden; ontwijken. vitation [èr-i-tee'-sjun], zn. Vermijding; mijding. to Evite [i-vajt'], w.b. Zie TO EVITATE. Eviternal [èv-i-teurn'-el), bv.n. Langdurig. Eviternity [èv i-teurn'-it-ti), zn. Langdu- righeid. To Evocate [èv-o-kee'-sjun], w.b. Oproepen; te voorschijn roepen (geesten), bezweren; (rcht.) voor eene andere rechtbank brengen. Evocation [èv-o-kee'-sjun), zn. Oproeping: bezwering of tevoorschijn roeping van geesten; (rcht.) overbrenging (van eene zaak) naar eene andere rechtbank; (Xist.) opeisching van de goden eener belegerde stad om over te loopen naar de belegeraars. To Evoke [i-vook’), w.b. Uittarten; (overi-gens zie TO Evocare.) Evolution [èv-o-lee'-sjun), zm. (Het) weg-vliegen; (het) vervliegen. Evolution [èv-o-lee'-sjun), zn. Ontrolling, ont-vouwing, ontwarring; ontwikkeling; (rek.) worteltrekking; (mil.) beweging, evolutie; the — of ages,  (het) opgeven (b.v. van fluimen). to Evulgate [êr-ul-ceet), w.b. Wereldkun- dig maken, uitstrooien. „Evulgation (év-ul-cee'-sjun], zn. Versprei- ding, ruchtbaar-making. fivulsion (ivul-sjun], zn. Uitrukking, uittrekking. Ewdendrift [joed’-en-drift], zn. (scht.) Sneeuwjacht, sneeuwstorm. Ewe (joe), zn. Ooi (wijfjes-schaap); —lamb, ooilam. to Ewe [joe], w.o. Lammeren, jongen werpen. Ewer [joe'-er), zn. waterkan (of kom). Ewest [joe'-est), bv.n. (0. tr.) (scht.) Naast- liggend, belendend. (hemel. Ewhoh [ee-wwoo], tsw. (scht.). Och lieve Ewking [joek/-ing], zn. (scht.) Jeuking. Ewry ([joe'-ri], zn. Kamer waar het tafel- goed des konings bewaard wordt. to Exacerbate [écz ès'-se ur-beet, of èaz-ès-seur-beet, w.b. Verbitteren; (gnk.) verergeren. Exacerbation [èz-ès-seur-beet], zn. Verbittering; (gnk.) ergste hoogte; (fig.) vergering. Exacerbescence [èz-ès-seur-beet-)], zn. Ergerwording, toeneming in hevigheid. Exacerbation [èz-ès-seur-beet-)], zn. Ergerwording, toeneming in hevigheid. Exacerbation [èz-ès-seur-beet-)], zn. Lampetkan, wasch- Ophooping. Exact [èz-ès-seur-beet-)], w.b. Afpersen, afver-deren; gebiedend eischen; vergen. To Exact [èz-ès-seur-beet-)], w.b. Afpersen, afver-deren; gebiedend eischen; vergen. To Exact [èz-ès-seur-beet-)], w.b. Afpersen, afver-deren; gebiedend eischen; to exercise ezactions upon. (iemand) villen, uitzuigen. Exactitude (écès-ék'-joué), zu. Zie het zu. EXACTNESS. Exactly [2cès-ék'-joué], zu. Zu. Nauwkeu-righeid; juistheid; stiptheid, zorgvuldigheid; — of deportment, geregelde levenswijze. Exactor [écès-ék'-joué), zu. Afperser; (kph.) overvager; (fig.) eischen-steller, eischer; so be the most severe — of one’s self, ten aanzien van zich zelven het strengst zijn, geen strenger meester heben dan zich zelven. Exactress [écès-ék'-joué-eet], zu. Afpersster, (kph.) overvägster. To Exacuate [écès-ék'-joué-eet], w.b. Scherpen. Exaggerate [écès-ék'-joué-eet], w.b. Vergrooten, overdrijven; | ophoopen.  w.b. Schudden, roeren; (fig.) beroeren; (hook:) hardvallen met verwijten. Exagitation [èsz-aolt], w.b. Verheffen; (fig.) hoog prijzen, roemen; opvijzelen, ophemelen; (schk.) zuiveren, verfijnen; to be exalted with success, dronken zijn van voorspoed, uitzinnig wezen van voorspoed. Exaltation [èsz-aolt], w.b. Verhefter; verheven standpunt; (fig.) opgebalden heid; (schk.) zuivering. verfijning; — of the Cross, (kkl.) Kruisverheffing. Exalted [èsz-aoll-ed), w.b. Verheven; (fig.) opgeblazen, ingebeld; — rank, hooge rang; — notions, verhevene begrippen; — strains, hemelsche melodieën. Exaltedness [èsz-aolt'-ed-nès), w.b. Verheven; (fig.) opgeblazen, ingebeld; — rank, hooge rang; — notions, verhevene begrippen; — strains, hemelsche melodieën. Exaltedness [èsz-aolt'-ed-nès), w.b. Verheven; (fig.) opgeblazen, ingebeld; — rank, hooge rang; — notions, verhevene begrippen; — strains, hemelsche melodieën. Exaltedness [èsz-aolt'-ed-nès), w.b. Verheven; (fig.) opgeblazen, ingebeld; — rank, hooge rang; — notions, verhevene begrippen; — strains, hemelsche melodieën. Exaltedness [èsz-aolt'-ed-nès), w.b. Verheven; (fig.) opgeblazen, ingebeld; — rank, hooge rang; — notions, verhevene begrippen; — strains, hemelsche melodieën. Exaltedness [èsz-aolt'-ed-nès), Zuenheid, trotschheid, ingebeldheid, inbelding. Exalter [ez-aolt'-er), zn. Lofredenaar; op- vijzelaar; hoog-opgever. Examen (écz eem'-en), zn. Onderzoek; op- naming; examen; (rckt.) verhoor. Examinable (écz-eem'-en), zn. Geöxami- neerd wordend persoon; (rekf.) in het verhoor zijnde persoon. Examination (écz-eem'-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-nès-n Examiner [êaz-èm'-i-ner), zn. Onderzoeker; opnemer; examen-afnemer, examinator; onder- vrager; (rcht.) verhoorder (in-verhoor-nemer). Examining [èez-èm'-i-ning), bv.n. Onder- zoekend; ondervragend; examineerend; — com- mittee, commissie van onderzoek. Examplary ([écz-ém'-pler-ri], bv.n. Voor- beeldig. Example [éaz-émpl'], zn. Voorbeeld; mon- ster, proeve, staaltje; toonbeeld: for —, bij voor- beeld; fo set an —, een voorbeeld geven; fo take — by.., een voorbeeld nemen aan …; fo set forth for an —, tot een (afschrikkend) voorbeeld stellen. to Example [èsz-èmpl'), w.b. Ten voorbeeld stellen; met voorbeelden ophelderen. Exampleless [èaz-èmpr'-Lès), bv.n. Voor- beeldeloos, weergaloos. Exampler [éaz-émpl’-er], zn. Staaltje, monster, proef. (deloos. Exanguious [èk-sèng'-ewwi-us), bv.n. Bloe- Exanimate [ècz-èn'-i-mèt), bv.n. Ontzield, dood, levenloos; (fig.) levend-dood, dof, droo- merig: neerslachtig; moedeloos, verplet. to Exanimate [ècz-èn'-imeet), w.b. Ont- zielen; (fig.) verbazen; verpletten. Exanimation [é62-én-i-mee'-sjun], zn. Ont- zieling; (fig.) droomerigheid; moedeloosheid; verpletheid. EXCEED : vr mgee [èaz-èn'-i-mus], bv.n. Ontzield ooa, Exannual [èks-èn' joe-el], by.n. Jaarlijkse : Exanthem (èaz-èn'-rmèm), of ; Exanthema [éaz-én-rniem'-a], zn. (gak) Puist, vin, blaar; huid-uitslag. a HK Exanthematie [èez-èn-rni-mèl'-ik], of BExanthematous|[èaz-èn-rmiem’-el-tus]. bve n. (gnk.) Puisterig; bran derig.. to Exantlate [èce-ènt'-leet), w.b. Uitput- ten; leegpompen. Exantlation [èsz-ònt-lee'-sjun), zn. Uite putting; leegpomping. Exaration [ècz-èr-ree'-sjun), zn. (Eet) schrijven; (het) schriftelijk uitwerken. & | Exarch [éks'-aark), zn. Onderkoning, land. voogd; (hist. en kkl.) exarch. : Exarchate [èks-aar'-keet), zn. Onderk ningschap; landvoogdij; (kist. en kk.) exarchaat, Exarticulation [èks-aar-tikjoe-lee'-sjun}, zn. (hlk.) Ontwrichting. Exasperatel[èaz ésp’-er-2t], by.n. Vertoornd, gramstorig. : to Hxasperate [èaz-èsp'-er-eet], w.b. Ver i toornen, razend maken; (fig.) verergeren, yer- — grooten, overdrijven; fo be exasperated at, vere toornd zijn over, (pop.) uit zijn vel springen — over. > Exasperation [èaz-òsp-er-ee'-sj un], zn. Ver — toorning; toorn; gramschap; (fig.) verergering, — erger-making, overdrijving. EE to Exauctorate [èaz-aok'-tur-eet), w.b. A zetten, afdanken, ontslaan; ontzetten, verv len verklaren. Exauctoration [èazaokt-ur'-ee-sjun), zn. Afzetting, afdanking; ontzetting, vervallen- verklaring. 8 Exauguration ([éce-ao-cur-ee'-sjun], zn. Ontwijding. Exauthorization [2cz-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn-aorn -vee'-gun], zn. Uithol- ling; holligheid; uitgraving; opgraving, ad to Excave [ks-keev'], w.b. Uithollen; uit- graven, opgraven. to Excecate [èk-siek'-eet], w.b. Blindmaken. Excecation [èk-siek'-eet], z.n. Blindheid, Exceedent [èk-sied'-eet], w.b. Te boven gaan, overtreffen; te buiten gaan, overschrijdend. To —, w.o. Te ver gaan, zich vergeten. ’ Exceedingly [ék-sied], bw. Uiter- Me mate, bijzonder. Exceedingness (ék-sied'-ing-nés], zn. Overmatigheid. To Excel [òk-sèl'), w.b. Overtreffen. | ro —, ui wo. Uitmunten, uitblinken, tt, Excellence [èks'el-lèns), zn. Voortreffelijkheid; uitmuntendheid; in a degree of — (en by way of —), bij voorkeur. Excellency [èks'-el-lèns-i], bv.n. en Excellently [éks'-el-lènt], bv.n. en Excellently [éks'-el-lènt], bw. Voortref- felijk, uitmuntend, uitstekend. Except [èk-sèpt], v.z. Uitgezonderd, uit- sluiten, behalve. - to Exeept [Òk-sèpt'), w.b. Uitzonderen, uit- sluiten. | ro —, w.o. Bedenkingen opperen, tegen- werpingen maken (— fo, — against, aan, tegen), (pop.) spijkers op laag water zoeken. Excepting [èk-sèpl'ing), v.z. Uitgezonderd Exceeding [ék-sèpl'ing], bw. Uitgenonderd, uit- sluiten, behalve. - to Exceed [ék-sèpt'), w.b.  tegenwerping; (rcht.) exceptie; with the — of, uitgezonderd; to take — at (to take — to, to take — against), bedenking (of bedenkingen) hebben tegen, (ook :) aanstoot nemen aan, zich ergeren over. _ Exeeptionable(èk-sèp'-sjun-èbl],bv.n. Vat- aar voor uitzonderingen; betwistbaar. _Exceptioner [èk-sèp'-sjun-er), zn. Opwer- per van bedenkingen (of van aanmerkingen). „Bxeeptious [èk-sèp'-sjus]), bv.n. Tegen- werpend; (fig.) brommig, pruttelend, morrend, merken hebbend. Exeeptiousness[èk-sèp'-sjus-nès),z.n. Brom- migheid, narrigheid; vitzucht. Be rtive [èk-sèpt'-iv), bv.n. Uitzonde- Exceptless [èk-sèpt’-lès), bv.n. Zonder uit- ondering. „Execeptor [èk-sèpt'-ur), zm. Tegenprater, B Sever, gisper, aanmerkingen-maker, vit- jer.. to Excern [èk-seurn'), w.b. Uitpersen, uit- zweeten, afscheiden. to Excerp [èk-seurp'], of ‘ to Excerpt [èk-seurpt'), wb. Uitzoeken, uitlezen, uitkippen; (als uittreksel) trekken, (— from, uit.) 23 Bxeerption (èk-seurp'-sjun), zn. Uitkie- zing; uitgekozen (uitgezocht) stuk, uittreksel; bloemlezing. E, _ Excerptor [èk-seurpt'-ur), zn. Uitzoeker; - maker yan uitgezochte uittreksels. ur Excerpts (èk-seurpts'], zn. mrv. Uitge- _zochto stukken, uitgelozene fragmenten, uit- _treksels. ; Excess [2k-sés’],z.n. Overmaat; (fig) buiten- sporigheid. Excessive [èk-sès'-siv), bv.n. Overmatig; parrig; (ook:) vitzuchtig, op alles iets aan te Servaas de Bruin, Engelsch-Hollandsch, Ae druk. EXCITEMENT 289 buitengewoon; ongemeen; verregaand; buiten- sporig; an — favor, een te groot gunstbetoon; be not — toward any, verg van niemand te veel. Excessively Lèk-sès' siv-li], bw. Uitermate. Excessiveness [Èk-sès'-siv nès], zn. Over- matigheid; buitengewoonheid. ‚Exehange (èks-tgjeendzj'), zn. Ruil; rui- ling; wisseling; (kph.) wissel; (het) wisselen; (wissel-)koers, tegenwaarde; (ook :) beurs; koop- mansbeurs; s/ock—, effecten-beurs; — of letters, briefwisseling; till of —, wisselbrief, (koop- mans-) wissel; cours of —, wisselkoers; par of —, wisselpari; in —, daarvoor, daarentegen, in ruil, als vergoeding; at the — of, tegen den koers van; to make exchanges, met elkander ruilen; | —broker, wissel- (on effecten-)make- laar: —business, beurszaken, (het) beursvak; —hall, beursgebouw. To Exchange [èkes-tsjeendzj-,] w.b. Wissen, verwisseln, ruilen, verruilen; to — guns, (fig) tegen elkander vuren, op elkander schieben. To —, w.o. Ruilen; (pop.) oversteken; to — into an other regiment, overgeplaatst worden (of overteekenen) bij een ander regiment. Exchangeability (èkes-tsjeendzj'-ebeil), bv.n. Ruilbaarheid, verruilbaarheid; (fig.) wispelturigheid;  the — for a thing, iets veracijnzen; — man, kommies, (ook:) ontvanger (van accijnsen, impost, enz.); — office, accijns-kantoor. Excise [késajz'-kantoor], w,b. Belasten (met een accijns, inkomend recht, enz.). Excise (késajz'-kantoor), w,b. Excision [késaj-kantoor], w,b. Prikkelbaarheid, opvliegend, lichtgeraakt. Excitability [késaj-kantoor], w,b. Prikkelbaarheid, opvliegend, lichtgeraakt. Excitant [késaj-kantoor], w,b. Zie het woord TO EXCITE. Excitation [késaj-kantoor], w,b.  teweegbrengend; (fig.) opwin-dend; driftig makend; spanning veroorzakend. Excite [èk-saj/'], w.b. Aansporen, opwekken, aandrijven; verwekken; (fig.) opwin-dend; driftigmaken; in eenen staat van spanning brengen. Excitement [èks-sajt'-mènt], zn. Zie het woord EXCITER Exciter [èks-sajt'-er], zn. Aanspoorder, opwekker; opwekker; opwekker; opwekker; opwekend middel. Exclaim [èks-kleem'), zn. Uitroepen; (fig.) rumoer. Exclaim [èks-kleem'), w.o. Uitroepen; schreeuwen (— against, tegen), ijveraar; to — with wonder, met verwondering uitroepen, (ook pop.) een gat in de lucht slaan. Exclaimer [èks-kleem'-er), zn. Uitroeper; schreeuwer, ijveraar (— against, tegen). Exclamation [èkes-klem-mee'-sjun], z.n. Uit-roep, kret; (élk.) uitroepingstoeken [!], (ook: note of —] | ezclamations against, geschreuw tegn. xclamatory [èkes-klèm'-êt-tur-ri), bv.n. Uit-roepend, luid; — words, uitroepen, (ook :) groote woorden, grootsprekerijen. to Exclude [èkes-kljoe'-zjun), w.b. Uitsluiten; verwerpen; (fig.) uitbroeien. Exclusion [èkes-kljoe'-zjun-ur), z.n. Uitsluiter. Exclusioner [èkes-kljoe'-zjun-ist], z.n. Uitsluiter. Exclusionist [èkes-kljoe'-siv-ljoe'-siv-ljoe'-siv-ljoe'-siv-ljoe'-siv-ljoe'-siv-ljoe'-siv-ljoe'-siv-ljoe'-siv-ljoe'-siv-ljoe'-siv-ljoe'-siv-ljoe'-siv-ljoe'-siv-ljoe'-siv-ljoe'-siv-ljoe'-siv-ljoe'-siv-ljoe'-siv-ljoe'-siv-ljoe'-siv-ljoe'-siv-ljoe'-siv-ljoe'-siv-ljoe'-siv-ljoe'-siv-ljoe'-siv-ljoe'-siv-ljoe'-siv-ljoe'-siv-ljoe'-siv-ljoe'-siv-ljoe'-siv-ljoe'-siv-ljoe'-siv-ljoe'-siv-ljoe'-siv-ljoe'-siv-ljoe'-siv-ljoe'-siv-ljoe'-siv-ljoe'-siv-ljoe'-siv-ljoe'-siv-ljoe'-siv-ljoe'-siv-ljoe'-siv-ljoe'-siv-ljoe'-siv-ljoe'-siv-ljoe'-siv-ljoe'-siv-ljoe'-siv-ljoe Exclusive. Excogitate [èks-kòdzj-i-teet], w.b. Uit-denken, verzinnen. Execogitation [èks-kòdzj-i-teet], w.b. Uit-denken, zn. Uitdenking; verzinnen; (fig.) uitvinding, ont-dekking. To Excommunicate [èls-kom-joen'-joen'-kèbl), w.b. Zie TO EXCOMMUNICATE. Excommunicable [èls-kom-joen'-kèbl), w.b. Buiten gemeenschap stellen, buitensluiten, uitstooten; in den kerkelijken ban doen. Excommunicate (@ks-kom-joen'-i-keet], w.b. Buiten gemeenschap stellen, buitensluiten, uitstooten; in den kerkelijken ban doen. Excommunication  Excorticate [eeks-kort-i-keet), w.b. Af- schillen, van bast (of schors) ontdoen, ontbolstering. Excortation [eeks-kort-i-keet], zn. Afschilling, ontdoening van den bast (of van de schors), ontbolstering. Excreable [eeks-kort-i-keet], bv.n. Uit te spu-wen. to Excreate [eeks-kort-i-keet], w.b. Uitspuwen, opgeven (b.v. fluimen), uitrochelen. Excreation [eeks-kre-mèn-t'-e-sjun), zn. (Het) bv.n. Zie rochelen, (het) fluimen-opgeven; (het) uitspuwen. Excrement [eeks-kre-mèn-t'-e-sjel), zn. Uitwerp sel, drekstof; | uitgroeisel aan het licham (b.v.  ‘a Excrescent [ék-krés'-sens], of Excrescent [ék-krés'-sent], by. Uitgroei-end; uitwas-achtig. to Execrete [èks-kriet'), w.b. Afscheiden, af- zonderen. b Excretion [èks-kries'-sjun), zn. Afscheiding, — afzondering. Exeretive [èks'-kri-tiv), of Excretory (Òks'-kri-tur-ri), bv.n. Afschei- dend, afzonderend; afscheidings-. | —, z.n. (ontl.) Afscheidingsvat. Excruciable [èks-kroe'-sji-êbl), bv.n. Mar- — telbaar; bestemd (of gereed of waardig) om gemarteld te worden. ra to Bxcruciate [cks-kroe'-sji-cet], w.b. Fol- teren, martelen, pijnigen. ; Execruciating [eks-kroe-sji-cet'-ing), bvn Folterend. “ Exeruciation [éks-kroe-sji-ee'-sjun], zm Foltering, marteling, pijniging. Excubation [èks-kjoe-bee'-sjun), zu. (Het) nachtwaken; (fig.: het) nachtbraken. Exculpable [éks-kulp'-ebl], by.n. Te ver ontschuldigen, verschoonbaar. : to Exeulpate ([2ks-kulp'-eet], w.b. Veront- — schuldigen (— for, wegens), rechtvaardigen; (fig.) schoonpraten. = Exculpation [èks-kul-pee'-sjun), zn. Ver ontschuldiging; (pop.) schoon prating. K Exculpatory [èks-kulp'-et-tur-ri], bv.n. Ver ‘ontschuldigend, rechtvaardigend; (pop.) schoon- pratend. A to Excur [èks-keur'], w.o. Te ver gaan; de grenzen te buiten gaan. An Excursion (èks-keur'-sjun), zn. Tocht (inz. ¥ strooptocht); uitstapje, reisje; (fg.) uitweidin afdwaling (van het eigenlijke onderwerp al) Excursive ([éks-keurs'-siv], bv.n. Ben uit- stapje doende; (fig.) uitweidend; afdwalend. Excursively [èks-keurs'-sic-li], bw. Uit weidend; afdwalend. - Excursiveness [èks-keurs'-siv-nès), Zim. Wijdloopigheid, breedvoerigheid. q Excusable (èks-kjoee'-ebl), by.n. Verschoon- baar, vergeeflijk. a Excusableness [éks-kjoez'-ebl-nés], ZD Verschoonbaarheid, vergeeflijkheid. a Excusation [èks-kjoe-zee'-sjun), zn. Ver schooning, verontschuldiging. kh Excusatory [èks-kjoez'-el-tur-ri), bv.n. Ver schoonend, verontschuldigend. pas Excuse [2ks-hjoes'],z.n. Verontschuldiging, verschooning; (fig.) uitvlucht; (ok:) vergifie- nis; to offer an — for, zich verontschuldigen over, to Excuse ([2ks-iyjoez’], w.b. Verontschuldi- gen, verschoonen; vergeven. LN % EXCUSELESS Excuseless [èks-kjoez'-lès), bv.n. Onver- schoonbaar; onvergeeflijk. Excuser [èks-kjoez'-er), zn. Verontschul- diger. to Excuss [èks-kus'], w.b. (rcht.) In beslag nemen: afschudden; to — out of the mind, uit het hoofd zetten, uit de gedachten bannen. Exeussion (èks-kus'-sjun), zn. (rcht.) In- beslag-neming. Bxecrable [èks'-e-krèbl], bv.n. Verfoeiclijk, afschuwelijk, vloekwaardig. Bxecrableness [èks'-e-krèbl-nès), zn. Ver- ee veteid, afschuwelijkheid, vloekwaardig- eid. Execrably [èks'-e-krèb-blij, bw. van het by.n. FXECRABLE. to Bxecrate [òks'-e-kreet), w.b. Verfosien, verafschuwen, vloeken. Execration [èks-e-kree'-sjun), zn. Vervloe- king, verwensching; vloek; gruwel. 