Nieuw Engelsch woordenboek, in twee deelen (I. Engelsch-Hollandsch, II. Hollandsch-Engelsch), waarbij in deel I achter ieder woord aanschouwelijk de uitspraak grootendeels Webster gevolgd;
Bruin, Servaas de, 1821-1901
Bxecratory [èks'-e-krèt-tur'-rij, z‚n. Vloek- formulier. to Bxect [èk-sêkt'], w.b. Uitsnijden. Exection [èk-sèl’-sjun), zn. Uitsnijding. “to Bxecute [èks'-e-kjoet), w.b. Uitvoeren, ten uitvoer brengen, volbrengen; (rcht.) vol- trekken, ten uitvoer leggen (een vonnis); exe- cuteeren, ter dood brengen, schavotteeren. {to —, w.o. Werken; werking doen. Bxecution [èks-e-kjoe'-sjun), zn. Uitvoe- ving, volvoering. volbrenging; (rcht.) voltrek- king, tenuitvoerlegging; executie; terdood- brenging ; place of —, schavot-plein, strafplaats; day of —, dag van openbare terechtstelling (van veroordeelden). (oo/::) dag van tenuitvoer- legging (van vonnissen); man of —, man van doen, man van handelen. Executioner [èks-e-kjoe'-sjun-urr), zn. Vol- trekker; scherprechter. Executive ([écz-2k'-joe-tiv], bv.n. Voltrek- kend; uitvoerend; — power, uitvoerende macht; — officer, ambtenaar van het uitvoerend gezag. |—, zn. Voltrekker (uitvoerder) van de wet; uitvoerend bewind. Executor [ècz-èl’-joe-tur], zn. Uitvoerder var een uitersten wil. executeur; boedelred- deraar; | volbrenger, voltrekker; tenuitvoerleg- ger; | scherprechter. ’ Bxecutorial [écz-ék-joe-toor'-i-el], bv.n. Uit- yoerend, ten uitvoer leggend, executoriaal. -Excutorship [èez-èk'joe-tur-sjip), z.n. Boe- delredderschap, executeurschap. Executory (iaz-èk'-joe-tur-rij, bv.n. Exe- eutoir, uitvoerbaar. Executress [ècz-èl'-joe-très), of Executrix[ècz-òk'-joe-triks), z.n.Uitvoerster van een uitersten wil, executrice. : Exeemed ([tcz-iemd'l, bv.n. (scht.) Zie EXEMPT. Bxegesis [èks-i-djies'-sis], zin. (theo.) Uit- legging, exegese. Exegetic [éks-i-dzjet'-ik], of Exegetical [èks-i-dzjòt'-ikl], of : Exegetically [2ks-i-djet'-i-kél-li], bw. Uit- leggend, exegetisch ? to Exem [¢cz’-m], w.b. (scht.) Examineeren, onderzoeken. Exemmin [ice èm’-in), z.n. (scht.) Examen, onderzoek. (patroon, model. Exemplar [ècz-ém'-pler), zn. Voorbeeld, EXFOLIATION. 291 Exemplarily [èsz-em-plèr'-i-li], bw. van EXEMPLARY, Exemplariness [ècz'-em-plèr-i-nès], of Exemplarity [éGe'-em-plér-it-ti], zn. Voor- beeldigheid. Exemplary [écz'-em-plér-i], by.n. Voor- beeldig, navolgenswaardig; ten voorbeeld (ter waarschuwing) strekkend; to be — in one’s life, een voorbeeldig leven leiden. Exemplification [òaz-òm-pli-fi-kee'-gjun!], zn. Opheldering (door voorbeelden); afschrift, kopie; (fig.) navolging. Exemplifler (èaz-èm'-pli-faj-er), zn. Voor- beelden-steller, toelichter door voorbeelden; ie BL 5 to Exemplify [cz-?m'-pli-faj], w.b. Voor- beelden geven, door voorbeelden verduidelij- ken; naschrijven. Exempt [écèmt], bv.n. Bevrijd, vrijge-steld, ontheven; uitgezonderd | —, z.n. Vrijge-steld, bevoorrecht. To Exempt [écèmt], w.b. Vrijstellen, ont-slaan, verschoonen; uitzonderen, Exemptible [écèmt'-bü], bv.n. Vrij; be-voorrecht. Exemption [écèmt'-bü], bv.n. Vrij; be-voorrecht. Exemption [écèmt'-bü], bv.n. Vrij; be-voorrecht. Exemption [écèmt'-bü], bv.n. Bevrijd, vrijge-steld, ontheven; uitgezonderd. Exemptible [écèmt'-bü], bv.n. Vrij; be-voorrecht. Exemption [écèmt'-bü], bv.n. Bevrijd,  [ècz-iez/-zjun], z.n. Doorverting. Exestuation [ès-iez-iez-e'-sjun], w.o. 3e pers. MIV. teg. tijd, (tl) Gaan af, verwijderen zich. To Exfoliate [2ks-fool’-e-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'-e'- to Exhale (écz-heel'], w.b. Uitdampen, van zich geven; (ook:) doen verdampen, in damp optrekken; the sun exhales the moisture of the earth, de zon doet de vochtigheid der aarde verdampen. | To —, w. o. Uitwasemen, in damp vervliegen; (fig.) den geest geven, den laatsten adem, uitblazen. Exhalement ([èaz-heel'-mènt), zin. Uitwa- seming, uitdamping; damp. Exhaust [èez-haost'], bv.n. Uitgeput; ledig. to Exhaust [èsz-haost], w.b. Uitputten; to — the water in a well, eene bron ledigpom- pen; to — the water of a marsh, een moeras droogmalen; to — the sea, de zee leegscheppen. Exhaustible |èez-haost'-ibl), bv.n. Uitput- telijk, uitgeput kunnende worden. Exhaustion [èsz-haost'-jun], zn. Uitput- ting; lediging. Exhaustless [éez-haost'-lés], bv.n. Onuit- puttelijk. Exhaustment [éez-haost'-mént], zm. Uit- putting; afmatting; afgematheid; uitgeputheid. to Exheredate [écz-hér'-i-deet], w.b. Ont- erven. Exheredation ([écz-hér-i-dee’-sjun], zn. Onterving (stuk. Exhibit [écz-hid'-it], zn. (rcht.) Overgelegd to Exhibit [èsz-hib'-it), w.b. Vertoonen, ten toon spreiden; blootleggen; uiteen zetten; ten toon stellen; (rcht.) overleggen; inleveren, in- dienen; to — a charge of treason, eene beschul- diging wegens hoogverraad bij den rechter aanhangig maken. | ro —, w.o. Vertoogen doen, vertoogen inleveren. Exhibiter (2ez-hib’-i-turl, zn. Vertooner, ten-toon-spreider; overlegger; indiener, Exhibition ([éez-hi-bis'-sjun], zn Vertoo- ning; ten-toon-spreiding; blootlegging, uiteen- zetting; tentoonstelling; overlegging, inleve- _ EXITIAL Exhortation (écz-hdr-tee’-sjun}], zm. Ver~ maning. Exhortative [èsz-hòrt'-et-tiv), of Exhortatory [èez-hòrt'-et-tur-ri], bv.n. Ver- manend; vermanings-. Exhorter (èsz-hòrt'-er), zn. Vermaner. to Exhumate (èazjoent'-eet), w.b. Opgraven. — Exhumation [èezjoe-mee'-sjun), zn. Op- graving. to Exiecate [ék-sik'-eet], w.b. Zie het woord 4 TO EXSICCATE. Bxies [éks'-iez], zn. mrv. (scht.) Vlagen van overspannenheid der zenuwen. Exigenece [èks'-i-dzjèns), of Exigeney [èks'-i-dejèn-sij, zn. Dringende noodzakelijkheid; behoefte; vereischte; in the present —, zooals de zaken op het oogenblik staan. Exigent [èks'-i-dzjènt), bv.n,. Dringend; aandringend. | —, z.n. Dringende noodzakelijk- heid, dringend vereischte; redmiddel, noodmid- del; (rcht.) openbare dagvaarding of oproeping (van iemand wiens verblijfplaats onbekend is). Exigenter [ès-jährige], zn. (rcht) Ambtenaar voor de eigents (openbare dagvaar- dingen). Exiguity [ès-jährige], bv.n. Te eischen, te verlangen. Exiguity [ès-jährige], bv.n. Klein, on- beduidend, gering, nietig. Exile [ès-jährige], zn. Verbanning; balling- schap; balling (banneling). | — [éce’-il], bv.n. Klein, dun, iL to Exile [ès-jährige], w.b. Bannen, verbannen; to — one’s self, vrijwillig in ballingschap gaan (of blijven) Exilment [ès-jährige], zn. (Het) uitsprin- gen; opspringing. Eixity [ès-jährige], zn. (Het) uitsprin; opspringing. Eixity [ès-jährige], bv.n. Voortreffelijk;, uitmuntend, uitnemend., to Exinanite [ès-jährige], It-ti), zm. Nietigheid, | w.b. Ledi- _ ring, indiening; toelage, jaargeld (uit eene gen; berooven; verzwakken. „beurs’’, aan studeerende jongelingen). Exhibitioner [èez-hi-bisj'-un-urr), zn. Student die eene toelage uit eene „beurs” ontvangt. Exhibitive [èez-hiv'-i-tiv), bv.n. en Exhibitively (èaz-hib'-i-tiv-li]; bw. Ver- toonend, ten toon spreidend; blootleggend; uit- eenzettend; ten toon stellend; vertegenwoor- digend; ingeleverd  Exhort [écz-hdrt], w.b. Vermanen; aan-manen, aansporen, opwekken. Exinanition [ècz-in en-nis'-sjun}, zn. Ledi- ing;uitputting; berooving; verzwakking; verzwakking; verlies. — to Exist [èz-is!!), w.o. Bestaan, in wezenzijn. — existence [èz-ist'-en-si], of Existeney [èz-ist'-en-si], aanzijn; leven, levensduur. Existential [èz-ist'-en-si], of Existential [èz-is-tën'-gjel], stand, aanwezig, voorhanden. Existible [èz-is-ti-mee'-sjun], bv.n. Bestaanbar, aanwezig. voorhanden. Existible [èz-is-ti-mee'-sjun], bv.n. Bestaanbar, aanwezig. voorhanden. Exit [èks-i4), zn. Aftreding, heengang; (ook:) uitgang; (fig.) overlijden; to find an easy —, een gemakkelijken uitgang vinden; fo make one's —, heengaan, (fig.) sterven, (spr.) de groote reis aannemen. | —, w.o; 3e pers. enk. teg. tijd, (tnl.) Gaat af, verwijdert zich. Exitial [èaz-is'-gjel), of zn. by.n. Bey zn. Bestaan, — J ‘a EXITIOUS „ Exitious [èez-is'-sjus), bv.n. Doodelijk; ver- -derfelijk. Exode [èks'-ood]. z.n. (tnl.) Naklucht, naspel. Exodus [èks'-o-dus), of Exody [èks'-o-di), zn. Uittocht; (bijb.) Exo- dus, tweede Boek van Mozes. Exolete [ks'-o-liet), bv n. Verouderd. Exolution [èsz-o-ljoe'-sjun), zn. Verslap- ping der zenuwen to Exolve [èaz-òlv'), w.b. Ontbinden; (fig.) betalen. Exomphalos Navelbreuk. to Hxonerate® [écz-on'-er-eet], w.b. Ont- lasten; bevrijden; ontheffen; ontslaan; to — one’s self from, zich vrijmaken van, (ook:) zich zui- veren van. Hxoneration [ècz-on-er-ee'-sjun), zn. Ont- lasting: bevrijding; ontheffing; ontslag. Bxonerative [èaz-on'-er-èt-tiv], bv.n. Ont- heffend, bevrijdend. Exoptable [ècz-òpt'-eb!), bv.n. Wenschelijk, -gewenscht. Bxorable ([éks’-o-rébl], bv.n. Te verbidden, te vermurwen. Exorableness ([éks'-o-rébl-nés], zn. Ver- biddelijkheid; erbarming, medelijden. to Bxorate [èks'-o-reet), w.b. Verbidden, “vermurwen. Exorbitance (2cz-drb’-i-tens], of Exorbitancy ([écz-6rb’-i-ten-si], zn. Ont- gaglijkheid; buitensporigheid; verregaandheid; schreeuwende onrechtvaardigheid; ezorbitances of deportment, meer dan buitensporig gedrag. Bxorbitant [èez-òrb'-i-tèrt), bv.n. en “ Exorbitantly [écz-dri/-i-tent-li], bw. Ont- ie buitensporig, verregaand, schreeuwend (erg). to Bxorbitate [ècz-ôrl/-iteet), w.o. Afwij- ken; alle maat (paal en perk) te buiten gaan. to Exorcise [êks'-òr-sajz], w.b. Bezweren, {booze geesten) uitdrijven; to — a person, den boozen geest uit eenen persoon drijven. Exorciser [èks'-òr-sajz-er], z.n. Geestenban- mer, geestenbezweerder; duivelbanner. Exorcism [èks'-òr-sizm), zn. Bezwering, aitdrijving (van booze geesten). Exorcist [èks'-òr-sist]. z.n. Geesten-bezweer- „der, geestenbanner; duivelbanner. Exordial [èsz-òrd'-i-el]), bv.n. (red.) Inlei- dend; aanheffend; inleidings-. Exordium [èez-òrd'-i-um), zn. (red.) Inlei- ‘ding; aanhef. Exornation [es-dr-nee'-sjun], z.n. Opsie- wing; tooi. Exortive (èks-òrl'-iv), bv.n. Opgaand; oos- stersch: oostelijk. to Exossate [ècz-òs'-scet), w.b. Van been- [èaz-om'-fel-lôs), zn. (Alk.) deren ontdoen. Exossated [ècz-òs'-seet-ed), of Exosseous |èoz-òs'-sji-us), bvn. Zonder heen, van beenderen ontdaan. Exostosis [èaz-òs-too'-sis), zn. (ontl.) Over- been (uitgroeiing van, of uitwas aan, beenderen). Bxoterie [èks-o-tèr'-ik], of Exoterical (2s-o-ter’-ikl], bv.n. Openbaar, uiterlijk, voor de oningewijden. Exotery [èks'-o-tèr-i), zn. (Het) gewone, (het) voor den grooten hoop toegankelijke, (het) oogenschijnliĳjke. EXPECTORANT 293 Exotic [éez-dt'-ik], zn. (plk.) Uitheemsch gewas; (¢/k.) uitheemsch woord. | —, bv.n. of Exotical [¢ez òf'-ikl), by.n. Uitheemsch. to Expand [2ks-pénd'), w.b. Uitspreiden, openspreiden; (fig) uitbreiden, breeder ont- wikkelen. | ro —, w.o. Uitzetten, zwellen; he heart expands with joy, het hart (de boezem) zwelt van vreugde. (ruimte. Expanse [èks-pèns'). zn. Uitgestrektheid, Expansibility [èks-pèns-i-bil-it-til, zn. Vatbaarheid om zich uit te zetten (om te zwellen). Expansible [òks-pèns'-ibl), bv.n. Vatbaar voor uitzetting (of opzwelling). Expansion [èks-pèn'-sjun), zn. Uitzetting, zwelling; uitspreiding; ruimte; — of feeling, al- macht des gevoels (of der gewaarwordingen); — of the affection, overmaat van genegenheid (of liefde); — of the heart, overmaat van har- telijkheid. Expansive [èks-pèn'-siv), bv.n. Uitzettend, zwellend; — faculty (— quality), uitzettende kracht. ° Expansiveness ([ei:s-péns'-iv-nés], zn. Uit- zettende kracht; uitgezetheid. to Expatiate [èks-pee'-sji-eet). w.o. Rond- wandelen; verwijlen; (fig.) breedvoerig zijn, uitweiden (— upon, over); den blik verre laten rondweiden. | ro —, w.b. Rondspreiden; loslaten. Expatiation [èks-pee-sji-ee'-sjun], z.n. Rond- wandeling; (fig.) uitweiding, breedvoerigheid, wijdloopigheid. Expatiator [eks-pee'-sji-eet-ur], zn. Rond- wandelaar: (fig.) uitweider. Expatiatory ([eks-pee’-sji-et-tur'-ri], bv.n. Uitweidend, breedvoerig, wijdloopig. to Expatriate [éks-pee'-tri-eet], w.b. Ver- bannen. | ro —, w.o. Zijn vaderland verlaten. Expatriation [èks-pèt-tri-ee'-sjun], zn. Ver- banning: uitwijking, landverhuizing. Expect [èks-pèkt’), zn. Verwachting. to Expect [êks-pèkt'), w.b. Verwachten, af- wachten, te gemoet zien; onderstellen, vermoe- den, denken. | ro —, w.o. Wachten, vertoeven. Expectable [òkts-pèkt'-ebl], bv.n. Te ver- wachten; te voorzien. Expectance [èks-pèkt'-ens], of Expectancy [èks-pèkt'-en-si], z.n. Verwach- ting, hoop. Expectant [èks-pèkt'-ent), zn. Verwach- ter. afwachter, | —, bv.n. Verwachtend, hopend. Expectation [Òks-pèk-tee'-sjun), zn. Verwachting; hoop; — of life. vermoedelijke levens-duur; to fall short in one’s —. zich in zijne verwachting bedrogen zien, (ook:) genoodzaakt zijn zich tevreden te stellen met minder; my — is from him, mijne hoop is gevestigd op hem; a youth of —, een veelbelovend jongeling; your —s are too great, gij verlangt te veel. Expectative [èks-pòkt'-et-tiv), bv.n. Verwachtenend. | —, zn. (Het) verwachten, (het) te gemoet gezien wordende. Expectorant [èks-pèkt'-er], zn. Verwachter; wachtende; they are not great —s, Zij heben niet veel hoop, (ook:) zij zijn tevreden te stellen met weinig, zij heben geene al te groote verwachten. Expectorant [èks-pèkt'-ur-ent], zn. (gnk.) Slijm-afdrijend middel. | —, bv.n. Borstzuiverend, slijm-afdrijend vend. Expectorate [òrs-pèkt'-oreet], w.b. Uitspuwen, hoestend-opgeven. Expectoration [òks-pèkt-o-ree'-sjun), Zn. (Het) hoesten, slijm-opgeving. Expectorative [èks-pied'-i-eetiv), bvn. Slijm-opgevend. To Expedite [èks-pied'-i-eetiv), w.b. Afzen-den: uitvaardigen. Expedience (èks-pied'-i-en-s]), of Expediency [èks-pied'-i-en-s], of Expediency [èks-pied'-i-ent-lij, zn. Geschikt-heid, dienstigheid, raadzaamheid; onderneming; vlugheid, haast, spoed; middel, hulpmiddel, redmiddel. Expedient (èks-pied'-i-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent-ent Geschiktheid, dienstigheid. To Expedite [éks'pe-dajt], bv.n. en Expedite (éks'pe-dajt-li), bw. Snel, spoe-dig; haastig, schielijk, vaardig, vluchtig. Expedite [éks'pe-dajt-li], bv.n. en Expeditiously (éks'pe-dis'-sjus-li), vluchtig; (fig.) ondernning, tocht; (mil.) veldtocht. Expeditiously [éks'pe-dis'-sjus-li), bv.n. en Expeditiously (éks'pe-dis'-sjus-li), vluchtig, schielijk. Expeditiously [éks'pe-dis'-sjus-li), bv.n. Schielijk, voortvarend. To  z.n. Uitgaaf; kosten; onkosten. to Expend [èks-pènd'), wb. Uitgeven; be- steden; verbruiken; verkwisten. Expenditor [èks-pènd'-i-tur], zn. (Geld-) uitgever. Expenditure [èks-pènd'-i-tjoer), zn. Uit- gaaf; kosten; onkosten; — of, verbruik van. Expense ([èks-pèns'], zn. Uitgaaf, kosten, prijs; at any —, tot elken prijs; fo be at the —, uitgeven, (ook:) moeten bestrijden; fo go to —, kosten maken; to run into —, veel kosten ma- kep, veel geld uitgeven; to meet an —, eene uit- gaaf bestrijden; at public —, op ’s rijks kosten. | EXPENSES (mrv.) Onkosten; — covered, vrij van onkosten. i Expenseful [èks pèns'-foel), bv.n. Kostbaar; uur. Exxpenseless [òks-pèns'-lès), bv.n. Koste- loos: goedkoop. Expensive [èks-pèns'-iv], by.n. (Geld-) uit- gevend; (geld-) verkwistend, roekeloos; kost- baar, duur. Expensively ([eks-péns’-iv-li], bw. Op eene kostbare wijze. Expensiveness (éks-péns'-ir-nés],z.n. Zucht zn. bw. EXPIRING om geld uit te geven, roekeloosheid; kostbaar heid, duurte. Experience [èks-pier'-i-èns], zn. Ondervin- ding, ervaring. to Experience [èks-pier'-i-èns]), wb. Onder- — vinden; beproeven. + Experienced (ets-pier’-i-enst], bvn. Er- varen, doorkneed; beproefd; — in trade, in den handel ervaren; — wisdom, beproefde wijsheid. Bxperienecer [èks-pier'-ièns-ur), zn. On- dervinder; beproever. Experient [èks-pier'-i-ènt), bv.n. Ervaren. Experiment [ò%s-pèr'-i-mènt), zn. Proef- neming; onderzoeking (door proefnemingen), to Experiment [èks-pèr'-i-mènt], w.b. Be- proeven, (door proefnemingen) onderzoeken; proefondervindelijk leeren kennen, ondervin- den. | To —, w.o. Proefnemingen in het werk stellen, proeven nemen (— on, met, op). Î Experimental ([vks-pér-i-mént'-el], bv.n. Proefondervindelijk; — christian, christen uit ondervinding. Experimentalist zn. Proeven-nemer. to Hxperimentalize [èks-pèr-i-mònt'-el-ajz), — w.o. Proefnemingen doen. Experimentally ([¢ks-pér-i-mént'-el-li], bw. Proefondervindelijk; bij wijze van proefneming; _ bij ondervinding. Experimenter [èks-pèr'-i-mènt-er), zm. Proefnemer, beproever, probeerder. Experimentist [èks-pèr'-i-mèn-tist], 20. Proeven-nemer. : Expert [èks-peurt'), bv.n. Bedreven, ervaren bekwaam (-- in, — of, in); deskundig. | —, zl. Deskundige. 4 Expertly [2és-peurt'-li], bw. Met bedreven- heid, op eene bekwame wijze. Expertness [eks-peurt'-nés], z.n. Bedroven Hey ervarenheid, bekwaamheid; deskundig eid. Expedient (es-pied-blätig), bv.n. Wenschelijk. Expitable (es-pied-blätig), bv.n. Wenschelijk. Expitable (es-pied-blätig), bv.n. Te boeten, weder goed te makon. To Expiate (es-pied-blätig), w.b. Boeten; her — stellen, weder goedmaken; (door bidden en boete-doen) afwenden. Expiation (es-pied-blätig), zn. Booting; — herstelling, goedmaking; boete-doening. Expiation (es-pied-blätig), bv.n. Boetend; boetend; — sacrifice, zoen-offer. Expiation (es-pied-blätig), bv.n. Plunde- — ring; (rcht.) houtgewähren; verwandtung van het eigendom van minderjarigen, Expitable (es-pied-blätig), bw. Kunnende (of — zullende) eindigen. Exppiration (es-pied-blätig), bw. Kunnende (of — zullende) einde; uitwaseming; aflörtig, einde; geesten overlijden, laatste ademtocht; (Aph.) vervaltijd; — at the time of —, op den vervaltijd. ak To Expire (es-pied-blätig), w.b. Uit-ademen; uitwasemen, van zich geven; uitwerpen; beslu Iten, beendigen; to — forth, van zich geven, uit werpen, enz. To —, w.o. Ten einde loopen; eindigen, vervallen (een termijn), verstrijken, (fig) den geest geven, sterven, (ook:) wegweigen, opstijgen; the ponderous ball expires, de zware bol (of kogel) stijgt omhoog. Expiring (eks-trair-ing), bv.n. Stervend; — groans, doodsnik, gereutel (gerochel) desdods. En ke ns eatin a. [eks-per-i-mént’  (fig.) zich met elkander verstaan; to have an — with, eene zaak tot opheldering brengen met. Explanatory [èks-plèn'-et-tur-ri). bv.n. Verklarend. Explees [èks-plèn'-et-tur-ri). bv.n. Vervulling. Expletive [èks'-pli-tiv], bv.n. Aanvullend, afrondend. | —, z.n. Stopwoord; woord ter aan- vulling; (fig.) machtspreuk i Explicable [èks'-pli-kèbl], bv.n. Verklaar- aar. to Explicate [éks’-pli-keet], w.b. Ontwik- kelen, ontvouwen, uitleggen, verklaren, ophel- deren; | openslaan, openvouwen, uitvouwen. Explication [èks-pli-kee'-sjun), zn. Uitleg- ging; verklaring, opheldering. Explicative [èks'-pli-keet-iv), bv.n. Uitleg- gend, verklarend, oplielderend. _ Explicator [èks'-pli-keet-ur], zn. Uitlegger, verklaarder. _ Explicatory [èks'-pliek-e-tur-ri], bv.n. Uit- leggend, verklarend, ophelderend. Explicit [èks-plis'-sit), zn. Einde. | —, bv.n. en Explicitly [éks-plis’-sit-li], bw. Duidelijk, helder; bepaald. _BExplicitness [èks-plis'-sit-nès], zn. Duide- lijkheid; bepaaldheid. to Explode [èks-plood'), w.b. Doen sprin- gen (eene mijn); uitdrijven; (fig.) verwerpen, luide afkeuren; (pop.) witjouwen; to be exploded, in miskrediet geraakt zijn, uit de mode geraakt zijn. | To—, w.o. Uitbarsten; ontploffen. Exploder [és-plood’-er], z.n. Uitfluiter, uit- jouwer; af keurder. Exploit (èks-plòjt'], z.n. Daad, verrichting; heldendaad. to Bxploit [èks-plòjl'], w.b. Verrichten; volbrengen. Exploitable [èks-plòjt'-eb!], bv.n. Uitvoor- baar, te volbrengen. to Hxplorate (&ks-ploor'-eet), w.b. Onder- zoeken, nasporen, nauwkeurig nagaan; (eon land, eene zee, enz.) nauwkeurig opnemen; (fig) uitvorschen. Exploration [èks-plo-ree'-sjunj, z.n. Onder- zoeking; navorsching, nasporing; (nauwkeurige) _ opneming; (fig.) uitvorsching. Explorator [èks'-ploreet-ur), z.n. Onder- zoeker; navorscher, opnemer (in geographischen zin) (fig.) uitvorscher. Exploratory ([es-ploor’-et-tur-ri], bvn. Onderzoekend; navorschend, nasporend; (fig.) uitvorschend;— journey, wetenschappelijke reis. to Explore [2s-ploor'], w.b. Onderzoeken, nazoeken, nasporen; (zeew.) opnemen (b.v. zeeën, kusten, enz), verkennen; (fig.) uitvorschen. Explorement [èks-ploor'-mènt]), z.n. Onder- EXPOSTULATE 295 zoeking; navorsching, nasporing; (fig.) uitvor- sching; proefneming. (EXPLORATOR. Explorer [èks-ploor'-er), zn. Zie 't woord Exploring [èks-ploor'-ing), bv.n. als t. dw. van TO EXPLORE. | —, z.n. Zie EXPLORATION en EXPLOREMENT. Explosion [èks-ploor'-zjun), zn. Uitbarsting, knal, ontploffing. Explosive [éks-ploos'-siv], by.n. Uitbarstend, knallend, ontploffend; — cotton, schietkatoen. Expoliation [èks-po-li-ee'-sjun], zm. Beroo- ving; verwaarloozing. to Expolish [éks-pol’-tsj], w.b. Polijsten; opwrijven. Exponent [èks-poon'-ent], zn. (alg.) Wor- telgetal, exponent. Exponential [èks-po-nèn'-sjel), by.n. (alg.) — quantity, exponentiéele grootheid. Export [èks'-poort], zn. (kph.) Uitvoer; uit- voer-handel; uitvoer-artikel; — duty, uitvoer- recht (belasting op den uitvoer naar buitens- lands); — trade, uitvoerhandel; — houses, kan- toren die uitvoerhandel drijven. to Export [èks-poort'], w.b. (kph.) Uit- voeren. Exportable [èks-poort'-ebl), bv.n. Uitge- voerd kunnende of mogende worden; ten uit- voer bestemd; uitvoer-. Exportation [èks-pòr-tee'-sjun), zn. (kph.) Uitvoer; on —, bij den uitvoer; bounty on —, uitvoer-premie; channel of —, vreemde markt, gelegenheid tot omzet buitenslands. Exporter [èks-poort'-er), zn. (kph.) Uitvoer- der; uitvoerhandel-drijver. Exposal [èks-pooz'-el], zn. Zie EXPOSURE. to Hxpose ([èks-pooz'), w.b. Openleggen, blootleggen, openbaren; blootstellen; prijsge- wen; (&ph.) ten toon stellen; (fig.) belachelijk maken, aan de kaak stellen, laken, afkeuren; to — for sale, te koop uitstallen; fo — one’s self, zich zelven aan gevaar (of onaangenaamheden, of moeielijkheden) blootstellen, (ook:) zich com- promitteeren, vat op zich geven; to — one’s self to sea, zich op zee wagen; to — one's self to examination, zich aan een examen onder- werpen; fo — one’s life, zijn leven wagen. Exposedness ([¢ks-pooz’-ed-nés], z.n. Bloot- gesteldheid (— fo, aan); (het) blootstaan (— fo, voor, aan). Exposer [èks-pooz'-er], z.n.Openlegger, bloot- legger, verklaarder; (kph.) ten-toon-steller; (fig) aan-de-kaak-steller; | to be an — of beteekent hetzelfde als to expose. Exposition [êks-po-zis'-sjun). zn. Tentoon- stelling; blootlegging; uitlegging, verklaring; blootstelling; blootgesteldheid; (sér.) stand; (fig) ligging; the easterly — of a house, de ligging van een huis met het front naar het oosten; the — of a house to the west, de ligging van een huis met het front naar het westen gekeerd. Expositive [èks-pòs'-i-tiv), bv.n. Blootleg- gend; uitleggend, verklarend. Expositor [èks-pôz-i-tur), zn. Blootleg- ger; uitlegger, verklaarder; | verklarend woor- denboek. Expository ([2ks-pdz'-i-tur-ri], bv.n. Bloot- leggend; uitleggend, verklarend, ophelderend, toelichtend. to Hxpostulate [òkspòst'-joe-leet), „wb. Ernstig bespreken. | To —, W.O. Redet wisten, 296 EXPOSTULATION ernstige vertoogen doen; zich beklagen (— upon, over). Expostulation [èks-pòstjoe-lee'-sjun), zn. (Het) redetwisten; woordenwisseling; ernstig vertoog; klacht. Expostulator ([¢éks-pdst'-joe-leet-ur], zn. Redetwister; ernstige-vertoogen-doener; klach- ten-uiter Expostulatory [éks-pòst''-joe-let-tur'-ri], bv.n. Redetwistend; klachten-uitend; an — ad- dress, een bezwaarschrift. Exposture[èks-pòst'-joer], zn. Blootlegging, uiteenzetting. Exposure ([?ks-pooz'-zjoer], z.n. Tentoon- stelling; aan de kaak stelling: uitstalling, te koop zetting; blootstelling; blootgesteldheid, gevaar; stand, toestand. to Expound [èks-paund'), w.b. Uitleggen, verklaren; onderzoeken; blootleggen. Expounder ([éks-paund'-er], zn. Uitlegger, verklaarder; onderzoeker; blootlegger. Express [èks-près), bv.n. Opzettelijk; uit- drukkelijk; duidelijk; an — train, een buiten- gewone trein; a messenger —, een opzettelijk afgezonden boodschapper. | —, z.n. IJlbode, expresse: opzettelijke boodschap; uitdrukkelij- ke verklaring. to Express [êks-près'), w.b. Uitdrukken, uiten; betuigen; voorstellen; (ook:) uitpersen; to — one’s mind, juist zeggen wat men denkt; | not to be expressed, met geene woorden uit te drukken, onuitsprekelijk. Expressible [èks-près'-ibl], bv.n. Uit te drukken, voor uitdrukking vatbaar; uitspre- kelijk. Expression [èks-près'-sjun], zn. Uitdruk- king; | uitpersing. Expressive [éks-prés’-siv], bv.n. Uitdruk- kend. te kennen gevend; uitdrukkelijk, na- drukkelijk. Expressively drukkelijk, duidelijk. Expressiveness ([¢ks-prés'-siv-nés], zn. Uitdrukke'!ijkheid, nadruk, klem. Expressly (èks-près'-li] bw. Uitdrukkelijk, bepaaldelijk; opzettelijk. Expressure [èks-près'-sjoer], zm. Uitper- sing; | uitdrukking, uiting. ‘to Exprobrate[èks'-pro-breet], w.b. Te laste leggen, toedichten, verwijten. Exprobration [èks-pro-bree'-sjun), zn. Te- laste legging, verwijt. Exprobrative [èksproo'-bret-tiv], Bestraffend, terechtwijzend. to Expropriate [és proo'-pri-eet], w.b. Ont- eigenen; afstaan, zich ontdoen van. Expropriation ([¢ks pro-pri-ee'-sjun), zn. Onteigening: afstand-doening. to Expugn [èks-pjoen'], w.b. Vermeesteron, stormenderhand veroveren (of nemen). Expugnable [êks-pjoen'-ebl of èks-pug'-nebl), bv.n. Te vermeesteren; neembaar. Expugnation [¢éks-pue-nee'-sjun), zn. Ver- meestering, verovering (of neming) stormen- derhand. Expugner [éks-pjoen'-er), zn. Vermeeste- raar, overweldiger. to Expulse [eks-puls'], w.b. Verdrijven, uit- jagen, uitstooten. Expulser [éks-puls' er], zn. Verdrijver. bw. Na- [éks prés'-siv-li], bv.n. EXSUDE Expuision [èks-pul'-sjun), zn. Verdrijving, : uitjaging. uitstooting, verwerping. ‘ Expulsive (èks-pul'-siv), bv.n. Verdrijvend, — uitjagend. uitstootend, verwerpend. Expulsiveness [èks-puls'-iv-nès], zn. Uit- stootende kracht. , Expunction [èks-punk'-sjun), zn. Uitwis- sching; (fig.) te-niet-doening. to Expunge (èks-pundzj'], w.b. Uitwisschen, uitvegen: (fig.) te niet doen. ; to Expurgate [éks-peur'-ceel], w.b. Zuivel ren: uitvegen. Expurgation [èks-pur-gee'-sjun). zn. Zui- vering. Expurgator ([¢ks-pur-ceet'-ur), zn. Zuive- raar. a Expurgatorial [èks-pur-Get-toor'-i-el), of Expurgatorious ([eks-pur-cet-toor'-i-us), of Expurgatory ([éks-yeur'-cet-tur-ri], by.n. Zuiverend; — index, (kkL.) lijst van verbodene boeken, index. to Expurge [èks-peurdzj'), w.b. Zuiveren; uitvegen. to Exquire [èks-kwwajr'], w.b. Onderzoeken, navorschen, uitvorschen. Exquisite [èks'-kwwi-zit], bv.n. Uitgezocht, uitgelezen, keurig; (ook:)doortrapt (b.v. — malice, — doortrapte boosheid); (ook:) hevig, sterk (ver- driet, smart, aandoening). | —, z.n. Fat, kwast, kwibus; modegek; (ook:) nuf. Ee, Exquisitely [èks'-kwwi-zit-lij, bw. Met keurigheid; uitermate, uiterst; heftig; sterk; more —, sterker, (ook:) beter. Exquisiteness [èks'-kwwi-zit-nès),z.n. Voor- treffelijkheid, uitgelezenheid; doortraptheid; hevigheid. Exquisitive [èks-kwwiz'-i-tiv], bv.n. en Exquisitively [èks-kwwiz'-i-tiv-lil, bw. Uitvoerig, omstandig; | uitvragend, nieuws- gierig. Exsanguious Bloedeloos. to Exscind [èks-sind'), w.b. Uitsnijden. to Exscribe [èks-skrajb'), w.b. Uitschrijven. Exscript [èks-skript'), zn. Afschrift. >. to Exsekt [èks-sèkt'), w.b. Uitsnijden. Exsection [èks-sèl’-sjur), zn. Uitsnijding. — Exsert [éks-seurt’], of > Exserted ([éks-seurt'-ed], bv.n. (plk.) Bui tenwaarts-gegroeid, uitstekend. a to Exsibilate [èks sib'-i-leet), w.b. Uitilur ten, uitjouwen. 4 Exsibilation [èks-sib-i-lee'-sjun), zn. Uit- fluiting, uitjouwing. id Exsiecant [èks-sik'-kent), bv.n. Uitdrogend, — opdrogend. LN Exsiccate [èks-sil'-keet), w.b. Drogen; doen — (uit- of op-)drogen. - Exsiceation [èks-sik-kee'-sjun), zm. Uit droging, opdroging. | Exsiccative (èks-sik'-et-tiv], zn. Drogend, — opdrogend. ke Exspuition [òks-pjoe-is'-sjun), z.n. Uitspüe wing. Exstccous [èks-suk'-us], bv.n. Sappeloos. Exsuction [èks-suk'-sjun). zn. Uitzuiging. Exsudation [èks-sjoe-dee'-sjun), zm. Uit- zweeting. to Exsude (èks-sjoed'], w.b. Uitzweeten. | to —, w.o. Afdroppelen. [èks-sèng'-awi-us], _ bvn. a - a _EXSUFFLATION . Bxsufflation [cks-suf-flee'-sjun), un. Uit- blazing; (t) beblazen (bij duivelbanners). Exsufflieate [èk-suf'-fli-kèt), of Exsuffolate [èk-suf'-fo-lèt), bv.n. Inge- „blazen, ingefluisterd; verachtelijk, afschuwelijk. To Illustrate [êkes-suf-fo-leet], w.b. In-fluisteren, toefluisteren, inblazen. Exsuscitate [êkes-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf-suf- sus-li], bw. Zie EXTEMPORARY. Extemporaneousness [èks-tèmp-o-reen-dus-nès), zn. (‘t) Onvoorbereid. Extemporarily (èks-tèmp-o-reen-dus-nès), bw. Zonder Lêks-tèmp-o-reen! Extemporaneously [èks-tèmp-o-reen-dus-nès),  Uitstrekker, ‘enz; | werktuig om (êts) uit te rekken (ofte pletten). Extendibility [èks-tènd'-i-bil'-it-ti), zn. Zie EXTENSIBILITY. Extendible [èks-tènd'-lès), by. n. Rekbaar, zich kunnende uitstrekken; vatbaar voor uit- breiding, enz; (rcht.) in beslag genomen kun- nende worden. Extendless (èks-tènd'-lès), Onbegrensd, grenzenloos. bv.n. a Extendlessness [èks-tènd'-lès), 2.0. Onbegrensdheid, grenzenloosheid. Extensibility [èks-tèns-i-bil-it-ti), zn. Rekbaarheid; vatbaarheid om uitgestrekt, uit- gebreid, enz., te  uitgebreid; veelomvattend. Extensive [êks-tèn'-siv], bv.n. Uitgestrekt; groot; uitgebreid; veelomvattend; an — view, een ruim gezicht. (EXTENSIVE. Extensively [èks-tèn'-siv-li], bw. Zie bv.n. Extensiveness [èks-tèns'-iv-nès], zn. Uit- gestrektheid; grootte; uitgebreidheid; veelom- vattendheid; groote omvang. Extensor [2ks-tén’-sur], zn. (ontl.) Trek- spier, trekpees. EXTENT [éis-tént'], v.dw. van TO EXTEND. Extent [èks-tènl], zn. Uitgestrektheid; uitgebreidheid; omvang; afstand; (f1g.) mede- deeling; (rcht.) beslaglegging; to some —, in zekere mate; to the — of, tot een bedrag van; to make an — upon (— on), beslag leggen op; to the full —, in zijn geheelen omvang; to be twenty poles in —, twintig roeden lang (groot) zijn. | —, bv.n. Uitgestrekt. Extenuate [èks-tèn'-joe-èt], bv.n. Mager, vermagerd; rank, tenger. to Extenuate [èks-tèn'-joe-eet], w.b. Dun- ner (schraler, kleiner, enz.) maken; verzwak- ken; verzachten; mager doen worden; in de openbare achting doen dalen. Extenuation ([èks-tèn-joe-ee'-sjun), zn. Dunner-(enz.) making; verzwakking, uitput- ting; (rcht. en fig.) verzachting; (fig.) mager- heid; vermagering. Exterior [èks-tier'-i-ur], zm. Uiterlijk, voorkomen, gedaante; buitenzijde; (ook:) uiter- lijke plechtigheid; (ook:) buitenland. | —, bv.n. Uiterlijk, uitwendig, oppervlakkig; (stk.) bui- tenlandsch. Exteriority [èks-tier-i-òr'-it-ti), zn. Uiter- lijkheid, buitenzijde, oppervlakte. Eixteriorly [èks-tier'-i-ur-li], bw. Uiterlijk; uitwendig. to Exterminate [èks-teurm'-i-neetj, w.b. Uitroeien, verdelgen; (alg.) wegmaken, doen verdwijnen. Extermination [èks-teurm-i-nee'-sjun], zn. Uitroeiing, verdelging; (alg.) wegmaking, (t) doen verdwijnen. Exterminator [èks-teurm'-i-neet-ur], z.n. Uitroeier, verdelger. Exterminatory [èks-teurm''-i-nèt-tur'-ri), bv.n. Uitroeiend, verdelgend; — war, verdel- gings-oorlog. 4 to Bxtermine [éhs-teurm’-in], w.b. Uit- roeien, verdelgen. : Extern (èks-teurn'], zn. Uiterlijk, uitwen- dig gedeelte, voorkomen; leerling (of scholier) die niet in den kost ligt. | —, bv.n. of __ External [èks-teurn'-el), bv.n. Uiterlijk, uitwendig, zichtbaar; — tazes, inkomende rech- ten (belasting bij invoer aan de grenzen voor goederen van buitenslands); — deportment, ui- terlijk voorkomen, houding; — wall, buitenmuur. Externality [tks-teur-nel’-it-ti], zn. Zicht- baarheid, uiterlijke gedaante, uitwendigheid. Externally [èks-teurn'-el-li], bw. Uiterlijk, uitwendig. : Externals [¢ks-teurn’-elz], zn. mrv. Uiter- lijkheden, vertoonmakingen; uiterlijke schijn; uitwendige dingen. ‘ Exterraneous ([2hs-ter-reen’-i-us], Vreemd, uitheemsch, buitenlandsch. bv.n. 298 EXTERSION Extersion[ès-teur'-sjun), z.n. Uitwissching, uitveging, uitwrijving. to Extill [éhs-til’], w.o. Druppelen; uit- „druipen. Extillation [2ks-til-lee’-sjun], zn. Druppe- ling; uitdruiping. to Extimulate [èks-tim'/-joe-leet), w.b. (gnk.) Opwekken; (fig.) prikkelen; aansporen (—unto, tot). Wistimulation [èks-tim-joe-lee'-sjun), zn. Prikkel; opwekking; (gnk.) opwekkend middel; (fig) aansporing, spoorslag. Extinet [èks-tinkt), bv.n. Uitgewischt, uit- gebluscht, uitgedoofd, uitgestorven; afgeschaft; verouderd; to become —, uitsterven, (ook:) te niet gaan. to Extinct [èks-tinkt'), w.b. Uitwisschen, nitblusschen; uitdooven; afschaffen; | vernie- tigen. :. Extinction ([eks-tink’-sjun], zn. Uitblus- sching, uitdooving; uitsterving; (fig.) verdel- ging; (ook:) afschaffing; (ook:) tenietgang, on- dergang. to Extinguish [èks-ting'-eawwisj], w.b. Uit- doen, uitdooven; (fig.) verdelgen, te niet doen gaan, doen uitsterven; afschaffen. Extinguishablelèks-ling'-ewwisj-eb!),bv.n. Uitgedaan (uitgebluscht, uitgedoofd, enz.) kun- nende worden; (fig.) verdelgbaar; af te schaffen. Extinguisher [èks-ting'-awwisj-er), zn. Uitblusscher, uitdoover; dompertje (om bran- dende kaarsen uit te doen); (fig.) verdelger. Extinguishment [èks-ting'-cwwisj-mènt], zn. Uitblussching; vernietiging; (fig.) teniet- gang, uitsterving; verdelging: afschaffing. to Extirp [eks-teurp'], w.b. Uitroeien; ver- delgen. Extirpable [èks-teurp'-ebl), bv.n. Uit te roeien: te verdelgen; uit te snijden. to Extirpate [èks-teurp'-cet), w.b. Uit- roeien: verdelgen; (A/k.) uitsnijden. Extirpation [èks-teur-pee'-sjun), zn. Uit- roeiing; verdelging, verwoesting. Extirpator (èks-teurp'-et-tur, of èks'-teur- peet-ur), zn, Uitroeier; verdelger, verwoester. Extispicious [èks-ti-spis'-sjus), bv.n. Van (behoorende tot, betreffende) het waarzeggen uit de ingewanden. to Bxtol ([èks-tòl), w.b. Prijzen. verheer- lijken, verheffen. Bxtoller [èks-tòl'-er], zn. Prijzer, verheer- lijker; ( jig.) lofredenaar. Extolment [es-tdl'-ment], zn. Lof, ver- heerlijking; (fig.) lofrede. Extorsion [êks-tòr'-sjun), Zie het woord EXTORTION. Extorsive [èks-tòr'-siv], bv.n. en Extorsively [Òks-tòr'-siv-lij, bw. Afper- send, afdwingend; uitzuigend; verdrukkend. to Extort [èks-tòr!), w.b. Afpersen, af- dwingen; uitzuigen. | To—, w.o. Afpersing (knevelarij) plegen. Extorter [èks-tòrt'-er], zn. Afperser, kne- velarij-pleger. Extortion [èks-tòr'-sjun), zu. Afpersing, knevelarij; verdrukking. Extortionary [oks-tòr'-sjun-èr-ri), Afpersend, uitzuigend. Extortioner [èks-tôr'-sjun-er), zn. Afper-ser; knevelarj-pleger. EXTRAVAGANCY Extortious [èks-trèkt'), zn. Afpersend; uitzuigend. Extract [èks-trèkt'), w.b. Uittrekken; (rek. den wortel) trekken; nobly extracted, van adelijke afkomst. Extraction (èks-trèkt'), w.b. Uittrekken; (rek. den wortel) trekken; (fig.) afkomst, afstamming, geboorte. Extraction (èks-trèkt'), w.b. Uittrekkenkelijk,  Buitengewoonheid; zonderlingheid; opmerkelijkheid. Extraordinary [èks-tra-per-rook-vel bv.n. Niet behoorende tot een kerspel, buiten-parochial. Extraparochial [èks-tra-prosfèsj-utenel], bv.n. Niet behoorende tot een (of tot iemands) vak behoorende; | als bijzaak verricht (of te verrichten). Ne SF pes pep SS pe er METER REN s Extraprovincial _ [eks-tra-pro-vin'-sjéll, bv.n. Niet behoorende tot de provincie, buiten-provincial. Extraregular [èks-tra-pro-vin'-sjéll, bv.n. Niet behoorende tot de provincie, buiten-provincial. Extraatorial [èks-tra-pro-vin'-sjéll, bv.n. Niet behoorende tot (dit of dat) rechts-gebied. EXTRAUGHT [éktrév-traot], v.äw. van w-b. TO EXTRACT. Extravagance [òks-trèv'-e-aèns], of Extravagance [òks-trèv'-e-aèns], Zl. Buitensporigheid; uitspatting; verkwisting; Fj he: ig.) overdrevenheid; overdrijving; ongerijmd-eid, Extravagancies [éktrév'-e-a-e-a-e-a-e-a-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e tt Extravagant [èts-trèv'-ea-aènt), z.n. Dwe- PE overdrijver, iemand met een overspannen _ brein. | —, bv.n. en Extravagantly [èks-trèv'-ea-aènt-li], bw. Afwijkend, uitsporig, buitensporig; verkwis- tend; (fig.) overdrijvend, dwepend; overdreven; ongerijmd. | —, z.n. Dweper; (ook:) rondzwer- ver. landlooper. Extravagantness [èks-trèrv'-ea-aènt-nès), zn. Afwijkendheid; buitensporigheid; verkwis- ting; (fig.) overdrevenheid; ongegrondheid; dwaasheid, to Bxtravagate [èks-trèv'-ea-aeet), w.o. De palen (der betamelijkheid, enz.) te buiten gaan; (fig.) raaskallen. Extravagation [Òts-tròv-ea-aee’-gjun), zn. _ Afwijking; buitensporigheid, uitspatting, (fig.) overdrijving, overmaat. Extravasated ([eks-trév'-es-seet-ed], bv.n. (Alk) Uitgestort (uit de bloedvaten). Extravasation [Òks-trèv-es-see'-sjun], z.n. {hik.) Uitstorting (uit de bloedvaten). Extravenate [èks-trèv-vien'-èt], bv.n. (gnk.) Uit de aderen gedrongen. Extraversion ([eks-trév-veur'-sjun], zn. Uitstorting; uitgestortheid. Extreat [èks-triet!/), zn. Afkomst. Extreme [éks-triem'], bv.n. Uiterst; hoogst; — unction, (kkl.) laatste oliesel. | —, z.n. Uiter- mate; zie ook het mrv. EXTREMES. _ (uiterst. Extremely ([eks-triem’-li], bw. Uitermate, Extremes |èks-triemz!], zn. mrv. Uiter- sten; (ook:) extremiteiten, armen en beenen; to carry to —, tot het uiterste drijven; fo run into —, in uitersten vallen; — meet, de uiter- sten grenzen het dichtst aan elkander. Extremity [è%s-trèm'-it-ti], zn. Uiterste; uiterst-einde, hoogste punt; (fig.) overdreven- heid; ongeluk, nood, ellende; | extremities, (mry.) uitersten, (ook:) extremiteiten, armen en beenen; sad extremities, een wanhopige toestand; the extremities of provocation, de ergste plagerijén, de verregaandste terging. Extricable [èks'-tri-kèbl), bv.n. Uit de ver- legenheid geholpen (gered; ook : afgewend, ver- meden) kunnende worden; (fig.) te ontwarren. to Extricate [èks'-tri-keet], w.b. Uithelpen; nitredden (— from, uit); afwenden; vermijden; (fig.) ontwarren. Extrication [èks-tri-kee'-sjun], zn. Uitred- ding; (fig.) ontwarring; ontwikkeling. Extrinsic [èks-trins'-ik], of Extrinsical [éks-trins’-ikl, bv.n. Uiterlijk, uitwendig. 3 Extrinsically (èks-trins'-i-kèl-li], bw. Uit- __wendig, aan de buitenzijde. to Hxtruct [èk-strukt'), w.b. Bouwen, op- bouwen, oprichten; stichten. Extruction [èk-struk'-sjun), zn. Gebouw. ___BExtruetive [òk-struk'-tiv), bv.n. Bouwend, stichtend, oprichtend. Extruector (èk-struk'-tur), zn. Bouwer, op- richter, stichter, vervaardiger. , to Extrude [èks-froed'), w.b. Uitwerpen, uitdrijven, wegdrij ven. (uitdrijving. a p _ Extrusion [èks-troe'-gjun), zn. Uitwerping, EYAS 299 Extuberance [òks-tjoeb'-er-èns], of Extuberancy [èks-tjoeb'-er-èn-si), zn. Knob- bel-uitwas; gezwel; (tech.) verhevenheid, hoogte. Extuberant [èks-tjoeb'-er-ènt), bv.n. Uit- stekend, uitspringend; gezwollen. to Extuberate [èks-tjoeb'-er-eet), w.o. Uit- steken; zwellen, opzwellen. Extumescence ([èks-tjoe-mès'-sens], zn. Zwelling, gezwel; verhevenheid. Exuberance [ès-zjoel'-er-èns), of Exuberancy [èc-gjoeb'-er-èn-si], zn. Over- vloed; overmatigheid, overmaat; overtolligheid; (plk.) weelderigheid; (fig.) wulpschheid. Exuberant [ée-zjoeb'-er-ènt], bv.n. en Exuberantly ([éc-zjoeh'-er-ént-li], bw. Over- vee rijkelijk; overtollig; weelderig; wulpsch. to Exuberate [éc-zjocb'-er-eet], w.o. Over- vloedig zijn; overvloeien. Exuccous ([¢k-suk'-us], bv.n. Zonder sap- pen, droog. to Hxudate [èks-joe'-deet), w.b en o. Zie TO EXUDE. : Exudation [èks-joe-dee'-sjun), zn. Uitzwee- ting; zweet. to Exude [èks-joed'], w.b. en o. Uitzwee- ten; zweeten. Exuleerate [ècz-uls'-er-ètl, bv.n. Verzwo- ren; (fig.) verbitterd, vertoornd. to Eixulcerate [éez-uls'-er-cet], w.b. en w.o. Laten uitzweren; aan het zweren maken; verzweren, zweren; (fig.) verbitteren, ver- toornen. Exuleeration [tez-uls-er-ce'-sjun], zn. Ver- zwering; zweer; (fig.) verbittering, vertoorning; gramstorigheid. Exuleeratory [èaz-uls'-ur-et-tur-ri], bv.n. Zwering bevorderend; zich tot zweren zettende. to Exult [èez-ulf), w.o. Juichen, jubelen, zich (inwendig) verheugen, opgetogen zijn (— at, over); (pop.) groeien (— at a thing, in iets); to — over, triomfeeren over. Exultance [ècz-ult'-ens), of Exultaney [èez-ull'-en-si), zn. Levendige verheuging, opgetogenheid, uitgelatenheid. Exultant (ècz-ull'-ent), bvn. Zich ten hoogste verheugend, opgetogen, uitgelaten. Exultation [èez-ul-tee'-sjun), z.n. (Het) ver- heugen in de hoogste mate; levendige ver- heuging; opgetogenheid, uitgelatenheid. to Exundate [èez-un'-deet, w.o. Overstroo- men, buiten de oevers treden; (fig.) overvloeien. Exundation [èaz-un-dee'-sjun), zn. Over- strooming; (fig.) overvloed. Exuperable [òk-sjoep'-er-êbl], bv.n. Over- winnelijk, te overtreffen. Exuperance [èk-sjoep'-er-èns), zn. Over- wicht, overmaat; (fig) meerderheid. Exuperant ([èk-sjoep'-er-ènt], bv.n. Over- treffend. to Exuperate [òk-sjoep'-er-eet], w.b. Over- treffen, te boven gaan. to Exuscitate [èk-sus'-si-teet], w.b. Opwek- ken; gaande maken. to Exust (eee ust’), w.b. Verbranden. Exustion [èez-usf'-jun), z.n. Verbranding. Exuviae [èazjoev'-i-ji], zn. mrv. Afgelegde huid (of bast, of schors, enz.). : Eyas (aj'-ès), z.n. (vog.) Jonge valk (die nog niet vliegen kan), nestvalk; — musket, spor- wer. | —, bv.n. (van vogelen) Nog niet vlugsch {nog niet kunnende vliegen). Eydent (aj'-dent], bv.n. (scht.) IJverig, vlij- tig, naarstig. Hye (aj), zn. Oog (i. a. b.); (fig.) gezicht; aanblik, uiterlijk, voorkomen; opmerkzaam- heid, acht-goving; (plk.) knop; black —, (geslagen, gestooten, gevallen) blauw oog; blind of an —, aan éen oog blind; with an — to, met het oog op; to look with an evil —, noode zien, met leede oogen zien; to have an — upon (of: to) a thing, letten op iets; to have an — of any one, iemands gedachten eenigszins raden; the — of heaven, (dk.) de zon; before (ook wel: in) one’s eyes, in iemands bijzijn; to one’s eyes In demands gezicht; to beat any one’s eyes green, demand een paar blauwe oogen slaan; fo cry one’s eyes out, zich blindkrijten; dead-men’s eyes, dakvensters. —hall, oogappel; —leam, blik; to — bite, met de oogen betooveren; —bright, (plk.) oogen- troost; —brow, wenkbrauw; —drop, traan; —flap, oogbled (voor paarden); —glance, blik; —glass, oogglas, bril; —lash, oogglas, wimper; —let, oogje (ronde opening); —lid, ooglid; — offending, kwetsend (of hinderlijk) voor het oog; —ser- want, oogendienaar, (ook:) iemand die enkel diensten verricht als men hem (of haar) onder de oogen heeft; —service, dienst die slechts verricht wordt onder toezicht; —shot, blik, gezicht; —sight, (het) licht (van het oog); —sore, strontje (aan het oog), (fig.) doorn in het oog; — spotted, wol oogen: —string, oogspier, oog- genuw; — tooth, oogtand; —water, oogwater; — wink, oogwenk; — witness, ooggetuige zijn van. to Bye [aj]; w.b. Aanzien; beschouwen; in oogenschouw nemen; na-oogen. | To —, w.o. Oog hebben, er uitzien. Eyed [ Aj'ed), bv.n. (in Sam.) Oogen hebend; (ok:) er uitziend; dull —, slecht uitziend; black —, zwart van oogen; squint —, scheelziend; single — eenoogig. Hyeless (aj'-lès), bv.n. Zonder oogen, blind; (fig.) onooglijk, geen oog hebbend. Eyelet (aj'-lès), zn. Oogie. Byelad [aj'-lèd), zn. Lonkje, knip-oogje. Byer [aj'-er], zn. Kijker, gluurder; bekij-ker. begluurder. Bying ([aj'-ing], zn. (Het) kijken, (het) gluiren; (het) bekijken, (het) begluren. Hy ot (aj'-0¢], zn. Waard, rivier-cilandje. Eyre [aj'-lès], zn. (rcht.) Rechtbank die geen vasten zetel heeft; justice in —, rechter die opgezette tijden de ronde doet in zijn rechtsgebieten; — of the forest, houtvesterij; chief justice in —, opperhoutvester. - Eyry ([eer'-|], zm. (Broei-)nest van een roof-vogel, roofvogels-nest; (fig) F. Fa [fa], w.b. (scht.) Nemen, erlangen, bekommen, krijgen. | —, onpers. w. (sché.) Betamen, passen, voegen; [ook:] gebeuren, voorvallen, plaats grijpen. FACELE Fab [fèb], z.n. (scht.) Fopperij, beetnomerij, bedrog. i to Fab [fèb], w.b. (scht.) Foppen, bedotten, beetnemen, bedriegen. Fabacious [fèb-bee'-sjus), bv.n. Boonachtig, Fabian [fee-bi-en], bv.n. Omzichtig; voor zichtig. | —, zn. Draaier (uit omzichtigheid) talmer, draler. Fable ([feebl], zn. sprookje; leugen. to Fable [feebl], w.b. en o. Verdichten, Fabled [feebl], bv.n. In fabelen verhaild in de fabeler vermaard. F Fabler [feebl], zn. Verdichter; fabel dichter. Fabling [feebl], zn. Verdichter; fabriek fabrikaat; maaksel; (fig.) stelsel; | — lands, aan eene kerk toebehoorende goederen. 5 to Fabric [feebl], w.b. Bouwen; vervaadigen, fabriceren. to Fabricate [feebl], w.b. Bouwen — maken, samenstellen, vervaardigen, fabrieeren; (fig) smeden, verdichten, uit de lucht grijpen. Fabrication [fèb-ri-kee'-sjun), zn. (He bouwen; vervaardigen; bouw; (het) fabrikaat; (fig.) verdichtsel; opraapsel. Fabricator [fèb'-ri-keet-ur], zm. Vervaar diger, fabrikant. = Fabrile [fèb'-ri-keet-ur], bv.n. Van hout (of va ssteen) gemaakt; handwerks-. Fabulator [fèb'-joe-là], bv.n. Van hout (of va ssteen) gemaakt; in den vorm van fabelen verhalen, RE Fabulosity [fèb'-joe-là], bv.n. Fabelachtigheid. Fabulous [fèb'-joe-là], bv.n. en A Fabulously [fèb'-joe-là], bw. Fabelachtigheid.  keeren; (fig.) huichelen, veinzen, 2anders dan naar waarheid vertoonen. ips Faced [feest), bv.n. Een gezicht hebbend, (kv.) belegd, belegd, overtrokken; — with g gegalonneerd met goud; ugly—, leelijk; bold, onbeschaamd; éwo—, met twee aangezichten, facele [fees'-i-li], zm. Gespikkeld boont]e. Faceless [fees'-lès], bv.n. Zonder gezicht; (fig.) onbeschaamd. Über Facer [fees'-er], zn. Boordevol glas; (bij boksers:) slag op het aangezicht. Facetiously [fees'-sjus'-sjus-li], bw. Vroo-lijk; grappig, schertsachtigheid. Facetiousness [fees'-sjus'-sjus-nès], bw. Vroo-lijk; grappig, schertsachtigheid. Facetiousness [fees'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'-sjus'- Getal Lfees'-sjel), bv.n. Aangezichts-, ge-laats-. Facile [fès'-sjel], bv.n. Gemakkelijk, licht; (fig.) minzaam, vriendelijk; inschikkelijk, toe-gevend, handelbaar; lichtgeloovig, gemakkelijk om den tuin te leiden. Facilely [fès'-sir-Li), bw. Gemakkelijk, lichtelijk. (lijkheid. Facileness [fès'-sir-Li), zn. Gemakkelijk maken; verlichten, minder moeielijk maken, vergemakkelijk. Facilitation [fês-sil-i-tee'-sjun), zn. Ge- makkelijkmaking; vergemakkelijking, bevor- dering. Facility [fes-sil-it-ti), zn. Gemakkelijk- heid, gemak; vaardigheid; (fig.) minzaamheid, vriendelijkheid; toegevendheid, inschikkelijk- heid, handelbaarheid. | ‘FACILITIES (mry.), middelen ter bevordering, hulpmiddelen. Facing [fees'-sing], z.n. Voorzijde, front; fig.) uiterlijk aanzien; (kv.) belegsel, opleg- el. | —, bv.n. Zich tegenover bevindend. Facinorous [fès-sin'-o-rus]), bv.n. Boos- aardig, snood. Facinorousness |[ fés-sin’-o-rus-nés], z.n. Boosaardigheid, snoodheid. Facsimile [fèk-sim'-i-li], (fig.) evenbeeld. Fact [fèkt], zn. Daad; daadzaak; in —, in- derdaad, werkelijk; eigenlijk; matters of —,daad- m; a matter of — man, een man die van aken houdt (en bij wien praatjes of sroote woorden niets beteekenen). Faction [fèk'-sjun), zn. (stk.) Partij; par- ijschap; (fig.) verdeeldheid, tweedracht. Factionary [fèk'-sjun-èr-ri], of Factioner [ fék'-sjun-urr], of Factionist [ fi’'-sjun-ist], zn. Onrust-sto- cer, partijman, partijganger. Factious [fèk'-yus), bv.n. en Factiously [fèk'-sjuslij, bw. Partijzuch- tig; onruststokend, verdeeldheid-teweegbren- gend; oproerig. Factiousness [/ek’-sjus-nés], zn. Partij- zucht, partijgeest; oproerigheid. ‘Factitious [fèk-tis'-sjus] ,bv.n. Gekunsteld, gemaakt. _ Factive [fekd'-tiv], bv.n. Makend, teweeg- _ brengend. Factor [fèkt'-ur), nair, agent. al _ Factorage [ fekd'-ur-edzj], zn. Commissie- oon, provisie. Factorship[ feit’-ur-sjip],z.n.Factoorschap. Factory [fekd'-ur-ri], zn. (kph.) Factorij; se | werkplaats, fabriek. zn. Facsimile; zn. Factoor; commis- FAGOT 301 _Factotum [ftk-toot'-um], zn. Factotum; (iemands) rechterhand; (een) doe-alles, albedril; huisknecht; (¢yp.) vierkant, quadraat. Factual [fèkt'-joe-el), bv.n. Daadzakelijk. Facture [ fek¢'-joer], zn. Vervaardiging. Faculty [fék’-ul-ti], zn. Vermogen, be- kwaamheid; geschiktheid; aanleg, talent; eigen- schap; hoedanigheid; (rché.) bevoegdheid; | fa- eulteit (b.v. academische, geneeskundige, enz.);. | the vital —, de levenskracht; Court of facul- ties, hof van dispensatiën (staat onder den Aartsbisschop van Canterbury; de eerste amb- tenaar bij dat hof heet master of faculties). Facund (fèk'-und), bv.n. Welsprekend, welbespraakt. Facundious [fèk-kun'-di-us], bvn. Wel- bespraakt; woordenrijk. Facundity [fèk-kund'-it-ti], zn. Welspre- kendheid; welbespraaktheid; woordenrijkheid. Faddle [fèd!), zn. Beuzelarij; beuzeling;. (pop.) wisjewasje. to Faddle [fèd!, w.o. Beuzelen; spelen. To —, w.b. Troetelen; vertroetelen. Faddler [féd'-lur], zm. Beuzelaar, verroetelaar. Fade [feed], bv.n. Flauw, slap, laf; mat, bleek, verwelkt. to Fade [feed], w.b. Doen verwelken, doen verschieten (van kleur] flauw (slap, laf, on-smakelijk) maken. | to —, w.o. Verwelken, (van kleur) verschieten; flauw (enz.) worden; to — away, wegstewijnen, wegsterven. Fadeless [feed], bv.n. Onverwelkelijk; (fig.) onvergankelijk. to Fade [fédz], w.o. Passen, voegen; ge-lukken. slagen; eensgezind (of eenstemmig) zijn. Fading  —, vz. (scht.) Van, uit. —, vw. (scht.) Wie, welke, die. Faecal Liefel. bv.n. Drekachtig;— matter, Drekstoff, menschenströtter. Faeces [fies’-ez], zn. mrv. Größen, bezinksel; drab; drekstoffen. To Fäcis, w.o. Stamelen, stotteron. Fag [és], zn. Knobbel, bubbel (in een stuklaken); knecht, loopjongen; (pop.) duivelstoejager; (ok:) nieuweling, groen (student in "t eerste studiejaar); (fig.) uitschot, afval, (het) slechtste; | —end, (kph.) staal-eind (van een stuk laken), gedeelte dat tot monster dient; (fig.) slechtst gedeelte, afval, uitschot. To Fäcis, w.o. Zwoegen, zich afwärken, (pop.) zich afsloven; vermoeid (uitgeput van vermoeienis) worden. | ro —, w.b. Aandrij ven tot werken (zelfs met slagen); (iemand) dwinigen het werk van een ander te doen; af Gran- selen; fo — out, losgaan, uiteengaan (touw). Fage [fedz], z.n. Grap.! Fage [fea], z.n. (zeew.) Omwoeld eind touw. Fagged [fèc'-ed), v.dw. van TO FAG; | —out, afgezwoegd, uitgeput van vermoeienis, (ook:) yersleton. Fagot [fèe'-ut), z.n. Takkenbos, takkenbos-, FAGOT hout; (zeew.) lorrendraaier (matroos, die op de monsterrol geplaatst is, doch niet bestaat); 4d smell of the —. (spr.) naar den mutsaard rie- ken; | rAcors (mrv.) looze stukken geschut. to Fagot [fèc'-ut], w.b. Bijeenbinden, op- bossen. Faik [feek), zn. (scht.) Nalatig-blijving, in gebreke blijving, faillissement; (ook:) prijsver- mindering, afslag; (ook:) plooi, inslag. to Faik [feek], w.o. (scht.) Nalatig blijven, in gebreke blijven; failleeren, bankroet gaan; (ook:) minder stellen (den prijs), afslaan. Faiket [feek'-et), bv.n. (scht.) Onbekend; on- gebruikt. Fail [feel], z.n. Feil, fout; gebrek, ontsten- tenis, ontbreking, gemis, nalating, in-gebreke- blijving, verzuim; mislukking; (jig.) overlij- den; (kph.) bankroet; without —, zonder fout, zonder mankeeren, onfeilbaar. to Fail [feel], w.o. Falen; ontbreken; te kort komen; te kort schieten, in gebreke blij- ven; zich vergrijpen; een misslag begaan; mis- sen, mislukken; ophouden, eindigen, te niet gaan; (fig.) sterven; (kph.) bankroet gaan. | To —, w.b. Begeven, verlaten, laten varen; ver- onachtzamen, verwaarloozen, nalaten; te leur stellen; fo — ship, (zeew.) geen wind genoeg hebben om te zeilen. Failance [feel'-ens), zn. Verzuim, in-ge- breke-blijving, nalating; mislukking. Failing [feel-ing), zn. Gebrek, ontbre- king, gemis; (kph, het) bankroet gaan. | —, bv.n. en t.dw. Ontbrekend; falend; gemist wor- dend; mislukkend, enz; never—, onfeilbaar. Failure [feel-joer), z.n. Mislukking; ver- zuim, in-gebreke-blijving, nalatigheid; fout, misslag; gebrek, ontstentenis, gemis, ontbre- king; (kph.) bankroet; upon — of which, bij ge- breke waarvan; — of crops, misgewas. Fain [feen], bv.n. Blijde, gretig. | —, bw. Gaarne, volgaarne; J would —, ik zou gaarne willen: fo be —, op het punt zijn. to Fain [feen], w.o. Smachtond verlangen, branden van verlangen, reikhalzen. Fainness (feen'-uès). z.n. Verlangen. Faint [feent), bv.n. Zwak. krachteloos; machteloos; mat, bleek; flauw, onbestemd; traag; laf, vreesachtig; —Aearted (en bw. —heartedly), lafhängig; wankelmoedig; —Aeart- edness, lafhängig; wankelmoedig; lafhängig; —, z.n, Flauwte; (pop.) kattenzwijm. to Faint (feent), w.o. Verkwijnen, vergänge; onwalten, ontzinken; verzwäcken; verzwäcken; verzwäcken; in onwacht (van zielen, of in zwijm) vallen, bewussteloos worden; it faints me, ik word wee om mijn hart. | TO —, w.b. Neerdrukken, ontmoedigen, verzwäcken; overmeesteren, overstelpen. Fainting [feent'-ing] z.n. Bezwijming, zwijm; bewusteloosheid. | —, bv.n. Van zielen vallend; —/fit, bezwijming; to be seized with a — fit, van zielen vallen.  krach-teloosheid, machteloosheid; zwakheid; flauw-heid, matheid; onbestendigheid; laf heid, vrees-achtigheid. Faints [feents], z.n. mrv. (Het) laatste nat (van geperste wijndruiven). Fair [feer], zn. (Bene) schoon; the —, het schoon geslacht, de teedere kunne; | kermis, (kph.) mis, jaarmarkt. —, by.n. en bw. Schoon, fraai, mooi; licht, helder; blond; blank; zinde-lik, schoon, rein; gunstig, welwillend; minzaam, vriendelij voorkomend; rechtschapen, braaf, eerlijk; rechtschapen, braaf, eerlijk; rechtschapen, recht-door-zee; fatsoenlijk, beschaafd, heusch, wellevend; gewenscht, wenschelijk; — and softly, zachtjes en zoetjes, met een zach lijntje; — and square, rondweg, zonder draaie — and square, rondweg, zonder draaie — Is foul and foul is, mooi is leelijk en leel is mooi, wit is zwart en zwart is wit, menschen wijsheid is dwaasheid bij de hem sche machten; fo bid —, beloven, doen voor zien; to copy —, in 't net schrijven; to play —, eerlijk te werk gaan, eerlijk spelen; io promise —, veel beloven; to stand —, goed (gu > staan; trouw blijven; a — article, of a good — article, (kph.) een courant (of een zeer courant) artikel; — means, zachte middelen; a — warning, een goede ränd; a — judge, een voegde rechter; a — man, een blonde man; a — tongue, een vleier; a — face is half a portion, schoonheid is een halve bruidschat. Sam. —conditioned. goedhartig; —dealers, koopleden die jaarmarkten bezoeken; —dealing, opreeheid, eerlijkheid, braafheid, rechtschapenh —faced, knap van gezicht; —hand, goed uiterlijk; —play, eerlijk spel; —shake, go negotie; —spoken, beleefd, vriendelijk, za zinnig; —time, kermis(-tijd); —way, (zeew.) vai water; —town, (kph.) marktvle K (stad waar 6 mis of jaarmarkt wordt gehouden), Fairand-man [feer-end-mèn], zn, Land-looper. Fairchild [feerd], zn. (scht.) Ruzie. >; to Fairchild [feer'-in], w.o. (scht.) Ruzie  86 trouw, trouw; verzekering; upon my —, op mijn woord van eer; in — whereof, ten blijke FAITHFUL “waarvan; to break — with any one, zijn gegeven ii woord jegens iemand breken: — breach, trouwe iin loosheid, woordbreuk; —worthy, geloofwaardig, _ vertrouwen verdienend. | —, tsw. Zoo waar (als ik leef), inderdaad, geloof me. Faithful [feer’-foel), bv.n. Geloovig; braaf, rechtschapen; eerlijk; trouw, getrouw; _ — to his word, getrouw aan zijn woord. Faithfully (feer’-foel’-li), bw. Zio bv.n. FAITHFUL. Faithfulness [feer’-foel’-nés], zn. Zie FAITHFUL (-heid). wi. Faithless [feer’-foel’-nés], bw. Ongeloovig, i zonder (godsdienstig) geloof; trouweloos; | als wien zm. mrv. the faithless, de ongeloovigen. bhai Faithlessness [feer’-foel’-nés], zn. Onge- loovigheid, ongeloof; trouweloosheid. Faitour | Feek, zn. Schurk, schobbejak. Fake (feek), zn. Slag (b.v. van een kabel-of ander touw, dat opgeschoten ligt in zoo- of zoovele slagen); catch—, (zeew.) kink in den kabel. Fakir (faak'-ier, of feek'-ier), zn. Fakir, (Mahomedaansche rondreizende monnik). Falcate (fèlk'-eet-ed), bv.n. Sikkelvormig, krom (als eene zeissen). Faleation (feel-kee'-sjun), zn. Krom, gekromdheid, kromgebogen. eon [ faol'-sjun], zn. Kromme sabel, pallas. ME leiform [ fél’-si-form],bv.n. Sikkelvormig. Falcon [ faok'n), z.n. (vog.) Valk (afgericht voor de jacht); (mil) falkonet (zeker stuk geschut). Falconer [faok'n-er], zn. Valkenjager, valkenier. Falconet [faok’-un-èt], zn. (mil.) Falkonet (zeker stuk geschut). Faleonry [ faok'-un-ri), zn. Valkenierderij, valkenjacht. Fald [faold), zn. Schutting, schuthok, (schaaps-)kooi; —fee, schutgeld; | —stool, kniel- stoel; veldstoel. Faldage [faold'-edzj), zu. Schutrecht, recht om schuthokken (of schaapskooien) op 6 zetten. Fall [faol], zn. Val, (het) vallen; water- val; afdalende helling; (het) dalen (van den prijs); ontlasting, uitwatering (eener rivier); het) afvallen (van de bladeren); (fig.) najaar, herfst; (het) vellen (van boomen); (zeew.) eb, et) vallen van het water; to give one a —, emand omver duwen of werpen; to get (to have) a —, eon val doen; to be on the —, (kph.) dalende zijn (de koers der beurspapieren); —block, malblok; cat—, (zeew.) katlooper; gear—, (zeew.) kardeellooper; peek—, (zeew,) piekeval. 