Catholijke Nederlansche Stemmen
Various Author
Ring der teedere genegenheit en Posen geschreven, die nen, hij mij met vriendschap overladen heeft; bij een middagmaal, drie dagen geleden, aan eenige predikanten gegeven; ik was de eenige Catholijke dischgenoot en de predikanten wetijverden, om mij vriendschappelijk te be- handelen; eene groote tevredenheid betuigende van mij in hun midden te zien. Gij ziet, dat zij geenen wrok heb- ben over mijne controvers-schriften. Ik zou echter wel wenschen, dat zij het beantwoorden daarvan ondernamen doch zij willen liever zwijgen, onder voorwendsel, dat zij niet van discussien houden.... », Er zijn er echter ook, die even als bij u, (onder anderen Mr. GROEN VAN PRINISTERER) in hunne geschriften drebrandschaft, de moordschayotten, den antichrist en enz. doen weergalmen; maar deze zelfs toonen mij in het bij- zonder niet alleen beleefdineid, maar genegenheid. Ik be- treur zeer dat er te Geneye, geen Catholijk tijdschrift is, om al die ongerijmdheden in het licht te Stellen zoo vaak als zij zich vertoonen en er de onzinnigheid van aan te wijzen. Ik heb alles gedaan wat ik kon, om zulk een tijdschrift tot stand te brengen, maar geene medewerking vindende, ben ik verpligt te wachten, tot dat het aan de Voorzienigheid behaagd, mij er den: weg toe te operien, 9 © «e+e De voortgang van het Geloof in Engeland is zeer troostrijk, als ik daarvan berigten krijg, geeft het mij niceuwen moed, om te Geneve werkzaam te blijven, ofschoon wij er sedert lang geene merkwaardige bekeerin- gen hebben gehad; maar, gelijk de H. Franciscus van SALES Zeide, de tijd, dien de arbeider aan het scherpen zyjner seis besteed, is niet verloren. Ik ben verheugd, dat gijde vertaling van de, Schets van den Geist en het Hart van den H. Franciscus van SA-LES” voltooid hebt. De naam van dien goedhartigen hei-lige is bij de protestanten niet minder dan bij de Catholijken in achting. De heer Staprer, een Zwitsersch predikant, an wien ik in het vorige jaar een exemplar gezonden had, schreef mij eenen lieven brief, over de verbaasdheid die hij er over gevoelde, dat het protestantismus nooit zulke mannen had kunnen voortbrengen. Die brief gaf mij groote hoop van het licht der waarheic te brengen; maar de dood heeft hem weg gerukt in het oogenblik toen wij eene briefwisseling begonnen aan te knoopen, waarvan ik veel verwachting had. Ik beveel mij in uwe gebeden en hernieuw de yverzekelige ims. Uw zeer ootm. Dienaar, ge it L’ansé. DE BAUDRY. DE AMERIKANSCHE BISSCHOPPEN De Bisschoppen van Noord-Amcrika i synode, te Baltimore vergaderd, hebb rijken brief aan de Aartsbisscho Nummer 29. | dalle’ hs Ee 18 Ju 1840. LLG LB 0 RE USWA LEEW AEEWE BEE ULATED ATERE DUCA BERURASEULEABANAAS CATHOLIJKE NEDERLANDSCHE STEMMEN. OVER Godsdieust, Staat-, Geschichte en Letterkunde. Als Jesus dit gezegt habe, hebbende de oogen ten Hemel opgeheven, zeide Hij:..... Heilige Vader bewaar hen, die Gij my gegeven hebt, in wwen naam; opdat xij één sijn gelijk wip.... En ik bid niet alleen voor hen, maar ook voor degenen, die door hun woord in mij geloove zul-len: opdat xij allen één ayn, gelyk Gy, Vader, in mijen ik inU: dat xij ook in ons mogen één zijn, opdat de wereld geloove, dat Gy mij gezonden hebt. En ik heb hun de heerlijkheid gegeven, die Gy my gegeven hebt: opdat zy zouden één aijn, gelyk wij ook één ziyn. Ik m hen en Gij in mij, opdat zy volkomen één zijn: en dat de wereld wete, dat Gij mij gezonden hebt. Joann. XVII. Her pura van pe CATHOLIJKE NEDERL. STEMMEN, 1s r2 GRAVE, (Becorsnenstraar, B. No, 28). Op dit blad, *t welk alle Zaturdagen met,een Nummer wordt vervoled, kan worden ingetekend aan alle Postkantoren en bij de voornaamste Hoekyerkoopers in het Rijk. Hetzelve wordt met den post verzonden voor den prijs van f 8-50 in het jaar; bet half jaar of kwartaal, naar evenredigheid; zullende de beialine bij kwartalen moeten geschieden. Alle abonnementen kun- nen word En opgegeven aan het Postkantoor te Grave; geene andere dan gefrankeerde stukken en brieven zullen door de Re- - — dactie worden aungenomen. Aankondigingen worden tegen betaling van 15 centen den rege) geplaatst. Voor Belgié kan - men abonneren aan het Postkantoor te Antwerpen. ~ DE REFORMATIE. : % Veryolg yan bi, 228. Dac laat ons tot De Reformatre terugkecren. Zij zegt verder bl. 277. Wanneer nu Gods woord ons zegt, Vloekt den Koning niet, selfs im uwe gedachte, Pred. X: 20, en men ziet dan van welke maatregelen het liberalismus ziele als het bijgeloof zich bedient toons dagen, dan kunnen de geloovigen nict te zeer op hunne hoede zijn, om toch allen schija van gemeenschap met de zoodanzen te vermijden. Daar Catholicismus en bijgeloof voor De Reformatic men zijn, dagen wij De Reformatie uit, om openle ongeoorloofde maatregelen aan te wijzen, waarvan Catholijken zich bedienen, om de vrijheid van hunnen Godsdienst te verkrijgen en hunne gelijke, maar nog altoos miskend wordende regten, zoo wel als die hunner edurgers eindelijk te doen eerbiedigen. — Wij lezen ‘dl P 7] Ger. s: ‘ : irk, ' Er zullen er wel zijn, die bij het lezen yan deze woorden m wanen, dat wij met ons zelven in tegenspraak zijn; dewijl Tijdschrift zoo menigmaal tegen de regering gesproken, ing geklaagd en aan de regering gehoorzaamheid ont Die echter niet moedwillig blind will zijn, zal het nm, dat wij daarin alleen aan de regering gehör- 1, waarin geene aardsche regering eenige magt le dingen van Gods koningrijk. » Dit is weder zeer goed gezegd: wij denken er juist zoo over; maar wij hebben reeds doen zien wat de regering van de Reformatie-vrienden zou te wachten hebben, als zij, volgens de pligten, welke de grondwet haar opleet, de Catholijken in alles met de protestanten gelijk stelde en aan den Catholijken Godsdienst zijne vrije werking liet. Wij zullen daarmede blijven yoortgaan en het zal ons niet moeijelijk vallen den onchristelijken haat en de ket- tersche onverdraagzaamheid der Reformatie-vrienden tegen het. Catholicismus in het afschuwelijk daglicht, dat zij verdienen, te plaatsen. Wat echter aangeat die dingen, welke tot deze wereld behoore, geldelijke, stoffelijke, burgerlijk-maatschappelijke zaken : onze tegenwoordige toestand is zelfs getuige, dat wij der overheid daarin wel willen erkennen; en dan nog, door Gods gena- e, lijdzaamheid stellen tegenover stilzwijgen en weigering. Wij zouden oordeelen te zondigen tegen de wereldijke overhe d, wanneer wij aan dezelve eenig gebied afstonden of toekenden, het-welk den Heere God aan die overheid niet gegeven heeft. Wanneer eene overheid ophoudt, zich als Gods dienaresse te gedragen, dan rust er op de geloovigen eene dure verpligting, welker betrachtig zij dikwijls met den dood moeten bekoopen, » ‘Dit is al het ergste, dat men zich kan voorstellen: doch wij beleven de dagen niet meer, waarin de Refor- matie-vrienden zoo iets te vreezen hebben. De regering van het een of ander rustig, nog geheel Catholijk land, zij doordrong, heeft te weeg gebragt, hare fanatickec porteurs en harangue zij doordrong, heeft te weeg gebragt, hare fanatickec porteurs en harangue zij doordrong, heeft te weeg gebragt, hare fanatickec porteurs en harangue zij doordrong, heeft te weeg gebragt, hare fanatickec porteurs en harangue zij doordrong, heeft te weeg gebragt, hare fanatickec porteurs en harangue zij doordrong, heeft te weeg gebragt, hare fanatickec porteurs en harangue zij doordrong, heeft te weeg gebragt, hare fanatickec porteurs en harangue zij doordrong, heeft te weeg gebragt, hare urs, die, even als de eerste ref se möge als voorzigtighcids-maatregel, tegen de onrust en ~A™ ms 2 matie-predikers der XVI° eeuw in, Neder/and, uit andere landen overwaaten, om er de rust te storen en verdeeld- heid te kweeken, al eens over de grenzen te laten brengen, doch daarmede loopt het af: eigenlijk gezegde vervolgin- gen, waarmede de dood gemoeid is, hebben de aanhan- gers van de reformatie in onze eecuw niet te duchten, ten ware zij, even als in de XVI° ceuw, gewapenderhand hun vreedzaam geloof predikende, steden en sterkten will- den veroveren, om er hunne reformatie met geweld in tejwoeren, en..... Die verpligt is echter niet, Oberte te maken, te stoken of voor te bereiden, maar aan de overheid Gods gebod voor té hou- den, aan dezelye te herinneren dat koningen en overheden geene onafhankelijke souvereinen zijn, maar integendeel, bij het bezit van de allerhoogste en meest uitgebreide magt, dienaars Gods zijn. Verder rust op hen de verpligting, om wanneer de burgerlijke overheid iets gebied, hetwelk in strijd staat met Gods gebod, daaraan niet te gehoorzamen, gelijk de vroedvrouwen in Egypte, Exod, I: 15 - 17, alwaar de koning moord en doodslag beyal; gelijk de drie jongelingen in Babel, Dan. III: 15 - 18, toende koning gebood dat zij zich voor een beld zouden nederbuigen: gelijk Danrén zelf, VI: 7 - 10, toen de koning een door zijne hovelingen. hem vyoorgelegd -besluit géteekend had, dat niemand in dertig dagen yan eenig God of mensch iets zou mogen vragen, behalye van hem; of eindelijk gelijk de Apostelen Puinus en Jowannes, Hand. 1V:; 18 = 20, en V: 27 ~ 29, toen de oversten geboden, dat zij in geenerlei manier mogten spreken of orderungen, vijzen in den naam van Jesus. In zulke gevallen mogen de ge-, loovigen, die God als den oppersten koning en wetgeyer erkennen, niet gehörzamen, omdat zij daardoor tegen de allerhoogste overheid zouden zouden zouden zouden zouden. In zoodanige gevallen zijn de geloovigen al wederom niet geroepen tot tegenstand en oproer, maar tot lijden en yerdragen, al was er ook de dood des ligchaams aan yerbonden. Frau gezegen! Jammer maar, voor De Reformatié, dat de geschiedenis van ons vaderland, even als die van Frankryk, Engeland, Zwitserland enz. enz. zoo vele bladzij-den oplevert, welke al die mooije woorden logenstraffen! — Wil men /jdzame Christenen, onregt, geweld en vervolging, met christelijk geduld en zachtmoedigheid zien — verdragen, dan waarlijk, moet men de geschiedenis van de reformatie niet lezen! Als hare aanhangers inde XVIe eeuw opregtelijk gelofd hadden, zooals De Reformatie nipraat, dat zij niet tot oproer, tot opstand en tegenstand gerocpen waren, zouden zij het nooit zoo ver gebragt hebben: en dus beteekenen al die mooije vreedzame woor-den in.den mond der Reformatie, cigenlijk niets. — Overigens komt het. voorbeeld der Apostelen Hand. IV en V hier niet te pas. De Apostelen hadden eene wettige zending, die zij bewijzen konden, om Jesus Curistus genade den moed hebben, om wanneer dit wettelijk gevorderd wordt, hunnen naam bekend te doen maken, en dus de yerantwo Ordelijkheid yan hun schrijyen op zich te nemen. » Dit manifest van De Reformatie en hetgeen er reeds opgevolgd is, maakt het ons ten pligt, ons meer dan wij tot hiertoe deden, opzettelijk met dat tijdschrift bezig te houden en deszelfs hatelijken, onverdraagzamen, ant- maatschappelijken geest aan onze landgenooten meer en meer te doen kennen. De Reformatie zegt tot het opgegeven voornemen ge- drongen te zijn door het ter nedergestelde, wenschende daardoor teyens te betoonen, dat, hoewel zy cene yer- menging yan Kerk en staat ten’ hoogste afkeurt, 247 daarom niet tegenstaat, maar integendeel begeert cenen Gode betamelyken inyloed yan de Kerk op den staat enz. Zou De Reformatie durven beweeren, dat waarlijk hak kerk, tot 1795 eenen Gode betamelijken inyloed op den staat heeft wissgeocfend? Zij, die altoos de gehoor-zame dienares yan den staat. was; die zich zonder het goedvinden der Ehoog Mogende-Heeren Staten, niet roeren of bewegen moet; wier leeraren, noch in provinciale, noch in algemeene synoden vergaderen mogten, dan onder het toe-zigt van commissarissen politick, die men naar de oogen zag, en zonder wier toestemming men niets durfde besluiten; die zelfs voorschriften en formulieren van gebeden van de heeren staten ontvingen, welke dezelve wijzigden, naar de verschillende tijdsomstandigheden enz. enz., al het welk overvloedijk uit de oude placaat-boeken kan worden aangetoond en, waarlijk, die oude gereformeerde Kerk had zoowel haren duur als hare vestiging alleen aan de Hoog Mogende Heeren Staten te danken 3 om de eenyou-dige reden, dat eene menschelijke Kerk, zich slechtseenen tijd, zoo lang als zij door aardsche magten ondersteund wordt, staande h Onden kan; toen andere tijden eenen an-deren regeringsvorm invoerden verviel ook weldra de reeds bouwvallige gereformerde Kerk; en toen men achtien jaren later, bij de opdragt der souverneine regering aan eenen prins uit het huis van Oranje, de oude Kerk Inisterrijk hoopte zien herstellen, waren de denkbelden reeds zoo zeer veranderd, dat in hare plaats eene wiewwe heryormde Ne-derlandsche Kerk werd gesticht die zoo weinig naar hare ~ moeder gelijkt, dat de echte kinderen der eerste, het bij hare halve “zuster niet konden uithouden, maar er zich van afscheidden, om een een eigen Wie beginnen 5 wat zij echter niet eens vermogten, zonder hunne / houdelijke reglementen aan het onderzoek en de gi = is = bs Ringen, gedaan hebben. — ee Bs te verkondigen en zijnne leer te onderwijzen: en zulk cen bewijs zullen de reformatie-predikers noort kunnen toonen, Wanneer nu echter eene oyerheid niet handelt overeenkomstig hare roeping als Gods dienaresse, dan moet de liefde des naasten de discipelen yan Cuntstus dwingen om in‘eenen betamelijken en niet tegen Gods Woord strijdenden weg, te trachten die over- heid tegen yan het kwaad. Dit zelfde is hunne roeping ten opzigte yan de inwoners des lands waaronder zij verkeeren, en daarbij behoore ook het oog te hebben de eeuwige behoudenis yan zondaren, Deze bedenkingen hebben ons ook het yoornemen doen opyatten, om, in dezen tegenwoordigen benar- den toestand yan ons yaderland, in dit Tijdschrift onze opmer- kingen mede te deelen over de vaderlandsche aangelegenheden, Daartoe willen wij ook gaarne den arbeid van geloovigen opne- men, wier beginsel het is om Gods Woord (verminkt en yer- vruchten van ongeloof en draaid) in alles tot regel En riguerer te stellen, endie door Gods van gelööd bij die prensa Es am ee ee In de. eerste plaats, zegt De Keformatie verder, dan alle gelööden ernstig opwekken tot het oom tot God voor ons vaderland en deszelfs nijverheid. een iegelijk te bedenken, dat ons vaderland ove gelööde en bijgeloof; dat het vervuld is met geregtigheden; dat de aanleidingen tot afwijk door yedsel te geven aan de yleeschelij langer zoo menigvuldiger worden; dat de lerlei wijze belaagd wordt door Papi dit meerendeels door die overheid Underdas, de geschiedenis van ons vaderland, zelfs door partijdige pennen geschreven, leert de voorstanders van- dat ecnyoudige gelööde De Reformatie c. s. vorsatz en verdedigt; hunne mooije woorden, zoolang als hunne ‘partij zwak- is; hun euvelmoed, bij hunne aanwas; hunne onverdraagzame heerschzucht, waar zij de overhand hebben, op iedere bladzijde zoo duidelijk ken- nen, dat de hooge regering niet veel reden heeft, om hen te vertrouwen..... en wat ons als Catholijken betreft, hebben wij alle regt, om van De Reformatie te vorde- ren, dat zij de aantiyging dat het Catholicismus, *t welk zij papismus verkiest te noemen, de hooge overheid op al- lerlei wijze belaagt, door bondige bewijzen te staven, en aan te toonen, waarin dat BELAGEN bestaat! Of de liberalen zich eene zoo snoode aantijging verkiezen te laten welgevallen, weten wij niet, en het is ous onverschillig 5 maar, de organen van het Catholismus in ons land, zou- den bij verdere soortgelijke /age aantygingen, wel eens in het hoofd kunnen krijzen, om van De Reformatie het geregicliyk stayen van zulke openbare snoode aantijgingen te vorderen.....! Meent De Reformatie, dat haar cen Youdig gelöst, hare bekenden met den bijbel, waaruit zij wel texten aanvoert, maar: wiens liefde ademenden geest zij ni¢t kent, ten minste niet bezit, haar vrijheid seven, om alles te zeegen, wat zij verkiest, zonder daar-voor verantwoordelijk te zijn? Die tijden zijn voorbij, en God verhoede, dat zij immer in ons vaderland zouden terugkeeren! Het is waar, in de administratieve praktijk, worden de Catholijken, voor als nog in verre na niet ge-lijk met hunne protestantsche medeburgers gesteld; en dit is een van de redenen, die hen bewegen, om alle /egaie, met de leer des Christendoms zer goed overeenstemmende middelen te bezigen, ten eenmaal die grondwettige sey kstelling (en meer verlangen zij niet) te doen plaats ben; maar voor de regtbanken zou die wettige geliykstelling gewissclijk niet ongeldig zijn, en de bekende regts-regel: we stelt, moet bewijzen, ook op De Reformatic worden toegepast. — Dat zij dus bescheidener leere worden en ons geene misdaden aantijge, wa arvan wij ecnen —afschuw hebben, of vreeze, die beschuldigt te zullen moeten staven. Zoo lang als zij ons slechts Papisten of _ Pausgezinden, aanhangers of onderdanen van. den anti- christ, bijgeloovigen enz. L'univers, heeft in deszelfs nummer van 8 Juli, den volgenden belangrijken brief van den gegen den ANTONIO Di Lucca te Rome, hoofd-redacteur van de Annali delle Sicenze Religiose, medegedekt. Aan den hoofd-redacteur van 1’ Univers. De overkneiden ijver dien gij in uw achtingwaardig blad, steeds voor de verdediging van de Catholijke gelösteler an den dag legt, doet mij de hoop voeden, dat gij met levendige belangstelling, het berigt van-eene eroote en gewigtige ondekking van getuigenissen ontvangen zult, die vroeger geheel onbekend waren en die ten voordeele van het wezenlijkste leerstuk der Catholijke Kerk, nämlich de Eucharistie, strekkei. Deze ondekking is even als zoo. vele anderen, het gevolg van den onvermoeiden en grondigen letterarbeid van Z. Em. den Kardinaal Mai, wiens naam tegen de grootste lofspraken opweegt. Na de dubbele verzameling (in 20 deelen, elke van 10 deelen) der fragmenten van de schrijvers der gewijde en ongewijde oudheids die hij onder de handschriften van het Vatikaan gevonden heeft, te heben voltooid, heeft hij eene nieuwe uitgave van al de werken van den H. Sopuronius van Jerusalem 1) ondernomen, die vijf zware declen in 40, zul- len beslaan. Hij heeft nogmaals het zonderlinge gel Uuk ge- had van een vrij aanmerkelijk aantal van onuitgegevene _fragmenten diens grooten schrijvers der oude Grieksche Kerk, weder te vinden; en onder die fragmenten bevindt zich een uitlegging van de lithurgie, waarmede men tot op den huidigen dag toe, onbekend was. Het verheven Sacrament der Eucharistie is een onderwerp, dat door een commentator van de gewijde gebruiken niet stilzwij- gend kon worden voorbijgegaan. En inder daad, de hei- lige SopHronius spreekt er van en bevestigt door zijne woorden de universeele en oneindige overleveriyg der Ca- tholijke Kerk, op eene 200 juiste, zoo bepaalde en zoo Kernachtige wijze, dat het niet mogelijk is zijne overtui- ging, aan de schitterende onbetwistbaarheid dezer nieuwe getuigenis te ontzeggen. Zie hier de zinsnede yan den H. SopnHronius in het oorspronkelijk Grieksch, met derzelver overzetting in het latijn: Mädtes donsira cevri'rora sas Ted dyie TB. ca muT0s nab wipers Te Xpiored, AAC zy aproy unr Toy oivey Mie TEvseTa mporPepeusver purralarrer dan slg Tae nat whut Xpirroo. », Nemo existimet, sanctam oblationem, REPRESENTATION esse corporis ac sanguinis Christi; -sed pa- = ~ 1) De H. Sornronres, was ten jare 634 een beroemd Bisschop yan Jerusalem, en te Damascus in Syrié geboren; hij was een der vermaardste verdedisers van het Catholijk geloof tegen de Monotheliten, Onmiddelijk na zijne verhefling op den Bisschoppe- lijken Stoel, werzamelde hij een concilie, waarin hij de dwalin- gen dier secte, doemde, Deze deugdzame en ijverige prelaat ein- igde in 638 zijne loopbaan, Men bezit van het leven van de Il. Manta van Egypte, bengyens nog eenige andere geschriften. Vert. | — 236 — y,  zou men zich genoopt gevoelen om te geloven, dat deze zinsnede geschreven is na de beklagenswärdige scheuring van zoo vele kinderen, die uit den schöner der ware Kerk afgedwärdige scheuring van zoo vele kinderen, dat is, na de zestiende euw. Het schijnt, dat de H. Sopuronius, die menigte van ijdele uitvlugten en die symbolische razernij der nieuwe bestrijders van het leerstuk der wezenlijke tegenwoordigheid, prophetisch voorzien heeft. Als gij bij deze doorslaande getuigenis, welke ik zoo. Even aangevoerd heb, het zeer aanmerkelijk getal van an-dere nict minder bepaalde getuigenissen voegt, die de Kardinal Mai onlangs in ‘het licht gegeven heeft; dan zult gij er eene wezenlijke vreugde over gevoelen, dat gij de onveranderlijke overlevering der Kerk, betrekkclijk dit troostvolle leerstuk, dagelijks door nieuwe bewijzen ziet bestebevigen. In de dubbele verzameling der schrijvers van bet Vatikaan, waarvan ik gesproken heb, heeft ons de Kardinal Mai, betrekkelijk de Eucharistie, vijf onder-scheidene onuitgegevene zinsneden uit den H. CyriLiis van Alexandrié, cen leerstellig fragment van den heiligen ATHANASI en twee van Eutrycuius, Patriarch van Constantinopel, die in de zesde eeuw leefde, geleverd. Deze laatste Patriarch rigtte aan de geloovigen eene vermaning, die zeer merkwaardig was door de nieuwheid van haar onderwerp. Het was in de Grieksche kerk gebruikelijkk, om voor de hoogmisse eene processie rondom het gewijde gebouw te doen, waarin men het brooden dea w Inn, die voor de heilige Offerande bestemd waren, bragt. Het volk dat door de gevoelens van een niet zeer verlicht geloof bezicld was, wierp zich ter aarde, even als of het datgene aanbad, wat op het oogenblik der processie, nog slechts natuurlijk brood en wijn was. Daar de Patriarch zich tegen dat baarblijkelijk misbruik wilde verzetten, rigtte hij eene gedenkwaardige allocutie aan zijne kudde, waarin hij te regt die acten van voorbarige aanbidding afkeurde:,, Neemt u in acht, sprak hij tot de geloovi-gen, wat gij bij deze processie aanbidt, is slechts brood en wijn; de mysticke woorden zijn niet uitgesproken, de gcheimzinnige verandering heeft niet plaats gehad.” Deze schoone zinsnede 5 mijn heer, alsmede-die, welke wij vroeger hebben aangehaald, zinsneden, wier echtheid overigens boven alle kritiek verheven is, kunnen u de mate van den voortgang verloren, dien de Catholijke controvers in deze laatst verloopene jaren gemaakt heeft: Deze vorderingen zijn grootendeels aan den kostbaren schat van geschriften en onuitgegevene fragmenten. Die wij verworben heben en die wij in het vervolg nog meer hopen te zien aangrojen, toe te schrijven. En het is om die reden, dat ik deaandacht van de geleerde Geestelijkheid van Frankrigk, op deze nieuwe rijkdommen der kerkelijke wetenschap en op het heldere licht, dat er yoor de Christen wereld van afstraalt, durf vestigen. Niemand verbeelde zich, dat de heilige offerande alleen-lijk een arseetpsuL is van het ligchaam en bloed van Cantstus, maar dat hij geloove, dat het brood en de wijn wordt venaspEnd in hetligchaam en bloed van Cunistus. "om in eene en dezelfde protestantsche een Men zou kunnen wenschen, dat de een of andere geleerde hellenist zich de moeite mogt willen geven, om in die uitgestrekte vatikaansche boekerij, alle fragmenten der: oonde kerkvaders te verzamelen, die tot de controvers met de protestanten betrekking hebben, dezelve in rangorde te plaatsen en er eene Latijnsche vertaling van te maken, wijl het grootste gedeelte dier fragmenten, in de Griek-sche ta Al geschreven is en eene overzetting mist. De dag waarop ik de eer heb, u dezen brief toe te. zenden, is door de Catholijke Kerk bestemd, om het Sacrament van liefde en leven, op eene geheel bijzondere wijze te eeren. Op dezen dag, op dit oogenblik zelfs, waarop ik schrijf, springen de harten der geloovigen van eene heilige blijdschap op en haasten zich om den weg , dien de Priester van den Allerhoogste, het Brood der Engelen in zijne handen dragende, betreden moet, met bloemen te bestrooijen. De feestelijke plegtigheden, de vreugdezangen van lof en dankzegeing, die de harten der ware geloovigen met hemelschen troost vervullen, zijn ongelukkiglijk in de oogen onzer afgedwaalde broeders , gelegenheden tot godslastering en spotternij. Laat ons niet moede worden in het bidden van den Vader des lichts , dat hij eindelijk de oogen dier ongelukkigen moge openen en hun dat zuivere licht, dat overvioedige licht, hetwelk ons omringt, doe aanschouwen , quia visitayit nos oriens ex alto. * Ontvang, enz. ; De Abbé Antonio pr Lucca, ' Hoofd-redacteur der Annali delle Scienze Religiose. P.S. Deze regels waren op den feestdag van het heilig. Sserament geschreven; omstandigheden heben derzelyer afzending vertraagd. : “= Sato Rome, 26 Juni 1840. - Wij vernemen, dat de heer Cousin, minister van het openbaar onderwijs in Frankrik, den Eerw.Uecer pt Lucca tot Correspondent van het ministerie van openbaar onderwijs, voor de commissie der historische werken (cO= mité des travaux historiques) heeft benoemd, — Wat zullen de voormalige lofredenaars van den heer Cousin, wel van die benoeming zeggen? : ae? SS see fam IETS OVER DE POGINGEN VAN DEN ONLANGS OVERLE- DEN KONING VAN PRUIJSSEN, OM GODSDIENST Pre F ENHEID ONDER DE PROTESTANTEN ZIJNER STATEN TOT STAND TE BRENGEN. — py: Naar het Fransch.) Het doel naar *t welk de onlangs overled Pruissen met zooveel volharding streefde, er schillende elementen, waaruit het kon zamengesteld, te vereenigen, kon ni tantismus zelye, bestaan mogt. D 45 rie i 4 2 — 237 protestantsche bevolking van Prwissen is Luthersch, de minderheid Calvinistisch, of, Zijn zij zich noen, gereformen, de koning en zijue familie behdoren tot de laatstgenoemden. De overleden koning ontwierp dus’ het plan, om de beide Kerken in een te sinelten. Waaraan hij den doopnaam gaf van Evangelische Christelijke Kerk. Die vereeniging had plaats in 1817 ter gelegenheid van het eenwfeest der reformatie. De koning “vaardigde bij die gelegenheid aan de synoden en consistorien van zijn rijk eene circulaire uit, wier bewoordingen merkwaardig geworden te worden 3 *tis een volmaakt model van ecclesiastem, ‘van conciliatie en van-transactie; even als of de Godsdiensten transigeeren konden! Deze heilzame vereeniging, sedert 200 lang gewässert, maar zoo dikwerf te vergeefs beproef, en welken wensch wy tegenwoordig zoo sterk uitgedrukt wordt, die toen- dering waardoor de luthersche kerk, zonder in de ge- reformerde kerk over te gaan, en deze zonder over te gaan in de eerst gemelde, eene NIEUWE Eyangelische Christelizke Kerk zullen *uitmaken, in den geest van Haren goddelijken stichter, geene hinderpalen in den y> aard der: zaken meer ontmoet, wijl de beide partijen eet opregtelijk en ernstig verlangen > uit waarlijk Christelizke Kerk zullen *uitmaken, dat de luthersche en gereformeerde kerken onzer staten in mijne Overtuiging declen, zoo ver ben ik er van af, wit Aoofde van den eerbied, dien ik yoor hare regten en wrizheden heb, van haar te willen dringen, om zich te vereenigen of yan iets te regelen of te beslissen in deze saak. De yereeniging kan niet waarlijk lof clijk 24, dan yoor zoy yerre 217 he Geyolg wezen zal, Mict yan het overwieg des gezags “of yan eene Gods- dienstige onyerschilligheid, maar yan eene yrije en Yriwillige overtuiging |)..... ; In dien geest zal ik zelf het Reformatie-feest vicren door de vereeniging der beide luthersche en gereformeerde gemeenten yan het “hof en yan het garnizoen van Postdain, in eene enkele Evangelische Christelijke  gemacht en in de wereld gebragt, door bemiddeling van den konng van Prüssen en van het earnizocn van Potsdam. Omdat men door twee predikauten de twee officierden zag celebreeren, en omdat men eene brigade grenadiers en de cavalerie der garde naar de communic > zond., verbeeldde men zich’ plotseling de conscientie van cenige millioenen menschen te hebben verlicht en veranderd! Maar het schijnt, dat de nicuwe Kerk, ondanks de bescherming van haren stichter, slech's geringen voortgang buiten den kring des gouverneements heeft gemaakt. De luthersche bevolking ‘Vooral, heeft eenen grooten wetrstand eetoond, en ock zij schiint. het gewigt der vervolging te hebben eedragen. In een Jand, waar de stem der drukpers eesmoord wordt, is het moei- zelijk. om de feiten van dien aard, naauwkeurig op te zamelen: ook komen de tijdingen, welke wij thans dien aangaande ontvangen, uit. Engeland, alwaar eenige dui- zenden van luthersche uitgewekenen, gelegen zemalen: Held zijn kommen Ans an Amerika over the steken. Oe EERSTE MANDEMENT DES NIEUWEN AARTSBISSCHOPS VAN. LYON. Monseigneur pr BonaLp, zoon en broeder van bekende en beroemde schrijvers en verdedigers van het Catholicismus, die, nog in de kracht der jaren, op den oder der Fransche zetels, dien van den H. [rENEUs, geplaatst is, en onlangs bezit van zijn aartsbisdom heeft genomen, heeft bij die selegenheid, volgens gewonte eenen herderlijken brief of mandethent q vitgevaardied, ’t welk in alle opzigten merkwaardig, doch te uitgebreid is, om het niet aan onze legers mede te deelen. Daaruit blijkt, dat de voortreffelijke mannen die de bloem van het Fransche episcopaat uitmaken, door-drongen zijn van de overtuiging, dat de bedienaar van den Godsdienst dat de Catholijke Bisschop tot geenerlei politieke partij moet kunnen geacht worden te behooren; om dat hij de herder en vader van allen zijn moet. — Monsigneur DE BONALD zegt: „Op het oogenblik, dat wij ons nederzetten op den zetel van den H. IRENEUS, schinnt het ons toe, dat die vurige gevoelens, die tegenwoordig de politicke wereld verdeelen en de gemoederen in verschillende rigtenden me- esleepen, ons te gemoet snellen en ons vragen, zoo als - Josué aan den Engel, die zich yoor hem vertoonde, deed : Zijt gij van de onzen » of moeten wij u als cen onzer tegenstanders beschouwen? Noster es an adyersariorum 2 Wii bedanken hen er voor, dat zij, ons noodzaken, om eens en vooral onze gevoelens ten hunnen opzigte te doen kennen. Misschien zal de verklaring, die wij hier plegtig gedragslijn, die wij onerroepelijke gedragslijn, die wij onze onze gevoelens ten hunnen opzigte te laten wedervaren en hen leeren, wat een ae zijn moet. Welke zending heeft de Zoon-Gods ons bij u gegebenen 2 Komen wij in deze diocese, om te beslissen tus-schen gevoelens en gevoelens? Hebben wij eene gelicfde kudde verlaten om ons hier in een strijdperk in te slüften? Is de weegschaal des heiligdoms ons in handen geschätzlichen, om theorien en wezenlijkheden te wegen? Verwächtig dat de opvolger van den H. Poruinus en z00 vele Herders, die uwe Kerk verheerlijk hebben, bij u de be-langen eener wereldsche politick, kKome voordragen? Dit was noch de zending van den Zaliomaker - noch die der Apostelen, noch die “der stichters van dezen größten zetel; hebt is evenmin de onze. Wij zullen aan die partijen, die onze gedachten uitvorschen, zeggen: Hebt gij armen teondersteunen krankea te bezoeken, bedroefden te troos-ten, weduwen en wezen te helpen? Wij zijn geheel de uwen, wij hooren uwe stem: onze tijd, onze gezond-heid, ons leven zelfs, alles’ behoort u toe. Wij “kennen” gegen vijanden en wij zullen altoos de dieneren der geringsten en der nederigsten wezen. Nos autem seryos yestros per sesum. Maar roept gij ons tot de twisten der politiek, tot de worstelingen der partijen? Dan kennen wij u niet mectas uwe strijdzuchtige toonen kunnen in ons die vurigheid, die u verslindt, niet opwekken. Wij kunnen in hetgeene a iG sanen toereiken, tot welk gevoelen, wat u_hartstogtelijk maakt, niets anders zien, dan onbestendigheid, onzekerheid en misleiding. Wij zullen dus en tijd van het episcopzat, niet aan uwe discussien besteden. Wij zijn tot eenen anderen strijd geroepen en wij moeten andere zegepralen beoogen. Die van den H. Petrus te Rome, van den H. Paulus te Athenen moeten onze erzucht opwekken ‘en ons nacht of dag geene rust laten. En zoolang als het Kruis van onzen Meester niet in alle harten zal zijn geplant en onze God een onbekende God voor een enkele ziel wezen zal, wee onzer als wij de dagen en krachten die wij aan het Evangelie en aan de zaligheid onzer broeders moeten geven aan dorre geschil- len verkwisteneden! Als vertegenwoordiger van den “goeden Herder, zullen wij.ons hart voor allen openen. Als Bis- schop zuilen wij den zegen op allen doen afdalen, zonder onderscheid van kamp “of vaandel! Als gezant van den God van goedheid zullen wij de hand aan Pal, onze dioce- tot welke partij zij behooren. Overigens betalen wij de ‘schiatting met JESus 5 wij sehoorzamen aan de hooge bevelen met ‘Maria, wij onder werpen ons aan de magten der aarde met den H. Pav- Lus. Doch, dien pligt vervuld hebbende laten Wij aan God en aan den tijd over, om de waardij der mensche- lijke gevoelens te beoordeclen. Wat ons betreft, wat ook de eischen en klagten der partijen zijn mogen, wij willen niet anders zijn en zull En niet anders wezen, van Herder, Bisschop en bevrediger der conscientien. Wij willen u gegen de wijze ons hart ontsluiten, in de overtuig, dat gij in uwe Geestelijke leidsmannen, niet anders zien wilt, “dan Gods mannen, en dat gij ons meer boven de aardsche acc verheven zien.” i. BRIEF van de Bisschoppen der Verband Staten, in concilie yergaderd te Baltimore, aan de Aartsbisschoppen yan Kewlen en yan Posen. aes o mn oy De Catholijke Bisechogpen der provincialimadrs hebben den 17 Mei 11. hun provinciaal concilie geopend, welks laatste zitting op den 24 dier maand gehouden werd 1). De Vaders van dat concilie hebben onder andere aan de Aartsbisschoppen van Kevlen en van P eenen brief geschreven, van den volgenden inhoud: — = , Aan hunne Eerw.° Broeders in Jesus Curis ” roemvolle belijders. des gelofs, CLEMEi Gust, Droste 2u Vischeri. ing 5 Aartsbis sch Keulenen Martinus von Dunin - van Posen en Gnesen, de Metroy fraganen der provincie van Balti, schoppen, binnen die stad, in Zaligheid, genade, lof, eere ¢ » Leden van hetzelfde mystiek eenen en denzelfden geest 4 inakenden invloed van cen en hetzelfde Hoofd, hoe groot ook de afstand van land en zee zijn moge, die on van elkander scheidt, zouden wij, roemvolle belijd inakenden van cen en hetzelfde Hoofd, hoe groot ook de afstand van land en zee zijn moge, die on van elkander scheidt, zouden wij, roemvolle belijd inakenden van cen en hetzelfde Hoofd, hoe groot ook de afstand van land en zee zijn moge, die on van elkander scheidt, zouden wij, roemvolle belijd inakenden van cen en hetzelfde Hoofd, hoe groot ook de afstand van land en zee zijn moge, die on van elkander scheidt, zouden wij, roemvolle belijd inakenden van cen en hetzelfde Hoofd, hoe groot ook de afstand van land en zee zijn moge, die on van ers! niet alles gevoelen, wat gij geleden hebt? want de liefde van Curistus dringt ons en mengt onze tranen met de tranen der weenenden, gelijk onze blijdschap met hen die zich verblijden. De roem uwer heldhaftige daden is tot bij ons gekomen. Wij hebben de vijandige oogmerken, de laste- ringen, de bedreigingen, de vervolgingen, de kwellingen der ballingschap en der gevangenis, de wapenen van de magtigen der aarde tegen u en tegen de Kerk vernomen. Wij zijn met de onverwonnen kracht, de standvastigheid en het gelöt uwer bisschoppelijke zielen, bekend geworden. Wij heben uwe zachtmoedigheid, uwe voorzigtigheid, uwe voorzigtigheid, uwe voorzigtigheid, den opvolgers der Apos- telen waardig, vernomen. Wij heben die zaken vernommen, met verhaasdheid! En in der daad, in deze eeuw, die door zoo vele lofspraken verheven wordt, wegens de zachteid der zeden, de volmaking der kunsten, de verhevenheid der wetenschap, de mildheid van alle tuchtigingen, moct men zich met regt verbazen, bij het zien herleven van de tijden van de trouweloosheid en van de wreedheid der vervolgers en dat alles in orden die door het licht van ’t Evangelie verlicht zijn, onder vorsten, die den Christen-godsdienst belijden. Maar God die beloofde met zijnne Kerk te wezen tot aan het einde der eeuwen’, heeft in de barmhartigheid en wijsheid zijner Voorzienigheid, tegen de Constantiussen, de Valensen en de Julianen onzer dagen, nieuwe Athanasiussen en ni¢uwe Basiliussen doen optreden Die als tot bolwerken verstrekende, voor hunne Kerken, het als tönen gelöst, de instellen, de regten en wetten onziger vaderen beschermen. Wij heben geweend over de verstrukking van de dochter onzes volks, over de verstrukte steenen des heiligdoms, over de schapen die van hunne herders berechtigt zijn; wij heben geweend, maar de blijdschap is overvloedig geweest te midden onzer kwelling, en wij waren verrukt van blijdschap, wegens de volharding der belijders van den Curistus, wegens de standvastigheid der martelaren, wegens de overwinning der kampvechters van het gelöst. Glorie ziju, Belijders, Martelaars en Kampvechters van Curistus! Glorie ziju, Hij, die voor u gestreden heeft, die met u gestreden heeft, deze zal u kroonen. Versmaadt dit bewijs van de liefde, van de bewon dering en van den eerbied, uit het hart uwer broederen in Jesus Curistus, in provinciaal concilie vergaderd, komende, niet. Baltimore, 20 Me. 1840. In 2 sets Aartsbisschop van Baltimore. B. J., Bisschop van Baltimore. Jouannes, Bisschop van Charleston. Benepictus, Bisschop van Boston. Miculus, Bisschop van Mobile. Miculus, Bisschop van Mobile. Miculus, Bisschop van Cincinnati, Antonius, Bisschop van Nashville. Marruias, Bisschop van Nashville. Ricnarpus, Bisschop van Nashville. Celestinus, Bisschop van Vincennes. Ein dier Noord-Amerikaansche Bisschoppen, Monseigneur Ricnarpbus Pius Mires, Bisschop van Nashyille, van de orde der Predikheeren, is, naar men ons, onder dagteekening van 6 Julij, uit Genz heeft berigt 1), op Zatetdag den 4 dezer, in het klooster der EE. PP. Predikheeren-te Gent aangekommen. Deze Prelaat is Amerikaan van geboorte, uit den Staat van Maryland. Hij was Religieus in het klooster van de H. Rosa, in den Staat van Kentucky en provinciaal zijner orde in de klooster-provincial van den H. Josepu, toen hij tot de bisschoppelijke waar-digheid verheven werd. -Zijn Hoogw. was voornens, om eenige dagen in het klooster zijner orde, te Gent, door te brengen en in de kerk van hetzelve de Hoogmisse pontofficaal te celebreren op Zondag 12 dezer, zijnde de verjaardag der instelling van het aartsbroederschap van den Zocten Naam Jesus tegen de godslastering, welk broeder-schap, even als dat van den H. Roozenkrans, aan de orde der EE. PP. Predikheeren eigen is. Hetzelve werd ingesteld in het ja ar 1274 en door orderscheidene Paussen met aflaaten beginstig. Bij die gelegenheit zou door eenige maagdekens eenige maagdekens eenige nieuwe schilderij aan den Zocten Naam Jesus epgefragen en boven deszelfs altaar geplaat worden: terwijl tevens twee andere schilderijen, die 40 jaren geleden aan die kerk ontnomen waren, luisterrijk weder. op hare oude plaats zouden worden gesteld. Monscigneur Mires, zal, naar wij vernemen, eenige voorname plaaten van Be/gie bezocken en zich vervolgens in het laatst van den zomer naar Rome begeven. Zijne diocese, die erst in 1839 opgerigt, en waarvan hij de eerste Bisschop is, heeft eenige groote uitgestrekteid en nog maar vijf Priesters om dezelve te bedienen, Ook de eerste Bisschop van Cizcinnati behoorde tot de orde van den H. Domr. Er wordt doorgaans in het algemeinen, door minkundigen cen verkeerd denkbeld. Gevormd van de bedoelingen en oogmerken dergenen, die, in constitutionele Staten, de regering binnen de erenzen harer constitutionele magt trachten te houden; die tot dat einde alle constitutioncle middelen bezigen; verkeerdheden en afwijkingen van de bepalingen of van den zin dér constitutie aanwijzen en opverbetering aandringen. Men is gewon aan die allen, zon-der onderscheid, den naam van Oppositie-party te gven; terwijl de benaming van oppostie, die tegenstand betee- Wij ontvingen dien brief onder het afdrukken van ons vorig pummer en moesten dus de vermelding dezer merkwaardige gebeurtenis tot dit nummer yerschuiyen. — 240 — Kent, gegenkalijk alleen tockomt aah diegenen, die eene andere orde van zaken beoogende, cene stelselmatige oppositie of tegenstand tegen de*regering vormen; en dicnsvolgens, alles bevitten en gispen, wat door de regering gedaan wordt, ten cinde haar te vernederen, hatelijk, belagekelijk en verachtelijk te maken; terwijl de eerstgemelden, juist omdat. zij de bestaande orde van zijn toegedaan, dezelve van alle gebreken zouden wenschen geauiverd en zoo volkomen te zien, als in eene aardsche maatschat ii mogelijk is. Deze zijn "dus njet de vijanden maar de ve den » de ware vrienden van de regering: en waar Sshaar wezenlijk belang, algemeene rust en te vredenheid beoogt, en alles wat ” daartoe strekken en er bevorderlijk an zijn kan, wel begrijpt, zal zij de ees dusdanige zoogenaamde oppositie niet miskennen re organen niet openlijk of heiinelijk vervolgen, noch tten Ontrouw te doen worden in het behartigen en Vea digen der belangen van het algemeen en der vri ijheden Regten van alle burgers zonder, onderscheid, maar zi 2) acht geven op hunne redeneringen, wenken, raadgevinigen en wenschen, dezelve toctsen aan den toetssteen der @ reetigheid en der constitutionalität; zij zal zonder bot. singen te veroorzaken, van lieverlede het gebrekkige =. stellen, gehoor aan billijke klagten geven, “en alzoo en meer ‘alle misnoegen verminderen, de woclingen a vijandige partijen krachteloos maken en algemeene 1 te. denheid inoogsten. Uit deze beschrijving volet van zele, dat in welk He en oder welke regering ook, eene eigenlijk gezegde Catholijke Oppositten. of stelselmatige tegenstand, geiye her senschim is, die-invith zZeive eene tes seustrijdigh@id-o® Vit; will tegenstand tegen de regering, als zoodanig, den Catholijken door hunne Kerk op de stelligste wijze verboden wordt; en tegenstand tegen de regering, diensvolgens, nooit Catholijke ken, bij eene ste/selmatige oppositie > “ter omver werping eener bestaande regering aansloten, zouden daardoor tegen de leer hunner Kerk handelen en in dat punt hare wetten overtreden. " Intüsschen is het maar al te waar, dat de massa’s maar al te weinig doordrongen zijn van godsdienstig gevoel en van eerbied voor de wetten der Kerk, ont- hare bevelen te gehoorzamen, wanneer dezelve strijdig zijn of schijnen te wezen met aardsche belangen en voordeclen, of zelfs met aangenomene gevoclens: en van daar, dat het veelal aan mannen, Wier eerz ucht, eigenliefde. En trotschheid gekört is geworden, 200° gemakkelijk valt, om op de hartstogten der menigte te werken, en deze tot het werk-tuig hunner wraaklust ‘te maken. Z00 waren het niet de massa’s, die, door hunne opstanden, lang voorbereide revolutien tot stand bragten, die de cigenlijke bewerkers van die revolutien waren; maar Zij, die op de hartstogten der bevolkingen wisten te werken en ze op te en tot betworpen plannen. Eene regering alzoo, die, om zoogenaamde vetlichting en verdraagzaamheid te bevorderen, of uit zucht, om alles te willen beheerschen, wanen mogt, hare oogmerken: te zullen bereiken, door het beginstigen van een x gps. Hie zich wäarde van 100, 200 en 300 franken - tal aanhoudend vermeerdert, en die cerstd 1 - m ey, wet 1200 ee erm stig indifferentismus, *t welk ieder echt godsdienstig ge- voel verzwakt en alle teugels van moraal losmaakt, zou zich zeer bedriegen en tegen haar wel begrepen belang handelen. De kreet: “Sie voor “Seloof! tts om "1 geloof te doen! Werkt doorgaans, als een electricke schok, het sterkte op diegenen die het minst weten wat het geloof van hen vordert. — Schier even vermogend werkt de kreet: ’ris voor de yriheid / deze brengt allen, wier hartstogten men heeft weten op te winden, doch die meestal geen denkbeeld van ware vrijheid hebben in beweging en in opstand. — Wij hebben die beide kreeten hooren aanhef- fen 3 wij hebben de revolutien, die er opgevolgd zijn, zien - plaats hebben; wij zijn getuigen geweest van de gruwe- len, weike de losgelaten hartstogten plegen om ’t even welk valand zij voeren; > en hoe ‘Vele voorbeeld - En levanté de geschiedenis niet op. 