Catholijke Nederlandsche
None
Wanneer wij nu bij dit alles, den Belgischen geest die in de organen der publikanikopat van dat land doorstraat, rädligen, dan bevinden wij dat Belgique, hoe stellig ook besloten, om Limburg en Luxemburg niet af te staan, niet ongenegen is, om, voor het behoud ‘dier provincien Luxemburg en Limburg en den yrede, geldelijke opofferingen te doen. Ziedaar dan, naar ons gevoelen, duidelijk aange-toond, dat voor ons gouvernement geenen anderen weg open blijft, dan dien van nieuwe onderhandelingen. En wij hopen dat onze regering bij die onderhandlungen, ingevalle Belgien, een pecunieel aanbod, voor het behoud der provincien Luwvemburg en Limburg mout doen, het bedrag dier som, tot het hoofdonderwerp der onderhandelingen maken zal; dat zij niet zal aandringen op den afstand dier provincien, die, na den hevigen afkeer, dien zij] van eene vereeniging met Voord Nederland, zoo openlijk hebben getoond, ons vaderland niet dan onrust zouden veroorzaken, en welligt van den lande meer kosten zoaden vorderen, dan zij voordeelen zouden aanbrengen; wijl het bestendig noodig zijn zou, eene groote militaire magt in die provincien te onderhouden. — Kin Nederland, heeft de rust, eendragt en vermindering van lasten noodig. Toen Nederland rijk en magtig was, behoorden die provincien, niet aan hetzel-VE eeeoe Het zal echter van het hoogste belang zijn, dat onzs regering een geheel ander stelsel aanneme, dan zij tot hiertoe gevolgd heeft. Wil zij onder dé constitution Ele gouvernementen blijven gerangschikt werden, dan moet zij de lijn van haar gedrag geheel veranderen: en de inveering van het absolutismus, zou in Nederland nimmer slagen. De groote taak, welke onze regering in deze oogenblikken te vervullen het absolutismus, zich buitenlandsch achting, en inwending de liefde der bevolkingen te verwerfen. Om dit dubbele doel te bereiken, moet zij noodwendig haar gedrag wijzigen. Je ne reviendrai pas sur cette loi fondamentale, zeide de graaf ne Monatem-BERT, in zijne bovenvermelde redevoering, van onze grondwet sprekende. Ce n’élait, comme on la dit, ni une CHARTE OCTROYEE, ni une CHARTE NATIONALE comme la nétre, célait UNE FRAUDE POLITIQUE sans exemple dans Uhistoire. Zoo denkt men buitenlandsch, zoo denkt men in Frankrijk over onze, soms dubbelzinnige soms duis-tere (2) grondwet, maar die echter op de punten van Godsdienstvrijheid en onderwijs duidelijk genoeg spreekt,  niet eene fraude politique, die voor de vreemdelingen en voor de inwoners in het oog-loopend is. De Catholijken maken een derde der bes volking en naauwelijks een tiende der vertegenwoordiging uit. — Kan dat een volksvertegenwoordiging heeien. In de tegenwoordige toestand van zaken, waarin onze regering, zoo als wij overtuigend meenen te hebben aangetoond, niets van de buitenlandsche mogendheden te wachten heeft, moet zij zich trachten sterk te mae kon door de liefde-des volks, die de stevigste steun van alle troonen is. Dat men dan eenen blik op het verledene werpe: dat men overwege, wat ons gouvernement van de liefde-de-bene, dat men het oog sla op de naburige volken en onderzoeke, wat de oorzaken zijn, dat de gouvernementen op de liefde hunner volk. (1) Ik zal niet terug komen op die grondwet... Het was zoo als men er van gezegd heeft, noch een geoctroyerd charter, noch een nationaal charter, 00 als het onze, he was een politik bedrog, zonder voorbeld in de geschiedenis. (2) Duisterheid en dubbelzinnigheid zijn gebreken, die hij eene wetgeving vooral moeten vermeden worden; doch waaryan Onze wetten gewonlijk krielen, m= 255 = ken niet. kunnen rekenen; en overal zal men de Je- moeying van den staat met Godsdienstzaken, en met het daarmede, zoo naauw verbonden hooger en lager on- derwijs, als. de bron van misnoegen, wantrouwen en afker aantreffen! Dat men dan in ons dierbaar vadere | land, die noodlottige bron voor altoos dempe; dat men die gevaarlijke klip mijde, op welke wij reeds een- maal schipbreuk geleden hebben; opdat het hulkje van den staat niet andermaal op dezelve stote en — verga! Deze taal is voorzeker niet, die der vleijerij; maar zij is de taal der ondervinding, der innige overtuiging ev der warme maar belangelooze vaderlandsliefde; zij is de taal van iemand, die, in zijnen leeftijd, ons vaderland reeds zes of zeven maal eene revolutie heeft zien ondergaan en getuige is geweest van een aantal revolutien in andere land. En wienen vorgen wenig ist, dat ons vaderland bij nieuwe mogelijk schokken, tegen dezelve beveiligd hlijve, en door eendragt groot worde, gelijk in de dagen onzer vaderland en gelijkstelling van alle burgers zonder onderscheid van Godsdienstgezindheid. Mogt dan in deze oogenblikken onze welmeenende stem luider klinken dan die van vieijers, baatzuchtige en opruijers. DE KROONPRINS VAN BEIJEREN. De meeste Engelsche dagbladen hebben verhaald, dat de kroonprins van Bevyeren, incognito, bij het krooningsfeest van koning in Vicroria is tegenwoordig geweest. Thans meldt men uit Franhryh, dat zich die jonge vorst niet alleen werkelijk te Londen beindt, maar als het ware ter sluip, uit Munchen ont-snapt is, en dat hij enkel, van twee vertrouwde pers sonen verzeld, in het grootste geheim, het grondgebied van het Duitsche bond is doorgereisd. De reden van die verwijdering is thans geen geheim meer: mien wil met geweld Bederen tot de Russisch-Pruisische coalitie tegen het Catholicismus overhalen, en heeft, tot-dat een huwelijk van den Beijerschen kroonprins, met een der groot-vorstinnen, dochters van keizer NicoLaa ontworpen; van daar de voorge nomen reis van de Russische keizerin naar de wateren van Areuth en die des keizers naar Munchen, die zoo veel verwondering heeft gebaard. — Onverzettelijke afkeer van dat huwelijk is de oorzaak van de vlugt des erfgenaams van den Beijerschen troon. Die zeven en twintig jaren oud en iverig Catholijk is, PRINS WILHELM VAN PRUISSEN IN DE RHIJN-PROVINCIEN EN WESTPHALEN. Prins Winneim van Prinsen heeft zoo als men weet eene reize door de Rhin-provincien en Westphalen gegen van; waarschijnlijk om zich van den volksgeest in die provincien te overtuigene De vorst is in de gelegenheid geweest, om dien fe leeren kennen op eene wijte, die niet zeer voor het gouvernement zijns vaders is. Overal is hij met de grootste koelheid, hier en daar zelfs met onbeleefdheid onte vangen. De adel der meeste steden, verliet dezelve voor zijne aankomst: alleen de ambtenaren en plaatse-lijke besturen bewezen den prins. de eer aan zijnen rang verschuldigd. Te Munster zag men onderscheidene bedenken den hoed op het hoofd en de pijp in den mond houden, terwijl de prins hen voorbijging of reed. De Munstersche regering had de burgers verzocht te illumineeren; en korte oogenblikken daar-na las men overal de volgende regels aangeplakt. So lang der Erzbischof ist in Minden Ist in Munster kein Oel und Talg zu finden. Part. Corr. DE DORPELING, een Leesboek ter bevordering van nuttige Kenn. "En goede Zeden. Te Tilburg, bij de Wed. J. van Gemeir. EN ZEN, 1838. Prizes 174 Cents." Met genoegen maken wij melding van dit Leesboekje voor kinderene Het is, inderdaad, vooral in onzen tijd, nuttig en noodig, goede School- en Kinderboek jes te hebben; want, zoo als het motto van dit boekske teregt heeft: » De mensch is datgene, wat opvoeding, » onderwys en-omgang van hem maken.’ Voor kinderen te schrijven is eene taak, waarvoor weinigen berekend zijn.' Om voor kinderen bekend zijn.' Om voor kinderen bekend zijn.' Om voor kinderen bekend zijn, reeds te kinderachtig toeschijnt is hoogst moeijjelijk en vordert eene groate kennis van het menschelijk hart bij deszelfs vroege ste en verdere ontwikkeling. De Schrijver, die zijn pen aan dusdanige werkjes toewijdt, moet niet slechts een kindervriend zijn, die hen tracht te bevallen en te vermaken, hij moet doordrongen zijn van echt Godse dienstig Christelijk gevoel, en dat gevoel in het hart zijner jeugdige lezers trachten over te brengen, als de vruchtbare bron van goede zeden. Die ho Einige wissenschaftliche, wie man het lezen van dit werkje in deszelfs Schrijver, te mogen vooronderstellen. Althans dit boekske ademt niets anders, dan zuivere gevoelens, van Godsdienst en deugd. Wij meenen dus hetzelveteten Schoolgebruik en Leesboekje in de huisgezinnen te moeten aanbevelen. Elet werkje is in 55 leeslesjes verdeeld, waarvam wij tot proeve de volgende willen afschrijven. 3. » Opschik. » Coen MIETIE tog yeet jowg was, werd gi} reeds om fares wetheid en faren fraaijen opachik geprejen. » Kr0ceg si ecud een wieuw jakjer, eewey wicuwen voots shoow of iets dergelijha, ay Riew fet: » Was is oud » MIRTIE moot, way stanw daw jakje fraai', eu,” » Ook wat der moeder Dwaad genoeg, Rew opgeschiktes weisjes bij Yexen en geuen tod te feider. Grooturoeder en ecues onder tutes eooral, utocoten icder mieuw stubjer goods, tow eer: strikjer ap der enuta of ecy Fiutjer aay Yen voorsehaow to, yiem en Bewouwderten, Doo wed MIBETIE’S yuck for opscbik aawhoudend vordect gegeven y cn mw Rew, meisjer gtoow. is, wil sty gee stadig tet wieuwa fiebben, xi} werdouzaakw Raven ouderd ywater oukosten en im eenes tegtes modegekhin,”? Worden werkelijk op die wijze, niet vele kinderen bedorven? Hebben de ouders niet meestal de praalzucht hunner kinderen, aan zieh zelven te wijten ¢ We Krijischvijuer. Sehere fongen Had de geteoonte/ Het wan{che oorp tear/ be teuren/ benfterg/ plantien Befejut(etg en3. Met Hrijt te Befehrijuen / en dit buurbezea lang fot een Rluchtig Yoorbal taaraan een einbe maakite. €eng fielh hij zich bezig met oy Het benfter ban een archterjuid zijne (chrijfiundt uit te oefenen / toen onberiuarht be eigenaar ban Het h ©eng fielh hij zich bezig met oy Het benfter ban een archterjuid zijne (chrijfiundt uit te oefenen / toen onberiuarht be eigenaar ban Het h ©eng fielh hij zich bezig met oy Het benfter ban een archterjuid zijne (chrijfiundt uit te oefenen / toen onberiuarht be eigenaar ban Het h ©eng fielh hij zich bezig met oy Het benfter ban een archterjuid zijne (chrijfiundt uit te oefenen / toen onberiuarht be eigenaar ban Het h ©eng fielh hij zich bezig met oy Het benfter ban een archterjuid zijne (chrijfiundt u Us te boorshijn frat. Ha/ frijfjier! heb if. u baar/’ {peal de ‘Ulan / terinijl hij bem bij ten firaag batte en/ san- ber omiuegen/ in zijn hubt geleibde. » Hier deed hij ten fnaap eenen linnen boorfehoat woor/ 3ette fem eenen ouden troulmenhoed op fet Hoofa/ gaf hem in be eene hand eenen napje met a> ter gebuld en in be anbere hand eenen fchotelbork. » Homaan/” 3ei be man/ » tnij tuillen gat Boel- » tje ceng guiter maken/” ging ev mebde op ftraat en deer Gem/ ban Guid tot Huis Het firijt ban beu- ren en benfter? twigichen. » Ge fiinteren Rimamen. tan alle fanten in menigte toelonpen en riepen: » hat ig rene fiffche fchaon- » maakfter!” en fchatterten unbetinij{ ban lagejen. Aan neT Bureau van pe CATHOLIJKE NEDERLANDSCHE  an de kanten der slooten afgeknabbeld, en dit. Wyst eerst regt de goede zorg van den herder, Joannes dreef syne schapen brevende aan. Ook merkle th op, dat hy een paar boeken by zich had; Permoedelik om sich in het lesen te oefenen of wyne calechismus-les te leeren. Het lydt geen twyfel, of Joannus weet zich den tyd, dien vele schaapherders met allerlei beuselingen doorbrengen, zeer wel ten nutte te maken,” De verschillende lettersoorten, waarmede deze lees lesjes gedrukt zijn, maken dit werkje tevens geer ge- schikt, om de jeugd in het lezen van allerlei letters Schrift te oefenen. Wij hopen, dat een goed vertier den Schrijver zak aanmoedigen, om ons meer soortgelijke werkjes te leveren. AANKONDIGING Bij A. P. van LANGENHUYSEN, Book en Steen- drukker, te *s Gravenkage, ziet het licht en wordt alom verzonden: LEFREDE over het Primaatschap van den Paus van Rome, voorgedragen in de Hoofd- kerk te Luik, door Monseigneur den Bisschop, in de Vaste van 1838. Gevolgd door eenige aanteeke= ningen. Naar het Fransch, Prijs 75 cents. Mede te bekommen bij J. J. ARKESTEYN en ZOON te ’s Bosch. N.° 28, Nowmer 31. jo O37 — 4 Avucustvs 1838. CATHOLISKE NEDERLANDSCHE STEMMEN OVER. GODSDIENST, STAAT=, GESCHIED= EN LETTERKUNDE 3 Als JESUS dit getegd had, hebtende de oogen ten Hemel opgeheven, zeide [fiyy: ss. s0- Heilige Vader bewaar hen, die Gy my gegeven hebt, in uwen naam; opdat zy éen tyn, gelyk wy. eos eee En ik bid niet alleen voor hen, maar ook voor degenen, die door hin woord in my geloven zullen: opdat zy allen dén syn, gelyk Gy, Vader, gelyk In my en ik in Us dat zy ook in ons mogen één xyn, opdat de wereld geloove, dat Gy my getonden hebt, En ik heb hun de heerlijkheid gegeven, die Gy mij gegeven hebt: opdat ty touden één rym, gelijk wy ook één tun, Ik in hen en Gy in my, opdat ty volkomenlyk édén zyn: en dat de wereld wete, dat Gy my gezonden hebt. JOAN. SVIEe Es 5 Op dit blad 't welk alle Zaturdagen met een Nummer wordt vervolgd, kan worden ingetekend aan alle Postkantpren, en bij de voornaamste Boekverkoopers in het Rik. Hetzelve wordt met den Post verzonden voor den prijs van f 8-30 in het jaar; het half jaar of kwartaal, naar evenredigheid; zullende de betaling bij kwartalen moeten geschieden. Alle abonnementen kunnen worden opgegeven aan het Postkantoor te Grave; geene andere dan gefrankeerde Stukken en Brieven zullen door de Redactie worden aangenomen. — Aankondigingen worden tegen betaling van 15 Centen den Regel geplaatst. Voor Belgié kan men abonneren aan het Postkantoor te Antwerpen. HET PROTESTANTSCH PRINCIPE IMMER TOT SCHEIDING EN SCHEURING VOERENDE. Ha Protestantsch principe is een principe van verdeeldheid: dit is duizenden en duizendmaal gezegd en bewezen; met hetzelve Jaat zich geene eenheid in het Christendom denken. Alles is en blijft in het Protestantismus individuee; de hervorming is het werk | van het egoismus; en kan uit d Protestantismus individuee!; de hervorming is het werk | van het egoismus; en kan uit d Protestantismus individuee!; de hervorming is het werk | van het egoismus; en kan uit d Protestantismus individuee!; de hervorming is het werk | van het egoismus; en kan uit d Protestantismus individuee!; de hervorming is het werk | van het egoismus; en kan uit d Protestantismus individuee!; de hervorming is het werk | van het egoismus; en kan uit d Protestantismus individuee!; de hervorming is Ich hoffe, gehen an- undere vruchten, dan die van verdeeldheid en wanorde voor han. De Protestanten van alle gezindheden beweren wel, dat de Bijbel, het woord Gods de eenige regel voor han, gelöönden en zeden is: maar de duizenderlei ver- schillende gevoelens en uitleggingen over en van den Bijbel, getuigen onwederlegbaar, dat niet Gods woord, ’t welk altoos en overal onveranderlijk is, en dus denzelfden zin heben moet, maar het individueel gevoelen, die regel is. Van daar dan ook, dat de eerste zoogenaamde her- yormers, niet zoo.als de Apostelen des Heeren, al- tijd en overal hetzelfde predikten; niet, zoo als die groote hervormers der wereld, door onderlinge liefde verbonden en-vereenigd waren; maar van den aanvang van hun anti-Christisch verdeelingswerk af, elkander tegengesproken, gescholden en gehaat hebben; van daar dat zich de gewaande hervorming, in zoo veel partije en verdeelde, als er hervormers-waren en die geenerlei kerkelijke gemeenschap met elkander onderhielden. Van daar, verder, dat geene Protestantsche. gecte of gezindheid, lang bestaan kan, zonder nieuwe seeten en scheuringen te weeg te brengen: want men kan geene vijgen of druiven, van doornen of distels plukken: zij worden uit hunne vruchten gekend. Immers, het Protestantismus, kan zich, om den Bijbel te verstaan en uit te leggen, niet op herkelik gezag noch op overleveringen beroepen, daar het die  rede, de bedorvene, de kortzigtige menschelijke rede, heeft dan ook, van lieverlede, de goddelijke waarheden en geheimen des Christendoms verworpen, en is, daardoor verfijnd Heidendom geworden, het in deszelfs vermomde verzaking van het Christendom, verloochening en van de Godheid de Heeren, door verwerping van alle positive leerstukken, ten minste tot eenheid, wier band en middenpunt onverschilligheid is, gekommen is. — Zoo ver heeft men het werkelijk in onze da- gen onder het geleide van den eenen gids gebragt. De andere gids, die men inwendig licht noemt, is even bedrieglijk; maar voert tot een tegen-overgesteld. uiterste, tot eindelooze splitsingen en. verdeeldheden. Als dat inwendig licht niet een bedriegelijk licht, betwelk de booze vijand als engel des lichts vermomt, in den menschelijken geest flikkeren doet, maar een goddelijk licht ware, dan moesten zij, die beweren daardoor verlicht te worden, altoos en overal hetzelf- de zien; dan moesten de gevolgen dier verlichting, vrede, liefde, eenheid wezen. Maar het tegendeel heft plaats. Zij, die dat inwendig licht tot gids ge- kozen hebben, zien, wel is waar, allen, dat het Christendom zonder positive leerstukken, niet god delijk zijn, niet bestaan kan; van daar, dat zij huane mede-Protestanten, die de rede tot gids gekozen heb- ben, werkelijk als afvalligen en heidenen beschouwen : maar zij zien niet, dat hun gewaand inwendig licht eigenlijk niets anders is, dan eene andere wijziging wan de bedorvene menschelijke rede, die van geboor- te, opvoeding, temperament en andere toevalligheden afhankelijk is. Die tweede gids dergenen, die den goddelijken lei- draad van het kerkelijk gezag losgelaten hebben, is ten enenmale anti-genootschappelijk en gevaarlijk zelfs voor de openbare rust: hij is het die de dweepers in alle eeuwen gevoerd heeft. Men heeft dan ook te allen tijde, buiten de Ca- tholijke Kerk, te vergeefs getracht, dien gevaarlijken egoistischen geest, te beteugelen. Wil de tijdelijke magt zulks, dan wordt hij oproerig, en doet zijn ge- waand licht, te vuur en te zwaard, eerbiedigen of vreezen. ‘Kerkelijk gezag, is voor hem eene ongee rijmdheid, Paapsche dwingelandij, anti-Christisch, zoodra als hetzelve eene andere taal voert, dan die met zijn individueel inwendig licht overeenkomt. — Van daar die Jdastige menschen, waarover de predi- kant Le Roy klaagt, die wijzer meenen te zijn, dan hunne Jeeraars; terwijl hij niet voelt, dat hij door denzelfden geest bestaurd wordt, als hij meent wijzer te zijn, dan de vergadering der algemeene bervormde synode, die hij in zijn adres aan dezelve: MANNEN, VADERS EN BROEDERS hoemt, en tevens wijzer dan de afgescheidenen , die hem onophoudelijk toeroepen: » Gij zijt verpligt, u bij ons te voegen, want wij zijn de ware kerke Curist1, en, volgens onze beproefde geloofsbelijdenis, mag niemand zich, op zich zelven houden.” — Neen, zegt de heer te Roy: Jk wil m@ liever op my zelven houden, of vereeniging zoeken met de zoodanigen, die van de beide uitersten zich even ver verwyderd houden (1). Hetwelk eigenlijk (ly Vrijmioediy woord over de geschriften van de heercn FRETS VAN APPELTERRE en een ongenoemde enz, niets anders beteekend, dan: Zk wil mi aan mine individueele gevoelens houden, of vereeniging zoeken met dezulken, wier individueele gevoelens met de | miyne overeenstemmen. list. King is van den egoistischen anti-maatschappelijken » Hetwelk juist de uitdrake en, diensvolgeng onchristelijken geest van het Protestantismus. sal a Zoo hebben zij, die zich op den Bijbel ale eenige kenbron der waarheid beroepen, ten allen tijde, bewegen, dat de Bijbel, de eenige kenbron der waarheid niet is; daar zij met den Bijbel in de hand en voor gevende, zich aan den Bijbel alleen te houden, tot twee uitersten: ongeloof en dweeperij, vervallen kunnen, en werkelijk vervallen. Men heeft dit trachten voor te komen, door een geheel antie Protestantsch middel, te weten: door zoo genaamde formulieren van eenigheid, concessien, ge- loofsbelijdenissen enz., die een soort van verbindend gezag uitmaakten, waaraan zich de leden van het gee nootschap, waarvoor zij bestemd waren, moesten on= derwerpen. Maar, die belijdenissen en formulieren, die in sommige punten den zin des Bijbels bepaal- den, konden even weinig als de B nootschap, waarvoor zij bestemd waren, moesten on= derwerpen. Maar, die belijdenissen en formulieren, die in sommige punten den zin des Bijbels bepaal- den, konden even weinig als de B nootschap, waarvoor zij bestemd waren, moesten on= derwerpen. Maar, die belijdenissen en formulieren, die in sommige punten den zin des Bijbels bepaal- den, konden even weinig als de B nootschap, waarvoor zij bestemd waren, moesten on= derwerpen. Maar, die belijdenissen en formulieren, die in sommige punten den zin des Bijbels bepaal- den, kond Ibel zelf het egoise mus bedwingen, of de individueele gevoelens vedere nigen. Zoo waren het, bij voorbeeld, niet de formulieren van eenigheid, die in Nederland, de eenheid van het Gereformeerde genootschap handhaafden, maar hat was de regering des lands, welke die formulieren in bare bescherming had genomen: het waren de tij-delijke voordeelen, aan de belijdenis der vastgestelde formulieren verbonden, waardoor gedurende het. bestan der Nederlandsche republik, de Gereformeerde heerschende kerk, een groot ligchaam was, het door schijnbare eenheid was verbonden. Maar, die schijnbare eenheid ging verloren, zoodra. als een nieuw gouvernement het verbindend gezag der formulieren van eenheid, niet meer handhaafde. Tönen werden hunne plaats weldra ingenomen, door het gezag der rede; en zoo ontstond in de hervormde kerk dat onchristelijk stelsel, dat zich algemeen Christendom noemt en alle gevoelens toelaat, omdat het een stelsel van onverschilligheid is. Intusschen bleven de krachtelos gewordene formulieren van eenigheid, nog een vereenigingspunt, voor die Gereformeerden, welke aan. positiver leerstukken gehecht bleven: maar dit duurde niet lang. Sommigen hunner scheiden zich openlijk van de degale hervorme-de Gereformeerde kerk af: en nu werden ook de aanhangers der formulieren verdee/d. Zij, die in het hervormd genootschap gebleven waren, beweerden, dat men zich niet van hetzelve moest hebben afgeschets den, maar eene hervorming der kerk in de kerk, moest hebben beproefd: de gescheidenen beweerden daarene tegen, dat hunne broeders in het gelööt, volgens hunne belydenis verpligt waren, om zich van de valschke kerk af te scheiden, en bij hen wier verzameling aij de ware kerk noemen, te voegen; en op die 'wijze, 'wird de yerwarring hoe langer zoo grooter. En bij dat alles leveren de afgescheidenen. telven 5 op nieuw het bewijs op, van de waarheid; dat zonder gezag geene-eenheid mogelijk is: en tevens, dat zoo min de formu Heren van eenigheid als de Bybed uit zelängst, dat gezag bezitten, het wollek noodig is, om de eenheid te Endtbabet: De twee laatste nummers van het tijd-schrift der afgescheidenen: de Reformatie, zijn in dit opzigt allermerkwaardigst! In het nummer voor Junij 1838, wordt blz. 363 het volgende aangetroffen: Aan de gemeente onzes Heeren Jesu. Cunisti in Nederland wordt namens de provinciale BAR ALL gehouden te U-trecht, den 19.4" en 20.5" April ll. bekend gemacht, dat sedert geruimen tijd een man, die lidmaat was der gemeente te Noordwijk, met name Corns Noorpuyn, zich in de H. Bediening heeftingedrongen, nadat hij opzettelijk daartegen vermaand was door de epzieners der gemeente. De opzieners hadden gewei-gerd, om het te te laten, dewijl ij de overtuigendste bewijzen in handen hadden van zijne onbekwaamheid. Nadat echter op de provinciale Kerkvergaderingen, in tegenwoordigheid van den afgevaardigde uit den Kerkeraad te Noordwijk, gehandeld was; is Coas Noorpurn-evenwel voort-gevaren om. de gemeente voor. zich te winnen, en werd het gerucht gehoord, dat hij zonder wettige roeping en zending evenwel zich in de bediening had ingedrongen. Op de provinciale Kerkvergadering, gehouden te Utrecht den 16.4" en 17.4" en 17.4" en alwaar toen drie onzer Herders. De broeders van Katwyk, die met Noordwyk te zamen eene gemeente uitmaakten, heben aan die vermaning gehör gegeven en Cors Noorpuyn laten varen. Te Noordwyk is men echter voortgegaan, hem te hooren en te volgen, terwijl hij sedert dien tijd opentlijk als een verachter der gemeente des Heeren is opgetreden, en heeft hy de gemeente van Noordwyk verleid om de gemeenschap der Kerk te verachten en zich van dezelve af te scheuren. Nog eenmaal zijn de afgevaardigden van Noordwyk op de classicale vergadering te Leyden verschenten; doch door de aldaar vergaderde opzieners beschaamd gemakt met Gods Woord, heeft de Kerkeraad opgehouden zich, niettegenstaande de meermalen gedane opwekking, ep de Kerkvergaderingen te doen vertegenwoordigen. "Je Nadat nu alle zoo mondelinge als schriftelijke vermaningen der broeders vruchteloos bevonden zijn, zoo is op de bovenge-noemde provinciale Kerkvergadering van 19 en 20 April Il. ein-delijk besloten in den naam des Heeren: om 1.° Corns Noorpuyn te verklaren als een’ indringer en sche urker; 2.° den Kerkeraad van Noordwyk te vermanen, hem te verwerpen en voortaan hem niet meer als leeraar te erkennen, en z00 die Kerkeraad zich mede verhardt, denzelyen voortaan niet meer als opzie-ners te erkennen; 3.° de gemeente van Noordwyk te vermanen, am niet in de scheuring te volharden, maar tot de gemeenschap der Kerk terug te keeren, en eindelijk volgens het vroeger be-sluit in 1837, bij de openbaar geworden vernarding van Cons Noorpuyrn, het geval ter kennisse te brengen van al de gemeene. ten in ons vaderland, door middel van het Tijdschrift de Reformation. De brieven aan Corns Nooanurn en den Kerkeraad zijn reeds verzonden met vermaning, om beide aan de gemeente bekend te maken. Er zal, zoo de Heere wil, een stuk aande eenige gezonden worden, hetwelk tevens zal worden ge-rukt in de Bydragen tot de icer en pra kigjk der christelyke tucht en kerkregering, opdat niemand eenige onkunde of on-wetendheid in deze zaak zou kunnen yoorweuden; en opdat en ikke ich mensch gewaarschuwd worde, niet het oor te lee= enen aan indringers en scheurmakers, die alleen eigen een voordeel en scheurmakers, die alleen eigen een voordeel en gemak zoeken, _» Wij beleven eenen tijd, dat de verborgene dingen des harten openbaar worden; de Kerk Gods wordt geschud en besprongen, maar zij zal door dat alles des te vaster wortelen op den eenigen Schenke, wäardoor naar Zijn Woord de volmaking der heiligen, het werk der bediening en de opbouowing des lig-chaams Cuaistigewrocht wordt, Kraz. IV: 11, 12 enz.; want Gok nog is de. oogst groot en de arbeiders zijn weinige.” Wie wordt, dit berigt lezende, niet tot medelijden bewogen, met die ongelukkigen, wier blindheid zoo groot is, dat zij het ongerijmde van hun vermetel gdrag niet bespeuren! Wat doet Corns Noorpuisn, dan ers, dan het gedrag der gewaande hervormers na-volgen? Beriepen ook deze zich niet op inwendig lickt en inwendige roeping? Ook deze wierpen zich op en drongen zich in, ondanks de vermaningen en waarschue wingen van de wettige bestaurders der eene heilige Catholijke Apostolische Kerk; ook deze hebben Dz vozs KEN vwerleid, om de gemeenschap der Kerk te verachten en zich van dezelve af te scheuren. — Ook deze zoogenaamde Herders en Leeraars der afgescheidenen, hebben een inwendig licht en inwendig licht en inwendig licht en inwendig licht. Vormen; ook zij hebben duizenden verleid, om de gemeenschap HUNNER Kerk te verachten en zick van dezelve af te scheuren. De legale hervormde Ne= derlandche kerk erkent, de door haar afgezetie pre< dikanten Scuotte, Brummevkamep, GezeLve Mrere BURG en anderen, even weinig, als wettig gezondee me, en geroepene Herders en Leeraars, als deze Cors Noorpuisn als zoodanig erkennen, en als de Catho= lijke Kerk, de gewaande hervormers waarvan zij ale len afstammen, als zoodanig erkend heeft. — Coas Noornuun heeft hetzelfde regt, om ondanks alle ver- maningen , censuren en anathema’s der Gereformeerde afgescheidene synode, te prediken en inrigtingen te maken, als ScnoitTz c. s., om zulks ondanks de ver- maningen en afzetting, door het kerkbestuur der her- vormde kerk, tegen hen uitgesproken te doen; hij heeft hetzelfde reg¢ als Lurner, Zwincen, Caryyn en anderen, om, ondanks de vermaningen en het ana- thema der Catholijke Kerk, een ander Kvangelie te verkondigen, dan de Catholijke Kerk aan de volken verkondigd had. — Wie Cors Noornursn veroordeee len wil, moet ook de gewaande hervormers veroor- deelen, zoo wel de eene als de andere scheuring verlas ten en terugkeeren tot de gemeenschap dier Kerk, die, over de geheele aarde verspreid, slechts ééne hudde en én Herder is! Mogt de H. Geest door zijn goddelijk licht, een waarachtig inwendig licht in de zielen onzer dwalende broeders verspreiden, die zich door een valsch inwendig licht, van den geest der scheuring laten bedriegen! Mogt de goddelijke genas de zich over alle gescheidenen en afgescheurden ont- fermen, en allen terugbrengen tot den eenigen schaapsstal yan Curistus! ‘De scheuring van Corns Noornvin is niet de eeni- ge, die in de scheuring der afgescheidenen, plaats heeft. Wij lezen in hetzelfde nummer der Reformae tie, blz. 365: : » De Kerkeraad der afgescheidene gemeente van Woerden en -gedeeltelijk die van Linschoten, die reeds sedert geruimen tijd , onder eigenwillige voorwendsels, de gemeenschaps-vefening met de overige opzieners nalieten, zijn, na’ schriftelijke en monde- “linge vermaning, eingaly tot eene geheele afscheuring geko- men,:en weigeren Zelfs de aangeboden onderhandeling. } » Onder het voorgeven van zich aan het oude te houden, is echter het kennelyk beginsel gekrenkte eerzucht , dewijl in de by vernieuwing openbaar wordende gemeente geene troonen ge- maakt worden, waarop eenige keurmeesters zich kunnen ne- derzetten, om in de zoete rust van zonder twijfel vroom te zijn, en onder de bewierooking van sommige onkundigen, de uitspraak te doen over iemands begenadigden of onbegenadig- den toestand; zoo kan het niet anders, of zij, die aan deze jammerlijke gewoonte verslaafd waren, moeten geweldig pijn lijden in eene gemeente’, waar niet alleen met woorden, maar ook met daden getoond wordt, dat men naar ’s Heeren Woord vastelijk gelooft, dat het vaste fondament Gods staat , hebbende dezen zegel: De Heer kent degene die de Syne zyn, ende een yer gelick die den name Curistr noemt sta af van ongerechtigheyt , - Tim. IT, 19. Wanneer dit vastelijk geloofd wordt, dan is er geene mogelijkheid, dat men op het oordeel van eenen mensch aemand voor bekeerd of onbekeerd houdt , maar dan, wordt het oordeel over het hart aan den Heere overgelaten. Doch even getrouw leert men ook door zulk een geloof, op de vruchten der belijdenis van den naam Cunism Jetten, en men kan dan de ongeregtigheid van hen, die vromen genoemd worden, niet bedekken onder den titel van gebreken of onvolmaaktheden der heiligen. Wij hadden de openbaarmaking der bovengenoemde scheuring zeker nog uitgesteld, ware het niet dat A. Fuier, zot dusverre ouderling der afgescheidene gemeente te Woer- den, op Zondag den 13.4" Mei had afgelezen, dat hij over veer- tien dagen zelf zou doopen. Dit voorval deed ons denken aan 2. Tin. ontving bovengenoemde diaken, zonder eenige voorafgaande vermaning, bestrafiing Of censuur, het nayolgende briefje; of ycets - Aaw AV Bouwmanes Poo 5006! "Si tive Pas a 707, Suh: Ve wey Sh Keteu r ¢ ‘bea » De kerkenraad der Grifformeerde gemeente alhier hebben bij deeze op hunne vergadering gehouden den 18 Junij 1838 ApariaNus Bouwman en zijne huisvrouw Geerraur EytMan en derzelver zoontje Jacop- om hunne yolharding in de dwaling der bovengenoemde leer (1) van. hunne gemeente uitgesloote en Ul.naamen van het ledemate Boek gerojeerd waar van Ul. bij deeze kennis ontvang + ©) + erhiat s few woly Stbagis 3 Woerden 21 Junij 38 naamens de kerkeraad . “C. GEERLING » + » Wij onthouden ons van alle aanmerking op dit allerongelak-. kigst voortbrengsel, waarin men tevergeefs naar ecenen zweem zoekt yan den Geest van Curistus, welke vooral kennelijk — dient te zijn bij de uitoefening der Christelijke tucht, die hier wordt nagebootst De Heere entferme zich over Zijne uit- en inwendig aangevochtene gemeente, en doe het gebed des ge- loofs tot Hem opklimmen. Wanneer zal men toch eens zien, dat in alle grootere of kleinere, van de Catholijke Kerk gescheidene genootschappen, alles louter scheuring en nabootsing is? De scheuringen über der afgescheidenen, toonen op nieuw, dat het Protestantismus op eigene voeten niet staan kan. Dat alleen het gezag der aardsche magten hetzelve nog’ eenigen tijd kan in stand hon-den, in legale kerken; dat hetzelve aan den leiband der gouvernementen loopen of vallen moet; dat in hete zelve, door het zelijk gezag, eene soort van een-heid, met geweld moet worden gehandhaafd, of dat het zich in ontelbare individualiteiten oplost; en daardoér aan de wereld getuigenis -geeft, dat de zoo-genaamde hervorming het tegenovergestelde is van de Kerk van Curis Tus, voor wier eenheid Hij zoo dringend en bij herhaling gebeden heeft: dat zij het tegenovergestelde is van zijn Rijk, hetwelk niet van deze wereld is. Gige, klagten aan, over de onevenredige bedeckten der ambten en bedieningen. De benoeming der leden van den hoogen raad is waar- lijk in het oogloopend en vernederend voor de Catholijken. Men beklagt zich te regt, dat de Catholijk in de tweede kamer schier niet vertegenwoordigd worden; dat in plaatsen, alwaar de bevolking bijna uitsluitend Catholijk is, Protestantsche burgemeesters en. wor-den aangesteld; dat, zelfs in Noord-Braband, alwaar de Protestanten slechts een gering gedeelte der bevolking uitmaken, het grootste getal der ambtenaren Pro- Der bovengenoemde leer! daar er van geene leer, maar van Grifformeerde gemeente gesproken is, kan die-dwaling niet anders dan op de Grifformeerde leer worden toegepast, Testantsch is.’ In den Onpartydige van Vrijdag 20° Julij troffen wij een statistik aan van de notarissen in de provincie Nodrd-Braband, waaruit blijkt, dat bet getal der notarissen in die. provincie honderd en tien bedraagt, waarvan veertig notarissen Catholijk en de zeventig overigen Protestantsch zijn. Deze zijn verdeeld over de arrondissementen: ' *s Hertogenbosch 13 Catholijk, 31 Protestanten. Breda 16 » 19. > Hindhoven il » 20 » In het arrondissement ’s Hertogenbosch xijn drie kantons, waarin geen Catholijk notaris gevonden wordt en twee in het arrondissement Hindhoven, slechts in een kanton van dat arrondissement zijn al de notarissen Catholijk..' Y : + re a oF . Bebalve in het kanton Heusden, alwaar het grootste gedeelte der bevolking. Protestantsch is, en waarin ook geen Catholijk notaris gevonden wordt, is het ge- tal der Protestanten, in meest al de overige kantons zeer gering, en zelfs niet noemenswaardig, in vere gelijking van dat der Catholijk, in de kantons van St. Oedenrode en Asten, in welke evenwel al de noe tarissen Protestantsch zijn.. * 5 Bij het mededeclen dier statistiek wordt de wensch geuit, dat bij de aanstaande organisatie der regterlijke magt, de evenredigheid wat meer in het oog moge worden gehonden, - Inderdaad, de voorkeur welke deregering, ondanks alle daar tegen ingebragte klagten, in het begeven van ambten, aan de Protestanten schijnt te geven, is in het sogloopend; en Zal vroeger of jater, als er niet ia voorzien wordt, aanleiding tot botsingen geven; ‘t welk de eenige reden is, waarom wij die snaar roeren. Voorall het notacia is eene bediening, die het vole Komen vertrouwen der ingezetenen vordert, en die, bijzonder in testamenten, van dienaardis, dat Catholijken meestal ongaarne, eenen Protestantschen notaris zullen bezigen; vooral wanneer Zij bij hunne testamen- ten, godsdienstige bepalingen wenschen te maken; en het is diensvolgens hoogst onangenaam, voor de tal- rijke Catholijke bewoners van sommige kantons, dat in dezelve geen enkele Catholijke notaris gevonden wordt. In de dagen der verdeakking, toen alle ambten en bedieningen uitsluitend voorbebouden voorbebouden waren, moest men zich die onreguardigheid laten welgevallen; doch onder eene grondwet, die de gelijkheid van alle godsdienst- gezindheden erkent, en vitdrnkkelijk zegt, dat de belijders der verschillende Godsdiensten, gelijke aan- spraak op ambten en bedieningen hebben, is de blijke bare voorkeur, die aan de Protestanten gegeven wordt, yoor de Catholijken beleedigend en vernederend, en eene bron van misnoegen, wa Arop de regering niet ge- noeg oplettend kan gemaakt worden, Ook wij hopen, dat bij de organisatie van de regelijkheid meer zal worden in het oog gehouden, en dat de Catholijken daarin feene aanleiding tot nieuwe billijke klagten zullen vinden. Waarlijk; de onevenredigheid is al te in ’t oogloopend, om geen toenemend misnoegen te baren! CIRCULAIRE VAN Dr. HUSGEN. Joannes Huscen, doctor der Godgelehrheit en des regts, Deken der Metropolitan - kerk van Keulen, Vicaris-General van den Aartsbisschop van Keulen, voor de Geestelijk zaken, Ridder van den Rooden Adelaar, derde aackl j ‘Aan zijne Eerwaardige en geliefde Broeders in Jee sus Curistus, aan den Proost en aan de Kanunniken der collegiale kerk van Aken, aan de Dekens, aan de Pastors, en aan de geheele Geestelijkheid der Aartsdiocese van Keulen, zaligheid in den Heer! De vaderlijke en wijsheidvolle zorgvuldigheid van onzen allerheiligsten Vader Grecorius XVI, heeft zich geopenbaard in eenen anderen, ten zelfden dage aan ons gerigt. Daar gij, sedert den brief van 21 November des vorigen jaars, door het Eerwaardig Metropolitaan-kapittel uitgevaardig, de bevelen des H. Stoels' verwacht, toeven wij niet, Eerwaardige Broeders! (het koninklijk placet, daarop uitgedrukt zijnde, den 13 Junij dezes jaars) van het gevoelen en den wil yao Zijn Heiligheid, kennis te gevoelen. De mededeeling zal al de gemoederen bedaren, allen twijfel wegnemen en eene wet voor allen zijn. Inderdaad, de allerheiligste Vader, heeft verklaard, dat het geschrift het geschrift het den 12 Maart dezes jaars te Brussel, is uitgevaardigd en vervolgens door den druk open-baar gemaakt, eenige geesten ontroerd en bekommerd had, op geenerlei wijzevan den H. Stoel heeft kunnen uitgaan, en dat-hij niet ontveinsde, dat deszelfs inhoud bijna geheel strijdig was met het inzigt, in zijnen naam beteekent (menfem suo nomine significatam); dat hij niet gelast had, eenige uitsprank te doen be-trekkelijk het beheer der Keulsche Kerk door het beheer der kein. Pittel, noch. betrekkelijk de gedane keuze van eenen kapitulairen Vikaris; dat hij zich met opzet ont- houden had, van een gevoelen daarover te niten, zoo als hij er zich zelfsop dit oogenblik.van onthield, om- dat hij deomstandigheden van het feit, waarvan de bes slissing der questie van regt afhangt, nog niet genoeg kon kennen, noch doorgronden; maar dat. bij die questie geheel ter zijde latende (hujusmodi. Keulen, 30 Juni, 1838. 7 pis HUSGEN. Waarom heeft doctor Husgen de beide Breven des Hi. Vaders niet geheed medegedekt? Of zou men te Berlin slechts de aangevoerde uittreksels hebben geplaceteerd? Wij vertrouwen dat de drukpers weldra den geheelen inhoud dier belangrijke stukken, zal openbaar maken, ONDERWERPING DER HERMESIAANSCHE PROFESSOREN VAN TRIER.. Wij hebben in N.° 28 van ons blad de verklaring medegedekt, door den Eerw. Heer Rosennaum, ooknamens zijne ambtgenooten, bij het hervatten der lesen, afgelegd: thans kunnen wij ook de brieven, door de Professoren van Trier aan den H. Vader, en an den Hoogw. kapitulairen Administrator en Wij-bisschop van Trier geschreven, mededeelen. Zoodra als de Hermesianschossen Professoren van Trier, door middel der dagbladen (1), gezien hadden, dat de heeren Braun en, Exvenica Rome hadden verlaten, en voor dat ze nog de brieven van den kardinaal Lampruscnini, aan die heeren, kenden, schreven zij aan den H. Vader den volgenden brief: ‘‘ALLERHEILIGSTE VADER! ~» Van den dag af, toen gij gemeend hebt de boeken, van Hermes te moeten verordenen, zijn wij genegen gewesen, om uwe (1) Zeo bevorderlijk is de publicité aan de zaak der waare heid: zij zal ongetwijfeld hare zegepraal reshape ERTe beslissing aan te nemen en aan uwe bevelen te gehoo i zoo als ware kinderen behoore.te doen. Doch. daar de heilige Stoel aan twee. leerlingen van Heames, de Professoren BRauN en Ecvenicn heeft vergund, om eene uitgebreider voorstelling van zijnne leer te doen, hebben wij gemeend te moeten zwijgeny tot dat zij hunne taak zouden hebben vervuld. :Qok hebbea wij niet zoodra vernomen, dat die twee Professoren Rome ver- laten had Den, nadat zij de voorstelling dier leer hadden gee even, of, zonder nog iets van het resultat van hunnen are beid- te weten., haasten wij ons te verklaren: dat wij uwe be- slissing aangaande dat onderwerp eenyoudig aannemen, zonder en zonder den minsten schijn van mentale restrictie: Wij kussen de voeten van uwe Heiligheid, dens zijnen. biddende ons zijnen Apostolischen zegen wel te willen verleenen. ; pisat ese ain » Deszelfs zeer gehoorzanie zonen van het seminarie van Trier : » 8 Junij 1838." — Se % (Volgen de onderteekeningen.) Deze brief was naauwelijks verzonden, of de schrij-. vers vernamen insgelijk, uit de dagbladen, den inhoud van den eersten brief van den Kardinal Eams iia tee aan de heeren Braun en Envenik; aans stonds schreven zij nu aan Monseigneur GintHER, Wij-bisschop en Administrator der diocese van Trier, eenen brief van den volgenden inhoud: » HoOGWAARDIGE HEER, Bisschop EN ADMINISTRATOR» * per Diocese! » Wij hebben u, den8 dezer maand, allerootmoedigst brieven ter hand gesteld, Hoogwaardigste Heer! om aan onzen aller- heiligsten Vader te doen toekomen, waarin wij verklaarden, de uitspraak van den H. Stoel, betrekkelijk de zaak van, Hens MES aan te nemen. Vervolgens in de openbare papieren gele- zen hebbende, dat de allerheiligste Vader vorderde, dat de discipelen van Hermes dit formulier van onderwerping zouden onderteekenen; Dat zy uit hart en geest, volgens de gehoors zaamheid aan de Kerk verschuldigd, zich wilden onderwerpen aan de uitspraak van den H. Stoel, door welken de geschrifien van HERMES tyn veroordeeld geworden, verwerpende, wat door den Sto el van PETRUS is verworpen geworden, en zich verbindende om niets te doen 't welk hen mogt verwiyderen runden onbetwistbaren weg der waarheid.’ Aanstonds ondertee kenden wij dat formulier in alle opregtheid des harte, en zonnderte kennen, en zonnderte er eenige mentale restrictie, im deze zaak enkel ter harte hebbende, om aan den allerheiligsten Vader de voldoening te gevven, die hij verlangt, onze orthodoxie te doen kennen, als-ook onzen eerbied en onze gehoorzaamheid jegens den Apostos lischen Stoel, niet alleen met woorden, maar ook met daden. Wij bidden u dus ootmoediglijk, hoogwaardigste Heer, Zorg te dragen, dat den allerheiligsten Vader deze, derteekende verklaring, geworde. 