Catholijke Nederlandsche
None
De kerkerad der Gereformerde einem heeft ons aangetoond, dat wij verpligt waren openbare bekentenis van deze zaken te doen; en daar ons berouw, z00 wij meenen, opregt is, doen wij zulks gaarne. Dien ten gevolge verklären wij U: le Dat wij dwaas en zondig gehandeld hebben, toen wij verzochten ons kind te herdoopen. De eerste ondergeteekende verklaart daarbij, dat hij-niet uit overtuiging, maar op inblazing en aanzetting van verkeerde lieden daartoe gebragt werd. De tweede ondergeteekende verklaart, uit vrees voor het ongenoegen van haren man mede tot U te zijn gekomen, maar steeds in het het het ongenoegen, d. van Marte zoo dwaas niet zoude zijn ons kind te herdoopen. Dat wij uwe handelwijs als nog dwazer en zondizer verfoeijen, omdat gij, die den naam hebt een herder-der kudde te zijn, in eene gemeente, welke zegt de Gereformerde ge-loofsbelijdenis als de hare te erkennen. Ons hadt moeten onderrigten, dat wij tevreden hadden moeten zijn met een eenig doopsel, overeenkomstig art. 34 der Gereformeerde gelöst-belijdenis. 3.° Verzeeken wij van dit ons schrijven bekendmaking in de openbare zamenkomst uwer gemeente, daar deze getuige is geweest yan uwe en onze dwaasheid, waarbij wij U tevens verklaren, dat, in geval dit ons verzeek door U. wordt afge-slagen, de opzieners der Gereformeerde gemeentezullen z0rgen, dat onze afkeerigheid van onzen verkeerden handel op eene andere wijze worde bekend gemaakt. 4.° Verklaren wij beide, dat wij beide met onze kinderen volkomen van uw genootschap afscheiden (overeenkomstig art. 2 van het Algemeen Reglement in U genootschap); daar wij ons vereenigd hebben met de afgescheidene gemeente, en met die gemeente wenschen te blijven. Daartoe helpe ons de almagtige God om Cuaistus wil. Wapenrelde, (get.) Event Eynanner. 9 Jung 1838. Maarriase EyLanDer 5 3 ged. Horst.” Vervolgens worden de redenen, om. welke die brief, door middel van de Reformatie wordt publiek gee maakt, op de volgende wijze, opgégeven: » De openbaarmaking van dezen brief geschiedt, 1°. omdat ‘de predikant van Marve niet heeft. willen beloven, denzelven in de openbare zamenkomst zijner gemeente bekend te maken, en door de opzieners onzer gemeente noodig geoordeeld werd, dat zuJk een dwaze en zondige handel, in het openbaar ver- rigt, ook in het openbaar werd gestraft. 2°. Dewijl Ds. van Marve aan de opzieners onzer gemeente verklaard had, dat de kerkelijke tucht niet langer kracht uitoefende op de geme- deren der menschen, omdat dezelve niet gerugsteund | werd “door het wereldsch gezag, en misschien yelen met Ds. van in die dwaling verkeeren opdat al de zoodanigen uit Feb aurienis mogen Jeeren, dat God de Heere de getrou- sve is, die ook nu nog Zijne beloften vervult, terwijl Hij hee werk Zijner dienst “door het wereldsch gezag, en misschien yelen met Ds. van in die dwaling verkeeren opdat al de zoodanigen uit Feb aurienis mogen Jeeren, dat God de Heere de getrou- sve is, die ook nu nog Zijne beloften vervult, terwijl Hij hee werk Zijner dienst “door het wereldsch gezag, en misschien yelen met Ds. van in die dwaling verkeeren opdat al de zoodanigen uit Feb aurienis mogen Jeeren, dat God de Heere de getrou- sve is, die ook nu nog Zijne beloften vervult, terwijl Hij hee werk Zijner dienst Knechten bevestigt en bekrachtigt, ook wanneer. 7j in de vreeze van Zijnen naam de tucht uitoefenen over Zijne kudde 5 en 30. om ook hierdoor alle opziencrs, welke God fn Zijne gemeente gesteld heeft, op te wekken tot getrouwheid fin de bediening.” : st den bovenstaanden brief blijkt, dat de Hervorm. de predikant VAN Marre, met verachting van Artikel XXXIV. der Gereformeerde gelofsbelijdenis, een kind heft herdoopt het welk door den Gereformeerden Pres dikant Brummenxamp gedoopt was. Die overtreding van een stellig artikel der Geloofsbelijdenis, die door de Hervormde Nederlandsche Kerk, nog niet openlijk verworpen werd, is van groot gewigt; en het zal ons benieuwen, of het Hervormd Kerkhestuur, ten gevolge dezer openlijke beschuldiging den Predikant van Marte, geenerlei straf opleggen zal. Overigens blijkt uit dezen brief, dat de ondertees kenaren van denzelven, hunnen misslag gevoelende, ‘aan den. Kerkenraad hebben geopenbald, wat in hun ne harten omging; dat zij werkelijk hebben gebiecht. Wij vinden hier alles, wat tot een goede Biecht wordt vereischt: berouw, belijdenis en voldoening. Immers, de schuldigen volbrengen, wat hen door den Kerken- raad wordt opgelegd: en ten gevolge daarvan werd de censuur opgeheven en de vrouw weder geregtigd, om het Avondmaal te ontvangen, waarvan zij-door de cen= suue verstoken was. Die menschen hebben dus ges daan, wat alle Catholijken, in de zoo hatelijk afge- schilderde Biecht gewoon zijn te doen: zij hebben meer gedaan; want de Catholijke opent zijn hart en belijdt zijne schuld in het geheim, enkel aan zijnen Zielbestuurder, die tot een heilig stilzwijgen verpligt is;.terwijl deze menschen aan verscheiden personen, aan eenen geheelen Merkenraad openlijk hebben ge- biecht. Dat zoo iets, zonder de treurigste gevolgen, niet Bij alle misdaden kan plaats hebben, spreckt van zel-ve; en de Catholijke Biecht. Die onze dwalende broder, als een ponbank der Conscientie zich voorstel: Jen en afschilderen, is veel ligter te volbrengen, dan de Gereformeerde Biechét. — Wanneer zal men toch de oogen eens voor de waarheid openen! De tegenwoordige gedsdienstige toestand van Prüsischen, levert een ruim veld van bespiegelingen, voor den opletenden beschouwer op. Het Prüsischen gouvernement, heeft juist het tegenovergestelde bewerkt van hegene, wat het beoagde en tot stand brengen wilde: het wilde eenheid in het Protestantismus en toenadering van het Catholicismus tot het Protestantismus bewerken: en het heeft nieuwe verwirringen en verdeeldheden, in het Protestantismus doen entstaan, en aan den afker der Catholijken van het Protestantismus, den schier uitgedööden gloed hergeven. Het doel was onbereikbaar. Godsdienstige eenheid is met de principes van het Protestantismus onbestaanbar en tegenstrijdige principes kunnen, als zoodanig -wel sluimeren; maar eene wezenlijke toenadering tot elkander is onmogelijk. Doch dit zag  vieje jerijen van het Protestantismus, en door de vieje And, meende hij ook de conscientien 2ij- ner onderdanen te kunnen beheerschen; van. de Pro- testanten het aanéemen zijner Agenda te kunnen vore - deren en de Catholijken te kunnen verpligten, tot het wijzingen der leer en tucht hunner Kerk, ten einde hen vervolgens, door gemengde huwelijken, die op allerlei wijzen beginstigd werden, zoo ver te brengen, dat zij Catholicismus en Protestantismus als gelijk- staande Godsdiensten beschouwden. De tijdsomstanden, en de daaruit voortgevloeide onverschillig- heid, schenen aanvankelijk, ’s Konings oogmerken te begunstigen; men meende reeds het doel te hebben bereikt, toen de Voorzienigheid goed vond, eene nieuwe les aan de magtigen der aarde te geven en hen te toonen, dat Godsdienst en conscientié, niet tot hun gebied behoore. » ~ : Daar echter de proefneming aanvankelijk scheen te zullen slagen, en het Pruissisch gouvernement aan slaafsche onderwerpen gewoon was, vervolgde het de oud-Lutherschen, die de nieuwe Lithurgie der konink- Likke Agenda niet wilden aanmen; hnnne leeraars werden gevangen gezet en derzelver aanhangers met geldboeten gestraft. De nieuwe Catholijke Aartsbis- schop van Keulen bespeurde, dat men van de Catholijke leer en discipline was afeweken, en weigerde manmoedig daar te gehoorzamen, waar de overtreding der bevelen Gods van hem gevorderd werd. Zijn voorbeeld en de allocutie des H. Terwürde bei Prussisch gouvernement deszelfs onderdanen die de nieuwe Lithurgie der koninkiijke Agenda niet aan meniden wilden vervolgende en de hevigste bedrei- - ingen de Catholijke Bisschoppen, en Präsidents die weigerden, zich ten koste van hun gelönden koninklijke edicten en kabinets bevelen te onderwerpen, trok hetzelve zich de zaak aan van eenige nieuwgezinde Zillerdalers, die zich noch aan de alou “wetten van hun vaderland, die geenen anderen dan den Catholijken Godsdienst toelaten, noch aan het bevel van hunnen Souverein, om tot dien Godesdienst te-rug te keeren of naar andere gedeelten zijner staten te vertrekken, in wellke verschillende Godsdienst worden gedoogd, willende onderwerpen', de belangstellend des konings van Präsidenten hadden ingroepens “Het Präsidenten gouvernement, nam, in andere landen, de bescherming op zich van datgene, wat het in zijne eigene staten verbood en vervolgde; afscheiding van “den legaal erkenden Godsdienst des lands, en onge hoorzaamheid aan de burgerlijke wetten, d “ Ich verleende zelfs eene schuilplaats aan de weerspannige Gillerdalers in hetzelfde Stelle, waaruit honderden van Lutheranen emigreerden, omdat zij zoo min als de Zillerdalers, hun gevoelen aan landswetten en vorstelijke bevelen wilden opofferen!, — Zoo tegenstrijdig’ handelt de mensch, die zich door vooroordeel en hartstogt laat besturen: En wat zijn aanvankelijk de -gevolgen van dat. al-les? — Onrust, misnoegen, wrevel, tweedragt, bij bet grootste gedeelte der onderdanen: en, van de zij-de des gouvernements blijkbare vrees voor de gevolgen van eene uitvoering der’ gedane bedreigingen; een betoon van zwakheid, ’t welk bewijst, dat men de gedane bedreigingen, in derzelver gevolgen niet overwogen heeft, en niet uitvoeren durft. Zoodanig is het gedrag van het Pruissisch gouvernement ten opzigte des Aartsbisschops van Gnesen en Posen en deszelfs moedige Geestelijkheid. a | De Augsburgsche Zeitung heeft onlangs een lang artikel toegewijd aan de. verdediging van het gedrag der Präsidenten in. Silecié, die de koninklijke Agenda niet willen aanemen, en, bij honderden naar Australien vere trekken. In de eerste plaats, beweert men daar, dat de misnoegden, geene oorspronkelijke Lutheranen zijn, maar novateurs en NSeparatisten (1), die zich verme-ten te doopen, te trouwen en te begraven, zonderacht te slaan, op de oude gebruiken, die sedert Luther en Canvun bestaan hebben. Wat zou er van de maatschappiy worden, vraagt men in dat artikel, alk zich een. Maar is dan het getal der misnoegden in Prussia zoo gering, dat hun vertrek geenerlei nadeel aan het land zou toebrengen? » Als wij u verlieten, zeide ’ Tertullianus in zijn verdedig schrift der Christenen an den Romeinschen keizer, zoudt gij verbaasd zijn over uwe eenzaamheid.”’ Zou die taal ook wel niet in den mond der misnoegden in de Prussische staten passen? En wat wordt er van het principe der hervorming, dat door de Prussische regering in andere landen, waar het nimmer kiemde, om tweedragt. voorttebren- gen, in bescherming genomen wordt, als de protessanten hun gelöt, naar eene koninklijke Agenda, dat is menschelyk gezag, regelen moeten? Wat baat hen de wrijheid van onderzoek als zij niet naar de over- tuiging die er het gevolg van is, handelen mogen? Wat wordt er van den grondregel der hervorming: dat de Bijbel de eenige regel voor gelöt en zeden is, als geloof en zeden, niet mogen geregeld worden naar de overtuiging die men uit den. Bijbel heeft geput. » Het Prussisch gouvernement tracht alzoo, in de Pruissische staten het protestantsch principe te vera nietigen, terwijl het dat principe, in andere landen poogt te beganstigen en uit te breiden. (1) En wat zijn dan de Zillerdalers, die men met z00 veel ophef in Pruissen opgenomen heeft, anders, dan NOVATEUKS en SEPARATISTEN, tity, Dat de Catholijke Kerk hare onderwerping aan. bur- gerlijke wetten, die hare leer en discipline wijzigen,. niet lang overleven zou, behoeft geen betoog: en. even weinig, dat ieder denkbeld: van eenheid daarbij onmogelijk is. De Pruissische regering voert dus gelijktijdig den. -strijed tegen de beide tegenstrijdige principes, die het Christendom verdeelen: tegen Catholicismus, dat is; onkrenkbare gehoorzaamheid aan de Kerk, en tegen protestantismus, dat is, vrijheid van onderzoek in Godsdienst. Diensvolgens zijn dan ook, zoo wel de protestanten als de Catholijken, die het priacipe van hun geloof op prijs stellen, in Pruissen misnoegden 3. en wat zou er dus overblijven, als alle misnoegden het land verlieten? Wat anders, dan huichelaars en -onverschilligen zonder principe. En na die Zillerdalers, waarvan de dagbladen zoo veel fraais hebben verhaald? Men is hen reeds moede. »In berigten uit Sidecié worden zij afgeschilderd, als Jastige, woelzieke en eigenzinnige menschen, met éen woord, zoo als zij, in den brief uit Zaspriich (1) door ons medegedeeld, zijn beschreven geworden. Men had zich welligt gevleid hen bij de koninklijke Evangelische kerk in te lijven, doch men is daarin even weinig geslaagd, als de Oostenrijksche rege ring, om hen tot de Catholijke Kerk te doen ter Kälte, Ook die Zillerdalers zijn mismeckt in hun nieuw vaderland en hebben zich, naar men verzee kerd, tot den keizer van C@ostenrayk gewend, met verzoek, om naar zijne staten te mogen terugkeeren, waarop hen geantwoord,is: dat zij, in dat geval zou- den moeten terug keeren tot de Catholijke Kerk, of tot eene in Oostenriyk erkende gezindheid overgaan. Welke partij die woelgeesten kiezen zullem, is nog onzeker. Volgens de jongste berigten is de vergunning, die op sommige plaatsen aan de afgescheidenen verleend was, om Godsdienst-oefeningen te houden, ingetrokken, en hadden cok die lieden het voornemen, om liever hun vaderland te verlaten, dan de koninklijke Agenda aan te nemen. Ziedaar de tegenwoordige Godsdienstige toestand van Prüssen: algemeen misnoegen bij allen die echt Catholijk, en bij allen die echt protestantsch zijn, ’t welk zoo sterk is dat er zelfs de liefde tot het vaderland door wordt uitgedööd; want ook de meeste leden van den hoogen Westphaalsechen adel zouden hun vadere land verlaten, als zij koopers konden vinden, die een nillijken prijs voor hunne vaste goederen wilden besetzen! — nn (1) Zie de Catholijk Nederlandsche Stemmen van 7 Oct, 1837. GENOOTSCHAPPEN. EN INRIGTINGEN. DER-VERSCHILLENDE PROTESTANTSCHE SECTEN TE LONDEN, DIE ALLE DE VERSPREIDING HARER GODSDIENSTGEVOE= LENS ZOO BUITEN ALS BINNENSLANDS, TEN DOEL HEBBEN, IN EENE CHRONOLOGISCHE ORDE GERANGSCHIKT<- (Vervolg van biadz. 319.) Het doel van dit genootschap is, om overal, waar. het kan, de Anglikaansche leer te doen doordringen. Deszelfs pog ingen waren aanvankelijk tot de eilanden van. Wen stillen oceaan voornamelijk bepaald, en hebben zich vervolgens tot Noord-Amerifa, de Oost Indién enz. uitgestrekt. 17. -Genootschap tot verbetering van den toestand der armen. (Society for bettering the condition of the poor.) In 1796 opgerigt. Dit genootschap tracht de oorzaken der armoede opte sporen, te voorzien in. de moeijelijkheden, welke de onderstanden der-parochien opleveren; de uitdeeling. van liefdegaven gemakkelijk te maken; de werkhui-zen en andere philantrophieke inrigtingen te inspec-teeren, om. er verbeteringen. te doen invoeren, en vooral het godsdienstig onderwijs, voor elken leeftijdte bevorderen. Een. comité. van. dames, maakt zich hexend met-alles, wat meer bijzonder de vrouwen betrett. 18. Het godsdienstig Tractaat-genootschap (2). (Religious Tract Society). In 1799 opgerigt. De tractatjes van dit genootschap worden gemakkelijk verspreid, uit hoofde van derzelver geringen prijs en bevattelijkheid. Velen derzelve zijn in onder-scheidene talen overgezet, zelfs.in bijzondere tongvalen, naar de behoefen dergenen voor welke zij bestemd zijn. » Het genootschap meent een verbazend groot succes te hebben gehad en zwetst daar niet weinig op: men berekent het naar het aantal van onderscheideng tractaatjes en dat getal is legio. Hulpgenootschappen zijn in Zweden, Denemarken, Zwitserland en Franke rok opgerigt. es Dit genootschap heeft in 1837 meer dan zestien millioenen exemplaren van deszelfs- tractaatjes ver- (1) Een tak van dit genootschap werd weldra in Nederland overgebragt, en scheen aanvankelijk veel opgang te zullen maken. Het Nederlandsche zendeling genootschap, zond onder anderen, zekeren Heer Kicurre naar de Hottentotten; hij kwam met drie zijner bekeerlingen, een manspersoon en twee vrouwen in het vaderland, ’t welk Hier met hen doorreisde, er werd een plaatje uitgegeven, de drie bekeerlingen door den zendeling onderwezen wordende, voorstellende. Zij vertrokken vervolgens weder; doch het genootschap maakte hier te lande weinig opgang. Rep. “Ook dit genootschap-is in Nederland overgebragt en heeft yooral in den beginnene onyermoeid gearbeid. Reb. — 326 — spreid: deszelfs ontvangsten hebben 65,000 ponden sterling (780,000 guidens Holl.) bedragen! 19. Het (Anglikaansch) Kerk-zendeling genootschap voor Afrika en het Oosten. (The Church-missionary Society for Africa and the East.) In 1800 opgerigt. De voortplanting van de Anglikaansche leer, door zendingen in Afrika, in Kgypten en in den Levant. 140 zendelingen, zijn in de verschillende etablissementen des genootschaps. gevestigd. Die etablissementen zijn ongeveer 60 in getal ‘en bevatten de schön, die tot de zending van Tranquebar behoore. De voorname aandacht der zendelingen bepaalt zich tot de opvoeding der kinderen, van welke meer dan 6000onder ‘hun toezigt zijn; terwijl een zeer groot aantal Kinderen op kosten van het genootschap wordt opgevoed. Die missionarissen geven jaarlijks een berigt of verslag uit, waarin een uitgebreid verslag van hunne operatien gegeven wordt. Zij die voor hun leven, deel aan het genootschap nemen, betalen 21 ponden sterling. De jaarlijksche contzibutie is 1 pond en 1 schelling. Die der kerkelijken is 10 ponden sterling en 6 schellingen. 20. Genootschap tracht diegenen te vervolgen en te doen staffen, die goddelooze boeken uitgeven, of opeenige andere wijze, de goede zeden en den Gods-dienst beleedigen (1). 21. Het genootschap tracht diegenen te vervolgen en te doen staffen, die goddelooze boeken uitgeven, of opeenige andere wijze, de goede zeden en den Gods-dienst beleedigen (1). 21. Het genootschap tracht diegenen te vervolgen en te doen staffen, die goddelooze boeken uitgeven, of opeenige andere wijze, de goede zeden en den Gods-dienst beleedigen (1). 21. Het genootschap tracht diegenen te vervolgen en te doen staffen, die goddelooze boeken uitgeven, of opeenige andere wijze, de goede zeden en den Gods-dienst beleedigen (1). 22. Het genootschap tracht diegenen te vervolgen en te doen staffen, die goddelooze boeken uitgeven, of opeenige andere wijze, de goede zeden en den Gods-dienst beleedigen (1). 23. Het genoots Aber der Zendeling-prekte. (Missionary Sermons Society.) In 1804 opgerigt. Het uitsluitend doel der zendelingen van dit. genoot Schap is het preken in bijzondere plaatsen, die hun werden aapgewezen, ter gelegenheid van vermeende behoeften. ene openbare vergadering van de vrien- den dezer inrigting, heeft jaarlijks in de City plaats. 22. Het Britsch-en buitenlandch Bybelgenovtschap. (British and foreign Bible Society). In 1804 opgerigt. Het doel van dat genootschap is, de verspreiding van bijbels, zonder aanteekeningen, niet alleen in Groot-Brittanje, maar in alle gedeelten der wereld, betzij gratis of voor eenen geringen prijs. Met dat inzigt, worden er uitgaven vervaardigd, van welke jaarlijks een verbazend aantal van exemplaren gedrukt werdt, in de volgende talen: inde Gaélieksche van het eiland Man; in de delersche, Arabische, hedendaags Grieksehe, Fransche, Spaansche (voor de colonien), Portugesche, Italiaansche, Hollandsche, Deensche, Hoog-duitsche, Ethiopische, Syrische en andere talen: Vier nant honderd duizend bijbels en Nieuwe Testamenten — worden tegenwoordig alle, jaren uitgegeven. Sedert den aganvang van het genootschap heeft hetzelve bijna een sillioen, viermaal honderd duizend exemplarén, en door deszelfs dépéts in Huropa, ongeveer negen milliönen, vy fmaal honderd-duizend exemplareren verspreid. (1) Het ware te wensehen » Gat ook bij ons te lanide verbods-ércigen-tegen het uitgeven en-iayoeren van dusdan gebökeen, bestonden, RED. Dat genootschap telde in het begin van 1838, in Groot-Britiannié, bij de 2400 geaffiliererde genoote schappen en ongeveer 300 in de kolonien. Het heefé bovendien ‘onderscheidene hulp-genootschappen, wier voornaamste zijn, die der City van Londen, Clap- ham, Soultewark, Wallis, Hackney, Hamstead, enz. In geheel Huropa zijn bijbelgenootschappen opge= rigt, die den naam dragen der landen alwaar zij bestan, zoo ala: Nederlandsch bybelgenootschap (1), Fransch bijbelgenootschap, enz.; in de Ost-Indien, zijn bijbelgenootschap, enz.; in de Ost-Indien, zijn bijbelgenootschap, enz.; a Zij, die, voor hun leven, deel aan dit. genootschap nemen betalen in eens 10 ponden sterling en 10 schel- lingen; de jaarlijksche contributie der gewone deelne mers bedraagt 1 pond en 1 schelling. Deszelfs oatvangsten bedragen in een gewon jaar, 97,000 ponden sterling (ongeveer een millioen honderd zestig duizend gulden Holl.) voortkomende uit den vers koop van bijbels, gewone contributien, giften, enz. (2)s 23. Predikatie genootschap (Sermons Society). In 1805 opgerigt. De zendelingen van dit genootschap zijn voornames lijk bestemd, om in Schotland te preken, dat zij jaar- lijks doorreizen. Eene openbare vergadering van de voornaamste leden dezer inrigting heeft jaarlijks bij hunne terugkomst in October of November plaats. 24. Genootschap tot onderstand en onderrigt der arme Afrikanen en Aziaten. (Society for the relief and instruction of poor Africans and Asiaties’. In 1805 opgerigt. Dit genootschap heeft onderscheidene scholen opge= rigt voor de ongelukkige vreemdelingen; er wordt hun elken Zondag eene voorlezing over godsdienstige one derwerpen gedaan en er worden aan hun bijbels en godsdienstige tractaatjes, catechismen, enz. uitgedeeld. Het verschaft bezigheid aan diegenen, die zonder are beid zijn en onder Stand aan diegenen, welke naar hun vaderland wenschen terug te keeren. 25. Afrikaansche inrigting. (African institution). In 1806 opgerigt. Die genootschap geniet eene groote achting: het het heft uitsluitend de afschaffing van den Negerhandel en den voortgang der Afrikaansche beschafen. In 1817 heeft hetzelve te Tierra Leona, 12 schönepöckigt, die aan 1,500 kinderen onderwijs geven. Later heeft hetzelve nog een groot aanat in de om-streken gesticht. Het geeft alle jaren memorie wit. (1) Wij heben onlang vernomen, dat zelfs in Belgié een Bijbelgenootschap is tot stand gekommen. RED, (2) De inkomsten. Der Bijbelgenootschappen in andere landen. zijn niet juist bekend, maar ze zijn aanmerkelijk. En hoeweb ook andere Engelsche genootschappen bijbels en geschriften verspreiden is het eigenlijk gezegde bijbels en geschriften verspreiden is het Protestantismus, deszelfs ware propoganda, RED. 327. — De inteckening van eenen erfelijken-gou- Verneur p38, GB) Pod Be secia-cessiescvifeiyes «oS.756, » » —— =.) van. eenen levenslangen “3 gouverneur 31 pss. 10s. « 2 « » «© + = 378) 9» Pis om van een levenslang lid 10 Pe Se L058; 6. 0 eked eihe, este: else) - 126, > van een jaarlijks lid 1 Pe Ss Ls. hey eve yes > fo. @ feo Se) eh 12,60: Het genootschap doet op zijne kosten de Bijoels en Godsdienstige boeken drukken, welke voor die scholen zijn bestemd. “26. Londensch. hiberniaansch genootschap, (London hibernian Society). In 1806 opgerigt. De politieke en Godsdienstige toestand van Ferland, geeft aan dit genootschap een geheel bijzonder gewigt. Het getal der Anglikaansche scholen, naar welke men ~ miet nalaat de kinderen der Catholijken te lokken, zoo veel men kan, bedraagt ongeveer acht honderd 3. die’ scholen-hadden in 1837, 60,000. kweekelingen. Sedert deszelfs begin heeft dat genootsch ap meer dan 140,000 Bijbels en nieuwe Testamenten verspreid (1). 27. Londensche penitensery-inriging voor vrou-wen. (London female penitentiary institution). In 1807 opgerigt. De vrouwen, die uit zich zelven het verlangen te kennen geven, om van hare afwijkingen terug te keren, moeten een verzoekschrift aan het genootschap. in-feveren, dat hetzelve doet onderzoeken, en na gedaanonder zewordt het verzoek toegestaan of afeween. Men rangschikt-haar naar bekwaamheid, en een gegeven of voor haar bewaard. Als zij ‘het etablissement verlaten, worden zij naar haf familien gezonden, of als dienstboden of in an-dere conditien, waarvoor zij geschikt schijnen, geplaatst. Een comité uit 24 bestuurders en een ane der comité uit 24 dames zamengesteld, bestürte het etablissement. Iedere toegelatene vrouw ontvangt bij de intrede, een Bijbel en een Anglikaansch officie-boek. Alle Zondagen wordt aan dezelve een Gods-dienstige en moreele onderrigting gegeven door de kundigste en oudste boetyaardige van het gesticht, endowt van twee dames van het comitéé. Het Londensch genootschap tot voortplanting des Christendoms onder de Joden. (London Society for promoting Christianity among the Jews.) In 1808. opgerigt. Dit genootschap heeft eene kapel doen bouwen met twee belendende scholen voor jongens en meisjes, waarin. de kinderen worden opgevoed, onderhouden, gekeleen en geheel van hunne ouders gescheiden blijven. deelt Godsdienstige tractaatjes aan hunne ouders uit. Het genootschap tracht ook Eenen geest van Godsdienstig onderzogenen, welke (1) Is het te verwonderen, dat de Catholijke Teren meer en meer tegen het indringenden uitzuigend Anglikanismus verbitterd worden? ED. Men Jaat hen vervolgens een ambaeht leeren en men als de voornaamste der lagere Joodsche volksklasse beschouwt, om des te beter te zegevieren over de magtige hinderpalen welke men bij die klasse ontmoet. Meer dan twee honderd associatien, zoo Engelsche als. buitenlandsche, correspondeeren. Met dit genoot- Schap. Het genootschap doet Nieuwe Testamenten, in Bijbelsch-Hebreeuwsch, in Hoogduitsch-Hebreeuwsch, en in Poolsch-Hebreeuwsch vertalen, Meer dan der- tig duizend exemplaren zijn in verschillende orden, in welke de Joden verspreid zijn, in omloop gebragt; behalve nog tweemaal honderd duizend tractaatjes, die in onderscheidene talen zijn verspreid geworden. Er is eindelij& een bijzonder seminarie opgerigt, voor de zendelingen, die belast zijn met de taak, om de Joden te Amsterdam, Hrankfort, Leipzig en in de voor- naamste steden van het noorden van Duitschland, als ook in Polen, in het Oosten en zelfs te Jeruzalem, op de protestantsche wijze te Evangeliseren. Genootschap tot bescherming van Godsdiensié verGheid. (Society for the Protection of religious liberty.) In 1811 opgerigt. Het genootschap geeft boeken en werkjes uit, die in deszelfs geest gesechreven zijn, zonder eenig stel-= lig u Itsütend gevoelen te laten blijken voor eenigers- lei religie: ook geeft het tractatjes uit over Godsdien+ stige en wijsgeerige moral. 30. Gebedenboeks en Homilien-genootschap. (Prayers book and homily Society.) In 1812 opgerigt. Dit genootschap wordt in stand gehouden door de jaarlijksche contributien van leden der Anglikaansche- Kerk. Dit genootschap deelt gratis of voor eenen ge ringen: prijs, gebedenboeken of andere boeken uit, welke door de Anglikaansche kerk gewettigt zijn. Het getal der boeken, die, sedert deszelfs oprigting zijn uitgegeven geworden, bedraagt nagenoeg een mil lioen exemplaren. ‘easib De jaarlijksche ontvangsten voortkomende uit de contributien en verkoop der boeken, bedragen tusschen de 2,000 a 2,500 ponden sterling (24,000 a 30,000 guldens. Holl.) JIeder lid heeft regt op.een exemplar van de werken, die door het genootschap worden uit- gegeven, voor den minst bepaalden prijs. 31. National Sehool-genootschap. (National Sehool Society.) In. 1812 opger igt. Men heeft bekend, dat er nagen og 4,500 schönen in de stad Londen en hare omsireken bestätigen. De nationale: school is opferigt, niet alten met het del om een godsdienstige opvering aan 1000 kine deren te gevven, maar ook om onderwijzers en onderwijzeressen te vormen 'voor de scholen in het algemeen. De studie des Bijbels, volgens de principes van het. Anglikanismus uitgelegd, is de grondslag van hee gondsdienstig onderwijs, 't welk men 'in die centrale school geeft, zowel als in de andere scholen. Het genootschap verleent geldelijken onderstand en boeken aan de gefallen scholen, die tegenwoordig omstreeks 2000 bedragen. De kosten der boeken, die naar het plan des genootschaps geschreven zijn, be- — 323 = dragen weinig meer, dan 1 pond sterling, 3 schellin- gen (f 13,80), voor 50 kinderen. Britsch en Buitenlandsch School-genootschap. (British and Foreing School Society.) In 1813 opgerigt. Onder die benaming is in het jaar 1813, het Lan- casters genootschap op nieuw geconstit Under, De koningin, die er de bescherming van heeft, teekent jaarlijks in voor 100 ponden sterling (f 12,00). Het genootschap heeft nagenoeg 400 scholen in Hm geland opgerigt; en, wat vooral die scholen kenmerkt, js, dat men er geenerlei bijzonder godsdienstig ge- voelen inprent, en er den Anglikaanschen catechismus niet onderwijst: de lessen zijn enkel uittreksels uit den Bijbel. De kinderen volgen de religie hunner ouders. Dit genootschap is in correspondentie met onder- scheidene scholen van zendelingen, zoo in de bezit- tingen van Groot-Brittanje als in de Nederlanden, te Haiti, in de Vereenigde-Siaten en andere gedeel- ten der wereld. 33. Jersch Baptistisch genootschap. (Baptist Hi- bernian Nociety.) In 1813 opgerigt. Dit genootschap tracht de gevoelens dier secte, (die een gewijzigd Calvinismus aankleeft) te verspreiden, door middel van scholen, in welke de Bijbel voor de kinderen wordt uitgelegd. 34. Associatie van St. Swittin’s association. {n 1814 opgerigt. Zij heeft voornamelijk ten -doel, om den arbeid van het genoolschap der gebedenboken en homilien (Zie N.© 30) te ondersteunen. 35. Londensch genootschap, tot verbetering der wrouwelijk dienstboden. (London Society for the time provement of female servants.) In 1814 opgerigt, on- der de bescherming van den Lord-Maire van Londen, Deszelfs doel is de vorming van goede vrouwelijk dienstboden, door haar Godsdienstige en zedelijke ge- voelens in te scherpen. Het deelt Bijbels en rituee- Jen van korte officien vit aan diegene, wier goed gerrag, door de lieden bij welke zij in dienst zijn, ge- tuigd wordt. Somtijds voegt men er geldelijke beloo- ningen  dienstboden voor. Zien te worden. (Het vervolg hierna.) MISLUKTE INTRIGUE. De Politische Zeitung van Munchen, heeft het volgende onder dagteekening van 20 Augustus mit Minden, medegedekt: "Eenige dagen geleden ontving de gevangene Aarts bisschop eene depéche, wier zegel blijken liet, dat aij door het Metropolitaan-kapittel van Keulen, aan deszelfs wettig Opperhoofd gezonden was en dat daare in over administratieve kerkelijke zaken gehandeld werd. Mgr. de Aartsbisschop, (hetzij uit vrees vas dengenen die zich tot hem mogt wenden wegens administratieve zaken der diocese, bloot te stellen aaa de’ straffen, bij een meermalen vermeld publicandum) bedreigd, hetzij, omdat Minden de plaats niet is, waar men met eenen Aartsbissehop van Keulen, be- trekkelijk zijn kerkelijk bestuur handelen kunne), heft tot hiertoe geen enkelen brief aangenomen, en heft insgelijks geweigerd deze depéche te openen. Toen de gouvernements-president, die onderno-men had, om dezen brief eigenhandig aan den Aartsbisschop te overhandigen, zag, dat de gevangene vas-telijk besloten had, het zegel niet open te breken, brak hij het zelf open en drong door alle mogelijke middelen, zowel als zij, die hem bij den Aartsbis-schop verzelden, er op aan, dat hij de depéche zou lezen, of dat hij er ten minste onder wilde schrijven: Legi. Bindelijk nam de Prelaat met de eene hand het geschrift en met de andere de pen, maar in plaats van een vidi of degi, schreef hij er deze woorden one der: “Tk ben niet te minent.” Hierop verlieten de gasten het vertrek, en op die wijze mislukte de po-ging om er den Aartsbisschop toe over te halen, dat hij zijne diocese uit Minden bestuurde, ten eenenmale. Kort daarop zond de Aartsbisschop een koerier, aan Zijne Majesteit.” AANKONDIGING. De Boekhandelaar J. R. van ROSSUM, te Utrech, het uitgegeven  en vele andere Gebedenen, door J. G. WENNEKENDONK, R. C. P. In der tijdverloop van vijf jaren, werd de eerste uitgave van 4,000 Exemplaren bijna geheel uitverkocht. — Den Eerwaardigen zamensteller heeft de herrücken, wel willen verrijken, met vele noodige en gewissen vermeernderingen, ten gevolge waarvan dit gebedenboek zuwel betrekkelijk deszelfs innerlijke waarde, als omtrent de schoonheid van papier en allegins keurig, niets te wenschen overlaat en nogtans de prijs weinig verschilt, met die der tallooze Brabandsche uitgaven, welke in Holland, nog gewöhnlich voorzien. Flet voorste gedeelte met weglating der gebeden voor overledenen, is afzonderlijk verkrijgbaar. Het laatste gedeelte, uitsluitend voor ziehen, ster. venden en overledenen bevattende, mächt onder den titel: Dar zu J RUSTEN IN VREDE, een afzonderlijk geheel uit. Alles is Kerkelk Goedgekeurd, en bij de meeste R. C. Boekhandelaars verkrijgbaar gesteld. Aan net Bureau van pe CATHOLIJKE NEDERLANDSCHE STEMMEN te Grave, B. N.° 28, Nowuer 40. Octobre 1838. CATHOLIJKE NEDERLANDSCHE STEMMEN. OVER GODSDIENST, STAAT-, GESCHIED EN LETTERKUNDE. Als JESUS dit gezegd had, hebbende de oogen ten Hemel opgeheven, seide Fy. 28, ene Heilige Vader bewaar hen, die Gy my gegeven hebt, in uwen naams opdat zy één syn gelyk wy..6e.e- En ik bid niet alleen voor hen, maar ook voor degenen, die door hun woord in my geloove zullen: opdat zy allen één zijn, zelyk Gy, Vader, in my en ik in U: dat 24 ook in ons mogen één zijn, opdat de wereld geloove, dat Gy my gegeven hebt. En ik heb hun de heerlijkheid gegeven, die Gy my gegeven hebt: opdat zy zouden één run, ge lyk wey ook één zyn. Ik in hen en Gy in my, opdat zy volkomenlyk één zijn: en dat de wereld wete, dat Gy my gezonden hebt. Joann. XVII Op dit blad *t welk alle Zaturdagen met een Nummer wordt vervolgd, kan worden ingeteekend aan alle Postkantoren, en bij de voornaamste Boekverkoopers in het Rijk. Hetzelve wordt met den Post verzonden voor den prijs van 8-30 in het jaar; het half jaar of kwartal, naar evenredigheid; zullende de betaling bij kwartalen moeten geschieden. Alle abonnementen kunnen worden opgegeven aan het Postkantoor te Grave; geene andere dan gefrankeerde Stukken en Bricven sullen door de Redactie worden aangenomen. — Aankondigingen worden tegen betaling van 15 Centen den Regel geplaatst. + Voor Belgie kan men abonneren aan het Postkantoor te Antwerpen. DE CATHOLIJKE GEESTELIJKE IN PRUISSEN. Wy ij hebben, sedert tien maanden, den gang der geheurtenissen in Pruissen nagegaan, en het gedrag der Catholijke Bisschoppen en Geestelijkheid, die, volgens haren pligt getrouw en gehoorzaam aan de Dis-schoppen bleef, uit echte stukken, ter beoordeeling onzer lezers voorgesteld. Wij hebben bij de valsche aantijgingen, door onze gedienstige dagbladen, vooral door het Handelsblad, uit bezoedelde Duitsche bronnen geput, meermalen geloochenstraft, en overtuigend aangetoond, dat de Aartsbisschoppen en Bisschoppen, die men als wankelmoedig, zwak en bevreest afschilderde, edel en groot handelden, en geene vrees ken-den, als er tusschen pligt en bedreiging moest gekozen worden. Wij zullen daarmede voortgaan en zijn gelukkig genoeg, om ook de jongste aantijging, die het Handelsblad uit de Leipzicher Zeitung en Hamburg Correspondent, tegen den Aartsbisschop van ~ Keulen schijnt overgenomen te hebben en die wij in onze vorige nummers van onze aanmerkingen verzeld. Hebben medegen seld, volledig te kunnen logenstraffen. L'Univers van 22 September deelt den volgenden brief uit Munster van 6 September mede: » Wij weten hier met zekerheid, dat de Aartsbis- schop onlangs, eene estafette naar Berlin heeft ge- zonden, met eenen brief regtstreeks aan den koning geaddresseerd, waarin hij aan Zijne Majesteit zegt, dat, na eene gevangenschap en eenzaamheid van acht maanden, dat, men hem regt en geregtigheid late wedervaren, en dat men eindelijk het proces, tegen zijne diccese en tegen hem geinteerd beslisse. Nach dit verzeekt op de energiekste wijze te hebben gemotiveerd, voegt hij er bij, dat hij, met al den eerbied dien hij aan de koninklijke waardigheid verschuldig is, niet kan nalaten, den koning te verzeeken, zich zel voor God af te vragen, of hij, in het laatste oordeel, zich zal kunnen regtvaardigen, wegens zijn gedrag tegen de Kerk en de Catholijken. Geheel Munster is in blijdschap, sedert dat men dit nieuwe bewijs van moed en standvastigheid van onzen Aartsbisschop vernomen heeft. Hiermede stemmen ook onze particuliere berigten oreen. Ook wij hebben onlangs, door bijzondere gelegenheid eenen brief van een voornamen man in Westphalen ontyangen: en wij hebben het genoegen onze lezers te kunnen berigten, dat de voortreffelijke Aartsbisschop verwittigd is van het voornemen, om het, namens de Nederlandsche Catholijken een Cruifix aan te bieden en verklaard heeft: dat hem dit bewijs van de gen egenheid der Hollandsche Catholiken zer aangenaam was. Waarlijk wij voor ons, zou-den geene hoogere belooning kennen dan deze verkla-ving. Het manmögen gedrag des Aartsbisschops van Gneisen en Posen is overvloedig bekend. Bekend is het, dat ook de Prins Bisschop van Ermeland het voorbeeld des Aartsbisschops gevolgd heeft, door het uit-vordigen van eenen Herderlijken Brief, waarbij de kerkelijke inzegening van gemengde huwelijken gestreng verboden wordt. Ook de Bisschop van Culm heeft het voorbeeld zijner ambtgenoten gevolgd en onlangs eene soortgelijke circulaire uitgevaardigd, waardoor de verlegenheid van het prussisch gouvernement, ’t welk op dien Prälat scheen gerekend te hebben, niet weinig vermeerderd. Blijkbaar weet het gouvernement niet meer, hoe het zich in die zaak gedragen zal. Het ministerie heeft noch den moed, om zijnen misslag te erkennen, en, op grond van ’s Konings plegtige beloften, de leer en discipline der Catholijke Kerk te eerbiedigen  wij in dat blad van Dingsdag 25 September: Berwin, 19 September. Omrent de aangelegenhen in Posen neemt men hier een volmaakt stilzwijgen in acht en alle maatregelen worden daar zeer geheim behandel. Niet dan met den meesten tegenzin zal de Staat de strengste maatregelen worden daar zeer geheim behandel. Doch er bestaat weinig hoop, dat men den Aarts: hisschop tot eene andere overtuiging zal brengen. De jongste Herdersbrief van den Prins Bisschop van Ermeland heeft hier bekommen, dat ook deze Prelaat de vermaningen onzer Regering niet wil nakomen, maar het voetspoor van den Aartsbisschop van Posen volgt. Deze beklagenswaardige twist het zich dus schier over de gansche monarchie, uitgenomen de Bisdommen Breslau en Kulm, uitgebreid, en het vooruit-zigt op eene minnelijke vereffening verdwijnt meer en meer.” Men zieht den de hooge toon dier bladen, die zoo veel ophef hebben gemacht van het vaste besluit des gouvernements, om door de tasten en de getrouwheid man pligt, als misdrijf te straffen, al vrij wat ge- daald is, Maar in den Bisschop van Cudm heeft men zich misrekend. De Bisschop van Breslau, de bloed- verwant der prinses von Leicnnitz, die, ten gevalle van haren koninklijken gemaal, afvallig van het ge-loof harer vaderen is geworden, is de eenige, die zijnen pligt als Catholijke Bisschop vergeet, Onmid-dellijk onder het voorgaande lezen wij in hezelfde Handelsblad: » Posen, Il September. Groot opzien baart hier het sind gisteren verspreide gerucht, dat Dr. Sepiac, de Bisschop Yam Kulm (West-Pruissen), van wien men tot dusverre gelöst, dat hij met de zienswijze van'ons Gouvernement geheel over- eenstemde, eenen soortgelijken Herdersbriefs als de Heeren von Drosk en von Dunin hebben uitgevaardigd (1).” Men moet dus zelf erkennen, dat de twist, dien het Prussisch Ministerie heeft geprovoceerd, en die zich, schier over de geheele monarchie heeft viele, Beklagenswandig is. Waarom heeft men denn twist begonnen. Men wist toch, dat de leer der Catholik Kerk onvernderlig is en densvolgens geene wijzigingen ten gevalle van burgerlijk wetten toelaten kan; dat zij geene vermenging met andere Gondsdiensten gedoogd én datgene niet kan zegenen, waarover zij eenmaal het Anathema heeft uitgesproeken; dat het inwilligen van de eischen des Prussieschen gouvernements, haar zou doen ophonden Catholik te wezen. Hoe beklagenwaardig die twist ook in onze oogen zij, beschouwen wij dien echter als een middel in de hand der Voorzienigheid, om de gouverneementen te doen begrijpen tot welke beklagenswaare dige resultaten de inbreuken van het tijdelijk gezag op de leer en discipline der Catholik Kerk, noodwendig voeren moeten: en tevens, om alle Catholik Bisschoppen te overtuigen, dat zij tegen de eerste anmatigingen van het burgerlijk gezag, zich beho-ren te verzetten; opdat dezelve niet, zoo als nu in Pruissen het geval is, door aanvankelijke toegevend- heid bij immer toenemende aanmatigingen zich einde lijk verheffe tot eenen beA/agenswaardigen twist, die zich schier over de geheele monarchie uitbreid. Allerleißkst, zijn de verklaringen, door de Geestelijkenden der onderscheidene decanaten van het Aartsbisdom Posen gedaan: bescheidenheid en onder-werping in tijdelijke zaken, gepaard met moed enone verzettelijke standvastigheid, in het volgenden hünner pligten, stralen in dezelve door. Die der Priesters van het decanaat van Inowraclaw, is van den volgenden inhoud: ° pes 8 VERKLARING, Der Geestelijkheid van het decanaat Inowraclaw, Aartsbisdom van Posen, door dezelve overgelever aan den opperpresident FLOTTWELL. „„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„„ Kerk, over de gemengde huwelljken... Nog naauwe- Uijks was de kalmte hersteld, of er verscheen in het Officieele blad van het Krombergsche regentschap, als ook in de meeste Pruissische en buitenlandsche dagbladen, een rescript van Zijne Excellentie den heere Minister der Kerkelijke zaken, onder dagteekening wan 24 Junij i., dat zich in openbare tegenspraak bevond met de koninklijke proclamatie (1), ’t welk ons Miet dan meteene billijke en diepe. smart heeft kunnen vervullen; dat rescript, dringt ons tot niet-onderge schiktheid jegens onze oversten, het vooronderstelt ons ook swak genoeg om sethenders te worden van de leerstellingen onzer Kerk, door ons, ten opzigte van thet burgerlijk gezag en van het geestelijk gezag, als tusschen den hamer en het aambeeld te plaatsen. Een dusdanige toestand kan noch verlangd, noch geheerd worden, door een wijs en vaderlijk gouvernement, omdat het lijnregt tot de outbinding der maat-schappij voeren zou; daar het de eenheid zou verbreken, op welke, als op zijnen grondslag het Catholijke gebouw rust; daar het scheuringen, vernielingen en den opstand zou uitdagen, en, om die reden, niet minder nadeelig voor den staat dan voor de Kerk we-Zen Zou Ons karakter, onze conscientie en zelfs de burgerlijke wet (C.F. §. 122, Part. II. Titel XI. van het Landregt) bevelen ons gehörzaamheid en eerbied an onzen Bisschop; want aan den Bisschop heben wij bij onze wijding eenen plegtigen eed gedaan; wantook aan den Bisschop kent § 121 der aangevoerde wet het prerogatief toe, om toezigt over de bediening, de leer en het gedrag van alle geestelijken, die in de geheele uitgestrekteid der diocese leven, te honden, die aan zijne herderlijke zorg is onderworpen. Geen gezag Tet weder weder vorderen, dat wij dit prerogatieren, noch in het algemeinen een der andere wezea- lijke en gewaarborgde regten onzer Kerk schenden; wij zouden liever de hardste straffen verduren, dan door een lafhartige inschikkelijkheid onze eer, ons karakter en onze conscientie te bezoedelen en onze heilige religie te verraden, die voor ons de heiligste gaak ter wereld is. Altoos hebben wij getracht, het voorschrift waarbij de Zaligmaker ons beveelt aan Cesar te geven, wat man Cesar toekomt, met naauwgezetheid te vervullen en nooit hebben wij het geringste voorwendsel gele- verd, tot het honend vermoeden, dat men tegen ons schijnt te koesteren. Even zoo, zullen wij in het toekomende ons aan de geloovigen, als onderworpene onderdanen, weten te vertoonen, in alles wat niet tot het uitsluitend gebied van den Godsdienst behoort. Deze belofte doen wijze op de plegtigste wijze; wij vreegen in niets het minitieuste tozet der policie, waar an wij allen ons onderworpen zijn, op eenige uit-gonderingen na; wij vreezen, dat niet, hoewel wij jevendig gekrenkt zijn, over de boosaardige vermoee dens y waartoe niets van onzen kant de geringste aan- leiding heeft gegevens Maar, wat betreft het bevel, op den 24 Junij, des tegenwoordigen jaars uitgevaar- digd door Zijne Excellentie den Minister van Eerds diensten, van openbaar onderwijs en geneeskundige zaken, kunnen noch wij, noch eenige Priester, ons daaraan onderwerpen, zonder meineedig te worden, zonder als zoodanig, door alle brave menschen ger schandvlekt te worden, tot welke gezindheid 2ij over rigens behoore, en, eindelijk, zonder ons zelven te brandmerken, als verraders jegens onze Kerk. » » Wij smeeken dus, Uwe Excellentie, met goedheid de openhartige en cathegorieke verklaring te ontvane gen, die wij de eer hebben u hier aan te bieden, en daarin, gelijktijdig den zekersten waarborg te zien, dee gevoelens van gehechtheid en getrouwheid, waarvan wij doordrongen zijn. jegens het tijdelijk gezag. Wij verzoeken u insgelijks van den monarch, voor onze Kerk, de vrije godsdienstoefening te verzoeken, z00- danig als dezelve, * Sedert achten eenwen zegeprächt over de aanslagen van het kwaad, onveranderlijk, wijs, heilzaam, innig aan den geest der religie verbonden, bestaat, zoodanig, eindelijk, als dezelve ons is geworden, door de uitdrukkelijke taal van onzen doorluchtigen souyerein, eene taal, die niet vatbaar is voor eenigerlei uitlegging, welke strijdig is met de belangen der Catholijke Kerk, Wij, rekenen des te meer op het verwerven van. ons eerbiedig verzoek, daar wij de innige evertuiging hebben, dat de Catholijke religie, in alle hare guiverheid begrepen, endere, gewaarborgd en ongeschonden gehandhhaafd wordende de stevigste steun is, der troonen en der siaten, y welke pogingen men overigens -aanwen-de, om haar te lasterenin eene menigte van openbare geschriften. Innocra, 14 Augustus 1838, (Volgen de onderteekeningen der Geese telyken van het Decanaat.) GODSDIENSTIGE TOESTAND VAN FRANKRIJK: Bemödigend is de Godsdienstige toestand van date zelfde Hrankrijk, ’t welk ongeveer vijftig jaren gele-den, den Catholijken Godsdienst en deszelfs bedienaaren verbannen had. Wij zijn van die vervolging en verbanning getuigen geweest: wij hebben de kerken zien ontheiligen, vernielen of sluiten, in naam dep vrijheid! Wij hebben den Godsdienst en de Priesters, onder Naponnon, zien terugkeeren; de kerken zien en terug geven aan den Godsdienst. Wij heben Naponion door de magt, die hij van God had, bedwelmd, die magt zien misbraiken tot aansländigen, die vrijheid der Kerk, die hij beheersehem wilde, zoo als hij de overwonnen koningrijken deed ew wij hebben hem door de hand des Almagtigen den schepter zien onnenen en het rijk zien terug geven, an den stam der Bournons. Wij heben Karen X, die anders vrome vorst, door het zieltogend Gallicanismus gevleid en bedrogen, ordonantien zien uitvärgen, die de vrijheid van het kerkelijk onderwijs geheel vernietigden en van hetzelve alle Religieuze orden uitsiuitende, dat onderwijs in de handen van het konkoningchap; wij hebben, onder zijne regering de herlevende Religieuze orden zien kwelien en vervallen vervollen van het koning-schap; wij hebben Karen X. even als Naponeon in ballingschap zien sterven! Wij heben Louis Pu-ziprpE, den zoon van den beruchten Pu-Hinirpe egalité den troon des H. Lopewisz zien beklimmen, te mid-den Vienen verguizingen en vernederingen, welche de Catholijke Godsdienst te verduren had. Zij, die den nieuwen durger-koning, zoo als men hem noemde, ten troon hadden verheven, en hem omringden, waren vijanden van het Catholicismus: welke vooruit-zigten! Intüsschen toonde Lovis Puinipre al. spoedig een buitengewoon beleid en doorzigt: hij scheen den Catholijken Godsdienst niet ongenegen, maar wat kon hij er, in de eerste onsiuimige jaren zijner regering voor doen? — Zeer veel: en hij deed het met wijs-heid. Als Catholijke vorst, was bij de Concordaten met den Apostolischen Stoel, de benoeming der Bisschoppen aan hem overgelaten; en, door voortreffelijke Prelaten en de publieke opinie voorgelicht, benoemde hij niet dan voortreffelijke en ijvervolle mannen, voor de openvallende Bisschoppelijke zetels. Dit was juist het middel, om heilzaam op de Geestelijkheid, en, door deze, op de bevolkingen te bewerken. Hij liet de Religieuze orden vrij, om hare taak te hervatten; hij schonk eene a anziellen gift aan het nieuwe Carthuizer-klooster te Bosserville; de koning in zonden heerlijk crusifix aan den Eerbiedwaardigen alombekenden. Pater Gerams. Niet belemmerd: en de bevolkingen keeren uit overtuig tod den Godsdienst terug, wiens heilzame invloed, door ijverige en voorbeeldige gelöstverkondigers ge- achetst, en, door hun eigen voorbeeld beminnelijk gee maakt wordt. Men behoeft slechts den kwaadaardigen particulieren brief uit Pary in het Handelsblad van Dingsdag 18 September te lezen, om overtuigd te wor- den van den krachtigen invloed, dien het Catholicis- mus in Frankryk hernomen heeft. Inderdaad, alleen partijgeest kan over het gedrag der Fransche rege- ring, betrekkelijk den Godsdienst misnoegd zijn ; wijl juist dat gedrag geschikt is, om alle partijschappen te vernietigen. Wan daar die ellendige rol, welke eenige zoogenaamde degilimistische dagbladen ter gele- genheid van het Te Deum in Noire Dame, bij de gee boorte des graven van Pargs en van de oprigting van het nieuwe Bisdom van Algiers, gespeeld hebben (1). Zij hebben bij die gelegerheid bewezen, dat de pare tijgeest strijdig is met het Catholicismus.. En wel- verre van weerklank bij de uitsluit End Catholikke druk=pers te vinden, zijn zijn zijn door deze, hoewel met liefde en in den echten geest van het Catholicismus gelaake geworden. 