handelingen
algemeene synode
Van het overige in edere vergadering wordt processen-verbaal opgemaakt, en na voortezing door den voorzitter, de stemopnemers en secretaris onderteekend. BuL. B. b% Art 13. Na de benoeming worden afschriften dezer processen-verbaal inedegedere een konnen, ten einde deze het kerkelijk maken der beroeping kunnen bevordereii. Art. 14. De originelen der processen-verbaal blijven overigens met de stembrieQes, na in de vergadering in een paket te zijn verzegeld, onder bewaring van den voorzitter. Bij naauwkeurige overweging Week ons dit aangebodene reglement eenvoudig en duidelijk te zijn, geschikt om de nitoefening van het collatieregt in Drenthe op vasten en doel-matigen voet te brengen. Bij de mededeeling hiervan in onze missive van 19 Mei n. 8£, meenden wij evenwel den Minister, behoudens de aanmerkingen van het provinciaal kerkbestuur van Drenthe in zijnne bij de stnkken aanwezige, missive van 10 October 1859 P. 41, nog in overwegging te moeten geven, dat in art. 7 van het reglement /f beroep" in benoeming ^^ veranderd worden en dat aan het slot als nieuw artikel opgenomen worde, // bij verschil van uitlegging 6f toepassing van dit reglement kunnen klagers zich vervoegen bij het coUegie van toezigt op de kerkelijke administratie", daar wij de hoop koest^rden, dat door zoodanige bijvoeging welligt zou kunnen worden voorgekomen, dat klagers zich tot den burgerlijken regter wenden, ofschoon dit hun ook niet moge kunnen verboden worden. Overigens ver Klaarden wij alle vrijmoedigheid te hebben om Zijne Excellentie ioi goedkeuring van het reglement te adviseren. Adres van deu 6. eeu adres van den gemeenteraad van Molenaarsgraaf van 6 September, strekkende fiaTr^'l^o/'sirekkeDdc ^^ beroepiug door den kerkeraad aldaar op den caudidaat W. A. J, Lucm uitgebragt Luaiar^ahgcbwtie b^- ^^^ ^^^ Minister te doen aanhouden, uithofde van een bestaand verschil omtrent het roping vegeus een regt Van berocping tusschen den kerkeraad en den eemeenteraad. Dit adres werd door beslaand verschil over ir« • x l* •• ^ r^ t i n^ in lijD betweeni regi van deu Minister bij missivc van %1 October n. 10, ger. subn^ 120 m onze handen gesteld. bcro^fng!"^ *°* * Uit dc da Arblj overgelegde stukken bleek ons, dat de gemeenteraad beweerde, het regt van medewerking tot de beroeping te bezitten, maar dat zulks door het provinciaal kerkbestuur van ZuidAolland in zijn rapport aan den Minister dd. 7 October jl. n^ 140, als niet geldende werd aangemerkt. Hoedanige onze beschouwingen waren, zal u kunnen blijken uit de na te melden missive aan den Minister, dd. 24 October n^. 38. Het behaadde uwe Excellentie b\i missive van den 21sten October jl., n^ 10 tex fine van berigt, consideratien en advies in onze handen te stellen eenige stukken be-trekkelijk de door den kerkeraad te Molenaaragraaf uitgebragt ^beroeping, waaromtrent de gemeenteraad van Molenaagraaf beweert in zijn, en ran uwe Excellentie de hand Having van die regten verzoekt. // Na onderzoek der stukken is het ons voorgekomen , dat door het gemeentebestuor van Molenaaragraaf geen enkel bewijs is overgelegd , dat hetzelve jure privato het regt van medestemmen zoude hebben; dat het veeleer aannemeUjk is, dat, indien vroeger dat ' regt werd uitgeoefend , dit voortvloeide uit den in de vorige eeuw nog bestaanden band tosscfaeii Kerk en Staat , en mitsdien ex jure publico , zoo als dan ook de plaatselijke regering e^en 53 BijL. A. belangrijken invloed pleegde uit te oefenen op de beroeping van predikanten en benoezningen tot kerkelijke bedieuingen. » Dat wauneer ook al in 1849 en 1856 het gemeentebestuur nog tot de beroeping beeft medegewerkt, dit bij volslagen gemis aan eenigen titel en als eene dwaling moet worden aangeroerkt, zoodat bier de reden niet is van een dier twijfelacbtige gevallen, welke bij art 47 van het reglement op de vacaturen worden bedoeld. It Dat de gemeenter^ad zijn vermeend regt bij den kerkeraad , het classikaal bestuur of in hooger beroep bij het provinciaal kerkbestnnr had konnen doen gelden , of zelfb des noods als eischer voor den regter had kunnen optreden , in welk geval de last van bewijs op den gemeenteraad zou msten ; doch dat het niet opgaat op eene indirecte wijze van uwe Exeel- lentie eene uitspraak te vragen over een vermeend regt van medestemmen. Mogt toch het dane verzoek door uwe Excellcntie worden toegestaan , dan zou hiervan het noodwendige gevolg zijn » dat niet alleen de te Motenaarsgraaf bestaande vacature eenen zeer geruimen tijd zal blijven voortduren , maar dat bij stilzitten van den gemeenteraad, de kerkeraad zal zijn genoodzaakt als aanlegger voor den burgerlijken regter tot handhaving van zijne regten op te treden. If Wij meenen dan ook , aan uwe Excellentie met bescheidenheid in bedenking te BK)gen geven, wel, kan het zijn in hetbelang der gemeente met eenigen spoed, aan het verzoek van het provinciaal kerkbestuur van Zuidkolland bij missive van den 7den October 1859 te willen voldoen, blijvende dan nog steeds aan den gemeenteraad van Molenaaragrctaf de wag open, om des geraden de handhaving van zijn vermeend regt voor den r^ter geldende te maken.^ Bij missive van 9 November n^ IS, ger. sub n^ 157, werd ons door den Minister berigt, dat Zijne Excellentie overeenkomstig het door ons gegevene ad vies aan den gemeen- teraad had te kennen gegeven, dat er geene termen gevonden waren, om de erkenning van den beroepen leeraar te belemmeren en dat de de uitslag van het ingestelde onderzoek overigens geenen grond tot eenige tussohenkomst in dezen heefk opgeleverd. f. een geschil, vangansch anderen aard,dat te KatUens in de classis van Onderdendam f Ceschii wcgcns ontstaan was tusschen diakenen en het gemeentebestuur. Het gold de verzorging van een msschen' diakenen^ "e asudtal armen, welke vroeger door de diaconie waren ondersteund, maar nudeze den Isten ^erncXKtuar^'aia .Sr. Januarj 11. tot den normalen toestand was teraggekeerd, aan de zorg van het burgerlijk bestuur waren overgelaten, omdat de diaconie, verstoken van het genot der subsidie, welke jaAJlijks de som van 600 tot 1,000 pleegde te bedragen, geene genoegzame middelen bezat, om in de veelvuldige behoeften aldaar te voorzien, en ook hare pogingen tot uit-breiding dier middelen, ten gevolge van het onvermogen van de gemeenteleden met slechts luttel vruchten bekroond had mogen vinden. Ofschoon diakenen het burgerlijk bestuur, hoewel dan ook eerst tegen het einde des jaars dan toch in behoorlijken vorm, van hunnen afstand van de subsidie voor hunne diaconie onderrigt hadden en daarbij hadden te kennen gegeven, dat zij evenwel niet slechts de lidmaten maar o Oberhorsford, welche zijn Dit wegens hun gedrag waardig keurden, zouden blijven verzorgen, ja het burgekt bestuur op eijnne tegenbedenkingen waren te gemoet gekommen, door zich nog eene maand lang met de verzorging van alle armen te belasten, die te Kaniens in afzonderlijke gestichten Bui,. B. 51 eu daar baiten gehuurde woning schijnen gehuisvest te worden, zoo had het bo^erlijk bestuur toch volstandig blijven weigeren in de behoeften der aimen te voorzien, die vervolgende door de diaconie waren overgelaten, maar deze gedorig weder naar de diaonie vei- weiseiif met verantwoordelljkstelling derze Weigere voor de gevolgen, wanneer de onverzorgd ge- blevene annen vau honger en gebrek mogten  gerigt hadden, werd door Zijne Excellentie bij apostiUe van den ISden Februarij 11., n°. 3,ger. sub n^. 271 inoiize handen gesteld. Uit de mededeelingen des kerkeraads en de consideratien der classicale en ^HTOvinciale kerkbesturen, deswegens door ons ingewonnen en door het provinciaal keik-beatnur van Groningen bij missive v^i den lOden Maart 11., n^. 10, met alle daarbij behoorende stnkken, ger. sub n^. 286, tot ons gebragt, bleek ons duidelijk, dat diakenen, daargelfiten of zij niet meer in het belang der armen zoowel als der goede verstandhouding met het boi^erlijk bestuur zouden gehandeld hebbeu, wanneer zij hun beduit vxoegei gehenomen en daarvan tijdiger hadden kennis gegeven, nogtans geheel verantwoord waren en wel gegronde redenen hadden, om handhaving van hunne regten te vragen, waoneer het gemeentebestuur hen tot verzorging der overgelatene armen wilde verpligten, of hen?er-antwoordelijk wilde stellen voor de gevolgen, welke uit derzelver nietverzorging mogten voortvloeijen. Onze missive, aan den kerkeraad door tusschenkomst der kerkelijke bestürzte, den listen Maart 11., n. 40, luidde als volgt: De Algemeene Synodale commissie, kennis genomen hebbende van een adres van dakenen der Hervonnde gemeente te Kantens dd. 11 Eebr. 11., ondersteund door den kerkelad dier gemeente in zijne missive van het classicaal bestür van Onderdendam van 29 Feb. houdende het verzoek, om bij hunue regten te worden gehandhaafd tegenoveihet buigerlijk bestür, dat, hoewel door dakenen behoorlijk in kennis gesteld, dat zij hunne tot duflverre gesubsidieerde diaconie, overeenkomstig de kerkelijke verordnungen met den anang dezes jaars tot den normalen toestand hebben doen terugkeeren, zich onbevoegd verklaard heeft tot het ovememen der armen, die Steeds' door dienen zijn bedeld geweest, en hen verantwoordelijk stelt voor de gevolgen, wanneer, door het gencnnene besluit van het diaconie bestuur, de bedelde armeji aan gebrek omkomen; Gelet op de correspondentie volgens door den kerkeraad overgelegde stukken, tusscbeu dikenen te Kan's en het burgerlijk bestuur aldaar wegens deze z^k gevoerd; if Gelet almede op de consideratien van de kerkbestur v^rvat in de missive van het cl^caal bestuur van Onderdendam dd. 5 Maart II. n^ 1 7 en van het provindaai kerk-bestuur van Groningen dd. 10 Maart 11., n^ 10. If Gléce aan den kerkeraad te kennen, dat diakenen geheel naar het regiement voor de diaconien hebben gehandeld, door niet langer aanspraak te willen maken op subsidie, doch dat het wenselijkker zoa geweest zijn, dat zij hieriu iiet met zooveel overhaasting waren te werk gegaan, maar vooruit door minnelijk overleg met het gemeestelijk hadden trachten te make; dat diakenen intnsschen in geen geval gehonden zijn meer personen te ondersteaning te verstrekken, dan hunne middelen gedoogen; 0 dat diakenen alleen dan eene zware verantwoordeiijkheid op zichzouden laden, indxen zij, tot onderstenning in staat, zich hieraan villekearig onttrokken; doch dat zij, zooveel bedeelende, als hnn ne middelen toelaten en daarenboven niets onbeproefd latende, om hunne middelen nit te breiden, gernst de verantwoordijkheid aan het gemeentebestnur kunnen overdragen, wanneer dat bestunr de afgewezene armen aan hun eigen lot overlaat; dat watnog het verlangen betreft, dat dezerzijds gepaste maatregeleu nitgelokt worden, om het burgerlijk bestuur te doen gelasten de armen, die aan hetzelve door diakenen zijn overgedragen, behoorlijk te verzorgen, de Sjmodale commisade geenszins zal verznimen, de belangen der diaconie te Kaniena bij de Hooge Begering te behartigen, maar, gelijk zij an het bürgerlijk bestaar niet gaame de bevoegdheid zou toekennen, dat zij evenmin vrijheid vindt bij de Begering op het nemen V van imperative maatregelen aan te dringen, oordeelende zij, dat het burgerlijk bestuur in zijne armenverzorging even zoo wel moet worden vrijgelaten. Ons antwoord aan den Minister van denzelfden datum, n^. 41, was in deze beworungen vervat: In antwoord op de apostille van Uwe Exoellentie dd. 18 Februarij 11., n^ S, heeft de Algemeene Synodale Commiasie de eer, onder temgsending van het daarbij in han^en gegeven adres van diakenen der Hervormde gemeenie te KafUsMy dd. 11 Februarij, b. v. de eer TJwe Exoellentie te berigten, dat zij, overeenkomstig het verlangen van Uwe Excellentie om bespoediging, terstond het vereischte onderzoek omtrenfe het gerezene geschil tnsschen genoemde diakenen en het gemeentebestaor te KanUns^ in het werk heeft g^teld; ft dat het haar nit de mededeelingen van het provinciaal kerkbestuur van Groningen en die van het claasicaal bestuur van Onderdendant^ en de daarbij overgelegde stukken van den kerkeraad, behelzende mede een adres van diakenen aan de Synod^e commissie over dezelfde zaak en verslag van de correspondentie deswegens tussohen diakenen en het gemeentebestnur gevoerd, gebleken is; 0 dat diakenen in behoorlijken vorm aan het gemeentebestnnr, dd. 29 December 1859, hebben te kennen gegeveii, dat zij, overeenkomstig de kerkelijke verordeningen , met 1 Jauuarij 1860, voor hnnne diaconie afstand doen van de tot dusverre genotene subsidie, en wegens het gemis aan toereikende fondsen , zouden moeten ophoudra een aantal armen, welke in de diaconiehnizen en elders huisvesten, te verzorgen, willende zij hunne aoi^ nit genoemde oorzaken slechts nitstrekken tot de lidmaten en verder tot de zoodanigen, die de meeste behoefte hebben en door hun gedrag zich de Christelijke weldadigheid waardig maken ; Bjjl. B. 56 a dat diakenen daarom geensziDs verzuimd hebben op maatregelen tot uitbreidiDg laa hanne middelen bedacht t« wezeii, maar van de pogingen hiervoor bepzoefd, deebts ge- ringe vraehten hebben mogen zien , meerendeels ten gevolge van het onveimogen van verreweg het groptste deel van hnnne gemeente; // dat diakenen zooverre geweest zijn van het geroeentebestaor te willen bemoeiJelijkeB, dat zij bij weigering van hetzelve om de afgewezene armen te onderateonen^ zioh nog tot den Slsten Januarij 11. over derzelver lot zijn blijven ontfeimen, en hiervan het gemeente- bestuar ook behoorlijk hebben kennis gegeven; n dat hiet gemeentebeatnur zioh desniettemin onbevoegd heeft verklaaid , tot het over- n^nen van armen, die steeds door de diaconie bedeeld zijn geweest, en wanneei door het genomen besluit van het gemeentebestnnr menschen van gebrek omkomen , diakeneu en alien, die tot het nemen van gezegd besluit hebben medegewerkt, verantwoordelyk ^teld voor de gevolgen, met te kennen geving dat het acte zal nemen van de gehoadeoe corres- pondentie en van de gevolgen uit gezegd besluit proflaeiende; » dat de Algemeene Synodale Commissie nu, mede lettende op de consideratien der ker- kelijke besturen door derzelver tusschenkomst aan den kerkeraad, ten antwoord op hetaan haar gerigte adres van diakenen » geschreven heeft : {¥. Hadden de diakenen van KaiUena zich over de handelwijze van een gemeentebestnar over van d?^£/u»u/erf ""u*e eene diaconie. Het waren burgemaster en wethouders van de gemeentebestnar van den 7den November 1859, n°. 245, ger. sub  geheel met zijne diakenen overreensteromende, van die weigering te doen terugkomen en zelfs geeindig was bij besloit van den 268ten October 1859, n° 68, waarvaneen afschriftbij de missive ger. sab n°. 1 59 a, was overgelegd, met den kerkeraad verantwoordelijk te slellen voor alle gevolgen, welke nit zijne met de bepalingen van het reglement voor de diaconien geheel strijdige handelwijze zonden kunnen voortvloeijen. Het classicaal bestnur, in welks handen deze missive aanstonds gesteld was, deelde ons bij zijn antwoord van 25 November 1859, n°. 7; ger. sab n°. 17, het drietal missiven copijelijk mede, welke het ten bedoelden einde aan den kerkeraad te Willemeiad' gerigt had, verklarende in dezen geda An te hebben wat het vermogt doorraadgeving, teregwijzing en waarschuwing in den geest der broederlijke liefde, maar na dan ook in de reglementaiie bepalingen, noch voor kerkelijk opzigt en tacht, noch voor kerkelijk opzigt en tacht, noch voor kerkelijk opzigt en tacht, de toeringen, dan door evengemeld besluit geschied was, of indien daarvoor ook al grond aanwezig mogt zijn, de toeringen. Terwijl wij het bestnur, dat oitdrukkelijk de verpligting van diakenen te Willemsiad bad uitgeeproken tot verzorging van het weeskind en altoos tot handhaving van de beparlingen van het diaconie-reglement geroepen was, bij missive van den 12 December 1859, n^. 72, om opheldering van deze laatste verklaring verzocht hadden, werd 00k door den Minister van wege Zijner Excellentie ambtgenoot van Binnenlandsche Zaken bij missive van den 5den December 1859, n^. 12, ger. sub n^. 190, een gelijkluidend beklag van het burgierijk gemeentebestuur van den lOdeu Junuarij, P. 6, en desgelijks burgemesser en wethouders der gemeente Klunderi bij missive van denzelfden. Datum, n°. 7, terug schriven, dat wij na gevoerde correspondentie met het classicaal bestunr van Breda alreeds bezig waren bij den kerkeraad te Willemsiad onze tosschenkomst tot wegruiming der gerezene moeijelijkheden te gebraiken, en bij onverhoopte misnikking onzer pogingen in het belang der goede orde en regelmatige armenverzorging gegenszins zonden schromen tot het voor de middeien te bezigen, welke ons daarvoor ten dienste staan. Uit de mededeelingen toch, welke wij intnsschen van het classicaal bestnur van Breda, bij missive van den 21sten December 1859, n^ 78, ger. sub n^ 217, onvangen hadden, was ons wel gebleken dat de kerkeraad te Willemsiad zich voor zijne weigering op het ontoereikende van de middeien der diaconie beroepen had, maarwas het naar onze eenparige overtuiging tevens duidelijk, dat zulks zeer ten onregte plaats vond, daar wij bevonden, dat diakenen zelven erkenden in het aan de kerkelijke gemeente toebehoorende weeshuis en aantal kiuderen te verzorgen, afkomstig van ouders, die bij hun overlijden elders als Ein entschiedenartig vernommen, als geboartig van ooden, die WiUemstad zelven als lidmaten gewoond badden, alle erst en bij voorkeur voorkeur van bunne zorg beboorde te wezen. Het was bieiwi dat w\) tenzelfd^n dage sub n°. 5, bet volgende acbrijven aan den kerkeraad te Willenuiad gerigt badden: De Algemeeue Synodale commissie beeft van bargemeester en wetboadera der gemeente Klünderlj bij missive van 7 November U. n°. 245, ger. sub n^ 159, een beUag out-vangen over de weigering van uwe diaoonie om bet veeskind Willem de JRon^ bebooiende tot de nagelatene kinderen van A. de Eon en Af. Verkouteren, in leven lidipaten van uwe gemeente, in hare verzorging op te nemen. Zij beeft biax>ver bet Classica, bestonr van Breda een en andermaal gehoord en kennis genomen, zoowel van de correspondestie dezer zake tusschen dit beatuur en u gevoerd, als van de besliasing door dat bestqui den 268ten October II. genomen en aan u medegedeeld. Het is an de Synodale commissie uit alle deze stnkken gebleken, dat e bij u fd geenetlei twijfel bestaat omtrent de verpligting der diaoonien, om sdcb naar de bepalingen van bet Synodaal Reglement te gedragen, en van de kerkeiaden tevens om vQorderzdvet handbaving en oitvoeiing te zorgen, maar dat uwe weigering zicb vo(»naaielijk groQ<i^ op bet feit dat bet bedoelde weeskind elders geboien is^ en dat, waar diakenen vdgem art 9 van het Beglement in geen geval gebouden zijn meor personen te OBderBteanea of meer ondersteuning te verstrekken, dan bunne middelen gedoogen, uwe diak^ea bierdooi meenen van de zedelijke verpligting tot ondersteuning van dat kind onthevea te sijn. Maar het is hieidoor ook aan de Synodale commissie daidel\jk geworden, dat g^nopeos d^ waren zin en bedoe],ing der bepaling waarop gij u beroept en bare toepasselijkbeid op bet onderbavige geval , in eene dwaling verkeert. Immers bet geldt bier de opneimog in een weeshuis, dat gebeel kerkelijk is en uit de fbndsen van uwe diaconie onderhoudeu wocdt. Nu zou uw beroep op art 9 opgaan en grond voor uwe weigering kHnaen op- leveren, wauneer in dat buis geene kinderen anders dan van lidmat^i uwer getaeente wareu opgenomen. Want, ofscboon art. 7 wel aan diakenen de zorg voor de lidmateu der gemeente en bunne kinderen aanbeveelt, en H^iUem de Ron ook daaronder ^erekenrt moet worden, deze zorg kan niet verder gaan dan de middelen der diaooniie gedoogen* Maar daar gij zelven erkent, dat in bet weeshuis zelfs zeven kinderen worden verzorgd, afkomstig van ouders, die elders te buis behoorden, zoo gevoelt gij ook, dat uwe diacoDie niet ds grond voor bare weigering kan inbrengen, dat zij geene toereikende middelen tot ondersteuning van dit weeskind bezit, omdat art. 7 toch duidelijk inhoudt, datdeanne lidmaten der gemeente en bunne kinderen allereerst en bij voorkeur verzorgd worden. Het staat u natuurlijk volkomen vrij, om uwe zorgen verder uit te strekken; gij haudelt, wauneer uwe middelen ziUks toelaten, biermede zelfs gebeel in den geeat van bet Synod^^ Keglement, maar gij moogt u zulks niet verowloven ten nadeele ol met afwxjzing van die lidmaten en bunne kinderen, welke in de eerste plaats de voorwerpen van uwe zoig behooren te wezen. De weigering derbalve om füllen de Bon in verzorging op te nemen, zou eene willeke kurige bandeling zijn in strijd met uwe verklaarde geeindheid om u naar de kerkelijke réglementen te gedragen » waarbij wij vextrouwen dat gij na beter omtrent de beteekis en bedoeling der door u asngevoeide bepaling te zijn ingelicht, niet ztdt willen vol^ harden. Maar de- SjrAodale commissie b^oort hiervai ook de volkomene zekeiheid te hebben. Zij vergimi u daarom eenen tijd van vier inreken, cm u te beraden en van de dealing waarin gij rerkeert tenig te komen. Binnen dezen tijd waclit zij nw legtstreeks antwooTd, düdelijk en ondubbelzinnig, gelijk zij het verlangen mag. Het zou haar eene Oorzaak van groole droefheid zijn, wanneer zij in hare bill ijke verwachten te lear werd gefesteld, en hierdooir in de trearigenoodzakelijkheidgebragt, om bij de kerkbestrenge haodfaating de kerkelijke verordeningen, ook in het welbegrepene belang van eene vcriaten weeskind aan te dringen. Wij had den gehoop, dat de kerkeraad door dit ons sehrijven overtuigd zoude zijn, dat er werkelijk geenerlei grond bestond, om langer in zijn weeratreving te volharden, en bet gegrègene geschil weldia zoa beelndigd zijn, toen wij nog binnen den gestelden termijn van hem door tusschenkomst der kerkelijke beataren een schrijvcn ontvingen, dd. 5 Februarij 11., ger. sub n^. 265, vergezeld van eene verklaring van den kerkeraad der gemeente Klundertf de plaats waar de ouders van den wees vroeger gewoond hadden, dd. 4 Februarij b. v., ger. snb n^. 265 a, waarin hij ons meldde, dat hij in den beginneter goedertrouw in de veronderstelling verkeerd had, dat de onders van Willefti de Ron lidmaten der gemeente waren, maar dat na ten gevolge van e. Ein twigs deswegens bij een der kerkeraadsleden gegeben, bij naanwkeurig onderzoek, gebleken was, dat zij volgens aanwijzing derlidmaat-boeken aia zoodanigen noch te Willemslad noch te Klunderi konden erkend werden, wes haben die middelen niet gedoogden hnnne zorg verder dan tot erkende lid maten en hnnne kinderen nit te breiden, zich niet met de verzorging van het weeskind FilUm de JRon zouden knnnen belasten. Blijkbaor had hier dus een onwillekeurig verzaim des kerkeraads plaats gevonden, waarom on schnjven niet de gevolg<m ko]i hebben, welke wij daarvan hadden mogen verwachten. Wij vonden nu toch ook geene terraen om bij den kerkeraad verder op de verzorging va den weta aan tedrii>gen. Er bleef ons thans niets anders over dan hiervan mededeeling te doen, zowd aan den Minister als aan burgetneester en wethouders van de Khmdert gelijk geschied is door onze missiven van den 6den Maart n. 31 en 32. Ook betreffende de weigering van dakenen te NoortUtroek om eene aldaar woon- h, Weicermg wuachtige mänderjarige wees genaamd Anje Bant te verzorgen en terug te gevenhetgeen door om^eMr^iS^ti^c^ de barfferliike besturen voor hare ondersteuninff reeds verstrekt was, kwara eene ministeriele* ^***"*' o'verzorgen eii de voor missive tot ons van 7 April n^. 11, ger. sub n°. 322, om ons overreenkomstig het daartoe hare oiiderjieuoing kenbaar gewordene verlangen van den Minister van Binnenlandsche Zaken, in o verwegning i7 "c** n* ^* *" ^'"^"^ te doen nemen, wat er van onze zijde, des noodig in o^rleg met het provinciaai kerkbe-stunr van Gronmgen zou kunnen verrigt wordeu, om Het diaconie bestuur van zijn weigering temg te brengen. Wij zagen nit de overgelegde stukken, dat genoemde Anje Bont eene naar het ligehaam gebrekkige wees, te MuHiendam geboren is, doch sedert jaren te Noordbroek verpleegd werd, tot dat hnre ondersteuning heeft opgehouden, toen zijn door eene kleine erfenis in hare eigene behoeften kon voorzien, maar dat deze erfenis thans verteerd iB en ^ij hierdoor andermaal hulpbehoevende is geworden. Yan nu aan ontstond er verschil of hare ondersteaning door de diaconie te Noordbroek, hare woonplaats, dandootde diaconie te Muntendam waaiij geboren is moeat worden verstrakt. Naar ons oorded kan- Tien hier alle beschouwingen ter zijde worden geateld, welke over en weer te Legt of te oniegt uit de bürgerlicke wetgeviug worden afgeleid. Het staat toch vaat, dat de minderjange hupbehoevende, en sedert jaren te Noordbroek woonachtig is. Art. 6 van het Beglement tooi de diaconien wijst hier derhalve doidelijk de diaconie aan, aan welke hare verzorgung is opgedragen. Weigerden evenwel de diakenen van Noordbroek om zich naar dezebqpalingte gedragen en leden alle pogingen van het classicaal bestunrvan Fsi2«c^^tf«,omhentotandete gedachten te brengen, schipbreuk op den bepaalden onwil des kerkeraads, om Toor de de nitvoering dier bepaling te zorgen, zooordeeldenwij, in overeenstemming ookmetdoi inhoud der ministeriele missiven, de zaak in handen te moeten geven van het provineiul kerkbestuor van Oroningen, ter overweging, om met in achtneming van art. Von het Beglement voor de diaconien en van art. I. Bekendt over de. Nog maakte de Minister, bij missive van den Ssten October 1859 n°. 12, ger.sub heigodsdienttonderwijs Q^* 1^0, hct vcrlangeu vau Zijuer Excellentie ambtgenoot van Binnenlandsche Zaken aan irirt die'«^rhet»ch<wi- ®°^ kcubaar, dat er mogt kunnen voorzien worden in de belemmeringen daaruit ontstaande, endenrijs dikwijis te dat voelal hct godsdienstondenriis door predikanten gegeven wordt op tijden, welke met xamen vallende. Jz'<ii ii\j»i iij de gewone schooluren zamen vallen, waardoor vooral ten platten lande of het schoolonaei-wijs vroeger ophoudt bf een groot getal leerlingen de school vroeger verlaat, om hetgods-dienstonderwijs te kunnen bijwonen. Wij werden daarbij nitgenoodig d, om in overwegging te nemen, wat ten dezen door ons zou kunnen worden verrigt, om het bestaande bezwählen zoo veel mogelijk op te heffen. Ofschoon wij de bedelde aangelegenheid eene cmstige overwegging allezins waardig aehten, zoo moesten wij eindigen met onzen Minister bij missive van 28 Mei n^ 33 te antwoorden, dat wij gaame aan de uitnoodiging van Zijne Excellentie voldaan zouden heben, maar het hadden moeten betreuren, dat door den Minister van Binnenlandsche Zaken geene nadere bijzonderheden of bepaide feiten aan Zijne Excelle^tie waren medegedeeld, ^ zoodat het ons aan genoegzame inlichtiug ontbrak en het hierom onvoegzaam rek^ende, om in eene beoordeeling der bedelde bezwaren te treden, ons te dezer zake niets te doen gegeven v ^ onden, dan de unungenommen des Ministers tot de Synode over te brengen. BetuDde aebrc- j* Ten laatste haddcu wij nog eene missive van den Minister ontvangen van 24 Februarij riibnjtn7c?w^^^^^ n"". 17. g^r. sub n°. 276, met daarbij copijeUjk overgelegde missiven van den Minister van de pro? inciaie Binnenlandschc Zaken aan Zijne Excellentie en aan de heeren Gedeputeerde Staten van de kerkelijke gebreken, met opzigt tot de instellingen van de weeshoizen, tot overwegging, wat tot rerbetering der bestaande gebreken, met opzigt tot de instellingen van de weldadigheid der kerkelijke gemeenten zou kuimen verrigt worden. Wij vonden in de laatstgenoemde missive, dat de aandacht van den Minister van Binnen- Au de neuen de heeren Commissarien des Konings op deze aangelegenheit geworden, en dat, waar de pogilgen van den bedeuten staat amtständigen, zu neuen aan vankelijk niet zonder vracht gebleven waren, Zijn Excellentie zich hierdoor aangepoord gevoeld had, om deeiwegens in de verflichten piovincien een onderzoek te doen plaats bebben en onzen Minister uit te noodigen, om hiertoe ook de kerkelijke besturen op te urekken, voor zoo veel de misbruiken betreft van iustellingen van kerkelijke gemeenten. Hulde brengende aan de prijsselke bedoelingen der Regering toonden wij ons gaame bereid om haar met opzigt tot deze gewigtige zaak op den ingeslagen weg te volgen, en rigtten aan de piovindale Kerkbestnren hieronder ook de Waalsche commissie en bet kerkheskommen vhTi Zimlmrff begrepen, met kennageving biervan aan den Minister, den volgenden brief dd. 29 Mei n". 64. Bij missive van den 24sten Februari 11., n°. 17, ger. sab n^ 276, werd door Zijne Excellentie den Minister, naar aanleiding van belangrijke mededeelingen dienaaugaande van zijnen ambtgenoot voor Binnenlandsche Zaken, onze aandacbt gevestigd op zeer bedenkelijke gebreken in den toestand van sommige weeshnizen, en ons, voor zoo veel de veeshnizen betreft, die onder bet bebeer van kerkelijke besturen staan en geene snabsidie uit de fondsen der borgerlijke gemeenten genieten, in overweggegeven, of daaromtrent door tusscbenkomst van de Hooge Kerkbestnren ook een onderzoek zon behooren te vororden ingesteld, en waar die gebreken mogten bestaan van hunnen kant, iets zou kunnen worden verrigt in bet dringende belang eener goede zorg voor de zedelijkheid en gezond-heid Der daarke verpleegde weezen. De aangewezene gebreken zouden voomamelijk bestaan in de bekrompenbeid der ge-bonwen in bet algemeen en bijzonder in bet feit, dat over de slaapzalen geen behoorlijk opzigt zon worden gebonden, waar dikwijls in afgeslotene gedeelten van den zolder, een aantal jongens of meisjes of ook wel jongens en meisjes vereenigd zljn, en gewoonlijk twee of soms ook wel drie jongelieden, zelfs van 15 tot 20 jaren oud, in dezelfde krib of bedstede slapen, terwijl bet vaak ook aan afzonderlijke vertrekken voor zieken of onge-stelden ontbreekt. Oschoon wij mogen vertronwen dat deze gebreken in de onder kerkelijk beheer gesticbten zelden worden aangetroffen, zoo achten wij de aangelegenheid te gewigtig, dan dat wij niet gaame aan bet verlangen des Ministers zouden voldoen, en noodig a wij n mitsdien nit, om bet bedoelde onderzoek door tusscbenkomst der classicale bestnren in de betrekkelijk weinige gemeenten, waar die gesticbten gevonden worden, te doen geschieden, en ons den nitslag van dit onderzoek vergezeld van uwe consideratien voor den 15den October eerstkomende, te doen kennen. De stnkken, die van kerkelijke colligien en personen tot ons inkwamen, ten einde a. van kerkelijke onze bescbonwiugen en rädgevingen omtrent voorkomende aangelegenheden te vernemen, En personen. Bepaalden zich slechts tot de volgende drie: a. Van bet classicaal bestaur van Middelburg, dd. 30 September 1855, n^ 55, ger. sub. Vraag van bet n^. 100, betreffende de vraag, hoe te handelen bij schorsing van kerkeraadsleden, wanneer A/wrfc?*i*r^hI^"eban- deze binnen den tijd van schoraing moeten aftreden, **^**'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*'*' Toot ass Maanden geschrest zijn in de waarnemiBg van hunne kerkelijlice bedieniiigdB^ onder ve&en er intnssehen met ultimo December deszelfden jaais nuMwten aftieden, sad«t sledita xiet maanden van den tijd banner schorsing verstreken wareiu Wij antwoorden het olassicaal bestuur bij brief van den Elsten October d.v. n. 27, datT ofsehoon het vonnis der schorsing zijne kracht behoudt, d&aftroding oielteiiiin diendejdaats te hebben, en er derhalve voor de af te treden kerkeraadsl^en andere peraonen moesten benoemd worden, ten einde alsdan hunne plaats te vevvangen. Er was nu ook nog wol de vraag bij ons ontstaan, of de bedoelde kerkeiaadabden iia hunne aftreding niet als geceiisureerde gemeentelede gedurende de overbUjvende Baaandea zoud En moeten worden aangemerkt en er aan het antwoord derhalve nog meer sou moeten worden, bij stemming werd evenwel beslist, dat het antwoord aan het classieal bestuur niet meer behoefde in te houden. b. vraaf; van den J. Van deu hccr W, N. Stort prcdikaut te J^ur^ydd. 20 October jL,g^. sabn°.l£2, te*^ filren of de kerke- betreffende de vraag, of de kerkeraad van Buren leden aldaar woonachtig als lidmaten mag malen^maT cAennen ^^^^^D^cn, die in ccnc andcrc gcmeentc zonder toestemming van den kerkeraad zijn aanleden die ofsehoon ai- geuomeu cu hicrvan het bewijs overleggen. daar woonaclnig, zoo- t% i iitt •< der zijne toefttemmiog Dc vraag kou bij ons geeu punt van behandeling uitmaken, daar z\i doelende op een off.cersxijnaanecnonien. jjij^ondcr gcval tot de bcvocgdheid van het classieaal bestuur van 2V«/ behoorde, waaronder de gemeente van Buren ressorteert. Den adressant is hiervan bij missive van 24 October n°. 86, kennis gegeven. Vraag v&o den c. Van dcu kcrkcraad te Schiedam, bij missive van den Städte December 1859, betreffende de regit- gcr. sub n°. 224, mett het vetzoek cm inlichting hoedanig hij ten opzigte van de diacome 5!"on?!!**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'**'** De kerkerad vond hiertoe aanleiding in eene publicatie van burgemester en wethouders dier stad aan de ingezetenen, dd. 6 December b. v., houdende kennisgeving aan de besturen van de daar gevestigde instellingen van de daar gevestigde instellingen van de dear gevestigde, van de dear gevestigde van den Minister; van Binenlandsche Zaken van 26 October 1859 n°. 139, zevende afdeeling, de erkenning van Staatswege, overeenkomstig de M'et van den 22sten April 1855 {SlaaUblad n^. 32), nood% is, om eene vereeniging, die tot de instellingen van deen wieder van deen zijn, al heeft die vereeniging voldaan aan het bepaalde bij art. Der wet van 28 Juni 1854 (Siaat9hlad n. 100), en zulks, vermits het laatste lid van genoemd artikel niet is attributief, in dien zin, dat door de voldoening aan het eerste lid regtspersoonlijkheid zou worden verkregen door instellingen van weldadigheid, die haar niet afgescheiden van die voldoening bezitten, maar zuver poenaal, zoodat hfit nififc naIeven van het enkel de uitoefening schorst van de regtspersoo^iilijkheid, die van elckrs aan de betrokkene instellingen mogt toekomen. Door deze poldicatie: was bij den korketaad 63 BijL. B. twijfel ontotsan, tif de inhocid der kenniBgering ook op  te verkrijgen, ofschoon door haar tijdig voldaan was aan de bepahren vervai in art 7 der wet van £8 Junij 1854. Benning vant)ordeel dat de diaconien y66r de wet van 22 April 1855 regtspersooulijk-heid bezaten en het nimmer de bedoeUng des wetgevers kan geweest zijn, dat voor alle diaconien en kerkvoogdijen in ons vaderland erkenning door de wet zou moeten gevraagd worden, ten zij de aangehaalde bepaling door haar zelve veronachtzaamd ware, aarzelden wij met te antwoorden, gelijk in ons sdirijven aan den kerkeraad van den 14den Januarij 11. n^. 12 geschied is, #datde diaconien hare regtspersoonlijkheid ontleenen van de wetteuof reementeii, die ttjdens hare daarstelling in werking waren en dat derhalve op de van ouds bestaande diaconien toepaeselijk is ari 15 der wet op het regt van vereenigingen, welke v6dr het In werking komen dezer wet bestonden worden beordedd naar de wetten, waaronder zij zijn opgerigt, weshalve de diaconie der Hervonde gemeente te Schiedam naar onze meening, verklarende voldaan te hebben an art. 7 der wet van 28 Junij 1854, in dezen niets te doen had, als de bevoe'dheid buiten alien twgfel bezittende, om als regtspersoon op treden. 8. Groot was het aantal stukken waarbij onze tussclienkomst of medewerking werd 3°. yersekeo oi; ingroepen. Behalve eenigen die boven onder 2^. e<, reeds vermeld werden, als onderwetpen medewerking aerrori.< betrefiende, m-aaromtrent de Minister ons ad vies had gevraagd, behoorden hiertoe: A. t)nder de zelden voorkomende zaken behoorde het bij missive van 10 Novembw? jL, a- Approbaiie van der geworden van 10 Novembw? jL, a- Approbaiie van der geworden van den candidat J. H. Bergkege Azn. tot prcdikant bij de zelfstandig ^^^^^^hi^^z^vv^ verklaarde gemeente te Weeri^ welke beroeping, volgens art. 1 van het Synodaal reglement l^**** ccmeeme i Verklaarde gemeente te Weeri^ welke beroeping, volgens art. 1 van het Synodaal reglement l^**** ccmeeme i Verklaarde gemeente te Weeri^ welke beroeping, volgens art. 1 van het Synodaal reglement l^**** ccmeeme i Verklaarde gemeente te Weeri^ welke beroeping, volgens art. 1 van het Synodaal reglement l^**** ccmeeme i Verklaarde gemeente te Weeri^ welke beroeping, volgens art. 1 van het Synodaal reglement l^**** ccmeeme i Verklaarde gemeente te Weeri^ welke beroeping, volgens art. 1 van het Synodaal reglement l^**** ccmeeme i Verklaarde gemeente te Weeri^ welke beroeping, volgens art. 1 van het Synodaal reglement l^**** ccmeeme i Verklaarde gemeente te Weeri^ welke beroeping, volgens art. 1 van het Synodaal reglement l^**** ccmeeme i Verklaarde gemeente te Weeri^ welke beroeping, volgens art. 1 van het Synodaal reglement l^**** ccmeeme i Verklaarde gemeente te Weeri^ wel Voor de kerkeraden, in veseningig met den predikaut der tot hiertoe gecombineerde gemeente van roermonds en Weert en eenen oaderling werd uitgebriert. Naar de bevoegdheid aan de Algemeene Synodale commissiein art. 69 van het reglement op de vacaturen verleend, werd, nadat alle overgelegde bescheiden in orde bevonden waren, de approbatie in haren naam door den president en den secretaris verleenden en daarvan bij missive van den 18den November d. v., n^ 60, aan het genoemde kerkbestaur berigt b. Daarentegen werd door den kerkeraad der Hervormde gemeente te Uilhuislermeeden, b. Tiu».benkoiD»u westelijk gedeelte, bij adies van 12 October 1859, ger. sub n^ 106, het verzoek tot ons classicaal bestuur van Onderdendam het verlangen der Algemeine Synodale commissie zouden kenbaar maken, dat dit bestuur de approbatie der volbragte batie der beroeping beroepng van eenen predikant te uUMuiermeeden, oostelijk gedeelte, te dat de zaak betrekkelijk de afzonderlijke predikantsplaats aldaar door ons zijn uitge- maakt en beslist. Zonder deze beslissing, hier onderbij n°. 4 a. venneld, te willen vooruit loopen kwam het aan de leden, in welker handen dit verzeichnete gesteld was geworden, op zijn  terwijl thana de beroing scheen gedaan te zijn door de kerkeraadsleden te Vithuistermeeden oostelijk gedeelte, als kerkeraad eener zelätandige gemeente aldaar en met voorbijgang van bovengenoemden collator. Het was hun nog niet dnidelijk genoeg gebleken wat tot deze veranderde bandelwijze aanleiding had gegeven; maar het kwam hon voor, dat de Synodale commiasie geroepen was, in afwachting dat deze zaak nader door haar zon zijn onderzocht en boo mogelijk nitgemaakt, tusscheu beide te treden, ten einde zoo mogelijk te verhoeden, dat entschulden werden verkort of groote moeijelijheden zonden knnnen onstaan. Zij adviseerden ons daarom , dat onverwijld van wege de Sjnodale commissie aan het classikaal bestuur van Onderdendam zou worden geschreven : dat aan de Synodale commissie uit adressen van den kerkeraad te UUkuuiermeeden schijnt te blijken , dat, door de kerkeraadsleden te Uiihuistermeeden oostelijke gedeelte, als kerkeraad eener eigene zelfstaudige gemeente , aldaar een beroep is gedaan zonder erkenning der regten van derden , die vroeger bij de benoeming en beroeping werkzaam waren , en dat de be- roepbrief ter approbatie aan ^t classicaal bestunr van Onderdendam is opgezonden , terwijl de kerkeraad van Uithuistermeeden grond schijnt te hebben voor de vrees, dat het ftlmwifgml bestuur voomoemd die approbatie zal verleenen; dat de Sjnodale commissie zich deswegens verpligt acht het classicaal bestaar van Onderdendam aan te raden om , op grond van art 67. 1^. in verband met art. 58 van 't reglement op de vacaturen , de approbatie van het gedane beroep Xq UUhuieiermeeden oostelijk gedeelte te verdagen , tot dat door de Synodale commissie nader zal zijn onder- zocht en indien mogelijk uitgemaakt of UUhuutermeeden oostelijk gedeelte als eene eigene zelfstaudige gemeente moet worden beschouwd. Anderen evenwel orden, dat de beordreeling of met het approberen der beroeping al den niet behoorde te worden gewacht, aan het classicaal bestuur moest worden overgelegt, daar men toch niet mogt onderstellen, dat dit bestuur tot de approbatie zouovergaan, wenn der stand der zaken zoodaiig was, als door den kerkeraad van l/UAuisCermeeden, westelijk gedeelte, werd voorgedragen. Zij achten het hoogst bedenkelijk, dat de Synodale commissionie zich zou mengen in hetgene tot de regten en bevoegdheid der kerkbestüren behoort, dat hier, naar hunne meening zou plaats hebben, omdat de approbatie der beroepping naar de kerkelijke verordeningen aan het classicaal bestuur is opgedragen en van daar hooger beroep op het provinciaal kerkbestuur zou moeten geschieden. N wanneer hier ook al tegen werd aangevoerd, dat slechts eene raadgeving aan het classicaal bestuur bedeld werd, zij oordeelden, dat de commissie zich daarvan in het tegenwoordige geval moest onthouden, daar toch bij officiele handelingen raadgevingen gewoonlijk weinig vermogen, wanneer daarbij de magt tot bevelen ontbreekt. Intusschen werd ten laatste beslist, dat het classicaal bestuur van Onderdendam over-eenkomstig het verzoek  Gtoot en de SecreiariSy dat zij daartoe niet geadyiseerd hebben. Nach den aard van het genomene beslät werden de president en secretaris gemagtig, om, nog vör de resnmiie der notulen eenen brief van den bedelden inhoud, voor het classicaal bestnar van Onderdendam af te zenden. De brief werd hierom op denzelfden dag, 15 October, verzonden, zijnden. 8, van de aitgaaiide stukken tot dat tijdperk behoorende. Nade beslissing der hoofdzaak hebben wij in onze missive van 21 October d. v. n. 27 an het classicaal bestunr doen opmerken, dat onze raadgeving van 15 October daarmede binen verder effect was gesteld. c. Van eene daarvoor gestelde commissie van BaafMdonkerveer was blj adres van 1 r. Vrrzoek om.m. Febraarij jl., ger. snb n°. 257 een verzoek ingekomen om ondersteuning Van haar adres aan leT**aa'n"V"**ir Jco Zijne Majesteit den Koning tot het verkrijgen van een eigen kerkgebou met een afzon-.^J|!"^"^^^"^^^^^^^ derlijken predikant en scheiding hiertoe van de gemeente te Raamsdonk. Temijl dat adres i:^n.<?/'reu van Jen kn- ter fine van berigt, consideratien en advies bij apostille van 5 Pebruarij d. v. vP, 18 in breteenetotbevordfrn;.! handen gesteld was van het.provindaal kerkbestuur van Noordbrabantj ontvingen wij van Ijdeiingaer pogl^ den kerkeraad van Baamsdank een adres van 13 April il., ger. sub n° 425, houdeudever- *'™ '«»" «r«t6':"'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»'»' betreifende de belangen zijner ujKe kerkgemeeme tot gemeente, naar aanleiding van de pogingen door eenige gemeenteleden aangewend, om te *^ rengen. Baamsdonkerveer eene afzonderlijke kerkgemeente tot stand te brengen. Uit hoofde het provinciall kerkbestuur van Noordbrabant ons bij missive van 10 Mei d. v., ger. sub. n. 478, evenwel berigtte, dat het zijn rapport wegens de onderwerpelijke zaak v66r zijne vergade-ring van de maand Augustus niet konde opmaken, zoo oordeelden wij dat harebehandeling, met alles wat er betrekking op had, tot de outvangst van het bedoelde rapport moest worden aangehouden. Ook van de gemeente te Kerhoijk en Deltoijnen kwam bij adres van kerkeraads- </. Vrraock omonleden aldaar dd. 16 Mei jl., ger, sub n° 498, een verzoek tot ons  bei den Koning te ondersteunen, wanneer het daartoe strekkende request in onze Koning tot siichiiug handen mogt gesteld worden. Wij oordeelden, dat dit verzoek in overwegging zal behooren gemeente aUaar. 'genomen te worden, wanneer betreffende deze aangelegenheid door den Minister het advies der Synodale commissie zal gevraagd worden. 