gtu_32400002774481_5
None
In de Catholijke Kerk is de Biecht, of belijdenis van schuld een troostvol Sacrament;,’t welk de concientie bevredigt, de ziel reinigt, haar vatbaar maakt voor het gevoel der goddelijke liefde, en het voorne-men doet geboren worden, om den liefderijken God niet meer te beleedigen. De boetvaardige zondaar heeft geene andere getuigen van zijn verotmoedig belijdenis, dan eenen altoos zwijgenden Priester en de hemelingen, die zich over zijnne boetvaardigheid verheugen. — Doch hiermede zijn de regeerders der Utrechtsche afgescheidene Gemeente, die de Biecht, of het Sacrament van boetvaardigheid verwerpen, niet tevreden, zoo als wij gezien hebben; hun juk is derhalve drukkender dan’ dat der Catholijke Kerk, ’t well even als het ju van haren goddelijken Insteller zacht is. — Men ziet, dat men met het afschudden van dat juk niet veel gewonnen heeft. ©. Art. 72 zegt. De eerste trap van openbare bestraffing is de openbare onzegging van het gebruik des H, Avondmas; waarbij de gemeente zal opgewekt en vermaand en, niet alleen om voor den gevallene te bidden in het verborgen, maar ook denzelven persönlicijk te gaan vermanen en opwekken tot boete en bekeering.” eset iets Volgens artikel 73 zal, wanneer die openbare strofling miet achtervolgd wordt door beliyjdenis wi schuld, boete en bekeering, zoodanige verharde | 01 - daar van de Gemeente worden afgesneden; en zal me daartoe het oude Gereformeerde Formulier ofte der Afsnydinge van de Gemeente zigen. Het ware welligt niet ondoelm mulier eens te analyseeren; doch het zo ver buiten ons bestek voeren. De den tijd, wanneer die afsnijding zal ge Art. 74 zegt. Indien een afgesnede he- veder tot bekeering komt, zal hij na voorafgaande belijdenis van schuld en en bekeering, weder opeabaar in de gemitel als - lidmaat opgenomen worden, volgens het Formulier, daarvan In de Christelijke Gereformerde kerk aanwezig.” De Gereformerden, die bij het ontstaan hunner secte, aan dezelve den naam van: kerk gegeven hebben, vonden tevens goed, omalle de volmagten, door onzen Heer Jesus Curistus aan zijne Apostelen gegeven, op de predikanten en ouderlingen dier nieuwe kerk, toe te passen, en de tucht of discipline door de Catholijke Apostolische Kerk, in de eerste eeuwen uit- geoeffend, na te apen, die tucht was in die eeuwen zeer gestreng en geevenredigd aan het mis- drijf. Aan den gevallen zondaar werden naar gelang zijner overtredingen, openbare boetplegingen opgelegd, die somtijds jaren, soms het geheele leven Jang duur- den. Die tijd van boetpleging werd nu en dan vooral op de voorspraak dergenen, die om het gelöcken gevane gen waren en den dood, der martelaren stonden te ondergaan, verminderd, of geheel kwijt gescholden, en dit noemde men gedeelteljhen of vollen Aflaat. In de erste dagen van iver en levendig gelöst en van strenge zeden beijverden, om in dit leven voor hunne zonden te kunnen boeten en dezelve uit te wisschen, door het ondergaan der geheele daarvoor bepaalde straf, of door den arLAaT, door de Kerk verleend, die magt heeft om te binden en te outbinden op aarde: na het wijzingen dier uit-oefening van tucht, zijn de zondaars, zoowel als toen veroordeeld, om de straffen, door hunne zonden vers diend, te ondergaan na of in dit leven, even gelijk zij in yroegere eeuwen stierven, voor dat zij de geheele opgelegde straf ondergaan hadden. Nu, zoo wel, als toen, worden die iidelijhe straffen, door den gedeltliken of yollen aflaat, geheel of, gedeelijk wijtgescholden, door diezelfde Kerk, die zulks in de eerste eeuwen, ten yerzoeke harer martelaren deed; de gevallenen zich, | omdat zij daartoe in de personen harer eerste Apostelen de magt van haren goddelijken stichter ontvangen had, en die uit hoofde derzelfde nooit inget Rokkenene, maar altoos voortdurende magt, nog hetzelfde doet en den aflaat, dien zij eertijds op de voorspraak harer martelaren verleende thans aan het beoefenen van god- vruchtige werken verbindt. Er is dus eigenlijk, zoo min in de tucht als discipline, als in de leer der Catholijke Apostolische Kerk verandering gemaakt: alleen de wijze van uitoefening en toepassing verschilt, naar tijden en omstandigheden, — Waarom heeft zij alle publiciteit in dat opzigt laten varen, en dezelve alleen voor de excommunicatie of afsnijding voorbe- houden, die zij niet dan zeer zelden en in den ufter- sten nood bezigt. Naponron, de destijds geduchte Na- poLeon en de Bisschoppen der zoogenaamde Utrecht- sche kerk zijn, voor zoo veel wij weten, de laatsten geweest, aan welke zij die verschrikkelijke straf heeft uitgeoefend. Art. 75. De schorsing en afzetting van eenig lid des ker- keraads, wegens valsche leer of ergerlijik gedrag, gaat, in geval van yerharding, gepaard met censuur en daarop volgende af Sitting. » Art. 76 zegt. Tegen een lid des kerkeraads zal geene beschuldiging aangenomen worden, tenzij dezelve duidelijk worde opgegeven en bevestigd door twee of drie getuigen, Zij, die eenige beschuldiging tegen eenig lid des kerkeraads hebben, zullen gehouden zijn, om vooraf een’ der opzieners over de zaak te spreken, eer dat dezelve in de kerkeraadsvergadering gebragt wordt.” HET CATHOLICISMUS IN AFRIKA. Wij hebben in ons blad van 15 Junij Il. bl. 197. eenige uittreksels medegedeeld, uit brieven van den i ’ (1) Art, VIE der Gereformeerde geloofsbelijdenis. — 264 — Eerw. Heer Sucnet, Pastoor van Constantine, welke algemeene belangstelling hebben ingeboezemd: met niet minder deelneming en heilige verwachting, zal- len onze Catholijke landgenoten het volgende door dien Apostolischen man geschreven, lezen, Constantine, 18 Mei 1839. » Te Constantine is aan alles gebrek, gelijk in het midden der woestijnen van Amerika, Wet aantal der Colonisten vermeerdert niet; dit is zelfs niet mo- gelijk in den staat, waarin er de zaken zijn, en wij zijn genoodzaakt te erkennen, dat dit geen onheil is, want, tot hiertoe bederven en verlammen de Colonis- ten, die zich in eenig gedeelte van Afrika hebben. gevestigd, al het goede; dat men aan de inboorlingen zou kunnen doen en zouden hunne beschaving veel eer vertragen, dan bevorderen; en zoo de provincie van Constantine de beste der geheele provincie is, dan is zulks, omdat zij de minste colonisten heeft en er het gouvernement geheel en al militair is. In hebte Constantine vier zusters van liefde doen komen, die religieusen van den H. Joseph ge- noemd worden, wie generale overste mevrouw de bor- ronesse DE VIALAR is. Die dame, die in de geheele Alverij, alwaar zij sedert vier jaren met hare Religieusen is, de hoogste achting geniet, en alwaar zij, verbazend veel goed gedaan heeft en nog doet, door zich met alle soorten van goede werken te belas- ten; diedame, zegik, kan, door hare medewerking, mij op eene vermogende wijze in mijne bediening hel- pen. Die goede zusters, die ze mij zelye, met Mgr. | den Bisschop van Algiers, die haar is komen instal- leeren, gebragt heeft, zijn een wezenlijk evenement. voor Consiantine en voor de geheele provincie geweest. Hare aankomst alhier heeft zelfs een grooten weer- klank in de woestijn gehad. De Cheik- el- Arnab, die zich onlanzs te Constantine bevond, wilde die goele zusters naat de woestijn van Zahara, van wel- ke hij bet groot-opperhoofd is, brengen, om er de zieken te verzorgen en. Er de kinderen te onderwijzen. Hij betuigde haar, dat zij geliefd zouden wezen in de woestijn, gelijk in de groote steden van Krankurg, dat zij er als souvereinen zouden zijn, Die goede zus- ters hebben dat groote en verschrikkelijke opperhoofd onlangs genezen, van eene vrij zware ziekte; hij ging zich tweemaal daags, door haar laten behandelen, als een kind, Sedert dat zij hier zijn is er toeloop, van den morgen tot den avond van krankenann inboorlingen van allerlei kleue en twee der zusters zijn bestendig bezig met het bezoeken van krankenann de huizen; overs al betwist men ze elkander, vooral de aanzielijkste Arabische dames der stad, die voor haar de teederste genegenheid hebben; daar deze arme Arabische da- mes nooit vitgaan, zijn zij verrukt over het bijzijn der Fransche Religieuzen, en daar die Religieuzen Ara- Christenen toebragten den even als zij. ik, was een soortgelijk schouwspel op den Afrie ~ gieusen op de borst dragen) té kussen. Verbazend is, inderdaad, de eerbied en het vertrouwen welke zij in de stad en in de geheele provincie heb ben in- | geboezemd, want de zieken der afgelegene stammen, | komen zich ook door haar laten verzorgen, | genwoordigheid alhier zal, ik twijfel er niet aan, eene | Hare te- verwonderlijke uitwerking te weeg brengen en de bes | schaving, zoo niet de bekeering, dier arme bevolkigen op eene zonderlinge wijze bespoedigen. Op den eersten Mei, feestdag van den, Uppos, heben wij hier eene gewigtige en zeer aan- doenlijke plegtigheid gehad. Het was de H. Offeran- de der Mis, die ik het geluk had in de opene Jncnt op te dragen, onder het gewelf des hemels, aan de i boorden van den Rummel, te midden eener uitgestrekte viakte, omringt door heuveltjes die met Arabieren © bedekt waren. De geheele stad had zich in massa derwaarts begeven, en de geheele provincie en de groote woestija werden vertegenwoordigd door de hoof- den der stammen en de aanzielijken der familien. Nooit had eene zoo talrijke en zoo zonderlinge vergadering in Afrika plaats gehad, Te midden van een aeer groot carré gevormd door de Fransche troepen verhief zich een altaar van zooden, dat men met bloe- men bezaaid had en bedekt met kransen en Jaurieren, die ik zegenen zou, om naderhand aan de overwinnen in de spelen te worden uitgedeld, boven het altaar verhief zich eene heerlijke wapen-trophée, Schaduwd door de banier van Manomet, door die der provincie, en door de Fransehe vlag; boven die zonderlinge trophée verhief zich op eene majestätuea= ~ se wijze het kruis van onzen goddelijken’ Verlosser, die inderdaad de eenige overwinnaar was, aan wien deze schoone zegepraal werd toegewijd. Al de groote inlandsche dignitarissen en de aanzienlijken der stad en der provincie, wilden den generaal en zijnen staf. Binnen het carré der troepen verzetlen tot nabij het altaar, zij woonden het celebreren der H. Mis bij, met eene soort van verbazing, die naar bewondering geleek; allen bogen zich even als de Franschen op het oogenblik der Elevatie, en hun volk, getuige van die hulde, die hunne opperhoofden aan den God der Nooit denk kaanschen grond gegeven; mijne aandoening was ten top gestegen. Voor het einde der Mis kon ik mij niet weehrnden van mij tot die verbazend groote en zonnder linge vergadering te wenden en haar de gevoelens die mijn hart vervaulden, mede te deelen. De Arabische tolken bragten aan de menigte aanstonds es trouwelijk mijne woorden over, en aan het e plegtigheid kwamen allen mij begroeten en kussen. Ik spreken u thans niet over — over de worstelingen, over de earoussels, dag besloten; men had eene tent doen opslaan voor bisch kunnen spreken, praten ‘zij veel met dezelva. Zij verlaten haar noort, zonder dat die arme Mahometaansche vrouwen uit zich zelven verzoeken Sidnaissa Allah (het Curistus-beeld, hetwelk de Religieusen en voor mij; wij waren getuigen van die spelen, en de Religieusen werden verkozen, om de overwinnaars te kroonen. Nooit zag men iets 200° zonderlings en tevens zoo aandoenlijks, als diezwarte, koperkleurige, of blanke Afcikanen, voor Fransche Religieusen nederknielende, om, zi), die ongetemde bewohner der woestijn, op hunne hoofden kroonen te oontvyangen van de beschroomde en bevende hand van ootmoedige Zusters van liefde. Daar ik begonnen ben met u over de godsdienstige plegtigheden te spreken, zal ik u een paar woorden zeggen, vandie welke te Hyppone hebben plaats ghad bij eene tweede reize, welke ik naar, die beroemde puinhoopen heb gedaan, met Mgr. den Bischop van Algiers; die goede Prelaat had het geluk van de heilige Mysteriéa, op de bouwvallen van Hyp- pone te celebreren, ten dage wärp de Kerk het feest der Boodschap vierde. Op maandag 8 April, door- kruisten wij beiden die heilige ruisen, met het boek der Belijdenissen en der Alleenspraken, van den H. Außerstinus in de hand en op het oogenblik, dat wij met ontroering vroegen, op welke plaats de kerk en het zedige paleis van dien grooten heiligen mout zijn geweest, opende Mgr. het boek der Belddenissen en zijn geisolererde zinsnede: Ht ece ipse est anié nos; zie het is yoor-ons; die woor-den, troffen ons en vervulden ons met blijdschap, en wij besloten dat de Hl. Mis op die plaats zou worden gecelebreerd; alvorens verzocht ik te biechten, om enden de Mis te communiceren en vooral om mijne zonden te beweenen en er vergiffenis voor te ontvan-gen, daar waar de groote H. Avaustinus, de zijne beweend had en alwaar hij ongetwijfeld het voortreffe-jijke boek zijner Belijdenissen geschreven had. Mgr. wilde cok van zijnen onwaardigen dienaar het Sacrament van boetvaardigheid ontvangen.... Wij ween-den beiden,.. Hoe zoet vioeiden onze tranen op dien grond, dien de H. Aveustinus, met de zijne had bevochtigd... « » Onze Harten waren als in een hei-lige dronkenschap, Ik opende het boek der Adiele spraken en sloeg het open op eene bladzijde die de schoonste gevoelens van dankbaarheid behelsden, welke de H. Aveustinus, ooit had kunnen schrijven. Mgr. werd er diep door bewogen en besloot om overluid dat gebed van dankzegging na de Mis te recites ren. Een vak muur diende ons tot altaar, de Zusters Religieusen die ons hadden verzeld en eenige arme Malthezers, plukten bloemen op die bouwvallen, om er oss Altaar mede te versieren. NADERE BIJZONDERHEDEN, BETREKKELUK | DEN AARTSBISSCHOP VAN POSEN. Zie hier eenige nieuwe bijzonderheden, betrekkelijk Monseigneur von Dunin, Aartsbisschop van Posen, vervat in eenen brief uit Berlyn aangekomen, en ge. areven door iemand, die zeer goed onderrigt is. Hebt reeds door de openbare bladen vernommen, hoe Monseigneur von Dunn hier aangekommen is en- » wat vervolgens heeft plaats gehad. Zie hier wat nieuws. Daags voor de notificatie van het decreet, verzocht de Aartsbisschop in eenen brief, aan den Koning gerigt, de vergunning, om in zijne Diocesen, de Bulle van Pius VIIL, aan de Bisschoppen der Rhyn-Provincien in 1830 gegeven, aftekondi-gen: hij voegde er bij, tot verklaring van het gedrag, *t welk hij gehouden heeft, dat hetzelve het gevolg is geweest van de overtuiging, die hij had, betrekkelijk de heiligheid zijner pligten, die aan hem, Catholijke Bisschop, de handhaving geboden van de zui-verheid des gelöds en van de kerkelijke discipline, dat hij, wat de ‘ydelyke zaken betreft, de getrouw-ste onderdaan des Konings was, en dat, zoo hij hem in die betrekking beledigd had hij er hem vergiffenis voor vroeg. Die brief, geschreven en gezonden zoo als ik gezegd het, voor de notificatie van het decreet, is den Koning eerst naderhand aangeboden geworden, om re denen, die men gemakkelijk raden. kan. De Koning het denzelven ontvangen als eene soort van beroep op zijne gratie, en diensvolgens, is weinige dagen daarna, aan den Aartsbisschop geantwoord: dat zijne acte van berouw, met welwillendheid werd aangeno-men; dat de Koning hem gratie verleende van zijne gevangenis, en dat hij van hem vorderde, wijl hij verhinderd werd, om de zaken zijner Diocesen te besturen, bevelen aan het Kapittel te gven, tot het benoemen van eenen Administrator; en dat, betrekkelijk de herstelling van den Aartsbisschop in zijne bediening, de Koning zich dezelve voorbehield en die endgültige mackere aan het verdere gedrag van den Dat onverwachte antwoord verbaasde Mgr. von Dunn zeer, die niet toefde, aan den Koning te schrijven: dat hij op geenerlei wijze gebruik van zijne gratie kon maken, om de eenvoudige reden, dat hij Heft von niet aangenomen had. Men heeft Nog niet geantwoordt. Deze bijzonderheden, mondeling door den Aartsbisschop zelve gegeben, verklaren ons die soort van gratie, waarvan de Koning van Prüssen ten opzigte van dien doorluchtigen verdediger van het Catholicis-mus gebruik heeft gemaakt. L'UNIVERS. Oalangs is te Berliyn eene Commissie uit de diocesen van den standvastigen Aartsbisschop von Dunn aangekommen ten einde van Z. M. de vergunning tot het terugkeeren van den geliefden Aartsbisschop, naar zijnne kudden, eerbiedig te verzoeken. Die commissie bestaat uit de Heeren Przerynski, gedelegueerde Ka-. Nucnik honorair, Sucnarski, Prior van de H. Drie- vuldigheid te Gnesen, Suumoncxt, Prior van Sére- zelno, De kopittels van Gnesen en Posen, zijn even stand- j vastig in het handhaven van de regten der Kerk, als j hun Aartsbisschop; waarbij de lafhartigheid van het Keulsche kapittel des te sterker afsteekt. Plaatsgebrek noodzaakt ons eenige berigten, be- trekkelijk den teeurigen toestand der kerk in het bis- dom van Breslau, tot ons volgend N.° to verschuiven. NIEUW BEROEP OP: DE LIEFDADIGHEID DER NEDERLANDSCHE CATHOLIJKEN, Het moet gewis, voor elken opregten Catholijken Nederlander hoogst aangénaam zijn, dat de bereid- vaardige liefdadigheid onzer gelofs- en landgenooten, niet alleen door vaderlandsche gemeenten, die er in hunnen drunk en kommer door geholpen zijn of wor- den, maar ook door onze broeders in andere landen, gezegend en de zegen des hemels over hen afgesmeekt wordt. Wij, voor ons, verheugen er ons over, met eene heilige blijdschap, dat wij meermalen Wij, voor ons, verheugen er ons over, met eene heilige blijdschap, dat wij meermalen Wij, voor ons, verheugen er ons over, met eene heilige blijdschap, dat wij meermalen Wij, voor ons, verheugen er ons over, met eene heilige blijdschap, dat wij meermalen Wij, voor ons, verheugen er ons over, met eene heilige blijdschap, dat wij meermalen Wij, voor ons, verheugen er ons over, met eene heilige blijdschap, dat wij meermalen Wij, voor ons, verheugen Niet alleen het orgaan der ongelukkigen waren, die hunne hup- vaardige liefde inriepen, maar ook tevens het kanaal mogten wezen langs ’t welk de goede Voorzienigheid aan onze buiten- en binnenlandsche broeders de liefde- gaven onzer geloofsgenoten, soms rijkelijk heeft doen toevioeijen: de vertroostingen, die wij daarbij meer- malen ondervonden, kunnen tegen vele wederwaardig- heden en kwellingen opwegen: Wij hebben dan ook nu niet geaarseld, om ten gevolge van den onderstaan- den brief en de daarin vermelde eervolle aanbeveling, het verlangde toegezonden stuk te plaatsen en ons te belasten met de inzameling der liefde gaven, welke de Nederlandsche Catholijken, die in onze, dagen, zoo veel stof hebben, om den Almagtigen te danken, voor de vrijheid, die zij thans in de uitoefening van hunnen Godsdienst genieten, die dagelijks met verniedenw- den luister, in ons vaderland het hoofd opbeurt, tot dit nieuwe liefdewerk zal willen afzonderen. Aan den Heer J. G. te SAGE TEN Broek. HoocGeacnTe EN ZeEERGELEERDE Heer! * De op de voorzijde van dezen geplaatste brief en het hier bijgevoegde opstel, maken UEd. met den aard en de strekking van mijn nederig en dringend verzoek bekend, hetwelk ik, door niemand beter dan door den ZeerEerwaardigen Heer J. F. Sem, Landdeken van Delfsland aan UFd. meende te kunnen Iaten toeko- men. Uwe edele, godvruchtize en belanglooze pogin- gen van den eenen kant en den schitterenden uitslag derzelve, zoo mede de vermaardheid uwer Tijdschriften van den anderen kant, boezemden mij den moed in om van UEd dezelfde bereidvaardige hulp aftesmee- ken, over welke de arme Catholijken van Stockholm, onlangs zoo veel reden gehad hebben zich te verhen- gen. Daar de toestand van de Catholijken van Schaff- fausen nagenoeg dezelfde is, waarin onze arme Stock- holmsche broeders zoo lang gezucht hebben, hoop ik, dat UEd. zich insgelijks tot medelijden en hulpvaardig- heid voor onze arme kerk zal Jaten stemmen. Ivere. Zek UEd. dien ten gevolge aan het nevensgaande stuk een uwer Tijdschriften te willen verleenen en de fiefdegiften te ontvangen, welke. e beroemde milddadigheid der Nederlandsche Catholijken | ten gevolge van dit artikel » aan UEd, mogt inzenden, 5 Mogt ik de eer hebben op dezen brief, dien ik met even veel vertrouwen als ootmoedigheid aan u schrijve, eenig antwoord te ontvangen, voor dat ik het ge- luk het, met UEd. persoonlijk kennis te maken, dan verzoek ik UEd. hetzelve aan den Zeer Eerw. Heet J. F. Sem, Landdeken alhier, te willenm tqaezenden. Inmiddels verzoek ik UEd. de uitdrukking mijner _uitstekende hoogachting te willen ontvangen en te gelooven, dat ik mij met innige gevoelens van dank- baarheid’ en hoopvolle verwachting noeme: HooGceacaHTe EN ZeEERGELEERDE Heer ! ’s Gravenhage UEd. onderdanigste Dienaar den 25 July 1839. J. C. STOCKER. Dn —=—le—g_oDeeE_e_ ee DE. ROOMSCH-CATHOLUKEN VAN SCHAFF. HAUSEN IN ZWITSERLAND, Wie heeft niet hooren gewagen van den vermaarden waterval van Schaffhausen, waar de Rhijn van eene. verschrikkelijk hoogte, met een verdovend gedruigeh, nederstort, om vervolgens in weldadige streken te verspreiden, langs zijnne boorden vruchtbare streken te bespoelen en op zijnne breeden rug, eene tallooze menigte reizigers op en neder te varen, of de rijk met koopmanschappen beladen schepen, die nijverheid en koophandel heben bewracht, naar alle oorden, langs eenen gemakkelijken weg, door stoom, door wind, door paardenkracht, over Nenderlands gebied heen te voeren! Niet verre van dien waterval ligt de grize stad Schaffhausen, waar weleer eene in 1052 gestichte abtdij der Benedictijnen stond, aan welke de stad hare opkomst en grotoid te danken had. Hier bloeide vroeger, even als in het toen geheel Catholijke Zwiiser- land, de Catholijke Religie in al haren glans. De ontzettend groote Kerk van Sa. Jan spreidde op de Feestdagen, grooten rijkdom en luister, de vrucht van de vroomheid der voorvaders, ten toon, en de menig vuldige andere Kerken, Kapellen en Klosters in en om de stad wedijverden, om in de harten der ners -godsvrucht aantekweeken. moat pie by Al die godsdienstige instellingen zijn vernietigd! ‘In 1529 verkreeg de koude leer der Hervorming de -overhand, de aloude Godsdienst, werd verdrongen, Abtdijen, Kerken, Kloosters vernied, de belijders der> Catholijke Leer verjaagd en verdrukt en hun zelfs geen ander plaatsje overgelaten, om er hunnen Godsdienst uit te oefenen dan een uur afstands van de stad ge Dan ook die twee laatste Kloosters zijn hur binding en geheele vernietig, ten gevolg ‘s Zwitserland bestaande verwikkelingen» nabij, waar- door aan de Catholijken van Schaffhausen, te midden van - een geheel Protestansch kanton,, alle gelegenheid zal he ontvallen, om hunnen os ae te kupnen uitoefenen.. Het getal der in ge stad aanwezige Catholijken a bewo. — 267 = bedraagt intüsschen meer dan 700 zielen, die met angst de toekomst te gemoet zien, daar zij zullen moeten kiezen om hunne geboorte stad te verlaten en wie weet waar elders, een gebedeld stuk broods te eten, om ten minste hunne Godsdienst-pligten vrijelijk te kunnen waarnemen, of wel zco zij blijven, groot gevaar te loopen van, bij gebrek aan Geestelijke hulp en onderrigt, welligt van de ware leer af te wij- ken en, bij verslapping van godsdienstigen zin, ten laatste van de Kerk geheel af te vallen. Schaffhausen zou dan geen Catholijke inwoners meer tellen! De Bisschop van Chur, waaronder: die stad voor- loopig behoort, die ramp willende voorkomen, heeft in den nood dezer verlatenen eenigzias willen voorzien en hun in den persoon van den Kerw, Heer Joannes CurysostHomus: Stocker eenen Pastoor gegeven, om voor hunne Godsdienstige belangen bepaaldelijk te gorgen. Doch was vermag die Geestelijke, daar hij noch Kerk, noch huis, noch school, noch eenige plaats heft, waar hij zijnen dienst kan uitoefenen? De Catholijken van Schaffhausen, immer, missen alles en dat te-midden eener Protestantsche stad! ‘Zij zijn verjaten, allen even behoeftig en ter nasuwernood in staut om in hun levensonderhoud te voorzien.’ Alleen de Voorzienigheid, kan hen redden en met haar de hulp van brave Catholijken uit andere landstreken, die een werkzaam medelijdeo met het lot van hunne broeders te Schaffhausen willen betoonen. Zelven hebben zij, in weerwil van hunnen treurigen toestand, niet werkeloos willen blijven, om alles van vreemde hulp te verwachten; neen, zij hebben handen aan het werkgeslagen en het is hun, na herhaalde pogingen, mo- en gelukken, om van den raad van het kanton ein- elijkk de vergunning te erlangen om eene Kerk en Pastorij te bezitten, onder deze bezwarende voorwaarde echter, dat er eene som van Twintig duizend Guldens als kapital worde vastgesteld, om da aruit de kosten de stichting en het onderhoud der kerkelijke gebouwen, van de School en van den Pastoor te bestrijden, Er heeft zich eene Commissie uit de Catholijken van Schaffhausen gevormd, bestaande uit den Eerw. Heer J. C, Srocxer Pastoor en de Heeren Francois Graar van Enzempenc, J. Pinger en J, G. Nener, om te trachten de opgemelde som bijeen te brengen, — Zij heeft al het mogelijke beproefd en ofschoon die poging niet geheel vruchteloos was, is zij echter verre te kort geschoten om het bedoelde Kapital bijeen te brengen. Wat schoot den Catholijken aldaar nu over, dan of het opgevatte plan te laten varen en hulpeloos den hierboven geschetsten treurigen toestand te gemoet te’ an, of wel met betrouwen op de Voorzienigheid, | © oogen op te’ heffen tot hunne meer vermogende broe-ders, opdat deze van de goederen die de Heer hunter uitdeeling heeft toebetrouwd, eene kleinigheid af-sdaderiat om ook in hannen nood te helpen voorzien. Het is dan ook in de verwachting, dat God de har- ten der gelooyigen ten beste zal neigen voor dit nut+ tige werk, dat de Eerw. Priester J, C. Srocxer zich op reis heeft begeven, oni de giften in te zamelen voor de vestiging eener Catholijke Kerk en Pastorij, alsmede eene School, te midden van het weleer Catholijke doch thans Protestantsche Schaffhausen, voor 700 Catholijken. Wie zou niet gaarne eene kleinigheid voor dat goede werk afzonderen, want eene kleinigheid door elk, door allen gegeven, is genoeg, om in den nood te voorzien. Het is waar de liefdadigheid der Nederlanders wordt dikwerf aangeproken, maar is dit immer te vergeefs geschied? Ea waarom niet? Omdat de Voorzienigheid juist over elke gift, hoe gering, haren zegen gebiedt en zorgt, dat bereidwillige gevers ook steeds kunnen blijven geven; God, zegt immers de Apostel, Jemint den biijmoe- digen gever. — Wij Catholijken van Nederland herden- ken thans met dankbaarheid, hoe het onzen vaderen, die om hunnen Godsdienst verdrükking leden, goed aan het harte deed, wanneer, bij het woeden der vervolging, van elders hulp voor hen daagde, wanneer de gezan- ten der Catholijke mogendheden bij de staten der ver- zachting te vragen van de strenge plakaten, destijds tegen het Papismus uitgevaardigd. Onze vaders. hieve vea toen hunne oogen naar de bergen op, van waar hun hulp toevloeide. Zouden wij thans, nu wij meer- dere vrijheid genieten, terwij! onze Zwitsersche broe- ders van hunne bergen hunne blikken. Jangs den Rhijn, op Nederland vestigen, om zich door onzen bijstand eene kerk tot uitoefening van hunnen Godsdienst, eenen geestelijke om hen in hun stervensuur de sacramenten uit te deelen, een school tot onderwijzing hunner kinderen te verschaffen, zouden wij thans onze reeds voor velen behulpzame hand sluiten? Ach het is zoo hard in zijn eigen vaderland van Kerk en Priester bereofd te zijn! Het is zoo treurig zieken en stervenden zonder hulpmiddelen van den Godsdienst, uit dit leven te moeten laten verscheiden, zoo pijnlijk voor het ou derhart, de kinderen van alle onderrigt verstoken te moeten laten! Dat alles hebben wij, doch dat alles missen onze broeders te Schaffhausen f Met een aangenaam gevoel van zelfvoldoening mon gen de Catholijken van JVeder/and, het oog vestigen op Stokholm’s fraaije kerk, die voor een groot ge- deelte door hunne liefdadigheid is gesticht. IJverige gebeden stijgen thans van daar, uit de harten der Zweedsche Catholijken op, om rijke zegeningen over ons af te bidden. Welnu, ook onze broeders van Schaff hausen verlangen niets vuriger, dan door onze milddadigheid eene kerk te hebben, ten eenwigen dage, vier Diensten voor ons te kunnen bidden. Jaariijks zullen daarin, op vastgestelde tijden, ten eeuwigen dage, vier Diensten voor al de weldeners van Schaffhausen’s kerk worden opgedragen. ‘Mogten de met voore kennis der geestelijke overheid, aangewende pogingen van den waardigen Priester Srockner, die zich thans in Nederland bevindt, ingahg vinden en. De berigten uit Rome, betrekkelijk den voortgang van het Catholicismus en den arbeid der Missionarissen in den Levant., zijn zeer verblijdend. Niet alleen zijn de Catholiciken, die on- der de menigvuldige kwellingen getrouw gebleven zijn, ten minste van de hoogst noodige Priesters voorzien, maar men ziet ook vele tot hiertoe yan de Kerk afgescheidene Christen- nen, zich vrolijk tot haar terug begeven. Sedert eenige jaren hebben onderscheidene schismatieke Bisschoppen, zich aan het eenheids punt der Catholiciken Kerk aangeloten, en zijn meestal door hunne kudden gevolgd geworden. Door den edelmoed- gen bijstand uit het Westen, verheffen zich allerwege, kapel- len, kerken en scholen, in de dringendste behoefte wordt overal voorzien. De vaderlijke zijn welke Zijn Heiligheid aan het Qostersche gedeelte zijner groote kudde toewijdt, brengt veel toe aan den nieuwen blogi van het kerkelijke leven in die belangrijke orden; doch te- vens moet met dankbaarheid gewag worden gemaakt, van de verbazende Weladen door de Fransche associatie tot voort-planting des gelöst, aan de Kerk in die landstreek besteed. Nets duchten de Catholijken er zoo zeer, als de invoed van het schismatieke Rusland, die er echter aanmerkelijk verminderd is. De Lazaristen arbeiden onyermoeid in hunne Missigéo. Te Smyrna, hebben zij onlangs een groot gebouw midden in de stad gelegen aangekocht, tot een etablissement voor de Zwesters van Liefde, die er zich met het verzorgen der kranken, en met het onderwijzen der vrouwelijke jeugd zullen belasten. YERYOLG DER BIUDRAGEN YOOR OUD-BEILERLAND. Montant in ons vorig Nummer vermeld... 9. + f 1001,14 Eene kennisgeving yan den Boekhandelaar A. Gos- Lina te Amsterdam, dat door hem aan den Eerw. — Heer HogNnaGEcs op nieuw franco is yerzonden. Van eenige Godsdienstvrienden, 6,60 Van de wed. VwG. 5 ws 5,20 Van eenige Catholijken.... 8,60 Van ay Vi S. sien ie wive.¢ she 12,40 5,00 Van den Boekhandelaar J. F. Nresten te Haarlem voor L, te + «. een goud stukje yan.. « ® Door tusschenkomst van den Boekhandelaar Ae oy M. van Disk, te Delft (1). ; Van O. te P. een coupon groot.. » f 12,375 Als boven. « + « « o 5a" wey Je, yey 3 f 15,374 Van den Heer A. Burtr te Amsterdam voor den Heer A. V.. ) ce,weGneeta 7 é¢ Perey «fsa » 5,00 Van den Heer C. L. van Lancenuuysen te Amsterdam voor Ww. B. K. ° Pi. op 2 8 oh oes, » 18,65 Vah een onbekende te Nyjmegen. « «+ 2 « «+ + » |, | f 1101,968 (1) Wij zijn verzocht de gift, door tusschenkomst van den gemelden Heer van Dux, groot f 30,60, in ons blad van 27 Julij vermeld, aldus te rectifieeren: van eenige godsdienstvrien* den te Zoetermeer En Zegwaart, door tusschenkomst en enz. “Aan ver Bureau vas ne CATHOLIJKE NEDERLANDSCHE STEMMEN te Grave, B, No 28, F ’ « : a (90 Gere pare > & #213890 9 : 3 AANKONDIGINGEN, F, J. BRAAM, Boekhandelaar te Rotterdam, heeft uitgegeven: Het welgelijkend Portret van Z. H. W. Cornenius Lupovicus, Baron van W.3CKERSLOOTH, Heer van Schalkwyk, Bisschop van Curium, veryaar- digd ter Steendrukkerij van den Heer C. W. Mizuine te Rotterdam. Op best velin papier, prijs 50 Cent. Hetzelve wordt niet algemein in commissie verzonden, maar is verkrijgbasr te Delft, bij A. M. van Dur; te ’sHage, bij J. W. Ten Hacen; te Legden, bij J. J. Tuensens en Zoon; te Ulrecht, bij J. Re van Rossum, te Amsterdam, bij C. L, van Lancennuysen; en te’s Hertogenbosch, bij J. J. Anxestexn ex Zoon. Bg J. W. van LEEUWEN, Boekyerkooper ‘te Leyden, is vitgegeven en verzonden: ran 1, Ordo Sepulturee ad nsum Cleri Missionum Hoé-landi@, etc., cum sprobatione Illustrissimi ac Reverendissimi Domini Vice-Superioris. Prijs 60 Cents. Jo zwart marokeine-portefeuille terguld f 1,80. Il. Biechtspiegel. of onderzoek des gewetens, diens-tig voor alle Catholijken, en bijzonderlijk voor degen, die eene generale Biecht willen spreken, om des te beter tot de kennis hunner zonden te geraken. Prijs 15 Cents. Per honderd tot veel minder prijs. *,* Heeren Boekhandelaren worden door deze vrien- delijk verzoeht, om provisioneel hunne inteekenaren op te geven, van het werk: GESCHIEDENIS yan KEIZER NAPOLEON, door P. M. Laurent pe t’Arpécne, en versierd met 5C0 afbeeldingen , naar de teekeningen van Horace VeR- Net. Vera gevolgd naar de Hoogduitsche nifgave , een deel gr. 8,V, in circa 31 maandelijksche afleve- ringen, &@ 50 cents per aflevering; ten einde de ,oplage te regelen en met het drukken een begin te maken. : Bij denzelven is yan de pers gekomen en wordt al- om verzonden: : Sdn aoe -VOORSTELLING van REGT ey DAADZAAK, met oorspronkelijke bewysstukken, in antwoord. op de verklaring en memorie van het Pruissische gous vernement, openbaar gemaakt in de Berlinsche Staats- Courant, van 31 December 1838. kg Italiaansch, naar het exemplaar van de drukke der Staats-Secretarie te Rome, door J. Loovaant R. C. Priester en Kapellaan der Willebrordus-her te ’s Gravenhage, — Prijs f 1,25, 4 iat: ’s Gravenhage , 31 Julij 1838. ee A. P. van LANGENHUYSEN, - ‘ aren ho se phy vp is gtr { metis "fio? ‘a seep aiegse set” Vertaald uit het f Nommer 33. — 269 — 17 AvuGusTus 1839. CATHOLIJKE NEDERLANDSCHE STEMMEN. OVER: GODSDIENST=, STAAT=, GESCHIED= EN LETTERKUNDE. | ‘ Als JESUS. dit gertegd had, hebbende de oogen ten Hemel opgeheven, zeide Hii: +... Heilige Vader bewaar hen, die Gy mi gegeven hebt, in uwen naam; opdat zy één zyn geljk wii.ese.+. En ik bid niet alleen voor hen, maar ook voor degenen, die door hun woord in my gelooven zullen: opdat zy allen één zyn, gelyk Gy, Vader, in my en ik in Us dat 2% ook in ons mogen één zijn, opdat de wereld geloove, dat Gy mi gezonden hebt. En ik heb hun de heerlijkheid gegeven, die Gj my gegeven hebt: opdat ti touden één zijn, gelyk wi ook één zijn. Ik in hen en Gi in my, opdat ry volkomenlijk één zijn: en dat de wereld -wete, dat Gij my gezonden hebt. - Joann. XVII. Op dit blad ’t welk alle Zaturdagen met een Nummer wordt vervolgd , kan worden ingeteekend aan alle Postkantoren , en bij de voornaamste Boekverkoopers in het Rijk. Hetzelve wordt met den Post verzonden voor den prijs van f 8-50 in het jaar; het half jaar of kwartaal, naar evenredigheid ; zullende de betaling bij kwartalen moeten geschieden. Alle abonnementen kunnen worden opgegeven aan het Postkantoor te Grave 3 geene andere dan gefrankeerde Stukken en Brie- ven zullen door de Redactie worden aangenomen. — Aankondigingen worden tegen betaling van 15 Centen den Regel geplaatst. Voor Belgié kan men abonneren aan het Postkantoor te Antwerpen. CUVRE DU CATHOLICISME EN EUROPE. Breeds sedert vele jaren, dachten wij na over een middel, om de Catholijken van Kuropa, die, door de invoering der hervorming, hier en daar, als geisoleerd en onbekend zijn overgebreren, op te beuren en te bemoedigen, en hunne gelöstgenoten, die in gelukkiger omstandigheden verkeerden, met het lot hunner broederen, die in kommer of verdrukking leven, te doen bekend worden. Tien jaren geleden hebben wij over dat onderwerp met ijverige mannen te Pargys ge-corresponderd, en tot dat einde het middel van een gedachrift voorgeslagen ’t welk te Pargus uitkomen, en allerwege correspondentien aanknoopen zou,... De woelige tijdsomstandigheden, hebben het verwezenlij-ken van dat ontwerp verhinderd. — De tijd was nog niet gekomen, waarin de Voorzienigheid een soortge Ti ‘werk, doch doelmatiger, verhevener en op eene der christelijke liefde waardige wijze, wilde tot stand wate De eer der grondlegging van een dusdanig ‘werk, was den ijverigen Bisschop van Limyra, coad- jator van Hdemburg, voorbehouden Worden. Wij heben in ons N.° van 27 April Il. bl. 138 voorloopig iets betrekkelijk eene nieuwe associatie gezegd, die van hare werkzaamheden geregeld verslag zal geven door middel van Annales, even gelijk de nooit volprezene Association pour la propagation de la foi sulks doet. Die Annales zullen gewis hoogst belangrijke tot hiertoe onbekende bijzonderheden, betrekelijk den toestand der Catholijken in onderscheidene protestantsche landen van Huropa doen bekendigen. Het eerste nummer der Annales hebben wij bereids ontvangen, Het bevat, behalve eene soort van inleiding, de redevoering door Monseigneur den Bisschop van Limyra ter oprigting van het liefdewerk, te Pargs, op den 14 April Il, uitgesproken; welk belangrijk stuk wij achtervolgens aan onze lezers zule quite len mededeelen; terwijl wij vervolgens hen zullen bee “\~*~ kend maken, met de wijze om aan dat werk der chris-/telijke liefde deel te nemen, te welken einde wij met; den raad van bestuur de Zerne nieuwe associatie te Pa- rie in correspondentie zijn getreden. Oe name STE — 270 — REDEVOERING. Uitgesproken in de parochiale kerk van St. Louis d’ Antin, ze Parijs, op den Zondag van den goeden Herder, 14 April 1839, door Monseigneur den Bischop van Limyra, coadjutor van Edemburg. Ve mihi est, sinon Evangelizavero! Wee / mi s ‘als tk het Evangelie niet verkondig. (I. Con, IX, 16.) Deze uitroep, geliefde broeders, kwam eertijds uit | het hart van den H. Paunus voort, toen hij, rondom zich zoo vele ongeloovige natien zag, om welker Ae | postel te worden Jesus Curistus hem geroepen had, | van verlangen brandde, om onder haar, dat hemelsch licht, dat mysterieuse vuur van het Evangelie te doen schitteren ‘t welk zijn Meester op aarde was komen brengen en dat de duisternissen verdrijvende waarmede de dood ovéral de volken als met zijne schaduw be- dekt had, ook in het hart van den mensch de eeni- ge liefde moest ontsteken wier gloet nooit zal wor- | den nitgebluscht, door in hetzelve het geloof en de | Hij, die | den weg van Damascus ge- | christelijkke liefde te weeg groote Apostel, had op voeld, dat men vruchteloos den prikkel weerstreeft, die ons yoortstuwt, en dat er geen menschelijke hin- | derpaal is, die tegenstand aan zijne magt bieden kan. ij had in den  de heilige zending, als ook vol ven hoop op zijn zegepraal, wierp Hij zich op de wereld als op eene prooi, die grippe de wolf uit. | Den stam van Benzamin, doch het was,om opdenavond van zijn Apostolat, roemrijke en geheel vreedzame j  woord, o Christen Krankryk! want zijt gij het niet, welks onvermögen ijver en miracu- leuze milddadigheid de geheele Kerk jaarlijks met hunnen arbeid hebben bekroond en verbazing verhaft, zijt gij het niet welks liefde on- ophoudelijk, hare schatten als het ware &chijnt te wil- len uitputten (zoo de liefde kon uitgeput worden) om overal den naam van Jesus Curistus te doen kennen en te doen zegenen? — O! wees gij zelve ook geze- gend, 0, Frankryk! door zoo vele verschillende yol- ken wier tranen gij hebt gedroogt, wier ongelukken gij troost! En gij ook weest gezegend, Christenen! gij die al het roemrijke begrijpt en al de winst die er voor uw vaderland in zulke opofferingen gelegen is, en die ge- wild hebt, dat ik het u hier zou komen herhalen dat er voor het hart, dat God bemint, geen alternatief is, tusschen het anathema en den ijver: V@ mihiest, si non Evangelizavero! — Wij g An van de overweg dezer woorden, geliefde broeders! gemakkelijk over tot die van de rampen en van_de verwachten der Kerk van Jesus Curistus laat er ons thans toe overgaan wijl zulks grootendeels den inhoud van deze redevoering zijn moet. Doch laat ons alvorens haar bidden, welke de Kerk in dezen tijd aanroept als de koningin des hemels, en die ook op aarde de koningin der Apostelen: Regina Apostolorum is. Heil! dus onze Koning! dat de Heer die met u wacht, ook met ons zij op dezen dag! Met mij en op mijne lippen, om waardiglijk over zijne Kerk en overzijne armen te spreken; met hen, die mij hooren, en in hunne harten, om er zijn mededoogen en zijne liefde overvioediglijk in uit te storten. Regina Corn. 