handelingen
algemeene synode
Ofschoon wij derhalve niet aan het door de kerkelijkke besturen onderatennde verzeek van den predikant van Osthuizen konden volden, waarin de diaonie aldaar verkeert, genoopt, om hare belangen, zoo veel in ons vermogen was, te bevorderen. Terwijl wij aan den Minister blj missive van den 15den Mei, n. 2t}, te kennen gaven, dat wij ons door de nitkonist van ons onderzoek de gronden benomen vonden, waarop wij vroeger gemeend hadden gemstelijk de tusschenkomst van Zijne Excellentie te kunnen inroepen, om aan de diaconie te OoHkuizen nit de annvoogden kas aaldaar ondersteuning te doen verschaifen, zonder dat deze ondersteuning haar als sabsidie zog behoeven te Worden tegerekend, zoo deden wij Zijn Excellentie daarbij opmerken, hoe de diaconie te Oo9thuizem\^ nu werkelijk in zeer verlegene omstandighedenbevindt, daar zij eenmaal verklaard hebbende tot den normalen toestand te zijn tcraggeerd, naar de bepalingen van het reglement voor de diaconien van geen kerkelijk bestuor de verganning zou knnnen verklanzen, om subsidie te vragen of aan te nemen, en na, van de bijdragen nit de annvoogden kas verstoken, geene toereikendemiddelenbezit, om in de behoeften van hare armen te voorzien, terwijl hare onverzorgd gelatene armen doorde bestaorders dier kas worden afgewezen. Op dezen grond verzochten wij den Minister ons te veroorloven, dat wij nogmaals langs anderen weg iets ten guhste der diaconie zoch ten te bewerken. Wij voerden hiertoe aan, dat, iudien de armvoogden kas te Osthuizen ook al eene burgerlijke instelling ware, er toch geene wezenlijke bezwaren konden bezwaren konden bezwaren konden bezwaren konden, dat zij weldadigheid bewijze aan de armen, voor welker verzorging de diaconie gee De middelen bezit, daar het niet twijfelachtig schijnt, dat zij over aanzielijke fondsen kan beschikken, meer dan toereikende, om hare armen-verzorging verder uit te strekken, dan instellingen van dien aard doorgaans vermogen. Wij riepen daarom de tusschenkomst van Zijne Excellentie in, om de veelvennogende medewerking van haren ambtgenoot van Binnenlandsche Zaken te verkrijgeu, ten einde het gemeentebestnar van Oaeiiuizen te bewegen, om daartoe aan de verkrijgeu, ten einde het gemeentebestnar van Oaeiiuizen te bewegen, om daartoe aan de verkrijgeu, ten einde het gemeentebestnar van Oaeiiuizen te bewegen, om daartoe aan de verkrijgeu, ten einde het gemeentebestnar van Oaeiiuizen te bewegen, om daartoe aan de verkrijgeu, ten einde het gemeentebestnar van Oaeiiuizen te bewegen, om daartoe aan de verkrijgeu, ten einde het gemeentebestnar van Oaeiiuizen te bewegen, om daartoe aan de verkrijgeu, ten einde het gemeentebestnar van Oaeiiuizen te bewegen, om daartoe aan de verkrijgeu, ten einde het gemeentebestnar van Oaeiiuizen te bewegen, om daartoe aan de verkrijgeu, ten einde het gemeentebestnar beheerders der armvoogden kas de vereischte vrijheid van handelen te laten, waardoor de diaconie onder de gegevene omstandigheden eene billijke verligt zoa erlaugen en de gezogenen moeijelijkheden grootendeels nit den weg zouden genomen worden. Aan den kerkeraad schreven wij tevens ten zelfden dage bij missive, niet anders overbleef dan zijne diaconie overbrechen komstig art. 9 van het reglement voor de diaconien hare bedeeling te doen inrigten naar de mid-delen waarover zij nog te beschikken had en slechts zoo veel personen te ondersteanen als deze middelen zonden gedoogen, maar dat wij nu ook, geenen anderen raad te geveu hebbende, vertronwden, dat de bestuurders der armvoogden kas zich hierdeor gnoopt zouden gevoelen » om zich het lot der verlatene armen aan te trekken, gelijk wij door evengenoemd schrijven aan den Minister altans beproefd htdden hiertoe naar vermogeu mede te werken. Omient de diaconie te Leiden ontstond bij ons, na herhaalde ovempeging der abnormaieS \oMiand g^onden ten vorigen jaie voor ons advies aangevoerd, zoodanig alsin Bijlage B, biz. 76 acr diaconie te XciV/fM. vermeld is, genelei aarzeling, om haar overeenkomstig de inagtiging der Sjnode in haar zitting van 18 Juiij voorkomende, biz. 64 der Handelingen, de bedoelde vergno-ning tot voor den haren abuormalen tot van haren abuormalen tot van haren abuormalen tot van haren, derhalve tot ultimo December 1862, to verleenen. Bij missive van 17 October, n^ 11, is hiervan an den kerkeraad door tusschenkomst der kerkelijke besturen kennis gegeven. Correspondenz 5°. Il et du door ons ten vorigen järe vergleiteten der zweiten van de weerstrevigheid van den immer vLn ^:i'^*«fc en kerkeraad te Serooskerke, om zich naar de bepalingen van het reglement te gedragCB, en den Minister lerMke j^ weifferinff Van het bureerliik bestuur om de aldaar  ons gegeven werd, hebben wij ons overreenkomstig die magtiging zuken te gedragen, ons. verheugende dat de door ons aangeradene maatregelen aanvankelijk niet ongunstig gewerkt hebbeu. Ten antwoord toch op ons schrijven werd ons door het genoemde kerkelijk bestuur bij missive van den 21sten October, ger. sub n°. 134, berigt, dat de stand der zaken beteris engoed? hope op eene geweinschte uitkomst geeft, waarom het geordeeld had gebruik te xooet^n maken van onze magtiging, om de diaconie vergunning te verleenen tot voortduring van den abnormaleu toestand tot 31 December 1860. Wij schreven hierop bij brief van 25 October, n°. 47 terug, dat wij de mededeeling van het bestuur met blijdschap ver- Nomen hadden, en ofschoon wij vermoeden, dat onze aanschrijving niet goed begrepen vas. Daar wij den termiju van vergunning slechts tot ultimo December des loopenden jaars gesteld hadden, wij evenwel niet aarzelden de handling van het bestuur door onze goed-keuring te bekrachtigen, in de overtuigiug dat het daarmede naar zijne wijsheid was te work gegaan, en in het vertrouwen dat de verlangde uitkomst er door bevorderd zouwoiden. Intusschen werd door den Minister bij missive van den 11 den April, n°, 13, ger. Bub n°. 444, het verzock tot ons gerigt, om te willen overwegen, of er geene termen zouden kunnen worden gevonden, om gunstig te beschikken op een bij ons aanhaugig verzoek van den kerkeraad te Serooskerkey strekkende om vergunning te bekomen tot het voorloopig doeh voortduren van den in kerkelijken zin abnormaal genoemden toestand van de diaconie dier gemeente, overeenkomstig het verlangen van den Minister van Binnen-tandsche Zaken, volgens diens, met andere op de zaak betrekkelijke stukken, daarbij mede gedeeld schrijven van 4 April, n°. 193, afdeeling 7. Wij stelden deze stukken aanstonds in handen van het proviuciaal kerk bestuur van Zeeland, met uitnoodiging om Daarover het Classicaal bestuur van Zierikzee te hooren, en ons de consideratien dier bestuur de kenbaar te maken, Bij hemieuwing verkregen wij door de rapporten derzelven, van het classicaal bestuur dd. 27 en 30 April en van het provinciaal kerkbestuur dd. 5 Mei, de aangename 7.ekerheid, dat de gesteldheid der zaak een gunstiger aanzicn heeft; door verandering van Let personeel des kerkerads bestond daar eene betere gezindheid; er vaien van die zijde werkelijk pogingen aangewend, om de diaconie tot den normalen toestand terug te brengen; en wanneer het gemeentebestuur ook mout blijven weigeren, om in eene vootgestelde schik-king te treden, zou men naar de aanwijzing der Synodale Commissie geenszins schromen tot opkefiRng van de bestaande overreenkomst den weg van regten in te slaan. Daarom werd het door geen van beide bestürwenden wenschelijk geacht, om door inwilliging van het verlangen van den Minister van Binnenlandsche Zaken den gunstigen loop der zaak te stremmen of te belemmeren; veeleer werd ons in overweging gegeveii, om de tusschenkomst van den Minister van Binnenlandsche Zaken in te roepen, om door diens invloed het bürgerlijk bestürwenden. ur van Serootierke van zijne weigering om in eene minnelijke schikking te treden, terug te brengen. Het behoest naanwelijks vermeld, dat wij ons geheel met deze consideration hebben vereenigd. Met de opmerking dat de kerkeraad te Serooakerke reeds dezerzijds de verlangde verkörning voor zijne diaconie tot ultimo December van het tegenwoordige jaar verkörnig, ten einde den gegeven tusschentijd te gebruiken, om tot eene wettelijke regeling van zijne armenverzorging te geraken, namen wij in ons antworten van 25 Mei, n^ 57, waarbij wij de rapporten der kerkelijke besturen, ter zake dienende, in afschriften overlegden, de vrijheid, om ons aan de daarin overgelegde consideratien en adviesen te refereren, verklarende, dat ook wij ons overtuigd hielden, dat het in de gegevene omstandigheden geenszins geraden was, om den kerkeraad van den door de kerkelijke verordeningen voorgeschreven weg af te leiden, gelijk dan ook de bepalingen van het reglement voor de diaconien ge enszins de bestendiging van den tegenwoordigen toestand van gemengde armenverzorging gedoogden. Wij voegden er in overreenstemming met het verlangen der kerkelijke bestuten bij, dat wij doordrongen van het gewigt eener goede verstandhouding tusschenkomst van de kerkelijke en burgerlijke bestürn, ons ook gerust op de bereidvaardige tusschenkomst van Zijne Excellentie verlieten, om de medewerking van den Minister van Binnenlandsche Zaken te bekommen, opdat de minnelijke schikking, welke door de eerstgenoemden tot wegruiming der bestaande moeijelijkheden steeds wenschelijk geacht werd, ook van de zijde van het bürgerlijk bestürn te Serooakerke mogt bevorderd worden. 6°. Ook hadden wij te overwegen het verzeek van Amelia Begemanfiy vaA Roermo'tid 6°. Venock van add. 16 Junij 1859, ger. sub n° 9838, vermeld Hand. 1859, biz. 180. Wij oordeelden ji'"h« f^uTv^oT dat de adressante niet ontvankelijk behoorde te worden verklaard, op grond dat de «aak door het kerkbestuur van Limburg was uitgewezen, en deze uitspraak zoowel door de oc«eid, in de piaai* Synodale commissie als door de Synode bij besluit van 5 Augustus 1858, zie Hand. 1858, mocdcr. biz. 69, bevestigd is, terwijl de moeder daarin berust heeft en het ten overvloede nog aan de welwi Uendheid der Sjuode heeft te danken gebhad, dat haar ecu pensioen, tot het verleend geworden. Bij brief van 18 October, n° 14, heeft de adressante van deze afwijzende beslissing, omtrent haar adres, kennis ontvan'gen. Mede werd door onsgevolg gegeven aande lastgeving der Synode in hare zitting, van den 288ten Juli, verg. Hand. blzz. 105, 106, betreffende de uitvaardiging van het "ll^J^x'tlrr^t^^v^^^ Bni. B. 28 irijsigde fonniiiier G door haET finaal geatresteerde gcwijzigde formulier O, bij het reglemeni op de vafiatuien, vacjtiiraa/^' Tiadat OBs door kenTiisneming van de daaiop betrekkelijke misgiven, ger. sab nMB4, 308, 873, 376, 879, 408, 421, 427, 484, 460, 466 en 484, gebleken was, vande een Parige goedkeuring der provindale kerkbestäteren. Bij missive van 15 Mei, n' 14, gaven wij krachteos art. 12 van het Algemeen Beglement, den Minister kennen van dese uitvaardig en het in werking stellen van het fonnier op Aea Isten Jn]ij eetstkomende, terwijl wij bij adres van 29 Mei, n' 59, van Zijne Ezcellenti, de vereiaohte oidestelling op het drukken van hetzelve verzocht hebben. Brigi omirent go, j^j^ soortgelijke lastgeving ten aanzien van het finaal gearresteerde reglement op vaardigiug van het hulppredikerschap, hebben wij nog geen voUedig gevolg knnnen geven. Wei bleek r^lementopheTbJirp^ ons dat het, blijkcns de ingekomene missiven, ger. sub n° 184, 817, 374, 878, prcdtkenchap. ^07, 419, 428. 483, 460, 466, 472 en 483, met uitzondering van het provindaal kerkbestnur van Friesland, do goedkeuring van alle kerkbestnzen verkregen had, en derhalve als aangenomen mogt worden aangemerkt, maar tot de uitvaardiging vonden wij voor alsiiog geene vrijheid, waar art. 1 van de wet op de kerkgenootschappen ona voor alsiiog gewenden, het aangenomene reglement aan de goedkeuring des Kouings te onderwerpen. Terwijl wij derhalve den Minister de in art. 12 van het Algemeen Beglement bevolene kennisgeving gaven in dezelfde missive van 15 Mei, vP. 14, hebben wij ons om de bedoelde goed-keuring bij adres van dezelfde dagteekening tot Zijne Majesteit gewenden en de cominissie voor spoedvorderende zaken gemagtig, om, na de te verwachten Eoninklijke goedkeuring, voor de volledige uitvoering van den last der Sjnode zorg te dragen. In de tweede plaats vestigen wij uwe aandacht op onze verrigten door vale commisaiie iogekomen stukken te weeg gebragt, die zoowel van den Minister als van verschillende oollegien en persouen bij ons zijn ingekomen. Daarvan diende een aantal slechts tot kennisgeving, het grotere deel strekte evenwel tot overweg en behandeling van allerlei onderwerpen, dikwerf van zeer gewigtigen aard. A. amkkeu loiLcn. A. De stukkou, welke wij tot kennisgeving ontvingen en voor zoodanig ook hebben, aangenomen, waren deels van den Minister, deels van verschillende ook hebben. hadden, trefenden afzounderlijk von neld hebben, betroffen de kenuisgevingen van den Minister: ff, Ordesiciung op a. het drukkeu van onderscheidene reglementaire onderwerpen en verotdeningen ten derscheMene ontwer- behoevo van de kerkelijke besturen, alsmede van het reglement van orde en de agenda En" wie dfeMtevan^de ^^^^ ^^^^ vergaderiugcn, waarvoor onzerzijds de vereischte ordestelling was aangevraagd, !^h'eVn^rrc^^^ respectivelijk ger. sub n°. 56, 86, 98, 184, 185, 143, 145, 146, 227, 228, 229, llSsie! ^°'* 299, 863 6. ErkeooioG van b, de erkeuuing, volgens vermelde Koninklijke besluiten, van het bestaau van christelijke s^ddenrGemf^'ienT afgescheideue gemeenten te Doetinehem, Sehoimebeek, Lutien (Ambi Hardmiberg) en Gm (Oosteriessekn) y bij missive van 18 November n^ 14, 1 December n^ 16 en 11 Februari n^ 16 ger. sub n^ 16, 187, 214 en 268; c. een Koninklijk beslnit iiopens de splitsing van de kerkelijke gemeenten van Made c- Spiiuingran de en Drimmeleny onder de clasris van Breda in twee zelfstandige gemeenten, met prijsgeving %t nnmmeien tot twee vanhetKoninklijkregt vancollaiieenmetvenneerdering van'geldelijke bijdragen uit 'slands fer,°^rt^tfctfDd*nn kas van / 240, ten einde aan iedeien piedikant afzonderlijk eene iaarwedde van / 800 te •**' koninkiijk coiu- " ^ u ^ •f tiereot en verandenog Verzekeren. van bare begrenxiog. Deze mededeeling bij ministeriele missive van 19 October n^ 14, ger. snb n^ 117, veid met bijzondere belangstelling door ons vernomen. Later kwam nog bij missive van 25 Janoarij n^. 20 « ger. sub vP. 249, het berigt in van een KoninkUjk besluit, nopens de verandering der begrenzing van de gemeenten , in vferband met hare splitsing, door toevoeging der buartschap Oud Drimmelen tot de gemeente te Made; d. een Koninklijk beslnit nopens de verhef&ng van de gemeente te Soeeterberg tot een d, VerbefTingvandr zel&tandig bestaan, met^toekenning eener jaarlijksche bijdrage vany^400 voor het tractement !!^rm xel&u^le h^- van haren piedikant, bij missive van 27 October n^^ 11, ger. sub ii^. 142; scaan. e. een Koninklijk besinnit nopens de opheffing van de combinatie der gemeenten te. Opheffin van de JRoermond en Weftié en zelfstandig verklaring der laatstgenoemde, met toekenning van mäntrakt. A'armw eene jaarlijksche bijdrage van 400  laatsigenoemden met dat de zelfstandig-verklaring der gemeente te Weert ten laatste werkelijk tot stand was kim? gekomen; f. een Koninklijk besluit nopens de ophcffing desgelijks van de combinatie der gemeenten. Opheffing van de combinatie der gemeenten Auguenusga en SurAutzum, en bepaling dat de lands, aarwedde van 600, tot dus ten te qustinusqu eu verre aan de predikant plaats der gecombineerde gemeenten verbonden, aan den predikant digverkiaringdwidveu te Angueinu, zal Worden tegekend, en dat voor den predikant te Surkuizum nog uit "inten" S. Bijks kas. 400 zal worden verleend, om hem door afzondering van een gelijk bedrag uit de kerkelijke mede een tractement van £800 te verzekeren, volgens missive van 27 Maart n°. 12, ger. sub n°. 304; g. een Koninklijk besluit tot goedkeuring van de kerkelijke combinering der dorpen..s-, K«rkeiijke com- Tjummmum en Firdgumy overeenkomstig de toestemming daarvoor gegeven door het provin- Tjummmm en Pird- ciaal kerkbestuur van Frieeland, volgens missive van 19 November n^ 12, ger. sub ^"'"* n°. 165; h, een Koninklijk besluit, waarbij aan de fêmeente te Joure  aldeaar niet met het verstiekken van deze tractemeni-yerhooging voort te gaan, tenzij dat het alsdan mogt blijken, dat het in de gemeinte aan het yennogeu ontbreekt, om door middel van een alteram tantom het predikants-tractement te helpen verbeteren, volgens missive van 18 Februarij n^ 14, ger. sub n^. 269; Terwijl deze Koninklijke beschikking met erkentelijkheid vemomen werd, yioeg de vice-president het woord, om als president van het provinciaal kerkbeetuttr van Frieiland, den Minister, juist ter vergadering tegenwoordig, persoonlijk zijne bijzndere dankbaarheid te betnigen wegens de ganstige voordragt van Zijne Excellentie ten behoeve eener gemeente, zoo holpbehoevend als die van Siavoren; / verleende toelagen aan hulppredikers, als aan den candidat 21 Büllen, voor de dienst te Boven-Smilde, ten bedrage van 75 voor het jaar 1860, of zooveel korter als die gemeente in het bezit zal komen van eenen vasten predikant; aan den candidat A. d. C. SeU, als hulprediker te Alphm, ten bedrage van / 100; aan deii candidat N, E, van Laer Dinchgreoe te Wijnjeterp^ voor de dienst te Bakkeveen, ten bedrage van / 68.75 en verhooging dezer toelage vervolgens tot/* 100; aan den emeritus-predikant C. Bibbius van 8eioklaud\A Buursa, ten bedrage van / 100; aan den candidat G. J, Blam te Heusden, ten bedrage van y^50, en aan den candidat F* C van der Kulk te Bussupiy ten bedrage van y^50, respectivelijk volgens missive van S Janaarlj n^. 10, 4 Januarij n. 14 en 31 Januari n. 11, ger. sub n. 226, 233, 251 en 259; Verleende loe- verleenden aan de gemeente te Katwijk aan Zee. ten bedrage van 200, lagen aan (gemeentea..,,,..,.. ^iii t. •■! aJ ter bezoldiging van eenen krankbezoeker en catechiseermeester, m plaats van eenen tweeaen predikant; aan de gemeente te Scheveningen van 150, om haar in staat te stellen om de bezoldiging van den catechiseermeester en krankbezoeker & Joly totySOOte verhoogen; aan de gemeente te Zuiderwoude van 80, ten einde haar in het gaande hoaden van hare kerkelijke administratie beholpzaam te zijn, inzonderhcid tot voldoening van hare bijdrage voor de jaarwedde van hare predikant; aan de gemeente te Calandsoog re . eds in Bijlage A, biz. Der kerkelijk foudsen voor de Hervonnden in de provincie Gelderland, vastgesteld bij Koninklijk besluit van 23 Jnlij 1821, n°. 13, volgens missive van 23 April, n°. 7, ger. Met groote belangstelling en ingenomenheid werd deze kennisgeving doorons vernomenals getoigenis gevende hoe ernstig de Begering werkzaam geweest is,om aan het regtmatige ve^langen van den kerkeraad der gemeente te Ellecam te voldoen. En Koninklijk beslnit van 6 Angustus, n° 59, volgens missive van 20 Angustus, «• Koninklijk beslnit van het regemment op het bestanr der Protestantsche hei  tegenwoordig verslag wilden hebben opgenomen; het luidt als Necriantl intUc. volgt: Wij WILLEM m, enz. Willende voorzien in eene betere regeling der onderliuge verhouding van de met de stoffelijke en geestelijke belangen der Protestantsche gemeenten in Ifederlandich Indie belaste coUegien en personen. Gezien het rapport van Onzen Minister van Staat, Minister van Kolonien van 3 Aug. 1859 lit A. n^ 21. Gezien de Koninklijke beslniten van den 288ten October 1840 n^, 57 {Indieeh Staatsblad 1844 n"". 34; en 23 Maart 1852 n^ 3. "Heben goedevonden en verstaan te bepalen: "Berstelijk dat art 11 van het bij Koninklijk besluit van 28 October 1840 n°. 57 (Induch suuUeblad 1844 n°. 34) goedekeurd en gearresteerd reglement op het bestuur der Protestantsche kerk in Nederlandack Indie zal worden gewijzig, en luiden zal als volgt: "Alle kerkeraden, administrateuren van kerkekassen, diaconien en liefdadige gestichten, die nit kerk of diaconie kassen onderhouden worden, zijn aan het kerkbestuur onderge-schikt en verantwoording schuldig aan de Algemeene Bekenkamer, voor zoover zulks is overeen te brengen met de verantwoording van genoemde administrateuren. "Ten Uoeede dat aan het evengemelde reglement zal worden toegevoegd een artikel van den volgen." En aanbevolen de openbare yerkondiging des Evangelies, het bedienen van Doop en Avondmaal, de leiding der openbare godsdienst oefeningen, de huwelijks inzegening, het geven van onderwijs in de godsdienst, de herderlijke zorg en het bestuur van al de vergaderingen des kerkeraads. Aan ouderlingen is toevertrouwd en aanbevolen met predikanten bezig te zijn in de herderlijke zorg voor de gemeente, de bevordering van en het toezigt op het onderwijs in de handhaving van orde en tucht, voorts het ijverige zamenwerken met dezen in alles wat aan de christelijke volmaking der gemeente kan dienstbaar wezen. Bij. B. 30 Aan dialeneu is to be followed en anbevolen de meer bijzondeie oorg voor de anneti der gomeente. Daartoe zijn zij belast met het dagelijksche beheer der diacomenefondsen, met het innen van alle y onder welken titel ook, aan de diaconie der gemeente aankomende geldeH met het inzamelen der liefdegaven ei^ met het besteden van dit een en ander tot die godsdienstige en zedelijke ednden, welke de christelijke gemeente voor hare armeu beoogt. In gemeenten met een o^ twee predikanten doen zij dit onder medewerking, en in die met drie of meer predikanten onder toezigt van predikanten en ouderlingen. Het vaststellen van colecten, de zoig voor de diaconie-goederen, alsmede voor de geestelijke behoeften der armen. is voor als predikanten, oderlingen en dickenen te zamen opgedragen. Onze Minister van Staat en. . Benoenungen in de benoenungen bii Koninklijk besluit van 11 November, n° 71, volgens missive van Protéfanten ekerken 18 November, n° 16, ger. sub n. 10, tot ledender commissie voor dezaken derrotes-We!!Sndrct. ^""*" tantsche kerken in Neerlands Oosi- en JFeai-Indie, de heeren 8, F. van Haaseli, secretaris der Algemeene Sjnode, en H. L. Cart, predikant te 'aOravenige; verder tot president de heer F, de Wxlligenj predikant te '« Gravenige, tot vice-president de heer K. If. Meppen, predikant te'sGravenioffe en secretaris van de Evangelisch-Luthersche Sjnode; en tot buitengewone leden of consolenten de hearen L J. Rammelman Fl Se vero oud-Gouverneur van CftragaOy thans adviseur blj het Departement van Kolonieu, en 7. Z>. van fferwerden, oud-resident in de Oos^Indien, te "sOravenhage. A. KennisgeviuMn 2°. Als stukkcu die door vcrschillende oolleffien en personen ons tot kenuisnemine vin venchillende col- j'^3iii ii irgien en personen. werden toegezondu, hebbcu wij de volgende te vermelden : a. uhspraak van a,. ceue uitspTsak j'^m het pcoviiiciaal kerkbestuur van Zeeland^ dd. 4 Augustus 1859, bestuur van 2Uciand ter zako vau ccu geschil in den kerkeraad der Nederduitsche Hervorinde gemeente te den'utrcchtsSro^'ker- ^^^^^ > vrocgcr bij de Syuodalc commissie in cassatie behandeld, toegezonden in afschrift keraad,^vrocgcrbijdc tij missive van den 20sten Augustus d. v., ger.  omdat naar ons oordeel op haar artt 28 en 29 van het reglement voor kerkelijk opzigt en tucht uiet toepasseUjk zijn, naar de verklaring der Synodale commissie ten aanzien van uitspraken in geschillen en de stilzwijgende goedkeuring hieraan door de Synode gegeveu (zie Handelingen van 1859, biz. 181, veig. met BijL B, biz. 83); b. Uitspraak van i, ocue uitspraak vau het provindaal kerkbestnur van ZuidAollaMdj dd. 22 November net provinciaal kerk- -^ r%fn ± t. xax* tii -i-ii i r^ En der gemeinte te Zmd^Betjerland, bmten den kcrk^adri^n"t2 pwdikant, wegens verstoring van orde doOT verzet tegen de kerkelijke reglementen, in jrfc- ZuU'Beijeriandwe^em gchrift toegezoudeu bii begcleide van December d. v., tt&e. svh n°. 208. weerstreving van ker- >% •. keiijke reglementen. Ook dit stuk uameu wij slcchts voor kennisgevJug aan, vermits het niets bevatte, dat ons tot bijzondere opmerkingen aanleiding ken geven; SI Biju R c, eene nitspraak van het provinciaal kerkbestuur van i\r0^elio^n^, dcL lMaaril860, ^- i^'ii»praak van ingezonden bij afschrift met geleidende van 15 Maart d. v., ger. snb n°. 287, houdende bestuur van veroordcelden, vernietiging van eene beslissing van het iTio^lv bcr^p'^vaS classicaal bestunr van Hoorny dd. 18 October b. v., waarbij zes leden van den kerkeraad efnc.«»ifpraakvaniiei der gemeente te Orootebroeij als bepaald hebbende geweigerd zich tot voU Elegant van Moom in zake de Hebreglement op de diaconien te verbinden, met toepassing van  ons schrijven aan het provinciaal kerkbestaur van NoordioUand, de 18 Mei, n^ 35, het laidde als volgt: // De Algemeene Synodale, oommissie der Nederlandsche Hervormde kerk, heeft de eer opacrkingen oes-an het provinciaal kerkbestaur van NoordioUand le ontvangst te berigten van een afH^hrift riSli^^kerbesmur zijner beslissing gewezen den Isten Maart 1860, waarbij op het hooger beroep van zes ker- '*" Keradleden der Hervormde gemeinte te Grooiebroei is vemietig denn eene nitspraak van het classicaal van Hooruy dd. 13 October bevorens, hondende veroordeeling van de bedelde kerkelijke bedieningen, wegens tegenstreving van het reglement voor de diaconien. De commissie kan niet ontveinzen, dat de kennisgeving der medegedeelde nitspraak en der daartoe geleid hebbende gronden, bedenkingen bij haar heeftdoen ontstaan, welkehaar van genoegzaam gewigt zijn voorgekomen, om krachtens art. 29 van het Beglement voor kerkelijk opzigt en tucht bescheidenlijk onder Uw Hoog Kerw. aandacht te worden gebragt. Die bedenkingen betreffen deels de waardering van de handelwijze van het classicaal bestnur. Van Hoorny deels de toepassing van art. 47 van het Beglement voor kerkelijk opzigt en tacht, een en ander naar aanleiding van de daaromtrent in Uw Hoog Eerw. beslisaing vervatte overwegende. In der erste plaats ist de Synodale commissie niet overtnigendgebleken, dattende voldoende grond bestond tot de bemerking, dat het classicaal bestaur: » » meer dan geschied is en alvorens tot het aanwenden van het gebmikte tnchmiddeltekomen, Eulks door raad* gving, teregtwijzing, waarschnwing en bestraffing in den geest der broederlijke liefde, had behoorentedoen.» Daargelaten toch, dat de kerkelijke reglementen geenen bepaalden maatstaf aan de hand geven, waaraan dat meerdere of mindere in ieder geval met zekerheid is te toetsen, en de wijze van toepassing der bedoelde monitoire maatregelen aan de voorzigtigheid en het geweten van het handelende bestaur is overgelaten, blijkt het, dat het olassikaal bestnnr van Hoom^ door in de eerste plaats de Bedelde kerkeradsleden bij schrijven van 6, 7 Jnnij 1859 op hnn pligtverzuim opmerkzaam te maken en dringend op te wekkentot tenigkeer; door hen vervolgens bij missive van den 12den Jnlij 1859 in de gelegenheid te stellen om han den 208ten Jnnij bevorens genomen onwettig beslait te herstellen, en hen eindelijky onllig blijresde van hier aan te voldoen, ter Tei^dering van den ISdenOc-tober 1859 liet onregtroatige hunner handelwijze bij broederlijke en langdoiige zameDspreking vruchteloos te hebben onder het oog gebragt, dc middelen van overtnig redelijkerwgze had nitgeput en aan de bedoeling des kerkelijken wetgevers ten dezen genoegzaam had voldaan. Doch grooter bezwaar is nog bij de Synodale commissie gerezen tegen de laatste overwaging in Uw Hoog Eerw. beslissing, en welke de daarop volgende vernietigende uitspraak wel in ^t bijzonder schijnt te hebben gemoteeri. Zij luidt als volgt: ir dat het bijzonder de zaak onderzocht en in behandeling genomen hebbende, zoodra het te regt of te onregt tot de overtuigiag was gekomen, dat art. 3, ahnea 2, van het S^nodaal Eeglement voor de kerkeraden en wel bepaaldelijk de qualificatie van de appellanten, als zouden deze tegenstrevers zijn van kerkelljke verordeningen, de grond moest worden van eene te doene uit-spraaky zich van de verdere behandeling der zaak had behoore teonthouden, en haarvolgens art. 47 van het Beglement van opzigt en tucht had behoore te verwijzen naar het provinciaal kerkbestunr. Dat aan deze stelHng eene verkeerde wet-toepassing ten gioud-slag is gelegd, is haars erachtens niet twijfelachtig. Tnmiers zoude de bedoelde verwijung eevolge art. 47, alinea 3 van het Reglement voor kerkelijk opzigt en tncht, alleen dan hebbenmoeten geschieden, bij aldien het classicaal bestnur van Hoornj ten gevolge van voorloopi|onderzoek of van de behandeling der zaak, van oordeel was geweest, dat de bezwaren tegen de bedoelde kerkeraadsleden aanleiding zonden kunnen geven toC onlzetiing nit hunne kerkelijke bedieningen, terwijl denitspraak van dat bestnur het voldingende bewijslevert, dat het daarioe geene term En vond, maar het onderwerpelijkke feit genoegzaam gecorrigeerd achtte met de straf van schorsing voor den tijd van zes weken. De aanhaling van art. 3, alinea 2, van het Beglement voor de kerkeraden, doet bet vermoeden ontstaan, dat men diensvolgeps in het tegenstreveu van keikelijke verordeningen door ouderlingen en dikeuen eeneii ml-strekien grond heed gezien tot YiWJWL ontzetting dh zoodanig, doch waarbij alsdanisnithet overloren, dat het bedoelde artikel geenszins is van j9oe»a/^ strekking, doch alleen regelt de vereischten van benoembaarheid van kerkeraadsleden, en ten anderen dat zoodanige opvatting wordt gewraakt door het algemeene beginsel van het Beglement voor kerkelijk opzigt en tucht, krachtens hetwelk geene bepaalde straffen tegen bepaalde overtredingen zijn vastgesteld, doch het oder de sorteld, de soort en de zwaarte van het aan te wenden tucht middel, mits binnen de grenzen daartoegesteld, aan de wijsheid des regters is overgelateii. Het zijn de bovenstaande opmerkingen tegen de haarmedegede beslissing, welke de Synodale commissie gemeend heeft niet te mogen achterhouden, doch welke zij het overweg komstig hare roeping heeft geacht, op de meest beleefde wijze aan de nadere overweg en behartiging van het provinciaal kerkbestuur van Noordholland aan te bevelen. Bij dit onderwerp is de heer Koning, als lid van het genoemde provinciaal kerkbestuur, buiten overweg en besluit gelaten. Opeave VJ lot d' ccno mededeeliug van het provinciaal kerkbestuur van Zuidholland, dd. 14Meiilt Mand ""^twulTckcciSe 8®^' ^^^ '^°' *^*> ^^^ volgcus ingekomcnc berigten der respective classicale besturen sedert diaconien in Zuidholland de laatstc opgaaf tot dcu uormaleu toest and zijn teruggekeerd de na te melden diacouien. Land. onder de classis van Rotterdam, te Vluardingen, Maadand, Charloia; onder de olassis van Zirfe, te Koudeherk, Wölkruggey Leimuiden en Badegraven, onder de classis van Uordree, te Papendree, en onder de dass van Gauda, te Meerherk. De mededeeling werd door ons voor kennisgeving aangenoraen. e, berigten van de aanneming der door de Synode  den Quaestor-General en van den heer IL J. van Hoorn, predikant te Atnersfoorty tot id van de commissie van tozigt over den druk en de uitgaven der Evangelische Qezangen, respectivelijk volgens de missiven, ger. sub n° 34, 32, 42 en 60. Aanbiedingen van boekgeschenken, als: bij hernieuwing van den heer A, A. J. f Aanbiedingen van Montier, zijnde de laatstelijk uitgekomen afleveringen van het tijdschrift ter bevordering van het christelijk leven in Keerlande-Indie ger. sub n° 45, en van den heer H. M, C. van Oosterzee, predikant te Oirschoty zijnde het eerste gedeelte van het kerkregt in de Nederlandsche Hervormde kerk, met begeleidende aan de Synodale commissie van 14 Mei, ger. snb n°. 505. Wij vertrouwen dat deze geschenken door u met dankbaarheid zuUen ontvangen en vooral ook het laatgenoemde werk door u met belangstelling zal worden aangenomen. B. Velerlei en belangrijk doorgaans waren onze verrigtiugen, veroorzaakt door de B. Smkken loi overstiikken die ons ter overwegden en behandeling werden toegezonden. Betroffen zy onder-werpen van allerlei aard, wij vertrouwen de geregelde orde in ons verslag te bewaren, wij ze onderscheiden naar hunne verschillende strekking, als: 1°. vragen behelzende tot inlichting omtrent algemeene kerkelijke verordeningen; 2°. verlangen uitdrukkende om onze beschouwingen en raadgevingen omtrent onderscheidene aan-gelegenhenen te vememen; 3°. verlangen uitdrukkende om onze beschouwingen en medewerking; 4°. onze beslissing inroepende in verschillende voorkomende gevallen. 1°. Slechts een viertal stuk Kwamen tot ons, die de strekking hadden om inlichtingen l'untergangen van algernen kenkelijke verordningen, als in Münzen, der ordentlich. A. Van den kerkerad der Nederduitsche gemeentete Delft van den 10. November, a. vraag van den erwähnten kerkerad te Delft oni ger. Sub n. 176. VerklaHOa van arl. 16 In het onzekere of in art. 16 2°, van het Synodaal Reglement voor de kerkeraden, ^°/n J^** tynodaai "reglement voor de kerkeraden, voor de kerkeraden, kerkerad van de kerkerad, genoemd kerkerad kerkerad beireffenden kerkerad kerkerad beireffenden, voor de kerkerad, alle collecten zonder onderreich bedeckt worden dan alleenlijk de collecten, welke hrt^hep'aicS^va^li^oU de armen der gemeente betreffen, verlangde men hieromtrent door onderrigt te ***^**"- worden. Bij deze vraag kwam ons aanstonds het geschil voor den geest, dat vroeger ten Bij. B. U jare 1855 te Amsterdam tusschen den bijzonderen kerkeraad en bet collegie van diakenen wegens eene beraamde colecte ten behoeve van het Nederlandsche Zendungen oder het Kersfeest ontstaan was, en hetgene ten dien aanzien ooor de Synodale Commissie met opgevolgde goedkeuring der Synodale beslist werd. Naar on8 eenparig oordeel moest de gebezigde uitdrukking uit art. 20 van het Algemeene Reglement, in zijne 4de aUnea verklaard worden. Om intusschen geheel binneu de grenzen van onze bevoegdhdd te blijven, antwoordden wij den kerkeraad bij missive van 10 December 1859, n^. 66, dat de Algemeene Synodale Commissie geeue wettelijke verklaringen V van reglementaire bepalingen kon noch mogt geven, maar dat zij desniettemin geenszins aarzelde, om den kerkeraad Iiare meening te doen kennen, dat art. 16 van het Synodaal reglement voor de kerkeraden, wat de genoemde nitdrukking aangaat, in dien zin moet verstaan worden, dat alle collecten bij de openbare godsdienstoefening te honden, vastgesteld of bepaald moeten vorden, kachtens art. £0, 4de alinea van het Algemeen Reglement, door den algemeenen kerkeraad, blijkens het besluit der Synode van 1855, biz. 141, overreenkomstig het advies der Algemeneene Synodale Commissie, daar vermeld, Bijl. B, blzz. 82, 83. Tocpassiijc van J, Predikant Nanninga, een zoon van den ouderdom van 21 jaren, werkelijk moest geacht worden niet tot onafhankelijk bestaan gekomen te zijn, ofschoon hij bij den dood zijns vaders, serjant was in dienst van den landen en nu onlangs tot ofiBcier was bevorderd, zoodat er ten zijnen behoorde te worden waargenomen. Het bleek ons uit de bij de missive overgelegde stukken, dat de kerkeraad te dezer zake eerét bet gevoelen van het classicaal bestuur van Hettaden had gevraagd, maar toen dit bestuur had te kennen gegeven-, dat het na emstige en onpartijdige overwegende oordéelde, dat genoemde zoon van wijlen den predikant iVa;i»»ff^a, niet kon beschouwd worden tot een onafhankelijk bestaan gekomen te zijn en er uit dien hoofde een annus gratiae moest worden waargenomen zich met dit gevoelen niet had kunnen vereenigen en, tot de meening geleid, dat het hier gold eene beslissing van een bestuur, bedoeld in art. 14 van het Algemeen Reglement, van de gewaande beslissing in hooger beroep gekomen was bij het provinciaal kerkbestuor van Noordbraban. et had van dit kerkbestuur in een gemoteerd schriven van 23 Januari 1860, n°. 10jger. sub n°. 2616, ten antwoord ontvangen, dat het schriven van het classicaal bestuur, als behelzende slechts een inlichting op een vriendelijk verzoek van den kerkeraad geenszins als een besluit kon worden aangemerkt, waardoor de kerkeraad zich verdngelijkt of bezwaard moest rekenen en deswegens geregtigd zich tot hooger bestuur te wenden; dat het kerkbestuur evenwel den kerkeraad in het belang van een spoedig einde der vacature wilde doen opmerken: 1°. dat tot de beoordeeling of de minderjarige zoon van wijlen den heer Nanninga bij het overlijden van zijnen vader al dan niet tot onafhankelijk bestaan gekomen was, in de eerste plaats vereischt. Werd eene legale verklaring van den voogd des minderjarigen; dat het ook aan gegronde bedenking. onderhvig l:oii geacht vorden « of, gelijk de kerkeraad beweerde, de bevordering van deu minderjarige na hot overlijden van zijnen van zijnen vader tot tweeden luitenant, lets ontnam aan zijn regt hem bij art 3 van het reglement op dc vacaturen tocgekend; 3°. dat om deze redenen het kerkbestuur in vereeniging met het classicaal bestuur van Heusden, den kerke-raad in overwegging gaf, om, zonder inbreuk op het regt, te trachten zoo inogelijk het dusgeuaamde jaar van gratie, met goedvinden van belaughebenden, geheel of gedeeltelijk te doen vervallen en z6d de vervulling der vacalure te bespoedigen. In dit antwoord niet kunnende benisten, verlangde de kerkeraad, dat ook de Algemeine Sjnodale Commissie haar oordeel over de gestelde vraag zou uitspreken. Wat den vorm van bet verzeek des kerkeraads betrefb geheel instemmende met het prravinciaal kerkbestaur, achten wij ons hiertoe volkomen bevoegd, en, ofschoon Tij met het koorkbestaur niet hechtten aan de latere benoeming van den minderjarige tot of&cier, enpaiig oordeelden wij dat, de woordeu: «f nog niet tot onafhankelijk bestaan gekomen^*, in het Sde artikel van het reglement op de vacatren, zoodanige mindeijarigen aanduiden, die geene genoegzame middelen bezitten om in hun levensonderhoud te voorzien, en dit geuBzins kan beweerd worden met eeuen onderofBcier plaats te hebben, die algemeen geacht wordt genoeg te hebben, om in zijnen stand onafhankelijk te bestaan. Daarenboven schenen de bekende bepah'ngeu omtrent de kindergelden, die een Inkomen van y 300 voldoende rekenen tot gevestigden stand, de beteekenis dier woorden in den aangeduiden zin onmiskenbaar te maken. Hierom gaven wij aan den kerkeraad, bij missive van den 14den Februarij, n°. 25, met vermelding van genoemde overwegend, als onze meening te kennen, dat de nagelaten zoon van wijlen den predikant Nanninga moet gerekend worden reeds bij het overlijden zijns vaders tot een onafhankelijk bestaan te zijn eekomen en dat hier derhalve geene spraak kan zijn van een annus gratiae, zoodat door den kerke- raad ten spoedigste, krachtens artt. 2 en 40 van het Reglement op de vacaturen het verzoek tot het classicaal bestuur moest worden gerigt om handopening bij het Ministerieel Departement, en dat, voor het geval dat het classicaal bestuur mogt we igeren zoodanige anvraag te doen, de kerkeraad zich deswegens bij het provinciaal kerkbestuur zou kunnen beklagen. Nog kwam betrefiende deze aangelegenheid door tusschenkomst van het provinciaal kerk- Proie ran tieu iieer bestuur van Noardbrabani tot ons, eene verklaring van den heer H, 7. Q. Nanninga te ic'dcr iake!" Saanudank, voogd van den minderjarigen zoon van wijlen den predikant Nanninga van den 14den Maart jL, met de daarbij gevoegde stukken, ger. sub n^. 300, hoofdzakelijk een protest inhoudende tegen het door ons uitgesprokene gevoelen, dat zijn pupil bij het overlijden des vaders een onafhankelijk bestaan zou gehad hebben, en er derhalve ten zijnen behoeven geen jaar van gratie zou behoeven te worden waargenomen. Wij oordeelden dat dit protest, na onze hierboven omschrevene verklaring, geen onderwerp van verdere beraad^laging konde Uttmaken en het deswegens slechts voor kennisgeving kon worden aangenomen. Ook ontvingen wij eenen brief van den heer W. J. van Bommel van Vloten te c. Vr;ia6 om iniich Maanudonky dd. 9 Mei, ger. sub 45 S, rakende de belangen van deze en naburige ge- sing varart. Si^van meenten en strekkende inzonderheid, om inichting te verkrijgen omtrent de eventuele vacamJin"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"**"** Zijde gelegd. d. vraag van hei d» Nog werd van het d» Nog werd van het d» Nog werd van het clasaicaal bestaur van M,ypei, nopens eine Meppel, door tnssoheukomst van het provinciaal kerkbestnor van I>rentAe, bij miisaive dd. September, October, ger. sub. n^ 99, tot one gebragt, 0 of godsdienstonderwijzers en onder-yan hci Reeicmcntop wilzeressen tot eene andere ecmee behoorende, door dispensatie van art 16 van het liei goilsdiensliQ on- tt-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i-i- Gehuchten catechismärmeisters gevonden worden, die gezegt kunnen worden aldaar te behooren. Wij heben evenwel het provinciaal kerkbestüre verzooht bij brief van 19 October n. 18, het elassicaal bestnur van Meppet te herinneren, dat bedodd art 16 geenebepalingomt entreten, maar dat 00k van dit artikel overeenkomstig art. 12, laatste alinea van het algemeen Beglement geene dispensatie kan verleend worden. Siukken dicncndc 2^ Monigmaal werd ons het verlangen 