Catholijke Nederlandsche
None
Onder dagekening van 17 August 1825, vaar-digde Z. M. de koning van Prussen, een edict uit, waarin hij beval, dat in de huwelijken tusschen Catholijken en Protestanten; de daaruit voortspruitende kinderen, zonder onderscheid, in de Religie des vaders ten minste, volgens zijnen wil te dien opzigte, zouden worden opgevoed, met vitsluiting en vernietiging van elk daarmede strijdig gedrag en daarenboven, aan de Catholijke Geestelijkheid gestrengelijk verbiedende, de contracterende partijen eenigerlei belofte, betreks vats Geos. De uitvoering van dat edict, ontmoette eenen sterken tegenstand van den kant der Bisschoppen van het Westelijk gedeelte der Pruissische monarchie, en toen was het gouvernement van Z. M., met den levendigsten aan-drang VILL verzocht, aan de Bisschoppen en Pastors van dat gedeelte der monarchie te veroorloven, van zich volkomen te kunnen voegen, naar de stipte uitvoe-ring van dat edict Zelfs in het geval, waarin de faculteit, om een huwelijk aan te gaan, met iemand die niet Catholik is, regtstreeks, te Rome, was verkregen geworden. Hoewel Zijnne Heiligheid niet meende, aan die re- clamatien welke hem gedaan werden, volledig te kun- nen volden, verzuimde hij niet, maatregelen te ne- men die voor de omstandigheden geschikt, en, van dien aard waren, dat zij konden worden overeen gebragt met de Catholijke principes, en de pligten zijner hei- lige bediening. Die dispositien -hadden betrekking tot de gemengde huwelijken, niet alleen ingevalle zij werden aangegaan zonder voorafgaande belofte,.om de geheele nakomelingschap in de Catholijke Religie op te voeden, maar ook, ingevalle het tusschen eenen Protestantschen man werd aangegaan, het moeijelijkste van al de puns: ten was, voor de Catholijken, aangezien, volgens het edict van 1825, de godsdienstige opvoeding der kine deren, aan den vader werd overgelaten. En echter wilde die Opperherder wel tolereren; 1.° dat de Pas- toors na de gebruikelijke huwelijks -afkondigingen. bij die huwelijken zouden tegenwoordif zijn, Aan dézel¥e eene zuver passieve tegenwoordigheid verleenende; 2.° verklaarde hij, dat de huwelijken tusschen Catholijken en Protestanten, die in het vervolg zouden worden aabgegaan, preter formam.a Tridentino Concilio prescriplam, wit hoofde van dat. gebrek niet nietig zouden zijn; 3.° men deleguere de. Bis-schoppen de magt, om. te dispenseren, en, op de-zelfde wijze voor het verledene de huwelijken. geldigte maken, die aangegaan waren met. nulliteit, of zelfs bioedschendigerwijze; 4.° eindelijk pgaf men, aan de Bisschoppen voor den tijd van vijf jaren de volmagten, om dispensatien te verleenen in de mindere graden (van. bloedverwantschap), voor die huwelijken, zelfs den, wanneer zij werden aangegaan door eene Catholijke vrouw.en eenen Protestantschen man zonder voorafgaande belofte, betrekkelijk de Catholijke op-voeding der kinderen. De eerste en de tweede der genoemde maatregelen waren in de opperherderlijke Breve, van 25 Maart 1830 vervat. Maar de tweede laatstgemelde van eenen geheel buitengewonen en exceptioneclen aard zijnde, werden. Wan de Bisschoppen kenbaar, gemaakt, bij de instructie door den Kardinal Annanr, roemrijker gee dachtenis: onderteekend, den 27 derzelyer maand. over- En met herhaalde aanzoeken, aan Paus Pius _ Ar a eenkomstig de practik, in gelijksoortige gevallen, door den H. Stoel gevolgd. De enkele lezing der vier artikelen welke ik heb opgenoemd, bewijzen voldoende, dat de toegevendheid van Z. H., tot een punt gedreven werd, dat hem niet mogelijk was, over te stappen en hier moet worden bijgevoegd, ik beroep mij, te dien opzigte op de loy= aliteit van uwe Excellentie, dat zij het. resultaat was ren van langer onderhandelingen en van besluiten, © die eenstemmig met uwe Excellentie aangenomen were den, die, hij zal het zich wel kunnen herinneren, bij het aannemen der Breve en instructie, bij herhaling zijne volledige voldoening uitdrukte over de concessi- en, die er in vervat waren. Intusschen gaf het Pruissisch gouvernement, wat daarvan ook de rede zij geweest, gedurende het leven van Paus Pius VIII, geen gevolg aan de Breve, noch aan de instructie. En naauwelijks had de tegenwoore dige Opperherder bezit genomen van het bestu Over de universele Kerk, of het Prussisch ministère haastte zich, om aan de Staats-Necretarie, de Breve en de instructie terug te geviven, vorderende, dat beiden in verscheidene opzigten zouden gewijzig wordenes De maatregelen door Paus Pius VIII gekozen, hadden de uiterste grens bereikt, tot welke de. H. Stoel zijne toegevendheid kon uitstrekken, en de tegens woordige H. Vader vond zich diensvolgens verpligt, om de gevorderde wijzigingen te weigeren en ronde. borstig te verklaren, dat zijne geheiligde pligten hem _ verboden, om de toegevendheid verder uit te strek- ken, dan -zijn voorganger.. Het..was toen, dat uwe Excellentie op het. punt, om naar Berdgjn te vertreke ken, uit handen van den H. Vader zelve, de Breve van Pius VIII en de -instructie, die er betrekking toe had, terug nam, ten einde Z. M. te doen gevoe- len, dat ingevaile dezelve, gevolg aan die acte wil- de geven, daar de H. Stoel dezelve, in geenerlei Op= zigt, niet meer kon wijzigen’, het onverinijdelijk was re, dezelve aan de Bisschoppen te zenden, in den identieken, vorm en origineele redactie, zoodanig als dezelve was voorgesteld en aangenomen geworden. __ De ondergeteekende Kardinaal, verzoekt thans uwe Excellentie, met deszelfs gewone loyaliteit te oor- deelen, of de artikelen der instructie, aan wijlen den Aartsbisschop van Keulen toegeschreven, en aan da Bisschoppen der Rhyn-provincien gezonden, al dan niet in overeenstemming zijn, met de acte des H. Stoels; en of derzelver doel niet veeleer is, om den zin en de principes waarop dezelve rasten, te vernietigen en boosaardig te veranderen.’ Een eenvowdige en viugti- ge blik op de~achit artikelen, ‘waaruit die instructie bestaat, zal overvloedig voldoende zijn, om er het be- Wijs van te leveren. Welverre wan zich geheel en al te paren met het koninklijk edict van 1825, verklaart de opperherdere lijke Breve integendeel, op eene uitdrukkelijke Wijze, dat : » Sanct@ sedi prorsus non licet permittere,” al die ruimte, welke de Bisschoppen verklaard hadden ae “ge TB! a. te worden gevorderd: » Ad ejus legis executionem,” In plaats van dat in het eerste der aangevoerde artikelen van de instructie en volgens den text, die daare van aan den H. Stoel is toegekomen, zonder. voorbehouding wordt verklaard, dat: » Apostolica sedes dieciplinam respeciu, matrimoniorum mixtorum ita mis tigarit, ut regio mandatio de anno 1825, justo quod proles in Religione Patris educandæ sunt satisfiert. ossit (1),’’ en ten einde geenerlei hinderpaal zich P : g P werzette tegen de uitvoering van het koninklijk edict - en ten einde de uitdrukkingen der bovenvermelde Breve niet de -geringste zwarigheid mogten. opleveren, voegt men er in het tweede artikel der instructie bij, dat: » A parochis non solum omnia Apostolicis litteris Pir VIII, expressa non prohibita, vel ad obsertandum prescripta in praxi exerceri queunt, sed etiam specialiter determinata generatim veneranda sunt in sensu laxiori et leviori”, (dat wil zeggen: @at de Pastors alles doen kunnen, wat niet  et divinam,” men prijst, einde-lijk den ijver, dien de Bisschoppen geteond hebben, om de diocesanen af te houden van bet aangaan van gemengde huwelijken en vervolgens wordt gesteld: “Quoties presertin Catholica aliqua mulier. Catholijke vrouw eenen niet-Catholijken man.trouwen, wil, de Bisschop of de Pastoor haar zorgvuldig moet waarschuwen, hoedanig de Canons over dergelijke hur. Welijk denken. »... en hoe wreedaardig zij hane delen zou ten opzigte der kinderen, die zij van God hoopt, als zij een huwelijk aanging, onder wetsbepa lingen, volgens welke de opvoeding harer kinderen, zou afhbangen van den wil eens niet-Catholijken mans. Men wil daarenboven, dat zulke vermaningen (Prout prudentia suggesserit) zoo als de voorzigtigheid die zal voorschrijven, zutlen. worden vernieuwd, op het oogenblik dat het huwelijk zal voltrokken. worden: » Ko presertim tempore quo. nuptiarum dies instare videatur.” 'Terwijl de Breve met even klare als. uit- drukkelijke bewoordingen verklaart, dat al. die voors zorgen, door de Bisschoppen en Pastoors moeten genomen worden, ten opzigte van de opvoeding. der kinderen, welke uit gemengde huwelijken zullen geboren worden, bepaalt, de instructie, die men zegt van den Aartsbisschop van Keulen uit te gaan, in art. 3 en 4, dat: » Pars Catholica instructione et cohortati- onead implenda circa prolium educationem officiaest tucranda,’’ en Dat: Secundum hanc meniem cuia parte Catholica agendum et in omnibus casibus judicium ferendum est, en vervolgens: voegt men er in — art. 3 bij: A postulatione seu prestolatione voli proles omnes educandi in Religione Catholica omni no abstinendum est, (dat is: de Catholijke partij moet worden onderrigt en vermaand, tot het vervulen harer pligten in hetgene wat de opvoeding der kinderen betreft, maar dat men zich geheel en al moet onthouden, van haar de verzeering af te vorderen van dezelve in de Catholijke Religie, te deen opvoeden.) De Breve van Paus Pius VIII, voorziende, dat de eene of andere Catholijke individu, ondanks de vermae ningen van den Bisschop en van den Pastoor bij het huwelijks-ontwerp, met iemand van eene verschillenden den willen voorge schrevene beloften te willen geven, betrekkelijx de Catholijke opvoeding der kinderen, dat in zulk ees geval de Catholijke Priester zich onthouden moet: Non solum a nuptiis que deinde fiant sacro guo-cumque ritu honesiandis, sed etiam a quovis Ach gua approbare illas videatur,” en aan zulk een huwelijk, de’ gewone huwelijk-afkondigingen voorafgegaan, niet dan eene zuiver passive assistentie zullen verleenen. Ook kon Uwe Exellentie niet dan verwonderd zijn o«. ver de boosaardige, onbillijke en -honende verklaring, gedaan in het 8 en laatste artikel der meergemelde en aan de Bisschoppen der Rhyn-provincién gerigte instructie Jitter@ alissimi cardinalis ALBANI Breve Pit VIII de anno 1830 comitantes. parochis minime palam faciend@; ideo sunt reservate@ et qua null@ de- elarate (dat is: dat het schrijven van den Kardinaal AL- BANI, bij de Breve van Pius VIII van het jaar 1830 vermeld, op generlei wijze aan de Pastoors moet wor- den bekend gemaakt, en dat hetzelve als nietig en niet geschreven moet beschouwd worden.) De H. Vader kan intusschen geen gelof geven aan hetgene, wat hem van onderscheidene kanten is be- rigt geworden, dat die vervalschingen (travisamenti) bij ‘herhaling dezelfde punten betreffen en zich bepa- len tot soortgelijke wzjzigingen, als door het Pruise sisch gouvernement: zijn gevorderd geworden, toen hetzelve de herziening der Breve van Pius VIII en der instructie, die er betrekking toe heeft, verlang- de, het resultaat zouden zijn eener conferentie te Coe blentz gehouden. Zijn Heiligheid berupt. zich op’ de goede trouv. van Uwe Exellentie en op de gewis: volledige kennis’, die dezelve van dat verdrag heeft en aarzelt niet, om te gelooven, dat hij zelf denood- zakelijkheid zal erkennen, waarin de H. Vader zich zal bevinden om den oorspronkelijken text der instruktion van den Kardinaal AuBani openbaar te maken, ‘ten einde men. derzelver waren zin kenne, en aan den heiligen Stoel niet een feit toekenne waaraan dezelve geheel vreemd is, en die zoo treffend-verschilt van de Opperherderlijke maatregelen.... — REDEVOERINGEN VAN DANIEL O'CONNELL. Oden 15 August 15 is in de Corn Exchange te Dublin de talle vergadering gehönden, aan. welke de heer O’Conneux belöfft had zijn plan yan associas tie mede te deelen. -Zij zou den naam dragen van. Précursor of Ireland. en later als men Ferland niet. spoedig regt laat wedervaren, zal zij den naam voeren van: National association of Ireland for the révocation of the union and reestablishment of the Irish. Legislation... mi | Zoodra als de Heer O’Conneux zich vertoonde, werd hij door luidruchtige toejuichingen begroet, naar ge- woonte; waarna hij de volgende redevoering uitsprak: » Ik ben gelukkig, daar ik mij nogmaals jin uw midden -bevindes Ik adem gaarne de geboortelucht: in. Eene zelfs tijdelijke afwezigheid versterkt de: banden, die mij aan mijn land hechten. Ik ben op het tooneel mijn erzegenpralen als advocat, en mijn- ner politieke voordeelen. Zoo ik in staat ben ge- weest, om. eenige voordeelen aan mijn vaderland te verschaffen, is he T daardoor slechts te dierbarer aan mijn hart geworden. Het is waar, dat droefgeestige denkbeelden mijnen geest bestormen; en dat zich aan mijn oog voorwerpen vertoonen, die niet zeer gerust- . stellende zijn; dit is het ongelukkige’ gevolg van burgeroorlogen en politieke worstelingen. Ik ben hier voor de herroeping der unie. Begrijpt mij wel! Ik zal nog eene proef nemen, maar het zal de eenige zijn. Er is in England eene liberale en verstandige partie en eene talrijke minderheid, die voor ons zijn; oongelukkig is de haat van dat land tegen ons door den geest eener blinde onverdraagzaamheid, die zich paart met eene nationale antipatie. Zijn neemt dagelijks toe. Ik. geloof dat Wenuincron meer dan ooit, zijn besluit -heeft genomen, om-de regten van. Jerland te verachten; ik ben verzekerd dat Peer. ons meer dan ooit. verafschuwt. Elken dag, verhardt men zich meer en meer, Niet alleen, in ons te weigeren wat wij vragen, maar ook in ons te onttrekken, wat men ons. gegeven heeft; juist daarom ben ik hier geko-men. ik betrede eene nieuwe loopbaan en ik begin, door te verklaren, dat mijn land niet zal ten gronde gaan. Heden wil ik u zeggen, welken tred ik gee houden heb in het parlement. Ik dacht, dat men mij naar den Londenschen Tower zou hebben gezonden, wegens de energieke verdediging van een principe. Voorzeker zouden de Torys er mij heen gezonden hebben als zij hadden gedurfd; doch ik had mij ne maat- regelen voor dat eventueele geval genomen, Het parlement geeft zich bezig gehouden met de Banken door actien bij deelneming: bij die gelegenheid heb ik de regten-van mijn land verdedig. Ik wil dat. de kapitalen vrij zullen zijn en dat niemand niet verklaard worde, tot: het bestürn eener bank buiten staat te zijn, omdat hij, tot dit of dat Godsdienstig gelöö behoort; en ik zal van die kwestie niet afgaan, voor dat zij door de gemeenten op eene voor het volk voordee- lige wijze is beslist geworden. Het parlement heeft zijne aandacht ook gevestigd op de coalitien van werklieden. (1) Nationale Tersche associatie, tot herrore der unie en herstellenden, was het twee, ure. Brieven die ik ontving. Inspecteur Ik heb dat stelsel bestreden; en ik meen te mogen: gelooyen, dat ik velen heb ingelicht, die zich hadden: laten misleiden. Daags voor onze: :merkwaardige vergadering in Royal-Kachange, was iemand op straat: aangevallen en mishandeld geworden, ten gevolge ee- ner coalitie. geen plaats gehad. dels en. des arbeids: Zietdaar mijn devies. Sedert dien tijd. heeft soortgelijk vergrijp Vrijheid der kapitalen, des han- Ik zal u een feit verhalen, dat voor de Teren _ van het hoogste gewigt is; het is aangetoond, dat de. coalitien van werklieden ten gevolge hadden gehad, dat Engelschen en Schotten in het land werden ge» ~ bragt,.en gebezigd tot de werken die men voor ler- sche werklieden had behoore voor te behouden. Ik. zal er bijvo egen, dat hetzelfde systema ons eenige bijzondere. takken van handel-heft. doen verliezen, waacvan Hngeland en’ Schotland gebruik hebben gebruik hebben gebruik heben ge- maakt. Zoo heeft het bouwen van schepen, op een aanmerkelijke ‘wijze, in al de havens van het kanaal toegenomen, uitgezonderd in die van Dublins Na eene dusdanige ondervinding, hoop ik dat de coalitie voor altoos dood zij. © » ;. » Vergunt mij thans te zeggen, hoe ik mijn tijd te Honden docrbragt.. Van twaalf tot vier ure ’s namid- dags was ik in de commités der kamer; des zatar- dags ging ik naar de Bank, waarvan ik directeur ben. Na de commités thuis gekommen zijnde, gebruikte ik in aller jüngling het middagmaal; vervolgens begaf ik mij naar de kamer; en ik verliet- die nooit, dan na de zitting. Als ik thuis kwam om mij ter ruste te be- Een man van mij ter ruste te be- Een man van mij aankleedde en het ontbijt nam; het was. 10. ure als ik ontbeten had; alsdan las ik eenige Ik. kan u verzekeren, dat ik twee honderd brieven daags ontvang. Niemand heeft meer verzoekers gehad, dan ik; men heeft mij nooit een Bisdom, maar wel andere posten in de Kerk gevraagd. Van de posten van groot-admiraal af, tot dien van der vil-plaatsen toe, is er geen post, dien men mij niet heeft gevraagd. Maar dat God de verzoekers gelieve te helpen, want ik kan niet veel voor hun doen. Het gouvernement is zoo dikwerf. beschuldigd geworden van met mij eene ligue te hebben gemaakt, dat er ten mijnen opzigte reactie heeft plaats gehad; en van all En, die met het ministerie steme men, is er niemand die minder van het selven verworben, dan ik. Ik heb mij van den beginne af tegen de armen-wet verklaard, en ik ben gelukkig voor “hare gevolgen niet verantwoordelijk. Het was gemakkelijk te voore- zien, dat de onderstand voor de armen: bestemd, in de eerste plaats: zou worden verzwolgen, door het personeel van de, administratien dier inrigtingen, de commissarissen, de kupellanen, de opzigters. De fond- sen zullen niet regtstreeks aan de armen worden gee rigt, maar zij. zullen bijdragen tot.den welstand der indi- vidus, aan welke posten in de werkplaatsen der armen. zullen gegeven worden; intusschen, zoo diergelijke misbruiken kunnen vermeden worden, doch toen ik zag, dat zij niet schroomden het bloed te doen stroomen, heb ik mijnen goeden wil ten hunnen opzigte verloren, tot op het oogenblik, dat lord Dunnam zich naar die colonie heeft begeven. Ik béhoor tot de nieuwe leer, voor de tegenwoordige eeuw geschikt, en die de wvolken leert overwinnen zonder het zwaard. De opstand die slaagt, geleidt tot het militaire despotismus: die, welke mislakt, goo. als zulks in 1798 in Der/and plaats had, voert tot woeste en bloedesten moordigen (1). : » Bij die overtuiging, heb ik in koelen bloede de bee ledigingen van Rorsux kunnen aanhooren, die, in zijne onwetendheid de vereenigde Teren en de Iersche vrijwilligers. heeft kunnen verwarren (Toejuichingen). » Tot de questie der Tienden overgaande, beweerde de redenaar, dat zoo England in Ierland eene Ane glikaansche kerk will onderhouden,.door een tiende der bevolking, hetzelve haar ook. bekostigen moete, Peet, Scuaw en te Troy, willen het geld aan de An- glikaansche Pastoors geven; gelukkig is op de be- lasting der Tienden, 130,000 f§ sterling jaarlijks ge- supprimeerd geworden; doch dit is niet voldoende. Het volk zal doen zoo als ik. Ik heb nooit eenen eent voor mijne Tienden betaald. Elk voor zich zelve: ik wil de Tienden voor de Anglikaansche geestelijk-- heid even min betalen, als ik het gouvernement toe- lagen voor de Roomsch Catholijke Geestelijkheid zou willen zien verschaffen. Zoo ik in de jongste zitting een levendig genoegen heb gesmaakt, was het, toen de slavernij werd afgeschaft, en ik ben gelukkig genoee geweest, om ‘tot dien zegepraal der vrijheid te helpen bijdragen. (Toejuichingen). Maar wat ik nooit zal nalaten aan de Iren te hers halen, dat zij op zich zelven moeten rekenen, en niet op de Wigs of Torries. Hun woedendste vijand is de Hertog van Wenuineron. Als eenslechte zoon, het hij Jerland, zijn vaderland en zijn meadowen mishandeld. Op het graf van dien man, zou men eens moeten schrijven, dat zijn zegeboog op stroomen van Tersch bloed is opgerigt en dat hij zijn gezag niet gebrückt, dan om zijn zijn landgenooten te verstikken, die de werktuigen zijner voordeelen waren. (Toejuiching.) Zoo de Torries weder aan het gezag kwamen, zou Jerland te zuehten hebben, verpletterd onder eene partijdige magistrature. Die overweging alleen, en het verlangen, van zulke rampen voor te komen, doen mij mijne ondersteuning aan het Ministerie geven. De Koningin is ons genegen; het Ministerie en de Lorde Lustenant zijn welwillend jegens ons, maar zijn worden in hunne pogingen belemmerd door de sterke minderbeid, van de kamer der gemeenten. Zaturdag zal ik À la forme de revolutionnair is aks niet, 2 EDs 4 u. een plan voorstellen van de yoorbereidende associas tie, die in werking zal moeten zijn, tot dat de regten zijn verkregen geworden. Ik zal in de maand Novem- ber vorderen, dat twee honderd afgevaardigden uit Ter/and: worden gezonden, met verzoekschriften, ter. verkrijging van de regten die men ons weigert. Die af-, gevaardigden zullen» Hngeland doorreizen; zij zullen het Engelsche volk trachten te roeren, door het schet- sen der grieven van Jer/and, em zoo die deputatie niet, slaagt, zal ik met meerder kracht de herroeping der unie reclameren.” (Daverende toejuiching.) De vere gadering wordt tot Zaturdag gescheiden. —. fi VERGADERING VAN. ZATURDAG 18 AUGUSTUS. Op verzeek van den Heer O’Conneut werd de general Arabin, tot voorzitter benoemd. Hij bedankte de vergadering (voor de eer, die zij bem. aandeed, en maakte de behoefte bekend, welke Ier/and heeft, om bestuurd te worden volgens een onpartijdig systema. Vervolgens nam de Heer O’ConneLn het woord, en zieide: * » Ja, een nieuw tijdperk heeft voor ons een aan- vang genomen onder de bescherming onder jonge Ko- ningin, en Jer/and kan ondanks. deszelfs lijden, nog gelukkig worden. De unie beteekent niets anders dan dit: Wij moeten genot hebben van dezelfde voordees len, als Engeland: wij moeten worden toegelaten, tot dezelfde vrijdommen, tot het deel hebben aan dezelide politieke en burgerlijke regten. De unie wil zeggen, de volledigste gelijkheid. Men moet ons niet behang delen als veroverde onderdanen, wij zijn geene over- wonnenen: wij hebben een verdrag aangegaan,. De nationale associatie is ontbonden geworden Ten gevol- ge van het vertrouwen, dat wij in het tegenwoordig Ministerie hadden gesteld; dat Ministerie heeft nicts gedaan. Verre van mij de gedachte, om dat Ministerie te laken, welks opregteid ik gelof; al het on- heil is van eene verpletterende minderheid in de kamer der Lords onder- steund, gekomen. Men kan in het Mecanismus van Jerland, de bee weging - vergelijken bij eene sluitklep (1}; men moet. nogmaals de uitvulg tout die klep nemen om stormen en hartstogten te laten ontsnappen, wier uitbarsting alles met verbrijzeling zoude bedreigen. Mijn zerstellig gevoelen is, dat zulks het eenigste middel is om bloedige botsingen voor te komen, in gevalle het land het gingeluk mögte het gingeluk mögte het, om-onder de heerschampij : PPY der Torries te -hervallen. Ik verklaar het openlijk de politieke beweging is het zekere en wettige middel, om de rust. des lands te bevestigen. De wetten die de verkiezings-vrijdom van Angeland en Schotland heiligen, zouden niet geheel aan onze wenschen bee. antwoorden, wij hebben eene volmaakte en beter zac menhangende wet noodig en wier uitwerkselen zich — (1) Bijy. in een blaasbalg. : ’ ’ ’ | y * wai" tot de drie landen zouden uitstrekken. (Toejuichingen). In der erste plaats, opdat de drie landen genot hebben zouden van eenen eenigen verkämpfen. Ik roephaar ook in, om dat Jerand op een onreguardige wijze is behandel geworden, in de acte van unie; heeft slechts 105 Vertegenwoordigers, zelfs de twee vijanden mederekenende, die naar het parlement gezonden worden door de universiteit van Dublin, en evenwel bevat het derde der bevolking van het Vereenigde Koningrijk. Wij behoore ten minste 175 leden te hebben op de 658, waaruit de kamer der gemeenten is zamengesteld, 200 men slechts op het cier der inkomsten let; wij behoore er 200 te hebben, in geyalle, men de bevolking in aanmerking toest nemen; en zoo men zich aan die beide zaken hecht, moeten wij er meer dan 175 hebben. Ik vraagcus in naam van het Iersche volk, dat hetze!lve 150 Vertegenwoordigers hebbe. Wij hebben die volstrekt noodig (toejuichingen) en de eisch dien wij doen willen van het charter onzer regten en voorregten z Al van den 18 August dagteekenen. Unie, will zeggen geregtigheid voor Terland; geene unie met mindere während. Ik ken geen ander alternat. (Daverende) Die zal ook de hervorming der corporatien in Zer-Zand vragen en ik zal, te dien opzigte, later mijne inzigten verklaren. Ook zal ik die godsdienstvrijheid reclameren, zonder welke de rust niet bestaan kan. De Geestelijkheid heeft geen onderstand van het, gouvernement noodig, en *t is, niet het gerimpeld gelaat van eenen schout, die tusschen beiden komt, om aan dezelve de Tienden te doen betalen, wat veel zou bijdragen om haar te doen eerbiedigen, Heden zal de inschriving Voor onze asscciatie geopend zijn: mannen en vrouwen kunnen daarin, tegen betaling van eenen schelling worden ingelijfd. Ik wil in de maand November, naar Londen terugkeerende, een adres aan de koningin brengen, van ten minste twee millioenenonderteckeningen voorzien. Afgevaardigden van andere steden, zullen er zich insgelijks, heen begeven met verzoekschriften van andere plaatsen.” (Het vervolg en slot in ons volgend N.°) Uit Fulda wordt onder dagteekening van 3 Augustus, het volgende gemeld: » Wij vernemen, dat onze Bisschop Mgr. Prarr, reeds voor, lang aan de Priesters van zijne Diges, een geschrift betrekkelijk de gemengde huwelijken heeft ger. Igte, waarin hij hen het inzegenen dier huwelijken gestrengelijk verbiedt, zoo zij. niet vooraf van de verloofden de belofte hebben ontvangen vam) hunne kinde- on ‘atholijke religie te doen opvoeden.. Het schijnt, dat een vreemd dagblad, die. zaak heeft vermeld en dat het Pruissisch gouvernement het onze daar- van. heeft verwittigd, Door ons gouvernement aange- maand zijnnde, om zijn geschrilt in te trekken, heeft ‘. aa de Bisschop niet alleen verklaard, zulks niet te 2ul- len doen, maar dat hij aan het nakomen van hetzelve door de Geestelijkheid, de hand zou houden; dat hij overigens tevreden zou zijn, ingeval het gouvernement met hem hardelde zoo als het Pruissisch gouvernement zich ten opzigte der Pruissische Bisschoppen gedraagt, Men is zeer nieuwsgierig om te weten, wat het gous Vernement doen zal.” In het Engelsche dagblad The Sun  betrerenswaardig, Binnen een tijdverloop van achten maanden, zijn vijf en twintig Priesters, Waarvan de meesten eerst in den bloei des levens waaren, door den dood, te midden van hunnen arbeid, weggerukt. Uit hoofde der menigvuldige afdrukken van de zeer goedkoope Belgische nadrukken van dit voortreflelijix werk, die in ons vaderland zijn verspreid geworden, durfden wij ons niet vieijen, met eene Hollandsche vertaling van hetzelve. Inderdaad bij het gering de=biet van Hollandsche werken in ens kleine land, waarin de Franseche taal zoo algemeen geworden is, dat de goedkoope doch naar onze wijze vanzien, in aundere landem geene aanmoediging verdienende Belgiscke nadrukken, schier in aller handen zijn, en het niet zoidzaam is, dat van dusdanige nadrukken meer exemplaren, dan van eene goede Hollandsche vertaling worden -verkocht, was er moed noodig, om de uigave der vertaling van dit werk te ondernemen. Gelukkiz vond de Heer van Bente nog zoo veel aanmoediging al noodig was, om tot de uitgave over te gaan; en zoo zag het eerste deel, van de vertaling. dezer belangrijke reize het licht, om op den eersten October aane stand, door het tweeden, en in de maand Februari des volgenden jaars, door het derde de El te worden gevolgd. Das de inteekening nog tot den 1 October open- staat, noodigen wij onze. landgenoten uit, om er deel aan te nemen, en daardoor deze nuttige onder neming te helpen bevorderen. Pater Gerame deelt in brieven aan eenen vriend, niet alleen de bijzonderheden van zijne reis, maar ook zijne gewaarwordingen en overdenkingen mede, welke de heilige plaatsen, die hij bezocht, hem inboezemden, waardoor dezelve niet slechts de weetgiérigheid bevredi- en, maar de Godsvrucht opwekken en heilige gewaar- wordingen te weeg brengen. De vertaling is door- gaans vioeijend, duidelijk en niet overdreven: de ver- Se ees (1) Zie é¢ aankondiging in ons vorig nummer. taling der verzogen is meestal gelukkig geslaagd. In- tusschen mogen wij niet ontveinzen dat de eindelooze herhaling van het Hoogduitsche woord Heiland ons heeft gehinderd. Dat bij eene vertaling uit het Hoogduitsch, dat woord nu en dan aan de pen ontsnapt, laat zich begrijpen, maar bij eene vertaling uit het Fransch is daarvoor geenerlei reden. Meermalen hebben wij tegen het bezigen van dat woord, door Catholijke schrijvers en redenaars geijverd, en wij hebben daartoe gewigtige rvedenen, die wij echter nit vreeze voor ergernis, niet openlik kunnen mededeelen. Als men wist, hoe on- geloovigen en ligtzinnigen met die vitdrukking in onze taal spotten, zou gewis geen gemoedelijke Catholijken, die eerbied voor onzen goddelijken Verlosser heeft, zich daarvan bedienen! Vroeger werd die uitdrukking door Catholijken niet gebezigd; ongelukkige zucht tot navolging! Men denke echter niet, dat wij dit aanvoeren, om het onderhavige werk te benadeelen: integendeel ; wij verlangen Een ruim vertier van hetzelye, omdat wij het als bijzonder nuttig en stichtelijk beschouwen; maar wij vonden ons verpligt, om datgene aan te wij- zen, wat niet slechts voor ons, maar voor velen aan- stootelijk is, en in het vervolg, gemakkelijk kan ver- meden worden. Tot proeve van taal en stijl, willen wij eenige zinsneden afschrijven. Nadat de Eerw. Schrijver, in den 16 brief eene beschrijving had gegeven van den brand die in het jaar 1808 de Kerk van het H. Graf te Jeruzalem, grootendeels vernielde, zegt hij blz. 108: De onmogelijkheid, waarin de Latijnen zich bevonden, om het voornaamste deel. te hebben aan den herbouw der kerk, was voor hun eene omstandigheid, dieallersterkst een Katholijk hart grieven moest. Voormaals eenige bezitters van het groot- ste gedeelte der heilige gedenkplaatsen, zijn zij verpligt ge- sworden aan vreemdelingen dat onschatbaar kleinood af testaan, waarvan zij zoo langen tijd alleen meesters waren geweest, en dat zij Alleen tegen de Turken, ten kosten van hun bled en leven, verdedigd hadden. De Griekenen en Armenières verzekeren, dat de kosten, daarbij gerekend de geschenken, waartoe zij verpligt waren om de noodige Firmans te verwerven, meer dan veertien millioenen pisters bedragen hebben, hetgeen omtrent vijf millioenen Francs uitmaakt. De Grieken, fier op hunnen rijkdom, hebben die nooit gebezigd en bezigen dien nog niet dan om de Latijnen te onderdrukken, die zij met gelijke minachts beschouwen als een trotsche overwinnaar de door hem overwonnen natie. Eenkel woord van de Katholijke vorsten aan de: Verheven Porte zou dien staat van zaken kunnen doen ophouden; maar dat woord,...-. Och! men heeft den moed niet om het uit te spreken. Een gezant eener groote mogendheid te Konstantinopel, wien door eenen ijverigen missionaris, in Naam van den gekruisten Jesus, met inroeping zijner veelvermogende bescherming, de dringendste voorstellingen gedaan werden, over den beklagenswaardigen toestand der heilige gedenkplaatsen, gaf hem ten antwoord (:) » Hoe! om vier steenen zoudt gij Huropa en Azié het onderst boven willen keeren!’? Godonteerend aritwoord, en dat des te ongerijmder klinkt, daar hier niets meer noodig was dan eene eenvoudige voorspraak en aanbeye-liag bij het Turksche bewind! —” 8 andenijk is de beschrijving, -welke de achting- wasardige schrijver geeft van het dal van Josaphat, wer- waarts hij het sermoen van Massinton over het laatste oordeel had medegenomen, en alwaar hij » volgens zije ne gewoonte, de H. text der Sehriftuur, betrekkes ljk de ontzettende gebeurtenis, las, Dat gedeelte der goddelijke Openbaring gelezen a nde, zegt hij: » Bij deze plaats, mijn vriend! viel mij het boek uit de handen: mijn geschokt gemoed was) zich-zelven niet langer meester: ik hoorde de ontzettende baguinen, de graven, waar- van ik omringd was, openden zich voor mij, en ik zag er in verwarring de bleeke schimmen uit té voorschijn komen..... Mijn bloed stolde in mijne aderen, ik gevoelde mij eene onmagt nabij bij de gedachte aan dat verblijf der gelukzaligheid, waar-toe de goeden zouden geroepen worden, aan die plaats van afgrijzen, waarin de boozen zouden geworpen worden. Met beide handen mijn gelaat bedekkende, riep ik door ontroering weggesleept: "O mijne ziel! welk deel zal u geworden! —" "In den 26 brief geeft de schrijver de redenen op, die hem bewogen hadden, om af te zien van zijn plan,  dagen yan wanorde, waarin de wereldlingen geene. andere tempelen schijnen te kennen, dan schouwburgen en concertzalen, en geene andere godbeden te hebben dan den wel-lust en de ongebondenheid, gevoelde ik eene dringende behoefte om den berg Calvarié te beklimmen, ter baetedoening voor de afdwalingen der zondaars, en bovenal voor het deel, dat ik, helaas! ook weleer ongelukkig aan die misdadige genietinigen genomen had. Het was voor mij eene onschatbare gelegenheit ter betuiging van mijn zelfverwijt en berouw en om in diep gepeins mij over te geven aan die gevoelens, welke ik der oneindige goedheid te danken heb, die mij aan den afgrond des verderfs heeft ontrukt. O, waarde CuHAartes! hoe genoeglijk zijn die oogenblikken geweest, hoe boven alle beschrijving genoeglijk, welke ik bij het graf van mijnen Heiland (Verlos-ser) heb doorgebragt. Hoe genoeglijk inzonderheid gedurende de stille uren van den nacht! hoe verschillende van die, welke de wereldlingen, in de bedwelming slijten van een onzinnig genot, waarbij zij, te Midden van dansen en brassen, hun waarachtig heil en Hem, die hen zoo duur heeft gekocht, vergetende hunne rust opofferen, hunne gezondheid verwiesen, en hunne ziel in het verderf storten.” he, Wij vertrouwen genoeg te hebben gezegd, om onzé zers van de belangrijkheid dezes werks te overtuie gen, en hen op te wekken tot eene spoedige deelne-ming aan de nog openstaande inteekening. AANKONDIGING. Bij J. T. SOMMER, Boekhandelaar te Almelo, is uitgegeven en alom verzonden: KEUR VAN UITGEZOCHTE LEERREDENEN, bijeenverzameld door Dr. Rasz en Weis. Uit het: Hoogduitsch vertaald door P. Krozs, R. K. Pastoor te. Edam, 2,9¢ deel, Kerkelijk goedgekeurd. Prijs £1,20. Aan nr Boneau vay pe CATHOLIIKE NEDERLANDSCHE STEMMEN, ta Grave, B, N.° 28, 15 Seplembr 1838, * es i>.% eteh. Tae ‘CATHOLIJKE NEDERLANDSCHE STEMMEN. OVER GODSDIENST, STAAT-, GESCHIED= EN LETTERKUNDE. Als JESUS dit gezegd had, hebbende de oogen ten Hemel opgeheven, xzeide Hy: Heilige Vader bewaar hen, die Gy my gegeven hebt, in uwen naam; opdat zy éénzgn gelyk WHeeceree En ik bid niet alleen voor hen, maar ook voor degenen, die door hun woord in my geloove tullen: opdat zy allen één zyn, gelyk Gy, Vader, in my en ik in U: dat zt ook in ons mogen één zijn, opdat de wereld geloove, dat Gy my gezonden hebt.. En ik heb hun de heerlijkheid gegeven, die Gy my gegeven hebt: opdat zy zoden één zijn, pels k wy ook dén syn. Ik in hen en Gy in my, opdat sj volkomenlijk dén zijn: en dat de wereld wete, dat Gy my gezonden hebt. Joann. XVIIe i Op dit blad ’t welk alle Zaturdagen met een Nummer wordt vervolgd, kan worden  den Post verzonden voor den prijs van 8-30 in het jaar; het half jaar of kwartal, naar evenredigheid; zullende de betaling bij kwartalen moeten geschieden. Alle abonnementen kunnen worden opgegeven aan het Postkantoor te Grave; geene andere dan gefrankeerde Stukken en Brieven zullen door de Redactie worden aangenomen. — Aankondigingen worden tegen betaling van 15 Centen den Regel geplaatst. Voor Belgié kan men abonneren aan het Postkantoor te Antwerpen. DE HEER GUIZOT. Dp. gewezen Fransche minister van openbaar onderwijs, is onloochenbaar een der voornaamste ver- nuften en geleerdste schrijvers, waarop het Fransche Protestantismus zich in onze dagen beroemen kan. Het is derhalve van groot gewigt, dien man te hören, wen hij als voorzitter van het Fransche bijbelgemootschap, als redenaar optreedt, om de middelen, welke dat genootschap ter uitbreiding van het Christendom in den Protestantschen zin aanwendt, te beschous wen en te verdedigen : en zijne gevoelens te overwegen, zoo als hij die, in een artikel van: da Revue Krançaise, over Catholicismus, Protestantismus en Philosophie heeft ontwikkeld; ten einde daardoor al het oongerijmde en onverdedigbare van het meest conse- “quente Protestantismus, waarvan de heer GuizoT, het welsprekend orgaan is, op de duidelijkste wijze te doen in het oog vallen. | Daar de heer GuizoT, niet alleen voorzitter, maar en der oprigters is, van het Fransche bijbelgenoot-schap, kan het niemand bevreemden, dat hij niet krig is in den lof dier Protestantsche propaganda. ‘laten werken,’ In de vergadering van dit jaar, waarin hij als president het woord voerde, heeft hij dan ook het suc- cess van het bijbelgenootschap bewonderd: hij vindt daarin: Hen zeer zwak en zeer flaauw, maar echt afbeeldsel van de geschiedenis des Christendoms zel- ve. Ons echter, valt het moeijelijk te begrijpen, hoe een verstandig man eenige overeenkomst kan vinden, tusschen het bijbelgenootschap en de eerste Apostelen des Christendoms; tusschen de 200,000 hier en daar verspreide exemplaren des bijbels, die een millioen hebben gekost en den moeijelijken arbeid, de onge- loofbare vermoeijenissen, de verre togten en de aan- houdende predikatien van de eerste gelofsverkondi- gerse De wereld zou nog onbekeerd zijn, als de A- postelen zich vergenoegd hadden, om, zoo als de heer Guizot met bewondering, van het bijbelgenootschap zegt: De menschelijke ziel te gemoet te gaany voor haar het boek neder te leggen, waarin de waarheid wervak 18, om vervolgens de ziel en de waarheid te vertrouwen te stellen in het vermogen der waarheid, om de ziel te verlichten en in het vermogen der ziel, om de waarheid te ont anaes Ja de wereld zou nog onbekeerd zijn, en de mens a — 306° — ; lijke geest zou nog vruchteloos worstelen tegen den stroom des twijfels en der onzekerheid, Wij willen echter die dwaling, die welligteenebe- Leefdheid in den heer Guizor is, over het hoofd zien, wijl hij daarbij het volgende heerlijke tafereel schetst van de vestiging en den voortgang des Christendoms. 