Nieuw Engelsch woordenboek, in twee deelen (I. Engelsch-Hollandsch, II. Hollandsch-Engelsch), waarbij in deel I achter ieder woord aanschouwelijk de uitspraak grootendeels Webster gevolgd;
Bruin, Servaas de, 1821-1901
Declension [de-klen'-sjun], zn. Afwijking; afhelling; afinem, verval; (4l%.) verbuiging; (fig) afwijzing; weigering; in the — of his years, bij het klimmen zijner jaren, aan den avond zijns levens. Declinable [dék-lajn'-ebl], bv.n. Voor af-aace (of weigering) vatbaar; (tlk.) verbuig-aar. Declination [dék-lau'-e'-sjun], zn. Zie DE-CLENSION. Declinator [d2k-lau'-e'-ur], zn. Werktuig om meten juistheid den graad van afwijking te meten. Declinatory [d2k-lau'-e'-ur-, zn. Zie DECLINATOR. | —, bv. Afwijking; afwijzend; — plea, (rcht.) afwijzende verklaring. Decline [de-klajn'-e'-ur-, zn. Afwijking; afwijzend; — plea, (rcht.) afwijzend; to be on the —, aan het afgaan zijn, afnemen, minder worden, (van de koorts:) aan het afgaan zijn; to sell ata —, tegen een verminderden prijs verkoopen; a — of the prices, eene daling van de prijzen. Decline [de-klajn'-e'-ur-, w. b. Nederbuigen; aufsäl, weigern, aufwälzen; (tl) verbuigen. Declining (de-klag-ing), bv.n. Aufsäl; aufsäl, weigern; aufsäl, weigern; to be in circumstances, in bekrompene omstandigheden verkeeren, in het verval kommen, in het verval zijn, aan lager wal geraakt zijn. Declivitous [de-klag-ing], bv.n. Hellend, aufsäl,  Decolate [di'-kòl-leet], w.b. Onthalzen, DECREPITATION (van Johannes den Dooper sprekende): ont- hoofden; om hals brengen. Decoloration [dèk-kòl-lee'-sjun], zm. Ont- halzing, (van Johannes den Doopersprekende:) — onthofding; (fig.) vernietiging. Decoloration [de-kul-ur-ree'-sjun], zn. Ont- kleuring; verkleuring, verschieting; kleurloos- heid. Decomposable [de-kum-pléks], bv.n. Uit sa- mengestelde begrippen bestaande. Decomposable [de-kum-pléks], bv.n. Vat- baar voor outbinding (of oplossing). to Decompose [de-kom-pooz'], w.b. Ontbin- den, oplossen. Decomposite [de-kom-poz'-it], bv.n. Dub- bel samengesteld. Decomposition [de-kom-po-zis'-sjun], zn. Oplossing, ontbinding; dubbele samenstelling. Decompound [de-kom-paund']bv.n. Dubbel samengesteld; opgelost, ontbonden, to Decompound [de-kom-paund'], w.b, Dub- bel samenstellen; oplossen, ontbinden. Decompoundable [de-kom-paund'-ebl), bv.n. Voor ontbinding (of oplossing) vatbaar. Decorament [d2%'-koor-em-mint}, zn. Ver- siering. to Decorate [d2k'-o-reet], w.b. Versieren, tooien, opsieren. Decoration [dèk-o-ree'-sjun), zn. Versie- ring; sieraad; (tnl.) decoratie. Decorator [dék'-o-reet-ur], zu. Versierder; (énl.) decorateur. Decorous [d2k'-o-rus, of de-koor'-us], bv.n. en Decorously [dèk'-o-rus-li], bw. Welvoeg- lijk, betamelijk, fatsoenlijk. to Decorticate [de-kort'-i-keet], w.b. Schil- len, afschillen, pellen, ontbolsteren. Decortication [de-kòrt-i-kee'-sjun), z.n. (Het) schillen, (het) afschillen; (het) pellen. Decorum [de-koor'-um), z‚n. Uiterlijke wel- voeglijkheid, betamelijkheid; gepastheid; (bwk.) doelmatigheid. Decoy [de-kòj'), zn. Verlokking, lokaas, lokmiddel; krijgslist; verleiding; eendenkooi; —bird, lokvogel; —duck, lok-eend, kooi-eend; —man, vogelaar. to Decoy [de-kòj'], w.b. Lokken, aanlokken, verlokken, bekoren, verleiden (— into, in, tot); bedriegen, verschalken; | (volk) verronselen. Decrease [de-kries’], z.n. Vermindering; verval; afneming, (het) afnemen (van de maan). to Decrease [de-kries'), w.b. Verminderen, — geringer maken, doen vervallen; (verkeerdelijk ook :) toenemen, aangroeien. | TO —, w.o. Af nemen, minder worden, vervallen. Decree [de-kri’), zn. Besluit, decreet. to Decree [de-kri'], w.b. Besluiten, als be- sluit uitvaardigen, voorschrijven, verordenen, — decreteeren; vaststellen, bepalen. | TO —, W.0 Een besluit nemen (of uitvaardigen). Decrement (dèl/-re-mènt), zn. Afneming, — vermindering, verlies, Decrepit [de-krèp'-it), bv.n. Afgeleefd; zeer oud en bouwvallig; — with age, gebukt onder het wicht der jaren. to Decrepitate [de-krèp'-i-teet], w.o. Ver knapperen (b.v. zout op vuur). | To —, w.b. Laten verknapperen. Decrepitation [de-krép-i-tee'-sjun], ze Verknappering; (het) knapperen. " > = SS SSS nee oy aed ge gee es DECREPITNESS L . Decrepitness [de-krèp'-it-nès), of Decrepitude [de-krèp'-i-tjoed), zn. Ge- 4 Heej (van ouderdom); bouwvallig- ge ei - Decrescent [de-krès'-sent], bv.n. Afnemend; —moon, afnemende maan. | —, z.n. Afnemende maan. Decretal [de-kriet’-cl], bv.n. Van (betref- fende, behoorende tot) een decreet; — epistle, _ (kkl.) decretaal. | —, zn. Wetboek; (#/%1.) pau- _ gelijk edict; decretals, zm. mrv. (kkl.) decre- A talen. : Decretion [de-kri'-sjun],z.n. Vermindering; __ verval, afneming. ___Decretist [de-hriet’-ist],z.n. Decretist; decre- _ talen-kundige. ? Decretorily [d2k'-re-tur-i-li], bw. en Decretory [dèk'-re-tur-ri], bv.n. Beslissend, bepaald. to Decrew [de-kroe'), w.o. Afnemen, ver- vallen, verminderen. Decrial [de-kraj'-el], zm. Uitkrijting, luide afkeuring; minachting, kwade reuk, kwade me kwade naam. ecrier [de-kraj'-er], zu. Uitkrijter, in- minachting-brenger, (fig.) lastertong, schend- tong; afkeurder. ; to Decrown [de-kraun'), w.b. Van de kroon berooven. Decrowning [de-kraun'-ing), zn. Kroon- _ontneming. _Deerustation [de-krus-tee'-sjun], zm. Ont- doening van de korst. to Deery [de-kraj'], w.b. Luide (openlijk) afkeuren, uitkrijten; in miskrediet brengen. Decubation [dèk-joe-bee'-gjun), zn. (Het) liggen. Decumbence [de-kum'-bens], of Decumbency [de-kum'-ben-si], z.n. Ligging, iggende toestand; (fig.) verootmoediging. ecumbent [de-kum'-bent], bv.n. Liggend; (fig.) bedlegerig. __Deecumbiture [de-kum'-bi-tjoer), z.n. Bed- _ legerigheid; (gnk.) ziekte-voorbode ; (bij waar- _ zeggers :) met ziekte of dood dreigend gesternte. ___Decuple [dèk'-joepl), bv.n. Tienvoudig. |=, _ zn. Tienvoud. (digen. bt Decuple [de-kjoepl'], w.b. Vertienvou- Decurion [de-kjoer'-i-un), z.n. (hist. en bijd.) _ Hoofdman over tien, decurio. Decursion [de-keur'-sjun],z.n. Het afloopen. Decursive [de-keurs'-iv], bv.n. en Decursively [de-keurs'-iv-li], bw. Naar be- __ neden afloopend. Decurt [de-keurt'], w.b. Korter maken; afknotten; verminken. Decurtation [dék-ur-tee'-sjun], zm. Kor- termaking; afknotting; verminking. „Deeury [dèk'-joe-ril, z.n. (hist.) Decurie. to Decussate [di'-kus-seet), w.b. Overkruis doorsnijden. Decussate [di'-kus-sèt), of f Decussated (di'-kus-scet-ed), bv.n. Over- oe kruis doorgesneden; kruiselings doorsneden. Decussation [di-kus-see'-sjun), zn. Door- snijding overkruis; kruissnede, doorsnijdings- punt. Dedalian [di-deel’-i-en], of , __Dedalous (dèd'-el-Ius), bv.n. Doolhofachtig, verward; ingewikkeld, ' DEEP 203 to Dedecorate [di-dèlk'-o-reet), w.b. Ver- vallen verklaren van het recht om eereteeke- nen te dragen; ontsieren; te schande maken. Dedecoration [di-dèk-o-ree'-sjun), z.n. Ver- vallen-verklaring van eereteekenen; ontsiering; te-schande-making. Dedecorous [di-dèk'-o-rus). by. Van eere-teekenen vervallen vervallen verklären; ontsierend; schandelijk, smadelijk. Dedentition [di-dèn-tis'-sjun), zm. (Het) uvallen van de tanden; tandenwisseling. Dedicate [dèd'-i-kèt), bv.n. Toewijd, opgedragen; | gewijd. To Dedicate (dèd'-i-keet], w.b. Toewijd, opdragen; | wijden. Dedication [dèd'-i-keet'-ur), zn. Toewijd, opdracht-maker; who is the —, wie is de de de door wie de opdracht (van het boek) gedaan wordt (of is). Dedicatory [dèd'-i-két-tur'-ri], bv.n. Toe-bi pe opdragend; — epistle, opdracht. Dedolent [dèd'-i-két-tur'-ri], bv.n. Ongevoelig, tengere onvatbaar voor leedgevoel en erouw. To Dedicate [dèd'-i-két-tur'-ri], bv.n. Ongevoelig, tengere onvatbaar voor leedgevoel en erouw. To Dedicate [dèd'-i-két-tur'-ri], bv.n. Ongevoelig, tengere onvatbaar voor leedgevoel en erouw. To Dedicate [dèd'-i-két-tur'-ri], bv.n. Ongevoelig, tengere onvatbaar voor leedgevoel en erouw. To Dedicate [dèd'-i-két-tur'-ri], bv.n. Ongevoelig, tengere onvatbaar voor leedgevoel en erouw. To Dedicate [dèd'-i-két-tur'-ri], bv.n. Ongevoelig, tengere onvatbaar voor leedgevoel en erouw. To Dedicate [dèd'-i-két-tur'-ri], bv.n. Ongevoelig, tengere onvatbaar voor leedgevoel en uce [de-djoes'], w.b. Wegvoeren, verplaatsen; onleenen (— from, aan), afleiden (from, uit), (uit iets) opmaken. Deducement [de-djoes'-mènt), zn. Afleidung, onleening, gevolgtrekking. Deducible [de-djoes'-iv], bv.n. Te onleenen, afte leiden. Deducive [de-dukt'3, w.b. Aftrekken; kor-ten; wegnemen; afleiden; herleiden; verminderen; charges deducted, na aftrek van de onkos-ten: after deducting, na aftrek van de onkos-ten: after deducting, na aftrek van. Deduction [de-dukt'3, w.b. Aftrekken; kor-ten; wegnemen; afleid, gevolgtrekking. Deductive [de-dukt'-3], bv.n. Afte korting; betoog; afleiding, gevolgtrekking. Deductive [de-dukt'-3], bw. Als ge-volgtrekking. To Dec [di], w.o. (scht.) Sterven. u Deed [died], z.n. Daad, handeling; werkelijkheid, daadzaak; akte, document, wettelijk ge-schrift; — of trust, akte van volmacht, procuratie; in the very, OP heeterdaad; — of saying, volbrenging van het gezegde, vervulling van de belofte; —achieving, grootsche daden verrichtend; —poll, (rcht.) eenzijdige verbintenis. To Deed [died], w.b. Bij wettelijk geschrift; (akte) in eigendom overdragen. Deedless [died], bv.n. Werkeloos; on-werkzaam; zonder daden. ie Deedy [died], bv.n. Werkeloos, bedrijvig. Deeing [died], v.dw. en bv.n. (scht.)] Stervend; (ook]: doende. Deem [diem], zn. Vermoeden, gevoelen, eening, oordeel. To Deo [diem], w.b. Oorde-len, achten, vinden. | To—, w.o. Van oordeel zijn, vinden, vooronderstellen, het er voor houden. Deemster [diem’-ster], zn. Rechter. Deep [die], zn. Diep; (het) diep; (fig) zee, oceaan, the — of night, het holst van den nacht. | —, bv.n. Diep; (van kleuren sprekende:) donker, hoog; (fg.) geheim, duister; grondig; sluw, listig, geslepen; a — wine, een donkere wijn, wijn die donker van kleur is; —fetches, sluipwegen. | Sam, —draught. (scht.) sluw bedrog; —drawing, veel diepgang hebbende; —fet (—fetched), ver gezocht, uit de diepte te voor- schijn gehaald; —mouthed, diep en zwaar van stem; —musing, in gedachten verdiept; —read, zeer belezen, zeer ervaren; —revolving, in ge- peins verzonken; —{hroated, diep en zwaar van stem; —toned, diep van toon; —vaulted, de ge- daante van een diep gewelf hebbende; —waist- ed, (zeew.) Voorzien van yoor- en achterdek. To Deepen (diepn', w.b. Diep maken, uit-diepen, verdiepen; (fig.) verdonkken (kleuren), neerdrukken (de gemoedsstemming). To—, wo. Zich verdiepen; gestadig dieper worden. Deepening (diepn'-ing), zn. Verdieping; (het) verdiept zijn. Zie TO DEEPEN, Deepening (diepn'-ing), zn. (scht) Net. Deeply (diepn'-ing), bw. Zie bv.n. DEEP. Deepness (diepn'-ing), zn. Diepheid, diep-te; (jig.) grondigheid; scherpzinnigheid. Deer (dier), zn. enk. en mv. (jag.) Rood-wild; (drk.) ree; red—, hert; fallow—, damhert. Dees (diez), zn. enk.  z.n. Feil, abuis; vergrij; mislukking; (rcht.) niet-verschijning. Defalcation [dèf-feel'-ens], w.b. Afsnijden; kappen, toppen; aftrekken. Defalcation [dèf-feel'-ens], w.b. Afsnijden; (t) kappen, (t) toppen; aftrekking, kor-ting. to Defalcate, w.b. Zie TO DEFALCATE, Defamation [dèf-em-mee'-sjun), zn. Belasteter; hoon, smaad, eer-krenkend. Defamatory [dèf-eem-mee'-sjun], hoonend, eer-krenkend; (rckt.) onte-rend; — libel, schotschrift. Defame [di'-feem], zn. Oneer. schande. to Defame [de-feem'], w.b. Moonen; belasteter, in een kwaden naam brengen; onteeren, te schande maken. Defamer [de-feem'-er], zn. Eerroover, lätertong, kwaadspreker. Defamy [di'-fèt'-i-aèbl], zn. Ze INFAMY Defatigable [de-fèt'-i-aèbl], hv.n. Te vermoeien. (en, afmatten. to Defatigable [de-fèt'-i-eet'-i-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet'-eet bij gebreke van; in — whereof, bij gebreke waarvan; — of appearance, niet-verschijning; — of payment, non-betaling, (ook:) wanbetaling; to make —, in gebreke blijven; the dogs are at a —, (jag.) de honden zijn het spoor kwijt. DEFENSE to Default [de-faol’), w.o. In gebreke blijven; geen woord houden; (rcht.) niet verschijning; — nen. To—, w.b. (rcht.) Schenden (eene aange- gane overreenkomst); bij verstek verorden, Defaulted (de-faol’-ed), by.n. Met gebreken behept. Defaulter [de-faol’-er], zn. Woordbreker; (rcht.) niet-verschijner. Defeasance [de-fiez'-èns], zn. Vernietiging van eene overreenkomst; (rcht.) akte (wettelijk geschrift) waarbij eene  Defeat [de-fiet], w.b. (Eene armee] slaan, eene nederlaag doen lijden; te niet doen; verijdelingen; to be defeated of your prey, u uwe prooi zienstappen. Defeature [de-fiet], z.n. Ontstelling, verbleeking; gedaante-verandering; nederlaag. Defecate [dèf-i-keet], bv.n. Gezuiverd. To Defecate [dèf-i-keet], w.b. Zuiveren. Defecation [dèf-i-keet], zn. Zuivering. : etaot (de-fèkt'], zn. Gebrek; on volkomen-eid. to Defect [de-fèk'-t'], w.o. In gebreke zijn; ontbrekend zijn; onvolkomen (onvolledig) el = Defectibility (de-fèk'-t'i-bil'-it-ti), zn. volkomenheid, onvolledigheid; geschondenheid. Defectible [de-fèk'-t'i-bil', bv.n. Onvolkomen, onvolledig; niet gaaf, geschonden. Defectible [de-fèk'-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i-t'i- Vlek- king; vuilmaking. Defence [de-fènd'-e), zn. Zie DEFENSE, eDZ, to Defend [de-fènd'), w.b. Verdedig- baar, te verdedig- barer, te verdedig- barer. Defendant [de-fènd'-e],  make an obstinate —, zich hardnekig verdedigen; in —, (hév.) waarvan de toegang verboden is, geslo-ten; in his own —, tot zijnne verdediging, om zich te verdedig. Defense to Defense [de-fèns'), w.b. (vest.) Verstärkten ken, in staat van verdediging brengen. Defenselessly [de-fèns'-lès-lès-li], bw. Weer-loos; onbeschut; onbeschernd; hulpeloos, verlaten. Defenselessness [de-fèns'-lès-nès-lès-nès), zn. Weerloosheid; onbeschutheid; verlaten, hulpeloosheid. Defensible [de-fèns'-lès-nès], bv.n. Verdedig-baar, te verdedig. Defensive [de-fèns'-iv), bv.n. Verdedigend, weerstand biedend; — arms, verdedigingswape- nen; — war, verdedigings-oorlog; — posture, verdedigende houding. | —, zn. Verdedigende (of weerstand biedende) houding; to be (to stand) on the —, verdedigenderwijze te werk gaan, Sretonsively (de-fens’-iv-li], bw. Verdedi- _genderwijze. to Defer [de-feur'), w.b. Uitstellen, ver- _ schuiven; voorbehouden, overlaten; aanbieden; _ opdragen, verleenen; fo — giving, onthouden, _ onttrekken. | ro —, w.o. Dralen; talmen, ach- _ terlijk blijven; zich voegen, zich schikken, zich houden, zich gedragen (— to, naar, aan). Zie DRFRRRED. __Deference [dèf'-e-rèns), z.n. Beleefdheid; ontzag, eerbied; onderwerping; inschikkelijk- heid; fo have no — for others, niets- voor ande- ren overhebben; ix — fo, uit beleefdheid voor, uit achting voor. _ Deferent ([dèf'-e-rènt), bv.n. Leidend, voe- rend. | —, zn. Leider, geleibuis; (ontl.) kanaal; (str.) baan, loopbaan. Deferential [déf-e-rén'-sjel], bv.n. Eerbie- dig, onderdanig; inschikkelijk. Deferment [de-feur'-mènt), z.n. Uitstel. Deferred [de-feur'-ed], bv.n. Uitgesteld. - Deferrer [de-feur'-er), zn. Uitsteller, tal- mer. Deferring [de-feur'-ing], zn. (Het) uit- stellen. „Defiance [de-faj'-èns], zn. Uitdaging; tar- ting; trotseering; braveering; to bid —, bravee- ren, (ook:) tarten; to set at —, tarten. _ Defiatory [de-faj’-et-tur-ri], bv.n. Uitda- gend; tartend; trotseerend. _ Deficience [de-fis’-sjens], of 4 : Deficiency [de-fis'’-sjen-si], zn. Gebrekkig- fi heid; ontoereikendheid; ontbreking, ontstente- _ nis; onvolkomenheid; fo make up for a —, het ontbrekende aanvullen; — of a ship’s cargo, _ (kpv.) beschadigde toestand van de lading van een schip; — of the store, gebrek aan voorraad; — m the weight, te weinig gewicht, (ook:) ge- _wichtsverlies. Deficient [de-fis'-sjent), bv.n. Gebrekkig; ontoereikend. _ Defier [de-faj'-er), zn. Uitdager; tarter; bra- veerder, _ Defiguration [de.fic-joe-ree'-sjun], zn. Mis- making, misvorming; ontsiering. to Defigure [de-fic’joer], w.b. In schets brengen. DEFOLIATION 205 Defile [defajl), zn. (mil.) Enge doortocht pas, défilé, ; to Defile [de-fajl’], w.o. (mil.) Defileeren. | ro —, w.b. Bezoedelen; bezwalken; onteeron; bederven. Defilee [de-faj-li'], zn. (mil) Défilé. Defilement (de-faj’-mènt), z.n. Bezoedeling; bezwalking; onteering; bederving. Defiler [de-fajl'-er), zn. Bezoedelaar; be- zwalker; onteerder; bederver. Definable [de fajn'-ebl), bv.n. Bepaalbaar; te omschrijven. to Define (de-fajn'], w.b. en o. Bepalen, vaststellen; beslissen; omschrijven, verklaren. Definer [de-fajn'-er], z‚n. Bepaler; verklaar- der, omschrij ver: beslisser. Definite [dèf'-i-nit), bv.n. Bepaald; vast- gesteld; begrensd; nauwkeurig; — article, (ll) bepalend lidwoord, | —, z.n. Bepaald voorwerp; juist (vastgesteld) begrip. Definiteness [dèf'-i-nit-nès], z.n. Bepaald- heid; nauwkeurigheid; begrensdheid. Definition [dèf-i-nis'-sjun), zn. Bepaling; verklaring, omschrijving; beslissing. Definitive (de-fin'-i-tiv], bv.n. Bepaald; uit- drukkelijk; beslissend, afdoend; beëindigend; (tlk.) bepalend. | —,z.n. (Het) beslissende; (é//:.) bepalend voornaamwoord. Definitively (de-fin'-i-tiv-li], bw. Uitdruk- kelijk, bepaald; beslissend; eindelijk, ten slotte. Definitiveness [de-fin’-i-tiv-nes], zn. Be- paaldheid; uitdrukkelijkheid, beslissendheid. to Defix [de-fiks'), w.b. Vastmaken; vast- spijkeren; (fig.) vestigen. Deflagrability [de-flee'-arèb-bil’-it-ti), zn. Verbrandbaarheid. Deflagrable [de-flee'-arebl], bv.n. Verbrand- baar. to Deflagrate [dèf'-lea-areet], w.o. In brand vliegen; verbranden; branden. | ro —, w.b. In brand steken. Deflagration [déf-lec-eree'-sjun], zn. Ver- branding; (guk.) uit- (in-, af-) branding. to Deflect [de flzkt’], w.b. Doen afwijken. | ro —, w.o. Afwijken. RE Deflection, Deflexion (de-flèk'-sjun], of Deflexure [de-flèk'-sjoer), zn. Afwijking; (fig.) zijweg. E Defiorate [dèf'-flo-rèt] bv.n. (plk.) Uitge- bloeid. Defloration [de/’-/lo-ree’-sjun),z.n. Ontmaag- ding, onteering; (fig) uitkipping van het beste; (ook:) bloem, keur, (het) puikje. to Deflour [de-flaur’], w.b. Ontsieren, van schoonheid berooven; onteeren, ontmaagden. Defiourer [de-flau'-rer), z‚n. Ontmaagder. to Deflow [de-floo'], w.o. Afvloeien, afloopen, to Deflower [de-flau'-er), w.b. Van bloemen berooven (of ontdoen). Zie TO DEFLOUR. Defluous [dòf'-floe-us], bv.n. Naar bene- den stroomend; neerstroomend, afvloviend, af- loopend; afvallend, neervallend. Deflux [de-fluks'], zn. Afvloeiing. Defluxion [de-fluk'-sjunl, zn. Afvloeiing ; (gnk.) zinkingstof (die zich ontlast), loskomende verkoudheid. Defly [d2/’-li], bw. Knap, vlug, net. Defoedation (dèf-i-dee'-sjun), zn. Zie zn. DEFEDATION. Defoliation [de-fool-i-ee’-sjun], zn. Ontbla- 206 DEFORCE dering; (het) afvallen der bladeren; tijdperk als de bladeren vallen. to Deforce [de-foors'], w.b. Ontweldigen; (rcht.) gewelddadig onthouden; (ook:) verzet plegen tegen een rechterlijk beambte. Deforcement [de-foors'-mènt,) zn. (rcht.) Gewelddadige onthouding; (ook:) verzet tegen eenen rechtspersoon. Deforciant [de-foors'-i-ènt], zn. (rcht.) Ge- welddadige onthouder van eenig goed; onrecht- matige inbezitnemer. Deforciation [de-foors-i-ce’-sjun], zn. (recht) Eigenmachtige(of gewelddadige) inbezitneming. Deform [de-fòrm/]. bv.n. Wanstaltig, mis- maakt. leelijk. to Deform ide-form'|, w.b. Wanstaltig ma- ken, mismaken; schenden. Deformation [dèf-fòr-mee'-sjun], zn. Mis- making, wanstaltig-making. Deformed [de-förmd'], bv.n. en Deformedly [de-fòrm/-ed-li), bw. Mismaakt, wanstaltig, leelijk; (fig.) laag, gemeen. Deformedness [de-förm/-ed-nès], zn. Zie DEFORMITY. Deformer [de-fòm'-er), zn. Mismeker. Deformity [de-form'-it-ii],zn. Wanstaltig- heid, mismaaktheid, leelijkheid. Deforser [de-foors'-er], zn. Onrechtmatige inbezitnemer. to Defraud [de fraod'], w.b. Bedriegen ; ontfutselen; to — the customs, smokkelen. Defraudation [dèf-rao-dee'-sjun), zn. Be- drog; ontfutseling. Defrauder [de-fraod'-er), zn. Bedrieger; ontfutselaar. Defraudment [de-fraod'-mènt), z.n. Bedrie- gerij, bedrog; centfutseling. to Defray [de-free'], zu. Vrijhouden, (de kosten) bestrijden. Defrayer ([de-free'-er], zn. Vrijhouder; be- strijder (betaler) van de kosten. Defrayment [de-free'-mènt), zn. Vrijhou- ding; bestrijding (betaling) van de kosten. Deft [deft], bv.n. en Deftly [defi’-li], bw. Net; knap, vlug. Deft., verkort voor DEFFNDANT. Defunct [de-funki'], bv.n. Overleden. | —, zn. Overledene. (lijden. Defunction [de-funk'-sjun\, zn. (Het) over- Defy [de-faj'), zn. Uitdaging; tarting; bra- veering. to Defy [de-faj'], w.b. Tarten; uitdagen; braveeren. Defyer (de-faj'er], zn. Zie DEFIER. to Deg [dèc), w.b. Natten; besproeien, be- sprenkelen. to Degarnish [de-caar'-niyj], w.b. Ont- blooten (ontdoen van sieraad, huisraad, ves- tingwerken. geld, enz.). Degarnishment [de-caar'-nisj-mént], Zn. Ontblooting (zie TO DKGARNISH). Degender [de-dzjèn'-der), w.o. Onta: rden. Zie TO DEGENERATE. Degeneracy [de-dejèn'-er-ès-si], z.n, Ontaar- ding, verbastering; verdorvenheid, to Degenerate [de-djeèn'-er-eet), w.o. Ont- aarden (— into, in, tot), verbasteren. Degenerate [de-dzjin'-er-2t], by.n. en Degenerately [de-dzjèn-er-èt-li], bw. Ont- aard; verbasterd; laag gezonken. Degenerateness [de-dzjèn'-er-èt-nès), zn, Ontaardbeid, verbasterdheid; verdorvenheid. _ Degeneration [de-dzjén-er-ce'-sjun],z.n. Ont- aarding, verbastering; ontaardheid. Degenerous [de-dzjén'-er-us-li], bw. Ont-aard; laag (diep) gezonken; slecht, schandelijk, Deggy [dès-aljoet'-i-neet), w.b. Van de Jijm losmaken, lostrekken; (fig) ont-warren. Deglutition [dès-aljoe-tis'-sjun], zn. Inzwelging, inslokking; (het) slikken. Degradation [dès-red-dee'-sjun], zn. Vermedering, schande; verlagging (in rang, in waarde); afzetting uit een post, vervallen verklaring van een waardigheid (of bediening, eer, rang, — titel, enz.); ontaarding, verbastering; kleur-verschieting. To Degrade [de-creed'] w.b. Vernederen, verminderen (— info, tot); verlagging (in rang, in waarde, enz.). Degrading [de-creed'-ing], bw. Verlagend. Degravation [de-c-crév-ree'-sjun], zn. Verzwaring, bezwaring; drukkend bezwaring. Degree [de-c-crév-ree], zn. Graad; trap; klasse, rang, orde; to a —, in groote mate; by —, trapswijze, van lieverlede; to take one's —s, trapswijze, van lieverlede; to remove. Deust [de-c-cust], w.b. Proeven; be-proeven. Deust [de-his'-sens], zn. (Het) open-gaan; (j/k.) outluiking. Dehiscence [de-his'-sens], zn. (Het) open-gaan; (j/k.) outluinking. Dehortatory [de-hort'],  [di-i-i-ke'-sjun), zm. Vergo Deifier [di-i-fär), z.n. Vergoder; afgoden-dienaar. Deiform [di-i-fär], bv.n. Goddelijk van gedaante; aan God gelijk. Deify [di-i-fär], w.b. Vergoden; verheer-lijken: afgodisch vereeren. Deign [deen], w.o. Zich verwaardigen; goedvinden. | ro —, w.b. Veroorloven, toestaan. Deil [diel] zin. (scht.) Duivel, satan; deil-be- licket, (scht.) niets; deil-ma-care, (scht.) wat maal ik er om!; deil’s Luckie, (scht.) satanskind; deil’s dirt, (scht.) duivelsdrek; deil’s dizzen, (scht.) dertiental, het getal dertien. Deintegrate [di-in'-te-creet], w.b. Be- derven; verkleinen, verminderen. Deiparous [di-i-iparous], bv.n. Godbarend (de Heilige Maagd). ; See ee eee ee DEISM Deism [di’-izm], zn. Deismus, godisterij. Deist [di’-ist], z.n. Deist, godist. Deistic [di-ist'-ik), of (tisch. Deistical [di ist’-ikl], bv.n. Deistisch, godis- Deity ([di’-it-ti], zn. Godheid. Deject [de-dzjekt'], bv.n. Neerslachtig, be- drukt: bedroefd; moedeloos. to Deject [de-dzjékt'], w.b. Neerslachtig bedrukt; bedroefd; moedeloos) maken; verne- eren. Dejected [de-dejèkt'-edj, bv.n. en Dejectedly (de-dzjeki'-ed-li], bw. Neerslach- tig, bedrukt; bedroefd; moedeloos. Dejectedness [(de-dzjèkt'-ed-nès], zn. Neer- slachtigheid, bedruktheid; bedroefdheid; moede- loosheid. __ Dejeection [de-dzjékt'-sjun], zm. Neerslach- tigheid, bedruktheid; (fig.) verootmoediging; diepe eerbiedigheid; (ook:) lusteloosheid (inz. gebrek aan eetlust); (guk.) stoelgang. Dejectly [de-dzjèkt'-lij, bw. Neerslachtig, bedrukt; bedroefd; moedeloos. Dejectory [de-dzjéki'-ur-ri], bvn. (gnk.) Ontlastend, stoelgang-veroorzakend. Dejecture [de-dzjèkt'-joer], zn. Uitwerp- sel; afgang. to Dejerate [dèdzj'-ereet), w.o. Hoog en duur zweren. Dejeration [dèdzj-e-ree'-sjunl, zn. (Het) eed-zweren; bezwering. Delaceration [de-lès-er-ee'-sjun], zn. Ver- scheuring.. Delacrymation [de-lèk-ri-mee'-sgunl, zn. _ (Het) tranen der oogen, (het) druip-oogen. Delactation [de-lèk-tee'-sjun), z.n. Spening. Delapsation [de-lèp-see'-sjunl, zn. Uit- zakking. to Delapse [de-lèps'], w.o. Uitzakken. Delapsion (de-lèp'-sjun),- z.n. Uitzakking. to Delate [de-leet'], w.b. Aanklagen, ver- klikken; dragen, brengen. Delation [de-lee’-sjun], zn. Aanklacht, ver- klikking; overbrenging, aanbrenging. Delator [de-leet-ur], zu. Aanklager, ver- klikker. Delatory [de-leet'-ur-ri], bv.n. Aanklagend, verklikkend. Delay [de-lee'), z.n. Uitstel, vertraging, op- onthoud; fo yse delays, tijd trachten te winnen. to Delay {[de-lee'], w.b. Uitstellen, vertra- gen, verschuiven, ophouden, tegenhouden, ver- hinderen; verijdelen; misleiden; J will not — myself, ik wil niet talmen. | ro-, w.o. Dralen, aarzelen, weifelen. __(laar. Delayer [de-lee’-er], zn. Uitsteller; weife- Delaying [de-lce’-ing], of Delayment [de-Ice'-mént], z.n. Vertraging, uitstel; verhindering. to Dele [diel], w.b. Uitwisschen. Deleble (dèl’-i:1, by.n. Uitwischbaar. Delectable [de-lèkt'-ebl), bv.n. Aangenaam, verrukkelijk, heerlijk. Delectableness [de-léki’-ebl-nés], z.n. Aan- genaamheid, verrukkelijkheid, heerlijkheid. Delectably [de lèkt'-eb-bli], bw. Aange- naam, verrukkelijk, heerlijk. Delectation [dèl-ek-tee'-sjun), z.n. Verruk- king, geneugte, genot. Deleerit [de-lier’-it], bv.n. (scht.) IJlhoof- dig, waanzinnig. DELICIOUSNESS 207 „Delegaecy [dèl-i-eèssij, zn. (Afgevaar- digde) commissie, (de) afgevaardigden. Zie overigens DELEGATION. Delegate [dèl-i-cèt], bv.n. Afgevaardigd. | —, zn. Afgevaardigde. to Delegate [dèl'-i-ceet), w.b. Afvaardigen; | apne toevertrouwen. ; Jelegation [dél-i-ace'-sjun], zn. Afvaar- diging; (de) afgevaardigden; opdracht, lastge- ving; overdracht (van eene schuld). Zie ook DELEGACY. Delenifical (dél-en-if-iki],bv.n. Pijnstillend. to Delete (de-lict’], w.b. Uitwisschen. Deleterious [dél-e-tier’-i-us], of Deletery (dél’-e-tir-ri], bv.n. Doodelijk; vergiftig; vernielend, verwoestend, verdelgend; verderfelijk, schadelijk, nadeelig. Deletion (de-li’-sjun], zn. Uitwissching; uitkrabbing; verdelging, verwoesting, vernie- ling; verderving. Deletory ([dél/-e-tur-ri], bv.n. Uitwisschend.. Delf [déif], z.n. Steengroeve; zie DELFT. Delft (délft], z.n. (ook: delftware) Delftsch aardewerk. to Delibate [dèl'-i-beet], w.b. Proeven; eene proef nemen van; een voorsmaak hebben van. Delibation (dèl-i-bee'-sjun), zn. Voorproef, voorsmaak; (het) proeven. Deliberate [de-lit’-er-ét], bv.n. Bedacht- zaam, behoedzaam, omzichtig, voorzichtig; vastberaden; geleidelijk, langzaam. to Deliberate [de-lib'-er-eet], w.o. Over- wegen, beraadslagen (— on, over); besluiteloos zijn. | To—, w.b. In overweging nemen. Deliberately [de-lib'-er-t-li), bw. Zie bv.n. DELIBERATE. Deliberateness [de-lib'-er-èt-nès], z.n. Be- dachtzaamheid, behoedzaamheid, voorzichtig- heid; vastberadenheid. Deliberation [de-lib-er-ce’-sjun], zn. Over- weging, beraadslaging; to take into —, in be- raad nemen; fo come under —, ter sprake komen. Deliberative [de-lil'-er-èt-tiv), bv.n. Over- wegend, beraadslagend; — voice, raadgevende stem. | —, z.n. Redevoering (die over een be- paald vraagstuk handelt). ; Deliberatively [de-lib'-er-et-tiv'-li), bw. Met bedachtzaamheid. Deliberator [de-lib'-er-eet-ur], 2.0. Beraad- slager. Delicacy [del’-i-kés-si], zn. Lekkerheid, smakelijkheid;lekkernjj; kieskeuri gheid;kiesch- heid; fijngevoeligheid; netheid, fijnheid, sierlijk- heid; tengerheid, zwakheid. B) Delicate [dèl'-i-kòt], zn. Lekkernij; (ook:) lekkerbek. | —, bv.n. en Delicately [dèl'-i-kèt-li], bw. Lekker, sma- kelijk; kieskeurig; kiesch, fijngevoelig; net, fijn, sierlijk; tenger, zwak. : Delicateness [dél’-i-ket-nes], DELICACY. + Delices [de-lies'-ez], zn. mrv. Verrukkelijk- heden; genoegens. 2 to Deliciate [de-lis'-sjeet], w.0. Zich ver- lustigen, zich verheugen. Delicious [de-lis'-sjus], bv.n. en 5 Deliciously [de-lis’-sjus-li], bw. Heerlijk; verrukkelijk. At Deliciousness [de-lis'-sjus-nés], zn. Heer- lijkheid; verrukkelijkheid. zn. Zie DELIGATION 208 Deligation [dèl-i-aee'-sjun), zm. (Het) ver- binden (Alk). Delight [de-lajt], zn. Verrukken, gewähren; welbehagen; to take — in, behagen schepfen (vinden) in. To Delight (de-lajt), w.b. Verrukken, streiken, verheugen. To —, w.o. Behagen scheppen (—in, in). Delightful [de-lajt'-ed), bv.n. (— with, van). Delightful [de-lajt'-er), zn. Behagen-schep-per, verlustiger. Delightful [de-lajt'-er], bv.n. en Delightfully [de-lajt'-foel-li], bw. Verrukkelijk, bekörlijk, hoogst aangenaam. Delightfulness [de-lajt'-soel-nès], bv.n. Zonder veraangenaming; alle behaaglijkheid missende. Delightless  (het) in omtrek af beiden. To Delineate [de-lin'-i-eet], w.b. Ont-werp, in schets brengen; in ruwe trekken schetsen. Delineation [de-lin'-i-eet], zn. Ont-werp, ruwe schets, ruwe omtrek; schetsteeke-ning; (het) ontwerpen, (het) in schets brengen. Delineatory [de-lin'-i-eet], bv.n. Be-schrijvend, schetsend. Delineatory [de-lin'-i-eet], bv.n. Be-schrijvend, schetsend. Delinquent [de-lin'-i-eet], zn. Overtreding, vergrijp, plichtverzüg. Delinquent [de-lin'-i-eet], zn. treder. | —, bv.n. Straf baar, schuldig. to Deliquate [dèl'-i-kwwee'-sjun], w.b. en o. Smelten, oplossen. Deliquation [dèl'-i-kwwee'-sjun], w.o Verviegen. Deliquescence (dèl-i-kwwi-eet), zn. Vervieg, vervieg, vlugheid. To Deliquiate (de-lik'-kwwi-eet), w.o. Zich oplossen, smelten. Deliquation Oplossing, smelting. Deliquium (de-lik'-kwwi-om), zn. Smelting, vloeibaar-wording; (gnk.) flauwte, bedwelming; to fall into a —, smelten door het aantrekken van vochtigheid. Delirament (de-lir'-em-mènt), zn. IJihoof- digheid,  zn. Teruggetrokkenheid; somberheid; achteruitgang. To Delitigate [de-lit-i-ceet], w.b. Bekijving; twist. Deliver [e-lio'-er], bv.n. Flink, vlug, knap- — handig, gauw. To Deliver [de-liv'-er], w.b. Bevrijden, verlossen; overleveren; leveren, afleveren; opzegen, voordragen; uiten, van zich geven; uit-richten; overbrengen; (vul.) verlossen, (eene vrouw) in de bevalling bijstaan; to — one’s self well, zich goed uitdrukken; to — one’s self, well, zijn meening uiten; to — in payment, in betaling gevven; fo — up, uitleveren, overleveren, overgeven; to — in payment, in betaling gevven; to — in payment, in bevailing gevven; to — to the wind, wegwerpen; when delivered, bij (of na) de levering; (in order) to be delivered. (om) geleverd to worden, to leveren; to be delivered (of a child), verlost worden, bevallen. Deliverable (de-liv'-er-e-rèns), zn. Bevrijder, verlosser; verlossing (i. a. b.); overlevering; (mon-delinge) voordracht; verslag, bericht: fo wage —, borg staan voor de behoorlijke levering. Deliverer [de-liv'-er-ur), zn. Bevrijder, verlosser; verhaler, verslagdo En, berichtgever. — Delivery [de-liv'-e-ri], zin. Bevrijding; over-levering; (mondelinge) voordracht; verslag, verhaal; bevalling, verlossing; term of —, tijd, van levering; for— (on—), op levering; contract for —, contract van levering, leverantie-contract. Dell [d2l], zn. Groeve; dal, vallei, small en lands tusschen twee bergketenen, dal-streek. Delphine [dal-fin] bv.n. Van (behoorende _ toot of betreffende) den dolfijn; [(hist.) van (behoorende tot of betreffende) den dauphin; the — edition of the classics, de editie van klassieken genaamd „in usum Delphine”. Deludable (de-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e-ljoed'-e- omen; (fig) overstelpen; | deluged in tears, badende in tranen. Delusion (de-ljoe'-zjun], zn. Begoocheling, oogverblinding; misleiding; bedrog; waan., Delusive [de-ljoes'-siv], “bv.n. Misleidend; bedrieglijk; ijdel, hersenschimmig. Delusiveness [de-ljoes'-iv-nès], drieglijkheid; hersenschimmig. Delusory [de-ljoes'-ur-ri], by.n. Misleidend; bedrieglijk; ijdel; hersenschimmig. Delve [deliv], zn. (mnw.) Uitgegravene ko- len (zekere hoeveelheid); groeve, spelonk, hol. — to Delve (dèr), w.b. Graven, spitter; del- ven; uitgraven; omspitten; opraven, opdelven; (fig.) uitvorschen, doorgronden. Delver (dèlr'-er), zn. Graver, delver, spitter. zn. Be- aa PE aa UR ce WE VU os WE: ee =? ge re ee ee GS ene. B DEMAGOGICAL Demagogical [dèm-ea-a-a-dzj'-ikl), bv.n. Demagogisch; —stratagems, demagogische küperijën. Demagogue [dèm-ec-cic], zn. Demagog; volksmenner; opruier. Demain [de-meen], zn. Vraag; navraag, verzoek, aanvraag; (rcht.) eisch, vordering; klacht; articles of —, (kph.) gangbare artikelien; to be much in —, zeer gewild zijn, zeer in trek zijn; immoderate —, (het) overvr agen; articles of —, (kph.) courante artikelen, artikelen die dagelijks gevraagd worden; payable on —, betaalbaar op aanvraag. To Demand [de-mènd'-e), w.b. Vragen; (rcht.) eischen, vorderen. Demandable [de-mènd'-e], bv.n. Gevor-derd (geëischt) kunnende worden; billijk, recht-matig. Demandant [de-mènd'-e), zn. (rcht.) Ri-scher; verzoekster.  gedragen, (ook:) zich verdeneren. fe eanour (de-mien-ur), zn. Houding, gedrag. Demeans [de-mien-ur], zn. mrv. Domein-Boederen. emeanure [de-mien'-ur], zn. Houding, gedrag. Demeney (diem'-en-si], zn. Waanzin, krank-zinnigheid, razernij. to Dementate (de-mènt'-cet], zn. Waanzin, krank-zinnigheid,  lucht- zuivering. to Demephitize [de-mòf'-i-tajz], w.b. Van ongezonde dampen zuiveren. „Demerit (de-mèr'-it), zn. Onverdienste- lijkheid; (fg.) ondeugd; (ook:) vergrijp; | ver- dienste, (drijven. to Demerit [de-mér'-it], w.b. Misdoen, mis- Demersed [de-meurst’|, bv.n. Onder water geloopen, verdronken, onder water staande. „Demersion [de-meur’-sjun], zn. Onderloo- F Ping; onder-water-zetting, overstrooming. j Servaas de Bruin, Engelsch-Hollandsch, Ae druk. DEMONOMIST 209 Demesnes [de-mienz'), mrv. Zie DEMEANS. Demi [dém’-i], bv.n. Half; —cannon, zeker klein stuk geschut (ook: zeker groot geweer); —god, half-god; — island, (adk.) schier-eiland; —John, veldflesch; —lance, lichte lans; enter- haak; —man, half-mensch; —rep, vrouw van eee eerbaarheid; —wolf, (drk.) wolfs- ond. to Demigrate [dém'-i-creet], w.o. Zwer- ven, rondzwerven; naar een ander land uit- wijken of verhuizen. Demigration [dém-i-cree'-sjun], zn. Uit- wijking, landverhuizing, vrijwillige balling- schap. Demisable (de-majz'-ebl], bv.n. In erfpacht te geven. Demise [de-majz'], zn. Heengang; (het) overlijden, (het) verscheidon; (rcút.) in-erf- pachtgeving; (het) vermaken (bij testament). to Demise [de-majz'), w.h. Nalaten, verma- ken; in erfpacht geven. Demiss [de-mis'), bv.n. Nederig, onderda- nig, gedwee. Demission [de-mis'-sjun], zn. Ontslag (af- zetting, afdanking; aftreding, bedanking); ver- laging (in rang, waarde, enz.); minder-stelling. Demissive [de-mis’-siv], bv.n. Nederig, onderdanig, gedwee. Demissly [de-mis'-li], bw. Nederig, onder- danig, gedwee. to Demit [de-mit'], w.b. Laten vallen; neer- drukken; onderwerpen: vernederen. Demiurge [dém'-i-eurdzj], zn. Schepper, wereldschepper. Demiurgic [dém-i-eurdy'ik], bv.n. Schep- pend, wereldscheppend. to Demmish [dém’-isj], w.b. (scht.) Doen duizelen. Democracy [de-mòk'-rès-si], zn. Volksre- geering, democratie. Democrat [dòm'-o-krèt), zn. Democraat. Democratic [dèm-o-krèt'-ik). of Democratical [dém-o-krét'-ikl], by.n. en. Democratically [dèm-o-krèt'-i-kèl-lij, bw. Democratisch. Democratist [de mòk'-rèt-tist), Zie het woord pEMocratT. to Demolish [de-mòl'-isj), w.b. Vernielen; sloopen, af breken. ; Demolisher [de-mòl'-is-sjur), zn. Vernie- ler: slooper, af breker. Demolishment [de-mol’-isj-mént], of Demolition [dèm-òl-lis'-sjun), zn. Vernie- ling; slooping, (het) afbreken; afbraak. Denon (diem'-on), zn. Booze geest, de- mon, duivel. Bia Demoness [diem'-o-nès). zn. Duivelin. Demoniac [de-moon'-i-èk), z.n. Bezetene. —, bv.n. of Demoniacal [de-mon'-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö-nö ewijzen, betoogen, aantoonen. Demonstrative [de mon'-stret-tiv-là], bv.n. Bewijzend, betoog, aantoonend; bondig, klaarblijkelijk, overtuigend; — pronoun, (tlk.) aanwijzend voornaamwoord. Demonstratively (de-mon'-stret-tiv-là), bw. Klaarblijkelijk, overtuigend. Demonstrative [de-mon'-stret-tiv-là],  Papier klein-formaat. Den (dèr), zn. Hol (spelonk, groeve; kot; krot; beestenhok); | good —, goeden dag. to Den [dén], w.o. In een hol (spelonk, kot, krot, enz.) wonen. Denary [dén'-ér-ri]. bv.n. zn. Tiental. to Denationalize (de-nésj’-un-el-ajz], w.b. Denationaliseeren. Denay (de-nee'), zn. Afwijzend antwoord, weigering; ontkenning. ‘to Denay (de-nee'), w.b. Weigeren, afslaan. [de-mon'-streb-blij, bw. w.b. bv.n. Tientallig. | —, DENT Dendrite [din'-drajt], zn. (min) Dendriet — boomsteen. a Dendrology (dèn-dròl'-o-dzji), zm. Natuur- lijke geschiedenis der boomen. to Denegate [dén'-e-ceet], w.b. Ontkennen. Denegation ([dén-e-cee'-sjun], zn. Ont- kenning. Deniable [de-naj'-cbl), bv.n. Te ontkennen; te ontzeggen, te weigeren; betwistbaar. Denial [de-naj'-el), zn. Ontkenning; ver- loochening; ontzegging, verzaking, ontbering; weigering, afwijzend antwoord. Denier [de-naj'-er), zn. Ontkenner, loo- chenaar; verloochenaar; weigeraar; tegenstan- der. | —(de-nier’], zn. (mtw.) Denier (Fran- sche penning of duit). “4to Denigrate [dén’-i-creet], w.b. Zwart- maken. Denigration [dén-i-cree'-sjun), zm. Zwart making. Denison ([din'-izn], zn. en w.b. Zie de woorden DENIZEN. Denization [dén-i-zee'-sjun], zm. (rcht,) Naturalisatie (erkenning als burger). Denizen [den'-izn], zn. Vrijburger; als burger erkende; genaturaliseerde. ‘ to Denizen {déen'-izn], w.b. Burgerrecht verleenen aan, als burger erkennen, natura- liseeren. Denominable (de-nom'-i-nèbl], by.n. Noem- baar; benoembaar. to Denominate [de-nom'-i-neet], w.b. Noe- men; benoemen. Denomination Benaming; benoeming. Denominative [de-nom’-i-nét-tiv], bvn. Noembaar, eenen naam hebbend; benoemend, Denominator — [de-nom'-i-neet-ur], ZD Naamgever. naamvermelder; (rek.) noemer. Denotable ([de-noot'-ebl), bvn. Aan te duiden; te onderscheiden. Denotation [dèn-o-tee'-sjun), zm. Aandui- ding, aanwijzing. : Denotative [de-noot'-et-tiv), bv.n. Aandui- dend, onderscheidend, kenmerkend. to Denote [de-noot'], w.b. Aanduiden, aan- wijzen, kenmerken, onderscheiden; (fig.) ver raden (nl. doen doorstralen). Denotement [de-noot'-mènt), 2.0. Aandui- ding; kenmerk, kenteeken. to Denounce [de-nauns'), w.b. Bekendma- ken; aankondigen; bedreigen; betichten; eene beschuldiging inbrengen (—against, —on, tegen). Denouncement (de-nauns'-mènt), zn. Aan- kondiging; bedreiging; betichting, aangifte, aanklacht. Denouncer [de nauns'-er), zn. Aankondi- — ger; beschuldiger; betichter. Denred (dèn'-red), bv.n. (scht.) Verborgen. Dense [dns], bv.n. Dicht, vast; | dik (b.v. mist), zwaar. Denseness [déus'-nés], z.n. Zie DENSITY. to Denshire [dèns'-sjier), w.b. Af branden (akkers, om den grond vruchtbaarder te maken). Density [déns'-it-ti], zn. Dichtheid, vast- heid; | dikheid (b.v. van nevelen) zwaarheid. — Dent (dent), zn. Kerf, insnijding; indeu- king, deuk; tand (b.v. van eene zaag). : (de-nom-i-nee'-sjun), ZD. to Dent [dent], w.b. Kerven; deuken;tanden, | uittanden. GE Kk Ae IN ome uns ome Mt ee Dental (dent'-el], zn. Tandvisch; (fix) tand- letter. | —, bv.n. Tand; van (betreffende, be- hoorende tot) tanden: —letter, (tlk.) tandletter. Dentate [dènt'-è(), of Dentated [dònt'-eet-ed), bv.n. Getand, uit- getand; veelpuntig. Denticle (dènt’-ikl), zm. Tandje, puntje. Denticulate [dèn-tik'-joe-lèt), of Denticulated [dén-tik'-joe-leet-ed), Getand. Denticulation [dént-ik-joe-lee'-sjun], zn. Tanding, uittanding; getandheid. Dentier [dènt'-i-er), v. tr. (scht.) Lekkerder. Dentiform (dènt'-i-fòrm), bv.n. Tandvor- bv.n. mig. Dentifrice [dènt'-i-fris]. zn. Tandpoeder. Dentist (dènt'-ist), zn. Tandmeester. Dentition [dèn-tis'-sjun), zn. (Het) tan- _ denkrijgen. to Dentize [dèn'-tujz), w.o. Tanden laten _inzetten; tanden wisselen. Dentoid [dènt'-òyd), bv.n. Tandvormig. to Denudate [de-njoe'-deet), w.b. Ontbloo- _ ten; afstroopen; pollen; enz. Denudation (dèn-joe-dee'-sjun), blooting; afstrooping; enz. to Denude [de-njoed'), Zie TO DENUDATE. to Denunciate [de-nun'-sji-eet), w.b. Be- kendmaken, betichten, beschuldigen, (bij den rechter) aangeven, aanklagen; openlijk dreigen. Denuneiation (de-nun-sji-ee'-sjun), zn. Bekendmaking, openlijke bedreiging; betich- _ ting, beschuldiging, aanklacht, aangifte (bij den rechter); — of bans, (kkl.) huwelijksafkondi- gingen, (het) gaan der geboden. _Denunciator [de-nun’-sji-cet-ur], zn. Be- _tichter, beschuldiger, aanklager, aangifte-(bij den rechter-)doener. Denunciatory (de-nun''-sji-et-tur'-ri), bv.n. Betichtend, beschuldigend, aanklagend; betref- fend (of inhoudend) aangifte bij den rechter. to Deny [de-naj'], w.b. Ontkennen, looche- nen; ontzeggen, ontberen; afslaan, weigeren; lo — by oath, afzweren; | to — one’s self, zich zelven verloochenen; (ook:) zich..... ontzeggen; (ook:) laten zeggen dat men niet tehuis is, (lemand) niet-thuis laten geven. to Deobstruct [di-d)-strukt’], w.b. Open- maken, doorsteken. _Deobstruent [di-òb’-stroe-ènt], by.n. (gnk.) Openend, ontlastend, afdrijvend. | —, z.n. (gnk.) Middel tegen verstopping. Deodand [di-o-dènd], z.n. (’t) Verbeurd verklaarde (van zelfmoordenaars); zoenoffer to Deonerate [di-on'-e-reet], w.b. Ontlas-ten, bevrijden. To Deoppilate [di-òp'-i-leet], w.b. Openen, afdrijven; van hindernissen bevrijden. Deoppilative [di-òp'-i-lèt-tiv), bv.n. Ope-mend, ontlastend, afdrijend. Middel om ontlasting te veroorzaken. To Deoxydate [di-òs'-j-deet], w.b. Zoe- nen; afzoenen. To Deoxydate [di-òs'-j-deet], of to  to Depart (de-paart'-), w.o. Vertrekken, heen- gaan, scheiden; af-wijken, af-stand doen (— with, van); sterven. To —, w.b. Wegdoen; verlaten. Departing [de-paart'-ing], zn. Zie het zn. DEPARTURE. Department [de-paart'-ing], zn. Zie het zn. DEPARTURE. Departmental [de-paart'-ing], zn. Vertrek, afreis; overlijden, verscheiden: scheiding (van iets), af-stand-doening; (t) af-stand-doing; (zeew.) plaats van vertrek. Depascent [de-pès'-sent], bv.n. Afweidend kaalvretend. to  Depeculation [de-pek-joe-leet], w.o. Afhangen, af- hankelijk zijn (— upon, — on, van); toebehooren; berusten (of, op); zich verlaten (— upon, — on, op); people to be depended upon, vertrouwde lieden, lieden waarop men rekenen kan, lieden op wie men staat kan maken; he has little to — upon, hij heeft niet veel in de melk te brokken, hij bezit niet veel. Dependable [de-pènd'-ebl], w.n. Vertrouwd, waarop staat te  [déf-lo-dzjist'i-keet], w.b. Dephlogistische (en ontvlambaar ma- ken); | dephlogisticated air, zuurstofgas. Verloren; to Depict [de-pikt’], of to Depicture [de-pikt’], of to Depilate [dèp'-i-leet], w.b. Afharen, ont- haren; haarloos maken. Depilatory [dèp'-i-leet], w.b. Afharen, ont- haren; haarloos maken. Depilatory [dèp'-i-lus], bv.n. Het uit- vallen van de haren bevorderend; haaruitrukend. | —, z.n. Ontharings-middel, middel om haren (of het haar) uit te trekken (of te doen uitvallen). Depilous [dèp'-i-lus],  Beklagens- waardig, betrerenswaardig, te bejammeren. Deplorableness [de-plor’-ebl-nés], z.n. Be- treurenswaardig. Deplorably [de-plor’-e-blij, bw. Op be- klagens- (of betreures-) waardige wijze. Deplorably [de-plor’-e-sjun], bw. Jammerlijk; hopeloos. eploration [dép-plo-ree'-sjun], z.n. Betreur- ring, bejammering; | klaaglied, klaagzang. To Deplore [de-plor'), w.b. Betreur, be- weend, beklagen. Deplored [de-plor’-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e- Deplumation [de-ploem-sjun], z.n. (Het) plukken, (het) ontvederen; (kik.) uitvalling van de ooghaartjes. To Depone [de-ploem'), w.b. Plukken, van vederen ontdoen. to Depone [de-poon'), w.b. Nederlegend; (é/k.) bedrijvend met eon lijdenden vorm. —, zn. (rcht.) etuige. to Depopulate [de-pòp'joe-leet), w.b. Ont- volken; onbewoond en woest maken; verwoes- ten. | TO—, w.o. Ontvolkt worden; verwoest worden. Depopulation [de-pòp'joe-leet], zn. Ontvolking;  gedragen, zich aanstellen. Deportation (dép-pòr-tee'-sjun), zn. Over- brenging naar eene strafkolonie, deportatie. Deportment [de-pooz'-ehi], zn. Houding, gedrag. ; Deposable [de-pooz'-ehi], bv.n. Afzetbaar; (rcht.) als getuigenis kunnende dienen. Deposal [de-pooz'-el], zn. Afzetten, ont- zetting (uit een ambt); | (het) afleggen van eene verklaring (rcht.). DEPREDATION to Depose [de-pooz'-el], w.b. Afzetten, (van een ambt) ontzetten; nederzetten, nederleggen; (rcht.) verklaren, getuigen. | ro—, w.o. Getuigenis afleggen, (als getuige) verklaren, Deposer (de-pooz'-er], zn. Degene die (een ambtsbekleeder) afzet. Deposit [de-pooz'-ehi], zn. Bewaargeving; onderpand; (het) gedeponeerde; (ook :) bewaar- plaats; to make a —, waarde deponeeren; in —, in deposito; — money, gedeponeerde gelden. To Deposit [de-pòz'-it], w.b. Nederleggen; in bewärmen geven, deponeeren; (rcht.) verklagen. Depositary [de-pòz'-itér-ri], zn. Bewaar der, inbewaar, depositaris. Deposition [dép-o-zis'-sjun], zn. Afzetting, ontzetting: (rcht.) verklaring onder eede, gutenis; (het) afleggen van eene beädigde verklaring; to make a —, (rcht.) eene getuignis afleggen, eene  maken; belasteren, beschenden. Depraved [de-preev'], bv.n. en Depravedness [de-preev'-ed-nès], of Depravement (de-preev'-mènt], Z.0. Slecht-heid, verdorvenheid, ontaardheid. Depraver [de-preev'-er]. zn, Slecht-maker. Depravity {de-preev'-er], zm. Verdorven-heid van zeden, zedeloosheid, slechtneid. Deprecable [dép'-'-r'z2bl], bv.n. Af te wen den door smeeking; af te smeeken. To Deprecate [dép'-'-keet], w.b. Smeeken (om bevrijding of vrijstelling); to — poverty smeeken om verlost te worden (of om bevrijd te blijven) van armoede; afwenden (door smeeking); zich verontschuldigen; berouwen. Deprecation [dép-'-keet], zn. Smeeken; (het) smeeken; smeekbede; berouw; af-wending [door smeeking). Deprecative [dép-'-keet] -iv]. by. Smee-kend; afbiddend, afsmeekend; — letter, smeek: — brief, smeek: — brief, smeek. Deprecator [dép'-'riek-et-tur'-ri), by. n. Zie DEPRECATIVE. to Depreciate [de-pri'-sji-eet), w.b. Lager (waard-)schatten; afslaan (in prijs); minachten. ro —, w.o. Dalen in prijs; in waarde vermin- deren. Depreciation (dèp-'ri-gji-eet'-ur), 2.0. Ver- mindering (in waarde, prijs); minachten. to Depreciate [dèp'-ri-deet), w.b. Plunderen; verwoesten, vernielen. | to —, w.0. Plundering of verwoesting aanrichten (— on. aan, in, op). Depredation [dèp'-ri-dee'-sjun), w.b. Plunderer; verwoesten; to make (to commit) —, ver DEPREDATOR „dering; verwoesten; verwoesten;  Depredatory [dép'-ri-deet-ur-ri], by.n. Plunder; verwoestend. To Deprehend [dép'-ri-hènd'], w.b. Vatten, gripen, opvangen; (fig.) ondekken, te weten komen. Deprehensible (dép'-ri-hèns'-ibl-nès'), bv.n. Te vatten, te grijpen, op te vangen; (fig.) te be-grijpen. en a ee Bg eprehensibleness [dép'-ri-hèns'-ibl-nès'), n. Opvangbaarheid; (fig.) begrijpelijkheid. Depress [dép'-ri-hèns'-ibl-nès'), n. Opvanging, opgrijping; (fig.) ondekking. To Depress [de-prés'], w.b. Neerdrukken; erklärken; neerslaan; (fig.) vernederen. Depressed [de-prés'], v. dw. en bv.n. (kph.) ‘Gedrukt (marktprijzen), laag gehouden. Depression [de prés’-sjun], zn. Onderdrukking; neerdrukking; (het) drukken (van de oprijzen); (fig.) vernedering; to experience a — (kph.) gedrukt zijn; (ok:) daling ondergaan. Depressive [de-prés'-siv], bv.n. Neer-drukend, neerslaand, ontmoedigend; (jig.) verne-derend. Depressor [de-prés'-ur], zn. (Neer-)drukker; (jig.) onderdrukker, knevelaar, verdrukker; (ontl.) neertrekkende spier. Depriment [dép'-ri-mént], bv.n. (ont].) Neer-trekkend. Deprivable [dép'-ri-mént], bv.n. baar; ontneembaar; afzetbaar. Deprivative [dép'-ri-vee'-sjun], zn. Berooven; ontneming, verlies; (rché.) ontzetting (uit en geestelijk ambt, of van eene geestelijk waardigheid), afzetting. Deprivative [de-prajv'-et-tiv], bv.n. Be-Toovend. to Deprive [de-prajv'-et-tiv], w.b. Berooven, ont-trekken; uitsluiten; afz. etten, vervallen-verkla-wen; to — one’s self of..., zich... ontzeggen. Deprivement [de-; rajv'-mént], zn. Beroover, ont-trekker. Depth (dèprn), zn. Diepte; afgrond; duis-ternis; (fig.) diepzinnigheid, onverständlich; in the — of winter, in ‘t hartje van den winter, midden in den winter; the — of a squadron, mil.) het aantal gelederen; to swim beyond one’s —, geen grond meer voelen in het water, zich te ver van wal wagen, (fig.) verder wüden vliegen dan de vleugelen reiken. To Depthen (dèp'-ruen), w.b. Diepen, uit-diepen, „uitbaggeren. Depulsion (de-pul'-sjun), w.b. Ont-maagden. Depulsion (de-pul'-sjun), w.b. Ont-maagden. Depulsion (de-pul'-sjun), w.b. Gezuiverd, gelouterd; zuiver; schongemaakt. To Depurate [dépôte], w.b. Zuiveren, louteren; schoonmaker. Depuratory (dépôte-jôre-jôre-jôre-jôre-jôre-jôre-jôre-jôre-jôre-jôre-jôre-jôre-jôre-jôre-jôre-jôre-jôre-jôre-jôre-jôre-jôre-jôre-jôre-jôre-jôre-jôre-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-joure-jou Verminderen, minder (in hoevelheid) maken. Deracinate (de-ròs'-i-neet),  Derelict (dier), bv.n. Verlaten, onbeheerd. —z.n. Onbeheerd goed; (ook:) drooggeloopen (of drooggelegd) land, land waar vroeer de zee stond. Dereliction (dier), bv.n. Verlating; verlatenheid; onbeheerd toestand; drooglating door de zee. Deride [de-rajd'-er], w. b. Belachen, bespotten. Derider [de-rajd'-er], z.n. Bespotter; spotogel, grappenmaker. Heridinsly (de-rajd'-ing-li], bw. Spottenderwijze; bij wijze van spot. Derision § [de-rajd'-er], spot;  an estate — from an ancestor, gene bezitting die van een voorzaat (aan een afstammeling) kan komen. Derivate [dèr'-i-veet], z.n. (élk.) Afgeleid, to Derivate [dèr'-i-vee'-sjunl, Zn. Afleiding. Derivative [de-riv'-el-tiv], bv.n. Afleiding. Derivative [de-riv'-el-tiv], bw. Door (of bij wijze van) afleiding. to Derive [de-rajv'], w.b. Afleiden; uitbrei- den; overleveren; fo — ... from, afleiden van, trekken uit, (fig.) te danken hebben aan. | TO —, w.o. Afstammen (— from, van). Deriver (de-rajv'-er], zn. Afleider. Derm [deurm], z.n. Huidvlies, onderhuidje (tusschen vel en vleesch). Dermal [deurm’-el], bv.n. en Dermoid [deurm'-òjd], bv.n. Onderhuids-; van (betreffende, behoorende tot) het huid- vlies, Dern [deurn], bv.n. Eenzaam, somber; treu- Tig, naar, akelig, woest; verborgen, verscholen; onverbiddelijk, wreed. to Dern [deurn), w.b. Stoppen (repareeren), Dernful [deurn'-foel], bv.n. Vol akeligheid, allertreurigst. Zie overigens DERN. Dernly [deurn'-li], bw. Treurig, naar, be- droevend. Dernier [dèr'-nier], bv.n. Laatst, hoogst; in — ressort, (rcht.) in laatste instantie, in het hoogste ressort. Derogate [dèr'-o-cètl, bvn. Verminderd (verlaagd, verkleind of verkort) in kracht (in waarde, in aanzien); ontaard, verbasterd. to Derogate [dér’-o-ceet], w. b. Verkor- ten (of verminderen) in kracht (in waarde, in aanzien, enz.); opheffen (eene wet), te niet doen door iets anders in de plaats te stellen. | ro —, w.o. Afbreuk doen (— from, aan); ont- aarden (— from, van); to — from the common rules, van de oude sleur (van den gewonen regel) afwijken; to — from one’s self, zich zijner onwaardig handelen, zich zelven verlagen; to — from a man’s honour, iemand een lak op- leggen, iemands eer bezwalken. Derogately [dèr'-o-aèt-lij, bw. Zie bv.n. DEROGATE. Derogation [dèr-o-Gee'-sjun), zn. Afbreuk nadeel; (het) verkorten, enz. Zie het woord TO DEROGATE. Derogative [de-ròa'-et-tiv), bv.n. en Derogatorily (de-ròa'-et-tur-i-li], bw. Nadeel toebrengend, afbreuk doende, inbreuk makend. Derogatoriness [de-ròa'-et-tur-i-nès],z.n. Af- breukdoening; inbreukmaking; benadeeling. Derogatory [de-ròe'-et-tur-ri], bv.n. Nadeel (afbreuk) doende (— fo, aan). Derrick [dèr'-rik], zn. (zeew.) Dirk, Derring [dér'-ing], bv.n. Zie DARING. Dervis [deur'-vis], zn. Dervisj ,(Mahome- daansche priester of soort van monnik); (fg) toovenaar. Descant [dès'-kènt), zin. (muz.) Discant, hoogste stem; (ook:) beurtzang; gezang met variatién; (fig) gesprek, verhandeling, rede- voering; uitweiding; fo make a holy —, eene zedenkundige toepassing maken. to Descant [dèòs-kèrt'j, w.o. Zingen met variatién; een beurtzang zingen; (fig.) breed- voerig spreken, uitweiden. Descanting [dès-kènt'-ing), zn. Opmerking; gissing, vermoeden, onderstelling. to Descend (de-sènd'), w.b. Nederlaten; afklimmen, afstijgen. | ro —, w.o. Nederdalen; afdalen; neerkomen, neerstorten; naar beneden komen; (fig.) afstammen; (rcht.) bij wijze van erfenis overgaan; to — into one's self, (fig.) in DESERTLESSLY zijne binnenkamer gaan, in zich zelven kee. — ren, een blik in zijn eigen hart werpen. Descendant [de-sèn'-dènt), zn. Afstamme- ling, nakomeling. Descendent [de-sèn'-dènt), waartskomend; afstammend. Descendibility [de-sènd-i-bil-it-ti), zn. Geschiktheid om nedergelaten, afgeklommen enz., of om aan anderen als erfgoed nagelaten te worden. Descendible (de-send’-ibl], by.n. Geschikt om nedergelaten, afgeklommen enz., of om aan anderen bij wijze van erfenis nagelaten te worden; the hill is —, men kan den berg af- klimmen. Descension [de-sèn'-sjun), zn. (Het) neder- dalen, (het) afstijgen; afneming, verval, ver- mindering; (fig.) afkomst. Descensional [de-sèn'-sjun-ell, bvn. De afstamming betreffende, afstammings-. Descensive [de-sèn'-siv], bv.n. Afstijgend, nederdalend; kunnende nederdalen, Descent [de-sènt'], zn. (Het) nederdalen; (het) afkomen; neerhang, afhang ; (mil.) landing, vijandelijke inval; (fig.) afkomst, afstamming; nakomelingschap, nageslacht; (ook:) bevalling, verlossing; (rcht.) overgang (of aankoming) bij erfenis; fo make a — on, eene (inz. vijandelijke) landing doen op (of in). F meden (de-skrajb'-ebll, bv.n. Beschrij- elijk. to Deseribe [de-skrajb'], w.b. Omschrijven; beschrijven. Describer [de-skrajb'-er), zm. Omschrijver; beschrij ver. Descrier ontdekker. Description [de-skrip'-sjun), zn. Beschrij- ving; (fig.) soort, kwaliteit, hoedanigheid; a man of this —, zulk een man. = vanen (de-skrip'-tiv], bv.n. Beschrij- vend. to Descrire [de-skrajr'), w.b. (scht.) Be- schrijven. Desery [de-skraj"], zn. Ontdekking; vond. To Desecrate [des-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s-s Zur’s juni, zm. (Het) over-loopen, desertie (mil); (theo.) verlatenheid. Desertless [de-zeur’s juni], bv.n. en Desertlessly (de-zeur’s juni), of Desertrix [de-zeur’s juni], bw. Verdienste; | so — of, zich verdienstelijk maken je-ens, 8 Deservedly [de-zeur’s juni], bw. Naar verdienste. 4 Deserver [de-zeur’s juni], bw. Naar verdienste. 4 Deserver [de-zeur’s juni], bw. Naar verdienste. 4 Deservingly [de-zeur’s juni], bw. Naar verdienste. 5 Deservingly [de-zeur’s juni], bw. Naar verdienste. 6 Deservingly [de-zeur’s juni], bw. Naar verdienste. 7 Deservingly [de-zeur’s juni], bw. Naar verdienste. 8 Deservingly [de-zeur’s juni], bw. Naar verdienste. 9 Deservingly [de-zeur’s juni], bw. Naar verdienste. 10 Deservingly [de-zeur’s juni], bw. Naar verdienste. 11 Deservingly [de-zeur’s juni], bw. Naar verdienste. 12 Deservingly [de-zeur’s juni], bw. Naar verdienste. 13 Deservingly [de-zeur’s juni], bw. Naar verdienste. 14 Deservingly [de-zeur’s juni], bw. Naar verdienste. 15 Deservingly [de-zeur’s juni], bw. Naar verdienste. 16 Deservingly [de-zeur’s juni], bw. Naar verdienste. 17 Deservingly [de-zeur’s juni], bw. Naar verdienste. 18 Deservingly [de-zeur’s juni], bw. Naar verdienste. 19 Des Opdrogend. Opdrogend. Opdrogend. To Desiceate [desiceate], dès-ik-keet, of des-sik-keet), w.b. Drogen, drog-maken. To —, w.o. Uitdro-gen, opdrogen. Desiccation  in schets brengen; van zins zijn, voorhebben, in ’t schild voeren, beoogen; besluiten. Designable [desajn'-ehl], bv.n. Kennelijk te onderscheiden. Designate [dès'-ia-nèt], bv.n. Gekozen; be-paald aangewezen; benoemd. To Designate [dès'-ia-neet], w.b. Aanwijzen, onderscheiden; kiezen; benoemd. Designate [dès'-ic-nee'-sjun), zn. Aanwijzing, bestemming; benoemd. Designedly [de-sajn'-e-sjun), of des-sic'-nèt-iv], bv.n. Aanwijzend; benoemd. Designedly [de-sajn'-ed-li, bv.n. Opzette-lijk, voorbedachtelijk. Designer ([de-sajn'-er], zn. Plans-maker, schets-teekenaar; plannenmaker, ontwerper. Designability [de-sajn'-er], zn. Oogmerk, opzet, studie (om te schaden, te bena-deelen, kwaad te doen). Designing [de-sajn'-e-sjn'-e-sjn'-e-sjn'-e-sjn'-e-sjn'-e-sjn'-e-sjn'-e-sjn'-e-sjn'-e-sjn'-e-sjn'-e-sjn'-e-sjn'-e-sjn'-e-sjn'-e-sjn'-e-sjn'-e-sjn'-e-sjn'-e-sjn'-e-sjn'-e-sjn'-e-sjn'-e-sjn'-e-sjn'-e-sjn'-e-sjn'-e-sjn'-e-sjn'-e-sjn'-e-sjn'-e-sjn'-e-sjn'-e-sjn'-e-sjn'-e-sjn'-e-sjn'-e-sjn Ajn'ing), bvn Arglistig, sluw, valsch. | —, zn. Teekenkunst; (het) tee- kenen; plan, voornemen. Designless [desajn'-lès], bvn. en _, Designlessly [desajn'-lès-li), bw. Onopzet- telijk; onoorbedacht; planloos. esignment [desajn'-mènt), zn. Ontwerp, plan, schets; bedoeling, voorbedachtheid, opzet, oogmerk. Desinenece (dès'-i-nèns), zn. Slot, einde; (Uk) uitgang. Desinent (desajn'-nènt), bvn. Slot-, beslui- tend; uit. DESERTRICE un DESPAIRINGLY 215 Desipient [desip’-ent], bvn. Onbeduidend; onverstandig, dwaas; speelziek.  preekstoel; (fiy.) geestelijke stand. To Desk [desk], w.b. Wegsluiten (als in een lessenaar); opzamelen, opzouten. 