Mnemosyne: Bibliotheca Classica Batava
Ernst Julius Kiehl , Carel Gabriel Cobet , Hendrik Willem van der Mey, Jan Leeuwen , Carl Wilhelm Vollgraff, Bernhard Abraham van Groningen , Willem Jacob Verdenius , IngentaConnect (Online service)
Een lezer, die aus dem wilde Terkälen, befand die woorden daar-borea gescbreven; later zij in bet Tera opgeaomen, ten nadeele van Aim of meer andere woorden die alsloen wegge-Tallen zija. Het spreekl van zelT. dat zich niet met zekei4ieid laal bepEilen. wat er gestaan kan h^faen: doch wat den zin en het metram betreft, zal men misschien met het volgende genoegen nemen: KCti xo^f^" iKTfxCifTffttv iiiipie fiei tux^Tu irXouToiivTes JAAai; t' ^mSIov xA^tXripov, x«l vesdxhhiov V6VV txtiv (tot us) (pphctg. T8. 345 vig. Pu>tx^S tt Ti« l^ttirxT^ ^eaiij }Jyav, Het onbepaalde vtre is voor deze plaats niet geschikl; men schrijve riTt; de lezer behoeft niet te vragen, wanoeer. vs. 587—367. Tegenover den wensch, die het koor uitspreekt, dat zij die de besle Toorstellen deden baar gevoelen mogten zien zegeTie-ren, to: y &piiT& Sirn Tpoa-)|xfi j vixav Xsyourx, kan in bet tweede lid niets anders staan dan eene verwenscbing, die uit den aard der zaak nioet inbouden dat zij, die bel met de ver- gadering niet goed meenen maar baar eigen voordeel beoogen. In dsn Cod. ttaat n(lof &aXii»oy, Wat ik geschreTen hel>, is eens gliting 1BD DciSDUf, die veel toot rich heeft bq tim minsts boTen de pogin- ges Tan Fsnucu en Snex Terra de Tooikeiu: Tcrdient. Het (choliiuii bcwyit dal de Tonn tuq het noord Toor de aSeiding Tui no'if'd'f iprak. „Googlc Vs. 289; 544; 5S7— 567. 29S daarvoor vreesselijk niogen worden gestraft. Helgeen wij ihans ia onzen lekst op die plaaU [ezen , voldoet zoo weinig aan de- zen eisch, dat wij verpligt zijn het grootendecls Yoor het werk van een' inlerpolator te boudea , die, naar bel Echijot, op de onhandige wijze aan deze lied«i) eigen eene lacune in den tekst heeft willen aanvutlen. Wij z^tea de geheele plaals doorloo- pen en naarmate zij (»is voorkomen , de bedenkingen , die wij er tegen bebben , in bet middea brengen. De eerste drie ver- zen: xifSeiv ouytx' etI j3Ati/3)| , leveren geene zwarigheid op; wal wij bier lezen slemt over* een met Iielgeen ons omtrent de tipi in de volksvergaderingeo en in den raad uit DaHnsTHENBS en anderen bekeDd is. Het- zeirde kan men niet zeggen van de beide volgende verzen, ^tjTouff' iyTififSivrdvxi , die gebeel iets anders beteekenen . dan de schrijver wtl. Deze loch moet, blijkens het verband, aan eene strafwaardige scbennis van bestaande wetten en besluitea , gedacbl bebben ; doch in de aangevoerde woorden ligt niels, dat naar een mis- drijf gelijkt, integendeel beteekenen zij eene zaak, die alle bur- gers volgens de wet vrij slond. tii<pl<r(iXTx xx) vifMuf ^ijtw avTifieiiiTTiivat wil zeggeo , Ik tracbl volksbesluiten en wetten in de plaats te slellen voor anderen , d. i. , ik zoek te bewerken dat eene oude wet , die ik afkeur , worde afgescbafl , en eene andere aangenomen in hare plaats. Het is er zoo verre van daan , dat de Atheners dit aao iemand als eene misdaad zou- den hebbeu loegerekend, dat zg zetfs den tijd wanaeer en de wijze boe zulks gescbiedeo moest, bij de wet naauwkeurig bebben omschreven. De beide volgende verzen , T&iripfUTi re ToTiriii I- xSpoTi roTg tifttTlpotf ?.iyeu<r\ zijn wat de laal belreft, onberispelijk , docb bier misplaat^t. Het verraden vao de geheimen van den slaat aan de vijandeo beboorl niet tot de bedriegerijen, waaraan eeii redenaar zich 3vGoo(^lc 296 SB TBESHoruoaiAzosAE VAN Ahistonanis. gedurende de vfrfksvergadering en oDder bet spreken schuldig maken kan en ligt dus bniten den kring eener x^i, weike uilsluitend dezen belreft. Hetzelfde geldt van de beide verzen, die bierop volgen, doch bier is de interpolator met de taal minder gelukkig ge- weest. Vooreerst had htj niet bet aclirum itriyowt moeteo gebruiken, maar het medium ixxynvTxi, gelfjk dit altljd ge- schiedt, waar de zin medebreogt, dat het verbum wederkeerig zlJD ttioet. Het de volgende woorden rif? x<i>p»i ovvcx' i^) fiKd- 0^ is het nog erger gesteld; de schrijver heeft ze blijkbaar ge- nomen uit vs. 560, waar men leest KspiHv sSvex' Irl (i>.i^^, zonder te bedeokeo,  zal uitlegen, wat rq; x^f^ oZvcxx bier beleekenen meet; en, watct) f3Ai/3)f betreft, dat dit zeer wel te pas komt, waar sprake is van de slinksche streken eens redenaars, die zich beeft la-ten omkoopen en het volk wat wijs maakt, docli hoogst onge< rjmd is bij eene daad van openbare vijandscbap, zoo a)s bet brengen van den vtjand op den vaderlandscben grond. Ten slotle volgt een vers, dat wederom wat de taal betrelt geeue stoff lot aanmerkingen geeft, docb in ongerijmdbeid voor bet bovenslaande uiet onderdoet. In plaats van eene verwen-scbing, gelljk aan die, weIke in vs. 349 voorkomt, xxKwi; iiro>>iadxi toutov xirhv x^xictv, welke bier door bet verband dringend gevorderd wordt, vin- den wij eeue verklaring, die niets ter zake doet en door bare onnozelheid het overtuigendste bewijs van de onbekwaambeid des schrijverg oplevert, dat namelijk al degenoemde wandaden schuldig maken, goddeloze menschen zijn en Jegens den staat onregt plegeii, itrtjlouff', xSixcval re Tqv wikiv. Gelijk ik hoven reeds zeide bebben de gebreken dezer plaats, zoowel van den inhoud als van de taal, mij tot de overtuiging gebragt, dat alleen de eerste drie verzen echt zijn, terwiji al het overige, te begianen mel vs. 361, ^ ^ij^lirfMtr/i tot vs. 367, ptiiKovvi Tf Tqv irixiv, ingesloten, meet gefaouden Worden Voor eene ongdukbige pog om het verlorene aan te vullen en de apodosis met de vtirwenschtDg te vervangen. Ik hoop dat de redenen, die ik voor mijne meeniog heb aangeroerd, voldoende zullen wezen om liet gewaagde der gisstng le veronlscfauldigen. vs. 453. wffT' Dvxir' £(^v0X.^(t,sv oud' t'ls ^nisu. AniSTOPHANBS kao niet gesclireven hebbeD'0i)3' eU ijfiiav; bet voorzeteel is daar te veel eo het lidwoord kan voor tifturu niet gemist worden. Men leze : siSi Sfifiiav. vs. 474 vig. ^apgaie Tf (pipoftev, cl t6' ^fteiv ^ rpid x«xk ^veiiw? etxe ^puvxg ftvpix. Men schrtjve in plaats van iJiknv den accusativus •iiftii^. vs. 504. i 3' diviip vtpi^pxf^' ^KUTixi' &vo6pttvo^. Daar het eene iitgemaakte zaak is dat ipxoftti geen imperfectum ^pxif**!" beeft, maar in plaals daarvan ^x gebruikt wordt, heefl reeds Elmslby voorgesreld om bier voor iFipUfpxeT' le sezen 'npiifev, hetgeeD mede door Cobbt is Bangenoraen [Valise lecliones p. 54) mits men slecbls aan bet woord ztjne wa- gedaante ■sspi^tiv teruggaf. Ik geloof dat bier TrtpiiTpex" de voorkeur verdient, omdat bet minder van de lezing van bet handscbrift afwijkt en beter de baast en gejaagdheid van den man nitspreekt. vs. 690 vlg. Ti.\xiv' iyii, rif-xiv, xeii ri wxiilav l^aprivxi pi it (ppoviee iiri tou rnilov. Hen scbrijve hier, even als in vs. 706, niet den dativus ptoi, maar fuv ; bet pronomen beboort bij irxiihv. w. 702 vlgg; Xop. <&i a.irxvr' ip'-iari ri^fi*!'; ipyx ttivxtrx"*^!"!' ohv at iiipxxev tpyw, diov xv, (piXxt, r^e. Mvifff Bov iiftuv l^xpx^a r^v xiixUxv. De volgende aanteekening van Sdidas, "Atfxvt.x Td>,imi ir)t,ix 3vGoO(^lc 298 DE TBESMOPBOHUZimE VAN iBISToraARBS. tMvttitrjffjuria,^: ivi thv Wx/^uv x»i iraiSuv, gevoegd by de om- jlandiglieid iti vt. 702 ook in de scbolia een i^trediwooFd, ir»fii>ifti», geDoenid wordt, heeft Toup. Pobson en anderen op het denkbeeld gebragt, dat onze tekst bedorreo is en oorspronkelijk met hel spreekwoord Lij StioAS heetl moelen overreen- slemmen. Ik ben overtuigd dat zlj in dit opzigl juist hebben gezien. Want, wat men bier tbans leeat, wil niet s^gea. Dat alkt wat op dat oogeoUik op bet tooncel vowgaat of wat Haesiloehus doet, het werb van overmoed en onbeschaanidbeid is; zoo dit bet geval ware, kos men er vrede me£ hebbeu; bet gaat veel verder en wordt juist daardoor ongerijmd; boe waar is bet loch, zou Abirtopbanbs gezegd bebbco, dat alles, (lei wel, atles, zsnder uiuonderiog of bepating) bet werk ift van overmoed en onbeschaamdheidt Dil is oosinnig en ik geloof daarom dat Toop met de anderen te regt aan het vers des zin heeft willen teruggeven, dien het spreekwoord bij Seidas beeft; alleenlijk houdeR' zij zij zicit te zeer aao de kUfir, wanteer zij daarbij volstrekt bet woordje Trxia te  zin belemmerl, ik bedoel ipya, behouden. Naar mijoe gedachle meet tp^a uit den tekst worden gebannen en [te^Tii daarvoor in de plaats gesleld. Waanwbyidijk is de gelljkbeid van de laatste letter- greep van t^Aauk en de eerste van fte^a oorzaak geweest, dat deze door eeneu afeelirijver is voorbijgezien en beeft men later vaa bet overUj^rende tx, tpyx gemaakt. -Bocb hoe dit ook we- zen moge, ik geloof Diet dat wij ver van de waarheid zyn. zoo wij aannemen dat ABrBTOPHAHss gesehreveD had: u< dtrayr' &p' Iffr) rikfitit (teiTTi xmxiir%}jvTlag. Tot bevestigiog hiervaii strekt Dog, dat xxix bij Suidas juist de plaats inneemt die wlj aan nerri hebben gegeven. Op bet volgende vers heb ik olets aaa te merkeii, doch ia het derde bad men, aaar mijn inzien, reeds lang de uitmun- teade gissing van Bnmn, die i^eepd^ei schrijft moeten aaane- men. Fanzscoa, die Tin oordeel is dat de derde peraoon van de plaats onzio uaakt, sch^t te begrypen dat Mnesilocbas op h^ laatst voorgaande vera van het koor antwoordt en men derbalve biJ ohv, Ipyev denken moti. vs. 716 vig. r/? Buv ait, rk ^ ^'iiifi.ctxo? i* Star iicaimv Ixioi ^itv £ilmti tpyoi^i Hen BchrijTe in Int eerste vers Wf £v m ; het spredit van zelf dtt het partikd in hi) dit r/f even noodzakelijk is als bij bet volgende; zoo de spreker z^ne rede by not afhreekt en de twee eerste woorden er van herhaatt, is dit eene omstandig- heid, die op hetgeen daar voorgaat geen invtoed kan hebben; moefit er dus rig £v »i staan, ingeval de rede donrliep, dan bitjfl dit hetzdfde, nu zij afgebroken is. In bet tweede vers is het v Oreteset bedorven; juszt komme kommen in de construction alleen behoore bin w; iv ^ifi/Mx^ Isiot; de zu is dertialve: wie van de goden zou u met onregtvaardige daden te bulp willen komen 1 Ik behoef niet te zeggen, hoe weinig dit met de bedoding des dichters strookt AaisTOPKA-NBs kan nieta anders hebben willen zeggen, dan dat niet d^ der goden hem bij de onregtvaardige daden die bij bedreef zou willen bijBtaan. Dit wljst ons als van zelf den weg aan tot herstelling van den lekst; men leze : r/« &v ffoi, tU itv ^niAKXoq ex Um, iiavirav ihioi roii JsSlxoi^ Ipyem vs. 798 vlg. Kaq TJ$ tI Kxxif reuTQ ^*iTt wepi rxf x^lvug xtptvstrwv. 300 DE THE MOROZANTSAS VAN Aristopdanes Ik't sich niel ijal de uilleggers in deze beide verzen een gezogen bebbeo. Men beelt begrepen dat bier gesproken Tverd van een feesl, dat ten buize van een bllzon-der burger ckwr een gezelschap vaa vrouwen onder allerlei spelen gevierd werd en veelal daarmede eindigde. dal de feesl-genooten, van bet spden moede, niet naar huis keerdeo, maar zich in de vreemde woning ter rust begaven. Hel verwondert mij dat niemand leges deze voorstelling opgekomen is, want de Atfaener van dien tijd was le klein behuisd om een geheel gezelspaap te li^eren en de maatscbappelyke toe-stand der vroiiw niet zoodanig, dat men aannemen kao, dat zij van haren man verlof gekregen bebbe om bij een ander an buis Ceest te vieren en le itapen. Voorts maakte men uit de woorden des dicbters op, dat de mannen, wier vrouweo niet te hats gekomen waren, zich naar bet buia begaven, vraar de bijeenkoin*t bad jdaats gebad En daar langs de bedenkende op en neder gingen, om ieder de zijn te aeken. Ik gelöt niel dal bet noodig is hierbij stil le slaan; de lezer, die niet zelf gevoell dat dit ongerijmd en onmogelijlc is, zoa zich zeker door mijne bewijzen evenmin hiervan lalen oys'luigen. Het kom m^ voor dal de bijeenkomst van vrouwen, waarvan de dicbter spreekl, van een gebeel anderea aard geweest meet zijn; niel eene vereeniging ten huize van den een' of anderen barger, maar eene vrouwelljke kpT^, die ler eere van eene godin, binnen bet besfek van deii tempet, niel (lansen en Rpelen gevierd werd. Op dit laaUle doelt het par-tic, vxii^ouaxt in vs. 795; want Trxl^fiv komt dikwijis voor vao de dansen, die vrouwen bij godsdienslige feeslen uitvoereui Sommigen dier cefine/ duurden vrij lang, de Thesmophorieo b. V. drie dagen, en daar hel voor de vrouwen, die er deel aan namen, niet doeiilijk was om in dien tijd telkens van de pJaals der feestviering naar buiij en van fauis weder derwaarls le keeren, en ook de kansen van bet weder voorziening eiscb- ten, deden zij even als de manoen bij de Txntiyipfi^: zij Helen bouten kramen of tenlen oprigten in de nabijheid van den tern- pel; deze lenten heellen fftaivxl, de vrouwen die overeengeko- men waren om met elkaar in ^^ne tent le fauizen, rtfrxifv^- rpixi, hel vooraf l>e^preken van de plaats, waar de tent zou Vs. 79B— 796. 301 koinen le slaan, axifviiv xxrctyMft^iven. De bewijzen voor dit alles zijn in deze komedie zelve voorbanden. In vs. 624 vraagl ecne der vrouwen oan Haesilochus: xiii W; aoiitiTi frusxuvi' rpia-i Bt} dit laatste woord merkt de sclioliast aan: $/Aif rw- "ilxiroi; • rxtivcig yxp iavTxTt iirottvv (ssfii) t v. J Ufiv. Eea wei- nig lafer, als Hnesitochas ondekt is, moelen de vrouwen: TttvTiiKvxirxvxyxa) tA? irxtivig Jt«J ri? iidieut iixipij-Vixt. Men ziet hieniit dal deze axtivxl eeo geheel kamp vonnden met stralen en stegen, en met eene npene plaats voor de vergaderingeo, die hier pnyx genoemd wordt. Wat rxtiviiv xxrx- >IA&i*siv betrefl deake men aan den Vrede vs. 879, en aan bet verlorene stuk van AmsTwaAHBS £x)fva( xxTXKxiA^ivovaat, In deze tenten dus begaveu de vrouwen zicb ler ruste, wan- neer zLj van bet dansen tnoede, liever op de plaats wUden tovven dan naar buis lerug keeren. Dit was tegen deu regel, gelijk men op mag maken uit de woorilen van bel koor aan liet einde van dit stuk: ihXx iriwxfarKi ftirplug yifJv, S<ri' Spx S?T* ivT) I3xilieiv olxxi' iXiilTT\l. UvftQ<P6po) 3" ijfiiv xyxSiiv TBuTuv xxpiv ivTXTdSoTroy. En bet was in de nabijbeid dier tenten, dat de loaDDen, wicr vrouwen uilgebleven waren, omdoolden om ze le zoeken. Zie- daar, naar mifn oordeel de voorslelling, die men zicb van de zaak niaken moet ; eene voorstetling, die met de woorden des licbters niet in strljd is : want waar men thaos leesl jrep) rxi KXlvxq bond ik mij overtuigd dat AntnoFHAius niels anders geschreven kan hebben, dan -xef't rxg o-xifv^; Trepivoa-Tsiv. Ten dotte blljft ons nog iets te z^gen over de woorden iw ax^mfiwv in bet Torige vers, waarvan Bbunck en Fhitzscbe in hunne vertalingen m alienis aedibus of domi alienae gemaakt hebben, zonder te bedenken dat i>,>,cTpluy liier geen adjecli- vara is nocb alienus beteekenl, maar een substantivum ; daar ati iXMSrpioi, als substantivum, wil zeggen, iumand die oos vreemd of onbekend is,- die lot ons in geene belrekking slaat. Kan if T^korplm niets anders betekeen, dan, ten.huize van 3vGoO(^lc 302 DE THBSMOPBOKIIDSAE VAM AuSIOFHANKS. ons vreemde so onbekende lieden. Oogdnkkig is deze verkla— ring Toor den zia evea oovruehtbaar als de andere ea blyft oos nieU oferig dsn iworpluv, gdijk het ongetwyfeld is, voor bedorrea te faoudeti. De dichter had op deie plaata de eene of andere lopnj, hetzij met den naam van bet feest zelf of met dien der godin, aangewezen. Ik weel echter gerai woord uit le denken dat le gelijk aan den zia vddoeL en van d^i.eTpltiv riechts weinig afwljkt. Daar bet feest van ArlemU te Braiiron ondev de vrrawelyfce hfTKl em voonumMi rang ianeemt, heb ik vfiA eens gedacht dat men missebiffli lezen moeat iv 'Aypo- ripa^ ; wd te verstaan, Diet binnen de maren des tempels. Maar op den gewiden grönd, die by bet heiligdom beboorde. Eenwordt in vs. 83 vandit stak, xAv Qewtto(pipoiv fUx- Mwi Tifl fiou TiifMfief I txKMiaiii^in ix' i>Mf!^, niet de tempef self, maar het griHidgebied daarvan, bedoeld. Dit is echter een bloote inval, die my zelven niet overtuigd beeft en naar- tan ik weinig waarde becbl. vs. 801 vlgg. ^irtvov iafuv ^hipoi xetfevi;, n/6sts ftiv yip ^(tfuv iiteiq, vfieTi 3" ti/tif. stu^ifttia 3^ xivrmSafuv ir^q ixavrov, irapxl3»Kheu(reti rife re yuvetixii xa) rdvipig roSvei^ {exavTov. Id het laatate dezer versen vind ik eenige teekenen, die niij aan de ecbtheid er van doen twyfelui. De zin moel nalaor- lijk wezen: tokens den naam van een vrouw en dien van een man naast elkander stellende of vergelykende. Het is er echter Terre van daan, dat het vers deze opvalliiig 2ou toetalen. De voor yuvxtxig en Avipig geplaatsle artikels dwiiigen ons om die woordea, niet gelijk de zin het v ordert, alguneen. Maar van eenen bepaatden man en vrouw te verstaan. In verband hiermede, kan de beteekenis van roHveft sxsum geene andere zyn, als deze; eike naam van dien man en elke naam van die vrouw. Wil men eindelijk het gebeele vers, zoo als bet daar Ugt verklaren, dan moet men slellen dat zeker mansper- soon meer dan ^£nen naam bezat en zekere vrouw insgelyks, en dat bet koor die namen van beiden met elkauder vergelij-ken wilde. Men ziet boe ongwymd dit alles is, en toch zijn de gebreken van het vers niet vati imn aarif, dat sy aao corruptie kuDDen -wordea geweten. Wij z^d dus yert^gt het Toor eene ioterpdalie te hotdea; hel verbsnd ll^ hierdoor niet, daar het Toorgaande vers op zjeh zdf raeda dnidelijk genoeg is en daaraiboven door de voorbeeldeB. w«(ke voigen, n Og verder verklaard wird. vs. 810. OvTUi iifiiSq inkit ^Xrlev? ran thiSfck tixiftii' slvai. Dit vera is bier op Bljn minst genuineo ODtlJdig. Hel koor zet de vergelijking tiwschen de mannen en de vromreB.tn h£t volgende v«« weder voort en toont daardoor, dat het Diet ge- looft zyne stelling reeds voldingend bewezen le tteUeii. Waar- toe dan die triomfkreet, waarraede fact z^ne redenerhig zoo wonderlijk afbraekt? Boreodien is bet HoHMriesche t&x^ftei' that in eene parabasis, wellce anders geen spoor van pafodie bevat, een verdacht 7««chljDsd. Ik mor nilj aarzel niet het voor onecbt le verUmn: vs. 824 vlgg. aT^X»A«v feiv inX>aT^ i xsviiv ix TOW of it A) V x&r^ xiy^if, xri. Hel was zeker nK^ijh, dat een weerbaer burner den speer, dien hlj in vredestijd le hms bewaards, door gelirek aan >o^ Het vwloren gaan , maar deze veifceerdbeid la te onkeduideDd , om dooc AiiSTOPBAREs b^sdeid te zi}n. De zaak , die- bij op bet aa% heeft, is van neer ernstigeD aaid. . Hlj ke^ de \iL hartigltdd dier mannen willen braodnierken r ^ie io-hft oogen- blik van gevaar het schild vaa dC' 8choader»-«n den speer nit de hand wierpen , om ktter te knoDen vlagtea. Htti leze iic Tov x^'P^"- WaaPBcbiJatijk waren in den archetypus een pair letters van dit woord cmduJddQk geworden en heeft doarop e»i afachrijver gemeepd het overiilijvende ei AN in eea . goed Grieksch woord OIKHN te moeien veeanderen. vs. 832 vlgg. 3vGoo(^lc 504 BB TiUHOraOHIAZVBAB VA» Aristopbajjes. ■ T«$/«^xov 9 arfxrtiyiv, },afifiiiieiv ri/tifv tivx, Tfceipiav r' aurg ilitatett ^.Tuviam xtii SntfOK tv re TxTs tKK»tt hprxTi sthtv itiulg iiyofuy ■ tl ii iii^iv xx) TTOvttfiiv (E>3^s rii rixoi yuv^ , 9 Tpi^pxpzo" veviipiv ^ xu0ipviiTtiy xxxiv, irripxv xvrhv xa$iia6m , o-xicptev Awoxtxapuhnv , •nfq riv Hvipthv Texovffijs. De twee verzen id deze ^aats (ts. S53 eo vs. 857), die voorfaeelden geven, bet eersle van een braaf en nutlig, bet tweede van een slecht en schadeiyk bni^er, z^n beiden onechu Wat faet eerste belreft, doen wij opmerken. dat op de Iwee voorbee]den van den strateeg en den taxiarch, veel u af te din-gen. Hui vond onder de krijgsbevethebbers rele lieden, die bet land door onbekwaambeid, verraad en oneeriijkheid, groo-td verliezen baddea bcrokkend ; zoo dus Abistopbihis deien stand ten voorbeeld witde stellen, kon bij niet rolstaan met het substantivum, gelijk men dat in tb. 833 vindl, maar bad bij xp^i^ii of iyixiii daarbij moeten voegen, daar bet anders geene aanbeveling is, er toe le bebooren. Ook vind ik bet veemd, dat naasl den straleeg nog een ondergescbikl pei^oon van denzetfden stand, de taxiarch genoemd wwd{. Men zou meenen, dat Aristopbarbs, die met den oort*^ en het krijgswezen niet veel op bad, ten minste 66n voorbeeld uit een an-d^rea. kring - had mosten niemanden. Het meesl hinderén mie echter de woën^e haupt^t nicht. Deze onbepaalde wijie van spreken zou hier op bare plaats zijn, zoo de dichter io hpt middeD liet, welke eerbewljzen aan de moeders moeslen worden loegekend; tbana editer, du bij ons in het volgende vers btervan onderrigt, zie ik niet, hoe xafi^veiv ripiiiv nim daarnevens kan worden geduld. Eindelijk blijkt de onedit-heid van bet vers ook tiit de onmogelijkheid, waarin men geweest is, om bet volgende daarmede op. eiene gescbikle wijze te verbinden. In den tekst gescbiedl dit door bet parlikel rt (vcpotipiav t' kiiT^ ilivriKt icrr.) als ware de xpeeSpix eene twee-de belooning en \xftfiiyny riptiiv tim Ae eerste. Oit is, gelljk men ziet, onjuisl; docb er beslond geen ander middet om het verband daar te stellen. Naar mijn oordeel is bet eene uilge-maakte zaak, dat bet vers geliiierpoleerd is en hoe eerder boe O(^lc Vs. 852—859; 1092—1093. 50» Lever uU den tekst gebannen nioet wordeo ; \vaarl>ij dan le- vens liel parlikel re in vs. 854, waarvan wij^o even spraken, moet wegvallen. Het Iweede vers, waarin ons tres vopritelden van slechte burgiers worden aangeboden, is mede geinlerpoleerd. Uier echler bei verband met ons oordeel niets te makeo; de slechle keuze der voorbelden is voor de zaak beslissend. Hel valt die moeijelijk dit le bewijzen. In de eerste plaals noemt de schrijver ons den bozen irierarch. Maar de irierarchie te Athene is eene soort van belasting, die van andere belaslingen alten in zoo verre verschilt, als deze in geld worden opgebragt, lerwijl de trierarch uit zijne middelen eene galei moet helpen uitrusten ea onderbonden. Natunrlijk gebeurde het, dat hebzuchtige lieden deze verpligting zochten le ontduiken of slecht vervulden; in welk geval zij den staal schade berokken-den en met regt raitifo. Tpi^fxpxai genoencid mi^eD worden. Niet te min was de schuld van znik een man gering en zijn misdaad vergefeUjk in vei^lijking met die van Kleon, Hyperbolus, Theramenes en anderen; en had de dicbter geen regt om hem te noemen onder de Burgers, wie atralbaar gedrag zelfs op hunne moeders moest worden gewroken. Het tweede voor beste, dat van den xuffizierte luuiis, is nog slecbter dan het eerste. De stuurman vervult niet een ambt maar oefent een beroep nit; zoo hlj daarin te kort schiet en z^n werk niet verstaat, is dit een zaak, die alleea hem zelyen aangaat. en waarvoor de staat hem even weinig straiten kan, als hij dit een sleclrtea kleedermaker of limmennan zou kunnen doen. Helblljkt derhalve dat ook dil vers niet van Arisidpbakbs wezeii kan, maar even als het vorjge (vs. 833), opgesteld is door ie-maod, die bij de keaze zijner.woorden minder de bedoeling des dicbters, waarvan bij niets hegreep, dan bet metrum in het oog gehouden heeft. vs. 1092 vig. Tcf. ■jroii VS' ^ liixpx ; ncti 3^ <pe6yti ■ ToT, iroi cpsuyei?; Eijp. Toi ■}rot <Pe<uy eta Het verwonderl mij dat BeaoK, die er zich op toelegt cm overal elders tic aspiralien uit de laal van den Scyth weg te 3vGoO(^lc 506 DK ThESMOPHORIAZUSAB tan AsiSTOrHAAKE. Vs. 113&. nemeD , deze plaats onveranderd gdat«D heefl. £r bestaat gee- ne reden om hi^rop id dit geval eeae uitzonderiog te maken. Alleen de woordea x»i 3^ ^tiyti , die FnnzBtau te regt aaa deo boogsehatler ootnomeo heeft , oia ze Mnesilodiiu id den niond te leggen, blyTen AUiescb; het overige schiijve men aldtis : To{. ff-w 'or' 4 ftixftt t MnfrA. we) 3^ <^tiytt, To|. 991 vol Ttvytg ; Eip. swi" , iro7 vivyit i TB. 115S. trt yip vu t^ fiAvrtyM inmiult f^^tiv. De taal . weike de bot^schulter spreekt , is in we^rwil van de barbarismen , die hij begaat , i> deo grond even zuiver Al- tieech als dat ran een volbloed Atkeaer. Zoo raak wij dus in aljne woorden eene oitdrukking aantrefien, die, de bartnris- men Diet medegerekend , op uch zelve geeo Griekscb is , mogen wij daarnit even goed besUiiteD, dat die plaats bedorren aoel zijn , als in elk aader gevat Het.aaa het booM deaer aanLse- keaing geplaatste versgaf m^ aaileiding tot deze opmerking. De venninking van de tail door dan Scytb geeft ons vryhetd om rh fidoTiyxv near verkieziog toot eeoen aocnsalivus or eenen dativus te boodeD; bet doet fohter weinig ter zake, want de aitkoDist is in beide gevallen, onzin. Bhuuck beeft er in zLjne vertaliBg van gemaakt: SdUeel flagellum adhtte stuttire vis ; waarscbyDliJk hield bij bet dus voor eenen accDsatirus ; maar r^v /ccffln-f'tK XttfieTt beteekent niet de zwtep gevoelen. Maar, de xtMsp to de hand nemen. De dativus rg /MaTiyi ia van alien zm ontbloot aoo lang f^litTw geen ol^ect heeft. Ik vermoed ecbter dat dit object scbuilt in ht yip, waw- voor ABisTorauws gescbreven bad xXytya4 > of liever, om er een barbarisme van te maken «-Air^«7«: jrktiya7( ab rff fiimymv irvniiuls >a0etv; veriangt gij slagen met de zweep te krijgen? De oorsprang van de corruptie meet misschien gezocbt wordeo in het door den tijd half onleesbare scfarift van den archetypus, waarin van 7r\iiy»7s alleen n FA, voor iedereen le erkennen was. Hen -weet hoe de arschrijvers dikwijls met dergelijke overUiifsels omgesprongen bebben. Kalwijk aan den Bijn. H. G. HAMAKEN. 3vGoO(^lc m PAULO m FBBTiR GLAUDIO. Nondum desiil viris doetis negotia facessere Padlus ille Culo- NDS, quo rerum Romaoarum scriplore teste utitur Appiahus de reb. Gall. 111. Neqae eaim explorala Claudiae gentis pro- sapia Pituliu quisquam conipiruit, ne m. e poragratis omnibus suspicioDum latrbris, cuius ille personeia induerit inveBtum esse videtur. Hoc igitur primum declaraturus, quo citiu& partes suas Pautut transigat, imposiUm eins capiti persoDam ipse, 61 potero, detraham. Appuratus: Expos ii, inquit, n-gAjji^i^eit itiiTiiit (KfAroZf) jrpvT^v ftiv 'Ehoutirloui luc} Tiyvpiouf df»0i rof fixoiri nufteHai ivTKi Mxttvtv. Of TtytipiBi i' xiruv XP^^V ^If^fi'itv Ilflvayos xai Kmo^vIou Tivi rpariv ikiv-ns uvi ^vyhv i^sxiirSfi^v, uq iv Xpo»ix7i 9uvTi^evt ioiUi nat)Ai>) r^ K^xvili^. la quibus emeudaodis atque is Latina coiivertendis Scbwsighabo- 8H0S levissiine versatus in errorem cum ipse incidit, turn ra- poit alios: nam pro n*iika> reponi iussit Kotvrv vet KouxSpt- yxpl(j>, vOTtitque: * Claudius Quadrigariiiii prodidit is suis Anaa- Ubus." Equideoi qnnm rslde verear ut Graects Xpovixiiq irw- ri^tig dici eoastet qui sunt Latinis Annalet, hoc tameu tanli non facio; sed quam recte possit pro corrupto n«6k<t> restitui Keiyr/f, id qaaero. Qui sequilur articulus r^ non praenomeo, sed economen in ilia latere indicat. Quid de KavxSpiyxpliii cam, in quo nullum est vulgatae scripturae vestigium ser- vatum? — Al potest esse Appuni ipsius, nou librarii error. — Certe potest, quamquam qui in nomiae scriptoris restiluendo banc salulem sperat. meo iodicio se fere vicLum fatetur. Ce- terum est in Appiahi libris in propriis quae vocantur Domini- bus saepe lam vebementer peccalum, ut librariis vix queant omnia menda imputari. Quid, quod Appunds cura nominum diligencer exhibendorum oon admodum se solUcitari ipse de- clarat, Praef. Xllf. s. {J Itaque sil licet violenlior, non est quod hac una de causa coniectura ScawBiGHABosisi improbelur. Tandem, ul hoc quoque afferam, nee lempora impedimento sunt, siquidem annus Urbis 647 L. Casstn et L. Pisoni fatalis fuil, CuunioH autem Quadhioahium eliam de G. Mario septimum Gellius scripisse apud Gellius legimus, fi,A\. 1. Quod vero argumenlum Scbwrighabuserus invenire sibi vUus est in colla- lis inter se teslimoniis Livii XXXV. 14 et Appiahi Syr. X, ut hunc Scipionis cum Hannibale colloquium tradentem ex eodeni Tonte, Quadrigarii Annalibus, hausiHse efficeret, inde nescio an nihil colligendum sit, quum praesertem ex Ltvio XXXVIII. 25 luculente paleat, referentein de numero ad Olympum cae- Rorum Appiaii Syr, XUI. non sequi Quadrigariuh aactoretn. Alia sunt, quibus ilia coniectura refutetur. Immemor loci Plutarchi, qui est Vit. Num. 1, non vidit ScHWBiOBABnsBBDs, PtuTARCHi Clodium cuudem esse alque Ap- PUiti Claudium. KKdiiig rig iy 'E^iyxv XP^<""' {"utu yxf «■«?  22 Kopv^ltoc Konae acribatni, non AiiQijluis K.t ut 1. 60 KpfyijliOt Xdttiy, non tligntos K.i L G2 T^e^dttos, dod 'Bj- v((T»oc; IL48 no lilt ni OS 'laavQmot, non Segovtltos 'la.; II. s 5 D8 PHVLO QUI FfiBTUJt ClAUDIO. 509 Lalinolituloineiisel Graece exprinierc, neque adeo Vossiuh alios- qvt'E^eyxBv XP^"'" reele \erUaselHdieemporum,q^aemUlv»- x» dicere PtuTAncaos non dabitasscl. Mihi quidem lum rei a Plu- TARCBo Iraditae, turn Graeco quo usus est vocabuto lopge aplius respondere videlur interprelatio Rothii (ifitf. rell. p. 322 Sa- Lusi. Gbblagh.) Censura lemporum, Sed quoniodocuDque hunc libram suani Clodius sive Claudius insuripsit, vix dubito quio errorcs in eo notaverit, quae in temporibus notandis apud au- tiquiores rerum Bomanarum scriptores passim deprehendisset, el singula atuduerit ad iustuin annorum ordinem referre. Adeo non est quod designari QoADRie D8 PHVLO QUI FfiBTUJt ClAUDIO. 509 Lalinolituloineiisel Graece exprinierc, neque adeo Vossiuh alios- qvt'E^eyxBv XP^"'" reele \erUaselHdieemporum,q^aemUlv»- x» dicere PtuTAncaos non dabitasscl. Mihi quidem lum rei a Plu- TARCBo Iraditae, turn Graeco quo usus est vocabuto lopge aplius respondere videlur interprelatio Rothii (ifitf. rell. p. 322 Sa- Lusi. Gbblagh.) Censura lemporum, Sed quoniodocuDque hunc libram suani Clodius sive Claudius insuripsit, vix dubito qu Arii Annates putem, tantoque audacius Schweighabosebus ex sua ipse conlectura conclusit, eundem QuADaioAniuH Graecos Acilianos libros non modo in Lalinum sermonem convertisse, sed continuasse etiam ad suam aetatem. Vide Adnolt. ad Appian. UI. p. 172 sq. Postremo, Clacdii Quadhioarii Annates, si quid est ex Gellio effivieaduni, Hadriani Imp. temporibus ita doctoribus noti lentique fuerunt, ul credere ineplutn sit hunc a Plotabcho KXiiiiiv rtvec dici. Alque hac in primis causa comniolli sunt fortasse, qui recetta opinione ScHwatoHABusERi alium Glodiuh ex inferis excitaverunt. Quamquani et ipsos a vero aberrasse exislimo, u(>i Glodiuh Licinuh (Liciniuii) protulerunl. ex cuius libro 111 rerum Romanarum Livius XXII. 22. 10 ea commemorat, quae pertinent ad aiterum Consulatum Scipionis Africani. Quid, quod illa suspicio induxit Fhid. LAcaHAHnuH (de fonU. Ltv. II. p. 25) et Krausium {Vitt. et fragm, hitt, p. 213], ut apud Appiaxuh pro n«vAy scribendum esse Tlou^xii^ vel llan-A/^ coniicerent? Nimirum errabat sine praenomine Ligihus; ita per coniecturani. is] Poariui lUiroi aimiles fuiiie opiuatuT ilibellii ClodL apud Platarelium >e( Claa^i tita Clodil apud Appiaouni," i>m pro duobua hahoDS, quoi p. 211 non divemi dicit, >at libra Atti<n, quo eplicalii ordinibat temponun udo ■ ia compeclu omnia lidere licuiL" Sed Amai Amutlii, de quo dispoiiTi Dialr. in T. Pva^m. Att. p. ISB tqq. > Tereor ut patsil cum 'Siiyga Cmuhi c 310 D> Paulo qui fbhtui Ct.iUDio. aliquo donareur. Idem autem quum hanc censere esse Clodium, cuius fit a Cidibus de Legg. I. 2, 6 in censura historicorum luentio, omiserunt oslendere quomodo in eadem Glodium hoc ipsum coDtradicere. Mon convenire Eensit, si reclue video, Kdaosius; sed idem meminisse simul debebat, se ila de sententia deflecteateoa omnia commisce sibique ipsum coBtradicere. Vtd. 1. 1, p. 213 init. et p. 214 med. Rosterius, ne conalus quidam rem adiiquidum perdacere, complarium Glodioruh fragmenla deinceps exibet, p. 322 sq., id quibus Sbxti Clodii, baud duble Siculi illius pereruditi, quem Lalinae simul Graecaeque eioqu^liae professorem (Subtok. d» etar. rhet. V) amicum babuere H. Antonius (Cic. Phil. II. 17, 19, 39; HI. 9) et T. Pomponius Atticiis (Cic. ad Alt. IV. 15. 2). Idem libros de Diis Graecae scripsit, ex quorum sexto de Bona Oea pauca rereniut Lactærids. D. 1. 22 et Abho-Bius adv. gent. V. 18; an vero Latine etiam scripser. titulos modo de bistoria meiustus, ignoratur. Ergo neque banc Sibul Clodiuh, quem Vossiue inleligendum censuit, neque Tuscum, Communiorum scriplorem (Sbrv. Aen. I. 82, 176; II. 229, XII. 687), quo amico Sinmus Capito et flvimus usi sunt (Hrtz, Sinn. Capit. p. 12), a Plutaucbo et Aiviaho laudari putaverim; Pollionem Glaudium sive Clodiuh pulo. - £t primum quidem hoc facile impetraho, noo ila viiJiJi esse medicinam, si Appiano pro nux, reslituam nu?Jan, quod forlissa in UaXiij vel Uci>>(jii depravatum in itlud tandem abiit; turn neque valde antiquum neque illuslrem scriptorem Aig- se, qui a uullo ante Plutabg&uu, a nutlo post Appianuu in hi- storteis memoretur, Caique ila Plularcbeum Tivii nullo negotio explicarl. Ex Claudiis autem Follionibus, quorum mentionem itlatam invenio, nonnisi duorum haberi ratio potest, siquidem tertius Hacrini Imp. temporibus vixit. Vid. Bxc. Diokis Cass. LXXVIII. 40. Allerum Neronis aequem, sed Domitiano imperante in vivis Tuisse aactor est Suctionius Domit. I, ubi buius adolesoenlisia famiam notans: Satis constat, inquit, "Glodium Pollionem, praetorium virum, in quem est possa Neronis, quod inscribitur Luscto, chirograpbum eius conserrasse, et noquam protulisse, Doctem sibi pollicenis." Huius quidem Pollionis Glium fuisse suspicor etim, qui a Pukio iu- De Paolo qui FERTUR CLATDIO. 511 Diore Epp. VII. 31 Cornuto Terlullo commendatar: ne eDim pro eodem babeamos aetas obstare vidflUirf sed utique distat gesta Praetura, quo magistralu Plirii amicum noa fanctum esse satis apparet. Quae res fefellit Nibvwljuidoii, dUserl, lie Musonio Rufa p. 18. In lileris igitur Plinianis Claddios Poluo non taBlum describitar ivir rectos et integer," sed etiam amanlissimos literarum vilaeqaeAmdi Bassi scriplor. Idem," "Aet Plihids, quam reverenter, quam fideliter amicos colat, mullorum supremis iodiciis, in his Aniui Bass." I, giravis, credere potea, cuius memoham tam grata praedieatione apprororogal et extendi, ut librum de vita eius (nam atudia quoque, sicat alias artes boDas, reneratur) ediderit. Pulciurum ipsa probaaduni, quam plerique baclenus defunctio nimminerint, ut querantur." Sic recensuit banc Gloria, quem non fugit in Annium ilium convenire Testimonium, quod dicil Tacitus Hist. III. 50, ubi de rebus ab Antonio Prime post expugnatam Creoioam gestis Iradeoc : Ducebat Poppaeus Silvanus, consularis, inquit; vis ccosJIio- rum penes Annium Bassum, legionis Legatum; is SiWanum, soeordem belle et dies rerum verbis terenten), specie obsequii regebat, ad omni qui, quae agenda forent, quiela cum ia- dustria aderat." Factum boc est a, p. Cb. 69, propinqua bieme; proximo autem anno, Vespasmodo Imp., Kal. Nor. crea- los ese CoDSules L. Annium Bassum et C. Caecinani Paetum Fasti docenl. Plura de hoc L. Annio me tege re baud memi- ni. tisdem iam lemporibus et cum Annio Basso militavit for- tasse qui vilam eius scripsit Claudius Pou,io, a. 82 Praefectus alae milliariae, postea promolus ad ampiriasima procuratio- nies," ut teHtatur eius in expeditions Syriaca commilito Pu- RIU3 1. )., tunc ipse adolescentulus (£pp. I. 10). Ex quo Mas- Sonus, Vit. C. Plin. iun. p. 43, equestris ordiois fuisse Poluo- KBM recte colteglt. Denique Punius: sNunc otium patitur," in- qnit. Plinia Dum Testamentum temporibus fortasse niorluum, alium Praeceptorinm virum, aequalem Neronis, sed Domilia Di temporibus superstitem. I am vero si qua veri specie slaUi sub Paulo lalere Poltium, 'My%6v x^ivm baud tenwre videar ad ^inii amicum rererre. Hie cerle scriptorem egit, quod de allero non proditur; et quia in viris literatis Don primas lenuit, id cire Caeseronensi, quae vilas excellenliuoi BomaDOrum Graece scripsit, nee mirum est nee aegre ferendum, quod virum Roma-nuin genere quidem nobili, aed fama in historicis obscariore, omvsdam nomine landavit. Sed de CLAnDio.PoLLioKE djcenli non negligenda est Nismv- LiNDi coniectura , Wtttkibachio , HKBaaso , Pbiblkahpio aliisque {vobaLa, qua 'Airg/itviifievtufiairx Husonu Run eidem P<Hj.ionr vindicantur. In Plihio enim Nibdwlandds quum Mutonii Bassi nomtiD legeret , alque 'AfrBfiyttftevciftxT* ilia a Suida Asinio Pol- LioKi perperam tribui perspexiRset . buoc nodum ila dissolvit , ul Sdidak slatueret AsiHiim cum Clodio permutasse, Bassdm au- lem MosoNinH a Ruro dod divergum crederet. Vid. 1. I. p. 17 sqq. Quae quidem coniectura si ante Plinii receDsioneni , a GiBRiein curalam , fraudi esse posset , certc obliterata apnd PLiRiaH Mutonii memoria et ^nm'i nomine restiluto, esse non debebat , quamvis ipsa emendatio nonnisi paiicorum codicum auctoritale facta videatur *. Sed sive hau sive alia causa com- moli sint, quibas Gibbigids non persuasit, Nieuwlardi suspicio quo commendelur prorsus nihil liabet. Fac enim Husonn no- men loco Pliniano recte legi, nequit indicatus esse philoso- phus, cui fuit Rufu* cc^nomen, non Baintt. •Saepiiis," in- quit Mieuwlandos, >apud Romanos unus idemque homo variis ■simnl utebalur cognominibus , e quibus aliud alio freqnentius ■ occurrit: ne dicam Bassi nomen aut ex alio corrumpi, aul •aliunde intrudi potuisse." At potuisse fieri satis non est, nisi prohabilis causa accedat , cur factum esse pntemus. Mu- citts et Minueius, Minucius et Munalius, ut bis utar, faeillime ') t^itii dedi cum Aldo , Grjphio aUiueaa oec iinprab«*it Corte. £in« • Benni," Baec Gmioim. „Googlc UE Paulo gut fürtur Claudio. 513 Inter se penultaalur, non Rufvs et Bastw, quibus cognominibus inter se penultaalur, non Rufvs et Bastw, quibus cognominibus inter se pater et Alius, velut Asaai, ipsa Plinii aetate dissimulatur. Vid. Epp. IV. IS. Quod autem statuendain foret, res duonitn eiusdem nominis hominum, eodem tempor, a duobus itidem eiusdem nominis auctoribus memoriae oprovisas esse," idque Niiuwlando (prorsos absurdum "n-sum est, huius causae non video quae sit gravitas. Nee co-gitavit file, num forte molto esset absurdius statuere, res duas unius hominis ab uno auctore memoriae esse proditas, et vitam et 'Airefivififovipicn-x. Tandem, quod tota Plinii cemendatio ac laudalio a grammaliei persona aljeo esse videur," ex hac verissima NiarwiAmi senlenlia ego contrarium efficiara, Gumuo POluoii "ATSfivtiftwtiifuiTx Husokii philosophi tribui non debere. Nee valde ornat philosophum gravissimt civil litulus, ut est in epistola Plinfana. Quod nomen quum in L. Ahhium optime valeat, tanto magts est in Gibrigii Emendation acquiescedum. Scr. Amslelionam, a. d. VIII Kal. Ian. iiDcccLvr. I, G. HullbhiIN. ONOSANDER. Expremere invat felicem Koenii emendationem, qua restiluit Onosandri locum iv r^ J^rpctrttyiK^ cap. X. p. 57. Schweh. ubi legilur : ytvofiivuv ih xx^Sv rmv UpS>¥ — xxXtlru (i ^pusrtjy^?) jTfii'T*? Itt) Tijv l\piv Tvx itxiriiicvoi rcJi; i^OTerx^fiii/oii; ixppeiv f.eysi£v x'jrxyyi^oyTei; wf o'l Sea) xtXcdouirt fuixiirixi ■ vxvu yip avxixppovriv xl ^uvifieig Brxv pierx r?? run ieuy yvaimg i^iivxi vofi^aiTiv iiri TOO? KivUvcvq- *{ito) yxp a ri Ttu^ovTxi kxt' Mlxv 1xx';0i Kx\ a-itfis7x kxi i^aivig irxpxnipouiriv. Rem aCQ te-ligil Koenius in Epistola inedita ad Valckeuaerium, (quam cum Valckenaerianis scbedis servat vir Amplissimas LuzaciuS) emendans : xOto) yap irTsuovrxt xxr" 'iZlx¥ i. e. auspieanlur privalim, quod Romanes olim omnes facere solilos nemo n escit (Cic. de Divin. I. 16.) idque milites diulissime retinuisse nemo mirabitur, C. G. C 3vGoo(^lc ONDERSCHRIFT VAN EEN COD&& VAN Xbnophoks Hellenica. Prof. L. DiNDoRF scbrijrt in zljne Iweede uilg'aar van Xbko- pBOflS Hellenica, op liel einde zijner lieschrijvin^ van bs. Ve- I nelus Marciamts 56S * : Folio 300 verso post iM^.'^tst : — subscriptuui : tsAc^ rm ^eve^UvTOa iAAifwxuv: — eodcmque Jmo Kpv«Tcypet0ixai haec: N tTu>.uvit»tuirviirtpTxoiaiiirw5T»fttvi) iv fret ^ >=*)" f*^" N j 3" (sic fere, si recte leclum, hoc est rehnuSiv xetTk -m c'v ixti 6944 [muQdi, sive P. G. 1436], indictione k.)" D. beeft zeker goeii onlcijrenl wal bij terug gegeven heefU Er staal oameUJk: e-T itK a viS etx xt vifr H, i.  aard van bet geheilisches is : iedere tellergreep afzonderlijk is van regis naar links geschreven, ea wel alle woorden en letteièrepen aaa elkander. Ook de zin der overige letters is zonder moeite op te maken. 