Catholijke Nederlandsche
None
Het bekält stelt, in de de eerste plaats, de slechte handelwijze van het Pruissisch gouvernement met onze geestelijken, en inzonderheid met onze Bisschoppen voor, die wij zoo billijk als de opvolgers der A-postelen eeren. Men ziet er onderandere in, dat het zoo wel aan de Bisschoppen, als aan de eenvoudige (1) Er is werkelijk, een jaar na de uitgave der biydrage, een voogenaamde, doch niets beduidende wederlegging verschenen die men voor het werk van eenen Catholijk heeft willen doen doorgaan. Men heeft de achting yoor het ROODE BOEK er slechts door vermeerderd, Berlijnsche Ministerie (1). door Jesus Curistus gegeven, als zigtbaar Opper- geloovigen verboden is, om, al ware het, slechts ees nen enkelen regel aan den Paus te schriven, zelfs niet over de gewigtigste zaken, zonder verlof van het De Paus is ons evenwel hoofd zijner Kerk, en Opvolger van den H. Petrauss Ons de gemeenschap met hem te verbieden, is aan kinderen het onderhouden van gemeenschap met hun- Ons de gemeenschap met hem te verbieden, is aan kinderen het onderhouden van gemeenschap met hun- Ons de gemeenschap met hem te verbieden, is aan kinderen het onderhouden van gemeenschap met hun- Ons de gemeenschap met hem te verbieden, is aan kinderen het onderhouden van gemeenschap met hun- Ons de gemeenschap met hem te verbieden, is aan kinderen het onderhouden van gemeenschap met hun- Ons de gemeenschap met hem te verbieden, is aan kinderen het onderhouden van gemeenschap met hun- Ons de gemeensch Nen vader verbieden; want wat is de Paus anders, dan onze geestelijke Vader? Zietdaar hoe men ons Catholijken behandelt: ’t is tegen naturlik. ; CurisTIAAN. Maar, om Gods will hoe komt de koning tot zulke dingen? Is dat. dan den- Catholijken Godsdienst bee schermen, zooals hij plegtig gezworen had? Wij kune nen dan niemand meer vertrouwen, daar de koning zelf ons bedrogen heeft? Spitz. Zietdaar wat een koning is, die men den bijnaam van: den zeer regtvaardigen geeft! Och! wijlen onze oder Schepen had wel gelijk, toen hij ons, drie en twintig jaren geleden zeide: Dat de goede God u behoede tegen het ongeluk, van Pruissen te worden! Als men ons, toen men ons van gouvernement deed veranderen, gezegd had: Gy, die Catholijk zit, gij zult niet vrijelijik meer aan uwen geestelijken Vader kunnen schrijven; ik zal uwe Bisschoppen en uwe Priesters onder den stok houden; — wat meent gij, dat er zou gebeurd zijn. ERNEST. Ik geloof, dat de heeren Pruissen reeds Jang zou- den vergeten zijn, metal de misselijke uitdrukkingen, door welke de Berlijners ons de ooren doen tuiten! De Meester. Zoo als ik reeds meermalen in mijne school héb gezegd: Wie muizen wil vangen, moet spek gebruiken. CHRISTIANS Wat de Heer Schoolmeister ons verteld heeft over het verbod van naar Rome te schrijven, maalt mij nog altijd door het hoofd. Op die wijze zou de Koning Ossen wie geheel van het Hoofd der Kerk kunnen af- scheiden en de stem van onzen algemeenen Vader beletten, tot ons te komen. Wat zou er dan van de verlatene kudde worden? SPITZ.. Zeker zou de koning dat kunnen doen; en wie weet, wat hij zou gedaan hebben, als hij niet van tijd tijd een klein lesje had gekregen over het spreek- woord: Als de maat vol is loont zy over! Das Meester, De Prussische maat is reeds zeer vol, en het zou mij niet verwonderen, als zij spoedig overliep; want (1) Een der eerste verrigten van den vorigen Aartsbisschop van Keulen, graaf Spizcer, in die hoedanigheid, was: aan zijne onderhoorige Geestelijken, alle briefwisseling met Rome te verbieden.. RED. = 139 = het verbod aan de Catholijken van naar Rome te'schrijven, is nog niet alles. Een Bisschop kan niet alles. Een Bisschop kan niet alles, wat bet ook zjj, laten drinkken, noch ons doen toekomen, als hij er niet eerst verlof van den Protestantschen Opipressen toe bekommen heeft. Wil hij een vaste-mandement maken, of een vermaning tot boetvaardig-heid doen, of een reglement maken voor de geestelij-ken, dan moet hij eerst onderzoeken, of zulks aan den Heer President behaagt; en zoo deze bij geval er iets tegen te zeggen vindt, dan moet de Bisschop er dat uitlaten, of hij zou de vervolging en de straf van het Protestantsche gouvernement beloopen. HaseFoussee: Maar, wie blind is, kan nog hoore, denk ik; en als hij niet hoort, dan moet hij voelen; want God is toch niet gewoon, om de menschen te gelijk van alle zintuigen te berooven. De Meester. Bravo! meester Haserousse; men had u dezen ae vond nog niet gehoord. HaseFoussee En ik heb misschien meer gezegd, dan gij allen te zameDe ‘Gij zult misschien verwonderd zijn, dat men tot hiertoe, van dit alles niets geweten heeft. Maar hoe zouden wij iets weten daar het protestantsch gouverneement niet vereorloofd een enkel woord te drukken, ’t welk de eogen van het volk zou kunnen openen? Men spreekt in Pruissen van niets anders, dan van voortgang der verlichting; maar men wil, dat wij den en blind zullen blijven bij al de slechte poetsen, die men ons speelt. GZelfs de Catholijke boeken, waarin onze H. Kerk wordt voorgesteld, als de eenige ware en buiten welke er geene zaligheid is, kunnen in Pruissen niet gedrukt worden; en de boekverkoopers man welke men toestaat allerlei zedelooze boeken te verkoopen, zouden zeer mishandeld worden; als zij das danige boeken verkochten. Wee! hem, bij wien de Pruissische politie een boek mogt vinden waarin bij geval werd gezegd, dat Luruzr een slechte monnik is geweest! Men vergenoegde zich niet, met willekeurig den mond onzer Catholijke schrijvers te sluiten; een buiten BD Zurückgekehrt bekämpfen, welk onzen Godsdienst tegen de aanvallen der protestanten zou verdedigen en de gebreken der hervorming aanwees gou in Pruissen niet mogen binnen komen (1). Zoo handelt men ook ten opzigte der vrijheid van spreken, De koning heeft alle controvers uitdrukkelijk verbo-den en zijne ambtenaren, loeren, om den Catholijken Priester te ontdekken en aan te klagen, die het onge-luk heeft van zich een enkel woord tegen de protes- (1) Die maatregel wordt uitgestrekt tot alle Buitenlandsche dagbladen die het Catholicismus.verdedigen en eenig licht oyer de handelwijze van het Pruissisch ministerie yerspreiden. J Tantsehe leer te laten ontglippen. Maar de predikans ten integendeel, kunnen tegen de Catholijken al zegen, wat hun in het hoofd komt; de laaghartigste Spotternijen en de lompste beleedigingen. CurisTIAAn. Dat is bijna als ten tijde der Apostelen. De Joden kennen op de tanden, toen de H. Srepsanus henzeide, dat zij dwaalden en zich bekeeren moesten. Spitz. Maar hoe zou men mij toch kunnen straffen, als ik mij veroorloofde te zeggen, dat Luruer een slecht voorwerp is geweest. HaaseFousse. De protestanten werden het zowel als gefj; doch zij willen niet, dat het hun gezegd wordt. Spirz. En vooral werden zij niet dat men het hun bewijze. De Meester. Men kan kan zulke menschen alles zeggen, wat men will; zij protesteren altijd. Op welken grond? Dat scheelt hen weinig. Hunne oder zijn Protestant geweest, zij willen het ook zijn. Ongelukkig is dit wat dom. Alsoen slecht voorwerp zich zou kunnen verschoonen, door te zeggen, dat hij slecht is, om dat zijne ouders slecht zijn geweeste Overigens is het gros der Protestanten zoo onkundig, dat het Lu-THER als een heilige beschouwt. ‘Toen wij, eenige jaren geleden, hier troepen hadden, had ik gelegenheid, om met Soldaten over hunnen Godsdienst te spreken. (Poen-er van Luruer gesproken werd, riepen zij uit: O, de groote Lurner! — Zoo haastig niet, antwoordde ik: waarin is Lurner dan zoo groot geweest? — Ha! onze predikant heeft ons gezegd, dat Luruer door den Geest Gods is opgewekt geworden, om den waren: -Godsdienst over de aarde te verbreiden. — En weet gij, vroeg ik hun, hoe Lurner heeft geleefd? Welke vuile gesprekken hij gehouden heeft? Hierop schoten zij te kort. Ik verhaalde hen vervolgens, in ’t kort, het leven van den grooten Lutner. — Dat is niet mogelijk, hernamen zij, de predikant zou het ons wel gezegd hebben: als het waar was, zou Lurner niet voor een Prophet doorgaan; want God kan, om zich te doen kennen, geene menschen gebruiken, die in eene dusdanige losbandigheid gedompeld zijn. CurisTisAn. Men moet medelijden met zulke menschen hebben: en voor hun bidden, dat God hen  wijze het Gouvernement zich ten: Opzigte der Protestanten gedraagt. Tegen onzen H. Godsdienst is alles hun geoorloofd; zij kunnen de af schawelijkste lasteringen zeggen, schrijven en verspreiden. In hunne preken mogen de predikanten de schandelijkste dingen tegen den Paus, de Catholijke Priesters en gebruiken uitbraken (cn zij hebben het inde jaren 1817 (1) en 1830 dikwerf gedaan. Welverre van daarover eenig nadeel te ondervinden, juich men hun toe; men beloond hunnen ijver door betere standplaatsen; men overlaadt hen met: eerbewijzen; velen verkrijgen daarvoor zelfs het kruis, *t welk onlangs een geestig man deed zeggen: » Eertijds hechtte » men de boosdoers aan het kruis; maar tegenwoor- dig hecht men het kruis aan de kwaaddoenders.” SPITZ. Ik heb dikwerf hooren zeggen, dat vele Protestanten Catholijk zouden worden, als zij niet bang waren om in ’s Konings ongenade te vallen en hunne posten te verliezen. De Meester. Dat is waar. Een Protestantsch ambtenaar stelt zich aan afsetting bloot als hij Catholijk wordt. Ziet de heeren Becxnorr, Jarcxe, Parns, FrevupeENreLo en zoo vele andere kundige mannen en die eene groote achting genooten toen zij Protestantsch waren; eenmeal Catholijk zijnde, verloren zij hunne plaatsen en were den behandelnd als menschen die nergens toe deugden. CurisTiaANn, Maar wat hebben die heeren toen gedaan? Mis- schien zijn ze weer protestantsch geworden “De Meester. Zij waren zoo zot niet! Zij dachten even als alle ware Catholijk, dat het beter is alles te verliezen, dan het ware Geloof. ERNEST. Zalke menschen verdienen de. grootste achting. De Meester, z2¢/n horologie uittrekkende. Ziet eens vrienden het is reeds over elf  ite Bete Ziy VERTREKKENe we" Heden overleed, gesterkt door de heilige Sa- cratsenten der Stervenden, mijn zeer geliefide Broe- der, de Wel Eerw. Heer JOANNES BOOTSMA, Priester en, sints 1810, Pastor der K, C. Gemeente Sensmeer_in Vriesland, in den oderdom van 64 jae ren en 6 dagen. Groot is mij dit verlies; maar groot ter nog de troost, dien de Godsdienst er mij bij aan- biedt: de naauwgezette ijver, waarmede de Overledene zijn neo heilige pligten altijd vervulde; de innige liefde voor God en den naaste, die in al zijn doen en Jaten, — en de kinderlijke onderwerping aan den wil des Heeren, welke steeds in het lijden, waarvan zijn leven een weefsel was, uithlonken, — met een woord: (1) De gedrukte eeuwpreken van 18:7, kunnen te allen tijde getuigen, dat het destijds ook hier te lande 2.09 ne EDe a a " 2fjn echte Priesterlijke wandel geeft’ mij grond; om ‘te - vertrouwen, dat de dood voor hem he a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a  AARTSBISSCHOP VAN KEULEN BESTEMD, Montant in het N° van 7 April vermeld: Van iemand die volgens Tuomas a Kem- f 235,51 pis verkiest onbekend te blijven. -» 3,00 Van het leesgezelschap » 3,00 te G. Van J. Z., te Dor- drecht, onder de zinspreuk: Hulde aan den AM BROSIUS on- Zer ecuwe » 2,00 Van eenige inwoners der gemeente Reek, door de _ bezorging van den heer F. C. Smits aldaar, onder de zinspreuk: Vir Jidelis multum lau- dabitur. » 6,50 Van J. v. pv. He » 1,50 » H.F.v. Me » 3,00 » Th. D. » 1,50 » EenigeR. C. ges- telijken van het dise trictUtrecht A..cc....¥ 25,00 Van het leesgezelschap » et non tradat eum in animam inimicorum ejUs. Van het leesgezelschap tot Nut en Vermack te eeooee » 6,515 Van A. H. te H...... » 0,25 Gen Kerw. Heer M. van Lexx, Pass. Transportere f 295,20 Transportere f 205,20 Transportere to Harmelen en eenigze zijner gemeinen. at. SS Door O, uit D. ontvan- gen. » 6,00 Van den Eerw. Heer J. ¥.dete-2, » 1,06 Van den Eerw. Heer D. B, te A, » Van eenige werklieden 2:00 te Rotterdam, als ‘eene hulde aan den hedendaagschen be- lijder. : Van G. D. Sw. te 4. en eenige medelezers der » 19,375 Catholyke Stemmen.» 1,50 Van eenige geestelijken uit het vicariaat van Breda. » 6,85 Van den Wel Ed. Heer » W. te E. » 1,50 Vanden HeerP. teE. » 1,00 Van F.G.B. onder de zinspreuk: Liefde en standvasligheid. 3 ypesden Heer J. S., rr pi "Ss B. Van eenige Eerw. HH. pie! uit #. en O. » 00 Van Mej. A. F. te R. » 1,00 » » J.v.G.teR.» 1,00 » eenige Catholiken der beide gemeenten teK, | » 14,50 f 361,923 (Het vervolg hierna.) Nummer 1%. 28 ApriL 1838, CATHOLISKE NEDERLANDSCHE STEMMEN OVER * | GODSDIENST, STAAT=, GESCHIED= EN LETTERKUNDE. Als JESUS dit gesegd had, hebbende de oogen ten Hemel opgeheven, zeide Hy: - Heilige Vader bewaar hen, die Gi my gegeven hebt, in uwen naam; opdat xy én syns { geljyk wy.ecceee woord in- my gelooven zullen dat zy ook in ons mogen één zyn, opdat de wereld geloove, dat En ik bid niet alleen voor hen, maar ook voor degenen, die door hur : opdat zy allen één zijn, gelyk Gy, Vader, in my en ik in Us, Gij my gexonden hebt. En sk heb bus de heerlykheid gegeven, die Gij my gegeven hebt: opdat ry couden én syn, gelg wij ook dén xyn. Ik in hen en Gy In my, opdat zy volkomenlijk één zyn: en dat de wereld wete, dat Gij my gezonden hebt. Joann. XVII Sn nea aEaEEEa Enna nnn anna ae Op dit blad *t welk alle Zaturdagen met een bij de voornaamste Boekverkoopers in het Rijk. in het jaar; het half jaar of kwartaal, naar evenredig abonnementen kunnen worven xullen door de Redactie worden aangenomene Voor Belgié kan men abonner BRIEF OVER DEN H. STOEL, van ven Eerw. Heer H. LacorDaines (Vervolg en Slot van biz. 116). DD. Rassen zijn eene magtige natie. Russland hätte midden van Europa en Azié, aan China en Amerika, door een grondgebied, wel heid minder de verbeidig. Verschiedene, das viel viel viel verstand verhaftet. Russland behoort bij toeval van den Griekchen Godsdienst, en op geenerlei wijze uit hoofde van zijne politicke be- hoften, noch door zijnen geest, die niets gemeens heft met de schismatieke spitsvon Grieken. Het is zelfs onmogelijk, dat Russland zijne bestemming vervulle, als het niet wat vroeger of wat later, tot de eenheid wederkeert. In der daad, als men het wel beschouwt, dan is ping van nieten, voor welke de inéensmelting behoefte is en die eenen zoo veel te sterkeren band doet ver- Yangen, daar zij over een schier grenzenloos grondgebied verspreidt zija. Wie zal die band wezen, z0o chappelijke in het verstand inge- het niet de gemeens ; wortelde denkbelden zijn, en wie kan die gemeinen- ks uitgestrekt- Nummer wordt vervolgd, kan worden inge- het niet de gemeens ; wortelde denkbelden zijn, en wie kan die gemeinen- ks uitgestrekt- Nummer wordt vervolgd, kan worden inge- het niet de gemeins ; wortelde denkbelden zijn, en wie kan die gemeinen- ks uitgestrekt- Nummer wordt vervolgd, kan worden inge- het niet de gemeins ; wortelde denkbelden zijn, en wie kan die gemeinen- ks uitgestrekt- Nummer wordt vervolgd, kan worden inge- het niet de gemeins ; wortelde denkbelden zijn, en wie kan die gemeinen- ks uitgestrekt- Nummer wordt vervolgd, kan worden inge- Kend aan alle Postkantoret, Hetzelve wordt met den Post verzonden voor den prijs van 8-30 heid ; zullende de betaling bij kwartalen moeten geschieden. Alle den opgegeven aan het Postkantoor tegen betaling van 15 Centen den Regel geplaatst. Degheid der oude: Rusland eene ophoo- gefrankeerde Stukken en Bries en aan het Postkantoor te Antwerpen. schappelijke denkbelden aan ‘de menschen geven dan de Godsdienst? Doch de Godsdienst kan dit zelf niet dan door de eenheid van de leer en van het Priester- schap: doe het Protestantsch worden, en het zal in sommige opzigten erger dan het rationalismus wezen, omdat het aan de verdeeling der geesten, eene god- delijke bekrachtiging geeft. Het Grieksche schisma is ontegenzeggelijk, minder gevaarlijk dan het protes- tantismus. Intusschen werden zij, die den graaf pe Maistre gelezen hebben, of die andere narigten hebben geraadpleegd, in hoe verre de doctrinale magt in Rusland nietig is, en hoe gemakkelijk dat uitges strekte rijk, door de sekten en de godsdienstige on- verschilligheid zal verteerd worden, naarmate de Europasche beschaving tot hetzelve zal doordringen. Met éen woord, twee dingen zijn voor het leven van alle wezens noodig, een georganiseerd ligchaam en een geest, die inwendig vioeit. Het ligchaam van Rus- land is dat van eenen reus: zijn geest is dien vanj eenen jongeling. Die met gemakkelijkheid one derscheidene talen spreekt, die wellevend is, die kan vechten, die de letteren en kunsten waardeert, zone der ze te kunnen yoortbrengen, aan wien niets ont- die aan vreemde hoven de beste ge=\\\ 5 >. — 142) <P “et Be » vm AT breekt, dan het diep nadenken en het scheppend ver- mogen, wijl men hem bij de geboorte in de wateren der Newa dompelende, -het doopsel geweigerd heeft, waarvit de vruchtbare  eerste vuur dat zij nit hare nieuwigheid trekt, nog bestaat: doch als het ligchaam volslagen een lijk is, wat kan men hetzelve dan geven, en wat kan men er van ontvangen? De behoefte van Russland op het standpunt, waartoe het is geraakt, is, Catholijk te wezen, en het zal dit zijn, zoodra als zijnne souvereinen het laten begaan. Doch het is bezwaarlijk, dat hetgene, wat in den aard der zaken ligt, niet vervuld worde, en dat de Voor- zienigheid, aan een rijk, wasraan zij zoo bewonde- renswaardig de grenzen gesteld heeft, den grooten man weigere, dien Peter I in den tijd, waarin hij geboren werd, niet kon wezen, den man van geest, zoo als Peter zulks van ligehaam was. Ik behoef niets meerder te zeggen, lieve vriend, om u te doen gevoelen, hoe ingewikkeld en moeije- lijk de toestand van den H. Stoel is. Dan de hunderpalen, die hem van alle zijden belemmeren, en aan al de pogingen, die beproefd worden, om hem zijnsondanks in den Europischen chaos te slepen, zal hij even alsaltoos, den tijd, het geduld en de onvernietigbare kracht der éénheid tegenstellens Het is door den beslissenden invloed der éénheid, dat de Catholik kerk vroeg of laat, de natién tot den schaapstal zal terug brengen. A de verschenringen, waarvan niemand het geweldenen den duur zou kunnen zeggen, als de dichters de dichters, de profeten de profeten, de hoogmoed den hoogmoed, zullen zijn opgevoled, en als het onvermogen van het stoffelijke om den mensch te bestürzen, begrepen zal wezen, zoo wel als het onvermogen van den mensch zelf; dan misschien zullen de herders der volken, hunne hijgende gedachten ten hemel verhefende, beginnen, ta geloven, dat de maatschappij een goddelijk werk is. ij zullen in de vergetene oud-heid blikken om te ontwaren of er ooit een volk was, dat enkel door de natuur geschapen en door de rede bestuurd werd, dan of het volk altoos van het altaar de rede van het geloof, en de natuur van God, ont-sproot. Het vraagpunt zal eenmaal begrepen worden; eenmaal zal het worden erkend, dat de maatschappif met het rationalismus niet mogelijk is en dat zij zulks enkel met het Catholicismus wezen kan, ’t welk de éénige ware Godsdienst is, omdat het alleen de één-heid van tij Door zijnne geschiedenis, de éenheid van plaats, door zijnne bediening, de éenheid van leer, door zijnne bediening, de éenheid van zijnne onveranderlijke symbola, en de éenheid in zijnne onveranderlijke symbola, en de éenheid in zijnne ondergade en wettenschaft, en de wijze te beweg, en de wijze te beweg, om de herkrijgen. Als de souverennen, door het ongeluk onderrigt, zich gewaardigen, hierover na te denken, dan zullen zijn mischien erkennen, dat dit grootendeels hun misslag was, en dat zijn het waren, die van Hwropa hebben gemaakt wat het is. Waartoe zou het dienen de oor-gaken te verbergen, als het tijdstip gekomen is, om zijn te herstellen? Ik spreek van de toekomst en niet van het tegenwoordige; mij is geene meerdere vrijheid geoorloofd. Ik gelof derhalve, dat de. souvereinen, meer in gemoede, het Geestelijke gezag behoore te eerbiedigen, en Dat zij met meer nadruk het beginsel behoore aan te nemen, dat, hun hetzelve niet toe- behoort en dat het hun niet kan toebehooren. Wat zou de mensch wezen, als zijn verstand kon begrijpen, dat de waarheid uit het geweld voortspruit? Ook hebben de vorsten, die het Geestelijke gezag begeeren, hetzelve nooit van het aitaar hunner banden durven onleenen; zij weten wel, dat dit eene veel grootere ongerijmdheid dan de heiligschennis zou wezen. Niet in staat gijnde om regtstreeks erkend te worden, als de bron en de regelaars van den Gods- dienst, zoeken zij er zich meester van te maken, door de tusschenkomst van eenig Priesterlijk lig- chaam, dat zich naar hun’ wil geplooid heeft; en dan, opperpriesters zonder zending, overweldigers van de waarheid zelve, meten zij aan de volken de hoe- veelheid toe, die zij voldoende wanen tot een breidel tegen het oproer; zij maken van het Bloed van Jesus Curistus een werktuig van morele slavernij en van politicke denkbelden, tot op den dag, als zij door gedachte catastrophen zullen verwittigd worden dat de greotste misdaad der souvereiniteit tegen haar zelve en tegen de maatschappij, de on Theiligende angenommen van den Godsdienst is. Alle gouvernementen, wel is waar, drijven het niet 266 ver, er ont-breekt nog de overweldig van het Geestelijk gezag an; 2ij zijn niet allen protestantsch of Grieksch; doch welk is het hof van Europa, zelfs het meest Catholijke dat sedert vierhonderd jaren, door zijn enderningen de goddelijke instelling des Christendom zoodanig als God het daargesteld had, niet heeft verzwakt, noch min of meer gepoogd heeft, dezelve aan zich te onderwerpen. De geschiedenis daarvan zou lang wezen en iedereen kent ze. Wat heeft men er bij gewonnen? Er bestonden voorheen slechts twee regelmatig zamengestelde magt, het Pristerschap en het rijk: tegenwoordig besturen drie magt, de Geestelijke Catholijke magt, de geestelijke rationalistische magt, en de tijdelijke magt. De souvereinen behoorden door eene ondervin-ding van vijftig jaren geleerd te hebben, of die nieu-we verdeeling van de zedelijke sterkte, hunne troonen hechter Gemächt en meer dan de Kerk het geluk der volken bevorderd heeft. Als detijd dus regt zal hebben Jaten wedervaren aan de ongelukkige theorien, die, de Catholijke Kerk ondere drukkende, haar een groot gedeelte van hare maat- schappelijke werking hebben ontnomen, zal het niet moeijelijk zijn om te weten welk redmiddel men er tegen moet aanwenden; men zal erkennen dat de kunst om de menschen te beheeren niet bestaat in het over hun loslaten van de vrijheid des kwaads, door hee goede onder getrouwe en veilige bewaring te plaatsene Men zal het goede bevrijden, men zal aan de men- schen, die door wereldsche vijanden vermoeid zijn, zeggen: Wilt gij u Gode toewijden? wijdt u dan toee Wilt gij de wereld verlaten in welke het verstande= lijke overvlocit? Verlaat ze. Wiit gij uw fortuin ter ondersteuning van uwe lijdende broeders bezigen? Bee zigt hetzelve daartoey Wiit gi} uw leven toewijden aan het onderwijzen van de armen en kleinen? Ondere wijst dezelve. Gij draagt een naam, die belast is mef drie eeuwen van haat, omdat uwe deugden laat in eene wereld verschenen, die ze niet meer waardig was, en hebt gij u niet laten afschrikken om ze nog in dezelve over te brengen? Brengt zein dezelve over. Gij allem die het goede wilt, onder welke gedaante het ook zijn moge, die den hoogmoed en de oproerige zinnen be-+ strijdt, komt en werkt. Wij hebben ons afgetobt mes het zamenstellen van maatschappelijke vormen en het leven is nooit afgedaald in onze verbrokene smeltkroe zen. Wie het leven heeft, dat hij het geve, wie de liefde bezit, dat hij ze verspreide, wie het geheim weet, dat hij het allen zegge. Dan zullen nieuwe tij- den beginnen, met eane nieuwe uitvloeijing van rijke dommen; en de rijkdom, is noch het goud, noch het zilver, noch de schepen die van de uiterste einden der aarde kostbare dingen aanbrengen, noch de stoom en de ijzeren spoorwegen, noch alles wat het vernuft van den mensch aan de ingewanden der natuur kan ontrukken: er is slechts één rijkdom, de liefde. Van God tot den mensch, van de aarde tot den hemel, ver- eenigt en vervult alleen de liefde alles, zij is het be gin, het midden en het einde derdingen. Dat de Catholijke Kerk derhalve over hare toekomst gegründig zij, even als de zon het over haar licht is aan de hhoogte des hemels; zij bezit een goed dat noodzkelijk is voor de;menschen, en niemand onder hunkan het verwerven dan door het aan haar te vragen. Zij hebben zich van haar niet verwijderd zonder aanstonds de verzwäkking van eene ster te gevoelen, als zij zich van het middenpunt van aanstrekking, waardoor zij in hare loopbaan wordt gehouden, verwijdert. Hoe meer de liefde in de wereld verkoelt, hoe meer de Kerk in dezelve in hare afwezigheid hare plaats zal bekleeden, tot op den dag waarin de ellende haar top-punt bereikt hebbende, Isaras op nieuw aan het rade-jooze Jeruzalem zal toeroepen: » Wend uwe oogen rond en zie: deze allen hebben zich verzameld en zijn tot u gekomen. Ik ben het die leeft, zegt de Heer, en ik zai u ook nog deze geven gelijk een sieraad, en ik zal er umede omringen even als een bruid, om dat uwe woestijn en uwe eenzame plaatsen, en de aarde uwer bouwvallen, nu te bekrompen zal wezen voor uwe bewoners, en dat ik hun, die uheheerd, op de viugt zal drijven. De zonen zelfs uwer onvruchtbaarheid zullen u in het oor zeggen: Deze plaats is mij te na Auw, maak mij ruimte opdat ik er wone. En gij, gij azult in uw hart zeggen: Wie heeft mij deze gebaard? ik was onvruchtbaar en ik baarde geene kinderen, ik was verbannen en gevangen; en wie heeft mij dan deze aangebragt? Ik was verlaten en alleen, en waar waren dan deze? Gie hier wat de Heer heeft gezegd: Ik zal mijne hand uitstrekken over de natien en ik zal mijn teeken verheffen in het mid- den der volken, en zij zullen un uwe zonen in uwen schoot brengen en uwe dochters op hunne schouderen; en de koningen zullen uwe voedstervaders en de koningen uwe voedstervaders en de koninginnen uwe voeten kussen; en gij zullen u aanbid- den, met het gelaat naar de aarde gewend, en 2ij zullen het stoff van uwe voeten kussen; en gij zullen weten, dat ik de Heer ben; bij welke gelegenheid niemand dergenen, die hem verwachten, beschaamd zal wor- den (1)y’ " Noch gij, noch ik, waarde vriend, zullen die voore behoudene wonderen zien, als het aan God, aan da vernederde en miskende lief de behaagt. Wéij aullen, integendeel droevige tooneelen ziens het goede somtijds overwinnaar over het kwade door de noodzakelijkheid en het kwade zijne heerschappij hernemende, omdat het goede zelf in zijne overwinning niet zal erkend avorden. Te veel strijdige elementen zijn onder elkander gemengd en te zamen gekneed: ééne eeuw zal niet te- veel wezen voor de ruwe bezigheid om ze te scheiden en wij. zullen sterven voer de rust; dit is het niet (1) Isaias Hoofdst, XLIX~; waarover Wij ons beklagen moetene —— } oy Ik wandelde vd6r eenige dagen in de vlakte van Rome; in de nabijheid der Catacomben van den H. Laurentivs 5 ik begaf mij naar een nieuw kerkhof, ’t welk menin deze oude begraafplaats gegraven heeft, en ik werd aan de poort getroffen door een opschrift: Ween over den doode, omdat hij zich ter rust heeft neérgelegd! Ik trad onder het overdenken van deze woorden de poort binnen; want wat beteekenden zij? Het viel mij niet moeijelijk om het te beg (2) Ripen: Ween over den doos de, wijl hij uitrust van goed te doen, wijl zijne han- den niet meer kunnen geven, noch zijne voeten het on= geluk te gemoet gaan, omdat zijne ingewanden niet meer bewogen worden door de klagten en wijl zijn geest aan de twisten der menschen verre ontzweven zijnde, hun niet meer de oefening van een ootmoedig en gee duldig gelöst tegenstelt. Ween over den doode, wijl hij zich ter rust heeft neérgelegd, terwijl hij die hem op de aarde voedde, met de leer en met het brood des levens, zijn heer en zijn meester nog aan tegens spraak onderworpen is. Ween over den doode, wijl de tijd der deugd voor hem geéindigd is, wijl hij zijne kroon niet meer kan verrijken. Ween over den doode, omdat hij voor God niet meer kan sterven. Ik overs dacht deze denkbelden lang in mijne ziel, wijl zij nog onderhouden werden door de nabijheid der martes laren en door die aangename basiliek, die inde vlakte, ter eere van den heiligen diaken Laurentius is opge- rigt. DE VRIJE GEMEENSCHAPETEN DEN APOSTOLISCHEN STOEL. Wie tot hiert, nog mögst getwijde heben aan het höge belang der Catholicit, in een vrije gemeenschap met den Apostolischen Stoel en densvolgens, aan de strekking van het Rationalistisch Gallicanismus, om de verordeningen van den eenigen zetel, die tot de dagen der Apostelen opklimt, omdat de Opvolger van den Apostel Petrus, de zigtbare Opperherder der Kerk, die dezelve, als Plaatsbekleeder van den God-mensch besturen moet, tot aan het einde der dagen, op dien grijzen Stoel van PeTrus, gezeten ist wie zeg ik, daaraan nog twijfelen mögst, wenden het oog naar, het koningrijk’ Pruissen enzie wat de’ gevolgen zijn, dier anti-Christische wählen, die den Catholicikken niet toestaan, een vrije gemeinschaps-oefening met hunnen algemeenen Vader en Op: perherder te hebben, maar dezelye onderwerpen aan de. inzage en goedkeuring van een Rationalistisch tijdelijk gezag, om het even of hetzelve ongeloovig, schisma- Tie künstler, der protestantischen, der heerschütig zij. Had de Prussische wie de Prussische wieder den Catholijken Bisschoppen van dat land, niet gestrengelijk alle regt-Streeksche correspondentie, met hunnen Opperherder verboden, had de H. Vader, aan zijnne Broeders de Bisschoppen, zonder tusschenkomst van een vijandig ministerie, vielijk den regel kunnen voorschrijven, dien zijn, in de zaak der gemengde huwelijken te volgens de getuigenis van den Catholijken huwelijkszegen, geene corzaak zijn geworden van eenen crisis, die, volgens de getuigenis van den al te berucht geworden ridder Bunsen zelve: Den wrede der weredd en de rust der Europische maatschappy bedreigt (1). Hieruit volgt, dat niet alleen de Catholijke Kerk, ‘maar ook de vorsten, de volken, ja, de geheele we- reld belang hebben, bij de vrijheid der Catholijke ‘Kerk, die nooit aangetast-wordt, zonder dat daaruit hevige schokken ontstaan, wier gevolgen onbereken- baar zijn. Het Rationalismus, ‘t welk zich op de eene plaats als Liberalismus en op de andere plaats als Protestantismus will doen gelden, en zich schier van alle kabinetten heeft meester gemaakt, schijnt in onze dae gen de rol van het vroegere Arianismus te willen Spelen, ook die magtige sekte had toegang tot alle troonen gevonden, ook zij vieidde de koningen, om onder hunnen mantel te kunnen heerschen.„Ook in die dagen werd er slechts ééx Aruanasius, onder al ‘de Bisschoppen gevonden, die zich liever van zijnen Bisschoppelijken zetel sleuren, en in balling- schap voeren liet, dan ontrocuw te worden aan de zaak van God en van zijne Kerk. En wat is er geworden van die Ariansche koningrijken en volken. Der nächste kont men nog hinne namen; maar de Catholijke Kerk, die vernietig scheen, heeft zie allen overleefd; zij heeft zich meer en meer over de aarde aitgebreid en iedere nieuwe vervolging versterkt de banden harer eenheid, vermeerdert de gehechteid van alle Catholijken aan den Apostolischen Stoel, en levert nieuwe bewijzen op voor de ouloochenbare waar-heid; dat zonder dien Stoel, geene eenheid van gee loof denkbaar is, dat buiten deszelfs gemeenschap niets dan verwarring, twist, twijfel, ongeloof en willekeu-rige verdrukking gevonden wordt. Achtien eenwen zijn verloopen, sedert dat de God-mensch tot-een zijner Apostelen gezegd heeft: Ga zijn erop deze Steenrots zal ik mine Kerk houwen: en de poorten der hel zullen tegen haar niet vermogen. Achttien eeuwen hebben ketterijen, die bewerden, dat die woorden wel tot de belijdenis van Petrus, maar niet tot den persoon van Petrus, in zijn opvolgers voortleyende, gesproken zijn geworden, zien Pee Siew Sisy TE P ery * } rip i nota van den! ridder Bunsen:, van 17 December 1887, LSet bieneaarl tot de Catholie ke Nederlandsche Stemmen, van 6 April 1888,. opkomen, groot worden, en te niet gaan. Achttieneeu-wen zijn er getuigen van geweest, dat de Apostoli-sche Stoel, over al zijn vijanden en bestrijders heeft gezegepraald, hoe magtig en talrijk die ook waren. Achte eenen ropen ons dus uit eenen mond toe: "Vreest niet, kleingeloovigen! Het scheepje van Pr- "TRUS zal niet vergaan! Als de Heer schijnt te slui- "meren te midden der. woedende stormen en dreigen- "de golven, beproeft Hij slechts uw gelöst: Hij zak " op zijnen tijd, alle stormen het zwijgen bevelen en " de kalmte zal terugkeeren." Niet de vrees, dat de Apostolische Stoel, en met denzelven het Catholicismus,, dat is het eenige ware Christendom, door list of geweld, zou overwonnen worden, doet in deze oogenblikken alle organen van het Catholicismus in alle. landen, hunne stemmen vere heften, om het gedrag van het Pruissisch gouverne- ment te laken; zij worden daarbij niet door wrevel, niet door bruischenden hartstogt, niet door haat en gramschap bezield: zij wenschen niets vuriger, dan dat de grize koning van Pruissen, en alle vorsten eindelij mogen inzien, dat niets geschikter is, om hen van de liefde en het vertrouwen hanner onderdan- nen te berooven, de banden der burgerlijke eendragt te vers" Cheuren. Verdeeldheid en ersteren te doen gebo- ren worden, dan den band der eenheid, dien Curais- TUS aan zijne Kerk gegeven heeft, te willen verbre- ken, door het verbieden of belemmeren der gemeinen- schap van kinderen met hunnen vader, van leden met hun Hoofd, van schapen met den Herder, die het goddelijk bevel heeft, om hen te hoeden en te weiden. Het konkommen Prussen, was rustig, blühenden zu zonder schulden: de belijders der verschillende Godsdiensten, leefden in burgerlijke eendragt. Maar de regering verbood alle regtstreeksche gemeenschap met den Apostolischen Stoel en verborg voor dezen de gevaren, waarmede een gedeelte van de kudde des Opfeterders bedreigd werd. De Aartsbisschop van Keuen zag het, en sprak de onvergetelijke woorden: Jk ga niet verder { Het ministerie besloot tot de verbanning van den moedigen ATHANASIUS, onzer dagen; ten einde, zoo als de heer von ALTENSTEIN voorgaf, de rust en eendragt te bevorderen. En wat zijn de gevelgen? — Voortdurende gisting der gemoederen; opositie van den geheelen Westphaalschen adel, dia allen omgang met de protestantsche ambtenaren vere. mijdt; retractatie der andere Bisschoppen in de Rhign-Provincien; de opwekking der hooge Geestelijkheid, in het oostelijk gedeelte des rijks, om in niets af te wijken, van de leer en discipline der Catholijke Kerk, van welke de Apostolische Stoel, het levend orga Aber der Catholijken, zu schlagen in het oasten als in het westen, van allen omgang met protestanten; een plegtig verbond der Catholijke meisjes van alle standen, om nimmer huwelijken met protestanten aan te gaan! En bij dat alles eene vit alle gedeelton van Europa, sangeheven kret van verontwaardiging; — en eindelijk, de zoo zeer gevresde yredobreuk meg den Apostolischen Stoel. Wünsche meint het Prussisch ministerie er in te— zullen slagen, om de Prussische Catholiken van den Apostelischen Stoel afesteinander, en door eene zooge naamde nationale Catholiken Kerk, een schisma te bewerken. — Dat het zich daarmede niet viele, en, al- vorens deszelfs pogingen daartoe verder aan te wen- den, bedenke, dat bijna de helft der inwoners van | het koningrijk Catholik is; dat de Keulsche zaak en derzelver gevolgen, alle Catholiken van Prussen uit den slaap. der onverschilligheid’ opgewekt en hen met warmen Geloofs-ijver bezield heeft. Het zal das niet anders, dan tot openbare vervolging de toevlugt kunnen nemen; en welke gevolgen dat geweldig mid- del zou kunnen ‘hebben, bij eene bevolking, die men verbitterd heeft, en die men belet de vreedzame en tot onderwerping vermanende stem van haren geliefden Opperherder te hooren laat zich niet berekenen! Wij durven openlijk en rondborstig beweren, dat Europa weldra in rust zijn en vrede genieten zou, als de vorsten afz Opperherder te hooren laat zijn en vrede genieten zou, als de vorsten afz Opperherder te hooren laat zijn en vrede genieten zou, als de vorsten afz Opperherder te hooren laat zijn en vrede genieten zou, als de vorsten afz Opperherder te hooren laat zijn en vrede genieten zou, als de vorsten afz Opperherder te hooren laat zijn en vrede genieten zou, als de vorsten afz Opperherder te hooren laat zijn en vrede genieten zou, als de vorsten afz Opperherder te hooren laat zijn en vrede genieten zou, als agen van de nocdlottige manier om zich met Godsdienst zaken te willen bemoeijen, de verjählen gemeenschaps-oefening der Catholijken met den Apostolischen Stoel te beletten of te belemmeren en zich beordenen van deszelfs uitspraken en verordenenen en verordenen, en integreel, is het gemächt te voorspellen, dat volharding bij het gedrogtelijk suprematie-stelsel, van welks heillooze gevolgen, de kabinetten alleen witgezonderd, alle verstandige menschen tegenwoordig dönnen allerwege de wanorde, het misnoegen, de verdeeldheid en onrust zal doen toenemen eneindelijk aanleiding geven tot schokken, die Huropa het onderste boven zullen keeren! Minsters der vorsten! Uwe verantwoordelijkheid is groot. Raadpleegt de geschiedenis van het Grieksche rijk, die der Bourbons, die van Naposon; raadpleegt de achten euwen der kerk en laat uv, door uwen haat tegen Rome niet verleiden, om aan de vorsten, die. Wij eeren, en voor wier geluk wij bidden, omdat de Kerk het ons beveelt, de volharding aan te raden bij een stelsel, hetwelk strijdig is met de oogmerken en de bevelen van den Almagtigen, en daardoor de vor- sten, wier belangen gij bevorderen moest, eindelijk in het verderf te storten! VOORTGANG DER VERVOLGING IN PRUISSEN. Wat wij in ons vorig nummer voorspeld hebben, heft zich reeds verwezenlijkt. De volgende habinets- orde is den 9 April uitgevaardigd. » flan de ministers voor de geestelij- ke aangelegenheden van Justitie, van Binnenlandsche Zaken en Politie en wan Buitenlandsche Zaken. » Uit uw berigt van 8ste> dezer, heb ik gezien, dat in verscheidene oorden mijner sta- ten verordeningen van buitenlandsche geeste- like Overheden, over Godsdienstige en Ker- kelijke zaken, buiten weten mijner overhe- den, langs heimelijke wegen verspreid wor den. Ik gelast derhalve aan u, den. minister van Binnenlandsche Zaken en Politie, personen welke zich veroorlooven, zoodanige ver ordenen van buitenlandsche geestelijke Overheden, van hunne Agenten en Zaakgelastigden, aan onderdanen mijner staten overte brengen, overte zenden, of ter. versprenden buiten weten mijner authoritäteten verderte bevorderen, alsmede al degenen, die zulke oogmerken door mondelinge of schriften lijke medeeling beginstigen, overal waar als betrapt worden, zonder onderzwan geestelijken dan wie wereldijken stand, en of. zij onderdanen des Jands zijn al dan niet, terstond door de Politie, onder voorbehoud van nader onderzook en straffen, te la-ten in hechtenis nemen en naarmate de omstandigheden naar eene vesting, te laten brengen. Dit mijn bevel moet door het Bulletin der wetten ter algemeene kennis gebragt worden. Berlijn, 9 April 1838. "Ziedaar het bewij, dat het suprematie-stelsel, "welk zich vermeid, der verordeningen van den Apostolischen Stoel en deszelfs gedelegenerden, aan de goed-keuring van een dikwerf yijandelijk tijdelijk gezag teonderwerpen de vernietig van het Catholicismus zou ten gevolge hebben, als niet Hij, die alle magt in het en op aarde onvangen heeft, het gezag van zijnen Plaatsbekleeder op aarde, dien Hij het Opperherder-schap over zijne geheele kudde heeft opgedragen, en beval zijne broeders te versterken, en die derhalve voor de Catholijken, in welke landen zij zichj ook bevinden noort BulrennANDsCHE kerkelijke Overheid zijn kan, niet handhaafde tegen de willekeur der aardsche magt. Ziedaar de gevolgen van het suprematie-stelsel: inquisitie — het regt van den sterkste. — Openbarer vervolging van allen, die getrouw willen blijven an het geloof hunner vaderen, en in geestelijke za-ken geen ander gezag willen eerbiedigen, dan dat Je-sus Curist us, in günstige Kerk heeft ingesteld. — Gedärte Pruissische broeders, ook onze vaderen zijn in denzelfden smeltkroes der vervolging geweest, waarin gij u thans bevindt. Slechts ruim een eeuw geleden werden de Catholijken hier te lande, op dezelfde wijze verdrukt; en thans is er geen plekje van den Ne-derlandschen grond, waar de luister. van onzen heiligen Godsdienst niet schittert! In het jaar 1702 werd hier te lande, alwaar toer Perits Coppe, die door den Apostolischen. Stoel y van alle geestelijke jurisdictie was beroofd geworden, met zijne schismaticke aanhangers, de tegenwoordige. rol van Hussex en zijnen Hermédienstchen aanhang speelde, het volgende plakaat uitgevaardigd: De Staaten van Hollandt ende West-Vrieslandt, allen den reenen die deesen sullen sien ofte hooren leesen, salut’, doen te weten: Alsoo totrOnse kenvisse gekomen is, dat Prrrus Copp«, Aardtsbisschop van Sebaste, die over de Roomsche Kercke in de Vereenighde Nederlanden met den titul van Vi- caris Apostolijck was gesteldt, voor den Paus naar Roomen was ontbooden, en aldaar by provisie van die Bedieninge was gesuspendeert, ende in des selfs plaats aangestelt was eenen Tuxovorus Cock, sich onthoudende tot Leyden; dat den In- ternuntius van den Paus alhier een Capittel van eenige Priesters sonde hebben.willen. doen, vergaderen, om de voor- schreve suspensie ende nieuwe aanstellinge bekent te maken. Dat de voornoemde Cock, uyt krachte van die Commissie, albereydts eenige Priesters hadde gesuspendeert en afgeset. Dat van tydt tot tydt meer ende meer geordende Priesters en Munnicken, teegens den teneur van Onse voorgaande Placaten haar in Onsen voorschreeven Lande begevén, soo ist dat Wy teegens alle hetselve willende voorsien goetgevonden hebben, aan alle soo genaamde Roomsch-Catholique Ingezeten deser Landen, ende andere, te verbieden, soo als: Wy haar wel exprésselijck verbieden bhy.deesen, soodanigen Capittel van Priesters, op de wyse en ten einde als vooren beleyt, te assisteren, of het geen aldaar beslooten werdt, te achtervolgen, of doen achtervolgen, en specialijck dat niemandt, wie het soude moogen wesen, alhier, eenige bevelen van wegens den Paus, of van eenige Vergaderinge, hoedanigh die soude moogen weesen, omme de een ofte andere soogenoemde Roomsch.-Catholique te doen vertrecken naar Roomen, sal moogen ter exes cutie leggen, ofte ter executie geleght zijnde, ‘gehoorsaamen, abhors op pene van daar over arbitralijck te sullen werden gestraft. : Dat niemandt Voor Vicariz sal moogen werden erkent, als die geene die naar Ordre, in deese Landen gebruyckelyk behörte, en by de Heeren Onse Gecommitteerde. Raaden geadmitteert sal weesen; en die sich daar vooren ter contrarie soude moogen uytgeeven, of die qualitéet aanmaati- bittalijek sullen werden gecorrigeert. Das den voornemden Cock sal werden geinterdiceert, soo als deselve geinterdiceert werdt mits decsen, het voorschreve Vicarisschap, in eeniger manieren te exerceeren, ende dat nie- mandt de selve in die qualitéet sal het geene hy op Hon sdute ‘anus hebben verricht ofte geordonneert, en- de specialyck het suspendeeren ende afstellen van eenige Priesters, VOOR NUL re VAN GEENDER WAARDE SAL WERDEN. 