Catholijke Nederlansche Stemmen
Various Author
ropische vrijheid bevestigen en verzekeren, waaruit de vrijheid der Kerk moet voortkomen. Zot zoolang behoort tedere Kerk, steunende op de legale en moreele kracht, die zif bezit, de yijanden yan God te bestrijden en hoewel de.toeylugt nemende tot Rome, door hetzelye in te lichten en te rädplegen, kunnen de geloovigen hunne cigene belangen niet yerwaarloozen. De verdediging behoort tot het naturregt. Ik verneem met blijdschap mijnheer! dat- gij u onder de verdedigers dier groote belangen rekent, welke die der toekomst en der eeuwigheid zijn, en dat uw ijver, die mij sedert lang bekend is, niet verkoelt. Schrijf, spreek, petitionneer; de publiciteit is een wapen, waarvoor vroeg of laat de vervolgers moeten zwichten, en de vrees die zij er voor hebben is een bewijs van deszelfs yermon gen, dat ons hart verheugen moeten. Gelukkig zij, die in eenen zoo beslissenden tijd, al ware het zelfs maar een zandkorreltje in de schaal geworpen heeft, waarin de bestemmingen der werelden Worden gewogen! Noort was er voor edelmoedige zielen schooner oogenblik dan dit, zooveel verdrukking is er aan den eenen en zooyeel hulp. Before him, King William should not act with more circumspection and wisdom now, than he did when sovereign of that country; for he has not to deal with the Catholics of Holland properly, but with those of Western Brabant, of Limbourg, and Luxembourg, who are not a quite less attached to their religion than the Belgians who, we need not inform our readers, most zealous and amongst the most virtuous Catholics in the world. We know not what King William expects to unseemly and ungracious struggle with his Catholic state, even to succeed in his design of subjecting it to the trammels of the state of short duration; for the new vitality of the land, as elsewhere, would not long be Protestant sovereigns with its concerns. November 38. SEPTEMBER 1840. A Di A A i a aR i i i tn tin Tinh ni tn cha tn tn tin in tn tn in tn tn hn Din Din tin “tn “hn “tin tn in tn din" tin in tn in tn tn hp ncn din in tin in actin int tcl CATHOLIC NEDERLANDSCHE STEMMEN. OVER Godsdienst, Staat-, Geschieden- en Letterkunde. Als Jesus dit gezegd had, hebbende de oogen ten Hem El opgeheven, zeide Hij:... Vader bewaar hen, die Gij mij gegeven hebt, in uwen naam; opdat xij één zijn gelijk wij. . . Heilige En ik bid niet alleen voor hen, maar ook voor degenen , die door hun woord in mij gelooven zul- len; opdat xij allen één zijn, gelijk Gij , Vader, in mij en ik inU: dat xij ook in ons mogen één zijn, opdat de wereld geloove, dat Gij) mij gezonden hebt. En ik heb hun de heerlijkheid gegeven, die Gij mij gegeven hebt: opdat xij zouden één zijn, gelijk wij ook één zijn. Ik in hen en Gy in mij , opdat xij volkomen één zijn: en dat de wereld wete , dat Gij mij gezonden hebt. Joann. XVII. Her purrav van pe CATHOLIJKE NEDERL. STEMMEN , 1s 12 GRAVE, (Breersnenstraat , B. No. 28). Op dit blad, ’t welk alle Zaturdagen met een Nummer wordt vervolgd , kan worden ingeteekend aan alle Postkantoren en bij de voornaamste Boekverkoopers in het Rijk. Hetzelve wordt met den post verzonden voor den prijs van f 8-50 in het jaar ; het half jaar of kwartaal, naar evenredigheid ; zullende de betaling bij kwartalen moeten geschieden. Alle abonnementen kun- nen worden opgegeven aan het Postkantoor te Grave; geene andere dan gefrankeerde stukken en brieven zullen door de Re- dactie worden aangenomen. — Aankondigingen worden tegen betaling van 15 centen den regel geplaatst. Voor Belgié kan men abonneren aan het Postkantoor te Antwerpen. HET FRANSCHE EPISCOPAAT.. E: is well in de kerkgeschichten geen tijdvak te vin- den, waarin het talrijk episcopaat van cen uitgestrekt land, zich zoo geheel doordrongen toonde van de Evangelische grondstellingen, zoo geheel door den echt Catholijken geest bezield werd, zoo war van alles wat niet tot de Apostelische bediening behoort, zoo geheel.vreemd aan alle politieke partijschappen; zoo ijverig in het verdedi- gen van de regten en vrijheden der Kerk en zoo eendragtig ‘was als tegenwoordig het Fransche episcopaat, ’t welk “sedert ecenige jaren grootendeels is vernieuwd geworden. De herderlijke brieven door die Preiaten bij het aanvaarden- hunner bediening uitgevaardigd, zijn schier alle meester- stukken van waren Evangelie-zin, Christelijke eenvoudig „heid en apostolischen ijver. Daar ons bestck niet gedoogt verslag van al die gedenkstukken te geven, hebben wij eee den geest, die in den herderlijken brief des Aarts- sschops van Lyon heerscht, doen kennen en dien van Aartsbisschop van Parys geheel medeged _ Eld, zoo als wij ook nu dien van den Aartsbisschop van Reims willen vertalen; daar die drie Prelaten de yoornaamste Aartsbisschoppelijke zetels van Frankri#k bekleeden. HERDERLIJKE BRIEF yan Mgr. den Aartsbisschop yan Reims. Gij begrijgen, Zeer Geliefde Broeders! wij komen niet tot uit beweegredenen van eigenbelang. Als opvolger der Apostelen moeten wij bezield zijn door hunnen geesten de apostolische geest, is een geest van liefde, van opoffering en zelfsverloochening. Wij komen even weinig om eene heerschappij uit te oefenen. De discipel is niet meerder dan zijn Heer; en Hij, die ons zendt, Hij, wiens plaats wij onder ubekelen heeft zich vernederd, zelfs tot het aannemen van de gedaante en den stand van dienstknecht, FoRMAM SERVI ACCIPIENS. [i is nict gekomen, gelijk Hijzelf ons leert, om gedicnd te worden, Zoo als de grooten der wereld, maar om de menschen ee dienen, door zich op te offeren, zonder op te houden groot te wezen, voor de zaligheid van allen: Non venit ministrari, sed ministrare. Zoo wij dus op de plaats van eer gezeten zijn, is het slechts om te doen begrijpen, dat wij een der hoogste trappen van de hierarchie bekleeden. De eerbewijzen, die aan Ons ka- rakter, aan onzen rang verschuldigd zijn, zullen ons niet doen vergeten, dat wij den dienaar zijn, zoo der kleinen als der grooten, zoo der armen als der rijken, zoo der _ zondaren als der regtvaardigen, den dienaar van allen, zonder onderscheid van jaren, rang of stand. O! Hij, die de harten doorgrondt, weet dat wij alles voor allen zouden willen zijn, al moesten wij den minsten vat 'Ye i Lies, G Rene th *~ ~*~. GN" b Cr . Jan 4," Rare ™ — 306 allen wezen, ten einde u allen voor Jesus Curistus te winnen. Wij komen tot u, Z. G. B., als Herder, als Bischof der zielen, Pastor et Episcopus animarum: dit is de tille van Hem, dien wij bij u vertegenwoordigen, een telle die ons regt geeft op uw vertrouwen, op het vertrouwen van allen, omdat wij ons verheffende boven de verschillende politieke combinatién, welke de kinderem der euw verdeelen, dit ons nader brengt aan het rik van God, dat niet van deze wereld is. De belangen van den Godsdienst, ziedaar de belangen waarmede wij belast zijn; bet gelof van den H. Remicius, het gelof van den H. Nicasius en van den H. Sixtus te verdedigen tegen eedere dwaling, tegen iedere innovatie te  Bisschop, zijn verpligten, zijn regten. Onze magt is groot, onze magt is groot, onze magt is uitgestrekt, maar hoe uitgestrekt die ook zijn, erkennen zijn grenzen, en omdat zijn die erkennen, blijven zijn vreemd aan discussieren, die niet tot haar essort behoore, die niet binnen heur gebied gelegen zijn. Evenwel, dit behoort gij te weten, kunnen wij als Herder niet onverschillig zijn, noch aan het handhaven der openbare rust, die niet gestoord kan worden, zonder gevaar voor de moraal, noch aan hetgene wat den roem der sod en den voorspoed des lands kan bevorderen. Wij komen, Z. G. B., den vrede boodschappen, verzoening predikende in de steden en op de velden, op de bergen en op de heuvelen. Hoe groot, hoe schoon is zij, die zending; zij komt ons niet van de wereld aan; want de wereld kan u den yrede niet geyen, den waren yvrede die den mensch met God en met zijne, broeders verzoent. Dien vrede zullen wij u verkondigen, u herinnerende, dat gij hem niet vinden zult dan in de praktijk van den Godsdienst, in het naleven van het Evangelie. Om u met God te verzoenen moet gij Hem met geheel uy hart, met gcheel uv zicl en met al uwe krachten beminnen, Om in vrede te zijn met de menschen, moet gij hen beminnen als u zelven, in uwen naasten niet dan broeders in Jesus Curistus erkennendes De liefde des naasten moet zich uitstrekken tot alle menschen; gi moet zelfs wwe yjanden beminnen, giy moet zegenen die u ylocken; gij moet, naar het voorbeeld van uwen goddelijken meester, bidden voor diegenen die u vervolgen. Neen er is yoor den Christ En geen vrede zonder den vrede die deugd bij uitnemendheid is, die deugd die van allen slechts een hart en eene ziel makende, die de, standen nader bijeen brengt, die tusschen den rijken en den armen, tusschen den meester en den arbeider, de moreele of evangelische gelijkhéid., de eenige die in deze wereld mogelijk is, her- stelt. "Tis de liefde, die, kwaad met goed vergeldende, en ieder gevoelen van haat en wraak uit uwe harten ver- bannende, den vrede onder u behouden zal. De liefde is geduldig (charitas patiens est) aegt. de Apostel, zij lijdt alles, zij verdraagt alles, zij vergect alles, uitgezonderd de weldaden die men ontvangen heeft (omnia suffert) en omdat zij geduldig is, verschaft zij ons den vrede, doet zij ons den vrede lief. hebben, en maakt ons vreedzaam, zelfs bij hen die den vrede haten, cum bis qui oderunt pacem eram pacificus. Er is evenmin yrede voor den mensch zonder ondergeschiktheid. Hij dus heeft geenen vrede, die zich tegen zijnen God verzet door het Achud-den van het juk des gelöstens voorschriften; non est pas impiis, zegt de Heer. Hij zal den vrede niet hebben, hij die met verachting van de regtvaardigheid of van het gezag der wetten, zich aanongeregeldheden overgeeft en zijn toe-komstig lotin gevaar stelt, door het in gevaar stellen van zijn eer en van de eer zijner familie. Intusschen is de vrede de grootste aller weldaden; de vrede alleen kan ons hier beneden gelukkig maken daar hij een yoorsmaak is van het geluk der heiligen, Ach! dat het ons gegeven ware u de gave Gods, de aanminnigheden van den vrede te doen smaken! Mogten wij u kunnen doen gevoelen, dat men niet wel kan staan met zich zelve, dan voor zoo verre men wel staat met God en met de menschen! U dit te doen begrijpen. Z..G. B., wareuw geluk verzekeren en de verzekering diensvolgens yan het wel slagen onzer bediening. », Eindelijk, wij komen over uen over uwe kinderen, die ook de onze zijn, de gratién en zegeningen verspreienden, welke de Heer, ondanks onze onwaardigheid, aan onze heilige verrigten verbindt. O! mét welke blijdschap Zullen wij u zegenen geliefden! welk cen zoete troost yoor ons, al de leden van dat groote en schoone gezin te zeigenen; hoe haken wij er naar, om hen te bezoeken en hen te kennen naar het voorbeeld van den goeden herder, die zijne schapen kent en ze bij hunnen naam roept. in », Wij zullen dien eerwaarden raad zegenen, die onzen gang moet verlichten en deelgenoot van onze herderlijke zorgvuldigheid zijn moet; dat doorluchtig kapittel, dat zic niet minder onderscheidt door zijne kunde, dan door zijne godsvrucht, en door -zijnen ijver voor den Godsdienst en voor den luister van de plegtigheden der Kerk. Wij zulen. Onze geliefde medearbeiders zegenen, die waarlijk Apos- tolische Geestelijkheid, die ‘ons vertrouwen en het vertrouwen der volken zoo waardig is, Gij zullen de uitdeelers uwer gaven zegenen, Heer! en zij zullen altoos de engelen des. vredes zijn, de fermiteit dieden bedienaren van den Gods- dienst noodig is, temperende, door dien geest van wijshei en verzoening, die alle uitzondering van personen en gevo uitsluitende, aller harten, de welwillendheid van alle winnen moet. Ook gij zult gezegend worden ten, gij die onze blijdschap, onze kroon, gezegend worden, gij en die waardige God u tot leidsmannen en voorbeelden dienstvaardige Priesters, die zulke groote di diocese bewezenhebben....:.5 “ath: che cone ews » Zij zullen deel aan ‘onzen. zegen hebben, 2 fe maagden, die zich, als zoovele schuldelooze slagtoffers voor het het harer broederen opofferen, door de werken van boetvaardigheid voor de feilen boetende, die zij niet begaan hebben, voor afwijkingen, die haar vreem 2 fe maagden, die zich, als zoovele schuldelooze slagtoffers voor het het het haar vreem Gegend, zeer geliefde zusters in Jesus Curistus, gij en die kinderen, wier moeders gij geworden zijt, zonder op te houden maagden te wezen, en die kranken, wier smarten gij leenigt, door deel te nemen aan hun lijden, en de bedroefden, wier tranen gij afwischt, en die armen wierongeluk gij verzacht. Wij zullen de overheden zegenen, wie hooge wijs- heid en billijkheid ons alle waarborgen opleveren voor de overeenstemming die tusschen het burgerlijke beheer en het kerkelijke beheer heerschen moet, voor de harmonie, die zonder de beide magten te verwarren, wier onderscheidene attributen wel bekend zijn, dezelve beide versterkt in het belang van den Godsdienst, even als in het belang van de orde en van de geregtigheid. Wij zullen de dappere krijgs- lieden zegenen, die voor de verdediging onzen steden waken, hen herinnerende, dat zij de eer en den roem, met de gestrengheid der evangelische moraal, de liefde van God, die de God der legermagten is, met de liefde des vaderlands moeten paren. », Op eene nog meer bijzondere wijze, zullen wij dic belangwekkende jeugd zegenen, die onze hoop, de hoop en de tockomst des lands is. Weest-ook gij gezegend, _ zedige onderwijzers 5 tot welke orde gij behoort; gij zult door eene heilige en edele emulatie, den geest en het hart der jeugd weten te vormen, nooit », Der heut der vielen van den Godsdienst scheiden. Weest gezegend, wäardige zonen van den eerwaarden LA SALLE 1) van den godvruchtigen stichter der christelijke scholen, die u zoo verdienstelijk hebt gemaakt bij den Godsdienst en bij de maatschappij. Wij bevelen u allen, die u aan de opvoe-ding toewijdt, die kindertjes aan,.die wij reeds zoo tee-derlijk beminnen. O/ /aat hen tot ons komen want hetrik der hemelen behoort hen toe. Wij zullen u allen zegenen, geliefden! Wij zullen zelfs diegen onzer kinderen zegenen, die ons vaderlijk gegangen, de goddelijkheid onzer zending niet erkennen; zij zullen even als de onderworpene kinderen begrepen zijn in de gebeden, die wij aanhoudend ten hemel zullen opzenden voor het geluk vanallen. Ja, weest gezegend, gij allen wie gij ook zijt, dat de Heer uit de hoogte van Sion zijnne gaven over uen over uwe huisgezinnen uitstorte, dat Hij in deze stad en in deze uitgestrekte diocese, de vrucht der liefde doe groeijen, die den herder en de schapen onderling moet vereenigen, dat Hij u in vrede doe leven en voorspoedig make, zoowel in het tijdelijke als in het Sa ND voor het tegenwoordige en voor de ecu-wigheid. Benedicat vos Dominus ex Sion, ut videatis bona Jerusalem omnibus diebus yite yestre, et habcatis ystam aeternam. Ef yan den Apostolischen Vice-Legaat te Beyruth gan den procureur-generaal des Patriarchs yan Anti- ochie, Rome. Beyruth, 25 Juli. Zeer Waarde Don Nicotaus Murap. Die heb uwen minzamen brief, in welken gij mij berigten vraagt, betrekkelijk dezen geliefden berg, ontvangen. Ach God! ze zijn met letters van tranenen bloed geschreven. Gij hebt uit mijne herhaide brieven aan Z. E. kunnen zien aan welke barbaarschheid de Egyptische troepen in dit land zich hebben overgegeven. De uitstekende ellende en de onreguardige verdrukkingen van het Egyptisch gouvernement heben die volken, die overigens zoo gedwee en onderworpen zijn, tot het opnemen der Wapenen gedwongen. Alle hunne eerste ontmoetingen werden met eenen gelukkigen uitslag gekroond, tot dat men het goud bezigde, om de opperhoofden om te koopen. Op die wijze won men eenige scheiks der Drusen en eenige Christen emirs; het overige door voorbeeldelooze beloften en beredingen gekweld, verliet de zaak der opstandelingen. Op die wijze slaagde mener in om de unie te vernietigen. De emirs Haiper, Taaur, IsmagL, Jusur enz. verlieten de zaak en al de dorpen van Sweat en van Metten onderwierpen zich. En evenwel heben de Egyptenaars en Albanezen, die uit Beyrwth gekommen waren, alles vermoord, verbrand en vernieden, wat zij op hunnen weg vonden ; de kerken vooral werden ontheiligd door de af- schuwelijkste gruwelen. De Priesters aan den voet der altaren geslagtofferd, de heilige vaten tot de onreinste ge- bruiken ontheiligd, de maagden geschonden in tegenwor- digheid van het H. Sacrement, de kinderen verminkt op het ligchaam hunner zieltogende moeders 3 de Priesterlijke gewaden en alles wat niet aan de vlammen zou worden overgeleverd, werden de zegeteekenen dier overwinnende troepen, die geenen vijand vonden. De consul van Frank- rik heeft talrijke en krachtige vertogen gedaan betrekkelijk alles wat de kerken en kloosters betroff, en de buitenspokrigheden zijn eenigermate verflaauwd. Doch wat de onge- lukkige huisgezinnen betreft en bepaaldelijk die der deugd- zame emirs Hainer, Taaur enz., hunne goederen zijn in de Eerste plaats geconfiskeerd, zij zelven tot de galeijen veroorden en eindelijk naar Sade vervoerd, om naar Äre te worden gebragt. De leden der voorname familién van Kesrovauro zijn in de gevangenis gezet en aan de bastonade onderworpen, geworden. Men dreigt eenen mo-adir aan te stellen, om den berg te besturen en heeft alle kerkelijke goederen gecofiskeerd, om ze onder Turksche familién te verdeelen, ten einde het Christen gouvernement geheel weg te nemen. De zwartste lasteringen zijn te werk gesteld tegen den Patriarch en de Geestelijkheid, ten einde die intrigue te doen gelukken. Allen wenden hier de oogen naar Frankrgyk, als naar den natürlichen beschermer van dit land; ook heeft de consul dier natürliche voor de zaak van den berg Liébanon eenen ijver en ecene Vurigheid zonder voorbeeld getoond, maar zijne pogingen zijn niet altoos met goed gevolg bekroond geworden, want Ai is door Engeland gedwarsboomd geworden, *t welk uit oorzaken, waarvan men zich geene rekens chap kan geven, alhier eene ontzagwekkende zeemagt houdt. Het is uwe zaak, nieuwe Moyses, uwe handen op te heffen voor uw volk der bergen en zelf den ambassadeur van Frankriyk te Rome te smeeken, om zijnen invloed te Parijs te bezigen, ten einde van zijnen souverein, hetzij de bevrijding, hetzij de bevrediging van dit ongelukkige land te verwerven. De AposltoLisCHE VICE-LEGAAT. Univers dezen treurigen brief mededeelende laat er op volgen: », Alle de tijdingen uit het Oosten bevestigen, dat van het eene tot het andere einde van het Ottomannische rijk, het Mahomedaansche fanatismus ontwaakt, en dat eene hevige reactie tegen de Christenen gereed is, om te Constantinopel, even als te Alexandrié, in Klein-Azié 5 even als in Syz#é uit te barsten. Als de oorlog plaats heft zal eene algemeene slagting der Grieksche, Armenische, Nestoriaansche, Jacobitische en Catholijke Christenen naar alle waarschijnlijkheid er de eerste episode van wezen 5 en op die wijze zal het Mahomedanismus zijn laatste uur voelende genaken, het yoorspel zijner uitvaart geven. Zouden de Europische mogendheden, zou Frank vooral, generlei middel hebben, om zulke groote rampen te verhoeden? Het komt ons voor, dat ons governement vermogend genoeg zijn moet bij Mrenemert-ALI, om te verwerven, dat in de Provincien, die aan hem onderworpen zijn, krachtige Maatregelen genomen worden tegen die treurige mogelijkheden. Wartik van het Weener Congres af, zijn de zooge- naamde groote mogendheden niet zeer gelukkig geweest in hare maatregelen, bepalingen, traktaten en verbonden! het jongste Londensche traktaat woest, 200 men beweerde, strekken, om het Oosten te bevredigen, en de integriteit van het Turksche rijk, te handhaven! Dat rijk ’t welk het vereenigde Europa, toen het noch Christen, noch Catholijk was, als den onverzoenlijken vijand des Christendoms beschouwde en welks heerschappij het trachtte te vernictigen.... Dat rijk, dat in de midden-eeuwen zoo magtig was, dat het aan geheel Ewropa weerstand bood en door het vereenigd Ewropa niet kon vernietigd wor- den; dat zelfde rijk willen nu de groote mogendheden van Lwropa staande houden, en, door hare twsschen- komst bevredigen; en juist die tusschenkomst zet het al- lerwege in vuur en viam! Zij willen het Turksche rijk behouden, zoo het het, tot behoud van het Europisch evenwigt 5 en juist daardoor verbreken zij hetzelve! Waar- uit waarsch Junken eenen algemeinen oorlog zal voortvloeijen, die alle berekeningen dier groote mogendheden verijdelen kan! God alleen is groot, mijn broeders! zeide Bossuer in eene vorstelijke lijkrede. Ja, God alleen is groot 4 Hij is de Koning der koningen, die de ootmoedigen verheft en de magtigen vernedert naar zijn welgevallen, en die alle vergrijp tegen Zijne oneindige Majesteit begaan, op zijnen tijd, weet te straffen. — Wie dit alles overweegt, wie deanmatigingen kent, welke de thans yerbondene groote || mogendheden, in het rik yan God, dat niet yan deze wereld is, hebben willen doen gelden, kan geenen gunstigen uitslag van dat verbond verwachten, het onnatuur lijkste en gedrogtelijkste en tevens het onvoorzigtigste, dat welligt ooit is aangegaan geworden. De uitkomst zal. Let leeren! — U a 0 O’CONNELL EN DE ASSOCIATE TOT HER. ROEPING DER UNIE. De Iersche volksyoorstander, nadat hij de menigte te L2- yerpool en te Manchester had toegesproken, is naar Dublin teruggeerd, alwaar hij des zaturdags tamelijk vroegtijdig aankwam, zoodat hij zijne welsprekende taal nog kon doen hooren in een vergadering, welke op dien dag gehouden werd, tot de herroeping der unie, in de parochie yan St. Bridge. Zijne redevoering kenmerkte den indruk, en de aandoening die hij gevoeld had bij de sympathién, die hij in Engeland voor zich had aangetroffen, bragt eenen leven- digen indruk en een verbazend enthousiasmus te weeg ; hij eindigde met de volgende aan Jerand gerigtte woorden : yee Groot, roemrijk en vrij, eerste bloem der aarde, en eerste parel der Zecen!” Den volgenden maandag, vergaderde de associatie tot herroeping der unie, in Corn-Exchange, in welke cen groot aantal brieven gelezen werd, door personen vanallerlei stand aan de associatie gerigt, die verlangden, deelgenoot der associatie te wezen. Onder dezelve merkte men op de heeren O’Ner Power Börderer want van den oud-afgevaardigde van Waterford, BLaxe Forster, bloedverwant van lord Frenscu, en onderscheidene leden der Catholijke Geeselijkheid, In een warme improvisatie, heeft de heer O’Connor den schoonen uitslag geschetst, dien de algemeene geistdrift, welke zich in alle klassen en bij lieden yan alle godsdienstige en politicke gevoelens openbaarde aan hunne — pogingen beloofde. Dae & we De groote meeting van Ulster zal binnen kort plaats heben te Kitteny. Deze zal een der krachtigste en schitterendste demonstratién ten voordeele van de herroeping der unie zijn, Zoo wij niet de getuigen waren van de groote werkda-digheid van Jerands bevrijder, zoo wij niet als *t ware dagelijks tegenwoordig waren, bij de wonderen, welke zijne activiteit en energie overal te weeg brengen, zouden wij naduwelijks de mogelijkheid kunnen gelooyen, wij ten zijnen opzigte lezen. Zijn vertrouwen op de regtvaardigheid zijner zaak, zijne vaderlandsliefde, brengen won, deren voort, welke Heut nageslacht welligt geneigd zijn onder de verdichtselen te rangschikken. aa Des vrijdags bewoog zijne taal Engeland ; des za itd ; beurde zij Jerand op. Des maandags boeide hij Dub op dingsdag was het de stad Navan, die hem de merkt, dat het reizen voor hem de geringst is 3 want overal moet hij door zijne welsy volk opbeuren dat opwekking noodig heef. De stad Navan heeft op eene schitterende wijze hare sympathie doen blijken, zoo voor de herroeping, als voor den grooten bevrijder van /er/and. O’CONNELLS intrede binnen die stad, kan vergeleken worden met den zegepra-lenden intogt eens overwinnaars. Op zijnen weg hadden al de viekken en dorpen, die hij doortrok, zegeboogen op-eigt, bloemprieelen overschaduwden de straten, langs welke O’CONNELL gaan moest. De geheele bevolking van Nayan en deszelfs omstreken was den bevrijder te gemoet gegaan: de kinderen droegen laauwertakken, de yrouwen waren overal bezig om bloemen te plukken. Een uur voor de aankomst van O’CONNELL, waren alle huizen met guirlandes behangen; toepasselijke spreuken vertoonden zich te midden van bloemkranzen; ziegebogen waren van afstand tot afstand gerigt, in alle straten die hij zou doortrekken; de muzijk ging aan het hoofd van den optogt, die hem ging inhalen. De beweging die zich openbaarde, op het oogenblik, toen men het rijtuig van O’CONNELL, toen men het rijtuig van O’CONNELL. Connell bespeurde, laat zich niet beschrijven: het was een wezenlijke razernij van verrukking en van geluk. De toejuichingen der menigte vergezelden hem, tot aan het markt-plein, alwaar de meeting gehouden werd. Eenige minuten later bevond O’CONNELL zich op de tribune, en electri-seerde door zijne redevoering eene vergadering, die niet min der dan dertig duizend menschen bedroeg. Des avonds had er eenen grooten maaltijd plaats waarbij de gewone toasten werden toegebragt. De bevrijder hiel er eeneweedering. De Catholijke Bisschop van Meath, was er bij tegenwoordig; de aanspraak, welke de Praak aan de vergadering deed, deed eene voortreffelijke uitwerking. Des woensdags zou er eene nieuwe parochiale meeting te Dublin worden gehouden. Men hoopte ook daar, O’Connor nehmen hoore. Zie daar het kort berigt van hetgene wat in den loop eener week gedaan werd, door dien man, wiens verknochtheid aan zijn vaderland in dit oogenblik de bewondering der wereld tot zich trekt. DE VOLKSGEEST IN POSEN, L’Univers heeft eenen brief, door eenen protestant ge- schreven medegedeeld, waarvan wij hier de vertaling laten » In het Groothertogdom vervullen vreugde en blijd- schap alle harten, doordrongen, zoo als zij zijn van er- kentelijkheid voor het in vrijheid stellen van den Aartsbis- schop. Krachtens den koninklijken brief van 29 Julij ll., wam hij den 6 Augustus te half tien ure des avonds te. Posen aan. Niemand was er van onderrigt; men dacht er zelfs niet aan. Nog ten een ure naden middag, hadden I ten huize yan haren geneesheer be- n, bittere tranen gestort over de gevangenschap van Bisschop. Ik was juist te Posen; ik het dus met Zijn zusters, die zich von den ’ mijne eigen oogen gezien. De Aartsbisschop werd door eenige wandelaars in de stad herkend. De tijding versprend de zich met een dusdanige snelheid van mond tot mond, van straat tot straat, dat allen, die op de been waren naar het Bisdom liepen, om er vroeger te zijn dan hij. Daar gekomen zijnnde, werd de Prelaat, die een lijdend. voorkomen had, yeeleer uit zijn rijtuig gerukt, dan geholpen, om er wit te komen. Aanstonds omringde de menigte hem, zijn neben en kleederen omhelsende, zoo dat hij meer dan een uur noodig had om binnen zijn pales te komen. Duizend van stemmen riepen:,, Wi hebben hem gezien, wif heben onzen Herder weer gezien.” Hii verscheen vervolgens aan het venster, om zijn volk te bedanken, en aan betzelve zijnen zegen te geven. Naeen oogenblik rustens, begaf hij zich naar de Cathedrale Kerk 5 altoos door eene verbazende menigte wordende, Na er gebeden te hebben, kcerde hij naar zijne vertrekken terug. — Den 7 tusschen vijf en zes ure des morgens, lieten alle klokken der Catholijke Kerken zich plegtig hoore, en te tien ure werd de Hoog Misse en het Ze Deum gezongen. De Cathedrale Kerk was zoo Opgepropt, dat verscheidene menschen flaauw werden en weggebragt moesten worden. De blijdschap schitterde in aller oogen, uitgezonderd dergenen, die zijne vijanden en Zijn vervolgers waren geweest. Des avons was er groote illuminat. De policie verzetted er zich tegen, ein ständige de tijding der in vrijheid stelling van den Aartsbisschop aangebragt hebbende, aan den heer FLORENCE, opperprisier der provincie op den 6% des avonds te 7 uren. De protestanten, eindelijk, en zelfs de joden en deze met een groote geestdrift illumineerden hunne huizen. Men hoorde in de straten niets anders dan het geroep van: Leye de Koning! leve de Aartsbisschop! Die beweging duurde tot middernacht voort. Den 7 des morgens werd het Pudblicandum op al de hoeken der straten aangeplakt, ik kan het niet goedkeu-ren, want het kon voorzeker beter zijn opgesteld gewor-den. Ook ontbreekt het niet aan: kwade uitleggingen: niet te min is het buiten twifel, dat de Aartsbisschop IN NiETS heeft toegegeyen 1), alleenlijk heeft hij oop gegeven op cene schikking. Ik ben den 11 van Posen vertrokken en ik heb een groot aantal van schitterende equi-pages en een nog grooter aantal van Geestelijken ontmoet, zich naar Posen begeyende, om Monseigneur von DuNIN te gaan begrocten. DE POPULARITEIT VAN HET HUIS VAN ORANJE IN VEDERLAND. Het is eene onbetwistbare waarheid, dat het Nederlandsche volk van oudsher, een bij uitstek vrijheidlievend volk is geweest: en even onloochenbaar waar is het, dat huis van Oranje altoos eene groote populariteit in. Men vergelijke hiermede, wat wij in ons blad van 5 September, bl. 292 en 293 uit eene echte bron dien aangaande heb. Ten gemeld. If Rep. Nederland heeft gehad, en dat in stadhouderlooze tijden, het Nederlansche volk altoos op de verheffing van het huis van Oranje aandong en dezelve bewerkte 5 dat het immer eenen vorst uit dat huis tot hoofd van den staat verlangde, dat het geheele volk zich verheugde, bij de terugkomst des prinsen van Oranje, thans onzen koning, in 1813, en over zijne verheffing tot Souvereinen vorst. Van waar dat schijnbaar tegenstrijdig verschijnsel bij een volk, dat na den opstand tegen Spanje, nooit anders dan onder een republikeinsche regering had geleefd, en onder die regering eenen magt en eenen voorspoed genoot, die den naijver der magtigste koningrijken vruchteloos opwekte? De reden hiervan,, moet juist in de vrijheidsliefde van het Nederlandsche volk worden gezocht. De heerschzucht en de trotschheid der aristocratische oligarchie was immer ondraaglijk voor het huis van Oranje; en men stelde den val van dat huis mis- schien niet ten onregte op rekening van den invloed en de inblazingen dier partij. Men hoopte bij de verheffing van den prins van Oranje, in dien vorst het vercenigings- punt, rondom ’t welk alle weldenkenden zich zouden kunnen scharen en een bolwerk voor de godsdienstige en burgerlijke vrijheden des volks tegen alle aristocratische verdrukking, en een behoedmiddei tegen het oligargiesch principe, dat zoo ondragelijk In de oogen des volks is, te zullen vinden. Dat men den toestand van Nederland beschouwe. Wat is er van de verwachting van het volk geworden? Wie zijn de oorzaken van eene teleurstelling, die het misnoegen algemeen maakt! Niet het huis van Oranje, niet de koning, die de souvereiniteit niet aanvaarden wilde, dan onder waarborging eener wijze constitutie, waardoor de vrijheden des volgende mogelijke misbruiken zouden VERZEKERD 27; maar zij, die gedurende 25 jaren alles hebben in het werk gesteld, om aan de grondwet eene uitlegging te geven, die haar alle kenmerken eener wijze constitutie ontnamen en een vermomd Absolutismus onder het masker van constitutionaliteit deden ontstaan, die alle. reclamatién des volks in den wind sloegen, en daarbij, om alle verantwoordelijkheid te ontduiken, zich cnder den koninklijken mantel verborgen en de schuld van alles op den koning wierpen; die mannen, die, door een kunstig uitgedacht filtreerstelsel eene quasie-vertegenwoordig wisten in stand te houden, die nergens anders toe- strekte, dan om hunne creaturen te beloonen, of zich nieuwe aanhangelingen te verschaffen; met een woord, mannen, die het slechts om eigene grotoid en familie belang te doen was, die besmet waren met het aristocratisch oligargiesch principe, dat immer de kanker van ons vaderland is geweest, en-de oorzaak was van de opschud- dingen, volksberoerten en.rampen, die het vaderland zoo vaak geteisterd hebben. - Eene gehecle herziening onzer grondwet, waarbij het volk, door vertegenwoordigers die het zelf gekozen had, ware gekend, gehoord en geraadpleegd geworden, ware nog een redmiddel in den gevaarlijken toestand des vader- heid zoeken, en er zich weinig over een Zij -redenenen Hervan zijn, hetzij kortzigti lands geweest. Maar, niets van dat alles! er werden niets beduidende wijzigings-ontwerpen opgesteld, yoorgedragen en aangenomen, zonder het voik en ondanks de reclamatién der onafhankelijke pers, die echter de gevoelens der natie eenparig,uitdrukte. Is het dan te verwonderen, dat het misnoegen meer en meer algemeen wordt, vooral bij den benarden toestand der geldmiddelen van den staat, bij de hoog opgevoerde belastingen, die dyna gcheel aan rente betalingen van de staats-schuld moeten besteed worden; terwijl yerscheidene Jeden van beginstigde familien ambten bekleeden waarvoor zij aanzienlijke sommen genieten en een noodeloos leger van ambtenaren de zuur gewonnen opbrengsten des volks vertecrt. Zoo kan het niet blijven! Zonder spedig te wachten is de redding te wachten? Wie alleen kan haar aanbrengen? Het huis van Oranje, de koning! Dat de koning zich zijnne voorvaderen herinnere. Dat hij niet langer een aristocratische oligarchie rämpfe, die hem reeds van een groß gedeelte zijnner popularité heeft beroofd; dat hij haar, die immer de vijandin van het huis van Oranje was, van zijnnen troon verwijdere; dat hij een verte-genwoordig, door het volk gekozen, oprose, ef, in gemeen overleg met deze, de wijze constitutie ontwerpe, zonder wier waarborging hij de souvereiniteit verklaard heeft, het te willen aanvaarden....! Dat de koning niet beducht zij, voor een dusdanige coup d’ etat; zij is in on land, bij de tegenwoordige stemming der natie, miet alleen niet gevaarlijk, maar zal algemeen worden toegeju. icht, het gehele volk zal den vorst daarbij ondersteuen, en de reeds Iek gewordene staats-hulk zal hog tegen zinken worden behoed!. Sin De koning en het volk het bezelfde belang: het behoed des vaderlands! ere Zij. die zich en hunne familien hebben vere gemest, zouden bij den ondergang des vaderlands, elders groot- den koning en het volk aan hun eigen belang hadden opgeofferd! Of... want baatzucht is tot alles in staat; heerschzucht schaat zich het kruipen niet, om haar doel te bereiken, en de -vieijerij is trouweloos! With Sie es ‘ait Mw a nig Te I ae PS WIE EEN GOED OVERZIGT WIL HEBBEN, MOET OF EENE HOOGTE STAAN EN IN DE RONDTE ZIEN. tn Men zou zich bedriegen, als men meende, en, die door hunnen stand hoog geplaatst zeen goed overzigt hebben van zaken en Ongelukkig is het tegendeel maar al te alles in deszelfs ware gedaante te oog slechts naar dezen of genen de rondte ziems een helder onbeneveld oog, e En doordringende blik: en een ligt bevattend verstand, zijn zeldzame gaven; maar zelfs het bezit dier gaven baat niets aan hem, die het oog niet naar alle kanten wendt, die zijn blik slechts op een punt vestigt, en, van dat punt uitgaande, zich denkbeelden vormt, die vaak geheel verkeerd zijn. Personen van hoogen rang, of geboorte, zijn immer bloot-gesteld aan het gevaar van de zaken slechts uit een oog-punt, en nog wel uit een verkeerd oog-punt te beschouwen; om dat zij meestal enkel omringd worden, door baatzuch-tige vleijers, die soms de rol van huichelaar meesterlijk weten te spelen, en door schroomvalligen, die hen, uit vrees van hunne ongunst te zullen beloopen, de waarheid niet durven zeggen, of die zelfs voor hen verbergen, van daar, dat zij zoo menigmaal, met de beste bedoelingen verkeerd handelen, en, terwijl zij meenen icts goeds te bewerken, waarvan zij gelukkige gevolgen hoopen in te oogsten wezenlijke onheilen bewerken, wier nadeelige gevolgen, zij te laat betreuren. Ongelukkig hebben voorname personen, veelal slechts ooren voor voor vleijers : men heeft hen daaraan reeds van jongs af gewoon gemaakt: en hoe listiger die vleijers zijn, hoe meer zij zich onder het een of ander masker weten te verschullen; hoe meer vertrouwen zij aan hun ne beganstigers waren in te boezemen, hoe meer zij hen, die de warheid zegen, weten verdacht te maken, zoo veel te gevaarlijker wordt de inyloed-dier laaghartigen, die zich aan den eenen kant het kruipen niet schamen, om aanden anderen kant te kunnen heerschen.....! Van daar, dat zoo vele op hooge standpunten geplaatste ” personen, wel verre van een goed overzigt te hebben, en daardoor den waren aard der zaken te leeren kennen, slechts een gering gedeelte weten, van hegene, wat rondom hen yooryalt : men weet hunne oogen behendig af te wenden van den kant, waar zij de waarheid zouden ontdekken. Er is wel eene luide krachtige stem yan eene opletende en bijna nooit mistastende opmerkster, die hen de huiche- laars, de heersch- en baatzuchtige misleiders en yleijers zou leeren kennen, die der publicke opinie..... maar aanstonds zijn allen, die of eene ongeruste, of eene toc- geschroeide conscientie hebben, in de weer, om die stem te smooren, of verdacht te maken: en als zij daarin sla- gen, worden zij des te stouter, en vermeten zich hoe langer zoo meer, tot dat eindelijk de onheilen komen, waar tegen de stem der publieke opinie gewaarschuwd had..... en dan verlaten de snoodaards hen, die zij misleid en bedro- gen hadden, om weer voor anderen te kruipen en ook deze te bedriegen.....! Gelukkig dus de vorst, gelukkig elk, die in hoogen stand geplaatst is, als hij eenen waren vriend vindt, die een helder oog en doorzigt hebbende, zich op eene hoogte plaatst; rondom ziet en getrouw overzigt van alles weet te gven. : Maar ongelukkig däentegen, is de vorst, is de voor- me man, die de wenken en waarschuwingen V van eenen opregten belangloozen, maar vaak miskenden vriend, die op cene og staat van waar hij alles overzien kan, en die met a elder oog in de rondte ziet, en bespeurt van welken kant de gevaren dreigen, versmadende, het oor aan uichelachtige vleijers leent, en zich, bij hunnen raad, veilig waant.....! Als er van eenen onverwachten kant gevaar dreigt, zullen zij met verbaasdheid den huichelenden vleijer zocken en angstig zijnen raad inroepen; maar hij zal zich reeds verwijderd -hebben; want de vleijer schuwt zoowel bet gevaar als de waarheid. Sot —_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_—_ Onder dit opeschrift heeft de Armhemsche Courant van dingsdag 15 September, die ook on protest heeft vermeld, een zeer merkwaardig artikel geplaatst, waaruit wij ter opwekking van de belangstelling onzer Catholijke landgenooten, het volgende willen overnemen: Zekerlijk, hadden de katholieke bladen eenen onverdraagzamen toon willen aanslaan, en overijverige gemoederen willen aanhitsen, zij hadden bij de min beschaafde menigte meer opgewondenheid kunnen daarstellen; zij hadden hunne kolommen meer aftrek kunnen verschaffen, meer geld kunnen zamelen, meer nadm kunnen maken. Doch dit ware aftrek geweest en geld en naam om over te bloozen. Men wilde dit niet, en het was edel dat men dit niet wilde. Men wilde eendragt zoo wel als vrijheid in Nederland, en toen een ultra-protestant; een dweeper, de heer Grorn van Prinster zich in de kamer droevig genoeg vergat om een erkend geloof te nomen, werd zoodanig voorbeeld noch in de kamer noch in de pers door katholieken Gevolgd. Zoo voortgaande, zullen zij niet alleen voor zich edele zelfyoldoening oogsten ; maar ook meer en meer waardeering vinden, menige miskenning op- heffen, en alzoo krachtig aan de gemeenschappelijke baax der vrij- heid hebben gewerkt. De katholische organen hebben zich aan de constitutionele aan-gesloten, gelijk in de verdubbelde kamer de leden der stelselmatigst constitutionele oppositie zich bij de leden der stelselmatigst constitutionele oppositie hebben gevoegd. Regtstreeksche verkiezingen en verantworten dekheid van staatsdienen zijn nu ook hunneé leus. De Catholijken - Leest men in de Catholijke Stemmen van den 12de" dezer zijn overtuigd geworden dat zij zonder regstreeksehe verkrijgen en zonder verantworten der staatsdienaren, noch gods-dienstvrijheid, noch vrijheid van onderwijs zouden yerwerven of behoudeu; en daarom hebben zij hunne stem met die der constitutionele oppositie vereenigd. Dat men zich niet bedriege. Het opgegeven resultaat moet alle Catholijken van de noodzakelijkheid oyertuigen, om door alle legale middelen, die inhunne magt zijn, regtreesche verkrijgen; want het gouvernement, dat zich ten onregte bij het filtreren zoo wel meent te bevinden, zal, na deze proefneming, wel weten te zorgen, dat er vo ortaan niet dan toegevende of beginstigende Catholijken worden gefüllt. De taal-van den Noord-Brabander is niet minder tot aanslui- ting en eendrag tusschen de verschillende oppositién, dat is tot eendraet tusschen de natie, gestemd. De andere tolken der vrijzinnige oppositie, die ons het over- eenstemmingswerk hebben overgeiaten, bevatten evenzeer het hoog belang van godsdienstige verdraagzaamheid en eendragt tusschen de verschillende takken van oppositie, ten einde te erlangen wat yoor allen eene eerste voorwaarde is. « Daar echter twee punten; waarop de katholieke organen vooral aandringen , dikwerf, en niet zonder bedoeling waarschijnlijk , in ‘|, een yalsch daglicht worden gesteld en vrij algemeen verkeerd worden hegrepen , - wij meenen: hetgeen men onder vrijheid yan gods- dienst en onderwijs verstaat , - zullen wij daarop in een volgend nommer terug komen. » * ‘ — 312 — j CORRESPONDENTIE. Aan de Redactie yan de Catholijke Nederlandsche Stemmen te Graye. Ootmarsum (provincie Overijssel) , y den 11 Augustus 1840. 1) Mine Heeren! Door het bestendige lezen uwer voor den waren Catho- lijk zoo belangrijke en bemoedigende Stemmen, ten eenen male overtuigd van uwe goede gezindheid , om daar vooral met woorden en daden te helpen, waar het op verbetering en op-luistering van onze heilige Godsdienst-oefening: en, wat meer zegt, waar het op meerdere uitbreiding en vesti- ging van onzen heerlijken Godsdienst zelve aankomt; waagt de ondergeteekende het, de hulp en ondersteuning onzer Catholijke landgenooten, door uwe Stemmen in te roepen, voor eene zoo zeer hulpbehoevende , geheel nieuw opge- rigte Catholijke gemeente in het fabriekstedeken PJetten- berg in het bisdom Paderborn, koningrijk Pruissen ge- legen. De daadzaken en omstandigheden betrekkelijk deze gemeente zijn mij door den aldaar aangestelden jongen Her- der, die als Pastoor aldaar zijn eerste ambt bekleedt, een allerachtingwaardige Geestelijke en intime vriend van mij en mijne betrekkingen , medegedecld, op eene wijzc, die in alle sty de scherpste navraag kan doorstaan en door zijnen hem beschermenden Bisschop van Paderborn. zouden kunnen worden bevestigd. Het plaatsje Plettenberg in Soerland of hern Ärztungen, der Ärztungen des rechten, der vor dem rechten Catholijke gemeint, kerk, noch Godsdienst oefening. Reeds 30 jängere poogden de Catholijken aldaar erleitet, kerk, noch Godsdienst oefening. Reeds 30 jängere poogden de Catholijken aldaar erleitet, den de regering wei-gerde het, omdat de Catholijken geene middelen daartoe bezaten. — Er bevinden zich thans van 240 tot 300 communicanten, meest zeer onwetende en eenvoudige dagloversen en fabriken-arbeiders, die karig hun brood verdienen kunnen, als geen zickte, strenge winter of-andere onheilen — hen treffen. Na herhaalde pogingen, wilden eindelijk de protestanten hen eene kerk overlaten, die bijna nooit gebruikt werd. -dan een der -luthersche predikanten klaagde hier over, voorgevende, dat er alsdan te vreezen stond, dat er meer Catholijken zouden komen, en dit was genoeg om ook dat te aveeren. Eindelijk dan in 1839 kocht de Bisschop van Paderborn het stadshuis te Plettenberg, en liet dit tot eene kerk inrig-ten, die voor ongeveer een jaar werd. Ingewijd. — Zijn Hoogw. kocht daarop in dit jaar een huis voor den Pas- toor en zond mijnen vriend den Eerwaarden Heer H. Ha- 1) Plaatsgebrek heeft ons tot hiertoe belet, dezen brief yroeger _maede te deelen. ; Rep. GRAVE, wx Bouxonxenss vax J. WITZ. 