Vaderlandsch woordenboek. 35 deelen and Byvoegzels 13
Jacobus Kok
3. Machtelt van Vatkefiein, getrouwd met Fitane van Wester beck, Met het overlijden van Adam Gillis van Valkeftein, traks IBIS, is dic aanzlenlijk Geflagt, in het mannelijk oir, ge- eel nitgeftorven, naa dat het meer dan driehonderd jaaren hier te Lande gebloed, en verfcheiden aanzlenlijke telgen hadt nitgeleverd. Naar ’t geen men ons berigt, zouden van “s Mans fuser, Geertruid, bij Mr. Barent ToHing, nog vaakoome- lingen te Amfterdam in weezen zijn, Valkemsweerp, een Dorp, in de Meierij van ’s Hertogen- bosch, aan den Domme/, ruim twee uuren gaans ten Zuiden van het Steedtje Eindhoven, Het Dorp onleent zijnen naam yan de Valkeniers, die hier woonen. Men noemt het ook wel Verkensweerd, *t zij am den menigvuldigen aon VALKENSWEERD, enz. 135 a aa tty Varkens, of om de bloeiende markt, welke hier van dit ge- dierte gehouden wordt. De Plaats is freai en in een aange- maamen oord gelegen.  geregeld mangeleide Straaten gebouwd zijn. Men heeft er een roim Marktplein, met hoog opgaande Lindeboomen beplant. Jaar-lijks worden aldaar drie voorname Markten gehouden. De Kerk is een ruim euchtig gebouw, flaande midden op eenen Akker, van de overige Huizen afgefcheiden. Van bin-men ziet men verfcheiden fraaie geftoeken, voor de Regecring en andere lieden van aarzien. Van den hoogen Kerktoren offenen de Valkeniers hunne Vaiken tot het vengen van Reisers en ander gevogelte. Het Admiraliceits Kollegie op de Maaze houde hier eenen Kommies ter Recherge. Met Waaremaskt Vaikensweerd eenen Dingbank. nit; ook plagt het in het Kerkelijke daar mede vereenigd te zijn. Thans heeft Waatre zijnen eigen Leersar, en neemt die van Valkensweerd look den dienst te Dommelen waar. In de Beden draagt dit Dorp vierhonderd twee guldens, vijf ftuivers en vier pennin gingen; iv de Verpondingen, veertienhonderd drie guldens, vier ftuivers; in de Gemeene Middelen Der dertigenhonderd zevenen. Wijig guidens, elf stuivers en twee penningen. VALKERT, (WARNARD VAN DEN) een vermaard Kunstfchilder der voorgaande Eeuwe, in ’t begin van welke hij moet gebooren zijn, naardien hij reeds in den Jaare 1623 te Am-fierdam, zijne geboorteplaats, geen geringen opgang maakte. Hij fchijnt zich voornaamelijk op het fchilderen van Land-chappen te hebben toegelegd. Een zijner voornaamfte (tukken verbeeldde JOANNES DEN DOOPER, predikende in de o De tijd van ’s Mans overlijden is ons niet geblee- Ge HOUBRAKEN Mmmummmum 4 VaL- 536 VALKHOF, VALKEOOG, enz, VaLKHOF, ecn Kafteel of Burgt, in de Stad Nieuwmezen, dus genaamd; zie Art. niEuwMEGceN, Deel XXIII. bl. 179. VaLkkooc, een Bay en Dorp, in het gedeelte van Noord-holland. bij den naam van Geestmer Ambagt bekend. De Ban grenst aan Schagen en Haringkarspel, en legt alzo in het Noord-QOosten van de Stad Alkmaar. ‘Reeds zedert het Jaar 14 78, maakte Valkkoog, te gader met 8. Maarten en Eenigenburg, een regtsgebiet uit. De gezamentliche Regebiet beftaar uit een Crimineelen en Civilen Schou, vijftig Vroedfchappen en zeven Schepens. Valkkoog, gelijk ook Eenigenburg, kiest van de eerfte vijftien, van de andere twee; §. Marten vierkiest de overige. De Schout is te gelijk Sekretaris. Volgens de Verpondingslijsten bevat Valkkoog vijfhonderdtweenig Morgens en zeshonderdnegentig Roe- den Lands. ‘Naar uitwijzing der jongfte opneeming, in den Jaare 1732, is het getal der Huizen, in het tijdverloop eener Eeuwe, van zesénnegentig tot op zevenénveertig verminderd. Het Dorp heeft zijne eigen Kerk; doch die zeer oud is, : VAN DALEN. (ANTONIUS) Van wegen den roem der ge- leerdheid, welken deeze Nederlander, ten zijnen tijde, heeft verworven, zullen wij het volgende wegens hem vermelden, meest met de woorden van den vermaarden j., LE cLerc, die hem gekend, en gemeinde, met hem verkeerd heeft. VaN PALEN wierdt gebooren te Haarlem, op den achiften November des Jaars 1638, van Doopsgezinde Ouderen. Deeze, ondanks de zocht van hunnen Zoan voor Taal- en Oudheid- kunde, en andere takken van geleerdheid, deeden hem zich op den Koophandel toeleggen; waar mede hij zich ook een geruinren tijd bezig hieldt. Met zijn dertigfte jaar verander- de hij van leevensftand, door het inwilligen zijner heerfchen. de neivinge tor de letteroeffeningen. Hij leide zich toe op de beoeffening der Geneeskunde, en naa den Doktoraalen trap te hebben beklommen, zette hij zich neder in zijne Geboor~ teftad , alwaar hij de Geneeskunde, zo in ’t algemeen onder de burgerij, als ook, van Stads wegen, in het Gasthuis oef- fende; met geen geringen lof, alzo hem de zorge der be- hoef VAN DALEN. (ANTONIUS) 137 hoeftigen ernftig ter harte ging. Intusfchen bekleedde hij ook het Leeraarampt in eene der Doopsgezinde Gemeenten te Haarlem; doch deedt eerlang afftand van dien post, vermids hij, door “zijne wijze van prediken, daar in niet zeer geluk- kig flaagde. Men wil dat hij, naar de meening zijner roe- hoorderen, te veel Griekfche en Romeinfche geleerdheid op den predikftoel bragt. Te weeten, zedert vaN DALEN zich op de Geneeskunde hadt begonnen toe te leggen, vierde hij insgelijks zijnen lust tot ‘het doorbladeren van de aloude Sebriften van Grieken en Romeinen. Van zijne ongemeene bedrevenheid in die Schriften kunnen gétuigenis draagen zijne uitgegeevene Werken, beflaande vier tamelijk zwaasre boek- deelen in Quarto. Zij voeren tot titels: de Oraculis; de Ido- dolatrias de Arifiea; de antiquis Marmoribus. Het eerstge- melde Werk, handelende over de Godfpraaken der oude Hei- denen , heeft vooral veel gerugts gemaakr. De Schrijver tragt daarin te bewijzen, dat de gewaande Godfpraaken louter men- {chelijke bedriegeriien waren. Men weet dat de beroemde FONTENELLE, tot het zamenftellen van zijn vernuftig Werkje, wit het boek van onzen Geleerden Haarlemmer merkelijke fchrijfftoffe heeft ontleend. De Heer Le crerc getuigt van hem, dat hij niet flegts een man van uitgebreide beleezenheid em groote geleerdheid, maar ook zeer aangenaam in de dage- lijkfche verkeering was, doormengende zijne gefprekken met allerlei aartige vertellingen, welk zijn fterk geheugen hem ip overvioed uitleverde. Een geflagen vijand zijnde van bijge- loovigheid en huichelsrij, was hij zeer veijmoedig In het zeg- gen van zijne gedagten, zomtijds tot zija eigen nadeel bij lieden, welke hem zulk eene openhartigheid kwaliik namen. VAN DALEN overleit te Haarlem, an verlieren van kragten, op den achtenden November des Jaars 1708, en dus lo den orden van iets meer dan zeventig jaaren. In dezen Haarlemchen Geneesheer en Oudbeidkenner ontmoet men alzo eene wederlegging der zulken, die de Gezinte der Doopsgezinden befchuldigen, dat men onder haare Leden geene voorftanders van aloude Gelderheid vindt. Zie J. LE cyerc, Bibliotheque Choise, ‘Tome 17. Manmammm 5 Vax 138 VAN DALEN, (DIDERIK) eng. VAN DALEN, (DIDERIK) gebooren te Venlo, in Staats Gefällesland, leefde in het einde der Zestiende, en het begin der Zeventiende Eeuwe. Hij was een Geestelijke van de Orde der Kruisdraageren, van welke hij een zo ijverig Voorflan- der was, dat hij, tar lof van dezelve, eene Verhandling {chreef, in welke hij de Voorregten en de Voortreffelijkheid dier Orde ten breedflen uitmat, en haar voordroeg als het gefchiktfte middel om der hemelfche gelukzaligheid te kunnen deelagtig worden. Van hier dat hij aan zij Ner Verhandling den Titel gefährlich van Clavis Coeli, of Sleutel des Hemels. Het boekje is gedrukt te Keuden, in den Jaare 1628. Van Loon, (Gefähr van) een vermisse Nederlandsch Ge- flage, vit Brabant afkomissig, doch om den binuenlandsche befoerten en vervolgingen om den Godedienst, van daar geviugt na Holland, als door gewigtige posten van Re- geeringe, als door huwelijksverbintenisfen met de doorluchtigte familien. De Geflagerekening neemt haaren sanvang van Jan van Loon, gebooren te ’sliertogenbosch, en, in den Jaare 1532, aldaar getronwd met Anna Hamer, bij welke hij drie kinderen verwekte:, 1. Marten van Loon, gehuwd met N. N, en bij haar _ Vader van Anna van Leon, die in *t huwelijk tradt met Ni. Kolaas Heijingaa:t, van welken verfcheiden afstammelingen zijn voortgefprooten. WILLEM VAN LOON, die volgt, Metgen van Loon, kinderlos overleeden, WILLEM VAN LOON, gebooren te ’sHertogenbosch, in den Jaaren 1537, en in den echt getreeden, in den Jaaren 1561, met Petronelia van Roy, vondt zich, in den Jaaren 1577, genoodzaakt, om het vuur der vervolgingen te ontwijken, zijnne geboorte- en woonplaats te verlasten, Met zijnne Echtgenoote en twee kinderen, heimelijk cer Stad uitgeweeken zijnnde, begaf hij zich na Rotterdam, alwaar hij zijn vast verblijf nam. Nevens meer andere goederen, hadt hij vooraf gijn Geflagwegister gezonden na Embden, aan eenen Klaas. Janszoon van der Horst. Ongelukkig wierde dic, zedert, al-daar vermist; en deeze ramp aizo de oorzaak, waarom geene vroegere Voorzaaten vati dit Geflage bekend zijn. De Heer WILLEM VAN LOON was een der eerfte B. ewindhebbers der Oostindifche Maaschappije ter Kamer Rotserdam, ten cijde ‘van derzelver oprigt, in den aanvang der jongstvoorgaande Eeuwe. Hij overleedt, op den zestieaden Julij des Jaars 1618, het tweedenstachtigtte zijns Onderdoms, naalatende. vier kinderen : 1. Fohanna van Loon, voor de eerfte maal getrouwd met Foost Hesfels, die bij haar verwekre eene dogter,, Cornelia Hesfels, die de Echtgenoote wierdt van Goddert Kerkring, van welke veele afitamelingen zijn voortgefprooten, nog beden bekend. ; Haar tweeden huwelijk, met Dirk van Ofenberg, is ingge lijks vrugtbaar geweest in eene menigte naakoomelingen, 2. HANs vaN LOON, dig volzt. 3. Lieve van Loon, getrouwd met Maria van Eyck, van welken geene naazeaten in weezen zijn. | 4+ Anna van Loon, getrouwd met Adriaan Spiering, Schepen en Read der Siad Delft, als mede Bewindhebber der Oostindifche Maatfchappije in die Stad, die te zamen eene talrijke naakoomelingfchap gehad hebben. HANS VAN Loon, geboren in den Jahre 1577, in ’s Hertogenbosch, voor dat zijne Ouders die Stad ontvlugt waren, verkoos, in den Jaare 1604, zijne woonplaats te Amfterdam, en wierdt aldsar Bewindhebber van de Oosiiadifche Maat-fcheppije, Reeds in den Jaare 1597, was bij, te Haaplem, in "t huwelijk getreeden met Anna Ruychaver, dogrer van Marten Ruijchayer, Burgemeester der laatgenoemde Stad, an Hoogheemraad van Rhijnland; welke Ruijchaver op den achtendenenen October des Jaars 1570, in "t huwelijk was getreeden met Alida van der Laan, met welke hij meer dan vijftig jaaren in den echt geleefd heeft: zo als blijken ken ule de volgende regels, gegraveerd op gouden en zilveren gedenkpenningen, die op het Eeuwfeest, bijans een jaar nas den vijftigjaarigen trouwdag, te weeten, den zeséntwintigften ae beiden, te weeten, den zeséntwintigen achtendenen. In jäar t'zaam ons trouv en echt volbrage Zien wij (Godt lof!) de vrucht van ons geflagt.” Het zelfde geluk, als zijn behuwdvader, genoot ook ans VAN LOON, Zijnde hij met zijne Huisvrouw ctweeénvijftig jaa- ren getrouwd geweest. In den Jaaren 1647 hunneg guiden bruiloft vierende, hadden zij, op het voetfpoor hunner Ou. deren, insgelijks gouden en zilveren Gedenkpenningen doen verveardigen. Op de een zijde zag men de Wapens der Echtgenooten; op de andere oe stondt dit bijfchrift te ke zen: De Liefde blijft in eeuwigheit, Geloof en Hoop vergaan; Als Liefd’ noch jaar, noch tijt verbeije, ig ‘t Jubeljaar voldaan.” De Heer HANS VAN Loon overleefde zijne Huisvrouw nog — etlijke jaaren; hij overleedt op den zevenden April des Jaars 1658, in den oderdom van techtlg jaaren; hebbende zeven kinderen verwekt: 1. Geertruid van Loon, getrouwd met Mr. Dirk Graswinkel, Ridder van de Kroon van Zweden en van S. Mar.kus, Advokaat Fiskaal van Holland, kinderloos geftorven. 2. NICOLAAS VAN LOON, die volgt. 3. WILLEM VAN LOON, zal mede volgen. 4. Piel VAN LOON, zal mede volgen. 5. Anna van Loon’, gebooren den achtienden Augustus des Jaars 1637, wierdt de Echtgenoote van Willem Niepoort, Raad en Rentmeester der Domeinen van Noordholland, Ambasfade. ur van wegen Hun Hoog Mogende de Staaten der Veréenigde Gewesten aan het Hof van Groot-Britannie. Zu overicedt op den zevenéntwintigsten November des Jaars 1687, naalaatende een dogter, Anna Niepoort, gebooren den vierden December des Jaars 1648, en op den eerften November des Jaars 1676 getrouwd met Arend Vinck, Advokat in ’s Graavenhage, die te zamen afftammelingen gehad hebben. 6. Marten van Loon, getrouwd, op den negentienden April des Jaars 1644, met Anna Hasfelaar, dogter van Nikolaas Hasfelaar, Schepen en Raad der Stad.Amfterdam, en in het volgende jaar, op den tienden Junij, ovetleeden, naal- laatende eenen Zoon, Nikolaas van Loon, op den eenéndertigften Julij des Jaars 1716, ongehuwd overleeden. 7. Lieve van Loom, Raad der Stad Amfterdam, als mede Schepen in de Jaaren 1676 en 1685, op den negentienen den September des Jaars 1645, in 't buwelijk getreeden met Catharina Geelvinck, dogter van Jan Geelvinck, Burgemaster, Schepen en Read der Stad Amfterdam. Hij overleedt op den vier Entwintigsten Januarij des Jaars 1692, naalastende eene dogter, Anna van Loon, die gebooren was op den ne- genden November des Jaars 1649, en op den negenden Jaar: des Jaars 1674, in den echt tradt met Mr. oan Geelvinck, Heere van Castricum, Schepen en Raad der Stad Amfterdam, Kolonel van de Burgerij, en Bewindhebber der Oostindifche. Maatfchapplje ter Kamer Amfterdam. Zij overleedt op den twintigften Augustus des Jaars 1683, moeder zijnde van twee kinderen: a Lieve Geelvinck, : b. Catharina Clara Geelvinck. NIZOLAAS VAN LOON, Ooudfte Zoon van HANS VAN LOON en Anna Ruijchaver, gebooren op den veertienden Junij des Jaars 1602, Raad der Stad Amfterdam, als mede Schepen in de Jaaren 1653, 1657, 1659, 1660, 1662 en 1664, tradt in het huwelijk, op den zeséntwintigften Maij des Jaars 1624, met Emmerentia van Veen, van Alkmaar, en beleefde met haar den vijftigjaarigen trouwdag, welke op den zeséntwin- tigften Maij des Jaars 1674 ftaatelijk gevierd wierdt. Even als zijn Vader en Grootvader van Moeders zijde, wien dit zonderling lot insgelijks bejegend was, liet hij, op dit voor- val, eenen Gedenkpenning vervaardigen, op welken men de volgende regels las; » Mijn fe VAN LOON. (Geflagt van} » Mijn Vaders en mijn Grootvaers fot y Van vijftig jaat in d’echt re lévet »» Wert mijn met vreugt vergunt vari God, 9» God gun *t ook ash mijn’ Zoons en Neven.” De Heer niko“aas VAN LOON overléedt, op det regener: twincigften December des Jaars 1675, in dé duderdom vat tui drie€nzeventig jaaren, malaatende drie kindcret: 1. Marten van Loon, in dé maand Maij des Jaars 1689; in goeden ouderdom, ongehuwd overleeden. 2. ApRiAAN VAN Loon, die volgt. 3. WILtEM VAN LOON, volgt insgelijks.. ADRIAAN VAN LOON, ftraks genoemd, gebooren deti zeser- twintigften Odtober des Jears 1631, was Commissar der Stad Amfterdam, en begaf zich in 'c huwelijk, op den eenen twintigften November des Jaars 1656, met Kornelia Huta thum, Pieters dogter, met welke hij vierzustellen jaaren ia den eenen geleeft heeft. Op hér gulden Bruilofisfeest, gehous den iti de maand November des Jaars 1706, wierden, onder de Gasten, Gedenkpenningen uitgedeld, met het volgende bijfchrift: Driemaalen schonk de goede God Mijn’ Onuders agter een het lot sy Van vijftig jaar getrouwt te leven, 3» Wij volgen dat gezegent fpoor, x3 En danken daar den Hetnel voor, 9s Die "t ook gelust heeft ons te geven.” De Heer apRiaAN VAN LOON, die op den een&ntwintigfed Jattuarij des Jaars 1722, in den onderdom van ruim vegentig jaaren, overleedt, hadt verstheiden kinderen verweckr, dock tevens het ongeluk van allen te overleven; zijnde dri¢ derzelven vijftig En meer jaaren oud geworden, en allen om gehörig geftorven. Een zijner kinderen was, Mr. VAN LOON. (Gefegt van) 143 Mr. Nicolaas van Loon, in den Jaare 1710 Schepen van Amfterdam. Mr. WILLEM van LOON, broeder van den hoogbejaerden ADRIAAN, straks vermeld, gebooren op den derden September des Jaars 1633, Bewindhebber der Oosiindifche Maat. Schappije der Kamer Amfterdam, Raad dier Stad, Schepen in de Jaaren 1663, 1678, 1679, 1681 en 1682, Burgemaster in den Jaaren 1686, tradet in “t huwelijk, op den dertien-des Meart des Jaars 1663, met de Zuster van zijns broeders Echtgenoote, Catharina Hunthum, Pieters dogter, en oversleedt op den zevenéotwintigften April des Jaars 1695, hébende de volgende kinderen verwekt: 1. PETER VAN LOON, die volgt. a. Emmertia. 3. Nicolaas. 4. Kornelia, en 5. Willem van Loon, allen ongehuwd geftorven. 6. Jan VAN LOON, die insgelijks volgr. 7- ADRIAAN VAN LOON; Zie hier naa. PfTER VAN LOON, ftraks genoemd, was Bewindhebber der Oostindifche Maatfchappije ter Kamer Amfterdam, en wierde in den Jaar 1708 Read dier Stad. Op den negenden Julij des Jaars 1697 was hij getrouwd met Fafa van Loon, Pieters dogter, Kleindogter van HANS ‘VAN LOON, boven vermeld, en overleedt op den zevenéntwintigften Maart des Jaarg 1716, nalaatende de volgende -zes kinderen : 1. Willem van Loon, ongehuwd. 2. Pieter van Loon, getrouwd met Eva Raey. 3. Fan van Loon, ongehuwd. 4. Agnis Fofaa van Loon, getrouwd met Willem Slicher, Wigboltszoon, Commisfaris der Stad Amfterdam. 5. Catharina Wilhelmina van Loon, en 6. Anna Emmerentia van Loon, beiden ongehuwd overleeden. Mr. Jan van Loon, Zoon van den Burgemaster witLem VAN LOON, en broeder des naastvoorgaanden, was Bewinde hebber der Westindifche Maatfchappije, Kolonel van de Burgerije der Stad Amfterdam, als mede Raad dier Stad, en Schepf. AN LOON. (Gefägte van) Pen in de Jaaren 1724, 1726, 1728 en 1731. Hij is two magistrats getfød geweget. Zijtle eerfte Echtgehoote was de Zuster van zijns broeders huisvrouwe, Machtelt ean Loon, met welke hij op den vijftienderi Augustus des Jaars 1706 in "t huwelijk trade, en bij welke hij verwekte, Willem van Loon, Janszoon, Commissar der Stad Anistetdam. Naa 't overlijden deeret vrouwe, hertrouwde hij, op ded tweeentwintigften Februarij des Jaars 1724 met Maria Cor- nelia Munter, dogter van den Burgemeester Kornelis Munter, en wierdt bij haar Vader yan -_Fan van Loon. ADRIAAN VAN LOON, jongfte broeder der voorgdane den, was Bewindhebber der Oostindifche Maatfchappije ter Kamer Amfterdam, en Schepen dier Sead in de Jaaren 1714 en 1716. Op den zevenentwintigften November des Jaars 1712 tradt hij in 't huwelijk met dApoc/onia Loten, Jakobsdogter, Raad der getnelde Stad, en verwekte bij haar de volgende kinderen : 1. Adriaan van Loon. 2. Fakoba Bregitta van Loan. 3. Jakob van Loon, Commisfaris der Stad Amfterdam. WILLEM VAN LOON, reeds yvoorheen vermeld, als de tweede Zoon vail HANS VAN LOON eh Anna Ruychaver, Commissar der Stad Amfterdam in den Jaare 1641, voorts Raad, en Schepen dier Stad in den Jaare 1644, is tweemaalen getrouwd ge- weest: eerst, in den Jaare 1632, met Maria Ceelvink, Jans- dogter; vervolgens met Margareta Bas, Nicolaas dogter. Uit het eerfte huwelijk wierdt gebooren flegts een Zoon, JAN VAN Loon, die tet vrouwe nam Wendelina Bas, Jakobs dogter, en bij haar verwekte drie dogters: 1. Maria van Loon, gehinden van Marten van Loot, hier nachte vermelden, onder de kinderen van PIETER VAN LooN, Zoone van HANS VAN LOON. 9, Wendela van Loon, gehinden van Wigholt Slicker, Wigbolts Zoone, Schout, Schepen en Raad der Stad Amister- dam, en bij hem Moeder van eenen Zoone, Willem Slicher. 3. Age- VAN LOON. (Gefäg van) 14g§ 3. Agatha van Loon, getrouwd met Nicoleas Calé koen, Korseliszaon, Schepen en Raad der Sad Amiterdaai, die bij haar verwekte heeft vier kinderen: a Anna Calkoen, b. Fan Calkoen, c. Kortelis Calkoen; de Nicolaas Caikoen. oa Bij zijne tweede Echtzenoote verwekte de Heer witis VAN Loon de vier volgende kinderen: — 1. dana van Loon, gebooren den twaalfden Jullj deg Jaars 1638, en op den zesden Maij des faars 1659, in der echtgetreeden met Mr. Willem Blaauw, Schepen der Sad Amfterdam; die bij haar verwekt heeft twee kindefen: 8. Willem Blaauw, b. Geertruid Blaauw. — Nicolas van Loon, Willemszoon, Baljuw van Vos- hol, gebooren den vijfden December des Jaars 1639, begat tich in ’t huwelijk met Maria Berewout, Jans dogter; en wierdt bij haar Vader van a. Willem van Loon, die geene naazaaten heeft Rehad.. ee b. Elizabeth van Loon, gebooten b. Den achtende Aprif des Jaars 1669, voor de eerfe maal, in den echt verbondert inet Fohannes Nieupoort, Willemszoon; Raad en Renemeeta tet General der Graaflijkheids Domeinen van Noordholland. Zij hertrouwde met Mastheus Vaickenburg, Penfionaris det Stad Haatlem, en overleedt op den vijfden Mfaart des Jaaré 1709. Beide huwelijk waren onvrugtbear geweest. 4 Mr. Frepexik WILLEM VAN Loon, geboofen deri hegenéorwintigten Junij des faars 1644, Commisfaris det Stad Amfterdam in den Jaaré 1687, vervolgens Raad, en Schepatt in de Jaaren 1700 ef 1703; begaf zich in i: huwelijk, op den zevenden April des Jaaré 1682, met das van Loong dogter van Pjeser van Loon, hier naa te melden, én over- re s zonder kinderen, op den zestienden Januasij des Jaaré 1708. X8IX, Deze, Nonionod 2 Pte Preter vAN LOON, boven vermeld, als de derde Zoon van HANS VAN LOON en Asna Ruychaver, Commissar der Stad Amsterdam, in den Jaasre 1652, en Bewindhebber der Oost- indische Maatfchappije ter Kamer aldaar, -wierdt in den eenéndertigften Augustus des Jaars 1631, met Anna van Foreest, Nannings dogter, en overleedt op den veertienden November des Jaars 1679, malaatende vier kinderen: 1. Anna van Loon, gebooren den zevenden Augustus des Jaars 1634, en, op den vijfernintigen Januar des Jaars 1678, gehuwd san Fan Vinkel; doch heeft geene kinderen gehad. a. PieTeR vAN Loon, gebooren den eerflen April des Jaars 1641, vam ter Vrouwe Agneta Graswinkel, Abrahams dogter, met welke hij meer den vijftig jaaren in den echt geleefd heeft. Der gedagtenisfe van dit voorval, waar van zijn eigen Geflagt vier, en dat zijner Huisvrouwe twee voorbeelden uitleverde, liet hij; evem als de anderen. en den Ge- denkpenning vervaardigen, en op het ftaatelijk Bruilofsfeest onder de Gasten uitdeelen, hebbende het volgende sa daarop gegraveerd : 9, Zes maal weleer is "t goude feest » In ons geflegt geweest. > >» Wij. die dat heden nog beleven, — »» Befluiten het getal van zeven, y En danken voor dat felkdzaam fot >» Met hart en ziel den goeden Godt.” Bij zijn overlijden, waar van wij den tijd niet vermeld vinden, heeft hij nagelaaten twee kinderen: a. Fofina van Loon, en b. Machtelt van Loon, beiden boven reeds vermeld, als gehuwd aan Pieter en Fan yan Loon, Zoonen van , den Burgemeester WILLEM VAN LOON. 3. Alida van Loon, gebooren den dertienden Masre des Jaars 1645, gehuwd aan Frederik Wiliem van Loon, hier boven vermeldt, overleedt, zonder kinderen, op den achiften Januarij des Jaars 1706. VARGAS. (JOAN or) 1 4. Marten van Loon, gebooren den vijféorwintigsten Maij des Jaars 1647, wierdt Commissar der Scad Amstetdatt, in den Jaare 1704, Raad in den Jaare 1707, en was Schepen in den Jaare 1705. Zijn echten een Maria van Loon, Jans dogter, boven genoemd; doth hij hadr bij dezelve geene kinderen, Zijn overlijden viel voor op den eerften Augustus 1723. Varcas, (joan p&) eeu monfter van wreedhcid, even alg zijn meester en beginftiger den Hertog vaN aLvaA, en wiens haam nog heden, bij elk, die een Vaderlandsch hart, vat liefde tot de vrijheid in Kerk en Burgerftaat blaakende, in den boezem omdrazgt, in schriftwekkende naagedagtenis bewaard wordt. Om *s Mans karakter te doen kennen, moeten wij eenig verflag doen van den Raad der Bercerten, ook wel de Bledraad geheeten, in welken varcas het hoofdbewind in handen hade. Te weeten, naa dat de Hertog vAN Atva reeds een merkelijk aantal Nederlanders door beuls handen het doen omkoomen. anderen het Land verlaaten, wie die in de manand September des Jaars 1567, te rade, een Gerigtshof op ta tigien, door middel van "c wélk hij alles, dat den schijn vari tegenftand durfde verroonen, onder bedwang zogt te brengen. Hij gaf dear aan den naam van Raad van Beroerten, om dat dezelve wierdt ingefteld, om over de inlandfche hewee- gingen, opfchuddingen en beroerten, en derzelver beleiders, te vonnisfen. Van hier dat alwie in de jongfte beweegingen meenigzins gedeeld hadt, voor deezen Regtbank gedagvar wierdt. Die niet verfcheen (en zelden verfcheen) er iemand) wierd: traks met verbeurdverklasring van goederen en met ballingftbap geftraft. Konde men iemand betreppen, zijn los was een harde dood; branden. vierendeclen, hangen, onthakzen, bannen ter galeije: dit was het rampaige deel der voorflanders van meer gezuiverde godsdienstige leerbegrippan. Ast Spaanfche Hof hadt men alleenlijk begeerd, dat de beeld{tor-mers, de Leeraars, Kerkelijke amptlieden, en die de Wapenca tegen dén Koning gedraagen hadden, ‘ten strengfte zon Jen ge Nonanonn 2 hai $aS VARGAS, (JOAN vz) (ae 0 e eeeerettindtimpemasinnestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimamestimam Doch veel verder ging der Rekende onder de halsstrafe waädige misdäden, het inleveren en coeftan yan allerlei Adresse en Smeekchriften, tegen de Inquifisie, de Plakasten en nieuwe Bisfchoppen; het töten der Onroomfche Preeken; het töten der Körpern; het drijven dat de Koning niet geregtigt was om de Landen van hunne vrijeden te beröven; het zegen of beweeren, dat de Raad der Beroerten zich naar Hand-vesten of Vrijeden te schicken hadt; voorts, het huisvesten van. Onroomfche Leeraaren; het maaken en zingen van, zogenaamde, Geuzen-Liedekens; het bijwoonen van Kalvinifche begrüßen; het zogen van Kalvinifche begrüßen; het zogen van Kalvinifche begrüßen; het zogen van den menfchen moest gehörigen. Zich dusdanig een Berichte der regelmäßige vorgelteld, vale het licht te gefen, wat al onheils deeze Raadonder de landzaaten brouwde. "T Ging" (’t is de Ridder HOOFT, dien wij thans laaten frecken), “ging dan, aan een kant, op een vanghen en sparmen van allerleij’ stand, y allerleij’ sexe, allerleij’ ouderdom. De galghen hingen gesy Tist, de rasden, de staaken, de boomen aan de weeghen gewurght, verkeerden, onthalst, gebarnt; zoo dat de menfchen, nu, in de lucht, tot adem schep- ping gefchaspen, als in een gemeen graf, en wooning der overleidenen, verkeerden. Elke cagh had Zijn deerlijiheit, s» en "¢ basfen der bloedtklokke, dat, met de dvodt van nad »» masgh den een, van zwaagher, oft vriend den andere, in g> t hart klonk. Aan "t bannen, aan *¢ verbeurtmaaken der sy goederen, was geen eindr. Tilbaar, ontilbaar, ‘t werd af 3 aangeflaaghen. "Hoewel ons het haré ziddert, de hand beeft, order 't affchrijven van dusdanige ijstijkhedem, wij ge-trooste ons die smart, om den Leezer te doen opmetked,s wat het al gekost hebbe, de ontheffing van het Greaflijk dwangjuk, en hoe veel 'er gelegen zij aan de handhaaviig der duur gekogte Vrijheid. Nict flegts bij de eerfte oprigting, gelijk het zomtijds gear, pleegde deeze Raad zijne ftrengheden, maar hij ging geftadig daar." VARGAS. CJOAN pe) 149 —ew = daar in voort: want het getal det geregrelijk ingedaagden, ent die, bij niet verfchijning, gebannen waren, beliep, in de maand September des Jaars 1569, en dts in den tijd van twee jaa-Ten, meet dan achtditizend. Ook vindt men aanperekend, ten blijke der uitgebreide bemoeijingen van deezeti Regtbank, dat-in den Jaare 1573, voor denzelven wel vifftienduizend zaaken hingen, die niet waren affedaan. Met regt dan tmogt de Genueefche Edelman connestaccis dee zen affchvwelijke Regtband met den naam van Blordraad bestempelen. Onder het opperbewind des Hettogs VAN Atva, bevondt _ with, onder de two-seer Raaden, die hier det Vietchaat späteren, JOAN re varcAs, Licentiaat, volyens de eigen Øberigten yao Spaaofche Schrijvers, een man van een allerondergendst karakcer; volgens zommigen, om zijné wreedheid, van zeker Rigterampt in Spanje afgezet en gebannen; volgens anderen aidus geftraft, om dat hij een Juffer van zijn eigen maag- fchap, onderloos en onmondig, tot zijrten geilen just mis- broike hadr. In ’c eerst waren alle de Leden van den Raad werkzaam; doch vermids de wreedheid des Voorzitters de meesten hunner eerlang cen afgrijzen deedt opvatten tegen zijne geftreeken vonnisfen, begonnen zich eenigen allengskens se onttrekken : zo dat het geheele bewind genoegzaam op VARGAS alleeh berusue; en bij-dus mogt gehouden worden yoor den hewerkker det onmenfchelijke wreedheden. Ens waarlijk, zijn bevoegdheid tot den post, welkten hij bekleed- de, kan duidelijk worden afgeleid uit eenige trekken, welke Wij van zijn kefakter en denkwijae vinden aangetekend. Le-kend is de vervoering van den Graave vaN BUUREN, oudften Zoone van Prinfe wittem pen I, van *t Hoogefchoot’ van Leuven, en zijne verzending van daar na Spanje. Als de Bestourders van ter Hoogefchoot deswegen hutine klegren bij vARGas Inbragten, met vertooning der frühige diet daad met honte Vrijheden eri Voorregten gaf hij hun, in kwaad Latijn, het volgende ten antwoord’ Not turdmuf vors privilegios;,, wij krewnen ons niet aan uwe Privilegien »» Of Voofregten.” Warneer eenige Spaanschgezinden, en met naame onze beroemde Landgenoot victius, ‘den Koning de overmaatige strengheid der vervolgingen in de Nederlanden Nonnnonan 3 onder onder "t oog bragten, met oogmerk om eenige. maatiging dete gelven te bewerken, stookte vaxcas, dasrentegen, nog meer het reeds zo hoog brandend yvuur, door de voorftelling van de groote voordecien, welke uit de verbeurdverklaaring dier goederen, voor zijne Majefteit zouden voortvioeien. Voorts getuigt vIGLIvs, dat wanneer, op bevel des Hertogs vate Alva, eene {chikking omtrent de regtspleegingen, of Crimé- meele Ordonnantie, wierdt beraamd, varcas in dit werk de hand hadt, door het opgeeven van eenige punten, doch die tegen de Privilegien der Landen regelrecht ganiiepen. Tot in wen Jaare 1573 wierden de Nederlanders van dic Monfter ge kweld en geprangd. Met het vertrek van aLva nam zijne wreedheid een einde; bij verliec den Raad en deeze Landen, "sdaags maa zijnen verfoeielijken meester. Zie VIGLIUS, BOR, VAN METEREN, HOOFT. Vants, een Dorp en Heerlijkheid in Gelderland, in de Tielerwaart, tegenover het Fort S. Andries. Het Dorp is van weinig aanziens; doch heeft, Egter, een Gereformerde Kerk. "Er blüde, weleer, een Geflagt in Gelderland, welk was das Dorp zijuen neam onleende. Zie vaw DER HOUVVE, Handy. Kronijk, VansevetD, een Geldersch Dorp, in het. Zufenfche Kwar- tler, onder de Hoogheid en Bannerij van Wisch. Het geyah Ger Huizen is niet zeer  welke haaren Oorfprong heeft, althans onder de gedaante van een loopen- den Stroom, een weinig ten Oosten van de Stad Utrecht, bij het Huis Oudwijk, alwaar zij den naam van de Qude- Vecht draagt. Voort ftroomende na Utrecht, vervolgt zij van daar haaren loop, onder den algemeene naam van de Vecht, Noordwestwearts, en vervolgens de Dorpen Zuilen, Maarsfen, Breukelen, Loenen, Vreeland en Nigtevege, sis mede de Steden Weesp en Muiden bezogt hebbende, ontlast Zij zich eindelijk, bij de laatstgemelde Stad, door zwaare Schuifluizen, in de Zuiderzee. Volgens zommigen is de Vecht een tak van den Middelkil des RAijns; anderen zoeken den Oorfprong in de kleine beekjes of weteringen, die mit den omtrek van Zefs en van de Amersfoorifche bergen efdaaien- de, zich bij hee Huis OQudwijk vereenigen. Mischien is er grond voor beiderlei gevoelen. Van klein belangs, intus- (chen, ware de Veche, en niet berekend om het thans plats hebb) ende nut te doen, indien hij ook niet van elders toe- Vloed van water ontving. Door middel van een Sluis, aan de Vaart, tegenover Vianen geleid, en een Kanaal, bij den Nonnnnon 4 naam ’ 153 | __ VECHT, VECHTEN, naam van Vaartchen- Rijn bekend, van het gemelde Dorp fot aan de Stad Urrecht gegraaven, wordt het Lekwater af- geleid, ef in de Vecht gebragt. "t Is door dit middel dat de Scheepvaart, langs de Vecht, op de benedenfte en boventts Gewesten van Duitschland, gaande wordt gehonden, Bekend is; daarenboven, het voordeel van het Vechtwater voor de Stad Amferdam, alwaar hetzelvé in de Brouwerijen en tot veele andere oogmerken wordt gebruikt. Vermaard en alomme békend zijn, eindelijk, de etre en pragtige Lusthoven, langs Geeze rivier gelegen. Uitlanders en veruitlanderde Nederlanders mogen fmaalen op derzelver popagtigheid, Zij dienen ten Ohlochenharen bewij ze van het vermogen det landzaaten, ’c welk hen heeft in ftaat gefteld, om ‘ In een kleiner beftek, dan elders op den geheelen aarbodem, hier aan te leggen eene Menigte van Landverblijven, op welke zij, of den geheelen omer met genoegen kunnen-doorbrengen, of eenige weinige dagen ter weeke, van het koop-of ander bedrijf zich ver: yoozen. Te dierbaar, hier en elders, is de grond, dan dat de Landzäaten denkelen enkel tot hun vermaak zouden aan-wenden; terwijl hee in andere minder vrugtbaare oorden, biet oubrecht ean Lusthoven, weike die van veele buitenlanderen, in uitgebreidheid zo niet overtteffen, althans evenaaren. VecuTen, een Buurt, in her Overkwartier van het Sticht Utrecht; niet verre in oosten van de Stad, en eer groot kwartier nur gaans ten Westen van Bunnik, Wij maalen ge wag van dit plaatsje, om dat, volgens zommigen, eertijds hier zou gelegen hebben de van oudjs vermaarde Stad of Borge “Fethna, die, met a! haat toebehooren, reeds zo vroeg gis in den Jaare 722, doof- KARRL MARTEL aan den Utrecht-chen Bisfthop witreprord zou gefchonken zijn. Zeer zeiker is deeze plek gronds, als mede haar omtrek, reeds vroeg pbebouwd geweest: om reden dat men er weleer veele Roineinfche Overblijfels gevonden, en penningen van Roomfche Keizers heefc opgedolven, Ook zou hier, volpens Zommigen, et Slot Wiktenbarg gelegen heben; welk eenigen schon eenen hoogen akker, onder dien naam bekend, garanteft. VEDELIUS, (NIKOLAAS) 153 heft, om dar men "er eenen hoogen akker, onder dien naam bekend, garanteft. Zie Autin, Notit. German. Inferioris, gn yerfcheidene andere Schrijvers, — Vepettus, Cnikotaas) eet vermaard Godgelesrdé, wierdt gebooren in de Paltz, omtrent het Jaar 1580. Twaalf jaaren bekleedde hij het Hoogleeraarampt in de Wijsbegeerte, aan ’t Hoogefthool té Geneve, en tien jaaren het gewoone Leeraat- ampt in de Hervormde Gemeente dier Stad. In den Jaare 1630 wierdt hij beroepen tot Hoogleéraaf in de Godgeleerd- eid en Hebreeuwfche taale aan ‘c Doorluchtig School té Deventer. V6dr° zijn vertrek derwaarts, ‘ict hij zich, op den veertienden Junij van dat zelfde jaar, te B2/e/, tot Doks tor in de Godgeleerdheid verklaaren. VeneLius was een hef- tig tegenftreever der Remonftranten, in eene Verhandeling, welke hij, In den Jahren 1631, in 't licht gaf, on der den titel De arcanis Arminianismi, 4, ovet de verborgenheden der Arminianerij, waarin hij de leden diens aarhangs niets minder ten laste leidende, dan dat zij zich opzettelijk benaarltigden om eine verfynde Godverzaakerij ter Kerke ip te voeren; en hoewel zij geen opzettelijk oogmerk hadden, de grove Godverzaakerij daar in te brengen, zij, evenwel, voor die grove Godverzaakerij eenhe wijde deur openzettedet. Rr C REE RD ATT 2 CE EE OL SE ES TD Theologia et Religio produit, etiam fenefiram et portam aperit ea Atheismo crasfo patentisimam et amplisimam; » Ik heb niet ten oogmerke, de Kemonftranten met de be » schuldiging te bezwasren, als of z2ij- eene grove Godver- 9» zaakerij met voordagt en opzecelijk zogten in te voe- 9» ren. —— Alleenlijk zal ik toonen, dat behalven andere zeer »» pestagtige uitwerkzels. welke hunne nieuwe Godgeleerdheid »» en Godsdienst voortbrengt, ook een zeer wijde en ruime »» deur. en fenfter voor de grove Godverzaakerij daar door »» Wordt open geze}.” De Remonftranten bleeven hem niet fchuidig; in een nist minder vinnig gefchrift vervaardigden zij een antwoord, onder den titel Vedelius Rhap/odus, : . Van Deventer, alwaar vepeuius, in den Jaare 1634, bij yoorraad, ook in de Wijsbegeerte lesfen hadt gegeeven, ver~ trok hij, ia den Jaare 1638, na Praneker, om “er de God- geleerdheid te onderwijzen, Hij overleeds aldaar In den Jahren 1642, tot den laatiten adem zich beklagende, dat hij niet lang genoeg geleefd hadt, om zijnen tegenftreeveren, in her gefchil over de magt der Overheden in Kerkelijke zaaken, te antwoorden. Te weeten, naa den afloop der Dordrechriche Kerkelijke, was dit gefchil eea zeer vermaarde twist-appel geworden. Volgens zommigen moest alle Kerkelijke gegen den Overheden onttrokken, volgens anderen, daarente-gen, het hoogfte gezag in dezelve aan de hooge magten worden opedraagen. Ten minften vertoonden in zulk een lichr de strijdende partijen de begrippen haarer tegenftreeveren, Va-plius mengde zich in dien twist, door de uwitgave eener Verhandelinge, in den al 1638, onder den titel: Disputae tio Theologica de Magistratur adverfus Bellarmini librum de Liiciss Wel haast kwam hier op een antwoord ten voorfelijn, en van veEDELIVUS een Wederantwoord, in eene nieuwe en vermeerderde uitgave des gemelde gefchrifts, onder den. titel: De Episcopatus Confantins Magni, jeu de potestate Magistratum Reformatorum circa res Ecclesiafticas, disferfacto repetita cym gefponfione ad interrogata quedau. Gevolg hier il veel over en wederfehren van de vijas deu en vricnden van vepetius, met een in 't oogloo-pende krenking der regelen ven Christelijke zagtmoedighcid en burgerlijke befcheidenheid. Een Middelburgsch Leeraer, GUILIELMUS APOLLONIUS genaamd, voerde, onder andere, te. gen vepgllus de pen. Over de wijze der behandelinge dee-zes gefchils, in een zeer ernstige zank, oordecle de Leezer wit den titel van het gefchrift des Zeenwfchen Kerkleeraars, en uit dien van een ander, 't welk in Friesland daar iegen im 't licht verfcheen: De eerfte was: Gralle seu vere puerilis Cuthauraus fapientia, quo se jaBat apud imperitos Guillelmus Apollonius; die van het ander: Grallator furens de nove en fcenam produçus, cum pantomimo fuo bomb. Komide Viise fugano. Terwijl veptus nog Hoogleeraar te Deventer was, hadg hij reeds een blijk zijaer hevigheid in ’t befchuldigen gegee- ven, in zijnen aanval op den Amfterdam{chen Hoogleeraar CASPAR BRL@US. De geleerde Jood MANASSE BEN IsRaéL badt een Werk gefchreeven over de Schepping, en BARLmug daar op een klinkdicht verveardigd, "t welk aaa het hoofd wan dat Werk gedruke wierd, Veoguius, in het dichtftuk, ik weet niet welke fhoodheden meenende te ontdekken, vacte ftraks de pen op, in een gefchrift, ’t welk hij met den naam van Deus Synagoge betitelde. Hij zogt daar in ce bewce- ren, dat de dichtregels van Godslasterlijke gedagrten kricl. den, en de Dichter een Socinian was. Zelf meende hij dar de zaak in de Vergadering der Staaten van Holfaad zoude gebragt worden, om aldser saatus en alle de. Remonttravten van Socinianusgezindheid te overtuigen. Eenen medehelper in deze kanklage hadt vapettus, in den person van den Urrecht- fchen Hoogleeraar martinus scuoocxivs, opfteller van een ger fchrift, welk hij betitelde Vorfius redivivus. Beide deze sanvallers wierden door Bariaus beantwoord, op een wijze, door welke hij, zelf naar ‘t oordeel zijner vrienden, de zask te verre trok. - a, . Behalven de reads gemelde, hadt vepexius verfcheiden an- dere schriften in de waereld gezonden, Hj liet eenen Zoom weg, die het Predikampt bediende in de Walfche Gemeente Heusden. i Zic save, Didjonsire Hiftorique o Cisiquee VEEN, 156 VEEN, VEEN. COCTAVIO van) LLL LLLLLLALLOA LLL ELL LLL LLL LLL LLL ALA  aan den Maase dijk. Het getal der Huizen in de Heertlijkheid pbedraagt one gveer honderd. Het Dorp, Omtrent een half uur gaans ten Norden van de Stad Heusden gelegen, is vrij sanzienlijk, leggende in een boomrijken oord, die veel Ooft voortbrengts omringd van vrugtbaare Koornakkers, en hebbende een vrij groote Kerk, die door haaren eigen Leetaar wordt bes diend, VEEN; COCTAVIO VAN) hoewel tot een ander beroep voot-befchikt, wierde, door de aandrift det Natuuré, eeit der vermaardfte Kunstfchilders van azijnen did. Hijf hade de Srad Leiden wot zijne geboortepiaats, eh aldaar vrij danzielijké Onderen, welken hij im den Jaare 1558 gebooren Wwierdt. Al Vroeg ontvielen hem zijne Oudeten. Zij; dle detZelver plasty bekleedden, zonden hem na ‘rt Latiirfche School, ‘doch schoreken hem tevens verlof, rer voldoeninge aan zijne nautrlijké begverte, om zich inde Tekenktiost V. Gefängnis, der het geleidet van Isaak Nicovai, die, if deh Jaare 1566, te Lele den de Burgemesterlijke waardigheid bekleedde, Den oudet-dom van vijftien iaaren. Bereike hebbende, wierde de Jongeling, door zijne Voog@en, na Luik gézonden, om zich al dear op de beoeffening det Taalkennisfe verder toe te legger. Door overgrotte vingheid en ‘aarftipheid Voldeede hij sam het oogmerk zijner toezieneren, met zijne meer dan gewooneé Vorderingen. Met dit ‘alles’, was de zuclt voot de Teken- kunst zijne boverdrijvende neiging. Dies zogt hij geleger- heid, om, onder voorwendzel van zijue reeds verkreegené kundigheden van dé Griekfché en Latijnfche taalen verdet wit te breiden, Zijner hoofdneiginge bor te vieten. Ten dien eit- de. verzoft en verkereg van van voorzieten. Zeer gunftig was den longing, ten dien tinde, zijne gemegename kennis thet deft Kardinaal Groor- pex. Van dezen voorzieten met brievet van voorzieten van de Kardinaal Manpurio, vertrok hij na Rome, én wierdt Yer zeer minzaam ontvangeh en bejegend. Mer den borst viel hij hier op zijne geliefde ‘bezigheld; doch verzuimde daarom Bis Pi, yer- WEEN. COCTAVIO van) Ty; verfcheiden andere fraaie weeten{chappen nie. Behalyen d@ voortzetting der Taalkennisf WEEN. COCTAVIO van) Ty; verfcheiden andere fraaie weeten{chappen nie. Behalyen d@ voortzetting der Taalkennisf WEEN. COCTAVIO van) Ty; verfcheiden andere fraaie weeten{chappen nie. Behalyen d@ voortzetting der Taalkennisf WEEN. COCTAVIO van) Ty; verfcheiden andere fraaie weeten{chappen nie. Behalyen d@ voortzetting der Taalkennisf WEEN. COCTAVIO van) Ty; verfcheiden andere fraaie weeten{chappen nie. Behalyen d@ voortzetting der Taalkennisf WEEN. COCTAVIO van) Ty; verfcheiden andere fraaie weet e, oeffeude hij zich in de Wise Natur- en Dichtkundée. Nag het vervärdigen van eeniga Schilderftukken, door welke hij eenen beroemden naam very worf, verliet van Natur, en begaf zich na Duitschland. Hier oeffende bij zijne kunst, ten dengt des Keizers, gelijl ook der Keurvorften van Beijeren en Keulen; allie welkem afzonderlijk bij hem aanzoek deeden, om zich aan hunnem dieust te verbinden. Maar nog de luister der Hoven, nog de ftreelende aanbiedingen, hem gedaan, waren in flaat om zijne zucht na het Vaderland te overwinnen. Van veen begaf zich dan na Brussel, alwaar hij den Prine fe van parMA, Landvoogd der Nederlanden, zijnen dienst ging aanbieden. Hij fchilderde dien Prins, leevetisgroorte, ten voeten uic, geheel geharnast. Naa parma'’s dood vertrok onze Kunftenasr na Antwerpen, en fchilderde aldaar verfieren. Bij de komst van dem Aardshertcog aLsext gan Oostenrijk aan het bewind over de Neéderlanden, keerdé hij te rug na Brussel, en wierdt, door den nieuwen Land- voogd, tot Opziener der Geidmunten eangeffeld. Hoewel dit Ampt onzen Kunstfchilder veel bezigheids verfchafte, ver- zuimde hij, nogthans, niet, zijne ledige uuren aan de edele Schilderkunst te wijden. Onder andére fchilderde hij de af- beelding des Aardshertogs, nevens die zijner Gemaalinne 1z4- BELLA KLARA EUCENIA, dogter van PHILIPS DEN II, Koning wan Spanje; welke Stukken vervolgens, als een gefchenk, aan yacobus Den 1, Koning van Engeland, ge zondenwierden. Onder dit als vertoonden onze Kunftenaar de blijken van zijnen poëtifchen geest, in het verveardigen van eenen reeks van Zunebeelden, als die van noraTius, van S, THOMAS Aquinas, van de Ydele Liefde, en andere; welke hij vervolgens 22n de gemelde Infante oproeg, en op welker verzoeks door milde gefchraagd en aangedrongen, hij verwolgens “Zinnebeelden der Godlijke Liefde maakte. Vergeefs deedt, m*ddelerwijl, Lopewyk pe XIII, Koning van Franékvijk, a% onzen Kunftenaar zeer ftreelende adnbiedingen, om hem. e ¢3§ VEEN, (ROCHUS van) VEENENDAAL, i a LT TL hem aan zijn Hof te lokken. Te Brus/e/ met eere en voor deelen overiaaden wordende, hadt hij zijn befluir genomen, om aldaar zijne dagen te eindigen; gelijk ook gebeurde op den zesden Februarij des Jaars 1629. Hij Met eenen Zoon a van welken wij in het volgende Artikel zullen spree-Hen. Zie NOUBRAKE Ne Veen, Crocus van de Zoon van ocravio, traks vere meld, of, volgens zommigen, zijn broeders Zoon, was insgelijks geen onbedreeven Schilder; maar oeffende voornaame-lijk de kunst met waterverf, op papier of op pergament. Deeze liet twee Zoonen naa; van welke, egter, alleen de ouldfte het perfeel behandelde. Wat hen bewoogen hebbe, Brabant te verlaaten, is ons niet gebleeken. Zeker is het, dat zij Holland tot hun verblijf, en wel bepaaldelijk de Beverwijk tot huone woonplaats verkoozen hadden. Hier leiden zij een ftil leeven, verlustigende zich de eene met aller lei gedierten en vogelen, naar.’c leeven, met kleuren te schilderen. Hovusranen verhaale, dat, nea het uitfterven van hee Kunstminnend Geflagt, de naagelaatene tekeningen, fchilderijen en prentkunst, in den Jaare 1706, te Haarlem, bij openbaae re veiling verkogt zijn. Zie HOUBRAKEN, VeenenpsaL, een Dorp, deels op Stichten, deels op Gelderfchen bodem, dech inzonderheid op den eerstgemelden gelegen, is zijeen offen verfchuldigd aan het turfgraaven in de Rheenerfche Veenen, 't welk, omtrent het midden der Zestiende Eeuwe, fterk vermenigvuldigd zijnde, veele bewoorers derwaarts lokte, en alzo aanleiding gaf rot het bouwen van dit Dorp. In den Jaare 1549 wierdt daar mede een anvang gemaakt. Het lege midden in het Veenland, ander-half uur gaans ten Norden van het Dorp Remswoude. Het Land, rondom het Dorp is, ruim een uur gaans ver, bijna geheel uitgeveend. Men wil, dat het Land hieromitrecks, | voos ee eee 7 re — - VEENENDAAL. ) 159 ead voor deezen, wel acht voeren hooger geweest is. Thans flaae het bijna gelijk met het water: waarom men hier, even alp in Holland, bet Veen, al zedert vecle jaaren, niet dan ge baggerd heeft. Ook verzekert men, dat het Veen hier zo f ee eee 7 re — - VEENENDAAL. ) 159 ead voor deezen, wel acht voeren hooger geweest is. Thans flaae het bijna gelijk met het water: waarom men hier, even alp in Holland, bet Veen, al zedert vecle jaaren, niet dan ge baggerd heeft. Ook verzekert men, dat het Veen hier zo f Der Kerk sangröst, dat men ‘t, naa verloop van eenige jaaren, op nieuw uitheggeren kan. De Kerk te Veenendaal, die op Stichfchen grond ftaat, is een net gebouw, met twee kieine Spitfen, doch zonder Tooren. Zij is geplaatst op eene hoog- te, met boomen bezet. De Predikant, die dezelve bedient, behoort onder de Kiasfis van RAcnem en Wijk. De Doops- gezinden, de Roomschgezinden en de Jooden zelven hebben bijzondere Vergaderplastzen te Veenendaal; hoewel, in die der Doopsgezinden, tegenwoordig niet meer gepredike wordt. 