Mnemosyne: Bibliotheca Classica Batava
Ernst Julius Kiehl , Carel Gabriel Cobet , Hendrik Willem van der Mey, Jan Leeuwen , Carl Wilhelm Vollgraff, Bernhard Abraham van Groningen , Willem Jacob Verdenius , IngentaConnect (Online service)
te believeu." Hen ziet dat bier niet langer de Athener van bet stuk spreekt, maar de dicbter zelf, die zich tegen over het beschaafde pnbliek verontschuldigen wil over zijn loegeven aan den smaak van het gemeen. £n werkelijk had ARisroraANEs eenige reden oni te vreezen, dat men bem bard zou vallen; want wat hij thans deed behoorde juist tol den i^pra^ km iSafiaxo- xedfixr' iytw!}, dien bij zelf meer dan eens in andere dich- ters gewraakt bad, zoo als b. v. in den Vrede vs. 739-r780 en in de Wolken vs. 945. Deze wijze van de plaats te begrijpen is niet nieuw: men vindt ze reeds bij den scholiast; doch zij was met de ongerijinde verdeelJng van de verzen tusschen de personen, zoo als men die in de codices gevonden en bebou- den been, niet overeen te brengen: men heeft er dus geen acbt op gestagen en zelfs Beer en Bbdgk zijn hij hunne pogingen tot verbetering een' anderen weg gevolgd. Misschien zoudea zij er anders over gedacht hebben , zoo de tekst zuirer tot ons gekomen ware; doch opk deze heeft eene verbastering onder-> gaan. Men leest thans: uftxi xXTXKXuvai tpOfTiKiy ri ;^Aifi/av, oux XV woiiiiTxi/t\ ei a vivu SfT rouro ^pxv, ifiiv x«/)/f£irrf«/ TxhattTTiip^iiopav. Vooreerst lette men op de woorden. (popTixiv -rh x^f^^-< 'watir< Vs. -1216—1241.. 28 vaD ik bij aiemand * de.uitlegging gevonden heb. Van eene plek groads, eeoe plaats in den eigenlijken zin, kan hier geene sprake zija; verstaat mea daarentegea bet woord van de plaats • eens schrijvers, dan is tpopTiidv rh %uplov Diet een gezegde van den dicbter, maar eene halelljke aanmerking van een' rreem- de over deze plaats van zijn werk. Doch Aristophas bad niet geschreven, ipopriKov ri xuplov; de scholiasl moet eene andere lezing voor zicEi gebad hebben, anders had hi) niet kunnen nitleggen: (popTixhv rh itpayiix, to iiiMiq xxWxi, en nogmaals, ipoprixiv ftiv hrtv thiKisiv cU t^v vn^iiv (tsTX XxfiTrd'Soi kx) xareap^i^xi rivd. Ik vermoed dat men oudlijds bier las tpoptixiv ftiv tovtoy'i; waaruit zicb zoowel de aanteekening van den scholiast ats de tegenwoordige lezing laat verklaren. Gegend namelijk met regt dat htj bij Touroyl, H irp^yiix, t& . xxTa(p^i^»i Tiva verstaan moest; een ander lezer heeft minder juist TO xapiov daar acbter gesclireven en deze woorden zijn luter in plaats van fih rouToyl in den tekst opgenomen. Daar-enboven moet bet volgende vers door kxI met bet voorgaandc verbonden worden, zoodat bet gebeel luidt: (iUV iyii T^ KXIATTxSt xiliiq xxTXKXUffio; (popTiKiv fih TBuroy't Koix ay TTOi^irxifi.'' el Si wivu SeT t9vto ipliv, vfiiv x'^P^K^"^^^ TxkxiTapiitrafiev. Het volgende vers: X^ll^siQ ye (4,iTX joti ^uvTX}LXi^apiiiTO/i£v. behoort Datuurlijk aan een anderen spreker. Een tweede Alhe- ner is namelijk kort na den eerslen met eenige anderen de, poort uitgetreden en verklaart zicb nu l>ereid om even sis hi} zlJDe fakkel tegen de indringers te gebruiken. De drie volgen- de verzen zijn weder van den eerslen, weike met die woorden den 'volkshoop ait een jaagt; daarop spreeki de tweede drie verzen; vervolgens weder de eerste van vs, 1228 tot vs. 1240; want er bestaat geene reden om vs. 1259 vlg. «AA' oiiTOi) y«p xZSii IpxovTxi a-^/c Si TxiiTlv'oiiK Ippijiref', H (txmylxt ; aan een bediende toe te schrljven; zij zijn van denzelfden spre- ker, die zijne rede afbreekt, om bet volk, dat op nieuw te hoop geioopcn is, weder nit een te jagen. Ten slotte ant- ;vCooglc 26 DB Ltsistratb van Arisiophahbs. Vs. 1268. woordt-de. tweede Alhener met vs. 1^41 j waarna de Laceda- moBier o^reedt eD bet gesprek een einde neemt. vs. 1266 vig cooglc De woorden tödte, zijn geiDterpoleerd. Zoo een verdrag den vrede bad kuDneo besteadigeD, zouden de Lacedaer moniers en AthenerB nooit vijanden geworden ziji). Haar wat bet verdrag, al jw^xsit, oiet vermogt, dat mocet de opregte gezindbeid der parlijen doeo, en daartoe atleeo strekt dan ook de weDsch van bet koor. Katwijk ajd. Rijn. Junij 18BS. H. G. Hamaker. CICERO, Epist. ad Atticum XIII. 53. Vitiose editur apud Ciceroneh Epp. ad Atticum XIII. 32: >His libris Dova prooemia suntaddita, quibas eorum uterque laudatur. Eas Utteras volo habeas; et sunt quaedam alia." celt, Notum est Cicero solere quae scripserat ad Atticum militare, quem librorum, eorum inprimisquos Cicero scripsit, (utor verbis Iac. X^'^'"^'"! > i" ^P- ^^ BUddletonbh p. 15 f.) et bibliotbecarum in conimercio multum esse versatum ex Tullius epistolis satis constat. Non satis igitur mirari possum Obelium competentem pro Ulteras isurepxg {ppovrlSx?) in ed. altera Cic. Epp. Nam quae conferre iubet vir clar. ex Cic. Ep. ad Q. Fr. III. I. B. g'lS: »Ego vero nullas hvripxg (PpovTlixg habere possum in Gaesaris rebus," a nostro loco alienissima sunt. Litteras h. 1. ferri non posse unusquisque dabit. Quid igi-tur? Ipsius nisi fatior Tullii raanum habebis, si reposueris : "Eas hipSipa? volo habeas." Eodem modo legitur: (XIII. 24. ad Ait.), 'Qui tibi ego de Varrone rescribamf Quatuor h^Sipxt sunt in tua potestate; quod egeris, id probabo." Dl GRII&SGHE lYRIGI. Poelae Lyrici Graeci, rec. Th. Berg. EJ. allera, auclior et emendatior (Fasciculus alter, jr. 401 — 1078). Lips., Geleitung, 1883. 6°. Anholojia Lyrica, codices TheogDidem. BabriiHu, Ancreonlea cum ceterorum poetaruui reliquis selectis. Ed. Th. Gergk, Lips., Reichenbach, 1884. 437 pagg. 8°. niiii. Sedert ref. bet eerste en vooriiaamste der bovenstaande werken, ten minste voor een klein deel, in dit tijdschrift besproken heeft, zijn reeds twee jaren verloopeo. HiJ bad thans gewöhnen eene vofledige beoordeeling vao Bbrgis werk te gevven; maar die taak is van zulk eeueo aard, dat ref. baar van zich zou nioelen afwyzen al ware hij door den sedert loen gewijzigden aard zijner sludie beter voorbereid. Hetgeen door Bergk opgetrokken worft is meeslal zoodanig een gebouw, dat de gewone opmeiker wet foulen van d^lail kan ontdekken en aanwijzen, masr bet gehe Ele plan niet kan doorzien. Wij erkenneu een voornaam vereischte te missen, datgene> waardoor alleen de beoordeeling zicb (ot een wezenlijk oordeel verbeft, nanielijk het overzigt over de kennis desgenen die bet le beoordeelen werk beefl gesclireven, een overzigt voolledig en juist, dat de fouten, de onnaauwkeurigbeden, de eenzijdig- heid van den bedoelden auteur daarbij terstond in 't oog valen en aan ruimeren blik en uitgestrekter kennis getoetst en ') Mnevx. U. 264 *lgg. 3vGoo(^lc tS DB Ghiekscbe Lvbici. ler zijde vao zuiverder Tormen en scherpere omlrekken ge- plaatst worden. Maar op zulk eene Leoordeeliog.kan Berigk nog lang wacblen, en voor onze lezers zal het intusschen wel- ligt aangenaam wezen, eenige inlichtingen over zijn werk te ontvangen, door het verslag van eukele afzonderlijke onderzoe* kingen, weike ref. in staal stellen, ten mioste eeo en ander dSlail te keonen. Ref. zal daarbij overeeiikomstig met ztjn vroeger sluk voortwerken, ho *) ewel met eenige wijzigingen die spoedig zulleblijkeD. Daaruit volgt, dat het werk als zoodaaig in de volgende bladzijden enkel in zoover zal worden besproken, als een gedeeltelijk oordeel over de absolute waarde van deze uit-gaaf gemakkelijk bij hare vergelijking met de vroegere kafl worden ingevoegd. Dezc blijilde hoofdzaak mijoerbeoordeeling, en daar-door worden verscheidene stelliitgen stilzwijgend aangennmeo. Het uitgeven eener verzameliugalsdeze, op zich zelf, enenkelals plan beschoiwd, is een nultige en gewässer. De naam iymcAe dicbters, om 'teven hoedieoverigens moet worden verklaard, is voor dit doe) in ruimsten zin op te vatten, en d(is moeten ook de Elegiaci, niet enkel Solon en Hihnebhos, maar ook didaktiscbe dichters als Phoktlidbs en Thgognis worden opgeno-men. De volgorde en verdeeling, Pihdaros, Elegiaci, lombiei, Melici en dichters van Skolia is te regt in iiet algemea behoudeo : over iia verschil zal straks worden gesproken. Het werk is met ijver, kennis en vlijt ontworpen en uitgevoerd; en behalve in bljzonderbeden door het bevoegde ptibliek goedgekeurd, zuo als biilijk was. Dit laatste gezegde vereischt opbeldering. Immers ScnKEms-WIN en Ahrens, wier namcD aan geenen litterator onb^keod zijn, bebben zicb kort na het verschijnen der eerste uitgaaf zeer oDgUDstig daaromtrent verklaard. B. schroomt niet, bun oor- deel alleronbillijkst te noemen*, en het is daaroia noodzakelijk, ziJn werk na te gaan met de recension dier geleerden en de eerste uitgaaf zelve in de hand, opdat ten slolte moge blijken, welk deel van waarheid aan iedere zljde gevonden. wordt. Ook die taak evenwel is van te grooten omvang, om in baar **) p. L. C, Ed. Ha. praef. p. > 3vCooglc la. Berok, Fobtai liTBici Ghabci, Fasc. altbb. 29 ' geheel te worden uitgevoerd; borendien vertoones zich hier dezeifde zwarigheden ah tea aaozien van BiBfiKS eigea arbeid, imisers de uitvoerige recensie van Schniidbwik'is in ieder geval een stuk van wezenlijke beteekenis in de letterkunde, en dat van Ahrbss* mogc reel bekaopter zijn, de naam alleen van dien geleerde is reeds voldoende tot waarscfauwing om niet Hgtvaardig te oordeelea. En bier, zoo ergens, gevoett men. Zicb tot stipte regtvaardigheid verpligt, waar bet van algemeine bekenden mag lieeten, dat lea gevolge der recensie van ScEHBiDBWiN althans tusscben dezen beoefenaar der Lyrid ea Bergk. eene spanning ia ontstaan welke voorzeker ieder liltera-tor met ons betreurt. WiJ zulien ons derhalve vrel wachten, tantas compdnere lites, en wenscben. daarom een oordeel noch uit.te spreken nocb uit telokken, ten zij indien dat soms strljd op te wekken. Daar dus de omvang en de moeijelijkbeid van den arbeid, en de bescbouw-ing van zoo even,  wat bet nagaan en be- studeren dier stukken, maar wel wat het mededeelen daaruit betreft. Zulk een greep zou aanvrijzen dat hoogst waarscbiinliik het korte flluk van Ahrbns en Scbkeidewins onzaggelijke ky.iwof,ig van Bergks eersLe uitgaaf niet geheel onafbankelijk van elkaar zijD. Beide stukken zijn gelLjktLjdig uitgekomeii, maar in ver- schitlende tijdscbrirten; en bij de vriendschapsbetrekkingen tus- scli«n ScHNKiDEwiN eD zijnen vroegeren leermeester {zoo wlj wel ingelijke zijn) is eene overgreenkomst als die in bet overzigt van den inboud der Poelae Lyrtci voorkomt wel afdoende. Zij is mi] gebleken uit eene opzettelijke vergelijking van Ahrbns' uitspraak 5) JahrbS^htT /. Wilt. Kritik, April 1844, S. 834— 876. *) I/aUitcha JUg. Liter. Zettuoff, April 1844, S. 834— 848. 30 BE Griseschb LvrIci. (M. 833—854) met die van Schönberg (bl., 499—501), weike de geringe beschikbare ruimte mij belet hier mede le deelen; ook zou dour den Hollandschen lezer dit pant als van onderge schüttel aanbelang wordeo beschuld. Terwijl bet das voor nitgemaakt mag worden gehouden, dat Lasschen Ahrbns en Schönberg, om bet minst te zeggen, eene groote overeenkomst van gevoelen beslaat, ziet ref. daarin anleiding tot bet doen van eeiien tweeden greep, en wel dit-maal naar een middel van gedeellelijke beoordeeling. Dit zai kunnen bestaan, gelijk straks blijken zaI, nit een nieer opzet-leUjk bebandelen le dezer pfaalse van de gedicblen van Smo-HiDEs van Amorgoa. Vooraf evenwel vordert de billijkbeid je-gens de recensenten en den beoordeelden schrijver, na te gaan en mede le deelen, in boever deze, bij zijne tweede nitgaaf, geboor beeft gegeven aan de aanmerkingen, in de aangehaalde stukken vermeld. De uilkomsL is de volgende: Ten opzigte van bet uilslu Ilen der dichters na Albemarazdh zegl B. Ihans praemunienduni est me iam lines aliquanto latius pro-tulisse: nam continentur hac altera edilione reliquiae omnium poetarum, quotquol nsque ad annum 300 a Cbr. n. sive usque, ad Olymp. 120 initium vi'xernnt. Nam inde ab hoc de-mura tempore novum lilLerarum Graecarum saecalum capit exordium, de qua re nuper alio loco- pluribus dispulavi." fi, bedoell zijn flink gedacht sluk In bet Zeitsckrift fur die AUterlhumswissenschafl, waarop ook de nool verwijst: Wann heginni die Alexandrinische Periode der Griecheitscken Lilleralurt waarin gesleld "wordt, dat het bedolde tijdvak, dat der geleerdbeid, eerst na de groote redenaars, na Aristotelbs en zijnne voqrnaaraste ieerlingen, eerst na den bk>ei der nieuwere Ko-nioedie kan worden geopend. Die overvregingen gelden even-wel veel minder voor de bier bedolde Lyrici, en terwijl ref. In het algemeinen Vorschläge gevoelen omtrent het begin van dit tijdvak p. L. G. Ed. na. Präf. p. tu. 8) 1883. H". 16. 17. S. 131- 186. "Nicht beweisen, ten minste slecbts leer in het algemeinen. De warheid Tan het gestelde spätigt in het oog, en een uilvoerij; bewis mögte te regl nls oberbodig warden ungemeinen. 3vCoo(^lc Th. Berg, Poetae Ltrici Obaeci, Fasc. alter. 31 zeer gaar'ne als jnist erkent, merkt hij'op, dat de redenen tot het plaatsen deaer greDs niet juist quan de Lyrici oatleend zijn, en dat daardoor nog niel (^eslist wordt, of bet aan te raden is, de lateren buiten eene verzamelmg als deze te sluiten. Orengens is B., 200 als uit het bovenstaande Mijkt, zijn oors- pronkelijk plan met eene geringe wijziging trouw gebleven. De uitdrukking Lyrici is in hare vroegere algetueenheid blij- ven bestaan, alleen met het onderscheid, dat de Dilhyrambici der eerste uitgaaf thans "Nicht" Zuverlässig in de tweede ats in Anthologia Lyrica onder de Melici zijn opgenomen; eene verandenng van ondergeschikl belang, maar zeker goed te kenren, daar het verschit tusschen Dithyrsmben en de overige Meliscbe gedichten in elk geval veel geringer is dan dat van deze laatslen en de latOben en Elegien. De gedichten, welche Ahrens in de eersle uitgave ongaarne mist, heeft Bergk alien opgenomen, wel niet in de iieuwe bewerking, maar dan tocb -in de Anthologta Lyrica, immer's in dil werkje ^ubi non id agebalur, ut integrae reliquiae poeta arum reciperentur, sed delectus habendus erat" (dil moet immer niet als redegevend voor bet volgende worden aangemerkt), aetiam Alexandrmorum poetaram et quai insequuntur habui ritioDem." De bedoblde gedichten zijn de Ode van Mblinno "P^fixv, de lamben van Phoenix van Kolophon, "de elegische fragmenten van Philbtas, "Pdahokles" en HERHESIANA " ein- 8) P. L. G. Ed, Iln, Praef. p. Hi. ^) Ibid. Lyr. Melic. LI, [i. 399 sq. ''») Ibid. ElEg. U. B. p. 114  in de noften op lijne Oratio de Arit InterpretaTidi p. 47 — 53 deten dichler erg i/aire neeml, als een sprekep Toorbeeld dergeaea die cudem contemlu abiiciendi. suni, qui jnani yerborum slrepilu incaulos et imperiloa effalleie possant." Onder de incauti behoort eok RttrtnCENim, trouwena in lijne jeu;d. Het i^n bier neder de Inntae tites, en daarom loeg ik bierbij alleen, dat hel bier bedaelde frB^eel uit de Leontion (bij Athik. XUI. p. 597 ylgg., Behqk, Mthol. LII. 3. p. llfl) gelijk loo yele andere Toortbrengieien der school Tan Alerandrit door TeisiScatie eTenieer uilmunt als bet onlsierd vordt door faetgoen men Tibch verDuft pleegt te noemeit. Als voorbeeld van delijk oofc zesdehalf lamliische verzeo van Pahheson. "ScaRsiDE- wiN mist dezelfdeo mel uitzonderiog van Pahhsron, en boveiidien nog Albxandbr Aelolus, en Iwee lambische dich- lers, die wij thans en in bet grootere werk en in de Anthologia Tinden, Abschmon >* van Samos en HsaonES" (Hebodas of Hbrondas). De stukken, weike naar Ahrbns' oorded overtollig zljn, faeeft B. bebouden; aamelijk de Epigrammala, ook die uit den ni- xMg, eo die weIke Schnbidbwin- bljvoegt, die van Hippok, Eu.- pBnOKLBs, Thukvdides; voorls Pihdahos en de Anacreontica. De apparatus is bier gelijk overigens aanmerkelijk vemieerderd. Over de g,ehee]e quaeslie kan ref. ntet nalaten op te merkep, dat iedere verzameling, zoo lang ze niel volledigheid in dea ruimst mogelijken zin beoogt, waarscblJnlijk^eDoegzaine aao- leiding geven zal om de opmerking van Schneidewin en Ahbens te herhale O, dat zij te veel en in andere opziglen te weinig bevat. Straks beb ik gesletd, dat bel behandelen der lambe van den ouderen Simonidbs een geschikt punt van vergetijking en gedeeltelijke böordeeling zou opleveren. Dit steunt op bet en ander mage dienen helgeo EKMunmu in iijae beschrijiing vao de nugt der liefde op dicbters en geleecden lan PitUACoaAi legt (ti. B5 yl%). Oti fiir £aftioy fiiait] xatiSt/ae Searovg nvd-afOfjtjii, ktixar xofiijia fsmfietditis eifofistior, xal xvxlov baov Ttei/i^aXletai al9^g (Sttifl i>X atpaiqTj nan' dnoiaaodneror. eo lOQ words van StniikTis geegd dat hij geweest ia olxi' is 'AanaallS mo- lei'ineroi, ta. B3, in den tratit als, in de Od^ssea oier de minnaars nn PeniLOPX gesproken wordlj Cha&oh ci x o ijv [naar haoren leggen, ig\. ViXi. V {Eiioc.) III. 1) eiKSiai bIs okoio* Vvxds olzofisrbiy, ts, i vig. ; Edbi- naa is naviai* /liaos ti tm /iBvos sS' ovixinv Ilaaa; aii(fl jvi/aixitt, Ts. 63 ilg.j en AjinKACBos foior itanl^aato ^i§).ovs, vs. 4B! '^) Jnth. Lyr. lamb. XIV. p. ISl. EtenWel loekt men hem lergeefi op de inbaudsopgiiTe J dau is p. IT eene drukfout ingeslopen, of liever n". uv, de genoemde Piuekon, ireggevallen, loodat op im toiauiDs terstond xv Hiaius Tolgt. ") Ibid. Eleg. UV. p. 330. <«) P.L.G. Ed. Ila. Iamb. X. p. 626 sqq. Aath. Lyr. lanib. X. p. ISOsq, ") P. L. G. Ed. Iamb. VDl. p. 621 sqq. Jnlh. Lyr. Iamb. VIU, p. 178 aq. Th. Bbbok, Pobtae Ltrici Gbabci, Fasc. altbr. 33 volgende, Ahbbrs behandelt ter beoordeeling drie dichters, Solon, dezen Sihohidbs van Amorgos en Sappho; van dezescbeen SiHOfliDBS de gescbiktsle ter bebandeling in dit tijdschrifl, waar bovendien over SoLon reeds' door mij gesproken is. De volledige behandeling van Ahrbns met de enkele aanmerkingen van ScBNiiDBWii over dezeo dicfater zullen ten leiddraad slrekben om ook van mijne ztjde na te gaa6, hoe B. in de drie genoem- de bewerkingen met deze fragmenten heefl gebandeld. WiJ volgeo <du8 de orde van Ahrbns' opmerkingen, en voe-gen die van Schnldewin ter bunner plaatse in. Fr. I. vs. 2. 3 is thabs opgeveo, dat Sa' en i0iiniptoi niet door de hss. gegeven worden, maar oi en i^'^fupot; echter beeft B. in alle drie leksten den koiteren vorm, terwiji A . Beben heft overgezogenen B. ook de.STOBAEuscodex van TButbAVBLLi, en volgens Schnbidewin p. 811.codd." Vs. 4. Bergk I. xsl (3poro) 3»i l^ufiev. A. oDie bandschriftliche (Lesart ^Sy (nicbt «S>;) ^ori ^uofitv scheint in £ Sh I3ot» ^tiou- >7iv verwandelt werden zu mQssen." B. il. £ S^ 0iT' aU) ^[icv, met vermelding, in de noot, van de lezing van ScHNsiDEWiN en van die der hss. 41" Vs. 6. B. I. xx7rtTrei8!>i met Welgker tegen de hss. die x£t •TriiTiidflii schrtjven. A.: KVielleichl ist kAtt) irevSei^ zu sclirei- »ben." B. II. ''xxxtiTst&m.... Fort. legendum xai wsttoM^. ■Sed cf. Hesych. eTiireihlti- sivx7rfiaf(,ov>ia-x, ubi Sclineidewin timirsisfiovii. SifiuvHiti it'." (ten minste een zeer scberpzinni- ge inval) Kcorrigit," met vermelding Sed of. Hesych. eTiireihlti- sivx7rfiaf(,ov>ia-x, ubi Sclineidewin timirsisfiovii. SifiuvHiti it'." (ten minste een zeer scberpzinni- ge inval) Kcorrigit," met vermelding Sed of. Hesych. eTiireihlti- sivx7rfiaf(,ov>ia-x, ubi Sclineidewin timirsisfiovii. SifiuvHiti it'." (ten minste een zeer scberpzinni- ge inval) Kcorrigit," met vermelding Sed of. Hesych. eTiireihlti- sivx7rfiaf(,ov>ia-x, ubi Sclineidewin timirsisfiovii. SifiuvHiti it'." (ten min Der afwijktngen. Vs. 9. B. I. in de nool, "vkmoL Meinefcius, vulgo viuroi." S.: "Vielmehr viuros." B. II. is "vulgo viwrai" weggelaten. CoBBT, Var. Leclt. 1. 63 leesl overigens: apxiTt S' oySeis cmig oi ioxitt (Sporav jcri. inuaers Spatri is de ondere spreekwijs, ig vhrx die van de ia- teren; >£$ vsutx Meinesius eruit ex viuTor, resliluit, si quid *iudico, interpretamentum." Vs. 10. B. 1. xa'i SeoiTiv. A.: xdann masste aber nothwendig >mit demselben" (Hbinbkb) *Xl^ovTtp fQr wXoiiTa gescbrieben fS) mem. II. 274 ^Ig. 3vGoo(^lc S4 as GifsKscBG Lraci. ■werden." B. II. xiy»$e7<rn' zoo sis gewooDU)k: >TidMur vi- ■ liom alibi dditescere." Mbihbkb beeft^eUjk, men leee met bera : viuTit y ciiieig oimf eC ioxiet fipOT&v <p6ivit a rbv fiiv j^pxi A^k^ov a« S4 Niet a-AotiTM Tf iciyx4o7vty zob ids B. H. volgens de gewme >ezing, met opijov yoar.^fcruv eo (piio's voor 0/Aa$ als dgene gissingen; dati zou llpiov op ^ia« moeteo betrokken wordflD. Vs. 15. 16. A.: "Imbemerkt ist gegenlieben, -dass "Afti iind ■ »B-fl/)$u/)itj5 Emendatioae fftr "Apn Xind a^op^i/^ij^ sind." B. U. iS: t'Apsi Braiick, "Ape'i valgo, dipt Trine." 16. -SchfteidewiD *rop{>vpi)ti" Beter w&re bet dit iroiMpupitjg ia dea tekst op te nemen. Vs. 17. B. I. flj J", $y voor eZr' xv, en iir' iyxi^w voor -at V &. B. II. is tot de gewone lering teruggekeerd, na de opmerkingen vaif A. te dezer plaatse te bebben gebrtrikt en v^rmeld. Vs. 25 vlg. B. I. oiS* Iv xhytai KxKoJg liovre? Suptiv ulmS^l- fic6«. A:: ii>mit Heineke fdr ty^vrtq. fir. B. selbst batte Ter- mulhet ayV Ssv xKyeirt xxxS? ixovrt^. Beide. Aendeningen osind U!in6tM^." B. JI. oiJS' iw' i\y£jiv Kkxoi4 lajo"'"*!, met vermeldiog der afwijkingen, da Arder eene andere tezirig van zijn vroeger vermoeden, oOi' xv x\yfan \ xxxelai S6v' Tti, niet xxx&q ixovre? zoo als A. mededeelt: die laatste con- iectuur geeft B, II. op aaam van SimLaa, zonder me^ te dee- -len of deze xv dan wel h leest. B. II. wederlegt zelf zljne vroegere vermoedens en die van vele anderen door de lezing der besle antoriteiten bij Thbocdis 5SB: ToXfixv XP^;t;«AfB'ory/K iv* i?.yt<nv nnp ixovTx, trouwens met de varianten h en yiwxp, en wel zoo, dat £^n hs. iv met Jirap, de beide anderen daarentgen ^' met ij n-osfj verbinden. Men zal wd met A; B. II. ia-' (of iv) ecxyern \ x»xo7g?jsov7-£5 bitjven lezen. Pragm. 2. vs. 2. B. I. ^^/j^? fnxt. Sorb. h\. 841^.Wanim • nicht ftmt" B. II. *inSis scrips!, v. fttx^"; bet eerBte staat dan ook in den leksl. Met dit i>scripsi" zuUen Abbkhs tin voor- al ScHKEiDBwiN, die bet prioriteitsregt op dit fttij? schijnt te liebbeo, vreliigt niet zeer tevreden zijn, Ik eve&mili wegens Th. Bsrgr, Pobtac Lvrki Grasgi, Fasc. alter. 5S den vorm ^v;; ook Abbbns t. a- p. bl. 838 verlciest oiiifihv boveD.aiiefiitfv eu noemt dezen tweedeD vorm aoarganisch. Fragm. 6. vs. 2. (1« uitg. S. vs. 2, immers %, S. bij Schreid. t. a. p. bl. S26 is drukfout voor S, 2) is thans Boisson. Aa. I. as aangehaald, hetgeen Schabidbwih. als in de 1^ uitgaaf ver- zaimd, bad aangewezMi. Pragm. 7. (!« uitg. 6) is bet bekendSiover de vrouweoj met jammerlii When wansmaak gevolgd naar dc aardtge kleinigbeid van PoKTLiDEs over hetzelfde onderwettp '^. Vs. t. Schhbid. bl. 551: »kein. Vorscblag Andrer genannt." B. U. 'fuvxixht, m pnecdosi" (een ntin gelukkige term) •conteci yvvaiitav, Schnei- »Ae:ma yumTxais, probante Ahrensio" (t. a. p.] nqui praeterea viifi reqiiirit." "Dit scbijDt de eeuigeVorsohlag Awirer te wt^en. Vs. S. A.: 'ist unbemerkt geblieben, dass <kvtk Emendation •for ibStv ist." rB. II. iM^v Brunck, ut videlur, «uTif Stob. "Ved. Gaisford." Vs. 10 vlg. B. i. «ur' &v voor xivav en Tir voor ri S' fdit zou misschien riTi ii moeten wezen en dus vervalleo). A. wil e5 yuv lezen, met verwef ping van B.'s gissingen, qn in dea -ain dien Herkann en D6derlbi!( uit de gewone lezing oinnaak- :ten, "nam bonutn quidem sa^e malum dicit, hoc varO'bonum." S. wijst aan, dat reeds Hebhamh de lezing rin beefl vowge- -steld (bl. 534). B. II. geeft op nieaw de gewone lezing, met vermelding der afwiJkingeD, zonder evenwel Hbahann bl} t^c -te noemeu, en met de nienwe gissing xMv. Vs. 12. B.I. II. ouTOftiiTopx, A. xTTOfi^Topx, dat B. 11. met vele anderen vermeldt; -aus &<rTo(Ao<; und ^rof" (A.) -barbare -ut videtur" (B. II). Vs. 22. B. I. T)tfiiv, met de noot: 'Trtipiv unus cod., Arsen.^ ' .»Voss.," eene biijkbare vergissing, »indem erdie AbkQrzung Voss. .Vowttw deulel" (Schn. bl. S24). B. II., "Mtpiv A. Voss. Vind. Ars," Vs. 28. B. I. xMuS' ^v, met de noot: »jeaittr' iv soripsi" (*in tderNolestelit f&lsoblicb kuut' »v A"). A. geeft op, dat Scbnbn DEWins gissing xoiiS' qx niet genoemd is, maar Hermanns x«ur* ") p. L. G., Ed. II. Eleg. X. 3. p. 357 (l, p. 338), Aathot. Lyr. Eleg. X. Z. p. 24. S6 DB Griekscae Light. S6 is better; such much mit noch geringerer Acadérung xSrxv, >Ionisch fQr j^&txv, schreiben." ScaKtiiffiwtN bl. S54 over de- zelfde zaak: 'KoiSt' iy seripsi. Ira Texte steht ganzrichtig niei- ■ ne Emendation xavy 9v.'* Trouwens xuui' {v, welke vorm de goede is. Voorts A. op helzeirde vs.: '"E^Ktrai, woStr ■ Herm. sKx£<t6ixi, kann Meiben." Zoo -had ook B. I. II, voort!; B. II. x'^""' '"^^ vermelding der afwijkingen ofort. k^m ut '*elinm Ahrens." Waarom niel in den tekst? Vs. 27. B. I. S Sii' iv cppeirh voeJ "nach der auch von Sch. '■gemaGhten Emendaliori fQr ^Su." A. t. a. p. Hi} Jietwijrelt bet en teest: >^ ^u iv i^fsah viai." Dit venneldt B. II, maar be> houdt zijne lezing, met de nool: >S ii' iv ^peiriv vaet correii, seamque coniecluram Gui Dindorfio probavi, haque Schneidewin scripsit (iillaque" voorzeker in de beteekenis etia, anges zou de Latiiiiteil nog bovendien sic vorderen, om van de bedoeling niet le spreken). Dit ziet op de noot in B. I. Siv seripsi, correxerunt postea etiam Schneidewin, alii," En op ScBNEiDEWiNS aanteekening daarop, bl. ti37 vtg.: dcfa sa- . »ge im Delect. Correxi Exx. CritL I. 3. et non diu post Berg- ■kiiis Actt. soc. 6r. I. p. 201. Wer hat nun Recht Natfir- '»lich kan ich nicbt wissen, wie lange Hr B. seine Emendation »bei sich beballen hat. Oeffenllicb mitgeteilt babe icb sie "zuerst und darauf kommt es an. Sonst bSlte ich ganz be- »slimmt Hrn. B. cilirl." Met Schkbidbwin moet men vragen, wie hier gelijk heeft? Wanncer de sleutel tot B.'s Quil. Din- dorfio probavi die is, dat hij zijne gissing, geheel in 't parli- culier, aan zijnen gewezen leermeester W. DinxiRF beefl mefi- gedeeld, maar dat ScBNEiDEwin ze het eerst beeft uitgegeven, •dan zou ScHNBiDEwin legenover het pnbliek gelijk hebhen. Die quaestie over priorité is in bet geheel eene teedere zaak, «n toch, mils de litteratur slechts aanwinsten doet, is bet vrij onverschiltig, of Bergk dan wel ScuNEmEwiN baar die voordee- len beeft verscbaft.'Het korat mij zeer nuttig en belangrijk Toor, dit punt eens uitvoerig te behandelen, ook in het belang dergenen, die zeer ter goeder trouw eene vroeger geraaakte gis- sing als de bunne uilgeveo; voor zoo ver mij bekend is, is deze quaestie nog lang niet voldoende bebandeld, en door Ja- cobs slecbts voor een zeer klein gedeelte in de Epistoia ad 3vGo(^lc Tu. Be&gk, Pobtab Ltrici Graeci, Fasg. alter. 57 Meinekium (p. iv — xxii) j66r zijae Leetiones Slobenses, Jena 1827. Haar wij moeten Lot Sihonidbs terug keeren. wiens fragment VII, over de vrouwen, nog laog niet afgehandeld is. Vs. 32 heeft B. I. 0u3' 2v' KpSxXficI^, waartegen Ahbens de vroegere schrijfwljze ouS' iv ver Heeft B. I. 0u3' 2v' KpSxXficI^, waartegen Ahbens de vroegere schrijfwljze ouS' iv ver Heeft B. I. 0u3' 2v' KpSxXficI^, waartegen Ahbens de vroegere schrijfwljze ouS' iv ver Heeft B. I. 0u3' 2v' KpSxXficI^, waartegen Ahbens de vroegere schrijfwljze ouS' iv ver Heeft B. I. 0u3' 2v' KpSxXficI^, waartegen Ahbens de vroegere schrijfwl dedigt, lerwij S. bl. B48 o3t' Iv tezeo wil; B. II. is tot o^S' iv teruggeerd, zonder mo- livering. Vs. 34. b.l.dt.XatftxivtTxiTdrs''Av^V'r^Bv, metdenoot >nesclo ■an &r>.i]70i i.e. inaceessus, scribendum sit." A. wil de vulgala behouden, S. bt. 551 geeft uok FBOHLrcHs tir^^TOv in over- wegiag, terwiji B. U. zich lot het vermeldea van de beide vermeldenen bepaalt en AvJitfrov ia den teksl behoudt. Vs. 40. B. I. (popeu/iivii. A.: <>e8 ist wobl zu leseo <pupevfi.hu • (ionisch filr ipupafiivtf) d. i. xuKcefilvt], TXfxvro/tivtt." B. II. doet verder oiets dan de gissing mededeelen. Vs. 42. B. I. cpuiiv 5e ttxvtot' ifJ.oliiv tx^t, niel de QOot: "a-ivTOT' scripsi" (Sghh. bl, B34 >Herniann, s. Delect."), uvulgo fwJvTOi, quod ferri nequtl," S. bl. S52. 1. a. p. »wQrde viel- xleicht nicht zu lesen sein . . . iriivTor' . . . slatt vivras, da die- user (jegensatz von Spyii und cput) durchaus absurd ist — , • wenn Hr. B. siuh entsonnen balte, dass icb den Vers als aus "V. 11" ify^v 5' iixxoT a>.hoi>iv txn " zusammengeflickt zu tiU Bgen gerathen babe." En Ahbbns: >>So11 vielleicht %ivTor «A- ■Aw'ifv auf ganz neue Weise im Siune von x^-kor' a^^oitiv sle- (henf Ich bin geneigl mit Schn. den Vers f&r unScbt zu ■ halten. Uebrigens ist aus dem Delectus" (van Schkeidewir) »der Funkt nach yuvii" (vs. 41, eene blijkbare drukfout) j>reh- ■lerbafl ubertragen." B. II. beeft ^ivroq weder in den teksl ge- zet, met de volgende noot: "(puww A, Vind. Trine, vulgo <f)u- *yiiv. Tplum versum subditiciam existimat Schneidewin, con- >tra 0. Schneider" (>eine missratbne Conjectur" Scbn.) i^uvv "3' a? (tta etiam Grolius) vdvroi aUk^v tx^i, Hermann (puyjv ■ >>S^ vivTcS" dM.om txei, et huic versui subiiciendos censet "V. 37—40, Doederlein ywij- ipyiiv cpvhv 6' «s iriSvraq dMel^v tlx^i. Ego conieci 3' iKxaTOT", sed videtur locus gravius vr- >lium contrasissfl, fort, versus transponendi itaque corrigeudi: ipyitv 3e s-oWo; «AAot' iJJiOltiv Ix^'' TtiiiT^ f*x?iii7T' hixe TOixuTt) yui"?.". 3vGoo(^lc SS SE GlIBlSCHB LyMCI. ZoDAer hienwatfent te veel te wilteo zeggea kont me voor dat de interpotatie hier op nog aanmerkelijk grootere 8(^aal beeft plaats gehad. Inmers de gedacbte is recids vs. 37 afgeloopen: de vronw Van verschilleid faamear gelijkt op de zee, den ^nen dag zou een vreomdelipg bsar prijzen, iee anderen dag raast ze, ea is hard en batelijk vow vrieod ea v^and. Waartee dient im de berhaling vs. 37 vlgg. : dikwijls is ze slil en ixi' fiav, dikwijls raast ztj met hare gohea? Immers dlt is geene nadsre uitwetking, msar alleen eeDe herbaling van bet vorige, die miBschien Tan SmornDss zelven afkomstlg maar zeker poetisflh fontief is. Wanneer bet nu vraar is, dat reeds deze verzen door eenen uitwerker van hct oorspronkelijk dmkbeeld ge-maaht zijn, dan is het niet meer dan te verwachten, dat ook dc beide meer opzettelijk behandelde veTzen aan denzelfdco moeten loegeschreven worden, maar ook haitraidien tteeft de opmerking kracht, dat een ter ugblik ais den beträchtigen, niet gevonden wordt bij de andere negen geelachten van vrouwen, behalve alleen op het einde van bet gebeele sluk over de afslammelinge van de bij, wdke alleen beminoe-lijk wordt genoemd. En voor eenen uitweriwr van het Jioofd-denkbeeld ligt bet juist voor de band, zoo tot bet begin der C4)isode terugkeerende nog een paar verzen by elkander.te rt-k^en: de gedacbte heboeft dan niet zeer schitterend te wezen. Maar die auleiir, wie dan ook, zal ten minste iets gedacht heb- hen by bet ne£rscbrijven dezer fegelen. Zeker. Maar Diet iets waardig dat wij ons tanger daamiede opfaondeb. Ik wit niet eens ontkennen dat de scbaldige misscbien niemand anders is dan SoKWoiRB zelf, van wiens dicbteriijke gaven ik mlj joist geea eeer boog denkbeeld vorm, maar bae 'I zij, deze Kes ver- ^en moeten dan maar onverbeterd blljven, de poezij ten minste veHieat daarbij niet. V. 43. B. 1. ix vvoSeiifq, met de noot' 'airo^elijg scripsi, libri »« inrahiis" (-vielmebr riroit^i" Schn.) -Meiuekius re noMm." A. zegt bierorcr »,... (in der Note ist falsch trTcScS; angegeben) obwobi eine Form ^■TtSteioi soiiit Unbekannt ist. Rücken hatte Schn. mit Brunch ix rTcSiq? te geschrieben, so dass nt • Synizese leidet. luafolgenden Verse ist truv S' Druckfefaler far *7iv f" en zoo is denkelijk ook VTrohiji enkel drukfout. Ereq- 3vGoO(^lc Tb. Bergk, Poetab Lrsici Ofuicci, Fasc. altsb. 39 wet is ook het scripn van B. niet gebeel buiteo IwijTel, immers S. legt hi. &3S: •Meinelie wolUe Com. lU. p. 431 t« xextiii oder •T£ xaAi>K> ab«r IV. p. 71S sagt er: iPossis etiam, sed com • •minore proIiabiUtste riiv i' ix vt vsxx^i vei riiv 3' ix avo- >>3c/)i;""i deae laaU 3vGoO(^lc Tb. Bergk, Poetab Lrsici Ofuicci, Fasc. altsb. 39 wet is ook het scripn van B. niet gebeel buiteo IwijTel, immers S. legt hi. &3S: •Meinelie wolUe Com. lU. p. 431 t« xextiii oder •T£ xaAi>K> ab«r IV. p. 71S sagt er: iPossis etiam, sed com • •minore proIiabiUtste riiv i' ix vt vsxx^i vei riiv 3' ix avo- >>3c/)i;""i deae laaU 3vGoO(^lc Tb. Bergk, Poetab Lrsici Of Le plaats is B. I. ontgaau. B. II. Brücken & riiJtfiK T£, Meineke ix rt woKii^s, vel TrttAiU, ego in protfc- ■don scrip8iix070Se/)(;, idque etiam Heineke proposait, quam ■quam aliud exemptam huios adiectivi rod bovi." liexx^, «- Ajif, jnktti, avoitii, ffTToStiit, rkfipti, ziedaar eene geheele verzameling vao gissiiigen, van welke evenwel YJaarschijnlijk gee- se eukele goe^ is. Immers hoe n vd^r het adieclivum ge- plaatst ZQU kuDuen worden zie ik oiet- in, irv6hoq is voigens asalogie oiet veel beter dan avSiitot, de lynixesis m zeer twij- - ielichtig, en noeh iia der voorgesteide woorden, noch -xa- AiKT^ffS^ dat alle geJeerden zich laten - welgevallen, komt over- era met de drie oudeugden, OBtevredenbeid, onmatigheid, qp- tucht, aan welke de kleindochler derezelin lich scbsldig maakl. Vs. 44 is in B. 11. natuiirlijk Iweemaal aiv %" geschraven . Vs. 48. A-: 'iftut ist richtig staU des" (door Brunck) >emen- •dirten Sftwi tiitederhergestollt." Zoo dus ook B. I. II. en de Aatholo^ia Lyrica, wier overi-geps niet yermeld. Vs. 63. B. I. in de noot: •iStifij^, fiesn. <xAifvi}$" (sic) A. •Nichl bemerkt ist, dass aSnin^ Emendation fur ii.iiv)is ist." B. II. i«Aqvij« Vind., ^Aijvx;" (sic) iGesn. in m., ce^tjviji; vnl- pgo, £Stiviii Vaickenaer et Brupck, quod ferri neqait, nam itt- •satiabiUt debebat dici, quod fort, ipsnm illud oAvviff significat, >si liberum est a labe. Cf- Hesyeh. 'Akmi' i^raippdtiToi." Men kao er al niet veel meer van maken. Vs. B8. B. I. in de aoot: 'irfpizfiTrsi, Schneidewinus cooie- >cit jrepiTpifift, Koelems jra.fctTpi^ti vel trxpiXTpiTtsi." A.: ilch •Termutbe ]J (fur 5) SoiiAi' Ipyx x«l Siitjv Trepirpix^ I, -welcher Sclayische Arbeit noch Ober Elend gebt," uripiixai = uipiix" "Tfixa wie vtpiffd^fia ^ usep^ii^a, Ttpiix" = uirtpix"" Ik zoa de aoalogie niet wiUeo verdedigen, en Abbkhs' lezing strijdt m. i. ook met dsD eenvoud van bet gebeel. Bibqe, onwankel- baar of zeer voorzigtig, beboudt vtpirpixn in de tweede uit- gaaf; zoo dat uit voorzigtigheid gescbied is, regtvaardigt hem 40 DB GmrascB Ltuci. geheel z^oe korte noot met deze bonle reeks?an lezingen: ■firunck coni. ibresTuytt, Bothe -xxparpixit, Schneidewin vtpi' •tTpiftet, Jacobs -xspfrTia, Ahrens ^... vifirfkxst '^ in 'tkort. ieder dezer geleerden beeft 2ijn eigen Btokpaardje, hoewel de orertuigiDg, vrees ik, bij geen van alien sterk wezeo zal. Het rtptVTV£i Tan Jacobs heb ik niet zonder glimlacb kunnen lezen. De dicbter zou overigens eene fout begaan, door betgeen bij aeir voor deo pUgl van de vrouw boudt SavAt' ipyx luc) ivtiv te noemen, en dit ten minste zou wegvallen, wanneer men een- .voudig las irtpa-pix'h ^^ ontsnapt op listige wijze bet werk, zoo als 'XeptSpufuiv Abistopb. Ridders B6 en irtpif^efiveiq in bet- zelfde stuk in den zin van circumveaire, om den tain leiden, jenumden hintergehen of ciramvenir quelqu'un voorkomt, want het beeld ligt in de natur der zaak en is daarom in zoo vele ' talen opgenonien, maar ik ben niet gebeel zeker van de betee- k^is, en weet ook niet, of men bet beeld omtrent zaken ge- bruiken kan even als dat mpt personen het geval is. Vs. 74. B. I. in de noot: 'ia-Ttog, Areen. Siirrolirt." S. bl. S26: iNimlicb nicht statt iarto?, sondern statt ivipdimig." Eene lezing die niemand zal opnemeo. B. II. "ivSpaTran, An. finToivt. Doederlein post h. v. inserendum censet vs. 79." En ddcirin Zal Dobderleih wel gelijb bebben, immer bet is gene zeer levendige voorstelKng: 74. elviv it' &jrtCQ ■jravtv a*Sp^voi( yiXag 79. (Sffa-ep a-rtjfjio?, ivU /ret yixa? ftixei. terwijl bet geenen zin geeft gelijk we thans lezen : 78. Stjfffe ii wivTx xx) rpivaug ivivrxTxt 79. mxep xliifKog, auii /nt yihai fiiKfi. Vs. 76. B. I. "KuinuhO'S scripsi, vulgo xiriKuMg." Abrens: "eine auch von M. Haupl, wie in den Adden^i bemerkt wird, gefundene treffliche Verbesserung," en wie zal 'tontkennen? Dus bewegte mij bij R II in de noot te lezen; >in procdoci scripsi oiu^xiuAo;, idem coni. Haupt." Daarniede is immer geen twLjfel bedoeld. We zoudeo anders van dien beter ingeliebten Philippos terug appelleren. Wat is loch xM(3evAci?, aC/TiitKog, aiTo^^K'^ioi, aMvonoi, xu.Teupyo4 anders, dan die zijn eigen wil, reglspraak enz. beeft, en Sjhomobs kan onmogelijk gezegd bebben, dat die leelijke vrouw a)s ecn aap met bare eigene Th. Bergk, Pobtab Lfbici GaAECi, Fasc. altbr. 41 beenen over straal gaat: dit zoo moeten beteekenen of dat alleea de apen van lianne eigene' beenen gebruik maken, of dat het verkeerd is, hen na te volgen en ook op eigeae beenen te gaan; eev6 Xuvo daarentegen oast Strvyog is boo gepast het zljii kao. Voorts S. bl. Klf : >« t»A«« ist Emendation von Grotius. ■Die codd. drd^ag, airdxaf." B. 11. (I. geefl'niets op): 'i t«- >Adk> AB irixen, Vind. xurixnq, Tulgo tt^ritM^" Vs. 98. B. I. 'ySiv scripsi, legebatur r^, r^, roi. ibid, yt- *veiai, scribebatur ylyvgrxi." A.: >Die Partikel yav scbeint •nicbt passend, da der Sinn etwa Sfiug rerlangt; man corrigire ■T$ ftikirra d. i. ionisch ^ y (Lixtirca, aq fii^irrct s. Slruve rde dial. Herod. Spec. I, p. 50." B. II. hecit Ix'vrl rot fti- lirrx met de noot:.to/ Winterton et Branck, legebatar t^, 'Scfaoeidewin t^, Ahrens rg ftscMirrai." Vs. 100. B. I. 'tIXvxtm scripsi, vuigo vixtTcu." Schn. bl. 635: "Die Cl. Saumaus!" Daarop venvijst ook A., die dus Toortgaat-: >Scbon der unerlängliche Alexandriner" (?) >gebietet eine andere Heilung zu suchen. Vielleicht ist riXKtTai za schreiben, vg). Hesych. rixXfTxi — ylvtrxt; ancb bei Pin- dar ist rif^tirSxt = ri^eirSxi und hiiufig in der Zusammen- setzung, z. B. jrepiTSXXafiiv ivixvr^v ^ ^tpurfLOftivav iv." B. II. beslist dan ook niets, beboudt het steliig hedorven jri^t- Tat -in den tekst, en zegt: >Sa]masius coniecit jrl}.vxr»t, Ahrens riXMriu, conieci vltv ywaTx' i^Xxirat, i. c. auvi- t<pif.KtTxi yvvalxK." Daar in het vorige vs. hifxtrxt slaat, -wordt waarschljnlijk ook hier eea vroord vereiscfat, dat gaim, reizen, of iets dergeiijks aanwijst; eveneens wordt in de volgende regels de honger, die slechte o-unjxijTqp, u . It bet huis verdreven. Erenwel durf ik niet aanraden. wat niij invalt, ffriwtTxt, omdat het vers zoo tegen Pobbohs paoze zondigt, weike immers ook bij de Lyrici geldt. Vs. 113. B. I. Toimpev, met de noot: »TeMf6v Voss., codd. >et vett. edd. tbu kipeu." ScHif. b!. S24 ook dit vs. aaohaleo' de zegt dat B. iden guten, schon von Valckenaer. Diatr. p. 198 ■gelobten codex Vossianus" {van Stobabi PtorHegium) •durch- ■gangig als einen der litterarischen Alopecii hehandelt" (i^tu- Trixtx, vflsjes, ARisTOpn. Ridders 1076?) •indem er die AbkQr- nzung Voss. Voisius deutet." B. II. ToMpou Voss, et Vind." celt. 3vGoO(^lc 42 Di Gmikschs Lvbici. Na dit laDge, reel te veel aitgerekte fragmMtt over de vrou- wen tc hebben doorgewoi^teld, komea ite tot kortere en betere slDkjes van Sihomdbs, maar kebben daareotegen Ihanit dit na- deel, dat we den zameDhang d 42 Di Gmikschs Lvbici. Na dit laDge, reel te veel aitgerekte fragmMtt over de vrou- wen tc hebben doorgewoi^teld, komea ite tot kortere en betere slDkjes van Sihomdbs, maar kebben daareotegen Ihanit dit na- deel, dat we den zameDhang d 42 Di Gmikschs Lvbici. Kwerf aiet kuDsea ov«rzieil. Wij zu lagen ook deae uagaan. Fr. 14. (ralbr de tweede uitgaaf) leest B. I. 4&X &r rif, volgeBs Galsnus XVII. 897. KttHn., dte XVIII. 411 ouvu Ti; beefl, nu zegt A.:'*far six in {vA-othru) ■ist oSjut ZD Bchreibeo." fi. II. vermeldt dit zonder bet op te nemen, m. i. te regt. Fr. 17. fi. I. ifaoiuim? Sm^^i/t-tiy- vElymol. H. p. 634, 6 Mit\riifi.ny scHpsi imXaifiiiv. Sylbui^ii8 ifvoiupl^. GT. Sotadfts •ap. Atben. XIV. p. 621. B." celt. Scan. b).53&: >MU Lobeok ■zu Buttm. 2, $, der S. 487 ebenfalls gerade die yod Hra. B. ebenfalls angeführte Stelle des Sotadas anzieht. A. enkeh "3j))Ar^^))v fur iii^ii*ttv, ohne dass an dem bedeaklichen Anspaest in ip<roSvp*i? AskIoss genommen yrin." Waar; toaar zonder dien anapaest kan bet Honmsche woord iptaStipn in gegenen iamfncus plaatg vinden, of hoadt misschien Ahbkks dit woord voor bedonroD? Ik zou, daar bet tereoa ala lemma in 't Etymalogicum voorkomt, daarin berustes en xelfa SriBnaca if- aoiuptSot op dien grand afwijzen, gelijk alle Yeranderingea daar- op in de nool bij B. II: JtSylburg ooniecit lfiro6upi%g, Hem- •sterfaufs Kxi riif S. ip. iii.xa(ir)<iftv, Lobeek ifif^fn? iin^vA/Avi, •et ego quoque in proecdoii itit»rifi.nv conieci, Fsrt. ipSifnt %* »tiK<ret/iitv, ut ip6tJp^ per syaoopen pro ipvoStipti sit djctuaa." In den tekEt behdudt B. SprMpti? iKiraietiv, boezeep dat tegen de maat is, niaar bet vroord 6pee Sipii slaat boo vast, en de zin vorderl met zoovele kracht de bijvoeging van hi, dat ik trots den aoar paest B.'s eerste vermoedea sou aannemen, en jiiist in zutkB noodzakelijke afwijkingen van de strenge prosodisebe regel de anleiding zou zoeken, waardoor later de Attiscbe dichtws, erst reeds de Tragic, daarna on vooral de Comici, zich ten dezen unzien meerdere vrijheid bebben verowloofd; dat de Tragiei voofal bij eigennameu den anapaest moeslen gebruikea, en nu bet bezigen van desen voet in bet midden van een vers lot dat 6iae geval beperkten, heeft zijne natnnrlijke redenen. Fr. 20. B. I. nmiie^ouirt scripsi, valgo aUfi^ ticovai" »wofar" zegt A. -der ioniscbe Dialect wenigstens Tii(i.txtv<rt verlangt. 3vGoO(^lc Th. Bbbgk, Poktab Lyrici Graeoi, Fasc. alter. 48 "Leicbter vrare aber die Aeo^eniD^ ^li' fxouri d. i. <f)ui^x>tv "fxaaiTt s. obi zu Soloa ft, 10." Scmr. bt. S31 : •sehr kfltM coo- "jicvrt Htd. Meinekes fevifn' ij^piurt fchlt." fi. II. "In joroee- »don TtrpMA»un scripsi, Meiadie fKl^pu Ixoun, Abrens /S/t' irlx'"" ^^ [waelerea t. 1. Nttjoe^ ^Si Miu^Se; t." Miu^Se vermoeden had gersst koBBen Tcnwegen werden, nimers Eus- TAiHios' aiUeggiDg 0uA^7T«tw-f... lue) dlw l^oeurtu {?} laat en- kel tuEScfacD TtfiUfAf&ffj en bet paltteographiich betere fSft' ixpuai de keus. In bet eerste vers faeOft Ahrcis gdijk: sStatt.... " (ra T£ e emj. flir «»/) mOcbte icb lieber Nwpi^? ^SJ M. t." De coniectuHT is nog wcl ran Bab»ks. Fr. 22. Ah Fr. 22. Ah Fr. 23. Ah Fr. 24. Ah Fr. 25. Ah Fr. 26. Ah Fr. 27. Ah  angegebenen  jut) Hecker (nisi elpuirri malis) legebatur tibi- tI kx), >qnod cnm ineptam esset, Gasaabon. xa^ag pro x<e>w$ coniecit." Ook in den telist is ipaarl opgenomen. Fr. 26. B. I. II: >x(t) sciipsi, vulgo wv." A. "wenigstena Deoverige, meer algeoieme opmerkingen van Ahrbrs (t. a p. 