Nieuw Engelsch woordenboek, in twee deelen (I. Engelsch-Hollandsch, II. Hollandsch-Engelsch), waarbij in deel I achter ieder woord aanschouwelijk de uitspraak grootendeels Webster gevolgd;
Bruin, Servaas de, 1821-1901
Silently [sajl'-ent-li], bw. Stilzwijgend; stilzwijgen voorbij. Silentness [sajl'-ent-nès], z.n. Stilzwijgend-heid; stilzwij. Siliceous [sil'-i-ka), zn. Vuursteen, kiezelsteen. Siliceous (sil'-i-ka), zn. Kiezel-aarde. Siliceous (sil'-i-ka), of Silicious [Sil'-i-us], by. n. Kiezelsteen-houdend; steenig; keä-achtig: vuursteenachtig. Siliceous [sil'-joe-loos'), bv.n. Schillig, bastig. Siliceous [sil'-i-koos'), bv.n. Schillig, bastig. Silk [sil'-i-kwa'),  —, man (— mercer), zijde-handelaar, winkelier in zijde-stoffen; — stuff, zijde-stoffen; — wares, zijde-stoffen; — weaver, zijde-wever; — worm, zijde-worm,  verzanden. Silt [silt], zn. Slib; slijk, modder. Silure [sil-joer], zn. of Silurus [sil-joer-us], zn. (visch:) Wente-aar. Silvan [sil-vèn), bv.n. Bosch; boschrijk; boschrijk; a — scene, een boschrijk ord, een boschrijk landschap; the — gods, (fab.) de boschgoden. Silver [silv’-er], zn. Zilver (edel metaal); (fig.) zilvergeld; — cloth, zilverlaken; — coin, zilveren muntstuk, zilvergeld; — fir, (plk.) witte den; — gray, zilvergrijs; — haired, wit van haar; — lace, zilver-galon; —mine, zilver- mijn; — money, zilvergeld: — ore, zilver-erts; — plate, tafelzilver. zilverwerk; — smith, zil- versmid, zilverwerker; —thistle, vrouwe-distel; — tongued. glad van tong; —white, zilverwit, blank als zilver; —wire, zilverdraad. | —. bv.n. Zilveren; zilverachtig; zilverwit; (fig.) helder- klinkend, schelklinkend, fijn. to Silver [silv’-er], w.b. Verzilveren. Silvering ([silv'-er-ing], zn \erzilvering. Silverling [silv’-er-ling], zn. Zilverling, stukije) zilvergeld. Silverly (silv’-er-li], bv.n. Zilverachtig. Silvery [silv’-e ri], bv.n. Zilverkleurig, zil- verachtig; verzilverd. Simagre [sim’-mécr], z.n. Misbaarmakerij, misbaar; frats. Simar, Simare [si-maar'), zn. sleepgewaad, sleepjapon. Similar [sim'-i-ler], bv.n. Gelijksoortig; eenerlei:dergelijk, dusdanig; gelijkend; — angles, (wsk.) gelijke hoeken. Similarity [sim-i-lèr'-it-ti], z.n. Gelijksoor- tigheid; eenerleiheid; gelijkendheid. Similarly [sim’-i-lér li], bw. en Similary [sim’-i-lér-i], bv.n. Zie SIMILAR, Simile [sim’-i-li], zn. Gelijkenis; vergelij king, gelijkheid. Similitude [si-mil'-i-tjoed), z.n. Gelijksoor- tigheid; overeenkomstigheid, gelijkendheid ; overeenkomst, gelijkenis; vergelijking. Similitudinary|(si-mil-i-Yoed’-i-nér-ri],by.n. Overeenkomst-hebbend, gelijkend. Similor [sim’-i-loor], zn. Spinsbek. 48 (scht.) Lettergreep, Samaar, MIOUS Simious [sim'-i-us), bv.n. Ape; aapachtig. Simitar [sim'-i-tèr), zn. Slagzwaard; sabel. to Simmer [sim'-er), w.o. Aan de kook zijn, razen; (ook:) meuken, zacht koken, lang- zaam gaar worden. Simnel [sim’-nel), z.n. Rozijnenkoek; taartje, gebakje; (ook:) krakeling. Simon-pure [sajm'-un-pjeerl, zn. spul, echte waar, de ware Jaob. Simoniae [si-moon'-i-ék], zm. Simonist. Simoniacal [sim-o-naj’-ek], bv.n. Schul- dig aan (of bestaande in) Simonie, Simoniacally [sim-o-naj-ek-kél-lil, bw. Door Simonie. Simonist [sim'-un-ist], z.n. Zie SIMONIAC. Simony ([sim’-o-ni], z.n. Simonie. Simoom ([si-moem’], zn. Simoem (verstik- kende wind). Simous [sajm'-us] bv.n. Plat (of stomp) van nous. Simper [simp'-er], zn. Gemaakt lachje; domme lach, paardenlach. to Simper [simp'-er), w.o. Gemaakt lachen; grijnzend lachen, grimlachen. Simperer [simp'-er-ur], zn. Iem. die een gemaakten (of dommen) lach over zich heeft. Simpering [simp'-er-ing], zn. Zie SIMPER. Simperingly [simply], by. Met enkel; (fig.) onnoozel, onnekusteld; be — answered, anword zonder omwegen; — average, eenvoudige averij; — contract, mondelinge overreenkomst, (ook:) overreenkomst op een  Simplification Vereenvoudiging. to Simplify [sim'-faj), w.b. Vereen- voudigen; fo — ourselves, tot eenvoud terug- keeren. Simplist [sim'-plist], zm. Kruiden-kenner; drogist. Simply [sim'-joe-lèr], bw. Eenvoudig; enkel, louter. Simular [sim'-joe-lèr], bw. Nagebootst, nagem; (fig.) gehörig, gehuicheld, voorge- wend; (ook:) valsch, onecht, nagemakt. to Simulate [sim'-joe-leet], w.b. en o. Nagebootsen, nagem; (fig.) veinzen. Simulated (sim'-joe-leet]], w.b. en o. Nagebootsen, nagem; (fig.) veinzen. Simulated [sim'-joe-leet]], zn. | SINGER Gefangen; | zie overigens het by.n. simu Simulation [sim'-joe-lee'-sjun], zn. | SINGER Gefangen; | zie overigens het by.n. simu Simulation [sim'-joe-lee'-sjun], zn. | SINGER Gefangen; | zie overigens het by.n. simu Simulation [sim'-joe-lee'-sjun], zn. | SINGER Gefangen; | zie overigens het by.n. simu Simulation [sim'-joe-lee'-sjun], zn. | SINGER Gefangen; | zie overigens het by.n. simu Simulation [sim'-joe-lee'-sjun], zn. | SINGER Gefangen; | zie overigens het by.n. simu Simulation [sim'-joe-lee'-sjun], zn. | SINGER Gefangen; | zie overigens het by.n. simu Simulation [sim Vorwendsel. He Simultaneity [si-mul-ten-ni'-it-ti], z�n. Ge- lijktijdigheid; samen werkend. Simultaneously [si-mul-teen'-i-us-li], en Simultaneously [si-mul-teen'-i-us-li], by.n, Gelijktijdig samenwerkend. Simultaneously [si-mul-ten-ti], zn. Huiselijke twist; onderlinge twist. Sin [sin], bw. en vz. Zie SINCE. r Sin [sin], bw. en vz. Zie SINCE. r Sin [sin], zn. Zondigen. Sinapism [sin], zn. (gnk.) Mosterd-pap. mosterdpleister. Since [sins], bw. en vz. Sinds, sedert; voorheen: long —, sedert lang, lang geleden; how long —? sedert hoe lang? sedert wanneer? —syne, (scht.) sedert dien tijd. | —, vgw. Daar, omdat, naardien. Sincerely [sin-sier'-li], bw. Oprecht; openhartig; echt, zuver; onverdorven. Sincereness [sin-sier'-nès], of Sincerity [sin-sier'-nès], z.n. Oprecht theid; openhartigheid; onverdorven. Sinciput [sins'-i-put], zm. (ontl.) Voorste gedeelte van het hoofd, voorscard. Sindon [sindl], zn. (ontl.) Voorste gedeelte van het hoofd, sinecure. Sinecure  [sin'-joe], w.b. Hecht vereenigen, hecht samenbinden. Sinewed [sin'-joe], gespierd, sterk. Sinewless [sin'-joe-wise], bv.n. Ongespierd; (fig) krachteloos, zwak. Sinewy [sin'-joe-wi), bv.n. Zondig, Sinfully (sin'-joe-wi), bw. Zondig, Sinful [sin'-joe-wise], w.o. Zondigheid. To Sing [sing], w.o. Zingen; to — true, zuver zingen; to — false (to — out of tune), valsch zingen; to — small, (spr.) zeite brood: jes bakken, bakzeil halen, zich klein maken; to — dumb, (scht.) den mond houden, zwijgen; the wind sings, de wind sperpt. To —, w.b. Zingen: bezingen; (fig.) prijzen, roemen; to — 4 child to sleep, een kind in slaap zingen. Singe [sindz], zn. Brandblaar. To Sing [sindz], w.b. Schroeien, zengen, branden; verzengen, verschroien; to — Of, afschroeien, afbranden. Singeing (sindzügig), (als zu. en bvn. gebezigd) tegenw. dw. van To sINGE; | within — distance, zoo dichtbij dat de hitte zengt. — Singer (sing'-er], zn. Zanger, zangeres, bv.n. Zenuwachtig; (vog.) zangvogel. | — ([sindgj’-er], zn. Ver- schroeier, verzenger; afschroeier, atbrander. Singing [singing], zn. (Het] zingen; gezang; — bird, zangvogel; — book, zangboek, muziekboek, gezangboek; — boy, koorzanger; — man, koorzanger, (ook:) voorzanger; — master, zangmeester; — woman, zangeres. Singingly [singing], bw. Zingend; open zingenden toon, zangerig. Single [singing], bw. Enkel, eenig; alleenzijnde; afzonderlijk; eenvoudig; (fig.) eenloo-pend, ongehuwd, ongetrouwd; (4ij4.) oprecht; bookkeeping by — entry, het enkel boekhouden; — bill, (kph.) sola-wissel; — combat (— fight), tweegevecht; — file, ganzenmarsch, een voor een achter elkander; — handed, slechts van éen handvatsel voorzien, (ook:) alleen volbracht, zonder hulp verricht, ongeveinsd; — hearted, oprecht, ongeveinsd; — aorse-chaise, een paards-rijtuig; a — house, een huis van éen stelv (d.i. met slechts een vertrek op de gelijkvloers-verdieping); — life. ongehuwde st Aat; —minded, oprecht, ongeveinsd; a — person, een ongehuwd persoon, een mensch alleen; — state, zwakke toestand, machtelooze toestand; — virtue, dap- perheid van éen enkel man; — witted, onnoozel. to Single [sinal], w b. Uitzoeken, schiften; afzonderen; to — one’s self from, zich afschei- den van; to — out, uitvisschen, uitvorschen. Singleness [sincl'-nés], zn. Eenvoudig- heid; o=rechtheid. Singleton [sincl'-tun), zn. Kurkentrekker (gemaakt naar de uitvinding van Singleton). Singly [sing'-elij, bw. Afzonderlijk, in ’t bijzonder, op zich zelven; (fig.) braaf, redelijk, oprecht. Sing-song [sing'-elij, bw. Afzonderlijk, in ’t bijzonder, op zich zelven; (fig.) braaf, redelijk, oprecht. Singular [sing'-ajoe-lèr], bv.n. Zonderling, vreemd; zeldzaam; bijzonder, voorbeeldeloos; enkel, eenvoudig; (clk.) enkelvoudig; — man, (een) zonderling. | —, z.n. (élk.) Enkelvoud. | SINGULARS (z. n. mrv.) Bijzonderben. Singularist [sing’-cjoe-lér’-it-ti], zn. (Een) zonderling. Singularity (sing’-cjoe-lér’-it-ti], zn. Zonderlingheid. To Singularize [sing’-ajoe-lér’-it-ti], w.b. Afschen, afzonderen; uitzonderen. Singularly [sing’-ajoe-lér’-i], bw. Zie sIN- GULAR. Singularness [sing’-ajoe-lér’-i], zn. Zonderingheid. Singularness [sin’-cult], zn. Snik: zucht; hik. Sinical [sin’-ikl], bv.n. Ingebogen, bochtig. binnenwaarts gekromd; | vol zeeboezems, vol inhammen, vol bochten. Sinister [sinist-er], bv.n. Linker; (fig.) glinksch, valsch; (ok:) onheilspellend; — handed, linksch. Sinisterly [sinist-er-li], bw. Zie SINISTER. Sinistrous (sinist-er-lüsterel), bw. Zie SINISTER. Sinistrous (sinist-er-lüsterel), bw. Zie SINISTER. Sinistrous (sinist-er-lüsterel), bw. Zie SINISTER. Sink [sink], zw. Zinkput; gootsteen; bodem (van een schip] common —, beerput; — hole, zinkput to Sink [sink], w.o. Zinkput; gootsteen; bodem (van een schip] common —, beerput; — hole, zinkput to Sink [sink], w.o. Zinkput; zinkput; afnemen, verminderen; verzinken, verdienen; ondergaan; omkomen; bezwijken; (van schrijspapier:) vloeien, doorslaan; you must sing or sink, (spr.) het is pompen of verzinken. To —, w.b. Nederlaten, laten zinken; naar beneden storten; doen dalen; nederleggen; uit-graven, uit-graven; vernielen, verdelgen; to — a debt, eene schuld delgen (aflossen, aanzuiveren). verden; to — money, geld verduisteren (verdonkreren, onvreemden); so — a well, even boren; to — a ship, een schip laten zinken, (ok:) eer schip in den grond boren; to — deep, diep indringen; to — into, indringen in; to — into, in vergetelheid geraken; to — into, in vergetelheid gerken; to — up, bezwijken. Sinking (sinking), bv.n. Zinkend; (fig.) dadend; afnemerd, verminderend; — fund, schuld-delgings-fonds, amortisatie-fonds, amortisatie-kas; — paper, vioeipapier. Sinless [sin'e), bv.n. Sinnerer (sin'e), z.n. Zondeloos-heid; (fig.) onsexuld. Sinner (sin'e), zn. Zondeloos, zondares. To Sinner [sin'e), w.o. Als een zondig schpiel handelen. Sinnet [sin'e), zn. (zeew.) Platting, seizing. Sinoper (sin'e), of Sinople (sin'e), zn Roodsel; vermiljoen; (wpk.) groen. Sinsyne ([sin'e). Sinds dien tijd, sedert. Sinter [sint-er), zm. Sintel. (kelig. Sinuate  Sip [sip], w.o. Slurpen, leppen. | ro —, w.b. Drinken (zeer langzaam, of in kleine teugjes). To Sipe [sajp], w.o. Sijpelen. Siphilis [s/’-i-lis], zn. Slechte ziekte, siphilis. Bor. Siphilitie [sajf-un], bv.n. Siphilitisch Siphon [sajf-un], zn Buis, pijp; spuit, hevel (om wijn af te tappen). Siphunculated (sajf-un], bv.n. Klein (of nauw) van pijp. Sipper [sip’-r]. z.n. Slurper, lepper. Sippet (sip'et], zn. Sopje brood; dun sneedje (of reepie) Dn boterhammetje. Sipping [sip'ing], t-dw. van TO SIP, Se vant a (ale adellijke titel Wiet ok onvertaald:) Siz; (overigens) mijnheer (mrv. GENTLEMEN, mijre heeren; doch de Amerikaan- sche kooplieden schrijven in hunne brieven ook: Sirs, mijne heeren). 4 = to Sir (seur), w.b. Mijnheeren (dat is, mijn-heer” noemen); io — up any one, iemand „mijn-heer” noemen. Zondeloos; (fig) (adk.) Zeeboezem, sinus, hoekmaat; SIRE Sire [sajr), z.n. (als aanspraaks-titel:) Sire; (dk.) vader; grand—, grootvader: great grand—, overgrootvader. to Sire [sajr]. w.b. (drk.) Telen; voorttelen. Siren [saj'-ren], z.n. (fab.) Sirene; (fig.) verleidelijk (en ontuchtige) schoone; —song, sirenenzang. | —, bv.n. Verleidelijk. to Sirenize [sajr-ren-ajr]. w.b. en o. Verleidelijk aanlokken. Siriasis ([si-raj’-2s-sis], zn. (gnk.) Zonne-steek. Sirius [sir'-i-us), zn. Honds-ster. Sirloin [seur’-liyn], zn. Lendenstuk (rund-vleesch); bovenlenden (een stuk vleesch van de platte bil); fwo sirloins heeten a baron  Sirokko (-wind). Sirrah [seur'-a), tsw. Man! kerel! mijn-heer! jongen! Sirt [seur'-a], zn. Vlugzand, drijfand; on-diepte: poel. to Sirt [seurt], w.b. (scht.) Dagvaarden. Sirup (seur'-up), zn. Stroop. to Sirup [seur'-up], w.b. Zoetmaken, aan-zoeten (met siroop). Sirup [sis], w.o. Sisje. to Siss [sis], w.o. Sissen. Sister [sist’-er], zn. Zuster; (fig.) klooster- zuster, non, zuster van Liefde; — in-law, schoonzuster, (ook:) stiefzuster; the nine sisters, de negen ‘!uzen. | —. Zusterlijk. to Sister [sist’-er], w.b. Door aanhuwelij- king tot zuster maken. | To —, W.0. Behuwd- zusters zijn. Sisterhood (sist’-er-hoed),z.n. Zusterschap. Sisterly (sist’-er-li]. bv.n. Zusterlijk. to Sit [sit], w.o. Zitten; rusten; liggen; wonen; blijven; zijn; (van kleederen sprekende:) pas- sen, zitten. staan; (rcht.) zitting houden. | ro —, w.b. Zetten. plaatsen, nederzetten; sit by me, kom bij mij zitten: | to — down, nederzitten, gaan zitten; (fig) blijven zitten, (ook :) tevre- den zijn: fo — out, uitgesloten zijn, (ook:) zonder verdiensten (zonder werk) zitten, (ook :) tot het laatst blijven zitten; to — any one out, langer blijven zitten dan een zeker jemand; to — up. opzitten, opblijven; to — up with a sick person. bij een zieke waken; fo — upon, zitten op, (rcht.) zitten over. Site [sat]. zn. Ligging, piaatselijke ge- steldheid; (fig) plekje. Sited [sujt'-ed). bv.n. Gelegen. Sitfast [sil-faast), zn. Gezwel (of zweer) veroorzaakt door drukking van het zadel. Sith [sirn]. bw. Sedert, sinds. | —, vgw. (ook: — that) Naardien, aargezien; vewijl. omdat. Sithe [sajth]. zn. Tijd; (ook:) keer. maal; a thousand sithes, duizendmaal. Zie SYTHE. Sithence [sirn’-ens], of Sithes [sirn’-ez]. bw. Sinds. Sitter [sid’-er], zn. Zitter; | vogel (of kip) die op eieren zit te broeien; to be a great —, veel zitteu, ' Sitting [sit'-ing). v.dw. en bv.n. Zittend. |. 42.0 (Het) zitten: zitting: zittijd; (het) broeien. (het) op eieren zitten: — place, zit- plaats, stoel; —room, zitkamer, huiskamer. SKATE Situate [sit'-joe-êt), of ee nd Situated [sit'-joe-eet-ed), bv.n. Gelegen, lig- gend; (fig) gesteld; — to, geëvenredigd aa in overeenstemming met. Situation L[sit-joe-ee'-sjun), zn. Ligging, (fig) gesteldheid, toestand. Six [siks], tw. Zes; — fold, zesvoudig; — pence, (mtw.) sixpence (halve shilling); — score, zesmaal-twintig-tal.— —, zin. (Eene) zes; to be at sizes and sevens, in de war zijn, overhoop liggen. Sixteen [siks'-tien]. tw. Zestlen. Sixteenth [siks'-tienvH], bv.n. Zestiende. Sixteenth [siks'-tienvH], bw. Ten zestiende, Sixteenth [siks'-tienvH], bw. Ten zestiende, Sixteenth [siks'-tienvH], bw. Ten zestiende, Sixteenth [siks'-tienvH], tw. Zestiende, in de zesde plaats. Sixtieth [siks'-tienvH], bw. Ten zesde, in de zesde plaats. Sizable [sajz'-ebl], bv.n. Goed van  Grootte, omvang; formaat; kaliber: (fig.) staat, gesteltenis, gesteldheid; (ook :) part, toegelegd aandeel; (ook :) kleefpap, stijfsel, lijm, gomwater: a leg all of a —, eon been dat (of een poot die) van onderen en van boven even dik is; —roll, aanhangsel. to Size [sajz], w.b. Juist pas maken; op de juiste maat brengen: ijken; (fig.) vaststel — en bepalen; | lijmen, stijfselen, gommen, plak- en. Sized [sajz], bv.n. Van grootte; and as my love is —, en zoo groot mijne liefde is; common — van gewone grootte; middle —, van middelbare grootte (of lengte). Sizel [sajz], zn. (mtw.) Afval var zilveren muntplaatjes. Sizer [sajz'-er], zn. Behoeftige student (te Cambridge). Sizers [sajz'-er], zn. mtv. Zie SCISSORS, Siziness [sajz'-i-nés], zn. Taaiheid, kleverigheid. Sizy [sajz'-i], bv.n. Taai, kleverig. To Sizzle [sizl]. w.o. Sissen. : Skaddle (skédl], zn. Schade, nadeel. | —, bv.n. Vraterig. gulzig, verslindend; verslindend; schadelijk. Skandan [skèd'- Skafe [sheef], zn. (s spotvogel. Skain [skeen], zn. Kluwen; streng; —'s mate. dischgenoot, mede-eter, kameraad, (ook:) medeplichtige, medestander. handlanger; a — of a housing-line, (zeew.) een hos huizing. Skald [skèld), z.n. Skald (Noordsch dichter). to Skale [skeel), w.b. Verstrooien. Skar [skaar], of Skare [sheer]. bv.n. Wild, schuw. Skate [skeet], zn. Schaats; | (gladde) rogge (visch): (scht.) jongen (of meid) die niet veel deugt. to Skate [skeet], w.o. Schaatsen rijden. ad ad SKATER Skater [skeet-er), zn. schaatsen-rijdster. Skating ([skeet’-ing), zn. (‘t) Schaatsen- rijden; — club, schaatsenrijders-genootschap; — rink, schaatsenrijders-baan. Skean (skien], zn. Dolk; mes. Skeary ([skeer'-i], bv.n. Verschrikt. _Skeel [skiel), z.n. Schaal; melk-test, koel- test (voor melk). Skeely ([skiel'-i], bv.n. (scht.) Zie sxrurut. Skeen [skien), z.n. (scht.) Mes. Skeersome (skier'-sum], bv.n. Schrikkelijk, vreeselijk. Skeg [skéa], zin. (plk) Slee, wilde pruim. Skegger [skèc'-er), zn. Zalmpje; — trout, zalmforel. Skein [sheen], zn. Zie skarn. to Skelder (skèld'-er), w.o. Landleopen, bedelen; zwendelen, bedriegen. Skeleton [skèl’-e-tun], z.n. Geraamte, skelet; the great — of the world. het groote wereld- gebouw; he is a mere —, hij is zoo mager als een geraamte, hij is vel over heen; there is 4 — in every house, (spr.) elk huis heeft zijn kruis. Skellum [skèl'-um), zn. Schelm, schavuit, schobbejak. to Skelly [skèl'-i], w.o. Scheel zien. Skelp [skélp), z.n. Slag, klap, mep. Skep [skp], z.n. Koornmand; (scht.) bijönkorf. Skeptic ([sképt'-ik]. Zie scrPrrc. Sketch [skètsj], zn. Schets; schema, ruw opstel; begrooting, globale berekening, ra- ming; — book, schetsboek; | sketches (mrv.) grondtrekken. to Sketch [skèts;), w.b Schetsen; in schets brengen, ontwerpen; opstellen Sketchiness [skètsj'-i-nès), z.n. Vluchtig- eid (in de voorstelling). Sketchy {skè/sj'-i), bv.n. Vluchtig geteekend, geschetst. Skettle [skètl), z.n. Kegel. Zie skirrur. Skew {skjos), bv.n. Scheef, schuinsch. to Skew [skjoe), w.b. Schuins aanzien, van ter zijde aanzien; (ook:) scheef (of schuin) vervaardigen; to — at, gewag maken van. | ro—, w.o. Scheef gaan. Skewer [skjoe'-e], zn. Vleeschpin. to Skewer [skjoe'-er), w.b. Oppinnen, vast- pinnen. As (skid), zn. Remketting; (tim.) rolhout, Tol, Schaatsen-rijder, to Skid [ssid], w.b. Remmen, stoppen (b.v. een wagenrad) Skies [skij], zn. (mrv. van sky). Hemelen; up to the —, hemelhoog. Skiff [skif], zn. Boot, schuitje. to Skiff [skif], w.b. Overzetten (in een bootje, over een water). Skift [skift, zn. (scht.) Regenbültje. Skilful Cskil/-foel], bv.n. en Skilfully [skil'-foel-li], bw. Bedreven, er- _ Varen, knap; kunstig. Skilfulness (skil'-foel-nès], zn. Bedreven- heid, ervarenheid, knapheid; kunstigheid. _ Skill [skit]. zn. Bedrevenheid, knapheid; kunstigheid; he has — in Greek, hij verstaat Tieksch; to have no — in, geen verstand heben van. to Skill [skil], w.o. Bedreven zijn, knap SKIPPER zijn; bekwaam zijn (— of, in), kennis hebben (— of, van); | schelen; it skilled not much, het schelde niet veel. Skilled (skild), bv. SKIPPER zijn; bekwaam zijn (— of, in), kennis hebben (— of, van); | schelen; it skilled not much, het schelde niet veel. Skilled (skild), bv. SKIPPER zijn; bekwaam zijn (— of, in), kennis hebben (— of, van); | schelen; it skilled not much, het schelde niet veel. Skilled (skild), bv. SKIPPER zijn; bekwaam zijn (— of, in), kennis hebben (— of, van); | schelen; it skilled not much, het schelde niet veel. Skilled (skild), bv. SKIPPER zijn; bekwaam Bedreven, knap; bekwaam; kunstig. Skilless [skil' et], zn. Onbedreven, on-ervaren; kunsteloos. Skillet [skil' et], zn. Kookpan, kastrol. Skillful [skil' foel], bv.n. Zie skirLrur. Skilly [séil'], zn. Water en melk. Skilts [skilts], zn. Mör. Korte linnen broek; onderbroek. Skim [skim], zn. Schuim; —coulter, (akk.) ploegschaar; — milk, afgeroomde melk, tapte-melk, to Skim [skim], w.b. Afschuimen; afromen; (fig.) vluchtig (of luchtig) overheen loo-pen, overheen glijden, schrijëlings aanraken. To —, w.o. Voorbij zweven. Skim-tamble Cskimbl'-skèmbt), bv.n. Onbestendig; wild; zwervend; vluchtig. Voorbij zweven. Skimmerton [skimmer], bw. Zie sKIMMINGTON. Skimmerton [skimmer], zn. Achauimer. Skimmerton [skimmer], bw. Zie het wo. Ord sKIMMINGTON, Skimmings (skim'-ingz), zn. mry. Af- schuimsel, schuim; (het) bovenste. Skimmington [skim'-ing-tun), bw. (spr.) to ride —, onder de plak staan. Skin [shin], zn. Huid; vel; vlies, schil; —deep, oppervlakkig, vluchtig; —flint, vrek; —ful, volle maat, boordevol, voldoende, ge- noegzaam; —wool, doode wol, sterfwol. To Skin [skin], w.b. Villen, afwillen; af-stroopen: af-stöcken, pellen; Ae would skin a flint, (spr.) hij zou zijn eigen str... wel willen ope en (van inhaligheid of gierigheid). | ro —, w.o. Heelen, dichtgaan. Skink [skink], zm. Drank, drinken (d. i. ets om gedronken te worden); | soep; pap. to Skink (skink). w.b. Schenken, inschenken. Skinker [skink'-er), vn. Inschenker. Skinless [skin'-lès), bv.n. Zonder (of dun van) huid; zonder vlies (of schil); (fig.) gevild, gestroopt, geschild, gepeld. Skinned [skind]), bv.n. Gevild, gestroopt, geschild, gepeld: | van huid, van schil (b.v. thick—, dik van huid, enz.); (fig.) leder-achtig; | over, met eene huid overtrokken. Skinner [skin'-ing], zn. Viller, afstrooper; wellen- (of huiden-)kooper. Ef; Skinniness [skin'-ing], zn. Veiligheid; magerheid. ; Skinning [skin'-ing], zn. (Het) villen; (van wonden: het) dichtgaan; | Pass gevilde huid; (kph.) handel in dierenvellen. Skinny [skin-i), bv.n. Vellig; mager. Skip [skip], zn. Sprong; to give a —, een kleinen sprong doen; —jack, wijsneus; kwibus; — kennel, lakei, loopknecht, loopjongen. To Skip [skip], w.o. Springen. | To —, w.b. Overspringen, overslaan, uitlaten, weglaten. Skipper [skip-er], zn. Springer, over-springer; (fig.) spring-in-veld, wildzang; made (in kaas); (zeew.) scheepsjongen, (ok:) keop-vaardij-kapitein. Kleine kookketel. Schuimspaan; Skippet [skip-et], zn. Scheepje, bootje. Skippingly [skip-ing-li], b.w. Springend; overspringend; to read skippingly, uu en dan ties overslaan bij het lezen. Skirmish [skeurm'-is], zn. Schermutselen; (fig.) vechtpartij; (ok:)  schermutsel. to Skirr [skeur], w.b. Doorkruisen; door- zoeken; schuren. | To —, w.o. Hard wegloopen, gaan schuiven, de plaat poetsen. Skirret [skeur’-et], zn. (plk.) Suikerwortel, pieterselie-wortel. Skirrus [skirrus], Zie sKIRRHUS. Skirt [skeurt), zn. Boord, zoom, buiten- rand; grens; | (van kleedingstukken:) pand (b.v. rokspand); schoot (voorpand) van een vrouwenrok; (ook:) rok van eene japon. to Skirt [skeurt), w.b. Boorden. omzoomen langs den buitenkant van.....heen gaan, de kant- jes van.... raken. | TO —, w.o. to — along the frontiers. aan de grenzen liggen (wonen, zich ophouden). Skit [skit], zn. Slet, lichtekooi; | steek onder water, zet, toespeling. to Skit [skit], w.b. Zetten (of steken on- der water) geven, toespelingen maken op; | liefkoozen; vleien. Skittish [skit'-iesj), bv.n. en Skittishly [shid’-iesj-li], bw. Schuw, schrik- achtig, schichtig; wuft, lichtzinnig, dartel; wispelturig, onbestendig: ongestadig; veran- derlijk: wonderlijk; haastig, gejaagd. Skittishness [skit'-iesj-nès], zn. De be- teekenissen van Skittish met -heid er achter. Skittle [skittl), zn. Kegel; —ground, kegel- baan; | fo play at skittles, kegelen. Skonce [skons), Zie sconce. Skreen [skrien], zn. Zie SCREEN. Skrimmage [skrim'-edzj}, zm. Gescher- mutsel; schermutseling. Skue [skjoe], bv.n. Scheef, schuinsch, dwars, krom. to Skue [skjoe], w.o. Scheef gaan, schuins loopen. to Skulk [skulk]. Zie To SCULK. Skull [skul]. Zie scurL. Skunk [skunk], zn. Stinkdier; —cabbage, stinkkool, stinkkruid; —jead, gespikkelde eend. Skute (skjoeé], z.n. Schuit (vaartuig). Sky ([skaj]. zn. Uitspansel, firmament; (fig) luchtruim, hemelruim; (ook:) lucht, weder: — color. hemelsblauwe kleur, azuur; —colored, hemelsblauw: —dyed, hemelsblauw geverfd; —lark, veldleeuwerik: larking, (zeew.) matro- zen-pret; —light. dakraam. lichtraam boven eene deur, lantaarn (d. i. glazen dak, b.v. bo- ven eene binnenplaats), licht dat van boven neervalt; —rocket (—racket), vuurpijl; —scrapper (—sail). klapmuts (zeker zeil). to Sky [ska/], w.b. In de hoogte werpen; to — a copper, een cent opgooieh (en kruis of munt raden). ; SLANDERER ty ail Skyed [skaj'-ed), bv.n. Omringd door lucht. Skyey [skaj'-i), of Skyish [shaj’-iesj], bv.n. Hemelsblauw; hemelhoog. 4 4 Slab [slèb], zn. Steenen plaat; tegel; (lim) buitenplank van een gezaagden boom, schaal- _ stuk; marble—, marmeren plaat; (scht.) Stoffel, lummel. | —, bv.n. Dik, lijmerig, taai, kle- verig. Slabber [slèb'-er], zn. Kwijl;—chops(mrv.) _ kwiiler. to Slabber [s/lél’-er], w.o. Kwijlen; slob- beren. | To —, w.b. Bekwijlen; beslobberen;op- slobberen. ; Slabberer [s/éb!-er-ur], z.n. Kwijler; slob- beraar; (fig.) lummel, idioot. Slabbering (sléb'-er-ing], bv.n. Kwijlend; — bib, kwijldoek, kwijllap. Slabbiness [slèb'-i-nès], zn. Kleverigheid; smerigheid, slobberigheid, moreigheid. Slabby [slèh'-i), bv.n. Kleverig; smerig, slobberig, morsig. ‘ Slack [s/ek], bv.n. Slap; los; lenig, week; (fig.) langzaam, traag, nalatig, achteloos; to grow—, los worden, meegeven, minder weerstand beginnen te bieden; — water, stil- staand water. | —, zn. Slak (metaalschuim); steenkolengruis. to Slack [slèk), of to Slacken [slèkn), w.o. Slap worden; los * (onstevig) worden; (fig ) verslappen, verflauwen, verminderen; langzaam (traag, nalatig, achte- loos) worden, (pop.) beginnen te slabbakken; (kph.) slecht (of langzaam) verkocht worden; (fig) langzaam gaan (of loopen), den slak- kengang gaan. | wo —, wb. Slap maken; los laten, laten glippen, laten schieten; (jig.) doen verflauwen, verminderen; vertragen; belem- meren, tegenhouden; veronachtzamen, tegen- houden; nalaten; verslappen, verzwakken, ontzenuwen; verlichten (minder drukkend maken), verzachten, temperen; (van kalk spre kende:) biusschen; fo — a leg, struikelen (van paarden); to — the hand, vieren, laten schie- ten (b.v. den teugel). Slackly [s/lek’-li], bw. Zie SLACK. Slackness ([slèk'-nès], zn. Zie het bvn. SLACK, met —heid er achter; (ook:) zwakheid; there is a — to heal. het geneest niet zeer gauw. ‘ Slade [sleed), zn. Klein dal; woestliggend stuk gronds. Slae [slee), zn. (scht.) Zie SLOE. Slag [siéc], zn. Slak (metaalschuim). Slaie ([slee], zn. Wevers-kam. SLAIN [sleen), v.dw. van TO SLAY. Slake [sleek], z.n. Sneeuwvlok. ‘ to Slake [sleek], w.b. Blusschen. | To — W.0. Uitgaan, uitdooven; zie ook TO SLACKEN. Slam [slém], zn. Slam (het ophalen van al de slagen in het whistspel). 4 to Slam [slém], w-b. en o. Slaan; dicht- slaan: (spl.) slam maken, al de slagen ophalen; | he is slamd, (spl.) bi heeft geen slag ge, haald, hij heeft geen trekje gemaakt. Slander [slènd'-er), z.n. Laster, kwaad- sprekerij; | schande. to Slander ([slénd'-er], w.b. Belasteren, beschenden, beschimpen. \ Slanderer [slèrd'-er-ur), zin. Kwaadspre- ker, Jasteraar, schendtong. Slanderous [slènd'-er-us), bv.n. en _ Slanderously (slénd'-er-us-li], bw. Laster- lijk, hoonend, eerbeleedigend. Slanderousness [slènd'-er-us-nès], zn. Lasterzucht, zucht om te schenden. Slane [sieen), zn. Turfsteker (werktuig). SLANG [slèng]), onv. verl. tijd van ro sLING. Slang !slèng], zn. Geheime taal, diéven- taal; taal die niet geschreven mag worden; bijzondere spreekmanier; theatrical —, kome- diantentaal; —whanger, staatkundige tinne- _ gieter; —whanning, staatkundige tinnegieterij, gewauwel over staatkunde. (dun. Slank [slènk). z.n. Zeegras | —, bv.n. Slank ? Slant [slaant) bv.n. Scheef, schuin, hellend. to Slant [slaant), w.o. Scheef (schuin, hel- lend) zijn. | ro —, w.b. Scheef (schuin, hellend) zetten (of maken). Slantendicular (slaant-en-dik'-joe-lèr), bv.n. Scheef, schuin. hellend. Slanting [slaant'-ing], bv.n. Scheef, schuin, hellend; krom. Slantingly [slaant'-ing-lil, bw. of Slantly [slaant’-li). bw. of Slantwise [slaant'-wwajz], bw. Scheef; in de schuinte: overdwars. : Slap [slèp], zn. Klap, slag; — in the face, slag in het aangezicht, oorveeg, muilpeer; — dash, eensklaps, plotseling, in het wild, in het honderd; — jack, pannekoek: —saucc, borden- likker, (iron.) tafelschuimer, klaplooper. | —, _tsw. Klets! pof! to Slap [slèp). w.b. Slaan, klappen geven. Slape [sleep], bv.n. Glibberig, glad. Slapper [slèp'-er), of Slapping [slèp'-ing]. bv.n. Zeer groot, zeer wijd, zeer breed. Slappy Lslèp'-il, bv.n. Smerig, morsig. Slaps [slèps]. zn. mrv. (schi) Gemaakte matrozenkleederen. Slash [slèsj). zn. Houw, snede, snijwond. to Slash [slèsy], w.b. en o, Houwen, hak- ken, snijden; van splitten voorzien; a slashed sleeve, eene mouw met splitten. Slat [slèt], z.n. (tim.) Houten klamp, dwars- klamp; (fig) onderstel. to Slat [slèt), w.b. Nedersmijten, nederwer- pen, naar beneden storten. Slatch (slèfsj), zn. Slaphangend onder- einde van een touw: | vleugje; a — of fine weather, een vleugje van goed weder. Slate [sleet], zn. Lei; schrijflei; — board, schrijflei; — pencil, griffel; — quarry, leigroeve. to Slate (sleez], w.b. Leidekken; | (eenen hond) op varkens aanhitsen. Slater [sleet’-er]. zn. Leidekker. _Slating [sleet'-ing). z.n. (Het) leidekken. to Slatter [slèt'-er). w.o. Slordig (of slonzig) gekleed gaan; onbehouwen (of slordig) zijn. Slattern [slèt'-urn]. zn. Slons, slordebel. to Slattern [slèt'-urn], w.b. Verslonzen, afslonzen, verwaarloozen. Slatternly [slèt’-urn-li), bv n. en bw. Slor- ig, slonzig. _, Slaty [slect’-i], bv.n. Leiachtig; leisteen- _bevattend. Slaughter fslaof'-er), z.n. Slachting, bloed- bad; man —, manslag. doodslag; — man, slachter, vleeschhouwer; — house, slachthuis, slachterij; == woot, slachtwol. SLEEP 759 to Slaughter [slaot'-er), w.b. Slachten, afmaken, ombrengen, nedersabelin, over de kling jagen, in de pan hakken. Slaughterer (slaot'-er-ur), zn. Slachter, bloedvergieter. Seamer one [slaot'-er-us), bv.n. Moord- dadig. Slave [sleev), zn. Slaaf, slavin: — born, tot slaaf geboren; — dealer, koopman in slaven; — driver, bastiaan (slavendrijver op plantages); — grown, dvor slavenarbeid voortgebracht; -— ship, slavenhaler, slavenschip; — states, sla- venhoudende Staten; — trade, slavenhandel. to Slave [sleer], w.b. Tot slaaf maken. | To —, w.o. Slaven, zwoegen. | Slaver [sleer'-er), z.n. Slavenschip, slaven- haler; (ook:, slaver, zwoeger. | Slaver [slév’-er], z.n. Kwil, speeksel. to Slaver [slèv'-er), w.o. Kwijlen | ro—, w.b. Bekwijlen. Slaverer ([slév’-er-ur), zn. Kwijler. Slavering ly [slév’-er-ing-li], bw. Kwijlend. Slavery ([sleev’ e-ri], zn. Slavernij. Slavish (sleev'-iesj], bv.n. Slaafsch, knech- telijk; slavig; a — act, eene gemeene daad; a — life, een slavig leven. Slavishly (sleev'-iesj-li], zn. Slaafsch: slavig. Slavishness [sleer'-iesj-nès], zn. Slaafsch- heid, knechtelijkheid; slavernij. to Slay [slee], w.b. Doodslaan, dooden, ver- moorden: | slaan (b.v. een os), slachten. Slayer [slee'-er), zn. Moordenaar; a — of himself, een zelfmoordenaar. Slaying [slee'-ing], zn. Doodslag; manslag, moord. Slazy (sleez'-i], bv.n. Zie SLEAZY. Sleave [stier], zn. Knoop, war-knoop. | streng zijde. to Sleave [slier), w.b. reiden. Sleaved [sliev'-ed], ruw. Sleaziness (sliez’-i-nés], z.n. heid. Sleazy [sliez'-ij. bv.n. Dun, licht en dicht van slecht maaksel. Sled [slèd). z.n. Slede. to Sled [slèd], w.b. Sleden. Sledded [slèd'-ed), bv.n. Op eene slede ge- laden (of vervoerd). Sledding [slèd'-ing), z.n. (Het) sleden, (het) sledevaren; glijbaan. Sledge ([slédzj], z.n. Slede; (ook:) rolwagen; | smeedhamer (ook: —hammer). to Slee [sii], w.o. Slingeren en stampen: Sleek [slick], bv.n. en bw. Glad; zacht; (fig.) glad, knap; —Aeaded, met uitgestreken haar; —stone, liksteen, wrijfsteen. | —, zn. Politoer. to Sleek [sliek). w.b. Glad maken, glad strijken, glad kammen. Sleekly [sliek’-li], bw. Glad; zacht. Sleekness (sliek’-nés], z.n. Gladheid; zacht- heid. al Sleeky ([sliek'-i], bv.n. Glad uitziend. Sleep [sliep]. z.n. Slaap. to Sleep [sliep], w.o. Slapen. | ro —, w.b. Herbergen, onder dak nemen, laten vernach- ten; | to— one's self sober, zijn roes uitslapen; to — away, verslapen: to — off, uitslapen; fo Opwinden; toebe- bv.n. Ongesponnen, Ondegelijk- es, 760 SLEEPER — upon a thing, slapen (zich beslapen) op iets, (ook:) slapen bij iets, geen acht slaan op iets. Sleeper [sliep'-er), zm. Slaper; (op spoor- wegen:) dwarslegger. Sleepers [sliep'-erz], zn mrv. Roest. Sleepful [sliep'-foel], bv.n. Slaperig. Sleepfulness [sliep'-foel-nès], zn. Slape- righeid. Sleepiness [sliep'-i-nès], zn. Slaperigheid. Sleeping (sliep'-ing], bv.n. Slapend. | — zn. Slaap; (het) slapen; | —chamber, slaapka- mer; —cup, slaapdrank; —evil, slaapziekte; —partner, stille (of rustende) compagnon; — place, slaapplaats; —room, slaapkamer; — sick- ness, slaapziekte. Sleepless [sliep'-lés], bv.n. Slapeloos. Sleeplessness ([sliep’-lés-nés], zn. Slape- loosheid. Sleepy (sliep'-i], bv.n. Slaperig; slaapver- wekkend; fo be — slaperig zijn, (ook:) slaap hebben; — disease, slaapziekte; — drink (— potion) slaapdrank. to Sleer [slier), w.o. Lonken, knip-oogen: scheel zien; gluipen; la sleering fellow, een gluiper. Sleet [sliet], zn. Sneeuwjacht, sneeuw met regen; ijzelregen. to Sleet [sliet], w.o. Fijn sneeuwen, motten, sneeuwen met regen. stofhagelen, ijzelen. Sleety ([slie/’-i], bv.n. Fijn sneeuwend. mottend, sneeuwend met regen, ijzelend; — weather, huiverig nattig weder. Sleeve ([sliev], zn. Mouw, armsmouw; (kph.\ streng zijde; to laugh in one’s —, in zijn vuistje lachen; fo hang (of: to pin) one’s opinion on another man’s Sleeve, (fig.) door eens anders oogen kijken, geen eigen oordeel hebben; false sleeves, losse mouwen; —board, (kleedermakers-) persplank; — button, manchette-knoopje; —knot, strik (op de mouw). Sleeved [slievd], bv.n. Met mouwen; long—, met lange mouwen. Sleeveless [sliev'-lès), bv.n. Zonder mou- wens (fig.) ongerijmd; a — tale, een ongerijmd sprookje; a — errand, een vergeefsche tocht; to go on — errands, om gist en kaneelwater loopen. Sleeziness [sliez'-i-nès), Zie SLEAZINESS. Sleezy ([sliez’-i], bv.n. Dun, licht en dicht, van slecht maaksel. to Sleid, w.b. Zie To sLEY. Sleigh [slee], zin. Slede, arre-slede; —dell, arre-bel; fo —ride, slede-varen, arren. Sleighing (slee'-ing], z.n. (Het) sledevaren, (het) arren; arre-baan; —party, sledevaart. Sleight [slajt]. z.n. List, kunstgreep: be- hendigheid; — of hand, handbehendigheid, goocheltoer: magic —s, tooverkunsten. | —, bv.n. Listig, bedrieglijk; behendig. Sleightful [slajt'-foel], of Sleighty ([siajt'-ij, bv.n. Listig, sluw; be- hendig. Slender (slénd’-er], bv.n. Slank, rank; zwak, tenger, dun, schraal, ijl; gering; karig, schaarsch. Slenderly [slènd'-er-lij, bw. van SLENDER; | luttel, gering, middelmatig: — regarded, weinig geteld, luttel in tel; — lettered, weinig geletterd. Slenderness [sländerer-nässen], zu. De betee- SLIMINESS Konferenz van SLEEP met -heid er achter; — of diet, schrale kost, (ook:) mondjesmaat; the — of a supply, de geringe voorraad. SLEPT [slept], v.dw. en ony. verl. tijd van TO SLEEP. Slere [slier], z.n. Zee-spin. Sleuth-hound [slurm'-hund), SLUIS-HOUND. SLEW [sloe], onv. verl. tijd van ro SLAY. — to Slew ([sloe], w.b. Omdraaien, rond- draaien. f Slewed [sloewd), bv.n. Half-aangeschoten, half-dronken. to Slew [slee], w.b. Opwinden. Slice [slays], zm. Snede, sneedje. schijfje; (hlk.) spatel; | kolenschop, haard- (of kachel-) schop. to Slice [slacks], w.b. Aan sneedjes (of aan schijjes) snijden; (fig.) zeer dun snijden. Slick [slick], bv.n. en bw. Glad; zacht, on- merkbaar; to do a thing — as grease (to do a thing — as a whistle), (spr.) iets doen zog, glad also het van een leien dakje gaat, iets doen zonder te haperen. ; to Slick [slick], w.b. Glad maken, glad strij ken, glad kammen; fo — up, oppoetsen, (ook) opflikken, mooi maken. Slid [slick], bv.n. (scht.) Glad van tong, vleiend. ; SLID [slick], v.dw. en onv. v.t. van TO SLIDE. SLIDDEN (slick], v.dw. van TO SLIDE. il Sliddery [slick], v.dw. en onv. v.t. van TO SLIDE. il Sliddery [slick], v.dw. Glijding, glad. Slide (siajd], zn. Glijding, voortglijding; glijbaan, ijsbaan, sullebaan; glooiend pad, helling; (wit.) schuifklep. to Slide [slade], w.o. Glijden; uitglijden; glippen, slippen; (fig.) vervallen, geraken. |ro—, w.b. Laten glijden; laten  strik, losse knoop; — place, glijbaan; — sash, schuifraam. Slight [slajt). bv.n. Licht, klein, gering, weinig-beduidend. nietig, flauw, zwak, onmerk- baar; minachtend, kwetsend, beledigend; ver- onachtzamend, verwaarloozend. | —, zn. Ver onachtzaming, verwaarloozing; minachting, kwetsing, beleediging; (ook:) kunstgreep, list to Slight (slajf], w.b. Veronachtzamen, verwaarloozen; minachten, kwetsen, beleedigen; | slechten, sloopen. afbreken Slighter (slajt'-er), z.n. Veronachtzamer, verwaarloozer; minachter. \ Slightingly [slajt'-ing-li], bw. Achteloos; ver waarloozend; met minachting. I Slightly [slajt'-li], bw. Zie sLicHT. hid Slightness [slajt'-nès), zn. Zie het by.n. SLIGHT, met -heid achter elke beteekenis. | Slighty [slajt i), bv.n. Oppervlakkig, vluchtig; onbeduidend. eN Slily [slaj’li], bw. Sluw, geslepen, listig. Slim [slim], bv.n. Slank, rank, tenger zwak; nietig, waardeloos; — gutted, spiering- achtig, lang en smal. ae Slime (slajm), z.n. Slijm; | slik, slyk; pit, slijkput. Me Sliminess [slajm'-i-nès), zn. Slijmigheid; zn. Zie oe pan | slikkerigheid; slijkachtigheid. limness [slim'-nès), z.n. Slankheid, rank- heid, tengerheid; zwakheid; nietigheid. Slimsey [slim'-zil, bv.n. Los, broos; dun; bouwvallig. Slimy [slajm'-i], by. Slijmig; slijmerig; | slikkerig; slijkachtig; — soil, slijkgrond. Sliness [slaj’-nès), zn. Sluwheid, geslepen- heid, listigheid. Sling [sling], zn. Slinger; zwachtel, band, doek; (mil.) koppel, draagband; (fig.) worp, slag, slingering; | rum-grog. to Sling [sling], w.b. Slingeren; werpen, smijten; ophijschen. linger [sling'-er), zn. Slingeraar. __Slink [slink], bv.n. Binnenstijds, ontijdig; onvoldragen (van dieren). | —, z.n. Onvoldra- gen jong; (fig.) kruiper, sluiper, smuiger. to Slink [slink], w.o. Sluipen, smuigen; wegsluipen, wegsmuigen; (van drachtige die- ren:) de vrucht ontijdig afzetten. | ro —, w.b. (Van dieren:) binnenstijds (ontijdig) ter wereld rengen. Slinky [slink'-ij, bv.n. Slank, tenger, dun. Slip [slip], zn. Uitglijding, (fig.) misstap; __misslag, abuis; (ook:) ontsnapping, ontglip- ping; to make a —, (pop.) een slipper maken; to get the —, een blauwtje loopen, (ook :) den zak krijgen; | stukje; reepje, snippertje,strookje; | touw, lijn, koord; (#25) stekje: (zeew.) scheeps- helling; — of the pen, schrijffout; — of the press, drukfout; by — of memory, het vergeten ebbende, er niet om gedacht hebbende; —board, overschieter; — /:not, losse knoop; — on, overjas, —shod, met neergehakte schoenen; —shoe, neer- gehakte schoen. to Slip [slip]. w.o. Uitglijden; (fig) zich ver- gissen, zich verspreken; ontglippen, ontvallen, ontsnappen, wegsluipen, sluipen. | To — , w.b. Laten schieten (glijden, uitglĳden, glippen, ontglippen, ontvallen); loslaten; overslaan, overspringen, ontsnappen, ontkomen, ontgaan, ontwijken; afbreken, afplukken; | to — ‘away, wegsluipen; to — into, inglijden, ouge- merkt komen in, insluipen, binnensluipen; to — off, afglijden, afbreken, afschudden, af- trekken, afvallen: fo — on, voortglijden, (van kleederen:) aanglijden, gemakkelijk aangaan, aanschieten, in der haast aantrekken; to — out, __uitglippen, witsluipen, uitlekken. laten ontglip- pen; fo — over, overslaan, overspringen. Slipe [slajp], zn. Afstand, verwijderdheid, _ tusschenruimte. Slipper [slip'-er], zn. Pantoffel; | uitglij- der, enz. Zie ro stip; | — stirrup, dames-stijg- beugel. | —, bv.n. Glibberig. Slippered ([slip’-erd], bv.n. Gepantoffeld, Pantoffels dragende; he sat with — feet, hij zat met pantoffels aan. [SLIPPERY. Slipperily [slip’-er-i-li'], bw. van het bv.n. Slipperiness ([slip'-er-i-nés], zn. Glibbe- righeid, gladheid: (fig.) onzekerheid, wissel- valligheid, veranderlijkheid, onbestendigheid; bedrieglijkheid, sluwheid; onstandvastigheid, onkuischheid, Slippery ([slip’-e-ri], bv.n. Glibberig, glad; | onzeker, wisselvallig. veranderlijk, on besten- dig; bedrieglijk, sluw; onstandvastig; onkuisch. Slipping [slip'-ing), zn. Glipping; (het) _8lippen; | — knot, losse knoop. SLOSH _ Slippy [slip’i], bv.n. Glibberig, glad; it is —, het is glad; | look —! (be —!); maak voort! gauw wat! _ Slipslop [slip'-slòp], zn. Foezel-brandewijn; (tron. van drank:) gootwater, slappe sloerie; | getatewaal; koeterwaalsch. Slipstring ([slip'-string], of Slipthrift (slip'-rarift), zn. Doordraaier, verkwister, doorbrenger. Slish [slisj], bw. | — and slash, krik krak. Slit [sit], zn. Spleet; split. to Slit [slit], w. b. en o. Splijten; doorsnij- den, opensnijden. to Slither [slith'-er), w.b. Op het ijs glijden. Sliver [slajv'-er), zn. Afgebrokene tak. | — (sliv'-er]. zn. Stuk; splinter. to Sliver [slajv'-er), w.o. Splijten; spou- wen; opensnijden; | afsnijden, afbreken; to let —, afvuren. Sloat [sloot], zn. Dwarshout, klamp. Sloats [sloots], zn. mrv. Onderstel (van een wagen). Slobber [slôb'-er], z.n. Kwijl, speeksel. to Slobber [slòb'-er), w.o. Kwijlen. | ro — w.b. Bekwijlen. Slobbery [slòb'-e-ri), kwijld, slobberig, morsig. to Slock [slòk], of to Slocken [slòkn]), w.b. Blusschen, uit- blusschen (vuur); lesschen (dorst.) Sloe [sloo], z.n. (plk.) Slee, (ook:) slee-pruim; —tree, (plk.) sleedoorn. Slogan [slée’-en], z.o. Fluitje; (het) flui- ten; fluitend geroep; aanslag; (scht.) wapen- kreet. Slommack [slòm'-èk), z.n. Slons, slordebel. Sloom ([sloem), zn. Sluimering, slaapje, dutje; dommeling. Sloomy [sloem'-i), bv.n. Dommelig; traag, langzaam. Sloop (sloep), zn. Sloep; — of war, oor- logsschoener, oorlogs-brik, oorlogs-kotter. Slop (slòp), zn. (van drank, ivon:) Goot- water, slappe sloerie; | schippers-broek; —basin, spoelkom; —clolhing, matrozen-plunje; — maker, kleermaker voor matrozen; — room, (zeew.) plunje-kamer; —seller, winkelier in zeemans- kleeren; —shop, zeemanskleeren-winkel. to Slop [slòp), w.b. Inslobberen, opslob- beren; beslobberen, bemorsen; morsen, storten, Slope [sloop]. bv.n, en bw. Schuin, hellend, glooiend. | —, zn. Schuinte, helling, glooiing; afdak, luifel. to Slope [sloop], w.o. Hellen, afhellen; schielijk wegloopen. | To —, w.b. Hellend ma- ken, doen hellen; (mod.) schuin laten neer- loopen. ; al Slopeness (sloop'-nès). z‚n. Helling, schuinte. Slopewise (sloop'-wwajz], bw. Hellend, schuin. Sloping [sloop'-ing], bv.n. en Slopingly (sloop’-ing-li], bw. schuin. sort Sloppiness [slòp'-i-nès], zn. Morsigheid, slobberigheid, vuilheid. i (vuil. Sloppy [slòp'-il, bv.n. Morsig, slobberig, Slops [sléps], zn. mrv. Schippers-broek; (zeew.) matrozen-plunje; —room, plunje-kamer. Slosh [sldsj], zin. Modder, slijk (bij dooi- weder). bv.n. Kwijlig; be- Hellend, iw, 762 Sloshy ([slds/’-i], bv.n. Slobberig, slijkig, bemodderd, beslobberd. Slot [slòt), zn. Breed en plat stuk hout; (jag.) spoor (van een hert). to Slot [slot], w.o. Dichtslaan, dichtsmijten. Sloth ([sloorn], zm. Traagheid, luiheid; (drk.) ai, luiaard. — Slothful [sloorn'-foel), bv.n. en Slothfully (sloorn’-foel-li], bw. Traag, lui. Slothfulness [sloorn’-foel-nés], z.n. 'Traag- heid, luiheid. Slott [slòt], z.n. (scht.) Grendel. to Slott [slòt], w.b. (scht.) Grendelen, met een grendel (of: met grendels) sluiten. Slottery ([sldd'-c-ri], bv.n. Slonzig; vuil, morsig; nat. Slouch (slauwtsj], zm. (Het) neerhangen van het hoofd; neergeslagen blik; logge gang (of tred); | lusteloos (hangerig) mensch; leeg- looper, lanterfanter. to Slouch [slauwtsj), w.o. Het hoofd voor- over laten hangen; de oogen neergeslagen houden; lusteloos (hangerig) zijn; ledigloopen, lanterfanten; fo — one's way, afdruipen, weg- sluipen. | ro —, w.b. Nederdrukken; to — one’s hat, den hoed diep in de oogen drukken. Slouching [slauwtsj'-ing), by.n. Nederhan- gend; log, loom; lusteloes, hangerig. Slough [slauw], zm. Moeras; modderpoel, slijkpoel; vuilnisput. | — [sluf], zn. (Afgewor- pene) slangenhuid; (Alk ) zweer-korst, roof. to Slough [sluf], w.o. (hlk.) De korsten wegnemen; het koud vuur (of het wild vleesch) verwijderen (of uitsnijden). Sloughy [slauw'-i), bv.n. Moerassig, modde- tig, slijkerig, slobberig. | — [sluf'-i], bedorven; wild {b.v. vleesch in eene wond); verhard, Sloven ([sluvn], z.n. Slordig uitziend mensch, vuile sloof. Slovenliness [sluvn'-li-nès], zn. Slordig- heid van uiterlijk, vuilheid. Slovenly [sluvn'-li], bv.n. en bw. Slordig- uitziend, vuil. Slovenry [sluor'-ri), zn. Slordigheid, vuil- heid. Slow [sloo], bv.n. Langzaam; traag; sle- pend; —back, luilap; to — back, slabbakken; —fever, binnenkoorts, sluipkoorts; —gaited, langzaam (of sluipend) van gang; — match, lont; — worm, blinde slang. to Slow [sloo), w.b, Vertragen, uitstellen, op de lange baan schuiven; verzuimen. Slowly ([sloo’-li], bw. Langzaam; traag; slepend. Slowness [sloo'-nès), zn. Langzaamheid; traagheid; slependheid; (fig.) uitstel. to Slubber [slub'-er), w.b Slobberen, op- slobberen; beslobberen, bemorsen; to — over, slordig. (of achteloos) verrichten, afroffelen, afknoeien. | —, w.o. Slobberen: roffelen,knoeien. Slubbering [slub'-er-ing], t.dw. van To SLUBBER; | — speed, vliegende haast. Slubberingly [slub''-er-ing-li'], bw. Slor- dig. oppervlakkig, knoeierig. Sludge [sludzj], zn. Slijk. modder. - Sludger [sludzj'-er), z.n. Slijk-boor. Sluds [sludz). zm. mrv. Half gebrand erts. to Slue [sloe], wb. (zeew.) Draaien. Slug [slua]. zn. Klomp, brok, stuk; | ge- hakt lood, sehroot; | beletsel, hindernis; | lan- SLOSHY A eee SLUTTISH - terfanter, doe-niet, ledigganger; slug-a-bed, lang- slaper; —snail, wegslak. ae. to Slug [slue], w.o. Lanterfanten, leegloo- pen, luieren; to — it, den luilap uithangen. | To —, w.b. Lui maken, traag maken. Sluggard (slue/-erd], bv.n. Lui. | —, zn. Luiaard; lanterfanter. Ke to Sluggardize [slue'-er-dajz), w.b. Lui maken. Sluggish (slue!-iesj], bv.n. en # Sluggishly [slue'-iesj-li], bw. Lui, vadzig; langzaam. Sluggishness [slus'-iesj-nès), zn. Luiheid, vadzigheid; langzaamheid. Sluggy [slue'-i), bv.n. Zie sLuGcisH. Sluice [sloes]), z.n. Sluis; — keeper (—master), sluiswachter; —money, sluisgeld, tolgeld. to Sluice [sloes), w.b. Aflaten; aftappen (door middel van sluizen); uitstorten. Sluicy [sloes'-i], bv.n. In stroomen neder- vallend; — rain, stortregen. Slumber [slumb'-er), zn. Sluimering, slui- merende rust, zachte slaap. to Slumber [slumb'-er], w.o. Sluimeren, slapen. | ro —, w.b. In slaap brengen; (fig.) in slaap wiegen. Slumberer [slumb'-er-ur], zn. Sluimeraar, Slumberous [slumb'-er-us]. of A Slumbery ([slumb'-e-ri], bv.n. Slaperig; slui- merend, slapend; slaap-verwekkend. to Slump [slump], w.o. Neervallen, plompen. Slumpy (slump’-i], by.n. Vochtig. SLUNG [slung], v.dw. en ony. verl. tijd van TO SLINK. Slung-shot [slung-shot], zn. Werpkoge (zijnde een eind touw van 5 a 6 duim lang met een looden kogel aan elk der beide einden), SLUNK [slunk], v.dw. en ony. verl. tijd van TO SLINK. q Slunk (slunk], zn. (scht.) Moeras. Slur [slur], zn. Vlek, smet, schandylek; (fig.) verwijt, blaam, afkeuring; (ook:) bedriegen, bedotterij: (muz.) verbindings-teeken. to Slur [sleur), w.b. Bevlekken, schandylekken, bezoedelen; (fig.) eene blaam werpen op, door het slijk sleuren; (ook:) afkeuren; (ook:) bedriegen, bedotten; (muz.) sleepen; to — over, los heenloopen over; to — a thing upon any one, iemand iets op de mouw spe den, iemand iets wijsmaken. Slurring [sleur], zn. (muz, Verbindings-teeken; | teg. dw. van TO SLINK. ; Sluse [sloes], zn. (en w.b.) Zie SLUICE. Slush [slush], z.n. Slijk, modder (zie sLosk); (scht.) modderpoel; (zeew.) vet, smeer. Slush [slush], w.b. (zeew.) Insmeren. Slush [slush], bv.n. Slijkerig; beslijkt; (scht.) modderig; zie SLOSHY. Slush [slush], bv.n. Slujerkig, aj Slut [slush], zn. Slordebel, slons, vuilik; (drk.) teef; (fam.} teef, slet. Slutch [slush], zn. Zie sLUSHY en SLOS. Slut [slush], zn. Zie sLUSH en SLOS. Slut [slush], bv.n. Slujerkig, morsig; (gem.) sletachtig, liederlijk. ee Schalksche blik; words of — import. dub-belzinnige woorden; upon the —, tersluiks; — blade (— boots), geslepen vogel, sluwe snaak, lepe vos die zich onnoozel houdt; — trick, lepe streek, (ook:) oolijke. pots. Slydom [slaj'-dum), zm. Zie sLyNess. Slyness [slaj'-nès), z�n. Sluwheid, geslepenheid, listigheid. Smack [smék], zn. Smaak; voorsmaak; stukje, brokje; smak, klap, klets; zweepslag, (het) klappen (van de zweep); smakkende kus; smakschip, smak (zeker vaartuig). to Smack [smék), w.o. Smaken; (met de lippen) smakken; klappen, kletsen; to — of ‚smaken naar. To —, w.b. Goed proeven; smakken, ne-dersmijten; slaan (dat het kletst); (fíg.) kussen (dat het klapt). Smack [smék'-er), zn. Smakker (met de lippen); proever; kusser; ferme zoen, luidekus, zoen (kus) die klinkt als een klok. Smacking [smék'-er-ing), zn. Lust, trek; fo have a — after, belust zijn op, trek hebben in, gek zijn naar. Smacking [smék'-ing], bv.n. Smakend; a — wind, een goede (voordeelige, gunstige) wind. Small [smél], bv.n. Klein; min, nietig, onbeduidend, gering: dun, smal, tenger, zwak; to look —, verlegen zijn: to talk —, al te nede-zig zijn. Zich al te nederig voorden, zich al se te klein maken; a — matter (a — thing), een bagatel; a — price (— rate), goedkoopheid; af a — rate, goedkoop, voor een ereringen prijs; the — cards, (spl.) de lage aarten; — arms, draagbare wapenen; — beer, dun bier. tafelbier; — capitals (mirv.), (typ.) Klein kapital; — clothes, korte broek; — coin, klein geld, pasmunt; — craft, klein vartuig; 7; klein grut (kleine kinderen: jonge vischjes): — money, klein geld: — potatoes, klein geld; aardappelen, pootaardappelen, poters. (fig.) ge-fitting: beden; — por, kinderziekte, (de) pokken; shot, fijne hagel, schroot; — sword, korte sabel, dolk; — talk, gekeuvel, gekout, (ook:) beuzelpraat, alledaagsche praat; — ware, lint-waren; — wine, lichte (zwakke) wijn. To Small (smaol), w.b. Klein maken; (fig) verklein. To Small (smaol), w.b. Klein maken; (fig) verklein. Smallage (smaol-edzj), zn. (plk.) Eppe. Smallish [smaol-iesj), bv.n. Klein; ge- Ting; popperig. Smallness [smaol] - snaol] - zn. Kleinheid; — minheid, nietigheid, onbedidheid,  certificaat van bekomene verwandt; — weed (— wort), viooienkruid, to Smart (smaart), w.o. Smart hebben; pijn gevoelen; (fig.) boeten. Smarting [smaart'-ing], w.b. Mooi maken, opskälen; opknappen. Smarting [smaart'-ing], zm. (Het) zeer-doen. Smartly [smaart'-ing], w.o. Verkwijnen, wegswijnen; wegsmelten. Smartly [smaart'-ing], bw. Zie bv.n. SMART, Smartness [smaart'-ing], zn. Pijnlijkheid; scherpheid, (het) bijtende; levendigheid; net-heid, opgetooidheid, Smash [smashe], zn. Smak, slag; verbrijze-ling; (fig.) bankroet, faillissement; (ok:) crisis; all to —, aan gruizementen; all at a —, inéens. To Smash [smashe], w.b. Smakken, smijten; verbrijzelen.  Oppervlakkige to Smatter [smät'-er], wo. Oppervlakkige kennis bezitten; oppervlakkig spreken (over lets). Smatterer [smät'-er], zn. Oppervlakkige kennen; (fig.) half-geleerde. Smattering [smät'-er-ing]. zn. Oppervlakkige kennen; he has got a — of Latin, hij verstaat een mondjevol Latijn. Smawly [smät'-er-ing], bv.n. (scht.) Klein. Smeary [smät'-er], zn. Smeer; smeersel, zalf; — case, vette kaas; — dab, platvisch. to Smeary [smät'-er], w.b. Smeary, smeary; (fig.) vuil. Smeary [smät'-er], zn. (vog.) Zee-eend. Smeddum [smèd'-um]. zn. (scht.) Stof, poeder; (ook:) pit, degelijkheid. Smeek [smiek], zn. (scht.) Rook: (ook:) huiselijke twist (tusschen man en vrouw). to Smeek [smiek], w.o. en b. (scht.) Rooken. to Smeeth [smieth], w.b. Berooken, zwart en vuil maken. | —, w.o. Berookt (zwart en vuil) worden. Smegmatie [sméc-mét'-ik], achtig: (fig.) schoonmakend, Smell [smél], zn. Reuk; — feast, smul- broer, tafelschuimer, klaplooper: — powder, ruziemaker; — smock, verliefde gek. to Smell [smél]. w-b. Ruiken; to — to, ruiken aan; to — out, uitvorschen, uitvisschen, opsporen; to — a rat, lont ruiken. | TO —, W.0. Reuk van zich geven; rieken (— of, naar). Smeller [smèl'-er), zn. Ruiker; reuk | Smelling [smél’-ing], zn. (Het) ruiken; reuk; — bottle, reukfleschje, flacon; — cheat, bloementuin, (ook:) bloemruiker; — water, reuk- water, reukgoed. nasmaak; bv.n. Zeep- si, SMELT SMELT [smelt], v.dw. en ony. verl. tijd van TO SMELL. Smelt [smélt], zn. Spiering (vischsoort). to Smelt [smèlt], w.b. Smelten (erts). Smelter [smèlt'-er), zn. Smelter; smelt- kroes; smelt-oven. Smeltery (smèlt'-e-ri], zn. Smelterij. Smelting [sméli'-ing], zn. Smelting, (het) smelten; — house, smelterij. Smergh [smèrg), zn. (scht.) Merg, pit, degelijkheid. Smerk ([smeurk], zn. Minzaam lachje; zie SMIRK. | —, bv.n. Zie SMERKY. to Smerk [smeurk], w.o. Loos (schalksch; gemaakt, gedwongen; minzaam, vriendelijk, vleiend) lachen of glimlachen (— upon, tegen). Smerking [smeurk'-ing]), zn. Gemaakte vriendelijkheid. ’ Smerky (smeurk'-ij, by.n. Loos, schalksch ; gemaakt-lief, gedwongen-vriendelijk. Smerlin [smeur'-lin], zn. Grondel (visch). Smew [smjoe), z.n. (vog.) Rotgans. to Smicker [smik'-er|, w.o. Verliefd lon- ken; een verliefd gezicht zetten. Smickering ([smik'-er-ing], zm. Lonken; lonkje, verliefde blik; to have a — to, lonken tegen, knipoogen tegen, verliefd aanzien. Smicket (smik'-et], z.n. Hempje. Smick-smack [smik'-smék], zn. Gesmak; gesmikkel; | gekus. Smiddy (smid’-i], zn. (scht.) Smidse, sme- derij. Smift [smift], zn. Lont. Smile [smajt), zn. Glimlach. To Smile [smajl], w.o. Glimlachen; to — at, glimlachen over, glimmern; to — on, to — upon), toelachen, aanlachen, lachen tegen; to — with, lachen van (genot, pret, enz.). Smileful [smajl'-soel), bv.n. Glimlachen;, friendelijk; aanminnig. Smilingly [smajl'-ing], bv.n. en Smilingly [smajl'-ing], bw. Glimlachen, lachend, friendelijk. to Smilt [smilt], w.o. Smelten. to Smirch (smeurtsj], w.b. Besmeuren, vuilmaken; (fig.) benevelen, verdonkeren. Smirk [smeurk], z.n. Loos (schalksch, ook: gemaakt, gedwongen, ook: friendelijk, vleiend, minzaam) lachje (of glimmern). to Smirk [smeurk], w.o. Zie TO SMIRK. te Smirtle [smit], w.o. Zie TO SMIRK. te Smirtle [smirt], w.o.  slaan; doodslaan, dooden; tuchtigen, kastijden, straffen, bezoeken (met straf); aan-tasten; (fig.) treffen, schokken, roeren, bedroren; behagen, bekoren; (van de zon:) steken. Smith [smirn), zn. Smid; — craft. smids-ambacht; —’s shop, smederij, smidswinkel. Smith [smirn), w.b. Smeden. Smith [smirn-e-ri], zn. Smidse, smederij, smidswinkel; smidswerk. Smith [smirn-e-ri], zn. Treffer; dooder; Smith [smirn-e-ri], zn. Treffer; dooder; Smith [smirn-e-ri], zn. Smidse, smidswinkel;  zo sMITE; — with, behept met. to Smittle [smit], w.o. en b. Besmettelijk (aanstekelijk) zijn; overslaan op, besmetten. Smock [smock], zn. Vrouwenhemd; (o kiel; —/faced, meisjes-achtig; —rock, sto kiel; —mill, windmolen. Smockless [smock'-ebe], bv.n. Hemdeloos, Smokable [smock'-ebe], by.n. Rookbaar. Smoke (smook], zn. Rook; damp; no without a fire, (spr.) men noemt geene koe bont of er is een vlekje aan; —beef, rookvleesch —dried, gerookt; —jack, braadspit. to Smoke [smook!, w.b. en o. Rooken (i. a. 6.); berooken, doorrooken, door rook zui veren; (fig.) voor den gek houden; (ook:) mer- ken, bespeuren, ontdekken, uitvorschen; to against, aangaan (razen, uitvaren) tegen; to dry, rooken (b.v. ham, visch, vleesch, enz.). Smokeless [smook’-lès], bv.n. Zonder rook. Smoker [smook'-er], z.n. Rooker (b.v. bok: king-rooker, vleesch-rooker, enz.); | rooker, tabaks-rooker; | rooker, rook-verspreider. Smokiness [smook'-i-nés], z.n. Rookerig- heid; rookendheid; berooktheid. ze Smoking [smook'-ing], bv.n. Rookend | —, z.n. (Het) rooken; rooking. a Smoky [smook'-i], bv.n. Rookerig, rookend; berookt; a — lamp, eene dwalmende lamp; a— house, een huis waar het rookt. { Smolder [smoold’-er], zn. Smeuling, dwalm, stiklucht. kk to Smolder [smoold'-er), w.o. Smeulen. — Smoldering (smoold'-er-ing], bv.n. Smeu lend, rookend, dwalmend; (fig.) verstikkend. 