Nieuw Engelsch woordenboek, in twee deelen (I. Engelsch-Hollandsch, II. Hollandsch-Engelsch), waarbij in deel I achter ieder woord aanschouwelijk de uitspraak grootendeels Webster gevolgd;
Bruin, Servaas de, 1821-1901
Desolate [dès'-sòl-lèt], bv.n. Woest, verlaten, onbewoond; (fig.) bedroefd, troosteloos. To Desolate [dès'-sòl-leet], w.b. Onvolken; verwoesten. Desolateness [dès'-sòl-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-làt-là Genees-heeron opgegeven zijn (of worden). | TO —, W.0. Wanhopen (— of, aan); wanhopig ZD; rade-s zijn. Despätser [de-speer’-er], zn. Wanhopig; wanhopig. Despairingly [de-speer’-ing-li], bw. Op eene hopelooze (of wanhopige) wijze; tot wanhopig, als een wanhopig, als een wanhopig; to speak — of, wanhopen aan. Despairingly [de-speer’-ing-li], 2.0. Radeloosheid, wanhopig. Despatch [de-speer’-ing-li], zn. en w.b. Zie de woorden DISPATCH. Despairingly [de-speer’-sjun], zn. en w.b. Zie de woorden DISPATCH. Despairingly  (desperateness), bw. Iselijk, zeer, in hooge mate, buitengewoon; so fall — in love with, smoorlijk verliefd worden op. Desperateness [dès'-per-ee'-sjun], zn. Wan-hopigheid; radeloosheid; verwoedheid, razernij; doldriftigheid. Desperation [dès-per-ee'-sjun], zn. Wan-hoping, levendige bezorgdheid; wanhoop, razernij; to fight with —, als een wanhopige vechten; to be urged to —, tot wanhoop gebracht worden. Despicable [dès'-pi-kèbl-nès], bv.n. Verachtelijk, laag; nietswaardig. Despicableness [dès'-pi-k2b-bli], bw. van ves-PICABLE; to be — poor, in de diepste armoede verkeeren. Despicability [de-spisj'-en-si], bw. Minachting, verachting. Despisableness [de-spajz'-e-ehl-nès, z.n. Verachtelijkheid. To Despise [de-spajz'-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e Despiteful [de-spät'-foel-n-s], bw. Boos-aardig, spijtig. Despitefulness — [de-spät'-jus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus-lus- hopig. : Desponder [despond'-er], zn. Wankelmoe- — dige, kleinmoedige; wanhoper. Despondingly [despond'-ing-li], bw. Den moed geheel latende zinken. to Despond'-ing-li], w.b. Verloven, in ondertrouw  Afschilferen. Desquamation [dès-kwom-mee'-sjun), ZD. — (Het) afschilferen. To  noodlijdenden. To Destitute [des-tü-tjôt], w.b. Verlaten, in hulpeloozen toestand achterlaten; berooven, van alles ontblooten. Destituteness [dès-tü-tjôt-nês], z.n. Ont-blootheid, behoßigheid; verlatenheid. Destitution [dès-tü-tjôt-sjun], z.n. Ont-blootheid, behoßigheid; verlatenheid. Destitution [dès-tü-tjôt-sjun], w.b. Vernielen, verwoesten; verdelgen; dooden; (schk.) oplossen, outbinden; fo — one’s self, zichzielven yermorden, zich van kant maken. Destroyable  to Destruct [de-struk-tück], w.b. Zie het woord  Desulphurate [desulphur-wort], w.b. (schk.) Ontzwavelen. Desultoriness [dés'-ul-tur-i-lil, DESULTORY. Desultoriness [dés'-ul-tur-i-lil, DESULTORY. Desultoriness [dés'-ul-tur-i-lil, DESULTORY. Desultoriness [dés'-ul-toor'-i-us], Zn. Ongestadigheid, wispelturigheid, onbestendigheid; oppervlakkigheid, vluchtigheid, vergankelijkheid. Desultory (dés'-ul-toor'-i-us), of Desultory (dés'-ul-toor'-i), bv.n. Ongesta- dig, wispelturig, onbestendig; oppervlakkig, voorbijgaand, vergankelijk. Desume [de-sjoem'), w.b. Ontleenen (—from, aan). Detach (de-tètsj', w.b. Losmaken; van- een scheiden: afzonderen; (mil.) detacheeren. Detached [de-tètsj', bv.n. Los, afgescheiden; — parcels of merchandise, losse partijen koopwaren; — pieces, losse stukken, (vest.) bui-tenwerken. Detachment [de-tètsj', mènt; losmaking, aischeiding; (het) losgemaakte Enz; (mit) afgezonderd leger- korps, detachement; (mar.) eskader. _ Detail [de-teel], zn. Omstandig verhaal; _ in_, omstandig, in het breede; by_, afzonder- _ lik, stuk voorstuk, | Details, zn. mrv. Bijzonder- _ derheden. _ Detail [de-teel], w.b. Omstandig (uit- _ voerig) verhalen; in al de bijzonderheden me- _ dedeelen; | detailed, omstandig, in het breed. _ Detail [de-teel], w.b. Onthouden; te- rughouden, ophouden; weerhouden, hinderen, beletten; (rckt.) gevangen houden; (ook:) in beslag nemen. _ Detail [de-teen], w.b. Onthouden; te- rughouden, ophouden; weerhouden, hinderen, beletten; (rckt.) gevangen houden; (ook:) in beslag nemen. _ Detail [de-teen], w.b. Onthouden; te- rughouden, ophouden; weerhouden, hinderen, beletten; (rckt.) gevangen houden; (ook:) in beslag nemen. _ Detail [de-teen], w.b. Onthouden; te- rughouden, ophouden; weerhouden, hinderen, beletten; (rckt.) gevangen houden; (ook:) in beslag nemen. _ Detail [de-teen], w.b. Onthouden; te- rughouden, ophouden; weerhouden, hinderen, beletten; (rckt.) gevangen houden; (ook:) in beslag nemen. _ Detail [de-teen], w.b. Onthouden; te- rughouden, ophouden; weerhouden, hinderen, beletten; (rckt.) gevangen houden; (ook:) in beslag nemen. _ Detail [de-teen], w.b. Onthouden; te- rughouden, ophouden; weerhoud rcht.) onrechtmatig bezit; (ok:) gerechtelijk beslag; fo lay (to lodge) —s against anyone, gerechtelijk beslag leggen op iemands goed. Detainment [de-teen'-mènt), zn. (Het) wasthouden, (het) onrechtmatig onthouden (van iemands eigendom); opruing. Detect [de-tät'], w.b. Ontdekker, opsporen; aan den dag brengen; aan de kaak stellen. Detect [de-tät'], bv n. Beticht (— for, van), te boek staande (voor), bekend (als). Detection [de-tät'], bv n. Ondekker; openbarer, aan-'t-licht-brenging; ontdekking. Detective ([de-ick'-tiv], bv.n. Opsporend; — police, geheime politie. | —, z.n. Een van de geheime politie. (klaren. to Detenebrate [de-tèn'-e-breet), w. 0. Op- Detent [de-tént’], z.n. Detente (in horloges). Detention [de-tèn'-sjun), zn. Terughou- ding; onrechtmatige onthouding (van iemands eigendom); opsluiting, hechtenis; gerechtelijk beslag. Detentive [de-tèn/-tiv), bv.n. Terughou- dend, onrechtmatigerwijze onthoudend. to Deter [de-teur'] w.b. Afschrikken(— from, van); af brengen. to Deterge [de-teurdzj'], w.b. (hlk.) Zui- veren, schoonmaken. Detergent ([de-teurdzj'-ent), bv.n. Zuive- rend. | —, z.n. (hlk.) Zuiverend middel. to Deteriorate [de-tier'-i-o-reet], wb. (In waarde of gehalte) verminderen, slechter maken. | ro —, w.o. (In waarde, gehalte of toestand) verminderen, slechter worden. - Deterioration [de-tier-i-o-ree’-sjun], Zn. Vermindering, verslechting. i Deteriority [de-tier-i-dr'-it-ti], zn. Min- dere waarde, mindere qualiteit. fn Determent [de-teur'-mènt], z.n. Afschrik- king; afschrik. Determinable [de-teur'-mi-nèbl), _ by.n. Vatbaar voor bepaling (beslissing, beéindiging). Determinate [de-teur'-mi-nét], bv.n. Be- paald; vastgesteld; beslissend. to Determinate [de-teur'-mi-neet), w.b. Bepalen, vaststellen; begrenzen; beëindigen, besliss en. vt Determinately [de-teur'-mi-nèt-lil, bw. Bepaald; vastgesteld; beslissend. Determination [de-teur-mi-nee'-sjun], Zn. Bepaling, beslissing; besluit, stellig voornemen; beëindiging; einde, (het) eindigen, (het) afloo- en (b. v. van eene overeenkomst), Determinative (de-teur'-mi-nét-tiv], by.n. Bepalend; beslissend; beperkend. Determinator [de-teur'-mi-neet-ur), 2.0. Scheidsman; beslisser. to Determine, [de-teur'-min), w.b. Bepa- len; beslissen; besluiten; ten einde brengen; beperken, benemen (b. v. het vrijë uitzicht); (iemand) den juisten maatstaf (van iets) aan de hand geven; overhalen; bewegen, doen be- sluiten (anyone to anything, iemand tot iets); to — anyone in our favour, iemand gunstig stemmen voor ons. | TO —, w.0, Tot een besluit komen; ten einde loopen, eindigen. 218 DETERMINED Determined [de-teur'-mind], bv.n. Be- paald, besloten, stellig. to Deterr [de-teur’], w.b. Afschrikken. Deterration [de-teur-ree'-sjun), zn. Op- graving; (fig.) oprakeling, ontdekking. Deterring [de-teur’-ing], bv.n. Afschrik- kend, ontmoedigend, Detersion [de-teur'-sjun], zn. (hlk.) Schoon- making, zuivering. Detersive [de-teur'-siv), by.n. Zuiverend. | —, zn. (hlk.) Zuiverend middel. To Detest [de-tést], w.b.  [dét-o-naiz], w.o. Ontploffen. Detorsion [de-tòr'-sjun), w.o. Verdraaien, verwringen. Detort [de-tòr'-sjun), w.b. Verdraaien, verwringen. Detraction [de-trékt'], w.b. Aftrekken (—from, van), onntütselen, onntrekken; te kort doen (— from, aau); belasteren, in minachting brengen. Detracter [de-trékt'-er), w.b. Lasterlijk. Detraction [de-trékt'-er), w.n. Lasterlijk. Detraction [de-trékt'-ur], king; benadeeling; belastering. Detractory [de-trékt'-ur], king; benadeeling; lasterlijk, eerkrenkend. Detractor [de-trékt'-ur], king; (ont Detrêkt-sur-ri), Las-terlijk, eerroovend. Detractres raarster; albedil. to Detrect [de-trèkt'), afwijzen, afslaan. Detrectation [de-trèk-t'), afwijzen, afslaan. Detrectation [de-trèk-t'), afwijzen, zn. Weigeren. Detrimental [dèt-rèk-t'), zn. Nadeel;  Detruncate [de-trunk-eet), w.b. A knotten; af houwen, kappen. Detruncation [de-trunk-eet], zm. Afknotting; afhouwing, kapping. Detrusion [de-troe'-zjun), zn. Nederstoo-ting, nederwerping; (fig.) verwerping. Deturbation [de-teur-bee'-sjun), w.b. Bezoe-delen; ontwijden, onteeren. Deuce [duos], zn. (De) twee (op kaarten en dobbelstcenen); two deuces, dubbele twee; drommel, duivel; the —, (tsw.) te drommel, drommel, verduiveld! how the —, hoe drommel; the —, (tsw.) te drommel hale het! Deuced [duost], bv.n. Verduiveld, weer-gaasch. A Deuterogamist [duoet-er-o'-em-mist], zn. Iemand die een  (der dampen), of 2 to Devastate (de-vaast-eet, of de-veest, w.b. Verwoesten. Devastation (dèv-es-teet-sjun), woesting; (rcht.) slecht beheer. (woester. Devastator (dèv-es-teet-ur), zn. Verto Devauld (der-raold'), w.o. (scht.) Ophou- den, uitscheiden. Devel (dèv-e), zn. (scht.) Geweldige slag. to Devastate (de-veel), w.b. Ontwikkelen; onthullen. Development (de-veur-de-vèl’-up), w.b. Ontwikkelen; openmaking, openwouwen; onthullen. — Devergence (de-veur'-dejens), zn. Hekling, af helling, schinte. Devest (de-veur'-dejens), w.b. Ontkleeden; out-blooten, ont-doen; (rcht,) verweenden; to — one’s self of, afstand doen van, afzien van. | TO —, w.o. (rcht.) Verloren gaan. Devex (de-vex) -véks', bv.n. Ingebogen, omgebogen, neergebogen; hellend. Devexity [de-vêts'-it-ti), zn. In- (om-, neer) gebogen; hellend. Deviate [di-vi-cet], bv. Afwijken; afwijken; afwijken. Deviation [di-vi-cet], zn. Vindingskracht, vernuft; zinspreuk, leus, devies; ontwerp, plan; vertoon, praal, pronk; soef, kunstgreep, list; listigheid; full of devices, vol listen en streken, onuitputtelijk in vindingrijkheid. Device [de-vajs'-foel], bv.n. Vol streken, listig; vindingrijk. Device [de-vajs'-foel], bw. Fijn verzonnen, sluw bedacht. Devil [dèel], zn. Duivel; loopjongen; the —, te deksel, verduiveld; a — incarnate, een vleogelijk duivel, een duivel in menschenge daante; a — in petticoats, een ware dui-velin; — a bit, geen zier; the — rebukes sin, (spr.) de duivel houdt een boetpredikatie; the — may dance in his pocket, (spr.) het is nacht in zijn zak; the — don’t always stand at a poor man’s door, (spr.) 't kan niet altijd tegenloo-pen; the — rides on a fiddlestick, (spr.) de wonderen staan niet stil; to give the — his due, aan jeder geven wat hem toekomt; —’s bones, (fig.) dobelsteenen; —’s books, (fig.) speelkaarten; —’s daughter, helleveeg; —’s darning-needle, (ins) zie DRAGON-FLY; —’s-guls, landmetters-etting; —fish, (visch:) zee-duivel. Devilish (dèvl'-ing), zn. Duivelijk. Devilishly [dèvl'-ies], bv.n. en Devilishly [dèvl'-ies], bw. Duivelijk, duivelachtig; verduiveld, weergaasch. Devilishness [dévél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél'évél Uvindsel; zie DEVICE. To Devise [de-vajz'], w.b. Verzinnen, uit-denken; (recht.) vermaken bij testament. To —, w.o. Overdenken, overwegen, overleggen; pein-zen, verzinnen. Devisee [déev-i-zi’], zn. [rcht.] Erfgenaam, legaat-ver, legataris. Verzinnen [de-vajz'-er], zn. Uitdenker, ver-winner, beramer. Devisor (de-vajz'-er], zn. (rcht.) ‘Erflater. Devitable [dòr'-i-e'-sjun), bv.n. Te vermijden, te ontgaan. Devitation [dòr'-i-tee'-sjun), zn. Vormijding, mislooping. Devoid [de-vdjd'], bv.n. Ledig, ontbloot; ontdaan, bevrijd; — of fear, zonder vrees; — of shame, schaamteloos. : Devoir [de vwaor'], zn. Plicht; verplich- ting; dienst; plichtpleging; to pay one’s de- zn. Duivelachtig- DEVICE au DEXTER 219 voirs to anyone, zijne opwachting aan (of bij iemand maken. y Devolution [dèv-òljoe'-sjun), zn. (Het) nedervallen; (rché.) aankoming; toevalling, over. gang. ‚to Devolve {[de-vdlv'], w.b. Neerrollen; in eigendom doen overgaan (— on, — upon, op); to — a trust upon anyone, aan iemand iets toe- vertrouwen. | ro —. w.o. Naar beneden rollen; (rcht.) in eigendom overgaan. Devote [de-voot’), bv.n. Toegewijd; gedoemd; vervloekt, verwenscht. | —, z.n. Zie DEVOTEE. to Devote ([de-voot'), w.b. Toewiden; ver- oordeelen, doemen; vervloeken, verwenschen; to — one’s self to, zich wijden aan. Devoted [de-voot'-ed], bv.n. Toegewijd; toe- genegen. Devotedness [de-voot!-ed-nes], zn. Toewij- ding; toegenegenheid, gehechtheid. Devotee [dev-o-ti’], zn. Femelaar, kwezel, fijne; schijnvrome. (ding. Devotement [de-vool'-mènt), zn. Toewiĳ- Devoter [de-voot'-er), zn. Toewijder; aan- hanger, vereerder. Devotion [de-voo'-sjun), zn. Toegenegen- heid, liefde, gehechtheid, verknochtheid; toewij - ding, vroomheid, godsvrucht; gebed; affected —, schijnheiligheid; he is at your —, hij 1s geheel tot uwen dienst; he is at his —s, hij is in het gebed; morning and evening —s, ochtend- en avond-gebed. Devotional [de-voo'-sjun-el], God- vruchtig, vroom. Devotionalist [de-voo''-sjun-el-ist'), of Devotionist [de-voo'-sjun-ist), zn. Schijn- vrome, fijnigheids-vriend, vrome kwakzalver. Devoto [de-vool'-o], zn. Zie DRVOTER. Devotor [de-voot’-ur], zn. Zie DEVOTER, to Devour [de-vaur’], w.b. Verslinden: uit- putten; | to be devoured with ambition, verteerd (pop. opgevreten) worden door eerzucht; to — one's vexation, (pop.) zijne gal opvreten, zich inwendig verbijten. \ Devourer [de-vaur'-er], zn. Verslinder; verteerder; vernieler; doorbrenger; fo be a — of, verslinden. bag Devouringly [de-vaur'-ing-lil, slindend; gulzig, gretig, begeerig. ; Devout [de-vaué'], bv.n. Vroom, godsdien- stig; innig, oprecht; fijn, femelig. | —, Zn, Vrome; fijne, femelaar. ; Devoutless [de-vaut'-les], dienstig; oneerbiedig. hae Devoutlessness [de-vaut’-les-nes}, Ongodsdienstigheid. oneerbiedigheid. Devoutly [de-vaut'-li], bw. Zie DEVOUT. Devoutness (de-vaut'-nés), zn. Godsvrucht,, vroomheid; godsdienstige eerbied. to Devow ([de-vauw'], w.b. Wijden, toe- ijden. bh ew [djoe), zn. Dauw; —bent, met dauw beladen; —Jerry, braambezie; — drop, dauwdrup- pel; —lap, borst-kwabbe (bij dieren, b.v. bij de koe), (fig.) hanglip; —lapt, kwabbig. met eene kwabbe; —lace (—snail), slek, slak (zonder huisje); —worm, dauwpier (zekere worm). to Dew [djoe). wb. Bedauwen; bevochtigen. Dewy [djoe'-i], bv.n. Bedauwd; vochtig. Dexter [déks'-ter], bvn. Rechtsch, rech- ter-. | —, 2.0. Rechterkant, rechterzijde. bv.n. bw. Ver- bv.n. Ongods zn. 220 DEXTERITY Dexterity [dèks-tèr'-it-li], zn. Handigheid; knapheid, vlugheid, vaardigheid. Dexterous [dèks'-ter-us], bv.n. Handig; knap, vlug. Dexterousness [dèks'-ter-us-nès), zn. Zie DEXTERITY. Dextral [déks'-trel], bv.n. Zie DEXTER. Dextrality [dèks-trèl'-it-ti], zn. Geplaatst- heid aan de rechterzijde. Dextrorsal [déks-trors'-el], bv.n, Spiraal- vormig van de rechterzijde naar de linkerzijde omhooggaande, Dextrous [dèks'-trus], bv.n. en Dextrously [dèks'-trus-lil, bw. Handig; knap, vlug. Diabetes [daj-eh-Liet'-ez), zn. (gnk.) Urine- vloed, onwillekeurige urine-loozing. Diabetic [daj-eb-tet'-ik], bv.n. Aan onwil- Jekeurige waterloozing lijdende, zijn water miet kunnende houden. Diabolic [daj-eb-tòl'-ik]. of Diabolical [daj-eb-bòl'-ikl), bv.n. en Diabolically [daj-eb-bòl'-i-kèl-lij, bw. Dui- velsch, duivelachtig; bezeten. Diabolicalness [daj-eb-lòl-ikl-nès), zn Duivelachtigheid. Diabolism (daj-êb'-o-lizm]), zn. Duivels- werk; duivelskunstenarij; | bezetenheid, Diaconal [daj-èk'-o-nèl), bv.n. Diaconaal. Diaconicon [daj-èk-kon'-i-kun], zn. Consis- ‘torie, sacristie Diacousties [daj-èk-kaust'-iks), zn. mrv. Klankleer. Diacritic [daj-êk-krit'-ik), of Diacritical [daj-èk krit'-ikl], bv.n. Diacri- tisch, door een punt (of eenig ander teeken) onderscheiden. Diadem [daj'-ed-dèm], zn. Diadeem. Diademed [daj'-ed-démd], bv.n. Gediadeemd; versierd, prijkend. Deaeresis [daj-ier'-i-sis], zn. (élk.) Trema, schei-teeken (“) op eene klinkletter. Diagnostic {daj-ec-ndsi’-tik], zn. (ynk.) Kenteeken, onderscheidend kenmerk; —s, dia- gnostiek, leer der kenmerken. | —, bv.n. Ken- merkend. Diagonal [daj-ès'-o-nèl], bv.n. Overhoeksch, overdwars, schuinsch. | —, z.n. (wsk.) Dwars- lijn, hoeklijn. Diagonally [daj-èa'-o-nèl-li], bw. Overhoeks, overdwars, schuins. Diagram [daj'-èe-arèm), zn. (wsk.) Figuur, omtrek, schets, plan. Diagraphie [daj-ec-eréf'-ik], of Diagraphical [daj-ès-erèf'-ikl], bv.n. Be- schrijvend. Dial [daj'-el), zn. Zonnewijzer; —plate, wij- mt en — wheel, wijzerrad. ialect [daj'-el-lèkt), zn. Tongval, dialect; ( fig.) spraak, taal; to speak an odd kind of —, koeterwaalsch spreken, vreemd tatewalen. Dialectic [daj-el-lzkt'-ik], of Dialectical [daj-el-lèkt'-ikl), bv.n. en Dialectically (daj-el-lèkt'-i-kèl-li), bw. Van (betreffende, behoorende tot) eenen tongval; (red.) logisch. Dialectician [daj-el-lèk-tis'-sjen}, zn. Lo- gicus, redeneerkundige. Dialeeties [daj-el-lèk'-tiks], zm. mrv. Lo- gica, redeneerkunde. DIARRHETIC Dialing [daj'-èl-ing], z.n. Zonnewijzerkunde, Dialist [daj'-èl-ist), zn. Zonnewijzer-maker, Dialogism [daj-èl’-o-dzjizm), zn. (let) Dia- loog, samenspraak. Dialogist [daj-èl'-o-dejist), zn. Schrijver van samenspraken; mede-sprekende persoon, samenspraak-houder. k Dialogistie [daj-èl-o-dzjist'-ik), bv.n. den vorm eener samenspraak vervat, gedialo- giseerd. i. Dialogistically [daj-èl-o-dzjist'-i-kèl-li), bw, In samenspraken, samensprekenderwijze. to Dialogize (daj-èl'.o-dzjajz), w.o. Eene samenspraak (een tweegesprek) houden. , Dialogue (daj’-2l-l0c], zn. Samenspraak, tweegesprek, dialoog; —writer, schrijver van samenspraken. ; to Dialogue [daj'-èl-lòc], w. b. Eene sa- menspraak (een tweegesprek) houden. P Diamand (daj'-em-mènd), by.n. (zeew.) Val- reeps-: —knot, valreepsknuop. Diamantine [daj-em-meént’in], bv.n. Dia- manten; diamantachtig, zoo hard als diamant. Diameter [daj-èm'-i-tur], zn. Middellijn, diameter, doorsnede. Diametral [daj-èm'-i-trèl), bv.n. en Diametrally |daj-èm'-i-trèl-li], bw. en ‘ Diametrical [daj-èm-mèt'-rikl), bv.n. en Diametrically [daj ém-met'-ri-kél-li], bw. Diametraal, lijnrecht. Diamond [diamantem-mund), bv.n. Diamant-achtig; (ook:) diamant, ben-ten. | —,  ti], zn. Door- schijnend; helderheid, klaar. i Diaphaneity [daj-2f-fén'-ik], of Diaphanous (daj-éf-o-ret'-ik], bv.n. Door- schijnend; helder, klaar. f Diaphoretie (daj-éf-o-ret'-ik], zm. (guk) Zweetmiddel. | —, by.n., of Diaphragm [daj'-ef-frèm], zn. (ontl.) Mid- delrif (in zoogdieren). Diarian [daj'-er-i-en), dagelijksch. Diarist [daj'-er-ist), zn. (ontl.) Mid- delrif (in zoogdieren). Diarrhea, [daj-er-ri'-a), bv.n. (gnk.) Ont- lastend, purgeerend. bvn, bv.n. Dagboeks+ Diastrophe [daj-est-o-li], zn. (ontl.) Uitzet- Ting; (red.) rek- (of verleng-) teeken; (4l%.) lang- making (van een korte lettergreep). Diastrophe (daj-es-stajl), zn. (bwk.) Evenwij- Dig astand der pilaren; gebouw met pilaren, die evenwijdig van elkander staan op een Afstand van 3 (of 4) maal hunne middellijn. Diatessaron [daj-et-les'-ser-ron], zn. (theo.) De vier Evangeliën; overeenstemming tusschen Diaten; (muz) kwart; (pha) likke- potje (samengesteld uit vier ingrediënten). Diatonic [daj-et-ton'-ik), bv.n. (muz.) Diatonisch. Diatribe [daj-et-trajb), zn. Twistrede; Diatribe, vinnige uitval, hevige critiek, scherp Afkeurend betoog. 1 Dibbing [dib'-ing), zn. Bovenleder, over- _ leder, „ Dibber [dih’-er], of Dibble [disi), zn. Pootstok. to Dibble [divi]. w.o. Gaten steken (om in te poten); (de hengellijn) neerlaten (in het . water). | To—, w.b. Poten (met behulp van een _pootstok). Dicacity ([daj-kès'-it-ti), zn. Spraakzaam- ‚ heid; praatachtigheid, praatzucht; zucht tot „tegenspreken; vinnigheid, bitsheid. Dice [dajs), z.n. mrv. Dobbelsteenen; —boz, _dobbelbeker; — player, dobbelaar; | to play at —, dobbelen. to Dice [dajs], w.o. Dobbelen. __Dieed [dajs'-ed), bv‚n. (scht.) Met ruitjes van verschillende kleur geweven, geruit. Dicer [dajs'-er), zn. Dobbelaar; speler. Dich [dits/], samengetrokken van do it, doe het, of may do it, moge het doen. Dicher [ditsj'-er), z.n. Tiental. to Dicht [dicht], w.b. (scht) Zie To DIGHT. Dichter [dicht’-er},z.n. (scht.) Koornwanner, zifter. Dichtings [dicht'-ingz], zn. Afval, stof, kaf. _Dieing (dajs'-ing), zn. Dobbelspel; (het) dobbelen; —house, dobbelhuis, speelhuis. Dick [dik], zn. Windbuil; (ook:) RICHARD. _ Dickens [dik'-ens), z.n. Duivel, drommel. rk tsw. Verduiveld!; what the —, wat drom- mel, { Dicker [dik'-er), zn. Tiental. to Dicker (dik'-er), w.b. Ruilen, verruilen. Dickey [dik’-i], z.n. Bakje (zitplaats achter aan een rijtuig, gemeenlijk bestemd voor pal- frenier of knecht}; (/ig.) hemdskraag, hals- boordje; (ook:) onderrok; (drk.) ezel, ezelin; —boz, bakje, palfreniersplaats. Dicky [dik'-i), z.n. zie DICKEY; (00k:) onder- rok; it is all — with him, (spr.) hij is totaal weg. Dictate [dik’-teet], zn. Dictaat; bevel, voor- schrift; ingeving. to Dictate [dik'-teet), w.b. Dicteeren; voor- schrijven, bevelen; ingeven. Dictation [dik-tee'-sjun), z.n. (Het) dicteeren; (het) bevelen; voorschrift. Dictator ([dik-teet'-ur], zn. voorschrijver; (hist.) dictator. ; Dictatorial [dik-tet-toor'-i-el], bv.n. Dicta- toriaal; gebiedend; aanmatigend. = NS mrv. (sché.) Dicteerder; e= ie Jh (Bi DIARY ak DIFFER 221 Dictatorship [dik-teet'-ur-sjip], zn. Dicta- torschap; gezag; aanmatiging. Dictatory [dik'-tèt-tur-ri), bv.n. Dictator- achtig; gezagvoerend; gezaghebbend; aanma- tigend. Dictature dictatorschap. Diction [dik'-sjun'], z.n. Voordracht, wijze-van spreken; manier om zich uit te drückken; stijl, schrijftrant. Dictionary [dik'-sjun'], zn. Woorden-boek. DID [did], onv. verl. tijd van ro po. Didactic [di-dèkt'-ik), of Didactic [di-dèkt'-ik), of Didactic [di-dèk'-ik], bw. Didactic, leerend, onderwijzend. Didactic [dèk'-i-kèl-lik), bw. Didactic, leerend, onderwijzend. Didactic [dèk'-i-kèl-lik),  [did-unt] = did not. DIDST (did-unt], 2e persoon enk. teg. tijd van to do, (gij) deedt. Diduction [dak'-sjun], zm. Vaneenscheing; vaneen-scheuring. Die [daj], zn. Verf, kleurstoff. | —, (mrv. DICE) dobbelsteen.. to Die [daj], w.b. Verven. | TO —, W.O. Sterven; omkomen, vergaan; fo — away, wegstorven, wegstorven, afnemen; to — with laughing, zich dood-schamen; to — with confusion, zich dood-schamen; to — for grief, verteerd worden door-verdriet, zich doodkniezen; to — for love, de teering zetten van verliefdheid; to — for want of, sterven van gebrek aan; if J was to — for tt, al moest het mij mijn leven kosten, al moest ik er op sterven. : Dier [daj'-er], zn. Verver; —’s wood, verf-hout. 4 Diesis [daj'-i-sis], zn. (muz.) Kruis. Diet [daj'-et], zn. Kost, voedsel; (gnk.) le ef- regel, diget; (stk) rij ksdag, landdag, vergadering van afgevaardigden; | Sam. — drink, gerstewater, rijstwater, limonade. to Diet [daj’-et], w.b. Voeden, den kost geven; op diëet zetten, aan eon leefregel onder-Op diëet leven; diëet Dietary [daj'-i-tèr-ril, by.n. „Betreffende (behoorende tot) diëet; diëet-matig. | —, zn. Ditetmiddel. Dieter [daj'-i-tur), zn. Diéet-voorschrij ver. Dietetic [daj-i-tèt'-ik), of Dietetical [daj-i-tet'-ikl), bv.n. Betreffonde- (behoorende tot) diëet. Diffamatory Cdif-fèm'-et-tur-ril, bv.n. Eer- krenkend; — libel, schotschrift. Differ [dif'-er), z.n. (scht.) Misverstand. to Differ |dif'-erl, w.o. Verschillen, afwijken; 222 DIFFERENCE geschil hebben, oneenig zijn, twisten. | —. w.b. Onderscheiden. Difference ([dif’-er-ens], zn. Onderscheid, verschil; geschil, oneenigheid, twist; misver- stand; fo split the —, het verschil deelen, (ook:) van weerskanten iets toegeven. to Difference [dif’-er-en:] w.b. Verschillend maken, doen verschillen; | onderscheiden, Different [dif'-er-ent), bv.n. en Differently [dif'-er-ènt-li), bw. Verschil- lend, onderscheiden. Differential [dif-er-èn'-sjel), bv.n. Differen- tiaal; — method, (alg.) differentiaal-rekening. Differing [dif’-er-ing], bv.n. Verschillend; onbestendig. | —, z.n. Verschil; geschil. Difficile [dif’-i-sil], bv.n. Moeielijk, onge- makkelijk. Difficult [dif'-i-kult), bvn. Moeielijk, onge- makkelijk; bezwaarlijk te volbrengen, lastig, niet licht te bevredigen. Difficulted ([dif’-i-kult ed], bv.n. In ver- legenheid gebracht, bemoeielijkt. Difficulty [dif'-i-kul-ti], zn. Moeielijkheid. to Diffide [dif-fajd’], w.o. Geen vertrouwen stellen (—in, in). Diffidence [dif'-i-dèns], zn. Wantrouwen (— of, in, aangaande); twijfel, verlegenheid, be- deesdheid; nederigheid. Diffident [dif'-i-dènt), bv.n. Nederig, geen al te hoogen dunk van zich zelven hebbende; to be — of, wantrouwen, mistrouwen. Diffidently [dif'-i-dèntli), bw. Wantrou- wig; | nederig; zonder hoogen dunk van zich zelven. Diffidentness [dif'-i-dènt-nès], zn, Nede- righeid, enz. zie DIFFIDENT, Diffinitive [dif-fin'-i-tiv), by.n. Bepaald, be- slissend, cindelijk, eind-. Difflation {dif-flee'-sjun], zn. Wegwaaiing. Diffluence [dif'-floe-èns), of Diffluency [dif’-floe-en-si], z.n. Uiteenvloei- ing; (het) wegvloeien; vioeibaarheid. Diffluent [dif'-floe-ènt), bv.n. Uiteenvloei- end; wegvloeiend. Difform [dif’-form], bv.n. Ongelijk ; onre- gelmatig; mismaakt. wanstaltig. Difformity [dif-form’-it-ti], zn. Ongelijkh.; onregelmatigheid; mismaakth., wanstaltigheid. to Diffranchise [dif-frèn'-tsjiz), w.b, en Diffranchisement [dif-frén’-tsjiz-mént], zn. Lie DISFRANCHISE, DISFRANCHISEMENT, Diffuse [dif-fjoes'), bv.n. Verspreid; (fig) wijdloopig, breedvoerig. ‘spreiden. to Diffuse [dif-fjoez'], w.b. Uitgieten; ver- Diffused [dif-fjoezd'], bv.n. Verspreid, ver- strooid; onregelmatig; wijdloopig; —infection, verspreide smetstof, (fig.) aanstekelijkheid. Diffusedly [dif-fjoez'-ed-li], bw. Verspreid, verstrooid. Diffusedness [dif-fjorz'-ed-nés], zn. Ver- spreidheid, verstrooidheid; onregelmatigheid, wijdloopigheid. ‘Diffusely (di f-fjoes'-li], bw. Verspreid; wijd- loopig. breedvoerig. Diffuser (dif-fjocz'-er|, zn. Verspreider. Diffusibility [dif-fjoer i-bil'-it-ti], zn. Zie DIFFUSIBLENESS. Diffusible [dif-fjoez'-itl], bv.n. Voor ver- spreiding vatbaar; geschikt om breed uitge- „meten te worden. NE DIGNIFY = Diffusibleness [dif-fjoez'-ibl-nés], z‚n. Vat- baarheid om verspreid (fig: geschiktheid om breed uitgemeten) te worden. Diffusion [dif-fjoe'-zjun), z.n. Verspreiding; — (fig.) uitweiding; wijdloopigheid. “| Diffusive [dif-fjoes'-iv], bv.n. en 4 Diffusively [dif-fjoes'-iv-li] bw. Versproi- — dena; verstrooid; uitgebreid; wijdloopig. Diffusiveness [dif-fjoes-iv-nès), zn. Ver- spreiding; verspreidheid, verstrooidheid; uitge- breidheid; (fig.) uitweiding; wijdloopigheid. Dig [dic], zn. Stoot. duw; verwijt; | zak, to Dig [dic), w.o. Graven, spitten (— for, naar). | ro —, w.b. Uitgraven, opgraven, delven, opdelven; omspitten. ; Digamy (dic’-em-mi},z.n. Tweede huwelijk: Digerent [didzj’-e-rént], bv.n. (gnk.) Spijs- verterend, spijsvertering-bevorderend. : Digest [daj'-dzjèst), z.n. (rcht.) Pandecten- verzameling. to Digest [di-dzjèst'], w.b. Verduwen, ver- teren; (fig.) in orde schikken; (Alk. wonden) la- _ ten etteren. | ro—, w.o. Etteren; etter zetten. Digester (di-dzjèst'-er], zn. Verduwer; mid- del om de spijsvertering te bevorderen; (fig.) in-orde-brenger. Digestibility [di-dzjèst-i-bil/-it-ti], zn. Ver- teerbaarheid, verduwbaarheid. Digestible ([di-dzjést'-ibl|, bv.n. Verteor- baar; verduwd kunnende worden. Ki Digestion [di-dejèst’-jun), zn. Verduwing, spijsvertering; (jig.) in-orde-schikking; (gnk.) ettering; (schk.) vloeibaarmaking. - Digestive [di-dzjést’-iv], bv.n. De spijsyer- tering bevorderend; (Alk) ettering-bevorderend; — (fig.) in-orde-schikkend. | —, z.n> Middel ter bevordering van de spijsvertering; (Alk.) ette- — ring-bevorderend middel. 4 Digesture [di-dzjèst'-joer). Zie DIGESTION. — Diggable (dic'-ell), bv.n. Opgegraven (op-_ gedolven, omgespit) kunnende worden. AR DIGGED [die'-ed), v.dw. en ony. verl. tijd van TO DIG. Digger [dic'-er], zn. Spitter; delver, op- graver; grave—, doodgraver. Digging [dic’-ing], bv.n. Duur, kostbaar. — | —, teg. dw. van To pic. | —, z.n. (Het) gra- ven, (het) spitten. Diggings (die-ing), zm. mrv. Opgravin- gen (in mijngroeven); (fig) goud-mijnen; (ok:) omtrek; stuk gronds; nabuur-schap. to Dight (dajt), w.b. Tooien, opsieren. to Dight [dicht], w.b. (scht.) Ziften, schiften, — (koorn) wannen. Digit (didzj'-it], n. Lengtemaat van */s duim; enkel getalmerk, cijfer. a Digitate [didzj'-tèt), of Digitated [didzj'-tèt-ed), by.n. (plk.) Vingers hebbende, gevingerd; vingervormig. to Digladiate [daj-cleed-i-cet], w.o. Vechten; twisten, ruzie maken. Diglyph {daj'-cleed-i-ce'-sjun), Degengevecht; twist, ruzie. Diglyph {daj'-clif], zn. (bwk.) Krolstoon. Dignification [dic-ni-fi-kee'-sjun), zn. Verheffing (tot eene waardigheid). Dignified [dic-ni-faj-ed], bv.n. Met eeno waardigheid bekleed; | edel, waardig. Î to Dignify (dic'-ni-  slooping; bouwvallig; (fig) verwärts. Dilapidator [di-lép-i-deet'-ur], zn. Vernier, verwaarloozer; sloop; (fig.) doorbrenger, verwärts. Dilatability (di-leet-eb-bil'-it-ti], zn. Rek- baarheid; (de) eigenschap om zich uit te zet- ten; onderhevigheid aan uitzetting. zn. Aan- baar voor uitzetting. Dilatableness [di-leet'-ehl-nès]. _ DILATABILITY. Dilatation [di-lèt-tee'-sjun), z.n. Uitzetting, uitrekking. Dilatatory (dil-èt-tee'-tur-rij, zn. Zie het ZD. DILATOR. | —, bv.n. Zie DILATORY. Dilate [di-leet'j, b.v.n. Gerekt, wijd, uitgezet. to Dilate [di-leet')-, w.o. Uitzetten; (fig) uit- weiden (—ou, — upon, over). | To —, wb. Doen uitzetten, rekken; verwijden; to — a discourse, eene wijdloopige rede houden. Dilation [di-lee'-sjun), z.n. Uitzetting, ver- wijding, rekking; (fi7.) uitstel; vertraging, op- onthoud. Dilator [di-leet'-ur), zn. (hlk. en vik.) Ver- wijder (zeker instrument); (ontl.) rekspier. Dilatorily (dil’-2t-ur-i-li], bw. Talmend, langzaam; uitstellend. Zie z.n. Dilatable (di-leet'-ebl], bv.n. Rekbaar; vat-. DIMENSIONLESS 223 _Dilatoriness [ail'-èt-tur-i-nès], zn. Talme- righeid, traagheid. vadzigheid. Dilatory (dil’-Ct-lur-ri], bv.n. Talmend, lang- zaam ; uitstellend; io be —, in den late zijn, niet „op zijn (haren, hunnen, enz.) tijd wezen. Dildo [dil'-doo), 1m. Herhaald slotrijm, re- ferein (b.v. tra la la). 3 Dilection [di-léi'-sjun], z.n. Liefde, innige toegenegenheid; (het) beminnen. Dilemma [di-lèn'-ma), z.n. (red.) Klemrede, dilemma; (fig.) dilemma, verlegenheid; twee- strijd. Dilettante [di-let-¢én'-ti], zm. Dilettant. Diligence [dil’i-dzjéns), zm. IJver, vlijt; onledighouding (met iets); | diligence, reiswa- gen. | do thy —, doe uw best. Diligent [dil-i-dgjènt), bv.n. IJverig, vlij- tig: onledig. bezig (met iets). Diligently ([dil'-i-dzjént-li], bw. vlijtig; zorgvuldig. Dill (dill), z.n. (plk.) Dille. to Dill [dill], w.b. Bedaren; verzachten, le- nigen. Dilling [dil'-ing}, zn. Schootkindje, troetel- kindje, lieveling, schoothondje. Dilly-dally ([dil’-i-dèl-i), zm. (scht.) Talm- kous, leuterkous. to Dilly-dally (dil’-i-del-i], w.o. en b. Tal- men, dralen, aarzelen, weifelen, treuzelen; ver- tragen, verschuiven, uitstellen. Dilp [dilp], zn. (scht.) Slons, slordebel. Dilucid | [di-ljoes'-id), bv.n. Klaar, helder, duidelijk. to Dilucidaté [di-ljoes'-i-deet), w.b. Verkla- ren, toelichten, ophelderen. Dilucidation [di-ljoes-i-dee'-sjun], zn. Ver- klaring, toelichting, opheldering. Diluent [dil'-joeènt] bv.n. Verdunnend; ver- zwakkend. | —, z.n.(gnk.) Verdunnend middel; verzwakkend middel. to Dilute [di-ljoel'-er], w.b. Verdunner; ver-zwakken; flauwer (slapper) maken. Diluter [di-ljoel'-er], zn. Verdunner; ver-dunnend middel. Diluvial [di-ljoel'-sjun], zn. Verdunning; slappe drunk. Diluvial [di-ljoel'-eel], of Diluvian. [di-ljoel'-en], bv.n. Van (betrefende, behoorende tot) den Zondvloed (of eene groote overstrooming). to Diluviate [di-ljoev'-i-eetj, W-0- Stroomen; zich uitstorten. Sioa Diluvium [di-ljoev'-i-um], zn. Aanslibbing. Dim (dim), bv.n. Onduidelijk, onbestemd, duister, schemerig; dof; (fig) onnoozel; —sighted, slecht van gezicht; a — understanding, een onnoozel verstand; my eyes are —, mijne oogen zijn dof, het schemert mij voor mijne oogen; —shade, een donkere schaduw, een zwarte schim; to burn —, een mat schijnsel van zich gevven. alles behalve helder branden. Diluvial [di-ljoel'-eel], w.b. Verduisteren, schemer Maken, benevelen; verdonkren; mat, dof of bleek maken. Dimble [dimble], zn. (mtw.) Tiende deel van een dollar., k Dimension [éi-mén'-sjun], zn. Afmeting; omvang, uitgebreidheid; (alg.) macht, Dimensionless [di-mèn'-sjun-lès], bv.n. On- metelijk; niet te meten. Iverig, Dimensity [di-mèn'-sjun'-it-ti] zn. Uitgebreid- heid, omvang. Dimensive [di-mèn'-siv), bv.n. Afmetend, (hoegrootheid- of omvang-)bepalend. Dimication [dim-i-kee'-sjun), zn. Gevecht, schermutseling.. to Dimidiate [di-mid'-i eet], w.b. In tweeën deelen, halveeren. Dimidiation [di-mid'-i eet],  bv.n. Verminderung; verkleinend. Diminuent [di-min'-joe-ênt], bv.n. Verminderung; zn. (élk.) Verminderung; (fig.) nietigheid. Diminuent [di-min'-joe-ênt], bv.n. Verminderung;  rechter verwijzende; —letters, (kkl.) dimissoriale brieven. | —, z.n. (Schriftelijk) ontslag. To Dimit [di-mit’], w.b. Ontslaan; (ook:) in pacht geven. Dimity [dim-it-ti], zn. Diemet. Dimly [dim-it-ti], bw. van Dim. Dimming [dim-ming], zn. Duisterheid. Dimness [dim-nès], zn. Bijziendheid; schemerigheid; donkerheid; (jig.) kortzichtigheid, onnoozelheid; (ook :) matheid, bleekheid, dofheid. Dimple (dimpl), zn. Kuiltje (b.v. in de wangen), putje; moedervlekje. To Dimple [dimplj,w.b. Kuiltjes (of putjes) doen krijgen. | ro —, w.o. Kuiltjes hebben. Dimpled [dimp'd), bv.n. Met kuiltjes. Dimply [dimp'd], bv.n. Met kuiltjes. Dimply [dimp'd], bv.n. Geraas; gekletter. |  daveren; doen weergalmen. To Dine [dann], w.o. Middagmalen, het mid-dagmal gebruiken; to — with duke Humphry, (spr.) spring-om-den-hand eten, niets te eten hebben. | ro —, w.b. Bij zich ten eten hebben; een middagmal geven aan. Zie ook DINING. Dinetical [dinné-ikl], bv.n. Ronddraaiend, zich in een cirkel bewegend, cirkel-, ring-. Ding [ding], bw. Zeer, ongemeen, utermate; — hot, smoorheet. To Ding [ding]. w.b. Kletsen; op den grond slaan; stooten, vol builen en deuken maken; Hal- (fig.) doof maken. | ro —, w.o. Razen, tieren; zwetsen, snoeven. Ding-dong [ding'-dong], tsw. Tiktak, bom- bam. | —, z.n. Gebombam, geklingel. Zeer, weergaasch, © Ding (ding-)dong, bv.n. drommelsch. Dinginess [din’-dzji-nés], zm. (bruin-)heid; morsigheid, vuil Ding-dong, Dingle [dinel], z.n. Dal, vallei. y to Dingle (dinel), w.b. (scht.) klingelen; (ook :) jeuken, steken. Id Dingy [din’-dzji], bv.n. Donkerbruin; morsig, vuil. Dining (dajn'-ing), zn. (Het) middagmalen: to sit a —, aan tafel zitten; —room. eetzaal; —set, tafelservies; at the — table, aan tafel. Dink [dink], bv.n. (scht.) Mooi, net, knap; (ook :) minachtend; (ook :) vrijpostig. to Dink [dink], w.b. (scht.) Kleeden, aan- kleeden; (ook :) opschikken. Dinket (dink'-et), v.dw. (scht.) Mooi gekleed; (inz.) opgeschikt, opgedirkt. ‘ Dinna [din'-na), (scht.) Zie DIDNA. Dinner (din'-er], zn. Middagmaal; middag- spijze, middag-eten; to eat a full —, behoorlijk zijne bekomst eten; —time, etenstijd, to Dinnle [din’-le), w.o. (scht.) Rillen. Dinnlin [din'-lin), t.dw. (scht.) Rillend, - Dint [dint], zn. Kracht geweld; nadruk; — slag, stoot; striem, deuk; by — of, door kracht (met geweld) van, door middel van. ee to Dint [dint], w.b. Indeuken, deuken, strie- — men; | deep dinted wrinkles, diep gevoorde rim- — els. 5 Dinumeration [daj-njoem-er-ee'-sjun], Zn. (Het) opsommen (stuk voor stuk). Diocesan [daj-òs'-i-sèn, of daj'-o-si-sèn), bv.n. Van (betreffende, behoorende tot) een bisdom (of diocees). | —, z.n. Bisschop (als_ het kerkelijk hoofd van zijn bisdom), (geeste- — lijk) herder. | Diocese [daj'-o-sès], zn. Diocees, bisdom; — bisschops-zetel. Diodon {daj'-o-don), zn, Zonnevisch. Diomede [daj'-o-mied), z.n. Stormvogel. Dioptie [daj-dp'-tik], of Dioptrie [daj-òp'-trik), of Dioptrical [daj-dp'-trikl], bv.n. Dioptrisch, straalbrekend; — glass, kijker, verrekijker; — glasses (mvr.) brilleglazen. Dioptries [daj-òp'-triks), zn. mrv. Leer — der straalbreking. Diorama [daj-o-ree'-ma], zn. Diorama, Diorism [daj'-o-rizm), zn. Verklaring, begripsbepaling. Dioristie [daj-o-rist'-ik], bv.n. of J Dioristical [daj-o-rist'-ikl), bv.n. en rs Dioristically [daj-o-rist'-i-kel-i], bw. Ver- — klarend, bepalend, omschrijvend. “* Dip [dip], z.n. Indooping; indompeling, on- derduiking; (het) invallen; ingevallenheid; (jig.) — vernedering; | doop, saus; — of an oar, slag met — eene roeispaan (in het water); to take a— onderduiken; to give the finishing —, voorgoed afwerken of klaarmaken, de laatste hand leg- gen (aan); — of the needle, (zeew.) helling van de kompasnaald; — of the horison, (zeew.) kim- duiking. | —chick, (vog.) waterhoen; | D1Ps, Zl. Merry.  schephak; | waterheks, waterduivel (zekere vogel); | (scheldnaam voor:) Wederdooper. Pipping [dip-ing), zn. (Het) indoopen, _ (t) aanstrijken; — needle, aangestreken naald, , magneetnaald; —compass, (zeew.) miswijzend hain — molds, kaarsenmakers-gietvormen. Dipsas [dip-sès), zm. (drk.) Dorst-slang. Dirt [dipt], verl. dw. van To DIP. Dipteral (dipt'-e-rèl), bv.n. Tweevleugelig. Dird [deurd], zn. (scht.) Slag. Dirdum (deur'-dum), zn. (scht.) Oproer; opschudding, tumult; rumoer, beweging, la- waai. Dire [dajr], bv.n. Vreeselijk, verschrikke- lik, ijselijk, gruwelijk, jammerlijk. Direct [di-rékt], bv.n. Rechtstreeksch; on- middellijk; uitdrukkelijk; —taz, directe belas- ting; in — words, in duidelijk woorden, (ook :) uitdrukkelijk. to Direct (di -rèkt'), w.b. Richten; aanwijzen; verwijzen (— to, naar); regelen; voorschrijven, bevelen; zenden, sturen; fo — the affairs of a nation, de zaken van een volk (van een land) besturen; fo — a letter, eenen brief adresseeren | as directed, zoals voorgeschreven is, (DIRECTOR. Directer [di-rèkt'-er), z. n. Richtsnoer; zie Direction [di-r2k’ sjun], zn. Richting; inrichting; enriching; leiding, beheer; voorschrift, bevel; gedragslijn; opschrift, adres. Director [di-rèkt'-iv), bv.n. Aanwijzend; besturend; regelend; — rule, richtsnoer. Directly [di-r2k’-li], bw. Dadelijk; zie overigens primer; directly against, lijnrecht tegen. Directness [di-rèk], zn. Rechte richtig; rechteid. Director [di-rèk-t'-ur), zn. Bestuurder, directeur; (ook:) gids; (fig.) richt; (okl.) biechtvader; (%l%.) sondeer. He naald, Directorial [di-rèk-toor'-i-el), bv.n. Bestuurder. by.n. wirrend; bevelend; van (betreffende, behoorende tot) een bestuur; (hist) directoriaal. Directory [di-rekt'-ur-ri], bv.n. Bestuurder; i aanwijzend; voorschrijvend | —,z.n. Directeur-schap; adresboek; (Xist.) Directorium, Directoire. Directress [di-rèk-t'-ur-ri], of Servaas de Bruin, Engelsch-Hollandsch, 4e druk. DISACKNOWLEDGE 225 Directrix [di-rèk-t'-ur-ri], of Servaas de Bruin, Engelsch-Hollandsch, 4e druk. DISACKNOWLEDGE 225 Directrix [di-rèk-t'-ur-ri], of Servaas de Bruin, Engelsch-Hollandsch, 4e druk. DISACKNOWLEDGE 225 Directrix [di-rèk-t'-ur-ri], of Servaas de Bruin, Engelsch-Hollandsch, 4e druk. DISACKNOWLEDGE 225 Directrix [di-rèk-t'-ur-ri], of Servaas de Bruin, Engelsch-Hollandsch, 4e druk. DISACKNOWLEDGE 225 Directrix [di-rèk-t'-ur-ri], of Servaas de Bruin, Engelsch-Hollandsch, 4e druk. DISACKNOWLEDGE 225 Directrix [di-rèk-t'-ur-ri], of Servaas de Bruin, Engelsch-Hollandsch, 4e druk. DISACKNOWLEDGE 225 Directrix [di-rèk-t'-ur-ri], of Servaas de Bruin, Engelsch-Hollandsch, 4e druk. DISACKNOWLEDGE 225 Directrix [di-rèk-t'-ur-ri], of Servaas de Bru Ein schädlicher, zu. Scheiding Ausscheidung. : Direness (där'när'n), zu. IJselijkheid, enz. Zie DIRK. : Direption [där'när'n), zu. (het) plunderen. Dirge [deurdzj), zu, Treurzang; lijkzang; graflied; klaaglied, jammerlied; (£1.) lijkdienst; zielmis. x Dirigent [dir'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när'när (pop.) verpieterd. To Dirt [deurt], w.b. Bevollen, bemoderen, bemorsen. Dirtily (deurt’-i-nés], zm. Vuilheid, morsigheid, bemoderheid; (g) vuiligheid; gemeenheid, schandelijk, bederlijkheia. Dirty [deurt’-i], bv.n. Vuil, morsig, modderrig; gemeen, schandelijk, bederlijk; -work, (het) vuile werk, (fig.) schurkenstreek. To Dirty [deurt’-i], w.b. Bevuilen; bezoe-delen, bevlekken; onteeren, schande aandoen,  afmatten; (zeew.) entramponeeren; platschieten. Disabled [diz-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e-e 2nd-ndl'-edz), w.b. Niet erkennen, verloochenen.  Ongelukkig; onvoorspoedig. to Disaffect [dis-éef-fert'], w.b. Afkäerig maken; met misnoegen vervullen, ontevreden maken; niet mogen lijden; (fig.) in de war brengen, van streek brengen. | To —, w.o. Afkäerig zijn, een afkeer hebben. Disaffected [dis-éf-fert'-ed-nés], bv.n. en Disaffectedly [dis-éf-fert'-ed-nés], bw. Afkäerig; ontevreden, misnoegd. Disaffectedness [dis-éf-fert'-ed-nés], zn. Afkäerigheid, misnoegdheid, ontevredenheid. Disaffection [dis-éf-fert'-ed-nés], zn. Afkäerig, weerzin (-fo, van), ongenegenheid; misnoegen, ontevredenheid; (gnk.) geschokte gezondheid. Disaffectionate [dis-éf-fert'-ed-nés], bv.n. en Disaffectionately [dis-éf-fert'-ed-nés], bw. Afkäerig; ongenegen; Onterreden, mis-noegd. To Disaffirm [dis-äf-feurm'-ens], w.b. Ontkenning; tegenspraak; (rcht.) vernietig (een vonnis van een lageren rechter). Disaffirmance [dis-äf-feurm'-ens), z.n. Ontkenning; tegenspraak; (rcht.) vernietig (van een vonnis in hooger beroep). To Disafforest [dis-äf-feurm'-ens), w.b. Vanbosschen berooven; (rché.) aan het toezicht der houtvesterij onttrekken. to Disagree [dis-2c-cri'-ebl], w.o. Niet over- eenstemmen, niet strookend. Disagreeable [dis-2c-cri'-ebl], bv.n. Onan- genaam; verschillend, niet strookend. Disagreeableness [dis-2c-cri'-ebl-nds], zn. Onaangenaamheid; gebrek aan over- eenstemming. Disagreeably [dis-2c-cri'-ebl-nds], zn. Onaangenaamheid; niet over- eenstemming. Disagreement [dis-2c-cri'-ebl-nds], zn. Verschil; oneenigheid; misverstand; ongeschiktheid. to Disallow [dis-2c-cri'-ebl-neds], w.b. Aan de leenplichtigheid onttrekken, to Disallow [dis-2c-cri'-ebl-neds], w.b. en 0. Niet toelaten, niet vergunnen; misbillijken, afken- ren; verwerpen. Disallowable [dis-2c-cri'-ebl-neds], w.b. Niet toe te laten, verwerpen. DISASTER Disallowance [dis-2c-cri'-ebl-neds], w.b.  | ten onrechte ver- eenigen, verkeerdelijk samenvoegen, mis-parer to Disanchor {diz-ènk'-ur], w.b. (zeew.) Het anker lichten; de ankers slaan. Ee Disangelical [dis-en-dzeél'-ikl], bv.n. Niet- engelachtig. a to Disanimate [diz-èn'-i-meet), w.b. Ont- zielen; (fig.) ontmoedig. = j Disannulation [diz-èn'-i-mee'-sjun), zn. Ont- zieling; (fig.) ontmoedig: neerslachtigheid. to Disannul [dis-n-nul’], w.b. Vernietigen, afschaffen. 4 Disannulment (dis-anul'-mènt), zn. Ver nietiging, afschaffen. 4 to Disappear [dis-anul'-mènt), w.b. Uit- kleeden, ontkleeden. É to Disappear [dis-ap-per'-el], w.o. Verdwijnen. Disappearance (dis-ap-per'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'-en'- Aunt, w.b. Verjügen; te leur stellen. Disappointed [dis-2p-pünt-mênt], by. On-besteld; onverbereid; te leur gesteld; verjügen. Disappointment [dis-2p-pünt-mênt], 70. Verjügen; teleurstelling; spijt. To Disappretiate, to Disappreciate [dis-2p-pünt-sj-eet], w.b. Minachten, geringschatten; niet op prijs stellen. Disapprobation [dis-2p-pünt-sj-eet], w.b. Minachten, geringschatten; niet op prijs stellen. Disapprobation [dis-2p-pro-be-sjun], w.b. Afkeur; veroordeeling. Disapprobation [dis-2p-pro-be-sjun], w.b. Afkeur; verwerpen. Disapproval (dis-2p-pro-be-sjun], w.b. Afkeur; verwerpen. Disard [unis-surd], zn. Bluffer, snoever. — to Disarm [dis-aarm], w. b. Ontwapenen; onschadelijk maken. | To—, w.o. De wapenen overgeven (of nederleggen). pe, Disarmed [dis-aarmd’), v. dw. Ontwapend —, bv.n. Ongewapend. 7 Disarm [dis-aarm’-er], zn. Ontwapenaat, degene die ontwapent. : to Disarrange [dis-arreendj'), wb. It wandorde (in de war) brengen, overhoop werpen. Disarrangement (dis-arreendj'-mènt], 20 Wanorde, verwarring. 4 Disarray [dis-arreendj'-mènt], 20 Wanorde, verwarring. 4 Disassiduity [dis-arreendj'-mènt], w.b. Ontkleeden in de war maken; overhoop werpen, op dévucht jagen. Disassiduity [dis-arreendj'-mènt], w.b. Ontkleeden in de war maken; overhoop werpen, op dévucht jagen. Disassiduity [dis-arreendj'-mènt], w.b. Ontkleeden in de war maken; overhoop werpen, op dévucht jagen. Disassiduity [dis-arreendj'-mènt], w.b. Ontkleeden in de war maken; overhoop werpen, op dévucht jagen. Disassiduity [dis-arreendj'-mènt], w.b. Ontkleeden in de war maken; overhoop werpen, op dévucht jagen. Disassiduity [dis-arreendj'-mènt], w.b. Ontkleeden in de war maken; overhoop werpen, op dévucht jagen. Disassiduity [dis-arreendj'-mènt], w.b. Ontkleeden in de war maken; overhoop werpen, op dévucht jagen. Disassiduity [dis-arreendj'-mènt], w.b. Ontkleeden in de war maken; overhoop werpen, op dé Ramp, ongelu wederwaardigheid; noodlottig toeval. Disaster [diz-est’ er], w.b. Ongelukkig ‚maken; onheil baren; verontrusten, beangstigen; bedroeven. Disastrously [diz-est’-rus-luss], bv.n. en Disastrously [diz-est’-rus-luss], bw. Ramp-spoedig, noodlottig; treurig, jammerlijk. Disattention [dis-ét-tén'-sjun], zn. Onacht-gaamheid. Disauthorize [diz-ao'-rmur-ajz], w.b. Van aanzien berooven; (het gezag van.....) verwerpen. Disavouch [dis-èr-vautsj'), w.b.  korps), af danken; verstrooien. To—, te w.o. Uiteengaan, zich verstrooien; den krijgs- i _ dienst verlaten. ; to Disbark [diz-bark'], w.b. Ontschepen, | aan land zetten; | afschillen, pellen, ontbol- tern. Disbelief [dis-be-lief’], z.n. Ongeloof, twijfel. to Disbelieve [dis-be-liev'], w.b. Niet ge- looven, voor onwaar houden, betwijfelen, in twijfel trekken, verwerpen. isbeliever (dis-be-liev'-er], z.n. loovige, twijfelaar; loochenaar. te Disbench [diz-bände], w.b. Opjagen, nodzaken om van eene zitplaats op te staan; (fig.) van het kussen stooten; van den zetel verdrijven. to Disblame [diz-bleem], w.b. Vereerlij- “ken, van blaam zuiveren. Disbodied [diz-bände], Ont- lichaamd. to Disbowel [diz-bauwl], w.b. Ontweien, van de ingewanden ontdoen. to Disbud [diz-bud’], w.b. Van takken ontdoen; | losrukken (—from, van). to Disbud [diz-bud’], w.b. (tnd.) Van het jonge uitspruitsel (door afsnijding) ontdoen, oppen; uitdunnen. to Disburden [diz-beurdn’], w.b. Ontlas- ten; van overlast bevrijden; to — one's heart, zijn hart- luchten; fo — on any one, iemand eenen last op zijnen nek schuiven. to Disburse ([diz-beurs'), w.b. Voorschie- ten, verschieten; uitbetalen, uitgeven (geld). Disbursement [diz-beurs'-mènt),  [dis-kearn’-ét], vleeschloos. to Discernate  Schrander; oordeelkundig; —faculty, smaak. Discerningly (die-zeurn'-ing-li], bw. Schrander; oordeelkundig. Discernment [diz-zeurn'-mént], zn. Oor- deel; schranderheid. to Discerp [dis-seurp'], wb. Aan stukken trekken, vaneenscheuren; uitzoeken, uitkiezen; schiften. Discerpibility Zie DISCERPTIBILITY. Discerpible [dis-seurp'-ibl], bv.n. Zie het by.n. DISCERPTIBLE. Discerptibility [dis-seurp-ti-bil'it-ti], zn. Breekbaarheid; vatbaarheid om aan stuk- ken getrokken (ook: om geschift) te worden; verbrokkelbaarheid. Discerptible [dis-seurpt’-ibl), by.n. Breek- baar; vaneen te scheuren; te schiften; verbrok- kelbaar. Discerption [dis-seurp'-sjun], zn. Aan- stukken-trekking, vaneenscheuring; verbrok- keling. Discession [dis-sts'-sjun], zn. Heengang, vertrek, aftreding. : : Discharge ([dis-tsjaardzj'], zn. Lossing, uitlading, aflading, ontlading, ontscheping; ont- lasting, ontheffing, bevrijding; vrijstelling, vrij- spraak; losbranding, (het) afvuren, (het) af- schieten; uitbarsting, uitstrooming; „losgeld; kwijting (voldoening. betaling); kwijting, qui- tantie; to obtain a fuil —, geheel en al vrijge- sproken worden. Krt 4 to Discharge [dis-tjaardzj'), w.o. Bre- ken; zich ontlasten; ontbranden, ontploffen; losbranden. | To—, w.b. Ontlasten, ontheffen, bevrijden; vrijstellen, loslaten; vrijspreken; af- danken; ontschepen, uitladen, lossen; losbran- den, afschieten; wegzenden, afdanken; vervul- len; voldoen, kwijten, betalen; quiteeren; fo — « volley, een salvo geven; to — one’s duty, zijnen plicht vervullen, zijn plicht doen; to — any one by.n, Ont- zn. Beoordee- [dis-seurp-i-bil'-it-ti), 2.0. 228 DISCHARGER from duty, iemand van verplichting ontslaan; to — the house, betalen wat men in t huis waar men woont of logeert schuldig is; ke has dis- charged the court, hij heeft het proces gewon- nen; fo — a character, (tnl.) eene rol vervullen. Discharger ([dis-tsjaardzj'-er), zn. Ont- scheper, losser; afschieter, afvuurder; ontslag- gever; vrijsteller; kwijting-gever; betaler, Discharging [dis-tsjaardzj'-ing), zn. (kpv.) Lossing. Disecinct [dis-sinkt), bv.n. Ongegordeld; slordig gekleed. to Discind (dis-sind'), w.b. Aan stukken snijden. Disciple ([dis-sajpl'], zn. Leerling: (fig.) aanhanger, volgeling; (bijb.) jongere, discipel. to Disciple [dis-sajpi’], w.b. Leeren, on- derwijzen; opleiden; (fig.) bekeeren. Disciplelike [dis-sajpl'-lajk), bv.n. Leer- lingachtig, discipelachtig. Discipleship [dis-sajpl’-sjip], lingschap. Disciplinableness (dis-si-plin-nês), zn, Leer- zaam; gezeglijk, gehoorzaam- heid. Disciplinableness (dis-si-plin-nês), zn, Monnik van de orde der Disciplinanten. Disciplinarian (dis-si-pli-neer’-en), zn, Monnik van de orde der Disciplinanten. Disciplinarian (dis-si-pli-neer’-en), zn, Van (betreffende, behoorende tot) goede orde en tucht. Disciplinary (dis-si-pli-nês), bv.n. Van (betreffende, behoorende tot) goede orde en tucht. Discipline (dis-si-pli-nês), zn, Onderrichtung, orde en tucht, streng bedwang; (mil.) Discipline (dis-si-pli-nês), w.b. Onderrichten; africhten, aan tucht en regel wennen; in goede tucht houden; tuchtigen; kastijden. Disclaim (dis-kleem’), w.b. Onderrichten; africhten, aan tucht en regel wennen; in goede tucht houden; tuchtigen; kastijden. Disclaim (dis-kleem’), w.b. Onderrichten; africhten, aan tucht en regel wennen; in goede tucht houden; tuchtigen; kastijden. Disclaim (dis-kleem’), w.b. Onderrichten; africhten, aan tucht en regel wennen; in goede tucht houden; tuchtigen; kastijden. Disclaim (dis-kleem’), w.b. Onderrichten; africhten, aan tucht en regel wennen; in goede tucht houden; tuchtigen; kastijden. Disclaim (dis-kleem’), w.b. Onderrichten; africhten, aan tucht en regel wennen; in goede tucht houden; tuchtigen; kastijden. Disclaim (dis-kleem’), w.b. Onderrichten b. Niet erkennen, verwerpen, verloochenen; (rcht.) onzegen, opgeven, afstand doen van. Disclaimer [dis-kleem-er), zn. Verloochenaar; (rcht.) ontzegging, afstand-doening; (fig.) tegenstrijdigheid; tegenspraak. Disclamation [dis-klooz'), zn. Opening; ont-hulling; ontdekking, openbaring; uitbroeiing; ontluiking. To Disclose [dis-klooz'), w.b. Openen; ont-hullen; ontdekken, openbaren; verraden, aan-duiden; uitbroeien. To --, w.o. Zich openbaren; zich openen; ontluiken. Discloser [dis-klooz'-er], zn. Onthuller; ont-hullen, iemand die openingen (eerste stappen) doet. Discloser  Leer- Ks yy, DISCONCERT Aitest (dis-kul'-ur), w.b. Van kleur doen verschieten; doen verbleeken; (fig.) doen verbleeken. Discoloration (dis-kul'-ur-ee'-sjun), z. (Het) verbleuren; (het) verschieten (van kleu ren); (fig.) ontsteld, (het) verbleeken, " Discolored [dis-kul'-urd), bv.n. Verschoten (van kleur} (fig.) bleek, ontsteld, to Discolour [dis-kul'-ur], Zie DpIscoLOR. to Discomfit [dis-kum’-fit], w.b. Uit het veld slaan; verslaan; ten onder brengen. Discomfit [dis-kum'-fit], of Discomfiture [dis-kum’-fi-tjoer], z‚n. Neder- laag; kwade kans, mislukking; tegenspoed; verwarring, verlegenheid. 4 Discomfort [dis-kum'-furt], zn. Mistroos- tigheid, leed, verdriet. of to Discomfort [dis-kum'-furt]. w.b. Mis- troostig maken, leed doen, verdriet veroor- zaken. “i Discomfortable [dis-kum'-furt-èbl, bya, Mistroostig, troosteloos; verdrietig. Discomfortableness [dis-kum'-furt-ehl- 4 nès], z.n. Mistroostigheid, troosteloosheid; ver- drietigheid. 4 to Discommend [dis-kom-ménd'], w.b. La- ken, gispen, berispen, misprijzen. i [dis-kom-mend'-ebl], Discommendable by.n. Laakbaar, berispelijk. Discommendableness [dis-kom-m ebl-nès], z.n. Laakbaarheid, berispelijkheid. Discommendation{dis-kom-men-dee'-sjun], z.n. Afkeuring, berisping, gisping, blaam; ver- wijt; (fig.) kwade naam. vi Discommender [dis-kom-mènd'-er), ZA Gisper, misprijzer, afkeurder. to Discommodate [dis-tom'-mo-deet], of to Discommode [dis-kom-mood'], w.b. Las tig vallen, overlast aandoen, tot last zijn; » deren, storen. ’ Discommodious[dis-kom-moo'-di-us], bvn. Lastig, hinderlijk, ongelegen-komend. a Discommodity [dis-kom-mod'-it-ti], 70. Overlast; lastigheid, hinderlijkheid. a to Discommon [dis-kom'-mun], w.b. (Een gemeente) van hare voorrechten berooven (of vervallen verklaren). to Discomplexion (dis-kom-plèk'-sjun) w.b. Van gelaatskleur doen veranderen. _ to Discompose [dis-kom-pooz'], w.b. Inde war brengen; verontrusten; ergeren, grieve n, beleedigen; uit de gewone gemoedsstemming brengen, verdrietig maken; | afzetten, ontslaan; ontbinden, oplossen. ; Discomposed [dis-kom-pooed'), by.n. Ver ontrust; verdrietig; mismoedig; onpasselijk, on- gesteld; fo be — at, versteld staan over. — Discomposedness [dis-kom-pooz'-ed-nesh z.n. Ongerustheid, gejaagdheid; verdrietigheid; onpasselijkheid. \ Discomposition [dis-kom-po-zis'-sjun], 20 Ongerijmdheid. Discomposure [dis-kom-pooz'-joer), ZD Verwarring; verlegenheid, ongerustheid. | to Discompt [dis-kaunt'), Zie DISCOUNT. to Disconcert [dis-kon-seurt’], w.b. Ve legen maken, uit het veld slaan; in de war sturen, verijdelen. FF SPs sis hse ieh NE, BPeW BE Perey ee st etees yer en DISCONCERTION — Disconcertion [dis-kon-seur'-sjun], zn. In it de war sturing, verijdeling; verlegenmaking; verlegenheid. ___Disconformity [dis-kon-fòrm'-it-ti), zn. | ‘Ongelijkheid, verschil, onderscheid, gemis aan ut overeenstemming. cy Discongruity [dis-kon-arjoe'-it-ti), zn. On- % gepastheid, onbestaanbaarheid, on-overeenkom- “ stigheid; aandruisching. a to Disconnect [dis-kon-nékt'], w.b. Schei- Pp den; de betrekking afbreken met, het verband » opheffen tusschen. 