First book of exersizes for the use of the Dutch classes in government schools
A. S. Robertson | Changuion, A. N. E. (Antoine Nicolas Ernest), 1803-1881
5 Zet zich de afgevoerde slib op de lage landen vast— The alluvial toil forms a deposit on the low lands. Zich op de lage landen, en verhoogt dezelven itself on the low lands, and elevates the same ground, dat de gedaante en toestand des lands so-much, that the form and condition of the land worden daardoor aanmerkelijk veranderd. Dit is hereby considerably altered. This is vooral het geval met Egypte. De Nij thans especially the case with Egypt. The Nile at-present wentelt zijne vloeden in een dieper bed dan rolls its waters in a deeper bed than Voorheen, of lieve zijn evers'staan-uit hooger formerly, or rather its banks stand-out higher boven het water; daarom de overstroomen, above the water; therefore the overflowings waarvan de vruchtbaarheid van dat land geheel whereon the fruitfulness of that land wholly afhangt, reiken niet zoo yer, en zijn minder depends, reach not so far, and are less voordeelig dan weleer. Iudien al de overstroomen, than formerly. If all the inun- mingen, uitstrekten zich over de geheele opper- dations extended themselves over the whole sur- vivakte van zoodanige landen, de aanslibbing zou voorheen, of lieve zijn evers'staan-uit hooger formerly, or rather its banks stand-out higher boven het water; de aan-uit hooger formerly, or rather its banks stand-out higher boven het water; de aan-uit hooger formerly, or rather its banks stand-out higher boven het water; de aan-uit hooger formerly, or rather its banks stand-out higher boven het water; de aan-uit hooger formerly, or rather its banks stand-out higher boven het water; de aan-uit hooger formerly, or rather its banks stand-out higher boven het water; de aan-uit hooger formerly, or rather its banks stand-out higher boven het water; de aan-uit hooger formerly, or rather its banks stand-out higher boven het water; de aan-uit hooger formerly, or rather its banks stand-out higher boven het water; de aan-uit hooger formerly, or rather its banks stand-out higher boven het water; de aan-uit hooger formerly, or rather its banks stand-out higher boven het water; de aan-uit hooger formerly, or rather its banks stand-out higher boven het water; de aan-uit hooger formerly, or rather its banks stand-out higher boven het water; de aan-uit hooger formerly, or rather its banks stand Face of such countries, the deposit would be almost uniform everywhere, and the surface given overal, even hoog; maar de overstrooming remain everywhere equally high: but the overflowing gat menigmaal niet veel verder dan de overstroing, en goes frequently not much further than the banks, and dezen blijven doorgaans het langst onder water, these remain usually the longest under water. Zoodat er wordt gevonden in de ommiddelijke so-that there is found in the immediate. En de oppervlakte overal even lioog blijven — And the surface remain level. Nabijheid der oevers meer bezinksel dan elders, vicinity of the banks more sediment than elsewhere, wardoor zij worden opgehoogd boven het meer whereby they are raised-up above the more verwijderde land. Zoo het is dat de rivieren als remote country. Thus it is that the rivers as it-were omdijken zich-zelven. Aan het lager gedeelte van embank themselves. At the lower part of den ontzaggelijken Mississippi zoodanig een dijk the vast Mississippi such a dike is de eenige grond waar aanbouwers kunnen opslaan is the only ground where settlers can erect hunne woningen Aan den eenen kant zij hebben their dwellings. On the one side they have de rivier, en aan den and eren een breed ondoor-the river, and on the other a broad impenetrable swamp, consisting of pools covered with waterplant, en modderbanken bewassen met riet. Aquatic-plaats, and mudbanks grown-over with reeds. De huizen en plantaadjen liggen langs be boorden. The houses and plantations lie along the borders van dit moeras; sometimes the water rises more than den dezelven aan den anderen kant van. Higher than the same on the other side of the dike, en geval van eene doorbraak, de vloed the dike, and in case of an eruption, the stream sort-out-itself into the swamp, and sets the plantations under water, so that nothing comes to right of it. Hooger dan dezelven verheft zicli somtijds het water— The water sometimes rises above them. In geval van eene doorbraak— If the dike happens to give to day. 3 Stort de vloed zicli in het moeras uit — The stream rashes into the swamp. 4 Zet onder water — Inundates. 5 Zoo dat er niets van te regt komt— So that nothing escapes destruction. 109 Uitwerkselen van gelijken aarcl zijn gebragt-tot Effects of a similar nature are brought to stand in somme gebragt-tot Effects of a similar nature are brought to stand in somme gebragt-tot Effects of a damming-up, de slib afgevoerd 2kan belanden A damming-up, the raud brought-down can arrive Uergens anders dan Op den bodetn; hierdoor Let no-where else than on the bottom; hereby the bed der rivier wordt naturlik oghoogd, en om bed of-the river is naturally raised-up, and for te ontmoeten dit uitwerksel, de opdamming dient to meet this effect the damming-up requires te worden insgelijks verhoogd, zal-men-voorkomen to be likewise raised, if we would prevent overstrokingen. Ten gevolge van zulk een inundations. In consequence of such a worsteling met de-natuur, volgebonden eeuwen-lang, wrestling with nature, maintained for-centuries, sommige groote rivieren zijn verheven boven de Some large rivers are raised above the oppressive level of the fertile and extensive fields, welke zij doorsnijden; en vergeleken met bet which they intersect; and compared with the angrenzend land, dat Tvordt bebouwd door de adjacent country, which is cultivated by the eigenaars, zij zijn besloten in boge waterleidingen proprietors, they are shut-up in elevated aqueducts of altbans stroomen boven-op eenen dijk. Zoo or at-least flow on-the-top-of a dike. Thus anden — Has no other place to rest on. 3 Zal men overstroomingen voorkomen— In order to prevent §-e. no de inwoners ran sommige deelen van Holland en the inhabitants of some parts of Holland and Lombardije H-erkeeren in een' zeer gevaarlijken Lombardy abide in a very dangerous toestand, daar zij liggen met hunne huizen en condition, as they lie with their houses and landhoeven lager dan de ontzaggelijke water- farms lower than the tremendous streams- stroomen die doorsnijden bet land, 2zoo dat een of-water which intersect their land, so that a dijk van klei, is het eenige beletsel dat geheele dike of clay is the only preventive that whole gewesten worden niet bedolven in den vloed. Daar districts are not immersed in the flood. As nu, bet bed eener rivier opkruipt, als bet ware, bow the bed of-a river creeps-up, as it were, al-booger en booger met onmerkbaren maar higher and higher wilh imperceptible but gestadigen aanwas, 3bij zoodanige gesteldheid van constant increase, with such-a state of zaken, de dijken moeten worden nog opgeboogd things, the dikes must be still raised van tijd tot tijd ; bet gevaar dus neemt-toe bij- from time to time ; the danger therefore increases con- voortduring, en 4liet laat zicb. berekenen kwalijk tinually, and it lets itself calculate ill, waar men zal eindelijk vinden eene uitkomst, where one shall ultimately fiud a remedy, 5of bet zon-moeten blijken, dat bet is doenlijk om unless it should-be-rnade to-appear that it is feasible for 1 Verkeeren in een' zeer gevaarlijken toestand— Are in a very dan- gerous predicament. 2 Zoo dat een dijk van klei het eenige beletsel is, dat niet geheele gewesten in den vloed bedolven worden— So that nothing but a dike of clay prevents whole provinces from beiny immersed. 3 Bij zoorlanige gesteldheid van zaken— Under such circumstances. 4 Het laat zicb kwalijk berekenen waar men eene uitkomst zal vin- den — It is not easy to see how it is to be avoided. 5 Of hetzou moeten blijken dat het doenlijk is— Unless it prove practicable. Ill te Verleggen geheelen-al Jden loop der rivieren. to remove altogether the course of the rivers. Geen land ter wereld levert-op zulk een indruk- No country in-the world affords such an impression bewijs van menschelijk bekwaamheid, sive proof of human skill, gednld en overleg als Holland, in de doelmatige patience and ingenuity as Holland, in the appropriate voorzieningen, gesteld in-het werk tegen de provisions put into operation against the nadeelen zoo-even Gerept. De moejelijkheden disadvantages just now alluded to. The difficulties, separated by the great measure, are augmented in dread of the water, by the effect of the sea on the northern horizon, by the effect of the sea on the northern horizon, whereby the water is opened, and the dikes are washed away. Here is an opinion that the most tested means of preventing the dikes beveiligen de dikes, for to beveiligen de dikes is to beveiligen de dikes, for to beveiligen de  den golfslag, bestaat in een bekleedsel van dikke, the surf, consists in a covering of thick, loose gedraide touwen van stroo, waaraan de loosely twisted ropes of straw, whereon the golden verspollen hare kracht, terwijl het verspoelen waves waste their strength, whilst the washing-away Dan loop der rivieren verleggen — To turn the rivers into neic channels. In vreeselijke mate — Fearfully. De dijken worden verspoeld — The embankments are wasted, reduced by the icater rushing along. Hun beproefdste middel — Their most approved method. Observe the difference between three expressions very nearly alike, los gedraide touwen, ropes loosely twisted, los gedraide touwen, un-twisted ropes; and, losse gedraide touwen, twisted ropes not fastened. Under klei wordt verhoed er-door. Maar in weerwil ofleday is obviated by it. But in spite van al hunne voorzorgen, de wateren menigmaal of all their precautions, the waters many-a-time worden te magtig hun, broken-door, en in hunne become too powerful for them, break-through, and in their vast verwoesten gebeele provincien. Career lay-waste entire provinces. De Wateren des Aardbodems. —Vervolg. The Waters of the Globe. — Sequel. Het vierde of lastste gedeelte van den regen. The fourth or last part of the ram, was a gewägden, trekt in den grond, en whereof we mentioned, draws into the ground and komt weer opborrelen, ergens anders, in de comes again to bubble-up somewhere else in the o-edaante van bronnen. Eenige rivieren krim- & shape of fountains. Some rivers con-pen-in order bet afloopen, ofscboon zij hebben tract under the running-down, although they have rijkelijk toevoer van buiten, en andere verdampen an-abundanl supply from without, and others evaporate o-eheel eer zij kunnen bereiken de zee. Dit Entirely ere they can reach the sea. This gebeurt in lage, dorre landen, waar de uitdamping happens in low, dry countries, where the evaporation van loopend water is keilzaam, 4door te-bij-zetten of running water is salutary, by supplying eenige voclitdeelen aan de lucht. De lucbt aldus some particles-of-moisture to the air. The air thus bevocbtigd voedt en onderboudt 5allerlei gewas, moistened feeds" and sustains all-sorts-of vegetation. 1 TVaarvan -wij gewaagden — Which ice mentioned. 2 Trekt in den grond — Finds its way into the ground. 3 Krimpen onder het afloopen in — Become smaller as they flow-along. Door aan de lucht eenige vochtdeelen bij te zetten — By rendering the air someichat moister than it icovld otherwise be. Allerlei gewas — Vegetable productions in general. als bij voorbeeld de Mimosa-struiken en andere in as for example the Mimosa-bushes and others in the bed van de Gariep en Orange river, wier steile the channel of the Gariep and Orange river, whose steep covers pricked met groen geboomte en planten, banks are adorned with green trees and plants, hoewel het land dat kiitstrekt zicli boven-langs although the country that extends itself along-the-top-of de boorden is dor en onvmchtbaarc In bergachtisre the banks is dry and barren. In mountainous landen waar bronnen ontspringen, is Geen behoefte- countries where springs arise, there is no need an zulke voorzieuingen, oindat de luclit is veelal of such provisions, because the air is mostly vochtig op de bergkruinen: zij niet alleen moist on the mountain-tops: they not only trekken-naar-zicb de wolken, maar ook 2brengen-toe attract the clouds, but also contribute bet-hunne, om te doen wolken ontstaan, 3gelijk wij their-share, for to cause clouds to arise, as we kunnen zien, bij zuid-oosten "wind aan den Tafel- can see, by by south-east wind on the Table- berg. Wij zullen nog k omen terng bierop. mountain. We shall yet come back hereupon. Intusscben bet loopt in bet oog, dat in bet gebergte Meanwhile, it runs into the eye, that in the mountains er is niet dezelfde beboefte aan uitdamping van there is not the same need of evaporation of loopend-water, als in dorre vlakten, was in dorre vlakten, as in dry plains wherefore then ook de oorzaken die bewerken dit 6zijn niet also the causes which effect this are not 1 Zich uitstrekken — To extend. 2 Brengen ook het hunne toe om wolken te doen ontstaan — Also contribute to form or produce clouds. 3 Gelijk wij bij zuid-oosten wind aan den Tafelberg zien kunnen — As tee can see on Table-mountain in a south-easter. 4 Het loopt in het oog — It is clear. 5 Waarom dan ook — And on that account. 6 Aanwezig zijn — To exist. ii4 aanwezig daar. De bergen dus leveren het watef, extant there. The mountains therefore yield-up the water, dat valt op hen, en doet hunne stroomen aan- that falls upon them, and causes their streams to zwellen, schier onverminderd, aan de vlakten. swell almost undiminished, to the plains. Maar het gedeelte 3dat trekt in den grond is But the Part that draws into the ground is bewaard nog beter: bet kan niet verdainpen in-het-preserved still better: it can not evaporate at gebeel, en wordt gevoerd weg door verborgen all, and is conveyed away through hidden gangen, waar geen zon nog wind kunnen bereiken passages, where no sun nor wind can reach het, som te komen weder aan bet dag-licht, in eene it, for to come again to the day-light, in one of andere vlakte of valley, welligt op grooten af- or other plain or valley, perhaps at a-great dis- stand van den berg, die beeft ingedronken het. Attance from the mountain, which has imbibed it. Men weet that jar zijn, in bet hart van sommige One knows that there are, in the heart of some bolen, groote bolen, die altijd staan vol water, mountainas, large caverns which always stand full-of water, en stellen-daar eene soort van onderaardsche vijvers and exhibit a sort of subterraneous ponds of meeren. It is gone toeval gelijk menig-een or lakes. This is no chance as many-a-one zou zeggen; want benevens de gewone viscbsoorten would say: for besides the usual sorts-of-fish, eenige dier kolken bevatten dieren. Wier gesteld-some of those gulphs contain Animals whose constitutions 1. Dat trekt in den grond—Which is absorbed. 2. Waar geen zon noch wind het bereiken kunnen—Where neither sun nor wind can reach it. (Observe the plural verb in Dutch.) 3. Ctm weder aan het daglicht te komen—To reappear above ground. 4. Men weet—It is known. Watn-i0 alt'd VUl Watcr staa-n~That are always full of stagnant water. 6. Dit is geen toeval—This is not accidental. Held is gelieel ingerigt naar zulke verblijven, die tutioa is quite adapted to such abodes, which kunnen niet leven elders, Jomdat koude en dais-can not live elsewhere, because cold and dark-ternis zijn de voorwaarden van hun bestaan, zoo ness are the conditions of their existence, so dat wordende 2gesteld bloot aan het zon-liclit, zij that, being placed bare to the sun-light, they begin terstond te kwijnen en 3bekoopen-liet begin immediately to languish and pay-for-it met den dood in vreini; minuten. Zulke onder-with the death in a-few minutes. Such subterfuges worden wel niet gevonden in raneous basins are it-is-true not found in alle bergen, maar er zijn overal genoeg gaten en all mountains, but there are everywhere, enough holes and scheuren, om te kunnen bevatten eene groote chinks for to be-ahle to-coutain a great boeveelheid waters. quantity of-water. De Wateren des Aardbodems. - VervoIg en Slot. The Waters of the Globe. - Sequel and Conclusion. A1 de bergen zijn steenaelitig, volgt nog-niet Though the mountains be rocky, it-follows not-yet daaruit, dat ghet zijn maar klornpen van digte thence, that it are only masses of The following is a corrected version of the text based on the context clues provided: "The waters of the Globe." Copperstone. 7 Zij bestaan veel-eer uit verschil-blocks-of-stone. They consist much-rather out-of-varlende stoffen, gelegen boven elkander in zekere ous substances, placed above each other in a certain manner. Omdat koude enz., de voorwaarden zijn van hun bestaan — Because cold, §©., are absolutely necessary for their life. Bloot gesteld — Exposed. Het met den dood bekoopen — It costs them their life. Vervolg en slot — Concluded. Al zijn de bergen steenaelitig, daaruit volgt niet — Though mountains be rocky, ice ought not to infer thence. Het zijn — They are. Zij bestaan veeleer — On the contrary, they consist. geregelde orde. Men vindt rneest-al rotsen van regular order. One finds mostly rocks of a generalei aard in eene laag of plaat, liggende uniform nature in cue layer or plate, lying somewhat waterpas, gelijk nabij het bovenste vlak sometimes horizontally, as near the uppermost level van den Tafelberg, dan weder istaande overeind of the Table-Mountain, then again standing on-end, als boeken op een rak, gelijk bet geval is aan as books on a shelf, as the case is on den Leeuwenkop. Nu er zijn groote hoeveelheden the Lion's-Head. Now there are great quantities waters verdeld over de ruimte Tusschen twee of-water distributed over the space between two zulke =steenlagen, dat wordt gebouden daar koel such layers-of-stone, which is kept there cool en versch, en zijpelt weg langzaam van daar, door and fresh, and tackles away slowly from there through sploten en scheurtjes, tot-dat bet stort nit zich in clunks and fissures, till it pours out in? bronaders. Wanneer er worden gevonden tusscben vems-of-spnngs. When there are four layers-of-stone and there die zijn zacht of all those hard layers-of-stone others that ale eer  lagen, en daarna, der deelen The water out of other beds, and afterwards distribute The door aderen, bij-wijze-van buizen naar alle It through veius, after-the-mauner-of conduits to all Hgvngen. Nu indien wij aantreffen lagen in Directions. Now if we meet-with beds in eenen berg- gelijk de-zoo-even-beschrevene, dan wij a mountain like those-just-described, then we moeten rondzoeken naar fonteinen daar, en wanneer must look-about for springs there, and when die lagen staan overeind gelijk boeken op een rak, the beds stand on-end as books on a shelf, en Wij uitzoeken de zaclite leiaclitige steenplaten, and we select the soft slaty strata, en volgen nederwaarts derzelver ran den tot waar and follow downwards their edges to where zij eindigen, dan wij zijn zeker van-te-zullen-vinden they terminate, then we are sure of finding- water daar, of er moest-zijn geen water in den water there, or there must be no water in the geheelen omtrek. Wanneer wij zullen-graven whole compass. When we are-about-to-dig een water put, wij moeten niet werken by toeval a well, we must not work by chance en in,den-blinde, indien wij hebben aan ons de keus and in Hinde, when we have to ourselves the choice of plaats; en daar vele landen selbben schärfer of the place; and as many countries have almost gone anderen voorraad van water, dan in gegraven no other supply of water than in wells putten, en alle zonder ondersclieid worden du, and all without distinction are. Het naar alle rigten verdeelen — Disperse it abroad. Of er moest in den geheelen omtrek geen water zijn — Unless there be no waiter at all. In the neighbourhood. 3 Wij moeten niet bij toeval en in den blinde werken — We must not set about the work at random and in a headlong manner. * Hebben schier geen anderen voorraad — Have scarcely any other supply. 118 grootelijks bevoordeeld door deze soort van voor- greatly benefited by this sort of pro- ziening, Jzoo er is niet weinig gelegen aan deze vision so there is not a-little placed in this zaak. affair. 2Het blijkt uit al-het-bovenstaande, dat de bron- It appears from all-that-stands-above, that the foun- nen der rivieren kunnen worden gezegd in tains of-the rivers can be said in waarheid te zijn in de wolken, dat de luckt is truth to be in the clouds, that the air is dienstbaar aan de aarde, om te voorzien haar van subservient to the earth, for to provide it -with water, en daarom de doorgaande rigting en uit- water, and therefore the common direction and ef- werking der winden zijn van het uiterste aanbelang feet of-the winds are of the utmost importance in alle landen, tot hunnen welstand. Derhalve in all countries, for their welfare. Consequently de 104de Psalm 3getuigt naar waarheid van den the 104th Psalm gives-witness according-to truth of the Scbepper: Hy drenkt de bergen uit zijne opperzalen. Creator : He watereth the hills from his chambers. De aarde wordt verzadigd van de vrucht uwer The earth is satisfied with the fruit of-thy werken. 4Hij doet het grass uitspruiten voor' de works. He- causeth the grass to-shoot-out for the beesten, en het kruid tot den dienst der menschen, beasts, and the herb for the service of-the men, ' doende het brood voortkomen uit de aarde. causiDg the bread to-come-forth out-ofthe earth. 1. Zoo is er aan deze zaak niet weinig gelegen — This is a matter of some importance. 2. Uit al het bovenstaande blijkt— It is evident from the above statements taken together. 3. Getuigt naar waarheid— Truey says. To'gS tor^aMe^™1^ ™ordebeesten-fl-e causeththe gra« TWEEDE AFDEELING. Fahelen en Leenspreuken, I, De Duif en de Mier. — Eene duif zat op den oever van eene beek te drinken, en zag eene mier bij ongeluk in het water vallen, en, te vergeefs, beproeven om den kant te bereiken. Met medelijden bewogen, plukte zij een grashalmpje nit, en wierp het in den vloed, waarop de arme mier zich redde, gelijk een matroos, die schipbreuk geleden heeft, op eene plank. Naauwelijks had zij het land bereik He t, of zij bemerkte eenen vogelaar, die gereed stond om zijn gewer op hare redster af te schieten. Oogenblikkelijk liep zij naar den jager toe, en stak hem zoo vinnig in het been, dat hij van schrik op prong, en een geritsel maakte, waarop de duif weg vloog, en aan het gevaar ont-snapte, waarmede zij bedreigd werd. Wij moeten altijd gereed zijn om elkan-der dienst te doen. II. De Blinde en de Lamme. — Een blinde ont moeten op een slecht eenen lamme, en verzocht hem om hulp, om deze moeijelijkheid door te komen. Hoe kan ik dat doen, zeide de lamme,.daar ik naauwelijks in staat ben, mijzelven voort te slepen? Maar, daar gij zeer sterk schijnt te zijn, ino Est gij mij op uwe schouders dagen, en dan zulien wij te zamen ons fortuin zeken. Het zal dan mijn belang zijn, u te waarschuwen voor alles, wat uwen weg zou kunnen belemmeren: uwe voeten zulien de mijne, en mijne oogen de uwe zijn. Van ganscher harte, hernani de blinde, laten we elkander op deze wijs dienst doen. Hierop nam hij zijnen lammen togtgenoot op den rug, en, door middel van deze vereeni- ging, vervorderden zij veiiig en genoeglik hu nnen weg, Onze behoeften en zwakheden hebben de meeste aanleiding tot de inaatschappelijke verbindtenissen gegeven. III. De Zon en de Nevel. — Op een' zomerschen avondstond, zag de zon, terwijl zij achter de westelijke lieuvels nederzonk, een' dikken ongezonden damp, zich over de geheele uitgestrektheid der vallei uitbreiden. Al de struiken en bloemen rolden hare bladeren op, en krompen in bij de aanraking van dezen gehaten vijand.— "Gij hebt wel ge- daan" zeide de God des daags, "dat gij het uur van mijn vert Krek gekozen hebt, om uwen verpesten invloed te verspreiden, en de schoonheden der schepping te bezoede len." Geniet voor een' korten tijd de zegepraal uwer boosaardigheid; ik zal met den morgen wederkomen, uw gedane leed herstellen, en een een een aan uw bestaan maken. Dat de lasteraar in uw lot het zijne aanschouwe, en de terugkomst der waarheid duchte. IV. De Vos en de Kat. — En vos en een kat, partij gemäßt hebbende oin zamen te reisen, verdreven onder weg den tijd met allerlei wijsgeerige gesprekken. Van al de deugden, riep de vos uit, is het mededoogen gewis de edelste! Wat zegt gij, is het niet zoo? Ongetwijländig hernam de kat, met een zedige houding, uiets voegt ons meer dan een medelijdend hart. Terwijl zij dus den zedemesster speelden, en elkander over hunue edelmoedigheid wat poogden wijs te maken, zagen zij eenen wolf uit een boschte voorschijn springen, eene kudde onnoozele schapen aanvallen, en dezelve een voor een, zonder medelijderen verscheuren. Afschuwelijke wreedheid, riep de kat uit Warmomast, aast hij niet liever op ongedierte? Gewis, hernam Reintje, dat gaat te ver; de wolf is van en beiden hängen en bloeddorstigen aard. — Voortgaande k warn en zij aan een kleine hut, waar de teerhartige vos zijn oog liet vallen op eenen haan, die met een trotschen gang over de werf stapte. Op dit gezigt, weg met de zedeleer!— hij springt over de heining, valt zijne prooi aan, en verscheurt dezelve. Op hetzelfde oogenblik kwam er eenevettemusuitdenstalloopen, en de wijsgeerige kat maakte er haarmaal mede. Het dwaze Hert. — Een hert aan eerie klare beek koniende, oni zijn eigen beldtenis in het water. Het eerste, dat zijn aandacht trok, waren de groote getakte hoorns, die op zijn hoofd groeiden. O! zeide hij, hoe wel staan mij deze takken, en wat maken zijn eene schoone vertooning! — Men zou schier denken, dat ik een geheel bosch op mijn voorhoofd droeg. En daarbij schijnen zijn zoo sterk te zijn, dat ik mij in staat gelof orn het sterkste monster in het woud uit te dagen — maar wat die dunne spillen aan- gaat, die ik voor mijne pooten aanzie, zij dienen alleen om mij te ontsierem Wat is het jammer, dat zulk eene fiere gestalte als de mijne, door vier zulk veracht. Elijke bezemstokken ondersteund Avordt. Indien mijne pooten zoo mooi waren als mijne hoorns, zou ik voor geen dier in schoonheid wijken, Dus sprekende, werd hij verschrikt door bet blaffen van een koppel honden, die op het afkwamen. Als een pijl uit den boog vloog hij, op het eerste alarm weg, en liet honden en jager op een' grooten afstand achter zich. Maar eindelijk in een digt jbe-wassen boschje koniende, en onder laag geboomte doorloopende, bleef hij met zijne hoorns zoo vast in de takken zitten, dat hij niet in staat was zich los te maken. Toen haalden hem de honden in, en haalden hem neer. In de doods benaauwdheden zijnde, ripp hij uit: ongelukkige dwaas! De gatte hoorns. Avaarop gij zoo trotsch waart, zijn de oorzaak van uv verderf; en die dunne beenen, die gij met zoo veel verachting behandel, het levengered heben, indien gij niet in het kreupel bosch waart geloopen. VI. De misnoegde Bij. — Eene bij klaagde Jupiter de tallooze onheilen, waaraan haar stand blootgesteld was. Haar ligchaam, zeide zij, was uitermate zwak, en evenwel was zij veroordeeld, om door bestendigen arbeid, haar levens onderhoud te verkrijgen. Des winters verkleumde zij van de koude, en des zomers verzwakte zij door de hitte. Hare verblijfplaats werd onveilig gemaakt door vergiftige kruiden, en hare vlugt verhinderd door onweer en stormen. In het kort, door gevaren van buiten en ongemakken van binnen, werd haar leven eene aaneenschakeling van ellende. Ziet nu eens, zeide Jupiter, de verkeerdheid en dwaasheid van dat ondankbaar geslacht! De bloemen des velds heb ik haar als een gastmaal voor gezet, en heb getracht haar Au zweite eindelooze verscheidenheid te verlustigen; — nu zweven zij over welriekende bedden van tijm en lavendel, en dan over de nog geuriger violetten en rozen! Hetgeen waarover zij zich beklagen, vervolgde Jupiter, is het uitzuigen van den honig; en, om hare verrigenen van den verferten, heb ik haar vleugels gegeven, welke haar van het eene gastmaal naar het andere overvoeren. Ik heb haar het verstand ge-ereven om onweder, stormen en verderliyk Snkraidte vermijdeii; dns, indien zn dwa-len is het of door hare verkeerdheid, of door hare neigingen. Maar gelijk metde bijen, zoo is het ook met de menschen. Zij leggen miine weldadige bedoelingen verkeerdheid, en klagen dan, dat mijne bevelen streng zinn Al de Voorregten zien ze onankbaar over het hoofd, en vergrooten de ongemakken en wederwaardigheden; in plaats van het o-oedemeteen erkentelijk hart te genieten, en zich, zoo veel mogelijk, voor het kwade te wachten. De twee Vossen.—Twee vossen kwamen, door een list, des nachts in een hoenderhok, en doodden den haan, de hennen en de kuikens. De een vos, die jong en onbe- dachtzaam was, stelde voor, om alles wat zij daar hadden, te verslinden. Maar de andere, oud en gierig, wilde, niettegen- staande zijnen grooten honger, maar een weinigje eten, en het overige laten liggen en bewaren. De ondervinding, mijn jonge vriend, zeide hij, heeft mij wijs gemaakt, en ik heb veel gezien, sedert ik in de wereld ben; men kan inderdaad niet te veel sparen en niet te zuinig zijn. Dat is alles goed en wel, zeide de jonge, maar ik ben voorne- mens om hier te blijven, tot dat ik ten min- ste voor e Ene gansche week mijnen buik Gevuld heb: — want, wie zou dwaas genoeg zijn, om morgen hier terug te komen? Htjt is i miners zeker dat de eigenaar ons op- wachten, en den dood zijner hoenders op ons zal wreken. Na dit gesprek, deed ieder zijnen zijn. De eene at alles op, doch werd door zijne onmatigheid ziek, en stierf; de andere, keerde den volgenden dag terug, om nog eens te gaan snmllen, maar werd gevangen en gedood. Iedere leef'tijd heeft zijne gebreken. De ouden zijn veelal gierig, en de jongen ver- kwistend en onmatig. VIII. De zieke Leeuw, de Wolf eu de Vos. — Een leeuw, zijne maag overladen hebbende door onmatig te eten van een wild varken, kreeg eene hevige en geva VIII. Arlijke ongesteldheid. Nauwijk was dit ruchtbaar, of de dieren des wouds kwamen in menigte tecloopen, om hem te bezoeken, en hem van hinne achting te verzekeren; — zij waren bijna alien tegenwoordig behalve de vos. De wolf een kwa-lijkgezind en boosaardig dier, nam deze gelegenheid waar, oni den vos van hoogmoed, oni den vos van hoogmoed, oni den vos van hoogmoed. Te midden van die lasteringen kwam de vos binnen. Hij had er zoo iets van gehoord, en bemerkte te gelijk dat de leeuw in toorn tegen hem ont-stoken was. L it bragt hem eerst zeer in verlegenheid maar bij geluk schoot hem spoedig iets in, waarmede hij zichzelven verschoonen, en het den wolf betaaldzetten kon. De vos begon Zijnne aanspraak op deze wijze : — ik zie er hier verscheidene, Sire, die u op eene geveinsde wijs van limine getrouwheid komen verzekeren, Wat mij aangaat, ik heb u een beter bewijs van mijne achter gegeven. Zoodra ik van uwer majesteitziekte hoorde, heb ik, alle nuttelooze komplimenten achter latende, mij dag en nacht bezig gehouden, om bij de voornaamste geneesheeren naar een onfeilhaar middel voor uwe kwaal te vernemen, en ben eindelijk geslaagd ; het bestaat hierin : — gij moet eene wolvenhuid, warm van het lijf getrokken, om uw ligchaam slaan. Naauwelijks hoorde men dit, of men besloot er de proef van te nemen. Men viel den wolf aan, en begon hem dadelijk te villen. Terwij L'emmen hierme ich bin ich ich was, luisterde de vos den las- teraar dezen nuttigen grondregel in het oor: Wilt gij veilig zijn voor alle leed, zoo doe niemand eenig nadeel. IX. Dejonge Knaap en de Kopel. — Een jonge knaap, bekoord door de kleuren van eenen turn zag vliegen, vervolgende haar met onvermoeiden iver van bloem tot bloem. Eerst trachtte hij haar tusschen de rozenbladen, en vervolgens op een madeliefje te verrassen. Daarna wilde hij haar onder zijnen hoed vangen, als zij over een bed violetten violetten, vervolgens trachtte hij haar te grijpen, daar Z1.1 op den tak van een boompje rustte. Maar de onbestendige kapel, gedurig de feene bloem voor de andere verwisselende verijdelde, dus doende, al zijrte pogingen. Eindelijk zag hij haar in een tulp gedoken, schoot toe, en greep haar met geweld. Doch, juist hierdoor verpletterde hij het diertje Het stervende insect, den armen jongen zierer verdrietig ziende over deze onange-name teurstelling, sprak hem dus aan:zie daar nu de uitslag uwer nuttelooze en angstvallige nastrevingen! Leer, tot welzijn van uw volgend leven, dat alle vermaak gelijk is aan eene fraaije kapel; het mag u in het najagen, eenig genoegen geven, maar al te begeerig aangegrepen, wordt het vernietigd. De Egyptenars en de gyptische Rat. — En krokodil van verbazende grootte ernst, maakte de oevers van den Nijl onveilig, en verspreidde verworshadowen door als de naburige landschappen. Hij verslond zoowel den herder als de schapen, den veehoeder als het vee. Verstout door dit goed gevolg, en  gevaar, niet helpen kan, ben ik toch in staat u eenen raad te geven, die u, in het vervolg, van het grootste nut kan zijn. Gij telt den krokodil niet als hij klein en zwak is, en bedenkt niet genoeg dat hij steeds grooter, en daardoor gevaarlijker wordt Gij ziet, ik ben een arm, zwak, klein dier, en even- wel ben ik gevaarlijker voor het monster, en nuttiger voor mijn land, dan gij alien. Ik val hem in het ei aan; en, terwijl gij maan- den achter een bezig zijt, om eenen enkelen te van gen, dood ik er ten minste vijftig op eenen dag. Voorzigtigheid is dikwerf zoo goed als moed. Het is roemrijk een groot kwaad te boven — Maar wijsheid hetzelve voor te komen. XI. Het Kruidje Roer-mij-niet en de Distel. — En distel, in eenen tuin, digt bij een kruidje reer-mij-niet staande, en deszelfs blooheid, beschroomdheid en teederheid bemerkende, sprak het aldus aan: Hoe zijt gij toch zoo zedig en ingetogen, mijn goede buurman? gij trekt uwe bladeren in bij het aanraken eener hand? Waarom krimpt gij terug, als of gij bevresd waart voor het aanraken eener hand? Neem en voorbeeld aan mij, en volg mijnen raad. Indien de gemeenzaamheid van iemand mij niet beviel, zou ik hem wel op eenen afstand houden; geene vrijpostige vingers zouden mij ongewroken aanraken. Onze aard en hoedanigheden zijnzeer verschillend, liernam de andere; ik Heb noch kracht, noch lust om te beschadigen; gij, integendeel, schijnt beide te hebben. Mijne begeerte i$ om vreedzaam te leven in den stand, waarin ik geplaatst ben; en, hoewel mijne niederigheid mij, nu en dan, wel eens eenige moeijelijkheid veroorzaakt, zoo strekt zij in het algemeen, om mijne rust te bewaren. De zaak is geheel anders met u. Uw oplopend en wraakgierig gestel zal gewis vroeg of laat, de oorzaak van uw verderf worden. Terwijl zij dus redetwisteneden, kwam de tuinman met zijne spade, om den grond rondom het kraidje roer-mij-niet om te spitten, maar de distel bemerkende, roeide hij dezelve dadelijk uit, en smeet haar bui-ten den tuin. XII. De Buik en de Leden Menenius Agrippa, Ein Romeinsch Consul, door den senat aufgevärdig, omeen' gevaarlijken opstandte stillen onder het volk, dat weigerdede belassten, die ter voortzetting der staatsan-gelegenheiten noodig waren, te betalen, overtuigde hen van hunne dwaasheid, door de volgende fabel. Mijne vrienden en landgenoten, zeide hij, let op mijne woorden. Het gebeurde eens dat de leden van het menschelijk lig-chaam zeer misnoegd werden over het gedrag van den buik, en besloten om hem niet langer het gewone onderhoud te verschaffen. De tong hield eene oproerige redevoering, waarin liuniie grieven ten breedste uitgemeten werden, en de werk-zaamheid der handen en voeten hemelhoog geprezen hebbende, betoogde zij, iioe hard en onredelijk het was, dat de vrnchten van Imnnenarbeidaan de onverzadelijkebegeerte van een' vetten, luijen buik verkwist wierden. Deze aanspraak werd door al de leden met toejuiching ontvangen. Oogenblikkelijk verklaarden de handen, dat zij niet meer wilden werken; de vo eten besloten om het gewigt des bulks niet 1 anger te dragen. Ja, wat meer is, de tanden weigerden om eene enkele beet meer voor hem toe te bereiden. In deze verlegenheit verzocht him de buik toch rijpelijk te over- wegen wat zij deden, en in zulk een' dwazen opstand niette volharden. JDaaris niemand onder u, zeide hij, die niet zeer wel weet, dat alles wat aan mij besteed wordt, op uw aller voordeel uit'oopt; dat gij alleen, en niemand anders, er het nut uittrekt. Maar zij%ie vertoogen waren te vergeefs, want gedurende het oproer der driften wordt de stem der rede niet gehoord. Het was niet mogelijk hen te doen bedaren, en hij stierf van gebrek. Toen begon het ligchaam tot een geraamte Uit te teren; de leden werden geheel krachtelos, zwak en kwijnend; zij gevoelden, wel is waar, eindelijk hunne dwaling, en zouden gaarne tot hunne pligten wedergekeerd zijn, maar het was te laat, en zij kwamen alien om. Het Landmeisje met haven Melkemmer. — En landmeisje naar cle stad gaande, wan-delde omzigtiglijk voort, met liaren melk-emmer op liet lioofd, en verviel, op weg, in de volgende overdenkingen. "Het geld, dat ik voor deze melk zal krijgen, zal mij in staat stellen om ten minste twee honderd eijeren te koopen. Deze eijeren zullen mij gewis een groot aantal kuikens opleveren; en deze zullen met kersmis goed zijn om naar de markt gebragt te worden, wanneer de hoenders altijd hoog in prijs zijn. Het kan das niet missen, ofik zal, in de lente geld hebben, om eene koe te koopen; en deze brengt op hare beurt kalvers voort." Verrukt van vreugde over dit aangenaam vooruitzigt, maakte zij eene al te Grosse beweging met haar hoofd, zoodat de emmer, en met denzelven haar ingeld geblück, voor hare voeten viel. Wanneer de verbeidig der menschen zich al te veel bezig houdt met het vooruit-zigt op eene nog ver af zijnde en onzekere verbetering van hunne omstandigheden, lijden zij dikwerf groote verliezen, door op hunne onmiddelijke belangen te weinig acht te gven. XIV. De Kat en de Oude Rat. — Eene zekere kat had zulk eene slagting onder het na-burig ongedierte gemaakt, dat geene enkele rat of muis het durfde wagen te voorschijn te komen. Poes zag weldra, dat, indkn de zaken zoo bleven, er niets meer te vangen was. Na rijp overleg besloot zij dan hare toevlugt tot eene list te nemen. Zij Hing zichle, te dien einde, aan eenen haak, met den kop naar beneden, zichhoudende als of zij dood was. De ratten en muizen haar, in die houding, ziende, besloten daarnit, dat zij om eene misdaad geliangen was, en sprongen met groote vreugde te voorschijn. De kat dit bemerkende, verliet hare bon-ding, en vloog in het midden van haar, en maar weinige hadden het geluk om te ont-snappen. Deze list zoo wel gelukt zijnde, werde zij aangemoedig om eene tweede te beproeven. Zij rolde zich den volgenden dag, in eenen hoop meel, en lag aldus verborgen, toen degenen, die daags te voren ontkomen waren, zich lieten zien, Maar eene oude rat, zoo slim als hare tegenpartij, sprak de anderen dus aan : — Ik heb geen zijn in dien witten hoop ginder; iets luistert mij in, dat er kwaad onder verscholen ligt. Het is waar, het kan meel zijn; maar het kan ook wel iets anders zijn, daarik zooveel niet van houden zou. Het kan geen kwaad op een afstand teblijven. Wer voorzigtigheid is de moeder der veiligheid. XV. De Ekster en de Raaf. — De ekster, van welken deze fabel spreekt, was woeliger en praatzuchtiger dan eenig ander van zijn geslacht. Zijn tong was in bestendige bewegung, en hij zelf altijd in drukte, vliegende van de eenen plaats naar de andere, en zelden tweemaal achter een, in hetzelfde gezelschap komende. Het een oogenblik zag men het onder eenen troep duiven, een pas bezaaid koornveld plunderen; het andere, zat hij met een aantal spreeuwen in eenen ker-senboom. Dan weer smulde hij met een menigte kraaijen aan een aas. Eindelijk kreeg hij het ook in het hoofd, ora een zekere oude raaf te bezoeken, die afgezend, in de takken van eenen ouden eik, aan den voet van een' een' een' een, woonde, alwaar zij reeds meer dan een halve eenw had doorgebragt. In dit eerwaardig verbliss aangekommen sprak de snapachtige vogel de raaf aldus an: "I ben zeer ingenomen met het gezigt van deze plaats; de woestheid dezer rotsen en afgronden rondom u, bevallen mij, Ik ben geheel in verrukking door het gemurmel van dezen waterval: — mij dunkt, ik vind hier eene kalmte, die alle genot van het stadsleven overtreft. Welk eene gelegenheid om de goddelijke schoonheden der natuur te beschouwen! Ik heb besloten om de vrolijkheden der stad te verlaten, en mijne overige dagen in deze eenzaamheid door te brengen." — "Wei, mijn vriend, zeide de raaf, het zal mij aangenaam zijn u te oontvangen, maar ik verbeeld mij dat gij en ik zeer ongeschikte medgezellen zullen zijn; want gij stelt Er uw genoegen in, om in gezelschappen te schitteren, en u zelven door verfijnde zeden te doen opmerken; terwijl mijn geluk bestaat in eenzaamheid en stille afgetrokkenheid, somtijds afgewisseld door den om gang van eenige uitgelezen vrienden. Daarbij verkies ik een goed hart boven eenige uitgelezen vrienden. Uv bezoek en uw aan-bod zijn niij wel vereerend, maar ik weet alte goed dat mve genegenheid onder te veel kennissen verdeeld is, zoo dat er maar een gij wel den naam van vrienden gevven wilt. De vechtenden Hanoi en de Kalkoen. — Tweekamphanen entschieden elkander bij geval, en weinig over de grenzen van hunne afzonderlijke verblijfplaatsen. Aan zulke groote en heldhaiiige zielen verschaft de geringste kleinigheid reden tot twisten. Zij naderden elkander met trotschheidenveront-waardiging, en begonnen oogenblikkelijkeen bloedig gevecht. Men streed, van weerskanten, met behendigheid en den grootsten moed; zij gaven en ontvingen bloedige wonden, en vielen eindelijk afgemat, blind en geheel verminkt neder. Een kalkoen, die alles, wat er tusschen hen omgegaan was, gezien had, naderde het slagveld, en zeide: Hoe dwaas en ongerijmd is uw twist geweest. Mijne goede buren! zoo belagchelijk, ten minste, als men ooit onder de twistziekste. Schweplen zou kunnen vin den. Omdat de een oogenblik op het gebied van den anderen gestan het gehied van den anderen gestan het gehied, en er misschien een garstenkorrel opgepikt heeft, hebt gij elkander voor uw overig leven ongelukig gemaakt. De Diamant en de Zielstecn. — En diamant van groote schoonheid en glans zag,onder andere steenen van minder vraarde, in hetzelfde kistje, ook eenen zeilsteen niet ver van hem geplaatst, en begon dezen laatsten te ondervragen, hoe hij claar kwara, en M elke aanspraak hij had, om onder de edelsteenen gerangschikt te worden, daar hij niet meer dan een vuursteen geleek, zonder de minste schitterende hoedanigheden; hem tevens verzoekende op eenen afstand te blijven, en hem, als zijn' meerdere eerbied te betoonen. Ik vind, zeide de zeilsteen, dat gij naar den uiterlijken schijn oordeelt, en het is uw belang, dat anderen dat ook doen. Ik kan mij op niets van dien aard beroemen, maar ik durf Zeggen, dat ik innerlijke waarde heb. De groote vorderin- gen, in de laatste eeuwen in de zeevaart ge- maakt, moet men aan mij toeschrijven. Men moet het mij dank weten, dat de ver- wijderdste deelen der wereld bekend, en voor ons toegankelijk zijn, dat de afge- legenste volken onderling in verband staan, en, in zeker opzigt, tot eene maat- schappij vereenigd zijn. Holland is des- zelfs rijkdom, magt en aanzien aan mij verschuldigd; ik bevorder zijne zeevaart en koophandel. Ik sta u gaarne alle voorkeur af; gij zijt eene zeer fraaije klei- nigheid, ik heb regt schik in uw glin- steren, maar wezentlijke verdiensten hebt gij niet. XVIII. De Mier en de Rups.— Bene rups lang zu lang zu machen kruipende in de laan van een schoonen tuin, ontmoette een trotsche mier, die, haar hoofd opstekende, met een verachtelijk gelaat zeide : "Uit den weg! armzalige worm, en belemmer liet pad van uwe meer-deren niet. Arm schepsel! Ik zou u bijna beklagen; maar het is beneden mij, om aan zulke geringe schepselen als gij zijt veel woorden te verkwisten." De nederige rups, verstomd door deze verachtelijk taal, ging henen zonder te antwoorden, begaf zich, kort daarna, aan het werk, begon te spinnen, en omwond zich geheel met zijde. Na eenigen tijd kvvam zij, als eene schoonen kapel, uit hare eel te voorschijn, en ont-moette, toen zij voor het e Erst uitvloog, de verwaande mier. "Trotsch insect, riep zijhaar toe, sta een oogenblik stil, beschouw mij in mijne tegenwoordige omstandigheid, en leer van mij, nooit iemand te verachten in den stand, waarin de Voorzienigheid goed vond hem te plaatsen, want er is geen levenskring zoo gering, of men kan uit denzelven, in deze wereld of in eenen betere, verheven worden boven degenen, die eenen onverdiende minacht op ons uederzagen. XIX. De Losch en de Mol. — Onder de lommer van een dik woud, aan den voet van eenen boom, lag een losch op zijne prooi te loeren, en bespeurde eenen mol onder eenen heuvel. " Ach, arm schepsel! riep hij nit, hoe z. Ener beklaag ik u! waarlijk, Jupiter, is u zeer ongenegen geweest, om u van het daglicht, dat de geheele scheping verheugt, te versteken. 