Mnemosyne: Bibliotheca Classica Batava
Ernst Julius Kiehl , Carel Gabriel Cobet , Hendrik Willem van der Mey, Jan Leeuwen , Carl Wilhelm Vollgraff, Bernhard Abraham van Groningen , Willem Jacob Verdenius , IngentaConnect (Online service)
vermeerderde de magi Tan den Areopagos en slehle eene Iweede PouXti in, oin h&.plebt, de latere partij der iidxpiei, in tootn le bouden. — Maar al woonden niet alien van die partij in At- Kxph (p. 57), toch was dit eene partij wier hoordkenmerken de woonplaals en daarmede overeenkomende loesland van rermogen waren, en namdan J.'s^t^eAs, dat buiten de Solontsche stammen was (p. 37), nil rijken en armen beslond (p. 38), aan den strLjd geen deel? Ja, zegt J., want bet beboorde lot de 6ijrt<, vol- gens Solon (p. 36 boven). Maai; deze tfvrc« badden bet <rwex- x>.tiirii!^tiv xa) inuO^eiv, hetwelk later bleek van groot belang te zLjn, Plot. Solon ook leden buiten de 0uXttl tclde, en zoo ja, gelijk bij doen moet om consequent le blijveu, heeft dit gevoelen be- balve zijne innerlijke onwaarscbijnlijkheid vooral dit tegen zich, dat dan de stammen te Afhene reeds In Klisthekhes' lijd elk praktiscb gewigt zouden verloren behan, terwijl door de ge- Of vnt nU Mggen i'« loeiltaH$ commuiaimtm? Zag J, wetligt lUt in den taat Diet «oI le houden was, sn Tetuchtto bij diiiom de uitdnikking 7 — D« niet In Ha gensolten inboorlingen en de landrerbuiiers vannen das J.'l >pe> ■regrioi, a cmUte sejuncti" em. op p. 1. Dainoor geeft eclitet Thvc. I. S geea aTgument, -want J.'t hoofddenkbeald is dat Tan eenen langdurigen atrgd, en TmcnuDE^ stell het Toor als at de Tlugteliogen nn elden, de SKrrlnsov- ns SvwaxiiiTaiDt bijna Toetstoots te Athena nolfTou waren genorden, Toot- al daar by AlHka k» tov inl nkeiatov aaimrimFJof odtrctr ooemt. 1^) En Totgens J. p. 44 waren de lUminen ook kort y66i Soum gehad onbeteekenend geworden, mair deie had bun geug doen barleTon. ,„i,z.d by Google Dbhocrat. Atubn. Orig. bt Pnoc. , p. 56 — 40. 85 Iicele Grieksclie liistorie beeo de slammen overal en ook te Athene (trouwens die van Klisthbnbs) huri aanbelang niet ver- liezen. — Na zich over die iweede jSnuAiJ op de gewone plaals van PtuTARCDos {Sol. 19) (e hebben beroepen , vervolgt i. atdiis : waniieer bet plebs, de latere hixfiBi, id den senaal was opge- nomen geweest , had men ook de vipaxot nietkunnen uilsluilen, CD dan ware bij danta vulgi" (der vxp»^ot) aimperilia UmiiDe • comoiotiij muUitudioiii animis", p. 58, de ^ovAij zelve met den ganschen staal iv viKtf geweest, De ^ouhturxl waren niel uit de dri« eerste klassen zonder onderscheid " , want PLUTARcaos' wooi'dea.... ^ouxiiv, diro ipu}.ijg ixiiTT*/?, TtTTtifuv eda-uv, ixxrh ivipa? sTriKs^xftsvoi; onderscbeideD stanimen eu klassen. Dus (ila) waren de leden der drie eerste klassen i) de stammen, maar niel ooigeerd, want (elenim) die als lid van een stammen op (b. v.] 190 fiiiifivci gescfaat werd, was wel niet arm maar niet in de drie eerste klassen, bij beboorde tot de SiiTei; (Daar de slammen vier klassen badden is dit een axionia, of bet beeft nog eene andere verborgene beleekenis). Nu onder-schcidde Solon de leden der slammen die niet genoeg vermogen badden om ^euylrxi IG wezen van de overige d^Teg (waaruil) "^j J, wff. p. 38; iSi contra e tcibus ptimu cla*iiiiu» Hne alio dimrimine iKQBlores legerentur, quod nescio qua auctorltata afGrnumt Waohsm. 1. 480" (bl. 2B7 in de uitgaBf sun 1826) »Sohoni. Ant- J. P. p. 176, mirum sane »quod Plutarcbus dUerte dicit aito ^xlilt enaax^s, bis Bnim Teibis phytue «claisibus distinguuntur." Wat htj met landsr onderichtid bedoelt, is duis-ter. InunsTs de klassen waren in alte tier qivlal aamreiig, en WaaoniTB en ScHDMun en iedeieea erkent, dat de fiovitviai ten getale lan honderd uit iederen Stam waren, de genoemde autenrs op do plaatsen lelve die J. aaabaalt. Zy noemen de drie e«rsle klassen. omdat FLDTitaGBOs aan de vierde alleeii avv- exxl^ataiBty en diKaSetr toeschrijfl, en onuUt AvsHmua, wiens gezag leltt tflgen Flutucno* oteiwegend lou weien, met hen instemiaende legt, PoHt. IL 9 [l£], %6di TBiai/Tov [jelos)9gimor, ois oi8s(n,ai aifx^t (lat^f, welke plaats J. Bchynt le hebben bedosld, leggende (p. 40); lAristoteles tacite lo- •nalum (^oviijc) ad aqx^t referl." Dit is ^an de §ovi.^ oi navjax6aiOi waar, want in bet overige atelt AaisroriLis naast de "ifX'*" '"(■^"'E wel do povX-iq, moardit is de Jreopasos. Ook Plctaicdos, Sal. 18, doet hetielfde, door ■lleen ai^raxnX^uiil^stv en SmoJ^n* toe te kennen aan diegenen Vli olSa- li[w aifX^r i'imiitt' aqx*** (° •2'dlw>). D. de, Google Google 86 D. H. JURMBNS, Uijkt dit?). Wei geveo nocb Abistobliches noch PmrARcaos dit op, maar zoo de laatste Solons ioslelliDgen goed heeft voor^e- 0teld: 'ille" (Solon) >quo tempwe senalum ordJNavit, ex otn- »aibus tribulibus senatores esse jusserit, etsi ante seaalum qua- •dringentorum iDstilulum" (diiE v6Ar Solon) >oinnes omniao (Ihetes, tarn tributes qui centum ntm kaberent, quam ii qui jam •ante S(donem thetes appellabantur, ab omni magistratu arce- kbantur", p. 40. — Haar die ^t«* tribules ten minste zijn immers eerst door den eensut, dus door Solon ontstaan, tenzij J, mc^t liedoelen, dat eerst de eensut, dan de OouK^ 2^0 ingeateld, en dat zLjne voorstelliug voor den tusschentijd van kracht is. Dan zou 't er zeker niet veel op aankomeD. Ka deze lange en eenigzins verwarde oDtwikkeling zegt J. p. 40: >Quod si vere disputaturo est, plebs, i.e. incolae eorum demorum, quos primus Clisthenes in phylai distribuit, neque senatores neque tributes fuere. Er blijft oder bier niet veel over dan uit te roepen le four est fail. Overigens lette men op bet fljne onilerscheid dal deze volzin beheizen meet, ma niet en axioma van de ergste soort te worden. Onder Solon warea buiten de stammen (in phylas) ingedeld beefl. Hoe bet plebt zoo diep gedaald is weten wlj niet, *vetus- Taltis caltgineabditumlatet", p. 41. WanneerwiJ vandezedMi en insteilingen der oude Grieken zooreel wislen alt van die der Germanen, zouden wij dit duislere kunn ophelderen. De strijd ten tljde van Dbakon bad buiten de (pu^»l plaats. Plebe tydens Solon en kort te voren was van auderen aard: bet plebt werd onderdrukt en zoo tribules als iSjTtg haatten de rij- kere opiinmles, buitendiea zijn er spores dat onder dezen zetf twee partijen bekben bestxas, p. 42. Hier zijn wij ver van dat daTOfflxTFOf van Thuctdibbs. Maar bet is geoorloefd, Iwt Iweede lid van J.'s alternatief volgende, dit alles voor onzeker te bonden, xpro vetusti lemporis fragmentis, quaornni ratio... In occulto latet", p. 41, zonder van bet vermeende, door bem aangewezen regtgebruik te maken, bet overgeleverde naar verklingen en volgeus analogie te ordenen. En in bet gehcel zgn wij wel goed, aan hctgeen over die tijden gezegd en medegödte. Dehoghat. Athbr. Onie. et Ptwc., p. 40 — 42. $7 ordt eeae meer dan 2eer vlugligfe oplettendtisid te BcheokeA^ Uel is imners net mogelijk aan le nemen dat h> v. PLUTAitcnos^ ea omtrent Solchk w«tgeviag gddt die isr.hrijver T«or eene hdord- bron, daaromtrent genoegzaam ihgelicht getfeesi is om aan Kijn verbaai le hechCM. Waar wij dien autenr, zelfs over reel nadcr liggende ooderwerpein, met wezenitjke geachiedsolH-ijverS kamnen vergelijken, waar Mj b. v. het selfde tefTein als HeR»- Botos ianeemi, is het telkens gebleken en tbans door iedereeii ericend, AsA bij sommige hoofdTereiaohten van eetien geschfed- scfar^ver mist : . Ij is onbekend met atmtszakeil, zoo goed ale Mbekeed met de Laltjnsche laal, hoewel hij Jaren Id Ilatit heelt doorgebragt ea over Romeinscbe oderwerpeii oderwerpeii oderwerpeii, hfj laat zieh telkcs o'erfaalea tot ijdel morailiseren, weet de berigten wdke liij gebad keelt niet ie beoordeelen en te toetsen, veriiaalt met weinig zamenfeang, let niet genoeg op de lljdorde en kent aan anecdotes zooveet gewigt toe eA rutitit daarvoor zooveel plaats in als voor zaken van 'I grootnte belang. En tU8< scben zijnen leeftljd en dieii van SoLon liggeo meer dan ws eeuwen. Vele omslandigheden komen overeen te getuigen, dat de Atbeners zelven een groat deel bunner staatGregteltBg btinde- liRge aan Solon toesckreven, ztnider eigenlljk te weten of te enderaoekea ^ JRderdaad SoLon de bedoelde iastelliog had inge- voerd**. Hij heette, reeds twee eeuwen na zijnen dood, de M€roiide SoLon, dien Ben zieb in 't dagd^ksefae tevcB alleen ale deo w Gegen der berühmte: Auf S vnKeuh^ ^v ^fhSh^Knoi ri^ ^tinv, eegt Aristopra!<ks, omtreot zoo ats wij dat van Flohis en vijftle zonden kunnen zeggen. De regeting van zaken, die in hlslorischen tijd te Athene bestond, is uit onse betrekkelijb: zoo ryfce b^onnen idechts zeer in 't algemeen op te maken : Van- aeer men b. v. Tijd en ruimte ontbreken mij, om op dezelfde wijze als tot hiertoe ook het overige van J.'s geschrift le behandelen. En dit het het minder blootstelt aan het gewar, om bij de vermoeijenis en afmalting mijner lezers alleen te blijven doorspreken. Want bet is geene gemakkelijke en ook geene aangename laak zich met zulk een werkje bezig te bouden waarvan de uitdrukking en de vorm even gchaduwachtig zijn a\s bet onderwerp, en waar men dus bijna geenen volzin kan beoordeelen zonder verscbeidene bladzijden te raoeten overlezen. welke zelden een zoo bepaalden indruk nataten dat bet gelezene lang bijblijn. Ook de onlwikkelde opinies zijn zoo eigenaardig, zoo onverwacht, en ik meen wel te mogen zeg-gen zoo oDgegrond, dat ook dit bemoeijelijkt en niet aanmoeigt. Maar bet wordt tijd, een elndoordeel uit te spreken. ZaI bet inderdaad een eindoordee! wezen, of zai ref. welligl BEN. ORIG. BT PROC. — OvBZIOT. 89 bDoen kort in overweging moelen nenien, of hi) Dogmaals de laslige taak op zicli nenien eii ook hel overig deel vaa deze disertatie behandelea za), van hel punt af aan, waar J. (p. 44) de Atheensche geschiedenis beginl te verkalen? Wanneer ref. daarloe komt, zoa het zaak wezen, op denzelfden weg voort- gaande, voet voor voet datgene op ie merken wal inderdaad er niet door kan en geene gezonde wetenscbap mag het en geene gezonde wetenscbap mag het en geene gezonde wetenscbap mag het en geene gezonde weten is en. Daar zd^veel mag reeds nu ats zeker worden aan- gemerkt, dat in de eerste plaats het kiezen van 't onderwerp geheel mislukt is. Ref. heeft daarover met opzet iieL veel ge- zeg(t, want hel behoort lot die vele zaken waarnver discussie wcinig baat: de mate van zekerheid die over v66r-solonische ouderwerpeii en locstanden verkreren kan worden is uilersi go- ring, maar wanneer iemand zich daarmede niet te min voldaan rekent blijft niels over dan aan NiBBUBtis onechio philologie te herinneren. De verdeelin^ van liel onderwerp mist alien groud, de enkele hoofdslnkken zijn zonder zorg ter ne€r geschreven, en telkens bevindt de tezer zich op geheel ander lerrein dan hij regt had te vermoeden; de gang van gedachten is zelden gere- Bumeerd, en de uitvoerige Onlwikkeling veelal verward en duister, een gebrek, dat zich lot in de enkele volzinnen uitstrekt, waar men dikwijlx de bedoeling alleen kan redden door de utt-drukking prtjs te geven. Het Lalijn is barbaarsch en maakl geheel den indruk als of alles in 'I Holtandsch gedacht, mirachien zelfs ne^rgeschreven, en dan vrij slaafs vertaatd ware, zoo als gedurende den loop van dil opslet dikwerf ook stilzwygeud is aangewezen. Hier en daar, in voorhelden die niet behoeven tweemaal genoemd te worden, verspreekt de sclirijver zich op Iiinderltjke manier, en die I'oiilen zijn niet eens dalgeae, wat bij nadere lezing het onaangenaamst aandoet. DdArtoe rekent ref. veeleer den ziekelijken gesohrifl heenloopt, die van een nietseene geheele vei'loouingen als ware bet een vogetscfarik van geleerdheid maakt, en daardoor met of zonder opzet de onkundigen — maar ook hen alleen — ver-blindl. Des schrijvei-s geheele wijze van handelen is Gekarakle- riscerd door eene der acbter het werk gevoegde theses: "Melbo- dus, qua Spinoza in phrlosophia iisiis est, vitiislaboral" (XIX). D. H. JURGENS, Düngericht. Athol. Orig. k Peuw. Is daartoe Spinozi's naam of de pbilosophie aoodig F lOM •kaiin. werauch nichl Logik kennt, durch seine Sinne wissen", of leu minste door zijn geiond versland. Maar de lodruk, dien het BMudtt, is die van een verlooovan belezeabeid, of van wija- goeilge kenus; 't kan wel is waar een axiom€ ziJn, maar er zit zeker letsachtBT. Acknaen, erztt nietsachter. Stelligblijkt hU dezedissertatie, en ref. wtl die verdtenBte vooraJ niet verk)MneQ» sekere mate van faeleectiheid — in nieuwere auteura, in hand- of stadielMek«n. MBarorDNo4oBeallMsten aanhaalt is voorwezei*' lijke Ktterariscfae kenais vrij onversdulUg wauneer men daarbq blijft stilstaan en niet tot de bronnen opklimt. J. be^ bovendiea de lastige gewoonte, weinige eo zeer onbepaalde aanhalingen te ma* ken, zoodat bet geen geringe arbeid wordt, na te sporen waar te Tioden is hetgegen bij bedoelt; dikwijls heb ik bet moeten oj^Ten. Baiten bet gezegde is ook de ongelukkige smaak voor atierld etymologien bij J. in hooge male aanwezig, en die worden ge- maakt zonder naar analogic, zonder naar aprioristiscben regd om te zien, alleen op den een of anderen dikwerf niet een verleidetijken schijn af. En aan die etymologieo wordt, bni'- tendien, bovenmatig beiang verbonden; ook bier, evea als in 't geheele stuk, is keuze van bet onderwerp, uitvoering, inklee- ding, alles even verwerpelijk. En thans zegge men niet, dat J. tot de — men faeeft Hgub* diaaschti gezegd — of eeae andere school beboort, waar zulke afdwalingen voor ontdekkingen geldes, en diergelijke munt gang* baar is. Daarvoor denkt ref. nog te goed van alle verschillende ianen en iaanichea in ons vaderland, alleen de JurrjenBianen hoopt bij niet te zien opkomen, eer de scbrijver zijnen vHjt en zijne combinatiegaTe op eene geheel mdwe tBanier zal bebbeo doen blijken. Leyden, December 1654. E. J. KnBL. ,„i,z.d by Google VITTRfiKSfiLS m TIJDSGHRIFTEIV. Getsdorf's Kepertoiium. 1884. (iL 6). II. (Verrolg vu Mmm. UL 848). — S. 292 (3G4&). Leipzig, van Hendrik* IV fa[lel«k« troombeklimmiiif, na de anderwerping der Ligus en 4e pauseiyke ibsolufie, (ot  de SugentiUn, OOBr de politick Tan Spaoje, Richelieu Terheffiag ea ujoe pluinea. Zeer gumlige aaokondiging. (ill. Ij. 18. S. B (2SS3} O. Curtitu, tiadtutmigen ■dher d. gegtnw. Stand der homer. Fragt. Bene T«el beloTende inboudsopgaaf Tin dit taakrijke werkje. De ichryTer bo- baadett kort da werkea ea BtsllinBen van Wolf, tijae eenta Tolgeliitgen m bestrgdera (toOtsI over den «nderd»ni dw- ickrijf kunstj , dan van nitiaoh [tUn ooT^rankelijk mut misromid pUn], G. BenoaDn ('/l. jl] , Ladunann (IS itl- lobillmde li«der«D in de IUm); den dea tegenwoordigen itrgd oier de MsA»- tiacbe eeulieid Tooni) van de Ilias; er tijo drie hoofdrigtingen : die Toor de •enbeid , die toot de TenchUleade liederen aJi owsproog , welke C. t eonl lee«n nUisch en nigelibaoh vetdedigt, en eene derde partij, die nn Faen, GFDte «D Friedlinder; <xik dew wordt aangeiait. Van meer beUne b ket, •wr LachMaon Toott la gtan, tooral wordt de reeenaie tod diena werk in im BliU. r. liter, rnteri. 1844, n. 126 — 13S gepreien, ook C. took M)g( met deWQ rec. : *die Foe^ bat ibn« SiU im einielnen liede ", niel in he! ge< wwnde algemeene plan der Iliai, immen itkeia itimmlahigflr Forichet halts »Ale an* mrliegende Ilia* fur d** Werk eiiua Dtcfaten." De Ilia* i* diia een ejclo* van liederon, lij ii dleng* tot up PeMijtrato* gevormd door 1. de tiv- ditie, fl. de diebten it) engerea lin, 3, de mavolgende, niet Dsrappanfaalijkb diekters , h. 1. de Homeriden op Gbiot, 4. de Khapaoden , B. degenen weike de Iliu Tciumeld kebben. iVsn Peiustratoi at aan «a9 de Ilia* eea boak em »kad gelijksoortige lotgeTilllen at* andere boeken." Thait* koml bet er op MB, de Odyuca grondig na ts gaan. — S. S (8994). F. KriiM, €, SdUtitti Critpi /ragnunla {bet 8" deel dei Optra). — Ab >0(irTede dient «eae Epia. Ink crilica ad E. WueslenMBaym , waairaa MitToerig yerakg gflgersii irordt. Oeie behandt de has, loot too ver die hier in aanmerkiog komea; de Votig. Ill en andere his. icbynen tbans Terkren te tjja. Vjtvoeijg worden de btidt) bUden met tngm. 111. 77 en konne lotgeiallea beaproken, voaral Kverangs verdten*teB dienaangaande in i^ne Tier oitgavea, ket Ualst Xeiassn 183G. De palimpMitui Toletinai > van weiken een fao-iimiie Of sleen gegeven wordt, i* Mderi Rodi en Beerwagen all tot hef 2^^^ boek der hi*tori*e bekooiande Total ootlogsfeilen en burf; der jüngere Tördeeling der onderwerpen blijft onzeker, en deie iijn in de uitgaaf du den ukelijken xi- menhan Egerangachikt, enkel Brhaakelijk Tan de uildrukkelijke aanliBliagen. De römische uitgelegt worden besprochen: van 1674 — 1777 nolgende men Tod. Cairio, van wien eerst de Bniiies afweek, die de rangichikking naar den in-faond iDToerde, maar bij beofl mcnigvuldige gebreken. Bog Teel harder, xoo-wel hier als doot bet geheele werk been, wordt over Gerlach geordet; in den grond bewijat K. op tcer Tele plaatsen oTertuigend dat bij tegen Gerlach gelijk beeft en dieos aibeid teer groole leemlen oierlaat, maar de Torm is veel te hard en onanngenaam. Zeer goed i$ hetgeen Kreyig en G. Linker gedaan bebboo. — Bet werk lelf bestail ntt fiene leer doetmatjg gerangschikte ull* gaaf der fragmenten (iraBrvan de opgaaf der orde van de fragmenten uit beteenle boek als toorbeeld ten bewijie atrekt) en eenen nit'oerigen en geleer' den commentaiiui. Oit altes blijkt, dat K. bet werk van Salluattui loo nasuir- keurig en juiat herateld heell als de bulpmiddelen slechls toelieten; lijne (cberpiinDigheid en voonigtigbeid blgkeo aTeral, het ukel Gke is leer leel voor- uitgegaan, door inlicbtingen omtrent de toenmalige poliliek, oudheden, geographie, mythologie, eindelijk is loor de taal leel gedaan, misichien selfa te leel, dear inuners deie fragmenten enkel door geleprden ter band genomen worden. In Ha woord, het werk sluit een lijdTak toar de beoefening van Sallustina. — S. 14 {299B). F. Otaim, Suetaiiii de gramntaticii et rhttari- hihtli. In de inleiding, weike ref. Toarnametijk behandelt, wordt oitToe- rig TBTslag gedaan OTer de talrpke bss., en de eenige oude uit^af, eene in- canable te Gottingen, in 4'°; deie is princepi, en o. 14T1 door IV. Jenion te Venetic gedrukt. De afleiding der has. is Tolgens O. p. XXVII! deie; een ninuskelhs. van c. de X" eeuir, bevatlende de Gennania lan Tacitus, den dialogui de oratoribus, en bet werk de riris illuatrilius van Suetoniua waaruit de genoemde boekjea ontleend lijo, werd dooi Henoch AscuUnus kort Toor 1410 in Daitschland c. Hersfeld geTondeo en naar Italien gebracht: daaruit lijn alio has. der genoemde werken en de oudste uitgafon afgeleid, even als die met de genoemde werken Tan Tacitus 't geval is geweest. Onder deie copien atat baVanaan de door Tross gebrnikte loogenaamde codei Periionianna ta Lejden (B" 414 van den CaUi. t. 1852, bl. 121, XVIII. Par. Q. 21, een perkamenls. Tan de 1852, 59 bladen 4", iscriptura italica pulora, lon-gobardicam imitante", -waarran de longe Tallea bij Geel t, a. p. Het weik herinnert aan Seioekes V. Strabonianae en la in 264 % Terdeeld, waarran Telen meerdero plaalsen (e gelijk boTatten; D. gaat Tan Silligs tekst uit en geed leer Tee] goedi en beUognjlu, loo als goede gisiingen, b. t- H" 23, H. n. II. 54 = 141 tm^ficiU voor btnefinU; VII. 6 = 48 itu cuius viemper imperatorta eat mens, tu qui te deum credjs" eel. Toor tinetaria; GenSDORFS ItBRBRTORIUH. 93 IX. fl = 16 >in qua senlentia Tuitie &.riiloleleiD video, et raultu perstuiiue (doclrina intignitvs" voor indignit eni.j Terbelenng Tun gMgtaphliche Tounen; II. 94 = 206 iPyrrham et Ariabam circa Metkymnam poptus abBtulit" TOOi Antiatam en Maeotim eni.j Teibetetingen van de ioterpuactie: groolen omiellingeD; Terwerpingen Tan gjossemata en dittographien. Ratuurlijk hecfl r. ook enkele foulen hegitn.  All Catalogue raisann, van hei Bonnsche Gypsummeum en ook als kunstigeicfaie- deoia bruikbaar. — (ill. 3). 15. S. 183. (3678). A. Kinhhoff, dot Stadt- rtehl ton Baatia. Aa Thvod. Mammsm, B. heeft den inhoud der Tabula Bantina *oor een lei Bgiaria gehoudeo, K. daarenlegen hoiidt dien Toar een ilecl (c. 6in leide) nn een gemMnlelijk teglemenl, door Komeioicbe conuuii- arisaea gegeren in den tijd tnsscben ISO en 90 t. C3ir., na de lei Tillia ■malii maar r66t den ManiicheD oorlog. Daarna irordt de venooedeljjks ■Dhond besproken, dien K. tot leer io bijionderliedeD gelooft le keonen. — 5. 184 (8S91) O. A. B. ZUftH, ZanJcU-Mtasana. Te Tergelgken met >Akra- ■g» D. MID Gebiet" Tan deoielfden schrijTer, «n Ebsli ade Zonclenaium Hea- ■MniOTDiDqne rebua geitia et oonditione." Het ireinige loo geograpbiach «!■ bistoriich bekende Trordt medegedeeld, ook enkele rer beteiligen Tooral Taa t^onalogischen aard ingeToerd; d« pUataen der ouden en nienwere irerkea (gn Tigtig gebraikt. — (HI. «). 16. S. 1818(379l) B. LauriUard, dt hcit eeam- galii JoluoMtt cet. — (Dl. 5). 17. S. 249 (4043) /. A. Alhurdingk Tkym, Ja la littiraturt Nterlandain d aei diffinnlBi ipoqmea. — S. 258 (4DG4i 6. Baeumlaiit, Someri opera. Bernh. TavehititM 1854. Zie 13 S. S boTen bl. 91. T.'a ondurneming nordl ook nust die Tan Teuboer en Hanpt-Sauppo ^preien, Tooral omdai bier, gelijk rseda de Bipontynen deden, eene inleiding oTer bet leien en de gescbriflen van den belrokkenen autear Toorafgaal, en daarbij toiens de hedoeling der nieune uitgaaf iw de laatsl Too^oanden dni- delyk nordt. Taucbniti haeft OTerigena de onderitenning Tan Bekker, lei- neke, Kitschl,.Stallbanm, Weiterinann e. a. Tetkregen. Baumieins inleidinf beiat Tooreersl dea dichtcra leien (c. 1030 T. Cbr. te Smjirna geboren, naar Chioa Terhuixd, te loa geatorTeni); de Traag, of de schrijfkunst lijdem de TeiTaardiging der Horn, gedicbden genoeg bekend wea, dit Trordt ontkend: das gedicbtcn ijn door het geheogen en mondeling Teiapreid, maat boe dit ge- ■obiedde en nat de ooden toof deie gedicblen deden ireten wy bijna alleen omtrent de Atbenerl, Solon, Peisiatrato^, Hipparchoa. Dan vtoidt Wolfa on- deratclling en hare beatrijders, Ritiacb, Welcker, O. »uUet beaproken. laar de eenige dichter bad een oorspronketijk plan. ImiDera Peiaiitralos Tond reed* e<rne Iliaa en Odysiea, deie beTallen beiden eene doorloopende *Fabtl", en de onefbnheden in bijiondere deelen moeten niet aan tettchiltende auteurs wor- den toegeschreTen. Se eenbeid Tan I. en 0. Milbau iqn uAtn, du B. lohjjnt ta maenen, Tooral Tmn >eithetUc)ien Mrd — durom bntaadan reedi tn da Dodheid jrnipfCiMmc. Verder trordt Dog orer Zanadutsi, Ariito]tlMaes, Aristarchos e. a., en otct da aneefate gsdichtan gehtiidaU. B. tolgt BeLkcr in iijnB paging, tol den l«kat Tin AriBUtcho* op t* klimmen, meer k»a niat gstchisden, en Bskkan tekit is thani alt de boate BTkand (Ean en ander leer wur]. Alloen wonlea %i plaataen dar I. an IS dcT 0. beiproken, de TvarauBiaten, waar B. van Bekker afWijkt Da uilTO*' lint U ToortrefMnk. — S. 968 (IOEB) X. Dindorf, %^ {V>) nitgaaf en (4066) £. Briitenbath, (da 2 etrite be«keD van) Xtnophoms fetttnika (uit de Biblio- then Graeoa). D. geeR in iijna yaomAa omlreat den grootsn Traeg«r t««I nindar lolladigan appantiui cntkus venlag: hat baste ha. ii Parii. B. 1T88, fankelijk ait hat bagio der 14' eenw; dit n Paria. D. ijn Toor D. (dotu V. Itibaer) op oiauw laigelekea; teer goed li ook f. , da PeriioDiainu te TjkJ' dan; du Vanotni HareiaDUi BS8 uit de 14* «anw (lia Murm. II. 878) beaft Cri>el t» gonatig benordaeU. Deao apparatna beruat dcela op nienwoa nedia- Aeriingen nn vendieldaaen , deals op de oude ea tleahla nan Gail. Omtient !.'■ ohroBalo({ie wordt opgemetkt, dat man de nuu-wkaoriga opsaTCD naw OiTiapiadea e>L aan mh bteraa chronoloeg neet teesdiriJTen ; ^rdoor tsi- *alt hat Toonmaa oadertehaid tiuiahsa de beide eertte en rijf hatsie boekeii , dat Xiebiibr aantelding gaf tot lyne bekande stalling omtcent ban i«T*iAiUaiid dori (all napaJLtnd^uva bij 't work Tan Thueydides en gasebiedenii ran Griakra- land ten tgde Tan Agejiias en looral met betrakking ojt hem). Die KtoQiiig mudt door D. ea dea engelsiAni geleorde Levis batwiit. Dan lolgen nog Tgf onlteende stukkan, nam. de lOorTode Tan Schn«dat, met notes uit lateten, BittiafcseU uit Letrannei art. Xeaophon in de BiagrapUa DuiT., C. F. F. Haack« Om XaaophiHia dmoalogte der laatste jaren lan den Pelop. oorlog. A. Bruck- ner orer de tydibepaliagen naor arohonteo am. b^ X., Weiskes snuimam; doaiop ttkit aa naten , dan indiooi an addenda. — Breitenbach bebaadelt in agma Pnefotio eartt Diebuhrs irf te itreag oordeel, betwist destelliog,daldeaig(imaDtaii nitDioajBiosHBl. •■ lEarcellinui de aoodxakeltikheid Tan bet iplitaen der Hell, in da geDoemde twee deelen bengien , hoawel men Dok niet beiqjieii kan dat X. lelf se Toreontgd heefl: daarentogen heeft niebnhr hot hoofdkarakteT lan beide deelea goed begrepen. B, betoogt nu; X: begint juist waar Tbuo. opboodti bij sbiit tieh sireng aan hem aan, en had daartoe de aanleiding , dat bij Th.'a nog on- bekend work te axant^ Sl>l Tond en lerapreidde ; de beide dealen Tormss Diet Hb vrerk : in de 2 eerste bodien lerdeell X. de jaren in eene somer- en eeoe wieleiiielft , juist loa ala Th., in de 5 laatsle niet ; het doel Tan hat twaeda deel ia veel meer swTer moreel; de beide daelen ign op verachillenda tgdaa gesobreTaD , bet earata tnssoben 894 — 390, bet tweede na de Aaiba- aia , die in 3TS gaachreTen is, an wal hat laatate gedcelte der Bellenika na 8B7, dua korl TOor Xeat^ons dood ia 3G6 \ dwiruit blijkt teTens dat X. hot tweade dael te Kaiintba achreef, inunerg reeds 871 word bij nit Skilhia vw- dreren (Z. echler Clinton 1. B. 8S9 over X.'a dood am.). •rer da Hall, werdt d«or den ref. gedeeld, die ook de nitirarking prgst Da appantus otiticus is lang niel loo Tolledig ala bg D.; B. beefl lich met groola vLjt BBms byna OTcrbo£ge nioaite getroeal. Ook omtreot de tekalrecensie beoft ft veet meer gedion en kuiuien doen dan B.; bij den eommentarioa aioet men is 't oag bouden ahl B. ook voer mlngeTOrderdeu largoo moest. Bij goert lerdei nog dri« laficea en eenige addenda. Oyer de tekaten lelf spreekt do ref. leer vvi- ,„i,z.d by Google GutsDows Rkpebtobivh. V6 nig , ra TMgalijkt te aHTCn op enkele puDlsn ran B»aeital Dodergnchikt bs- llDs. — (IV. l). IB. S.4 (4569}. W.A.vanHHig»l, Inttrprttatie Epittela* PmiU wf Ronanoi. — (IV. S). SO. S. 80 (4831). /. BeUer, Luciaiuu. tllt- voarige unkoodigiDg. Hit de teer korle Toortede blijkt, d>t B. looral de itol{- <»d« en Bohlbcid der geichiiftsn ran L. hneft witlea twUMUbh. EinoTer geett hif sTenwel gMiie nadera lakvaiohap, enkal uit ket opBchrift T.IL p. 1S8 oa n". B3 blijkt, dat de Tolgende ilukkea Toor Daaeht worden Terklurd (alplu- betiBoh) : 'Anoxi}i/vix6[ieros olim ordiaa 29,nu]i<: G4. napl 'Aaz^olo-ji^t 36, 68. J>iftoa9iii«vs ijnoifitoy 13, 87. Jijjimyaxzos ^iog 87, 66. nafi ^ov (iij ^aJSiag nKnavaty Jia^olf] Sfl, 78. JQansjat 69, 92. Sl>i6r»g S9, »1. iain >M« fiao'xua 40, US. • Bj%iyqaiiitata 83, 81. 'ffMTse 88, 69. Ra«l ew*t!ir is, 77. EwvtiKiE 7B, 64. .^Etvar^c 84, 69. arJtiv»M(42, 70- Vtu^^M 69, 78. n/i^mp 79, 11. IVijifiyosa, SB. "CWe T.^ioi'moB, iM^l 'Ofn^nte SS, 69. BaaqiSos cjrxu/uov 63, $(. iM(l i7n>9wvc GO, T6. JoiooMrii^ 7B, 69. iHfl iff .fi/fiff ^sov 72, '74. THaqn 41, 60. Tqayi^atatiSa^iii 80. 80. tCt^lonOTfuE 77, 79. JE«(^7^8c 78, 56. Wniwo^urtie 1- foiMicMrif'c. 'Hxinovs el, 79. Ket ii to weudMn dM & igna oBdarMMkiBgen lea minile booldukelyk opeur iMu make-. Us noUii ign ircr kort, de Tariaataa Tcr ran laltedig, aBlli niat nit c^ek haa. irelko men de baste nkg noeBMn; ook omtreut den aard dn ■oMb gaell B. pMo Tetklanng m de i^ kaeft ifK hat Tol^ndfl moeten opnuken : 1. Wur senc lariul knliT«g woidl opgegeiea, a dit eeae sedeit long vub. toede leiing der hta. 2. Betulfde mi aen itairetje * wij't un, dat de i«r- beteriniF nu B. iel*en ia. a. Indian daa^ iwc e^a viaaBteekeD sevoegd woidt, dan 7i)*t dit aao dat de laiing niet ia dea tekat U apgenonwa. 4. OoUireekt hat * hij k«t loorgaaoda, dan ij de Inii^ niet ran B. S. 6. Woorden met <Ma MI •» * ijfo miwa in de has., deakelyk aoiIarMlieiden naat toaie de sanTuJIiitgen «1 of niet Tan B. lyn. — Ref. ratgeliikt >u het allereetsle atok to alio dirie Mitgaien, die Ran B., ran Dindotf (1836—41) ran JaoobiU (1836—41) broken by Teubner, 1863), did atak is hel 'BrvMytor, da Tergelekeneke einige wolden konnte mait elkaar gesteld: D. en J. adiijuea OKderling meer oiereeQ te stemuMn an raelB. ^-OTeiigensbbjkt aieleen*, ofB. d4n cod. MaroiaBua gebiuikt beeft, dia tech Tan TooTsel belang is; eoJi andeie hoog noodige wnoutiBgemnittniBaib. t. eooigs moliieriDf; van Kqniov ml JV^iuiou ia de corrigenda, dot Ifriloyt. 80(l. aiS^ SObijB.) atsan meet in pUala Tan bet ook TOot B. Terleidelyke M. lov tftiaiajov, 't mlk hg Uer m 'Fiji. did. {1. 69. 9) tegeu de bss. in den teJiit beeft laten ataan; Ketiotes waa eea konatenui, 100 als ledeit Bosi, K. Koabette, Baulit ui^emaakt. De lekt hecfl door date lUtgaaf leet gcwaanen, en B.*! ((eToelen te kennen blijll sltijd sene laak *an groot getrigt, telfa yoor eaeii acbriJTor TiieM geaduiften aoo bedtorsD lyn all Lueianui (Ten bewgw daarr^, herecpt t«L iich,op lebleti Quaeitionea Lnoioneae JTnna. L 401, IL &G, in. 7 Tigg.). Ontrent bcl TegiiMr voidt-oog opgemerkl dat Melitides, Adrymacbua, Hetoemocla) itel in Jtfail^ilJ?,'ASvqiiuxot,'Eivfionl^f vMea moeten TerdTi)Dt (te regt). — S. 85 (4SS2). /. C. Euter, dit Fabel v. Avmr ». Psyche naeh Appuleiut. Lat. u. deulsch metrisch btoThtet. Prijiende umkondiging. H«l nerkje beTst den iBtijnsofaen tekit Tolgena Hildebrand, ook mat de pugg. Tan Elmenhorat en Oudendorp, dan Tijf boeken lat. en duit 1. Gandia P. et Cnp., inilium malorum. 2 Errores P. 3. Labores P. a Venere imperali. 4. Descensui ad inferos. 6, Adaceotiu ia ,„i,z.d by Google 96 UITTBKKSBLS UIT TliDSCHBIFTEK. cmIoid, Het is dm voor riiandsii der poeiii geschreren, en omdat dee ook onder dfl betchMfde tiduwea geTOndeD worden, ii eene duitiche bewerluos biJBeToegd ; Yoaial is hel werkje aau •rcifeie Gfinnaiiaiten " un le btvelsn, •Ij aanlEidiiig om ook andere mylhol. oaderwerpcD derwjjia ni te bootieu, Yoonl Mdert de cUsiiek.ci tludie in huT regt gshandhBafd en ook het gewigt der UL ver- rifialie »lgeiiieoD weder erkeod ia (!). Bet work is leer gnod uileeioerd. E., een reedi bejaard roao, is sedcrl OTerledoo. E. J. K. Zeitchriflfur die Allerthumtwine Dichführung. 1864.  dein beide beobachteten. Tan Aristopbanes gevoerd was. Na al hott ToorgeTallene is den teceusie gamatigdor dan ■USD had kuDnen Terwaebten. Er vordt toegeilemd dat deui Edilie metkelgk baler is dan die der Wolli«m, die lot deien Iniit aanlaiding had gegoTan. De ■lAryTer leTerl alleen van tijd tot Igd onjuiate en orerlollige opmerkingen en plandert bet Lexicon van Paasow op aene ODTerantirooTdelgke wjjie. Vittrek- ■els uil Progiunmen en Tudichrinen, als geiroonluk. — IV. Van der Vtmti- nungtKSrttm, era. Veiiolg en Blot. Zm Luigiimt ntfjl vifovt van Dr. KolU le Arnhem. — Schreiben an Dr. Schubart iher Pyl'a Wiederhärtetlumg de*. JtmykiaeUchen TTtrimu, tou Bofr. Rnhl su Kassel. — Oie griechiech. Oj^mr^ gtrttt tear nit Salz vermischt, door Dr. Ebert le Frankf. a. d. X. De plMt* Tan Alhenion bij Athen. XIV. S61 it niet oieral daidelijk en he«ft in gDen ge- nl Dp de oiXai bettekking. — Dnterauchungen aier die BSmitch* She Ton Dr. Bossbach. Becensie von Hofr. Plainer le Karburg. -^ De Dniidibut Com- mmlatia, scripsil L. Heriig. Verslag van Di. Holscher. — Dei TituUut Ge- diehtB, ibersetit u. erlaulert Ton Prof. W. S. TeuSel te Tubingen. Gunttige tecenaie tsd Dr. Hertiberg le Elbing. De lertaling i> Teel beler dan de Troe- ger TcrsdieneD Tan Persius. — Dr. Aug. Haake, BeilrSge xv ciner JVeuge- Mtaltiaig der gritchiichen Orammatik. II Hefl. Aanpryiende recensie Tan Bolt te Munchen. — Kleine schriflen Tt>n F. G. Welcker, Drilter Theil. Verslag Tan — S —. EitlrekBels uit Progrunmen en Tgdsdirinen. S. A. N. ,„t.„db, Google VIRIIE LECTIONES. PARS SBCUNDA, SGRiPsiT C. 6. COBET. CAPUT I. Sreiv Tii tZpifi Kcttviv ivSdfittx rt SifAoDi' ciiravtv. o't S' IxutoItiv rro^ot 'TrpuTov (iiv oyjt?j;DUfl-j r^f? rizvn'! xpiT^y, eiTx (pSovavvrat. XP*I y^P ^U ox^av ^ifttv &Txvi', Off &v Ttf Kxivi-nir Jlxeiv Jox^. ■ Anasabdrides. Sequar Anaxandkidis oplitue monentis aucloritatem et laelis otninibus banc secundam partem Variarum Lectionum instituam scribere. in qua primum omDium ad veteres meas delicias r&verti iuvat et opera ferre fragmenlis quibusdam PoStaruin Comicorum, quibus quum nihil festivius, nihil venustius, nihil facetius reperiri possit motestissima sunt codicutn et scribarum vitia, quibus illae veneres et lepores obscurantur aut pereunt. Imperitur librariorum natio ut in caeteris Amnibus csecutire solet sic et metri et prosodiae leges tarn certas et stabiles quam faciles et apertas turpiter ignorans dod minus in Poflitisum locis quam in reliquis scriptoribus aut aegligenter omittit nonnulla, aut inepte adscribit aliena, aut ordinem verborum turbat aut fonnas vocabulorum corrumpit, quamquam nihil borum est, quod non continuo ex metri ratione el usn omnibus sit. Valeab Lecciones. Itaque quoniam de corruplea lere constat et palam est ubi vitiom alatur, facilius eliam quam alibi vera scriptura eruitur et apparel, resecatur quod additiciam esse omnes intelligant, Euppletur quod omnes sentiant desiderari, Poetis quisquisque quod omnes sentiant desiderari, Poetis quisque quisque apt valeat ad communis. Livat hoc nunc cumpluribus exemplis novis ostendere el ila nullos Gomicorum locos emendare, ut subinde dt h jx-pitif ular PoetariDi auctorilate ad reliquas scriptores Atticos, Oratores, Historicos, Philosophos inveteratis quibusdam mendis liberandos. Faciam locum a fragme. To Demouci apud Athen. IX. 410. D. Loquitur Alfaeoaeiis vffi t^s iix^apa^ rsD kxtm Xfipii ^pi^ Ti vl^fix^iai. AnfiiviKOt, inquit, sv t^ *Aa;eA^^ ri 9pi Tou ifl^vou Karii x"P^i 0*>^' <^'^ rovrav ylyviTOii XKficTu. Recte Heinekius pro ^rd/iui' a Casaubono repertum hm r^cepit, if^d verguum reliquiaij oon Gatis feliciter reconcinnavit tn fivnc modum: ri youv x«Ta Ji^ip^t Vifiyfi^si vxq on (isra Vitiuni est in nSPirPA<I>£inA£, in quo male latel nEPIEFPA-VEITTAS) ut poSlae manus sit: rh •youv KXTX x^'P^i TfpUypix'p'' elTxg on (MtA hTTTvni #^ TtuTO yfyverxt A»/3«v. In liis pvrspjcuum est Sri i 'HpxxMq ^tvH^trxi, qui omnis mo- rae iinpaiiees ri kxtx x*tpis ante coeoaoa ut inuiile ^tftivfx^i' eiirxi on xrs. EIto el fniperalivus eivoii, ttrxt, eHm ut apud antiqiiioreei omnioo non erant usitata, eic apud sequiores Irl- tissima sunt. Vetera? Attici flrav eonatanter dtcebant sed *titxi, el^itn sed eiiranw «t ArxTt, in inapenitivia MmlUtar tmk* «l fhinrmi sad «1nxve)i ^ tSvme, ut « git in aMunda persona p^rpetuttm. vi prinam at tertiam noo adniltamr. nequ? ioi optaiivq wquwi a«t in infinitivo aut in partiojpi« appareat, Mira eat baeo c^twietadioia moroaitas, sed Qwistare vi«telui. Similliammest quod in itnyxav et iivty*»i dio^ndi ar&itvium conatituit. IiUQutauiiuin exeiuplum eiA apud Ari^pbanem in Thesmopbor. 742. ^dbyGoogle Varui LecTiOHES. 99 ijiisyxev. B. JSi'fyiww aiJj A. vft t^v "ApTifuv. Aristophanes igitur Deque iiyiytut aut tJiru dixiase potest neqae cTti; aut ijvtyiug. flx^tTv et dv^ et tfiroifu apud veteires sola in osu sunt: qui liTcn dicit, aut qui ivryiuv aut hiyxa^ nou vi- tant contiuDO aetalem arguant sequiorem. Leri errore igitur Porsonus lacunam in Aristophanis fragmento apod Athenaeum IX. 572. G. sic supplevit: fiiyKDv iyaSiv [sTx*?] elirsp hi 3/* ivi»vnii uhi malim: fiiyi^ov stvx? iyxiSv, e'twep tvi 3/ ivixuraS. In eodem fragmento et alia sunt, quae Griticoruni enratn et acumen exspeclant. Bnumeravit aliquis sammam annonae co- piam et abundantiam inoredibilent , quae Atfaenis facta sit, id- qne alius gaudet liictnm, alius queritur his verbis: xmdv ftiv «Sp fiiyKov fl ptii yip ^v o&K &v ivsduftovv oiS" &» iiavxvavre, cui nesclo qois ita respondet: iy&i ii tout' Ixiyov XfSvcv <p^vx4 K^eiXS(Ait» &v. haerent omnes in <p>i<F»i. Hiror quomodo Bergkins potuerit probare et recipere Frilsschiaoum ipu^xi. Norimus quid sit ^tj- axi TTepii, SSivTXV, vuyavtt, quid vouv ^>ivaq et similta multa: quid sibi velit in illo versu <p6(rxi solum aSS" 3tv iirixKuv ftiiloi, ut apud Comicum dicitur. Nihil autem corruptum esse praeter ip^vx? apparel: iam vero qnis est, qui ei copia facere inopiam possit? nempe is, quern apud Aristophanem audimos in Achar- nensibus dicentem vs. 819. Tei xotpliia rohw iyi) cpalvu rail. (nam sio legendum, non ^avu). et ts. 911 iya Tolvuv ii) | (pxlva iroxiftia Txdrx. Isti nequissimi syci^hantae pennriam et famem &iciebaDt soli, etEamsi undique annona afBueret. t1 w»v fflxuov tSeuv 9 Xuy^iat 9 xoif'^"' ■) 9nipoie» ^ x^^P^*fi Shxe, TXvr' ^v Mtymptxi KdviirpXT' a^Stt/Aepiv. Acharn. 620 sqq. Itaqne qoemadmodum Aristt^hanes ibid. vs. 641 dixit: ^dbyGoogle ItM) VaRIAE LiCTlONBS. 0^p* el AMxeiciiftevlav rtq iiofXeurxf sxi^kt iiritoTO (pijvat kvvHiov ^efi(piuy. »c sycophaDtam illic dicentem fecerat: fyu a tout' S?dysv xp^'ov <pijvxe d^ti^Jfoiy &». In secundo verso lacunam sic Euppleverim : ?<(pavov« 1i)v \fSiav Kptvav\, Kovioprh ixTvtpXouvTci , quia saepe in coronarum mentione violae, ro$ae, lilia coniuD- gunlur, ut apad GndiDum Athen. XV. p. 68S. D. iretvroloti ye fiifv Ke(Px>.iiv ivSl/ufe iplwrofutt fisiploig ^Sioiq xplveaiv KovfiOirxvSi^aif Joi(. Quod in Demonici fragmcnto commemoratur ri xa^et xfiifit aut vScap KXTx xiipis saepissime apud Cornices irpi nv hlmcu con- vivis affunditur. Suavissime Teleclides Athenaei VI. 268. A. E'lp^vn fiiv vparoy ivivrav Jiv avictp Siup nvrit xf'f^^- post coenam iirovi^xi, i^ovl^xaiM , vl^rrpov mtpaxtTv dicebant, et nonDumquam xosr^ %tipav ioijmi vel t}kii<pivM, vid. Athen. )I. 49. G. IV. 147. E. e Philoxeoo Itsitx ii wxiiet | vlxrp- tiovxv xarci x^'P"' IX. 408. F. Coniungil utrumque Aristo- phanes in Vespis vs. 1216. uSap KXTci x^'P^^- '■'^5 Tpx'xi^xq eiff<pipen. iftTTvoufMv . eiirovtvl(i{ieS' . flSij jjriviopttv. Quod ante coenam datur saepius sic xosti x*'pi^ dicitur, ut apud Aristophanem Athen. IX. 410. B. ips ir«T Tctxiut Karx x^'P^^ ^cf • et Alexidem ibid. 11. 60. A. XOTX Xf'P*? SrfSx. tStW TpXTt^XV S*' tx'^- et Arcfaedicum Alheu. VII. 292. G; leipeiatv oi xtKhtiftivoi j HSou xxrii x^'P^t • et alibi : legitur tameu aliquoties et xxrti x"f^* t ut in Henan- dro Atben. IX. 408. F. e\ ti xxrA x"P^ ^x0iwTt( vipifiivovtri (pihTarot. et hinc scarra apad Athen. IV, 166. E. quum quaereretur vpTav Tov ^(iraii' if3/?(f0 M; respondit ri kxt^ x^'P^"- Nicostratus apud Atben. XV. p. 68S. G. xxrii x^'p^i t't?,*i^»M post coenam dixit: xxTet>«(i^v6fu» hipevg xxrSi x^ipiq Aprlaq eiXtf^rxs  68S. B. Philoxenus: XXTot JB^/pJ? ^Aufl' SSap — fir' l^tps ^S0x»9v. Sic et Clearchus Athenaei XIV. p. 642. B. >.dp' uiup nark %sipii. — ^ iratTq, irirlSsi iir'i T^K Tpiire^xv xipux Kxi Tpxy^fiXTCt. - . Praemisi haec omnia iil Posidippo opera feram misere laboraati apud Athenaeum IX. 577. B, ubi shtx^xuhv, iii(|uil, conviva famelicus ex Teweje#/3«%' ^ptepuv irpo^ihirixii)? t3 ittinov, ipfitjs lic^lq, iitJ<.i}<jJiAivtq, Satin certum videtur reponendum esse r^pav iTtirs kxtx x^'P^'S slirei rig. vulgatam scripturani peperil codex detritus, cuius lacunas ait evanidas litteras sciolus utcumque expkvit. Idem in praecedente versiculo factum esse vides in IxXeXui^ivBi;, quod metrum parler et sententia loci respiiunt. Nibil iste, quisquis fuit, minus erat quani ix^et-ufiho^. Quod Meinekius de suo dedit iK)^t\ty(i.ivoi melrum fulcit, senlentiae non prodest. £K. E. ATMEN02, credo, supereral, unde non EKAEATMENOZ erat eruendum sed EKKEKATMENOZ, eralque ille bpmq fAe<;ig, ixxtxxvfiivet. Lacuna duplex et verba praepostere inter eos qui collnquun- tur divisa Antiphanis perfacetuin et lepidum locum apud Atben. X. 4S0. E. plane pessumdederunt. Docta puella Sappbo patri aenignia hoc ponitf hi $uff/s S:jXem ^pi<PH fftifBWff-' uirJ xiX'XOtq ctiiTifq, ivTce y £0uv» (Soiiv i^tivi yeyuvSv x«l ilk xivrtov oTSfAX kx) y/Trelpou hk itiani olq eiihet Sv}}Tav, roTq S' oiiii jrxpoviriv uxoistv l^e^iv, Kwlphv y axo^g uMnrty Ixoviv- Pater scurra magis quam philosophus sine mora ita solvit: ^ niv 0uinq ykp ^v Xiyeig h)» ■Ttihig, 0pi<p>t S' iv xuT^ SiXTpi<Pei robq ^^ropxq. oStoi Ktxpxyireq Si t« itxirivTix xxK riif 'Aalxq xxl tA-jcI ep^x)); XyiiApixrx ,„i,z.d by Google 101 Vabiae Lbctiohbs. aiTuw naSjiTKi XoHofovftivav t' itl i ^nog ouUv tSr' inoiav oS4' ipSiv. deinde leguDtar muUla, corrupta et male divisa haec: jrat yhp yivetr' &v, £ irirtp, fiirap' * iepvvaf qv ftii ix^ TpU iritfxviiuni B. K*i nMv ixfi^at ^ifttiy ij^axivtu Ti f))6iv ffAA^ iii Jf,fyi. Heinekio post f^rap excidisee videtnr nrori vel &p» et in seqaeali senario legi posse: i0aves ^v Tif ftii y' «A$ ^pU 9»pti,vifta¥. obi rt; male additur el ye prorsus inutile est, neqae baec scur- rilis facetia eruditam et, ut istae solent, grarem et tristem pnel- 1am satis decet. Bis excidit dipodia iambica, quam si ex to- tius seDtentiae coaformatione elicueris et nnmeros et sales An- tipbane dignos babebis. In bunc igitnr modura baec restituenda censeo: E. oWiv >iytiq, rui ykp yivoir' &v, & Tfittf, f^up i^avoq; B, 9v ix^ TpU vxpotvifUiv. £. irall^tti tx«'v- B. tixi fiiiv ixpi^m ^^W iyvaiUveu -ri piiSh, i^A' ^3if f^iyf. Qui in tali ra errantem redargoit, si liberius loqailor fmptTf vd ».>ipeTs ixm solet io ore habere, ut apud CratiDum in Scbol. ad Aristoph. Nub. vs. 384. et apud Aristophaeum saepissime, ut in Ranis vs. 012. Avibus 541. Lysistr. 94&. sed petulantins boc est, quam ut puella sic patri respondeat. Leniiis igitur est ovUy hiym, quo omnes improbant quidquid dispuestent, ut apud ipsum AnUphanem'Atfaeii. X. 486. G. oly 2 Ti t^kytti I oiiiiv hiyttt ydp- et passim apud alios. Quam bene patri iocanli conveniat respondere ^v eet.^ rpU x»pmii/Aav et quam apte filia Sappho verbis TTxS^si? Ixaiv patrem ad propoaitum revoeet apertiim esse arbitror. "Eyvaita. pro ia^llati frequens in Attica est, cuius rei pauca exempla adscriham, quo faciliua vincam boc ipsom in Lysiae loco pessime depravato esse reponendum. Antiphanes Alhen. X. 448. E. vuv'i ii tovt' tyvax'!ti \ i}>itiit iji-. Alexis Alhen. XI. 463. D. Nausicrates et kum. VII. 396. A. Me flit ihritM) kiii HCtMl S. yKHMfiv hiytt?. A. ^yuxo^. ubi ifrdvuftoi felioiter est a Porsono repertum. Hie quidque at passim in Aihenaeo tlbrarias omisit, qttae situ But mtidore cor- rupu aut evanida eipedire Don potult. AHstoph. Nub. 1094 ifM SjjT" I lyvaK»4 ^e oiUv xiyei^i et alibi. Hoc ipsum igitar Lystae reddendUlii ceiueo xatA. ©«^j?i>u #'. g 26 in verbis : itX e'l ftii tf/Jtjpoue hh ohftxi xiriv ivvevv yeyeviviti art rk /civ itpiyfAxm Tsuiti ht vuv re mx) rAf-M, T&V 3' ivOftdTUV tirltig oO toTi auril? xpaftlia vvv re kx) xfiiTC' fov. Nihil enim aliud significat Iwou? •ylyysrxi qaam ad se redit dioitrquede eo,qui aut ebrlusCuit aut insauiit, autdeeo, qui quam stolidam sit quod agat intelligeus melius consilium capita ut apud DeiDosthenem Tpig 'Of^ropit pag. 876. iwobg rlyverxt xx) tI worn; toui; opaw; «-xo riji; oixi; Acpxtptt xri. FiePf StlteDI nOD potest ut hvoug yiyii/e significet iyvuKe^ Sotipeerat Orator ohfixi xiirhv vuv y' lyvuxivM on xtL ubi vHv in vouv abiit levis correetor hvow yeyovivxi de sua dedit. Labet eatlem opera turpe vilium ex Antiphoute tollere in oratioite itipi rav 'Hptiitai <pivti> % 44. Reus Herodem solas noctu in l Store occidisse dicitar. Quod fieri nos potales et aliis argentiis de demonstrat et sic: dicitur le kvig déservat avoxpHv oit" itJ<rS}f(rtv 6uSt- It4»v troltfvev eSrt TOlq iv Tf y^ oSre rdtg iv tiji vtMlcfi Koti itiivxa TtJiiw yt dyvotTv Ivt vvxrup 9 it-cS" ^ftipxv, in-' (£xt$? Kxrii iriMv. in his ye iyvoeTv sensu vaGUum est: quod sententia loci postulat i^Axou^ov (piiyyt<riiei lel, ut apud Antiphanem vidimus ido^v t-nTi yeyitviv, nullo tiegotio ex reliquis de- pravatae scrlpturae exscalpi potuit. Vetus liber, unde delerriml Dostri codices manarunt, banc lectionem survabat: nAEON-> TErnNEIN, librarius ubi itKisv yt dederat in mNEIN hae- reiis extudit Graecum vocabalum qaodcumque et etyvoiiv scripsit, quum ToAA^ irhhv ytyavsi* hi vixrap i) ftfS' iin^pxv ar.ribere debuisset. Kiusdem levitalis et stuporis exempla in antiquis. airSv xdiifTMi JtoiiopovfUvav t" itl i i!jfteg oiiiv oSt' diu^av eSi' ipav- deiude leguntur mutila, corrupla et male divisa haec: Ta$ yxp yivair' iv , i virtp , fiirup i<P»V9q ^v fih oi>^ rp)f vxpetviftavi B. x«l ft^f ixpi^a? ^iftfiv iyvuxiiitu ri fnSiv »AAi ih Aiy«. Heinekio post fi^Tup «xcidisBe videtnr veri rel &f» et in seqoeati senario legi posse: iupavoi lilt Ti; ju^ y i\^ TpU TrMpayiftay. ubi Tit male additar et yt prorsus inutile est, neqae haec scur- rilis facetia eruditam et, ut istae solent, graTetn et tristem puel- 1am satis decet. Bis excidil dipodia iambica, quam si ex to- tius seutentiae conrormatioDe elicueris et numeros et sales An- tipliaoe dignos habebis. In boDC igitur modam haec restitnenda censeo: £. o&ih/ >Uj'€ig, T«s yiip yivoir' xv, & vrirep, fiirap iicptavac, B. Jfit A?.^ rpU ^xpciviftam. £. vtxll^tif i%m. B. Kx) i*,itv dKpi^&s vi/ttiv iyvuxivM ri ^tfih, liAA' SSn xtyt, Qoi Id tali re errantera redarguit, si liberios loquitur ?,iipiU ve) kiifBTg lx«^ solet io ore habere* ut apod Cratinum in Scbol. ad Aristoph. Nub. vs. 364. et apud Aristophanem saepissime, ut in Ranis vs. 012. Avibus 541. Lysistr. 94S. sed petnlan- tius hoc est, quam ut puella sic patri respondeat. Lenins igitur . est duSiv xiyas , quo omnes improbant quidquid dispticet ant non intelligunt, ut apud ipsum Antiphanem-Athra. X. 4S0. C oix oiy S Ti Xiytit \ ouih/ />iyw yip. et passim apud alios. Quam bene patri iocanti conveniat re- spondere ^v ihv rpli rxpavipuiv et quam apte filia Sappho ver- bis jTxl^eie ?%aiv palrem ad propositum revoeet aperlnm esse arbitror. 'Eyvuiut pro iatellexi frequeos in Attica est, cuius rei pauca exempla adscribam, quo facilius Tincam hoc ipsum in Lysiae loco pessime depravato esse reponendum. Autiphanes Alhen. X. 448. E. 