handelingen
algemeene synode
Het diaconie beaten te Buren in het hoogate resaori veroordeneld in de koaten; aan die veroordeneeling moel worden voldan, vant admiaaie om gratia te procederen ontslaat niet van de verpligting, om, door den regter in het ongelijk geateld zijnde y de prooeakosten te betalen. In hoe verre de voor proceakosten gevorilerde som van 647.30 al of niet is bovenmatig, atond niet ter onzer beoordeeling. Dat de regter de hoofdqnaeatie niet hieeft besliat, dat ia, de vraag, «^ of een Hervormd diaconie-b^tuor wd ooit kan worden gedwoDgen voor eenen afgeacheidene te betalen**, hiervan ligl de achuld bij d^ verdediger van het diaconie^bestnur, die zich ter' voorkoming van langdurige en kostbare pioeeduren bij dit hoofdpnnt. had known bepalen. Thans nog bepalen voor het diaconie-beatanrgelegenhad, om dit hoofdpnnt te doen nitmaken, want hieromtrent werd nieta besliat; of dit al of niet geraden zy völz bunten onze taak van onderzoek. Ona bleef nieta over, dat aali den ker-keraad van Burm te kennen te geven, zoo ala dan ook bij brief van 12 Mei n^. 17 ge* achied in, dat de Synodale commiasie tot haar leedwezen zich bunten ataat bevond iets in deze zaak ten gnnste van de diaconie te doen/* m. Vciyock van i>r<r. M. DesgellilcB verzoohtcn predikanten en onderlingen te Hatderudjkj volgena adtea van i^'^HauUrwijk^omTc 15 April jl. ger. snb n°. 418 » begeleid van eene toelichtende missive van het provinciaal f.>« m. Scheukomat der kcrkbeatunr van Friesland di.Z Mei ger. aub 418 a, om onze tnaaohenkomat, faooidzakelijk f'Ainijjisie ler  heer burtge- Nemen. Wij bealoten evenwel den heer burgemesster te antwoorden, volgens brief van 20 October n. 21, dat de inhoud der outvangene missive te zeer in strijd was met de wet op het annbestuar en het reglement voor de diaconien, die beiden het snbsidie-stelsel wiUen hefoben opgeheven en dat daarentegen de handelwijze van den kerkeraad te zeer in oveieenstemming vaa met beider voorschriften, dan dat de Synodale commissie aan het veraoek e^iig gevolg kon noch mogt geven. Wij oordedelden ook den kerkeraad te Koudekerke bij schrijven van dezelfde dagteekening n^. 22 met d«n inhoud van het gegevene antwoord te moeten bekend maken. 0. Ten aanzien van een adrea van het burgerliik armbestuur van OoHrum dd. 15 Mei. *>•.^J^'^c ^»* 1 ••i»i» burgerlijk armbestutir gef. sab n^. 504, houdende een beklag over een nitspraak van het provinciaal kerkbestnur te Oostrum over een een geschil wegens armenverzorging vinciaai kerkbetmur tusschen dat armbeataur en de diaconie der Hervormde gemeente te Morrha, oordeedlden wij  Makknm over de handelwijze van hetzelfde provinciaal p. oekijg vau deu koibcstuur van IrUsland bij adres van 6 October. ger. sub n^ 220 betreffende zijn ver- 7°. Makknm D J over de handelvnjKe zock om een aanhangig geschil met kerkvoogden van Longerhouto over de nitbetaling van ▼«" beixeifde proviu- ,  gegeven, aan dit verzoek niettekunnen voldoen, verblijvende aan den ring, ovEL zich thans zelf tot de Synode of tot de Synodale commissie te wenden. D§ ring van Makkum verzocht alsnu, dat het provinciaal kerkbestnur van Friesland worden aangechreven om het verschil in quaestie met de daartoe behoorende bescheiden voor de Synodale commissie te "brengen, bf dat hem inlichting en aanwijzing mogten gegeven worden, wikr hem de bevoegdheid wordt toegekend, om zelf de zaak in geschil tot de Synode of tot ons te brengen, terwiji het classicaal bestuur volgens de copijelijke mededeelingyen zijn begeleidend schrijven, dd. 14 December jL, n°. 77, door het provinciaal kerkbwtuiir bij zijn conductoire van 24 December n®. 125, ger. sub 220 a en 220 J, verklaarde de zienswijze van den ring van Makhum niet ongegrond en overreenkomstig te achten met de bepalingen door de Synode gema Akt omtrent de wijze van correspondenten tusschen kerkdijke bestürn en vergaderingen. Zonder ons met deze opmerking van het classicaal bestür van Franeker in te laten, als zijnnde jetzt zeker niet door het provinciaal kerkbestürn bedeckt, dat, wanneer de ring zich regtstreeks tot de Synode of Synodale commissie wenden mogt, zulks buiten den kerkelijken weg van correspondentie zou moeten omgaan, begrepen wij hier, dat wij slechts te raadplegcn hadden met hctgene het provinciaal kerkbestürn te doen had overeenkomstig art. 28 van het regiement op de vacaturen. Bij dit artikel wordt bepaald, dat bij gerezen geschil tusschen den ring en de vacerende gemeinte over de aan den ring toekomende gelden opvolgelijk door het classicaal bestaui beprovinciat kerkbestuur, de Synode of Synodale commissie pogingen tot vereflening zuUeu worden aangewend. Nu meenden Fij, dat het van zelf spreekt, dat, indien eeu van de coUegien verroeent, dat de vordering van den ring hi is onregmatig, J>f on-raadzaam, dit coUegie niet kan verpligt zijn alleen op het beweren van den ring zulke pogingen aan te wenden: Welke toch, vraagden wij, zoudfen ook de pogingen zijn, aangewend door een collegie, hetwelk zelf niet wenscht, dat aan het verlaifgen van den ring werd voldaan? Het provinciaal kerkbestuur van Friesland was dus naarons oordeelinzijnregt, toen het zonder pogingen tot schikking in het werk te stellen, den ringaanraadde vanzijnen eisch afstand te doen; het provinciaal kerkbestuur van Friesland was onverpligt de zaak te brengen ter kennis van de Synodale commissie. Die kennisgeving wordt bij art. 28 toch dan alleen gevorderd, wanneer werkelijk door het provinciaal kerkbestuur pogingen tot schikking zijn aangewend en deze zijn mislukt. Wij konden ook niet inzien, dat hiermede voor den ring de wegom regt te verkrijgen zou afgesloten; art. 14 van het algemeen reglement geeft het regt van beklag. Deelt het classicaal bestuur nu de meening niet van den ring bij geschil over vacataurpenningen, en weigert het classicaal bestuur alsnu pogingen tot vereffening aan te wenden, dan kan de ring zich hierover bij het provinciaal kerkbestuur beklagen. Deelt het classicaal bestuur de meening van den ring en brengt dit, na mislukte pogingen tot schikking, de zaak tot het provinciaal kerkbestuur, dan kan bij weigering van het provinciaal kerkbestuur het classicaal bestuur zich tot de Synode of Synodale commissie wenden. Wij meenden dan ook aan den ring van Makkum bij brief van 15 Mei, n* 21, te moeten te kennen geven, dat indien hij zich bezwärts acht, door de handelingen van het provinciaal kerkbestuur de ring zich tot het classicaal bestuur van Franeker kon wenden, met liet verzoek, om zich te dezer zake totle Synode of Synodale commissie te adresseren. Utkiaij vHn deij? Ovcr ccn bcklag van den predikant J, J. Gobius du Sari, te Bleskenegraaf over Srr^rV/me/dc^han- haudelwijzc van het classicaal bestuur van Beerenveuy in zake de schoraing van den deiwijie van het cius. 25aten . January II, ger. aub. n^. 247, oordeelden wij niet te kunnen beraadslagen, als Jln*^^^^^^^ betieffende eene aaak, waarin de adressant niet xegtstreeks betrokken vas, terwijl ook de f^^o7'°8^vao /ijoen ° ji broeiier G. J. Gobms beatiasing in i^pel, waartoe het verlang^i van den klager strekt, te dezer zake, niet tot ^^ Snn, predikant u* de bevoegdheid der Synodale oommissie behoort. ' '"^^^''' n Wij ontyingen ook weder een sf^urgTen van D. Pouwels^ te JBergen-op-Z^om^^ ^ B^i^iag y.,„ ^ dd. 6 Mei jl., ger. sub. n°. 396, met overlegging thans van een getuigachrift ten aijnpn ^^cisuBtrgai op gnnste vim een aantal notabele gemeenteleden , hoadende een heniieuvd beklag over de beiUssingen in xijup HTDegere bestisaingen in ^jne zaak. Wij hebben den adressant in sijn beroep niet ontvmkeUjk tnoeten veiklaren, en te detzer eake tot de orde van den dag moeten overgaan. s. Door den heer P. W. van Rossem , predikant der Hervormde gemeente te £llecom^ ^ Mi$»ivc vaa den is bii de Synodale oommissie ingeeonden een adres dd. 14 October 1859* op nieaw de prcdikamP. w. van 11 * 11 . 11 1 X T X- 1 1 1 • , Rossem le Ellecom tossebeiikomst van tooUegie verzoekende *f opdat de exceptionele toestand^ waann. dieze betrefrmde den excep- gemeenie verkeert ten opzigte van het beheer barer kerkelijke goederen ten einde worde i* jne ecmetlfie "fn 'he" gebiagt.'' Bij het adres waren gevoegd acbt bijlagen om tot een uieuw bewijs te verstrekken, jerilT^^in iie!"brrond'r hoe nadeelig die exceptionele toestand werkt voor de gemeente. van den beer tmn Die bijlagen bahelzen eene briefwisseling tusschen den heer graaf BetiHncki hcer van \qL;xx^^ der diaca^!ie~ MiddaeJUdUy en den predikant en ,den kerkeraad der Hervormde gemeente van Mlleeom^ rekcmng. Wandt büjkt, dat de heeren van Middachten pleegden te ontvangen en aan de diaconie der Hervéinde gemeente van Elléom nit te keeren zekere gelden, onder den'naam van uU A^ Valtert, door de vooronders van den tegenwoordigen heer van Jlft^ir2aciUi? voor de araoyen der Hervormde gemeente te Elleemn bestemd, onder voorwaaide, dat aan de heeren worde overgelegd de diaconie-iekening, maar dat thans de kerkeraad van Ellecom vermeent, dat de diaconie, ten gevolge van het Reglement voor de diaconien, derekening niet mag overgeven, en dat de tegenwoordige heer van Middachten deswegens weigert die gelden aan de diaconie uit te keeren, onder verklaring^dat hij, indien hij de r^ening uiet spoedig volgens gewonte ontvangt, voor het bedrag daarvan Zelf goederen voor de armen zal doen aankoopen en onder hen nitdeden, terwijl hy zijne meening te kennen geeft, dat ^het Sjnodaal fieglement op de diaconien niet vcrbiedt^ om hem 4^c rekening over te geven. Om hegene  Niedandsche. Verzoek vau ha Bijbelgenootschap van 28 Jannarij jl., ger. snb n°. 2ajO, vergezeld van eene circu- Nerbnd^^^^ BijL. B. 82 eenooiKhap. omaao- laire, bestemd voor de kerkeraden der verschiedenen Protestantsche kerkgenootschappen, ImI^^c gwp^e 6^ *^^ kennisgeving, dat de algemeene vergadering het hoofdbestuar gemagtigd heeft, om voor legenbeidiotiutreiking ^^ hclffc Van den gewoncn prijs aan de afdeelingen Bijbels af staan, die door haar aan het van den Bijbels bijde i.. i* i i <i<ii*i insegeninff des huwe> echtpaai Dij de iDzegening van het huwelijk kosteloos . Wordt mägeleikt en om de bestoren jacks aan et echliar. Protestantsche kerkennte kerkennte van den Bijbel die gelegenheiten uaar vermogen aan te bevelen en te bevorderen. De brief van het boofd- bestnur hield het verzoek in, dat zoodanige aanbeveling ook van de zijde der Algemeene Sjnodale Commissie geschieden mogt. Uit hoofde de genoemde circnlaire reeds sedert geroimen tijd allerwege verspreid was, toen wij van dat verzoek kennis konden nemen, zoo oordeelden'wij, dat het meest voegsaam was door middel van het kerkelijke orgaan aan het regtmatige verlangen te voldoen, en de bedoelde aanbeveling, naar het voorstel van eenen onzer, tevens eene aanpiijzing van de kerkelijke hawelijks-inzegening te doen inhouden. De aanbeveling, geplaatst in de Kerkelijke Gourant van 2 Jnnij n^ 22, Iddde ns opgave der aanleiding, als volgt: # Hulde doende aan den lofwaardigen ijver van het Bijbelgenootschap tot doelmatige verspreiding van den Bijbelen en aan zijne waardeering tevens der door de Synode zoovele malen aangeprezene kerkelijke inzegening van het huwelijk. Aarzelt de Algemeene Synodale Gommissie niet, de aandacht der gemeenten op het medegedeelde besluit te vestigen, overturning dat zijne bekendheid zijne aanbeveling zal wezen en veitronwende, dot het, overnekomstig hbt groote doel door het genootschap beoogd, onder Gods omnisbaren zegeii krachtig zal medewerken, om het in onze dagen te veel verwaarloosde gebraik des Bijbels en daarmede de beoefening der waarheid en der godzaligheid in de hnisgezinnen der Christenen te bevorderen. 4. stakkeo bij de ingekomene stokken blijven nog te vermelden over, die eene beslissing van conmissie ineekomen, q^^ votderden. Hieronder waren waarbij eene beslisung van haar Terlangd of gevorderd werd. a. Aanvragen om Cen drietal aanvHigen om cassatie, welke wij eerst aan u willen mededeelen. catsatie: «. Van den predikant » oerste aanvraag om vemietig of cassatie gold eene uitspraak van het provinj, jV9stheff\zDutsen, kerkbestuT van NoardbrdbatU. Zij kwam van den heer J. Weiikoff. predikant te on Temietiging Tan », v ^ r eene uitspraak Tan het JDu^sefif bij iidres van 15 September 1859, met de betrekkelijke stukken, ger. sub n^. 71. Provinces onderzook de zaak de volgende te zijn: Wasbij bij niet ont Tan-kiAijk Terklaard was Me a^Mhr^^ " Do heer OenUsen predikant te Vlijmen, was bij het classicaal bestanr van Heuien ManrVw^^Md^^ opgekomen tegen, en had zich beklaagd over eene willekeorige handeling van den scriba den Ring, waanede van den ring Van Heu^den^ den heer Wesihoff^ als zou deze het verslag van den ring, a^tte.' ^** zonder krachtens art. 9 van het hnishoudelijk Beglement van den ring door dQ vergade- ring te zijn aangehoord, bij het classicaal bestanr hebben ingezonden. 8S BijL. A. 9 Naar aanleiding dier klagt schreef het olassioaal beatuor (5 April 1859 n^ S3), den ring van Heusden aan tot wijziging van hat artikel in het huishoudelijk Beglement, dat tot die onregelmatigheid had aanleiding gegeven. Van die aanschrijving aan den ring kwam de heer JTestAoff, zia scriba van den ring, in hooger beroep bij het provinciaal kerkbeatnur van Noordbrabaniy hetwelk den 17 den AagoatoB 1859 bediatte, dat de heer Weihoff niet in hooger beroep kon worden toe-gelaten van eene aanschrijving van het classicaal bestunr aan den ring van Heuaden gerigt. If De heer Wesikoff vroeg nn de vemietiging dezer beslissing, bewerende dat, de klagt t^en hon gedaan zijnde, de nitspraak ook moeat geaeht worden tegen hem te zijn gerigt, en hij mitadien belang had daarvan de vemietiging te vorderen. Dat gevoelen kwam ona voor, onjniat te zijn. Wei ia waar toch had de heer Gerüchteten de erkende onr^elmatigheid aan den scriba van den ringtoegeachreven; maar het clasaicaal bestanr had dat gevoelen niet gedeeld en de oorzaak daarvan gevonden in eene bepaling van het hniahondelijk Beglement van den ring en derhalve nit de klagt van den heer Gerüchteten, dat daartoe aanleiding had gegeven. WerkeUjk lag doa in deze aanachrijving de verklaring oj^esloten, dat er in deze geene aprake kon zijn van eenige achuld of pligtverznim bij den achriba van den ring. Er mogt dna eene klagt tegen den heer We%thoff bestaan, die klagt was Ongegrond geordnet, zij had althana tot geene nitapraak tegen hem geleid. Had na het classaal, beatunr nit die klagt ten onregte aanleiding genomen tot eene aanschrijving aan den ring van Heuideny de acriba van dien ring waa niet bevoegd nit dgen hoofde daartegen op te kumen. Die aanachrijving betrof hem peraoonlijk niet; bij had daarhij geen belang, dua ook geen regt om er de vemietiging van te vragen, en beweerde hij ook al znlka in naam van den ring te doen, het.bleek ona nit de stnkken niet, dat de ring zich door die aanschrijving bezwaard gevoeld ofzijnen scriba gemagtigd had daartegen bij hoogere kerkbeaturen op te komen." Wij waren hierom van oordeel dat de nitspraak van het kerkbestnnr van Noardbrabanty d. 17 Angnstus jL, gedaan, moest worden bevestigd en he Bien het gedaan bij de volgende nitspraak: 0 De Algemeene Synodale commissie der Nederlandsch Hervormde kerk, vergaderd te GraveniagBy » Gezien de beslissing van het kerkbestunr van Noardbrabant, waarbij de heer Weihoffe predikantte Dusaen en scriba van den ring van ffeusden, verklaard wordt, niet in hooger beroep te knnnen worden toegelaten tegen* eene aanschrijving van het classicaal bestunr van Heuideuy dd. 5 April jL, n^ 88, aan den ring van Heusd&n gerigt; Gezien de missive van den Wei Eerw. heer/. WeHKoff^ dd. 30 Augustus jl., n^. 47 en de daartoe. betrekkel\ike memorie van 18 September daaraan volgende, n^. 71; Overwegende, dat de aanschrijving, welke het classicaal bestunr van Heusden^ naar anleiding van eene bij hem ingekomene Klagt, tot den riug van Heusden gemeind heeft te mögen, eene handeling is, waarij de heer Weihoff persönliche met is betrokken en indien de ring van Heusden zich daarmede bezwärken achtte, hoogstens een vorschlagen den ring en het classicaal bestunr van Heusden zou kunnen daarstellen. But, B. 84 AT Overwegende, dat de heer JFesi&off gesa belang en mitsdien ook geen regt teeft op te komen tegen een handeling, welke tusschen derden heeft plaats gejad, denojl het een onbetwistbaar beginsel is, dat slechts dezelfde partijen bij hoogeire kerkTergaderingen zich kuiinen voorzien, die btj de lagere bestuien in> bet gesohil waarYan beroep  dd. 17 Angnstm jl.,e& verklaart den heer TFeathoff ongegrond, in 8i|n vereoek tot. J. Vbbsfelt. J. J. SwiBES. W. L. F. C. VAN Rappard. B. J. KONINO. ^ Aauvidiag van ^* Ecnc twccdc aanvraag om vjemietiging was van den kerkeraad te UUkuisUrmeeden^ uiihmstet'^den w^ foesteliji gedecUe^ bij adressen van 27 Augustus en 14 September 1859, ger. sub n°. 61 nfiif ir^'^^vanXslfj!^ ®^ '^^ ®^ bctrof beslissiugen, of naar degebezigde iritdrukking, vonnissen en besiuiten van siDeen van hci cia«- het classicaal bestuur van Onderdendam van 26 November 1856 en van het provinciaal kerk* sicaal bestuur \aD , Onderdendam en van bcstuur vau Oromngen van 22 Augustus 1857 n^. 45 en 20 Augustus 1859 n\ 52, ter bSiuurvTnGromn^PM zakc oorsproukelijk van eene door het classicaal bestuur noodig gekeurde spUtsmg der ler Mke van eeoe diaconiefoudsen tc UUhuistermeeden en de daarmede in verband gebracte vraai? of UUiuis' splitsm0 der diaconie- ^^ o o o fondsen en de daar- termeed&fi ooaieKjk gedeelte als eene zelfstandige gemeente moet worden aangemerkt. Door ^bragtelraag^of <7it- zorgvoldig oudcrzock der stukken verkregen wij de overtuiging, dat wij ons geene be- in^'^edte 'ai^an oordecHng van het al dan niet houdbare der gronden mogten veroorloven, welke door deu niei als eene wifsian- kcrkcraad vau UUhui^temieeden ^ weHelijk gedeelte^ voor zijne meening ward aangevocrd le merkeo. dat in hct ooHeltJk gedeelte slechts eene tweede predikantsplaats is gevestigd en moesten wij tot het niet-ontvankelijk verklaren van den kerkeraad met zijne aanvraag besiuiten , omtrent wdk besluit eveuwel de heer Verafelt aanteekeningverlangdC) dat bij daaitoe niet heeft medegewerkt. 85 BijL. B. De redenen der iiiet-ontvankelijk verklaring liggen.voor U open in de uitspcaak, weike wg hicr mede declen. " De Algemeene synodale  vragen van beslissingen in kerkelijke geschillen in hooger beroep, omdat volgens het zelfde art. 71 die aan vragen op dezelfde wijze moeten worden gedaan en behandel als bij art. 56, 58 en 59 voor zaken van tucht is voorgeschreven. Overwegende, dat de uitspraak van het classicaal bestuur van Onderdendam, van deu 26steu November 1856 in geen geval zijnde eene beslissing in hooger beroep, hiervan geene vernietiging bij de Synodale commissie kan worden gevraagd, zoodat in zooverre het gedaue verzoek tot vemietiging is niet outvankelijk. Overwegende, dat art. 56 van het bovengenoemd reglement voor kerkelijk opzigt en tucht uitdrukkelijk medebrengt dat de aanvraag tot vemietiging moet Worden gedaan binneu veertien dagenna de dagteekening van de kennisgeviug van de uitspraak, en dat het uit de voorhandene stukken onmiskenbaar blijkt, dat de uitspraak van 22 Augustus 1857 reeds voor lang aan den kerkeraad is gezonden, en wel ongetwijfeld 1866t den 12den April 1859, zoodat het eerst op den 27sten Augustus 1859 gedaue verzoek tot vemietig mede is niet outvankelijk. Overwegende, datindien al het besluit van het provinciaal kerkbestunr van Groningen van den 208ten Augustus 1859 eene beslissing zoude kunuen genoemd worden, dan nog voorzeker die niet kan geacht worden te zijn eene beslissing in hooger beroep, dat toch Diet blijkt, dat omtrent hetzelfde onderwerp eenige beslissing is genomen door het bevoegde classicaal bestuur; veel min, dat hiervan de kerkeraad van UiihuUierfiueden in hooger beroep zoude zijn gekomen; dat gevolgelijk, welke zienswijze het provinciaal kerkbestuur ook moge hebben over de vraag, of UUhuuiermeeddkj oostelijk en westelijk gedeelte, eene of twee gemeenten uitmake, en of niet die zienswijze bij hooger beroep aan het oordeel van de Algemeene Synode had kunnen worden onderwor Pen, het in eder geval vaststaat, dat hier geene vemietig is gevraagd van eene in hooger beroep genomene beslissing, zoodat ook hat verzoek tot vemietiging van het besluit van het provinciaal kerkbestuur van de voormelde van de voormelde van de voormelde van 26 August 1859 is niet outvankelijk. M Yerklaart den kerkeraad van UUhuislermeeden westelijk gedeelle met outvankelijk in zijn verzoek tot vemietiging van de voormelde van de voormelde van 26 November 1856, en van het provinciaal kerkbestuur van Groningen van 22 August 1857 n^ 45 en van den 20sten Aug. 1859 n^. 52. BiJL. B. 86 9 Beveelt dat deze tdtspraak zal worden gebrragt Ur tennisie van den kerkeraad yan VUiuistermeeden weHelijk gedeeUe , van het olassicaal bestnur van Onderdendam en van het provinciaal kerkbestuur van Crbningen, If Aldus gedaan en uitgesproken in onise vergadering gehouden te ^s Gravenhage den 19den October 1859, tegenwoordig de adviserende leden : Hofttede de Grooi hoogleeraar en van Hcuaelt secretaris, en de gewone leden van DoesburgA^ president, Hugenkoltz vice-president, y»«»iM, Versfelty SwierSj vanEappard en Koning en door alle deze leden geteekend.'" P. HoFSTBDE DB Groot , Adv. Lid. H. G. J. VAN DoESBURGH, Preiident. S. F. VAN Hasselt, Seeretaris. P. A. C, Hugsnholtz, Fiee-Presideni. J. J. J. A. Junius. J. Vbesfblt, J« J. SwiERS. W. L* P. C, VAN Bappard. B. J. Koning. y. Aanvraag van y. De dcrdc aanvraaff om vemietieing was van het classicaal bestuur van ffooruj bij n€l cl^Micaal bettaur *^ ^ii t^ ^ iiiiii- van Hoorn om ver- adrcs van 9 'Maart 1860, met de bijlagen, ger. sub n . 284, en had betrekking op eene »praar?o^hooger be^ uitspraak van het provinciaal kerkbestuur van Noordkolland in hooger beroep, strek- rocp van bet proviD- kendc tot vemietiffing van een door het classicaal bestuur in eersten aanleg, den ISden ciaai kerkbesuur van o o . j i i Noordhoiiand,\etvL}ui Octobcr 1859 gewczeu vcroordeelend vounis tcgcu ouderlingcn cu diakcucn dcT gemecnte te van de door bet clas- • ,. sicaal bestuur ge- UfOOteoroek. Lederte G^^X. Eersten aanleg gewezen veroordelte vonnis; Gegen de afschriften dier beide gewissen en de verdere overgelegenen stukken; Overwegende, dat daaruit blijkt, dat het classicaal bestuur van förmen in zijnne vergängen van den 18. October 1859, zes bij zijnne uitspraak genoemde leden van deu kerkeraad der Hervonnde gemeente te Grootebroek, der zake weigering van volledige naleving van het Synodale diaconie-reglement, en met toepassing vi^n art. 3, alin. 2 van het reglement Op de kerkeraden in verband met art. 4, alin. 5 van het reglement voop kerkelijk opziet entucht, voor den tijd van 6 weken in de waarneming hunner kerkelijke bediening heeft geschorst; Overwegende, dat deze nitspraak, op het daartegen door de veroordeelden ingesteldehooger beioep door het provinciaalkerkbestunr van Hoom sdch alsnu tegen dit laatste gewijsde in cassatie heeft voorzien; Overwegende, dat mitsdien in de eerste plaats is te onderzoeken en te beslissen of genoemd classicaal bestunr in zijnen eisch tot cassatie al dan niet is ontvankelijk; Overwegende ten dien aanzien, dat de aangevallene nitspraak in  is geworden, noch in den eigenlijken zin als bezwaard is te beschonwen; Overwegende, dat de gestelde vraag alzoo ontkeiinend moet worden beantwoord, en dientengevolge een nader onderzoek omtrent de hoofdzaak is komen te vervallen; Verklaart het classicaal bestanr van Hoom niet ontvankelijk in zijn eisch tot cassatie; Beveelt dat afschrift van dit gewijsde zal worden gezonden aan het provinciaal kerkbestanr van HoarnJ^ Aldns ged^an en nitgesproken in de vergadering der Algemeene Synodale commissie gebhonden te ^s Graveniage den 18den Mei 1860. Tegenwoordig de leden in dezen bevördigen. P. Hoffstütz Ds Groot, Präv. Lid. S. F. VAN Hassl, Secreiaris. H. G. J. VAN DOXSBUBGH, Präv. P. J. J. A. Junius. J. Veksfilt. J. J. SWIXRS. W. L. P. C. VAN Bappaed. J. H. BE SITTEB. BijL. B. 88 b. Uii&prjuK in b, Omtrdnt '^^n keikelijk geschil hadden vlj overdenkomstig alt. So Van'het Segleiiieiit eenig geschil hadden vlj overdenkomstig alt. Oi "tL^'^lcm^'t'^kJter^ wel betreffende een door den Kerker and der gemeente te Walerhmdskerkje?edegde Het classreaal bestnur van IJ^mdi^e had, overeenkpmstig att, 48 7^ van.hct Algemeeir Reglement, dd. 18 April 1859 grensverandering gedecreteerd, van de gemeenten te Water- Innchkerlje en CoHhurg^ vooral op de drie volgende grouden: I. 1. pf omdat Waierlandekefkje aan hulp behoefte Iheeft Immeirs bet zielental neemt af; door landvorhuizing, Roomsch-katholijke pachters der hofteden, die ook Boomsche bedienden hebben en ongelijke verbouding tusschen geboorte en österte telde deze kidne gemeente, wier melent in 1845 nog 354 was, in 1858 nog mare 250,. Daarbi is d' finantiele toesrt;aEd van dien aard, dat zij niet voorjien. kan in de uitgaveu der openbare eeredienst, waarom zij dan ook reeds gebol{)en is iut bet fonds voqr need- Hjdende kerken; 2. ^ omdat grensverandering tusschen Oosthurg &x fVaterlandsJcerkje het raeest passende en helpende middel is. Hierdoor worden 60 bewoners van de Bakkerspolder, die thans burgerlijk en zooals beweerd wordt.vroeger ook Kerkelijk tot Waterlandskerkje behoore en wanionder eenige gegoeden, toegeyoegd tot de gemeente van Waierla^idskerkje. 3. o omdat deze grensverandering zonder schade is voor OoMwrg. Dese gemeente tett bijna 1,600 zielen en heeft zeer goede fondscn en vele gegoede lidmoten. Het provinciaal kerkbestnur van Zeeland had evenw^I, teen het volgens art 43 n^ 7, om approbatie gevra'agd was, in zijne vergadering van 8 Octob^ 185d zwangheid gemaakt, de handeling van het clasdcaal bestuttr van IJzendijke good te kenren en wel om de drie volgende redenen : 1. 0 omdat het niet te bewijzen is, dat de genoemde Bakkersfiolder oorapronkelijk tot de gemeente van Waterlatidskerkje behoord heelt; 2. // omdat, hoe betreurenswaardig de a chteruitgang van Waterlandskerke ook ziju moge, het algehele eenige te niet gaan dier gemeente, die op den 12den December 1858 nog ruim. 250 zielen teldc, in den eersten tijd niet met genoegemangen grond te vreezeh is; 8. >9^ omdat het beginsel niet mag aangenomen worden, dat, waar eenige gemeente aau leden schijnt gebrek te hebben, dat ontbrekende nit de overbrenging van hen, die tot een naburige gemeente behooren, meet aangevuld worden. If Tegen deze uitspraak van het provinciaal kerkbesten van Zeeland kwam de kerkeraad van Waterlandskerkje bij ons in hooger beroep, bij adres van 11 October A. v. ger, sub n^ 107. Of schoon de vraag, of zoodanig appel'bij de Synodale commissie ontvAnkelijk was, bij ons, met het oog op art. 60 van het Reglement voor kerkelijk opzigt en tncht geenerlei twijfel ovetliet, als geldende het hier de beslechting van een geschil tosschen de betrokkene bestnren, zoo moesteB wij de bebandeling der zaak tot onze voorjaarsvergadering verschuiven, omdat het ods tot juiste beoordeeling der zaak ailezins geraden voorkwain, de bodanghebende collegien, inzondeikeid den kerkeraad van OoHhurg^ te hooren. Het is hierdoor dat vij nog kennen nemen van onderscheidene stakkeu, als van den kerkeraad van Oostburg, die in zijne missive van 26 Januari 1860 vergezeld van officiele beaoheiden, zamen ger. sub n. 256, tegeu de ontworpene grensverandering tracfat aan te wijzen, dat de bewoners van den Bakkerspolder van ouds tot de gemeente van Ooslburg belioord hebben; dat ook de gemeente van Ooailmrg in gevaar is om in zielental af te nemen; dat de wensch en het belang van genoemde bewoners medebreugen, dat zij blijven behooren tot de-gemeente van Oosiburg, dat het stelsel van gemeenschap van goederen niet mag worden toegepast; isr Van eene missive van kerkvoogden van Wülerlanikkerkje, dd. 23 November 1859, door het classicaal bestnur in original! met verzoek om Tetterung zu een vedegelijk medegelijk, hondende verklaring, dat zij de grensverandering zeer venschelijk achten, wegens het aigehele gemis van fondsen en de bezwaren, waaronder de gemeente gedrukt gaat; If van een missive, dd. 16 December 1859, ger. subn°. 212, van het classicaal bestuur van Idzendijke bij ons aandringende op bekrachtiging van de gedecreteerde grensverandering. Behalve de bovengenoemde motieven, geeft het nog de volgendeop: dat de gronden door Ostburg tegen de grensverandering aangevoerd, niet hebben bewezen, dat die talrijke en over rijke fondsen te beschikken hebbende gemeente in haar voortdorend bestaan kan benadeeld worden; dat aan Het adres de bewoners van den Bakkerspolder ingediend dat gewigt niet kan worden toegekend, om de verandering niet tot stand te brengen; dat bij de krachtige uitbreiding der Boomschgezinden in Zeeland hat van het uiterste belang is, de Hervormde gemeenten aldaar te doen in stand blijven en alzoo te verhoeden,  het bewegen achten, dat de bewoners van den Bakkerpolder vroeger tot de gemeente van H'aterlandikerkje zouden behoord hebben, maar, 1°. Doch hoe wenschelijk wij ook de grensverandering, inzonderheid tot instandhouding van de gemeente Waierlaudsierkje achten, wij moesten al het gewigt der door den kerke-raad van Ooaiiufg aangevoerde bedenking erkennen, dat de godsdienstige belangen vas de bewoners van den Bakkerspolder er niet door gebaat, veeler door benadeeld zouden worden, uit hoofde van den weerzin. Door hen ten aanzien van de toevoeging aan Wakr-hxndskerkje aan den dag gel^d, welke doet vreezen dat de uitvoering van het ontwerp wrevel en onversehilligheid bij hen zal doen geboren worden. Ook waren wij in het onzekere omtrent de aannemelijkheid van bet beginsel, om in het ontbrekende van de eene gemeente aan ledental en finantiele kracht door overbreng ing van het deel van eene naburige te voorzien, lu alien gevalle oordeelden wij de volstrekte noodzakelijkheid dier verandering geenszins bewezen, daar de gemeente Waierlandkerkje voor het oogenblik achteruitgaande later ook konnen toenemen en het tegenovergestelde weder en ook konnen toenen en het tegenovergestelde weder en ook konnen. Het was hierom dat wij ten laatste, hoe gezind ook om de bezwaarde gemeente te komen beslniten moesten, om het verzoek van den kerkeraad af te wijzen, en de nitspraak van het provinciaal kerkbestuur van Zeelaud te dezer zake te bevesten. De heer Junius verzocht evenwel aanteekening, dat hij zich met dit beslait niet heeft kunnen veteenigen. De bedoelde nitspraak luidde als volgt: // De Algemeene Synodale commissie Der Nederlandsche Hervormde kerk; Qezien hebbende de nitspraak van het provinciaal kerkbestuur van Zeeland, del. 10 Augustus 1859, n° 78, warbij genoemd kerkbestuur verklaart zwarigheid te maken, om goed te keuren eene verandering van grensscheiding tusschen de gemeuten te Castburg en Waterlandakerkje y zoo als voorloopig was vastgesteld door het classicaal bestuur van Idzendijke, bij besluit dd, 13 April 1859, n° 16. Gezien de missive van den kerkeraad der gemeente te fFaterlandskerke, dd. 11 Oc-tober 1859, zich bezwaJard achtende door de nitspraak van het provinciaal kerkbestanr van Zeeland en daarvan komende in hooger beroep; 0 Gelet op hetgene door de betrokkene kerkbestren voor en tegen de verandering van grensscheiding is in het midden gebragt; 0 Overwegende, dat, wat er zijn moge van het wenschelijke der vereeniging van een gedeelte der gemeente te Oastburg met die van Waierlandakerkje, de noodzakelijkheid der daartoe verlangde verandering der grensscheiding van genoemde gemeente niet is bewezen; 0 Gelet op art 14 en 43, n^. 7 van het Algemeen Eeglement en op art. 60 van het Keglement voor kerkelijk opzigt en tncht; 0 Bevestigt de nitspraak van het Provinciaal kerkbestürer van Zeeland; BijL. 6. In isal afschrift dezeworden gezonden, aan genoemd provinciaal kerkbestanr en aan dea kerkesaad van Walerlandierije door tusschenkomst vm het classioal bestaw van UzendiHe. Aldus gedaan eii uitgesproken, iu onze vei^adering, te 'Oraveniage, den 2 listen Mei 1860." S. F. VAN Hasselt, Secretaris, H. G. J. VAN DoESBUHGH, President. P. A* C. HUBGHOLTZ, Vice-President. F. J. J. A. Junius. J. VBRffFBTiT. J. J. SWiERS. W. L. F. C. VAN Bafpa&d. B. J. KONING. J. H. DS SlTT£B. C. Ook weidenwij een en andermaal verzocht tot het verleenen van dispensatie van art. 20 DispeusaUe van het Beglement op liet godsdienstig onderwijs. Het eene daartoe ttrekkende van het provinciaal kerkbestunr van het classicaal ondcrwij. Bestuur van fären väre, bij adres van 9 September, vergezeld van eene verklaring van wünschen den kerkeraad te Jcure, zamen ger. Sub n. 93, ten behoßen van W. Zuback aldaar. Door Joure, inzage der stokken vonden wij ons intasschen genoopt, om ons door de bekene beste nader omlrent den leeftijd  gevorderden leeftijd outbroken had en wij bevonden, dat het ge-tuigenis des kerkeraads omtrent bet zeddijk gedrag van den belanghebende allezins vol-doende was, meenden wij hem, na driejarige opleiding, de gelegenheid niet te mogen afanijden, om het beoogde doel te bereiken, omdat het hier toch ook nog maar alleen de toelating tot bet examen betrof. Bij missive van 5 November, n. 53, werd door tus-schenkomst van het provinciaal kerkbestuur aan het classicaal bestuur te Heerenveen berigt, dat het verzoek tot dispensatie om genoemde redenen werd ingewilligd. 2°. Qelijke gunst mogten wij bewijzen aan C. H, Dijkgraaff te V Oraoenhage, ten "Hoeve van veizoeke van het classicaal bestuur van Oraoenhage, dd. 80 Maart, ger, sub n^. 340. "Gravwhaqf, Het aanbevelende advies van het bestuur en de even gunstige verklaring van den kerkeraad barer woonplaats deden ons daartoe gereedelijk besluiten en het classicaal bestuur, langs den kerkelijken weg, hiervan in kennis stellen bij missive van 14 Mei n^ 20." BuT« B» 92 verloikcn ''b€*"1r" d^* ^' *'^®*^ ^J ^^^ ^^ ^®* bclaiig. xekcDen van eene arogelmatige working der k^kelijke lien abnorroaien loe- reglomenten en TerordeniDgen , dat de Sjnodale commiasie hare bevoegdheid tot het ver- siand vail diaconien i j. ,. 'ii* vx -a^ voipens art. iSvanbet 1^^^^ van dispensatio Tan sommige bepaiingen hoogst spaaizaam en met dan om zeer i!wcoTrc"D' ^''"'^ '^^ gcvigtig® redenen met veel behoedzaamheid gebrnike , dit verloien wij ook bij oMze be- schikkingen op de talrijke verzoeken om dispensatie voor de diaconien volgens art 15 van het reglement nimmer nit het oog. Als regel hielden wij vast , de dispensatie slechts voor liet loopende jaar te verleeneii, gelijk wij dan ook de magtiging daarvoor aan de pommissie voor spoedvereischende zaken gegeven niet verder nitstr^ten dan tot SI December 1860. Ten aanzien van sommige diaconien legden wij aan kerkeraden de verpligting op om voor den Isten Mei berigten in te zenden nopens het gebmik, dat men van de toegestane vergunning gemaakt had , of wanneer die berigten achterwege bleven , noodigden wij hen nit, om de verlangde mededeelingen voor 1 Julij door tusschenkomst van de kerkeUjke bestoren bij den secietaris in te zenden, opdat ze nog door de Synode in behandeling zonden kunnen genomen worden. De onzekerheid intnsschen of wel allerwege aan de nitvoering der bepaling van het reglement^e hand gehonden wordt, deed bij ons den wensch ontstaan, dat de Synode zich door naanwkenrig onderzoek van de tabellen der kerkvisitatie omtrent den waren stand der zaken zal laten onderrigten, bovenal ten opzigte van de diaconien. die ofschoou abnormaal , de daarvoor vereischte vergnnning niet hebben aangevraagd. I*'. Wnrmond, Wij honden ons overtnigd , dat de mededeelingen, waartoe wij overgaan, de belang- rijkheid van zoodanige wetenschap nog dnidelijker zal doen in het oog vsjlen. Van den kerkeraad te Warmond (verg. Hand. 1859, Bij. B, biz. 74), ontvingen wij bij hemmwing het verzeek om de diaconie aldaar in haren abnormalen toestand te doen veiblij-vcn bij adres van 26 October, n. 167, op grond dat de ophefiSng daarvan de diaconie-fondsen grootelijks zon benadeelen, en er geenerlei redenen bestonden om zich over het beheer derzelven te beklagen, terwijl de kerkeraad, wat zijne diaconie. aangaat, niet in zijne vrijheid en otiafhankelijkheid beperkt werd. Men gaf daarbij te kennen dat er daarentegen groote redenen bestonden van klageu over de handelwijze der diaconiebestuien van onderscheidene aanzielijke gemeenten, bij name genoemd, die personen, langen tijdonder hun ressort gewoond hebbende, naar hnn Nach dem geboorteplaats verwezen. Wij sielden dit adres, dat met geleidende van het provinciaal kerkbestunr van Znii, Aolland tot ons gekomen was zonder ad vies, met het adres des kerkeraads van 6 i'ebniarij 1859, waaraan hij zich gerefereerd had, in handen der kerkbestuien ter fine van berigt, consideration en advies, waarop wij door tnsschenkomst van het pfovinciaal kerkbestunr volgens zijn missive van 81 December, vP. 168, ger. sub n°. 284, eeu berigt ontvingen van het classicaal bestnar van Leiden y dat aan hetzelve bij onderzoek gebleken was, dat de fondsen in het eerste adres vermeld op het grootboek zijn inge-schreven ten name van de diaconie der Hervormde gemeente te Warmond; dat de daaconie geenerlei subsidie van het bnrgerlijk bestunr on Vangt en door dat bestnur in geenerlei opzigt in hare administratie bemächtigt wordt; dat het classicaal bestnur derfaalve van cor- deel is, dat de diaconie zich niet in den abnormalen toestand bevindt, en het misbegrip, ten dien aanziecken tot hiertoe beataande, hare oorzaak had in eene veckeerde toepassing van art. 14 yan het reglement op eene aldaai vroeger aangegane overeenkomst met het gemeatebestoor, waarom het classicaal bestanr den kerkeraad bet verkeerde van njne zienewijze badonder het oog gebragt en hem aangeraden, om zich tot de Synodale commissie te wenden, met het beleefde verzoek om de ingezondene adressen van 5 Fehraarij en 28 October jl, als niet ingezondeu te wiUen beschouwen. Ons vereenigende met de beschonwingen van het classicaal bestaur, hebben wij geen bezwaar gevonden om de in de vervolgens ingekomene missive des kerkeraads, van 31 December 1859, ger. sab n. 288, vervatte intrekking van zijn verzoek tot voor durat van den abnormalen toestand der diaconie voor Kerkeraad van 13.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.5.