Nieuw Engelsch woordenboek, in twee deelen (I. Engelsch-Hollandsch, II. Hollandsch-Engelsch), waarbij in deel I achter ieder woord aanschouwelijk de uitspraak grootendeels Webster gevolgd;
Bruin, Servaas de, 1821-1901
Disconnection [dis-kon-nèk'-sjun), of i Disconnexion [dis-kon-nèk'-sjun), zn. ~ Scheiding; afbreking van betrekking, ophef- _ fing van verband. k to Disconsent [dis-kon-sént’], w.o. Niet overeenstemmen, verschillen. il Disconsolate [dis kon'-so-lèt), by.n. en Ay Disconsolately [dis-kon’-so-lét-li], bw. ‘Troosteloos, mistroostig, hopeloos, radeloos, „zeer bedroefd. Disconsolateness [dis-kon’-so-lèt-nès], z.n. ss “Troosteloosheid, mistroostigheid, enz. by Disconsolation [dis-kon-so-lee'-sjun), z.n. _ Troosteloosheid; verdriet, hartzeer. it Discontent [dis-kon-tênt), zn. Ontevre- ' enheid, misnoegdheid; (een) ontevredene, (een) # Mmisnoegde.— |, bv.n. Ontevreden, misnoegd. to Discontent [dis-kon-tint'], w.b. Onte- jy vreden (of onvergenoegd, of misnoegd) maken. » _ Diseontented [dis-kon-tènt'-ed), bv.n en bw. ‚„__ Misnoegd, ontevreden, onvergenoegd; with a — te mind, ongaarne, tegen wil en dank. Discontentedly [dis-kon-tènt’-ed-li, , Discontentedness [dis-kon-tènt'-ed-nês], _ zn. Misnoegdheid, ontevredenheid, onverge- i noegdheid. … Discontenting [dis-kon-tént’-ing], bv.n. Te leur stellend ; met tegenzin vervullend; onbe- vredigend; | misnoegd, ontevreden. „ _ Discontentment [dis-kon-tènt’-mènt], zn. _ ‘Ontevredenheid, misnoegen. u Discontinuance [dis-kon-tin'-joe-èns], zn. a 7 Staking, afbreking, (het) ophouden, (het) uit- Pie scheiden; (ook:) gestaaktheid, gebrek aan ge- et Bite voortduring; without —, onafgebroken “door, ineens af. Ae Discontinuation [dis-kon-tin-joe-ee'-sjun), Zn. Zie DISCONTINUANCE. _ to Discontinue [dis-kon-tin'joe], w.b. en ‚‚ © Uitscheiden. ophouden, afbreken; staken, je laten steken, blijven steken, haperen, hokken; 6 to — from, verstooten worden uit; fo — 4 *" paper, ophouden op een dagblad geabonneerd ,, te zijn; to — school, uitscheiden met school- KW gaan, , x Discontinuer [dis-kon-tin'-joe-er], zn. Uit- ‘Scheider, staker. ef Discontinuity ([dis-kon-ti-njoe'-it-tij, z.n. i ‘Staking; afbreking; | leemte. P Discontinuous (dis-kon-tin'-joe-us], bv.n. i" Gestaakt; onsamenhangend; wijd. gapend. Disconvenience [dis-kon-vien'jens), z.n. ‘* Ongeschiktheid, onbestaanbaarheid; ontken- ning, weerspreking; tegenspraak, tegenstry- digheid; ongepastheid. ‘' __ Disconvenient [dis-kon-vien'jent), bvn. yi Ongeschikt, ongelegen-komend, onbestaanbaar; ongepast. DISCOURTSHIP 229 Discord [dis'-kòrd), zn. Tweedracht, on- eenigheid; verzet, tegenstand; (muz.) wanklank. to Discord [dis-kòrd'), w.o. (muz.) Valsch klinken; (fig.) oneenig zijn. Discordance [dis-kdrd’-ens], of Discordancy [dis-kdrd’-en-si], z.n. Oneenig - heid; onbestaanbaarheid; wanklank. Discordant [dis-kòrd'-ent], bv.n. en Discordantly [dis-kòrd'-ent-lij, bw. Onee- nig; onbestaanbaar; (muz.) valsch klinkend. Discordful [dis-kòrd'-foel), bv.n. Twistziek; onvreedzaam. to Discounsel [dis-kauns'-el], w.b. Ontra- den, afraden. Discount [dis'-kaunt), z. n. Korting, af- trekking; (kph.) disconto; the banks have sus- pended discounts, de banken (de kantoren) dis- conteeren niet meer. to Discount [dis-kaunt'], w.b. Korten, af- trekken; (kph.) disconteeren; discount of ..., daarvan gaat af... ; fo be discounted, (daar- van) moet worden afgetrokken; to get discount- ed, laten disconteeren. Discountable [dis-kaunt'-ebl), bv.n. Af te trekken; (kph.) disconteerbaar, te discon- teeren. Discountenance [dis-kaunt'-e-nèns), z. n. Koelheid, onvriendelijkheid (—on, jegens); mis- billijking. to Discountenance [dis-kaunt'-e-néns], w.b. Verlegen maken, uit het veld slaan, <(ie- mand) van zijn stuk brengen; ontmoedigen; laken, misbillijken; onvriendelijk behandelen. Discountenancer [dis-kaunt'-e-néns-er], z.n. Misbillijker, afkeuring-schenker; moedbe- nemer; onvriendelijk-bejegenaar. : Discounter ([dis-kaunt'-er], zn. (kph.) Dis- conteerder, discompteur. Discourage [dis-kur'-edzj), zu. Moedeloos- heid. to Discourage [dis-kur’-edzj], w.b. Ont moedigen; bangmaken; afschrikken (—from, van). Didcsnsageninme [dis-kur'-edzj-mènt), z.n. Ontmoediging, (het) afschrikken; moedeloos- heid, neerslachtigheid. Discourager ([dis-kur'-edzj-ur), zn. Af- schrikker; ontmoediger. a Discouraging [dis-kur’-edzj-ing], bv.n. Ont- moedigend. Discourse [dis-koors’], zn. eo onder- houd; voordracht, redevoering, verhandeling. to Discourse [dis-koors'], w.b. Bespreken; voordragen. | ro—, w.o. Zich onderhouden (over iets), samenspreken, ruggespraak houden. Discourser [dis-koors'-er], zn. Spreker, redertaar. Discoursive [dis-koors’-iv], bv.n. Spraak- zaam, woordenrijk; | betoogend, redevoering- achtig. : ite Discourteous [dis-keur'-tjus], bv.n. en Discourteously [dis-keur’-tjus-li], bw. On- wellevend, ruw, ongemanierd; onheusch, on- vriendelijk. . d Discourteousness [dis-keur'-tjus-nds), 2.0. Onwellevendheid, ruwheid, ongemanierdheid; onheuschheid, onvriendelijkheid. ; Discourtesy [dis-keurt'-e-si], zn. Zie zn. DISCOURTEOUSNESS. N (leefdheid. Discourtship [dis-koort'-sjipl, ZD. Onbe 230 DISCOUS Discous [disk'-us), bv.n. Plat, schijfachtig. to Discover [dis-kur'-er), w.b. Ontdekken; ontwaren, te weten komen; onthullen, bloot- leggen; openbaren, aan den dag brengen. Discoverable [dis-kuv'-er-èbl], bv.n. Te ontdekken; zichtbaar. Discoverer (dis-kur'-er-tjoer), zn. Ontheffing (of ontslagenheid) van de verplichten, die op den vrouwelijken staat  of Discrepancy [dis'-kre'-pèn-si), z.n. Verschil; tegenstrijdigheid (— between, tusschen). Discrepant [dis'-kre'-pènt), bv.n. Niet over- eenstemmend, niet strookend, verschillend; tegenstrijdig, weersprekend.  handelen in (of met). Discretional [dis-krésj'-un-er-i-li], bw. of Discretionally [dis-krésj'-un-er-i-li], bw. onbepaald; willekeurig, goeddunkend; — power, volkomene vrijheid, algehele vrijlating, (inz.) „bevoegdheid  r. Discrimination [dis-krim-i-nee'-sjun], zn. Onderscheiding; onderscheid; onderscheidend kenmerk; beoordeeling. Discriminative [dis-krim'-i-nèt-tio], bvn. Onderscheidend, kenmerkend. Diseriminatively [dis-krim'-i-nêt-tiv-li, bw. Met inachtneming van het onderscheid, lettende op het verschil. Diseriminous [dis-krim’-i-nus], bvn. Ge- vaarlijk, hachelijk. to Discrown [dis-kraun'), w.b. Van de kroon berooven. Discruciating [dis-kroe’-sji-eet-ing], by.n. Pijnlijk, smartelijk. ‘ Discubitory [dis-kjoeb'-i-tur-ri], by.n. Leu nend; | leun-. to Disculpate [dis-kulp'-eet], w.b. Recht- vaardigen, verontschuldigen; (pop.) schoonpra- ten. Disculpation [dis-kul-pee'-sjun], 20. Rechtvaardiging; (pop.) schoonprating. Discumbency (dis-kum'-ben-si}, zm. (Het) aanliggen, (het) half liggend aan den disch zitten. - ) to Discumber [dis-kum'-ber), w.b. Van overlast bevrijden. , to Discure [dis-kjoer'], w.b. Ontdekken, onthullen. 5 Discurrent [dis-keur'-rent), bv.n. Niet gang- aar. Discursion [dis-keur'-sjun], zn. Omzwer- ving, ronddoling; (het) rondloopen; (red.) be- toog. (laar. Discursist [dis-keur'-sist], zn. Redekave- Discursive (dis-ceurs'-iv], bv.n. Rondzwer- vend, ongestadig, onbestendig; (red.) betoogend, bondig, steekhoudend; (ook:) als gevolgtrek- king afleidend; — faculty, rede, oordeel; — demonstration, steekhoudend betoog, (fam.) be- toog dat hout snijdt. Discursively pby.n. DISCURSIVE. Discursiveness Bondigheid. Discursory [dis-keurs’-ur-ri], bv.n. Bondig, grondig. Discus [disk’-us], zn. (hist.) Werpschijf, (str.) schijf. to Discuss [dis-kus’], w.b. Beraadslagend onderzoeken, nauwkeurig ontleden, uitpluizen; ophelderen, toelichten; bediscussiëeren, bespre- ken, bepraten; | aan stukken slaan, kapot stooten; doorsteken (eene zweer); verdrijven (mist, nevel); | afschudden; (fam.) oppeuzelen; leegtulken. Discusser [dis-kus'-er), z.n. Bediscussieer- der; toelichter; redeneerder. Discussing [dis-kus'-sing], by.n. als tegenw. dw. van To prscuss. | —, z.n. (Het) bespreken, — (het) bepraten, (het) beraadslagend onderzoeken. _ Zie overigens DISCUSSION. , Discussion [dis-kus'-sjun), zu. Beraadsla- gend onderzoek, bespreking, discussie; uitplui- | zing, toelichting; (Alk.) doorsteking. Discussive [dis-kus'-siv], of Discutient [dis-kjoe'-gjènt], bv.n. Verdrijvend, verdeelend. | —, zn. Verde middel. (dis-keurs'-iv-li], bw. Zie [dis-keurs'-iv-nés], ZD. k) sal end À IN DISDAIN Disdain [diz-deern!), zn. Verachting, min- achting, versmading: to hold in —, verachten. To Disdain [diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz-diz Diseaseful [diz-écès-foel], bvn. Verpest; besmettijk; (fig.) verontrustend, onrustbarend. Diseasement [diz-écès-foel], bvn. Stomp, verstompt; bot; (jig.) zat, verzadigd. Disedify [diz-écès-foel], w.b. Ergeren, metergernis vervullen, to Disembark [dis-écès-foel], w.b. Ontschepen; aan land zetten. | To—, w.0. Landen, aan wal stappen. Disembarkation [dis-écès-foel], w.b. Ontschepen; aan land zetten. | To—, w.0. Landen, aan wal stappen. Disembarkation [dis-écès-foel], w.b.  de verlegenheid helpen. to Disenchant [dis-en-cehl',), w.b. Onbekwaam maken; buiten staat stellen. unde w.b. DISFEATURE 231 to Disencharm [dis-en-eht'], w.b. Onken bevrijden, de oogen doen opengaan; (fig.) met teleurstelling vervullen; (ok) ontrooven. to Disencharm [dis-en-eht'], w.b. Onttooveren; (jig.) van begoochelende kracht (of bekoorlijkheid) ontdoen. to Disencumber [dis-en-eht'], w.b. Onken overlast (belemmering, bezwaar, hindernis, onangenaamheid, druk, ongerustheid, en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en-en Underd; niets te doen hebbend; ontslagen; vrij. Disengagedness [dis-Òn-aeedzj'-nès), zn. Onverhinderdheid; (het) ontslagen zijn van bezigheden; vrijheid. Disengagement [dis-en-geedzj'-mènt), zn. Bevrijding van eene verplichting, vrijd (zonder bezigheden). to Disenroll [dis-en-noobl’], w.b. Ontade-len; (fig.) onedel maken; gemeen (laag) maken. to Disenroll [dis-en-rool’], w.b. Van de lijst schrappen. to Disenslave [dis-en-sleev'], w.b. On-warren; losmaken, bevrijden (—from, van); ontrukken (aan); (fig) uit moeielijkheden reden, uit verwikkelingen helpen. Disentanglement (dis-en-tèneel'-mènt)s Z.n. Ontwarring; losmaking, bevrijding. Disenter [dis-en-teur'], w.b. Opgraven. to Disenthrall [dis-en-ruraol’], w.b. Bevrij- den, vrijmaken, uit slavernij verlossen. Disenthrallment [dis-èn-rrraol’-mènt), zn. Verlossing uit slavernij, vrijmaking. to Disenthrone [dis-èn-ruroon'), w.b. Ont- tronen. to Disentitle [dis-èn-traans'), w.b. Van eontitel (recht, aanspraak, bevoegdheid, enz.) be- rooven; ongerechtigd maken. ; to Disentrance [dis-èn-traans'), w.b. Uit eene bedwelming (of verrukking) doen ontwa- ken. | ro—, w.o. Bijkomen, tot bowustzijn komen. (scheiden. to Disespouse {dis-Òs-pauz'), w.b. Echt- Disesteem [dis-3s-tiem’], z.n. Minachting; tegenzin. : to Disesteem [dis-2s-tiem’], w.b.  zn. Ongenade; ongennegenheid, ongunstige gezindheid, tegenzin; nadeel; ondienst. Disfavor [dis-feeur], wb. Niet beganstigen, tegen zijn; onvriendelijk behandelen. Disfavor (dis-feeur], wb. Niet beganstigen, maken, mismaken. Disfigurement [dis-feur], wb. Miskaken. Disfigurement [dis-feur], wb. Miskaken. Disfigurement [dis-feur], wb. Zie het woord TO DISAFFOREST. Disfigurement [dis-fie-jiz], wb. Van vrijdommen (of voorrechten, of burgerrecht) berooven. Disfigurement [dis-fie-jiz], wb. Van vrijdommen (of het berofd zijn) van vrijdommen en voorrechten; ontneming (of het verstoken zijn) van het burgerrecht. To Disfriar [dis-friar-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär-sär- To Disgospel [diz-a-sp-el), w.o. Het Evangelie vervärtschen (of verdärtsen); van de leer van het Evangelie afwärts. Disgrace [diz-crees], zn. Ongenade; schande; ongeluk; to bring a — on a family, schande over eene familie brengen. Disgraceful [diz-arees'), w.b. Schandebrengen over; uit de gunst stellen; | to be disgraced, in ongenade gevallen zijn. Disgraceful [diz-arees'-foel-nès'), bv.n. en Disgracefully  (of onkenbaar) ma- ken; (jig.) bewimpelen, bemantelen, verbloe- men. Disguisement [diz-cajz'-mént], zn. Ver- kleeding, vermomming. Disguiser [diz-cajz’-er], zn. Vermommer; (fig.) huichelaar, veinzaard. [dis-fic-joe-ree'-sjun), zn. DISHONOR Disgust [diz-cust'], zm. Tegenzin, afkeer; | walging; to take a — at, een tegenzin krijgen | in, een afkeer krijgen van. ; to Disgust [diz-cust’], w.b. Doen walgen; ergeren, stuiten (stuitend zijn); to be disgust- ed at, een tegenzin hebben (of krijgen) in, een afkeer hebben (of krijgen) van; to be dis- — gusted with, walgen van. Disgustful [die-cust'-foel], bv.n. Walglijk; stuitend, Disgustfulness [diz-cust'-foel-nés], zn, Walglijkheid; stuitendheid. Ed Disgusting [diz-cust'-ing], bv.n. en Disgustingly [diz-aust'-ing-li], bw. Wal- gingwekkend; stuitend. F Dish [disj], z.n. Schotel, schoteltje; schaal, schaaltje; gerecht (toebereide spijs) to lay a thing in any one’s—, (spr.) iemand iets in de maag stoppen, iemand iets onder den neus wrij- ven; the — wears its own cover, (spr.) zoo de heer, zoo de knecht; he has done itina—, (spr) — het is hem goed gelukt; —butter, versche boter; —clout (—cloth), bordendoek, vaatdoek; —cover, — schaaldeksel; — meat, bijspijs, toespijs; —stand, tafelkomfoor, (ook:) tafelmatje (onder scho- tels); —wash (—water), vaatwater; —washer, (vog.) duiker. to Dish (disj], w.b. Opdoen (in een schaaltje); (fig.) uithollen (holmaken); (scht.) stooten met de hoornen; fo — up, opdisschen; misleiden, te leur stellen, verijdelen; vernielen, ver- woesten, arm maken, ruïneeren. to Dishabilitate [dis-èb-bil'-i-teet), w.b. Onbevoegd (ongerechtigd, onbekwaam) maken, — Dishabille [dis-2b-diel’], z.n. Nachtgoed, och- tendgewaad. | —, bv.n. Ongekleed (in négligé). to Dishabit [dis-hèb'-it), w.b. Verplaatsen, wegnemen, wegdoen (—from, uit). Dishabited (dis-hèb'-it-ed), bv.n. Onbe- woond, ledig. Disharmonious [dis-haar-moon’-i-us], bv.n. Wanluidend; (fig.) oneensgezind; niet goed samengaand. Disharmony (dis-haarm'-o-ni], zn. Wan- luidendheid; (fig.) oneensgezindheid; gebrek aan overeenstemming. to Dishearten [dis-haartn'], w.b. Ontmoe- digen; afschrikken, bangmaken. to Disheir [dis-eer'], w.b. Onterven. Disherison (dis-hér'-izn], zn. Onterving. to Disherit [dis-hér'-i-tèns], w.b. Onterver. Disheritor [dis-hér'-i-tèns], zm. Onterver. to Dishevel [dis-sjév’-el], w.b. (Het haar) in de war brengen; dishevelled, met hangende haren. | ro—, w.o. Ordeloos verspreid (of in de war) liggen of vliegen. Dishilago [dis-sjév’-el], w.n. Holrond, schottelvormig. Dishonest [diz-on'-est], bv.n. Holrond, schottelvormig. Dishonest [diz-on'-est], bv.n. en Dishonestly [diz-on'-est], bw. Oneerlijk, ontrouw; slecht; onkuisch; overspelig. Dishonesty [diz-on'-est], zn. Oneerlijk-heid; ontrouw, onkuisch; onkuisch; overspelig. Dishonor [diz-on'-ur], w.b. Onteeren, schande aandoen; met verachting bejegenen; Er (wissels niet acceptee of niet betalen); so return dishonored, (kph.) on beaubten. Dishonorable (diz-on'-ur-èb-bli), bv.n. Ont-eerend, schandelijk. Dishonorably (diz-on'-ur-èb-bli), bw. van Dishonorable. (eerend. Dishonorably (diz-on'-ur-èb-bli), zn. Ont-eerend; eerroover. Dishonour [diz-on'-ur-èb-bli), e. zn. (scht.) Tekort; (ook:) nadeel. Dishumor, Dishumour [dis-järt'], w.b. De hoedanigheden vam park onntemen aan; (fig) van dwang bevrijden. Disimprovement [dis-im-proev'-mènt), zn. Verergering; verval; slechter-wording; misbruik. Disinearcerate [dis-in-kaars'-e-reet), w.b. Op vrijë Voeten stellen. Disinclination [dis-in-künze'sjun], zn. (met fo) Ongeneigdheid (jegens of tot); tegen-zin (in); afkeer (van). to Disincline [dis-in-kòrp'-o-reet), w.b. Onge-neigd (af keerig) maken (— from, jegens, van). to Disincorporate [dis-in-kòrp'-o-reet), w.b. Afzonderen; afzondering; outbinden; | van privilegiën berooven. Disincorporation [dis-in-kòrp'-o-ree'-sjun]), zn. Outbinding; afzondering, afscheiding; opheffing van privilegiën. to Disinfect [dis-in-kòrp'-o-ree'-sjun]), w.b. Van smetstof zuiveren. Disinfection [dis-in-kòrp'-o-ree'-sjun], zn. Zuvering (van smetstof). Disingenuity  [dis-in-hèb'-it-ed], bv.n. On- erving; |  van, in). To Dislike [diz-lajk], w.b. Niet mogen, niet houden van, een afkäer hebben van; | (iemand) niet bevallen, niet aanstaan, niet naar den zijn. Dislikeful Freid ede bv.n. Ongenegen, alijk gezind; | ongevallig. ij KE ik Stren Cdiz-lajkn!), w.b. Ongelijkend maken. Mer ef Dislikeness Ler lata z.n. Ongelijkend- heid; ongelijkvormigheid. *pisliker [diz-lajk'-er], z.n. Af keer-hebber; to be a — of, geen vriend zijn van. to Dislimb [diz-lim’], w.b. Van ledema- ten berooven; aan stukken scheuren; ont- leden. : to ee itstrijken. La islocate [dis'-lo-keet], w.b. (Iets) van zijne plaats brengen; wegrukken; ontwrichten, Afkeer, weerzin, [diz-lim'], w.b. Uitwisschen, 234 DISLOCATE verzwikken, uit het lid rukken; uit zijn ver- band rukken. Dislocate [dis'-lo-kèt], of Dislocated [dis'-lo-keet-ed), bv.n. Ver- ok) verzwikt: ontwricht; (fig.) uit zijn ver- and gerukt; (ook:) verhuisd. Dislocation [dis-lo-kee'-sjun), zn. Van-de- plaats-brenging, wegrukking; verzwikking, ontwrichting; (fig.) verhuizing. to Dislodge [diz-lòdzj'], w.b. Verplaatsen; , verdrijven; doen verhuizen. | TO —, w.0. Ver- huizen; (jag.) opspringen; (fig.) op den loop gaan. Disloyal [diz-lòj'-el), bv.n. Ongetrouw, trouweloos; onrechtschapen, onedel; breach —, woordbreking, schending van zijn eens gegeven woord, Disloyally [diz-lòj'-el-li], bw. Zie het bv.n. DISLOYAL. Disloyalness [diz-lòj'-el-nès], of Disloyalty ([diz-lòj'-el-ti), zn. Ongetrouw- heid, trouweloosheid; onrechtschapenheid. Dismal [diz'-mèlj, bv.n. en Dismally [diz’-mél-li], bw. Akelig, droevig, naar, treurig, somber; ijselijk, schrikkelijk; jammerlijk. Dismalness [diz'-mèl-nès] zn. Akeligheid, droevigheid, narigheid; ijselijkheid, schrikke- lijkheid; jammerlijkheid. Dismantle [diz-mèntl). w.b. Ontblooten, ontkleeden; ontrooven; slechten, afbreken; (vest.) ontmantelen; (zeew.) onttakelen (een schip), aftuigen; to — any one of his honour, jemands eer rooven, iemands goeden naam wegnemen; | Ais nose dismantled, zijn neus afgehouwen, (jig.) zijn trots gebroken. to Dismask [diz-maask'], w.b. Ontmaske- ren. to Dismast [diz-maast'], w.b. (Een schip) ontmasten (d. i. van de masten berooven of ontdoen). Dismastment [diz-maast'-mènt), zn. Ont- masting; ontmastheid. Dismay [diz-mee'), zn. Moedeloosheid; be- zorgdheid, bangheid, vrees; fo be in —, in angst zijn. "Dismay [diz-mee'], w.b. Neerslaan, moede- loos maken; bangmaken. Dismayedness [diz-mee'-ed-nés], zn. Vrees- achtigheid, bangheid. Disme (diem), z.n. Tiend. to Dismember [diz-mém'-ber], w.b. Ver- brokkelen. Dismembering [diz-mém'-ber-ing], zm. en Dismemberment [diz-mém'-ber-mént], zn. Verbrokkeling. Dismettled [diz-métld’'], bv.n. Zonder pit of geest. Dismiss [diz-mis’], zn. Ontslag (uit een post of van eene verplichting); verstooting (van eene vrouw); wegzending. to Dismiss [diz-mis’], w.b. Ontslaan; af- danken, wegzenden, laten gaan; to — from the mind, uit het hoofd zetten; | (rcht.) van de rol schrappen. Dismissal [diz-mis'-sel], zn. (Eervol) ont- slag, demissie; afdanking, ontzetting (uit een ambt); wegzending; | uit het hoofd zetting, uit de gedachten stelling. Dismission ([diz-mis'-sjun], zu. Wegzen- DISORDERLY ding, ontslag; verlof; | afwijzing (van eene Ee ar gad aanklacht); (ook:) schrapping van e Tol. ; Dismissive [diz-mis'-siv], zu. Afdankend, wegzendend. t to Dismortgage [diz-mòr'-gedzj], w.b. Van eene hypotheek-schuld bevrijden; | van het hypothecair verband vrijmaken. to Dismount [diz-maunt'), w.b. Afwerpen; uit den zadel werpen (of lichten); (mil) de- monteeren, (geschut) onbruikbaar maken; (fig.) naar beneden halen; to — any one’s prejudices, — jemand zijne vooroordeelen doen afleggen; — to — any one’s reputation, iemand zijn goeden — naam doen verliezen. | ro —, w.o. Afzitten, — afstijgen, van het paard stijgen; naar beneden 4 komen. Disna [diz'-na], (scht.) doet niet. to Disnaturalize [die-nét'jur-el-ajz), w.b. (rcht.) Denaturaliseeren (van de inboorlings- rechten ontzetten). Disnatured [diz-neet/jurd], bv.n. Ontaard; — onnatuurlijk. 8 Disobedience [dis-o-bied’-i-ens], z.n. Onge- hoorzaamheid; weerspannigheid. Disobedient [dis-o-bied’-i-ent), bv.n. en Disobediently [dis-o-bied’-jent-li], bw. Ongehoorzaam; weerspannig. to Disobey [dis-o-bee’], w.b. Niet gehoor- — zamen, zich verzetten tegen; | to be disobeyed, — niet gehoorzaamd worden. pl Disobligation [dis-òh-li-gee'-sjun), z.n. On- — dienst, onbeleefdheid, onheuschheid, beleedi- ging. Disobligatory [dis-òb'-li-aèt-tur'-ri), bvn. Onbeleefd, onheusch. el to Disoblige [dis-o-blajdzj’], w.b. Onbeleefd (onheusch) behandelen, beleedigen; | eene on- dienst doen. Disobligement [dis-o-blaydzj'-mènt), Zie DISOBLIGATION. ï Disobliger (dis-o-blajd'-zjyr), zn. Beleedi- ger. Disobliging [dis-o-blajd'-zjing), bv.n. en Disobligingly [dis-o-blajd'-zjing-li}, bw. Ongedienstig; onbeleefd, onheusch, kwetsend, — beleedigend. Disobligingness Nugedienstigheit; wetsende. Disopinion [dis-opinion], zn. Verschil — van gevoelen. To Disorb [diz-dr-der], w.b. (Een hemelbol) uit zijne loopbaan brengen, aan zijne baan ontrukken. Disorder [diz-der], zm. Wanorde, ver warring; ongeregeldheid; wanordelijkheid; oproer; ongesteldheid (in de geestvermogens). To Disorder [die òr-der], w.b. In wanorde — brengen, in de war maken; van streek maken — (of brengen); verontrusten; ongesteld (onpas selijk) maken. Disordered [diz-der-dred], bv.n. Verward; ongeregeld; losbandig. Disordered [diz-dr-der-dred], bv.n. en bw Ongeregeld, wanordelijk; strijdig met de wet. —doings, uitspattingen, bürgenstörungen. Disordent [diz-òr'-dü-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét-lä-nét- zönnen, w.b. Ontkennen, verloochenen, verwerpen; to — for, niet erkennen als. to Dispace [dis-pegg'), w.o. Ronddwalen; (fig.) om de kantjes heengaan. to Dispair (dis-pegg'), w.b. Doen ophouden een paar te zijn; (fig.) scheiden. to Dispand [dis-pegg'), w.b. Uitspannen, uitspreiden. on [dis-pegg'), w.b. Uitspannen, uitspreiden. on [dis-pegg'), w.b. Uitspannen, uitspreiden. to Disparage [dis-pegg'), w.b. Uitspannen, uitspreiden. to Disparage [dis-pegg'), w.b. Uitspannen of laten trouwen beneden eigen stand; (zich) mistrouwen; (door vergelijking, vermenging, bijeenvoeging, enz.) geringer in waarde maken; iets doen zonder de gelijk-heid  stand (in hoedanigheid, in waarde, enz); verkleining, minachting; ontsiering; oneer, schande; tis no — for you, uwe eer lijdt er niets door. Disparager [dis-parédzj-ur), zn. Verongelijk; ontsierder, enz. Zie TO DISPARAGE Disparagingly (dis-parédzj-ing-l), bw. Met minachting; verkleinend. Disparate [dis-parédzj-ing-l), bw. Miggen die volstrekt niet samengaan; (fig.) ongerijmdheden. Disparity Ongelijk-heid, verschil. to Dispart [dis-parédzj-parédzj-), w.b. Van een omheining berooven: openstellen. Dispart [dis-parédzj-parédzj-parédzj-w.b. Dispart [dis-parédzj-parédzj-parédzj-w.b. Miggen die volstrekt niet samengaan; (fig.) on-hartstoch. Dispassion [dis-parédzj-parédzj-parédzj-w.b. Miggen die volstrekt niet samengaan; (fig.) on-hartstoch. Dispassion [dis-parédzj-parédzj-parédzj-w.b. Miggen die volstrekt niet samengaan; (fig.) on-hartstoch. Dispassion [dis-parédzj-parédzj-parédzj-w.b. Miggen die volstrekt niet samengaan; (fig.) on-hartstoch. Dispassion  te worden; to be dispaupered, het recht op on- derstand verliezen. To Dispel [dis-pèns'], w.b. Verdrijven, ver- strooien. Dispence [dis-pèns'], zn. mrv. Kosten. to Dispend [dis-pènd'], w.b. Uitgeven, ver- teren; verbruiken. Dispender [dis-pèns'-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er Dispensative [dis-pèns'-et-tiv), bv.n. en Dispensatively [dis-péens'-et-tiv-li],bw. Vrij- stellend; ontheffond. Dispensator [dis'-pen-seet-url, zn. Ver- leener van vrijstelling (ontheffing, vergunning); uitdeeler. i ‘ Dispensatory [dis-péns'-el-tur-ri], ZD. Artsenijén-boek, pharmacopela. : Dispense [dis-pèns'], z.n. Vrijstelling, ont- heffing; dispensatie; | dispenses (z.n. mry.),kosten, nkosten. ‘ . to Dispense [dis-pèns'), w.b. Uitdeelen;. ( pha.) klaarmaken en afgeven; | to — with, vrijstellen van, ontheffen (ontslaan) van (eene verplichting); zonder doen; nalaten. zich weer houden van; J could not dispense with myself from es ik kon nief nalaten te...; might ou dispense with your leisure, als uw tijd t toeliet. neh ispenser [dis-péns'-er], zn. Uitdeeler. to Dispeople [dis-piepl'] w.b. Ontvolken;. rwoesten. vDispeopler [dis-pi'-plur), Z.D. Ontvolker;. verwoester. : to Disperge (dis-peurdzj')}. Zie DISPERSE. Dispermous (daj-speurm'-us], bv.n. Slechts. twee zaadkorrels hebbende (plk.). : to Dispere’ [dis-peurs'], w.b. Verstrooien,. verspreiden; ver eelen.. Dispersedly [dis-peurs'-ed-li], bw. rooid. : . Dispersedness (dis-peurs'. ed-nes), of Ver- 236 DISPERSENESS Disperseness [dis-peurs'-nès), zm. Ver- strooidheid; verstrooiing. Disperser [dis-peurs'-er], zn. Verstrooier; verspreider. Dispersion [dis-peur’-sjun], zm. Verstrooi- ing; verspreiding; (gnk.), verdeeling. Dispersive [dis-peurs'-iv], bv.n. Verstrooi- end. to Dispirit [dis-spir’-it], w.b. Moedeloos (neerslachtig) maken; uitputten (levensgees- ten); | dispirited blood, traag bloed. Dispiritedness [dis-spir'-it-ed-nès), zn. Moedeloosheid, neerslachtigheid. Dispiteous [dis-pit'-i-us), bv.n. Meedoogen- loos, wreed; grimmig. to Displace [dis-plees'], w.b. Verplaatsen, verleggen; in het ongereede brengen; afzetten (uit een ambt); bannen (vreugde), verstoren. Displacement [dis-plees'-mènt), zn. Ver- plaatsing; verlegging; | afzetting. Displaceney [dis-plees'-en-si], zn. Misha- ging; onbeleefdheid, to Displant [dis-plènt'], w.b. Verplanten; verplaatsen; (fig. verdrijven; ontvolken; uit- roeien. Displantation [ dis-plén-tee'-sjun], z.n. Ver- planting; verplaatsing; (fig.) verdrijving; ont- “volking; uitroeiing. to Displat ([dis-plèt), w.b. Uit de krul maken, gladmaken; (ook:) ontstrengelen, los- “winden, losvlechten. Display (dis-plee'), zn. Tentoonspreiding, vertooning; | blootlegging, verklaring, uiteen- zetting. to Display [dis-plee'), w.b. Ten toon sprei- den, pronken met; uitkramen; uitleggen, ver- klaren, uiteenzetten; to — for sale, uitstallen, in het ovg vallend plaatsen om koopers te lokken. | ro—, w.o. Zich uitlaten, zich ver- klaren; in het lange en breede uitweiden. 4 Displayer [dis-plee'-er), zn. Tentoonsprei- er. Displeasance [dis-pliez'-enz], z.n. Misha- ging; misnoegen. Displeasant [diz-plèz'-ent), bv.n. en Displeasantly [diz-pléz’-ent-li], bw. On- ‘behaaglijk; onaangenaam; mishagend. to Displease [dis-pliez'], w.b. en o. Mis- hagen; grieven, kwetsen, krenken. Displeased [dis-pliez'-ed], bv.n. Ontevre- den, boos (—at, over); ontevreden (—with, op); ongediend (— with, met). Displeasedness [dis-pliez'-ed-nès), z.n. Mis- moegdheid; misnoegen; ongediendheid. Displeasing (dis-pliez'-ing), z.n. Mishaging, (het) mishagen. | —, bv.n. en Displeasingly [dis-pliez'-ing-li], bw. Misha- gend; onaangenaam; onbehaaglijk; stuitend. Displeasingness [dis pliez'-ing-nés], z.n. cements onaangenaamhoid; stuitend- eid. Displeasure [dis-plèzj'-ur], zm. Misnoe- gen, ontevredenheid; verdriet; onaangenaam- heid; to be in — with any one, zich iemands ongenoegen op den hals gehaald hebben. to Displeasure [dis-plézgj'-ur], w.b. Mis- hagen. Displicence [dis'-pli-sèns), zn. Zie het woord DISPLEASANCE. to Displode [dis-plood'), w.b. Doen sprin- ne = DISPRAISE gen, doen barsten, uiteen doen spatten, doen ontploffen, | ro —, w.o. Losbarsten, uiteenspat- ten, ontploffen. Disploding [dis-plood'-ing]), zn. Losbars- ting, uiteenspatting, ontploffing. | —, bv.n, als tegenw. dw. van TO DISPLODE. Displosion [dis-ploo’-zjun], zn. Knal; los- barsting; ontploffing, vaneenbarsting, uiteen- spatting. Displosive [div-ploos’-siv], by.n. Ontploffend, — uiteenspattend. to Displume [dis-ploem'], w.b. Van vede- ren ontdoen; plukken; (fig.) van alle orde- en eereteekenen vervallen verklaren. Disport [dis-poort'], zn. Tijdverdrijf, uit- spanning; kortswijl. to Disport [dis-poort'], w.b. Vermaken, aangenaam bezighouden; to — one’s self, zich vermeien, zich vermaken, zieh verlustigen; | ro —, w.o. Den tijd verdrijven; zich ver- lustigen; kortswijlen, schertsen. dé Disposable [dis-pooz'-ebl], bv.n. Beschik- aar. Disposal [dis-pooz'el], zn. Inrichten; beschikke; willekeur; the divine —, de godde-lijke Voorzienigheid, het Godsbestier; to be in (to be at) any one’s —, tot iemands dienst zijn; I am not at your —, ik heb geene bevelen van u af te wachten; fo have the — of, te beschikken hebben over. Dispose [dis-pooz'el], zn. Beschikke; willlekeur; aanleg, geschikteid, lust, neiging; fo (of: at) any one’s —, tot iemands dienst. Dispose [dis-pooz'el], w.b. Inrichten; schikken, plaatsen; genegen maken (— fo, tot); beschikken, bestellen, geschikt maken (— for, voor, tot). To —, w.o. Beschikken maken; beschikken (— of, over); to — of, gebruik maken van; fo — of goods, goederen verkoopen; to — of any one, iemand ontslaan; to — by will, bij testament vermaken; man proposes and God disposés, (spr.) de mensch wicht en God beschikt. Disposed [dis-pooz'el], v.dw. Ingericht, beschikt; gesteld; (fig.) gene igd (— fo, tot), gezind, gestemd; — for, bereid tot; hostilely —, vijandig gezind; ill — kwalijk gezind (ook: kwalijk gesteld, onpasselijk). Disposer [dis-pooz'-er] zn. Beschikker; inrichter; beheerder, bestuurder. Disposition [dis-poss'-i-tiv-lun], zn. Inrichtend, gesteldheid; beschikke (— of, pb (fig.) gezindheid (— to, — towards, tot, jegens), neiging, gemoedsstemming; aanleg (— to, tot); talent. Dispositively [dis-poss'-i-tiv-li), bv.n. en Dispositively [dis-poss'-i-tiv-li), bw. Be schikkend; regelend, inrichtend; beslissend; uit neiging voortspruitend. To Dispossess [dis-poss'-i-tiv-li), w.b. Uithet-bezit-stelling. Dispossess [dis-poss'-i-tiv-lun], zn. Uithet-bezit-bezit-stelling. Dispossess [dis-poss'-i-tiv-lun], zn. Misprjzing, af-kur; oneer, schande (— to, voor); to Speak in — of, zich ongunstig uitlaten over, afkürend spreken  Wederlegging; terechtwijzing. Disproprié, disproprié, w.b. Ut het bezit stooten;  bv.n. Ongevenredigdheid; ongelijkheid. Dispropriate [dis-pro-pri-ect], w.b. Aan de eigenlijke bestemming onttrekken.  Gebrek aan voorraad. Disputable [dis-peut-2b1], bv.n. Betwist-baar; onzeker; twistziek, geneigd om te rede-twisten. Disputant (dis'-pjoe-tènt], z.n. Betwister; Mia oa | —, bv.n. Redetwistend; betwis- end. Disputation [dis-njoe-tee'-gjun), z‚n. Twist- vraag; redetwist; geleerde twistvoering, dis- putatie. Disputatious [dis-pjoe-tee'-sjus), of Disputative [dis-pjoct'-et-tiv], bv.n. Twist- ziek; geneigd om te redetwisten; redetwistend. Dispute [dis-pjoet'], zn. Twist, woorden- strijd, woordenwisseling; beyond all —, onbe- twistbaar, ontegenzeglijk. to Dispute ([dis-pjoet'], w.b. Betwisten; bediseussiëeren; to—a question, een vraagstuk bediscussiëeren; to — the prize, den prijs (de overwinning) betwisten, den prijs trachten te winnen, in den wedstrijd trachten te zege- vieren. | To —, w.o. Twisten; redetwisten, dis- puteeren (—of, over; — about, over, om:— for,‚om)” Disputeless [dis-pjoet'-l2s], bv.n. Onbet wist- baar; onbetwist. (twister. Disputer [dis-yjoet'-er], zn. Twister; be- Disqualification [dis-kwwòl-i-fi-kee'-sjun), zn. Ongeschikt-making; ongeschiktheid; onge- rechtigd-making. to Disqualify [dis-kwwòl-ifaj), w.b. On- geschikt maken; ongerechtigd maken. to Disquantity (dis-kwwònt'-it-ti), w.b. Ver- minderen. Disquiet [dis-kwwaj'-et], zn. Ongerustheid; onrust; onrustigheid. | —, bv.n. Onrustig, ruste- loos; ongerust. to Disquiet [dis-wwaj'-et], w.b. Veront- rusten; ongerust maken. Disquieter [dis-kwwaj'-et-tur], zn. Veront- ruster; onruststoker, onrustzaaier. Disquietful [dis-kwwaj'-et-foel), by.n. Ver- ontrustend, onrustbarend. to Disquietly (dis-kwwaj'-et-li], bw. On- rustig; ongerust. Disquietness [dis-kwwaj' et-nès]), 2.0. On- rustigheid; ongerustheid. Disquietous [dis-kwwaj'-et-tus), bv.n. Ver- ontrustend, onrustbarend. Disquietude (dis-kwwaj'-i-tjoed), zn. On- gerustheid; bezorgdheid. =. Disquisition [dis-kwwi-zis'-sjun), Zn. On- derzoek; nasnuffeling. NS Disquisitional (dis-kwwi-zisj'-un-el), of Disquisitive (dis-kwwie'-i-tiv], bvn. On- derzoekend; van (betreffende) onderzoek. to Disrank (diz-rènk'), w.b. Van eenen rang ontzetten, in rang verlagen, degradeeren;. in de war maken. Disregard [dis-re-caard'), 2.0. Veronacht- gaming, achteloosheid; minachting. to Disregard [dis-re-caard'), w.b, Veron- achtzamen, achteloos behandelen; minachten. Disregardful [dis-re-caard'-foel]. by. n. en Disregardfully tdis-re-caard'-foel-li), bw. Veronachtzamend; achteloos; minachtend. Disrelish [diz rél’-isj), zn. Afkeer, tegen- zin (— to, — for, van, in); | wansmaak. [dis-peur-vee'-ens], ZN. 238 DISRELISH to Disrelish [dis-rèl'-isj), w.b. Afkeerig maken; wansmakelijk maken; niet lusten; een afkeer hebben van. to Disremember  afhalen, stroopen; to—one’s self of, (fig.) zich ontdoen van, zich losmaken van, laten varen, afleggen. to Disroot [diz-roet], w.b. Ontwortelen; uitroeien. Disrupt [diz-rupt), bv.n. Gebarsten; ge-broken; afgeknot. to Disrupt [die-rupt'), w.b. Doen barsten; an stukken breken. Disruption [diz-rupt'), w.b. Vaneen doen barsten; aan stukken breken. to Dissalt [dis-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-sät-s Ende. Dissatisfied (dis-sät'-is-fät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät'-sät chte- _— lijke in-bezit-nemer. Disseizure [dis-siez'-joer], bezit-stooting, ming. Dissemblance [dis-sèmblände], zn. Ongeldenheid; verschil, onderscheid. To Dissemble (dis-sèmblände], w.b. Voorwenen; ontveinzen; verhelen. Dissembler [dis-sèmblände], zn. Veinzen; huichelaar. Dissembling [dis-sèmblände], zn. (Het) veinzen, (het) huichelen. Dissembling [dis-sèmblände], zn. (Het) veinzen, (het) huichelen. Disseminate [dis-sèmblände], w.b. Rondstrooien; zaaien; (fig.) verspreiden; uit-strooien, in omloop brengen. Dissemination [dis-sèmblände], w.b. Rondstrooien; zaaien; (fig.) verspreiden; uit-strooien, in omloop brengen. Dissemination [dis-sèmblände], w.b. Uitstrooien; zaaien; (fig.) verspreiden; uit-strooien, in omloop brengen. Dissemination [dis-sèmblände], w.b. Uitstrooien; zaaien; (fig.) verspreiden; uit-strooien, in omloop brengen. Dissemination [dis-sèmblände], w.b. Uitstrooien; zaaien; (fig.) verspreiden; uit-strooien, in omloop brengen. Dissemination [dis-sèmblände], w.b. Uitstrooien; zaaien; (fig.) verspreiden; uit-strooien, in omloop brengen. Dissemination [dis-sèmblände], w.b. Uitstrooien; zaaien; (fig.) verspreiden; uit-strooien, in omloop brengen. Dissemination [dis-sèmblände], w.b. Uitstrooien; zaaien; (fig.) verspreiden; uit-strooien, in omloop brengen. Dissemination [dis-sèmb Dissensión [dis-sén-sjus], bv.n. Twist zn. Uit-het- wederrechtelijke ziek; — rumours, geruchten die de strekking — hebben om tweedracht te zaalen. Dissent [dis-sén-sjent], zn. Verschil van ge- voelen, verschil van meening; (&%1.) afschei- ding (losscheuring) van de bestaande kerk. to Dissent [dis-sén-sjent'), w.o. In gevoelen (meening) verschillen; (&%1.) zich van de bestaande kerk afscheiden. Dissentaneous [dis-sén-sjent'-i-us], bv.t. Verschillend, afwijkend; strijdig, tegenstrijdig. — Dissentany [dis-sén-sjent'-i-us], bv.t. Verschillend, afwijkend;  vezel) ter afscheiding, middelvlies. to Dissert [dis-seur-tee'-sjun), w.o. Eene verhandeling schrijven; disputeeren; to — upon, me-praten over, (ook:) uitweiden over. Dissertation (dis-seur-tee'-sjun), zn. Verhandeling (— on, over). Dissertator (dis-seur-tee'-sjun), zn. Schrijver van eene verhandeling. to Disserve (dis-seur-tee'-sjun), w.b. Een ondionst doen; eene pots spelen; nadeel toebrengen, schade escheat Disservice (dis-seur-tee'-sjun), w.b. Ondienstig; nadeeligheid. to Disserve (dis-seur-tee'-sjun), w.b. In de war brengen; van streek maken. In-bezit-ne- DISSEVER to Dissever [dis-sèr'-er), w.b. Vaneen-scheiden. Disseverance [dis-sèr'-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er vergelijking door  Zie ook pISSOLVING. Dissolved [diz-zòlr'-ed], v.dw. Gesmolten; —blood, traagloopend (zwaar, dik) bloed; —i bui- DISTASTEFUL 239 pleasures, in geneugten badende, (ook:) door het najagen van vermaak ontzenuwd. Dissolvent [diz-zdlv'-ent] bv.n. Oplossend. | —, z.n. Oplossend middel. Dissolver [diz-zòl'-er], z.n. Oplosser; op- lossend middel. Dissolvible (diz-2dlv’-ib1], bv.n. Oplosbaar. Dissolving [diz-zdlv’-ing], teg. dw. van TO DISSOLVE; | —views, nevelbeelden. Dissonance [dis’-so-néns|, zn. Wanklank; (fig.) oneenigheid. Dissonant (dis'-so-nènt), by n. Wanluidend, valsch; (fig.) oneenig; to be — from, in strijd zijn met, aandruischen tegen. Disstained. Zie pIsTaInED. to Dissuade [dis-swweed'], w.b. Afraden, ontraden; uit het hoofd praten. Dissuader (dis-swweed'-er), zn. Afrader. Dissuasion (dis-swwee'-zjun), z.n. Afrading. Dissuasive [dis-swwees'-siv), bv.n. Afra- dend, ontradend. | —, z.n. Ontrading; drang- reden (—from, tegen). to Dissunder eenscheiden. to Dissweeten [dis-swwietn'], w.b. Ont- zoeten. Dissyllabie [dis-sil-léb'-ik], bv.n. (4) Tweelettergrepig. ; Dissyllable [dis-sil’-ebl], zn. (élk.) Woord dat uit twee lettergrepen bestaat. Distaff [dis'-tèf), z.n. Spinnewiel; (fig. de) vrouw, (het). vrouwen-geslacht; saint —, de dag na Driekoningen; —thistle, (plk.) gele distel. fo Distain [dis-teen’], w.b. Bemorsen; (van kleur) doen verschieten; (fig) bezoedelen, schandvlekken. Distained [dis-teend'), bv.n. Bemorst; ge- schandvlekt. (NB. Wel te onderscheiden van Disstained [dis-steend’], bv.n. Vlekkeloos, onbevlekt. Distainful [dis-teen'-foel], delijk, verachtelijk. Distance ([dis’-téns], z.n. Afstand, verte, verheid, verwijderdheid; (fig-) verwijdering, oneenigheid; tegenspraak; terughoudendheid; at a —, op eenen afstand, uit de verte; to be at a —, (fig.) op een gespannen voet zijn; out of —, buiten het bereik, uit het oog, buiten het ge- zicht; to keep one’s —, zich op eenen behoor- lijken afstand houden, (pop.) weten waar mon staan moet, (ook:) iedereen (of iemand) op eenen afstand houden; to know one's —, juist weten hoe ver men gaan kan. ss to Distance ([dis'-tèns), wb. Verwijderen; uit elkander rukken; achter zich laten. Distanced [dis'-tènst of dis'-téns-ed], v.dw. en bv.n. Verwijderd; a — horse, een paard dat aan den wedren geen deel meer mag nemen. Distant [dis’-t2nt], bv.n. en Distantly (dis'-tènt-li), bw. Ver-af, ver- wijderd; (fig) terughoudend; bedeesd, bloode. ‘Distaste [distaste], 2.0. Wansmaak; (fig.) afer (— for, — to, 10, van); ergernis (— at, over); to give — to any out, jemand voor het hoofd stooten; so take — at, zich ergeren over. to Distaste [distaste], niet mogen; (fig.) tegenstaan; ergeren; teren. *Distasteful [distaste], bv.n. Wansmaak. (dis-sun'-der), w.b. Niet lusten; verbit- kelijk; tegenstaan; walglijk; (fig.) onaangenaamheid; grievend, kwetsend. Distastefulness [distaste], zn. Wansmakelijkheid; (het) tegenstaan; walglijk; (fig.) onaangenaamheid; grievend, kwetsend. Distastive [dis-tees'-liv], bv.n. Walglijk. Distaves [dis-teevz], zn. mrv. van DISTAFF. Distemper [dis-tèmp'-er), zn. Ongelijk- matig mengsel; ongesteldheid; misselijkheid; overdaad, onmatigheid; slecht (ongunstig) weder; Slecht humeur, verkeerde (gemoeds-) stemming; ongeregeldheid; störner, ongeregeldheid, wanorde; (schl) sapperf-schilderen. Distemperance [dis-témp-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er-er- Atbaarheid om zich uit te zetten. Distensible [dis-téns’-blätter], bv.n. Uit te zetten, rekbaar. Distension [dis-téns’-sjun), zm. Zie het woord DISTENTION. Distant [dis-tént'], bv.n. Uitgestrekt, wijd. | —, z.n.  w.b. Distilleeren, over- halen, afstoken; laten neerdruppelen | ro—, w.o. Neerdruppelen; sijpelen (—out of, uit). Distillable [dis-til’-ebl), bv.n. Distilleerbaar. Distillation [dis-til-lee'-sjun], zm. Distil- leering, overhaling, afstoking; (het) gedistil- leerde; | neerdruppeling; sijpeling. Distillatory [dis-til’-et-tur-ri], bv.n. Dis- tilleer-; — vessels, distilleerkolven. Distiller [dis-til-er), zm. Distillateur; brander, (jenever-)stoker. by.n. DISTRACTION Distillery [dis-til'-e-ri], z.n. Branderij, dis- tilleerderij; | distilleerkunst. Distillment leerd. Distinct [dis-tinkt’], bv.n. Onderscheiden; — duidelijk; afzonderlijk. Distinction ([dis-tink'-sjun), zm. Onder- scheiding, onderscheid, verschil; onderschei- ding, eerbetoon. Distinctive [dis-tink'tiv), bv.n. Onder- scheidend; — mark, onderscheidings-teeken, Distinctively [dis-tink'-tiv-lil, bw. Met onderscheid; duidelijk. Distinetly [dis-tinkt'-li], bw. Duidelijk; afzonderlijk; onbewimpeld, onverholen. Distinctness [dis-tinkt'-nés], zn. Duide- lijkheid, nauwkeurigheid. to Distinguish {dis-ting’-ewwisj], w.b.. Onderscheiden, bijzonder opmerken. | tTo—, w.o. Onderscheid maken. Distinguishable [dis-ting'-awwisj-èbl), bv.n. Gemakkelijk te onderscheiden; opmer- king verdienend. Distinguishableness _[dis-ting'-cwwigj- èbl-nès], zn. Opmerkenswaardigheid, in-het- oog-loopendheid. Distinguished [dis-ting'-awwisjt), v.dw. en by.n. Onderscheiden; opgemerkt; uitste- kend, voornaam; bepaald; — by, kenbaar aan. Distinguisher Onderscheider; opmerker; kenner. Distinguishing [dis-ting'-ewwisj-ing],bv.n. Onderscheidend, bijzonder. Distinguishingly [dis-ting'-cwwisj-ing-lij, bw. Onderscheidend; onderscheid-makend. Distinguishment [dis-ting'-cwwisj mènt), — zn. Onderscheiding; onderscheid. to Distitle [dis-tajtl'), w.b. Van een recht (van eene aanspraak, van eene bevoegdheid) berooven. Distort [dis-tòrt'), bv.n. Verdraaid, ver- — wrongen; (fig.) uit zijn verband gerukt. to Distort [dis-tòrt!], w.b. Verdraaien, verwringen; (fig.) uit zijn verband rukken. Distortion [dis-tòr'-sjun), zn. Verdraaiing, verwringing; verdraaidheid, verwrongenheid; (fig.) verdorvenheid. Distract [dis-tr2k'], bv.n. Niet wel bj. het hoofd. to Distract [dis-trekt’], w.b. Aftrekken, verstrooien, scheiden; verwarren, verontrusten, schokken; verbijsteren (de rede), van streek brengen; to — one’s self, woedend, razend zijn. Distracted [dis-trèkt'-ed), by.n. Onrustig, afgetrokken; in het hoofd gekrenkt, krank- zinnig; to be — with passion, van drift buiten zich zelven zijn; to be — with cares, geen Taa weten van zorgen; to feel — of one’s wits, zijn verstand verliezen; Z had gone —, ik was mijn verstand kwijt, mijn hoofd liep om. Distraectedly [dis-trèkt'-ed-lij, bw. Ra- zend, als een waanzinnige. Distractedness [dis-trèkt'-ed-nès), zn Afgetrokkenheid; waanzin, gekrenktheid in de hersenen. Distracter [distrèkt'-er), zn. Kweller, verontruster; aftrekker; af houding, aftrekking. Distraction [dis-trèk'-sjun), zn. Afgetrok- kenh., verstrooidh.; gekweldh., onrustigheid; gekrenktheid in de hersenen, verstandsverbijs- [dis-til'-mènt), zn. Gedistil-. [dis-ting’-Gwwisj-er], zn. _ ZEE EIEREN IEEE AE => = Kast 7 SS en EE k tering; fo love any one to —, half gek zijn van _ verliefdheid op iemand; the thought is — to me, ‘ ik word razend als ik er om denk. | Distractive [dis-trèkt'-iv), bv.n. Ver- & strooiend, verontrustend; verbijsterend, gek- __makend. 8 to Distrain (dis-treen!), w.b. (rcht.) In beslag * nemen. | To —, w.o. Beslag leggen (— on, op). __ Distrainable [dis-treen'-ebl), bv.n. Waar- * op beslag gelegd kan worden. . Distrainor [dis-treen'-ur], zu. (rcht.) Be- k _slaglegger. _ Distraint [dis-treent'), zx. ming; gerechtelijk beslag. (TO DISTRACT. _ DISTRAUGHT [dis-traot'), verl. dw. van % to Distream [dis striem’], w.o. Stroomen (— from, uit); ontvloeien (— from, aan). i Distress [dis-très'), zn. Ellende, nood, ver- © legenheid, droef heid; (rcht.) in-beslag-neming; _ signal of —, noodsein; to suffer great — from, * veel lijden van, zeer geplaagd worden door. ® to Distress [dis-trés’], w.b. Bedroeven; in verlegenheid (nood, ellende) dompelen; ® (rcht.) in beslag nemen; to — into, door den & nood dwingen tot. Distressed [dis-trèst], bv.n. Behoeftig; “zeer in verlegenheid, beangst; bedroefd; ellen- ® dig, ongelukkig; — in mind and body, lijdend naar ziel en lichaam; — for money, in geldver- …_legenheid. _ Distressedness [dis-érès'-ed-nès), zn. Hoogste nood; diepe ellende. _Distressful [dis-très'-foel), bv.n. en Distressfully [dis-très'-foel-li), bw. Ellen- dig, diep ongelukkig; allerjammerlijkst. Distressing [dis-très'-sing], bv.n. Smarte- ‚treurig, bedroevend. Distributable [dis-trib'joet-2b1], bv.n. Ge- schikt (of bestemd) om uitgedeeld (rondge- deeld, ingedeeld, verdeeld) te worden. li to Distribute [dis-trib'-joet), w.b. Uitdee- _ len, ronddeelen; indeelen; verdeelen; (typ.) dis- i tribuéeren. In-beslag-ne- le lan e _ Distributer [dis-trib'joet-er), zn. Uitdee- d er, ronddeeler; verdeeler. # Distributing [dis-trib'joet-ing), zn. (Het) __uitdeelen; (mil) afiegging, nederlegging. di Distribution (dis-tri-hjoe'-sjun), zn. Uit- deeling, ronddeeling, verdeeling; (rcht.) rechts- bedeeling; (typ.) distributie; order of —, (rcht.) se rangregeling, rangschikking van de schuld- eischers. Distributive [dis-trib'joe-tiv], zn. (tlk.) | Distributivum. | —, by.n. en | Distributively [dis-trit’joe-tiv-li], _ bw. Verdeelend; uitdeelend, toedeelend; indeelend. Distributiveness [dis-trib’-joct-iv-nés], 2.0. Neiging tot milddadigheid. Distributor [dis-trib'-joet-ur), zn. Uitdee- ler, ronddeeler. District [dis'-trikt), z.n. District. : „to District [dis-irikt'], w.b. In districten ;) indeelen. i _Distruction [dis-truk'-sjun), zn. Plotse- linge ontplooiing (ontvouwing, ontwikkeling); _|(van bloemen:) (het) plotseling opengaan; x (fig) plotselinge ontluiking. & Distringas [dis-tring’-ces], z.n. (rcht.) Lijfs- “@ dwang; bevel tot aanhouding krachtens een „ vonnis uitvoerbaar bij lijfsdwang. Servaas de Bruin, Engelsch-Hollandsch, 4e druk. DISTRACTIVE — DITCH 241 Distrust argwaan. ‚to Distrust [dis-trust’], zn. Wantrouwen, niet „vertrouwen, verdenken. Distrustful (dis-trust’-foel], bv.n. en Distrustfully [dis-trust'-foel-li], bw. Wan- trouwig (van aard); kwaaddenkend; wantrou- wend (wantrouwen hebbend). Distrustfulness [dis-trust'-foel-nés], z.n. Wantrouwigheid; wantrouwen. Distrustless [dis-trust'-lès), bv.n. Zonder wantrouwen, zonder argwaan, argeloos. to Distune [dis-tjoen'] w.b. Ontstemmen; (fig.) storen. to Disturb [dis-teurb'], w.b. Storen; hin- deren; verontrusten; in opschudding (in ver- warring) brengen; aftrekken (— from, van). Disturbance [dis-teurb'-ens), z.n. Opschud- ding; rustverstoring; verwarring, stoornis; hin- dernis. Disturber [disturber], zn. Stoorder; rustverstoorder, onruststoker, (pop.) woelwater. Disturn [disturber], w.b. Afwenden; af-keerig maken. Disuniform [dis-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen'-joen - Ringchatting; (het) geringschatten. Disvalue [dis-vél’-joe], w-b. Gering-schatten. To Disvove [dis-vots], w-b. Onthullen; loswikkelen; ontwikkelon, ten toon spreiden. Disvouch [dis-vauts], w-b. Weerspreken, tegenspreken; in een kwaden naam brengen. Diswitted [dis-worten], w.b. Waarschuwen voor, waarschuwen tegen, waarschuwend afraden. Diswitted [dis-worten], w.b. Waarschuwen voor, waarschuwend afraden. Diswitted [dis-worten], w.b. Ontwennen. Dit verkort voor po 17; much good may — you, wel bekome het u! Dit [dit], zn. Gezang, lied.; to Dit [dit], w.b. Dichtsluiten, dicht doen; wegsluiten; (scht.) een gat dichtmaken, (fig) en gat stoppen. wile Ditation (dit-tee'-sjunl, zn. Verrijking. Ditch [dits/ Gracht, greppel, afwärts-groeve, sloot, goot; — delivered, (pop.) uit de goot opgeraapt, van gemeene af komst; he'll die in a —, (spr.) hij zal op een mesthoop sterven; — of the stomach, hartkuil. (dis-trust’], zm. Wantrouwen; Ditch [dits], w.o. Een pircm maken. ro —, w.b. Van een DITCH voorzien, door een DITCH omringen. Ditcher [dit:j'-er], zn. Slootgraver. to Dite [dits], w.b. (scht.) Dicteeren. Dithyramb [dirm'’-i-rèmb]), zn. (dk) Dithyrambe, Bacchus-lied. Dithyramb [dirm'’-irèm'-bik), bv.n. Dithyrambisch; vol wilde geestdrift. —, Zn. Bacchus-lied. Dition [disj’-un], zn. Gebied, heerschappij. Dittander (dit-tèn'-der, of dit'-en-dur], zn. (plk.) Peperkruid. Dittany [dil’-en-ni], kruid. Dittied rdit'-ied), bv.n. Gezongen; op noten gebracht om gezongen te worden. Ditto [did’-o], bv.n. Dito; insgelijks. | —, zn. Item. Ditty [dit'-ti], zn. Gezang, lied. to Ditty [dit’-ti], w.o. Een liedje zingen. Diuretic (daj-oe-rét'-ik], bv.n. (gnk.) Urine- afdrijvend. | —, zn. Urine-afdrijvend middel. Diurnal [daj-eurn'-el), bv.n. Dagelijksch. | —, z.n. Dagboek, dagblad. Diurnalist [daj-eurn'-el-list), zn. Dagblad- schrijver; uitgever van een dagblad. Diurnally [daj-eurn’-el-li], bw. Dagelijksch. Diuturnal [daj-oe-teurn'-el), bv.n. Lang- durig. Diuturnity [daj-oe-teurn'-it-ti], zn. Lang- durigheid, lengte van tijd. Div [div], (scht.) — po; I—, ik doe. Divan (di-vin'], z.n. (Turksche) Divan; (jig.) raadzaal; raadsvergadering; (ook:) rookkamer. to Divaricate [daj-vèr'-i-keet], w.b. Split- sen. | To —, w.o. Vaneensplijten, zich splitsen. Divarication [daj-vér-i-kee'-sjun], zn. Split- sing; vaneensplijting; (onél.) verwijding, ver- ruiming; (fig.) verschil van gevoelen. to Dive [dajr], w.o. Duiken, onderduiken, dompelen; (jig.) diep indringen, diep neergaan; to — into, (fig) zich inlaten met; to — for pearls, duiken om parelen te zoeken. | To —, w.b. Uit- vorschen, nasporen, doorgronden. Divel [davjl), z.n. Zee-duivel (een visch.) to Divel [di-v2l’], w.b. Afscheuren, vaneen- scheiden; aan stukken scheuren. Divellent [di-vél’-lent], by.n. Afscheurend, aan stukken scheurend. to Divellicate [di-vèl-i-keet), w.b. Aan stukken trekken, verscheuren, vaneenrukken. Diver (dajr'-er), zn. Duiker (ook: zekere watervogel); (jig.) navorscher, uitvorscher, (pop.) zakkenroller. biverb [daj'-veurb), Zn. Spreekwoord. to Diverge [di-veurdzj'}. w.o. Zich uitstrek- ken in verschillende richtingen, in verschil- lende richtingen loopen, divergeeren, afwijken; uiteenloopen. Divergence [di-veur'-dzjens), Ln. Afwij- king van het middelpunt; uiteenlooping. Divergent [di-veur'-dzjent], bv.n. Uiteen- loopend. Divergingly (di-veurdzj'-ing-li], bw. Op uiteenloopende wijze. Divers [daj'-veurs]. bv.n. Verschillende, verscheidene, onderscheidene;—colored, kakel- bont. (waarts gaan. to Divers [daj’-veurs], w.o. Afwijken, zij- z.n. (plk.) Polei; essche- DIVIDEND 1 = Diverse (daj'-veurs), bv.n. Verschillend; verscheiden. pi Diversification [di-veurs-i-fi-kee'-sjun], zn. Menigvuldig-en-verschillend-making; verschiedenheit; verandering, afwisselig, menigyul-digheid. Diversified [di-veurs'-i-faj], bvn. Verschillend. Diversiform [di-veurs'-i-form], bvn. Verschillend. To Diversify [di-veurs'-i-faj], w.b. Verschillend. To Diversify [di-veurs'-i-faj], w.b. Verschillend. To Diversify [di-veurs'-i-faj], w.b. Verschillend; afwisselig, veranderen; onderscheiden. Diversion [di-veurs'-i-faj], zn. (fig. en mil.) Afleiding; oponthoud, stoornis; uitspanning, vermaak, tijdverdrijf; to give (to cause) u —, eene afleiding maken (mil.). Diversity [di-veurs'-it-ti], zn. Verschillend; verschil, onderscheid. Diversily [daj-veurs'-i-ti], w.b. Afleiden; afwen-den, afwen-ken, ondreken, ondreken (an, — from); vermaken, onderhouden; aangenaam bezig houden; (fig. en mil.) afleiden, verschalken; to — to other studies, een eerst gekozen studievak laten varen en Zich op een ander gaan toe leggen; to — appropriated money to other objects, geld, dat voor een bepaald doel bestemd was, voor iets anders gebruiken. KE Diverted [di-veurt'-er], v. dw. van het w�b. TO DIVERT; | the malice of — blood, (fig) de boosheid van het afvallige bloed. } Diverter [di-veurt'-er), z.n. Afleider, aflei- ding-gever; vermaker, vermaak-verschaffer; middel om (den geest, de aandacht) af te lei den (om te verstrooien, om te vermaken, om den tijd te verdrijven). Diverticle [di-veurt'-ikl), z.n. Zij weg, zijpad. ‘rid ze (di-veurt'-ing], bv.n. Vermakelijkheid. Divertisse [di-veurt'-ing-nès], zn. Vermakelijkheid. To Divertise [di-veurt'-iz, of di-veurt-tajz'] w.b. Vermakelijkheid; (én!) divertissement, tusschen-spel. Divertive (di-veurt'-ic], bv.n. Vermakelijk. Dives (daj'-vès), zm. (de) Rijke man (bijb.) to Divest [di-vèst'], w.b. Ontoen, ontbloo „ten, berooven; (rcht.) ontzetten, versteken; 1 — one’s self of, afstand doen van, laten varen opgeven, afzien van, zich...ontzeggen. i Divestiture [di-vêst'-i-tjoer], of Divesture [di-vêst'-i-tjoer], zn. Ontzetting, berooving. N Divet [div'-ct], zn. (scht.) Dunne, platte turf; (vok:) dikke prop (d. i. persoon die kor! en dik is). wf) Dividable [di-vaj-ebl), bv.n. Deelbaar; | ver, gescheiden. 