De Kracht der Waarheid, Gebleken in de Bekeering van den Eerwaardigen Heer
Scott, Thomas
Elken dag zocht ik met ijver en bhyjdschap mij bezig te houden in de bespiegeling van Gods wer- ken, zoo der Schepping als der Voorzienigheid. Met eenen geest, opgevoerd tot de hoogste bewondering van derzelver Maker, beschouwde ik de zon, de maan, de planeten, de komelen, de vaste slerren, de verhe- velingen, de delfstoffen, planten, dieren, en den mensch. Met de uiterste verbazing peinsde ik op mijn ligchaam en ziel, en derzelver vereeniging, en onderlinge werking op clkander — _ geheel verborgen en onverklaarbaar, Waarheen ik de oogen wendde, hetzij naar den hemel, tot de aarde, of tot mij zel- ven, door. onuitsprekelijke verwondering getroflen, zag en gevoelde ik den onbegrijpelijken God, onemdig in Majesteit en verheven — o! tot welk eene onbesefbare hoogte! — boven allen lof en prijs van al Zijne schepselen! Dagelijks poogde ik, door de kracht der verbecl- ding, mij zelven op eene levendige wijze te verte- genwoordigen dezen aardbol, deszelfs vaste lig Majesteit en verheven ik, door de kracht der verbecl- ding, mij zelven op eene levendige wijze te verte- genwoordigen dezen aardbol, deszelfs vaste lig Majesteit en verheven ik, door de kracht der verbecl- ding, mij zelven op eene levendige wijze te verte- genwoordigen dezen aardbol, deszelfs vaste lig Majesteit en verheven ik, door de kracht der verbecl- ding, mij zelven op eene levendige wijze te verte- genwoordigen dezen aardbol, deszelfs vaste lig Majesteit en verheven ik, door de kracht der verbecl chaam en oppervlakte, met 2ijnen dampkring in het luchtge- west opgehangen, tevens loopende rondom: de zon, en wentelende om zijn’ eigen’ as; door de zon verlicht en verwarmd, en omringd door die wonderbare hoofd- slof, de lucht; bevattende op zijn’ oppervlakte zeeén, bergen, valleijen, enz., waarin millioenen van bezielden en onbezielde, redelijke en redelooze, levende en levenlooze schepselen gevonden worden. Straks mijne aandacht en verbeelding terugroepende, poogde ik in mijnen geest te drukken een denkbeeld yan mij zelven, als een geraamle, met spieren en zenu wen bekleed, voorzien yan uitermate fijngevoclige zin- tigen, en van eerie menigte ieden en werktuigen, eer kunslig te zamengevoegd, en tot yele wonder- bare gebruiken geschikt; in welk geraamte woont, als ik dus spreken mag, dit zelf, — dat is: mijne redelijke ziel, — aan hetzelve verbonden door eenen band yan vereeniging, waarvan ik geen begrip kan makken. — Al deze bespiegelingen verwekten in mij zeer levendige gewaarwordingen van Gods magt, wijsheid en goedheid; en daarin bezig zijnde, gevoelde ik een zuiver en hemelsch vermaak, dat zich door al mijne vermogens uilstortte, en vond mij ten hoogste voldaan in het genot van Gods tegenwoordigheid. En hoe meer ik van Gods heer ik van Gods heer lijkheid zag, en hoe meer ik Hem bewonderde, zooveel te meer ging mijn hart uit in sterke begeerle naar aller Lei deugd, en vyer-foeide de tegenovergestelde ondeugd. — Ik schreef eene korte hoofdsom van regelen, naar welke ik yoor-nam mijn gedrag in te glen. Het voornaamste derzelve kwam hierop uit: weerstand te bieden aan alle viceschelijke begeerten, hoogmoed, toorn, wraakzucht, en liefde tot de wereld. Deze regelen las ik dagelijks over, en bijna altijd met gemoedelijke aandoening, en met nut. Deze beschouwingen yan mijne ziel en ligkeam, schenen mij zulk eine kracht van overluiging met zich te brengen, dat ik die, behoortijk aangelegd zijnde, som tijds, hoewel niet wijselijk, op zich zelven toereikende achtle, om ecenen mensch te bekecren. Voornemens zijnde, om door eene proeve mijn gevoelen te bevestigen, delde ik aan eenige mijner yrienden mede een yerhaal yan het ongemeen vermaak, dat ik in dezelve gevonden und; tevens hun radende, te doen gelijk ik gedaan had, en zich zelve met ingespannen aandacht te beschouwen, als geraamten, met spieren en zenu- wen bekleed, bestaande en levende door eene wonder- bare werking, en even wonderlijk vereenigd met eene levende ziel, enz. — Dan ik werd in mijne hoop te leur gesteld; ik vond de gewenschte vrucht niet vari mijne pogingen. Niettemin verschafte het mij een groot vermaak, met mijne vrienden over Gods wonderbare werken te spreken, en zocht daartoe alle bekwame ge- legenheden op. Tot nogtoe had ik Niet gemeinen gesproken met eenigen van Gods volk. Ik kende den staat en de on-dervinding van anderen niet, en anderen waren onkundig van de mijnen. Gods will beschikte het dus wij-selijk voor mij. Ik zou bezwaarlijk hen hebben kunnen verdragen, wier gewaarwordingen met de mijnen niet orenstemden; en zij zouden niet ligtelijk mij hebben verdragen, of in hunne gemeenschap aangenomen. Eenige weken na mijne bekeering, had ik eene gun-slige gelegenheid, om tot zekere bediening aan de Universität bevorderd te worden. Doch ik wees het yoorstel zonder dralen van de hand, en verklaarde wel ernstig, zooveel genoegen en eer te zien in het werk der hei-lige Bediening, dat ik het oneindig boven alle andere ambten verkoos, en niets mij zou kunnen bewegen om daarvan af te zien. Kort daarna, werd ons huisgezin door eenen zwaren en onyerwachlen ramp getroffen. Ik had er een voor- gevoel van; schoon er geene reden was, om denzelven te vreezen. Ik smeekte den Heere ootmoedig, dat Hij of het kwaad wilde afwenden, dat Hij of het kwaad wilde afwenden, of mij onbewegelijke standvastigheid en geduld verleenen, om het te dragen. Ik had aan eenen mijner vrienden beloofd, hem te bezoeken, en voor hem te prediken, en had begonnen eene Leerrede opstellen, over de Noodzakelijkheid der Heiligmaking, doch eene Leerrede, hoedanige ik thans, met reden, in vele opstellen zoude afkeuren. Op den- zelfden dag, dat ik die ten einde bragt, vond ik in mijne morgenoverdenkingen en gebeden tot God een zonderling yvermaak en aanmoediging, en ik werd begun- stigd met eenen ongewonen voorsmaak van de hemel- sche vreugd. Des avonds, wanneer ik de laatste hand aan mijne Leerrede gelegd had, en bezig was met de- zelve te lezen, kwam de noodbode aan, en bragt mij het nieuws van zulk eenen verschrikkelijken Ramp, als welke ons gansche huis met arméed en vernéring dreigde. Nu bemerkte ik, om wat reden het was, dat ik dien dag met zulke aanmerkelike vertroostingen was begun. God sterkte mij op eecne wonderbare wijze, en ik ontving de tijding met cen kalm en bedaard gemoed. Des anderendaags begaf ik mij naar huis; alwaar ik de familie in den diepsten jammer en droeflieid gédompeld yond. Elk stortte eenen vloed van tranen; ik alleen was in staat, om mij van tranen te onthouden. Weinige wegen vor den vor, zu het mij al mijne sterkte gekost hebben, om zulk een ongeval te verduren, en al mijne standyastigheid zou er misschien onder be- zweken zijn; maar thans werd ik door het gevoel van Gods liefde en nabijheid in staat gesteld, om het niet slechts met  dat ik, die mij nooit zulk eenen weg had voorgesteld, mijn geboorteland zoude verlaten, om te wonen, waar ik thans woon, en hier het Evangelie zoude prediken, en gezus kudde weiden. Zeker vriend bood mij cen huis aan, waarin ik voor eenigen tijd gewoond had. Thans nam ik voor, hetzelve zoo dra mogelijk te betrekken, en mij ter ordening aan te bieden, ten einde ik, tot de open- bare predikdienst toegelaten zijnde, eene vaste stand- plaats mogt bekommen, om alzov in staat te zijn mij zelven te onderhouden, en mijne bedrukte bloedver- wanten te ondersteunen. Niet vele dagen daarna, ont- ving ik eenen brief van Dr......, dien ik naauwelijks kende, waarin hij mij noodigde tot eene predikers- plaats'te PJs... ; er bijvoegende, dat ik spoedig moest besluiten, en hem zonder uitstel antwoorden. Dien brief gelezen hebbende, gevoelde ik geene neiging om het aanbod te aanvaarden, ter oorzaak van de afgele- genheid der plaats, en om andere redenen. Ook konde ik, in zoo kort een’ tijd als mij gesteld was, de zaak niet behoorlijk overwegen; en in mijn ant- woord meldde ik hem dit. Hij schreef mij daarop wederom, dat ik eenigen tijd konde nemen, om mij te beraden. Bezwaiarlijk konde ik het denkbeld verdragen, van mijn geboorteland te verlaten, voornamelijk, omdat ik nog nooit zoover had kunnen komen, om van mijne erzuchitige ontwerpen af te zien, tot welker uitvoe-ring de aangebodene plaats mij gansch niet gunstig scheen. Aan den anderen kant, overwoog ik, dat het mij bijna, zoo niet ten eenemaal, onmogelijk zijn zoude, in mijne geboorteplaats welvoegelijk te leven, en inzonderheid, mijne familie bij te staan. Voor het overige zag ik klaar, dat ik op alle plaatsen, waar bet ook wezen mogt, een werktuig zou kunnen zijn ter uilbreiding van curistus’ Koningrijk, en om ‘onsterfelijke ziclen tot Hem te wijzen ter behoudenis. The droeg deze zaken met bedaardheid den Heere voor, en sprak er over met mijne vrienden, bereid, om den wil en het bestuur der Voorzienigheid ootmoedig te volgen. Eindelijk scheen het mij toe, dat de zaak mij niet te ontraden was; en ik schreef aan Dr...... > dat ik het aanbod zoude aannemen. Middelerwijl ging mijn geest zwanger van eene me- nigte ontwerpen en hedenkingen, aangaande mijne tockomende studién, en de middelen om tot cene uilstekende achting te geraken. Want die studién en deve pogingen te laten yaren, hoe luttel zij mij cok ter bevordering van mijne voorname oogmerken be- loofden, had nog nooit een gedeelle van mijn plan uitgemaakt. — Binnen korten tijd vernam ik van Dr......, dat zich eenige verhinderingen opgedaan had- den, zulks dat welligt het gedane voorstel aan mij te niet zoude loopen. De Goddelijke genade echter beschikte het zoo, dat ik met een stil gemoed mij aan Zijn bestuur mogt overgeven, hopende en vertrou- wende, dat H Journe Voorzienigheid mij gunstig lijk zoude leiden, en mij op Zijn’ eigen’ tijd eene plaats aanwijzen, waar ik best mijne begeerte zou kunnen yoldoen, en aan Zijn heilrijk oogmerk in de dienst van het Evangelie beantwoorden. Mijne reis, welke ik ondernomen had met inzigt lot mijne aanstande ordening, was met groole gevaren vergezeld; doch de Heer verloste mij door eene zonder- linge tusschenkomst uit doodsnood, en bragt mij hehouden ter plaatse mijner woning. Thans bereidde ik mij, door naarstig sluderen, tot mijn aanstände onderzoek; en las, bij tusschenpoozen, wervey’s Theron en Aspasio. Inmiddels was de Satan niet ledig, maar prikkelde somwijlen, naar dat de gelegenhenen yoorkwamen, mijne zondige lusten zeer hevig aan, leidende mij in zulke sterke verzoe-kingen, welke mij eenen verschrikkelijken val gekost zouden hebben, indien God door Zijne bijzondere zorg mij niet bewaard had. Door het laatstgemelde boek haagde het God, mij de Waarheden van het Evan-gelie te leeren kennen. Mijne begeerlen om de waarheid te kennen, waren opregt, en het was de stof van mijne aanhoudende smeekingen. Thans werden die vervuld. Ik was nu yolkomen overtuigd van de Godheid en voldoening van curisrus, — van Zijneborgtogtelijke geregtigheid, als den eenigen grond der verzoening, — en yan alle andere waarheden, met welke deze in onafscheidelijk verband staan. Bij het licht van den Heiligen Geest zag ik, dat ik van God vrijmagtig van alle eeuwigheid uilverkoren, en aan sE- zus ter zaligheid gegeyen was. Ik zag, dat curistus, in mijne plaals, de stiraf, welke mijne zonden ver- diend hadden, geleden, en voor mijde de gansche Wet vervuld had, en dat ik al mijn regt tot de zalig- heid, eenigik verschuldigd was aan Zijne dadelijke en lijdende gehoorzaamheid; dat deze alleen de ver- dienende oorzaak was en de eenige grond, waarop mijne zonden konden yergeven, en ik in de Godde- lijke gunst hersteld en tot Zijne gemeenschap toege- laten kon worden. Nu zag ik, door wat middel het te weeg gebragt was, dat mijn hart 200 wonderbaar ver- anderd, en het eeuwige leven in mij begonnen was; ik zag, dat ik dit alles te danken had aan curistus, die Zijn dierbaar bloed voor mij had uilgestort, en, door mij Zijnen Geest mede te declen, dat nieuwe leven, hetwelk Hij door de opoffering van Zich zelven voor mij verworven had, in mij had ontstoken. Ik had reeds de Goddelijke gunst gesmaak t, en gemeinen schap met God genoten; thans begreep ik, waarom, en op welken grond mij dit geluk gebreud was; ik begreep, dat ik door curistus ten hoogste en onveranderlijk gelukzalig was geworden, en dat mijne geld volkomen bestaanbar was met al de Goddelijke volkomen bestaanbar was met al de Goddelijke volkomen bestaanbar was. Mijn gelöst en mijne hoop stonden nu op vaster’ grondslag. Ik ontleende thans mijnen troost en mijne vrijmoedigheid nict enkel uit een gevoel van Gods gunstige tegenwoordigheid, maar leerde die allereerst afleiden uit de overweg van het werk, dat curistus an het Kruis volbragt had, en — uit kracht van geestelijke vereeniging met Hem — uit Zijn volheid. Ik leerde ook alle dingen schade rekenen, om de uitnemendheid der kennis van mijnen Heer en Zaligmaker, begeerende alleenlijk te roemen in Zijn Kruis. Thans aanbad ik curistus, als God boven alles, en achtte Hem al mijne liefde en gehoorzaamheid onein-dig waardig, naardien ik aan Hem alleen verschuldigd ben de verlossing uit 200 groot eenen dood, en de verkrijging van z00 groot eenen dood, en de verkrijging van z00 groot eenen dood, en de verkrijging van z00 groot eenen dood. Binnen korten tijd verkreeg ik mijne eerste ordening; terwijl In vertrouwde, dat God, op Zijn’ eigen’ tijd, mij eene bekwame plaals zoude beschikken, alwaar ik het Evangelie mogt verkondigen, en nullig zijn aan onsterfelijke zielen. October, 1789. ZESDE BRIEF. Ekkerwärdige en Waardste Broeder! Hoewel ik thans tot eenige geestelijke kennis van God in curistus en van mij zelven geraakt was, had ik echler nog zeer veel te leeren, ten einde meer te leven voor curistus en tot eer van God, en be- hoorlijk toegerust te zijn tot mijne gewiglige bedingung, als een Herder van sezus’ kudde. Tot nogtoc had ik maar zeer flaauwe begrippen van de uiterste bedorvenheid mijner natuur, en van mijne geheele onwaardigheid. Weinig wist ik, wat het is, dage- lijks door curisrus te leven een leven des gelofs, en in alle omstandigheden, en te allen tijde, van Lijne yolheid gebruik te maken; wat het is, de eer van God boven alles te zocken, en alles wat gedaan wordt, te doen tot eer van God. Ik had tot nogtoe zeer weinig door ondervinding geleerd, van de onna- speurlijke liefde van curisrus, — weinig, van de verbazende betooning en eenslemmige zamenwerking van alle Gods yolmaaktheden in het gansche werk der verlossing. Weinig dacht ik a An Gods heerlijkheid, in Zijne regering der wereld, en hoe de lotgevallen van geheele volken en van bijzondere personen, alle beschikt worden met opzigt tot de belangen Zijner Kerk. Ik had ook geene regtmatige begrippen yan geestelijke bezwaren, noch van mijne eigene volslagene magteloosheid, en gedurige geneigdheid tot het kwade. Voeg bij dit alles, dat ik in een’ grooten trap onkun- dig was van de belangen en gewoonten der wereld, de strikken des Satans en de zorg yoor de zielen, ben- vens vele andere dingen, welke noodwendig vereischt worden, om eenen Dienaar van het Evyangelie behor- lik toe te rusten. Maar ik was thans in de beste school; en niettegenstaande mijne traagheid en onuit- sprekelijke onvatbaarheid in het leeren, heeft God echter begonnen mij te onderwijzen, en onderwijst mij nog bij aanhoudendheid. Niet lang na mijne eerste ordening, kwam mij uwe Cardiphonia in handen, en ik las en herlas die, met groot vermaak en nut. De Heilige Geest verzelde mijne herhaalde lezing dier rieven met eene builengewone mate yan verlevendigenden genade en verlichting, 266- verre, dat ik aan dat boek, onder Gods zegen, veel geestelijke kennis en troost en veel aanmoediging tot alle goed verschuldigd ben. Thans begon ik de aan- merkelijke voorvallen van elken dag, hetzij daden of ondervindingen, op te schrijven: — eene oef ening, welke ik, schoon ze misschien nu en dan vyoedsel aan den hoogmoed en de booze inbeeldingen des harten kan geven, niet genoeg aanprijzen kan, als een behulp voor het geheugen, en als een middel, om ons bestendig vele gedenktenen der Goddelijke liefde en trouw, en yan Gods wijsheid en magt, in Zijne bedeelingen omirent ons ten toon gespreid, voor oogen te stellen, te gelijk met niet weinige proeven van onze eigene ontrouw en dwaasheid; en dus zeer ge- schikt, om ons geduriglijk stoff tot verootmcediging, bewondering, lof en verbelering op te leveren. Bij het gezegde, zal ik alleenlijk voegen eene korle schets van mijn leven sinds dien tijd; voornemens zijnde, bij eine andere gelegenheid, uit mijne bijzondere aanteekeningen getroken, weiken van dezen tijd af beginnen, te leveren. Thans genöt ik ongemen groote vertroosling, en was veryuld met een Goddelijk vermaak, dat niet te beschrijven is. Ik begon allengs, meer duidelijk dan le voren, mijne volstrekte onwaardigheid en mijne verpliglingen aan Gods onutsprekelijk genade in te zien. Ook ontbrak hel mij niet aan dagelijksche bewijzen van het diepe bederf van mijn hart. Door de droeve, doch nultige ervaring geleerd, werd ik ge-waar, dat ik steeds blootstond, om tot het bedrijf van allerlei euveldaden verwyoden te worden. Somtijds poogde de Satan, door mij plotseling zulk een denkbeeld in te werpen, mij met geweld te doen geloven dat er geen God, geen curistus, geen hemel was. Ik was onkundig, van waar die ingeving kwam; dan, door Gods genade, gevoelde ik niet zoodra de aanvechting, of ik begon te peinzen op Gods groote werken, en de duidelijke bewijzen yan Zijn bestaan en werking, die zich alom vertoon- den, en ik was in weinige oogenblikken van dezelve verlost. — Somlijds kwam mij cene gedachte voor den geest, zoo ongerijmd, afgrijselyk en godslaster- Ilyk, dat ik die niet durf noemen, welke mij somwij- len tot zulk eenen trap kwelde en plaagde, dat het mij ten eenenmale ondragelijk werd. Hoe meer ik die poogde te bestrijden en te vergeten, zooveel te nader volgde ze mij; lerwijl zelfs de overweging van derzelver uiterste aanstootelijkheid en goddeloosheid niet magtig was mij er van te bevrijden. Door Gods gun- stige zorg, was dezelve zelden van langen duur; Maar na verloop van eenige uren of dagen, kwam ze weder, en veroorzaakte mij doorgaans veel kwelling en verdriet. — Somtijds, geheel onervaren in de lis- ten en de magt des Satans, beschouwde ik die in- werpingen als een natuurlijk yvoortbrengsel yan mijn ‘eigen hart; doch met der tijd ontdekte ik, dat ze ontwijfelbaar het werk van den duivel waren, om mij, Of tot godslastering, of tot wanhoop te verzetten, of, voor het minst, mij zeer te hinderen in mijnen Christelijken wandel. Ten zelfden tijd werd ik ge- waar, dat, tegen dezelve te redeneren, of in eigen kracht mij er tegen te verzetten, vruchteloos was; dat mijne eenige hulp daartegen in curistus was, tot Wien ik mij zoodra niet wendde, of zij verloren aan- stonds veel van hare kracht, of verlieten mij. Dus geleerd hebbende, uit al mijne magt tot suzus te vlugten, zoodra die booze gedachten in mij opkwa- men, werd ik binnen kort geheel daarvan verlost. Somwijlen gebeurde het in dien tijd, dat ik, den predikstoel beklimmende, eene wonderlijke mate van Goddelijken bijstand ondervond, en om die reden, 200 als ik nederig vertrouw, niet zonder nut yoor mijne hoorderen sprak. Allengs begon ik gemeenzaam met re | Gods volk te verkeeren; wij konden elkander nu be- ter verstaan, en onderlinge broederlijke liefde oefenen. — Intusschen werd, na verloop van eenige weken, het bovengemelde voorstel, om naar P..... te gaan, wederom levendig; en ten zelfden tide, yormde een ander patroon het plan, om mij naar W...... te noodigen, begeerende dat ik aldaar een’ enkelen keer zoude prediken, hetwelk geschied zijnde, mij de plaats terstond zou worden opgedragen. Ik had nu door eenen brief den dag bepaald, wanneer ik daar prediken zoude; maar door een eenke beschikking der Voorzienigheid werd de brief nooit ontvangen. Kort daarna ontving ik eenke brief, waarin mij kennis gegeven werd van eenke beroeping naar Ply, indien ik Verkocht die aan te nemen. Thans stortie ik mijne vurigste gebeden uit tot God, Hem smeekende, dat Hij-mij leiden wilde tot zulk eenen stand, en door zulke middelen, als mij meest dienstbaar konden maken aan de belangen van Zijn Evangelie. Na veel overwegens en biddens, werd ik overreed, dat het Gods will was dat ik mijn geboorteland zoude verla- ten, en op eenen grooten afstand van hetzelve gaan wonen. Mijne begeerte was, om spoedig naar Pgs7). te vertrekken; doch God bragt verscheidene beletselen in den weg, welke veroorzaakten, dat er eenige maanden verliepen, eer ik gelegenheid had om der- waarts te gaan. Dus behaagde het God in Zijne wijs- heid de zaken te besturen, opdat ik meer kennis zoude verkrijgen van mij zelven, van de wereld en van de Goddelijke dingen, eer ik in de heilige bedie- ning kwam. Ik reisde door menigerlei gevaren naar B..., alwaar, en in de nabuurschap, ik een- of tweemaal predikte, niet zonder den bijstand yan den Heiligen Geest. — Na mijne laatste ordening, hield ik mij een wijl op te M...., op welke plaats ik, veel tijds in eenzame studién, in bidden en over- denken doorbrengende, begunstigd werd met buiten- gewone vertroostingen, hoedanige ik nooit gekend had, en met onuilsprekelijkke zielsverrukkende yoorsmaken der hemelsche heerlijkheid. Hier genoot ik eenen hemel op aarde, en brandde veellijds in bijna ondra- gelijk verlangen om te sterven, opdat ik bij den Heere mogt zijn. Hier nam ik een vast en onveranderlijk besluit, om voor altoos afstand te doen yan alle studién en bezigheden, welke mij meest ter harte gingen, Hier had ik meer dan eens zulk een inzigt in de heerlijkheid van God in auristus, als door geene woorden uitgedrukt kan worden, en het welk mij vervulde met eene yreugd, die alle aardsche genielingen onutsprekelijk verre te boven ging. Nu werden mijne gébeden en dankzeggin-gen elken dag veel veranderd en uitgebreid, de God-delijke Waarheid straalde mij nu aan met helderder’ glans, en het Evangelie was mijne dagelijksche spijze en blijdschap. Nogtans, met al deze vertroostingen, had ik bij aanhoudendheid een beklagelijk gevoel van de kracht en woede der inwonende verdorvenheid. Naderhand, stand mijn verblijf te W....., be- hängde het God, mij meer en meer tot mijne zwaar- wigtige bediening voor te bereiden. Tot hiertoe wist ik weinig, hoe in alle geyallen en gelegenhen van curistus gebruik te maken, als van Gode ons geworden Wijsheid, Regtvaardigheid, Heiligmaking en Ver- lossing; wat het is, dagelijks door Hem te leven een leven des gelofs; en door gedurige gelofsens ein zijne volheid de vervulling van al onze behoften ie ontvangen. Ik begon nu, irapswijze, klaarder te bemerken, dat ik zonder curistus niets doen konde; maar dat in Zijne kracht alles mij mogelijk was, en het mij betaamde, in alle gevallen tot Hem de toe- vlugt te nemen, opdat Hy mij mogt verlichten en opwekken, en mij noodige sterkle gven tot de regte waarneming van elken pligt. Van nu af, werd het mijne yoorname begeerte en toeleg, — welke bezigheid +k ook ter hand nam, en op welk een’ tjd ook, hetzij ik mij begaf te lezen, tot overdenken, of tot pred Kälte, — de innigste yerzuchten mijner ziel tot curistus op te zenden, in de bewusstheid van mijne eigene zwakheid en onbekwaamheid; opdat ik, als een lid van Zijn verborgen ligchaam, van Hem, als het Hoofd, zulke levendmakende invloeden moutontontvangen, als noodig waren, om mij in staat le stelen tot elken post, waartoe mij pligt mij zoude roe-pen, en mij bekwaam te maken om denzelven behoorlijk te vervullen. Met den Apostel, begeerde ik toen, en begeer ik nog, dat niet ik leven moge, maar Christus in mij; zoodat ik het gansche leven, betwelk ik in het vleesch lef, moge leven door het gleof van Gods Zoon, die mij lief had, en Zich zel-yen voor mij overgaf, CGuristus was mij thans eene overleifende fontein en milde bron van alle wijsheid, troost, en geestelijke sterkte geworden, tot Wien oot-moedig en aanhoudend biddende, ik ernstig trachtte een regt en behoorlijk gevoel van mijnen stand en gepaste hulp van Hem in alle gelegt ik van mijnen stand en gepaste hulp van Hem in alle gelegt ik van mijnen stand en gepaste hulp van Hem in alle gelegt ik van mijnen stand en gepaste hulp van Hem in alle gelegt ik van mijnen stand en gepaste hulp van Hem in alle gelegt ik van mijnen stand en gepaste hulp van Hem in alle gelegt ik van mijnen stand en gepaste hulp van Hem in alle gelegt ik van mijnen stand en gepaste hulp van Hem in alle gelegt ik van mijnen stand en gepaste hulp van Hem in alle gelegt ik van mijnen stand en gepaste hulp van Hem in alle gelegt ik van mijnen stand en gepaste hulp van Hem in alle gelegt ik van mijnen stand en gepaste hulp van Hem in alle gelegt ik van mijnen stand en gepaste h Enheden te ont- vangen. Tevens behaadde het God, naar Zijne onnaspeur lijke wijsheid en naar den rijkdom Zijner liefde, toe te laten, dat ik door allersmartelijkste en ongewone verzoekingen des duivels gekweld wierd, zoodat het somlijds scheen, also de gansche legermagt der hel had zamengespannen, om met de uiterste woede op mij los te gaan. Hierdoor, geloof ik, bedoelde God voornamelijk, mij te bewaren, van mij boven mate le verheflen op de uitnemendheid der openbaringen, die aan mij geschied waren, en opdat ik uit mijne eigene ondervinding voorzien mogt zijn van middelen, om anderen, die op gelijke wijze verzocht waren, te onderrigten en te yertroosten. Nu en dan werd ik ook, in dien zelfden tijd, in eenen zonderlinge mate begunstigd met de tegenwoordigheid en den bijstand van den Heere sezvs; Zijne genade was mij genoeg, en Zijne kracht werd in mijne zwakheid volbragt; z00- dat ik de overwinning mogt behalen, en eenen blij- den zegezang aanheflen. Sedert ik een inwoner van dit land geweest ben, heft God niet opgehouden mij te onderwijzen, en mij, hoe slecht en ondankhaar ik ook ben, geduldig te dragen. ‘Tot hiertoe begreep ik maar zeer onvol- komen, wat het is, alles te doen tot eer van God, alles te doen voor Hem, en tot Hem. In mijn lezen, overdenken, en bidden. had ik voornamelijk mij zel- ven bedoeld; mij voorstellende, uit die oefeningen eenig voedsel, eenige geestelijke vertroosting te erlan- gen. Thans begon ik meer gevoelig overtuigd te wor- den, dat God oneindig waardig is, dat wij alles om Zijnentwil en tot Zijnentwil en tot Zijnentwil en het voorwerp mijner bestendige norg en oplettendheid moest zijn, dat God zooveel mogelijk in mij en door mij verheerlijkt wierd. Nu is het mijn wensch, ieder uur te onderzoeken wat Gods wil is, en hoe Zijnentwil eer best door mij bevor- derd zal worden; geduriglijk mij zelven af te vragen niet, wat tol mijn Gegen genoegen of troost zou strecken, maar wat de eer van God, en de liefde van enen stervenden Verlosser van mij eischen. Omtrent den vereinigen tijd, begon ik ook meer klaar te begrijpen, en met de dankbaarste aandoeningen te gevoelen, welke de onnaspeurlijke rijkdom is der liefde van God in curistus, die hier alle kennis te boven gaat, en noort volkomen gekend zal worden hier na-maals. Hierdoor leerde ik meer kennen mijne ondank-baarheid en onwaardigheid, en mijne onutsprekelijk dure verpligting, om geheel yoor curistus te leven, Gods eer in alles te bedoelen, en de verachting, beschimping en vervolging der menschen blijmoedig te verdragen. Ernstig bad ik, en houde niet op te bid-den, dat curistus geduriglijk het voorwerp mijner overdenkingen, het doelpunt van al mijne begeerten, en Zijn roem mijne hoogste blijdschap mogen zijn, en dat ik al mijne daden tot Zijn eer moge rigten! En och! dat mijne gebeden en mijne praktijk minder van elkander yerschilden! Inmiddels had ik te strijden met vele en gruwelijke zonden, in het bijzonder met viceschelijke lusten, met hoogmoed en met m. En dus, terwijl ik een’ hemel op aarde genoot, beantwoordde ik zeer slecht aan mijne grooie vooregten en builengewone vertroostingen. In de verriging mijner openbare, zoowel als van mijne verborgene Godsdienstpligten, genoot ik eene verwon- derlijke mate van Goddelijken bijstand; waarmede ik ook nog begunsligd word. De Heer heeft ook mijne pogingen, hoe zwak, en hoezeer door vele verfoeije- lijke zelfzoeking besmet, niet ten eenenmale vruchte-. loos doen wezen. Integendeel, Hij heeft die menig- werf op eene zonderlinge wijze met Zijne krachtdadige werkingen vergezeld. God heeft mij een ruim deel van de goederen de- zer wereld geschonken, zoodat ik in staat ben om anderen hulp te bieden, en zelfs langs dezen weg iets toe te brengen tot de uitbreiding van curisTus’ Koningrijk; — een’ zegen, welken ik altijd onder mijne grootste voorregten en vermaken hoop te rekenen. Ik heb smartelijk ziekten, en vele andere tegenspoeden ondergaan; doch God heeft mij gesterkt, gewogen en gered. Menigmalen heeft Hij mij uit groten nood verlost, en mij begunstigd met verbazende beantwoordingen mijner gebeden. Sinds eenigen tijd, en tegenwoordig, leert God mij in mijne gebeden en overdenkingen mijne aandacht veel te bepalen bij Zijne groote heerlijkheid, geopen-baard in de regering der wereld, en in de lotgevalten, die Hij aan natién en aan _ bijzondere personen toeschikt, met betrekking tot den voorspoed Zijner Kerk; doch voornamelijk, te bewonderen de luisterrijke openbaring van Hem zelven in het werk der verlossing, en de overeenstemming van al Zijne ei-genschappen en volmaaktheden in den Persoon en het werk van curistus; welke ik, hoemeer ik die beschouw, zooveel te meer zie, dat ze onuitsprekelijk is, en alle begrip te boven gaat. Thans ook, gelijk op alle andere tijden, dwingt de Heer mij, om door droevige endervinding te leeren de vreesel Like en uiterste bedorvenheid mijner natur, mijne snoodheid, mijne on-waardigheid. Gij zoudt bezwaarlijk, — missschien in het geheel niet, — kunnen gelooven, wat in mijn binenste omgaat, en welke gedachten en overlegginigen menigmaal in mijn hart oprijzen. Op dezen zelf-den oogenblik, word ik eene allerdringendste en jammerlijke verzocking gewaar, welke mij somlijds met angst vervult, en mij met eenen verschrikkelijken val dreigt. Dan de Heer is getrouw: Hij zal mij bewaren en leiden, en mij veilig brengen tot Zijn heerlijk Koningrijk. O! mogt ik meer bidden, en meer waken! O! leefde ik meer voor Hem, die geheel voor mij leefde! Vereenig u met mij in’ het hidden, en laat: ons Zijnen Naam te zamen verhoogen! Mijne gezondheid is steeds afgenomen, sinds ik laatst aan u geschreven heb. Dagelijks ben ik gekweld met eenen geweldigen hoest; waarbij komt, dat ik des nachts yeel te lijden heb door de zwakheid van mijn zenuwgestel, en bij dag grootelijks ongeschikt ben om met iemand te spreken. Desniettegenstaande, word ik zoo aanmerkelijk, ik had bijna gezegd wonder- dadig, ondersteund, door den Heere onze sterkte, dat ik mijn openbaar dienstwerk nog blijf waarnemen. En schoon ik dikwerf buiten staat ben om een kwar- tier uurs in gezelschap te spreken, word ik in het openbaar dermate geholpen, en 266 wonderbaarlijk gesterkt, dat ik nog een uur, of langer, kan _predi- ken, hoewel niet, zonder mij grootelijks vermoeid te vinden. Inderdaad, indien ik met de menschelijke voorzigligheid te rade ging, zoude ik het niet wel duryen wagen, den predikstoel te beklimmen; en som- tijds schijnt het mij toe, niet vrij te pleiten van onbe- dachtzaam. Held, unmerkbar van de tegenwoordige groote zwakheid mijns ligchaams. Maar wanneer ik overweeg de oneindige goedheid en liefde van dien Heere, wiens ik ben, en wien ik dien, dan vind ik geene voor mij zelven, om mij van de pligten mijns ambls te ontslaan; inzonderheid daar ik zoo menigmaal en 200 overvloediglijk, door bulp van Hem verkregen, in dezelve ondersteund word, en tot hiertoe ben ik niet beschaamd gemaakt. De genade van onzen Heere sEzUs cuRIsTus is mij genoeg, en Zijnekracht wordt geopenbaard en verheerlijkt in mijne zwakheid. — Vereenig u toch met mij, in Zijnen roem te verheffen. Elke nieuwe dag verschaft mij nieuwe proeven, 200 van het bederf, de boosheid, dwaasheid en weder- spannigheid van mijn hart, als van het onuitsprekelijk geduld en de wonderbare vrije liefde van onzen Heere sezus. Noch yoorspoed, noch tegenspoed maken mij wijzer of beter. Op sommige tijden ben ik genecigd te hopen, dat ik meer betamelijk beantwoorden zal aan de menigvuldige en groote weldaden, waarmede Gods goedheid mij overlaadi, en ik zeg bij mij zelven: «Neen, ik zal voortaan 200 ondankbaar niel meer zijn dan te voren, noch dulden dat mijne erkenlenis en ijver door wispelturigheid en door beuzelingen gehin- derd worden!» Maar, helaas! weldra wordt mijne hoop verijdeld! Ik neem groote dingen voor, doch volbreng die niet. Het goede, dat ik wilde, doe ik niet; en het kwaad, hetwelk ik niet wilde, dat doe ik. O! dat mijn hoofd water ware, en mijne oogen springaders van tranen, opdat ik mijne ondankbaar- heid jegens mijnen Heere en goederticren’ Weldener Mogt bewahren en betreffen! O! hoezeer bewahren het mij, elken oogenblik; an Hem te denken; elken oogenblik de warmste bewe- gingen en yerzuchten van mijn hart tot. Hem uit te strekken; uit alles, wat mij te voren komt, stoff ontleenen om. Hem te roemen en te. prijzen; en ieder uur, ja elken oogenblik van mijn leven, ernstig te onderzoeken, wat in Zijne oogen goed is, en hoe. ik Hem zal behagen, en voor Hem alleen leven! Hij is waardig, hoogst waardig, ja alleen waardig, mijne brandendste liefde, mijne brandendste liefde, mijne onbepaalde gehoorzaamheid. Hoogst waardig is Hij, dat alles, wat ik vermag of bezit, al de krachten en vermogens yan ligchaam en ziel, zonder uitzondering of bepaling, Hem toegeheiligd zijn. Dan, helaas! mijne ondankbaarheid! Hoe flaauw zijn mijne begrip- pen van dien eerbied, die lefde, die bewondering en dienstvaardigheid, welke alloos mijn hart jegens Hem behoorden te vervullen en in vlam te zetten Indien gij kondet doordringen tot in de diepste schuilhoeken van mijn hart, en de boosheden gadeslaan, welke daar verholen liggen; indien gij wist, hoe ik die somwijlen. Koester, en met welk eene hardnekige onbezogenen- heid ik het wagen durf, van den regten weg af te gaan: — gij zoudt groot medelijden met mij hebben. Wanneer ik aan deze dingen denk, en die vergelijk met de ontelbare weldigheden, welke de Heer mij bewezen heeft, en met de troostelijke ontdekkingen Zijnner heerlijkheid en liefde, zoo menigmalen mij vergund; dan vind ik overvloedige reden, om mij zelven den grootste der tondaren, en den minste van al de heiligen te noemen. En nogtans is de hoog- R5 moed van mijn hart 266 groot, dat ik ‘maar -zelden yan harte wil gelooven zoo snood en 100 slecht te zijn. Sedert eenigen tijd, — deels ter oorzake van mijne ligchaamszwakheid, doch voornamelijk, door eene vad- sige en lage gesteldheid van mijnen geest, — gaat een groot deel van den dag voorbij, en ik heb niets uitgerigt. Somtijds kan ik noch denken, noch spreken, noch schrijven. Ja vele uren worden verspild in de ijdelste, beuzelachtigste en ongerijmdste ged achten. O! schandelijk misbruik en verlies van den kostelijken tijd, die noort te herroepen is! In mijne morgen en ayondgebeden echter heipt mij de Heer, en ik mag Zijne genadige tegenwoordigheid dermate endervinden, dat mijn geest er door verlevendig dennen. Voor het overige, is dat mijne hoogste begeerte, dat ik, voor het onzeker overschot mijner dagen geheel den Heere moge leven; dat ik meer en meer gelijk-vormig worde aan Zijn will; en dat ik van dag tot dag, met een gemoed door Zijnne Heiligen Geest verlicht, Zijn Heerlijkheid 266 moge aanschouwen, dat ik in gedaante veranderd worde naar Zijn beeld, en Hij in mij leve en werke; dat ik, zonder de minste achterhouding, mij zelven aan Zijn leiding overgeve, en met een eenvoudig lijdzaam geloof Lijn welbehagen afwachte, met opzigt tot al het toekomende. — Misschien zal ik niet meer aan u_schrij-ven, Misschien is deze de laatste brief, dien gij van mij ontvangen zult; en misschien zal ik, cer dezelve u ter hand komt, deze wereld reeds verlaten hebben. Wanneer gij berigt ontvangt; van mijn verscheiden, treur dan niet; maar verblijd u en loof God veeleer mijnenthalve. Ik ben wel bewust, dat curistus mijn leven is; en daarom zal het stery En mij geen schade, maar gewin zijn. O! zalig en heerlijk uur, wanneer ik van alle moeite en zonde, van dit ligchaam des doods, van de booze wereld en van de strikken des Satans zal verlost worden! wanneer ik smelteloos voor mijnen Verlosser zal verschijnen, en Zijne heerlijkheid 266 aanschouwen, en met Zijne tegenwoordigheid zødzeer yervuld zal worden, dat ik geheel en voor eeuwig werkzaam zal zijn in aanbidding, bewondering, dank-zegging en liefde! — Wat zou ik vreezen? Jxzzus stierf en leeft voor mij! Wat zou mij smarte baren? Jezus is de mijne; en met Hem heb ik alles! — Nog eene korte poos, en alle kwaad zal ophouden. Ik zal Hem zien gelijk Hij is, en met Hem zijn voor eeuwig! Ee ee Se, es. than te ES ee G), st. Sani 2 Wer PEE CL, Was Hane O Put A Aevr OX C2 aY See lL, ee os Cua’ olt-d Cf bar rege Looe: IIR bl i. G). ee Goals he pe Praclk, pe  : “ > Pog * al ® f : ‘V's ‘ n Laws xs ‘ iets b 7 <~.. vite to act _-. 