Pamphlets on vaccination
None
"Wei heben wie bier slecbts eene kleine epidemie, doch de over-ehemming met de waarnemingen, elders op grooter Schaal gedaan, is onmiskenbaar. Bij de epidemie van 1858 waren slecbts twee personen gestorven, een achtenjarig meisje, dat door Idngontste-king werd aangetast, en eene veertigjarige vrouw, die niet ingeent was. Het waren bijna doorgaans niet bevige gevallen van varioloi-den, zooals reeds gezegd is, bij menschen in de beste levensjaren. Onder de 54 gevallen waren 10 niet ingeenten; 1 niet ingeenten en 1 ingeenten stierven. Terwijl dus van 10 niet ingeenten 1 stierf, had men op 44 ingeenten ook slecbts een sterfgeval. Eekenen wij alle 100 gevallen bijeen, dan stierveu van 15 niefc ingeenten 2 en van 85 ingeenten 3, dus van 7.5 niet ingeenten 1 en van 28.3 ingeenten ook slecbts 1. Hebben wij bier niet weer dezelfde verhoudiug als bij groote epidemieen, ofscboon zij eenigszinS 35 naar die met minder gunstige resultaton orerhollen? Ook daarom is de uitkomst niet zoo guustig, omdat wij, zooak wel zeldea gebeu ren zal, bij de epidemic van 1867 met gi'oote moeite alle gevallen, zelfe die van varicellen, welke hoofdzakelijk ook tot de geheimge- houdene belioorden, xiitgevorscht en, zooals eigenlijk ook nioet ge- diian vrordeu, in rekening gebracht hebben. En toch, ondanks dit alles, in 10 jaren slechts 5 sterfgevallen aau de pokken! Hetgeen de archieven van vroegere jaren zeggen is dea te onvol- led In der naarmate de dagteekening oder is. Uit offlärlichste stukken blijkt slechts, dat van 1838—1857, das in de bovenvermeldende onderzeich voorafgaande 20 jaren, ongeveer 100 personen van verschiedenen leerftijd als lijdeude aan pokken opgeteekend werden. Door de dia trictsartsen wordt echter over veelvxildigo geheimhouding geklaagd, zoodat het cijfer in elk geval iets hooger moet aangenomen vrorden. Augegeben zijn 6 sterfgevallen. Ingeent of niet werd dikwijls niet vermeld. — De voomaamste jaren der ziekte waren 1841 met 14 gevallen (-waarvan de meeste te Neuenhof), 1848 met 33 gevallen (bijzonder te Spreitenbacb en "Wurenlingen" en 1851 met 16 gevallen (bijzonder te Baden en Magenwijl). Over 'tgebeel is 'tresvil-taat gunstiger dan na 1860, d.w.z. 'taantal der gevallen aanmer'. In 'tjaarlijksch bericht over 1833 zegt de toenmalige districtsarts ScmfEBLiEBEN', dat hij sedert vele jaren in 't district de pokken niet meer of  ook hier haren invloed op de naasto tientallen jaren heeft uitgeoefend, gelijk wij boven bij de grootere en vroegere pokkenepidemieiin van 't bui-ten Lind in de eersto tijdcn na de iuvoering der inenting 't kleine getal der aan de pokken gcstorvenen hebben doen uitkomeu. In het tweede tiental jaren dezer eeuw heeft de inentig, naau 'tschijnt, bij ons, vooral bij de landbewoners, nt^ veel te^oustand goonden, terwijl zij na 'tjaar 1S20, algemeen kou plaats hebben. Do genomdo districtsarts zegt, dat hij to Baden con Htijf hoofdipen vadcr niet tot de inciting zijner kiiideren kon bowc^cMi, dorh cIa( dezen, nadat v6n banner door de pokken was aangela, zicli zon-dcr nicer tegoiibirevcn liclcn inciilon. Steeds verooruaktc de to* genwerkiug veel moeite; 't Is vooral eene verdienste van dezen ge- neesheer de inenting in ons district zeer bevorderd te hebben. In 't last der vorige en de 15 eerste jaren dezer eenw moeten de pokken in 't district Baden soms hevig gewoed hebben. De pre-dikant Gretchen, van Wohlenschwil, een Man,  kinderen door de pest der naturwissenschaftliche pokken wegge raapt werden. In 1804 werd de nieuwe regeling der gezondbeids- politie in 't kanton Årgerin in 't leven geroepen. Zij maande de districtsartsen aan de inenting zooveel mogelijk te verbreiden. De genoemde districtsarts Dorer trok zich de zaak met alien ijver aan; bij was zeer gezien wegens zijne toewijding aan de belangen Tan de gezondheid des volks en stierf in 1813 als een offer van zijn beroep aan den toen beerscbenden typhus. Jammer dat zijne jaarlijksche berichten, die berbaaldelijk den lof van den Kleinen Haad verwierven, niet meer in de arcbieven te vinden zijn. Eerst in 1806 verscbe de verordening aangaande de inenting der be- scbermende pok. Katten met de volgende inleidend: "Wij Voorzitter en Eaad van bet Kanton Aargau maken bij dezen begonnen, dat wij tot uitroeiing der pokziekte, die vroeger blijkensalgemeene treurige onderviuding een aanmerkelijk gedeelte der inwo-ners van 'tkanton wegraapte, misvormde of ellendig verminkte, de algemene verbreiding der uiterst wekladige bescbermende pokken oon ot 't kon oon deren dor ons benoemden Gezondbeidsraad bevelen, enz. Dr. Schmettler, in zijn berinneringen aan den gezond-beidstoestand van 1804 over de verwoestende werking der pokken in 'tkanton en noemt de inenting noodzakelijk in zijn verzoek-Scbrift nan don Gozondlicidsrnad. In 'taar 1810—1811 moeteu, volgons bericht van den Qezond-heidsraad aan den Kleinen Eaad, meer dan 100 kinderen aan de pokken gestorven zijn en even zoovele verminkt, met name m de districten Bremgarten, Baden, Leiizbiirg, Kulm en Aarau-Yolgens bericht van zekeren ambtman Bopp van Wettingen aan den districtsarts Dorer, zijn in 1813 te Wettingen 148 kin-deren door de pokken aangetast, van welke ecbter slechts 6 stier-ven. Hierbij moet men in aanmerking nemen, dat Wettingen volgens de volkstelling van 1803 slechts 740 inwoners En 't district Baden niet de helft der tegenwoordige bevolking bad. Te Magenwyl wareu in 't zelfde jaar, 30 kinderen aangetast. Het is schijn-in 't oogvallend, dat in de meeste berichten altijd slecbts van de kinderen gesproken wordt. In elk geval vond de inenting nog in 1816 veel tegenstand, -waarover de geneesheer, die er toen mede belast was, zeer klaagt; vandaar in de voorafgaande jaren die groote menigte lijders aan pokken. Dat boofdzakelijk de kinderen aangetast werden, vras natunrlijk, want de ziekte openbaarde zich in de jeugd; de volwassenen hadden geene vatbaarbeid voor de pokziekte of, wat meeet bet geval was, hadden in hunne jeiigd haar reeds doorgestaan. Daarom geloofde 't volk toen ook, dat ieder eens Die ziekte moest gehad heben, en dit zal ook wel de redeu zijn van de benaming. Wärmer, wie hier aangevoerd heben, ist wie hier aangevoerd heben, afkomstig van onvolledige archieven, doch sprekend genoeg. Wij vestigen nog de aandacht op de in eene der toen vaak verschijende aanmaningen en verordeningen van den Kleinen Raad en de geneeskundige ambtenaren, van welke wij raeenen van 'tjaar 1816, volgens welke de Landloopera, van welke wij in 't begin reeds veel gesproken heben, vooral in 't oog moesten gehouden worden, omdat zij vooma-lijk de ziekte in 'tknd brachlen. Zoo kunnen wij nit die oude, met stof bedekte geschriften, in 't begin dezer eenw samengesteld, wedor loeren. De goedegeest, het edcle stroven van verlichte mannon, die na hnn strijd voor 't geluk der menachen reeds lang in deTi achoot der aardc rnsten, vorschijnen on hier in 't schoonate licht, in vergelijking waarmede he tafcrccl, dat onze tijd aanbicdt. klourloos mag gcnooind wordcu. Meu is algemeen van gevoelen, dat na 10 — 15järigen leert de behoedende kracht der inenting vermindert. Dat de onderviuding dit leert, blijkt uit hetgeen wij gezegd hebbeu duidelijk. Bijna zekere bescherming bestaat slechts voor kinderen. Dat ook hier uitzonderingen kimnen voorkomen, lijdt geen twijfel; somniige pergoneu hebben, naar 'tscbijnt, eene buitengewone vatbaarheid voor de pokziekte, die ook door de inentiug niet wordt weggenomen. Ala eene zeldzaambeid vermelden wij 'tgeval van Dr. Weiss te Munchen. CWiener medicinische Wochenschrift, 28 April 1869.) Een vijf maanden oude, gezonde jongen, die niet ingeent was, kreeg  Dat er personen zijn, zoo buitengewoon vatbaar voor de pokziekte, kan evenmin verwondering wekken als dat op sommige menschen de smetstof volstrekt geen invloed heeft en zij hun gansche leven, offscboon telkens aan besmetting blootgesteld, nooit de pokken krijgen, zelfs voor de gewone inenting onvatbaar zijn. Hetzelfde verschijnsel merken we bij vele andere ziekten op en ook bij twee, die met de pokken in zeker opzicbt veel overeenkomst hebbeu, namelijk de besmettelijke acute huidziekten: mazelen en scharlakenkort, om van cholera, gele koorts, enz. niet te spreken. Indien zich bij volwassenen van meer of minder gevorderden leeftijd de pokziekte weer ontwikkelen kan. Is hierbij toch in 't oog te houden, dat bij ingente personen minder hevige en vooral minder doodelijke gevallen voorkomen, zooals de vele aangehaalde voorbeelden bewijzen. Wei komt ons 'tgetal der aangetasten nog tamelijk groot voor, doch wat de hoofdzaak is, 't levensgevaar is werlcelijk verminderd. Wij hadden voor eenige maanden gelegen- heid waar te nemeii hoeveel perten de besmetting kan veroorza- keu. Het was slechts iu een kleinen kring, doch 't geval is niet van belang ontbloot. Een jongeling kreeg variolae, nadat hij te huis was gekomen vau Stuttgart eu daar, zooals hij zeide in 'tzie- keuhui;i aau bf«uiettiug door pokkcu was blootgesteld geweest. Hij stierf den tienden dag na 't 39 39 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52  op den dag van zijn dood. Intusscheu waren't huis en de kamer, waai de zieke in 't begin de eerste dagen gelegen had, door 30 persoueu bezocht, de 9 overige leden van'tgezm medegei-ekeud. Van deze 30, die wel alien -waren ingeent, kregen. Er 5 deelfl matige, deels zeer lichte variobiden, Yan de 4 kinderen benen de 10 jaren in 'thuis, die dus aan de hevige smotstoff waren blootgesteld geweest, werd er ook weer geen aangetast, terwijl de vader en moeder besraet werden. Der halve werd */« aangetast. Dit ia voorzeker veel, doch de gevaUen waren niet hevig. Bij dit niet zeldzame verschijnen van pokkenepidemieen onder volwassenen, waarbij altijd nog doodelijke gevallen voorkomen, zoekt men weer bescherming bij een voorbehoedmiddel, bij de revacci natie, waardoor 't menschelijk orgauisme opnieuw kunstmatig met de pokstof doortrokken wordt. Mare gevolgen zijn zeker. Tot on8 leedwezen konden wij er nooit toe komen haar op uitgebreide schaal toe passciL Indien zij niet door de regeering wordt voorgeschreven, heeft zij zelden plaats tengevolge van de onverschilligheid veler menschen, vooral der kndlieden. Daar er dus, de steden iiitgezonderd, weinig gerevaccineerd wordt, is het des te naturilijker, dat wijonder alle lijders aan p. Okken slechts zelden, d.w.z. een maal een geval bij een gerevaccineerde waai-namen, die als recruut opnieuw was ingeent. Wij waren niet zeker of hij een behoorlijke revacinatie had ondergaan dan wel slechts gebrekkige vaccines gehad, evenals vele recruten, die te gelijk met hem waren ingei'-nt. Het geval eiudigde overigens met den dood door gecorapliceerde longont-steking. Uit waariiemingeu bij 't Pruit^ische loger, waarbij kort na 1830 de revacciuatie werd iiigevoei'd, blijkt, dat daardoor de sterfte in 'toogvallend verminderda Wij hebben ondervonden, dat bij leta meer dan de helft van ouze recruten de revacciuatie gelukt was, doch moeten Er bijvoogen, dat dit gotal grootor zou geweest zijn, iudien men telkens versche stof gebruikt hack op 'tgewicht hiervan licbbcn wij hicrbovon bereids gewezen. Keeds na drie dar geu werd in gbiasjosi bewaarde pokstof zondor luchtbla/.cii, zoudor haber heid of kleur te verliezen en qqu slechliMi reiik te krij-gen, in den zomer ouzokcr. De nitkomstei\ der revaccinatie doeii overigens zien, dat met de 20 jaren, don oiulerdom dor dicnstplic-htigcn, de vatbaarheid voor 'tpokkengift wccr aaniucrkcli,|L in toegenomen, 'tgeeu ook bij ouze epidemieen geblekeu is. Het groote gewicht van de resultaten der revaccinatie in 't Pru Leslie, waar overigens ook sleclits 60—70 "/, haar met vrucht on dergingen, doen ons de volgende getallen inzien. Van 1835—1865 Sieren in 't leger 65 man aan de pokken, dus gemiddeld 2 in 'taar! In 1866 daarentegen 13, hetgeen een gevolg van den ongunstigen toestand, door den oorlog van dat jaar veroorzaakt en nog een klein getal is. In 't kauton Zurich werd herhaaldelijk door de in besmette geme eenste tegepaste revaccinatie de voortgaug der epidemieen gestuit, zooals uit de mededeelingen van Seilbb (iiber die Pocken 1867) blijkt. Wij kunnen zooals gezegd is, in dit opzicht niet uit eigen vraag letten, die de pokstof zelve betreft. Reeds dikwijls is beweerd, dat de tegeuwoordige pokstof, zooals zij sedert jaren van arm tot arm bij de kinderen voortgeplant wordt, in werkzaamheid, in beschermeude kraclit tegen de pokken is verminderd, en dat eene verniwing der stof goodig is geworden, d.w.z., dat met oorspronkelijke koe-p. Ost of de inenting weer met worden begonnen. DepatjIi zegt in 1866, dat men nog niet kon besHssen of de koepok dan wel de kindervacciuatie de voorkeur verdient. Wij zijn tot ons leedwezen niet bekend met de in Engeland genomen proeven, die bewijzen zoudeu, dat de pokstof veranderen kan en werkelijk veranderd is. Sedert jaren en met name in  nitwendige verschijnse-len was diis niets, dat aanleiding had knnnen geven tot bet vermoeden, dat de gewone pokstof geen genoegzame bescherming zou verscbaften. Als wij nu gezien en ons overtiiigd hebben, dat de ingente kinderwereld zich nog steeds in eene zoo groote onscbend-baarheid mag verhengen, dat zij te midden der bevigste pokken niet aangetast wordt en eerst van bet 10" — 12' jaar de vatbaarlieid wer toeneemt, dan vinden wij ook hierin geen reden om ten aanzien van de kracht der pokstof zoo angstvallig te zijn. Heeft men zicb overigens tot geruststelling weer van koepokstof voorzien, dan konnte dit slet-bts gebilbjkt worden, te meer wijl uergens minder gebrek is aan Twistingen dan bij 't vraagstiik der inenting. i' Hebben wij tot dusver slecbts gesprokten over de invloeden, die als 't ware de pokken verdelgen eer zij aanwezig zijn, die de vat-baarheid van 't mensehelijke liehaam voor de besmetting wegnemen, ons blijft nog de taak over de werkelijk nitgebroken ziekte te beschouwen, voor zoover zij den bjder en zijne omgeving bedreigt. Wat de eigenlijke genezende middelen betreffend, wij gaan die voorbij, daar wij reeds aangetoond hebben, dat bier handelen volgens deziekverschijnselen, kalmeering, matiging der koorts en bestrijding van mogelijke bijkomende ziekten vereischt wordt. Yoor do naaste omgeving bestaat nu echter 'tgevaar ook ziek te wordeu; zij moet dus voor besmetting worden behoed. De sinetstof vernietigon zou 't beste zijn; is dit evenwel niet mogelijk, dan moet zij afgesloten worden. Wij hebben reeds gezegd, dat de revacoinatie, die bier naturlik plaats moest vinden, b(V,waren ont-moct, vooral indien zij niet door de regeering wordt gebist, het-geen slechts bij sterke xiitbreiding der ziekte zou kunneu gebeiiren. Men komt daarmed Ein dikwijls te vroeg of te laat. De fonst'i]uente af^sluiting vim ecu huia of, zoo 'I mogelijk in, van een gedeelte des huizes stuit ongetwLjfeld de verdere verbrei-ding. Het bezwaar is bier echter gelegen in 't punt der vastheid van beginselen, vooral bij zekere klassen van menschen. In de plaats van die strenge afsluiting een zedelijken iuvloed stellen door 'tuthangen van een bord met de waarschuwende kennisgeving: //Hier heerschen de pokken," is niet voldoende cm eeue gemeente voor verdere besmetting te bewaren. Wij hebben dit maar al te vaak ondervonden en handhaven daarom de afzondering zoo streng mogeUjk. Door krachtige maatregelen bij de eerste gevallen van pokken, zonder te groote angstvallig. Beid of te veel voorschriften, die de menschen in verwarring brengen of ben aan plägig, gelukt bet zeker dikwijls eene gemeente te behoeden. De geneesheer, die met de zaak bekend is, heeft echter biermede veel moeite. Hij behoort zoo vaak 'tnoodig is aanwezig te zijn; de bevolking, de lijder en zijn omgeving moeten de overtuiging verkrijgen, dat men geene inspanning schroomt om 'tgevaar mees-ter te worden. Hoe te handelen in de bijzondere gevallen moeten en steeds met onverstand, na-latigbeid, enz. te kampen beeft, bedenke men vooraf Waar men de afzondering kan toepassen, verzuime men niet den zieke zoo spoedig mogelijk aan zijn omgeving te onttrekken. Wei ontbreekt bet, ten minste, op 'tland, vaak genoeg aan doeltreffende lokalen, maar dikwijls vindt men ook onver Wacbt een daartoe geschikt plaatsje. Wij geven bier een voorbeeld. Voor eenige maanden werd iemand te Wettiugen eensklaps ziek. De man huiverde, moest braken kortom hij was acut koortsachtig. Wij bezocbteu bem denzelfden dag en kregen verdenking wegens den plotselingen aanval der ziekte en de aanwezigbeid van een lijder aan de pokken in een naburige plaats. Nu werd, gelijk zoo dikwijls geschiedt, het bezoeken van dien zieke ontkend, doch den 4° dag kwamen de op mazelen gebj-kende vlekken. Er kon dus geen twijfel bestaan, dat de pokken zich zouden ontwikkelen, te meer wijl de zieke nu ook moest bekenneii den lijder aan pokken bezocbt de hebben. Hij lag' nu in een huis, waarin drie gezinnen woonden, te zamen onge ver 16 personen, De afzondering zou in dit huis in elk geval niet voldoende zijn te handhaven geweest. In de gemeente wil naturwissen niemand een u lokaiil, zij 'took iu een bijia ledig luxis, voor zulk een zieke beschikbaar stelleu en een doeltreftend opeubaar gebouw is op 't land zeldeu te vinden. Men kwam nu overeen van een zoogenaamde Weintrotte (pershuis) gebruik te maken. In deze gebouwen is bijnft altijd een vertrek, dat verwamid kan worden, vaak zelfs van een legerstede voorzien. Zij staan meest ledig en afgezonderd in de wijnbergeu en zijn ongetwijfeld een zeer doeltreftend verblijf voor zulke lijders. Onze zieke moest met kleedereu en beddegoed dit lokaal betrekken met zijue vrouw cm hem te verplegen. Hi) kreeg varioloiden en de gemeente bleef verschoond. Hij was bereids het tijdperk, waarin zich spoedig blaaajes vormen, ingetreden, in 'twelk wij, zooals wij zeiden, nog geen besmetting opmcrkten. Daar men echter van uur tot uur zich niet veilig achtte voor 'tgevaar, had men ook geen uur gezuimd- Wat nu de vemietigiug der smetstof betreft of ten minste 't mid-del, om haar de kracht te ontnemen, merken wij 't volgende op. Het pokkengift is, zooals wij reeds gezegd hebben, hoogst waar- «chijnlijk een fijn stof, het bestaat uit oneindig fijne, giftige, orga- nische klompjes, die de lucht der ziekenkamers vervullen en klee- dereu, bedeut, euz. als dauw bedekkeu en doordringen. Het is lifht, naar 'tschijnt, krupt niet slechts op den gi-ond, maar vult de geheele kamer; 't komt waarschijnlijk voor, dat het zich meer Tiaar boveu dan naar beneden beweegt. In elk geval is de verdun- ning er van door lucht en tocht een voortreftelijk middel om 'ton- schadelijk te makeu. Reeds vaak, vooral bij geheimlioiiding der ziekte, werd geen andere maatregel genomen en was deze voldoenda Het spreekt van zelf, dat wij ons Het Er niet mede vergenoegen, wijl alleen de lucht der kamer er door gezuizerd wordt. (Naturwissenschaft is hier slechts sprake van den tijd, wanneer de ziekte voorbij is, den tijd der ontsmetting.) Daar 't gift aan de kleederen, bedden, euz. Haugen kan, is chloor en 't wasselien in loog steeds aan te bevelen. Ilet schijnt ons echter niet gcheel zekor, dat chloor de smetstof vernietigt. Onlang werd in 'tBerlijusche weekblad voor cliniek melding geniaakt van proeven met gechloorde pokstoff; de uitkomst was, dat men dikwijls geeiie, docli somtijds wcl puisten verkreeg, 'tgeen, zoo 'tschijnt, niet zeer gunstig voor de chloor getuigt. Ea toch kan de chloordamp, mits iu den h(X)gsteu graad ontwikke Id, niet to verwerpen ziju, iiict omd;it hij ecu moderniddel bij out- smettung is, maar omdat wij na flinke doordamping 't liuueu, de kleedingstukken, euz. nooit besmettend zagen werken, terwijl niet gechloorde, ongewasschen voorwerpen van dien aard 'tzeker kunnen. Gedurende de ziekte kan men naturlik den lijder niet aan zulk en invloed blootstellen; dit zou ook nutteloos zijn, maar bij de ontstmetting moet de doordamping der kamer en aangrenzende ganzen en lokalen in de ruimste mate plaats hebben. "Wat wij echter vooral aanraden is, dat wie in de nabijheid van den zieke geweest is, zooals de geneesheer, de geestelijke enz. nooit bet besmette buis verlate zonder eene kracbtige berooking met cbloor ondergaan te bebben. Bovendien is 'taan te bevelen zich terstond naar buis te begren, andere kleederen aan te trekken eu de gedragene nog-maals met cbloor te berooken. Tot bet einde onzer beschouwingen genaderd, zien wij nog vele leemten in de kennis der zoo besmettelijke pokziekte. Doch wij verwachen van de toekomst een steeds toenemend licbt ten aanzien der nog onbeantwoorde vragen, daar 'tjuist de aanstekende zijn, wier verborgen gang in onzen tijd zoo dikwijls met goed gevolg is nagespeurd. Dat de belangen der gezondbeid bijna met geene andere ziekten zoo nauw verbonden zijn, is een naturik gevolg van de groote menigte offers, die een epidemie eiscbt, en van alle vragen des tijds moeten deze onderzoekingen 'tzwaarste wegen. Moge de wetenscbap der geneeskunde ook in deze ricbting bare belangrijke taak vervullen! Het in den laatsten tijd door verschillende bladen medegedeklagen en door ens vermelde bericht, nils zou te Berlijn door de inenting syphilitische besmetting zijn veroorzaakt, vrordt door Dr. Mullek, geheim niedicinalraad te Berlijn, in 't Berlijn weekblad voor cliniek van 21 Februar 1870, op de volgende wijze verbeterd: Den 19 Januari l.L entte Dr. D., door de politie met het werk der inenting belast, IS kinderen met stoff, die eenigen tijd vroeger in haarbuisjes was gevat. Yan welke kinderen zij afkomstig was, kon niet meer opgegeven worden. Den 27 Januari was er vermögen ontstaan, dat eenige dezer kinderen syphilitisch waren geworden. Dr. Muller deed oderzoek. Bij 't meesi verdachte geval waren aan den achterste vlakke. Rondachtige, witachtige zweren; an den geenten arm zag men niets ongewoons, slechts zwak ont-wikkelde entpokken, bijna zonder reactie. Den 28 Januari werden van deze kinderen 7 andere onderzocht. Een van hen had eene zweer aau de onderlip met eene klierzwelling onder de kin, eenander eene roosachtige roode pick aan den bovenarm, 't derde eczema in de uabijheid der pokken; alien hadden weinig ontwikkelde entpokken van snel verloop. Den 1 Februari waren do zwecu aan den achtcrsto bijna genezen, het tweede had nog de zweer aan de onderlip, bijna 't derde was de roode plek verdwenen en nog slechts eene ge- ringe hardheid, bijna 't vierde zag men ook geen eczema meei'. Volgens Dr. Mulleb Is verdere waameming nog noodzakelijk, docb is 'tnu reeds hoogst waarschijnlijk, dat hier geen syphilis bestaat, die zich toch 't eerst op de plaats der inenting had moeten vertoonen, zoodat die kunstbewerking in elk geval vobtrekt de oor-zaak niet kan zijn. K*va^r'3^%<>-- rnao -gm JBij den Tlitgever is mede uitgegeven en alom le hehomen. Dr. MULLEB. De Prostitutie. Eene sociaal-geuecskuudige studie. Prijs 50 Ct. EKEEUES COUEANTES SUR LA VACCINE L E T R E AU Dr. W. B. Carpenter, P. A. TAYLOR, Memhye dn Fm lemcnt. TRADUIT DE LA 2K.Mf EDITION AXGLAISE TIR^E A 200,000 EXEMPLIFICES. LONDON WILLIAM YOUNG, 114, VICLORISTE, WESTMINSTER, S.W., A.VD E. W. ALLEN, 4, AYE MARIA LANE, E.G. 188 2. PREFACE DE LA DEUXIEME EDITION. En faisant publicr ma lettre an Dr. Carpenter, j'ai agi dans la pensee que, si je pouvais reusir, u provoquer la discussion des faits et des statistiques qu'on invoque en favor de la vaccine, j'obtiendre-ais un resultat que tous méses arguments, si nouveaux, si solides qu'ils soient, no pourraient realiser; et ce la, parce que la foi dans la vaccine est une foi de tradition et qu'elle n'est certainement pas, dans un cas sur mille, le produit d'une conviction basee sur un examen scrieux. II y a dix ans, alors que je faisais partie de la Commission nomme par la Chambre des Communes pour faire une enquête sur la vaccine, Pefficacité de la vaccination etait pour moi un article de foi, comme elle Test aujourd'hui pour la grande majorité de mes compatriotes. Mais, sur le terrain politique, j'étais oppose à l'obligation, circonstance qui m'a conduit à etudier, dans ces dernicres annees, les fails allégues en faveur de la vaccine elle-meme. Cette etude, à ma grande surprise, m'a amélié à la conclusion que le systeme tout enlier n'est qu'il est incontestablement prouve par l'inexorable logique des fails, que la vaccine ne garantit pas de la pelle-verole, et que les troubles inevitables causes par l'introduction dans l'organisme d'une maladie ariionalie, ne sont compenses par. Aucun avantage, et ne peuvent manquer d'exercer sur la sante publique une action d'écrire. Ajoutons a cela qu'il est aujourd'hui établi incontestablement que l'inculalion pout l'intéressant maladies spéciales des pins graves. II me revient de tous cutes que mon attente n'a pas électromée. J'ui recu des lettres d'un grand nombre de medicins qui avouent combien peu ils connaissaient la vérité vraie sur la vaccine. Beaucoup de personnes et rangées à la profession medicale m'ont aussi ecrit pour me faire part de leur impression, qui, en des mesures différentes, va du desir d'être plus éclaire jusqu'à la convicción profonde que la vaccine est une folic. En un point cependant j'ai éprouve une deception. J'avais espere de retirer au moins autant d'avantage de la reponse que les partisans de la vaccine me semblaient naturellement devoir faire à mes arguments, — irrefutables dans ma conviction et dont toute tentative de reponse ne pouvait, selon moi, que prouver la solidité. En cela, comme je viens de le dire, j'ai été découvrir ni le Dr. Carpenter ni ses amis n'ont les plus avantage de repondre. Cette conspiration du silence est puis séparé de leur refus que font beaucoup des grands journaux politiques et la plupart des organes medicaux d'insérer toutes les communications bostiles au systeme. C'est dans la conviction, de nouveau confirme par les faits ci-dessus, que nous ne pouvons presque absolument compter que sur nous-memes, pour arriver à une discussion effective de la question de la vaccine. Je public aujourd'hui une seconde edition de cette brochure, avec le sentiment profond que je remplis un devoir presque sacré en faisant tout ce qui depend de moi pour reparer l'erreur que j'ai faite de signer le Rapport de la Commission d'enquete de 1871. ERREURS COURANTES SUR LA VACCINE. SUR LA VACCINE. VoTJS avez eu la bonte de m'envoyer, il y a une semaine ou deux, votre brochure The Morality of the Medical Profession, reimprcssion d'un article paru dans la Modern Review dc Juillet, et vous a^-ez appele particulicrement mon attention Bur les pages 38-40, me defiant amicalement de " relever aucune erreur dans ces pages." Je vous repondia immediatement, vous le savcz, que je n'avais peut-etre jamais vu, dans xm espace aussi restreint, autanl de declarations pretant le flanc a la critique, et qu'il ne valait pas la peine, ni pour vous ni pour moi, d'entamer une discussion privee. J'ajoutais que je verrais s'il ne serait pas de quelque utilitc que je fisse une reponse publique a vos declarations qui avaient ete publiecs. Apres exam en, j'ai resolu de le faire sous la forme d'une lettre a votre adresse, lettre a, laquelle je me propose de donner une grande publicite. Cette marche m'a ete inspiree par cette consideration qu'il est prcsque impossible de trouvcr I'occasion de soumettre la vaccine a une discussion impart iale, bien pcu de ses partisans ayant, conime vous, le courage de leur opinion. Le mot d'ordre a ete evidemment donud d'eviter touto discussion avec les fanatiques adversaircs de la vaccine. La petite coterie des experts meJicaux qui rccoivcnt de I'Etat de gros salairc-s pour defenrlre la cause dc la vaccine font paraitre de temps a autre dans la presse leurs petits rap- ports, no coraprenant prcsque exclusivement que des faits qui ne sent point des faits, et des statistiqucs triturt'cs do fa9on a. ce qu'on no puisse s'y reconnaitre. Ycut-on re- 6 pondre a leurs allegations? Lesjournaux refusent d'inserer les reponses. Au mois d'Avril dernier, le Spectator a, vous vous en souvenez, public une longue lettre de vous ; n'ai vous ignorez sans doute, et, en tout cas, vous n'auriez pas lieu d'en ctre flatte, que ce journal a absolument refuse toutes les reponses faites à votre lettre. La terreur de la discussion est pousée si loin par les journaux de medecine qu'ils ne veulent même pas recevoir les annonces de livres hostiles à la vaccine. Ce principe de la suppression, cette conspiration du silence a été déterminément avoué et defendu par la Lancet dans ce naif et comique des avoués des allegations sophistiques du Dr. Buchanan : " Ces faits, après avoir fait la part des erreurs dans les données qui servent de base i'ux calculs, presentent les elements du plus solide plaidoyer que l'on puisse faire en favour de la vaccine. Nous doutons cependant qu'un tel plaidoyer soit expedient. Il est incontable que la vaccination efficace dans l'unfance, suivie d'une révocation efficace flans l'adolescence, tépar le fait à l'abri de tout denouement fatal de la varia. Il est plus sage, croyons-nous, pour le département charge du contrôle de la vaccination, de se tenir purement et siraplement sur cette révocation et de ne considérer la révocation de la révocation de la vaccination. La Londres, en ce qui toucha les décisions d'enfants, que comme la preuve d'une déficit suffisante du systeme de vaccination actuellement en vigueur. La Londres est sage en son genre. Par cette petition de principe, elle met la sainte cause de la vaccine à l'abri de tous les arguments, de tous les faits, si décisifs centre elle, et écrasants qu'ils puissent être. Une personne vaccine vient-elle a mourir de la varia. Le, cela prouve seulemeut que la vaccination, si c'est un enfant, ou la re vaccination, si c'est un adulte, n'a pas c'est efficace. Quand les malades du docteur Sangrado, cet excellent prototype des experts vaccinateurs de notre temps, mouraient, il avait recours au même argument irrefutable: la saignee et le traitement par l'eau c'est éta efficaces. Nous qui croyons que la pratique de la vaccination n'est qu'une erreur et que nul fait ne prouve son efficacité comme preservatif de la petite verole, nous avons une telle foi dans la force de la verite, quand on ne la eupprimo pas, et dans le bon sens de nos compatriotes, que nous ne demandons qu'une chose, la libre discussion de la question. Comme premier resultat de la discussion, j'ai la ferme conviction qu'à la vaccination obligatoire, au moins, est condamné disparaitre dans un avenir rapproche. Les pages que vous avez signilees : la attention contient, traite soushuit titres, ce quo vous appeléz "la verite sur la vaccie, demontré par les rapports du Registrar-General, do V Asylum Board et d'autres fonctionaires responsables." Les deux premiers ont pour but do prouver les bons résultats de La vaccination, en montrant que la moyenne de la mortalité par la varie, en Angleterre et dans le pays de Galles, a etc beaucoup plus grande pendant les 12 annees qui ont suivi. Dans la première periode, la proportion était de 420 pom, un million d'ames, et, dans la seconde, de 208. Avant de faire remarquer à l'erreur extraordinaire que contient cette proposition, je dois faire remarquer que — même en l'admettant comme exacte — vouloir produire ce fait comme une preuve de l'efficacité de la vaccine, c'est donner un nouvel et frappant exemplé de ces manques de logique auxquels les provocatéurs semblent invariablement enclins. C'est mettre, sans exauien, au credit d'une mesure, un resultat favorable qu'elle visait et qui s'est produit apres son Application. Si une diminution de la mortalité par la variele avait, effectivent suivi de pres l'application de la loi imposant à tous la vaccination, cela seul, pour un esprit scientifique, no sulfirait pas à prouver que le resultat est du seulement la modification de la loi. Il faudrait d'abord rechercher en quelle mesure la vaccination s'est accrue à la suite de la promulgation de la loi; il faudrait ensuite se souvenir que riistoire de la variele montre que le tieau no fait jamais le me nombre de victimes dans une meme moyenne d'annees, raais qu'il a invariablement se s'écène d'activité de répondre relatif. Maintenant je fais remarquer que les partisans de la vaccination font valoir, d'appui de leur theorie, toute serie de faits qui semblent en accord avec cello, tandis qu'ils passé. Sous siècles ou expliquent d'une autre favor toute scrio do faits qu'il a combattent. Le choix que vous avez fait des annees immediatement anterieures ou posterieures à 1854 est des plus malheureux, car la serie des fails y est completement opposée à votre theorie ; je veux vous montrer que la promulgation de la loi a été suivie d'une augmentation considerable dans le nombre des deces de varioleux. Yos predecesseurs, éte plus heureux dans les premiers temps de la superstition de la vaccine. A cette epoque, il y avait une décroissance du fleau, due tres probablement, au moins en partie, à la diminution des inoculations, qui, selon Jenner lui-meme, entretenaient la maladie, et qui, bien que soutenues par la genté de medici, faisaient dire au docteur John Clarke, qui écrivait en 1815 ; — "On ne saurait dûter qu'en Angleterre il est mort plus de persoimes de la variola depuis l'introduction de l'inociution qu'avant qu'elle fut connue. * * * * Avant l'introduction de l'inociution c'utait seulement de temps à autre que la variolle était endemiquée." Quelle qu'en soit la cause, le fait de la diminution de la variolle est indubitable, et les deces causes par cette maladie. d'après les bulletins mortuaires, qui, dans les 10 dernieres annees du siecle passe, s'elevaient à 18,477, sont tombes à 12,534 dans les 10 premières annees du siecle actuel. Cette diminution a été simultanée à l'introduction de la vaccine. Il y avait la une serie de faits favorables et les partisans d'alors de la vaccine n'ont pas besite à revendiquer pour leur systeme tout le merited cette diminution, quoique, à cette epoque, le nombre des vaccines fut trop faible pour avoir une influence serieuse sur le resultat general. Comme je l'ai deja dit, le chéris que vous avez fait des années qui ont precede et suivi immediatement 1854, n'est pas aussi heureux. Yers 1851-52, les medecius dogmatistes du jour, se mirent dans la tête de provoquer une agitation au sujet de la varie de la vaccination ; ils déclarerent que la vaccination était peu pratique, ce qui était La varie atteignit son maximum apres l'introduction de l'incorporation : cette maladie commença à devenir moins souvent mortelle, avant que l'inoculation ne fut découverte, ce qui indique qu'elle est moment, en mo me temps que la fievre diminuait, il y avait une amo-lioratiou générale de la sante. (Dr. Fare. Statidiques de l'Empire Britannique de Mac-Culloch.) Vrai ; les temologues etablisses C'était qu'un qu'un petite poilion sculement de la population suivait le rite saint. Il n'était pas exact, comme ils raffirmé, quo la mortalité par la variele eut pris des proportions dangercuses, le fait est qu'il n'y a pas eu d'épidemie de petite-verole stèreuse entre celle de 1838-40 et celle de 1871-72. Dans les trois annees que dura la première, il est mort du fleau 35,833 personnes, tandis que, dans les deux annees de la dernicre, il en est mort 42,220. Les experts cependant l'ont emporté, en depit de la science et du bon sens, et aussi au mepris des droits naturels des parents, et une loi d'obligation a éc promulgue. Mais qu'était la serie de fuits que vous invoquez avec tant de confiante? Laissons la reponse aux chiffres statistiques des trois décades comprises. Dans la periode vise par votre proposition : — Dl':cks A LONDKES PAK la VAProLE. 1851-1860 7,150 38r)l-]870 8,347 1871-1880 15,543 On bion près de Text rait.'■uivant (Vun memoire  ne s'elevait probablement pas à 10 pour cent de la population, le nombre des deces par la variele a Londres était en moyenne de 292 par au; tandis que, dans les 0 aitres annees, c'est-il-dire alors que la vaccination avait été appliqué réduirement depuis 20 ans, et que le nombre des vaccines etait de 95 pour cent de la population, la moyenne aunuelle des deces a et de côté, soil une prodigieuse augmentation de 132 5 pour cent. Ou bien encore prenons le releve des deces en Angletre et dans le pays de Galles. D(jce3 par la variole dans la premiere decade (1854- 63) qui a suivi I'apidication de la vaccination obligatoire 33,515 Dans la secoude decade (1801-73) ... ... ... 70,458 Veuillez rcmarquer qu'en relevant le caractere sopbisli(juc 10 de votre argumentation, je n'ai pas le moins du monde I'iu- tention de tomber dans la memo erreur, et je me garde d'aflir- nier que cette augmentation enorme des deces par la petite- verole est due a la pratique plus repandue de la vaccination a la suite de la loi de 1854. II me suffit de constater le fait ; mais, si j'etais dispose a. suivreun exemple aussi peu rationnel, je pourrais tirer un grand parti dos faits en les soumettant a ce precede. Par exemple, au siecle dernier, lorsque Londres n'etait pas protcijee par la vaccination, les deces par la variole etaient de deux a trois mille par million d'ames; tandis qu'en 1871, dans les villes protegees qui suivent, les deces, toujours pour un million d'ames, ont atteintles chiffres que voici : — Newcastle ... ... ... 5,351 I>urhain ... it. ... 4,77;{ Sunderland ... ... ... 8,283 -etc. etc. Je me suis donne beaucoup de peine pour decouvrir la source à laquelle vous avez puisse vos statistiques, qui different si completement des chiffres que j'ai donnes plus haut. Je l'ai en fin irouvee dans un livre recemment publie par M. Ernest Hart, bomme ingenieux ; tres ingenieuse aussi est la table qu'il donne. Il n'est pas difficile avec des chiffres de prouver n'importe quelle proposition l'on a écouté, pour peu que l'on sache faire un chiffre judicieux et que l'on ne recule point devant des rapprochements peu scrupuleux. Dans le cas present, les tables de M. Ernest Hart contiennent precisement la terrible epidemie de 1838-40, et elles omettent naturellement les quatre annees 1843-46, ou il ne parait pas y avoir. En le réclame, mais ou la moyenne des deces de varieux est connue, je crois, pour avoir été peu elevee. Il est evident qu'aveo un pareil mode de selection (surtout quand il s'agit d'une maladie comme la varie qui apparait à intervalles incertains et irreguliers), un tel calcul est absolument sans valeur, pire mome que sans valeur, car cas de tables, en tant que preuves de l'efficacité de la vaccine, sont necessairement, ot peut-être devrais-je dire intentionnellement, trompeuses. Est-il possible en effet d'admettre que la loi sur la vaccination obliga à l'appliquer moins rigonreusement en 1871-72, ou les decos ont été respectivement, selon les tables de M. Hart, de 824 et de 833 par mille d'ames, qu'en 1868-69, ou les deux. Ces n'ont été que de 96 et de 72 par mil dimes, la seule explication rationnelle de cette difference est que, dans l'autre, ct, dans l'autre, pas. Afin de voir quels resultats remarquablcs on pent oblenir quand on salt ainsi bien choisir les dates, resultats auxquels, naturelleraent, je n'attacbe pas plus d'importauce qu'a ceux inanipules par M. Hart, regardcz les chiffrcs suivants. Pen- dant les annees 1853-57, les deces par la variole il Londres, ont et^ de 2,631, ou en moyenne de 526 par an. Pendant les annees 18G8-72, lis ont ete de 11,543, soit ime moyenne de 2,308 par an, ce qui constitue une augmentation de 400 a 500 pour cent. Au sujet de vos vues optimistes suj la diminution de la variole depuis que la vaccination est devenue obligatoire, j'appellerai votre attention sur le passage suivaut d'une lettre adrcssee au Times, il y a trois mois, par le docteur Cameron, M.P., champion avoue de la vaccine a la (^liambre des Com- munes, lettre qui peut vous avoir ^chappe. Depuis 1806, uos statistiques ont à relevées de manière à nous l'élevées de manière à nous l'élevées de manière à nous l'élevées de personnes à diferentes opérations, mais encore dans chaque classe diferentes opérations, mais encore dans chaque classe diferentes personnes ayant une, deux, trois ou quatre marques bonnes ou doutcuses. J'ai apporté ces questions c'était la vacación à aigmente progressivement, l'élevé selvément pour l'élevées dans la classe des cas ou la vaccine avait le mieux reussi. Je suis convaincé que, si le docteur Cameron donnait l'intérêt de la vaccination dans les premières premières, il était été pris dans l'instruction de la vaccination dans les premières premières. Annees, la meme attention qu'il a consacré à son développement depuis 1836, il verrait que son inefficacité apparait devoir des premiers jours de son institution. J'ai sous les yeux une suite interrompue de temoignages de la deception éprouve par les autorités compétentes, en voyaut que les prévisions de J'énncr ne se rémarque point. Je rémarque que vous mentionnez, en parenthese, dans votre clause I., quo les d'écès par la variele étaient, il y a un hitique, de 3,000 par mille d'ames, ce qui m'amténe à con- stater la tendance qu'ont les partisans de la vaccine de boaucoup évêcher l'activité et les ravages de la vérité. Les chiffres que je viens de citer en son t un exemplo. lis depassent quelque peu la règte. 