Handelingen
Genootschap voor geschiedenis, Bruges
O dood! Zei Pierlala, ha, ha, O dood! Zei Pierlala. Hij klom van angst op eenen boom En hij viel op den grond. En zoo vol schrik en grooten schroom Liep hij van daar terstond, Zag een weerdinnetje aan haar deur. Met een witten voorschoot veur. Hierin, zei Pierlala, ha, ha, Hierin, zei Pierlala. 15. "Sa! tap mij raseen kannetje bier, Of wel eapintje wijn, Want ik ben door een aardig dier, Gerocht inangstenpijn. " 't Weerdinnetje zette hem bij het vier, Maakte een zuipje met pleizier. Da's goed, zei Pierlala, ha, ha, Da's goed, zei Pierlala. 16. Alshij dat zuipje binnen had, Zei hij: " Ik ben nog krank! 'k Voel aan mijn hert ken weet nict wat, 'k En leef geen ure lang. " Hij maakte daar zijn testament, Aan al de vriendetjes die hij kent. Ik sterf, zei Pierlala, ha, ha, Ik sterf, zei Pierlala. 17. Nu Pierlala wierd daar gekist Met zijn billetjes bloot En niemand die daar beteiligt wist, Of Pierlala was dood. En hij wierd begraven al met den trom. En deklos luidden al bim born born. Gat fraai, zei Pierlala, ha, ha, Gat fraai, zei Pierlala. Als hij nu in de kerke kwam. Elk zei: " 't Is Pierlala!" Als men hem van de bare nam En lei bij zijn papa, De vrienden zeiden al: " Kom, kom! Die dood is keert niet wederom. " Ik wel, zei Pierlala, ha, ha, Ik wel, zei Pierlala. Als hij nu was in'tgrafgeleid Den tijd van een half uur, De vrienden gingen meer verblijd Als wel bedroefd van deur. En hij stampte 't deksel van de kist, En kroop er uit dat 't niemand wist. Ik leef, zei Pierlala, ha, ha, Ik Iccf, zei Pierlala. i — 172 — ' 20. Als Pierlala kwam in zijn huis, Vond hij zijn naaste bloed Daar kijven met een groot gedruis Voor 'tdeelen van zijn goed. Hij greep denbezem metter haast, Al die het zag was zeer verbaasd, Hieruit, zei Pierlala,, ha, ha, Hieruit, zei Pierlala. 21. Als Pierlala nu was hersteld Verzoend' hij met zijn vrouw. En hij kwistte niet meerzijn geld, Maar leefde in liefde en trouw, En als zijnrienden kwamen dan, En zeiden: "Zijt gij op ons nog gram? Da's uit, zei Pierlala, ha, ha, Da's uit, zei Pierlala. 22. En als zijn vrienden hem kwansuis Flatteeren kwamen dan, Zei Pierlala: " Ik ben hier t' huis Voorwaar als eerlijk man! Als ik zocht troost in mijnen nood, Niemand gaf mij ceri bete brood. Voort, voort, zei Pierlala, ha, ha, Voort, voort, zei Pierlala. 23. En was er iemand Stout genoeg Om nog te komen na, En vragen 't zij la'at of vroeg, . "Jaag weg, zei Pierlala. " Voorts leefde hij in rust en vrce Tot een exempel van de stee. 't Was tijd, zei Pierlala, ha, ha, 't Was tijd, zei Pierlala. 24. Sa! vrienden, die dees rare klucht Hebt gehoord van Pierlala, Volgt hem in vreugden en genucht, Maar niet in zwieren na. Wilt gij in vreugden leven hier? r-- 173 — Met Pierlala verlaat den zwier. Scheid uit, zei Pierlala, ha, ha, Scheid uit, zei Pierlala. Voir Willemms, N" 129 ; Snellaert, N" 75 ; Van Paemel, N° 51. Hoffmann von Fallersleben a repris le texte de Willemms. Voir H.B, II, N° 161. Cette chanson à toujours M. trCis en faveur h. Bruges, c'est pourquoi nous la donnors ici. LXXXVIII. KOLFER. Allegretto. P S e-schied al in den pol-der, daar woon- de P ? » ^mm^ m — p r i — ^ — J/ — ^ ce-nen rij - ken boor.  al in den polder, Daar woonde eenen rijken boer. Hij had een huis al zonder zolder En hij daschte in den vloer. Hij had een zoon van twintig jaren Die somtijds de koeien wacht. Als hij t' huis kwam viel hij aan *t janken Omdat zijn mortje niet t' huis en was. 2. Vaartje zei: " 't Is tijd van te gaan Naar de kapelle of naar 't sermoen. " Hij zei: " Vaartje, moet ik daar slapen, Ofwat moet ik daar al doen? " ** Hurken naar de pastors redens. En hooren wat hij daar al zegt Als gij t'huis komt, 'k zal *t u vragen, Zie dat gij het mij al uitlegt. " 3. Kolfer is naar de kerk getreden Tcrwijl de pastoor bezig was. Hij hoordcdaar 't sermoen en reden, En wat er van de preeking was. Hij riep: " Spreek uw mortjes tale. Of the well-opinioned mag zijn. Het volk deed den snotbaard zwijgen, De pastoor ging altijd voort. Hij zeide: "Dronkaards, vrouwesmijters!" Kolfer die dit al aanhoort, Hij zeide: "Gij liegt er omme, Leelijke zwarte raziaan! Om kwaad van mijn vaartje te zeggen, Moet gij daarom in cenktiipje staan.. Men smeet Kolfer uit de kerke Dathij vloog al overhoop, Hij zei: "Heer! wat dwaze werken, Wie had er dat al gelofd? Zietze daaral staan en gapen. Schijnthet niemand aan en gaat. Zij kijken daar lijk uilen en apen, Om kwaad te hooren van een eerlijk man! Kolfer is naar huis getreden, Vaartje kwam op 't zelve pas. Hij vraagde naar *t sermoen of reden. En wat ervan de preeking was. "Vaartje, dat zal ik u gaan zeggen, Want ik weet het nog zeer wel. Zij hebben van u kwaad gaan zeggen, . Vaartje, het drupt er al op u W vel. 7. Daar stond een hooge verheven Al in een kuip of in een kot, Hij hadde daar zoo dwaze reden, Ik geloof die vent was zot! Hij kwam te wijzen en te winken En zei van ulieden kwaad, Omdat gij dikwijls gaat d/inken En somtijds mijn mortje slaaU *' Kolfer est probablement ici pour KcUf terme Equivalent k imbSciU, Dans la basse classe ulieden (7.-6.) pour u^ est une toumure polie. Cette chanson nous a €\.€ communiqude en 1864 par feu M. Malfait, maitre de chapelle à la cathédrale de Bruges. Depuis nous Tavons entendue de plusieurs autres personnes. LXXXIX. DE KEIZERLIKE SOLDAAT. Moderato. For on - ge - luk-kig kind dat zij n oudersvroegver- liest, 'tgaat al. te -  aan, Zonder nog te weten waar ik zou henen gaan. Ik kreeg in 't gedacht wat anders te beginnen, Garen van katoen dat zat ik daar te spinnen ; Maar dat donders wiel draaid' altijd op mijn hiel, 'k Gaf het zoo veel stampen dat 't in stukken viel. 3. Z' hebben mij toen geraan dat ik naar Gent zou gaan, Al in een kleen klooster, dat stond mij zeer wel aan. 'k Wierd daar aanveerd, 't en was maar voor onderkoster 'k Heb er wel gesmeerd, al was 't een arm klooster. Maar binnen drie jaar altijd op den autaar Te knielen en te bidden, 't viel mij donders zwaar. 4. 'k Stak mij dan soldaat, al in dien pover'n staat, Er zijn er al genoeg die weten hoe dat 'tgaat. Negen oordjes daags, kreeg ik voor mijne rente. En mijn huis dat is een linnen tente. En op mijn knapzakslaap ik op mijn gemak, Waar er twee slechte borstels en een kam in stak. II est superflu de dire que la mdlodie est une variation de Pair : Ak / vous direje, Maman. XC DE OUDE MODE, Moderate. Deou-de lie-den zeiden:Wel,jonkheid,gij zijt vol hooveer- C" g [• ^ f J ^ C C C "B m dij en - de vol zot - tig - heid. Al is 't hem - de ge- r r C r knoopt, elk wil te mo - de gaan, 'thaar in poei-er ge- f f n ^ * doopt ge • lijk een wit - te zwaan. Met een tor - re- i''\, fr ■' -i-f^t.j<-M^ kap, 'thaar stijf van de pap, om al-zoo te be- i C 6 k' 5 t dek-ken stopsel, scheur en gat. I. De oude lieden Zeiden: Wei, jonkheid, Gij zijt vol hooveerdij Ende vol zottigheid. 13 — 178 — Als is 't hemde gekriopot, Elk wil te mode gaan, 't Haar in poeier gedoopt Gelijkeen witte zwaan. Met een torrekap, 't Haar stijf van de pap, Om alzoo te bedekken stopsel, scheur en gat. 2. 't Haar in pommade, Geheel zoet van geur, Geblanket in parade En in een schoon figeur, Met klokken of pendant, Doet blinken in de maan Valsch goud en diamant, Dattrekt de jongmans aan. *t Haar in den nek, Plooien, linten en strek, Veelsoortig van koleuren, en nog lok op lek. 3. Rokjes met fringjes, En jakjes en cceur Knopjes en fronselingjes, G'heel aardig in figeur. Met een korten voorschoot En een langc pelis, Neusdoek naar de mode groot Naarvolgens de mode is. Ook de jongmans haar Met een knol aan 't haar, Ach! waar is de tijd van over vijftig jaar? 4. Surtout en kazak, De hoed hoog van top. Of een springer kazak Met veel kragen erop, Geboord of gekant; Broeken naar 't nieuw fatsoen. Met kanten aan de hand, En linten in de schoen. En 't is nog dit of dat, — 179 — En 't en weet niet wat, [plat, 't Zijn al heeren en jufvrouwen, maar veel hun beurs is 5. Zwijgt, oude lieden, Van al uwen praat, Met uw groote kazak En uw lange krawaat, Of uw bruin laken kleed En de opslagers groot. Koopt kazak, broek en vest, En gij hebt nog veel overschot. Elkheft zijnen keer, De nieuwe mode heeft d'eer, En voor een weinig geld is men jufvrouw of mijnheer. L'air est, k quelques mesures pres, celui de : Un jour ttttdire Cor- beau sur un arbre perchd. Get air se chantait \ Bruges bien des années avant la publication de cette demi^re chanson. XCI. MAN, GIJ MOET NA AR HUIS. Moderato. Wei, man, gij  huis. " 2. " Wei, man, gij moet er naar uw huis toegaan, Uw vrouwe die is berecht, Wcl, man ! " " Is ze berecht ? laat ze berecht, Kn daarmee heeft zy haar rechL En ik en ga niet meer naar huis. " 3. " Wei, man, gij moet er naar uw huis toegaan, Uw vrouwe die is dood, Wei, man ! " " Is ze dood ? laat ze dood. En daarmee ben ik uit den nood. En ik en ga niet meer naar huis. " 4. " Wei, man, gij moet er naar uw huis toegaan, Uw vrouwe is in de kist, Wei, man ! " " Is z*in de kist? laat z'in de kist, Als ze maar wel gespijkerd is. En ik en ga niet meer naar huis. " 5. "Wel, man, gij moet er naar uw huis toegaan, Uw vrouwe die is in 't graf, Wel, man ! " " Is z*in 't graf? laat z'ln 't graf, En daarmee ben ik ervan af. lin ik en ga niet meer naar huis. " — i8i — 6. " VVel, man, gij moet er naar uw huis toegaan, Uw huis die is alleen, Wei, man ! " ** Is 't alleen? 'k en laat het niet allecn, En nu is't tijd al van te scheen. En nu ga ik naar mijn huis. " Voir FiRMiNiCH, II, 8oi; HI, i6o; Vox Erlach, III, 92; BUESCHING «;»^/ VON DER HaGEN, 38; HOFFMANN VON FALLERS- LEBEN, H. B, II, N" 147; MiTTLER, N^ 258. XCII. HET WEELDIG LAND. # Allegro. Sa! wevers met gheel hoo-pen, al diekrot-te ver- i # ^^^sfctefc-^ ^^^^"^ l^-^^ti^t^^ koo-pen, sal wilt dit lied ver-staandat ik u bier zin-gen f 1^ I -^ ^e^ll^f^ gaan. Ik heb - be ge-von-den een lus - tig land, waar al - les groeit in a - bon-dant, 'tis zeer plei - zie - rig U >-^. enpleizant.Sa! wevers,komtmaaraanoin naar'tweeldigland te m ^ gaan. — I82 — 1. Sa! wevers met g'heel hoopen, Al die krotte verkoopen, Sa! wilt dit lied verstaan Dat ik u hier zingen gaan. Ik hebbe gevonden een lustig land, 't Is zeer pleizierig en pleizant. Sa! wevers,komt maar aan, Om naar *t weeldig land te gaan. 2. De huizen zijn zoo schoone, Gedekt met fransche 2. De huizen zijn zoo schoone, Gedekt met fransche 3. De huizen zijn zoo schoone, Gedekt met fransche 4. De huizen zijn zoo schoone, Gedekt met fransche 5. De huizen zijn zoo schoone, Gedekt met fransche 6. De huizen zijn zoo schoone, Gedekt met fransche 7. De huizen zijn zoo schoone, Gedekt met fransche 8. De huizen zijn zoo schoone, Gedekt met fransche 9. De huizen zijn zoo schoone, Gedekt met fransche 10. De huizen zijn zoo schoone, Gedekt met fransche 11. De huizen zijn zoo schoone, Gedekt met fransche 12. De huizen zijn zoo schoone, Ged Kroonen, De muren zijn rondom Gemaakt van klaar landorium. De grond die blinkt als eene zon, Zij is geleid van merliton. Sa! wevers, roept nu al: Bon, bon! Sa! wevers, komt maar aan, Om naar 't weeldig land te gaan. 3. De schapen en de koeien Daar aan de boomen groeien. Zij zijn zoo zwaar belaan, Dat de takken nederwaart gaan. Voor de deure staat er een pul, Zij regent alle dage vul ; 't Is al genever klaar, voorwaar, Dat wij u maken kenbaar. Sa! wevers, kandat niet gs^an? 4. Er is eene boUebane, En ook eene goude krane Waaruit er springt wit bier, Voor alle bolders met pleizier. Er is een gouden tafel ras, Een zilver'n eemer voor een glas. Sa! wevers, drinkt nu al 't compas. Sa! wevers, komt maar aan, Om naar 't weeldig land te gaan. 5. Sa! wevers, wilt gij Irouwen Met elk een schoone vrouwe, Gij wordt wel uitgesteld. De pastor geeft een kist met geld, De koster reedt de bruiloft uit, Hij geeft den wijn en het beschuit, Ter eere van bruidegom en bruid, Hij levert het gespel. Sa! wevers, gaat dat niet wel? Compaisy le tour du cadran. XCIII. DE WEVERS. (A.) Allegro. Er zou - den vier we-vers ter bo-termarktgaan, de boterwasal te die-re.Maar als demarktwasgedaan,zij wamen met vier pa tee - len. Smijt 't spoel van pater spi- N >. \ N, ^ gnoel, van ok - se, van flok-se, van slij-per don - dei- *^=ft y- ne. Ze kwa-men met vier pa - tee - len. Ti - jre ^^^^^^^^^ W=¥ W^ li - re,klitsklets, poef paf. Dat gaat er hier de we-ver-tjes -F-^' aan. — i84 — 1. Erzouden vierwevers ter botermarkt gaan, De boterwasal te diere. Maar -F-^' aan. — i84 — 1. Erzouden vierwevers  vier pateelen. Smijt 't spoel van pater spignoel, Van okse, van flokse, Van slijper dondeine. Ze kwamen met vier pateelen. Tire lire, klits klets, poef paf. Dat gaat er hier de wevertjes aan. 2. Hoe zouden de wevers wel heeren zijn? Z'en hebben noch huis noch erve. Komt er een muizetje in hunne schapraa, Van honger moeten zij sterven. Smijt 't spoel, enz. 3. De spoelder zat op zijn getouwe. 4. Die dit liedetje heeft gedicht, 'T was er een wever knape, J' Heeft 't van zijn eigen meester gedicht, J' Had in zijn huis geslapen. Smijt 't spoel, van pater spignoel, Van okse, van flokse, Van slijper dondeine. J' Had in zijn huis geslapen. Tire lire, klits klets, poef paf. Dat gaat er hier de wevertjes aan. XCIV. DE WEVERS. (B.) 1. 'Tis wiedlich von den niederlosen een niederlosen, Ik zal het u gaan zingen, Ja, zingen. 'Tis van vier felle wevers uit Gent, Ja, vwevers uit Gent, Die naar de botermarkt gingen. Tire lire, klits klets, poef paf. 2. Maar als zij op de markt kwamen, De boter was te diere, Ja, diere. Zij sloegen daar een weverschen raad, J a, weverschen raad, Zij kochten een stuk met vieren. 3. Maar als zij die boter hadden gekocht, J a, teelen. Zij spraken het vrouwtje zoo liefelijk aan, Ja, liefelijk aan: "Sa! vrouwtje, wil het ons deelen. " 4. Het vrouwtje sprak: " Dat zal ik wel doen, Als eene vrouw van eere, J a, van eere. Ik weet wel wat dat wevertjes zijn, Ja, wevertjes zijn, Wevers en zijn geen heeren! " 5. "Hoe zouden de wevers wel heeren zijn? Z'en hebben noch huis noch erve, J a, van eere. Ik weet wel wat dat wevertjes zijn, Ja, hebben noch huis noch erve, Komt er een muizetje in hunne schapraa, Ja, in hunne schapraa. Van honger moet het sterven! " 6. Die dit liedje heeft gedicht 'Was er een wevers vrouwe, J a, vrouwe. Zij zat zoo neerstig op het spoelwiel, Ja, op het spoelwiel. En de wever op het getouwe. Tire lire, klits klets, poef paf. Cette chanson est une variante de la précèdente. La personne qui l'a dictée, ne connaissait pas la melodic. — i86 — XCV. DE WEVERSVROUW. Andante. M ijn vrouwtje Tsanne heeft  4. i87- I XCVI. WEG VAN MIJ, CUPIDOTJE. Andante. i^ f5=K t J ^f;HlN= E=^ Weg, weg vanmij, Cu-pi - do-tje!weg,.weg!metuw pijl en i t Htt"'~^^^^=^ I -t : boog. Weg, weg, o weel - drig zoon - tje! weg, i I weg! met uw loo - zen vond. Met uw pluimpjes in den i i=Wn^jL ^-'i f. c I wind, door lis-ten en-d^ pa -5—^—..— I— N- trij - ken, weg, zeg ik, ter- ^*=e^^■=?^|si^;^^N^^ ga stond, die mijn hert door- wondt van druk en van pijn, 'tdien t mij tot me - de-cijn. Weg, weg van mij, Cupidotje! Weg, weg! met uwpijl en boog, Weg, weg, o weeldrig zoontje! Weg, weg! met I Uw loozen vond. Met uw plumpjes in den wind, Door listen endepatrijken, Weg, zeg ik, terstdnd. Die mijn hert doorwondt Van drink en van pijn, Dient mij tot medecijn. C'est ici la plainte d'un jeune homme sur le manque de foi de son amante. La chanson a cinq couplets Qui n'oifre rien d'hôtressant — i88 XCVII. CUPIDO EN DE JONGMAN. Poco andante. Cu - pi - do kwam mij laatst-maal vragen: Jongman, waar- p^ifa d^^ -r— om entrouwtgij niet? Gij zijt nu al tot die i i I J j ^ ^m ^m td=5: da - gen, zie wie er u min aan - biedt Aan-zie daar I :| al die zoe - te dieren, hoeeen - ie - der zoektzijn M ^ J^ ee= £ maat, die daar - om nu lus - tig zwieren. Kies ook m ^=r=^ -^ een die u aan - staaL Cupido kwam mij laatstmaal vragen : " Jongman, waarom en trouwt gij niet? Gij zijt nu al tot die dagen, Zie wie er u min aanbied :| Aanzie daar al die zoete dieren, Hoe enleder zijn maat, Die daarom nu lustig zwieren. Kies ook een die u aanstaat " Dialogue entre Cupidon et un jeune homme qui a des objections contre tous les partis qu'on lui propose. La pièce est insignifiante. Pour la suite, voir Van Paemel, N" 30. 189 — XCVII. SCHOON KATHARINA. Lento. ^m i^^=w t '^^=\^ Schoon Ka - tri - na, beeld der beel - den, hoe hebt E ? P t gij mijn hert door-wond! U ws ge - lijk die vindt men zel - den, al ging men g'heel de we-reld rond. Gij zijt i ^ I t: H. vol be-val-lig - he - den, u-we oog-jes als cris I I p=:p ■+- — h- pL — p, ^ p j — r — p =^^-»~~^ taal en uw* tee - re charman-te le - den, die ver- m 1^ zs: sie - ren 't al - te - maal. Schoon Katrina, beheld der belden, Hoe hebt gij mijn hert doorwond! Uws gelijk die vindt men zelden, Al ging men g'heel de wereld rond. Gij zijt vol bevalligheden, Uwe oogjes als cristaal En uw' teere charmante leden, Die versieren 't altemaal. Cette chanson doit avoir 6x6 très-populaire, car on en trouve souvent le premier vers comme indication de melodie. En elle-mdme elle n'a — I90 — pas plus de valeur que la précèdente, et ne convient pas k notre recueil. C'est un dialogue entre iin jeune homme et une jeune fille qui le repousse, parce qu'une autre a été trompée par lui. Voir le reste dans Van Paemel, N**  schoonste blomme der blommen, 't is om u - went wil dat ik hierben ge- f-^ ;Ji ; i kom men, zoo diep al in den nacht. Aan- i f-f-rt i : rn^ hoor mijn droevig ge - klacht, lief - ste lief, ik wacht. En ik sta hier i t I I voor uw deu - re, lief - ste lief, 't is ma - neschijn. — 191 — p-frTTtrt rTt £n aan-hoormijn droe - vig treu ren, mocht ik eens maar u - we die - naar zijn. Achlmijn liefste lief, mijn schoonste blomme der blom- 'Is om uwent wil dat ik hier ben gekommen, [men, Zoo diep al in den nacht. Aanhoor mijn droevig geklacht, Liefste lief, ik voor uw deure wacht. En ik sta hier voor uw deure, Liefste lief, 't is maneschijn. En aanhoor mijn droevig treuren, Mocht ik eens maar uwe dienaar zijn. Un homme riche s'oppose au manage de son fils avec une servante. Le jeune homme se retire dans le desert. Six mois après son amante lui apparait. Il se rend à la hite chez elle, la trouve morte et expire lui- mdme de douleur. Tout cela est raconté d'une façon assez insipide en 16 couplets dontles 8 premiers sont dialogues. Voir Van Paemel, N^2, ou la chanson commence par les mots: Mijn liefste lief mijn overschoone bloetne, que I'on trouve souvent com- me indication de m^lodie dans les vieux chansonnters. C.  als ik zie mijn — 192 — Schon vrien-din, dan is mijn hert en zin ver- r CT ^ r i-r-4 ^^^ licht, om dat haar blij ge - laat in mijn be - ha - gen i=^ * S * staat. Schenk mij uit trouw uw rech - te hand uit ^^^^m ^m $ wa-re lief-deen on - derpand. Dan zal mijhsmerthaast H 1 1- ^ zijn ge • daan, wil mij uw trouw toe - staan. De nacht verdvvijnt als Phebus gaat Verschijnen met den dageraad, En alsik zie mijn schoon vriendin, Dan is mijn hert en zin Verlicht, om dat haar blij gelaat, In mijn behagen staat. Schenk mij uit trouw uw rechte hand Uit ware liefde en onderpand. Dan zal mijn smert haast zijn gedaan, Wil mij uw trouw toestaan. Encore une chanson dialoguée dans le genre des prèsidentes. Un jeune homme ne pou van t se faire agrder par sa belie, lui declare qu'il va s'engager. La jeune fille, qui s'est montré trop fêre, essaie inutilement de le faire revenir sur sa decision. Voir Van Paemel, N° 40. Le premier vers se rencontre souvent, comme indication d'air. — 193 — CI. SOLDAAT. Alia marcia. Moetik nog lang op al - tijd ge - reed om schild-wacht staan weg te gaan, ^ -^ t met mijn her - te vol van schier ver - ste - ven van de rou - we, kou - we, met $ t=i=:i. 'ther-te vol van zuchten en door - ste-ken mijn gemoed? Het ^^^Epe^l^P-^ minste doet mij  der - kom - ste. En zij zal wor - den als des - pe raat. m !^ r-y- \ / U— t^ als zij zal hoo-ren dat ik ben sol-daat. Moet ik noch lang op schildvi^acht staan Met mijn herte vol van rouwe, Altijd gereed om weg te gaan, Schier verstevcn van de kouwe, 13 — 194 — Met 't herte vol van zuchten En doorsteken mijn gemoed? Het minste doet mij zuchten, Om mijn allerliefste zoet. Ik weet dat zij langt naar mijn wederkomste, En zij zal worden als desperaat, Als zij zal hooren dat ik ben soldaat Cette plainte d'un jeune homme qui a 6t6 enrdl^ dans les dragons, se trouve en entier dans Net Brabcmds nachtegalken, L'air y indiqu^ ainsi que le premier vers sont les m^mes : Hoe moet ik hier op schiid- wagi staan. ^t^ if^ it^ if^ i^^ if^ it^ if' if-' if^ i9^  ■p— *— F t> L' ^ ^^ S £ ^3=*= Er wandeld'een pa - ter - tje langs de kant, er '] Pfu^ ^ E 5-^ ? wandeld' een pa - ter - tje langs de kant, en hij fa-MM^-tH4 t ^ t pak-ted'een non-ne - tje bij der hand. Hei 1 ba - zin - ne, de ^ nj ^i'ri f mei, zei, zei, en hei, ba - zin - ne, de mei. 1. Er wandeld' een patertje langs de kant, En hij pakted*een nonnetje bij der hand. Hei ! bazinne, de mei, zei, zei, En hei! bazinne, de mei. 2. Sa, pater, leg af uw zwarte kap, Alwaar die weerdige non op zat. Hei!.enz. 3. Sa, pater, en geef uw non een zocn, Gij moog^ *t nog wel zes keeren doen. Hei ! enz. - • _ 196 — " 4- Sa, pater, en kom al aan den dans, En kom al aan dc kermis dans. Hei ! enz. 5. Sa, pater, gij moogt deure gaan. En *t nonnetje die moet blijven staan. Hei ! bazinne, de mei, zei, zei, En hei ! bazinne, de mei. Voir Willem, No. 125; Snellert, No. 82; de Coussemaker, No. 105; Lebroquy, p. 136; FARMING, I, 380; III, 660 (dialecte du Brabant), 679 (dialecte d'Anvers); Hoffmann von Fallersleben, H. B, II, N° 140, 141 et 142. M. DE LOMBAARDSTRAAT. Allegro. Vir-ne man k warn door de lombardstraat, en hij kon 33 V — I; — Mij-ne man k warn door de lombardstraat, en hij kon 33 V — I; — Maken alwat hij zag, en hij kon ma-ken al wat hij -U Zag. En hij maakte daar een trommel - tje, en hij maak - te daar een trom-mel - tje, roe - ke - doe - ke, roeke-doeke, zei dat trommel -tje. Wie al - hier, vicaldaar, endan — 197 -^ i m :r-p rtfe t- wa - ren  Bel - sa - mie. 1. Mijne man kwam door de lombardstraat, En hij kon maken al wat hij zag. En hij maakte daar een trommeltje, Roekedoeke, roekedoeke, zei dat trommeltje. Wie alhier, wie aldaar, En dan waren wij ons drie, En ons dochtertje heet Marie, En ons vrouwje heet Belsamie. 2. Mijne man kwam door de lombaardstraat, En hij kori maken al wat hij zag. En hij maakte daar een schuifeltje, Fluitje fleie, fluite fleie, zei dat schuifeltje. Roekedoeke, roekedoeke, zei dat trommeltje. Wie alhier, wie aldaar enz. 3. Mijne man kwam door de lombaardstraat, En hij kon maken al wat hij zag. En hij maakte daar een schuifeltje, Fluitje fleie, fluite fleie, zei dat schuifeltje. Roekedoeke, roekedoeke, zei dat trommeltje. Wie alhier, wie aldaar enz. 3. Mijne man kwam door de lombaardstraat, En hij kon maken al wat hij zag. En hij maakte daar een franschman, Serviteure, serviteure, zei de franschman. Fluitje fleie, fluitje fleie, zei dat schuifetje, Roekedoeke, roekedoeke, zei dat trommeltje. Wie alhier, wie aldaar enz. 4. Mijne man kwam door de lombardstraat, En hij kon maken al wat hij zag. En hímma, daar daar een engelschman. Goette, goette, verre goette, zei de engelschman. Serviteure, serviteure, zei de franschman, Fluitje fleie, fluitje fleie, zei dat schuifeltje, Roekedoeke, roekedoeke, zei dat trommeltje. Wie alhier, wie aldaar en. Good, good, very good. Mijne man kwam door de lombardstraat, En hij kon al maken wat hij zag. En hij maakte daar een duitschman, Was der tuifel, was der drommel, zei de duitschman. Goette, goette, verre goette, zei de engelschman, Serviteure, serviteure, zei de franschman, Fluitje fleie, fluitje fleie, zei dat schuifeltje, Roekedoeke, roekedoeke, zei dat trommeltje. Wie alhier, wie aldaar, En hij maakte daar een duitschman, Was der tuifel, was der drommel, zei de duitschman. Goette, goette, verre goette, zei de engelschman, Serviteure, serviteure, zei de franschman, Fluitje fleie, fluitje fleie, zei dat schuifeltje, Roekedoeke, roekedoeke, zei dat trommeltje. Wie alhier, wie aldaar, En dan waren wie ons drie, En ons dochtertje heet Marie, En ons vrouwtje heet Belsamie. Voir IVodoHOjp, 189; vON Erlach, IV, 441. CIV. HET ZWART 5CHAAP. Allegro. Wel, scha-per, en geef mij dat zwart schaap, — D — 37 1 d — r^ hm, hm, dat zwart schaap. En'kmoeter dat zwart schaap. WEMi ±=is=R-;-1^=N ix ft rm i^ heb - ben, van rom-me-nis som en koint er om. En m^m E^^^^ 'kmoet er dat zwart schaap hebben, ben, van rom-me-nis som som. I. Wel, schaaper, en geef mij dat zwart schaap, Hm, hm, dat zwart schaap. En 'k moet or dat zwart schaap hebben, Van rommenissom en komt er om. En 'k moet er dat zwart schaap hebben, Van rommenissom. 2. Dat zwart schaap en is 't mijne niet, Hm, hm, het mijne niet. En kies cene van d'ander zesse, Van rommenissom enz, 3. En van d'ander zesse en wil ik niet, Hm, hm, en wil ik niet. En 'k moet er dat zwart schaap hebben. Van rommenissom enz. We, schaper, is er nog brood in 't zak, Hm, hm, nog brood in 't zak? En d'honden loopen op hun gemak, Van rommenissom en komt er om. En d'honden loopen op hun gemak. Van rommenissom. CV. JAN, MIJNE MAN. Allegretto. Jan, mijne man, zou nii-ter wezen, kost hij ge - ra - ken Han een peerd. Een hij pakte den bezem en reed op de steert, Tan had Jan, mijne man, een peerd. Jut, Jan, rijd dan, Maak dat gij ruiter worden kan. Jan, mijne man, zou ruiter wezen, Kost hij geraken aan een peerd. En hij pakte den bezem en reed op de steert, Tan had Jan, mijne man, een peerd. Jut, Jan, rijd dan, Maak dat gij ruiter worden kan. Jan, mijne man, zou ruiter wezen, Kost hij geraken aan een peerd. En hij pakte den bezem en reed op de steert, Tan had Jan, mijne man, een peerd. Jut, Jan, rijd dan, Maak dat gij ruiter worden kan. Jan, mijne man, zou ruiter wezen, Kost hij geraken aan een peerd. En hij pakte den bezem en reed op de steert, Tan had Jan, mijne man, een peerd. Jut, Jan, rijd dan, Maak dat gij ruiter worden kan. Jan, mijne man, zou ruiter wezen, Kost hij geraken aan een peerd. En hij pakte den bezem en reed op de steert, Tan had Jan, mijne man, een peerd. Jut, Jan, rijd dan, Maak dat gij ruiter worden kan. Jan, mijne man, zou ruiter wezen, Kost hij geraken aan een peerd. En hij pakte den bezem en reed op de steert, Tan had Jan, mijne man, een peerd. Jut, Jan, rijd dan, ost hij geraken aan een zaal. En hij pakte zijn hoed en hij scheurde den bai, Toen had Jan, mijne man, een zaaL Jut, Jan enz. 3. Jan, mijne man, zoo ruiter wezen, Kost hij geraken aan een toom. En hij pakte zijn hemd en hij scheurde den zoom, Toen had Jan, mijne man, een toom. Jut, Jan enz. 4. Jan, mijne man, zou ruiter wezen, Kost hij geraken aan een spoor. En hij pakte een pot en hij nam er de oor, Toen had Jan, mijne man, een spoor. Jut, Jan enz. Voir Snellaert, N°69; de Coussemaker, N° 139; Hoffmann VON FaLLERSLEBEN, //I ^. II, N° 162; FARMINICH, I, pp. I24, 1 25 130, 346; II, 284; III, 58, 65, 113, 658 (dialecte de Bruxelles). CVI. EEN WIJF HAD EEN KABAAS. i Ronda. I=?L fi^ fi^ g f T-rt-f d^ Een wijf had een ka- baas, een wijf had een ka- li ■^- t:± P P t m baas, en als zenaar de markt ging,ze kocht een vor-te — 20I — * m ^ kaas. Nell, neh, tu-re - lu - re - lu, ze kocht een vor-te i^ ■T-- kaas. Nell, neh, tu-re - lu - re - lu, ze kocht een vorte kaas. Neh, neh, turelurelu, Ze kocht een vorte kaas. Neh, neh, turelurelu, Ze kocht een vorte kaas. Neh, neh, en nach, Ze kocht een vorte kaas. Neh, neh, en nach. Een wijf had een zin, En waar zij's morgens uit kroop, Ze kroop er'savonds in. Neh, neh, en. 3. Een wijf had een schapraa. Van boven stond de boter, En van onder de sala. Neh, neh, en. 4. Een wijf zat daar en spint. Al aan een houten wieltje, Er was geen draaier in. Neh, neh, en. 5 n Manen zat in den hoek, Al op een houten bankje Met een corinthe koek. Neh, neh, turelurelu, Met een corinthe kock. — 202 — CVII. ANNE-MARIETE. Allegretto. An -ne-Ma rie - tje, waar gaatgij naar - toe? N-, p I fc* An-ne-Ma - rie - tje, waar gaat gij naar -toe? A. Gaat gij naar Va - len-cijn, waar de dra - gonders zijn? Hoep-sa - sa fa - la - la - la i t=i=i=* r£to4;i±a An-ne-Ma - rie. Hoep-sa- sa fa - la - la, hoep-sa - sa fa - la - la. An - ne-Ma - rie. Anne-Marietje, waar gaat gij naartoe? Gaat gij naar Valencijn, Waar de dragonders zijn? Hoepsasa falala, Anne-Marie. Voir WILLEMS, N" 119; Snellaert, N"79; de Coussemaker, N"76. CVIII. BO CO ERINNETJE VAN BUITEN. Moderato. Boe - rin - ne - tje van bui - ten, en koopt gij gee-nen — 203 — ^m w^^^-^m visch? Bah, neen-ik, zus-ter Lu - te, Icen weet  zond, zij liep er langs de straat met geer - na - ren rond. Gee - re - na - ren, riep — 204 — :-t- zij, 'P" I-- wie koopt ze van mij, iE| l=E wie koopt ze, wie koopt ze, wie koopt ze, ze kwijt. Fal  Gigoux, voulez-vous danser." CXII. DE BOERINNETJES VAN 'T EIKENHOUT. Allegretto.  het al geslegen is, Dat kunt gij wel bemerken. De klok is bij den elf en half, Het volk komt van de kerke. Hoepseisei, hoepseisa, Nog een keer seisa, Het volk komt van de kerke. Voir WILLEMS, No 124; DE COUSSEMAKER, No 1 33. HOFFMANN VON Fallersleben a repris le texte de Willems. Voir I, B, II, N® 136. — 208 — CXI 1 1. ROSA. Ronda. k Ro - sa, wil-len wij kie - zen, zen^ i: if^ ^^ r=qi: t Ro - sa? Kos' hadbloemen op ha - ren hoe<L ^ ^^^^g ^^ *^.- ■ Hadden wij geld, wij wa - rengoed, Ro - sa, mijn ■9- — -d-- hon -de - tje. 1. Rosa, willen wij kiezen, Kiezen, Rosa? Ros' had bloemen op haren hoed. Hadden wij geld wij waren goed, Rosa, mijn hondetje. 2. Rosa, willen wij eten enz. 3. Rosa, willen wij, wandelen, enz. 4. Rosa, willen wij, kussen, enz. 5. Rosa, willen wij, scheiden, enz. Les deux premiers vers nous ont été chantés comme suit : Rosa, willen wij, kiezen, En kiezen, en Rosa. Voir WILLEMS, N° 126; DE COUSSEMAKER, N° 107; SIMROCK, N° 110; Hoffmann von Fallersleben, //. B, II, N*** 138 et 139; MILTER, N° 958. — 209 — CXIV. IN HOLLAND STAATEEN HUIS. Ben marcato. 2. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8. 9. 10. 11. 12. 13. 14. 15. 16. 17. 18. 19. 20. 21. 22. 23. 24. 25. 26. 27. 28. 29. 30. 31. 32. 33. 34. 35. 36. 37. 38. 39. 40. 41. 42. 43. 45. 46.  3. En die man heeft een kind en. 4. En hij doet dat kind naar school en. 5. En ainsi de suite ad libitum. On trouve une chanson analogue dans VON Erlach, III, N° 12. CXV. DE WALVISCH. Moderato. - p^rrtfwn^ ^ N ieupoort en Oostend, Blanken-berg staat over - end, '4 — 210 — ^^^3i*33^^ 3=3 van een wal - le - visch die aan land ge - ko - men is. I ^^ r r l -^-S-S i: Hij was in den balg veer-tig voet en half, hijwasinde m ^ JUJ ^ I ^' ; ^ lang zes - en • zes - tig voe - ten lang. Hij was ge- ^^^^^m be-ten in den steertj'enwas geen blan - ke weerd. Nieupoort en Oostend, Blankenberg staat overend, Van een wallevisch Die aan land gekomen is. Hij was in den balg Veertig voet en half, Hij was in de lang Zes-en-zestig voeten lang. Hij was gebeten in den steert, En was geen blanke weerd. V. lo. Blanke, trois liards, environ sept centimes. CXVI. HET VLOOITJE. E5r Allegretto. X-: ^^^m \ En is niet lang ge - le - den dat ik zat op mijn bed, — 211 ^^ ^r\ f?fT^-f=F^ fe ik zag een vlooitjespringen, veelzwarter als la-get. Dat ^ -..t tc=i^.=t -^ ^m vlooitj'heeft mij ge - be -ten en bo-vendien be -....-Ilk ^ ^zrr: ^m viorj'heft mij ge - be -ten en bo-vendien be -....-Ilk ^zrr: ^m t wierdzoodrommels gram, dat ik het vlooi-tje nam. 1. 't En IS niet langgeleden Dat ik zat op mijn bed, Ik zag een vlooitje springen, Veel zwarter als laget Dat vlooitj* heeft mij gebeten En bovendien be! Ik wierd zoo ^ ^m t drommels gram, Dat ik het vlooitje nam. 2. Ik bond het aan zijn pootje Een roo zijde snoer, Het danste lijk een zotje In *t midden van den vloer. Twee horens op zijn kopje, En aan zijn hals een stropje, Een steertje aan zijn gat. Wat geestig vlooitje is dat! CXVII. MITTE CONFUTE. Ronda. Mit-teconfit- te,kom t' a-vondt'huis,'tis kermis in mijn 212 — I P t i^i^^m ^^ ker-mis in mijn huis. De ee-ne drinkteen po-tje(hee,de ^^^^M t- \ Ol11J1jl \ / IT i/ ander drinkteen po-tje kaf- f^. Mit-te con-fit - te, kom I r* fois. 2"* fois. —4 — ^ m^- # ^— ^ t' a- vond t'huis,'tis ker - mis in mijn street - tje, Mitte confitte, kom t' avond t' huis, 't Is kermis in mijn huis. De eene drinkt een potje thee, De ander drinkt een potje kaflfif. Mitte confitte, kom t' avond t'huis, *t Is kermis in mijn huis. De eene drinkt een potje kaflfif. Mitte confitte, kom t' avond t'huis, *t Is kermis in mijn huis. Duis. CXVIII. HET MANNETE WAS ZOO RIJK. Ronda. p ^^t^ h 't Man-ne - tjc was zoo rij - ke, 'thad een mooi muts-je — 213 — i ^^" ^frj ^ j— t'^F ?^Bt-p— r X aan,aan,aan,ahad eenmooimuts-je aan. 'tMutsjewas het ^ r—}^- m t t :^^ zij - ne, en 't klep-je was het mij - ne. 't Een klep-je en 't 't t t :^^ zij - ne, en 't klep-je was het mij - ne. 't Een klep-je en 't t t t :^^ zij - ne, en 't klep-je was het  van klepjes zijn. Al van klepjes zijn, zijn, 'twil al van klepjes zijn. Mutsje was zoo rijke, Had een mooi mutsje aan, aan, Had een mooi mutsje aan. Mutsje was het zijn, En 't klepje was het mijne. Een klepje en 't andere Zij klepten tegen elkandere. Wil al van klepjes zijn, zijn, zijn, Wil al van klepjes zijn. Mannetje was zoo rijke, Had een mooi vestje aan, aan, Had een mooi vestje aan. Mutsje was het zijn, En de mouwtjes waren de mijne. Een mouwtje en 't andere Zij mouwden tegen elkandere. Wil al van mouwtjes zijn, zijn, zijn, Wil al van mouwtjes zijn. 3. 't Mannetje was zoo rijke, 'T Had mooie schoentjes aan, aan, aan, 'Had mooie schoentjes aan. — 214 — De schoentjes waren de zijne, En de gespjes waren de mijne. 'Een gespje en 't andere Zij gespten tegen elkandere. 'Wil al van gespjes zijn, zijn, zijn, 'Wil al van gespjes zijn. 'Et ainsi de suite. Dans les AnnaUs du Comitd flamand de France, t. N" 32, on trouve une chanson analogue. IV, p. los. CXIX. TSOOREN. * Ronda w^ I £ Tsoo-ren was een rijk man, een koopman, een i EemTTI t mach-tig man, wat kocht hij met zijn gel-de-tje en I k=~^ t ^P=i -f- — f ^^ ^ goe - de-tje ^ Een koei- tje dan. Al de lie - den m i=j-,^ f -r — p-r- vraagden aan mij, hoe da'k mijn koei - tje hee - ten ten i=j-,^ f -r — p-r- vraagden aan mij, hoe da'k mijn koei - tje hee - ten ten i=j-,^ f -r — p-r- vraagden aan mij, hoe da'k mijn koei - tje hee - ten ten i=j-,^ f -r — p-r- vraagden aan mij, hoe da'k mijn koei - tje hee - ten ten i=j-,^ f -r — p-r- vraagden aan mij, hoe da' Will. A-TTT^ I i i Blij toe, heet ik mijn koe, vet -  N*» 255; FiRMiNiCH, I, 125, 130, 346 ; II, 814; III, 65; VON Erlach, IV, 425; Hoffmann von Fallersleben, //. B. II, NM84. CXX. DE HOED VAN PAULUS. Allegro grazioso. m t T ^a^ i Pau - lus die had een hoed, hebt gij niet ge- — 2l6 mi 3^- rfs- .,^ S — *— *|- T t I noeg, genoegjgenoeg, Pau • lus die had een hoed, ^^ ■js=£; t i 5=1=^ ^ hebtgij nietge-nocg. Een hoed al zon-dervooi er-an, Pressez. P -F=t=t ^^ t Sc=:tt=q :t=Bt Pau-lus die was een e-del-man ! Pau-lus zijn hoed, hebt gij ^^^M t ^ T ^ niet genoeg, genoeg, Pau • lus zijn hoed, hebt gij -s^- -g- niet ge - noeg. Paulus die had een hoed, Hebtgij niet genoeg, genoeg, genoeg, Paulus die had een hoed, Hebt gij niet genoeg, Een hoed al zonder vooi eran, Paulus die was een edelman ! Paulus zijn hoed, Hebt gij niet genoeg, genoeg, Paulus zijn hoed, Hebt gij niet genoeg. Et alnsi de suite, en remplagant Ic mot /weti par cclui d*un objet quclconque. — 217 CXXI. MIETJE-WANTJE. Allegro. ps - I — 1—4 - t —9 y— j^^crra: -- 1 — ir~iy--r= :t:: Mietje-Wantj'is al - tijd ziek, ge-heel de week en i 1 — 1-^ i t=t 'szon-dags niet. 'sZondags staat zij aan haar deur $ pcrp: i — b - & -^ S t ^^ om te ver-wachten haar ser - vi- teur, ser • vi-teur met ^) • J J J4=F=S^ ^ $ twee roo ka-ken. Maatje, wilt gij mijn broek ver - ma - ken? ^ iEE :»==p: £ T 4^ t=t Roekedoek-doek roe-kedoekdoek, kus de bil-le van 4- t As - se-broek. Mietje-Wantj* is altijd ziek, Geheel de week en *s zondags niet. 's Zondags staat zij aan haar deur Om te verwachten haar serviteur, Serviteur met twee roo kaken. Maatje, wilt gij mijn broek vermaken? Roekedoekdoek, roekedoekdoek, Kus dc bille van Assebroek. — 2l8 — CXXII. IN DE KLARE MAAN. 1. In de klare mane wil verstaan, Dat dejonge meisjes met deknechtjes gaan. Maar ze zijn al te jong van jaren, 2! en kunnen nog hun matresse niet bewaren. Dans de menuet al op zijn fransch, En daar bij een contredans. 2, Goe bier en willen de meisjes niet drinken, Geld in de beurs dat moet er klinken, En een flesche wijn dat moet er zijn, Ringjes en bolletjes en taartjes fijn. Pour la m^lodie, qui est une variation de Pair : Ah I vous dirai-je^ niamafiy voir ci-dessus N*' LXXXIX. CXXII I. IN DE LANGESTRAAT. In de langestraat staat er een huis, In de drie vischjes is er een mooi meisje t* huis, 't Is een meisje jong van jaren, Geheel genegen om te paren, 't Is een meisje fijn, en 't drinkt zoo geern wijn, Maar ze moet zoete gesuikerd zijn. Voir la note prdc^dente. CXXIV. ZIJN DAT BEENTJES. Allegro. 