De mensch zoo als hij voorkomt op den bekenden aardbol [microform]
Stuart, Martinus, 1765-1826
de regier over het leven en den dood van zijnenden, zonder dat icmand zich daartcgen diirfc verzetten. Het minster is genoeg toe cen doodvonnis, en wanncer de veroordecldc zich verbaast over julk cene ftrcngheid, vcr;!ckercn hem de Prichters, dat hcc alzoo dc wil dcs hemels is; op welkc vcrzekcring hct flachtoffcr dczcr willekcur blijmoedig den dood onder-gaar. Altijd heeft de Koning een zeer groot gevolg bij zich, wanneer hlj in hct openbaar verfchijnt; in hetzelve telt men wel vijf of zes elefanten. Te veld trekkend rijdt hij op eenen buffel, die zeer rijk gezadcd is en Tclcid wordt door twee zijner troiuvfte dienaars; in de stad op de fraaigeftre Esp- te Zebra, vergebens van twintig On derbevelhebbers die ter wiederzijde van hebben vorteinander. Schoon ook de Pricsters groten invoed hebben op den geest des volks, durven zij zich nooit mengen in staatszänken. Daar elk verpligt is, de wapeneri te drangen, kan de krijgsmagt des Konings berekend worden op veertig of vijftig duizend nwn voetvolk, het welk den roeni van dapper- Good van land zich infte mis- en wan- aast over hem de !cs hemels (lachtofFer od onder- groot ge- ; openbaar vel vijf of 2 rijdc liij adcd is en trouwfte ligeftreep- intig On* 5 van hem xers groo- iles volks, n {laatsza> lert te dranglings here- ig duizend . 1 van dapper M O N 0 E M U G t. 473 perheid heefr. Men voert für jeden Tagelhülse ten oderlogan. Zoo vele naburen, als men heftig zu vele vijanden telt men oder Christenen worden in Moneomttgi nietgeduld, omdat men hochbefchuldigt, zichheimlijk nieestervan hec Rijk te hebben willen maken. Om deze reden Werdenin 1763 ailede Portugezen weggejaagd, tnet vcrbod aan de inwooners van alle gemeenschap met hun. DeOnderbevelhcbbers ziljrt Registers in de onderfcheidene dorpen: maar in zaken van aangelegenheid zijn zijn gehöden, de bcflisling aan den Koning te verblijven. Elke vrcemdeling, die zich flechts gegen Christen noemc, kan veilig door dit Rijk reizen, wordende volmaakt wel one-Vangen en met groote belanglooshcid be-handeld. De Christenen daarentegen worden van de eene naar de anderc plaats geleid door eene wachc, en moeten al, wac zij hoodig hebben, betalen. M O N O E M U G I. Zambra, de Hoofdafd des Rijks, bavaf vierhonden hatten en zestig betr gebouwde hügen. De eernen zijn van hout en stroo, de laatften van kleine kleine kleine, door kalk aan een vcrbonden. Es kastened is door muurcn omringd: hetzelve het kastened is door muurcn omringd: hetzelve het kasteel is gemetzeld. De meeste inwoners zijn utersc lusteloes en traag. Zij werkennooic anders dan uit nood. Depotekakkers en wapenfraeders alleen zijn altijd bezig: de laatftcn vooral, om it zij voor's Konings rekening werken. Het kastened is een lang. Werpig vierkant; vijftig krücken houden er de wacbt en doen 'er tenes alien huizelijken dienst.'s Konings verblijf lieeft flechts twee vertrekken. Hij heefc maar 'ne vrouw'die bij dag in zijn tegenwoordigheid niet mag komen, even minals de Priester van zijnnen tempel.'s Versten bezigheid is, met zijn Änderbevelhebbert te arbeideninburgelijke zaken en krijgsaangelegenheden, voorts in gehoor te verieenen an zijn onderdanen, en zich met vreemde-lingen, die zijn Rijk bföcken, te onderhou- deo. L (jks, bsvac :r gcbouw- n hotit en keiftcf^ncn, *s Konings : hetzelve 1 cdne ver- nen in deze )ouwd: de :zeld. De sceloes en n uit nood. alleen zija om 't z (jek. Hec kas* nt; vijftig en doen 'er ioning9ver« . Hij heeft zijne cegen- even min 1. *sV©rf* svelhebberf krijgsaange- i verjeenen Jt vreemde- i onderhou- deo. M O N O E M U G I. 175 C(pii. Tegen hec vallen van den avond zijn de Priesters gehouden, hunne opwachcingby den Koning te maken, ten zij de Koningin hun bij zich ontbiede Elk heeft eenen vrijen toe-gang tot den Vorst. De vreemdelingen zijn verpligc, bij hem befcherming le vragen gedurende hun verblljf in zijn land. De Onderbevelhebers zijn kennelijk aan hun voor-fchooc van Zebra- vel en eenen hoofd wrong van den Jakhals. Zij leven op's Ko-nings kosten, maarontvangengeene foldij, even min als de gemeenen, die van den buit moe ten leven in den aorlog, dien zij dan cok als roovers en plundcraars voeren (i). Het geen vroegere reizigers gezegd heben van hunne onmenfchelijke beenbreking en begründet der vrouwen bij het overlijden der mans (i), kan voorzeker, indien het ooit letterlik waar is geweest, na meer bij hunplaats hchben, wijl dam-BERGER van deze verfchrikkelijke bij-zonderheden niet gewaagt en toch in vijf maanden tijds menige uitvaarc zal bebben bijgewoond. Oamiero. T. ii, pu p3— p5. „^0 PwacHA bij Paevoiif. D. VII. Voor- S7(5 M O N O E M U O I. Voorzekcr heeft bij dit volk, even als bi zoo vclc anderen, die door den handel in gemeenschap gekommen zijn met de Europe, fehe zeden en beschaving, en zonderling men ztl plaats van oorfpronkelijke ruwheid en van vordere vordering, hetwelk allerlevcn- digsc gevoeld moet worden op het gezigs den Vorst, omringd door aoa vel© Grooten en vergezeld van zulk eenen aan- Zienlijken ftoet, doch zelfgeheel naakt van bovenlijf en om den middel flechis met palmbladcren gedckt. Dit zelfde gevoel moet onze afbeelding van deze menfchen ecnigf.ins verwekkcn, die hier als de een- vouwdig^ kinders der natur voorkomen, Ichoon Icvende in eenem maaifchappij, welk© de Firing pügten der ondergeführungen, het aan het oppergezag vervul. Degelukig jongeling heeft eenen leuw terren gevorden en komt in zegepraal melden, huid terug bij zijnne bruid, did richtig op zijnne befcherming en verzorging kan verlaten. Met meisje arbeiten vlijtig aan haar bruidsgoed, terwlj haaroog, bij het eenzelvig matwerk. Verlangend uitziet naar de komst van haben, ben bruidegom. Damberger leverdene als bittende in de Europe, rling meng, wie er, allerleven, hec gczigc 200 velo en naakc. Vai^ (lechts mec Ifde gevoel i menrehen als de cen- oorkomen » ppij, weike dergefchiKt- rvulc. Dtt h leeuw ter ;epraal me( bruid, did lerming en meisje ar' ied» terwlj^ itwerk, ver- se van ha- 3ER lever- de MONOEMUGI. A7f de bedden (i)i hec aanminnige van »\}n verhaal ter dier plaacfe gaf ons aanlei- ding toe deze fchikking. i (0 Dambihc. T. II. p. 87. *■ iiWMMwtWriWfcw p II! ^-'^—j^^m- JP%^.^ «jji i»L^^i|r«rwii»iiinwwai < f jL'fadA^asi^iaajfeBJBgaiai^aj.'j.uiJwi.M^^^ BERIGT yooR ebn BINDER. De Homntotten te plaaifen tegenoTer bitdz. 7!,' De Namaquat.,, De Heuzouanai, De Madagatkan 3^ De ZMWfri.... 3^ De Monehmugen.... 275. i f y. 