gtu_32400002774481_5
None
Door het niet terug ontvangen eener proef van den - waarwigtige en billijke redenen enz. en daaruit gevolgd misverstand, is de titel van het tweede daarbij voorgestelde werk, niet volledig in dien Prospectus gedrukt.. Die titel is: Natmanaét of de eenvoudig- heid een overzigt der jongste Religie-geschillen in de Her- vormde Kerk van Nederland. Opgedragen: aan mijne Pro- testantsche landgenooten die de waarheid lef: Horrermans, Pastoor te Makkum. (1) Art, VII der Geref. Geloofsbel. wv Sit: idl fs - 7 ae - NomMER 26. 29 Juni 1839: _ . @ CATHOLIJKE NEDERLANDSCHE STEMMEN. OVER GODSDIENST-, STAAT=, GESCHIED- EN LETTERK UNDE. 4 Als JESUS dit gexegd had, hebbende de oogen ten Hemel opgeheven, teide Hii: s+ es Heilige Vader bewaar hen, die Gy my gegeven helt, in wuwen naam; opdat zy één sin geliyk WY. “78 ee En. tk bid niet alleen voor hen, maar ook voor degenen, die door hun woord in my gelooven: sullen: opdat xy allen één zyn, geljk Gy, Vader, in my en ik in Us dat 2 ook in ons mogen één xn, opdat de wereld geloove, dat Gy my gezonden hebt. En tk heb hun de heerlikheid gegeven, die Gij mi gegeven hebt: opdat zy souden één zn, gelyk wy ook één syn. Ik in hen en Gi in my, opdat xij volkomenlijk één sijn: en dat de wereld wete, dat Gy my gezonden hebt. Joann. XVII. Odit blad ’t welk alle Zaturdagen met een Nummer wordt vervolgd, kan worden ingetekend aan alle Postkantoren, en bij de voornaamste Boekverkoopers in het Rijk. Hetzelye wordt met den Post verzonden voor den prijs van f 8-50 in het jaar; het half jaar of kwartaal, naar evenredigheid; zullende’ de betaling bij kwartalen moeten geschieden, Alle abonnementen kunnen worden opgegeven aan het Postkantoor te Grave; geene andere dan gefrankeerde Stukken en Brieven zullen door de Redactie worden aangenomen. — Aankondigingen worden tegen betaling van 15 Centen den Regel geplaatst. Voor Belgs? kan men abonneren aan het Postkantoor te Antwerpen. GESCHIEDENIS DER HERVORMING IN NEDERLAND. (Vervolg van bliadz. 203). Ypres als de vredes- onderhandelingen afgebroken waren, stelden de Staten den Prins van Oranje, als hooft en hoogste overheit tot de regeering deser lans den geduirende den oorlogh: ten einde, dat hy alle vrydommen, rechten en loffelyke gewoonlens der lan- den en steden sou voorstaan: ook de wettelyke Ampts luiden en Overheden. Met besonder last op het stuk der Religie: Dat hy geen Consistorien of Kerkenrae- den soude gedogen dan by goedtvinden, noeming en instelling van de Magistracy der steden, ofte van de Staten des landts. Dat hy de oeffeninge der Gereformeerde Euangelische Religie soude handthas ven, doende de Roomsche ophouden, en stellen tot ordering van de voorseide Gereformeerde Religie, deie of vier bequaeme personen, als generale Commissarissen in ’t stuk der Religie, om te letten op houdt, sonder toetelaten dat men op ies mandts gelöt of conscientie soude inguireren, of dat iemant ter sacke van dien eenige moeyenis, one gelyk of letsel aengedaen wierde. Doende voorts by gelyk of letsel aengedaen wierde. Doende voorts by gelyk of letsel aengedaen wierde. Doende voorts by gelyk of letsel aengedaen wierde. raedt van de selve Gecommitieren aengdende d’oef- Jeninge der selve Religie stellen soodaenige goede or- dre, als naer gelegentheit vam saeken, tot de meeste gerustheit, en.sonder verminderinge van Godts eere, bevonden sou ‘werden te behoren, ook, waer ’t noodt, met advys der Staten, (Brannt I, dl. bl. 559). Hier zien wij, even als overal, waar de nieuwe leer zich vestigde, 1.° hare verkondigers en leer, on der het tozigt, de voogdij ea heerschappij van den staat brengen; 2.° zien wij die vrijheidlievende mannen, die het onverdragelijk vonden, dat de koning eene nieuwe leer niet in zijne staten wilde gedogen, en, diensvolgens, in naam der Godsdienstvrij-heid, de banier van den opstand hadden ontrold, zoo-dra als zij zich sterk genoeg gevoelen, bevel geven, /f om de Roomsche Religie te doen ophouden; dat is, denzelfden dwang uitoefenen, om welken te ontgaan, zij de wapens tegen hunnen souverein hadden opgevat: zij doen hetzelfde, wat hij gedaan had, met een het meer; want: 3.° zij geven voor, te willen, dat men op niemandts geloof of conscientie soude inguireren, of dat iemant ter saeke van dien eenige moeyenis, of letsel aengedaen wierde. — Wis toch kent niet de afschuwelijke handelwijze tegen z¢ vele Catholijken. Die men quasie van verraad beschuldigen liet, door landloopers en kwaaddoeners, welke men door de ongehoordste folteringen, die zij allen voor hunnen dood plegtig herriepen, tot dusdanige in den mond gelegde aantijging bewoog? Wie kent de afschuwelijke wreedheden niet, welke de nieuwe door Sonoy, in Noord Holland ingestelde bloedraad, aan de. brave en welgestelde Catholijke huisluiden Koppren Kornetiszoon en zijnen zoon Nanning van Wowgnum; Pizrer Nannineszoon van Bennenbroek; Reinier: Pizrer Nannineszoon van Hoogwoude, deed plegen? — Afgrijse-lijk, inderdaad, is de beschrijving, welke P. Bor, I dee! bl. 108 verso en verv, daarvan geeft. Men kan het niet lezen, zonder van verontwaardung te gloeijen en uitteroepen, welke monsters! Ook Cock's -Vaderlandsch Woordenboek deel XX VII, art. Sonyy (Dieperix), hangt daarvan een verschrikkelijk tafereel op. Wij willen dat artikel van dien Protestantschen schrijver overnemen. In den zomer des jaars 1575 versprende zich door Noord-Holland, een gerugt, hoe een deel landloopers door de Spanjaarden was omgekogt, om eenige Dorpen in brand testeken, om alzoo de Hülsen uit de Sterkten en van de Dijken te lokken, welke zij nevens de soldaten bewaakten. De kommer en agter dogt der tijden deedt dit gerugt gereedelijk gehör vinden, ook bij Sonor en de gemagtigden der Noorhollandsche steten; die er straks den Schouten ten platten landen van verwittigden aen, door dit middel, een twintigtal van het geboefte in handen kreegen. Bij hunne verhooren, bekenden zij, huisbraken en andere verstorungen der openbare rust, doch niets geen naar brandstigting of soortgelijke euveldaden geleek, gepelte te hebben. Sonor, een man van harden inborst, en zeer agterdogtig, met deze algemeene bekendtenissen niet voldaan, wordt hier op teraade, strenger maatregelen te baatte neemen. Even als of hij den hertoge van Ava, in wreed-heid, niet wilde toegeven, stelt hij cene bijzondere Regt Bank in, welke, eerlang, niet minder dan de bekende Raad van Beroerten, algemeen verfoeid en insgelijk met den naam van Bloedraad wierdt betiteld. Tot Leden van dezen Raad be-noemde de overste Sonor, JoHaN wan Forersr, Schout van Alkmaar, Meester Joost Huixestoor, Schout van Hoorn, Witem Maarrenszoon Kaur, Baljuw van Waterland en Zee-tang, en WiLLEM van ZONNENBERG, Baljuw van Brederode en Bergen. Bij deze wierden vervolgens nog gevoegd Jonkheer Witurm van Roon, Schout van Nieuwdorp en WiLLEM Mostarp, doch deze deeden weinig dienst, en nog minder de genoemde Jousn VAN ForeEsr, wiens plaats de Geweldige Provoost Mr- CHEL VERMESTLEN verving. In ’t eerst zat deze Regtbank te Alkmaar doch wierdt, eerlang, overgebragt op het Huis te Schagen.” Otter, om, door kragt daar van, de verlangde aanwijzingen te bekommen. Men gaf hun naamen in den mond, met onder-vaging, of deeze hun niet tot brandstigten hadden aangezogt? Ontkenden de boeven zulke aanzoeken, dan beloofde men hun het leven en de vrijheid, indien ze de waarheid wilden zeg-gen, op deeze wijze noemden zij eenen Koppe Korneviszoon, en zijnen Zoon Nannina, eerlyke en welgestelde huislieden te Wognum; voorts eenen Pserea. NANNINGSZOON, van Bennenberg, Reiner Puererszoon, van Hoogwoude, aLLEN RoomscH-GEZIND. Drie of vier toeren van den pijnbank stond deeze door, zonder dat men hem aan 't beschuldigen konde brengen. Men hervat het pijnigen: terwiyl de Regters hem voorlazen de naamen, wrtke hy had te beschuldigen;.onder bedreiging van diergelijk eene behandelinge, dag aan dag, tot dat hij de waarheid sprak. Daremont, vroomer dan zijne ondervragers, door zulk een dreigement met getroffen, wordt nu ter scherper proeve gebragt. Opgetrokken aan eenen Ladder, met de armen age terwaarts gedraaid, en twee honderd ponden gewigts aan zijne groote toonen, laat men hem vierde half uur in die gestalte hangen; terwyl men, intusschen, in de herberg gaat zitten drinken De hevigheid der pijnen perste den rampzaligen het zweet uit de leden, zo dat het op den zolder droop. Aldus gemarteld, en onmagtig om de pijn langer te verdragen, ont- bood hij de Regters; die egter, eerst een half daar naa, met dronken hoofden, wederkeerder. Toen verzogt hij ontspannen te worden, beloovende te zullen openbaaren, al wat zij op hem begeeren zouden. Nu belooft men hem ver Giffenis en een Dienars plaats onder den Geweldigen Provost, indien hij de dus genaamde waarheid zeide; waarop hij insgelijks de boven- gemelde persoonen noemde.” » Inmiddels hadt men deeze, op de aanklagte van DaremunTs medgezellen, reeds in verzekering genomen. Het brandver- raad, hun, door de gevangenen, in ’t aangezegd, wierd ronduit ontkend, enverklaard, daar van geene de minste kennis te hebben. Ook herriepen de landloopers, zedert hunne beschuldiging, want, ten vuure verwezen zijnde, wederriepen zij in hun uiterste, en eenigen met den wurgstrop aan de keel, al wat hun, wegens het brandstigten, en tot beschuldigten, en tot beschuldigten, en schon befandigten, de geregte, door pijn en schon beloften was afge- dwongen. Van welke herroepinge, naderhand, uit de geregte like getuigenissen van Scherpregteren, Schouts dienaren, Predikanten en anderen, de waarheid gebleken is.” » Dit niettegenstaande maakten nu de Regters eenen aanvang met de hevigste folteringen aan de gevangenen van welke wei Nige Geschiedenissen gewähren. Kopp Korneviszoon was het erste voorwerp hunner woede. Acht kannen brandewijn wier den er verbruikt, tot het natmaken van Lijnwaat, ’t welk men in brand stak, om het licham, van boven tot beneden, te blakeren, voor al ook onder de zolen der voeten: zo dat er de Zenuwen geheel bloot lagen. Achtige der negen dagen, onder zijn standvastige betuiging van onschuld en van die der verdere beschuldigden, had men hiermede aangehouden; wanneer men hem, in den namiddag, na dat hij des morgens zeer heftig was aangetast, in de kamer bragt, alwaar de Registers zaten. Aldaar gekoomen zijnde, viel hij van zwakheid met de handen op de tafel neder, en voorts acyraasd hebbende, wat hun begeeren ware, voegde hij er nevens: Ik weet wu niets te zeggen, met een valt hij in zwijm, zijgt uden op den grond, en sterft voor de voeten zijaer Regterea, die in ’t eerst, daar over van schrik bevangen, vervolgens bijonderlinge afspraak, het gerugt deeden loopen, dat Pe Duivel den schelm den hals gebroken en hem voorts ter helle had gevoerd.” Om hunnen moed aan het Lijk te koelen, deeden zijnen Zoon Nannina uit de kerker haalen, door een En Dienaar, die heißen vondt leggen in zijn heind, met de handen tücken de beenen adn eenen bank. Eben. Het gelöt gaan bijkans te boven de folteringen van allerleien aart, welke aan dien rampzaligen wierden te werk gesteld. » » Hij (‘tis de Ridder Hoorr die thans spreekt,) » sterker van gesteltenis dan de ouwde man geweest was, » wert tot twee of drie en twintig maalen overfellijk gepij- » night, niet alleen naa gewoonte met geselen en spannen, » maar met de vinnighste bola ase » z00 van weedom ale » walghe, die d’allerdartelste en scherpzinnigste wreedtheid » » wist te verzinnen. Scheldende zijn geduldt voor Duivele spel, schoor men hem met een scheermes al ’t hair yv: » den lijve; en verbezigde daar op twee mengelen brat » » wijns: zulx het van de keel af ter naavel toe, zeer » en velleloos was. Men brande met zwaavel, ene pondt kaarssen teffens, zijn’ naakte oxelen en zoo! Wijze, dat hij, niet kunnende op de voeten staan » Ken lang  poorten yan Hoorn gehangen, en het hoofd te Wognum ten kerktoren te worden uitgestoken. Te Hoorn hoewel met grooten tegen: zin der wethouderschap, wierdt dit vonnis volvoerd. We rampzalige lijder, deze schendige woordbreeking zijner Reg teren verstaan hebbende, herriep alle zijne voorgaande be- kentenissen, ook toen hij ter strafplaats wierd geleid, niet- tegenstaande men, om hem te bedwelmen, hem dronken had gemaakt. De opteekening niet onwaardig is het, dat de lee- gaar JURIAAN Reeisaon ; die den lider in zayn uiterste ver- zelde, hem, zo dikmaals ho van tyne onschuld sprak, in de reden viel. NANNING hem binnen drie dagen voor het jongste gerigt van den Oppersten Regter daagde; ’t welk op den lee- waar zo diepen indruk maakie, dat hy mistroostig van de geregsplaats na huis ging, EN BINNEN OF KORT NAA DEN BESTEMDEN TIJD OVERLEEDT ”” » Het slagtoffer der wreedheid, welk nu volgde, was de reeds genoemde Pierea NanNINGSZOON, een deftig en vermogend Uisman van Benningbroek. Nog heviger, indien het mogelijk ware, dan zijne lotgeno- noten, wierdt deze gefolterd. Men deedt hem gaaten, daar twee vingers in leggen konden, onder de oxelen branden. Men knelde zijn ligchaam met zeven koorden teffens, en wrong ze toe, met zulk een geweld, dat ze keepen in den bank sneeden, en, door huid en vieesch kervende, het naakte been ontdekten. Dit maakte hem de handen Øoutbruik zo dat mea hem, zeven weken Jang, als een jonggeboren kind moest voeden. Viam- mend spek in brandewijn gedoopt, wierdt op zijn hoofd ge- laatst, en door eene menigte torren hem de buik doorboord. Boor middel van een werktuig, een loopend windas genaamd, krekte men zijn ligchaam uit elkander. Hulikesioor een der Regteren, had de onmenschelijkheid, van, by wijlen, den af- ematten beul te vervangen. SONOI zondt met voordagt Ratten van ALKMAAR na SCHAGEN om hier ten zelfden oog- merke, als aan den voorgaanden elendeling, te dienen. de Rat den hartkölle raauw gewroet en geknaagd hadt, leide men gloeijende koolen in de versche wonde, en schroeide de emartelde ledemaaten. Onverduldig, in ’t einde, en onmagtig om verdere folteringen te verdraagen, kwam PietER NNINGSZOON insgelijks tot bekendtenisse, beschuldigende niet slechts zekeren Pirr Ex, en eenen Jan JENOKNSZOON, aanzielijkken Roomschgezinden burger van Hoorn, maar ook een groot getal huis- en steelieden, zelf de geheele schout-ambagten van Zybekarspel en Benningbrock, als meewustigen van het verraad. Men wilde nu ook den gemelden Jenornszoon ter scherpe proeve brengen, en, ten dien einde, uit zijne geboortestad na at huis te Schagen overvoeren. De regering van Hoorn, hebe bende reeds een kwaad oog op den wreeden handel gekreegen, verzette zich tegen het vervor erreren van haren burger; doch zij bezweek voor het scherp anschrijven van Sonor, mits, egter, evvvuvyeusee see teuse eee dat de Schout en twee Schepenen der stad bij de ondervragin - m zouden tegenwoordig zijn. Men hielten zich evenwel niet an deze voorwaarde, maar pijnigde Jenonnszoon vier maalen, in den tijd van twee dagen, bij afweezen der Hoornsche gee m Hieruit reezen klagten, en voorts oneenigheden tusschen de Regeering van Hoorn en den overste Sonoi; die zijns 0 bewust, de eerstyemelde tot zwijgen zogt te bren- gen, door haar te laten rieken, als of hij dezelve voor medes pligtige van het gewanod verraad hieldt. De Heeren, zich daar aan niet kreunende, vervoegden zich daar op bij prins WILLEM, met een smeekschrift in naame van JAN JER OKNSZOON § ’t welk zoo veel ingangs vondt, dat zijne Doorluchtigheid verboodt, met het onderzoek voort te gaan, buiten ‘bijzijn van twee zijner Gemagtigden Tegen deze aitspraak verzette zich Sonor, en beveelt den Regteren, het gestaakte werk te her- vatten; die, egter, het hart niet hadden, om ’sPrinsen gebod te overtreeden: welke, voorts, aan Sonor uitdruk kelijk bevelzondt, om TOT NADER ORDER, het stuk te staken.” „Intusschen deedt men herhaalde aanzoeken, Om lieden te vinden, die, in naam Zijner Doorluchtigheid, de verdere ondervragingen der gevangenen zouden bijwoonen. Men stootte overal het hoofd, ook bij M.r Jonan van OLDENBARNEVELD, thans Advokat der Staaten voor het Hof van Holland Aldus bleef het werk hangen, en wierdt men, eerlang te raade, de gevangenen te ontslaan, zo als ook, ten aanzien van zommigen, geschiedde. Hadden zij, die 209 wreedaardig, uit sektenhaat, tegen vreedzame landgensoten woedden, nog regt, om over de wreedheden der Spanjaarden, tegen oproerige nieuwgezindeg te klagen ? De landvoogd don Louts pe Requesens, besloot tot eenen aanval op het Zeeuwsche eiland Duiveland, dia niettegenstaande de prins van @ranje er de lucht van kreeg, en versterking te water en,te Jand derwaarts zond, aanvankelijk slaagde, en de bemagtiging van het eiland Schouwen ten gevolge had. Don Louis be- gaf zich in persoon derwaarts, en begon in het laatst van den herfst (1575), het beleg van Zierikzee ; doch hij werd naar Braband geroepen, alwaar de slechte geest, die onder de Spaanscho ruiterij heerschte, zij- ne tegenwoordigheid vorderde. Eene heete koorts ruk- te hem kort daarop uit het leven, ——eOOoe GENEEFSCHE DISCUSSIE, Het Tijdschrift der afgescheidenen: de Reformatie, heeft in deszelfs laatste N.oS, vooral onder de rubriek: berigten, zich beijverd om’ de goedhartige lezers van dat Tijdschrift te overtuigen, dat deszelfs Redactie door blinden sectenhaat, tegen het Catholicismus bee stuurd wordt.. Wij heben daarvan reeds vroeger gesproken ‘en er de vermoedelijke reden van opgegeven. hans willen wij opzettelijk spreken., over zeker berigt,.in :het N.° voor Mei IJ. voorkomende; waarin verhaald wordt: dat eep Catholijke Missionaris zich te Geneve bevindt, die zich schandelijk tegen de hervorming en hervormers uitlaat, met Gods ‘Woord ‘spot enz., dat die man de hervormde Jeeraars had uitgedaagd, om hem te antwoorden; dat de bekende.Manan., een predikant der afgescheidenen van de Nationale Kerk, hem de boodschap had daten doen, dat hi zich met hem in eenen publikken rede twist wilde begeven; dat de Missionaris dit eerst aannam; doch dat ‘bij den naam van 2ij-nen Antagonist vernomen hebbende, loochende een boodschap te hebben. gegeven; dat MALAN daarop een stukje heeft uitgegeven, getiteld: De Priester ‘en de Zendeling, of de Reformatie, zoo als dezelve is; *t welk hij -heeft doen volgen, door een stukje getiteld: Brief van Dis MALan aan twee Priesters, den Zendeling En een' Vicaris. Vervolgens zegt de Reforma- tie: Door eenige leeraars.en deden jis insgelghs de volgende uitnoodiging aan dienlasteraar van:‘Gods W oord en werk gezonden; hy heeft echter den brief niet willen openen.; dezelve is toen in het Geneefach Ty d- schrift Hédéral geplaatst en daaruit overgenomen in het nieuwe Tijdschrift TL’ Espérance. Die awaarlijk bescheiden brief door de Reformatie medegedeeld, is te merkwaardig, om niet door ons te worden overgenomen; te meer daar wij in staat zijn, om betrekkelijk die zaak, zeer -helangrijke en naauw- keuriger -berigten mede te :deelen: die brief is van den vyolgenden inhoud : ha : ee BRIEF AAN DEN ABT Espaner. Geneve, 17 Maart 1839. Mijnheer AbtJ De ondergeteckenden, zonder allen uwe.kerkelijke vergade- ringen (1) van de vasten bugewoqn? te hebben, hebben echter daarvan genocg hooren spreken, om zich gedrongen te gevoe- len, om met u, 200 gij wilt, ineenige briefwisseling over dit onderwerp ste treden. vA Wij zullen beginnen met het afkeuren, als zijnde volstrekte- lijk onwaardig der schoone zake der Reformatie, niet alleen der geruchtmakende teekenen van ongunst en misnoegen, welke uwe gesprekken hebben veroorzaakt, naar daarenboven van allen aanval of woord van verachting, gerigt tegen, uwen per- soon of tegen uwe zaak, op naam van eene valschelijk aldus genaamide wijsbegeerte. Endéndien men genoodtaakt was te kiezen.tusschen ongeloof en Pausdom, wy touden het laatate de voorkeur geven, omdat wy -ten.minste daar zouden terug- vinden én de Godheid, en het Kruis van onzen Zaligmaker. Zoo  Woord onzes: Gods geberbiedigt, aan -hetwelk si. 200. Wij wel onder- rigt zijn, belagchelijke vragen gedaan he slechts over menschen gehandeld was, wij zouden gezwegen hebben. Maar aanvallen, gerigt tegen den Heiligen Bijbel en deszelfs volkomen gezag, laten ons het zwijgen niet toe. — Gij hebt dit heilige Boek ondervraagd. Gij hebt gewild, dat daaruit.eene stem voortkwame, om u te antwoorden. Gij hebt, zegt men, diegen uitgedaagd, die deszelfs gezag ver- dedigen, Zoo gij wilt, Mijnheer Abt! hier zijn vrienden des Bijbels, die.w yoor en door denzelven zullen antwoorden. (1) Reunions, ware het beter vertaald geweest door bijeen- komsten. ee re bt, strekkende om’ deszelfs waarde in de oogen des volks te verlagen; indien er. Men schrift under anderen de volgende voorstellen 'toe': De Heilige Schrift kan geen regel van thet gelöst zijn; Juzus 'Curistus heeft dien regel niet gegeven); Het is onmogelijk, dat men door den Bijbel het Geloof, den troost, het ware Christendom vaststelle; De Roomsch-Catholike kan op eene meer. redelijke en zekerder wijze belijdenis zijns gelös doen, dan de Protestant, Mijnheer indien menzich in deze aanhalingen bedrogen heeft, gelieft ons dan te doen weten,, waarin men uwe stellingen ver- valscht heeft. Maar zoo men zich niet bedrogen heeft, koomen wij u in naam der waarheid vragen, om of dezelve in het openbaar te herroepen, Of dezelve in eene zamenkomst te verdedigen, met iemand, die uwe gevoelens aanhangt, maar metper- sonen, welke die gevoelens tegenstaan, Wij zijn bereid, Mijnheer Abt! om uwe stellingen, zooverre ons de Heere helpen zal, in eene gemeene zamenkomst tegen Wij zijn bereid, Mijnheer Abt! om uwe stellingen, zooverre ons de Heere helpen zal, in eene gemeene zamenkomst tegen Wij zijn bereid, Mijnheer Abt! om uwe stellingen, zooverre ons de Heere helpen zal, in eene gemeene zamenkomst tegen Wij zijn bereid, Mijnheer Abt! om uwe stellingen, zooverre ons de Heere helpen zal, in eene gemeene zamenkomst tegen Wij zijn bereid, Mijnheer Abt! om uwe stellingen, zooverre ons de Heere helpen zal, in eene gemeene zamenkomst tegen Wij zijn bereid, Mijnheer Abt! om uwe stellingen, zooverre ons de Heere helpen zal, in eene gemeene zamenkomst tegen te stand, ‘en te dien einde two of drie personen uit ony norden te ibene, die daarmede meer bijzonder belast zouden zijn. Indien ‘het w goedunkt, van uwe zijde helpers bij u-te nemen, ‘wij hebben ‘er niets tegen in te brengen, ‘Maar wij vagen, dat de ihijeenkomst plaats hebbe in ‘tegenwoordig�= hebben van een van wéerskanten gelijk getal getuigen, gekozen door u, Mijuheer! en door ons; een honderdtal ten minste van beide zijden:;; dat er van de zamenkomst schriftelijke aan te worden. Mijnheer! wij laten aan u de kus der plaats, van den dag en van het uur. Zoo gij dezaak goedkeurt,.zullen wij echter op. ons.nemen thet locaal ‘te bezorgen. ‘De President zou gekozen worden door de vergadering met meerderheid van stemmen; in geval van gelijkheid, zou het door ‘het ‘lot: beslist worden. Het schrift verslag ‘zou, zoodra het behoorlijk opgesteld z oude zijn, al gwomoet dealin a goedekeurd en geteekend worden, met of zondertegenspraak. ‘Mijn ‘heer! daar gijde stem. binnen onze muren zoo Zeer verheven hebt, zoo schijnt het ons toe, dat gij verschuldigd + en ‘an uwe zaak, én Jaan.uw karakter, en aan het publiek, tot hetwe)k gij spreekt,, om openbaar en opregtelijk uwe voor onwederlegbaar gehoudene stellingen met de tegenpartij naauw-keuriglik te onderzoeken, volgens deze zinspreuk: Audsatur et altera pars, of deze meer achtingwaardige: Degene, die heer eerste pleit, schynt gelyk te hebben, maar zynetegenparty komt en onderzoekt hem. f d In verwachting, dat ons‘met.een antwoord zult yereeren, hebben wij de eer, mijn heer Abt! u te groeten, i” (Geteekend) St. Prvet-Jouy, Bedienaar des H. Evangelies. Cu. Eynarp-Eynakp. ‘Tu. LHUILUIER. A. Bost, Bedienaar des’ H. Evangelies, H. Lananpe, Predikant en Professor. ‘C. ne Loriot ne Portes. Henai TRONCHIN. BERNARD DE WATTEVILLE. Het bevördigend, onder de namen deronderteckenen, die toch blijkens eenige uitdrukkingen niet tot de nationale kerk van Geneve konden behoore, dien van Manan, die.reeds.tweebrochures over die gaak geschreven, niet aan te treffen. Dat noch de ‘Pas-toor van Geneve, noch de Missionaris in dit geval verstandig, noch der taak, waarmede zij zich chadden belast, weardig gedragen hadden, scheen ons me ar a te duidelijk te blijken, daar zij, zoo het scheer de door chem geprovoceerde uitnoodiging niet shi voldaan; maar hetgene, wat de Reforma op de zoo even vermelden brief volgen last, is niet alleer hatelijk., maar goo dom en ongerijmd,, dat verstandige Protestanten er met ons de schouders over zullen ophalen. Alleen bekrompene v vane Eahete 200 spreken, in eenen tijd, waarin de der het overal de nevelen des vooroordeels dwijnen, en het Catholicismus en lasterde Opperherders der Jerk door Gewroken worden! Wie kennen nicht den roem dien de geleerde Protestantsche hoogleeraar Hurrer (1), te Lausanne, zieh door zijnne geschiedenis van Inno-centius III en de verdienstelijke Hoogleeraar Voigt door die van Grecorius VII, verworven hebben. — De Reformatie, zegt dan: „Op dezen brief heben wij alleen deze aanmerking te ma-ken, dat wij voor Christenen de mogelijkheid niet inzien, van te kiezen tusschen bijgeloof en ongeloef; want beiden voerten verderve.” Als zulke lieden, die niet alleen blind willen blij-ven, maar ook anderen blind willen houden, den moed hadden, om een bedaarde geregelde discussie, in openbare geschriften aan te gaan, zouden wij hen uit-nodigen, om eens bondig aan te toonen, waarin het biyjgeloof der Catholike Kerk dan eigenlijk bestaat? Wa van die heeren bewijzen te vorderen, is aan een doof mans deur geklopt! Hoe vaak hebben wijlen de(Gereformeerde) Nederlandsche Stemmen uitgedaagd, om op andere gronden, dan die der Catholike over-levering Te bewijzen, dat de bijbel Gods woord is! Maar zij hebben er noort op durven antwoorden, en men kan 'er ook geen voldoend antwoord op geven. — De Reformatie, zegt verder: De vloek des Almagten rust zoo wel op hen, die Zijn werk verdringen door bijgeloof, als op hen, die zijn werk be-spotten door ongeloof. Als het op het verdrukken der waar-heid aankomt, dan is het bijgeloof altoos de kwaadaardigste Kampvechter. Op den 19 Mei ont vingt eenen brief van den achtingwärdigen Heer pe Baupry, gedagteckend, Plein- Palais bij Geneve, 14 Mei, aan welks slot Zijn Eerw. schrijft : » Priez bien pour moi. J’ai trois ou quatre correspondances de controverse avec des ministres Protestants. Les affaires ne sont pas encore bien avantages; mais c'est deja beaucoup que j’aie pu obtenir d'eux qu’ils soient entrés en discussion amicale. Si Dieu daigne y donner sa bénediction, le résultat en serait fort avantageux. Il faut faire ce qu'on peut, et abandonner je succés à la volonté divine. Il faut planter et arroser: Dieu ‘donnera l’accroissement, s'il lui plait et quand il dui plait (1).” * BELANGRIJK is het autor van den Hoogleeraar Hunter - aanden Bisschop van Rochelle, die den Protestantschen Ho leeraar met de uitgave van dat werk heeft geluk gewuscht, zullen die beide brieven in dit of in het volgend N.° me- en. Dat is: » Bid veel voor mij. Jk heb drie of vier brief- ingen van controvers, met Protestantsche bedienaars, n nog niet veel gevorderd; maar het is reeds veel n hen verworven heb, dat zij in minsame discussie fevgeven, a ‘Zoo God zich gewaardigt, er zijnen vegen aan e geven het resultaat zeer voordeelig zi oen, Water tan en het goed gevolg aa en goddelijken n. Men moet * Wij veronderstelden aanstonds, dat die discussie in verband stond, met de zaak waaryan de Reforma- tie gesproken had: en een dankbaar gevoel overtuigde ons, dat de goede Voorzienigheid er ook hare wijze oogmerken in had gehad, toen zij ons, geheel buiten ons toedoen, in vertrouwelijke briefwisseling heeft gebragt, met eenen man, die geheel doordrongen is, van den liefderijken geest, die den - zachtmoedigen Franciscus van Sales bezielde, en daardoor duizende van Protestanten, in den schoot der Kerk terug bragt. Wij zonden dus eene vertaling van het artikel der Reformatie, aan den Eerw. Heer pe Baupry, met verzoek, Om ons, betrekkelijk die zaak, nader te willen inlichten. — Hierop ontvingen wij, op den 12 Junij eenen hoogst belangrijken brief, waarvan wij hier een vertaald uittreksel mede deelen. Plein-palais, 7 Juni 1839. Mus Heer en zeer Gemerpe Vrienp in onzen Herr! © Het Hollandsch Tijdschrift heeft twee weigeringen van discussie door eenen Catholijken Prediker van Geneve, aan het einde van den Vasten ge- daan, op eene voor het Catholicismus ongunstige wij- ze voorgesteld. Ik ga u narigten, betrekkelijk dat onderwerp geven.. K zal niet in de bijzonderheden treden van die feiten welke de weigering zijn voorafgegaan, omdat ik niet bij de Sermonen van den Prediker tegenwoordig geweest zijnde, noch oog- noch oor getuige ben ge- weest, van het voorgevallene. In zahlen zeggen, dat er on der de Protestanten van Geneve zijn, die zich van de nationale Kerk hebben afgescheiden, om de vrijheid te heben, van des te een elektrikter tegen het Arianismus te prediken; zij nemen den tiel aan van: Evangelisch Gereformer-de kerk. Anderen voeren den tiel van: gezegende weide (Pré-béni), en die laatsgenoemden heben een bedienaar, den Heer Manan, met wien ik in 1838, in schriftliche openbare discussie ben geweest. Die man verbeeld zich in de werken zijnner tegenstrevers, alle soorten van dwalingen te zien en tracht niet an-ders dan hen gevoelens aan te tijgen, die het verste van hunne gedachten verwijderd zijn. Die manie is zoo sterk in hem, dat ik de discussie geeindigd heb, met hem in mijn laatste werkje te zeggen: De Heer Manan verwerpt met afschuw mijne leer, als bezoedeld met Socinianismus. Hij motiveert eene dusdanige aantijging op deze zinsnede van mijn ge-schrift: De Hemelsche Meester is ter dood verwegen geworden, om het geven eener authentieke geworden. igenis van de vereeniging der Goddelijke natur en der menschelijke natur in ziynen persön. De Heer Manan ropt uit: Dét isin mine oogen uit een oogpunt beschouwd, geheel en al gelijk aan de leer van Socijn; mijn gelooftis geheel anders. Maar hij let er niet op, dat hij op die wijze sprekende, verklaart, weweese Bee Be will overlaten. Men moet planten, en, bevochtigen: God zal den pasdom geven als het Hem behaagt ea wanneer het Hem ehagen zal. — 24 — niet aan het nieuwe Testament te gelooven; want ik heb slechts herhaald, wat de H. Marrneus Kap. XXVI. De H. Marxus Kap. XIV. en de H. Lucas Kap. XXII verhalen. de Heer Mauan, under het gewigt eener buitenspiel vooringenomenheid, kan iedere discussie met het schlitz voor altoos van af, ten minste wat openbare geschriften betreft (1). De heer Mauan antwoordde pniets en alle discus- sie had volstrekt opgehouden, toen hij getracht heeft, die te hernieuwen, door den prediker aan te vallen. Was de reden die men had, om zijnen aanval te vers achten en te weigeren met hem in het strijdperk te treden, niet voldoende De bedienaars der Evangelisehe Gereformeerde kerk gevoelden dit wel; en zij besloteh, om aan den Catholijken prediker eene uitnocdiging te doen, die anmerking verdiende, zij verlangden van hem het houden eener converentie, waar bij een honderdtal personen van weerkskanten zou tegenwoordig zijn. De brief dien zij, betrekkelijk dat onderwerp aan den Abbé Espanet schreven, is door acht der hunaen on- derteekend, van welke de eenige dien ik ken de heer Pinet-JoLy is, want hij is niet alleen © Orderscheiden, door de welsprekenden, zijn en predicatien, die bijna altoos geinproviseerd zijn en die echter niet minder treffend zijn, maar hij bezit ook in eenen zeer hoogen graad, de beide, tot een discussie essentieele hoedanigheden: hij is oor-deelkundig en conscientieus; diensvolgens gevoelt hij de kracht, van een goed bewijs en bij zoekt gene ij- }| dele subtiliteiten om hetzelve te eludeeren. Maar de Catholijke prediker vreesde, dat een openbare conferencie aanleiding tot eenige onlusten mogt geven, uit-hoofde vooral der gisting, Gie alstoen in zekere geworden bestond. De openbare conferencie werd dus geweigerd, maar een schrifteliike discussie werd aangeboden. enigen tijd, alvorens derzelfelver preliminairen geein- digd waren. Eindelijk werd alles bepaald; de schrif- telijk discussie gaat plaats hebben en de heer Piter | heft zich belast met het intreden van het strijdperk, door een controvers-werk, het welk hij tegenwoordig gereed maakt. » In dien staat van zaken, zie ik niet, waarom het Hollandsche tijdschrift zich gehaast heeft met het celebreeren der zegepraal van het protestantismus. Ik ‘heb, God zij gedankt! veel hoop, dat hetzelve die eenmaal door de herroeping (le chant de la Palinodie) | zal doen vervangen. Het geschrift ’t welk de heer Piter zal uitgeven zal niet onbeantwoord blijven, en die gebeurtenis kan beschouwd worden, als een trek der Voorzienigheid ten voordeele van den heer Pi.eT; want de vroomheid, de goede trouw en de andere hoe- | (1) Men ziet hier uit dat de heer Manan een man is, z00 © ala de Reformatie hem zou kunnen wenschen, Als iemand schrijft, gelijk | Daar de brochure, welke dat aanb (1) Men ziet hier uit dat de heer Manan een man is, z00 © ala de Reformatie hem zou kunnen wenschen, Als iemand schrijft, gelijk | Daar de brochure, welke dat aanb (2) Od bee | Hesde, geene onderteekening droeg, duurde het nog | Minachting beschouwende, die naar andere pri danigheden van- dien uitmuntenden man zullen hem het geluk verschaffen, van plaats te nemen in den schaapstal van den H. Perrus; om er hem te doen binnentreden, komt het er slechts op aan om den fakkel der waarheid, dien de vooroordeelen der geboorte hem tot hiertoe belet hebben te zien, aan zijne oogen te vertoonen. Gij kunt mijnen brief publick maken, om de daadzaken te rectifieren, Ontvang mijne eerbiedige groctes-ers L'apsé pe BAUDRY.” Overigens heeft de Eerw, Heer pe Baupry, ons de toezending aller stukken, betrekkelijk die discussie beloofd, zoodra als wij hem het adres van onzen Correspondent te Pargs zullen hebben opgegeven, waare aan wij zoodra mogelijk znjlen yoldoen: zoodat wij in staat zullen zijn, om dien aangaande al het belangrijke aan onze lezers mede te deelen. n Over het openbaar prediken van godslastering en afgodertj, met verloochening der verdiensten van JE- sus CHRISTUS, zullen wij bij eene volgende gelegen- heid spreken. Wij hebben, (hetzij tot narigt van de Reformalie gezegd) aan den Heer Genoupe gesehre- ven; en zullen in allen gevalle aantoonen, datdehute vering welke de Reformatie bij het lezen van die zoo- genaamde godslastering en afgodertj gevoelde, de ze ek ate ep  Zeitung, heeft onlangs het volgende schrijven uit Berlijn medegedekte: De Aartsbisschop von Dunin, leest thans alle dae gen de Mis met de ornamenten van gewone Priester, bijgestaan door zijnen Kapeliaan. Men kan niet zone - der levendige ontroering, dien eerbiedwaardigen grij- aard zien, onder den last der jaren gebukt, die eer- tijds van eene onvermoeidbare werkzaamheid was. Het gevoel, hetwelk hem thans beheerscht, schijnt eene godvruchtige resignatie in de beproevingen te zijn, die hij te verduren heeft; en een onbegrensd vertroue wen op de Voorzienigheid die alles ten beste beste beste bezahlen, die onbeschaadende laster, die voortgaat, met hem nw eens trotschheid en halstarrigheid, dan weder kleine geestigheid toe te schrijven, vermag niets op een krakter van die geaardheid. Zijn gelaat blijft k helder, terwijl men het met slijk tracht te en al de schande van den laster die hem; hervalt op zijnne duistere lasteraars. Fea Men gaat voort met het begaan van den o uden misslag, dien van alles enkel te beoordeelen naar den. gezigteinder, dien men zich gevormd heeft en zich zelve te beschouwen, als het middenpunt van a wijsheid en van alle gezond verstand; diegenen me dan de onze handelen. Men bewijst niets, door over het een of ander leerstuk, ’t welk ons mishaagt, de schouders op te halen; men wint niets, door het een of ander feit der geschiedenen naar de bekrompenheid van zijnen geest te kneeden, vorderende, dat de Kerk altoos op dezelfde administrative wijze ingerigt zij, zoo als zij in een bepaald opgegeven tijdstip was. De man die zijn tijdvak begrijpt, oordeelt naar hetgene, wat met er daall bestaat datgene wat levendig en kloppende in de maatscbappij is. Aan de oevers van den Rhin, beginnen beden, die sedert lang de behoefte an godsdienstige gewaarwordingen niet meer gevoel. den, weder dikwerf de kerken te bezoeken, en aa-deren, die voorheen zouden gebloosd hebben, om een processie bijwonende te worden gezien, dragen tegenwoordig een flambouw. Onmiskenbare kenteekenen van terugkeer tot de Godsdienst; ziedaar de geestelijke en gods- dienstige bewegging, waarvan wij in deze oogenblikken getuige zijn. En in die omwending zijn het juist de verlichte Catholyken en niet de dompers, zoo als . men het noemt, die aan het hoofd der bewegging zijn.” Dit was het toch wel zeker niet, wat het Pruissische gouvernement beoogde. — Zoo verschillen de wegen Gods van die der menschen! D.« BINTERIM TE WEZEL. Een achtingwaardige geestelijke uit de provincie Utrecht, die tot herstelling zijnner zwakke gezondheid, een reisje in de Rhijn-streken doet, en Wezel bezocht heft, in de hoop van den achtingwaardigen D. Bin- rerim te zallen kunneo spreken, schrijft onder dag- teekening van 19 Junij uit Cleve het volgende. Bei der bragt een dag door in de wezelijk verschrickkelijk vesting eze, om ware het mogelijk, den edelen Bintenm™m en passant een bezoek te geven. Doch alle poe gingen daartoe bij den generaal kommandant aangewend, heben mij den toegang tot dien waardigen man_ niet kunnen verschaffen. De hoofdrede der weigering zoude, paar men meent, zijn, dat ze veel aanvragen daartoe gedaan worden, en men misbruik er van maakt, door in de openbare bladen van verschillende Janden hatelijke schilderijen van ’smans toestand te plaatsen welke alle den kommandant zijn toegezonden. Die toestand is intusschen, zoo hij vroeger zoo ongunstig is geweest, veel verbeterd; misschien wel ten gevolge dierzelfde bladschrijverij (1). De groote schrijver der Duitsche kerkgeschiedenis is thans op de citadel der vesting overgeplaatst en kan ’smorgens en namiddags telken reize twee uren in de openlucht wandelen. De ‘Pastoor van Wezel gaat Zijn Eerw. dikwijls en vrij zien en den tijd korten. Inmiddels wordt zijn proces te En ernstig voortgezet, waar zijne advocaten Über die höchste op nieuw, hoe bang het onregt voor de publicité is; oe dat alleen publicitéen eenigen inyloed op hetze lye uitoefents ~ Rep. | zich viejen', spoedig zijne volledige vrijspraak te zul- len bewerken, even als die van Pastoor Beckers, wiens loslating gansch Keulen zoo ver het weldenkt met uitbundige vreugde heeft vervuld (1). Er schijnt nog een sluijer te liggen over de punten van beschul- diging tenlaste van Binrerim; althans heb ik daarome trent geene stellige of duidelijke narigten kunnen in- winnen. Men moet zich, naar men zegt, gronden op eenige uitdrukkingen over de gemengde huwelijken in zijn schriften?! Welk eene ellendige aanklagt, indien ze waar is! Het doel van mijn bezoek was, aan zijn Eerw. vrienden-troost te brengen, en de op- regtste belangstelling der goede Hollandsche geeste- lijkheid in zijn hard lot te betuigen, wat nu toch, cischoon Iangs eenen anderen weg, reeds bereikt is, Of spoedig zal bereikt worden. Wat meet men den eerbiedwaardigen. Man wel voor een grooten boosdoe-ner of boogstgevaarlijken zamenzweerder aanzien, om zoo allen toegang af te sluiten!? In diep godsdienstig gepeins ben ik meer dan eens de citadel voorbij ge-wandeld. Ik dacht aan de Spaansche inquisitie. En mijn hart bloedde! — niet slechts het goedezinde gedeelte van Dusseldorp, maar van geheel Duitschland zal over zijne slaking juichen! God geve die spoedig!. WAARSCHUWING. Wij moeten onze Catholijke Landgenooten op nieuw waarschuwen, tegen de vertaling van een schandelijk voortbrengsel van vooroordeel en haat, ’t welk onder den bedriegelijken titel van: HET HEIDENSCHE ROME een zamenraapsel is van alles, wat een hart, dat door den geest der ketterij is opgeruid, tegen de Catholijke Apostolische Kerk, uitbraken kan. Hetzelve wordt bij getallen van 25 4 £ 2-50 verkocht en verspreidt. Met blinden haat hebben wij medelijden; maar als deze zich paart met snood bedrog, om eenvoudigen te verschalken, dan is hij verachtelijk en verfoeijelijk! In dit libel wordt niet gesproken van het Heiden- sche Rome, maar van het Christen Rome, ’t welk het erfgoed des Opvolger van den H. Petrus geworden is, en dat immer ketterij en dwaling uit zijnen schoot heeft gewerde; waar de laister des Christen- doms en desz elfs heilige instellingen, reeds hier op aarde schittert met hemelschen glanzen ontzagwekende majesteit, het zijn die heilige instellingen, die den blinden en kouden schrijver van dit ellendig schotschrift als Heidensch beschouwt. — Het protestantismus, daarentegen is, volgens hem, het echte, het gezegende Christendom. Verontwaardigt u niet te veel, Catholijken! hebt slechts een (1) De eerw. Pastor Beckers is werkelijk door het hof van appel vrijgesproken, en heeft zijne bediening aanstonds hervat. Wij heben daarvan tot hiertige gegen melding gemacht, daar wij eerst eenige bijzonderheden dienaanga ele hai len, & weinig geduld. Eerlang zullen wij een klein stukje uitgeven, onder den titel van: HET APOSTOLI-SCHE ROME: En wij noodigen ureeds bij voorraad nit, om ons in de goedkoope uitgave en de versprei- ding daarvan, behulpzaam te wezen. CORRESPONDENTIE, Wij heben eenen brief ontvangen van de vertaal- | sters van het werkje: Oververingen uit Palestina | enz., een antwoord bevattende op den brief uit Rotterdam geteekend W. voorkomende in N.o 24 van ons blad van 15 Junij 1839, dien de kieschheid ons verbiedt, te plaatsen; wijl daarbij verlangd wordt, dat wij publiciteit zullen geven aan eenen brief, die blijk-baar niet met het doel geschreven is, om publiek te worden gemaakt; en het ons voorkomt dat zulks misbrnik van vertrouwen wezen zou. Wij, voor ons, deelen niet in de gevoelens van den briefschrijver W., dat dichterlijke fictien zoo verwerpeltijk zijn, omdat men goed gevonden heeft, daare aan den hatelijk geworden naam van Romans te gevon. Udichterlijke bespiegelingen en tafreelen van godsdienstigen aard, kunnen, naar ons inzien, groote nuttigheid hebben. Dit gevoelen hebben wij meerma- len geuit. Is niet het bekende werk van CuaTeau- BRIAND: de Martelaren, vol van dichterlijke fictien, om van andere beroemde werken niet te gewagen. En wat zijn de parabelen van onzen gezegenden Verlos- ser zelve? Wie zal beweeren, dat de heerlijke gelij- kenis van den verloren zoon en die van den rejken vrek, letterlijke plaats gehad hebbende facta zijn? — Alleen de titel: Overleveringen, voor een werkje, dat enkel dichterlijke fictien. bevat, is, naar onze meening verkeerd; vooral uit hoofde der protestantsche aanvallen, op dat gedeelte der goddelijke openbaring, dat men niet. zelden in een belagchelijk licht Trotz piaatsen, Deze bijzonderheid heeft dan ook blijk- baar aanleiding gegeven, tot het schrijven van den bovenvermelden brief, die de gevoeligheid der ver- taalsters heeft geprikkeld; en welligt aanleiding zou kunnen geven tot verder misverstand en geschrijf, ten eenenmale strijdig met de Christelijke liefde. — Zoo het doel der vertaalsters, waaraan wij niet mogen twijfelen, wezenlijk was, om door hare vertaling een werk van liefdadigheid te verrigten, verdient dat doel allen lof; en wij hopen, dat de overtuiging daarvan -. haar zal terug houden van verdere stappen die sJechts Sa HRE zouden kunnen geven, om. het doel. te ver- enken. nis ee | Van een onbekende met de volgende regels: meurs de l’université Cath. 4 Louvain, voulant se dé- autres les ouvrages Suivants 4 des prix diminné BIJDRAGEN VOOR DE KERK VAN OUD- BEIJERLAND. Montant in het N. van 15 Juni vermeld.. f 25,00 Van het Heer P. v. R. te Dw « » 25,00 Deze gift hoe gering zij is, Zal strekken tot behoudenis, Der ware Kerk, enstot een pand, Van het iy ES tage Ut Amsterdam van V. een banknoot groot. Van het iy ES tage Ut Amsterdam van V. een banknoot groot. Van het een gezelschap Roomsel Catholijk te Leuwaarden, eene adsignatie groct.. » » 15,00 Van het een gezelschap Roomsel Catholijk te Van het een gepensionneerd officier.. « « » 200 Van het eenige Heeren enst. te Uden.. « « » 36,00 Van denke Heer F. E. Wymans te Amsterdam voor een onbekende.. 1 « « © « » 3,00 Van denke Heer F. E. Wymans te Amsterdam voor een onbekende.. 1 « « © « © « * 3,00 Van denke Heer F. E. Wymans te Amsterdam voor een onbekende.. 1 « « © « © « * 3,00 Van denke Heer F. E.  sera sût pour y satisfaire), aux mémo prix chez leurs — correspondants J. W. Ten Hacen libr. & da Haye et P. N. Vernorven libre. & Uden. Bibliothèque choisie des pères de Végise Grecque et Latine, ou cours d’éloquence Saerée, par M. N, S. Guitten, 27 Beaux Volumes in 8vo au lieu de 108 Francs. Cee et ee ee ee F 15,00 Histoire d’Angleterre, par Joun. Linear, 13 vol, in 8vo au lieu de 45 Francs. 6 vo. sh ate Ff 12,00 Mélanges de Politique, de morale et de litteratufe par pe Feier; 4 forts volumes in 8vo au lieu de 20 Francs. 6 vo. sh ate Ff 12,00 Philosophie de U’Histoire par F. pe Scunecen 2— vol. in 8vo au lieu de 6- Francs. ee St 1,50 Sermone du 6 Francs. or fg OO eo et fo al ve e e 7 Daar het werkje: DE REER IS MINN DE geheel is uitverkoeht, cembity — Confraters » we og exempltaren over hebben en die niet vor ke- ive ieee te houden, verzocht om detelve véer den 8 Julij terug te zenden a het Bureau van den Godsdienstvriend te Grave of aams. reehed J. J. ARKESTEYN en ZOON, Père pe Mac-Cartny, au liew de , Nummer 27. Numer 27. Numer 1839. CATHOLIC NEDERLANDSCHE STEMMEN. OVER GODSDIENST=, STAAT=, GESCHIED= EN LETTERKUNDE. Als JESUS dit getegd had, hebende de oogen ten Hemel opgeheven, seide Hj:.. 3% Heilige Vader bewaar hen, die Gy my gegeven hebt, in uwen naam; opdat zy één zijn gelyk wy. eeees En ik bid niet alleen voor hen, maar ook voor degenen, die door hun woord in my geloove zullen: opdat zy allen één zyn, peljk Gy, Vader, in my en ik in U: dat 24 ook in ons mogen zijn, opdat de wereld geloove, dat Gy my gezonden hebt. En tk heb hun de heerlykheid gegeven, die Gy my gegeven hebt: opdat tj touden één zijn, gelyk wy ook één syn. Ik in hen en Gy in my, opdat zy volkomenlyk één zijn: en dat de wereld wete, dat Gy my gezonden hebt. Joann. XVII. Op dit blad ’t welk alle Zaturdagen met een Nummer wordt vervolgd, kan worden ingeteekend aan alle Postkantoren, en bij de voornaamste Boekverkoopers in het Rijk. Hetzelve wordt met den Post verzonden voor den prijs van f 8-50 in het jaar; het half jaar of kwartaal, naar evenredigheid; zullende de betaling bij k in het jaar; het half jaar of kwartaal, naar evenredigheid; zullende de betaling bij k in het jaar; Wartalen moeten geschieden. Alle abonnementen kunnen worden opgegeven aan het Postkantoor te Grave; geene andere dan gefrankeerde Stukken en Brieven zullen door de Redactie worden aangenomen. — Aankondigingen worden tegen betaling van 15 Centen den Regel geplaatst. Voor Belgi can men abonneren aan het Postkantoor te Antwerpen. “ 