gtu_32400002774481_5
None
Intusschen het verstandig gedrag van het Fränze Episcopaat, dat zich enkel met de belangen van den Godsdienst bezig houdt en zich op geenerlei wijze met de politik bemoeit, eene ongelooflijke kracht aan de Catholijke zaak gegeven. Vele St. Simonisten, die alle republikeinsch waren, heben hunhe godsdienstige droomerijen verzäkten en zijn ijverige voorstanders van het Catholicismus geworden, maar blijven hunne republikeinsche gevoelens aankleven; terwijl an den anderen kant voorname en verstandige mannen hunne zoogenaamde degitimistische gevoelens reeds aanmerkelijk gewijzig hebben, en er voor uit komen, dat de Godsdienst van het hoogste, en deze of die regerensvorme slechts van een ondergeschikt belang is; daar het Catholicismus voor alle regeringsvormen is berekend, en generlei regeringsvormen uitsluit. Dit alleszins gelukkig resultaat, het gevolg van openbare bescheidene discussien in de dagbladen, tusschen Catholijke Jegitimisten en republikeinen zou geen plaats hebben. Als het Fransche episcopaat, of een gedeelte van hetzelve, zich voor of tegen de politik van. Weewanaae » voor of tegen de eene of andere partij ad uitgelaten. Als de Bisschoppen dit hadden gedaan, zou niet de toenadering der Catholijken van versehil-lende politiken partijen, maar meerder partij schap en verdeeldheid daarvan het gevolg zijn geweest. Mrankrik toont derhalve, zoo wel als Belgié, doch in eenen tegenovergestelden zin, hoe noodig het zij, dat de geestelijkheid, en vooral het episcopaat, zich even weinig met de zaken van staat, als het gouvernement met de zaken der Kerk bemoeije. Het Fransche Episcopaat heeft dus wezenlijk voor- deel gedaan met de ondervinding welke de jongst ver- loopene halve eeuw heeft opgeleverd. Het had daar- van reeds een’ yoorbeeld gegeven onder de regering van Karet X; en het was dan ook uit dien hoofde, dat de val van dien monarch geenerlei nadeel aan de Kerk heeft toegebragt, niet alleen, maar dat, na de revolutie van 1830 de knellende Gallikaansche boeijen, merkelijk afgesleten zijn en reeds geheel zouden ver- broken wezen, als het Fransche gouvernement van zijnen kant, hetzelfde voordeel met de Jessen der on- dervinding had gedaan, als het episcopaat; waardoor het bij de Catholijken van alle partijen, in achting zou zijn toegenomen. — Maar, zoo is de zaak niet gelegen. Niettegenstaande in het charter van 1830 de vrijheid van onderwys als beginsel was aangenomen, en hetzelve, gedurende negen jaren door de Catholijken wordt gereclameerd, heeft het Fransche gouverneur. evoerd, in stand gehörden, en het geeft bij voorkomende gelegenheiten meermalen blijken van het doel, om zich op vroegere weiten en decreten, welke strijdig zijn met de vrijheid der Kerk, te beroepen, in plaats van dezelve, als lijnregt strijdig met het charter van 1830 in te trekken.en buiten wer- king te stellen; waardoor hetzelve bij de Catholijken het wantrouwen jegens deszelfs inzigten doet yoortdu- ren en hen aanleiding geeft, om zich, hetzij voorde partij der legitimisten, hetzij voor de republik te ver- klaren; wat voorzeker het geval niet zijn zou, als het Fransche gouvernement verstandig genoeg ware, om rondborstig te verklaren; dat het zich niet zal inlaten met de zaken der Kerk; en dat het aan deze volkomene vrijbeid laat, om aan de kinderen harer leden, zoo- danig onderwijs, en door zoodanige meesters te geven, als zij doelmatig keuren mogt. Daardoor zouden alle Catholijken, die, volgens de uitdrukking van het char- ter, de groote meerderheid des Kranschen volks uit= maken. Belang heben, godsdienstig belang heben, Bij de instandhouding van het tegenwoordig gouverne- ment, t welk daardoor eenen krachtigen steun bekomen, en waarschijnlijk, van lieverlede, een einde aan de partijschappen maken zou, ten minste, wat de Catholikken betreft. — Doch dit schijnen de staatsmannen, zoowel in Krankryk, als in andere landen, niet te willen begrijpen. De. Zoo staat dan ook het tegenwoordige Fransche gour Vernement wat de Catholijken, als zoodanig, betreft, geheel op zich zivel, zonder bij eenen mogelijken crisis hunne tegenwerking te vreezen, of hunne me- dewerking te hebben. Dat hetzelve daar-door, tegen over de republikeinsche partij zeer zwak’ zijn moet, laat zich ligtelijk begrijpen; en het spreekt dus van zelve, dat het Fransche gouvernement zoowel als de meeste gouvernementen van Kuropa, deszelfs wezenlijk belang, en de daarmede yerbondene rust en welyaart des lands, niet begrijpt. Het bovenstaande artikel was juist opgesteld, toen wij in het dagblad, 2’Univers, van dien dag eenen brief aantroffen, die met onze wijze van beschouwing volmaakt overreenstemt. En de geest, welke io dien brief doorstraalt, dringt meer en meer door, niet slechts in Frankrgyk, maar ook in andere Janden van Europa, en maakt het Catholicismus sterker dan men zich ver beeldt; sterker, dan de hedendaagsche wankelende po- litiek en huichelende diplomatie. — Die brief Vergun aan eenen armen grijärd, u uit het hart eener provincie, eenige woorden te zenden, betrekkelijk de polemiek, waarvan uw voortreffelijk Blad, bet gesloten veld is. Ik wil spreken, van de dis-cussie, aangegaan tusschen den achtingwaardigen heer Roux-Laverene (1) en de honorabele verdedigers der leiten, die, op zijn verlilaringen, met hem de lans willen breken. Het tournooi is geregeld; van weérskanten is de Kerk tot regter van den strijd gekozen; de wapenen zijn hoflijkk, de passen vermenigvuldigen, tot groote voldoening der toeschouwers, die in de handen klappen en van ganscher harte toejuichen. Doch vergessen mij Mijnheer, u te vragen, is het welst oogenblik, om minnelijk strijdperken yoor schoone vernuften te openen? Is it wel het oogenblik, om fraaije vertooningen te maken, als de oorlog voor de deur is! Hebben uwe correspondenten het geluid der musketten van 12 Mei niet gehoord, Het oproer heft op nieuw gebruld en heeft zich dronken en bloe- dig in uwe straten geworpen, weet gij ditniet? Hoe! de revolutie rommelt in de ingewanden der maatschap pij, gelijk de gloeijende Java in die van den Vesu- vius en gij hoort het niet. Zij kan morgen, heden, uitbarsten; gij kunt er de eerste slagtoffers van wore den en gij geeft u aan den slaap over! Ontwaak dan! Alle die kwestien zijn ijdel voor het oogenblik. Het is wel werkelijk zake van republik en legitimiteit, beide zijn niet anders meer, dan hersenschimmen. (1) Een voormalige St. Simonist, die tot het Catholicismus bekeerd en een ijverige voorstander van hetzelve geworden is, maar die Republikinsche gevoelens aanklee ft.  wel even bereid, om te sterven, ten einde Kraniryk te redden van het dubbele gevaar, waardoor het bedreigt wordt? Zij zijn er echter toe verpligt; want zoo de fakkel des gelöds onder ons werd uitgebluscht, zou Frankregk daardoor alleen ophouden, Franiryk te wezen. Wat is inderdaad de Fransche natie? Is het niet dat volk, dat het eerst in de kerken het Credo van WVicea zong; dat het eerste, als een enkel man op- stond, om het Arianismus te yvellen; dat met Kare Marre., de Muselmannen overwon; dat met Karen den Grooten, Europa tot een Catholijk rijk maakte; dat het eerste ten kruistogt trok; dat het Protestan- tismus onder den voet trad; dat het eerste en altoos den roemvollen titel verdiende van oudsten zoon der Kerk, van zwaard en schild des Catholijken gelöots? ‘Deze zijn wezenlijk de namen, die aan Krankrayh toe- komen. Dit zegt u genoeg, dat ik de stelling van den achtingwaardigen heer Roux:LAverGNne aanneem: Frankrik is eene Catholijk. Like the function, of it is not. Dat voortreffelijk woord heeft mij de verklaring gepee ven van mij liefde voor Frankrgyk, van dat gevoel, dat mij ondersteund en bemoedigd heeft, in de vervolginen en de zoo bittere smarten der ballingschap (1). Wie zou zich dan in tegenwoordigheid van een zoe bewezen feit, Franschman en Catholijk durven noen men en toestemmen in het zien verbreken van dat roemvolle zwaard; of, wat nog erger zijn zou, het zelve tegen de Kerk willen keeren, die het verdedigen moet, vooral daar het zoo gemakkelijk is, om zoowel het andere te beletten? Ik ga dit verklaren. (1) De. Schrijver van dezen brief, heeft als Royalist tot de Emigranten behoord. Rep. Als Catholijk verwerfen, ik. uit al de kracht mijner ziel, ‘het even onzedelijk als onlogiesch principe van de souvereiniteit des volks. Doch daar God, in zijne ordringbare besluiten heeft willen toelaten, dat dit principe onder ons het verkrijgt, en Hij, aan dat feit, de magt heeft gegeven, om te handelen, moeten wij dan niet geloven, dat het in de oogmerken zijner oneindige barmhartigheid ligt, dat, het alzoo zij, en moeten wij de oogmerken van God met Frankryk niet aanbidden en zegenen, hoewel zijne wegen voor ons verborgen blijven? Wie zou, nadat al de magten, welke de Fransche maat-schappij sedert 400 jaren hebben bestuurd, de pligten miskend of verzuimd hebben, welke de schoone naam van.oudsten zoon der Kerk hen oplegden, durven beweeren, dat God de souvereiniteit niet op het volk heeft overgebragt, ten einde, aan elken Franschman und der pligt behouden bleef in het naional geheugen, en eene verplig Ting worde, die elk zou willen yolbrengen? Wie weet zelfs? Misschien behoudt God in zijnne oneindige goedheid aan Frankryk een nog heerlijker toekomst voor, dan het roemvolle voorleden, waarmede zij het het begiftigd! Welligt is het, door het zijnne en smartelijke beproevingen te doen ondergaan, dat Hij het wil voorbereiden tot het werk, dat Hij besloten heeft, door zijnne arm ten-uitvoer te brengen? Deze gedachte is ongetwijfeld geoorloofd; God kent de behoeften zijnner Kerk, en welligt moet de natie, de oudste dochter dier Kerk, de geliefde bruid. van Jesus Curistus, nog geroepen worden om hare moeder te verdedigen. Zie den toestand van Huropa; regtvaardigt EHij dat vermoeden niet? Waar vindé gij eene natie, die EEN zijn, zoo het Hrankryk niet is! welke, uitgezonderd de onze is wezenlijk Catholik? "Welke andere, dan de Fransche natie, bezit magt genoeg, om.de Kerk te verdedigen, indien de Kerk bedreigd werd. Bij welk volk zoudt gij de gehechteid vinden, welke. Eene dusdanige zaak vordert, zoo het niet is, in dat Fransche volk, dat altoos zoo edelmoedig, zoo groot, met een woord,.altoos zoo Christen is, zelfs wanneer het niet gelooft, dit te zijn. En laat ons de tegenwoordige orde, waarin de za- ken gesteld zijn, bewonderen; de mogendheden, die het meest vijandig zijn tegen het Fransche revolutionnaire principe,.zijn gelijktijdig de onverzoenlijkste vij- anden van het-Catholicismus. Tel hen: ’t is het En- elsch torrismus, dat Jerland verdrukt; Pruissen, dat de Catholijken vervolgt en die Catholijken, welke alle symphatien voor Frankrijk hebben; Oostenryk, een ligchaam zonder eenheid, dat.zich in I¢alié als Se schermer van den Heiligen Stoel aanstelt, en deszelfs onafhankelijkheid, onophoudelijk bedreigt ; tis, einde- lijk, Rusland,.eene compacte magtige eenheid, even geducht, ‘voor het Catholijke Huropa in onze dagen, door deszelfs materieele magt en godsdienstig fanatis- mus, als eertijds het Islamismus was. Is dezebewonde= | tenswaardige coincidentie' het-gevolg’ van het-seelen, en »% > kan God, die den arm van Cyrus wapende, om zija voll f uit de Babylonische gevangenis te Verlossen, al die hart > kan God, die den arm van Cyrus wapende, om zija voll f uit de Babylonische gevangenis te Verlossen, al die hart > kan God, die den arm van Cyrus wapende, om zija voll f uit de Babylonische gevangenis te Verlossen, al die hart > kan God, die den arm van Cyrus wapende, om zija voll f uit de Babylonische gevangenis te Verlossen, al die hart > kan God, die den arm van Cyrus wapende, om zija voll f uit de Babylonische gevangenis te Verlossen, al die hart > kan God, die den arm van Cyrus wapende, om zija voll f uit de Babylonische gevangenis te Verlossen, al die Stogten, die in ons midden gisten, niet wapenen, om de zegepraal zijner Kerk te verzekereh en zijne glorie en magt voor de oogen der verbaasde wereld te doen schitteren? De arm van den Almagtigen is niet verkort en hij kan -het grootste heil doen geboren wor- den uit hetgene, wat wij overmaat van culiall here Nu, daar dit zoo zou kunnen zijn, schijnt de pligt van alle Catholijken, van alle Franschen. mij duidelijk te zijn voorgeschreven. Jedere politieke kwestie wordt alzoo vernietigd by deze groote nationale kwestie. Het doet er weinig toe, in welke handen het gezag, y, indien dat gezag in den weg der Catholik functie van Frankryk handele. En het middel, dat het zoo zij, en niet anders ‘kunne wezen, is, aan het Fransche volk de pligten :te leeren, welke zijne functie aan shetzelve beveelt, en aan hetzelve te doen begrije pen, dat Mrankryk, Hrankryk niet is, dan op voor- waarde van te handelen, als zwaard en schild yan het Catholijk gelööckt. Wat er dus gebeure, welke de vrucht zij van de revolutionaire baring, wier smart, tegenwoordig Frank- rok kwelt; laat ons, jegens dezelve handelen, gelijk de Kerk handelt, zij neemt het aan, zij doopt het, zij waakt over hetzelve, zij onderwijst ‘het, zij bestuurt’ het, em tracht vooral te beletten, dathetzelve in de misdaden zijner ouderen vervalle. Zoo moeten wij handelen, wij Catholikken, met het Politieke kind, dat während des zal geboren worden. Laat ons hetzige aan-nemen, Jaten wij het doopen, ‘laten wij trachten, er een edelmoedigen en opregten Catholijk van te maken. Het volk rechten verbeterenden in deszelfs maat- schappelijken toestand en deszelfs reclamatiken zijn bil- lijk; was het ooit ongelukkiger? Welnu? dat de Gods- dienst aan hetzelve den troost geve, dien het noodig het noodig het; dat het licht des gelöds de pogingen verlichte, die het aanwendt, om die verbeteringen te ver gen; laten wij ‘hetzelve doen ‘begrijpen, dat ‘het door de liefde alles verkrijgen zal, wat het wil. ‘Wat ook deszelfs dwalingen zijn mogen, welke gebreken het hebbe, Iaat ons ‘hetzelve niet overlaten aan snoode raadgevingen. Laat ons beletten, dat men het op den - doolweg brenge, Taten wij ons niet van ‘hetzelve ver= wijderen, dat het ‘begrijpe, wie deszelfs ware vrien- den zijn! dat ‘het dezelve uit hunne werken ‘kunne beoordeclen. “Eindelijk, ‘laat ons altoos en on ophou ‘die lijk de oogen naar den ‘Kalvarieberg wenden, daat ot yoor en ‘met ‘hetzelve bidden. ‘En’ laat ons daare yoor en ‘hetzelve bidden. ‘En’ laat ons daare Oons vertromwen stellen in Hemen die onze kracht en onze hoop is. Le CHEVALIER DE VADJZIAN, Mone = Rit bows jen, Jet md, aw. aod 74 {fF ete 18704 Ti» gt 19 NIeed e Seid “% beosidd Bes vilosiinea tasleersy a : ahh aaah: — 229 HUISHOUDELIJK REGLEMENT VAN DE UTRECHTSCHE AFGESCHEIDEN. (Vervolg van bladz. 208). Vervolg van bediening der Sacramenten. Art. 52 bepaalt, dat zij, die den Doop willen ont- vangen, of aan hunne kinderen willen doen toe die- nen, zich vooraf moeten aanmelden in de gewoneker- kersadvergaderingen enz. Volgens art. 53, zal de Doop zoo veel mogelijk, in de openbare bijeenkomsten der gemeente geschie- den, volgens de gewone Gereformeerde Formulieren. Art. 54 bepaalt, dat de gedopte kinderen naarstiglijk zullen onderwezen worden in de leer des genadeverbonds, opdat zy belijdenis mogen doen van hun personeel geloof in den drieéenigen God, in wiens naam zi gedoopt zijn, en alzoo met de gemeente den dood des Heeren te verkondigen in het H. Avondmaal. Volgens art. 55 zal het H. Avondmaal door de gemeente zoo dikwils mogelijk in hunne bijeenkomsten gebruikt worden en zal de bediening daarvan geschiebenen volgens het formulier daarvan in de Christelijk Gereformeerde kerk aanwezig. “Wolgens art. 56 zal, zoo iemand opendaar onder censuur gelegd is, denaam van zoo iemand voor de bediening van het avondmaal worden afgelezen hetzij voor den eersten keer hetzij bij vervolg. Art. 57 betreft het afgeven van attestatien aan lede-maten, die naar eene andere gemeente vertrekken. Waar wordt dit alles in Gods Woord voorgeschreven ¢ — Immers nergens! Het is dus volgens art. 35 van geene bracht. Zespe Hoorpstux. Van het Hu welijk. Art. 58 zegt: » De lidmaten der gemeente, die zich in den huwelijksstaat. wenschen te begeven, zullen van dit hun voor- nemen kennis geven aan den kerkeraad, opdat daarvan ten minste ¢weemall aflezing kunne geschieden in de gemeente, en onderzocht worden, of er ook wettige redenen bestaan, vols ens Gods Woord, waardoor zoodanig huwelijk moet verhin- erd worden,” ; Te voren hadden er, in de Gereformeerde kerk even als bij de Catholijken, drie huwelijks-afkondigingen plaats; thans hebben de Utrechtsche af; cae has, die. tot ten minste twee voorlezingen bepaald. De meden van die verandering zullen zij toch wel niet uit Woord ‘kunnen aanvoeren, *t welk, voor zoo veel wij weten niets van dien aard vosuarhrf fe en even weinig de redenen opgeeft, om welke bij de Christe- nen een huwelijk zou moeten worden verhinderd, » - | | heilig huwelyk worde kan, zonder voora dene graden van bloedverwantschap, zullende zoodanige ver- menging met censuur en afsnijding achtervolgd worden, indien er geene verootmoediging en afstand gezien wordt.’’ Dit artiekel is een der zonderlingste van het regle- ment. In het nieuwe Testament worden de verbodene graden yan bloedverwantschap niet vermeld ; men heeft dus de toevlugt moeten nemen tot ‘het oude Testament , tot de Mozaische wetten, betrekkelijk het huwelijk. Doch hoe zal men uit Gods Woord ‘aantoonen, dat die huweilijks-wetten nog onder het niepwe Testament verbindend zijn, en de overige wetten niet? Art. 60 zegt: » De bevestiging des huweg geschiedt na het onderzoek, volgens het formulier, daarvan in de Christelijke Gereformerde kerk aanwezig. V6ér de bevestiging zal het moeten blijken, dat aan de wettelijke bepalingen in de burgerlijke maatschappij voldaan is.” Dat onderzoek zal waarschijnlijk wel bestaan in de vragen, welke voorkomen in het Formulier om den Houwelichen staet voor de Gemeynnte Curisti te be- vestigen, Of de Utrechtsche afgescheidenen, dat Formulier geheel voorlezen, weten wij niet ; doch men had, reeds lang voor de nieuwe organisatie van 1816 en 1817, de gewoonte, om slechts een klein gedeelte van dat langdradig Formulier te bezigen. Het slot van dit artiekel is tamelijk overtollig. Art. 61 zegt: “Hüweiljken, die niet-in den naam des Heeres zijn aangegaan en bevestig, zullen niet als heilig erkend worden, maar als durgerljk, en alleen tot deze wereld be-trekking hebbende.” Hebben dan. de huwelijken, die, naar de meening der opstellers-van dit reglement, ‘in den naam des Heeres zijn aangegaan ep bevestig, ook betrekking tot de andere wereld, alwaar volgens het Evangelie niet getrouwd, noch ten huwelijk gegeven wordt # Art. 62: “Door achtervolgende bekeering en belijdenis van zonden in het openbaar voor de gemeente, ‘kunnen burgerlijke huwelijkken geheiligéd worden, naar de uitspraak van Gods Woord. I. Con. VIL.” Hoe men hier I Cor, VII, alwaar de Apostel bij herhaling, de voorkeur aan den ongehuwden staat toe-kent, doch alwaar geen enkel woord gesproken wordt, betwelk op het zoo. even aangevoerde artikel, met enkel weinig Hoe Protes- tanten (en tot die-klasse behoore toch ook de afge- scheidenen) die het huwelijk niet als een Sacrament beschouwen, zoo verbazend veel gewigt hechten aan hetgene wat 2zij bevestiging des huwelijks noemen, dat zij meenen, dat een burger/Gk huwelijk daardoor een heilig huwelijk wordt, en dat 2ij het verzuimen, j van die Hormaliteit of ceremonie als eene' zoo groote | en ergerlijke openbare zonde beschouwen, dat een huwelijk, hetwelijk enkel burgerlijk is aangegaan, geen gaande bee lijdenis van zonden in het openbaar voor de gemeinen te! — WDusdanige openbare belydenis van zonden in het openbaar voor de gemeinen | gen, die, strijdig met de instelling der Kerk, slechts.  Catholijk gelööt zou- den moeten afleggen. Maar de Utrechtsche afgescheidenen bepalen stellig dat personen, die hunne huwe- lykebevestiging willen ontvangen alvorens hunne bee lijdenis moeten afleggen. — Wie dat niet doen wil, moet zich met het burgerlijk, dat is, niet heilig hu- welijk, behelpen. Zevenve Hoornstvux. Von de Huisbezoekingen. Volgens artikel 64 zijn de opzieners der gemeente gehouden, om geduriglk voort te gaan met het. be- zoeken der gemeente leden in hunne woningen, en op alles behvoorigk acht te nemen; zoowel wat den geestes lyken wasdom betreft, als op hetgeen betrekking heeft op den uitwendigen wandel. Art. 65 zegt: In de huisbezoekingen zal naarstigijk onder- xocht worden naar de heiliging van den dag des Heeren; naar de huisselijke godsdienstoefeningen, naar de opvoeding der kin- deren en dienstbaren; en in het algemeen ten ernstigste ge waarschuwd worden tegen gelijkvormigheid aan de wereld. Voor menschen die de bjecht hebben afgeschaft, is eene dusdanige inquisitie al vrij zonderling: en voor hen, die dusdanig Auisbezoek ontvangen moeten, vrij wat Jastiger en pijnelijker, dan de biecht in de Catholike Kerk, die men echter als eene pijndank beschouwt en beschrijft. — Bij de Catholijken zou een dusdanig huisbezoek zich enkel behoeven te bepalen tot die huisgezinnen, welke hunne Godsdienstpligten xerzui- men. Het ernstig waarschuwen, tegen het gelijkvormig worden aan de wereld, is eene les, voor die Catholijken; die geheel en al gelijkvormig aan de we- reld leven, en daardoor niet alleen hunne_broeders en hun die buiten zijn, ergeren, maar o ok eenen blaam werpen op de heilige en heiligheid bevelende leer hunner Kerk! Er wordt maar al te weinig gedacht aan het uitgesproken wee! over diegenen, door welke de ergernissen komen....! Art. 66: »» De hoofden der huisgezinnen zullen gedurig ver- maand worden, om, voor zoo verre dit niet geschiedt, de huisgenooten voor te gaan in het Kebse tot God, naar aanlei- ding der personele en dadelijke behoefte der huisgenooten.” Dat men fot het voorgaan in het gebed de hoofden der huisgezinnen niet enkel vermaant; maar het na- laten daarvan zeer hard straft, blijkt uit het volgende. Art. 67: “Verwaarloozing van de huisbezoeken Godsdienst-oe-feningen moet met censuur, en in geval van verharding daar-tegen, met afsnijding achtervolgd worden.” Bij art. 63 wordt bepaald, dat de huisbezoekers in de kerkeraads vergadering, aan den president, rekken-schap zullen moeten geven van het gete! huisbezoe-kingen welke zij in de afgeloopene wee. hebben ge-daan, en of die huisbezoekingen ook aanleiding heb-eben gegeven tot eenig voorstel, betrekhelijk leer en wandel. Aan den Redacteur der Catholijke Nederlandsche Stemmen. Wer Epere Heer (1)! In No19 der Catholike Stemmen las ik eene verhängnig over de religieuse orden, en de armen, uit het Fransch en vond daarin de herhaling eener waarheid, van welke ieder, slechts middelmatig bereisd of belezen tijdgenoot overtuigd is, te weten, dat onze wijsheid, die maar drie eeuwen telt, vernuftig geweest is in het scheppen van genietingen voor den gelukkigen, en in het afbreken der steansels voor de armoede des broeders; maar dat en onze wijsheid, en onze philanthropie van gisteren, onbekwaam bevonden worden om eene eenige inrigting daar te stellen, van welke de ziel liefde, Christelike broederliefde is, en: e op eene doelmatige wize deurmoede leenigt. — Overdit onderwerp ware nog zoo veel te zeggen! — Laat mij er nog slechts dit bijvoegen: den adem der hervorming, met haar verdeeldheid maken tusschen natien en natien, personen en personen; met hare predestinatie, hare regtvaardigmaking door het gelöt alléén, hare verdiensteloosheid der goede werken, hare afschaffing Van Priesters voor allen (dat is ool voor den armen broder van Curistus,) van celibaat en Evangelische räden; met haar alles voor den zaligen naar de wereld, en haar bloot geloof voor den armen, is over de maat schappij gegaan, en heeft een ijskoud egoismus, eene plompheid, een verdierlijking daargesteld, die in "t oogloopend is: — een berekenend materialismus, dat,” wel, ja! de oorlogen eenigzins verhinderd, maar ook den grootschen riddergeest van voorige eeuwen geheel — heeft verdrongen, om plaats te maken voor het Jood-sche industrie-tijdperk onzer dagen. — red Maar, juist de grootheid des kwaads doet sme chten (1) De inhoud van dezen belangrijken brief, wordt vooral merkwaardig wanneer wij dien in verband beschouwen, met pe blik oof Fraakrik ah den brief aan den Redacteut ran nivers. ‘ ‘Rep. ren Heiligen, en biedt zich aan, verdringt zich, om het leven op te offeren in het dienen van haren God, volgens de behoeften der maatschappij! het zijn de kinderen yan Sr. Vincentius & Pauta! — Zal de wereld , wijs om te bedillen, hen uitkrijten voor dwee- pers ? — En wat gaat het de wereld aan, al ware dit zoo! Zij helpen de armen die van de wereld terug gestoten worden ! — Van ledigheid zal de wereld ze toch wel niet beschuldigen! — O! wie telt de legioenen van wereldsche ledigloopers, en welken engel is het gegeven, de moeijelijke liefde werken op te teekenen, met welke de dagen der broeders en zusters van lief- de, vervyuld worden! — Als bewaard voor de behoef- ten onzer dagen, worden zij, door eene beschikking der weldoende Voorzienigheid, ook daar erkend, waar het tijdelijk bestuur, met eene (waarlijk klein- geestige!) halstarrigheid, de overige orden vervolgd. — Bonaparte erkende ze; en wij zien gaarne in die daad, de hand van Hem, die steeds den armen wel-doet. == Zoo leven zij dan in Frankrgyk, en zijn er nuttig: — en de hoogere standen der maatschappij aldaar, mogen wel dagelijks op ontbloottekneen, den Hemel dank zeggen, dat aan zwakke broeders en zus-ters van liefde, den toegang open staat tot de wonin-gen der ellendigen, uit welke anders, ten spijt eener werkzame policie, drommen. van Nivelleurs zouden voortkomen, om niet meer de kloosters of adelijken, maar de rijken, vooral de nieuwere, op dezelfde laag-te brengen, waarop de bedelaar staat! En met veel meer reden dan er bestond, om klooster en adelijke huizen te slechten! — Maar, laat niet, alleen spreken van de eigen-lijkke. broeders en zusters van liefde: de wonden der maatschappij zijn z60 diep, de vocatien en neigingen zoo versehillend, het veld is zoo uitgestrekt, dat, als het op de voorziening in de behoeften der lijden-den aankomt, allen die zich daarmede be Zij houden, dit in denzelfden geest van liefde kunnen doen. — Zij dus, broeders of zusters door afgelegde geloften, zij die, of schoon buiten eenige congregatie, welligt geloften hebben gedaan voor hun leven, of voor zekeren tijd of in verband met zekere plaats, hetzij de- zelve aan-God alleen, of aan hunnen Biechtvader, of aan eenigen Geestelijken zijn afgelegd, zij zelfs die geene geloften hebben gedaan, zij zijn of worden, is het niet in den volstrekten, dan toch in eenen ruimeren zin. En o hoe heilzaam voor de lijdende menschheid! — Lezer wie gij zijt, zoo gij de weldadige orden of congregatien of broeder en zuster- schappen in Frankryk en in Belgie gezien hebt dan verstaat gi) mij: hebt gij ze niet gezien, ga dan daar thenen! — O zie, hoe mannen onder het grove zwar- te kleed der broeders, zich toewijden aan de weesjes (1) a Gend, waar ook de andere inrigtin “ zijn van welke niet gespramen’ wordt, ce aan het leeren der jeugd: — Hoe edele vrouwen, in de wereld om zeldzame gaven, welligt om rang en schoonheid bewonderd, het witte pak, eener zuster van liefde hebben aangetrokken, en heure beste le- vensjaren in het leeren van doofstomme meisjes, het | oppassen van ongeneeslijken harer kunne, vaak uit de heffe der bevolking bijeen gebragt: — hoe andere maagden niet minder edel door stand en opvoeding, het ondankbare werk op zich nemen, om niet slechts de dochtertjes der aanzienelijken, vaak bedorven, eer zij het stille oord harer vorming betrekken, en dik- wijls hunkerend E naar de verlatene wereld, maar ook / arme meisjes, op te leiden tot Christinnen, zoo als zij behooren te zijn: — En wat is hinderlijker de ondank- baarheid en wuftheid der eersten, of debotheid en de uitwaseming van de schamele kleeding, der anderen # } — Daarvoor deinst gij terug; en zij, toch ook voor- heen de geurigste bloemen en reukwerken tot hare beschikking hebbende, vertoeven er geheele dagen } in! — En dit alles geschiedt met z66 veel zwijgen, met 206 veel geduld, met z6 vele lieftalligheid! — Ons verveelt gij, en wij toonen het ras, als gij ons stoort in wereldsche bezigheden: haar houdt gij op in heur werk, dat voor den hemel is, en evenwel zijn zij vriendelijk! — O mogt ik alle koningen van ons Christelijk Hu-'ropa en hunne ministers, alle diplomaten en staats= huishoudkundigen onzer eeuw, bot gestuteerd op de kwalen der maatschappij ; allerijken, allearmeu, doore dringen, tot in den grond hunner zielen doordringen, | van de overtuiging, dat er thans in de orde die Gods wijsheid toelaat, welligt voor hen die men de be- scherming van Womin icus en Franciscus omnem heeft, geen noodiger en heilzamer instellingen zijn dan die van den armen vriend van Curistus, Vin- cenTius! — En mogten dezelve zich spoedig meer en meer ontwikkelen, en vermeerderen, en ook welda- dig zich in ons land vestigen! — Nog zijn de hart- stogten der, van zoo veel steun beroofden, niet in be- weking gebragt door eenen dier orkanen of volksrampen aan welke, onverwachts, den vinger Gods hunnen daur } en werkkriog aanwijst; — maar al woeden ze nog niet, } gedurig huilen ze toch in het trotsche Ange/and  Christelijk | Europa te doen zegenen; — maar wiet weet, of het niet eenmaal geen tijd meer zijn zal, en eenen anden, ren tijd zal komen, waarin de woeste krachten der nood- | lijdenden, tegen de maatschappij zullen worden losge- Jaten de jeugd zal opwassen in wilde vernielingszucht, en de verzinnelijkte maat- schappijén en ouden, ten hemel opklimmende, over het laauwe Christendom en de verzinnelijkte maat- schappijén onzer dagen, al meerder en meerder vloek en rampen zullen afvorderen, omdat onze tijd, die — 62° — goede dagen oplevert, slechts voor genietingen en niet voor onze broeders zorgt! —: Er zijn nog veel te wei- nig broeders en zusters van liefde, nog veel te weinig verzorgers van armen en lijdenden, in het Christen- dom: mogten zij vermeerderen naar de behoeften; en ook in dit land! — Moge de geest der liefde werk: zaam zijn tot dat einde, en er velen opwekken om vrijwillig en volgens den raad van het Evangelie, inAPD Garmoede, zuverheid en gehoorzaamheid te leven; en zovdanig werkzaam te zijn of te blijven, in de leiding en bestiering en verzorging van arme kinderen, ouden, weezen. ‘Y os it SBDdi } Ph tre etl its Aan net Bureau VAN DE CATHOLUKE NEDERLANDSCHE STEMMEN te Graves B. N.o 83-5" | Wij kunnen die vraag niet beantwoorden: en even weinig: of de Heer xz Rox, op de opehbare yermel- ding van dat vermoeden (waartoe wij verzocht zijn) al dan niet zal verkennen te antwoorden? BITDRAGEN VOOR DE GEMEENTE OUD-BEILERLAND. Seat rah in ons vorig N.° vermeld... f 314,45 oor tusschenkomst van den Heer A. Burtr © te Amsterdam. Van eene Dienstmaagd ee e 4° © se eee 5,00 Van den Heer Juv. J. « 2 6 © © « 3 20,00 Van de leden van het Broederschap van het Allerheiligste Sacrament des Altaars te Grootzundert, Een Coupon groot.... » 12,375 Door tusschenkomst van den Heer M.t ‘L. Ingenious te Breda.. «2 © « » 5,00 Van A. L, te Nieuweviep een Coupon groot. » 12,374 Van het R. C. Seminarie te Wermosa - « % 40,00 Van de Iiden van het Leesgezelschap de Godsdienstvrienden enz. teGouda, onder de spreuk: Ad Majorem Dei Gloriam, » 29,70 Van een onbekende uit W... « » » » 12,60 Van den Heer H. te Q. door tusschenkomst van den Boekhandelaar pe Roo te’s Bosch. » 5,00 Van J, te Oudewater «.. « «© © © & 425 » eene goede hand aldaar. « « »» % 4,00 > M. aldaar. ° > > den Heer J. Ht. vin Ano banBiege Nojmegen» + « e ° ae XS a.. » 10,00 » eenige Geestelijken uit het distr. Breda « 232,15 FJ 517,40 AA N KON DIGGING G, Men vraagt tegen half Augustus in een Instituut, (prov. Holland), eenen Secondant van de Catholijke Godsdienst, van onbesproken gedrag, die in staat is om de Fransche Taal en de Rekenkunde grondig te onderwijzen. Het salatis zal gere > den Heer J. Ht. vin Ano banBiege Nojmegen» + « eenen Secondant van de Catholijke Godsdienst, van onbesproken gedrag, die in staat is om de Fransche Taal en de Rekenkunde grondig te onderwijzen. Het salatis zal gere > den Heer J. Ht. vin Ano banBiege Nojmegen» + « eenen Secondant van de Catholijke Godsdienst, van onbesproken gedrag, die in staat is om de Fransche Taal en de Rekenkunde grondig te onderwijzen. Het salatis zal gere > den Heer J. Ht. vin Ano banBiege Nojmegen» + « eenen Secondant geld worden naar de bekwaaniheden. - : Brieven franko, under letter X, aati het Barenu van de Catholijke Nederlandsche Stemmen, té Grave. *.* Het Tweedé Deel der Reize naar Rome van D.t Jan J. Fs War, in het voorjaar van 1837, ge daan, zal spoedig in hét licht verschijnen, zoodra hat plaatwerk gereed is, waaronder zich odk het gégelijkend afbeeldsel des Schrijvers bevindt, Diegened, welke verlangen midgten dat portret —- op | bewerkt, tegen f 1,00 te ontvangen, gelieven daarvar vachtvrij opgave te doen aan den Uitgever F. P. Srerx, te Breda, of aan huine rés @ Boekhan+ daars enz* Po ee sh ace DS ¢ shew i of} Nummer 29. — 233 — 20 Jun 1839. CATHOLIJKE NEDERLANDSCHE STEMMEN. OVER GODSDIENST=, STAAT=-, GESCHIED= EN LETTERKUNDE. Als JESUS dit gevegd had, hebbende de oogen ten Hemel opgeheven, zeide Hy s.ccves Heilige Vader bewaar hen, die Gy my gegeven hebt, in uwen naam; opdat «i één syn gelyk wy. oeeee En ik bid niet alleen voor hen, maar ook voor degenen, die door hun woord in my gelooven sullen: opdat 24 allen één sn, geljk Gy, Vader, in mi en ik in U: dat zy ook in ons mogen één xin, opdat de wereld geloove, dat Gij mij gezonden hebt. En ik heb hun de heerlykheid gegeven, die Gi my gegeven hebt: opdat zy zouden één zijn, gelyk we wy ook dén zyn. Ik in hen en Gi in my, opdat xy volkomenlijk één zijn: en dat de wereld wete, dat Gy my gezonden hebt. Joann. XVII. x e E “a 1 WAAROM VERLANGEN DE NOORD-NEDER- LANDSCHE CATHOLIJKEN VRIJHEID VAN ONDERWUS ? BPD. wensch naar vrijheid van onderwijs, wordt in Noord- Nederland, dagelijks levendiger en warmer. Berigten, die wij uit alle deelen des lands ontvan- gen, leveren daarvan de sterkste bewijzen op: zelfs hebben achtingwaardige en voorname Geestelijken, ons mondeling betuigd, dat aij het bederf der Catholijke jeugd, door de valsche principes, die hen in descho- Jen worden ingeboezemd, niet langer voor God kun- nen verantwoorden, dan door daartegen krachtdadige maatregelen te nemen.... Het krachtigste middeb ware voorzeker, een eerbiedig vertoog aan Z, M., door de geestelijke Overheid voorgedragen, met ver- klaring, dat, ingevalle aan de Catholijken de vrijheid om eigene scholen, voor Catholijke kinderen, opterigten, bij voortduring onthouden werd, zij zich zou genoodzaakt zien, om het schoolgaan van Catholijke kinderen, waar zulks gevaarlijk voor het geloof zijn mogt, te verbieden....» doch wij erkennen gaarne, dat tot: een dusdanig middel, de toevlugt niet wel kan geno- men worden, dan nadat alle andere middelen beproefd en uitgeput zijn. ap) Wij zouden gaar Ne zien, dat het gouvernement zelfacht gave op de publicik opinion en klagten der Catholijken, en uit eigene bewegende, eene vrijheid toe-stond, welke tot de onververreemdbare regten, van el-ken ke § ehoort; waardoor onze regering zich de aching en liefde der Catholijken zou verwerfen, en toonen, dat zij zich niet laat bedwelmen, door de drog-redenen derzulken, die indifferentismus met verdraag zuverdächtig verwarrende, de gegronde klagten der Catholijken onder de brommende loftuitingen die zij aan betteuodig onderwijs en onderwijs-stelsel toe-zwaaijen, trachten te smoren, of dezelve in een verkeerd licht te plaatsen, en daardoor de Catholijken nog dieper te grieven, en, — te verbitteren. — Het © is dan om die reden, dat wij opzettelijk nogmaals de redenen willen vermelden, om welke de Catholijken, meer dan ooit, de vrijheid van onderwijs in ons vaderland verlangen. Het is niet eerst sedert weinige jaren, dat de Catholijke Nederlanders, over het gemis dier vrijheid klagten; die klagten zijn oud, als het voormalig koningrijk der Nederlanden: de Belgen, minder phlegmatiek dan de Noord-Nederlanders, hebben die gedurende hunne vereeniging met ons, nog luider dan wij aangeheven, en zich met geweigerd een gevolg. van theoretische beschouwing en overdreven bekommen: thans heeft de practische ondervin-ding, overtuigend doen zien, dat de vroeger opgevatte vrees alleszins gegrond was; en dat, bij de voort-during van het tegenwoordige onderwijs-stelsel, het? Catholicismus in de zeden, in het gedrag en inde s gevolg van het grootste gedeelte der Nederlandsche Catholijken, onkenbaar worden zou; en dat daaruit miskenning van hetzelve zou geboren worden; terwijl door het een en ander, aan deszelfs vijanden, ruime stoff. Zou worden geleverd, om onze heilige Religie te lasteren. Kann eenen Catholijke bevolking, die immer getrouw aan het gelöt der vaderen gebleven is, of tot hetzelve is teruggekeerd, eenen zootreurigen staa van zaken, met onverschillige oogen aanzien; ofan) bij werkeloos blijven? — Wie dit zou wanen kent. En wärzt zu den zijn zijn zijn zijn gemeinschap met Be- gié hersteld is; nach honderden van Catholijken, aan- houdend Bedgié zollen doorreizen, om bloedverwanten of oude vrienden te bezoeken, of om de Belgische in- rigtingen en vooral de scholen te bezigtigen (1)? — Men zal de scholen der Christelijke. Broeders en der- zulken, die in hunne school gevormd zijn, bezoeken: men zal het gedrag der kinderen, die er in onder- wezen worden, hunne zedigheid, hunne onderwerping an de ouders, hunne lieftalligheid, hunne eenvoudi- ge godsvrucht, vergelijken met de waanwijsheid, min- -achting van het ouderlijk gezag, eigenzinnigheid en baldadigheid, die men in ons land allerwege, bij de kinderen aantreft en het misnoegen zal dagelijks toe- nen! Wie vermogend genoeg is, zal zijn zijn konnen naar Belgische scholen en kollegien zenden; reeds verzert men, dat zeer nabij de grenzen goed- koope opvoedingshuizen voor kinderen van het mannelijk geslacht staan opgerigt te worden: en behveven wij wel te ontwikkelen, wat daarvan eind Elijk de  toenemen, en zoo zal men juist het tegendeel bewerken, van hetgene, wat men beoogd had. Men vergete voor al niet, dat Noord-Nederland acht, maal honderd duizend Catholijken telt, dat door den, afstand van Luxemburg en Limburg, dat getal met bijaa vier maal honderd duizend vermeerderd is; dat de laastgenoemden, gedurende negen jaren volkomene vrijheid van Godsdienst en onderwijs genoten hebben... Men vergete niet, dat het onderwijs aan Catholijken, dat is, aan menschen, die de overtuig hebben, dat het geloof hunner Kerk ter zalig heid noodig is, met geene mogelijkheid onversehillig zijn kan, niet alleen, maar dat het onderwijs hunner kinderen, eene conscientie-zaak is, en dat ze, io de overtuigisg, dat zij, ook dienaangaande, een- i) aelae den brief aan de redactie, in ons yorig nummer e mae, UOS to maal aan God gestrenge rekenschap zullen moeten geven, wel degelijk verpligt zijn, om aan te dringen op het vergunnen der vrijheid, om hunne kinderen zoodanig, en door zoodanige personen waarin zi vertrouwen stellen, te laten onderwijzen, als zij noo- dig oordeelen v Ober het behoud des gelöstes, in hunne kinderen en in hun geheel nageslacht onder tozige hünner zielen-herders, die de naturwissen en, in de gewissen orde wettige school-opzieners over het onderwijs van Catholijke kinderen zijn. Alle deze bedenkende, die van dag tot dag veld winnen onder de Catholijken van Nederland, zijn van dien aard, dat zij elken onpartige overtuigen moeten, dat al diegenen, die, zoo als het nieuwe Tijdschrift: de Vrijmoedige, de billijke klagten der Catholijken als dom en onverlicht, willen doen voorkomen, hen slechts meer grieven en naar de onver- vreemdbare vrijheid van onderwijs doen haken. Mögten weidenkende, doorzigtige en onbevooroordeelde mannen, die, naar ons inzien, overtuigd moeten wezen, van hoeveel gewigt de zoo lang vergeefsch gereclameerde vrijheid van onderwijs, voor de rust en de welvaart des vaderlands is, onverschillig tot welke godsdienstige gezindheid zij behooren, hunne stemmen met de onze paren, om het gouverneement in te lichten en te doen begrijpen, hoe noodlottig eenmaal de volharding bij het tegenwoordige stelsel ’t welk strijdig is met de godsdienstige be- grippen van meer dao een millioen Nederlanders voor het heil des vaderlands zou kunnen worden! ae. Moge de stem van vieijers, baatguchtigen ot ye ae standigen, die geenerlei menschenkennis bezitten en voor welke de geschiedenis een gesloten boek is, onze welme en des gouvernements bedoelende Catholijke Nederlandsche stem niet smoren! OVER DE WERKING DER GEESTELIJHKEID IN DE POLITIEKE ORDE. (Naar het Fransch van L’Univers). 