Catholijke Nederlandsche
None
De beroemde geschiedkundige heeft noort beter gesproken. Het moet elk verbazen een zoo verheven en gezond -vernuft, zoo dicht aan de waarheid te zien na-deren, zonder haar te bereiken; en zoo er een nieuw bewijs noodig was voor het onvermogen-der menscheligke ziel, om de waarheid te onderscheiden, zou geen voorbeeld treffender zijn dan dat, -hetwelk de heer Gurzor hier zelf oplevert. Het (Christendom), zegt hij, werd eenmaal geringste der provincien van Rome. gebo-rep en na verloop van naauwelijks drie eeuwen, bad betzelve- dat Romeinsche rijk veroverd, hetwelk zelf de wereld veroverd had. De Romeinsche wereld was zeer beperkt., zeer onvolledig bij die, welke zich tegenwoordig voor ons oent. Het Christendom verspreidt zich in de heden datgsche wereld, zoo als het zich in de oude we-reld uitbreidde. Amerika behoort aan hetzelve toe. Huropa, ont- dekte het, om het (Christendom) aan hetzelve te geven. — » Rusland in het Noorden, Hngeland in het Zügen, voeren het, in hun gevolg Azié binnen. » Frankreich in het Noorden, Engeland in het Zügen, brengen het in Afrifa. » Fransche, Duitsche, Zwitsersche, Engelsche, Amerikaansche zendelingen, zaaijen en planten hetzel-ve in de woestijnen. Die große steden, die nieuwe archipels, die een vijfde werelddeel geworden zijn, zien hetzelve te mid-den hunner bevolkingen aankomen en zich vestigen, Het dringt overal door. Alles strekt aan hetzelve tot gelegenheid en middel: corlog en vrede, de han- del, en de wetenschap, de begeerlijkheid der materiel ele belangen, en de eerzucht des vernufts, De. groo- te eenheid der hedendaagsche beschaving, bereidt, de wereld voor hetzelve voor, en neemt ze voor hetzelve in bezit, zoo als de eenheid van het Romeinsche rijk haar, bij deszelfs oorsprong, voorbereidt en in bezit genomen heeft. ih Het is, wijl er in het Christendom een inwen- dige kracht is, die deszelfs taak verheft en deszelfs - gebied verzeert, die er de waarlijk universeele re- ligie van maakt, die bestemd is, om over de men- schen te heerschen, hoedanig ook de tijd en de ruim- te is die zij door te gaan heeft, om tot hem te komen. Beschouwt eens, voor een oogenblik, mijue hee- ren! niet meer de geschiedenen van het Christendom, maar deszelfs aard; niet meer. wat het is, volgens het Oude.en Nieu- we Testament, deszelfs getuigen en nitleggers. « Niet alleen de eenheid yan God, maar-de besten- dige tegenwoordigheid en werking van God op de aar- de; de menschen onder het oog en de hand van~-God levende. Zietdaar het godsdienstige denkbeeld van het Oude Testament. De instellingen der Joden, hunne geschiedenis, hunne poézy, alles heeft “den indruk van dat denkbeeld: God overal en altoos, de Voor- zienigheid van God onophoudelijk over het volk en de bestuurders zwevende, dit is het febreeuwsche denkbeeld, het is de bijbel. : » Het Hebreeuwsche denkbeeld, wordt het Christen denkbeeld. God zweeft niet slechts meer over de we-. reide; Hij daalt er op neder. Het is niet meer slechts de bestendige tusschenkomst van God in de lotgevalen der mensch; het is de groote symphatie van God voor den mensch. Hij. beschermde, Hij bestuur- de ‘het volk; Hij komt den mensch, ieder mensch, verlossen; voorts God tegenwoordig en magtig in de ziel van den mensch: de goddelijke Voorzienig- heid, de mensch bestehende, de goddelijke lief. de den mensch verlossende; tegenwoordigheid en bescherming, vereeniging en zaligheid.... Giete daar het Christendom in dijon zamenhargend geheel, van deszelfs vroegsten morgenstond, tot zijnen middag. » Is dit niet, mijne Heeren de volledige voldoe- ning onzer godsdienstige instincten, onzer godsdienstige behoeften en der godsdienstige natur van den mensch? — » Is het niet, als het geoorloofd is dus te spreken, de Godsdienst bij uitnemendheid, de Godsdienst in deszelfs fondamenteel en zuiver wezen? » Het is daar, het is in zich zelve en in hetgene, wat het is, Dat de ware oorzaak, de ware verklaring van den voortgang des Christendoms bij deszelfs vor-sprong en in onze dagen, gelegen is.” De redenaar onleent hieruit eene nieuwe gelegenheid, om het succes der bijbelverspreiding te verhefen, en daaraan nog gelukkiger gevolgen te voor-spellen, dan die, welke dat werk tot hiertoe, heeft voortgebragt: hij wenscht zich geluk met den gods’ dienst-ijver, dien hij in de geesten ziet herleven, en noodigt zijne gelösgenooten uit, om er zich niet door te Jaten verschrikken. Gy vooral, dienstväardige leden en vrienden der protestantischen nationale kerk, zegt de Heer Guizoten slotte, vreest niets van den godsdienst-ver. Over alwaar gij dien moogt aanreffen, weest welwillend en vertrouwend met denzelven; denkt erslechts aan, om. dien te.trekken, en tot de Kerk zelve te gélei-den, De Kerk kan een brandpunt zijn. Hn twiffelt er niet aan; het gelöst. zal alios. ten voordeele der Kerk ‘keeren. ‘Het is voor ons dat de gver werkt, zelfe die, welke térzyde van ons arbeidt.” — * i ute Na allen schijn, doelt de Heer Guizot hier op het Catholicismus; want wij kunnen niet denken, dat hij hier het oog heeft op de Methodisten en Separatisten die zich allerwege van de nationale protestantische kerkafte afscheiden en hunnep ijver voor het oude anti- eran gezg van formulierer en bepaalde ges loofsbelijdenissen, godsdienstige opwekking noemen. in: allen gevalle zow men zich bier in de mening van den heer Guizot kunnen vergissen En; doch zoo hij hier van het Catholicismus will spreken, dan zouden wij wel van het Catholicismus will spreken, dan zouden wij wel van het Catholicismus zou kunnen werkzaam zijn? Het denkbeld zou waarlijk nieuw en curieus wezen. Laat ons nu zien, wat de Heer Guizor in zijn are tikel over Catholicismus, Protestantismus en Philosophie beweert, en wat door de doctrinaire dagbladen, die er verslag van hebben gegeven, uitbundig wordt toegejuicht; terwijl andere dagbladen gulhar- tig erkennen, dat zij den schrijver niet begrijpen, En, inderdead, hoe zou men de tegenstrijdigheden, inconsequentien en orgerijmdheden, die in dit stuk, op eenen meesterachtigen toon, worden uitgesproken, ‘kunnen bevatten? Wie kan begrijpen, hoe het geluk der tiaatschappij en des menschdoms zou kunnen afhangen, van eene harmonie, der tegenstrijdigste elementen. Last ons’, in de eerste plaats, de groote, de politiek godsdienstige theses, welke de Heer Guizor stelt af- schrijven zoo als hij die zelf opgeeft : » Ik ben overtnigd, dat het Catholicismus, het Protestantis- mus en de Philosophie in den boezem van de nieuwe maat- schappij in het Frankryk van het Charter, met hetzelve:en on+ ' derling in vrede kunnen leven, niet slechts in materielen, maar moreelen v Rede, niet slechts gedwongen, maar vrijwillig, zonder zich te verlorenen, zonder zich te verraden, in waarheidenen met geluk.” De schrijver, die beloofde geene algemeene bewornden (termes generaux), die de hwestie eludceren, welke ay schynen voor te stellen, te zullen bezigen, fiad ons in de eerste plaats behoore te zeggen, wat hij verstaat door dien moreeten eri vrijwilligen rede, waarin het Catholicismus, het protestantismus en de philosophie, zich vereeniget en leven moeten. Die moreen vrede, kan niet anders zijn dan de vrede tus- echen de principes zelven: want de vrede tus- echen de menschen is een burgerlijke en maatschapelijke, dat is, naar ons inzien materiele vrede, en niemand denkt er gewisselijk minder aan, om dien ‘vrede te storen, dan het Catholicismus. Doch zoo fhet de vrede tusschen de principes is, dien de heer Guizor vordert dan schijnt hij de elementaire spreuk der philosophie: dat het onmogelijk is twee tegen- strijdige zaken, het ware en het valsche, het ja en meen, onderling te vereenigen, zich niet te herinneren, De Heer Guizor will dus harmonie tusschen onveree- nigbare zaken en die uit haren aard zelye onveree- migbaar zijn, daarstellen: — Eerste inconsequentic. Dien broederlijken vrede tusschen Catholicismus, otestantismus en philosophie vorderende, wil de ae Guizor daarin een redmiddel vinden, tegen de diepe onverschilligheid onzer eeuw, wier noodlottige gevolgen hij, teregt, bejammert. Maar wie ziet niet, @at de bekrachtiging van dien vrede » 200 die plaats hebben kon, de plegtige bekrachtiging der onver- schilligheid zelle, wezen zou, die zich op deze wij- ze, tot principe zow zien verheffen. Neen, er zou noch gelöst, noch overtuiging meer zijn, als. die drie groote intellectueele magten, zoo als de schrijver zich uitdrukt, elkander omhelzende tot elkander zou- den zeggen: wat ik doe, is goed; wat gij doet. is ook goed; Jaat ons in vrede leven, dan zal alles’ ten beste keeren. Terwij! de schrijver op die wijze aan de herstelling van het godsdienstig gebouw arbeiden wil, ondermijnt hij deszelfs grondslagen: — Tweede inconsequentie.. Fe De heer Guizor maakt van het Protestantismus. en van de Philosophie twee on derscheidene zukunft. En eenen kant, op deze wijze de philosophie: Ieder gevoelen, dat onder gee- nerlei benaming, onder geenerlet vorm, een verplichtend gelöt aanneemt, voor de menschelijke gedachten en haar, in zaken van Godsdienst,  het geestelijke en van het tijdelijk, waaruit volet, dat zoo het tijdelijk- gevag geen oordeel te vellen heeft over de leerstellingen en voorschriften van den Godse dienst, de Godsdienst op zijn beurt, even weinig de verschillende politicke leerstellingen te laken of goed te keuren heeft. Doch waarom noodigt dan de heer Guizor het Catholicismus uit, om zich te vereenigem met de politieke gevoelens, die tegenwoordig in Krankryjk de overhand hebben? Waarlijk een dusdanig voorstel moet verwondering baren, als men zich alle verwijtingen herinnert, welke mem aan de geestelijk- heid heeft gedaan, betrekkelijk hare, hetzij dan ware of voorgewende unie met andere politieke denkbeelden. Waarlijk, in tijden als de onze, behoort de Godsdienst zijn. werk afzonderlijk te doen; en daarom zullen wij niet ophouden, de Geestelijkheid toe te roepen: wacht u wel van u met politieke zaken te bemoeijen; laat de verschillende theorien van maatschappelijk beheer elkander de were Id betwisten; tracht slechts de men-schen goed en deugdzaam te maken; en alle verstandige gouvernementen zullen u beminnen en beschermen; want zonder u aan dezelve Jeenroerig te maken zult gij echter voor hun, en zelfs krachtdadiger voor hun, en zelfs krachtdadiger voor hun, en met al de middelen van het genie, metal de geslepenheid der diplomatie, en met al den schrik van het geweld. ‘en het zgwaard. Een andere taal voerende, heeft de heer Gurzor gelijktijdig ‘het gezond verstand, en de— gezonde logica miskend: —- Vierde inconsequentie. » Wij ‘hebben zoo even gezien, dat de philosophie ‘geroepen werd, om deel te nemen aan de groote be- ‘vrediging der intellectueele magten.’ En eensklaps laat zich nu de heer Guizor vervoeren tot het prediken van eenen grooten kruistogt van het Catholicismus en  het z00 ledige hart, die zoo veel begeeren en 200 weinig ho-pen, die zoo spedig van de koorts, tot de verstraniming der ziel overgaat, slechts eenigermate peilt en ernstig van naby beschouwt, dan wordt men door droey heid en schrik aangegrepen. Catholijken of. Protestanten, Priesters of eenvoudige ge-loovigen, wie gy ook zijn moogt, 200 gy geloorigen zyt, ont-rust u niet over elkander, ontrust u over hen, die niet gelooven. Daar is de akker, daar is de oogst. — Vijfde inconsequentie. — : De heer Guizor wijst het kwade aan, 't welk aan onze maatschappij -knaagt, en geeft het geneesmid-del op, dat daar: tegen moet aangewend worden. Dit is in het gehelekt, het eenige gedeelte, waarin men dat verstand, dat vast en gezond vernuft, waarvan de schrijver- elders: zoo vele bewijzen heeft gegeven, doch die hem in het onderhavige stukschenen verlaten te hebben, wedervindt. Dat gedeelte aanvoeren. Was is het kwaad, dat onze tijdelijke maatschappij kwelt? De verzwakking van het gezag. Ik zeg niet van het e- oweld, dat zich gehoorzamen doet; nooit had het gezag zulks meer dan tegenwoordig, welligt nimmer zoo veel; maar van het reeds vooraf, en door principe op eene algemeene wijze erkend gezag, aangenomen en geyvoeld als een regt, ’t welk niet noodig heeft de toevlugt tot geweld te nemen; van dat gezag waarvoor de geest zich buigt, zonder dat het hart zich vernedert, en dat uit de hoogte spreekt met de heerschappij niet van den dwang en echter van noodzakelijkheid. Het Catholicismus heeft den geest van gezag. *t Is het gezag zelve, systematisch begrepen en georganiseerd. Het stelt het zelve in principe en brengt het in präktyk met eene groote wastheid van leer en eene zeldzame kennis van de menschels) ke natuur, :. » Als die geest in onze maatschappy de overhand had, als zu) tot hem overhelde, zow men elders het tegenwigt en grenzen anoeten zoeken. Maar het gevear is evidentelyk niet daar: en terwyl onze instellingen en onze zeden onder ons den geest van andividueele onafhankelykheid in de denkbeelden, zoowel als in het leven, aanstoken, is het een groot geluk voor de maat- schappy, voor hare moraliteit, zoowel als voor hare rust, dat andere onderwyzingen het principe van gezag en den geest van inwendige onderwerping Landhaven. In heb beib bij het regiment geleerd, wat men nergens elders leert, zeide mij in 1820 een onder-officier van de keizerlijke garde, die in zijn dorp was terug gekeerd.” Het Catholicismus is de grootste, de heiligste school van in die school gevormd, ondanks het misbrutk, ’t welk. de schle.” eerbied, welke de wereld ooit gerien heeft. Frankrijk heoftaseh e€ men- gemackt. Het misbruik is voortaan weinig te duchten, en het heit moet groot syn, en wy hebben er groote behoefte aan.'» . Daar het kwaad, hetwelk. onze maatschappij, kwelt io de verzwakking van het. gezag bestaat,.als het Catholicismus de grootste en heiligste school van den eerbied is, als het niet te duchten is, dat die eere bied voortaan te ver gaat, dan zou daarvan het nae tuurlijk gevolg moeten zijn, dat een verstandig: man, die van dat alles overtuigd is, tevens gevoele, dat de invloed van het Catholicismus alleen toereikend is, om in de behoefte onzer hedendaagsche maatschappij te voorzien; dat niets heilzamer voor die maatschappij te voorzien; en dat men diensvolgens, alle tegenstrijdige godsdienstige principes, die. eene tegenovergestelde uitwerking op de maatschappij moeten te weeg-bren- gen, behoort te bestrijden. Nu, volgens de bekendtes nis van Den heer Guizor zeläuig, is de geest van: het Protestantismus verschillend van den geest van het Catholicismus een redenerende enthousiasstische geest, even gretig naar overluiging als naar urgheid en daardoor in volmaakte betrekhing met den het gezegen geest. Just is klaar, dat zulk een geest geenszins geschikt is, om eerbied in te boeze-men voor het gezag 'twelk hij volgens zijn principe > betwist, bedordeelt en niet eerbiedigt, dan wanneer zulks hem goed dunkt. Men behoorde dus dien geest te beschouwen als een middel, om de kwaal onzer, maatschappij te verergeren. En onherstelbaar te doen worden; men behoorde dus alle middelen aan te wen-den, om de werking van dien noodlottigen geest te verlammen, en hem van allen invloed te berooven. — Maar de-heer Guizor?— Als president en redenaar van het bijbelgenootschap, verheft hij hemelhoog, het mid-del 't welk die geest bezigt, om zijnen invioed uit te breiden; hij -vergelijkt die uitbreiding met die van het Christendom in de eerste dagen Der Kerk! In der vermelde artikel van de Revue Krancaise will de heer Guizor de zamenwerking van Catholicismus en Protestantus, dat is, van den geest van gezag en den geest van onafhankelikheid, die in verzwakking van het — gezag bestaat. — Kan de inconsequentie, kan de one gerijmdheid verder gaan? Er zal een appel aan de Reformisten van Engeland worden gedaan, wier medewerking meer gewigt. Aan onze demonstratie zal bijzetten: Eene electrieke bewegging zal van het eene einde des koningrijks tot het andere, ten voordeele onzer zaak worden medeges deld; snel als’de bliksem, maarjin plaats van verwors- tingen, jammer, op. sharen: doortogt te. zaaijen, : zal, zij ed, aan allen doen.,. Laat ons niet, vergeten, dat wijze en vreedzame bewegging te danken hebben. Hoe menigs. Maal. Hebik in den geest verleidelijk droomen ge- troëld, die mij de straten van Dublin: voorstelden, opgevuld met heerlijke equipagien; onze hoofdstad, rijk door een nieuw leven en onze industrie opgebeurd! Mogten wij soortgelijke resultaten bekommen!: Zie hier hoofdzakelijk, wat ik aan de vergadering heb voor te stellen. - iby, Bis) Ki _1.°.Ten einde het national verlangen van Jerland, jaloursch om eene laatste poging te beproeven, tot verkrijging eener volledige geregtigheid van de Enge!sche wetgeving, duidelijk uit te drukken, oordeelen wij eene associatie te moeten vormen, op legale en bestendige grondslagen; die associatie zal den titel van Précursor off Ireland aannemen #55 _ 2.9 Door de woorden: Volledige geregtigheid voor derland,; verstaan wij. gelijke -verdeeiing met Groot- - Brittanje van alle vrijdommen, van alle voorregten en burgerlijke en Godsdienstige regten; zietdaar, wat wij willen, wij vragen niets meer dan dit. De Iersche onderdanen van hare majesteit. Welten met de Engel-schen en de Nischotten worden gelijk gesteld, in het genot van alle voorregten en politicke en Godsdienstige regten. Niets meer, maar ook niets minder; wij zoue den iedere andere concessie afwijzen. Overeenkomstig dut duidelijk gestelde principe: gelijke verdeeling van regten en voorregten met Hngeland en Sehotland, gullen wij alle.onze krachten toewijden-, aan het meest mishandelde land der wereld (derland). find Deassociatie Précursor genaamd, zal tot aan.de eerste komende vereeniging van het parlement en gedurende de zitting alle pogingen aanwenden, die door de wet geauthoriseerd en door de constitutie geheiligd zijn, om vrijheid en geregtigheid voor Jer/and te verkrijgen. Als het doel is bereikt geworden, zal de associatie bij het sluiten der zitting voor altoos ontbonden wor- den. In dat geval zal de unie door ens worden be- schouwd, als altoosdurend en niet onderworpen aan- wijziging ; zoo intusschen het bigottismus of de voor- oordeelen der partijen of der staatsmannen van [nge- land, onze pogingen gedurende de eerstkomende zit- ting te leurstellen, dan zal de associatie zich tot een nieuw genootschap vormen, dat zich: Nationale asso- ciatie van Ierland, tot herroeping der unie en de herstelling der Iersche wetgeving, noemen zal. — Het eerste doel der associatie is dat, hetwelk de grondslag der associatie van herroeping uitmaken zal, dat is eene geheele hartelijke getrouwheid en eene onveranderlijke gehechteid aan hare zeer genadige Majesteit onze zeer geliefde Koningin Vicroria en hare erfgenamen en opvolgers, “Pet tweede onderwerp is, om voor Jer/and alle par. lementaire vrijdommen en al de stemmingsregten, die aan het Engelsche volk zijn toegestaan, te, bekomen door Aan de drie afdeelingen van. het vereenigd kon- | ningrijk alles mede. te. deelen,. wat de. verkiezings- vrijdom van elk dier afdeelingen voordeeligs opleverte. Ten einde voor -Jer/and de betamelijke evenredig- heid te verkrijgen van: leden, die toegelaten worden om zitting te nemen in het vereenigde paclement, 3.0 Om eene volledige hervorming te bekomen, in alle punten onzer model-corporatien, volgens de Bill van Hervorming der Engelsche corporatien. 4.0 Om voor Jerland de volledige vernietiging der Tienden te verwerven, hetzij onder den naam van huur, hetzij onder elke andere benaming en aan voore Werpen van openbaar nut toe te passen, vooral van algemeene opvoeding, de algemeene allocatie, aldas ten minstes40 p. 100 vermindert, met verzekering echter aan de tegenwoordige titularissen eener provisie op de aigemeene middelen van het Engelsche volk. Ode die wijze zullen de Catholiken en Presbyterianen van Jerand niet meer genoodzaakt zijn, om eene kerkte onderheuden, voor het comparatieve geringe getal. Protestanten. Zietdaar de vier groote doeleinden, die wij ons voor. Stellen: 1. de bestendige bevestigung van den Engel- schen troon met de, hartelijkste gehechteid; 2.° de volmaakte gelijkstelling van den parlementaircen vrije dom; 3.0 de volkomene gelijkstelling der municipale hervorming; 4.9 de Godsdienstvrijheid met afschafling van alle gedwongene betaling, ten behoeve eener kerk tot welke het Tersche volk niet behoort. Dit -zullen de punten zijn, die onze oplettendheid tot zich roepen zullen. Geenerlei transactie, geenerlei mogelijke reductie: want het is de eenige grondslag, die ons de wetgevende unie kan doen verduren; maar, die grondsiag moet hecht en duurzaam zijn. Zoo het Engelsch parlement ons gelijkheid der burgerlijke en Godsdienstige regten weigerde, die wij reclameren, dan proclameren wij in tegenwoordigheid van onzen Verlosser en Regter, ons onveranderlijk besluit om met energie en beradenheid, door alle vreedzame, legale, en constitutionele middelen, aan de herstelling van ons inlandsch parlement te arbeiden, door de herroe- ping van het statuut, genaamd, Acte van Unie. Intusschen en om Zo mogelijk, de noodzakelijkheid voor te komen, van toevlugt te nemen, tot dien maatregel, zal de associatie Précursor genaamd, al-, dus te werk gaan: 1.0 Er zal een register worden, aangelegd, bestemd tot het opnemen dec namen, van al diegenen, welke zonder onderscheid van kunne, of van overtuiging, goed gullen vinden, zich onder de leden des genootschaps te doen inschrijven. 2.9 Dat register zal te Dublin door eenen secretaris worden gehouden en door elken inschrijver zal een schelling worden betaald; dat geld zal uitsluitend worden be- steed aan de loopende nitgave des genootschaps. 3.° De Heer **** zal tot secretaris worden benoemd en de Heer **** tot tréesorier, 4° De inschrijving zal tot geheel Jer/and worden uitgestrekt; de namen en inschrijvingen zullen naar Dublin worden overgebragte 5.0 De pligten, welke aan de leden worden opge= eenlegd’, zulfen’ zijn ¥ F.0 OpenSare’ vergaderingen bijeer’ te roepen, tot fet asnnemen der boven beschreve prineipes en het Getal der geassocierer den vermeernderen, alsook om verzoekschriften optestellen aan de beide kamers van het parlement, om aan dezelve in eerbiedige, maar energieke uitdrukkingen, onze billigke vorderingen voor te stellen en die verzoekschriften te doen teekenen; 2.0 een adres en een verzoekschrift aan koningin Vicroria te doen stemmen, om haar te verzoeken, hare doorluchtige bescherming te vergunnen aan de regten en vrijheden harer getrouwe Tersche ondérdanen. Dat verzoekschrift. zal onze grieven voorstellen en de bedorvenheid der tory-partij kenschetsen, die zich laaghartig en zoo boosaardig heeft geconcerteerd, om het Tersche volk te beletten, dezelfde regten, als de andere inwoners van het vereenigd koningrijk te ver- werven. 3.° Tot het nemen der noodige maatregelen, tén einde ieder graafschap, iedere City, iedere Baro- nie-parochie en. stad, twee gedelegueerden naar Londes gende, om de verzoekschriften inteleveren. Die ge- delegueerden zullen moeten geauthoriseerd zijn om alle maatregelen te nemen, die geschikt zijn, om het doel te bereiken, en bepaaldelijk tot het: bijeenroepen van vergaderingen, om alle redelijke en opregte reformis- ten van Groot-Brittanje te overtuigen van de betame- lijkheid en geschiktheid onzer eischen. 4.° De vole ledige organisatie van het genootschap zal plaats heb- ben in eene vergadering te Dublin, welke in de dag- bladen zal worden aangekondigd. De tegenwoordig zijnde leden, zullen uitgenoodigd worden om gelijksoortige bijeenkomsten te beleggen, in iedere provincie van lerland, op eenen bepaalden dag, om verzoekschriften te stemmen, ten doel heb- bende, het verkrijgen der gelijkheid van burgerlijke regten of de herroeping der unie. De Heer O’Connenx stelt het aannemen van dit ont- werp voore — Hetzelve is aangenomen geworden. KAN EN ZAL HET VREDE BLIJVEN? Er was voorzeker nimmer een tijd, waarin zoo veel tot behoud van eenen gedwongen vrede, is toegegegen ven geworden, als in onze dagen. Alle mogendieden gevoelen, dat er in Kuropa geen oorlog kan uitbars- ten, zonder algemeen te worden; dat bij eenen evens tueelen oorlog, de gevolgen onberekenbaar zijn; dat welligt het eerste kanonschot het sein wezen zou, tot een geheele vernictig van de thangs bestaande orde; dat een oorlog, in de tegenwoordige omstandig- heden een vorlog van principes zijn zou. Het dynas- tieke belang van alle yorsten vordert derhalve het be- houd van den vrede: maar gal men dien kunnen he- houden? De talrijke legers, die schier alle mogend- heden op de been houden, bewijzen, dat allen, te midden van den schijubaren algemeenen vrede, niet gerust zijnne | gade te slaan. | voortgezet werd. t | dat Rusland in het betit.van Georgié geraakte. Door _ de Persen overmeesterd werd het in de handen der Ruissen Van dat land. Nen-vader op den Persischen troon opvolgde, werd in gehuldigd door den moord van prins Mentenixorr, dm bassadeur van Rusland en door den oorlog waarvan. In dien toestaid van’ zaken', kan’ het niet. ondoet- matig zijn onze ‘blikken naar-het Oosten te wenden, en de gebeurtenissen, die in Persié plaats hebben, onlangs een belangrijk artikel, betrekkelijk dat onderwerp, medegedeeld: het is’ vam den volgenden in houd: es Cody iabing: Persié is in dit oogenblik het tooneel van zonnderlinge en onverwachte gebeurtenissen. Die gebeurtes nissen maken weinig gerucht, zoo uithofde van de afgelegenheid des lands, als omdat de belanghebben- de gouvernementen derzelver gewigt schijnen te wil-. Ten verbloemen en het gerucht maken, trachten te verdooven. Maar zelfs het geheim, waarin zij de stappen pogen te wikkelen, maken dezelve slechts des te beteekenisvoller en geschikt, om de aandacht tot zich te trekken. Wij willen aan eenige feiten hermähliche Merene. Aca Monammen-Kian, het hoofd der in Persié regerende dynastie, had al-de strijdkrachten van zijn kontrollen, met al de woede van eenen oorlog tusschen volks-stammen, Het resultaat dier gevechten was, geworpen, door Czaar Hénactius, den laatsten koning De regering van ApsazeMirza, die zij- die daad het sein was. De uitslag was het verdrag van Gulistan in 1827 een verdrag, ‘t welk aan Russland bet bezit van drie Persische provincien verzekerd en deszelfs monopolie van zeevaart en handel in de Caspische zee bevestigd. De tractaten, wel . ke de gouvernementen verbinden, heben niet altoos het binden der natien ten gevolge, welke door die tractaten elkander toenaderen. Ment had dus in Huropa regt om te denken, dat het trae= taat van Guilistan, schoon hetzelve het ophouden der vijandelijkheden tusschen de beide landen bepaalden, niet toereikend zijn zou om den haat te dooven, die van den strijd tusschen de beide volken eenen Gods- dienst-corlog had gemaakt. Van toen af werd alga meen begrepen, dat Rusland saanhoudend den tocleg had, om Persié te bezetten; men begrepen dat Rusland, den Indostan, niet zou bereiken, dan door den ondergang van Persié; en dat de aanval op het Persische rijk een onvermijdelijke voorlooper ware van eenen inval in de Engelsche bezittingen. Persvé werd van toen. af beschouwd, als het bolwerk voor den Indostan tegen den aanval der Rossen. Doch eenklaps bespeurde men, dat de Persische politik eene wending had ondergaan, en dat twee gouvernementen, die onverzoenlijk schenen, eensklaps trou we geallieerden waren geworden, Wat gebeurt er nn sedert eenige maanden? De keaing van Persié krijgt in de.eerste plaats onverwacht groote begeerte, naar den naam en wapenfeiten van Naponnon. ene slechte en partijdige geschiede- his valt in zijnne banden, zonder dat men weet, door wien zijn werd aangebragt, maar die gewis ter goeder uit te deelen. Weldra beletteden hem nu de Jaurieren des grooten mans xzijnen slaap. Hovelingen, die misschien enkel eene rolopzeggen, overs reden den schach, dat hij den titel van Napo.eon van bet Oosten verdienen moet. Met.genoegzame koel-bloedigheid op het slagveld toegerust, hoewel zonder krijgskunde, mam die vorst djlings de wapens op; wia Überzeichn zijn ditmaal niet tegen Rusland gerigt. Hij voornt zijn magt maar de uinterste grenzen van zijn rik, tegen Herat aan, op de grenzen van den Afghanistan en den Cadoul, die aan de Engelsche kantoren grenzen. Intusschen verspreidt zich een gerucht: de Rassen zijn te Téhéran! Men.wordt ongerust; want, volgens de denkbelden die in Europa aangenomen zijn, epzigtelijk de betrekkingen tusschen Russland en Persié, kan die. stap van Rusland, slechts een aanval zijn. De ezaar zal van de verlegenheid, waarin de schach zich bevindt, dooreenen verren oorlog, hebben gebruik gemaakt, om zich meester te maken van zijn hoofdstad. Zoo dacht men, maar zoo is het geenszins. De Russische troepen zijn te Téhéran, als vrienden binnengetrokken, en hunne tegenwoordigheid. Heeft en ander doel, dan om den koning van Persié te Belvo: in het aitbreiden zijner magt, welke eertijds de mededingster van diezijner naburen was. Nog doidelijker daadzaken zijn voldoende, om alle gemeinderen te stichten, wegens de goede verstandhouding welke tusschen den ‘schach en het gouvernement van den ‘czaar heerscht, een gehoorzamen van de eene'partij aan de bevelen der andere gelijkt. De hulp door Kngeland aangeboden, wordt afgeslagen; de Engelsche officieren zijn ‘in engenade vervallen. De vertegenwoordiger van Rasand verkrijgt alle voordeelen. Wat meer is, men geft het bevel over het leger, dat het beleg van Hérat voortzet. Nach dem alles nicht dulden, dass die Russische Politik een konkurren heeft. Veroverd, welche Europische staten nicht zu können, könne den gewissen, nicht zu können,  die gemeld heben, dat Hngeland zich meester heeft gemacht van de gewigtige haven van Bender-buschez, op de Persische kust; en ook van die bepassen, welke de vermeerdering van een bataillon van duizend man bij ieder regiment der Engelsche troepen in de Ost-Indien beveelt? op die wijze zou Persié, bet slagvelock worden, door Angeland verkozen, om met de Russen den worstelstrijd te beginnen, dien Hueropa met angst te gemoet ziet en die dagelijks grotter wordt. Die bewegigen zijn van den gewigtigsten aard. Zal en kan Huropa den vrede behouden, als Hnge-land en Rusland strijd yoeren in het Oosten. NIEUWE ONBESCHAANDHEID In het Handeleblad van Maandag 3 September (Teee=de Kditie) wordt het volgende, lomp, onbeschofen en onbeschofen berigt, onder de rubriek: Berlygn 28 Augustus aangetroffen : De-Drost van Vischering heeft eenen yoornamen adellijke persoon “herwaarts. gezonden, die op de in vrijheidstelling van denzelven moet aandringen. Volgens de verzeering van dezen zendeling, zou de Aartsbisschop eindelijk tot inkeer gekommen “ijn en berouw gevoelen (I!!!) wegens zijn betoond verzet. De dringende wensch van den tot dusverre weerbarstigen Prelaat wordt gezegd te zijn, dat hij; zoodra zulks mogelijk is, van zijne gevangenschap ontheven, en vit Minden verplaatst worden. Onze grootmoedige Koning zoude thans gewis de vrijla-ting van den Drost van Vischering bewilligen, wanneer slechts de Westfaalsche adel niet zoo veel tegenkanting en ongenegheid jegens onze reg tvaardige regering (!!!) aan den dag legde. Of men in de bureauzw van het Handelsblad, het Fransche Protestantscke blad le Semeur, leest is onbekend; en daar hetzelve waarschijnlijk ook door onze lezers niet gelezen wordt, wiilen wij iets daaruit afschrijven, ten einde te doen zien, hoe verstandige Protestanten, over de grootmoedigheid en regtvaardigheid van het Handelsblad tot walgens toe here haalt), ten opzigte van den Aartsbisschop van Kew-Zen., oordeelen. Meermalen heeft dat blad overdat onderwerp gesproken en zegt, daarop terugkomende. Notre opinion sur les affaires de Cologne, est connue: car nous sommes expliqués nettement sur la question des maria-es mixtes, et sur celle de Vintervention du gouvernement. Prussien dans l’enseignement, leologique Catholique. Tout en faisant, quelques réserves qui pourraient beaucoup plus sur des circonstances accessoires que sur le fond des choses, nous n'avons pas hésité à déclarer que la resistance de l’archevéque et la préference qu’il accorde, pour l’administration spirituelle de son diocese, aux ordres de Pape sur ceux du roi de Prusse. Nous paraissent résulter des dévéirs de sa position, tandis que da prétention du roi de réglementer en ces matiéres, est, à MOS yeux, un monstrueux empictement zetté une veritable tyranie. Das ist sain. Ons gevoelen betrekkelijk de Keulsche zaken is bekend; wij heben ons aapande de questie der gemengde huweilijk en die der tusschenkomst van het Pruissisch gouverneement, in het godgéleerd Catholijk onderwijs, duidelijk:uit-gedrukt; Ondanks eenige voorbehoudingen, die veel meer betrekking heben, tot bijikomende omstandigheden, dan tot den gone der zaken, hebben wij niet geaarseld te verklaren, dat de weerstand van den Aartsbisschop, en de voorkeur die hij, tot het geestelijk beheer zijner diocese aan de bevelen van den Paus, boven die van den koning van Pruissen geeft, ons uit de pligten van zijnen stand schijnen voort te vloeijen, terwijl de aanmatiging des konings, om in die zaken te reglementeren, in onze o ogen eene gedrogiele inbreuk en eine ware tätige. ‘Intusschen het Handeleblad van Zaturdag 8 September, weder een berigt uit Bergen van den volgenden inhoud; Cj Berljn, 2 September. Heden is hier een kourier uit Minen aangekommen met eenen eigenhandigen brief van den Drost van Visschering aan onzen koning. De Aartsbisschop verzeichnet z. M. eerbiedigigke het, heilige van geschokte gezondheid, gedurende eenigen tijd uit zijnne gevangenschap te ontslaan, hij geeft daarin de heilige verzeering alleen bij zijnne familie in en rondom Munster zich te zullen ophouden, nimmer naar Keulen en deszelfs onmiddellijken omtrek te zullen gaan, alle kanraking met de aldaar woelende en weerbarstige party te fallen vermijden en zich terstond wanneer Z. M. -zulks zoude bevelen, wederom naar eene aangewezene plaats te willen begeven, Hoe bedenkelijk het ook zijn moge de brandtoorts daar ueder te leggen, waar de kolen nog in de asch glimmen, schijnt desniettemin Onze edele monarch, de vele strafbare geringen van den Drost van Visschering vergetende (!!!), hem de GROOTEN cuNNST te willen bewijzen, om hen: op de hem yoor-geschreven en door hem zelven onderteekende voorwaarden, uit Minden te ontsjaan. Wiogt echter de orthodoksche Hoove-priester ditmaal op nienw zyn woord breken, alsdan zoude, hoe LANKMOEDIG ons gouvernement ook wezen moge. Waarlijk ons Handelsblad drijft de onbesehaamdheid al zeer ver, daar hetzelve, na de herhaalde open-bare dogenstraffing van deszelfs Berlijnsche berigten, door onze Cathalyke Nederlandsche Stemmen, nog ten, durft opnemen. Aan net Bureau van ne CATHOLIDKE NEDERLANDSCHE STEMMEN te Grave, B. N.° 28. zulke onbeschofte artikelen ‘als de bovenstaande, be- trekkelijk den eerbiedwaardigen, en ‘door de geheele Catholiciteit, hoogvereerden Aartsbisschop van: Keu= Waarom heeft het Handeleblad zich niet verdedigt: tegen onze openbare beschuldigingen, dat het besten- dig leugenberigten uit Berlyn mededeelde, die erger lijk en beledigend voor de Catholijken zijn?) Het schermt tegen buiten- en binnenlandsche dagbladen, die deszelfs Londensche en Parijsche correspondentien betrekkelijk de Conferentie, de vier en twintig Ar- tikelen enz. hebben betwijfeld of tegengesproken; maar van de Catholijken Nederlandsche Stemmen, rept dat blad geen woord; ‘en toch-heft het van niemand de waarheid duidelijker gehoord dan van ons. Daar e Eine unterzeichnete lezers hierver hübschen verwundert hetend, meinen wij dienen ausgezeichneten eenige in welchen den onzeen geven. De handelwijze van het Handelsblad in deszelfs stilzwijgen ten onzen opzigte, is nietanders, dan de gewöhnliche Stelle, die vreezen, doos honne schermutselig, tegen de warheid, die wij vere dedigen, de zwakheid, die wij vere dedigen, de zwakheid, en de reeds zoo groote belangstellend in ons blad, slechts te vermeerceren. — Ziedaar de ware reden, die het Handelsblad voor deszelfs stils zwijgen bij onze scherpe aanmerkingen heeft. Het will de toegebragte slagen liever awijgend verkroppen, dan te laten blijken dat zij zeer doen. Leb AANKONDIGING. Bi P. N. VERHOEVEN Boekhandelaar te Uden, is verkrijgbaar het tweede Deel: Prelectiones Theos — logice@, door J. Perrone. Prijs.... £ £ 1,50. Hennion, Histoire des ordres Religieux. - 3,00, Unaces, Precis d’ Anthropologie Phychalogique - 1,10. F. pe Saues, la vraie et solide piété. 0,85. Bouvier, Theologia Cenomanensis, 8 vol. = 8,00. Sanvaroni, Instructions pour les nouveaux a Confesseurs 6 5 0s 0s 0s 0s 0,40. Instructiones & 8, to Caroto Borromzo. = 0,65. Manuale ordinandorum opusculum non ordinandis solum sed et ordinatio utilissimum - 1,00. Recueil de prieres et de pratiques de piélé, auxquelles les Souverains Pontifs ont à taché des indulgences. + © © © = 0,90: cas Ee ———— Nommer 38. ~ - 313 = 22 Sepremeer 1838. cis. /e Me. ani Ae Geteuials 4. : Pig EL ON 7 CATHOLIJKE NEDERLANDSCHE STEMMEN. Shs one ; ery eh OVER GODSDIENST, STAAT-, GESCHIED= EN LETTERKUNDE. Als JESUS dit getegd Lad, hebbende de oogen ten Hemel opgeheven, zeide Hf: ss... Heilige Vader bewaar hen, die Gy my gegeven hebt, in uwen naam; opdat xy één zyn gelj GODSDIENST, STAAT-, GESCHIED= EN LETTERKUNDE. Als JESUS dit getegd Lad, hebbende de oogen ten Hemel opgeheven, zeide Hf: ss... Heilige Vader bewaar hen, die Gy my gegeven hebt, in uwen naam; opdat xy één zyn gelj GODSDIENST, STAAT-, GESCHIED= EN LETTERKUNDE. Als JESUS dit getegd Lad, hebbende de oogen ten Hemel opgeheven, zeide Hf: ss... Heilige Vader bewaar hen, die Gy my gegeven hebt, in uwen naam; opdat xy één zyn gelj GODSDIENST, STAAT-, GESCHIED= EN LETTERKUNDE. Als K wii..+eee En ik bid niet alleen voor hen, maar ook voor degenen, die door hun woord in mi geloove sullen: opdat xy allen dén zijn, gelyk Gy, Vader, in mg en ik in U: dat ty ook in ons mogen één zyn, opdat de wereld geloove, dat Gy my gezonden hebt. En tk heb hun de heerlijkheid gegeven, die Gy my gégeven hebt: opdat zij zouden één zijn, gelik wy ook één zijn. Ik in hen en’ Gy in my, opdat zy volkomenlyk één zijn: en dat de wereld ~ wete, dat Gy my getonden hebt. r) Joann. XVII. Op dit blad 't welk alle Zaturdagen met een Nummer wordt vervolgd, kan worden ingetekend aan alle Postkantoren, en bij de voornaamste Boekverkoopers in het Rijk. Hetzelve wordt met den Post verzonden voor den prijs van $8.50 in het jaar; het half jaar of kwartal, naar evenredigheid; zullende de betaling bij kwartalen moeten geschieden. Alle abonnementen kunnen worden opgegeven aan het Postkantoor te Grave; geene andere dan gefrankeerde Stukken en Brieven sullen door de Redactie worden aangenomen, — Aankondigingen worden tegen betaling van 15 Centen den Regel geplaatst, Voor Belgié kan men abonneren aan het Postkantoor te Antwerpen. OPRIGTING VAN HET BISDOM VAN ALGIERS. N adat de koning der Franschen, Louis Paiirre, bij den Apostolischen Stoel, de oprigting van een Bis-dom, voor de nieuwe Fransthe bezittingen in Afrika verzocht, en de H. Vader, daarin met vreugde bewilligende, Algiers, tot eenen Bisschoppelijken zetel-verheven had, is de volgende ordonnantie uitgevaardigd: Art. 1. De Fransche bezüglich in het noorden van Afrika, zullen voortaan eene suffragaan-diocese der metropole van Aix uitmaken. De Bisschoppelijke zal te Algiers, worden gevestig. Art. 2. De Bulle, op ons verzoek te Rome gegeven den 9 Augustus 1838, tot de opriging en ome schrijving des Bisdoms van Algiers wordt aangeno-men, en zal in het koningrijk worden afgekondig, in den gebruikelijken vorm. Art. 3. De gemelde Bulle, zal worden aangeno-men, zonder goedkeuring der clausulen, formulieren of uitdrukkingen, welke zij bevat en die strijdig zijn of schijnen mogten, met het constitutionele charter, met de wetten des rijks, of met de vrijdommen, vrijeden en grondstellingen der Gallicaansche Kerk (1). Art. 4. Zijn zal in de Latijnsche en Fransche taal, in de registers van onzen staatsraad worden overge- schreven, melding van de gezegde inschrijving, zal door den algemeenen secretaris van den raad, op het origineel worden gemacht. BULLE der oprigting van het Bisdom van Algiers. GREGORIUS, Bisschop, dienaar der dié- naren Gods. 