Handelingen
Genootschap voor geschiedenis, Bruges
En soudan had een dochtertje, Zier schoon van grooten love ; Zij plukte's morgens bloemetjes, AI in haar vaders hove. II est superflu de donner le texte de cette Idgende, qui est extrême- ment répandue. On le trouvera en particuiier dans Willems, N° 130; Snellaert N" 52 ; de Coussemaker, N'*55 ; RanddenHcerdyX^ année, pp. 221 et 238 (texte rajeuni); Van Paemel, N° 6; Simrock, N° 78; von Erlach,!!, 524 ; III, 5; Hoffmannvon Fallersleben,/^.^.II, N°i99; IVumlerkom, l,p, 1$; Wackernagel, II, N''ii4i; MnTLfiR, No» 460, 461. XXXV. DE MUIS. Marcato. m l^=N=p=R^^ ^ ^ Ach! muis, ach! muis, ach! kruip er uit uw huiSj ^fi^if^^i^m^^i^^i^^ m gij zijt ge - nood tot on • zen 'thuis, ten f-fjrf^ s^ m^ hui-ze van de kat, te mid-den van de s.tad, ^ m t daar zult gij u wel Davenant zat. — 57 — 1. "Ach! muis, ach! kruip er uit uw huis, Gij zijt genood tot onzen t' huis, Ten huise van de kat, Te midden van de stad, Daar zult gij u wel drinken zat, 2. Ach! ga, eer dat gij komt te laat; Mij dunkt dat ik riek hct gebraad. Cosijn de mol die heeft De katte zeer beleefd Besteken dat zij haar taarte geeft. 3. Geheel blijdelijk van geest Trok er de ratte naar de feest; Zij nam de bel geheel ras In haren rechten poot, Zij meende dat zij er was genood, 4. En geheel blijdelijk van zin Kwam de kat de rat laten in : " Ik heet u wellekom. Sa, volg mij in 't salet, Gij zijt genood aan mijn banket. 5. Ach! hoort, ach! lieve vrienden, hoort, De rat wierd van de kat vermoord, En onze wijze muis Die is gebleven t'huis, Nu draagt de rat alleen haar kruis. 6. Ach! mensch, Spiegel u naar de muis; Stilletjes te zwijgen en te blijven t'huis. Want somtijds zonder nood Brengt gij u tot de dood, Zie dat gij naar het wijs muizetje hoort. - S8 XXXVI. DE SPIEGEL. Wat is de we - reld toch als valschheid en be- i drog, vol haat en nijd, en vol hoo - veer -dig- P i I I -G^ # S ^-P— f- heid; ook vol on-kuisch-heid en - de gierig - heid. IcHeb I P' m P £3 x 1 r eens in de schrif - tuur ge - zocht, en d'aar een I I % n eens in de schrif - tuur ge  em - pel mee - ge - brocht voor mef-schen j± I r d Ti \ die meer naar de we - reld gaan, als wel naar m s=t God die voor ons. heeft vol - daan. K Wat is de wercld toch Als valscheid en bedrog, Vol haat en nijd, en vol hooveerdigheid; Ook vol onkuischheid ende gierigheid. 'k Heb eens in de schriftuur gezocht, En daar een schoon exempel meegebrocht — 59 — Voor menschen die meer naar de wereld gaan, Als wel naar God, die voor ons heeft voldaan. Voir pour le reste du morceau Van Paemel, N° 6. Le premier vers se rencontre souvent dans les recueils comme indication de mélodie. Voici le sujct : Dans une ville de France, una dame prie ie religieux qui pr^che les stations du carSme, de lui rapporter de Paris un miroir. Le religieux y consent; h. son retour il pr^sente k la dame, en presence de toute la maison rdunie, une t^te de mort. On trouve dans de Coussemaker, N° 59, la m^lodie, telle qu'elle se chante dans les arrondissements de Dunkerque et d'Hazebrouck ; elie y est adapts h la parabole de L enfant prodigue. X<tr aAt XJtr VJL. KJtr VJL.  XXXVII. ROLAND. Allegro. ^^m n r J' j ; ; J M Er was een stou - te Ro-land, hij be-min - de een' dochter uit ^^ ^ ^m 3 * f £n-ge-land. Hij en wist f ze niet hoe krij • gen, met le- i — p — h ^ i ^ ^ * g ^ zen of met schnjven, met vech - ten of met kij - ven. Zij li^^-^ ^m ging al voorhaar va-der staan: Ach! va-der,mag ik naar Ro-land i ^ g * ^m ^m I gaan, naar Ro • land he-nen, te ker-mis gaan, waar al mijn vrienden pas-see-ren en gaan. I. Er was een stoute Roland, Hij beminde een' dochter uit Engeland. Hij en wist ze niet hoe krijgen, Met lezen of met schrijven, — 6i — Met vechten of met kijven. 2. Zij ging al voor haar vader staan: " Ach! vader, mag ik naar Roland gaan, Naar Roland henen, te kermis gaan, Waar al mijne vrienden passeeren en gaan? " 3. " Ba, neen je, mijn dochter Louise, Gij bloeme nooit volprezen, Gij en zult noch gaan noch reizen, 4. Roland is een stoute kalant, Hij bedriegt de mooi maagden al waar hij kan, Hij staat met 't blank zweerd in zijn hand, En al zijn soldaten hebben 't harnas aan. " 5. " 'k Heb Roland meer als eens gezien, *t En is d' eerste keer noch de tweede niet; Met 't blank zweerd en staat hij niet, Al die soldaten en zijn daar niet. " 6. Zij ging al voor haar moeder staan: " Ach! moeder, mag ik naar Roland gaan, Naar Roland henen, te kermis gaan, Waar al mijne vrienden passeeren en gaan? " 7. " Ba, neen je, mijn dochter Louise, Gij bloeme noort volprezen, Gij en zulu noch gaan noch reizen. 8. Roland is een stoute kalant, Hij bedriegt de mooi maagden al waar hij kan, Hij Staat met at blank zweerd in zijn hand, En al zijn soldaten hebben 't harnas aan. " 9. " 'k heb Roland meer als eens gezien, 'T En is d'eerste keer noch de tweede niet; Met 't blank zweerd en staat hij niet, Al die soldaten en zijn daar niet. " ID. Zij ging al voor haar broeder staan: " Broeder, mag ik naal Roland gaan, Naar Roland henen, te kermis gaan, Waar al mijne vrienden passeeren en gaan? " II, " Ba, neen je, mijn zuster Louise, Gij bloeme nooit volprezen, Gij en zult noch gaan noch reizen. — 62 — 1 2. Roland is cen stoute kalant, Hij bedriegt de mooi maagden al waar hij kan, Hij staat met 't blank zweerd in zijn hand, En al zijn soldaten hebben t' hamas aan. " 13. " 'k Heb Roland meer als eens gezien, 'T En is d'eerste keer noch de tweede niet ; M^t 't blank zweerd en staat hij niet, Al die soldaten en zijn daar niet. " 14. Zij ging voor haren biechtvader staan: " Biechtvader, mag ik naar Roland gaan, Naar Roland henen, te kermis gaan, Waaral nriijne vrienden passeeren en gaan? " 15. " 't Is mij al een waar dat gij gaat, Als gij uw eer en ziel bewaart, Uw ouders in geen schande en laat, Uwe kroone van goud maar wel en spaart. " 16. Zij ging al voor haar vader staan: " Adieq, vader, nu wil ik gaan, 'k Heb van mijn biechtvader oorlof ontfaan. " 17. Zij ging al voor haar moeder staan: " Adieu, moeder, nu wil ik gaan, 'k Heb van mijn biechtvader oorlof ontfaan. " 18. Z ij ging al voor haar broeder staan: "Adieu, broeder, nu will ik gaan, 'k Heb van mijn biechtvader oorlof ontfaan. " 19. Zij ging al in de kelder, Zij streek haar haar met zilver; 20. Zij ging al in de salette, Zij deed haar daar blanketten. 21. Wat deed zij aan haar hemdetje? Van steek tot steek een endetje. 22. Wat deed zij aan haar roklijf rond? 't Was meer weerd als honderd pond. 23. Wat deed zij aan haar rokijf rond? 'Was meer weerd als honderd pond. 23. Wat deed zij aan haar bovenrok? Van Steele tot steek een gouden knop. -63- 25. Wat deed zij aan haar kerel? Van Steele tot steek een perel. 26. Wat deed zij aan haar rpnden hals? Twaalf toeren perels, z'en waren niet valsch. 27. Wat stelde zij op haar schoon blond haar? Een kroon van goud zij woeg zoo zwaar. 28. Zij ging al in haar vaders st, Zij koos het schoonste ros van al. 29. Zij sprong scherlings op het ros, Zij reed ermee dwars door het bosch. 30. AJs zij aan *t eerste kwartiertje kwam, 't Was Rolands vader die tegen haar sprak: 31. "Waar gaat gij, waar gaat gij, gij stoute maagd? Zijt gij wel weerd wat dat gij draagt, Dat gij die schoonke kroone draagt? 32. Of ik het weerd ben ofte niet, Ga deure, ga deure, k en kenne u niet, Rij voort, rij voort, 'k en geve u niet, 33. Als zij aan 't tweede kwartiertje kwani, 't Was Rolands moeder die tegen haar sprak: 34. "Waar gaat gij, waar gaat gij, gij stoute maagd? Zijt gij wel weerd wat dat gij draagt, Dat gij die schoonke kroone draagt? 35. "Of ik het weerd ben ofte niet, Ga deure, ga deure, k en kenne u niet, Rij voort, k en geve u niet. " 36. Als zij aan 't derde kwartiertje kwam, Was Roland broeder die tegen haar sprak: 37. "Waar gaat gij, waar gaat gij, gij stoute maagd? Zijt gij wel weerd wat dat gij draagt, Dat gij die schoone kroone draagt? " 38. Of ik het weerd ben ofte niet, Ga deure, ga deure, 'k en kenne u niet, Rij voort, rij voort, 'k en geve u niet " 39. Als zij bij Roland binnenkwam, 'T Was Roland die op zijn bedde lag: 40. "Ga daar aan mijn handen En lees drij rozenkransen. -64- Ga daar aan mijn voeten En lees drie rozenhoeden. 41. Als zij aan zijn voeten kwam, 't Was Roland die uit zijn bedde kwam. 42. Hij gaf haar daar te kiezen, Of haar eer te verliezen, Of voor 't blank zweerd te knielen, 43. '* 'k Was veel wijzer, /k koos het zweerd, 't Was voor mijn ouders meer eere weerd, 44. Roland, stroop af uw opperste kleed. Want 't maagdebloed dat springt zoo breed. 45. Roland, stroop af uw opperste rok. Of 't maagdebloed dat springt er op, 46. Als hij zijn opperste kleed aftrok, Zijn hoofd daar voor zijn voeten vloog. 47. " Ga daar onder de galge En haal daar een potje met zalve, En strijk het aan de wonden van mij, Zij zuUen terstond genezen zijn. 48. " Onder de galg en ga ik niet, Het potje met zalf en haal ik niet, Aan uw' wonden en strijk ik 't niet, Moordenaars raad en doe ik niet; ' 'Is tooverij, 'k en leer het niet, 49. " Gardaard onder den blauwen steen, En haal daar een potje met maagdezeem, En strijk het aan de wonden van mij, Zij zullen terstond genezen zijn. " 50. "Onder den blauwen steen en ga ik niet, Het potje maagdezeem en haal ik niet, Aan uw' wonden en strijk ik 't niet, Moordenaars raad en doe ik niet; 'T is tooverij, 'k en leer het niet. " 51. Zij pakte het hoofd al bij het haar, Zij wascht* het in een fonteine klaar, Zij reed daarmee dwars door het bosch. 42.-2, Var. Te winnen of te verliezen. — Le vers que nous donnons nous ne Tavons entendu que d'une bouche. -65 - 52. Als zij aan 't eerstc kwam, 'T Was Rolands vader die tegen haar sprak: 53. "Waar gaat gij, waar gaat gij, gij stoute maagd? Waar hebt gij Roland, mijn zoon, gejaagd? 54. " Roland uw zoon, is lange dood, God heeft zijn zijn zijn hoofd, Want 'k heb hier 't hoofdetje in mijn schoot, Van bloed zoo is mijn voorschoot rood, 55. Als zij aan 't tweede kwartiertje kwam, 't Was Rolands moeder die tegen haar sprak: 56. " Waar gaat gij, waar gaat gij, gij stoute maagd? Waar hebt gij Roland, mijn zoon, gejaagd? 57. " Roland uw zoon, is lange dood, God heeft zijn ziele en ik zijn hoofd, Want 'kheb hier 't hoofdetje in mijn schoot, Van bloed zoo is mijn voorschoot rood. 58. Als zij aan 't derde kwartiertje kwam, 't Was Rolands broeder die tegen haar sprak: 59. " Waar gaat gij, waar gaat gij, gij stoute maagd, Waar hebt gij Roland, mijn 58. Als zij aan 't derde kwartiertje kwam, 't Was Rolands broeder die tegen haar sprak: 59. " Waar gaat gij, waar gaat gij, gij stoute maagd, Waar hebt gij Roland, mijn 59. Broeder, gejaagd? " 60. " Roland uw broeder, is lange dood, God heeft zijn zijn ziele en ik zijn. hoofd. Want 'k heb hier 't hoofdetje in mijn schoot. Van bled zoo is mijn voorschoot rood. " 61. Als zij kwam al in de stad Trommels, trompetten zij gingen al op. 62. Zij stak het hoofd te vensteren uit, Zij riep: " Nu ben ik Rolands bruid!" 63. Zij trok het hoofd te vensteren in, Zij riep: " Nu ben ik een heldin!" Voir WiLLEMS, N°49;Snellaert, N° 55;deCoussemaker, N°45; Van Paemel, N° 14; Simrock, N° 15; Uhland, N" 141; von Erlach, III, 450; IV, 216; Hoffmann von Fallersleben, H. B, II, N° 9 et 10; MlTTLER, N° 76 k 87. L'air, que nous donnons exactement comme on nous Pa chants, est ce qui du Credo seini-double, plus ou moins alter, et accommé tant bien que mal aux paroles. Il n'y a pas d'autre rhime que celui qui était de Paccent tonique. Lorsque la strophe est trop courte pour l'air, on répond le dernier vers ; si elle est trop longue, on répond la dernière phrase mélodique. La chanson de Halcwyn, telle l'en pen pros que la donnent Willems, Snellaert et de Coussemaker, se vende encore sur le marché de Bruges. Qu'elle porte pour litre Halcwyn jamais notre pièce n'a été connue ici sous ce nom. Le nom de Halcwyn, Alewyn ou Alwin que le savant abbé G. Gezelle, ex-rédacteur de Rotten Heerd donne comme synonynée de Almans vriendy ami de tout le monde (voir cette révue, année, p. 58), est réservé au héros de la pièce suivante. Mù ils avaient en Héroïn. Strascinando. Mi A - del en hir A - le - wijn \ wa - ren twee Koningskin - de - ren fijn. Mi Adel en hir Alewijn *t Waren twee konings kinderen fijn; Ter roomsche schoole was 't dat zij woonden, Malkander te trouwen was 't dat zij beloofden. 5. Maar's nuchtends vroeg, als 't wierd klaar dag, Hir Alewijn de trappen afkwam, Mi Adel tegen hir Alewijn sprak: [avond beloofde? — Hir Alewijn, weet gij wel wat dat gij mij gisteren — I Wat ik u beloofd heb dat is mij leed, 10. En dat doet mijn jong hertje pijne. [g^rii *kHeb zooeen kwade vrouw-moederzij zoumij zoodwin - *kHeb zooeen kwade vrouw-moederzij zoumij zoo slaan, 1c En zou niet mogen ten heiligen lande gaan. 1. 'K Pakte z'op en 'k stelde ze achter op mijn peerd, 'k R eed ermee te landewaart weg, Te landewaart weg, door d'ouwe, Tot dat ik aan een kapelletje kwam, En daar trouwdlk ze voor mijn vrouwe. 20. *k Pakte z* op en 'k stelde z'op mijn peerd, En 'k reed ermee te landewaart weg, Gj - Te landewaart weg, door d ouwe, Tot aan de kanten van mijn vrouw-moeder : Goen dag, zei ik, vrouw-moeder van mijn. 25. — Goen dag, zei ik, mijn allerliefste zoon hir A'.ewijn. — Hier is mi Adel, de bruid van mij, En houd ze eerlijk wel in weerde, Bemin ze gelijk uw eigen kind, Gelijk uwe nichte of edel landsheere, Gelijk uwe nichte of uw cosijn. En laat ze niet eerder de trappen afkomen Of tweekamenieren moeten voor haar komen» En laat ze niet eerder naar de kerke rijden Of zij moetgekleed zijn in blauwe zijde, Met den edelldom aan haar zijde. En laat ze niet eerder in de kerke komen Of des konings rijk ridder moet tegen haar komen. En laat ze niet eerder neder knielen, Of een stoel met een roo pane kussen om op te knielen; En laat ze niet eerder nederzitten Of een stoel met een roo pane kussen om op te zitten, En een kussen onder haar voeten, Laat vrouw Adel rusten met moet. En laat ze niet eerder misse hooren, En laat ze niet eerder de spijze proeven Of des konings rijk ridder moet voor haar proeven. En laat ze niet eerder de spijze proeven Of des konings rijk ridder moet voor haar schinken. En laat ze niet eerder drinken den rijnschen wijn Of ze moet zoete gesuikerd zijn. En laatze niet eerder te bedde gaan, 55. Of twaalf flambeenwen moeten voor haar gaan; En laat ze's morgens wat lange slapen En spelen met appelen van rood incarnate. 60. Ik ging voor mijn vrouw Adel staan: Vrouw Adel, *k zou geern ten heiligen lande gaan, V. 39. Pane, /. e, fluweel, fr. velours. — 68 — Ten heiligen lande zou ik geem rijdcn. Stel mij uren, tijden en stonden om weg te rijden, Stel mij uren, tijden en stonden om weg te rijden, Stel mij uren, tijden en stonden om weg te rijden. 65. — Hir Alewijn, een kort half jaar Dat zal mij dunken wel zeven jaar; En toen zult gij tot mij keeren Met al uwe ridders en edel landsblommen, En toen zult gij tot mij keeren Met al uwe ridders en Edel landsheeren. — Ik ging voor rriijn vrouw-moeder staan: Vrouw moeder, 'k zou geem ten heiligen Lande gan, Ten heiligen lande zou ik geem rijden. Stel mij uren, tijden en stonden om weg te rijden, 75. Stel mij uren, tijden en stonden om weg te keeren. — Hir Alewijn, wel, zeven jaar Dat zal mij dunken een kort half jaar; En toen zult gij tot mij kommen Met al uwe ridders en edel landsblommen, 80. En toen zult gij tot mij keeren Met al uwe ridders en edel landsheeren. —  maken voor heeren en damen. Gij zult moeten gaan van hoeke, Zoeken hir Alewijns vuile broeken. Gij zult moeten wasschen ende wringen, Voor edelheeren en kamerlingen ; 95. Gij zult moeten bakken ende brouwen, Voor edelheeren en staatsjufvrouwen. Gij zult moeten bakken ende brouwen, Voor edelheeren en staatsjufvrouwen. Gij zult moeten schuren de zwarte brandels, 100. Om vuil te maken uwe sneeuwitte handen ; Gij zult moeten vasten drij maal ter weke, Opdat uw schon koleur zou breken. Gij zult dat moeten doen zeven jaren lang, -69- Zoolang als hir Alewijn is gaan reizen naar 't heilig land. 105. Op 't endetje yan de zeven jaar En zult gij maar een schoon hemdetjeaandoen, Een hemdetje witter als sneeuw. Daarmee zult gij gaan naar de fonteine Met twee pitkannetjes niet zeer reine, no. Met twee pitkannetjes zeer diepe van gronde, Daar Me zult gij moeten gaan om water ter stond. — Als ik aan de fonteine kwam, 'K Keek in den oosten en in den westen, Maar onder de zonne was 't allerbeste. 1 15. Wat zag ik onder de zonne blinken? 'Was een pelgrim die mij wenkte. — Goen dag, zei ik, vrouw Adel van mijn. — Goen dag, zei ik, mijn allerliefste man hir Alewijn. — Hir Alewijn is lange dood, 1 20. Doorsteken van den blanken zweerde bloot, Doorsteken van den blanken zweerde. Ik kom gereden op een van hir Alewijns beste peerden. 'Is geleden omtrent drie weken Dat ik hir Alewijn zag doorsteken; 125. 't Is geleden omtrent twintig dagen Dat ik hir Alewijn zag begraven, Begraven onder de heilige eerde. Ik kom gereden op een van hir Alewijns beste peerden. Is mijn allerliefste man hir Alewijn dood, 1 30. De droefheid aan mijn hert is groot, De blijdschap aan mijn hert is kleene. K Heb zoo een kwade stiefmoeder zij zal mij zoo dwin- Zij zal van dag tot dag te kwader zijn. [S^i — 'k Pakte z*op en 'k stelde ze achter op mijn peerd, 135. Enkreed ermee te landewaart weg, Te landewaart weg, door d*ouwe, 'k Reed ermee tot aan de kanten van mijn vrouw-moeder. Goen dag, zei ik, vrouw-moeder van mijn. — Goen dag, zei ik, mijn allerliefste zoon hir Alewijn. 140. — Hir Alewijn is lange dood, Doorsteken van den zweerde bloot, Van V. 127: Hij ligt te Keulen onder de eerde, Hij ligt te Keulen onder den Rijn. — JO — Doorsteken van den blanken zweerde. Ik kom geredenopeenvanhir Alewijns beste peerden* *t Is geleden omtrent drij weken 145. Dat ik hir Alewijn zag doorsteken; 't Is geleden omtrent drij weken Dat ik hir Alewijn zag doorsteken; 't Is geleden omtrent twintig dagen Dat ik hir Alewijn zag doorsteken; 't Is geleden omtrent twintig dagen Dat ik hir Alewijn zag doorsteken; * Begraven, Begraven onder de heilige eerde. Ik kom gereden op een van hir Alewijns beste pecrden. 1 50. — Is mijn allerliefste zoon hir Alewijns dood, De blijdschap aan mijn hert isgroot, De droefheid aan mijn hert is kleene, Nu ben ik meester en vrouw alleene. Nu ben ik meester van al zijn koningrijken, 155. Die hij met zwarte pane heeft doen overdijken. Nuheb ik al zijn schoone kasteelen, Die hij met zwarte pane heeft doen overdeelen. Nuheb ik al zijn schoone kasteelen, Die hij met zwarte pane heeft doen overspannen. J 60. 'k Riep; Kom binnen, gij vuile mallote, Kom, zet den pelgrim eenen stoel En leg er nog een kussen toe. Wasch den pelgrims handen en voeten wiesch, 165. Detranen langs mijn wangen liepen. Gaf dat zoete kind eenen slag, Dat 't niet en hoorde, dat 't niet en zag, Dat 't onder den pelgrims voeten lag, — Waarom slaat gij dat zoete kind, 1 70. Is 't een bastaard of is 't een vondeling. Of is 't een van uw* dienstboden. Of komt zij aan uw* dienstboden. Of komt zij aan uw* deur om brood? — Aan mijn' deur om brood en komt zij niet, Een bastaard of een vondeling en is het niet, J 75. Een van mijn dienstboden en is het niet; Maar 't is hir Alewijns vuile bruid, Eer 't morgen nuchtend is, moet zij ten huizen uit. Maar's morgens vroeg, als 't wierd klaar dag, Hir Alewijn de trappen afkwam. I*So. — Wat steld'ik op mijn helmen hoed? [kcnnen zou. ICcne pluim, o[xiat mijn vrouw-moeder mij te beter er- 'k Gingalzoo naar mijn vrouw-moeders slaapkamcr. — 71 — Goen dag, zei ik, vrouw-moeder van mijn. — Goen dag, zei ik, mijn allerliefste zoon hir Alewijn. 185. — Waar is vrouw Adel, de bruid van mij? — Zij zit boven op hare slaapkamer, Zij kleedt haar mooier als eene dame; Zij breit koussen van witte zijde, Om met hir Alewijn uit te gaan rijden, 190. — 'k Riep van boven tot beneden: Op mijne slaapkamer en zit ik niet, Koussen van witte zijde en brei ik niet, Om met hir Alewijn uit te gaan rijden en is het niet; Maar 'k zit hier in de bemokkelde keuken, 195/k Wasch potten en pannen en eerde scheutels. *k Heb dat moeten doen zeven jaren lang, Zoo lang als hir Alewijn is gaan reizen naar 'theilig land. 'k Heb moeten gaan van kamer tot kamer, ioo. Beddetjes maken voor heeren en damen. K Heb moeten gaan van hoeke tot hoeke Zoeken hir Alewijns vuile broeken. K Heb moeten wasschen ende wringen, Voor edelheeren en kamerlingen ; 205. 'K Heb moeten bakken ende brouwen, Voor edelheeren en staatsjufvrouwen. Heb moeten kuisschen de zwarte brandels, 220. Om vuil te maken mijne sneeuwwitte handen. Ik heb moeten vasten drij maal ter weke, Opdat mijn schoon koleur zou breken. *K Heb dat moeten doen zeven jaar lang, Zoo lang als hir Alewijn is gaan reizen naar 'theilig land. Op dat endetje van de zeven jaar Heb ik mogen een schoon hemdetje aandoen, Een hemdetje witter als sneeuw. Daarmee heb ik moeten gaan naar de fonteine Met twee pitkannetjes niet zeer reine, 230. Met twee pitkannetjes zeer diepe van gronde, Daarmee heb ik moeten gaan om water ter stonde. — Sus, sus, vrouw Adel, en krijsch niet meer, Wij zullen do En met onze vrouw-moeder wat ons zal Wij zullen ze steken tusschen vier muren, [believen. — 72 — 235' Opdat z'haar ter eerder dood zou trcurcn; Wij zullen zc steken tusschen vier planken, Opdat t haar ter eerder dood zou janken. — Neen, neen, hir Alewijn, en doet dat nict, Dat zou voorons te groote schande zijn. 243. Hier achter is cr nog een kloostertje fijn Van een nonnetje vijf of zes, Wij zullen ze maken moeder abdes. Moeder abdes van al de mooi nonnetjes fijn. Met alle dage een* flesche wijn 245. En alle jare een dik vet zwijn. [zijn. Daarmee zal zij moeder abdes van al de mooi nonnetjes Var. 237 bis. Wij zullen eenen oven doen heeten, Om onze vrouw-moeder erin te doen zweeten. Wij zullen en mélange doen halen, Om onze vrouw-moeder erin te deen malen. Cette place est chantde par trois dentdières, qui se distribuent ies r61es de la manière suivante. L'une d'elles élve trois fusesaux (conime on tire h lacourte paille); celle qui choisit le mieux garni parle au nom de hir Alewijn; le fuseau moyen a le r61e de mi Adel; le moins garni commence, c'est le r61e de la mère. Celle-ci dit les sept premiers vers, mi Adel le 8% hir Alewijn du 9 au 24™*, la mercle 25m*, hir Alewijn du 26 au 64™*^, et ainsi de suite. Chaque changement "interlocuteur est maraud par un tiret. D'après la tradition, les faits (jui sont racontés dans ce poeme, se seraient passés dans la Lotharingie. Voir DE LA VILLE MARQUÉ. I. p. 239, Pl^pouse du Croisi, Dans Périeme même volume, p. 167, on voit aue chercher de Peau k lafon- taine (voir plus haut v. 108-1 12) est une aussi de période impos séparées par Périeme. Les Breiz. La version ci-dessus, pleine d'interpol. Arrangements, de lacuneset d'altra-tiens, est la plus complete que nous ayons rencontré maigre de longues recherches. — 73 — XXXIX. DE GOUVERNEUR VAN ZEALAND. Poco Andante. O we-reld vol van o  Le titre de cette place sont souvent comme indication de mélodie dans les vieux recueils. N. De Clerck, Tooneelder beroetnder Hertogen, Del/, à l'acute, page 84, l'histoire du gouvemeur de la Zélande, qu'il a l'ordre de Pontus Heuterus, et la reporte à Fannie 1469. Ce gouvemeur, ne pouvant triompher de la vertu d'une dame, fait accuser le mari de haute trahison, et l'ayant mis en prison, il offre à la dame de lui rendre la liberty, si elle c'est de ses désirs ; mais loin de tenir sa parole, il fait d'capiter le mari. La dame, au désposer, dépelle ce manque de foi à quelques-uns de ses amis, qui lui conseillent de dissimuler, et d'attendre Parrivde du due de Bourgogne (Charles le Témendeire). Le due ayant recue la plainte de la dame, interroge le gouvemeur, et sur ses avcux, il lui ordonne d'après la femme outragde, et de stipuler dans le contrat de mariage que, s'il meurt sans descendants, toute sa fortune reviendra à sa femme. Après les cérémonies. Monies du manage, le due consonant sa justice fait conduire en prison le gouvemeur, qui est à son tour d'capité. L'auteur ajoute que la dame ne lui survécut pas longtemps, mais que ses enfants furent très-riches des biens qu'il avait laissés. XL. DOOD VAN PHILIPPUS DEN SCHOONE (1509). Was op een zon-dag na de noen dat de ko ning Was op een zondag na de noen dat de koning zoude vertrekken ; Hij zou vertrekken naar Spanjen, Hij zou vertrekken met al zijn volk. Als zij al verre gevaren waren: "Stuurmannen, zei hij, stuurmannen van mij, Klimt eens op uw mastje, En kijkt als wij haast in Spanje regen. 3. Hij klom eens op zijn mastje, Hij stak zijn hoofd zeer diep in zee, Hij keek als wij haast in Spanje regen, Hij voelde een windje waren, En hij hoorde een haantje kraalen, 't Was teeken dat wij haast in Spanje waren. 4. Als wij tot Spanje binnen kwamen, Jufvrouw Tsanne schonk ons den koelen wijn, Uit een kroes van goude fijn, Uit een kroes van goude; Maar op den grond 't was al venijn. 5. Jufvrouw Tsanne, zei hij, Jufvrouw Tsanne van mijn, 'K Voel hetaan mijn hertje, Dat gij mij vergeven hebt met vuil venijn. 6. Jufvrouw Tsanne, zei hij, Jufvrouw Tsanne van mijn, Draag zorg voor al mijn kinderen fijn Dat zij te Rome schole zijn, Dat Zij te Rome schole gaan, Während vier-en-twintig uren zal ik al in bare staan. 7. *s Avonds de heeren waren gezeten, Zij hoorden wel zoo een groot gedruis. Er waren twee sneeuwwitte duivetjes in huis, Die onder den konings bedde kreesschen, Om zijn zieltje was *t allermeeste, Zij vlogen iBet den konings zieltje te vensteren uit 7. Holland, Zeeland en Brabant» Het zal Brugge nog wel rouwen, Vlaandtren nog al veel meer, Van als do koning laatst in Spanje reed. Sur le voyage de Philippe le beau voir Willems, N° 27; Uhland, 465; Hoffmann von Fallersleben, H, B, Xl, No 167, et le Bulletin du Comity amand de Frattice 1, p. 177. D'après ce dernier texte, nous avons dent : Holland, Zeeliusen en Brabant, notre version portait : Holland heeren en Brabant, Komt, prinsen jong en oud, aan-hoordmijndroevig fl:^=p^.^^^^p] y kla - gen, al van due de Mom - mouth als hij ging uit om ja - gen. Hij meen - de de kroon te dra - gen al van g'heel En - ge - land, meen- de 'tvolk te be - ha - gen maar kwam zelf in groot' schand. Komt, prinsen jong en oud, Aanhoort mijn droevig klagen, Al van due de Mommouth Als hij ging uit om jagen. Hij meende de kroon te dragen Al van g'heel Engeland, Meende 't volk te behagen Maar kwam zelf in groot' schand. 2. Korts na Karol Korte, prinsen jong en oud, Aanhoort mijn droevig klagen, Al van due de Mommouth Als hij ging uit om jagen. Hij meende de kroon te dragen Al van g'heel Engeland, Meende 't volk te behagen Maar kwam zelf in groot' schand. 2. Korts na Karol Korte, prinsen jong en oud, Aanhoort mijn droevig klagen, Al van due de Mommouth Als hij ging uit om jagen. Hij meende de kroon te dragen Al van g'heel Engeland, Meende 't volk te behagen Maar kwam zelf in groot' schand. 2. Korts na Karol Korte, prinsen jong en oud, Aanhoort mijn droevig klagen, Al van due de Mommouth Als hij ging uit om jagen. Hij meende de k Das konnte, den konnte zijnen vader, Al met een konschap groot Tot Schotland kwam hij nader; Maar hij als een verrader Belööde veel geld en goed, Aan die hem allegader Hulpe en bij stand doet. 3. Hier is de rechte baan Waar hij moet doorpasseeren, Als gij hem ziet komen aan, Gij moet hem salueeren, Al met een diep ootmoed. Gij moet hem salueeren En helpen pnder den voet. — n — 4. Al met een groot ramoer Van trommels en trompetten, Ledereen was op de voet Door 't schieten der musketten. *lc Zag al- mijn volk verpletterd, Daar brak ik gansch mijn macht. Een slecht habijt moest ik aantrcken En ik kroop zoo in een gracht. 5. Zij heben mij op 't last In dezeo gracht gevonden, Denk hoe ik was gesteld. Zij heben mij gebonden, En brachten mij in banden Al voor den koningsraad. Hij zei: "Verrader mijner landen, Wie heeft u tot zulks genood?" 6. "Heer koning, mijn vriend, Ik weet niet veel te spreken, Want ik was nog een kind Door de trouw versteken. Hier meend ik mij te wreken Op uw edel persoon, U 't leven aftesteken Want gij erfdet mijn kroon. " 7. "Hoe! gij stoute rebel, Hervoor zult gij sterven, Ik zweer het evenwel, Het leven zult gij derven. Hier voor zult gij sterven, Uw vonnis is gedaan. Het leven zult gij derven Een bijl uw hoofd afslaan. " 8. Zij brachten mij naar 't schavot Met menige soldaten, Alwaar ik tot mijn lot Het leven moeste laten. Wat kan het mij al baten Wat ik hier heb gedaan? 9. Hij zag bij klaren dag Den blok en bijle halen Dit droevig hij aan zag. Hij riep met luider talen: " Scherprechter, will niet falen *t Doet mij zoo groote pijn, Den loon zal men u betalen Als ik nu dood zal zijn. " 10. Hij heeftnog zes stukken goud Uit zijnen zak gekregen, En door due de Mom mouth Voor een present gegeven. Hiermee voegd* hij zijn' leden Al tot de bittere dood. De beul drij slagen gevet, Mommouth keert om zijn hoofd. II." O heeren, o heeren, aanziet, Sprak hij met droeve talen, Wat dat er hier geschiedt. Ik kan niet leeger dalen, Ik kan niet leeger varen Als tot zulk droeven slag. Van schrik rijzen mijn' harcn. *k En had het noort gedacht. Hij voor de tweede maal Nog eensden bijl aanvecrdc. De beul drij slagen gaf, Dan viel het hoofd ter eerde. Een koetsier met zes peerden Stond in den rouw bekleed; Met edelldom van de garde Zoo wierd hij weggeleid. 13. Komt, prinsen jong en oud, Houdt dit in uv gedachten, Dient hem goed en getrouw, Dan en komt gij in geen klachten, Gelijk due de Mommouth. XLII. PATRIOTTEN LIED. Marziale. Wat zul-len on - ze pa-tri - o - tjes e - ten, als ste - ken, dat zul - len on - ze pa - tri tjes e - ten. Ka-pi - tein,luitenant, vaanie - rig, sergeant, tarn- boer, kor - po - raal, pa-tri - o - "^ boer, kor - po - raal, pa-tri - o - "^ "^ boer, kor - po - raal, pa-tri - o - "^ "^ boer, kor - po - raal, pa-tri - o - "^ boer, kor - po - raal, pa-tri - o - "^ boer, kor - po - raal, pa-tri - o - "^ boer, kor - po - raal, pa-tri - o - "^ boer, kor - po - raal, pa-tri - o - "^ boer, kor - po - raal, pa-tri - o - "^ boer, kor - po - raal, pa-tri - o - "^ boer, kor - po - raal, pa-tri - o - "^ boer, kor - po - raal, pa-tri - o - "^ boer, kor - po - raal, pa-tri - o - "^ boer, kor - po - raal, pa-tri - o - "^ boer, kor - po - raal, pa-tri Tie al - temaal, ka - me^ O d ^ ra - den, ka-me - ra - den. I. Wat zullen onze patriotjes eten, Als zlj in 't leger zijn? Een kieksje aan 't spit gesteken, Dat zullen onze patriotjes eten. — 8o — Kapitcin, luitenant, Vaanderig, sergeant, Tamboer, corporal, Patriotjes altemaal, Kameraden, kameraden. 2. Wat zullen onze patriotjes drinken, Als zij m 't leger zijn? Den wijn uit zilver pinten, Dat zullen onze patriotjes drinken. 3. Waarop zullen onze patriotjes slapen? Als zij in 't leger zijn? Op een bed met schoone lakens, Daarop zullen onze patriotjes slapen. 4. Waarmee zullen onze patriotjes schieten, Als zij in 't leger zijn? Met een kanon met vier wieltjes, Daarmee zullen onze patriotjes schieten. Kapitcin, luitenant, Engh. Voir SIRROCK, N° 298; VON ERLACH, II, 457; BUESCHING und VONDER HaGEN, p. 329; HOFFNfANN VON FALLERSLEBEN, H. B, II, N° 166; Mittler, N° 1451. La médicaine donnée par Busching et von der Hagen N° 9, p. 55, est celle de la Parisienne comme le font remarquer von Erlach et Mittler, qui semblent accuser C. Delavigne de plagiat. XLII. DE KWADE STIEFMOEDER. Moderato marcato. Er was een kwa-de stief-möchte zij ver kocht haar kind. Mais je ven-ticnpen-nin-gen en een gou-de — 8i wmMm^^^^m^'^^^'m^ ring. En dat mooi meis-je teer, en dat mooi maagde - tje! 1. Er was een' kwade stiefmöchte, zij vcrkocht haar kind, Voor zeventien penningen en een goude ring. En dat mooi meisjes teer, En dat mooi maagdetje! 2. Die zeven knechten namen elk een' roed, Zij slo Gegen Antonettetje zijn licham in bloed. 3. Zij leiden Antonettetje op eenen blok, Zij kapten Antonettetje zijn hoofdetje of. 4. Uw' dochter Antonettetje is wel bewaard. Want zij speelt bachten in den boomgaard. 5. De vader reed den boomgaard wel drie maal rond, Om te zien of hij Antonettetje niet en vond. 6. Op d'eerste lelie stond er geschreven Als dat haar stiefmoeder haar hadde verkocht. 7. Op de tweede lelie stond er geschreven Als dat de zeven knechten haar hadden geslegen. 8. Op de derde lelie stond er geschreven Als dat de zeven knechten haar hadden verkocht. 9. De vader heeft de strate met messen doeh beslaan, Om die zeven knechten erover te doen gaan. En dat mooi meisje teer, En dat mooi maagdetje!. I. -2. Var : Voor tien pond en een goude ring. — 82 — Wei, vader, zei zij, va - der, wel, vader, 'khebpijn in mijn Wei, vader, zei zij, va - der, wel, vader, 'khebpijn in mijn Wei, vader, zei zij, va - der, wel, vader, 'khebpijn in mijn Wei, vader, zei zij, va - der, wel, vader, 'khebpijn in mijn Wei, vader, zei zij, va - der, wel, vader, 'khebpijn in mijn Wei, vader, zei zij, va - der, wel, vader, 'khebpijn in mijn Wei, vader, zei zij, va - der, wel, vader, 'khebpijn in mijn Wei, vader, zei zij, va - der, wel, vader, 'khebpijn in mijn Wei, vader, zei zij, va - der, wel, vader, 'khebpijn in mijn Wei, vader, zei zij, va - der, wel, vader, 'khebpijn in mijn Wei, vader, zei zij, va - der, wel, vader, 'khebpijn in mijn Wei, vader, zei zij, va - der, wel, vader, 'khebpijn in mijn Wei, vader, zei zij, va - der, wel, vader, 'khebpijn in mijn Wei, vader, zei zij, va - der, wel, vader, 'khebpijn in mijn Wei, vader, zei zij, va - der, wel, vader, 'khebpijn in mijn Wei, vader, zei zij, va - der, wel, vader, 'khebpijn in mijn Wei, vader, zei zij, va - der, wel, vader, 'khebpijn in mijn Wei, vader, zei zij, va - der, wel, vader, 'khebpijn in mijn Wei, vader, zei zij, va - der, wel, vader, 'khebpijn in mijn Wei, vader, zei zij, va - der, wel, vader, 'khebpijn in mijn jongste gebroedertje is al te kleen kind Om langs de roo zee te zijn ; Het zou de vogeltjes schieten. Die daar langs de roo zee zou'n zijn. Zij ging voor hare moeder staan : " Ach! moeder, 'k heb pijn in mijn hoofd. - 83 - Mocht ik mij gaan vermeiden Buiten langs een groen heide, Langs de kanten van de roo zee. Ach! moeder, mijn hoofd doet zeer. 5. " Wei, dochter, zeide zij, dochter, Alen en zult gij niet gaan, Maar leid er uw jongste gezustertje mce, En dat zal er wel met u gaan. " 6. " Mijn jongste gezustertje is al te kleen kind Om aan de roo zee te zijn ; Het zou de bloemetjes plukken, Die daar langs de roo zee zou'n zijn. Wat zouden de heeren zeggen, De heeren van het magistraat? De konings kinderen heben 'tgedan, Ach! zij en kunnen niets laten staan. Zij ging voor haren breeder staan: " Ach! broeder, heb pijn in mijn hoofd. Mocht ik mij gaan vermeiden Buiten langs een groen heide, Langs de kanten van de roo zee. Ach! broeder, mijn hoofd doet zeer. Well, zuster, zeide hij, zuster, Alten en zult gij niet gaan, Maar leid er het cdel schaapwachtertje mee, En hij zal er wel met u gaan. Well, zuster, zeide hij, zisscher, Alten en ziel klaren riviere, Waar dat zij een visscher vond. Well, visscher, zeide zij, visscher, Uw vader was mijn visscherman. Smijt eens uw netje in 't water Om te zien wat dat gij vangt. 1 3. Wat trok zij van haar handen? Een ring van roode fijn goud. Dat gaf zij aan den visscher: " Dat is opdat gij 't niet klappen en zoudt. " 14. Wat trok zij uit haar ooren? Twee ringels van roode fijn goud. Dat gaf zij aan 't schaapwachtertje: " Dat is opdat gij 't niet klappen en zoudt. " 15. Zij stroopte af haar bovenste kleed, En zij sprong in de roo zee: " Ach! geef er mijn vader en moeder goen dag, Van ze leven en zien zij mij niet meer. " 16. De visscher keerded' hem ommc, En ging er wel zijnen gang Tot aan den konings poorte, Waar hij de belle klonk. 17. Heer sire, zeide hij, heer sire, Uw dochter wenscht u den goen dag, Zij is gister'n avond late In de roo zee versmacht. 18. Zij namen den visscher op, Zij leiden hem op een bank. Zij kapten hem in kwartieren, Zijn leven en deurde niet lang. 18. k Zou wel cene keers doen branden, Eene keers van ticn pond was, Al op de zelfde plaatse Alwaar zij verdronken was. Ce^te version parait singulièrement ddfigurée. Voir WILLEMS, N°55; SNELLAERT,N° 57 ; DE COUSEMAKER,N° 54; SIMROCK, N°3; UHLAND, 199; FiHMiNiCH, I. 15, II, 371 ; VON Erlach, II, 580, IV, 9, et 237 ; Hoffmann von Fallersleben, H. B. 1 1, N° 27 ; Buesching und von DErHagen, 180; Wunderhorn^i^f^', MiiTLER,57.— Talvi donne, p. 321, lameme chanson traduitedu su^dois,et, p.410, la version de Kretschmer. - 85 XLV. HET KIND MET DEN BOOG. 1. Een kind had een pijl en een  En de pijl die schöne, J a, tot in den koningshören. 2. "Mijnheer, mijnheer van brussel en kastelen, Laat er dat kleen kind leven. 'Heeft er nog zevcn tonnen met schat, Ja, tonnen met schat, Wilt gij t! hebben, wij zullen zu geven. 3. "Die zeven tonnen met schat en wil ik niet hebben, Geef z'an den armen om mee te leven. Dat kleen kind moet hangen Aan den hoogsten boom van al, Die er staat in geheel de warande. 4. "Mijnheer, mijnheer van brussel en kasteelen, Laat er dat kleen kind leven. 'Heeft er nog zeven gezustertjes, Ja, gezustertjes. Wilt gij zhebben, wij zullen zu geven. 5. "Die zeven gezustertjes, Ja, gezustertjes. Wilt gij zhebben, wij zullen zu geven. En d'ander die zijn edeler als ik, Ja, edeler als ik, Zij dienen de koninginne. Mijnheer, mijnheer van brussel en kasteelen, Laat er dat kleen kind leven. Heeft er nog zeven gebroedertjes, Ja, gebroedertjes, Wilt gij z'hebben, wij zullen zu geven. 7. Die zeven gebroeders en will ik niet hebben, Want de vier en zijn maar papen, En d'ander die zijn edeler als ik, J a, edeler als ik, Zij dragen den konings wapen. 8. Als ik kind op 't eerste trapje kwam, Zag van ver zijn moeder komen. Cf. DE COUSSEMAKER, qui donne un texte plus complet. Pour lair, voir ci-dessus, N° xxix. XLVI. VERHOLEN UEFDE. Allegro non troppo. -d — #--# f I Er zat  zoo Dikwijis om me. Zij zag er van ver een' zij de mooi -4-- wemm, beurs, ja, van verre gezwommen kommen. Er zat een vrouw maged op haar kasteel, En zij keek zoo dikwijis omme. Zij zag er van verre gezwommen kommen. En zij keek zoo dikwijis omme. Zij zag er van verre gezwommen kommen. Ja, van verre gezwommen kommen. Sa! vader, en huur er mij eenen kloek man, Die er wel duiken en zwemmen kan, Hij zal hebben wel honderd ponde. Haar vader die huurde haar eenen kloek man, Die er wel duiken en zwemmen kon, Ja, duiken tot den gronde. Die er wel duiken en zwemmen kon, Ja, duiken tot den gronde. En hij haalde die zijde mooi beurs daaruit, En hij kreeg er wel honderd ponde. 4. Maar als zij die beurs van binnen aanzag, Nooit droeveren dag! En wat stond er in geschreven? Als dat zij zeven jaren lang Lazarinnetje moeste wezen. 5. "Sa! vader, laat mij een kleen huizetje maken, Van witten arduin en blauw' schalie daken. En huur er mij eenen gezelle, Die air ure van den dag en den nacht Kom klinken aan Lazarus' belle. 6. Haar vader liet haar een kleen huizetje  uw geld, Hebt gij mij niet een caritate?" "Wat caritate kan ik u doen?" "Ja nicts anders als een snare. Ken snare van over zeven jaren, J a, langs eene rivier 't was klare." "Ja nicts anders als een snare. Ken snare van over zeven jaren, En lei ze van achter op 't peerd zijn toom, En hij erkende aan haar ringen, Dat zij de zelve vrouw maged was, Die hij over zeven jaar minde. "Hij stelde ze van achter op zijn peerd. En ree ermede te landewaart weg, J a, te landewaart weg, door d*ouwe, Tot dat hij aan een kapelletje kwam, En daar trouwd* hij ze voor zijn vrouwe. 12. Zij schreef aan haar vader een brievetjc ras, Een brie vet je vol caresse: " 'k Heb zeven jaar lazarinnetje gewecst, En nu ben ik een princesse. " 13. " Zoo langals ikpastoore zijn En zal ik ze niet onttrouwen. " 14. " Dat zij onder mijn oogen niet en komt, Of ik zal ze 't hoofd afhouwen. " Voir WiLLEMs, N""* 79 et 80; Hoffmann von Fallerslebkn, //. B. II, N^ 18 «\ 20; XI, N° 162. XLVII. DE DRIE RUITERTJES. Alia marcia. ^_i -^.j — r _n__^__^ J 'kKlom laatst-maal op hoo - ge ber-gen, en ik 89 ""^3^3 P ^^ ^' ' -It keek er-re te zeewaarts in, en er kwam een schuitje ge- lSfEa3:ri va - ren, en er ZH-ten drie rui-ter - tjes in, en er ^a'^Sj^M za - ten drie rui-ter- tjes in. Les deux premiers vers se chantent aussi de la manidre suivante : :*^--:^ 'k Klom laatsmaal op hoo - ge ^ES-fiT F^H3^^:3^"3 1 en ik keek er - re te zeewaarts in. 1. 'k Klom laatstmaal ophooge bergcn, En ik keek erre te zeewaarts in, En er kwam een schuitje gevaren, En er zaten drie ruitertjes in. 2. En het jongste van dc drie En 't aanbood er mij eenen goen dag, .En *t aanbood er mij eens te drinken Den koelen wijn uit dat glas, Die daar laatstmaal geschonken was. 3. " Ik en wil er voorwaar niet drinken, Want mijn hoofdetje doet rriij zoo zeer. Gravestrekken naar een nonnekloostertje, Bij drie dagen en zict gij mij niet mecn. Als *t drie dagen en drie nachten geleden was, De ruiter klopte op de port; En hij klopte al op de deure, En de moeder abdisse kwam voor. Waar is dat nonnetje, dat allerzoetste nonnetje, Diehier laatstmaal gekomen was? Dat nonnetje, dat allerzoetste nonnetje. En mag er niet kijken uit; 'T Is Maria, Gods moeder, gaan dienen. En gaan lezen aan Jesutjes kruis, 'En mag er niet kijken uit. Is het Maria, Gods moeder, gaan dienen, En gaan lezen aan Jesutjes kruis? 'Zal het kloostertje in brande steken Met wat zwavel en wat kruid, Of dat nonnetje zal kijken uit. En al weenen en al treuren Kwam het voor de tralien staan: 'En wat heb ik u misdreven, En wat heb ik u misdreven, Dat ik hier voor de tralien moet staan? Gij en hebt mij niets misdreven. ven, Gij en hebt mij niets misdaan, Dat gij voor de tralien moet staan; *t En is maar om te zien Hoe dat de mooi nonnetjes gaan. 10. En haar haartje was afgesneden. En haarwijletje was aangang Gelijk al de mooi nonnetjes gaan. 1 1. En wat trok hij al uit zijn male? 't Was een boek met zilver slot. Dat gaf zij aan dat allerjongste nonnetje, 92 — En zci: "Schoon lief, dien daarmee uwen God, Schoon lief, dien daarmee uwen God. 12. Wat trok hij al van zijn vinger? Eenen ring van diamant. Dat gaf hij aan dat allerjongste nonnetje : " En peis dat wij zijn getrouwd. " 13. Wat trok zij al uit zijn zakken, Een penning van roode fijn goud. En dat gaf hij aan dat allerjongste nonnetje: " En ga daarmee uit om brood. " 14. Als't drie dagen en drie nachten geleden was, Dat nonnetje ging uit om brood, En langs een zoo klare riviere, Daar vond het zijn zoetelief dood. 15. En het nam zijn zoetelief op. En het lei hem op zijn schoot, En het riep zoo menig keeren : " Ach ! zoete lief, zijt gij dan dood. " 16. En het nam zijn zoete lief op, En het lei hem op den grond. En het riep zoo menig keeren : " Ach ! zoete lief, waart gij gezond. '* 17. En het nam zijn zoetelief op. En het lei hem op een steen, En het riep zoo menig keeren : ** Ach! zoete lief, kent gij mij niet meer? " 18. Zonder kruisje of zonder vaantje, Zonder pastor of kapelaantje. En de dienst wierd erover gedaan Zonder pastor of kapelaan. 19. *k Zou wel een huizetje doen bouwen Al op mijn zoeteliefs graf, En ik zou daar in gaan wonen — 92 — Zeven jaren en eenen dag, Ja, zoo lang als ik leven mag. 20. En dat huizetje was er gesloten, En er kon daar niemand in, Ja, niet anders als 't nachtegalletje, En dat vliegt er van boven in. 