Weekblad van het regt; verzameling van regtszaken, bouwstoffen voor wetgeving, mengelwerk, jrg 10, 1848, no. 913, 18-05-1848 
Van dit vonnis kwam de eerste bekl. in hooger beroep bij de Arrondiss.Regtbank te Rotterdam. Ten dienende dage werd door Mr. J. B. L. Wentholt, namens den aPP > geconcludeerd tot vernietiging van het vonnis a' quo en tot ontslag van regtsvervolging, opgrond, dat het hem geïmputeerde feit noch misdaad, noch wanbedrijf, noch overtreding daarstelt. De pleiter beriep zich op art. 52 a der jagtwet , luidende; « Permissie om in geregistreerde jagt te jagen : Deze permissie geeft het regt aan tafel- en logeergasten, die van geene jagt-acten voorzien zijn , om , bij een gequalificeerden logerende, met denzelven ter jagt te gaan. » De kantonregter schijnt in zijn vonnis a quo te hebben begrepen , dat, daar de app. noch den nacht, voorafgaande, noch di«n, volgende op het feit van het jagen , bij v. K. heeft doorgebragt, de app. ook niet de gunstige bepaling der wet op zich van toepassing mag maken. Met allen eerbied voor 's regters gewijsde vermeende pleiter toch , dat de kantonregter van Hiliegersberg in de gemaakte conclusie uit de bewuste daadzaken in dwaling verkeert. Hij tracht dit aan te toonen: 1°. uit de woorden der wet J 2o. uit den geest der wet. Vooraf herinnert hij , dat het verschil tusschen de meening des kantonregters en die van den app. alleen bestaat in de uitlegging der woorden tafel- en logeergast en logerende. De kantonregter meent, dat door het woord logeren verstaan moet worden nachtverblijf houden of s lapen; de app. hechtte daaraan eene andere beteekenis , straks te vermelden. Overigens zijn alle vereischlen van de gunstige bepaling der wet voor* handen. Hieromtrent is noch twijfel noch geschil. v. K. is gequalificeerde voor een jagt—district. De app. was voorzien van eene permissie om in geregistreerde jagt te jagen. v. K. was in hun gezelschap en zij waren mei hem ter jagt gegaan. De eenige vraag, die overblijft, is maar : kan de app. gezegd worden tafel- of logeergast van v. K. te tiin geweest, en gezegd worden bij hem te hebben gelogeerd ? Wanneer die vraag bevestigend kan beantwoord worden , dan verkeerde de app. door te jagen op het land van V. niet in overtreding en dat die beantwoording nu zoodanig moet zijn, blijkt; 1°. uit de woorden der wet. De app. heeft 's morgens van den 12 Sept., vóór hij met v. K. ging jagen, bij dezen ontbeten, en nadat zij het jagtveld verlaten hadden , heeft hij wederom ten huize van v. K. gegeten en gedronken. Deze feiten zijn voldoende om iemand als tafel- of logeergast of als bij een ander logerende te beschouwen. Wat beteekent het woord logeren? De kantonregter schijnt daaraan de beperkte beteekenis van nachtverblijf houden te geven, maar daarvoor bestaatjgeene reden. Het Fransche woord loger beteekent toch, volgens de Dict. de L Académie, habiter , demeurer daas ■une maison en ook donner la retraite, le couvert d quelqu'un dans un logis en, volgens -Dict. Francais Anglais , par Bonifa.ce, recévoir 'chez soi. dunner te couvert a quelqu'un. Volgens anderen staat het gelijk met het laiijusche excipere. In het algemeen beteekent het dus gastvrijheid genieten, maar in het bijzonder beteekent het óf nachtverblijf houden óf over dag te gast zijn. In die beide beteekenissen wordt het werkwoord logeren in de bewuste § der wet genomen , want er gaat vooraf tafel- en logeergasten en dan volgt er bij eenen gequalificeerden logerende; het ziet dus zoowel op tafel-gasten als op logeergasten; en daar nu het woord logeren in beide beteekenissen kan genomen worden , schijnt de wetgever zich kortheidshalve van dat woord te hebben bediend. Het best wordt het denkbeeld, in het woord loger opgesloten, uitgedrukt door het Hollandsche gastvrijheid genieten. De zin der woorden van het bewuste artikel is dan : tafel- en logeergasten ten huize van een gequalificeerde gastvrijheid genietende^ hebben het regt met dezen ter jagt te gaan. Men zal niet beweren, dat de woorden tafel- en logeergast te zamen moesten genomen worden, zoodat alleen zoodanige personen hier bedoeld worden , die beide omstandigheden in zich vereenigen, namelijk gastvrijheid aan den disch en nachtverblijf heide genieten bij den gequalificeerde. Wanneer dit de bedoeling des wetgevers ware geweest, zoude hij het woord tafel wel weggelaten hebben , omdat een logeer-gast welgeacht kan worden tafel-gast te zijn en dus bet woord tafel-gast eene onnoodige bijvoeging, ja een pleonasme zou wezen, dat zonder noodzakelijkheid niet in de wet mag verondersteld worden. Daar nu zoodanige veronderstelling niet mag gemaakt worden , kwam pleiter tot de overtuiging, dat met opzet het woord tafel-gast er bijgevoegd is, juist om allen twijfel weg te nemen, of personen, die geen nachtverblijf bij den gequalificeerde houden , maar alleen zijne tafelgasten zijn , daartoe mede behooren. Evenmin zal uit het gebruik van het copulative voegwoord en, gevonden wordende tusschen de woorden tafel- en logeergasten, eene voor het systema van den app. nadeelige gevolgtrekking kunnen gemaakt worden, want 1°. zal men de redactie en den stijl van de wet op de jagt en visscherij niet voor eene proeve van goeden stijl willen houden ; maar 2°. is uit deze wet zelve aan te toonen , dat daarin ook op andere plaatsen het voegwoord en gebezigd wordt, waar eigenlijk het voegwoord of moest geplaatst zijn. Zie b. v. art. 18, n°. 1, alwaar staat: «Het is verboden om op zon- en feestdagen te jagen.» Dit beteekent ongetwijfeld op zon- of feestdagen. Wilde men toch daar ter plaatse de letterlijke grammaticale beteekenis volgen , dan zou daar gelezen moeten worden : het is verboden om op zondagen, die tevens feestdagen, of feestdagen , die tevens zondagen zijn, te jagen. Dit zou echter eene groote dwaasheid zijn en niets dan een onnut pleonasme, en ook de feestdagen, die tevens zondagen zijn, uitsluiten. Even als daar dus e/* voor o/" gebezigd wordt, meent pi., dat ook in art. 52 a tafel- en logeergasten staat voor, of hetzelve beteekent als tafel- ot logeergasten. Deze verklaring van de woorden der wet wettigt reeds de gevolgtrekking, dat hij, die eet en drinkt ten huize van den gequalificeerde, met wien hij jaagt en die dus diens tafelgast is, ongestraft met dezen mag jagen; mits voorzien van eene permissie om in geregistreerde jagt te jagen. In casu was de app. voorzien van de bedoelde permissie; h$ was tafelgast van den gequalificeerde, bij wien hij zijn intrek had genomen , by wien hij logeerde en met wien hij gejaagd heelt. II. De geest der wet regt vaardigt dezelfde uitlegging. De bedoeling van den wetgever, om aan tafel- en logeer-gastcn van een gequalificeerde het meermalen genoemde regt te geven , kan geen ander zijn dan eene huldiging van hel beginsel der gastvrijheid. En is dit waar, dan beslaat er niet ééne reden , waarom aan de woorden der wet eene zoo beperkte beteekenis moet gegeven worden, als welke de kantonregter van Hiliegersberg daaraan wenschte te geven. Wat zou toch wel de reden zijn, dat iemand hel middagmaal bij een gequalificeerde gebruikende, met hem ter jagt zal mogen gaan , indien hij ook den nacht bij hem doorbrengt, maar zulks niet vermag te doen, als hij 's avonds weer naar zijne eigene woning terugkeert? De app. heeft die reden niet kunnen opsporen en stuitte telkens op de gedachte, dal, daar het verboden is 's nachts te jagen, althans op hazen, en dan ook de jagt niet binnen 's huis kan worden uitgeoefend, het er weinig toe doen moest, dat de zoodanige ook 's nachts bij den gequalificeerde zou moeien verblijven. Onverklaarbaar kwam het hem voor, dat hei eenvoudig nachtverblijf het onwettig karakter kon ontnemen aan eene daad, die buitendien eene overtreding zou moeten zijn. Wanneer men de woorden der wet in eenen zoo beperkten zin wil opvatten en het tafel- en logeer-gast zijn als een zamenhangend vereischte wil beschouwen, dan vervalt men in groote moeijel ijk heden. Dan zal hij , die den nacht bij eenen gequalificeerde gaat doorbrengen, maar niet bij hem , maar gezamenlijk onder weg eet, gelijk meermalen gebeurt, zich niet op het faveur der wet mogen beroepen. Dan zal er altijd een inquisitoriaal onder zoek moeten plaats hebben, waar de jager gegeten heeft, wie betaald heeft, enz., want beeft de jager , die gast is, aan het diner mede betaald, hoezeer overigens vrij nachtverblijf genietende, hij zou zich te vergeefs op de gunsiige bepaling van art. 52 beroepen, want hij zou dan geen tafel-gast ziju geweest. Blijft men hechten aan het woord logeren, als zoude dit alleen beteekenen nachtverblijf houden, men zal dan groote moeijelijkheden krijgen met het verklaren van het woord logeer-gast. Als men toch 's morgens uit jagen gaat en de jager, na bij den gequalificeerde het middagmaal gebruikt te hebben , tot s nachts twee ure by hem blijft, mag men dan zeggen, dat hij aldaar logerende was? wij zouden zeggen ja, omdat hij de tafelgastvrijheid en den vrijen toegang tot het huis gehad had. omdat hij zich ten huize van den gequalificeerde had opgehouden en er zelfs een gedeelte va.t den nacht heeft doorgebragt. Het zal toch wel niet gevergd worden , dat in en naar bed ga of slape, want waartoe zou dit dienen? Wat gaat het den wetgever op de jagt aan , of ik 's nachts slaap of niet, of ik mij naar bed begeve of niet, of ik ten huize van den gequalificeerde den nacht doorbreng of in mijne eigene woning ; en ik moet dit vragen , wanneer het tot de nietstrafbaarheid van een feit behoort, dat ik op eene bepaalde plaats, namelijk in de woning van den gequalificeerde , den nacht slapende doorbreng. Maar hoe zullen zich.de opzieners der jagt moeten verzekeren , dat de gastert werkelijk tafel- en logeer-gasten zijn? Zullen zij het regt hebben om den gast overal, ja in de woning zelfs van den gastheer te bespieden , ten einde te onderzoeken, of de gast wel waarheid sprak, toen hij zich voor tafel-of logeer-gast uitgaf? Zal zelfs het slaapvertrek der gasten niet gewaarborgd zijn voor bezoeken van den jagt-opziener? Zal het regt van dezen zoover gaan, dat hij ongestoord in het hui3 van den gastheer zijn onderzoek voorzette? Heeft hij dat regt niel, hoe kan hij dan de overtredingen van dien aard constateren? Neen, zoodanig regt heeft de wet den jagt-opziener niet willen geven. Wanneer iemand zich ten huize van een gequalificeerde ophoudt en met dezen ter jagt gaat, op welken tijd van den dag ook , dan jaagt hij onder de bescherming van dezen ; dan is hij gedekt door de qualiteit van den gequalificeerde, en van zoodanig feit, van het zich ophouden bij den gcqualificerde , kan de opziener zich verzekeren , zonder het regt van eigendom te schenden, zonder zich een regt van bespieding aan te matigen , in strijd met alle burgerlijke vrijheid, lri alle opzigten wordt dus onze opvatting door den geest der wet gebillijkt. De Regtbank heeft zich met deze beschouwingen vereenigd , het vonnis van den kantonregter vernietigd en den app. ontslagen van alle regtsvervolging. Het vonnis der Regtbank was van den volgenden inhoud; De Regtbank enz., Gezien de dagvaarding, aan den app. beteekend, en inhoudende aanwijzing van den dag , waarop zijne zaak voor deze Regtbank zal worden behandeld ; Gehoord het rapport van den regter-rapporteur, in deze zaak uitgebragt; Gehoord de voordragt van deu heer officier; Den app. ondervraagd ; Gehoord de conelusie van den gemelden heer officier, strekkende tol niet-ontvankelijk-verklaring des app. in zijn appel en , met bevestiging van het vonnis van den regter a quo , tot veroordeeling van den app. in eene boete van ƒ20, verbeurd-verklaring van het jagttuig en gevangen wild of dé getauxeerde waarde van dien , en in de kosten der beide procedures; boete en koslen des noods bij lijfsdwang op hem te verhalen; Gehoord den app. in zijne verdediging , bij monde van den advokaat Mr, Wentholt; Gezien de stukken van den processe ; Overwegende, dat het uit de proces-stukken is gebleken , dat de app. W, H. in eersten aanleg als eerste ged. en de niet geappelleerd hebbende A. W. M. als tweede ged. voor den kantonregter te Hiliegersberg zijn gedagvaard geworden, ter zake van, op 12 Sept. 1846, met des app. zoon VV.S H. en met M. v. K. diens zoon te hebben gejaagd binnen de gemeente Zevenhuizen , op het land van den bouwman C. V., zijnde publiek jagtveld, en, op de vraag van den opziener der jagt tot visie hunner acten, ieder hebben vertoond eene permissie om in geregistreerde jagt te jagen ; dat, bij vonnis van den kantonregter voornoemd , dd. 2 Julij II., de app. en gezegde M, zijn schuldig verklaard aan politie-overtreding, door een ander gebruik ts hebben gemaakt van de aan hen verleende permissie , dan bij dezelve is omschreven , en te dier zake zijn veroordeeld ieder in eene geldboete van f 20 en solidair in de proces-kosten, tevens met verbeurd-verklaring van het jagttuig en gevangen wild ; O., dal uit het relaas van den opziener der jagt J. G., opgemaakt op den eed, bij den, aanvang zijner bediening afgelegd, alsmede uit de ter teregtzitting van het Kantongeregt te Hiliegersberg onder eede afgelegde verklaringen der gehoorde getuigen , mitsgaders uit de bekentenis des app., het zoo even vermelde feit, gelijk de dagvaarding zulks aangeeft , wettiglijk en overtuigend is gebleken, doch dat tevens is gebleken: lo. dat M. v. K.., met wien de app. gejaagd heeft, was gequalificeerde en houder van eene acte voor de korle jagt in het 3de district van ZuidHolland ; 2°. dat de app., voor wien ten huize van gezegden v. K.. te Zevenhuizen een nachtleger was gereed gemaakt , daarvan wel geen gebruik heeft gemaakt , en tegen het vallen van den avond naar zijne eigene woning te Rotterdam is teruggekeerd , maar dat hij des morgens ten 8J/» ure, vóór dat hij ter jagt ging, evenzeer als des namiddags ten 3 ure , toen hij uit het veld gekomen was , aan de tafel en ten huize van v, K. heeft gegeten en gedronken, zoodat de eenige te beslissen vraag daarin bestaat, of de toedragt der zaak zoodanig is , dat op den app., gelijk hij beweert, van toepassing kan geacht worden de exceptionnele gunst, bij art. 52 der wet van 11 Julij 1814, n°. 29 (Stbl. n°. 79), vermeld; (?., dat bij dit artikel aan tafel- en logeergasten de gunst, om zonder jagt-acte met een gequalificeerde ter jagt te mogen gaan , geschonken wordt, maar dat, daar de logeergast, om dat genot le smaken, wel niet verpligt zijn zal zijns ondanks te eten en te drinken , maar de vrijheid hebben zal te vasten , en daar de bijvoeging van tafel toch eenige beteekenis hebben moet, hieruit volgt, dat het woordje en, geplaatst tusschen tafel en logeergast, hier is disjunctief, gelijkstaande met o/, zoodat de exceptive bepaling van art. 52, zoowel voor tafelgasten, die niet overnachten , als voor logeergasten , die goedvinden te vasten , moet gerekend worden ge&ohreven te zijn ; 0-, dat die opvatting ook geheel overeenstemt met den geest der wet, die het jagtgenot aan elke gastvrijheid heeft willen verbinden , terwijl er geene reden denkbaar is, waarom aan den slaap eenig grooter jagt voorregt zou moeten toegekend worden ; O., dat ook de in hetzelfde lid van art. 52 voorkomende woorden : bij eenen gequalificeerden logerende , zich tegen zoodanige verklaring niet verzetten , daar deze uit den zamen hang van al de bewoordingen van dit lid van het artikel geoordeeld moeten worden eer demonstratief dan limitatief te zijn ter neer gesteld ; O., dat uit dit een en ander volgt, dat aan den app. als tafelgast van eenen gequalificeerde moet worden toegekend het jagtgenot , bij art. Het genootschap gaat voort dat nut te stichten , hetwelk de tegenwoordige toestand onzer gevangenissen daaraan veroorlooft. De invoering van het stelsel van afzondering zal het eene nieuwe loopbaan openstellen . en mei verlangen wordt hel tijdstip te gemoet gezien, dat het, in de hoofdstad des Rijks, na de voltooijing der in aanbouw zijnde cellulaire gevangenis, die baan zal kunnen betreden. Het getal der leden bedroeg op 3i Dec. 1847 , 3284. — l)en 17 der vorige maand heeft het Hof in Groningen, in hooger beroep, vernietigd het vonnis correctionneel der Arrondiss.-Regtbank te Groningen, van den 11 Maart 11., waarbij J. L. Stoet, voermansknecht te Groningen, beklaagd ter zake van, in den nacht van den 28 op 29 Junij 1847, in vereeniging met meer dan drie, doch minder dan een-en-twintig personen , met steenen Ie hebben geworpen naar patrouilles militairen , die , op hooger bevel, nadat de rust op de groote markt grovelijk was gestoord geworden , t<?r voorkoming van verdere wanorde , zich in het Geestelijke Maagdenstraatje en in het daarin uitloopend Rloostergangje vertoonden , terwijl eenig« dier militairen door de steenworpen waren getroffen , als zijnde het feit, den beklaagde te laste gelegd, niet genoegzaam regtens en overtuigend bewezen, en mitsdien genoemde J. L. Stoet van dat wanbedrijf vrijgesproken- — Den 10 dezer hebben voor het Prov. Geregtshof in Groningen te regt gestaan twee dienstmeiden , ter zake eene derzelve de gift in zilveren geld, welke haar door hare meesteres was ter hand gesteld , om die aan eenen inzamelaar van liefdegaven voor de armen uit te reiken , teruggehouden en daarvoor eene cent in de plaats zoude hebben afgegeven ,* terwijl de andere, hoewel wetende , dat de eerste zich dat geld in dier voege op eene diefachtige wijze had toegeëigend . hetzelve met baar zoude hebben gedeeld. Het Hof heeft , op de verklaringen van getuigen en de bekentenis der beschuldigden , de eerste beschuldigde schuldig verklaard aan de misdaad van diefstal jegens hare meesteres , tijdens zij, als meid , bij haar voor loon in dienst was, en de andere medepligtig aan dien door de eerste gepleegden diefstal, dooreen gedeelte van het gestolene te helen , en dezelve te dier zake veroordeeld tot correctionnele gevangenis-straf, ieder voor den tijd van twee jaren. Ware het niet, dat eene verligtende omstandigheid ten voordeele der beschuldigde had gesproken, dan zoude deze misdaad ligtelijk eene scha?01"" straf en confinement in een rasp- of tuchthuis van ten minste vijf en ten hoogste tien jaren kunnen hebben ten gevolge gehad. (P. G.C.) Verbetering. In het verslag der zaak van de stad Brussel , tegen C. David, zie ons laatstvorig n°., pag. 4 , staat op den 36sten regel , van boven (het hoofd niet medegerekend): « dat ze zelfs in dat Kon. besluit in haar geheel zijn overgenomen; » — dit moet zijn : « dat ze zelfs in dat Kon. besluit niet in haar geheel zijn overgenomen. » ADVERTENTIEN. VERZAMELING YAFÏ ARRESTEN VA» IJ EN HOOGEIN RAAD DER NEDERLANDEN, door JOAN VAN DEN HONERT THz. , voohmaals PsoCUKEWH bij bin hoogen Raad kn hkt provinciaal Gkhegtshof in Hou,and , thans Hoofd-Commies iij het Depa&temest van Jostitie. C. G. SULPKE en GEBROEDERS DIEDERFCHS, boekhandelaren te Amsterdam, berigten bij deze, dat door hen is verzonden het 8</e Deel van de VERZAMELING VAN ARRESTEN, door den Hoogen Raad sedert 1 Jannarij 1847 in Strafzaken uitgesproken, en lot de afdeeling Shrafregt en Strafvordering behoorende. Teil gevolge van deze buitengewone uitgave zijn thans in deze verzameling in het algemeen opgenomen een getal van veertien honderd en acht Arresten en daaronder twee honderd en vier, gedurende het jaar 1847 uitgesproken , welke laatste tot dusverre elders worden gemist. Amsterdam, Mei 1848. (33) doende in Jioogev beroep; Doet teniet liet appel, mitsgaders het vonnis van iie! Kaulungeregt te Wiüegersherg, dd. 2 J ui ij 11,, voor zooverre daarvan door den app. len doee is geappelleerd ; En op nieuw regt doende ; Verklaart het Feit, door den app. bedreven, noch misdaad, noch wanbedrijf , noch overtreding op te leveren; en ontslaat hem mitsdien van alle regtsvervolging te deser zake; de koslen van beide instantiün te dragen door den Staal. Het Openh. Min. is van dit vonnis in cassatie gekomen. Deie voorr.ieaing is echter, zoo als reeds geiegd , verworpen bij arrest v(yi dei* Hoogen Raad, van 27 Dec. 1817 , te vinden in Weekbl. 11°. 909, van4 Mei 18|8. AUKONDISSESIEKTS REGTBANIC TE MAASTRICHT. Zitting van den 23 Junij 1847. Voorzittend regter, Mr. Poswick. Overtreding op het postwezen, Beteekenis der woorden: s'inimi?rer en entrepreneurs de voitures publiques , voorkomende ut art, l van het arrêté van 37 Prairial jaar IX. Moei een schipper en conducteur eener volkschuit, op wiens schuit brieven en paletten worden bevonden. geacht worden zich te hebben ingemengd (s'irnmiscé) in hel vervoer van brieven en moet, zoodanig persoon gerangschikt worden onder de voituriers , bedoeld bij art. 1 ran genoemd arrêté ? Jd Moei een proces-verbaal, te dier zake opgemaakt, nadat de brieven op het postkantoor zijn gewogen en alzoo eenii/e uren nadut de volkschuit, was aangehouden . beschouwd worden als te zijn opgemaakt a 1'instant de la saisie , zoo als Inj art. 5 van het arrélè wordt voorgeschreven ? Ja. Zijn onder de woorden: voitures de messageries et au Ir es de iiièine espèce , voorkomende in art. 3 van het arrêté, de volkschuiten begrepen en zijn de marechaussees alzoo bevoegd, daarop eene visitatie te bcui'rkstelligen ? Ja. De Rpgtbank enz. , Overwegende , dat het door een proces-verbaal , opgemaakt op den 1 April 1847 , door J. van Zee, wachtmeester der maréchaussées, gestationeerd te Maaslricht , op den eed, bij den aanvang zijner bediening gedaan. in verband beschouwd met de verklaringen der twee onder eede gehoorde maréchaussées, wettig en overtuigend is bewezen, dat, op den 1 April 1817, genoemde wachtmeester op het kanaal of de Zuid-Willemsvaart , buiten de Boschpoort te Maastricht, aangehouden heeft de volkschuit, genaamd de Phoenix , varende tusschen Maastricht en 'sHertogenbosoh, en komende alstoen van laatstgenoemde stad; dat deze volkschuit gestuurd werd door den bekl. , welke, op de aan hem gedane vragen , verklaarde te zijn schipper van beroep , en in dienst der heeren Wenmaekers en Co in p te Maastricht; dat de bekl. vervolgens gevraagd zijnde naar de vrachtlijst der door hem gevoerd wordende goederen, uit een kastje eene lijst van goederen heeft te voorschijn gehaald , welke bereids onderweg waren opgegeven , verklarende hij , dat de andere lijst zich in een paket bevond. hefwelk door hem werd vertoond en geadresseerd was aan het Havigafie-kantoor te Maastricht ; dat genoemde wachtmees^r daarna in gemeld kastje heeft bévonden de navolgende stukken, als; lo. een gesloten brief aan het adres van A. Andries, sluiswachter op sluis n°. 18, wegende, blijkens nadere op het postkantoor bewerkstelligde weging , 5 wigtjes ; 2°. een gesloten brief , wegende 5 wigtjes , aan het adres der gebroeders Blanker» te St. Pieter , af te geven bij van Hassel s fabrikant in kaarsen , te Maastricht; 3". een gesloten brief, wegende 9 wigtjes , aan het adres van W. Steins, negociant te Maastricht; 4". een gesloten p*ket, wegende 54 wigtjes, geadresseerd aan W. Steins, te Maastricht; dat genoemde wachtmeester zich daarna met den bekl. begeren heeft op het kantoor der heeren Wenmaekers en alwaar op verzoek van denzelven het paket, bestemd voor het navigatie-kantoor, ia geopend en daarin is bevonden; 5Ö. een gesloten paket, wegende 103 wigtjes , aan het adres van N. Rraft, agent der Nederl. maatschappij van brandwaarborg te Maastricht, franco per schipper Koks , tot 's Bosch en verder per barge, zijnde overigens al de/.e brieven en paketten door den wachtmeester in beslag genomen ; O. , dat van wege den bekl. ter zijner verdediging is ingebragt : 1°. dat bij niet kan gezegd worden zich te hebben ingelaten (immiscè) met het vervoer van brieven, als makende hij er zijn beroep niet van om brieven en paketten over te brengen en daardoor eene concurrentie daar te stellen met het beheer der brieven-posterijen , terwijl overigens de gevondene brieven en paketten gratis door hem werden bezorgd; 2". dat hij ook niet behoort tot de zoodanige personen , aan wie het bij de wet verboden is zich met het vervoer van brieven en paketten te belasten : 3°. dat het proces verbaal ten deze niet oogenblikkelijk bij de in~beslagneming is opgemaakt, zoo als bij het decreet van 27 Prairial jaar IX , art. 3, is voorgeschreven, en derhalve aan nietigheid laboreert: 4°. dat de maréchaussées niet bevoegd waren om de volkschuit aan te houden en de gevondene brieven en paketten in beslag te nemen ; om al welke gronden door den bekl. is geconcludeerd, dat het der Regt bank behagen moge, hein van het aan hem ten laste gelegde feit vrij te spreken , althans hem te dier zake van die regtsvervolging te ontslaan; Ad 1um. 0.y dat bij art. 1 van het decreet van 27 Prairial jaar IX is bepaald , dat het aan de entrepreneurs de voitures libres en aan elk ander persoon, vreemd aan de postdienst, is verboden , om zich in te mengen (s'immiscer) in het vervoer van brieven , dagbladen enz-, wegeade een of minder dan een kilogramme , van welke de verzending uitsluitend is toevertrouwd aan het beheer der brieven-posterijen ; dat het woord s'imrttiscer, in dat artikel voorkomende, niet in dien tin behoort te worden opgevat, dat de wetgever elke daad van vervoer als strafbaar zoude hebben be.-ohouwd, maar dat het alleen zijne bedoeling is geweest, die daden van vervoer te bestraffen , waaruit kan opgemaakt worden , dat men daardoor het Rijk heeft zoeken te benadeelen. of als het ware eene soort van concurrentie heeft willen daarstellen met de administratie der brievenposterijen ; O., dat de bekl. , welke vreemd aan de postdienst is, een beroep «itoefent, hetgeen met het vervoer van brieven en paketten in verband staat, als hebbende hij opgegeven te zijn schipper en conducteur van gezegde volkschuit; dat bij hem onderscheidene brieven en paketten zijn bevonden, bij de in-beslag-neming van welke hij aan de maréchaussées, blijkens hunne afgelegde getuigenissen , verklaard heeft, niet te hebben geweten , dat hij geene brieven mogt vervoeren ; dat uit al deze omstandigheden en de geheele toedragt der zaak duidelijk blijkt , dat de bekl. moet worden beschouwd , als zich te hebben ingemengd (immiscè) in bet vervoer van brieven en paketten; O. ad 2U"1 , dat de bekl, in zijne voormelde hoedanigheid tot de zoodanige personen behoort , welke bekend slaan onder de aJgemeene benaming van voituriers en bedoeld zijn bij art. 1 van het meergenoemd decreet van Prairial jaar IX, in verband beschouwd met art. 9 van datzelfde decreet, en aan welke personen het verbodèn is zich met het vervoeren van brieven en paketten in te laten ; O. ad 3um , dat, hoewel uit de verklaring van den 2den get. is gebleken, dat het proces-verbaal eerst is opgemaakt, nadat de brieven en paketten op het postkantoor te Maastricht waren gewogen en dus eenige uren later na üle aanhouding der volkschuit en wel in de kazerne,der maréchaHs^ée#, tulte evenwel niet wegneemt, dat., volgens den geest des wetgevers ^ dil procesverbaal niet zoude moeten worden beschouwd als te zijn opgemaakt in bet oogenblik der in-beslag-neming , zoo als bij art. 5 van het decreet van Prairial wordt gevorderd , terwijl overigens het verzuimen van deze formaliteit geene nietigheid van het proces-verbaal kan te weeg brengen ; O. ad 4um, dat, naar aanleiding van art. 3 van het gezegd decreet, de maréchaussées de bevoegdheid hebben om de voitures de messayeries et autres de mèrne espèce te visiteren , ten einde de contraventiën te ontdekken, en dat onder deze door den wetgever gebezigde uitdrukkingen behooren te worden begrepen de middelen van vervoer te water, en dus en casu de volkschuiten; O- , dat het door den bekl. begane feil behoort te worden gequalificeerd het onbevoegd vervoeren van brieven en paketten , wegende één of minder dan één kilogramme , waarvan de verzending uitsluitend is toevertrouwd aan het beheer der brievenposteryen(aeforzi/»»£fraf*o/ï despostes\aux' lettres) en daarstelt overtreding, voorzien bij art. 1, in verband met art. (Gepleit Mr. Wenmakkbhs.) Hooge Raad. ■— Straf zaken. Zitting van Maandag t 15 Mei. Behandeld het beroep van : 1°. J. de Keyzer en A. van Akelijen, tegen een arrest van het Hof in Zuid-Holland; rapj». , raadsh. van den Velden; gepleit Mr. D. Polak Daniëls. Conclusie bepaald op 29 Mei. 2°. den minister van Finantiën, tegen een vonnis der Regtbank te Utrecht; rapp. , raadsh. de Greve. Conclusie bepaald op 23 Mei. Zitting van Dingsdag, 16 Mei. I. Conclusie door het Openb. Min. genomen in zake : H. Berlels, tegen een arrest van het Hof in Noord-Holland; adv.-gen. Arntzenius concludeert tot verwerping. Uitspraak 6 Junij. II. Behandeld het beroep van : L°. C. van der Meel; 2°. S. C. van Rheden ; 3o. P. S. Koppen ; 4®. A. Verbruggen : en 5o. F. van der Hulst; respectivelijk tegen zoovele vonnissen der Regtbank te Amsterdam; rapp., raadsh. Noiret de Bruyn; gepleit Mr. C. J. van Vleuten, van Amsterdam. Conclusie bepaald op 24 Mei. Zitting van Woensdag, 17 Mei. I. Uitspraak gedaan in zake: G. van der Hout, tegen een arrest van hét Hof in Zuid~Holland. Verworpen. II. Behandeld het beroep van : 1°. K. ten Rouwelaar , tegen een arrest van Het Hof in Noord-Holland; rapp., raadsh. Hanlo; gepleit Mr. L. P. Op den Hooff. Conclusie bepaald op 31 dezer. 2o. P. Ernst, tegen een arrest van het Hof in Noord-Braband ; rapp., raadsh. Noiret de Bruyn ; adv.-gen. Deketh concludeert tot verwerping. Uitspraak 6 Junij. BKNOEMliNGEN , VERKIEZINGEN , ENZ. Bij Z. M. besluit van 3 Mei 11*, n°. 72 , is aan den heer J. A. van Lanschot Hubrecht, thans wonende te Deventer , op het daartoe door hem gedaan verzoek , een eervol ontslag verleend uit zijne betrekking van lid der oommissie van administratie over het vereenigd arrest- en provoost-huis te Haarlem, en in zijne plaats tot lid van voornoemde commissie van administratie benoemd de heer H. A. van Hees van den Tempel, voormalig luitenant ter zee van de tweede klasse, wonende te Haarlem. — Bij Z. M. besluit van den 6 Mei 11., n°. 94, is benoemd tot regter in de Arrondiss.-Regtbank te Utrecht jbr. Mr. P. A. M. van Oosthuyse van Rijkckevorsel van Rijsenburg, thans regter-plaatsvervanger in dezelve Regtbank. — Bij Kon. besluit van 13 Mei 11., is de heer Mr. L. C. Luzac, tijdelijk minister van Binnenlandsche Zaken en voor de zaken van de Hervormde en andere Eerediensten , en die te kennen had gegeven , dat hij zichy alleen uit hoofde van den drang van omstandigheden^ ook met het departement van Binnenlandsche Zaken had belast , op zijn verzoek eervol ontslagen als tijdelijk minister van Binnenlandsche Zaken; terwijl Z. M. , bij hetzelfde besluit, tot tijdelijk minister van Binnenlandsche Zaken heeft benoemd den heer Mr» J. M. de Kempenaer, lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal. — Bij Kon. besluit van den 16 Mei 11., is de generaal-majoor J. H. Voet, thans kominandant van de 2de brigade der 1ste divisie infanterie , en waarnemend provinciaal kommandant van Noord-Braband , benoemd tot tijdelijk minister van Oorlog , met ingang van den 22 dezer maand. — Bij Kon. besluit van 17 Mei jl. , is de baron A. A. Bentinck , buitengewoon gezant en gevolmagtigd minister van Nederland aan het Belgische Hof, benoemd tot tijdelijken minister van Buitenlandsche Zaken. BERIGTEN. 's Gravenhage , den 1 7 Mei. Gisteren *yn de leden van de Tweede Kamer der Staten-Generaal weder uit de residentie vertrokken. De werkzaamheden der Kamer zijn alzoo voor eenigen tijd geschorst. Men verzekert, dat deze schorsing der zitting wel ligt drie & vier weken zal duren en dat alsdan het ontwerp der gewijzigde Grondwet aan de Kamer zal kunnen worden aangeboden. — De behandeling in oassatie van de zaak van den heer van Bevervoorde , betrekkelijk het in do Burger geplaatst artikel over de aftreding van den minister van Hall, zal plaats hebben op den 31 Mei aanstaande. Door den raadsheer de Greve zal het rapport worden uitgebragt. Het Opeubaar Ministerie zal worden waargenomen door den adv.-gen. Deketh. — Het Prov. Geregtshof in Noord-Holland, in raadkamer , heeft den 8 dezer de 19 personen, die onlangs door de Arrondiss.-Regtbank te Amsterdam naar den proc.-gen. verwezen waren, ter zake van de woelingen van 24 Maart jl. , naar de openbare teregtzitting van het Hof verwezen , en wel drie wegens aanslag of zamenspanning tot omverwerping van 's lands Regering en tot verwoesting en plundering in gemelde stad, en de overigen wegens plundering en vernieling van goederen , met zamenrotting en geweld. — D^n 11 dezer w^rd te Amsterdam de 22ste algemeene vergadering van Bij J. H. GEBHARD en Cp., te Leiden en Amsterdam , zijn verschenen : Mr. C. W. Opzoomeb , VOLKSWIL EN VRIJE VERHIEfclNGEN. E ene politiscbe Bijdrage, gr. 8°. . . . ƒ0,40Mr, A. J. Nieuwenhhi*, HET ONTWERP VAN GEWIJZIGDE GRONDWET VAN HET KONINGRIJK. DER NEDERLANDEN ten opzigte der verschillende artikelen , gr. 8» ƒ 0,30. OVER HET STEMREGT EN VERKIEZINGEN. gr. 8» ƒ 0.30- (34) JOHS. NOMAN EN ZOO\ . te Zult,-Bommel, hebben aan HU. Inteekenaars verzonden : L DE JAARGANG VAN 1846, DER STAATSBLADEN VAN NEDERLANDSCH 1NDIE, met Inhoud en Register , klein folio ƒ 1.50. En debiteren met succes II. Jaargóng van 1846 , als hoven. .... . f 1,50 fïl. Bovengenoemd werk in één deel , inhoudende de jaargangen van 1816—1845, met uitvoerig Register, in eénen keurigen geslagen lederen hand, klein folio ..... f 20. ïv. »ÉINDISCHE WETBOEKEN, in 33° of  B£ZiISIf ANTË* te 's Gravenhage,. 