None
(6) Arresten
- van 9 juli 1969, Portelange, zaak 10/69, Jurisprudentie
1969, blz. 309, 316 e.v.;
- van 18 maart 1970, Bilger, zaak 43/69, Jurisprudentie
1970, blz. 127, 136 e.v.;
- van 30 juni 1970, Rochas, zaak 1/70, Jurisprudentie
1970, blz. 515, 524;
- van 6 februari 1973, Haecht II, zaak 48/72, Jurispru­
dentie 1973, blz. 77, 85 e.v.;
- van 14 december 1977, De Bloos, zaak 59/77, Jurispru­
dentie 1977, blz. 2359, 2369 e.v.;
- van 10 juli 1980, Lancóme, zaak 99/79, Jurisprudentie
1980, blz. 2511, 2534 e.v. voordelige rechtsregel bewust beperkt tot overeenkom­
stig de voorschriften aangemelde oude kartels en een
uitbreiding van zijn jurisprudentie tot nieuwe kartels
waarbij het probleem van de duur van de onderzoekpro­
cedure zich eveneens voordoet, uitdrukkelijk heeft afge­
wezen (7).
4 en 5. Verordeningen van de Raad die op grond van
artikel 87 worden vastgesteld, moeten de verwezenlijking.
van de in de artikelen 85 en 86 vervatte beginselen dienen.
Zij mogen daarom geen afbreuk doen aan het wezen van
deze artikelen van het Verdrag door de draagwijdte ervan
wezenlijk te beperken. Tot de onveranderlijke beginselen
van artikel 85 behoort dat overeenkomsten die aan de
kenmerken van lid 1 voldoen, op grond van deze bepaling
verboden en ingevolge lid 2 nietig zijn, indien zij niet van
het verbod zijn uitgezonderd, wat weer alleen mogelijk is
onder de in lid 3 genoemde voorwaarden.
 De Commissie heeft zich door de besprekingen in het
Europese Parlement en de Raad ervan laten overtuigen
dat door een regeling overeenkomstig haar oorspronke­
lijke voorstel voor een verordening de opzet van arti­
kel 85 zou worden omgekeerd. Verboden en dus nietige
overeenkomsten zouden dan toch kunnen worden toege­
past en nakoming ervan zou zelfs in rechte kunnen
worden afgedwongen, ook wanneer een vrijstelling van
meet af aan niet in aanmerking komt. Deze rechtstoe­
stand zou eerst door een beschikking van de Commissie
worden beëindigd. Het in artikel 85 vervatte beginsel van
een kartelverbod behoudens uitzonderingen zou op deze
manier worden omgezet in een beginsel van controle op
misbruik. Met een zo ver strekkende ingreep zou de
communautaire wetgever de hem bij het EEG-Verdrag
verleende bevoegdheden overschrijden.
De Commissie sluit overigens niet uit dat invoering van
een verzetsprocedure een toelaatbaar en passend middel
kan zijn om in bijzondere gevallen de toepassing van
artikel 85, lid 3, te vergemakkelijken. Een voorbeeld
voor deze oplossing is vervat in artikel 12 van Veror­
dening (EEG) nr. 1017/68 van de Raad van 19 juli 1968
houdende de toepassing van mededingingsregels op het
gebied van het vervoer per spoor, over de weg en over de
binnenwateren (8). Soortgelijke geformuleerde bepalin­
gen heeft de Commissie opgenomen in haar voorstellen
voor verordeningen over de toepassing van de artike­
len 85 en 86 op het zeevervoer (9) en het luchtvervoer (10).
Ook een regeling die inhoudt dat de vrijstelling van het
kartelverbod vanzelf intreedt, wanneer de Commissie niet
binnen een bepaalde termijn op een desbetreffend verzoek
heeft gereageerd, is evenwel slechts onder bepaalde
voorwaarden met de opzet van artikel 85 verenigbaar.
 Tot die voorwaarden behoort dat tenminste een voorlo­
pig onderzoek van het kartel door de Commissie
geschiedt en dat belanghebbende derden vóór het verstrij­
ken van de termijn in de gelegenheid worden gesteld hun
opmerkingen te maken.
(7) Arrest-Haecht II, Jurisprudentie 1973, blz. 77, zaak
86/87.
(8) PB nr. L 175 van 23. 7. 1968, blz. 1.
(9) PB nr. C 282 van 5. 11. 1981, blz. 4.
(10) PB nr. C 291 van 17. 11. 1981, blz. 4. 25. 8. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 221/11
Zoals bekend bevat het EEG-Verdrag geen met artikel 85
vergelijkbare bepaling voor concentraties van onderne­
mingen. De communautaire wetgever beschikt derhalve
bij het opstellen van procedurevoorschriften op dit gebied
over een veel grotere speelruimte dan bij het vaststel­
len van een kartelverordening (J). Uit het feit dat de
Commissie in haar voorstel voor een verordening betref­
fende de controle op concentraties van ondernemingen
een bijzondere procedure heeft opgenomen, mag dan ook
niet de conclusie worden getrokken dat dezelfde proce­
dure ook zou kunnen worden opgenomen in een ver­
ordening tot uitvoering van artikel 85.
6. De Commissie heeft reeds in haar antwoord op
schriftelijke vraag nr. 1508/81 van Lady Elles (2) ver­
klaard aan de rechtszekerheid van de economische sub­
jecten doorslaggevende betekenis te hechten. Zij heeft
deze verklaring herhaald in haar „Elfde verslag over het
mededingingsbeleid" (3). De daarin aangekondigde maat­
regelen die binnenkort ingevoerd zullen worden ter
verbetering van de rechtszekerheid beogen de onderne­
mingen zo snel mogelijk duidelijkheid te verschaffen over
de beoordeling van hun overeenkomsten aan de hand van
artikel 85.
(») PB nr. C 92 van 31. 10. 1973, blz. 1.
(2) PB nr. C 85 van 5. 4. 1982, blz. 6.
(3) Punt 14 e.v.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 293/82
van mevrouw Walz
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(26 april 1982)
Betreft: Samenwerking met China op energiegebied
In haar laatste Algemeen Verslag voor 1981 deelt de
Commissie mede dat enkele voorbereidende werkzaam­
heden met het oog op de opstelling van een steunpro­
gramma voor de planning op energiegebied zijn uitge­
voerd (nr. 526).
1. Hoever zijn- deze voorbereidende werkzaamheden
momenteel gevorderd?
2. Op welke gebieden moet volgens de Commissie het
zwaartepunt liggen van een toekomstige samenwer­
king met de Volksrepubliek China op energiege­
bied?
Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(22 juli 1982)
1. De Commissie is begonnen met een eerste reeks
werkzaamheden: — Samenwerking in de energiesector:
De Commissie heeft een delegatie, bestaande uit met
het energiebeleid belaste hoge ambtenaren van de
Chinese Volksrepubliek, uitgenodigd om van
16 februari tot 17 maart 1982 deel te nemen aan
besprekingen te Brussel en aan besprekingen met
nationale instanties voor energie en met energiebedrij­
ven in de Gemeenschap.
— Technische hulp voor de uitwerking van energiemo-
dellen voor de sectoren industrie en landbouw: finan­
ciering van een studie.
— Voortgezet onderwijs voor geschoolde arbeidskrach­
ten en voor leidinggevend personeel, die tewerkge­
steld zijn bij de centrale en provinciale instanties, de
energiesector en de sector hoger onderwijs d.m.v. het
organiseren van cursussen in de Chinese Volksrepu­
bliek (vanaf mei 1982) en in de Europese Gemeen­
schap.
 2. De Commissie meent dat de zwaartepunten van een
samenwerking op het gebied van het energiebeleid met de
Chinese Volksrepubliek op de volgende gebieden lig­
gen:
— steenkool: winningstechniek, veiligheid in de mijnen,
vervoer (pijpleiding), vloeibaarmaking en vergas­
sing;
— elektriciteit: verbrandingstechniek, materiaalbeproe­
ving, leidingsstelsels;
— energiebesparingen: produktieprocédés in de chemi­
sche industrie;
— planning op energiegebied: raming van vraag en
aanbod op het gebied van de energie, ontwikkeling
van de energiebronnen;
— nieuwe en regenereerbare energieën: geothermische
energie, zonne-energie.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 298/82
van de heer Megahy
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(26 april 1982)
Betreft: Europese conventie voor de bescherming van
landbouwdieren
1. Welke Lid-Staten van de Gemeenschap hebben deze
conventie geratificeerd?
2. Welke van de landen die zulks gedaan hebben,
hebben bovendien:
a) wettelijke bepalingen in de geest van deze conventie
ingevoerd, ofwel
b) voorstellen ingediend voor dergelijke wetgeving? Nr. C 221/12 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 25. 8. 82
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(23 juli 1982)
1. Tot dusverre is het Europees Verdrag tot bescher­
ming van landbouwhuisdieren geratificeerd door België,
Denemarken, Frankrijk, de Bondsrepubliek Duitsland,
Luxemburg, Nederland en het Verenigd Koninkrijk.
2. Het verdrag bevat een aantal algemene beginselen,
die nader zullen worden uitgewerkt door een permanent
comité. Momenteel bereidt dit comité een aanbeveling
inzake legkippen voor. Wanneer een dergelijke aanbeve­
ling wordt gedaan, treffen de verdragsluitende partijen de
nodige interne regelingen voor de uitvoering ervan.
 De Commissie heeft overigens vernomen dat enkele
Lid-Staten, niet alleen het verdrag als zodanig in hun land
van toepassing hebben verklaard, maar ook nationale
regels ter explicitering van de verdragsinhoud hebben
vastgesteld. Er wordt echter op gewezen dat, aangezien
het verdrag is gesloten in het kader van de Raad van
Europa, de Lid-Staten niet verplicht zijn nationale maat­
regelen die zij op grond van het verdrag hebben genomen,
aan de Commissie mee te delen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 318/82
van de heer Sablé
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(27 april 1982)
Betreft: Opname van limoenen („limes") en groene ci­
troenen in de gemeenschappelijke marktorde­
ning voor citrusfruit
De Commissie heeft onlangs een wijziging voorgesteld op
Verordening (EEG) nr. 2511/69 (*) met bijzondere
maatregelen ter verbetering van de produktie en de afzet
van uit de Gemeenschap afkomstig citrusfruit.
Na het arrest-Hansen van 10 oktober 1978 oordeelt het
Hof van Justitie dat alle bepalingen van het EEG-Verdrag
en van het afgeleid communautair recht van rechtswege
van toepassing moeten zijn op de overzeese departemen­
ten, vooral wat betreft de diverse gemeenschappelijke
marktorganisaties.
 Kan de Commissie uiteenzetten waarom zij niet bij de
wijziging van Verordening (EEG) nr. 2511/69 heeft
voorgesteld in de gemeenschappelijke marktordening
voor citrusfruit de limoenen en groene citroenen uit de
overzeese departementen op te nemen, terwijl zij toch een
diversificatie van de landbouw in diezelfde departemen­
ten nastreeft?
(>) PB nr. L 318 van 18. 12. 1969, blz. 1. Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(19 juli 1982)
Met de structuurmaatregelen van Verordening (EEG)
nr. 2511/69 houdende bijzondere maatregelen voor de
verbetering van de produktie en de afzet van citrusvruch­
ten in de Gemeenschap, wordt beoogd de door de
consumenten van de Gemeenschap minder op prijs
gestelde variëteiten te vervangen door andere 'ie ?• mak­
kelijker kunnen worden afgezet, zonder dat u? oi aan
een uitbreiding van de produktie wordt gedacht.
Verordening (EEG) nr. 2511/69 voorziet ook in maat­
regelen ter bevordering van de afzet die ten doel hebben
op de markten van de niet-producerende Lid-Staten
tijdelijk ruime afzetmogelijkheden te scheppen voor de
communautaire produkten waarvan de afzet moeilijkhe­
den oplevert.
Volgens een in opdracht van de Commissie door een
onafhankelijk bureau verrichte studie over de markt voor
limoenen in de wereld en in de Gemeenschap, is de
betekenis van dit produkt op de Europese markt nog
steeds marginaal en de prijzen liggen drie- tot viermaal
hoger dan die voor citroenen, zodat limoenen nog altijd
een kostbaar luxeprodukt blijven waarvan helemaal geen
afzetmoeilijkheden bestaan.
De vraagstukken in verband met de limoenenproduktie in
de overzeese departementen zijn derhalve niet van dezelf­
de aard als de moeilijkheden waarvoor met Verordening
(EEG) nr. 2511/69 een oplossing wordt gezocht; het is
dan ook niet verantwoord de werkingssfeer van de
verordening tot limoenen uit te breiden.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 323/82
van de heer Dido
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(27 april 1982)
Betreft: Betrekking van het project van de Monte Croce
Carnico-tunnel in de onderhandelingen tussen
de Gemeenschap en Oostenrijk
Reeds lange tijd wordt de aanleg van een tunnel onder de
Monte Croce Carnico van groot belang geacht voor de
communautaire verbindingen, in de eerste plaats vanwe­
ge de vergemakkelijking van het verkeer tussen de
Gemeenschap en de Balkanlanden. Tegelijkertijd zal door
de totstandkoming van de verbindingsweg waarvan deze
tunnel een deel is, het Noordadriatisch gebied, dat in
de Gemeenschap perifeer gelegen is en waarvan de
sociaal-economische belangen beschermd moeten wor­
den, een nieuwe impuls krijgen. 25. 8. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 221/13
Kan de Raad, met het oog op de opening van onderhan­
delingen tussen de EEG en Oostenrijk over een overeen­
komst op vervoersgebied, de verzekering geven dat hij de
aanleg van deze tunnel zal opnemen onder de punten van
onderhandeling (waarbij op zijn minst Oostenrijk zal
worden verzocht spoedig een begin te maken met zijn deel
van het uitvoeringsprogramma)?
Antwoord
(23 juli 1982)
De onderhandelingen waarop het geachte Parlementslid
doelt, zijn door de Raad opgevat als algemene onderhan­
delingen die betrekking hebben op een breed scala van
vraagstukken die zich op het gebied van het vervoer
voordoen tussen enerzijds de Gemeenschap en haar
Lid-Staten en anderzijds Oostenrijk.
Het project voor de Monte Croce Carnico-tunnel tussen
Italië en Oostenrijk is een punt dat verband houdt met de
betrekkingen op vervoersgebied met laatstgenoemd land,
waarmee in het kader van de onderhandelingen met
Oostenrijk rekening zal worden gehouden.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 337/82
van mevrouw Squarcialupi
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(27 april 1982)
Betreft: Verspreiding van tuberculose in de landen van
de Europese Gemeenschap en in de wereld
Honderd jaar geleden heeft Robert Koch de tuberculose-
bacterie geïsoleerd. Ondanks de enorme vooruitgang op
het gebied van de ziektebestrijding blijft de tuberculose
een van de meest verbreide ziektes. De Wereldgezond­
heidsorganisatie voorspelt voor 1982 in de wereld 5 mil­
joen nieuwe gevallen van tuberculose en 3 miljoen dode­
lijke slachtoffers.
De meeste gevallen zullen zich vanzelfsprekend voordoen
in de ontwikkelingslanden.
Kan de Commissie, aangezien vrijwel alle gevallen van
tuberculose een maatschappelijke oorzaak hebben (on­
dervoeding, gebrek aan hygiëne, armoede, promis­
cuïteit), mededelen:
— hoe het staat met de verbreiding van de tuberculose in
de landen van de Europese Gemeenschap;
— in welke klassen en milieus deze ziekte het meeste
voorkomt;
— of er uniformiteit in de verschillende EEG-landen
bestaat bij de opsporing van deze ziekte door middel
van een tijdige diagnose;
— welke medische samenwerking en preventieve maat­
regelen de bewoners van de ontwikkelingslanden die zo zwaar te lijden hebben van tuberculose, niet alleen
wegens de erbarmelijke levensomstandigheden, maar
ook door contacten en gewoontes die zij van de
westerse landen hebben overgenomen, kunnen wor­
den geboden?
Antwoord van de heer Richard
namens de Commissie
(16 juli 1982)
De Commissie is van mening dat tuberculose nog steeds
een volksgezondheidsprobleem is dat nauwlettend in het
oog moet worden gehouden in de Lid-Staten.
De frequentie van alle vormen van door bacteriologisch
onderzoek aangetoonde tuberculose te zamen bedraagt in
de meeste Lid-Staten ongeveer tien gevallen per 100 000
inwoners. Over het algemeen blijft dit cijfer met ongeveer
5% per jaar teruglopen.
 Hogere percentages zijn meestal te wijten aan onbevredi­
gende sociale omstandigheden. In de afgelopen jaren
werden hogere percentages geconstateerd bij uit landen
buiten de Gemeenschap, waar de ziekte meer voorkomt,
afkomstige buitenlandse werknemers en hun gezinnen.
Hoewel een voorlopige diagnose van longtuberculose
langs röntgenologische weg mogelijk is, is men thans in
medische kringen van mening dat massale röntgenonder­
zoeken onder de bevolking niet langer gerechtvaardigd
zijn, aangezien hierbij te weinig nieuwe gevallen worden
ontdekt. In de plaats hiervan wordt een streng onderzoek
van bevolkingsgroepen met een verhoogd risico en van
personen die contact hebben gehad met bekende gevallen
aanbevolen. De rol van de huisarts bij het ontdekken van
nieuwe gevallen is belangrijk; hij moet patiënten die
tuberculosesymptomen vertonen verwijzen naarde radio­
loog.
Zoals in het antwoord op mondelinge vraag H-58/82 (a)
van het geachte Parlementslid werd medegedeeld, houdt
het programma van de Wereldgezondheidsorganisatie ter
bestrijding van tuberculose in ontwikkelingslanden zich
voornamelijk bezig met immunisatie. Ter aanvulling
hierop zouden in het kader van de samenwerkingsover
eenkomsten van de Gemeenschap projecten kunnen
worden opgezet (gedacht wordt aan het opleiden van
tuberculosewerkers en het verstrekken van desbetreffend
medisch materieel, zoals microscopen, laboratoriumrea-
gentia, sputumbakjes). Dergelijke projecten zouden in
overweging worden genomen indien een verzoek ter zake
van het betrokken land of de betrokken landen zou
worden ontvangen.
 i1) Handelingen van het Europese Parlement nr. 1-284,
blz. 219. Nr. C 221/14 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 25. 8. 82
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 354/82
van de heer Pearce
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(30 april 1982)
Betreft: Uitvoer van Brits bier naar de Bondsrepubliek
Duitsland
Meent de Commissie dat het, na de recente vraag van de
heer Bocklet e.a. en die van de heer Beyer de Ryke, thans
mogelijk is Brits bier te exporteren naar de Bondsrepu­
bliek Duitsland zonder dat de autoriteiten van laatstge­
noemd land zich bedienen van administratieve maatrege­
len die erop neerkomen dat dat bier uit Engeland niet in
Duitsland kan worden verkocht?
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(20 juli 1982)
De Commissie is inderdaad van mening dat bier dat in een
Lid-Staat rechtmatig werd geproduceerd en in de handel
is gebracht in beginsel op de markt van iedere Lid-Staat
moet worden toegelaten, waarbij alleen de door het
Gemeenschapsrecht erkende eisen van dwingende
aard (*) door de autoriteiten van het land van invoer
kunnen worden ingeroepen om de invoer te belemme­
ren.
(*) Zie voor dit aspect de mededeling van de Commissie over de
gevolgen die uit het arrest van het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen van 20 februari 1979 in de zaak
120/78 zijn te trekken (Cassis de Dijon) (PB nr. C 256 van
3. 10. 1980, blz. 2).
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 363/82
van de heer Fernandez
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(30 april 1982)
Betreft: Verloren gegane arbeidsplaatsen in bepaalde
sectoren
De Commissie heeft in antwoord op mijn vraag nr.
1289/81 van 16 november 1981 (J) in tabelvorm het
verlies van arbeidsplaatsen in een vijftal takken van
industrie voor de gehele Gemeenschap aangegeven.
 Kan zij een verdeling per land van deze cijfers geven?
0) PB nr. C 47 van 22. 2. 1982, blz. 18. Antwoord van de heer Burke
namens de Commissie
(23 juli 1982)
In haar antwoord op schriftelijke vraag nr. 1289/81 van
het geachte Parlementslid preciseerde de Commissie dat
het bij de door haar verstrekte gegevens slechts om
ramingen van haar diensten op grond van verschillende
gegevens ging.
Terwijl de Commissie er met dit voorbehoud van uit mag
gaan dat deze ramingen of werkhypothesen voor de
Gemeenschap in haar geheel kunnen gelden, zijn aan
ramingen voor de individuele Lid-Staten aanzienlijk
grotere moeilijkheden verbonden.
Wanneer de Commissie evenwel over betrouwbare gege­
vens zal beschikken op grond waarvan voor elk van de
landen ramingen kunnen worden opgemaakt, zal zij de
gevraagde informatie aan het geachte Parlementslid en
het Secretariaat-generaal van het Europese Parlement
verstrekken.
Het Bureau voor de Statistiek der Europese Gemeen­
schappen publiceerde onlangs geharmoniseerde statistie­
ken over de werkgelegenheid en werkloosheid (4-1981),
doch het is niet aan te bevelen om de in de verschillende
sectoren verloren gegane arbeidsplaatsen aan de hand van
deze cijfers te berekenen.
Wanneer men deze uit sociale bron voortkomende gege­
vens namelijk aldus gebruikt, kunnen de resultaten niet
met andere industriële variabelen worden vergeleken,
aangezien de bij de industrie gehouden onderzoeken
anders zijn opgezet. Deze verschillen in bronnen zijn
normaal en zijn als zodanig ook terug te vinden in de
arbeidsstatistieken op nationaal niveau.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 383/82
van mevrouw Théobald-Paoli
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(30 april 1982)
Betreft: Limoges porselein
Sommige Italiaanse porseleinfabrieken, die op steeds
grotere schaal Limoges porselein namaken, deinzen er
, niet voor terug op hun produkten zelfs „Limoges France",
of „Porcellana Limoges" dan wel „Patés de Limoges" aan
te brengen.
 Ie Italiaanse decoratieschilders schijnen zelfs op van Duits­
land of het Verre Oosten afkomstig porselein de naam
Limoges aan te brengen.
r.
2t Hierdoor worden de porseleinfabrikanten van Limoges in
n grote moeilijkheden gebracht omdat het grootste deel van
hun export tot dusverre bestemd was voor Italië.
Kan een gezamenlijke Europese actie op touw worden
gezet om een eind te maken aan die met een loyale
concurrentie strijdige handelingen? 25. 8. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 221/15
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(26 juli 1982)
De Commissie betreurt dat van geografische aanduidin­
gen in de handel misbruik wordt gemaakt, speciaal
wanneer de aanduiding een waardevolle reputatie heeft
verworven.
Op grond van nationale wetten, bij voorbeeld die tegen
oneerlijke concurrentie, kunnen degenen die door derge­
lijke misbruiken zijn benadeeld, hiertegen optreden; de
Commissie heeft voor de naaste toekomst geen plannen
inzake de harmonisatie van de nationale wetten op dit
gebied.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 396/82
van de heer Beyer de Ryke
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(4 mei 1982)
Betreft: Betrekkingen EEG-Japan
De heer Michel Jobert, de Franse minister van Buiten­
landse Handel, is zojuist van een informatiebezoek aan
Japan teruggekeerd.
Alvorens Tokio op 21 maart te verlaten, heeft de heer
Jobert in het openbaar bevestigd dat „hij erom durfde te
wedden dat binnen een half jaar protectionistische maat­
regelen in Europa zouden worden afgekondigd indien
Japan zijn handelsoverschot van 10 miljard dollar met de
EEG niet verminderde".
 Is de Raad het hiermee eens en welk standpunt neemt hij,
met het oog op de komende diplomatieke missies van
Japan naar Brussel, in ten aanzien van de algemene
financiële aspecten van het handelsverkeer tussen de EEG
en Japan en de gevoelige sectoren als de automobielen,
geluidsapparatuur en elektronische apparatuur?
Antwoord
(23 juli 1982)
De Raad heeft jarenlang herhaaldelijk zijn bezorgdheid
uitgesproken over de algemene onevenwichtigheid van de
handel tussen de Gemeenschap en Japan; hij heeft zich in
het bijzonder bezorgd getoond over het niveau en de
concentratie van de Japanse uitvoer in sommige gevoelige
sectoren, zoals personenvoertuigen, kleurentelevisietoe­
stellen en -beeldbuizen en bepaalde machinewerktuigen,
en hij heeft in februari 1981 toestemming gegeven tot het
nemen van passende maatregelen inzake statistisch toe­
zicht. Tegen deze achtergrond zoekt de Raad actief naar
middelen waarmee de Gemeenschap haar aandeel op de
Japanse markt kan vergroten en die er tegelijkertijd voor
kunnen zorgen dat Japan in gevoelige sectoren matiging
betracht in zijn uitvoer naar de Gemeenschap. Zo heeft de Raad op zijn zitting van december 1981 de
Commissie gemachtigd bij Japan een lijst van verzoeken
van de Gemeenschap in te dienen en is hij in maart 1982
overeengekomen artikel XXIII van de GATT in te
roepen, aangezien hij ervan overtuigd was dat „de
opeenvolgende GATT-onderhandelingen met Japan nog
niet de voordelen hebben opgeleverd die de Gemeenschap
ervan had verwacht" en dat de handel van de Gemeen­
schap met Japan niet de groei heeft doorgemaakt die had
mogen worden verwacht. Hij heeft gewezen op de
noodzaak om in het kader van bilaterale contacten en
multilaterale instanties verdere inspanningen te doen ten
einde Japan ertoe te bewegen zijn handels- en economisch
beleid te wijzigen en te bereiken dat de Japanse economie
op een meer evenwichtige wijze wordt geïntegreerd in de
economie van zijn belangrijkste geïndustrialiseerde part­
ners. De Gemeenschap moet bij het bepalen van haar
houding tegenover Japan niet alleen rekening houden met
handelspolitieke aspecten, maar ook met de macro-eco­
nomische aspecten van het Japanse economische beleid
alsmede met de koersontwikkeling van de yen. Voorts
heeft de Raad eraan herinnerd dat de Europese industrie
haar internationaal concurrentievermogen moet vergro­
ten door middel van passende inspanningen op het gebied
van investeringen en modernisering.
 Op dezelfde zitting heeft de Raad Japan andermaal
verzocht „een tastbaar blijk te geven van zijn bereidheid in
1982 en de komende jaren een politiek van daadwerke­
lijke matiging jegens de Gemeenschap als geheel te voeren
voor wat betreft de Japanse uitvoer in sectoren waar een
toename van de Japanse uitvoer naar de Gemeenschap
zou leiden tot grote moeilijkheden, in het bijzonder op het
gebied van personenauto's, kleurentelevisietoestellen en
-beeldbuizen, bepaalde machinewerktuigen, waaronder
numeriek bestuurde draaibanken en bewerkingscen­
tra".
De Raad zal de kwestie van de betrekkingen tussen de
EEG en Japan in 1982 een belangrijke plaats op zijn
agenda blijven toekennen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 402/82
van de heer Pearce
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(4 mei 1982)
Betreft: Brits interventiebureau voor landbouwprodLik­
ten
Kan de Commissie mededelen op grond van welke
factoren en gegevens zij beoordeelt of de „United King-
dom Intervention Board for Agricultural Produce" (ten
aanzien van zijn taken, de Britse instantie waaraan het
verantwoording schuldig is, zijn werkwijze en de betrek­
kingen met boeren en andere bij de voedselproduktie
betrokken personen) overeenkomstig de doelstellingen
van het gemeenschappelijk landbouwbeleid de belangen Nr. C 221/16 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 25. 8. 82
van de boeren e.d. even goed behartigt als de interven­
tieautoriteiten in de andere Lid-Staten? Welke conclusies
trekt zij uit deze factoren en gegevens?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(22 juli 1982)
De „Intervention Board for Agricultural Produce" is in het
Verenigd Koninkrijk de instantie die in dat land de
uitgaven in het kader van het Europees Oriëntatie- en
Garantiefonds voor de Landbouw doet.
In de Gemeenschapsvoorschriften wordt namelijk niets
naders bepaald over de administratieve opbouw, de
bevoegdheden en de werkwijze van de door de nationale
regeringen aangewezen instanties die belast zijn met de
uitvoering van de Gemeenschapswetgeving.
 De nationale regeringen zijn de Commissie verantwoor­
ding schuldig voor de juiste toepassing van de Gemeen­
schapsvoorschriften, ongeacht de wijze waarop zij daar­
toe diensten en uitvoeringsorganen opzetten en inrich­
ten.
Bij correcte toepassing van de Gemeenschapsvoorschrif­
ten ziet de Commissie geen grond de Lid-Staten ter
verantwoording te roepen; voor zover de Commissie
bekend is, worden in het Verenigd Koninkrijk thans zeker
geen overtredingen tegen de interventievoorschriften van
de Gemeenschap begaan.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 411/82
van mevrouw Dury
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(4 mei 1982)
Betreft: Verblijfsvergunning voor immigranten in Bel­
gië
In een gemeente nabij Brussel weigert men immigranten
die in het bezit zijn van een geldige verblijfsvergunning in
te schrijven, wegens de vele aldaar reeds verblijvende
immigranten.
De Belgische Regering zou trouwens voornemens zijn om
in de wet van 15 december 1980 over de toelating, het
verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelin­
gen, een artikel toe te voegen volgens hetwelk een
gemeente het recht heeft, als de immigrantenbevolking
een zekere „drempel" heeft bereikt, geen nieuwe immi­
granten in te schrijven, zelfs als deze in het bezit zijn van
alle nodige papieren.
 Kan de Commissie de volgende vragen beantwoorden:
1. Zijn de bepalingen niet volledig in tegenstrijd met de
democratische beginselen opgenomen in het Verdrag
van Rome en met de Europese Conventie voor de
rechten van de mens? 2. Ware het niet op zijn plaats op Europees niveau een
onderzoek in te stellen naar het recht op verblijf van
immigranten afkomstig uit landen welke reeds onder­
handelen over toetreding tot de Gemeenschap dan
wel aan de Gemeenschap gebonden zijn door asso­
ciatie- of samenwerkingsovereenkomsten?
3. Is het idee van een tolerantiedrempel niet een gevaar­
lijke gedachte welke kan leiden tot een apartheids­
politiek?
Antwoord van de heer Richard
namens de Commissie
(19 juli 1982)
1. Er is de Commissie niets bekend over een wetsont­
werp dat de Belgische wet van 15 december 1980 in de
door het geachte Parlementslid bedoelde zin beoogt te
wijzigen. Wat de door een gemeente van de Brusselse
regio genomen besluiten betreft werd de Commissie
medegedeeld dat deze door de voogdijoverheid ongeldig
werden verklaard.
2. Ten aanzien van het verblijf van migranten uit
derde landen die associatie- of samenwerkingsovereen­
komsten met de Gemeenschap hebben afgesloten, wijst de
Commissie erop dat zij in haar mededeling aan de Raad
van 23 maart 1979 (*), welke op 2 mei 1979 aan het
Europese Parlement werd toegezonden, heeft voorgesteld
om het migratiebeleid van de Lid-Staten ten opzichte van
derde landen te coördineren, met name wat betreft de
toelating en het verblijf in een Lid-Sta'at. Over de toelating
en het verblijf van onderdanen van de kandidaatlanden
wordt reeds beraadslaagd, zowel in het kader van de
Gemeenschap als in verband met de toetredingsonder­
handelingen.
 3. Er is de Commissie niets bekend over de hantering
van het begrip „tolerantiedrempel" in de nationale bepa­
lingen van de Lid-Staten. Dit begrip, dat men tegenkomt
in de literatuur over migratieproblemen, kan vanzelfspre­
kend op uiteenlopende wijze worden geïnterpreteerd. De
Commissie vreest evenwel dat dit begrip in de huidige
economische en sociale conjunctuur in Europa een
gevaarlijke klank krijgt.
(]) Doe. COM(79) 115 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 412/82
van de heer Romualdi
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(4 mei 1982)
Betreft: Crisis in verband met de Falklandeilanden
Ik zou willen vernemen om welke redenen de EEG
gedacht heeft economische sancties tegen Argentinië te
moeten treffen nog vóór zij de feitelijke en rechtspositie in 25. 8. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 221/17
al haar aspecten kende en derhalve in staat was vast te
stellen of dergelijke sancties gerechtvaardigd kunnen
worden, rekening houdend met de plaats van Argentinië
op het terrein van de internationale economische betrek­
kingen.
Tevens zou ik willen vernemen of soortgelijke maatrege­
len (op welke wijze ook) nuttig zijn bij het streven naar
een vreedzame oplossing - die beslist door alle Europese
regeringen wordt gewenst - van een strijd waarin twee
landen van de westelijke wereld, dus ook van de vrije
wereld, op dramatische wijze tegenover elkaar komen te
staan, hetgeen de risico's van een steeds radicaler houding
verhoogt.
Antwoord van de heer Haferkamp
namens de Commissie
(22 juli 1982)
De Gemeenschap heeft met volledige kennis van de
feitelijke en rechtspositie besloten tot een embargo ten
* aanzien van de invoer van oorsprong uit Argentinië.
De getroffen maatregelen hadden tot doel Argentinië
ertoe te brengen de resolutie van de Veiligheidsraad op te
volgen en de doelstellingen en de beginselen van de
Verenigde Naties te eerbiedigen.
 De ten aanzien van het Verenigd Koninkrijk getoonde
Europese solidariteit is de vertolking van de verbonden­
heid van de Gemeenschap aan eerbiediging van het recht
in de internationale betrekkingen en haar bezorgdheid
over het behoud van de vrede.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 422/82
van de heer Costanzo
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(4 mei 1982)
Betreft: Vermindering van het aantal vergaderingen van *
de raadgevende comités
Is de Commissie van mening dat de redenen waarom zij
besloten heeft het aantal vergaderingen van de raadge­
vende comités in 1982 met 50% te verminderen, steek­
houdend zijn?
Vindt de Commissie niet dat met dit besluit de democra­
tische deelneming van vakbeweging en bedrijfsleven aan
de totstandkoming van de communautaire wetgeving
wordt teruggedrongen en uitgehold?
Antwoord van de heer Thorn
namens de Commissie
(26 juli 1982) aantal vergaderingen van de raadgevende comités op
landbouwgebied te verminderen.
Het geachte Parlementslid kan gerust zijn wat betreft het
permanente streven van de Commissie om een efficiënte
raadpleging van de beroepskringen in stand te houden ten
einde zorg te dragen voor de nodige voorlichting en het
vereiste onderlinge overleg.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 427/82
van de heer Jackson
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(4 mei 1982)
Betreft: Steun van de Europese Gemeenschap aan Soma­
lië en Ethiopië
Kan de Commissie mededelen:
1. op welke basis communautaire hulp wordt verleend
aan respectievelijk Somalië en Ethiopië;
2. hoeveel steun elk Jand ontving in de laatste drie jaar
waarover cijfers beschikbaar zijn;
3. in welke mate bij de steunverlening rekening wordt
gehouden met het vluchtelingenvraagstuk, vooral in
Somalië en met de algemene instabiliteit in de Hoorn
van Afrika?
Antwoord van de heer Pisani
namens de Commissie
(22 juli 1982)
1. Hulp van de Gemeenschap aan Somalië en Ethiopië
is en wordt gegeven op basis van de indicatieve program­
ma's die aan het begin van de Lomé I en Lomé Il-perioden
door overleg tot stand zijn gebracht. Uit Lomé I is 63
miljoen Ecu aan Somalië en 120 miljoen Ecu aan Ethiopië
verstrekt aan economische en financiële steun. Uit Lomé
II is tussen 73 en 83 miljoen Ecu toegekend aan Somalië
en tussen 125 en 144 miljoen Ecu aan Ehtiopië.
Daarbij komen elk jaar nog in variërende mate uitzon­
derlijke hulp, Stabex en het voedselhulpprogramma.
2. Voor de twee landen is via de twee Overeenkom­
sten van Lomé uitgetrokken:
(in miljoen l cu)
— Somalië 1979
7,6 1980
20,0 1981
41,0
Zeer stringente budgettaire beperkingen hebben de
Commissie er inderdaad toe gebracht voor 1982 het Nr. C 221/18 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 25. 8. 82
3. De technische en financiële bijstand is niet
beïnvloed door de gebeurtenissen in de Hoorn van Afrika.
De Commissie is integendeel diverse malen via uitzonder­
lijke hulp opgetreden ten behoeve van de bevolking in dat
gebied.
 Van 1979 tot 1981 heeft Somalië voor vluchtelingen in
totaal 23 miljoen Ecu ontvangen. In diezelfde periode
ontving Ethiopië 2,5 miljoen Ecu voor slachtoffers van de
droogte.
Daarnaast zijn er de jaarlijkse voedselhulpprogramma's,
die voor deze twee landen zijn afgestemd op hun speci­
fieke behoeften.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 440/82
van de heer Cousté
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(10 mei 1982)
Betreft: Invoer van plaatstaal uit Brazilië
Kan de Commissie mededelen of zij anti-dumpingmaat-
regelen heeft genomen tegen Brazilië in verband met de
uitvoer door dit land van plaatstaal naar de landen van de
Gemeenschap?
"Kan zij mededelen in welke Lid-Staten sprake was van een
duidelijke toename van het aantal aanvragen voor invoer­
vergunningen op dit gebied, en voor elk van deze landen
de percentages geven?
Antwoord van de heer Haferkamp
namens de Commissie
(20 juli 1982)
Op 19 maart 1982 heeft de Commissie een anti-dumping­
procedure geopend voor de invoer van plaatijzer of
plaatstaal van minder dan 3 mm dikte, van oorsprong uit
Brazilië. Op 11 mei 1982 heeft zij een voorlopig recht op
deze invoer ingesteld (J).
 Terwijl de invoer van de betrokken produkten van
oorsprong uit Brazilië sinds 1977 te verwaarlozen was,
met uitzondering van het jaar 1980 waarin in totaal bijna
30 000 ton in Italië en het Verenigd Koninkrijk (in vrijwel
gelijke gedeelten) werd ingevoerd, was de hoeveelheid
waarvoor onlangs verzoeken om vergunningen zijn inge­
diend, bijzonder hoog voor de Bondsrepubliek Duitsland
waar de hoeveelheid in de periode van december 1981 tot
maart 1982 bijna 100 000 ton bedroeg, en voor het
Verenigd Koninkrijk waar zij in het eerste kwartaal van
1982 meer dan 20 000 ton was. SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 459/82
van de heer Prout
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(10 mei 1982)
Betreft: Computertechnologie op scholen in het Ver­
enigd Koninkrijk
Op een groot aantal scholen in het Verenigd Koninkrijk
en in andere Lid-Staten tracht men de schooljeugd de
beginselen van de computertechnologie bij te brengen.
 Kan de Commissie, met het oog op de kosten van
dergelijke activiteiten en het grote belang van een derge­
lijke opleiding voor de toekomst van de Gemeenschap,
mededelen:
1. welke communautaire maatregelen er momenteel
bestaan om dergelijke mogelijkheden te verschaf­
fen;
2. welke communautaire maatregelen worden overwo­
gen voor de toekomst?
Antwoord van de heer Richard
namens de Commissie
(16 juli 1982)
Het vraagstuk van het onderwijs in de informatica in het
kader van het verplichte schoolonderwijs, en meer in het
algemeen het effect van de nieuwe informatietechnolo­
gieën op onderwijs en beroepsopleiding neemt een be­
langrijke plaats in in het beraad waartoe de Commissie is
overgegaan in verband met de sociale gevolgen van deze
technologieën. Een eerste bespreking heeft reeds plaats­
gehad binnen het Permanent Comité voor arbeidsmarkt­
vraagstukken (3 november 1981) op grondslag van een
mededeling van de Commissie (J) getiteld: „Nieu we infor­
matietechnologieën en sociale veranderingen op het
gebied van de werkgelegenheid, de arbeidsvoorwaarden,
het onderwijs en de beroepsopleiding".
Op basis van de door de voorzitter van het Permanent
Comité voor arbeidsmarktvraagstukken opgestelde con­
clusies heeft de Commissie op 26 mei 1982 een medede­
ling goedgekeurd welke een geheel van communautaire
initiatieven voor het tijdvak 1983 /1987 op het gebied van
de beroepsopleiding (2) beoogt, ten einde het beleid van
de Lid-Staten op het gebied van de beroepsopleiding aan
te vullen en te schragen. De volgende prioriteiten zijn aan
dit programma toegekend:
— de behoeften aan opleiding van het klein- en midden­
bedrijf;
— de gevolgen voor het interne beleid ten aanzien van de
opleiding van het personeel van grote ondernemingen
in de dienstensector;
— jonge ongeschoolde werklozen;
(^ PB nr. L 128 van 11. 5. 1982, blz. 9.
H Doe. COM(81)578 def. van 12. 10. 1981.
 (2) Doe. COM(82)296 def. van 19. 5. 1982. 25. 8. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 221/19
— oudere geschoolde werknemers die in hun werkzeker­
heid bedreigd zijn door herstructureringen in de
traditionele be- en verwerkende industrie;
— de ontwikkeling en de vergelijkbaarheid van de
beroepskwalificaties;
— het begrip en de opvoeding van het publiek ten
aanzien van de toepassingen van de nieuwe techno­
logie.
Deze mededeling van de Commissie aan de Raad is met de
bijhorende ontwerp-resolutie op 15 juni 1982 toegezon­
den aan het Europese Parlement, alsmede aan het Eco­
nomisch en Sociaal Comité.
Op het gebied van het eigenlijke onderwijs hebben de
Raad en de ministers van Onderwijs, in het kader van de
Raad op 24 mei 1982 vergaderd, erop gewezen dat de
nieuwe technologieën in de onderwijsstelsels dienen te
worden geïntegreerd, met inachtneming van de specifieke
doeleinden van het onderwijs. Met name hebben de Raad
en de ministers van Onderwijs in het kader van de Raad
kennis genomen van het voornemen van de Commissie
om het Onderwijscomité vóór eind 1982 verslag uit te
brengen over de invoering van de nieuwe technologieën in
de onderwijsstelsels door de Lid-Staten, daarbij eveneens
rekening houdend met de in het kader van de OESO en de
Raad van Europa ondernomen acties. Wijzend op het
belang van een diepgaande discussie ten einde de belang­
rijkste vragen op dit gebied te onderzoeken hebben zij het
Onderwijscomité voorts opgedragen hun in de loop van
1983 verslag uit te brengen. De Commissie hoopt dat dit
proces het mogelijk zal maken een beperkt aantal priori­
teiten vast te stellen zodat deze kunnen worden opgeno­
men in het samenwerkingsproces op het gebied van het
onderwijs dat ten doel heeft de Lid-Staten bij de ontwik­
keling van hun respectieve beleidsmaatregelen te hel­
pen.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 464/82
van de heer Pearce
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(10 mei 1982)
Betreft: Door de Commissie gebruikt computersysteem
Kan de Commissie mededelen of zij gebruik maakt van
een computersysteem ter voorspelling van de gevolgen
van overheidsbeslissingen op het geldaanbod in de
Lid-Staten dat te vergelijken is met het in het Verenigd
Koninkrijk gebruikte voorspellingssysteem van de univer­
siteit van Liverpool, en zo ja welk soort systeem het
betreft, en tevens of volgens haar verdere stappen kunnen
worden ondernomen ter verbetering van de coördinatie
op communautair niveau van het doen van dergelijke,
met behulp van computers vervaardigde voorspellin­
gen? Antwoord van de heer Ortoli
namens de Commissie
(20 juli 1982)
De Commissie gebruikt momenteel twee gecomputeri­
seerde macro-economische modellen, Cornet en Euro­
link. Het eerste dient als hulpmiddel voor projecties op
middellange termijn; het laatste vormt een verbinding
tussen de voornaamste nationale modellen en is een
gezamenlijke onderneming van de Commissie en de
nationale centra voor het opstellen van modellen. Deze
nationale modellen omvatten doorgaans een monetaire
sector en kunnen worden aangewend voor het simuleren
van de monetaire politiek. Zij kunnen hoe dan ook slechts
worden beschouwd als hulpmiddelen ter beoordeling van
verschillende economische beleidslijnen; definitieve pro­
gnoses zijn veeleer het resultaat van economische beoor­
deling en externe gegevens dan van een mechanische
toepassing van econometrische modellen.
 De verdere ontwikkeling van verschillende landen omvat­
tende modellen houdt de aandacht van de Commissie
gaande en vormt het onderwerp van drukke onderzoek­
werkzaamheden en contracten met degenen die elders in
de Gemeenschap bevoegd zijn voor het bouwen van
modellen. Vast staat dat over tal van belangrijke punten
van de technische specificatie van deze soorten modellen
verre van algemene wetenschappelijke overeenstemming
bestaat. Daarenboven hebben de verschillende instellin­
gen zeer uiteenlopende behoeften inzake omvang en
structuur van de modellen. De coördinatie kan derhalve
moeilijk verder reiken dan de uitwisseling van gegevens en
ervaring.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 473/82
van de heer Pininfarina
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(10 mei 1982)
Betreft: Steun voor harde en zachte tarwe
In haar antwoord op vraag nr. 1278/80 (x), deelde de
Commissie mede dat krachtens artikel 6 van Verordening
(EEG) nr. 2727/75 (2), voor wat de vaststelling van het
bedrag van de verhoging betreft, „de berekening van de
maandelijkse verhogingen gebaseerd is op door de
Lid-Staten verstrekte gegevens ... op basis waarvan een
gemiddeld bedrag voor de Gemeenschap als geheel wordt
bepaald, dat wordt gerelateerd aan de vastgestelde inter­
ventie- of drempelprijs.".
Kan de Commissie, aangezien volgens haar „de verhoging
tot doel heeft de producenten in de Gemeenschap in staat
te stellen de eventuele levering van produkten aan de
interventiebureaus zo lang mogelijk uit te stellen in
(») PB nr. C 345 van 31. 12. 1980, blz. 14.
 (2) PB nr. L 281 van 1. 11. 1975, blz. 1. Nr. C 221/20 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 25. 8. 82
afwachting van een gunstige ontwikkeling van het prijs­
niveau in de loop van het verkoopseizoen", op grond van
de in het vorige verkoopseizoen vastgestelde verhogingen
mededelen:
1. hoe zij denkt dat dit doel in Italië kan worden bereikt,
aangezien tegenover het toegewezen bedrag van
157,05 lire (1,28x1 227 Ecu) per 100 kg zachte
tarwe en 176,69 lire (1,44 x 1 227 Ecu) per 100 kg
harde tarwe, de werkelijke kosten van de steun
respectievelijk 500 en 700 lire per 100 kg bedra­
gen;
2. of het, ter verhelping van de tekortkomingen van het
bij de vaststelling van de „gemiddelde bedragen"
toegepaste systeem, dat onder andere wordt bemoei­
lijkt door het toenemende aanzienlijke verschil in
rentevoet tussen de Lid-Staten, niet wenselijk is nog
eens aandacht te besteden aan het voorstel voor een
voor allen gelijk basisbedrag, verhoogd met een van
het officiële discontopercentage in iedere Lid-Staat
afhankelijk bedrag, waarbij moet worden bedacht
dat de beoogde doelstelling (uitstel van de levering
aan de interventiebureaus) zowel voor de producen­
ten (in afwachting van een gunstige prijsontwikke­
ling), als voor de Gemeenschap zelf (door uitstel van
de inlevering van het produkt) even voordelig zou
zijn?
Kan de Commissie, aangezien zij heeft verklaard voorne­
mens te zijn de prijsverhouding tussen zachte en harde
tarwe op 100/116 te brengen, ten slotte mededelen of zij
bij de vaststelling van de prijzen voor het verkoopseizoen
1982/1983 voornemens is de huidige verhouding van
100/142,84 te reduceren?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(23 juli 1982)
Om het evenwicht tussen vraag en aanbod op de markt
voor granen in de Gemeenschap te garanderen, heeft de
Raad bij de communautaire regeling voorzien in een
maandelijkse verhoging die degenen die granen in hun
bezit hebben ertoe moet aanzetten tijdens het verkoop­
seizoen hun leveranties te spreiden naar gelang van de
markbehoeften.
 1. Deze maandelijkse verhoging, die bedoeld is om de
opslag te stimuleren, wordt berekend op basis van
forfaitaire technische en financieringskosten, die
noch voor durumtarwe, noch voor de overige granen
overeenkomen met de werkelijke opslagkosten.
Het verschil tussen het bedrag van de maandelijkse
verhogingen en de werkelijke opslagkosten moet dus
normaal worden gedekt door de winstmarge bij afzet
op de markt.
2. De Raad stelt de maandelijkse verhogingen net zoals
de landbouwprijzen vast voor de gehele Gemeen­
schap.
Het is duidelijk dat maandelijkse verhogingen die zijn
gedifferentieerd naar gelang van de reële opslagkos­
ten in de verschillende Lid-Staten, een prijsversto­ring zouden veroorzaken waardoor de uniformiteit
van het communautaire prijzenstelsel zou worden
doorbroken. In dit verband moet ook worden opge­
merkt dat de produktiekosten voor granen binnen de
Gemeenschap eveneens variëren naar gelang van de
regio.
3. Ten aanzien van de verhouding tussen de prijzen voor
durumtarwe en voor zachte tarwe dient te worden
vermeld dat de Raad voor het verkoopseizoen 1982/
1983 dezelfde verhogingscoëfficiënt heeft toegepast
voor de interventieprijs voor durumtarwe als voor de
referentieprijs voor zachte tarwe van bakkwaliteit.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 480/82
van de heer Giavazzi
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(14 mei 1982)
Betreft: Vrije vestiging van apothekers
Mevrouw H. Kalischek, Duits staatsburger van Franse,
door huwelijk verworven nationaliteit, woont sedert
1963 in Italië. Op 23 maart 1976 in Milaan afgestudeerd,
kreeg zij in mei haar officiële apothekersbevoegdheid en
werd op 23 december 1976 ingeschreven in de orde van
apothekers te Milaan.
 Op 14 september 1978 verzocht mevrouw Kalischek te
mogen deelnemen aan het examen voor de toew ijzing van
de in de provincie Milaan beschikbare apotheken; bij
schrijven van 25 mei 1980 besloot het bureau Juridische
Zaken en Geschillen van het regionaal bestuur van
Lombardije echter de kandidate van deelneming aan
genoemd examen uit te sluiten, als zijnde geen Italiaans
staatsburger.
Met betrekking tot de in artikel 52 van het EEG-Verdrag
geregelde vrije vestiging bepaalde het Hof van Justitie op
21 juni 1974 in de zaak 2/74 (Reyners/Belgische Staat -
zie Jurisprudentie van het Hof, 1974 - 5, blz. 631), dat
dit artikel automatisch aan het einde van de overgangs­
periode moet worden toegepast zonder behoefte aan
uitvoeringsrichtlijnen.
De Commissie had in een brief van 28 februari 1975 (zie
Negende Algemeen Verslag van de Commissie van de
Europese Gemeenschappen, paragraaf 103 „Recht van
vestiging") de Lid-Staten erop gewezen dat „geen enkele
wettelijke of bestuursrechtelijke bepaling of administra­
tieve handelwijze met discriminerend karakter, hetzij uit
hoofde van de nationaliteit, hetzij uit hoofde van de
woonplaats, in een Lid-Staat meer kan worden tegenge­
worpen aan de onderdanen van de andere Lid-Staten bij
de uitoefening van een economische werkzaamheid
anders dan in loondienst.".
Gelet op het bindend karakter van deze bepaling van
artikel 52, vervallen ook de bepalingen die verband
leggen tussen afschaffing van de beperkingen en toepas-25. 8. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 221/21
sing van artikel 57, dat bovendien uitsluitend geldt voor
wie niet aan de beroepseisen voldoen en dus in het geval
van mevrouw Kalischek niet van toepassing is.
 Een en ander wordt bevestigd doordat de ontwerp-richt-
lijn betreffende de uitoefening van werkzaamheden
anders dan in loondienst in de farmaceutische sector (zie
PB nr. C 54 van 28. 4. 1969) door de Commissie op
4 december 1974 naar aanleiding van het arrest in de
genoemde zaak-Reyners (2/74) is ingetrokken, aange­
zien: „de regel van de gelijke behandeling na het einde van
de overgangsperiode onvoorwaardelijk is geworden.
Dientengevolge zijn de bepalingen van de vigerende
richtlijnen betreffende de opheffing van beperkingen die
ten doel hebben een werkzaamheid uit te zonderen van de
liberalisatie, zonder inhoud geworden." (zie Achtste
Algemeen Verslag van de Europese Gemeenschappen,
paragraaf 122).
