None
EU/NZ/nl 78 ARTIKEL  4.4

Vrijgave van goederen

1. Elke Partij stelt douaneprocedures in dan wel handhaaft douaneprocedures die:

a) voorzien in de onmiddellijke vrijgave van goederen binnen een tijdvak dat niet langer is dan
noodzakelijk om te waarborgen dat aan haar wet - en regelgeving wordt voldaan en,  voor
zover mogelijk, bij de aankomst van de goederen;

b) ervoor zorgen dat de documentatie en alle andere vereiste informatie vóór de aankomst van de
goederen elektronisch worden ingediend en elektronisch worden verwerkt, zodat goederen bij
aankomst kunn en worden vrijgegeven;

c) de vrijgave van goederen mogelijk maken vóór de definitieve vaststelling van de toepasselijke
douanerechten, belastingen, vergoedingen en heffingen, indien die vaststelling niet vóór of bij
aankomst of zo snel mogelijk na aankoms t plaatsvindt voor zover aan alle andere wettelijke
voorschriften is voldaan. Als voorwaarde voor een dergelijke vrijgave kan elke Partij een
zekerheid eisen voor elk bedrag dat nog niet is vastgesteld in de vorm van een zekerheid, een
borgsom of een ander  passend instrument waarin haar wet - en regelgeving voorziet. Een
dergelijke zekerheid mag niet uitgaan boven het bedrag dat de Partij verlangt ter verzekering
van de betaling van de douanerechten, belastingen, vergoedingen en heffingen die uiteindelijk
worden verschuldigd voor de goederen waarvoor zekerheid is gesteld. De zekerheid wordt
vrijgegeven wanneer zij niet langer vereist is, en


EU/NZ/nl 79 d) toestaan dat goederen op de plaats van aankomst worden vrijgegeven, zonder tijdelijke
overbrenging naar entrepots o f andere faciliteiten, op voorwaarde dat de goederen anderszins
voor vrijgave in aanmerking komen.
2. Elke Partij beperkt de voor de vrijgave van goederen vereiste documentatie zoveel mogelijk.
3. Elke Partij streeft ernaar goederen die dringend moeten w orden ingeklaard, snel vrij te geven,
ook buiten de reguliere kantooruren van de douaneautoriteiten en andere relevante autoriteiten.
 4. Elke Partij stelt, voor zover mogelijk, douaneprocedures in dan wel handhaaft
douaneprocedures die voorzien in een ver snelde vrijgave van bepaalde zendingen, met behoud van
passende douanecontroles, met inbegrip van de mogelijkheid om, indien mogelijk langs
elektronische weg, één enkel document voor alle goederen in de zending in te dienen.
ARTIKEL  4.5

Aan bederf onder hevige goederen

1. Aan bederf onderhevige goederen in de zin van dit artikel zijn goederen die vanwege hun
natuurlijke kenmerken snel vergaan, met name wanneer zij niet onder de juiste voorwaarden
worden opgeslagen.
2. Om vermijdbare beschadiging of verl ies van aan bederf onderhevige goederen te voorkomen,
geeft elke Partij bij de planning en uitvoering van eventueel vereiste onderzoeken passende
prioriteit aan aan bederf onderhevige goederen.
EU/NZ/nl 80 3. In aanvulling op artikel  4.4 (Vrijgave van goederen), lid  1, punt  a), en op verzoek van de
marktdeelnemer, zal elke Partij, waar mogelijk en in overeenstemming met haar wet - en
regelgeving:

a) voorzien in de inklaring van een zending aan bederf onderhevige goederen buiten de regulie re
kantooruren van de douaneautoriteiten en andere relevante autoriteiten, en

b) toestaan dat zendingen aan bederf onderhevige goederen naar de bedrijfsruimten van de
marktdeelnemer worden vervoerd en ingeklaard.
ARTIKEL  4.6

Vereenvoudigde douaneprocedures

Elke Partij stelt maatregelen vast dan wel handhaaft maatregelen op grond waarvan handelaren of
marktdeelnemers die voldoen aan de in haar wet - en regelgeving vermelde criteria, voor verdere
vereenvoudiging van douaneprocedures in aanmerk ing kunnen komen. Deze maatregelen kunnen
omvatten:

a) douaneaangiften die een beperkte reeks gegevens of bewijsstukken bevatten, of

b) periodieke douaneaangiften voor de bepaling en betaling van douanerechten en belastingen
met betrekking tot meerdere i nvoerhandelingen binnen een bepaald tijdvak, na de vrijgave
van die ingevoerde goederen.
 EU/NZ/nl 81 ARTIKEL  4.7

Doorvoer en overlading

1. Elke Partij draagt zorg voor de facilitatie en doeltreffende controle van de overlading en
doorvoer over haar respectieve gr ondgebied.
2. Elke Partij ziet erop toe dat alle betrokken instanties en diensten op haar respectieve
grondgebied samenwerken en coördineren om de doorvoer te vergemakkelijken.
3. Elke Partij staat, voor zover aan alle andere wettelijke voorschriften is voldaan, toe dat voor
invoer bestemde goederen binnen haar grondgebied worden vervoerd onder douanetoezicht van een
douanekantoor van binnenkomst naar een ander douanekantoor op haar grondgebied waar de
goederen zouden worden vrijgegeven of ingeklaard.
ARTIKEL  4.8

Risicobeheer

1. Elke Partij stelt een risicobeheersysteem voor douanecontrole in dan wel handhaaft een
risicobeheersysteem.
2. Elke Partij ontwerpt en past het risicobeheer toe op zodanige wijze dat willekeurige of
ongerechtvaardigde discrimi natie of een verkapte beperking van de internationale handel wordt
vermeden.
EU/NZ/nl 82 3. Elke Partij concentreert de douanecontrole en andere relevante grenscontroles op zendingen
met een hoog risico en bespoedigt de vrijgave van zendingen met een laag risico. El ke Partij kan als
onderdeel van haar risicobeheer zendingen ook op steekproefbasis voor dergelijke controles
selecteren.
4. Elke Partij baseert haar risicobeheer op een beoordeling van de risico’s aan de hand van
passende selectiviteitscriteria.
ARTIKEL  4.9

Controle na douaneafhandeling

1. Ter bespoediging van de vrijgave van de goederen voorziet elke Partij in controles na
douaneafhandeling, of handhaaft deze, teneinde de naleving van de douane - en andere daarmee
verband houdende wet - en regelgeving t e verzekeren.
2. Elke Partij selecteert een persoon of een zending voor een controle na douaneafhandeling op
risicogebaseerde wijze, waarbij ook gebruik kan worden gemaakt van passende selectiviteitscriteria.
 Elke Partij voert een controle na douaneafhand eling op transparante wijze uit. Wanneer een persoon
bij het controleproces betrokken is en de controle uitsluitsel heeft gegeven, stelt de Partij de persoon
wiens administratie het voorwerp van de controle is, onverwijld in kennis van de resultaten, van z ijn
rechten en plichten alsmede van de redenen voor de resultaten.
3. De informatie die is verkregen bij een controle na douaneafhandeling kan worden gebruikt in
verdere administratieve of gerechtelijke procedures.
EU/NZ/nl 83 4. De Partijen gebruiken, voor zover p raktisch uitvoerbaar, het resultaat van een controle na
douaneafhandeling bij de toepassing van het risicobeheer.
ARTIKEL  4.10

Geautoriseerde marktdeelnemers

1. Elke Partij stelt een partnerschapsprogramma in dan wel handhaaft een
partnerschapsprogramma voor marktdeelnemers die voldoen aan specifieke criteria (hierna
“geautoriseerde marktdeelnemers” genoemd).
2. De specifieke criteria om als geautoriseerde marktdeelnemer te worden aangemerkt, worden
bekendgemaakt en hebben betrekki ng op de naleving van de in de respectieve wet - en regelgeving
of procedures van de Partijen neergelegde voorschriften. Dergelijke criteria omvatten onder meer:

a) een passende staat van dienst op het gebied van het naleven van de douane - en andere
daarme e verband houdende wet - en regelgeving;

b) een systeem voor het bijhouden van de administratie dat de nodige interne controles mogelijk
maakt;

c) financiële solvabiliteit, met inbegrip van, waar van toepassing, het stellen van voldoende
zekerheid of gara ntie, en

d) beveiliging van de toeleveringsketen.
EU/NZ/nl 84 3. De specifieke criteria om als geautoriseerde marktdeelnemer te worden aangemerkt, worden
niet zodanig ontworpen of toegepast dat ze in gelijke omstandigheden willekeurige of
ongerechtvaardigde discrim inatie tussen marktdeelnemers in de hand werken of meebrengen, en
staan de deelname van kmo’s toe.
 4. Het programma voor geautoriseerde marktdeelnemers omvat specifieke voordelen voor een
geautoriseerde marktdeelnemer, zoals:

a) laag percentage fysieke c ontroles en onderzoeken naargelang het geval;

b) behandeling met voorrang indien zij voor een controle worden geselecteerd;

c) korte vrijgavetermijn, naargelang het geval;

d) uitgestelde betaling van douanerechten, belastingen, vergoedingen en heffingen;

e) gebruikmaking van doorlopende garanties of garanties met korte looptijd;

f) één enkele douaneaangifte voor alle in - en uitvoer in een bepaalde periode, en

g) douane -afhandeling van goederen in de bedrijfsruimten van de geautoriseerde
markt deelnemer of op een andere door de douaneautoriteiten goedgekeurde plaats.
5. Onverminderd de leden  1 tot en met  4 kan een Partij de in lid  4 vermelde voordelen als
voorbeeld aanbieden via douaneprocedures die algemeen beschikbaar zijn voor alle
marktdeel nemers, in welk geval die Partij niet verplicht is een afzonderlijke regeling voor
geautoriseerde marktdeelnemers in te stellen.
EU/NZ/nl 85 6. De Partijen kunnen de samenwerking tussen de douaneautoriteiten en andere
overheidsinstanties of -diensten binnen een Part ij met betrekking tot programma’s voor
geautoriseerde marktdeelnemers bevorderen. Dergelijke samenwerking kan onder meer tot stand
worden gebracht door de vereisten op elkaar af te stemmen, de toegang tot voordelen te
vergemakkelijken en onnodige overlappi ng tot een minimum te beperken.
 ARTIKEL  4.11

Bekendmaking en beschikbaarheid van informatie

1. Elke Partij maakt onverwijld, op niet -discriminerende en gemakkelijk toegankelijke wijze en
voor zover mogelijk via het internet, wetten, voorschriften en do uaneprocedures bekend met
betrekking tot de vereisten voor de invoer, uitvoer en doorvoer van goederen. Dit omvat:

a) de procedures bij invoer, uitvoer en doorvoer, met inbegrip van de procedures bij
binnenkomst via havens, luchthavens en andere punten va n binnenkomst, en de daarvoor
vereiste formulieren en documenten;

b) de toegepaste tarieven wat betreft rechten en belastingen van welke aard ook ter zake van of
in verband met de invoer of uitvoer;

c) de vergoedinge en heffingen die worden opgelegd door  of voor overheidsinstanties ter zake
van of in verband met de invoer, uitvoer of doorvoer;

d) de voorschriften voor de indeling of waardebepaling van producten voor douanedoeleinden;


EU/NZ/nl 86 e) de algemeen toepasselijke wet - en regelgeving en administratieve besluiten van algemene
toepassing die betrekking hebben op de oorsprongsregels;

f) de beperkingen of verboden met betrekking tot invoer, uitvoer of doorvoer;

g) de sanctiebepalingen ten aanzien van niet -inachtneming van de invoer -, uitvoer - of
doorvoerfo rmaliteiten;

h) bezwaar - en beroepsprocedures,

i) de overeenkomsten of delen daarvan met welk land of welke landen dan ook in verband met
de invoer, uitvoer of doorvoer;

j) de procedures voor het beheer van tariefcontingenten;

k) de openingstijden voor  douanekantoren, en

l) relevante mededelingen van administratieve aard.
2. Elke Partij streeft ernaar nieuwe wetten, voorschriften en douaneprocedures met betrekking
tot de vereisten voor de invoer, uitvoer en doorvoer van goederen voorafgaand aan de toepassing
ervan, alsmede wijzigingen en interpretaties daarvan openbaar te maken.
 3. Elke Partij ziet er, voor zover mogelijk, op toe dat er een redelijke tijdspanne ligt tussen de
bekendmaking en de inwerkingtreding van gewijzigde of nieuwe wetten, voor schriften en
douaneprocedures en vergoedingen of heffingen.
EU/NZ/nl 87 4. Elke Partij stelt via het internet beschikbaar en draagt in voorkomend geval zorg voor de
actualisering van:

a) een beschrijving van de invoer -, uitvoer - en doorvoerprocedures, met inbegrip van bezwaar -
en beroepsprocedures, informatie over de praktische stappen die nodig zijn voor de in - en
uitvoer en voor doorvoer;

b) de formulieren en documenten die nodig zijn voor de invoer in, de uitvoer uit of de doorvoer
door het grondgebied van de Pa rtij, en

c) de contactgegevens van de informatiepunten.
5. Elke Partij stelt, afhankelijk van de haar beschikbare middelen, informatiepunten in dan wel
handhaaft informatiepunten om binnen een redelijke termijn vragen van overheden, handelaren en
andere belanghebbenden over onder lid  1 vallende aangelegenheden te beantwoorden. Een Partij
eist van de andere Partij geen betaling van een vergoeding voor het beantwoorden van verzoeken
om informatie.
ARTIKEL  4.12

Voorafgaande beslissingen

1. De douaneautor iteit van elke Partij geeft aan een aanvrager voorafgaande beslissingen af
waarin wordt aangegeven welke behandeling aan de betrokken goederen wordt toegekend,
overeenkomstig haar wet - en regelgeving. Dergelijke beslissingen worden schriftelijk of in
elekt ronische vorm op een tijdsgebonden wijze afgegeven en bevatten alle nodige informatie. Elke
Partij ziet erop toe dat een voorafgaande beslissing kan worden afgegeven aan, en in de Partij kan
worden gebruikt door, een aanvrager van de andere Partij.
 EU/NZ/nl 88 2. Voorafgaande beslissingen worden afgegeven met betrekking tot:

a) de tariefindeling van goederen;

b) de oorsprong van de goederen, en

c) de passende methode of de passende criteria, en de toepassing daarvan, die moet(en) worden
gebruikt om de douanewaarde  op basis van een bepaalde reeks feiten vast te stellen, indien de
wet- en regelgeving van een Partij dat toestaat.
3. Voorafgaande beslissingen zijn geldig voor een periode van ten minste drie jaar vanaf de
datum van afgifte ervan of een eventuele andere  in de beslissing genoemde datum. De Partij van
afgifte kan een voorafgaande beslissing wijzigen of intrekken, ongeldig verklaren of nietig
verklaren indien de beslissing was gebaseerd op onjuiste, onvolledige, bedrieglijke of misleidende
informatie, een a dministratieve fout of als er een wijziging is in de wet, de materiële feiten of de
omstandigheden waarop de beslissing is gebaseerd.
4. Een Partij kan weigeren een voorafgaande beslissing te geven indien de in de aanvraag
opgeworpen vraag voorwerp is van  een administratieve of rechterlijke toetsing, of indien de
aanvraag geen betrekking heeft op een voorgenomen gebruik van de voorafgaande beslissing of op
enig voorgenomen gebruik van een douaneprocedure. Wanneer een Partij weigert een voorafgaande
besliss ing vast te stellen, stelt die Partij de aanvrager daar onverwijld schriftelijk van in kennis, met
vermelding van de relevante feiten en de redenen voor haar besluit.
5. Elke Partij maakt ten minste het volgende bekend:

a) de vereisten voor de aanvraag voor een voorafgaande beslissing, met inbegrip van de te
verstrekken informatie en de vorm;


EU/NZ/nl 89 b) de termijn waarbinnen zij een voorafgaande beslissing zal afgeven, en

c) de periode gedurende welke de voorafgaande beslissing geldig is.
 6. Wanneer een Part ij een voorafgaande beslissing wijzigt, intrekt, ongeldig of nietig verklaart,
stelt zij de aanvrager daar schriftelijk van in kennis, met vermelding van de relevante feiten en de
redenen voor haar besluit. Een Partij kan een voorafgaande beslissing alleen  met terugwerkende
kracht wijzigen, intrekken, ongeldig of nietig verklaren wanneer de voorafgaande beslissing was
gebaseerd op onvolledige, onjuiste, bedrieglijke of misleidende informatie.
7. Een door een Partij vastgestelde voorafgaande beslissing is v oor die Partij bindend ten
aanzien van de aanvrager die om de voorafgaande beslissing heeft verzocht. De Partij kan bepalen
dat de voorafgaande beslissing bindend is voor de aanvrager.
8. Elke Partij verstrekt, op schriftelijk verzoek van de aanvrager , een herziening van een
voorafgaande beslissing of van een besluit tot wijziging, intrekking of ongeldigverklaring van de
voorafgaande beslissing.
9. Elke Partij streeft ernaar informatie over voorafgaande beslissingen openbaar te maken,
rekening houdend met  de noodzaak om persoonlijke en commercieel vertrouwelijke informatie te
beschermen.
10. Elke Partij geeft onverwijld, en normaliter binnen 150 dagen na de datum van ontvangst van
alle noodzakelijke informatie, een voorafgaande beslissing af. Deze termijn  kan overeenkomstig de
wet- en regelgeving van een Partij worden verlengd indien er meer tijd nodig is om ervoor te zorgen
dat de voorafgaande beslissingen op correcte en uniforme wijze worden afgegeven. In dat geval
stelt de Partij de aanvrager in kennis van de reden en de duur van de verlenging.
EU/NZ/nl 90 ARTIKEL  4.13

Douane -expediteurs

De douanevoorschriften en -procedures van een Partij schrijven geen verplichte gebruikmaking van
douane -expediteurs voor. Elke Partij deelt haar maatregelen inzake de gebruikmaking van douane -
expediteurs mee en maakt deze bekend. Elke Partij past transparante, niet -discriminerende en
evenredige voorschriften toe indien en wanneer zij douane -expediteurs een toelating verleent.
 ARTIKEL  4.14

Douanewaarde

1. Elke Partij  bepaalt de douanewaarde van goederen in overeenstemming met deel  1 van de
Overeenkomst inzake de douanewaarde. Daartoe wordt deel  1 van de Overeenkomst inzake de
douanewaarde mutatis mutandis  in deze overeenkomst opgenomen en maakt het daar integrerend
deel van uit.
2. De Partijen werken samen aan een gemeenschappelijke aanpak van kwesties met betrekking
tot de douanewaarde.
EU/NZ/nl 91 ARTIKEL  4.15

Inspecties vóór verzending

Een Partij eist geen verplichte uitvoering van inspecties vóór verzending in de zin van  artikel 1,
lid 3, van de Overeenkomst inzake inspectie vóór verzending, die is opgenomen in bijlage 1A bij de
WTO -Overeenkomst.
ARTIKEL  4.16

Beroep en toetsing

1. Elke Partij voorziet in doeltreffende, snelle, niet -discriminerende en gemakkelijk
toega nkelijke procedures om de uitoefening van het recht van beroep tegen administratief handelen,
administratieve besluiten en besluiten van de douaneautoriteiten of andere bevoegde instanties
betreffende de in -, uit- of doorvoer van goederen te waarborgen.
2. Elke Partij zorgt ervoor dat elke persoon ten aanzien van wie zij de in lid 1 bedoelde
administratieve maatregel, toetsing of besluit neemt, toegang heeft tot:

a) administratief beroep bij of administratieve toetsing door een hoger bestuursorgaan of een
bestuursorgaan dat onafhankelijk is van de functionaris of de dienst die de administratieve
maatregel, toetsing of besluit heeft genomen , of

b) beroep in rechte tegen of rechterlijke toetsing van de administratieve maatregel, de toetsing of
het besluit.
 EU/NZ/nl 92 3. Elke Partij ziet erop toe dat in het geval dat de beslissing over het administratief beroep of de
toetsing uit hoofde van lid  2, punt  a), niet binnen de in haar wet - en regelgeving vastgestelde
termijn of niet zonder onnodige vertraging wordt afgegeven, de indiener in overeenstemming met
de wet - en regelgeving van die Partij het recht heeft om verder administratief beroep of beroep in
rechte in te stellen of te verzoeken om toetsing of enige andere rechtsbedeling bij een rechterlijke
instantie.
4. Elke Partij ziet erop toe dat de indiener schriftelijk, ook in elektronische vorm, in kennis
wordt gesteld van de redenen voor het administratieve besluit, zodat die persoon indien nodig
gebruik kan maken van de beroeps - of toetsingsprocedures.
ARTIKE L 4.17

Relaties met het bedrijfsleven

1. Gezien de noodzaak van tijdig en regelmatig overleg met vertegenwoordigers van de handel
over wetsvoorstellen en algemene procedures met betrekking tot douane - en handelsfacilitatie -
aangelegenheden, pleegt de doua neadministratie van de Partij overleg met het bedrijfsleven van die
Partij.
2. Elke Partij ziet er, voor zover mogelijk, op toe dat haar eisen en procedures op douanegebied
en aanverwante gebieden blijven aansluiten op de behoeften van het bedrijfsleven, dat hierbij de
internationaal aanvaarde beste praktijken worden gevolgd en dat de handel hierdoor zo min
mogelijk wordt beperkt.
EU/NZ/nl 93 ARTIKEL  4.18

Gemengd Comité douanesamenwerking

1. Dit artikel vormt een aanvulling op en nadere uitwerking van artikel  24.4 (Gespecialiseerde
comités).
 2. Het Gemengd Comité douanesamenwerking heeft met betrekking tot de hoofdstukken en
bepalingen die op grond van artikel  24.4 (Gespecialiseerde comités), lid  2, onder zijn bevoegdheid
vallen, met uitzondering van hoofdstuk  3 (Oorsprongsregels en oorsprongsprocedures), de volgende
taken:

a) vaststellen op welke gebieden de uitvoering en de werking ervan kunnen worden verbeterd,
en

b) zoeken naar passende manieren en methoden om tot onderling overeengekomen oplossingen
te kome n met betrekking tot kwesties die zich kunnen voordoen.
3. Het Gemengd Comité douanesamenwerking kan besluiten vaststellen met betrekking tot de in
artikel  4.2 (Douanesamenwerking en wederzijdse administratieve bijstand), lid  2, vermelde
gebieden, met inbegrip van, indien het dit nodig acht, voor de toepassing van lid  2, punten  d) en  f),
van dat artikel.
EU/NZ/nl 94 HOOFDSTUK  5

HANDELSBESCHERMENDE MAATREGELEN


AFDELING  A

ALGEMENE BEPALINGEN


ARTIKEL  5.1

Niet-toepassing van preferentiële oorsprongsregels

De preferentiële oorsprongsregels uit hoofde van hoofdstuk  3 (Oorsprongsregels en
oorsprongsprocedures) zijn niet van toepassing op afdeling  B (Antidumpingrechten en
compenserende rechten) van dit hoofdstuk en afdeling  C (Algemene vrijwaringsmaatregelen) van
dit hoofdstuk.
ARTIKEL  5.2

Niet-toepassing van geschillenbeslechting

Hoofdstuk  26 (Geschillenbeslechting) is niet van toepassing op afdeling  B (Antidumpingrechten en
compenserende rechten) van dit hoofdstuk en afdeling  C (Algemene vrijwaringsmaatregel en) van
dit hoofdstuk.
EU/NZ/nl 95 AFDELING B

ANTIDUMPINGRECHTEN EN COMPENSERENDE RECHTEN


ARTIKEL  5.3

Transparantie

1. Handelsbeschermende maatregelen moeten met volledige inachtneming van de toepasselijke
WTO -voorschriften worden genomen en moeten op een eerlijk en transparant systeem gebaseerd
zijn.
 2. Onverminderd artikel  6.5 van de Antidumpingovereenkomst en artikel  12.4 van de SCM -
Overeenkomst waarborgt elke Partij dat zo spoedig mogelijk na de instelling van voorlopige
maatregelen en vóór de definitieve vaststelling ervan, de belangrijkste feiten en overwegingen die
ten grondslag liggen aan een beslissing tot toepas sing van definitieve maatregelen, volledig en
duidelijk worden meegedeeld. Die mededeling moet schriftelijk geschieden, en er moet de
belanghebbenden voldoende tijd worden gelaten om hun opmerkingen in te dienen.
3. Voor zover zulks niet tot onnodige vert raging van het onderzoek leidt, krijgen
belanghebbenden de gelegenheid te worden gehoord opdat zij bij het onderzoek naar
handelsbeschermende maatregelen hun standpunt kenbaar kan maken.
EU/NZ/nl 96 ARTIKEL  5.4

Overweging van algemeen belang

1. Een Partij kan bes luiten geen antidumping - of compenserende maatregelen toe te passen ten
aanzien van de goederen van de andere Partij indien op basis van de informatie die overeenkomstig
de vereisten van de wet - en regelgeving van die Partij gedurende het onderzoek beschik baar is
gesteld, kan worden geconcludeerd dat het niet in het algemeen belang is dergelijke maatregelen toe
te passen.
2. Bij de uiteindelijke beslissing over de instelling van rechten houdt elke Partij, in
overeenstemming met haar wet - en regelgeving, re kening met de informatie die wordt verstrekt
door de desbetreffende belanghebbenden, waaronder de interne bedrijfstak, importeurs en hun
representatieve verenigingen, representatieve gebruikers en representatieve
consumentenorganisaties.
ARTIKEL  5.5

Regel van het laagste recht

Wanneer een Partij een antidumpingrecht op de goederen van de andere Partij instelt, mag dit recht
niet hoger zijn dan de dumpingmarge. Indien een recht waarvan het bedrag lager is dan de
dumpingmarge voldoende is om de schade voor de interne bedrijfstak weg te nemen, stelt de Partij
dit lagere recht vast in overeenstemming met haar wet - en regelgeving.
 EU/NZ/nl 97 AFDELING C

ALGEMENE VRIJWARINGSMAATREGELEN


ARTIKEL  5.6

Transparantie

1. De Partij die een algemeen vrijwaringsonderzoek  opent of voornemens is algemene
vrijwaringsmaatregelen toe te passen, geeft, op verzoek van de andere Partij, onmiddellijk
schriftelijk kennis van alle relevante informatie die tot de opening van een algemeen
vrijwaringsonderzoek of tot de instelling van algemene vrijwaringsmaatregelen heeft geleid, met
inbegrip van, in voorkomend geval, informatie over de voorlopige bevindingen. Dit laat de
toepassing van artikel  3.2 van de Overeenkomst inzake vrijwaringsmaatregelen onverlet.
2. Elke Partij streeft ernaar algemene vrijwaringsmaatregelen in te stellen op een wijze die het
handelsverkeer tussen de Partijen zo weinig mogelijk beïnvloedt.
3. Voor de toepassing van lid  2 geldt dat wanneer een Partij van oordeel is dat aan de wettelijke
vereisten voor de instelling van definitieve algemene vrijwaringsmaatregelen is voldaan, de Partij
die voornemens is dergelijke maatregelen te nemen, de andere Partij daarvan in kennis stelt en
ernaar streeft voldoende gelegenheid voor voorafgaand overleg met die Partij te bieden, teneinde de
uit hoofde van lid  1 verstrekte informatie te beoordelen en standpunten over de voorgestelde
algemene vrijwaringsmaatregelen uit te wisselen alvorens een definitief besluit vast te stellen.
 EU/NZ/nl 98 AFDELING D

BILATERALE VRIJWARINGSMAATREGEL EN


ARTIKEL  5.7

Definities

Voor de toepassing van deze afdeling wordt verstaan onder:

a) “bilaterale vrijwaringsmaatregel”: een bilaterale vrijwaringsmaatregel als gespecificeerd in
artikel  5.8 (Toepassing van een bilaterale vrijwaringsmaatregel);

b) “interne bedrijfstak”: wat een ingevoerd goed betreft, de gezamenlijke producenten van
soortgelijke of rechtstreeks concurrerende goederen die op het grondgebied van een Partij
actief zijn of de producenten waarvan de gezamenlijke productie van soortgelijk e of
rechtstreeks concurrerende goederen een groot deel van de totale interne productie van
dergelijke goederen uitmaakt;

c) “ernstige verslechtering”: grote moeilijkheden in een economische sector die soortgelijke of
rechtstreeks concurrerende goederen v ervaardigt;

d) “ernstige schade”: een aanmerkelijke algemene achteruitgang van de situatie van een interne
bedrijfstak;


EU/NZ/nl 99 e) “dreigende ernstige verslechtering”: een duidelijk risico op ernstige verslechtering in de
nabije toekomst, gebaseerd op feiten en  niet louter op beweringen, vermoedens of vage
mogelijkheden;

f) “dreigende ernstige schade”: een duidelijk risico op ernstige schade in de nabije toekomst,
gebaseerd op feiten en niet louter op beweringen, vermoedens of vage mogelijkheden, en

g) “overga ngsperiode”: een periode van zeven jaar te rekenen vanaf de datum van
inwerkingtreding van deze overeenkomst.
 ARTIKEL  5.8

Toepassing van een bilaterale vrijwaringsmaatregel

1. Onverminderd de rechten en verplichtingen van de Partijen uit hoofde van afd eling  C
(Algemene vrijwaringsmaatregelen) van dit hoofdstuk geldt dat als, als gevolg van de verlaging of
afschaffing van een douanerecht op grond van deze overeenkomst, een goed van oorsprong uit een
Partij op het grondgebied van de andere Partij wordt in gevoerd in dermate toegenomen
hoeveelheden, in absolute zin of in verhouding tot de interne productie, en onder zodanige
voorwaarden dat hierdoor ernstige schade wordt veroorzaakt of dreigt te worden veroorzaakt voor
de interne bedrijfstak van de andere Pa rtij, die andere Partij gedurende de overgangsperiode en
uitsluitend met inachtneming van de in deze afdeling vastgestelde voorwaarden en procedures een
bilaterale vrijwaringsmaatregel kan toepassen.
2. Bilaterale vrijwaringsmaatregelen die op grond van l id 1 worden toegepast, mogen alleen
bestaan uit:

a) de schorsing van de verdere verlaging van het douanerecht op het betrokken goed
overeenkomstig hoofdstuk  2 (Nationale behandeling en markttoegang voor goederen), of


EU/NZ/nl 100 b) de verhoging van het douanerecht op het betrokken goed tot een niveau dat niet hoger ligt dan
het laagste van de volgende rechten:

i) het meestbegunstigingsrecht dat geldt op de datum waarop de bilaterale
vrijwaringsmaatregel wordt toegepast, of

ii) het meestbegunstigingsrecht dat geldt  op de dag onmiddellijk voorafgaand aan de datum
van inwerkingtreding van deze overeenkomst.
 ARTIKEL  5.9

Normen voor een bilaterale vrijwaringsmaatregel

1. Er mag geen bilaterale vrijwaringsmaatregel worden toegepast:

a) behalve voor zover en zo lang hij noodzakelijk is om ernstige schade of dreigende ernstige
schade voor de interne bedrijfstak dan wel een ernstige verslechtering of een dreigende
ernstige verslechtering van de economische situatie van het ultraperifere gebied of de
ultraperifere gebied en te voorkomen of te verhelpen;

b) voor een periode langer dan twee jaar, en

c) na afloop van de overgangsperiode.
EU/NZ/nl 101 2. De in lid  1, punt  b), bedoelde periode kan met één jaar worden verlengd op voorwaarde dat:

a) de bevoegde onderzoekende autoriteiten  van de Partij van invoer overeenkomstig de in
onderafdeling  1 (Procedurevoorschriften voor bilaterale vrijwaringsmaatregelen)
gespecificeerde procedures vaststellen dat de bilaterale vrijwaringsmaatregel noodzakelijk
blijft om ernstige schade of dreigende  ernstige schade voor de interne bedrijfstak dan wel een
ernstige verslechtering of een dreigende ernstige verslechtering van de economische situatie
van het ultraperifere gebied of de ultraperifere gebieden te voorkomen of te verhelpen, en

b) er bewijzen  voorhanden zijn waaruit blijkt dat de interne bedrijfstak aanpassingen doorvoert
en de totale toepassingsduur van een bilaterale vrijwaringsmaatregel, met inbegrip van de
aanvankelijke toepassingsduur en elke verlenging daarvan, niet meer dan drie jaar be draagt.
3. Wanneer een Partij een bilaterale vrijwaringsmaatregel niet langer toepast, is het douanerecht
het recht dat overeenkomstig bijlage  2-A (Lijsten inzake tariefafschaffing) voor het betrokken goed
van kracht zou zijn geweest.
4. Op de invoer van  een goed van een Partij dat reeds voorwerp van een bilaterale
vrijwaringsmaatregel was, wordt gedurende een periode die gelijk is aan de helft van de duur van de
vorige bilaterale vrijwaringsmaatregel geen bilaterale vrijwaringsmaatregel toegepast.
 5. Een Partij past niet tegelijkertijd op hetzelfde goed:

a) een voorlopige bilaterale vrijwaringsmaatregel, een bilaterale vrijwaringsmaatregel of een
vrijwaringsmaatregel voor ultraperifere gebieden op grond van deze overeenkomst, en


EU/NZ/nl 102 b) een vrijwaringsmaat regel op grond van artikel  XIX van de GATT  1994  en de Overeenkomst
inzake vrijwaringsmaatregelen toe.
ARTIKEL  5.10

Voorlopige bilaterale vrijwaringsmaatregelen

1. In kritieke omstandigheden waarin uitstel moeilijk te herstellen schade zou veroorzaken, mag
een Partij een voorlopige bilaterale vrijwaringsmaatregel toepassen nadat voorlopig is vastgesteld
dat er duidelijke bewijzen zijn voor een toename van de invoer van een goed van oorsprong uit de
andere Partij wegens de verlaging of afschaffing van een  douanerecht ingevolge deze
overeenkomst, en dat dergelijke invoer ernstige schade veroorzaakt of dreigt te veroorzaken voor de
interne bedrijfstak dan wel een ernstige verslechtering van de economische situatie van het
ultraperifere gebied of de ultraperi fere gebieden meebrengt of dreigt mee te brengen.
2. De duur van een voorlopige bilaterale vrijwaringsmaatregel mag niet meer bedragen dan
200 dagen. Gedurende deze periode moet de Partij voldoen aan de desbetreffende
procedurevoorschriften zoals vastgele gd in onderafdeling  1 (Procedurevoorschriften voor bilaterale
vrijwaringsmaatregelen).
3. Het als gevolg van de voorlopige bilaterale vrijwaringsmaatregel ingestelde douanerecht
wordt onverwijld terugbetaald indien bij het daaropvolgende onderzoek als bed oeld in
onderafdeling  1 (Procedurevoorschriften voor bilaterale vrijwaringsmaatregelen) niet wordt
vastgesteld dat de toename van de invoer van het goed dat voorwerp van de voorlopige bilaterale
vrijwaringsmaatregel is, ernstige schade veroorzaakt of dreig t te veroorzaken voor de interne
bedrijfstak dan wel een ernstige verslechtering van de economische situatie van het ultraperifere
gebied of de ultraperifere gebieden meebrengt of dreigt mee te brengen.
 EU/NZ/nl 103 4. De duur van een voorlopige bilaterale vrijwaring smaatregel wordt gerekend als een deel van
de in artikel  5.9 (Normen voor een bilaterale vrijwaringsmaatregel), lid  1, punt  b), vastgelegde
periode.
5. De Partij die een voorlopige bilaterale vrijwaringsmaatregel toepast, stelt de andere Partij
hiervan on middellijk in kennis.
6. Op verzoek van de andere Partij vindt onmiddellijk na de toepassing van de voorlopige
bilaterale vrijwaringsmaatregel overleg plaats.
ARTIKEL  5.11

Ultraperifere gebieden

1. Wanneer een product van oorsprong uit Nieuw -Zeeland rechtstreeks op het grondgebied van
een of meer ultraperifere gebieden van de Unie1 wordt ingevoerd in dermate toegenomen
hoeveelheden en onder zodanige voorwaarden dat hierdoor de economische situatie van het
betrokken ultraperifere gebied of de betrokken  ultraperifere gebieden ernstig verslechtert of dreigt
te verslechteren, kan de Unie, na alternatieve oplossingen te hebben onderzocht, bij wijze van
uitzondering bilaterale vrijwaringsmaatregelen toepassen die beperkt zijn tot het grondgebied van
het betr okken ultraperifere gebied of de betrokken ultraperifere gebieden.
 1 Op de datum van inwerkingtreding van deze overeenkomst zijn de ultraperifere gebieden van
de Unie Guadeloupe, Frans -Guyana, Martinique, Réunion, Mayotte, S aint-Martin, de Azoren,
Madeira en de Canarische Eilanden. Dit artikel is eveneens van toepassing op een land of een
overzees gebied waarvan de status overeenkomstig de procedure van artikel  355, lid 6,
VWEU bij besluit van de Europese Raad vanaf de datum van vaststelling van dat besluit
wordt gewijzigd in die van ultraperifeer gebied. Indien de status van een ultraperifeer gebied
van de Unie als zodanig overeenkomstig dezelfde procedure wordt gewijzigd, is artikel 5.11
(ultraperifere gebieden) vanaf de datum van inwerkintreding van het desbetreffende besluit
van de Europese Raad niet langer van toepassing. De Unie stelt Nieuw -Zeeland in kennis van
elke wijziging betreffende de status van de gebieden die als ultraperifer e gebieden van de
Unie worden beschouwd.
EU/NZ/nl 104 2. Voor de toepassing van lid  1 wordt bij de vaststelling of er sprake is van ernstige
verslechtering uitgegaan van objectieve factoren, waaronder:

a) de toename van het volume van de invoer, hetzij absoluut, hetzij ten opzichte van de interne
productie en de invoer uit andere bronnen, en

b) het effect van die invoer op de situatie van de desbetreffende bedrijfstak of de betrokken
economische sector, met inbegrip van het effect op de v erkoop, de productie, de financiële
situatie en de werkgelegenheid.
3. Onverminderd lid  1 is deze afdeling van overeenkomstige toepassing op alle uit hoofde van
dit artikel vastgestelde vrijwaringsmaatregelen.
 ARTIKEL  5.12

Compensatie en opschorting va n concessies

1. Uiterlijk 30 dagen na de datum van toepassing van de bilaterale vrijwaringsmaatregel biedt de
Partij die deze maatregel toepast, de mogelijkheid voor overleg met de andere Partij teneinde
overeenstemming te bereiken over een passende compe nsatie in het kader van de liberalisering van
de handel die de vorm heeft van concessies met in wezen gelijkwaardige gevolgen voor de handel.
2. Indien het in lid  1 bedoelde overleg niet binnen dertig dagen na de aanvang ervan leidt tot
overeenstemming ov er compensatie in het kader van de liberalisering van de handel, mag de Partij
waarvan het goed van oorsprong voorwerp van de bilaterale vrijwaringsmaatregel is, de toepassing
van concessies met in wezen gelijkwaardige gevolgen voor de handel opschorten te n aanzien van de
Partij die de bilaterale vrijwaringsmaatregel toepast.
EU/NZ/nl 105 3. De verplichting om concessies als bedoeld in lid 1 te verlenen en het recht om die concessies
op te schorten uit hoofde van lid  2 zijn slechts van toepassing zolang de bilaterale
vrijwaringsmaatregel wordt gehandhaafd.
4. Niettegenstaande lid  3 wordt het in dat lid bedoelde opschortingsrecht niet uitgeoefend tijdens
de eerste 24 maanden waarin een bilaterale vrijwaringsmaatregel va n kracht is, op voorwaarde dat
de bilaterale vrijwaringsmaatregel is toegepast als gevolg van een absolute toename van de invoer
en de bilaterale vrijwaringsmaatregel in overeenstemming is met deze overeenkomst.
 ONDERAFDELING  1

PROCEDUREVOORSCHRIFTEN VO OR BILATERALE VRIJWARINGSMAATREGELEN


ARTIKEL  5.13

Toepasselijk recht

Deze onderafdeling is van toepassing op bilaterale vrijwaringsmaatregelen die onder afdeling  D
(Bilaterale vrijwaringsmaatregelen) van dit hoofdstuk vallen en die door de bevoegde
onderzoekende autoriteit van een Partij worden toegepast. In gevallen die niet onder deze
onderafdeling vallen, past de bevoegde onderzoekende autoriteit de op grond van haar interne
wetgeving vastgestelde voorschriften toe, op voorwaarde dat die voorschrifte n in overeenstemming
zijn met deze afdeling.
EU/NZ/nl 106 ARTIKEL  5.14

Onderzoeksprocedures

1. Een Partij past een bilaterale vrijwaringsmaatregel slechts toe nadat haar bevoegde
onderzoekende autoriteiten een onderzoek hebben verricht overeenkomstig artikel  3 en artikel  4.2,
punten  a) en  c), van de Overeenkomst inzake vrijwaringsmaatregelen. Daartoe worden artikel  3 en
artikel  4.2, punten  a) en  c), van de Overeenkomst inzake vrijwaringsmaatregelen mutatis mutandis
in de onderhavige overeenkomst opgenomen en maken zij integrerend deel hiervan uit.
2. Om een bilaterale vrijwaringsmaatregel te kunnen toepassen, moet de bevoegde
onderzoekende autoriteit middels objectief bewijs aantonen dat er een oorzakelijk verband bestaat
tussen de toename van de invoer van het betrokken product en de ernstige schade of de dreigende
ernstige schade  of dat er een oorzakelijk verband bestaat tussen de toename van de invoer van het
betrokken product en de ernstige verslechtering of de dreigende ernstige verslechtering . De
bevoegde onderzoekende autoriteit onderzoekt ook andere bekende factoren dan de toename van de
invoer om te voorkomen dat de door dergelijke andere factoren veroorzaakte schade aan de toename
van de invoer wordt toeges chreven.
3. Het onderzoek wordt in alle gevallen voltooid binnen één jaar na de datum van opening ervan.
 ARTIKEL  5.15

Kennisgeving en overleg

1. Een Partij stelt de andere Partij onverwijld schriftelijk in kennis als zij:

a) een bilateraal vrijwaringsonderzoek op grond van dit hoofdstuk opent;


EU/NZ/nl 107 b) vaststelt dat de toename van de invoer ernstige schade veroorzaakt of dreigt te veroorzaken
dan wel een ernstige verslechtering van de economische situatie van het ultraperifere gebied
of de ultra perifere gebieden meebrengt of dreigt mee te brengen;

c) besluit een voorlopige bilaterale vrijwaringsmaatregel toe te passen dan wel een bilaterale
vrijwaringsmaatregel toe te passen of te verlengen, of

d) besluit een eerder vastgestelde bilaterale vrij waringsmaatregel te wijzigen.
2. Een Partij verstrekt de andere Partij een afschrift van de openbare versie van de klacht en het
op grond van artikel  3 van de Overeenkomst inzake vrijwaringsmaatregelen voorgeschreven verslag
van haar bevoegde onderzoekend e autoriteiten.
 3. Wanneer een Partij de andere Partij ervan in kennis stelt dat zij heeft besloten een bilaterale
vrijwaringsmaatregel als bedoeld in lid 1, punt c), toepast of verlengt, vermeldt zij in haar
kennisgeving alle ter zake dienende informatie , zoals:

a) de bewijzen waaruit blijkt dat, wegens de verlaging of afschaffing van een douanerecht
ingevolge deze overeenkomst, de toename van de invoer van het goed van de andere Partij
ernstige schade veroorzaakt of dreigt te veroorzaken voor de interne  bedrijfstak dan wel een
ernstige verslechtering van de economische situatie van het ultraperifere gebied of de
ultraperifere gebieden meebrengt of dreigt mee te brengen;

b) een nauwkeurige omschrijving van het goed dat voorwerp van de bilaterale
vrijwari ngsmaatregel is, met inbegrip van de desbetreffende post of onderverdeling in het
geharmoniseerd systeem waarop bijlage  2-A (Lijsten inzake tariefafschaffing) is gebaseerd;


EU/NZ/nl 108 c) een nauwkeurige beschrijving van de bilaterale vrijwaringsmaatregel;

d) de da tum van toepassing van de bilaterale vrijwaringsmaatregel, de verwachte duur ervan en,
indien van toepassing, een tijdschema voor de geleidelijke liberalisering van die maatregel, en

e) in geval van verlenging van de bilaterale vrijwaringsmaatregel, bewijzen waaruit blijkt dat de
betrokken interne bedrijfstak aanpassingen doorvoert.
 4. Op verzoek van de Partij waarvan het goed voorwerp van een bilaterale vrijwaringsprocedure
uit hoofde van dit hoofdstuk is, biedt de Partij die deze procedure voert, v oldoende gelegenheid
voor overleg met de Partij die daarom verzoekt alvorens een definitief besluit tot toepassing van
bilaterale vrijwaringsmaatregelen wordt genomen, met het oog op het beoordelen van een
kennisgeving als bedoeld in lid  1 van dit artikel of openbare aankondigingen of verslagen van de
bevoegde onderzoekende autoriteit in verband met de procedure, en teneinde standpunten over de
voorgestelde maatregel uit te wisselen en overeenstemming over in artikel  5.12 (Compensatie en
opschorting van con cessies) bedoelde compensatie te bereiken.
EU/NZ/nl 109 HOOFDSTUK  6

SANITAIRE EN FYTOSANITAIRE MAATREGELEN


ARTIKEL  6.1

Doelstellingen en algemene bepalingen

1. De doelstellingen van dit hoofdstuk zijn:

a) de gezondheid van mensen, dieren en planten op het resp ectieve grondgebied van de Partijen
beschermen en tegelijkertijd de handel tussen hen bevorderen;

b) erop toezien dat de sanitaire en fytosanitaire maatregelen van de Partijen geen onnodige
handelsbelemmeringen in het leven roepen;

c) de uitvoering van d e SPS -Overeenkomst, internationale normen en aanverwante teksten, en
met name regionalisatie en gelijkwaardigheid, vergemakkelijken;

d) de samenwerking in internationale normalisatie -instanties handhaven;

e) voor meer transparantie bij en een beter begrip van de toepassing van de sanitaire en
fytosanitaire maatregelen van elke Partij zorgen;


EU/NZ/nl 110 f) de samenwerking tussen de Partijen verbeteren en de gemeenschappelijke doelstellingen van
de Partijen ter bestrijding van antimicrobiële resistentie erkennen, en

g) de communicatie, samenwerking en oplossing van sanitaire en fytosanitaire kwesties die de
handel tussen de Partijen kunnen beïnvloeden, verbeteren.
 2. Met betrekking tot de SPS -Overeenkomst herinneren de Partijen met name aan:

a) het beg insel dat de SPS -maatregelen van een Partij worden gebaseerd op een
risicobeoordeling in overeenstemming met artikel  5 en andere relevante bepalingen van de
SPS-Overeenkomst, en

b) het concept van voorlopige SPS -maatregelen.
ARTIKEL  6.2

Toepassingsgebi ed

1. De Partijen bevestigen hun respectieve rechten en verplichtingen uit hoofde van de sanitaire
overeenkomst.
2. Met inachtneming van lid  3 is dit hoofdstuk van toepassing op:

a) sanitaire en fytosanitaire maatregelen van een Partij die de handel tus sen de Partijen kunnen
beïnvloeden, en


EU/NZ/nl 111 b) samenwerking op het gebied van  antimicrobiële resistentie.
3. Dit hoofdstuk is niet van toepassing op maatregelen van een Partij of zaken die onder de
sanitaire overeenkomst vallen.
ARTIKEL  6.3

Definities

Voor de toepassing van dit hoofdstuk zijn de volgende definities van toepassing:

a) de definities in bijlage  A bij de SPS -Overeenkomst;

b) de definities die zijn aangenomen onder auspiciën van de Codex Alimentarius Commissie;

c) de definities die zijn a angenomen onder auspiciën van de Wereldorganisatie voor
diergezondheid;

d) de definities die zijn aangenomen onder auspiciën van het Internationaal Verdrag voor de
bescherming van planten ( International Plant Protection Convention , hierna “IPPC”
genoemd);

e) onder “bevoegde autoriteit” wordt verstaan: een overheidsinstantie vermeld in bijlage  6-A
(Bevoegde autoriteiten), met inbegrip van de relevante nationale plantenziektekundige
diensten, en


EU/NZ/nl 112 f) onder “invoercontrole” wordt verstaan: een beoordeling di e inspectie, onderzoek,
bemonstering, beoordeling van documentatie, tests of procedures kan omvatten, met inbegrip
van laboratorium -, organoleptische of identiteitscontroles, uitgevoerd aan de grens van een
Partij van invoer door de bevoegde autoriteit van  de Partij van invoer om vast te stellen of een
zending voldoet aan de SPS -vereisten van de Partij van invoer.
 ARTIKEL  6.4

Specifieke fytosanitaire voorwaarden

1. Overeenkomstig de in het kader van het IPPC overeengekomen toepasselijke normen wisselen
de Partijen informatie uit over de status van plaagorganismen op hun respectieve grondgebied. Op
verzoek van een Partij verstrekt de andere Partij de motivering voor de indeling van de
plaagorganismen in categorieën en de daarmee verband houdende fytosanit aire maatregelen.
2. In verband met de indeling van plaagorganismen stelt elke Partij een lijst op van gereguleerde
plaagorganismen voor planten en plantaardige producten waarvoor een fytosanitair punt van zorg
bestaat en werkt deze bij. Een dergelijke li jst omvat:

a) quarantaineorganismen die niet in enig deel van haar grondgebied voorkomen;

b) quarantaineorganismen die in enig deel van haar grondgebied voorkomen, maar die er niet
wijdverbreid zijn en die onder officieel toezicht staan;

c) beschermdgebiedquarantaineorganismen, en

d) in voorkomend geval, gereguleerde niet -quarantaineorganismen.
EU/NZ/nl 113 3. Elke Partij beperkt haar invoervereisten voor planten of plantaardige producten tot die welke
nodig zijn om de risico’s van de introductie van g ereguleerde plaagorganismen te beperken.
Invoervereisten om het risico van ZP -quarantaineorganismen te beperken, zijn niet van toepassing
tenzij bekend is dat de bestemming van planten of plantaardige producten zich binnen een
beschermd gebied bevindt.
4. Aan de uitvoer voorafgaande inspectie door de nationale plantenziektekundige dienst van de
Partij van invoer mag niet door de Partij van invoer worden vereist wanneer de inspectie van
planten of plantaardige producten binnen het toepassingsgebied van de n ationale
plantenziektekundige dienst van de Partij van uitvoer valt.
 ARTIKEL  6.5

Erkenning van de afwezigheid van plaagorganismen

Wanneer regionalisatie wordt gedefinieerd met betrekking tot een plaagorganismevrij gebied,
plaagorganismevrije productiep laats, plaagorganismevrij productieterrein of een beschermd gebied
in de sector planten en plantaardige producten:

a) erkennen de Partijen de begrippen plaagorganismevrije gebieden, plaagorganismevrije
productieplaatsen en plaagorganismevrije productieter reinen zoals gespecificeerd in de
desbetreffende internationale IPPC -normen voor fytosanitaire maatregelen (“ISPM’s”);

b) aanvaarden de Partijen elkaars:

i) plaagorganismevrije gebieden, plaagorganismevrije productieplaatsen en
plaagorganismevrije produc tieterreinen, en


EU/NZ/nl 114 ii) officiële controles bij het instellen en in stand houden van plaagorganismevrije
gebieden, plaagorganismevrije productieplaatsen en plaagorganismevrije
productieterreinen;

c) erkent Nieuw -Zeeland het begrip “beschermde gebieden” op het grondgebied van de Unie als
gelijkwaardig aan een “plaagorganismevrij gebied” zoals gespecificeerd in IPPC ISPM  4
(“Requirements for the establishment of pest free areas ”);

d) identificeert de Partij van uitvoer, indien de Partij van invoer daarom ver zoekt,
plaagorganismevrije gebieden, plaagorganismevrije productieplaatsen, plaagorganismevrije
productieterreinen en beschermde gebieden en verstrekt deze, indien de Partij van invoer
daarom verzoekt, een volledige toelichting en ondersteunende gegevens z oals voorzien in de
desbetreffende ISPM’s of die anderszins geschikt worden geacht, en

e) kan het Handelscomité een besluit nemen om bijlage  6-B (Regionale voorwaarden voor
planten en plantaardige producten) te wijzigen om andere kwesties in verband met
regionalisatie vast te stellen of om passende op risico’s gebaseerde bijzondere voorwaarden te
specificeren.
ARTIKEL  6.6

Gelijkwaardigheid

1. De Partijen bevestigen dat de erkenning van gelijkwaardigheid een belangrijk middel is om de
handel te bevorder en.
 EU/NZ/nl 115 2. Bij het bepalen van de gelijkwaardigheid van een specifieke SPS -maatregel, een groep SPS -
maatregelen of op systeembrede basis houdt elke Partij rekening met de desbetreffende richtsnoeren
van het WTO -Comité voor sanitaire en fytosanitaire maatrege len (hierna “WTO SPS -Comité”
genoemd) en internationale normen, richtsnoeren en aanbevelingen. Het Handelscomité kan een
besluit nemen om verdere richtsnoeren en procedures vast te stellen voor het bepalen, erkennen en
handhaven van gelijkwaardigheid in bi jlage  6-C (Erkenning van gelijkwaardigheid van SPS -
maatregelen).
3. Op verzoek van de Partij van uitvoer licht de Partij van invoer binnen een redelijke termijn
het doel en de redenen van haar SPS -maatregel toe en identificeert zij duidelijk het risico da t die
SPS-maatregel beoogt aan te pakken.
4. De Partij van invoer erkent de gelijkwaardigheid van een SPS -maatregel indien de Partij van
uitvoer objectief aantoont dat haar SPS -maatregel het passende beschermingsniveau van de Partij
van invoer voor de gez ondheid van mensen, dieren of planten verwezenlijkt.
5. Indien een gelijkwaardigheidsbeoordeling niet leidt tot een vaststelling van gelijkwaardigheid
door de Partij van invoer, verstrekt de Partij van invoer de Partij van uitvoer de redenen voor haar
besluit.
6. Onverminderd artikel  6.8 (Certificering), lid 6, kan het Handelscomité een besluit aannemen
tot wijziging van bijlage  6-C (Erkenning van gelijkwaardigheid van SPS -maatregelen) om:

a) de soorten goederen van de Partij van uitvoer te vermelden waarvan de Partij van invoer
erkent dat ze onder een SPS -maatregel vallen die gelijkwaardig is aan haar eigen maatregel of
de officiële controles van de Partij van uitvoer te vermelden die door de Partij van invoer
worden erkend als gelijkwaardig aan haar eigen maatregel, en


EU/NZ/nl 116 b) eventuele passende, op risico gebaseerde en bijzondere voorwaarden of een overeengekomen
plaag - of ziektestatus te specificeren.
 7. Indien een Partij een SPS -maatregel wijzigt op een wijze die volgens haar geen invloed heeft
op ee n in dit hoofdstuk gespecificeerde vaststelling van gelijkwaardigheid, is de vaststelling van
toepassing op de meest recente versie van de relevante wet - of regelgeving tot wijziging van die
SPS-maatregel.
8. Indien een Partij van mening is dat een eerder e vaststelling van gelijkwaardigheid hierdoor
wordt beïnvloed, stelt zij de andere Partij van die overweging in kennis.
9. Indien een Partij van invoer een SPS -maatregel wijzigt en van mening is dat een in dit
hoofdstuk gespecificeerde vaststelling van ge lijkwaardigheid hierdoor kan worden beïnvloed, zal
zij:

a) objectief beoordelen of de eerdere vaststelling van gelijkwaardigheid niet langer toereikend is
om aan het passende beschermingsniveau ervan te voldoen, en

b) de Partij van uitvoer raadplegen en vervolgens beslissen of de vaststelling van
gelijkwaardigheid met of zonder bijzondere voorwaarden mag worden voortgezet.
ARTIKEL  6.7

Handelsvoorwaarden en goedkeuringsprocedures

1. De Partij van invoer maakt haar fytosanitaire gezondheidsvoorschriften  bij invoer en de
procedures die worden gebruikt om die voorschriften vast te stellen, openbaar.
EU/NZ/nl 117 2. Indien de Partijen gezamenlijk een specifieke plant of een specifiek plantaardig product als
prioriteit aanwijzen, stelt de Partij van invoer onverwijld s pecifieke invoervoorschriften voor dat
product vast, behalve in naar behoren gemotiveerde omstandigheden.
3. Wanneer een invoerverzoek wordt ontvangen met betrekking tot een specifieke plant of een
specifiek plantaardig product dat eerder is goedgekeurd v oor invoer vanuit de Partij van uitvoer,
beoordeelt de Partij van invoer het risicoprofiel en, indien wordt vastgesteld dat dit hetzelfde is,
voltooit zij de goedkeuringsprocedure zonder onnodige vertraging, behalve in naar behoren
gemotiveerde omstandighe den.
