None
Antwoord van de heer Haferkamp
namens de Commissie
(21 februari 1983)
Zoals uiteengezet in het antwoord op schriftelijke vraag
nr. 698/81 van mevrouw Lizin (!)ishetn iet de gewoonte
van de Commissie bijzonderheden omtrent contacten met
communautaire industrieën of eventuele in aansluiting
daarop ontvangen klachten te publiceren, tenzij is beslo­
ten een onderzoek in te stellen. Indien de klacht voldoen­
de bewijsmateriaal behelst om het inleiden van een
onderzoek te rechtvaardigen, wordt een bericht van de
inleiding van een dergelijk onderzoek in het Publikatie­
blad opgenomen. Indien de klacht niet voldoende bewijs­
materiaal bevat, wordt de klager daarvan in kennis
gesteld en het staat hem dan vrij een gewijzigde klacht in '
te dienen ter nadere overweging.
(') PB nr. C 283 van 5. 11. 1981.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1744/82
van mevrouw Barbara Castle (S - GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(10 december 1982)
Betreft: Franse invoerbeperkingen
Is de Commissie bereid nadere gegevens te verstrekken
over de bijkomende eisen inzake in het Frans gestelde
douanedocumenten, vermeldingen van oorsprong op alle
goederen, verzending van bepaalde produkten via bepaal­
de douanekantoren en andere administratieve importbe­
perkingen waarvoor de Franse autoriteiten om toestem­
ming verzoeken, en heeft de Commissie tevoren hieraan
haar goedkeuring gehecht?
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(10 februari 1983)
De bijkomende eisen voor in het Frans gestelde douane­
documenten vloeien voort uit het door de Franse autori­
teiten op 20 oktober 1982 goedgekeurde dienstbericht tot
wijziging van het dienstbericht van 14 maart 1977 inzake 7. 4. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 93/21
de wet van 31 december 1975 over het gebruik van de
Franse taal.
 Het dienstbericht luidt:
„Het gebruik van het Frans is verplicht bij alle
transacties, voorgenomen transacties en invoer betref­
fende goederen en diensten. Uit de zeer algemene
bewoordingen van artikel 1 van de wet om de
strekking van dit artikel te bepalen is het duidelijk dat
het gebruik van het Frans verplicht is, niet alleen voor
de gehele tekst van alle documenten die bij transacties
worden gebruikt (contracten, etiketten, catalogi, pro­
spectussen, bestelformulieren, leveringsvoorwaar­
den, garanties, gebruiksaanwijzingen, borgtocht, ver-
voerdocumenten, kwaliteitscertificaten, enz. doch
ook voor merken gebruikt bij het etiketteren en op de
goederen zelf, alsmede bij schriftelijke of mondelinge
reclame".
Met betrekking tot vermeldingen van oorsprong op
goederen is de enige maatregel die thans in Frankrijk van
kracht is decreet nr. 79 - 790 van 29 augustus 1979 dat
uitvoeringsvoorschriften behelst van de wet van 1 augus­
tus 1905 betreffende fraude en namaak in verband met
goederen of diensten ten aanzien van de merken van
oorsprong die op bepaalde textielprodukten op kleding­
stukken moeten worden aangebracht.
Wat de verzending van bepaalde produkten via bepaalde
douanekantoren betreft is de enige Franse maatregel, die
thans door de Commissie wordt aangevochten, een
decreet van 21 oktober 1982 tot wijziging van de lijst van
douanekantoren en de bevoegdheden daarvan, krachtens
welke video-apparatuur van post 92.11 B van het
gemeenschappelijke douanetarief alleen mag worden
ingevoerd via het kantoor te Poitiers.
Deze Franse maatregelen hebben nooit de voorafgaande
goedkeuring van de Commissie verkregen.
Het vraagstuk van de vermeldingen van oorsprong zijn
thans ingevolge een door de Commissie ingeleide inbreuk­
procedure voor het Hof van Justitie gebracht.
De Commissie heeft op 9 november 1982 een inbreuk­
procedure, welke nog in behandeling is, tegen de Franse
autoriteiten ingeleid in verband met het gebruik van de
Franse taal en de beperking van douanekantoren.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1760/82
van de heer Francis Wurtz (COM - F)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(10 december 1982)
Betreft: Schoolbezoek van jongeren
Kan de Commissie gegevens verstrekken omtrent de mate
waarin de jongeren in iedere Lid-Staat van de Europese Gemeenschap schoolonderwijs genoten, in de schoolja­
ren 1975/1976, 1978/1979, 1980/1981, 1981/1982
(openbaar en bijzonder onderwijs te zamen)
— in de eerste cyclus van het voortgezet onderwijs
(full-time),
— in de lange tweede cyclus (full-time),
— in het technisch onderwijs van het lange en het korte
type (full-time),
— in het alternerend onderwijs (vakopleiding en school­
onderwijs) (deeltijd),
— in het hoger onderwijs,
betreffende de jongeren van 15, 16, 17, 18, 19 en 20
jaar?
Antwoord van de heer Burke
namens de Commissie
(31 januari 1983)
De Commissie vestigt er de aandacht van het geachte
Parlementslid op dat het wegens de verschillen tussen de
onderwijsstelsels en de benamingen van de verschillende
soorten cursussen en scholen van de Lid-Staten wel
mogelijk is vergelijkbare statistieken betreffende de
Lid-Staten te verstrekken voor de verschillende onder­
wijsniveaus, maar niet op basis van de door hem gewenste
indeling.
Het Bureau voor de Statistiek heeft een groot aantal
gegevens over de aantallen scholieren en studenten in
„Onderwijs en opleiding 1970/1 - 1977/1978" (Euro-
stat 1980) gepubliceerd, alsmede een bijwerking van de
belangrijkste series tot 1980/1981 in het statistisch
bulletin „Onderwijs en opleiding" nr. 2 - 1982 (de gege­
vens over het leerlingwezen en het alternerend onderwijs
zijn daarin niet opgenomen omdat het Bureau voor de
Statistiek niet over voldoende gegevens beschikte). De
statistieken betreffende het schooljaar 1981/1982 zijn
nog niet beschikbaar.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1763/82
van de heer Anthony Simpson (ED — GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(10 december 1982)
Betreft: Vrij verkeer van onderwijzend personeel
Het is ongetwijfeld bevorderlijk voor de Europese inte­
gratie en voor het streven naar „een steeds hechter
verbond" dat onderdanen van alle Lid-Staten kunnen
werken als docenten in scholen en onderwijsinrichtingen
van andere Lid-Staten, met name bij het taalonderwijs en
de Europese lessen. Nr. C 93/22 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 7. 4. 83
Onderneemt de Commissie stappen, of is zij voornemens
dit te doen, om het vrij verkeer van onderwijzend
personeel in de gehele Gemeenschap te verzekeren, vooral
voor wat betreft de onderlinge erkenning van onderwijs-
diploma's en -kwalificaties. Zo ja, welke? Zo neen,
waarom niet?
Antwoord van de heer Richard
namens de Commissie
(16 februari 1983)
De Commissie vindt evenals het geachte Parlementslid dat
de Europese unie zou worden bevorderd door het vrije
verkeer van onderwijsgevenden. In de particuliere sector
is een en ander al gerealiseerd op grond van Verordening
(EEG) nr. 1612/68 H, die stoelt op artikel 48 van het
EEG-Verdrag. Deze verordening bestrijkt echter niet de
openbare sector, die veruit de grootste is.
Ofschoon de bevordering van het vrije verkeer van
onderwijsgevenden niet uitdrukkelijk genoemd wordt in
het actieprogramma op onderwijsgebied dat in februari
1976 werd goedgekeurd door de Raad en de ministers van
Onderwijs in het kader van de Raad bijeen, zijn er toch
enige voorbereidende werkzaamheden aan de gang om na
te gaan hoe leerkrachten in staat kunnen worden gesteld
hun beroep uit te oefenen in een andere Lid-Staat dan de
hunne. Eén aspect van de kwestie is de wederzijdse
erkenning van diploma's en studieperioden in het buiten­
land; een subgroep van het Onderwijscomité houdt zich
hiermee bezig.
 (») PB nr. L 257 van 13. 10. 1968.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1764/82
van de heren Reinhold Bocklet (PPE - D), Pol Marck
(PPE-B), Joachim Dalsass (PPE-I), Nicolas Estgen
(PPE - L), James Janssen van Raay (PPE - NL), Robert
Jackson (ED - GB) en Ingo Friedrich (PPE - D)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(10 december 1982)
Betreft: Leveringsovereenkomsten voor bier
De Commissie tracht sedert geruime tijd Verordening nr.
67/67/EEG(1) betreffende vrijstelling voor groepen
alleenverkoopovereenkomsten, voor wat betreft de leve­
ringsovereenkomsten voor bier niet te verlengen, doch te
vervangen door een gecompliceerde specifieke regeling.
 1. a) Wat is het motief van de Commissie om de ook
voor leveringsovereenkomsten voor bier geldende
en in de praktijk beproefde kartelrechtelijke vrij­
stelling uit hoofde van Verordening nr. 67/ 67/EEG, voor deze overeenkomsten niet te ver­
lengen, maar te vervangen door een gecompliceer­
de individuele regeling?
b) Op grond van welk juridisch feitenmateriaal
meent de Commissie dat deze maatregel dringend
noodzakelijk is?
c) Kan de Commissie aangeven op welke studies en
onderzoekingen zij zich baseert?
2. Beseft de Commissie dat de door haar voorgestelde
specifieke regeling zo weinig aan de economische
realiteit beantwoordt dat de leveringsovereenkomst
voor bier, dat in de Gemeenschap een belangrijk
afzetinstrument voor de middenstand is, zoals ook
door de Commissie wordt erkend, daardoor volledig
zal worden uitgehold?
3. Is de Commissie zich er met name van bewust dat het
door haar voorgestelde recht tot voortijdige opzeg­
ging door de kredietnemer, nl. aan het eind van het
vijfde jaar van de afnameverplichting, tot gevolg zou
hebben dat de bierleveringsovereenkomst, gezien de
financieringsbehoefte van de caféhouders, als basis
voor het opbouwen van een bestaan of voor uitbrei­
ding sterk aan waarde zou inboeten?
4. a) Waarom wil de Commissie het de partijen bij de
overeenkomst niet langer toestaan naast bier ook
alcoholvrije dranken als grondslag van de krediet­
verlening te nemen, waardoor volledig in de
financieringsbehoefte van de afnemers kan wor­
den voorzien?
b) Beschikt de Commissie over voldoende feitenma­
teriaal waaruit blijkt dat het opnemen van alco­
holvrije dranken in het kader van bierleverings-
overeenkomsten het intracommunautaire goede­
renverkeer in kartelrechtelijk opzicht aanzienlijk
beïnvloedt?
5. Welke redenen heeft de Commissie om
a) in één van de door haar ingediende ontwerpen
flessenbier van de vrijstelling uit te zonderen,
b) in een ander werkdocument de vrijstelling weer
wel voor flessenbier te laten gelden, doch het zgn.
 speciale bier erbuiten te houden,
c) volgens de laatste ons bekende stand van de
voorstellen flessenbier toch weer uit te zonderen
van de vrijstelling?
Heeft de Commissie er rekening mee gehouden dat een
aantal brouwerijen en talrijke caféhouders uitsluitend
flessenbier verkopen?
6. a) Is het, gezien de kennelijke onzekerheid van de
Commissie ten aanzien van de markt- en branche­
situatie in de bierbrouwerij sector, te verdedigen
om op de voorgenomen wijze in te grijpen in het
algemeen erkende en beproefde mechanisme van
de bierleveringsovereenkomst?
b) Is niet veeleer te vrezen dat door een aan de situatie
van deze branche voorbijgaande regeling in de
toekomst de vrijstelling voor groepenovereen-7. 4. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 93/23
komsten op een dood spoor zal komen, met als
gevolg dat de rechtsonzekerheid die zal ontstaan
enerzijds zal leiden tot veronachtzaming van de
verordening betreffende vrijstelling voor groepen,
zonder aanmelding, en anderzijds tot een vloed­
golf van individuele aanmeldingen, en daarmede
tot een onverantwoorde belasting voor de admi­
nistratie?
7. Moet ook niet worden gevreesd voor een grote
rechtsonzekerheid aangaande de vóór de inwerking­
treding van de nieuwe regeling afgesloten bierleve-
ringsovereenkomsten, omdat de ontwerpen die, kort
voor het verstrijken van de geldigheidsduur van
Verordening nr. 67/67/EEG op 31 december 1982
in der haast zijn ingediend, een overgangsregeling
inhouden welke zowel vanuit het oogpunt van de
rechtsstaat als vanuit juridisch-technisch oogpunt
volkomen onbevredigend is?
8. Waarom wil de Commissie de huidige regeling slechts
met een half jaar verlengen, en niet met een heel jaar,
opdat er voldoende tijd is voor discussie over de
opgeworpen vragen?
0) PB nr. 57 van 25. 3. 1967, blz. 849/67.
 Antwoord van de heer Andriessen
namens de Commissie
(25 februari 1983)
1 .a) Het voornemen van de Commissie om de groeps­
vrijstelling voor leveringsovereenkomsten voor bier
opnieuw te regelen, berust op overwegingen van mede­
dingingsrecht en mededingingsbeleid. Overeenkomsten
waarbij een caféhouder zich tegenover een brouwer of een
groothandelaar voor langere tijd verbindt om bier en
andere dranken met het oog op de wederverkoop uitslui­
tend van deze te betrekken, vallen volgens de jurispru­
dentie van het Hof (1) onder het verbod van artikel 85, lid
1, daar zij zonder uitzondering zijn te rangschikken onder
de uitgebreide netten van soortgelijke overeenkomsten
die door de verschillende brouwers en groothandelaren in
dranken binnen het grondgebied van afzonderlijke
Lid-Staten zijn tot stand gebracht. De cumulatieve wer­
king van de bestaande netten van overeenkomsten komt
enerzijds tot uiting in een verstarring van de mededin­
gingsstructuren op de betrokken nationale markten zelf
en anderzijds in een afgrendeling van deze markten naar
buiten: voor aanbieders uit andere Lid-Staten wordt het
aanzienlijk moeilijker gemaakt hun produktie via binnen­
landse cafés te verkopen. De mate van afsluiting van de
markt verschilt per land, maar de orde van grootte is in de
meeste Lid-Staten aanzienlijk. Zo zijn in de Bondsrepu­
bliek Duitsland, in Frankrijk en in de Benelux-staten 50
tot 60 % en in het Verenigd Koninkrijk zelfs rond 80 %
van de cafébedrijven aan één enkele brouwer of groot­
handelaar in dranken gebonden. In de overige Lid-Staten
speelt de leveringsovereenkomst voor bier economisch
geen of slechts een ondergeschikte rol. De Commissie
streeft ernaar de thans toegepaste exclusieve afnamebin­
dingen in zoverre losser te maken dat zij voldoen aan de voorwaarden voor een vrijstelling van het kartelverbod
overeenkomstig artikel 85, lid 3.
 Gezien de ruime verbreidheid van de leyeringsovereen-
komsten voor bier - naar schatting bedraagt het aantal
dergelijke overeenkomsten in de Gemeenschap 250 000
— kunnen de aan dit soort overeenkomsten verbonden
problemen op het gebied van het mededingingsrecht en
het mededingingsbeleid alleen door een nieuwe verorde­
ning worden opgelost. Deze verordening dient het juridi­
sche voordeel van de groepsvrijstelling voor de leverings­
overeenkomst voor bier te laten voortbestaan, maar
tevens door passende bepalingen een geleidelijke opening
van de nationale markten te bewerkstelligen. Verorde­
ning nr. 67/67/EEG kan deze taak niet vervullen, daar
zij is opgesteld met het oog op verkoopovereenkomsten
over de grenzen heen.
Pas in 1977 is Verordening nr. 67/67/EEG van toepas­
sing geworden op nationale exclusieve afnameovereen­
komsten, met name op netten van leveringsovereenkom­
sten voor bier, als gevolg van het Arrest van het Hof in de
zaak Concordia, waarmee een einde werd gemaakt aan de
tegenovergestelde administratieve praktijken van de
Commissie (2). Deze verordening, waarvan geen enkele
bepaling ingaat op de bijzondere problematiek van de
exclusieve afnameovereenkomsten, kan nauwelijks als
een deugdelijk instrument voor de kartelrechtelijke
behandeling van leveringsovereenkomsten voor bier wor­
den aangemerkt. Een verlenging van de geldigheid van
Verordening nr. 67/67/EEG met een aantal jaren, zoals
door de geachte Parlementsleden is bepleit, zou inhouden
dat de markten van de Lid-Staten ook in het vervolg van
elkaar afgeschot blijven. Om te verhinderen dat deze met
de gemeenschappelijke markt onverenigbare situatie
wordt bestendigd, heeft de Commissie voorgesteld de
looptijd van exclusieve afnameovereenkomsten tot 3 of 5
jaar te beperken. Voor overeenkomsten inzake de leve­
ring van bier is een van de algemene regeling afwijkende,
gunstigere oplossing overwogen. De maximumduur van
deze meestal langlopende overeenkomsten dient tien jaar
te bedragen.
 b) De constateringen van de Commissie met betrek­
king tot de mededingingssituatie op de biermarkt van de
Gemeenschap berusten in hoofdzaak op de resultaten van
een sectorieel onderzoek, dat tussen 1969 en 1971 in de
oorspronkelijke zes Lid-Staten is gehouden en in de jaren
1974/1975 is uitgebreid tot Denemarken, Ierland en het
Verenigd Koninkrijk; de destijds vergaarde gegevens zijn
later bijgewerkt aan de hand van een in de jaren
1978/1979 gehouden enquête, waarbij inlichtingen wer­
den gevraagd. Deze constateringen worden geschraagd
door een groot aantal aangiften, bezwaren en andere
aanwijzingen die de Commissie hebben bereikt uit de
kringen van de brouwerij wereld, de drankenindustrie, de
drankhandel en het horecawezen, alsmede door de
adviezen van de betrokken ondernemingen en onderne­
mingsverenigingen met betrekking tot de in juli 1982
openbaar gemaakte ontwerpen voor een verordening.
c) De Commissie heeft alle essentiële documenten
beschikbaar gesteld voor de Economische en Monetaire Nr. C 93/24 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 7. 4. 83
Commissie van het Europese Parlement, die zich thans
over het probleem van de groepsvrijstellingen voor
alleenverkoop en exclusieve afnameovereenkomsten in al
zijn aspecten beraadt.
2 en 6.a) De toekomstige verordening moet in eerste
instantie ervoor zorgen dat de juridische voordelen van de
groepsvrijstelling alleen ten goede komen aan de
leveringsovereenkomsten voor bier, die aan de in artikel
85, lid 3, opgesomde vrijstellingsvoorwaarden voldoen.
 Voor zover deze bepaling zulks toelaat, dienen daarnaast
de zich wijzigende gewoonten op de drankenmarkt van de
Gemeenschap in aanmerking te worden genomen. De
Commissie gelooft niet dat de door haar beoogde regeling
die de looptijd van de overeenkomst en het voorwerp van
de verplichting tot exclusieve afname weliswaar beperkt
maar de groepsvrijstelling voor de bestaande netten van
overeenkomsten principieel in stand laat, het voortbe­
staan van de leveringsovereenkomst voor bier als essen­
tieel instrument voor de afzet van de brouwerijindustrie in
gevaar brengt. Zij gaat echter na of het doelmatig zou zijn
een speciale regeling te maken voor kleine of middelgrote
brouwerijen en de groothandel in dranken.
3 en 4.a) Het recht de overeenkomst voortijdig op te
zeggen evenals de vrijheid van de caféhouder om bepaalde
bieren en andere dranken niet alleen van de wederpartij
bij de overeenkomst maar ook van derden te betrekken,
behoren tot de omstreden punten van de ontwerpen voor
een verordening tot dusver. De verenigingen van de
brouwerijindustrie en de biergroothandel hebben zich
tegen de voorstellen van de Commissie uitgesproken. De
overige bij deze kwestie betrokken economische kringen,
waaronder speciaal de producenten van andere, al dan
niet alcoholhoudende, dranken, het horecawezen en de
consumentenverenigingen eisen daarentegen een verder­
gaande opening van de markt voor de in horecabedrijven
afgezette produkten. De Commissie streeft naar een
regeling waardoor de voorwaarden van een werkzame
mededinging en een onbelemmerde internationale handel
worden verbeterd en tegelijkertijd de uiteenlopende eco­
nomische belangen op dit gebied met elkaar in evenwicht
worden gebracht.
4.b) Ja.
 5. Volgens de Commissie moet de caféhouders ook bij
de bevoorrading met bier een bepaalde, zij het beperkte,
keuzevrijheid worden toegestaan. De door de geachte
Parlementsleden aangehaalde ontwerpen voor een veror­
dening worden gekenmerkt door het streven enerzijds toe
te werken naar de opening van de nationale biermarkten,
maar anderzijds zakelijk niet gemotiveerde of te ver
gaande onderscheiden tussen de betrokken ondernemin­
gen te vermijden. Dat de Commissie alvorens zich ten
aanzien van dit moeilijke probleem vast te leggen,
verschillende principiële mogelijkheden voor een oplos­
sing met de betrokken economische kringen bespreekt, is
legitiem.
6.b) Veronachtzaming van de toekomstige verorde­
ning inzake groepsvrijstellingen zou tot de civielrechte­
lijke nietigheid van een groot aantal leveringsovereen­
komsten voor bier leiden; de gevolgen hiervan zouden neerkomen op de respectieve partijen bij de overeen­
komst. De Commissie heeft redenen om aan te nemen dat
de ondernemingen deze risico's als regel zullen vermijden
en hun overeenkomsten aan de nieuwe bepalingen zullen
aanpassen. Zij verwacht op grond hiervan geen toevloed
van individuele aanmeldingen. Indien haar verwachtin­
gen niet uitkomen, zal de Commissie in ruimere mate
gebruik moeten maken van de in artikel 15, lid 6, van
Verordening nr. 17 vervatte mogelijkheid om niet-ge-
rechtvaardigde verzoeken om vrijstelling reeds na een
voorlopig onderzoek af te wijzen en de betrokken onder­
nemingen de bescherming tegen de oplegging van geld­
boeten te ontnemen.
 7. Ook de Commissie acht het noodzakelijk dat de
ondernemingen een voldoende lange termijn wordt toe­
gestaan om hun overeenkomsten aan de nieuwe rechts­
toestand aan te passen. Zij is het evenwel niet eens met de
opvatting van de geachte Parlementsleden dat de voorge­
nomen overgangsregeling - die vergeleken met de vroe­
gere verordeningen inzake groepsvrijstellingen zeer
royaal is - zakelijk ondoelmatig is en vanuit het oogpunt
van een rechtsstaat zelfs tot bedenkingen zou moeten
leiden. De juridische voordelen van Verordening nr.
67/67/EEG kunnen slechts voor beperkte tijd voor oude
overeenkomsten blijven gelden, daar anders ondernemin­
gen die hun overeenkomsten eerst na de inwerkingtreding
van de nieuwe verordening hebben gesloten, gediscrimi­
neerd zouden worden en bij de concurrentie onredelijk
zouden worden gehinderd. De Commissie zal de formu­
lering van de betrokken regeling echter opnieuw bewer­
ken en nog eens nagaan of zij inhoudelijk aan de
gerechtvaardigde belangen van alle betrokkenen beant­
woordt.
8. De Commissie heeft Verordening nr. 67/67/EEG
tot 30 juni 1983 verlengd (3), om een reeks pas na de
publikatie van het ontwerp van de nieuwe regeling te
harer kennis gebrachte problemen nader te kunnen
onderzoeken en het lopende overleg met de Lid-Staten,
het Europese Parlement en het Economisch en Sociaal
Comité te kunnen voortzetten en afsluiten zonder in
tijdnood te geraken. Opzet, structuur en wezenlijke
inhoud van de toekomstige verordeningen worden al
verschillende jaren met alle belanghebbende kringen
besproken. De respectieve argumenten zijn zowel aan de
Commissie als aan haar gesprekspartners bekend. Onder
deze omstandigheden lijkt het niet verdedigbaar, de
vaststelling van een nieuwe regeling nog langer uit te
stellen.
 (*) Arrest van 12 december 1967; Brasserie de Haecht I, zaak
23/67, Jurispr. 1967, blz. 512, 522 e.v.; Arrest van
1 februari 1977, De Norre en De Clercq tegen Brouwerij
Concordia, zaak 47/76, Jurispr. 1977, blz. 65, 90 e.v.
(2) Beschikking van 19. 12. 1974, Goodyear Italiana, PB nr.
L 38 van 12. 2. 1975, blz. 10; Vijfde verslag over het
mededingingsbeleid (1975), nr. 98 e.v.
(3) Verordening (EEG) nr. 3577/82 van 23 december 1982,
PBnr. L 373 van 31. 12. 1982. 7. 4. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 93/25
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1767/82
van mevrouw Jacqueline Hoffmann (COM - F)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(10 december 1982)
Betreft: Uitwerking van de produktiequota's voor staal
op de vraag
Sommige ijzer- en staalondernemingen, die door moder­
nisering van hun installaties, door investeringen en/of
technische aanpassingen ter verhoging van de produkti-
viteit, hebben gewonnen aan concurrentievermogen, zijn
momenteel verplicht „quota's te kopen" in de Gemeen­
schap om een voldoende produktieniveau te kunnen
handhaven.
Het blijkt echter dat het voor sommige ondernemingen op
het ogenblik moeilijk is deze aanvullende quota's op de
Europese markt te vinden, hetgeen zijn weerslag vindt in
een rechtstreekse bedreiging van het werkgelegenheids­
niveau.
 Vindt de Commissie het normaal dat ondernemingen die
meer zouden kunnen afzetten en derhalve ook produce­
ren, aldus worden gehinderd door een strak quotastelsel,
dat de produktie beperkt ten koste van de werkgelegen­
heid, en aldus overduidelijk een correcte aanpassing van
de staalproduktie aan de ontwikkeling van de vraag in de
weg staat? Heeft het systeem van produktiequota's
derhalve niet tot gevolg dat de vraag zelf wordt
gedrukt?
Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(15 februari 1983)
De door het quotastelsel opgelegde produktiebeperkin-
gen verhinderen niet dat een juiste aanpassing van de
produktie aan de ontwikkeling van de vraag plaatsvindt
en leiden niet tot een daling van de vraag naar staalpro-
dukten.
De individuele quota's worden namelijk aan het einde van
twee opeenvolgende fases vastgesteld, namelijk na vast­
stelling van de te voorziene vraag en de dienovereenkom­
stige produktie en naar rato van de verdeling van de
produktie tussen de ondernemingen.
Het totale niveau van de vraag en de hieruit voortvloeien­
de produktiebeperkingen die nodig zijn om het aanbod
aan te passen aan de vraag, worden door de Commissie
geschat na raadpleging van alle betrokken kringen.
Binnen de grenzen van de betrouwbaarheid van de
schatting van de markt, volstaat het totale produktie­
niveau derhalve om het aanbod en de vraag met elkaar in
evenwicht te brengen en kan het de vraag niet beïnvloe­
den.
De verdeling over de ondernemingen van de produktie-
mogelijkheden geschiedt naar billijkheid waarbij aan alle ondernemingen ten opzichte van een gezamenlijk referen-
tiecijfer dezelfde beperkingen worden opgelegd.
Het quotastelsel kent versoepelingen om de ondernemin­
gen zo nodig in staat te stellen een oplossing voor
bijzondere situaties te vinden.
 Behalve de mogelijkheid van ruil, overdracht of aankoop
van quota's, waarop het geachte Parlementslid doelt, zijn
onder bepaalde voorwaarden en binnen bepaalde grenzen
overschrijdingen toegestaan en kunnen aanpassingen van
de quota's worden toegestaan voor nieuwe investeringen
alsmede in het geval van kleine ondernemingen die als
gevolg van verplichte grote produktiebeperkingen in
ernstige moeilijkheden zouden geraken.
De tijdens de toepassing van de quotaregeling opgedane
ervaring heeft geleerd dat zich in de vraag naar staalpro-
dukten plotselinge en onvoorziene veranderingen kunnen
voordoen. Om hieraan tegemoet te komen en quota's vast
te stellen die beter zijn aangepast aan de werkelijke
ontwikkeling van de markt heeft de Commissie in het
dispositief met betrekking tot de produktiequotarege-
ling(1) onlang de methode van de vaststelling van de
verminderingspercentages gewij zigd.
I1) Beschikking 87/83/EGKS van 12. 1. 1983 - PB nr. L 13
van 15. 1. 1983.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1768/82
van mevrouw Jacqueline Hoffmann (COM - F)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(10 december 1982)
Betreft: Ontwikkeling van de markt voor speciale staal­
soorten
Is de Commissie bij machte de ontwikkeling van de vraag
naar ijzer- en staalprodukten in de Gemeenschap en in elk
van de Lid-Staten te evalueren? Zo ja, kan zij cijfers
verstrekken omtrent de ontwikkeling in de laatste vijfjaar
van de markt voor speciale staalsoorten in ieder land van
de Gemeenschap?
Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(15 februari 1983)
De ontwikkeling van het berekend verbruik van speciaal
staal tijdens de periode van vier jaar - van 1976 tot 1980
- (negen Lid-Staten) is als volgt: Nr. C 93/26 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 7. 4. 83
EEG:
Bondsrepubliek Duitsland:
Italië:
Frankrijk:
Verenigd Koninkrijk:
Benelux:
Voor de gehele Gemeenschap en alle kwaliteiten speciaal
staal te zamen bedroeg de produktie van eindprodukten
en halffabrikaten in 1980 ongeveer 15 miljoen ton. +
+
+
+
-
+ 1,4%
1,3%
3,1%
0,8 %
7,8%
15,6%
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1770/82
van de heer Anthony Simpson (ED —GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(10 december 1982)
Betreft: Bekendmaking van overheidsopdrachten voor
de uitvoering van werken in het Publikatie­
blad drachten voor de uitvoering van werken, maar de studie is
nog niet voltooid. Daar de betrokken richtlijnen geen
verplichting voor de Lid-Staten inhouden om statistieken
inzake de geplaatste opdrachten over te leggen, beschikt
de Commissie voorts niet over recente betrouwbare
gegevens inzake de deelname van bedrijven uit andere
Lid-Staten aan de verschillende soorten opdrachten en
over het aantal opdrachten dat aan hen is gegund.
Het is dan ook niet mogelijk de eerste vraag van het
geachte Parlementslid te beantwoorden.
 Elke poging om de tweede vraag te beanwoorden voordat
de resultaten van de studie beschikbaar zijn en nader zijn
onderzocht, zou even prematuur zijn als de in de vragen
zelf vervatte oordelen overhaast en voor discussie vatbaar
blijken te zijn.
De voordelen die een aanbestedende dienst naar verwach­
ting kan ontlenen aan in de gehele Gemeenschap bekend
gemaakte uitnodigingen om in te schrijven, zijn veel
groter dan de geringe hoeveelheid werk en de geringe
kosten voor de publikatie van aankondigingen van
overheidsopdrachten.
De Commissie heeft adviseurs benoemd om het effect na
te gaan van de Richtlijnen van de Raad 71/305/EEG (*)
en 72/277/EEG (2), die voorschrijven dat overheidsin­
stanties van de Lid-Staten alle overheidsopdrachten waar­
van de waarde 1 miljoen Ecu overschrijdt, in het Publi­
katieblad van de Europese Gemeenschappen dienen aan
te kondigen.
De ervaring heeft geleerd dat dit voorschrift niet heeft
beantwoord aan de doelstelling van de richtlijnen, name­
lijk openstelling van deze opdrachten voor concurrentie
uit de gehele Gemeenschap, en dat het alleen maar een
onnodige last voor de overheidsinstanties betekent.
1. Kan de Commissie mededelen op welk percentage
van in het Publikatieblad aangekondigde overheids­
opdrachten inschrijvingen uit andere Lid-Staten zijn
binnengekomen en welk percentage aan inschrijvers
uit een andere Lid-Staat is toegewezen?
2. Vindt zij ook niet dat de huidige drempel aanzienlijk
dient te worden verhoogd, zodat hieronder alleen
belangrijke opdrachten vallen die voor inschrijvingen
uit de gehele Gemeenschap in aanmerking komen?
(») PB nr. L 185 van 16. 8. 1971, blz. 5.
(2) PB nr. L 176 van 3. 8. 1972, blz. 12.
 Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(17 februari 1983)
Het is juist dat de Commissie adviseurs heeft benoemd om
het effect van de richtlijnen na te gaan op overheidsop-SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1775/82
van de heer Allan Rogers (S - GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(10 december 1982)
Betreft: De uitvoer van melk uit Ierland
Kan de Commissie het volgende mededelen:
1. Hoeveel melk wordt in Ierland geproduceerd?
2. Hoeveel melk wordt uit Ierland uitgevoerd?
3. Hoeveel melk wordt uit Ierland naar het Verenigd
Koninkrijk uitgevoerd?
4. Kan zij het percentage aangeven van de uit Ierland
naar het Verenigd Koninkrijk uitgevoerde melk
ten opzichte van de totale Britse melkproduktie?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(10 februari 1983)
1. Volgens de gegevens waarover de Commissie
beschikt, is in 1981 in Ierland 4 802 000 ton melk
geproduceerd.
2. De omvang van de Ierse uitvoer van zuivelproduk-
ten wordt voor 1981 geschat op het equivalent van
2 miljoen ton melk. Hierin is begrepen de uitvoer van
10 637 ton melk. 7. 4. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 93/27
3. De omvang van de Ierse uitvoer van zuivelproduk-
ten naar het Verenigd Koninkrijk wordt voor 1981
geschat op het equivalent van 1 miljoen ton melk. Die
uitvoer omvat een hoeveelheid van 10 637 ton melk.
4. Omgerekend in melkequivalent bedroeg de Ierse
uitvoer van zuivelprodukten naar het Verenigd Konink­
rijk in 1981 ongeveer 6% van de melkproduktie in het
Verenigd Koninkrijk. De Ierse uitvoer van melk naar het
Verenigd Koninkrijk bedroeg in 1981 minder dan 0,1 %
van de melkproduktie in het Verenigd Koninkrijk.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1780/82
van de heer Basil de Ferranti (ED - GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(10 december 1982)
Betreft: Vertraging in de postbestelling in de Gemeen­
schap
Vertraging in de bestelling van post tussen Lid-Staten
verhoogt uiteraard de kosten van het bedrijfsleven en
belemmert de intracommunautaire handel.
Kan de Commissie derhalve een kort verslag opstellen
over de gemiddelde vertraging in de postbestelling over
elke binnengrens, met daarbij een raming van de veroor­
zaakte kosten?
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(16 februari 1983)
De Commissie beschikt op het ogenblik niet over de
gegevens die nodig zijn om een verslag voor te bereiden
over de gemiddelde vertraging in de postbestelling tussen
de Lid-Staten of om de daardoor veroorzaakte kosten te
ramen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1790/82
van de heer Lucien Radoux (S - B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(17 december 1982)
Betreft: Olieboring
De oliemaatschappij „Total" heeft bekendgemaakt dat de
Franse aardoliemaatschappij (Compagnie francaise des
pétroles) ten zuiden van Marseille een proefboring gaat
verrichten. Deze zou ten dele met geld van de Gemeenschap worden
gefinancierd.
Kan de Commissie mededelen of dit waar is en zo ja, voor
welk bedrag de Gemeenschap deelneemt?
Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(16 februari 1983)
De Commissie is op de hoogte van de informatie, die in de
vakpers is gepubliceerd over proefboringen, die op last
van de Franse olie-industrie in de Middellandse Zee, meer
bepaald in de Golfe du Lion, zijn uitgevoerd.
Volgens dezelfde bronnen neemt de Franse Regering via
het Fonds de Soutien des Hydrocarbures een gedeelte van
de financiering van dit exploratieprogramma voor haar
rekening.
 Tot op heden werd bij de Commissie nog geen enkel
verzoek om financiële steun ten behoeve van dit explora­
tieprogramma ingediend. In dit verband dient er aan te
worden herinnerd dat de Commissie, hierin door het
Parlement gesteund, in 1975 heeft voorgesteld om een
communautaire voorziening voor steun aan de exploratie
van koelwaterstoffen in te voeren en dat de Raad dit
voorstel niet heeft goedgekeurd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1804/82
van de heer Pol Marck (PPE - B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(17 december 1982)
Betreft: Douanerechten op soepkippen in Zaïre
De Zaïrese Regering heeft de douanerechten op soepkip­
pen plotseling met 12% verhoogd, zodat elke invoer
vrijwel uitgesloten is.
Volgens inlichtingen zou wel invoer zonder rechten
worden toegelaten ten behoeve van het proefbedrijf van
de Zaïrese staat. Deze invoer zou geschieden uit Israël.
Is de Commissie van oordeel dat een dergelijk beleid
strookt met de letter en de geest van de Overeenkomst van
Lomé?
Antwoord van de heer Pisani
namens de Commissie
(11 februari 1983)
Bij presidentiële verordening nr. 82/038 van 5 november
1982 zijn de douanerechten op soepkippen van 5 op 10 %
gebracht, met een heffingsminimum van 12 zaïre per
kilogram. Nr. C 93/28 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 7. 4. 83
Aanvankelijk golden deze rechten niet voor het presiden­
tiële agrarisch-industriële domein N'sele, doch sedert
december 1982 is de heffing ook daarvoor van toepas­
sing.
De Commissie beschikt niet over gegevens waaruit zou
blijken dat de huidige plaats van herkomst wat de
rechtenvrije import betreft Israël zou zijn.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1807/82
van de heer Jens-Peter Bonde (CDI - DK)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(17 december 1982)
Betreft: Toepassing van artikel 235 als juridische basis
De Commissie wordt verzocht een lijst te publiceren van
voorstellen waarvoor de Commissie artikel 235 van het
EEG-Verdrag als juridische basis heeft gebruikt, doch
waarbij de voorstellen in de uiteindelijke versie niet
wettelijk op artikel 235 zijn gebaseerd.
Voorts wordt de Commissie verzocht een overzicht te
geven van alle actuele voorstellen die naar artikel 235 van
het EEG-Verdrag verwijzen, maar nog niet door de Raad
zijn aangenomen.
Antwoord van de heer Thorn
namens de Commissie
(16 februari 1983)
Aan het door het geachte Parlementslid gedane verzoek
kon slechts gevolg worden gegeven voor wat betreft de
voorstellen die vanaf 1 januari 1980 bij de Raad zijn
ingediend aangezien de gegevens over eventuele wijzigin­
gen in de juridische basis tijdens de goedkeuringsproce­
dure eerst met ingang van genoemde datum in de
computer zijn opgeslagen.
Gedurende het tijdvak van 1 januari 1980 tot 31 decem­
ber 1981 heeft geen enkel voorstel dat gebaseerd was op
artikel 235 van het EEG-Verdrag geleid tot een niet op dit
artikel gebaseerd besluit.
 De Commissie doet het geachte Parlementslid en het
Secretariaat-generaal van het Europese Parlement recht­
streeks een tot 1 januari 1983 bijgewerkt computerover-
zicht toekomen, met betrekking tot de bij de Raad
aanhangige voorstellen waarvoor artikel 235 van het
Verdrag de juridische basis vormt. SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1808/82
van de heer Ernst Müller-Hermann (PPE - D)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(17 december 1982)
Betreft: Grensoverschrijdende samenwerking in de staal­
sector
Het Belgische staalconcern Cockerill en het Duitse staal­
bedrijf Klöckner hebben een verdrag gesloten over een
wederzijds zinvolle samenwerking dat erop neerkomt dat
Klöckner de volledige produktie van walsstaai aan de
Belgische onderneming overlaat en Cockerill daarvoor
een extra maandelijkse produktie van 20 000 ton breed-
warmbandstaal afstaat. Op deze manier wordt in beide
ondernemingen een betere benutting van de moderne
produktieapparatuur bereikt.
Is dit verdrag niet een voorbeeld van hoe de grensover­
schrijdende samenwerking kan leiden tot het waarborgen
van permanente werkgelegenheid? Wordt hier niet in de
geest van het EGKS-Verdrag en het EEG-Verdrag
gestreefd naar een Europese oplossing voor de staalcrisis
die betere resultaten voor de produktiviteit en het inter­
nationale concurrentievermogen van de staalindustrie
belooft dan de toenemende, zwaar gesubsidieerde rena­
tionalisatie? Is de Commissie voornemens verdere Euro­
pese oplossingen van dit soort aan te moedigen?
Antwoord van de heer Andriessen
namens de Commissie
(22 februari 1983)
De staalondernemingen Cockerill-Sambre SA en Klöck-
ner-Werke AG hebben bij de Commissie een overeen­
komst inzake de uitwisseling van produkten aangemeld.
De Commissie stelt thans een onderzoek in naar deze
overeenkomst aan de hand van de mededingingsregels
van het EGKS-Verdrag en de herstructureringsplannen
die de beide betrokken ondernemingen aan haar hebben
voorgelegd.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1815/82
van de heren Jochen van Aerssen en Karl von Wogau
(PPE-D)
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(17 december 1982)
Betreft: „Beneluxmodel"
Tijdens het jongste Benelux-topberaad verklaarden de
deelnemers dat zij niet langer door de grote EG-landen
voor voldongen feiten wensen te worden geplaatst. Zo 7. 4. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 93/29
zouden b.v. deze landen bij belangrijke kwesties met de
Verenigde Staten en het Oosten slechts elkaar raadple­
gen.
Aan de andere kant willen de Benelux-landen van hun
kant alles in het werk stellen om tussen hun landen de
resterende grensbelemmeringen, die geringer zijn dan
tussen andere Lid-Staten van de EG, volledig weg te
werken.
Welke maatregelen treft de Raad als college om iets aan de
terechte kritiek van de Benelux-landen op het gedrag van
de grote landen te doen en verder ten aanzien van de
problemen in verband met de grenzen het voorbeeld van
de Benelux te volgen?
Antwoord
(4 maart 1983)
1. In verband met de acties die de Gemeenschap
onderneemt om de belemmeringen aan de intracommu­
nautaire grenzen weg te werken, verwijst de Raad naar
zijn antwoord op schriftelijke vraag nr. 1783/82 van de
heer Müller-Hermann (1).
2. Kwesties als die welke door de geachte Afgevaar­
digde aan de orde zijn gesteld, werden door de Bene-
lux-autoriteiten niet in de Raad ter sprake gebracht. toeristische projecten zij in elk van de Lid-Staten tot nu
toe uit het EOGFL steun heeft verleend (!)?
(a) Bulletin van de Europese Gemeenschappen, Supplement
4/82, blz. 9.
 Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(16 februari 1983)
In artikel 10, lid 2, van Richtlijn 75/268/EEG (») is
bepaald dat in het kader van ontwikkelingsplannen voor
landbouwbedrijven in berggebieden of in andere pro­
bleemgebieden met mogelijkheden voor toerisme com­
munautaire bijstand kan worden verleend voor investe­
ringen op dat vlak. Aangezien deze investeringen een
onderdeel vormen van het ontwikkelingsplan en derhalve
van de globale aanvraag om vergoeding door het EOGFL,
beschikt de Commissie niet over gedetailleerde gegevens.
Het is echter zo dat het aantal gevallen waarin door het
EOGFL gefinancierd mag worden zeer klein is, omdat de
investering voor plattelandstoerisme moet worden uitge­
voerd in het kader van het ontwikkelingsplan en het
maximum van het voor financiering in aanmerking
komende bedrag 13 786 Ecu bedraagt.
(») PB nr. L 128 van 19. 5. 1975, blz. 1.
(!) PBnr. C 80 van 23. 3. 1983.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1816/82
van de heer Jeremiah Cronin (DEP - IRL)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(17 december 1982)
Betreft: Financiering van toeristische projecten door het
EOGFL
Kan de Commissie mededelen aan welke en aan hoeveel SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1830/82
van Sir James Scott-Hopkins (ED — GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(10 januari 1983)
Betreft: Mineralen uit Zuid-Afrika
Wat is het aandeel van door de verwerkende industrie in
de Europese Gemeenschap uit Zuid-Afrika betrokken:
1. koper, 2. mangaan, 3. goud?
Antwoord van de heer Burke
namens de Commissie
(7 februari 1983)
De Commissie beschikt niet over gegevens betreffende het aandeel aan koper, mangaan en goud
dat door de verwerkende industrie in de Gemeenschap wordt gebruikt en dat uit Zuid-Afrika
afkomstig is. In de hierna volgende tabellen vindt het geachte Parlementslid evenwel de cijfers
van de invoer van de Gemeenschap voor de betrokken produkten uit niet-Lid-Staten, in het
bijzonder uit de Republiek Zuid-Afrika. Nr. C 93/30 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 7. 4. 83
1981
Koper
waarvan:
erts
metaal
overige (1)
Mangaan
waarvan:
erts
ferro-legeringen
overige (J) Invoer van de EEG
uit niet-
Lid-Staten waaronder
Zuid-Afrika
1 000 t (metaalgehalte)
2 040
150
1 813
77
1 285
970
303
12 127
18
106
3
510
443
60
7 Aandeel van invoer
uit Zuid-Afrika
in procenten van
de invoer uit
niet-Lid-Staten
%
6,2
12,0
5,8
3,9
39,7
45,7
19,8
5.8,3
Goud (2):
in ton (onbewerkt)
in 1 000 Ecu Invoer van de EEG
uit niet-
Lid-Staten
624
4 669 537 waaronder
Zuid-Afrika
110
1 456 624 Aandeel van invoer
uit Zuid-Afrika
in procenten van
de invoer uit
niet-Lid-Staten
%
17,6
31,2
i1) Chemische metaalverbindingen, resten en afvallen, assen en residuen, enz.
 (2) Het Verenigd Koninkrijk voert ongeveer 30 ton onbewerkt niet muntgoud in uit landen die niet tot de
Gemeenschap behoren; deze hoeveelheid valt onder het statistisch geheim en zou afkomstig kunnen zijn
uit de Republiek Zuid-Afrika.
Bron: NIMEXE-statistieken en Eurostat grondstoffenbalansen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1834/82
van Sir James Scott-Hopkins (ED - GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(10 januari 1983)
Betreft: Europese landbouw
Is de Commissie het er mee eens dat het huidige peil van de
uitgaven van de EOGFL, afdeling Oriëntatie, ten enen­
male onvoldoende is om een zinvolle structurele hervor­
ming in de Europese landbouw tot stand te brengen?
Welke plannen kan de Commissie aan het Europese
Parlement en aan de Raad voorleggen voor een ingrijpen­
de structurele hervorming van de Europese landbouw in
de komende vijf jaren?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(16 februari 1983)
De Commissie is het niet eens met de verklaring van het
geachte Parlementslid dat het huidige peil van de uitgaven
van het EOGFL, afdeling Oriëntatie, ten enenmale
onvoldoende is om in de Europese landbouw een struc­
tuurhervorming van betekenis tot stand te brengen. De financiële middelen die beschikbaar zijn voor de afdeling
Oriëntatie zijn gestegen van 325 miljoen Ecu voor 1973
tot een bedrag van 3 755 miljoen Ecu voor de vijf jaren in
de periode 1980-1984.
De ruimere financiële middelen hebben het mogelijk
gemaakt om in het kader van het communautaire land-
bouwstructuurbeleid niet alleen steun te verlenen voor
investeringen op landbouwbedrijven, maar ook specifie­
ke acties uit te voeren om de ontwikkeling in probleem­
gebieden van de Gemeenschap te bevorderen. Verder
wordt een vrij sterk accent gelegd op maatregelen om de
verwerking en afzet van landbouwprodukten te verbete­
ren.
 De resultaten van het structuurbeleid blijken echter, zelfs
bij een normale economische groei, slechts op middellan­
ge tot lange termijn. Sinds in 1972 met het communau­
taire landbouwstructuurbeleid is begonnen, is nog geen
sprake geweest van een normaal economisch klimaat. In
feite is het zo dat sinds 1974 de grondslagen van dit beleid
zijn aangetast door het gecombineerde effect van de
recessie, de toenemende werkloosheid, de hoge inflatie en
rente, en de budgettaire moeilijkheden van de Lid-Sta-
ten.
De Commissie is daarom van oordeel dat eventueel
ontoereikende effecten van het communautaire structuur-7. 4. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 93/31
beleid veeleer moeten worden toegeschreven aan de
verschillende genoemde factoren dan aan de beperktheid
van de beschikbare financiële middelen.
De Commissie is voornemens de Raad in 1983 voorstellen
voor te leggen om het landbouwstructuurbeleid zo te
wijzigen dat het een doeltreffender instrument wordt om
landbouwstructuurproblemen op te lossen bij de huidige
sociale en economische situatie. Deze voorstellen zullen
waarschijnlijk een verdere verhoging van de uitgaven van
de afdeling Oriëntatie van het EOGFL impliceren. Het is
echter, ongeacht de omvang van deze uitgavenstijging,
niet realistisch een fundamentele structuurhervorming in
de Europese landbouw te verwachten voor de relatief
korte periode die het geachte Parlementslid noemt.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1838/82
van de heer Andrew Pearce (ED - GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(10 januari 1983)
Betreft: Opgave niet-tarifaire handelsbelemmeringen in
de Lid-Staten
Kan de Commissie een opgave verstrekken van de in het
bestek van de huidige GATT-ronde aangemelde non-ta-
rifaire handelsbelemmeringen in de Lid-Staten; kan zij
verder mededelen welke van die niet-tarifaire belemme­
ringen worden toegepast in het handelsverkeer tussen de
Lid-Saten?
Antwoord van de heer Haferkamp
namens de Commissie
(16 februari 1983)
De Commissie heeft bij de GATT geen opgave gedaan
omtrent de toepassing van niet-tarifaire handelsbelemme­
ringen door de Lid-Staten van de Gemeenschap. Ter zake
heeft zij zich er toe beperkt om, in het kader van de
werkzaamheden betreffende de GATT-lijst van niet-tari­
faire maatregelen, te reageren op aanmeldingen van derde
landen aangaande beweerdelijk door de Gemeenschap en
door de Lid-Staten toegepaste maatregelen. Vele van die
beweringen zijn in feite onjuist of voorbijgestreefd, of zij
hebben betrekking op maatregelen zoals bij voorbeeld
normvoorschriften, die volkomen legitiem zijn.
De GATT-lijst wordt momenteel bijgewerkt, en zal
vervolgens nog nader worden bezien als onderdeel van het
in de jongste ministervergadering goedgekeurde pro­
gramma. Het ligt niet in de bedoeling van de Commissie
de in de GATT-lijst vervatte gegevens te publiceren.
Gevallen van beweerde toepassing van maatregelen in het handelsverkeer tussen de Lid-Staten worden door de
Commissie onderzocht, om na te gaan of er aanleiding is
ter zake een inbreukprocedure in te leiden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1853/82
van de heer Ernest Glinne (S - B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(10 januari 1983)
Betreft: Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling
De Commissie hechtte onlangs haar goedkeuring aan de
derde tranche voor steun uit het Europees Fonds voor
Regionale Ontwikkeling (quota-vrije afdeling) voor
1982.
 Kan de Commissie de volgende vraag beantwoorden:
Welke industriële, ambachtelijke en dienstverlenende
projecten zijn door Wallonië ingediend?
Antwoord van de heer Giolitti
namens de Commissie
(9 februari 1983)
In 1982 is er door de Belgische Regering geen enkel
industrieel, ambachtelijk of dienstverlenend project voor
Wallonië ingediend.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1854/82
van de heer Ernest Glinne (S - B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(10 januari 1983)
Betreft: Vervuiling door de titaandioxyde-industrie
Volgens Richtlijn 78/176/EEG (») zijn de Lid-Staten
verplicht nationale programma's in te voeren voor de
geleidelijke vermindering van vervuiling veroorzaakt
door afvalstoffen afkomstig uit de titaandioxyde-indu­
strie en vóór 1 juli 1980 over de vorderingen van de
werkzaamheden ter zake verslag uit te brengen. De
Commissie moet daarna binnen zes maanden aan de Raad
voorstellen doen voor de harmonisering van die program­
ma's. Kan de Commissie mededelen:
1. Welke Lid-Staten hebben de Commissie vóór de in
Richtlijn 78 /176/EEG vermelde termijn de gewenste
gegevens verschaft? Nr. C 93/32 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 7. 4. 83
2. Zijn die gegevens bevredigend?
3. Welke maatregelen heeft de Commissie genomen
tegen eventueel in gebreke gebleven Lid-Staten zodat
niet opnieuw vertraging intreedt ten aanzien van het
voorstel van verlenging van de in de oorspronkelijke
richtlijn vermelde termijnen?
(M PB nr. L 54 van 25. 2. 1978, blz. 19.
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(11 februari 1983)
1. Krachtens artikel 9, lid 3, van Richtlijn
78/176/EEG H heeft de Commissie tussen 3 juli 1980
en 15 oktober 1981 de programma's ontvangen inzake de
geleidelijke vermindering, zulks met het oog op de totale
opheffing van de verontreiniging die wordt veroorzaakt
door afvalstoffen van oude installaties.
