None
12258/16    sv
 DG G 3B   NL

 Raad van de
Europese Unie





Brussel , 16 september  2016
(OR. en)


12258 /16




PI 97
CODEC 1274
RECH 271
EDUC 286
COMPET 490
AUDIO 98
CULT 80
DIGIT 103
TELECOM 169

Interinstitutioneel dossier:
2016/0284 (COD)


VOORSTEL
van: de heer Jord i AYET PUIGARNAU, directeur, namens de secretaris -
generaal van de Europese Commissie
ingekomen:  14 september  2016
aan: de heer Jeppe TRANHOLM -MIKKELSEN, secretaris -generaal van de
Raad van de Europese Unie
Nr. Comdoc.:  COM(2016) 594 final
Betreft:  Voor stel voor een VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT
EN DE RAAD tot vaststelling van voorschriften inzake de uitoefening van
auteursrechten en naburige rechten die van toepassing zijn op bepaalde
online -uitzendingen van omroeporganisaties en doorgifte van televisie - en
radioprogramma’s

Hierbij gaat voor de delegaties document COM(2016) 594 final.
 Bijlage: COM(2016) 594 final
NL    NL

 EUROPESE
COMMISSIE
Brussel, 14.9.2016
COM(2016) 594 final
2016/0284 (COD)

Voorstel voor een
VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
tot vaststelling van voorschriften inzake de uitoefening van auteursrechten en naburige
rechten die van toepassing zijn op bepaalde online -uitzendingen van omroeporganisaties
en doorgifte van televisie - en radioprogramma’s
(Voor de EER relevante tekst)
{SWD(2016) 301 final}
{SWD(2016) 302 final}
NL 1   NL TOELICHTING
1. ACHTERGROND  VAN  HET  VOORSTEL
• Motivering en doel van het voorstel
Digitale  technologieën vergemakkelijken de distributie  van en de toegang tot werken  en ander
beschermd  materiaal:  49 % van Europese  internetgebruikers  heeft  onlinetoegang tot muziek,
audiovisuele  inhoud en games1. Aanbieders  van omroep - en doorgiftediensten investeren
steeds mee r in de ontwikkeling van digitale  en onlinediensten voor de distributie  van radio - en
televisieprogramma’s.  Het onlineaanbod van omroepen omvat  met name  simulcastingdiensten
(tv-/radiozenders  die over het internet  worden uitgezonden naast  traditionele  televisie  via de
satelliet,  de kabel  of de ether),  catch -updiensten2 en podcasts.  Ondanks  de groeiende
verscheidenheid  aan onlinediensten  zijn omroepprogramma's  vaak  niet online  beschikbaar
voor Europese  burgers  die in een andere lidstaat  wonen. Daarnaast  zijn er verschillen  in radio -
en televisiezenders van andere  lidstaten  die door doorgiftediensten in de EU worden
aangeboden.
 Omroeporganisaties  zenden dagelijks  een groot  aantal  journaals,  culturele,  politieke,
informatieve  of amusementsprogramma’s uit die zij zelf produceren  of waarvoor  zij een
licentie  van andere  organisaties hebben. Deze programma’s  omvatten een waaier  van items
met beschermde inhoud zoals audiovisuele,  muzikale,  literaire  of grafische  werken.  Dit
vereist  een complexe  verrekening van de rechten  met een groot  aantal  rechthebbenden. Vaak
moeten  de rechten  worden  vereffend  in een kort tijdsbestek,  met name  wanneer  het gaat om
programma’s  zoals nieuws  en actualiteit.  Om hun diensten over de grenzen  heen  ter
beschikking  te stellen  moeten  omroepor ganisaties de vereiste  rechten  bezitten  voor de
desbetreffende gebieden  hetgeen  de verrekening van de rechten  nog complexer  maakt.  Voor
satellietomroep  werd  de verrekening  van rechten  vergemakkelijkt  door de toepassing  van het
beginsel  van het land van oorsprong, zoals vastgelegd  in de richtlijn  satellietomroep  en
doorgifte  via kabel  (Richtlijn  93/83/EEG), waardoor  omroeporganisaties  de mogelijkheid
krijgen  de rechten  te vereffenen  in slechts één lidstaat.  Deze  richtlijn  is niet van toepassing
wanneer  een omroeporganisatie  rechten  voor  haar  onlinediensten vereffent.
 Exploitanten  van doorgiftediensten, die een groot  aantal  tv- en radiokanalen  in pakketten
samenvoegen, kampen ook met moeilijkheden  om alle rechten  te verkrijgen  die noodzakelijk
zijn om de radio - en tv-programma’s  van omroeporganisaties  door te geven. De richtlijn
satellietomroep  en doorgifte  via kabel  voorziet  in een stelsel  van verplicht  collectief  beheer
voor doorgifte  via kabel  van televisie - en radio -uitzendingen uit andere  lidstaten.  Dit stelsel,
dat de verrekening van rechten  vergemakkelijkt,  geldt  niet voor diensten  van doorgifte  via
andere  middelen dan de kabel  over gesloten  elektronische -communicatienetwerken, zoals
IPTV  (televisie  en radio  over IP-netwerken  in gesloten  circuit).  Exploit anten  van dergelijke
doorgiftediensten ondervinden dus zware lasten  om de rechten  te vereffenen,  willen  zij in
staat zijn om hun diensten  te verstrekken, met name  wanneer  zij radio - en tv-programma's  uit
andere  lidstaten  doorgeven.
1 Bron: Eurostat, ‘Community survey on ICT usage in households and by individuals’, 2014.
2 Het concept van zogenoemde „catch -up”-televisie, waarbij de consument naar eigen keuze kan bepalen
op welke tijdstip hij de programma's bekijken, is in het algemeen gebaseerd op een vereffening van
rechten voor programma’s binnen een korte termijn, doorgaans 7 tot 30 dagen na de uitzending.
 NL 2   NL Dit voorstel  is erop gericht de grensoverschrijdende  verstrekking  van onlinediensten te
bevorderen als nevendienst  van omroepprogramma's  en wil door een aanpassing  van het
Europese  rechtskader  de digitale  doorgifte  via gesloten  netwerken vergemakkelijken  van tv-
en radioprogramm a’s uit andere  lidstaten.  Door  de moeilijkheden in verband  met de
vereffening van rechten  aan te pakken worden voor omroeporganisaties  en exploitanten van
doorgiftediensten de voorwaarden geschapen  om ruimere  toegang  tot tv- en
radioprogramma’s  te bieden  in de hele EU. Bijgevolg zal dit voorstel  de toegang van
consumenten tot  meer  tv- en radioprogramma’s  uit andere  lidstaten  bevorderen, zowel  voor  de
ondersteunende  onlinediensten van omroeporganisaties  als voor de doorgiftediensten. Het
voorstel  voorziet  in een gemeenschappelijke aanpak  in de Unie  en handhaaft  tegelijkertijd  een
hoog niveau  van bescherming voor rechthebbenden. Aldus  draagt  het bij tot de werking van
de interne  markt  als een ruimte  zonder  binnengrenzen.
• Verenigbaarheid met bestaande bepali ngen op het beleidsterrein
In de strategie voor de digitale eengemaakte markt3 wordt een reeks initiatieven voorgesteld
om te komen tot een interne markt voor digitale inhoud en diensten. In december 2015
ondernam de Commissie een eerste stap met het voors tel voor een verordening van het
Europees Parlement en de Raad betreffende de totstandbrenging van de grensoverschrijdende portabiliteit van online -inhoudsdiensten in de interne markt
4.
Met dit voorstel wordt gevolg gegeven aan een van de belangrijkste doelstellingen van de strategie voor de digitale eengemaakte markt, namelijk ruimere onlinetoegang tot tv-  en
radioprogramma’s bieden aan gebruikers in de hele EU. Een belangrijke stap bestaat erin de grensoverschrijdende verstrekking van onlinediensten als nevendienst voor
omroepprogramma's en de digitale doorgifte van radio-  en televisieprogramma’s uit andere
lidstaten vlotter te laten verlopen. Hiermee wordt een specifiek obstakel voor
grensoverschrijdende toegang tot omroepinhoud weggenomen in het voordee l van de
gebruikers.
 Dit voorstel  is in overeenstemming  met de rechtsinstrumenten  op het gebied van het
auteursrecht,  met name  Richtlijn  93/83/EEG, Richtlijn  2001/29/EG, Richtlijn  2006/115/EG  en
Richtlijn  2014/26/EU. Deze richtlijnen,  en dit voorstel, dragen bij tot de werking  van de
interne  markt,  zorgen voor een hoog niveau  van bescherming  voor rechthebbenden  en
vergemakkelijken de  vereffening  van rechten.
Dit voorstel  draagt  er ook toe bij het grensoverschrijdende  bereik  van audiovisuele
mediadiensten  te verbeteren  en vormt  daarmee een  aanvulling  op Richtlijn  2010/13/EU5.
• Samenhang met andere beleidsgebieden van de Unie
Volgens  artikel  167 van het Verdrag  betreffende  de werking van de Europese  Unie  (VWEU)
moet  de Unie  bij haar optreden uit hoofde  van de Verdragen  rekening houden met de culturele
aspecten.  Door  de toegang tot tv- en radioprogramma’s  te vergemakkelijken  verbetert  dit
voorstel  de toegang tot  culturele  inhoud, nieuws  en informatie.
3 COM(2015)  192 final.
4 COM(2015)  627 final.
5 PB L 95 van 15.4.2010, blz. 1- 24.
NL 3   NL Dit voorstel  draagt  bij tot de bevordering van de belangen van de consumenten  door te ijveren
voor meer  toegang tot tv- en radioprogramma’s  uit andere  lidstaten  en is dus in
overeenstemming met het beleid  van de EU op het gebied van consumentenbescherming en
met artikel 169  VWEU.
2. RECHTSGRONDSLAG,  SUBSIDIARITEI T EN EVENREDIGHEID
• Rechtsgrondslag
Dit voorstel  voor een verordening is gebaseerd  op artikel 114 VWEU.  Dit artikel verleent  de
EU de bevoegdheid om maatregelen  vast te stellen  die gericht  zijn op de totstandbrenging en
de werking  van de interne  markt.  Het gaat daarbij  ook om de vrijheid  om diensten  te
verstrekken  en te ontvangen.
 De EU heeft  met Richtlijn  2001/29  gezorgd voor de harmonisatie  van de rechten  die van
belang zijn voor  de onlineverspreiding van werken  en ander  beschermd  materiaal,  alsook voor
de doorgifte  van tv- en radioprogramma’s  (met name  de rechten  van reproductie, mededeling
aan het publiek en  beschikbaarstelling).
Het onderhavige  voorstel  voor een verordening betreft  het vereenvoudigen van de vereffening
van rechten  voor ondersteunende  onlinediensten  door omroeporganisaties, met de invoering
van het beginsel  van het land van oorsprong  volgens  hetwelk  de voor de auteursrechten
relevante  handeling  uitsluitend  plaatsvindt in de lidstaat  waar  de omroeporganisatie  is
gevestigd.  Het vergemakkel ijkt ook de vereffening van rechten  voor diensten  van doorgifte
via gesloten  netwerken  (andere  dan kabelnetwerken), door het invoeren van regels inzake
verplicht  collectief  beheer. Het voorstel  wil rekening houden  met onder  meer  veranderingen
in technologi e die een aanpassing  van het voorheen geharmoniseerde  wettelijke  kader
noodzakelijk maken.
Het voorgestelde  instrument is een verordening omdat  de regels moeten  zorgen voor een
eenvormige  verwezenlijking van de  doelstelling  en rechtstreeks toepasselijk  zijn.
• Subsidiariteit (voor niet- exclusieve bevoegdheden)
Het onderwerp van dit voorstel, namelijk  een ruimere  toegang tot tv- en radioprogramma’s
voor burgers  in de hele Unie,  heeft  in wezen  een grensoverschrijdend  karakter.  Alleen  een
instrument  van de Unie kan voorzien in een regel  voor de toepassing  van het
oorsprongslandbeginsel  op grensoverschrijdende  uitzendingen van tv- en radioprogramma’s.
Wat de uitoefening van doorgifterechten betreft,  kan alleen  een instrument van de Unie  een
einde  maken  aan de bestaande fragmentatie  van de markt  in de wijze  waarop  rechten  worden
beheerd  voor diensten  van digitale  doorgifte, en exploitanten  van deze doorgiftediensten aldus
rechtszekerheid  bezorgen. Toch  moeten  door de lidstaten  een aantal  specifieke bepalingen
worden vastgesteld  betreffende de toepassing  van verplicht  collectief  beheer  op
doorgiftediensten via  gesloten  netwerken.
 • Evenredigheid
Met het voorstel  worden faciliteringsmechanismen  ingevoerd om de vereffening van
auteursrechten  en naburige  rechten  met betrekking tot bepaalde  soorten online -uitzending en
doorgifte  van radio - en tv-programma’s  over gesloten  netwerken te vergemakkelijken. Het
voorstel  is gericht  en heeft  alleen  betrekking op specifieke marktsegmenten  (ondersteunende
NL 4   NL onlinediensten van omro epen  en bepaalde doorgiftediensten die worden verstrekt  via IPTV  en
andere  „gesloten"  elektronische -communicatienetwerken), terwijl  andere  diensten
(bijvoorbeeld diensten  op aanvraag  die geen  verband houden met omroepdiensten)  buiten het
toepassingsgebied  vallen. Voorts  verplicht  het voorstel  omroeporganisaties  niet hun
ondersteunende  onlinediensten  over de grenzen heen  te verstrekken  en bestaat  er voor
exploitanten  van doorgiftediensten evenmin een verplichting  om programma’s  uit andere
lidstaten  aan te bieden.  Het voorstel  vormt  evenmin  een beletsel  voor de uitoefening  van de
contractuele  vrijheid  van partijen  om in overeenstemming  met het recht  van de Unie  de
exploitatie  van onder  het oorsprongslandbeginsel  vallende  rechten  te beperken.
Met betrekking tot  de oorsprongslandregel  die van toepassing  is op de  vereffening van rechten
voor ondersteunende  onlinediensten van omroeporganisaties,  worden  de desbetreffende
auteursrechtelijke  handelingen alleen  gelokaliseerd  ten behoeve  van de uitoefening  van de
rechten  (bv. het verkrijgen  van een licentie).  De vaststelling  van het land van oorsprong doet
dan ook geen  afbreuk aan de lokalisatie  van de desbetreffende auteursrechtelijke  handelingen
wanneer  de rechten  nog niet zijn vereffend  (d.w.z. in het geval  van ongeoorloofde
uitzending).
Wat betreft  de doorgifterechten, heeft  het voorstel  alleen  betrekking op de uitoefening van de
doorgifterechten, terwijl  deze rechten  onaangetast  blijven. Voorts  heeft  het voorstel
betrekking op doorgiften  voor zover  er sprake  is van tv- en radioprogramma’s  die afkomstig
zijn uit andere  lidstaten.
 • Keuze van het instrument
Een verordening is rechtstreeks  toepasselijk  in de lidstaten  en dit instrument  garandeert
derhalve  de eenvormige  toepassing  van de regels in heel de Unie  en de gelijktijdige
inwerkingtreding ervan. Zo wordt  het mogelijk  de volledige  rechtszekerheid  te verzekeren
voor dienstverleners die actief  zijn in verschillende  gebieden. Met de rechtstreekse
toepasselijkheid  van de bepalingen  van dit voorstel  wordt  juridische  fragmentatie  voorkomen
en wordt  een geharmoniseerde reeks  regels  geboden om grensoverschrijdende  verstrekking
van online  aangeboden tv - en radioprogramma’s  en van doorgiftediensten te  faciliteren.
3. RESULTATEN  VAN  EX-POSTEVALUATIES,  RAADPLEGINGEN  VAN
BEL ANGHEBBENDEN  EN EFFECTBEOORDELINGEN
• Ex-postevaluaties/geschiktheidscontroles van bestaande wetgeving
De Commissie  heeft  een evaluatie verricht  van Richtlijn  93/83/EEG6 en met name  van de
doeltreffendheid en relevantie van het oorsprongslandbeginsel  zoals van toepassing  op
satellietuitzendingen, alsmede  van de voorschriften  inzake verplicht  collectief  beheer  voor
doorgifte  via kabel. Uit de evaluatie is gebleken dat deze mechanismen  hebben bijgedragen
tot de vereffening  van auteursrechten  en naburige  recht en voor grensoverschrijdende
uitzendingen per satelliet  en voor de gelijktijdige  doorgifte  via de kabel  van uitzendingen uit
andere  lidstaten.  Er is echter  aangestipt  dat Richtlijn  93/83/EEG  – vanwege  het
technologiespecifieke  karakter  van de bepalingen – niet van toepassing is op de nieuwe
digitale  technologieën voor uitzending en doorgifte  van televisie - en radioprogramma’s  die de
afgelopen jaren  zijn opgekomen.
6 Zie ex -postevalu atie (Refit) van de richtlijn satellietomroep en doorgifte via kabel (93/83/EEG).
 NL 5   NL • Raadplegingen van belanghebbenden
Een openbare  raadpleging over de herziening  van Richtlijn  93/83/EEG  werd  gehouden van
24 augustus  tot en met 16 november  20157. Respondenten konden feedback  geven over de
werking van de regels  inzake  de vereffening van rechten  voor satellietomroepdiensten  en
kabelexploitanten en konden evalueren  of het nodig zou zijn deze voorschriften uit te breiden
tot online -uitzending  en doorgifte  met andere  middelen dan kabelnetwerken.  Daarnaast  had de
Commissie in 2015- 2016 diepgaande  gesprekken met belanghebbenden (openbare  en
commerciële omroepen, telecommunicatie- exploit anten, rechthebbenden  en organisaties  voor
collectief  beheer)  over kwesties met betrekking tot online -uitzendingen en doorgifte  van
radio - en tv-programma’s.
Consumenten zijn in het algemeen  voorstander  van een ruime  uitbreiding  van het
oorsprongslandbeginsel  om alle onlinediensten te dekken, ook al zijn sommigen  van mening
dat dit mechanisme mogelijk  niet volstaat  om grensoverschrijdende  toegang te verzekeren.
Alle publieke  omroepen en commerciële radio's  vragen toepassing  van het
oorsprongslandbeginsel  op omroepgerelateerde  onlinediensten. Commerciële omroepen,
rechthebbenden  en organisaties voor collectief  beheer  maken  daarentegen  een krachtig
voorbehoud bij de uitbreiding van de toepassing  van het oorsprongslandbeginsel. Zij zijn van
oordeel  dat een dergelijke  uitbreiding hun mogelijkheden  zou beperken  om licenties  van
rechten  basis te  verlenen  op territoriale.
 Consumenten, kabel - en telecomexploitanten,  publieke  omroepen en de overgrote
meerderheid  van organisaties  voor collectief  beheer  zijn voorstande r van een mogelijke
uitbreiding  van verplicht  collectief  beheer  tot de gelijktijdige  doorgifte  van radio - en tv-
programma’s  via andere  platformen  dan de kabel. Tal van organisaties voor collectief  beheer
en publieke  omroepen alsook een aantal  kabel - en telecomexploitanten dringen erop aan de
uitbreiding  te beperken  tot „gesloten  omgevingen”  die functioneren  op een wijze  die
vergelijkbaar  is met de kabel. De meeste rechthebbenden zijn gekant  tegen  een eventuele
uitbreiding  van de regeling voor verplicht  collectief  beheer  wegens  het potentieel  verstorend
effect  op de  markten. Commerciële omroepen zijn  ook geneigd zich  hiertegen te  verzetten.
De maatregelen  van dit voorstel  houden rekening met een aantal  door belanghebbenden
gesignaleerde problemen, met name  wat betreft  de mate  van uitbreiding  van het
oorsprongslandbeginsel  (bv. video- on-demanddiensten van omroepen vallen  buiten het
toepassingsgebied  en de interventie  geldt  alleen  voor de vereffening  van rechten  die
noodzakelijk zijn voor de ondersteunende  onlinediensten)  en van het mechanisme  van
verplicht  collectief  beheer  van rechten  (die beperkt  blijft  tot gesloten  netwerken).
• Bijeenbrengen en benutten van deskundigheid
Er zijn juridische8 en economische9 studies  verricht  over de toepassing  van de Europes e
auteursrechtelijke  regels  op de digitale  omgeving (met name  met betrekking tot online -

7 Zie het samenvattend verslag van de reacties op de openbare raadpleging over de herziening van de
richtlijn satellietomroep en doorgifte via kabel https://ec.europa.eu/digital -single -market/en/news/full -
report -public -consultation -review -eu-satellite -and-cable -directive.
 8 Studie over de toepassing van Richtlijn 2001/29/EG betreffende het auteursrecht en de naburige rechten
in de informatiemaatschappij (zie met name het deel betreffende „doorgifte van auteursrechtelijk
beschermde inhoud in digitale netwerken”):
http://ec.europa.eu/internal_market/copyright/studies/index_en.htm ;
NL 6   NL uitzending en doorgifte  in digitale  netwerken). Voorts  is in 2015/2016 een studie  verricht  om
de herziening  van de satelliet - en kabelrichtlijn  te ondersteunen en de eventuele  uitbreiding
daarvan  te evalueren10.
• Effectbeoordeling
Voor  dit voorstel  is een effectbeoordeling verricht11. Op 22 juli 2016  heeft  de raad voor
regelgevingstoetsing een positief  advies gegeven op voorwaarde  dat de effectbeoordeling
verder  zou word en verbeterd12. De definitieve  effectbeoordeling houdt  rekening met de
opmerkingen in  dat advies.
In de effectbeoordeling worden twee reeksen beleidsopties onderzocht die de vereffening van
rechten (i) voor online -uitzending van televisie - en radioprogramma ’s; en (ii) voor digitale
doorgifte van radio-  en televisieprogramma’s moeten vergemakkelijken.
 Met betrekking tot online -uitzending van televisie - en radioprogramma’s werden drie
beleidsopties onderzocht naast de basisoptie. Een niet -wetgevende optie (opt ie 1), bestaande
uit de bevordering van vrijwillige overeenkomsten om de vereffening van rechten voor bepaalde onlinediensten van omroeporganisaties te vergemakkelijken, werd niet in
aanmerking genomen omdat de uitkomst ervan onzeker zou zijn, afhankelijk van de bereidheid van belanghebbenden om rechten in licentie te geven, en zou niet zorgen voor een homogeen licentiestelsel. De toepassing van het oorsprongslandbeginsel op online -
uitzendingen werd onderzocht in twee opties met wetgevingsmaatregelen: onder  optie 2 was
de werkingssfeer beperkt tot de onlinediensten van omroeporganisaties die een nevendienst vormen bij de oorspronkelijke uitzendingen (met name simulcasting en catchupdiensten); onder optie 3 werd de toepassing ervan uitgebreid tot online -uitze ndingen die geen verband
houden met een omroep (webcastingdiensten). Optie 2 zou leiden tot een aanzienlijke daling
van de transactiekosten voor omroeporganisaties die bereid zijn hun uitzendingen online en
over de grenzen heen beschikbaar te stellen. Opti e 3 zou deze voordelen in beginsel
verstrekken aan webcasters; omdat de webcastingmarkt zich nog in een ontwikkelingsstadium bevindt en onlineaanbieders hun vestiging in de EU gemakkelijk kunnen verplaatsen, zou dit echter rechtsonzekerheid meebrengen voor  rechthebbenden en zou het kunnen leiden tot een
verlaging van het beschermingsniveau. Optie 3 werd daarom van de hand gewezen. Het oorsprongslandbeginsel alleen toepassen op bepaalde welomschreven onlinediensten van omroepen (optie 2) werd passender geach t. Door een vermindering van de transactiekosten
met betrekking tot grensoverschrijdende uitzending zal deze optie voor omroeporganisaties nieuwe kansen opleveren om hun onlinediensten over de grenzen heen aan te bieden, in het
bijzonder voor inhoud die ni et afhankelijk is van territoriale exclusiviteit. Deze optie houdt
geen beperking in voor de mogelijkheid van rechthebbenden en omroeporganisaties om
rechten op territoriale basis te blijven verlenen, met naleving van de Europese en nationale voorschriften.
 Studie over het recht van beschikbaarstelling en het verband met het reproductierecht in
grensoverschrijdende digitale uitzendingen:
http://ec.europa.eu/internal_market/copyright/docs/studies/141219 -study_en.pdf
9 Economische analyse van de territorialiteit van het recht van beschik baarstelling in de EU:
http://ec.europa.eu/internal_market/copyright/docs/studies/1403_study1_en.pdf
10 Onderzoek en gegevensverzameling ter ondersteuning van de herziening van Richtlijn 93/83/EEG satellietomroep en doorgifte via kabel en evaluatie van een eventuele uitbreiding, 2016 [Referentie
toevoegen bij bekendmaking].
11 Link naar effectbeoordeling en samenvatting toevoegen.
12 Link naar advies van de raad voor regelgevingstoetsing toevoegen
NL 7   NL Met betrekking tot digitale  doorgifte  van tv- en radioprogramma’s  werden  twee  beleidsopties
onderzocht  naast  de basisoptie. Onder  optie  1 werd  het toepassingsgebied  van verplicht
collectief  beheer  van rechten  beperkt  tot IPTV -doorgiftediensten  en andere  diensten van
doorgifte  via „gesloten”  elektronische -communicatienetwerken,  terwijl dit onder  optie  2 ook
diensten  van directe  doorgifte  zou inhouden, op voorwaarde  dat deze aan een welbepaald
aantal  gebruikers  worden verstrekt.  Hoewel  optie  2 een  breder  scala  van doorgiftediensten zou
laten  profiteren  van lagere  transactiekosten  voor de vereffening  van rechten,  zou deze ook het
risico  meebrengen  dat exclusieve onlinerechten  van rechthebbenden en distributiestrategieën
worden ondermijnd, hetgeen  leidt tot minder inkomsten uit licenties.  Optie  1 bracht  dit risico
niet mee aangezien  de meeste doorgiftediensten  via „gesloten” elektronische -
communicatienetwerken  gebaseerd  zijn op vaste  infrastructuur in een bepaald  gebied.  Optie  1
werd  gekozen als voorkeursoptie. Verwacht  wordt  dat de consument  meer  keuze  zal krijgen
wat betreft  doorgiftediensten  van radio - en tv-programma's  uit andere  lidstaten.
Het voorstel  zal naar verwachting  positieve  resultaten  opleveren  in termen  van kosten en
baten. De transactiekosten  ten gevolge  van de vereffening  van rechten  zouden afnemen,
hetgeen  een betere keuze  voor consumenten  bevordert  zonder  verstorende  effecten  voor
rechthebbenden. Voorts  kan het voorstel  rechthebbenden nieuwe  mogelijkheden bieden  om
licenties  te verlenen  en om aanvullende  inkomsten te  verkrijgen  uit deze  licenties.
 • Gezonde regelgeving en vereenvoudiging
Het voorstel  zal de transactiekosten  verminderen waarmee televisie - en radio -omroepen en
verstrekkers  van doorgiftediensten te maken  krijgen, en zou daarom  positief zijn voor kleine
en middelgrote  ondernemingen (kmo’s) die actief  zijn op dit gebied. Het zal naar verwachting
ook voordelig zijn voor rechthebbenden, met name  individuele  rechthebbenden, micro -
ondernemingen en kmo's  die niet over de capaciteit  beschi kken  om individuele
licentieovereenkomsten  te beheren  met een groot  aantal  dienstverleners  in verschillende
gebieden.  Daarom  worden vrijstellingen  voor micro -ondernemingen of verzachtende
maatregelen  ten gunste  van kmo's  niet noodzakelijk geacht.
Nieuwe  technologische  ontwikkelingen zijn zorgvuldig  onderzocht  en in aanmerking
genomen  in dit voorstel, dat zich richt op online -uitzendingen en digitale  doorgifte  van radio -
en tv-programma’s.  Bepaalde soorten online -uitzendingen en doorgiftediensten zijn van het
toepassingsgebied  van dit voorstel  uitgesloten,  hoofdzakelijk wegens  de onzekerheid  met
betrekking tot  lopende  marktontwikkelingen en  het prille  karakter  van bepaalde  diensten.
• Grondrechten
Door  de vaststelling  van de licentieregelingen  die van toepas sing zijn op bepaalde soorten
grensoverschrijdende  online -uitzendingen en doorgifte  over gesloten netwerken zal het
voorstel  een beperkt  effect  hebben op het eigendomsrecht  en van de vrijheid  van
ondernemerschap, die worden beschermd  krachtens  de artikelen  17 en 16 van het Handvest
van de grondrechten van de Europese  Unie.  Het voorstel  zal tegelijkertijd  een positief effect
hebben op de vrijheid  van meningsuiting en van informatie,  die bescherming geniet  krachtens
artikel 11 van het Handvest,  aangezien  de grensoverschrijdende verstrekking en ontvangst  van
televisie - en radioprogramma’s  uit andere  lidstaten  zal toenemen.
4. GEVOLGEN  VOOR  DE BEGROTING
Het voorstel  heeft  geen  gevolgen voor  de begroting van de  Europese  Unie.
 NL 8   NL 5. OVERIGE  ELEMENTEN
• Uitvoeringspl anning en regelingen betreffende monitoring, evaluatie en
rapportage
De eerste gegevensverzameling moet bij de inwerkingtreding van de verordening
plaatsvinden als basis voor toekomstige herzieningen. Het monitoringproces zal dan worden afgestemd op de geboekte vooruitgang wat de grensoverschrijdende beschikbaarheid van tv-
en radioprogramma’s betreft, en de verzameling van gegevens zal om de twee tot drie jaar plaatsvinden.
Krachtens  artikel 6 van het voorstel  moet  de Commissie een evaluatie  van de verordening
verrichten  en aan het Europees  Parlement,  de Raad  en het Europe es Economisch en Sociaal
Comité  verslag  uitbrengen over de belangrijkste  bevindingen. Dat verslag  omvat  een
beoordeling van de effecten  van de verordening op de grensoverschrijdende  toegankelijkheid
van bijkomstige  onlinediensten. De evaluatie  wordt  verric ht aan de hand van de richtsnoeren
voor betere  regelgeving van de  Commissie.
• Toelichting bij de specifieke bepalingen van het voorstel
Artikel 1 definieert  de diensten  waarop  de maatregelen  betrekking hebben (met name
„ondersteunende  onlinediensten”  en „doorgiftediensten”).  Deze definities  zullen  in de Unie  op
eenvormige  wijze  worden toegepast.
Artikel 2  bepaalt  dat de auteursrechtelijke  handelingen die relevant  zijn voor het verstrekken
van een ondersteunende  onlinedienst  alleen  plaatsvinden  in de lidstaat  waar  de
omroeporganisatie  is gevestigd. Het begrip „hoofdvestiging”  van een omroeporganisatie  is in
overeenstemming met het recht  van de  Unie.
 De artikelen  3 en 4 regelen  de uitoefening van het doorgifterecht  waarop  het voorstel
betrekking heeft.  Er worden soortgelijke  regels voorgeschreven  als die welke  zijn vastgelegd
in de artikelen  9 en 10 van Richtlijn  93/83/EG  betreffende  de doorgifte  via de kabel. Artikel 3
biedt  de lidstaten  een zekere beoordelingsbevoegdheid, zoals in het geval  van doorgifte  via de
kabel  krachtens  Richtlijn  93/83/EG.  De artikelen  3 en 4 bevatten bepalingen met betrekking
tot het verplicht  collectief  beheer  van auteursrechten  en naburige  rechten  die van belang zijn
voor de doorgifte, het wettelijk  vermoeden van vertegenwoordiging door organisaties  voor
collectief  beheer  en de uitoefening van het doorgifterecht  via de kabel  door
omroeporganisaties.
Artikel 5 bevat  overgangsbepalingen.
Artikel 6 bepaalt  dat de Commissie een evaluatie  van deze verordening zal verrichten  en
verslag  zal uitbrengen over haar voornaamste  bevindingen. De lidstaten  worden verplicht  de
Commissie de  nodige  gegevens  te verstrekken voor  het opstellen van dit  verslag.
Artikel 7 bevat  de slotbepaling, namelijk  de datum  van inwerkingtreding van de verordening
en de datum  van toepassing van de  verordening.
 NL 9   NL 2016/0284 (COD)
Voorstel voor een
VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
tot vaststelling van voorschriften inzake de uitoefening van auteursrechten en naburige
rechten die van toepassing zijn op bepaalde online -uitzendingen van omroeporganisaties
en doorgifte van televisie-  en radioprogramma’s
(Voor de EER relevante tekst)
HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel  114,
Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,
Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité13,
Gezien het advies van het Comité van de Regio's14,
Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure,
Overwegende hetgeen volgt:
(1) Om bij te dragen tot de werking van de interne markt, moet worden gezorgd voor een
bredere verspreiding van televisie - en radioprogramma’s uit andere lidstaten ten
behoeve van gebruikers in de Unie, door het verlenen van licenties voor
auteursrechten en naburige rechten te vergemakkelijken op werken en ander
beschermd materiaal in uitzendingen van deze programma’s. Televisie-  en
radioprogramma’s vormen immers een belangrijk instrument om de culturele en taalkundige verscheidenheid, de sociale cohesie en de toegang tot informatie te bevorderen.
(2) De ontwikkeling van digitale technologieën en het internet heeft verandering gebracht in de distributie van en de toegang tot televisie - en radioprogramma’s. Gebruikers
verwachten steeds vaker toegang te krijgen tot dergelijke programma’s zowel live als on-demand, langs traditionele weg zoals via satelliet of kabel maar ook via
onlinediensten. Omroeporganisaties bieden daarom naast hun eigen uitzendingen van
televisie - en radioprogramma’s steeds meer onlinediensten aan als nevendienst van
hun omroepdiensten, zoals simulcasting en catchupdiensten. Exploitanten van
doorgiftediensten, die uitzendingen van televisie - en radioprogramma’s bundelen in

13 PB C , , blz..
14 PB C , , blz..
 NL 10   NL pakketten en deze tegelijkertijd met oorspronkelijke uitzending van de programma's
ongewijzigd en integraal aan geb ruikers aanbieden, maken gebruik van verschillende
doorgiftetechnieken zoals kabel, satelliet, digitale ether, IP -netwerken in gesloten
circuit of mobiele netwerken alsmede het open internet. Van de kant van de gebruikers is er een toenemende vraag naar to egang tot uitzendingen van televisie - en
radioprogramma’s, niet alleen uit hun eigen lidstaat maar ook uit andere lidstaten van de Unie, ook van leden van taalminderheden van de Unie en personen die in een andere lidstaat dan hun lidstaat van herkomst wone n.
(3) Er bestaan een aantal belemmeringen die het aanbieden van ondersteunende onlinediensten voor omroepdiensten en de verstrekking van doorgiftediensten in de weg staan en aldus het vrije verkeer van televisie - en radioprogramma’s binnen de
Unie hinder en. Omroeporganisaties zenden dagelijks een groot aantal uren nieuws,
culturele, politieke, informatieve of amusementsprogramma's uit. Deze programma’s
omvatten een waaier van inhoudelijke items zoals audiovisuele, muzikale, literaire of
grafische werken d ie krachtens het recht van de Unie door auteursrechten en/of
naburige rechten worden beschermd. Dit resulteert in een complex proces om rechten te vereffenen van een groot aantal rechthebbenden en voor verschillende categorieën van werken en ander bescherm d materiaal. Vaak moeten de rechten moeten worden
vereffend in een kort tijdsbestek, met name wanneer programma’s zoals nieuws en actualiteit worden klaargemaakt. Om hun onlinediensten over de grenzen heen ter beschikking te stellen moeten omroeporganisati es de vereiste rechten op werken en
ander beschermd materiaal bezitten voor alle betrokken gebieden, hetgeen de verrekening van de rechten nog complexer maakt.
 (4) Exploitanten van doorgiftediensten, die gewoonlijk meerdere programma’s aanbieden
waarin ge bruik wordt gemaakt van een groot aantal werken en andere beschermde
materialen in de doorgegeven televisie - en radioprogramma’s, beschikken over een
zeer korte termijn om de nodige licenties te verkrijgen en ondervinden dus een zware last bij het vereffen en van de rechten. Het gevaar bestaat ook voor rechthebbenden dat
hun werken en andere beschermde materialen zonder vergunning of vergoeding worden geëxploiteerd.
(5) De rechten op werken en ander beschermd materiaal zijn geharmoniseerd onder meer bij Rich tlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad
15 en Richtlijn
2006/115/EG van het Europees Parlement en de Raad16.
(6) Richtlijn 93/83/EEG17 vergemakkelijkt grensoverschrijdende satellietomroep en
doorgifte via de kabel van televisie - en radioprogram ma’s uit andere lidstaten van de
Unie. De werking van deze richtlijn inzake uitzendingen van omroeporganisaties is echter beperkt tot uitzendingen via satelliet en is derhalve niet van toepassing op onlinediensten ter ondersteuning van omroepdiensten terwi jl de voorschriften
betreffende doorgifte van televisie - en radioprogramma’s uit andere lidstaten zich

15 Richtlijn 2001/29/EG van  het Europees Parlement en de Raad van 22  mei 2001 betreffende de
harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de
informatiemaatschappij (PB  L 167 van 22.6.2001, blz.  10).
16 Richtlijn 2006/115/EG van het Europees Parlem ent en de Raad van 12 december 2006 betreffende het
verhuurrecht, het uitleenrecht en bepaalde naburige rechten op het gebied van intellectuele eigendom
(PB L 376 van 27.12.2006, blz. 28).
17 Richtlijn 93/83/EEG van de Raad van 27 september 1993 tot coördinatie van bepaalde voorschriften betreffende het auteursrecht en naburige rechten op het gebied van de satellietomroep en de doorgifte
via de kabel (PB L 248 van 6.10.1993, blz. 15).
 NL 11   NL beperken tot de gelijktijdige, ongewijzigde en integrale doorgifte via de kabel of
radiogolfsystemen en niet van toepassing zijn op de doorgifte door mid del van andere
technologieën.
(7) Daarom moeten de grensoverschrijdende verstrekking van ondersteunende onlinediensten voor uitzending en de doorgifte van televisie - en radioprogramma’s uit
andere lidstaten worden bevorderd door een aanpassing van het rec htskader inzake
uitoefening van auteursrechten en naburige rechten dat betrekking heeft op deze activiteiten.
(8) De ondersteunende onlinediensten die onder deze verordening vallen, zijn door omroeporganisaties aangeboden diensten met een duidelijke en ondergeschikte relatie ten opzichte van de omroepactiviteiten. Het gaat om diensten die op lineaire wijze en gelijktijdig met de uitzendingen toegang geven tot radio-  en televisieprogramma’s, en
diensten die binnen een vastgestelde termijn na de uitzending t oegang geven tot eerder
door de omroeporganisatie uitgezonden televisie - en radioprogramma’s (zogenoemde
„gemiste uitzendingen” of "catchupdiensten"). Daarnaast bestaan ondersteunende onlinediensten ook uit diensten die toegang verlenen tot materiaal dat de door de omroeporganisatie uitgezonden radio-  en televisieprogramma’s verrijkt of op een
andere wijze uitbreidt, onder meer door de mogelijkheid om de inhoud van het
desbetreffende programma vooraf, langer, uitgebreider of achteraf te bekijken of te
belui steren. Het verlenen van toegang tot individuele werken of andere beschermde
materialen die in een televisie-  of radioprogramma’s zijn opgenomen, dient niet te
worden beschouwd als een ondersteunende onlinedienst. Op dezelfde wijze valt de verstrekking van toegang tot werken of andere beschermde materialen die losstaat van
de uitzending, zoals diensten die toegang verlenen tot individuele muziekstukken of
audiovisuele werken, muziekalbums of video's, niet onder de definitie van ondersteunende onlinedienst.
 (9) Om de vereffening van rechten voor het leveren van ondersteunende onlinediensten over de grenzen heen te vergemakkelijken dient het oorsprongslandbeginsel te worden
voorgeschreven, wat betreft de uitoefening van auteursrechten en naburige rechten die
van toepassing zijn voor feiten die bij de verstrekking van, de toegang tot of het gebruik van een ondersteunende onlinedienst plaatsvinden. Dit oorsprongslandbeginsel moet uitsluitend gelden voor de relatie tussen rechthebbenden (of entiteiten die rechtheb benden vertegenwoordigen, zoals organisaties voor collectief
beheer) en omroeporganisaties, en uitsluitend voor de levering van, de toegang tot of het gebruik van een ondersteunende onlinedienst. Het oorsprongslandbeginsel moet niet gelden voor iedere volgende mededeling aan het publiek of reproductie van de door auteursrechten of naburige rechten beschermde inhoud die vervat is in de ondersteunende onlinedienst.
(10) Aangezien de verstrekking van, de toegang tot of het gebruik van een ondersteunende onlinedienst geacht wordt uitsluitend plaats te vinden in de lidstaat waar de omroeporganisatie haar hoofdvestiging heeft, terwijl de ondersteunende onlinedienst de facto over de grenzen heen in andere lidstaten kan worden geboden, moet worden gegarandeerd dat de partijen bij het bepalen van het bedrag van de betalingen voor de
betrokken rechten, rekening houden met alle aspecten van de ondersteunende
onlinedienst zoals de kenmerken van de dienst, het kijkers - en luisteraarspubliek,
inclusief het publiek in de l idstaat waar de omroeporganisatie haar hoofdvestiging
NL 12   NL heeft, en in andere lidstaten waar de toegang tot en het gebruik van de ondersteunende
onlinedienst plaatsvindt, alsook de taalversie.
 (11) Door middel van het beginsel van contractuele vrijheid zal het  mogelijk blijven de
exploitatie te blijven beperken van de rechten die onder het bij deze verordening voorgeschreven oorsprongslandbeginsel vallen, met name wat bepaalde uitzendingstechnieken of bepaalde taalversies betreft, op voorwaarde dat dergelijke beperkingen van de exploitatie van deze rechten in overeenstemming zijn met het recht van de Unie.
(12) Exploitanten van via satelliet, digitale ether, IP -netwerken met gesloten circuits,
mobiele en soortgelijke netwerken aangeboden doorgiftediensten verstr ekken diensten
die gelijkwaardig zijn met die welke door exploitanten van kabeldoorgiftediensten worden verstrekt, wanneer zij een oorspronkelijke uitzending van televisie - of
radioprogramma’s gelijktijdig, ongewijzigd en integraal voor ontvangst door het
publiek uit een andere lidstaat doorgeven, indien deze oorspronkelijke uitzending via
een draad of via de ether, inbegrepen via satelliet maar met uitzondering van onlinedoorgifte, plaatsvindt en voor ontvangst door het publiek is bestemd. Zij moeten derha lve binnen het toepassingsgebied van deze verordening vallen en gebruik kunnen
maken van het mechanisme van collectief beheer van rechten. Doorgiftediensten die
op het open internet worden aangeboden, dienen van het toepassingsgebied van deze
verordening t e worden uitgesloten omdat deze diensten andere kenmerken vertonen.
Zij zijn niet verbonden aan een bepaalde infrastructuur en in vergelijking met bijvoorbeeld de kabel of gesloten IP -netwerken kunnen zij slechts in beperkte mate
een gecontroleerde omgeving garanderen.
 (13) Om rechtszekerheid te verlenen aan exploitanten van doorgiftediensten via satelliet, digitale ether, IP -netwerken met gesloten circuits, mobiele of soortgelijke netwerken
en om verschillen in nationaal recht met betrekking tot dergelijke  doorgiftediensten te
ondervangen, moeten voorschriften worden toegepast die vergelijkbaar zijn met die welke gelden voor de doorgifte via de kabel in de zin van Richtlijn 93/83/EEG. De
voorschriften van die richtlijn voorzien in de verplichting dat het re cht om een
exploitant van een doorgiftedienst toestemming verlenen dan wel te weigeren wordt
uitgeoefend via een organisatie voor collectief beheer. Dit doet geen afbreuk aan de bepalingen van Richtlijn 2014/26/EU
18 en met name de bepalingen daarvan die
betrekking hebben op rechten van rechthebbenden betreffende de keuze van een
organisatie voor collectief beheer.
(14) Rechten die omroeporganisaties zelf bezitten ten aanzien van hun uitzendingen, met inbegrip van rechten op de inhoud van de programma’s, moe ten worden vrijgesteld
van het verplicht collectief beheer van rechten dat voor de doorgifte geldt.  Aanbieders
van doorgiftediensten en omroeporganisaties onderhouden over het algemeen
permanente commerciële betrekkingen en bijgevolg is de identiteit van
omroeporganisaties bekend bij exploitanten van doorgiftediensten en is de vereffening van rechten met omroeporganisaties  in vergelijking eenvoudig. Om de nodige
licenties van omroeporganisaties te verkrijgen ondervinden exploitanten van doorgiftediensten derhalve niet dezelfde moeilijkheden als wanneer zij licenties
moeten verkrijgen van houders van rechten op werken of andere beschermde

18 Richtlijn 2014/26/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februa ri 2014 betreffende het
collectieve beheer van auteursrechten en naburige rechten en de multiterritoriale licentieverlening van
rechten inzake muziekwerken voor onlinegebruik op de interne markt (PB L 84 van 20.3.2014, blz. 72).
NL 13   NL materialen die in doorgegeven televisie - en radioprogramma's zijn opgenomen.
 Daarom is er geen behoefte aan vereenvoudig ing van de licentieprocedure ten aanzien
van rechten die omroeporganisaties bezitten.
(15) Om te voorkomen dat de toepassing van het oorsprongslandbeginsel wordt omzeild
door de looptijd te verlengen van de bestaande overeenkomsten betreffende de uitoefeni ng van de auteursrechten en naburige rechten die van belang zijn voor de
verstrekking van een ondersteunende onlinedienst alsmede voor de toegang tot of het gebruik van een ondersteunende onlinedienst, dient het oorsprongslandbeginsel ook op
bestaande over eenkomsten te worden toegepast, maar dan met een overgangsperiode.
(16) Deze verordening eerbiedigt de grondrechten en neemt de in het Handvest van de
grondrechten van de Europese Unie erkende beginselen in acht. Aangezien er sprake kan zijn van een inbreuk op de uitoefening van de rechten van rechthebbenden voor zover verplicht collectief beheer verplicht wordt gesteld voor de uitoefening van het
recht van mededeling aan het publiek met betrekking tot doorgiftediensten, dient een
dergelijke voorwaarde dan ook op gerichte wijze te worden voorgeschreven voor
specifieke diensten alsook om een meer wijdverbreide grensoverschrijdende verspreiding van televisie - en radioprogramma’s mogelijk te maken door een vlottere
vereffening van deze rechten.
 (17) Om de doel stelling van bevordering van grensoverschrijdende verrichting van
ondersteunende onlinediensten en gemakkelijker doorgifte van televisie - en
radioprogramma’s uit andere lidstaten te verwezenlijken, is het passend een verordening vast te stellen, die rechts treeks van toepassing is in de lidstaten. Een
verordening is noodzakelijk om te zorgen voor een eenvormige toepassing van de
voorschriften in de lidstaten en om te verzekeren dat deze op hetzelfde moment in werking treden voor alle betrokken uitzendingen e n doorgiftediensten. De
rechtstreekse toepasselijkheid van een verordening vermindert de juridische fragmentatie en zorgt voor meer eenvormigheid door een geharmoniseerde reeks regels in te voeren die bevorderlijk zijn voor het vrije verkeer van televisie - en
radioprogramma’s uit andere lidstaten.
(18) Nadat de verordening gedurende een bepaalde termijn van kracht is geweest, moet deze aan een evaluatie worden onderworpen om onder meer te beoordelen in welke mate de grensoverschrijdende verrichting van ondersteunende onlinediensten is toegenomen ten voordele van de Europese consumenten en dus ook ten voordele van
een grotere culturele diversiteit in de Unie.
(19) Daar de doelstelling van deze verordening, namelijk het bevorderen van de
grensoverschrijdende verstrekking van ondersteunende onlinediensten en het
vergemakkelijken van de doorgifte van televisie - en radioprogramma's uit andere
lidstaten, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt en derhalve
wegens de omvang en de gevolgen ervan bet er op Unieniveau kan worden
verwezenlijkt, kan de Unie maatregelen nemen overeenkomstig het in artikel 5 van het
Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel. Overeenkomstig het in dat artikel bedoelde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan hetgeen nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken.
 Wat de grensoverschrijdende verlening van ondersteunende onlinediensten betreft,
stelt deze verordening mechanismen vast om de vereffening van auteursrechten en naburige rechten te vergemakkelijken. Deze verordening verplicht omroeporganisaties
NL 14   NL niet deze diensten over de grenzen heen aan te bieden. Evenmin verplicht deze
verordening exploitanten van doorgiftediensten in hun diensten televisie - of
radioprogramma’s uit andere lidstaten op te nemen. Deze verordening betreft alleen de
uitoefening van bepaalde doorgifterechten voor zover dit nodig is om het verlenen van licenties voor auteursrechten en naburige rechten voor dergelijke diensten te vereenvoudigen en alleen m et betrekking tot televisie - en radioprogramma’s uit andere
lidstaten van de Unie,
HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
Artikel  1
Definities
Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder:
(a) „ondersteunende onlinedienst”: een onlinedienst bestaande in het aanbieden aan het publiek, door of onder controle en verantwoordelijkheid van een omroeporganisatie,
van radio-  of televisieprogramma’s gelijktijdig met of voor een bepaalde periode na
de uitzending ervan door de omroeporganis atie, alsmede van door of voor de
omroeporganisatie geproduceerd materiaal dat een ondersteuning vormt voor die
uitzending;
(b) „doorgifte”: de gelijktijdige, ongewijzigde en integrale doorgifte, anders dan de
doorgifte via de kabel als bepaald in Richtlijn 93/83/EEG en anders dan de doorgifte
via een internettoegangsdienst als bepaald in Verordening (EU) nr. 2015/2120 van het Europees Parlement en de Raad
19, die bedoeld is voor ontvangst door het publiek
van een oorspronkelijke uitzending uit een andere lidstaa t, per draad of via de ether,
met inbegrip van satellietuitzending maar met uitzondering van onlinedoorgifte van
televisie - of radioprogramma’s die voor ontvangst door het publiek zijn bedoeld,
mits deze doorgifte wordt verricht door een andere partij dan de omroeporganisatie
die de oorspronkelijke uitzending heeft gedaan of onder controle of verantwoordelijkheid waarvan de uitzending plaatsvond.
 Artikel  2
Toepassing van het beginsel van land van oorsprong op ondersteunende onlinediensten
(1) De handelingen van mededeling aan het publiek en beschikbaarstelling die
plaatsvinden bij het verstrekken van een ondersteunende onlinedienst door of onder controle en verantwoordelijkheid van een omroeporganisatie, en de reproductiehandelingen die noodzakelijk zijn voor he t verlenen van de toegang tot of
het gebruik van de ondersteunende onlinedienst, worden voor de uitoefening van de auteursrechten en naburige rechten die relevant zijn voor deze handelingen, geacht uitsluitend plaats te vinden in de lidstaat waar de omroep organisatie haar
hoofdvestiging heeft.
19 Verordening (EU) 2015/212 0 van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2015 tot
vaststelling van maatregelen betreffende het open internet en tot wijziging van Richtlijn 2002/22/EG
inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot
elektronischecommunica tienetwerken en - diensten en Verordening (EU) nr. 531/2012 betreffende
roaming op openbare mobielecommunicatienetwerken binnen de Unie (PB L 310 van 26.11.2015, blz. 1).
NL 15   NL (2) Bij de vaststelling van het bedrag van de betalingen voor de rechten die onder het
beginsel van het land van oorsprong als bedoeld in lid 1 vallen, houden de partijen rekening met alle aspecten van de ondersteunende onlinedienst zoals de kenmerken
van de ondersteunende onlinedienst, het luisteraars - of kijkerspubliek en de
taalversie.
Artikel  3
Uitoefening van de rechten bij doorgifte door andere rechthebbenden dan
omroeporganisaties
(1) Andere houders van auteursrechten of naburige rechten dan omroeporganisaties
kunnen hun rechten om al dan niet toestemming voor een doorgifte te verlenen alleen uitoefenen via een organisatie voor collectief beheer.
 (2) Indien een rechthebbende het beheer van het in lid 1 bedoelde recht niet aan een
organisatie voor collectief beheer heeft overgedragen, wordt de organisatie voor
collectief beheer die rechten van dezelfde categorie beheert voor het grondgebied van
de lidstaat waarvoor de exploitant van de doorgiftedienst rechten voor een doorgifte wenst te vereffenen, geacht voor rekening van deze rechthebbende te zijn belast met het beheer van het recht.
(3) Indien meer dan een organisatie voor collectief beheer voor het grondgebied van die
lidstaat rechten van di e categorie beheert, staat het de rechthebbende vrij te kiezen
welke van die organisaties voor collectief beheer wordt geacht met het beheer van de
rechten te zijn belast. Indien de rechthebbende in een dergelijke situatie geen organisatie voor collectief beheer kiest, duidt de lidstaat aan voor het grondgebied
waarvan de exploitant van de doorgiftedienst rechten voor een doorgifte wenst te
vereffenen, welke van de organisaties voor collectief beheer wordt geacht met het
beheer van de rechten van deze recht hebbende te zijn belast.
(4) Rechthebbenden hebben dezelfde rechten en plichten uit de overeenkomst tussen de exploitant van de doorgiftedienst en de organisatie voor collectief beheer die wordt geacht wordt met het beheer van hun rechten te zijn belast, als de rechthebbenden die
het beheer van hun rechten aan deze organisatie voor collectief beheer hebben
overgedragen, en kunnen deze rechten doen gelden binnen een termijn die door de betrokken lidstaat wordt vastgesteld en die niet korter mag zijn dan drie jaa r vanaf de
datum van de doorgifte die hun werk of een ander beschermd materiaal omvat.
 (5) Een lidstaat kan bepalen dat wanneer een rechthebbende de oorspronkelijke
uitzending van een werk of een ander beschermd materiaal op zijn grondgebied
toestaat, hij wor dt geacht te aanvaarden dat zijn rechten op doorgifte niet op
individuele basis maar in overeenstemming met deze verordening worden uitgeoefend.
Artikel  4
Uitoefening van de rechten bij doorgifte door omroeporganisaties
Artikel 3 is niet van toepassing op de rechten die door een omroeporganisatie worden
uitgeoefend met betrekking tot haar eigen uitzendingen, ongeacht of het om haar eigen
NL 16   NL rechten gaat dan wel of deze haar door andere houders van auteursrechten of naburige rechten
zijn overgedragen.
Artikel  5
Overgangsbepaling
Op overeenkomsten over de uitoefening van auteursrechten en naburige rechten voor handelingen van mededeling aan het publiek en van beschikbaarstelling bij het verstrekken van een ondersteunende onlinedienst en handelingen van reproductie die noodzakelijk zijn voor de verlening van de toegang tot of het gebruik van een ondersteunende onlinedienst, die
van kracht zijn op [de in artikel  7, lid  2, vermelde datum,],  is artikel  2 van toepassing met
ingang van  [de in artikel  7, lid 2, bedoel de datum + 2 jaar, in te vullen door het
Publicatiebureau]  indien deze overeenkomsten na die datum verstrijken.
Artikel  6
Evaluatie
(1) Uiterlijk [3 jaar na de in artikel 7; lid 2, vermelde datum, in te vullen door het
Publicatiebureau] verricht de Commissie een evaluatie van deze verordening
verrichten en brengt zij aan het Europees Parlement, de Raad en het Europees
Economisch en Sociaal Comité verslag uit over de belangrijkste bevindingen.
(2) De lidstaten verstrekken de Commissie de nodige gegevens voor het op stellen van
het in lid 1 bedoelde verslag.
