Proposta di regolamento del Consiglio recante modifica del regolamento (CE) n. 1676/2001 che istituisce un dazio antidumping definitivo sulle importazioni di alcuni tipi di polietilentereftalato (PET) originarie, tra l'altro, dell'India
3) JURIDISCHE ELEMENTEN VAN HET VOORSTEL • Samenvatting van de voorgestelde maatregelen Op 4 januari 2005 heeft de Commissie een tussentijds onderzoek geopend in verband met de antidumpingrechten op PET-folie uit India. Dit onderzoek was beperkt tot een onderzoek naar dumping wat vijf Indiase producenten/exporteurs betrof waarvan verbintenissen waren aanvaard en tot een onderzoek naar de hoogte van het residuele recht, en had ten doel vast te stellen of de thans geldende maatregelen moesten worden gehandhaafd of ingetrokken dan wel of de hoogte van deze maatregelen moest worden gewijzigd. Het bijgevoegde voorstel om de antidumpingmaatregelen ten aanzien van PET-folie uit India te handhaven, hoewel op een lager niveau, is gebaseerd op de definitieve bevindingen volgens welke PET-folie uit India met dumping werd ingevoerd, hoewel de dumpingmarge niet zo hoog was als bij het oorspronkelijk onderzoek. Derhalve wordt de Raad verzocht bijgevoegd voorstel voor een verordening die in het Publicatieblad van de Europese Unie moet worden bekendgemaakt goed te keuren. • Rechtsgrond Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap, laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2117/2005 van de Raad van 21 december 2005. • Subsidiariteitsbeginsel Het voorstel betreft een gebied dat onder de exclusieve bevoegdheid van de Gemeenschap valt. Het subsidiariteitsbeginsel is derhalve niet van toepassing. • Evenredigheidsbeginsel Het voorsel evenredigheidsbeginsel: is om de volgende redenen in overeenstemming met het De vorm van de maatregel is beschreven in vorengenoemde basisverordening en laat geen ruimte voor nationale besluitvorming. Beschrijving van de wijze waarop de financiële en administratieve lasten voor de Gemeenschap, nationale, regionale en lokale overheden, bedrijven en burgers zoveel mogelijk worden beperkt en hoe zij in verhouding staan tot het doel van het voorstel: niet van toepassing. NL 3 NL • Keuze van instrumenten Voorgestelde instrumenten: verordening. Andere instrumenten zouden om de volgende reden ongeschikt zijn: Vorengenoemde basisverordening voorziet niet in andere mogelijkheden. 4) GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING Het voorstel heeft geen gevolgen voor de begroting van de Gemeenschap. NL 4 NL Voorstel voor een VERORDENING VAN DE RAAD tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1676/2001 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op polyethyleentereftalaatfolie (PET-folie) uit onder meer India DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op Verordening (EG) nr.  384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap1 (hierna “de basisverordening” genoemd), met name op artikel 11, lid 3, Gelet op het voorstel dat de Commissie na overleg in het Raadgevend Comité heeft ingediend, Overwegende hetgeen volgt: A. PROCEDURE (1) (2) 1. Thans geldende maatregelen en beëindigde onderzoeken betreffende PET- folie Bij Verordening (EG) nr. 2597/19992 heeft de Raad definitieve compenserende rechten ingesteld op polyethyleentereftalaatfolie (PET-folie), ingedeeld onder de GN- codes ex 3920 62 19 en ex 3920 62 90, uit India. Deze rechten waren ad valorem- rechten van 3,8% tot 19,1% voor bij name genoemde exporteurs, terwijl een residueel recht van 19,1% van toepassing was op alle andere ondernemingen. Bij Verordening (EG) nr. 1676/20013 heeft de Raad definitieve antidumpingrechten ingesteld op PET-folie uit onder meer India. Aan de hand van een steekproef van Indiase producenten/exporteurs werden individuele rechten vastgesteld, gaande van 0% tot 62,6% voor de in de steekproef opgenomen ondernemingen, terwijl voor de niet in de steekproef opgenomen medewerkende ondernemingen een recht werd vastgesteld dat gebaseerd was op de gewogen gemiddelde dumpingmarge van 57,7%, verminderd met de individuele exportsubsidiemarge. Voor alle andere ondernemingen gold een recht van 53,3%. Het oorspronkelijke onderzoektijdvak was de periode van 1 april 1999 tot en met 31 maart 2000. 1 2 3 PB L 56 van 6. 3. 1996, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2117/2005 (PB L 340 van 23. 12. 2005, blz. 17). PB L 316 van 10. 12. 1999, blz. 1. PB L 227 van 23. 8. 2001, blz. 1. NL 5 NL (3) (4) (5) (6) (7) (8) Op 22 augustus 2001 heeft de Commissie bij Besluit 2001/645/EG4 verbintenissen aanvaard die waren aangeboden door vijf Indiase producenten, namelijk Ester Industries Limited (‘Ester’), Flex Industries Limited (‘Flex’), Garware Polyester Limited (‘Garware’), MTZ Polyfilms Limited (‘MTZ’) en Polyplex Corporation Limited (‘Polyplex’). De Commissie heeft op 17 februari 2005, met een bericht in het Publicatieblad van de Europese Unie, bekendgemaakt dat MTZ Polyfilms Limited van naam was veranderd5. Bij de Verordeningen (EG) nrs. 1975/2004 en 1976/20046 heeft de Raad de definitieve compenserende maatregelen en antidumpingmaatregelen ten aanzien van PET-folie uit India uitgebreid tot PET-folie die vanuit Brazilië en Israël wordt verzonden en bij invoer in de EU al dan niet wordt aangegeven als van oorsprong uit Brazilië of Israël.  Op 28 juni 20027 heeft de Commissie een tussentijds onderzoek geopend in verband met Verordening (EG) nr. 2597/1999 dat beperkt was tot de vorm van de definitieve compenserende maatregelen, met name om na te gaan of een verbintenis die door een Indiase producent/exporteur was aangeboden kon worden aanvaard overeenkomstig artikel 19 van de basisverordening. Dit onderzoek werd beëindigd bij Verordening (EG) nr. XXX/2006 van de Raad8. Op 22 november 20039 heeft de Commissie een tussentijds onderzoek geopend in verband met Verordening (EG) nr. 1676/2001 dat beperkt was tot de vorm van de definitieve antidumpingmaatregelen. Dit onderzoek werd beëindigd bij Verordening (EG) nr. XXX/2006 van de Raad10 waarbij Verordening (EG) nr. 1676/2001 werd gewijzigd. Op 10 december 200411 heeft de Commissie een onderzoek ingesteld naar aanleiding van het vervallen van de definitieve compenserende maatregelen. Dit onderzoek werd beëindigd bij Verordening (EG) nr. ZZZ/2006 van de Raad waarbij de definitieve compenserende maatregelen werden gehandhaafd. Op 23 augustus 200512 heeft de Commissie een procedure ingeleid voor de eventuele herziening van Verordening (EG) nr. 1975/2004 en Verordening (EG) nr. 1976/2004 naar aanleiding van het verzoek van een Israëlische producent om te worden vrijgesteld van de uitgebreide maatregelen. Dit onderzoek werd beëindigd bij Verordening (EG) nr. 101/2006 van de Raad13. 2. Verzoek om een herziening (9) Op 5 november 2004 hebben de volgende EU-producenten een verzoek ingediend om een tussentijdse herziening van de vorm van de antidumpingmaatregelen: Du Pont 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 PB L 227 van 23. 8. 2001, blz. 56. PB C 40 van 17. 2. 2005, blz. 8. PB L 342 van 18. 11. 2004, blz. 1 en blz. 8. PB C 154 van 28. 6. 2002, blz. 2. PB PB C 281 van 22. 11. 2003, blz. 4. PB PB C 306 van 10. 12. 2004, blz. 2. PB L 218 van 23. 5. 2005, blz. 3. PB L 17 van 21. 1. 2006, blz. 1. NL 6 NL Teijin Films, Mitsubishi Polyester Film GmbH en Nuroll SpA. Deze ondernemingen zijn goed voor een groot deel van de productie van PET-folie in de EU. Toray Plastics Europe deelde mede het verzoek te steunen, hoewel deze onderneming formeel niet tot de indieners van het verzoek behoorde.  (10) Wat de invoer van PET-folie betreft door de vijf Indiase producenten waarvan bij Besluit 2001/645/EG verbintenissen waren aanvaard, voerden de indieners van het verzoek aan dat het niveau van de geldende maatregelen niet langer toereikend was om de schadelijke dumping tegen te gaan. 3. Onderzoek (11) Na overleg in het Raadgevend Comité was de Commissie van oordeel dat er voldoende bewijsmateriaal was om een tussentijds onderzoek te openen en heeft zij op 4 januari 2005, met een bericht in het Publicatieblad van de Europese Unie14, de opening aangekondigd van een tussentijds onderzoek overeenkomstig artikel 11, lid 3, van de basisverordening. (12) Het onderzoek was beperkt tot een onderzoek naar dumping door de vijf Indiase producenten/exporteurs waarvan verbintenissen waren aanvaard en tot een onderzoek naar het niveau van het residuele recht om vast te stellen of de thans geldende maatregelen moesten worden gehandhaafd, beëindigd of gewijzigd. Het onderzoek had betrekking op de periode van 1 oktober 2003 tot en met 30 september 2004 (”het onderzoektijdvak”). (13) De Commissie heeft de producenten/exporteurs, de vertegenwoordigers van India en de EU-producenten van de opening van het tussentijdse onderzoek in kennis gesteld. Belanghebbenden werden in de gelegenheid gesteld om binnen een bepaalde termijn hun standpunt schriftelijk bekend te maken en te verzoeken te worden gehoord. (14) Om de gegevens te verkrijgen die zij voor haar onderzoek nodig had, heeft de Commissie de betrokken producenten/exporteurs een vragenlijst toegezonden, die door hen allen werd beantwoord. Er vonden controles plaats bij de volgende producenten/exporteurs in India: Ester Industries Limited, New Delhi Flex Industries Limited, New Delhi Garware Polyester Limited, Aurangabad MTZ Polyfilms Limited, Mumbai Polyplex Corporation Limited, New Delhi 14 PB C 1 van 4. 1. 2005, blz. 5. NL 7 NL B. PRODUCT 1. Betrokken product (15) Het onderzoek had betrekking op folie van polyethyleentereftalaat (PET-folie), zoals in het oorspronkelijk onderzoek gedefinieerd, welk product doorgaans wordt aangegeven onder de GN-codes ex 3920 62 19 en ex 3920 62 90, uit India. 2. Soortgelijk product (16) Zoals bij het oorspronkelijk onderzoek, werd vastgesteld dat PET-folie die in India wordt vervaardigd en aldaar op de binnenlandse markt verkocht en PET-folie die uit India naar de EU wordt uitgevoerd, producten zijn met dezelfde fysische en technische basiskenmerken en hetzelfde gebruik. Het zijn derhalve soortgelijke producten in de zin van artikel 1, lid 4, van de basisverordening C. DUMPING 1.  Normale waarde (17) Om de normale waarde vast te stellen werd eerst nagegaan of de totale binnenlandse verkoop van het betrokken product door iedere producent/exporteur representatief was in de zin van artikel 2, lid 2, van de basisverordening, dat wil zeggen of deze verkoop 5% of meer bedroeg van de totale uitvoer van dat product naar de EU. De totale verkoop van het betrokken product bleek voor alle ondernemingen representatief te zijn. (18) Vervolgens werd nagegaan of de totale binnenlandse verkoop van iedere productsoort 5% of meer bedroeg van de uitvoer van die soort naar de EU. Twee ondernemingen bleken op de binnenlandse markt PET-folie van “tweede kwaliteit” te hebben verkocht, maar hadden deze niet naar de EU uitgevoerd. Aangezien folie van tweede kwaliteit niet rechtstreeks kan worden vergeleken met folie van eerste kwaliteit, werd de verkoop van folie van tweede kwaliteit van de berekening van de normale waarde uitgesloten. Een andere onderneming had op de binnenlandse markt drie kwaliteiten folie verkocht, maar had slechts de beste kwaliteit naar de EU uitgevoerd. De eerste en tweede kwaliteit werden vaak in grote hoeveelheden samen met de derde kwaliteit op de binnenlandse markt verkocht tegen de prijs van de derde kwaliteit. Dit werd uitgelegd als een manier om voorraden op te ruimen. Ook met deze verkoop werd bij de dumpingberekening geen rekening gehouden. (19) Een onderneming verkocht aan handelaren in het eigen land PET-folie die voor de uitvoer was bestemd. Deze PET-folie kon gemakkelijk worden geïdentificeerd als bestemd voor de uitvoer omdat deze dan onderworpen was aan een ander belastingstelsel dan bij verkoop op de binnenlandse markt. De onderneming kon niet aangeven of de uiteindelijke bestemming van de goederen de EU of een derde land was. Met deze verkoop werd derhalve bij de berekening geen rekening gehouden. (20) Voor de productsoorten waarvan de binnenlandse verkoop 5% of meer bedroeg van de uitvoer naar de EU, werd vervolgens nagegaan of er voldoende hoeveelheden waren verkocht in het kader van normale handelstransacties overeenkomstig artikel 2, lid 4, van de basisverordening. Voor iedere productsoort waarvan meer dan 80% was NL 8 NL verkocht tegen een netto-verkoopprijs die gelijk was aan of hoger dan de productiekosten en waarvan de gewogen gemiddelde prijs gelijk was aan of hoger dan de productiekosten, was de normale waarde gelijk aan de gewogen gemiddelde prijs van alle binnenlandse transacties, ongeacht of de transacties al dan niet winstgevend waren geweest.  Voor de productsoorten waarvan de winstgevende verkoop 80% of minder - maar niet minder dan 10% - bedroeg van de totale verkoop of waarvan de gewogen gemiddelde prijs lager was dan de productiekosten, was de normale waarde gelijk aan de gewogen gemiddelde binnenlandse prijs van uitsluitend de winstgevende transacties. (21) Voor de productsoorten waarvoor, om de normale waarde vast te stellen, geen gebruik kon worden gemaakt van de binnenlandse prijzen van de betrokken producenten/exporteurs omdat ze onvoldoende representatief waren of omdat er onvoldoende verkoop in het kader van normale handelstransacties had plaatsgevonden, werd de normale waarde geconstrueerd door de fabricagekosten te nemen van de productsoorten die door de betrokken producent/exporteur naar de EU waren uitgevoerd en daaraan een redelijk bedrag voor verkoopkosten, algemene en administratieve kosten (VAA-kosten) alsmede winst toe te voegen overeenkomstig artikel 2, leden 3 en 6, van de basisverordening. (22) Overeenkomstig artikel 2, lid 6, van de basisverordening werden de VAA-kosten gebaseerd op de kosten die de producenten/exporteurs hadden gemaakt bij de representatieve binnenlandse verkoop van het betrokken product. Als winstmarge werd de gewogen gemiddelde winstmarge aangehouden van iedere onderneming op de productsoorten die op de binnenlandse markt in toereikende hoeveelheden en in het kader van normale handelstransacties waren verkocht. (23) Na de mededeling van de bevindingen van de Commissie betwistte een producent/exporteur de correctie op de prijs van een bepaalde grondstof, waarna de betwiste correctie en de dumpingmarge werden herzien. (24) Een andere onderneming voerde aan dat folie die niet van topkwaliteit was bij de berekeningen in aanmerking moest worden genomen en dat correcties moesten worden toegepast om deze folie met folie van de eerste kwaliteit te kunnen vergelijken. Deze onderneming voerde ook aan dat na deze correcties de winstmarges opnieuw berekend moest worden. (25) De hoeveelheid folie van tweede en derde kwaliteit die bij de berekeningen niet in aanmerking was genomen kwam overeen met minder dan 3% van de binnenlandse verkoop. Daarom werd de overige binnenlandse verkoop voldoende representatief geacht voor een nauwkeurige berekening van de normale waarde. Er is derhalve geen herberekening van de winstmarge nodig. (26) De producenten/exporteurs werden ingelicht over de berekeningen en hebben daarover enige opmerkingen gemaakt. De Commissie heeft met deze opmerkingen rekening gehouden en de berekeningen hieraan zo nodig aangepast. 2.  Exportprijs (27) Wat de vaststelling van de exportprijzen betreft, wordt eraan herinnerd dat bij dit onderzoek werd nagegaan of de dumpingmarge is gewijzigd en of een eventuele NL 9 NL wijziging daarvan als van duurzame aard kan worden beschouwd. In dit verband kan het onderzoek naar de exportprijzen niet worden beperkt tot een onderzoek van het prijsgedrag van de exporteurs in het verleden, maar moet ook worden nagegaan hoe de exportprijzen zich in de toekomst waarschijnlijk zullen ontwikkelen. Er moet met andere woorden worden nagegaan of de exportprijzen in het verleden een betrouwbare aanwijzing zijn van de exportprijzen in de toekomst. In dit geval en gelet op het feit dat verbintenissen werden aanvaard, werd met name nagegaan of de verbintenissen de exportprijzen in het verleden hebben beïnvloed en deze hierdoor onbruikbaar werden voor de vaststelling van toekomstige exportprijzen. (28) Gezien de verbintenissen werd de betrouwbaarheid van de prijzen bij uitvoer naar de EU nagegaan door deze prijzen in verband te brengen met de in de verbintenissen vermelde minimuminvoerprijzen. Er moest in feite worden nagegaan of de prijzen bij uitvoer naar de EU van een bepaald niveau waren als gevolg van de bij de verbintenissen vastgestelde minimuminvoerprijzen en dus of ze duurzaam waren of niet. Derhalve werd voor iedere onderneming nagegaan of de gewogen gemiddelde prijzen bij uitvoer naar de EU al dan niet aanmerkelijk hoger waren dan de minimuminvoerprijzen, waarbij rekening werd gehouden met de bijzonderheden van het betrokken product, de markten waarop het in het onderzoektijdvak was verkocht, en de verhouding tussen deze uitvoerprijzen en de prijzen bij uitvoer naar derde landen. Wanneer de prijzen bij uitvoer naar de EU van een onderneming ruim boven de minimuminvoerprijzen lagen, werd ervan uitgegaan dat deze exportprijzen weinig beïnvloed waren door de verbintenissen en dus een betrouwbare indicatie waren voor toekomstige prijsgedrag van die onderneming. Wanneer daarentegen de het gemiddelde prijzen bij uitvoer naar de EU nauwelijks hoger waren dan de minimuminvoerprijzen en bovendien aanmerkelijk hoger waren dan de prijzen bij uitvoer naar derde landen, werd ervan uitgegaan dat de prijzen bij uitvoer naar de EU beïnvloed waren door de verbintenissen en dus niet voldoende betrouwbaar waren om in het kader van een te worden voor de dumpingberekening overeenkomstig artikel 2, lid 8, van de basisverordening.  tussentijds onderzoek gebruikt (29) Voor twee Indiase exporteurs, Flex en Polyplex, werd vastgesteld dat de prijzen bij uitvoer naar de EU veel hoger waren dan de minimuminvoerprijzen. Deze prijzen bij uitvoer naar de EU werden derhalve als betrouwbaar beschouwd en werden gebruikt voor de berekening van de dumpingmarge. (30) Voor de drie andere exporteurs/producenten, Ester, Garware en MTZ, werd vastgesteld dat de prijzen bij uitvoer naar de EU zeer dicht bij de minimuminvoerprijzen lagen. Bovendien bleek, na een onderzoek per soort, dat de prijzen bij uitvoer naar andere derde landen van deze drie ondernemingen aanzienlijk lager waren dan de prijzen bij uitvoer naar de EU; het was dus waarschijnlijk dat de prijzen van bepaalde soorten bij uitvoer naar de EU, indien er geen verbintenissen waren geweest, even laag zouden zijn geweest als de prijzen bij uitvoer naar andere derde landen. Derhalve werd geconcludeerd dat de prijzen bij uitvoer naar de EU van deze drie ondernemingen in het kader van onderhavig tussentijds onderzoek niet konden worden gebruikt om betrouwbare exportprijzen vast te stellen in de zin van artikel 2, lid 8, van de basisverordening. (31) Er werd evenwel geoordeeld dat het ontbreken van een betrouwbare prijs voor deze drie Indiase exporteurs, in dit geval als gevolg van de verbintenissen, niet tot een beëindiging van het onderzoek voor deze exporteurs mocht leiden indien op een NL 10 NL andere wijze een duurzame wijziging in hun dumpinggedrag, met name wat de exportprijzen betreft, kon worden vastgesteld. Aangezien de producenten/exporteurs het betrokken product op de wereldmarkt verkopen, werd derhalve besloten de exportprijs voor naar de EU uitgevoerde soorten vast te stellen aan de hand van de prijzen bij uitvoer naar derde landen. (32) Na de mededeling van de voornaamste gegevens en overwegingen op basis waarvan de Commissie voornemens was een wijziging van Verordening (EG) nr. 1676/2001 voor te stellen, hebben een aantal partijen opmerkingen gemaakt. (33) Enkele Indiase exporteurs/producenten en de Indiase overheid beweerden dat het op grond van artikel 2, leden 8 en 9, van de basisverordening niet mogelijk was om de exportprijzen te baseren op de prijzen bij export naar derde landen. Zij voerden aan dat prijzen bij uitvoer naar de EU beschikbaar waren en dat er geen voldoende redenen waren om deze exportprijzen niet te gebruiken. De prijzen bij uitvoer naar de EU waren betrouwbaar en moesten daarom worden gebruikt en niet de prijzen bij uitvoer naar derde landen.  (34) In verband met het gebruik van de prijzen bij uitvoer naar derde landen wordt erop gewezen dat het doel van onderhavig onderzoek op grond van artikel 11, lid 3, van de basisverordening is na te gaan of de antidumpingmaatregelen moeten worden gehandhaafd. Bij het onderzoek naar dumping moet worden nagegaan of de dumpingmarge is gewijzigd ten opzichte van de bij het oorspronkelijke onderzoek vastgestelde dumpingmarge. Het besluit om, wat drie Indiase producenten/exporteurs betreft, de prijzen bij uitvoer naar derde landen in aanmerking te nemen in plaats van de prijzen bij uitvoer naar de EU is niet gebaseerd op artikel 2, leden 8 en 9, van de basisverordening. Zoals vermeld in de overwegingen 27 en 28, werden de prijzen bij uitvoer naar derde landen gebruikt omdat moet worden onderzocht of de prijzen bij uitvoer naar de EU in de toekomst waarschijnlijk zullen worden gehandhaafd en dus of het waarschijnlijk is dat opnieuw dumping zal optreden. aangezien (35) De conclusie van dat onderzoek was dat de prijzen van deze drie Indiase producenten/exporteurs bij uitvoer naar de EU beïnvloed waren door de minimuminvoerprijzen, de deze minimuminvoerprijzen lagen. Deze exportprijzen waren dus niet uitsluitend het resultaat van vraag en aanbod, en het was dus onwaarschijnlijk dat zij in de toekomst op hetzelfde niveau zouden blijven. Er kon bijgevolg geen gebruik worden gemaakt van de prijzen bij uitvoer naar de EU voor de berekening van de dumpingmarge. Daar deze prijzen niet konden worden gebruikt, werden de prijzen bij uitvoer naar derde landen als een accuraat en redelijk alternatief beschouwd voor de vaststelling van de exportprijzen in het onderzoektijdvak en voor de berekening van de dumpingmarge. exportprijzen dicht bij (36) Eén Indiase exporteur voerde aan dat hij, omdat zijn prijzen bij uitvoer naar derde landen waren gebruikt in plaats daarvan zijn prijzen bij uitvoer naar de EU, was gediscrimeerd en anders was behandeld dan de exporteurs wier prijzen bij uitvoer naar de EU wel waren gebruikt. (37) Opgemerkt wordt dat bij het vaststellen van de exportprijzen niet werd gediscrimineerd, aangezien dezelfde methode voor alle Indiase exporteurs werd gebruikt. Voor iedere producent/exporteur werd nagegaan of zijn prijzen bij uitvoer naar de EU geschikt waren om voor de dumpingberekening te worden gebruikt.  NL 11 NL konden worden Hiertoe werden de prijzen bij uitvoer naar de EU van iedere exporteur/producent vergeleken met de minimuminvoerprijzen om vast te stellen of eerstgenoemde prijzen beschouwd de minimuminvoerprijzen tot stand waren gekomen. Indien, zoals in overweging 28 vermeld, de exportprijzen voldoende boven de minimuminvoerprijzen lagen, was de conclusie dat ze niet door de minimuminvoerprijzen waren beïnvloed en dus voor de dumpingberekening konden worden gebruikt, aangezien ze als een aanwijzing van het vermoedelijke toekomstige prijsgedrag van de exporteur konden worden beschouwd. onafhankelijk prijzen van die als (38) Werd evenwel vastgesteld dat de prijzen bij uitvoer naar de EU beïnvloed waren door de minimuminvoerprijzen, dan werden eerstgenoemde prijzen niet beschouwd als een aanwijzing voor het vermoedelijke toekomstige prijsgedrag van de exporteur en werd er voor de dumpingberekening geen gebruik gemaakt van deze prijzen, maar van de prijzen bij uitvoer naar derde landen. Er is derhalve geen sprake van discriminatie indien voor sommige exporteurs gebruik werd gemaakt van de prijzen bij uitvoer naar de EU en voor andere exporteurs van de prijzen bij uitvoer naar derde landen. (39) Een aantal Indiase exporteurs/producenten waren het niet eens met de conclusie dat hun prijzen bij uitvoer naar de EU dicht bij de minimuminvoerprijzen lagen en derhalve niet voor de dumpingberekening konden worden gebruikt. Zij oordeelden dat hun prijzen voldoende boven de minimuminvoerprijzen lagen en wezen erop dat in het kader van de prijsverbintenis van hen uitsluitend werd verwacht dat zij niet onder de minimuminvoerprijs verkochten. Eén exporteur voerde aan dat een vergelijking met de minimuminvoerprijzen geen bevredigende methode was om vast te stellen of de prijzen bij uitvoer naar de EU redelijk en betrouwbaar waren en dat het passender was geweest een vergelijking Indiase producenten/exporteurs of van de EU-producenten. te maken met de prijzen van andere (40) Zoals in overweging 30 vermeld, hebben de EU-instellingen vastgesteld dat de prijzen van drie producenten/exporteurs niet voldoende boven de minimuminvoerprijzen lagen waardoor het niet duidelijk was dat ze los van deze minimuminvoerprijzen waren vastgesteld. Deze prijzen vormden derhalve geen geschikte basis voor de dumpingberekening. Het feit dat van de producenten/exporteurs in het kader van de verbintenissen uitsluitend werd verwacht dat ze niet onder de minimuminvoerprijzen verkochten wordt niet betwist, maar is in dit verband irrelevant.  (41) In aanwezigheid van verbintenissen moet bij het onderzoek of de prijzen bij uitvoer naar de EU zijn beïnvloed door de minimuminvoerprijzen, worden nagegaan of de prijzen bij uitvoer naar de EU betrouwbaar zijn en een geschikte basis vormen voor de berekening van de dumpingmarges. Wanneer de prijzen bij uitvoer naar de EU beïnvloed worden door andere factoren dan de marktkrachten, bijvoorbeeld door bij een verbintenis vastgestelde minimuminvoerprijzen, worden eerstgenoemde prijzen niet als redelijk of betrouwbaar beschouwd. In dit geval wordt een vergelijking met de prijzen bij export naar andere landen (zie overweging 28) passender geacht om het prijsgedrag van een bepaalde exporteur vast te stellen dan een vergelijking met de prijzen van andere Indiase producenten/exporteurs of met die van de EU-producenten, omdat eerstgenoemde vergelijking een beter inzicht verschaft in het prijsgedrag van een bepaalde producent/exporteur. (42) De EU-producenten voerden aan dat, gelet op het prijsverstorende effect van de bij de Indiase vastgestelde minimuminvoerprijzen, verbintenissen voor alle NL 12 NL producenten/exporteurs gebruik had moeten worden gemaakt van de prijzen bij uitvoer naar derde landen en geen rekening had mogen worden gehouden met de prijzen bij uitvoer naar de EU. De EU-producenten waren ook bezorgd over het feit dat de Indiase producenten/exporteurs waarvoor, met gebruik van de prijzen bij uitvoer naar de EU, lage dumpingmarges waren berekend, zich in de toekomst niet aan deze prijzen zouden houden. (43) In antwoord op dit argument wordt erop gewezen (zie overweging 32) dat voor alle Indiase producenten/exporteurs dezelfde methode werd gebruikt. Het gebruik van de prijzen bij uitvoer naar de EU was afhankelijk van de beoordeling of deze prijzen door de minimuminvoerprijzen waren beïnvloed en het verschil tussen de prijzen van een bepaalde exporteur bij uitvoer naar de EU en bij uitvoer naar derde landen (zie overweging 28). (44) De EU-producenten voerden ook aan dat de vergelijking van de gewogen gemiddelde prijzen bij uitvoer naar de EU met de minimuminvoerprijzen, om te bepalen of de prijzen bij uitvoer naar de EU representatief waren voor het toekomstige gedrag van een exporteur en betrouwbaar waren voor de dumpingbeoordeling, in strijd waren met de resultaten van het onderzoek naar de vorm van de maatregelen, namelijk dat de minimuminvoerprijzen niet langer doeltreffend waren.  (45) Opgemerkt wordt dat bij het onderzoek naar de vorm van de antidumpingmaatregelen de vraag werd gesteld of de prijsverbintenissen nog geschikt of relevant waren in de zin dat daarmee hetzelfde resultaat werd bereikt als met antidumpingrechten (zie overweging 8 van Verordening XXX van de Raad). Bij dat onderzoek werd vastgesteld dat de verschillen tussen de prijzen bij uitvoer naar de EU binnen sommige productgroepen sterk waren gewijzigd ten opzichte van de situatie tijdens het oorspronkelijk onderzoek (de bandbreedte was groter of kleiner geworden). De conclusie was dat de minimuminvoerprijzen, die op de oorspronkelijke exportprijzen waren gebaseerd, niet langer doeltreffend waren om de schadelijke gevolgen van de dumping te compenseren. Bij onderhavig onderzoek werd de vraag gesteld of de prijzen bij uitvoer naar de EU beïnvloed waren door de bij de verbintenissen vastgestelde minimuminvoerprijzen, met andere woorden of deze prijzen duurzaam waren. Indien deze prijzen ruim boven de minimuminvoerprijzen lagen, werd geoordeeld dat zij niet door deze minimuminvoerprijzen waren beïnvloed. Deze redenering geldt ongeacht het feit of het betrokken product geschikt is voor prijsverbintenissen. In dit geval worden de prijzen dus door marktkrachten gereguleerd en vormen zij een geschikte basis voor de beoordeling van dumpinggedrag. Dit argument wordt derhalve afgewezen. 3. Vergelijking (46) De normale waarde en de exportprijs werden vergeleken in het stadium af fabriek. Er werden correcties toegepast om rekening te houden met verschillen die van invloed waren op de prijzen en de vergelijkbaarheid van de prijzen overeenkomstig artikel 2, lid 10, van de basisverordening. Er werden daarom, in voorkomend geval, correcties toegepast op de normale waarde voor verschillen in de kosten van kortingen, rabatten, vervoer, verzekering, laden, lossen, op- en overslag en aanverwante kosten, verpakking, krediet en commissielonen, wanneer deze verschillen konden worden aangetoond. Er vonden ook correcties plaats op de exportprijs van Ester, Garware en MTZ voor verschillen in fysische kenmerken van sommige soorten bij uitvoer naar NL 13 NL derde landen en bij uitvoer naar de EU overeenkomstig artikel 2, lid 10, onder a), van de basisverordening. (47) Twee producenten/exporteurs verzochten voor een beperkt aantal exporttransacties ook om een correctie op de exportprijs overeenkomstig artikel 2, lid 10, onder k), van de basisverordening voor voordelen verkregen in het kader van de regeling Duty Entitlement Passbook Scheme (DEPB) post export.  Het bleek echter dat de in het kader van deze regeling ontvangen kredietpunten bij de uitvoer van het betrokken product gebruikt konden worden voor de betaling van de invoerrechten op eender welke goederen dan wel vrij verkocht konden worden aan andere ondernemingen. Bovendien was er geen verplichting om de ingevoerde goederen uitsluitend te gebruiken bij de vervaardiging van het exportproduct. De producenten konden derhalve niet aantonen dat het voordeel van de DEPB-regeling post export gevolgen had voor de vergelijkbaarheid van de prijzen en met name dat de prijzen op de binnenlandse markt constant verschillend waren als gevolg van dit voordeel in het kader van de DEPB-regeling. Het verzoek werd derhalve afgewezen. 4. Dumpingmarge (48) De dumpingmarge werd vastgesteld door vergelijking van de gewogen gemiddelde normale waarde met de gewogen gemiddelde exportprijs overeenkomstig artikel 2, lid 11, van de basisverordening. Wanneer de exportprijzen gebaseerd waren op de prijzen bij uitvoer naar derde landen, werden de cif-waarden berekend door de prijs af fabriek naar derde landen te verhogen met het gewogen gemiddelde verschil, per productsoort, tussen de prijs af fabriek en de cif-prijs bij uitvoer naar de EU. (49) Gelet op de aanzienlijke verlaging van de individuele dumpingmarges in vergelijking met het oorspronkelijke onderzoek, werd het ook passend geacht het residuele recht te wijzigen. Dit werd overeenkomstig artikel 11, lid 9, van de basisverordening afgestemd op de hoogste dumpingmarge die werd vastgesteld voor de vijf Indiase producenten/exporteurs waarop onderhavig onderzoek van toepassing is, daar de vijf betrokken ondernemingen, wat exportvolume betreft, beschouwd werden als representatief voor de in de steekproef opgenomen producenten die als basis diende voor de berekening van het oorspronkelijke residuele recht. (50) De dumpingmarges, in procenten van de cif-prijs grens EU, vóór inklaring, zijn: Ester Industries Ltd. Flex Industries Ltd. Garware Polyester Ltd. MTZ Polyfilms Ltd. Polyplex Corporation Ltd. Alle andere ondernemingen 29,3 % 3,2 % 20,1 % 26,7 % 3,7 % 29,3 % NL 14 NL D. DUURZAAMHEID VAN DE GEWIJZIGDE OMSTANDIGHEDEN (51) Overeenkomstig artikel 11, lid 3, van de basisverordening werd nagegaan of de gewijzigde omstandigheden, wat dumping betreft, redelijkerwijze als duurzaam konden worden beschouwd. (52) Er wordt opgemerkt dat de normale waarde werd vastgesteld op basis van de kosten en prijzen van de indieners van het verzoek.  De exporteurs hebben een aanzienlijk aandeel op de binnenlandse markt van het betrokken product en de prijzen op deze binnenlandse markt zijn gestegen in vergelijking met het oorspronkelijk onderzoek. Er waren geen aanwijzingen dat de bij onderhavig onderzoek vastgestelde normale waarde niet als duurzaam kon worden beschouwd. (53) Er zou aangevoerd kunnen worden dat de evolutie van de grondstofprijzen, die nauw samenhangen met de olieprijzen, van grote invloed zou kunnen zijn op de normale waarde. Daar de grondstoffen evenwel basisproducten zijn waarvoor de prijs internationaal wordt bepaald, werd geoordeeld dat een prijsstijging van die grondstoffen gevolgen zou hebben voor alle ondernemingen en dus zowel de normale waarde als de exportprijs zou beïnvloeden. (54) Zoals reeds vermeld in de overwegingen 22 en 23, moesten de prijzen bij uitvoer naar de EU, gelet op de aanwezigheid van verbintenissen, worden getoetst aan de bij deze verbintenissen vastgestelde minimuminvoerprijzen om na te gaan of deze prijzen duurzaam zijn. Bovendien werden de prijzen bij uitvoer naar de EU vergeleken met de prijzen bij uitvoer naar derde landen in het onderzoektijdvak. Wanneer de prijzen bij uitvoer naar de EU niet ruim hoger waren dan de minimuminvoerprijzen, maar aanmerkelijk hoger dan de prijzen bij uitvoer naar derde landen werd ervan uitgegaan, zoals vermeld in overweging 23, dat de eerstgenoemde prijzen geen betrouwbare indicatie vormden voor de prijzen die de exporteurs in de toekomst waarschijnlijk zullen toepassen. In dit geval werden deze prijzen bij uitvoer naar de EU vervangen door de prijzen bij uitvoer naar derde landen om toekomstige exportprijzen vast te stellen die als duurzaam konden worden beschouwd. (55) Op die basis wordt geconcludeerd dat de wijziging van de omstandigheden wat dumping betreft in vergelijking met het oorspronkelijk onderzoek redelijkerwijze als duurzaam kan worden beschouwd, met als bijzonderheid dat voor drie Indiase exporteurs (zie overweging 26) de duurzame wijziging van de omstandigheden op het gebied van dumping, met name wat de exportprijzen betrof, moest worden vastgesteld aan de hand van de prijzen van de naar de EU uitgevoerde soorten bij uitvoer naar andere derde landen en niet bij uitvoer naar de EU. (56) De aanzienlijke daling van de dumpingmarges van de in de steekproef opgenomen ondernemingen in vergelijking met de oorspronkelijke maatregelen alsmede de duurzame aard van deze daling kunnen ook voor de andere ondernemingen als representatief worden beschouwd. Het residuele recht moet dus dienovereenkomstig worden gewijzigd zoals vermeld in overweging 30. NL 15 NL E.  CONCLUSIE (57) Gelet op de conclusies inzake dumping en de duurzame aard van de gewijzigde omstandigheden alsmede met de conclusies van Verordening (EG) nr. XXX/2006 van de Raad15 inzake de vorm van de antidumpingmaatregelen (intrekking van de verbintenissen), moeten de antidumpingmaatregelen ten aanzien van het betrokken product uit India op de nieuw vastgestelde dumpingmarges worden afgestemd. (58) Daar overeenkomstig artikel 14, lid 1, van de basisverordening van geen product zowel antidumpingrechten als compenserende rechten kunnen worden geheven ter verhelping van eenzelfde situatie die door dumping of exportsubsidies is ontstaan, werd het compenserende recht dat met de exportsubsidies overeenstemt afgetrokken van het antidumpingrecht. Voor het residuele recht stemt de aftrek overeen met de exportsubsidiemarge van de onderneming op basis waarvan de residuele dumpingmarge was vastgesteld. (59) Gelet op het voorgaande en de bevindingen van het onderzoek bij het vervallen van de definitieve compenserende maatregelen (Verordening (EG) nr. ZZZ/2006 van de Raad) zijn de voorgestelde rechten, in procenten van de cif-prijs grens EU, vóór inklaring: Onderneming Export- subsidie marge Totaal subsidie marge Dumping- marge Compen- serend recht Anti- dumping recht Totaal recht Ester Industries Ltd. Flex Industries Ltd. Garware Polyester Ltd. MTZ Polyfilms Ltd. Polyplex Corporation Ltd. Alle andere ondernemingen 12,0% 12,0% 29,3% 12,0% 17,3% 29,3% 12,5% 12,5% 3,2% 12,5% 0,% 12,5% 2,7% 3,8% 20,1% 3,8% 17,4% 21,2% 8,7% 8,7% 26,7% 8,7% 18,0% 26,7% 19,1% 19,1% 3,7% 19,1% 0% 19,1% 12,0 % 1 19,1% 29,3 % 19,1% 17,3 % 36,4 % (1) Om het antidumpingrecht voor "alle andere ondernemingen" te berekenen werd de exportsubsidiemarge van de onderneming in aanmerking genomen op basis waarvan de dumpingmarge voor "alle andere ondernemingen" werd vastgesteld. 15 PB NL 16 NL of uit Brazilië (60) Zoals vermeld in overweging 4 werden de antidumpingmaatregelen uitgebreid tot PET-folie die vanuit Brazilië en Israël wordt verzonden en al dan niet als van oorsprong gewijzigde Israël wordt antidumpingmaatregelen, zoals vermeld in overweging 59, moeten eveneens blijven gelden ten aanzien van PET-folie die vanuit Brazilië en Israël wordt verzonden en al dan niet als van oorsprong uit Brazilië en Israël wordt aangegeven. De Braziliaanse en Israëlische producenten/exporteurs die bij Verordening (EG) nr. 1975/2004, gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 101/200613, van de uitgebreide maatregelen werden vrijgesteld, dienen ook te worden vrijgesteld van de bij deze verordening gewijzigde maatregelen. aangegeven.  De (61) Alle betrokkenen werden op de hoogte gebracht van de voornaamste feiten en overwegingen op basis waarvan de Commissie voornemens was een wijziging voor te stellen van Verordening (EG) nr. 1676/2001 en werden in de gelegenheid gesteld om opmerkingen te maken. (62) De bij deze verordening vastgestelde antidumpingrechten voor bepaalde ondernemingen zijn gebaseerd op de bevindingen van onderhavig onderzoek. Zij weerspiegelen de situatie die bij dat onderzoek voor deze ondernemingen werd vastgesteld. Deze rechten (in tegenstelling tot het voor het gehele land geldende recht dat van toepassing is “alle andere ondernemingen”) gelden dus uitsluitend bij de invoer van het betrokken product uit het betrokken land dat vervaardigd werd door de specifiek vermelde ondernemingen (rechtspersonen). Op producten die door andere ondernemingen zijn vervaardigd die niet specifiek, met naam en adres, in het dispositief van deze verordening zijn vermeld - of door bedrijven die banden hebben met de specifiek vermelde ondernemingen – zijn deze rechten niet van toepassing en is het recht van toepassing dat geldt voor “alle andere ondernemingen”. (63) Verzoeken in verband met de toepassing van deze specifiek voor bepaalde ondernemingen geldende antidumpingrechten (bijv. na de naamswijziging van een onderneming of na de oprichting van nieuwe productie- of verkoopmaatschappijen) dienen aan de Commissie te worden gericht, onder opgave van alle relevante gegevens, met name indien deze naamswijziging of de oprichting van nieuwe productie- of verkoopmaatschappijen verband houdt met wijzigingen in de activiteiten van de onderneming op het gebied van de productie en de verkoop in binnen- en buitenland. Indien zij dit gerechtvaardigd acht, zal de Commissie de verordening wijzigen door bijwerking van de lijst van ondernemingen die voor een individueel recht in aanmerking komen. (64) Met het oog op een correcte toepassing van het antidumpingrecht mag het residuele recht niet uitsluitend van toepassing zijn op niet-medewerkende exporteurs, maar moet het ook gelden voor ondernemingen die in het onderzoektijdvak niet uitvoerden. (65) Er wordt op gewezen dat de Indiase exporteur MTZ zijn adres met ingang van juli 2005 heeft gewijzigd; wat eigendom, structuur en werkzaamheden van de onderneming betreft deden zich geen wijzigingen voor. Daarom moet het gewijzigde adres van de onderneming worden vermeld. (66) Ten behoeve van de transparantie en gelet op Verordening XXX/2006 die op dezelfde dag als deze verordening werd goedgekeurd en die eveneens betrekking heeft op een herziening van de antidumpingmaatregelen, dient een geconsolideerde versie van NL 17 NL artikel 1 van Verordening nr.  1676/2001 in het dispositief van deze verordening te worden opgenomen, HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 van Verordening (EG) nr. 1676/2001 wordt vervangen door de volgende tekst: Artikel 1 1. een ingesteld definitief Er wordt van antidumpingrecht polyethyleentereftalaat (PET-folie), ingedeeld onder de GN-codes ex 3920 62 19 (TARIC-codes 3920 62 19 03, 3920 62 19 06, 3920 62 19 09, 3920 62 19 13, 3920 62 19 16, 3920 62 19 19, 3920 62 19 23, 3920 62 19 26, 3920 62 19 29, 3920 62 19 33, 3920 62 19 36, 3920 62 19 39, 3920 62 19 43, 3920 62 19 46, 3920 62 19 49, 3920 62 19 53, 3920 62 19 56, 3920 62 19 59, 3920 62 19 63, 3920 62 19 69, 3920 62 19 76 en 3920 62 19 94) en ex 3920 62 90 (TARIC codes 3920 62 90 33 en 3920 62 90 94) uit India en de Republiek Korea. folie op 2. Het definitieve antidumpingrecht dat van toepassing is op de nettoprijs, franco grens EU, vóór inklaring, van het in lid 1 beschreven product is: Land Onderneming India India India India India Ester Industries Limited 75-76, Amrit Nagar, Behind South Extension Part-1, New Delhi - 110 003 India Flex Industries Limited A-1, Sector 60, Noida 201 301, (U. P. ), India Garware Polyester Limited Garware House, 50-A, Swami Nityanand Marg, Vile Parle (East), Mumbai 400 057 India Jindal Poly Films Limited 56, Hanuman Road, New Delhi 110 001 India MTZ Polyfilms Limited New Indian Centre, 5th floor, 17th Co-operage Road, Mumbai 400 039 India Definitief recht (%) 17,3% Aanvullende TARIC-code A026 0,0% A027 17,4% A028 0,0% A030 18,0% A031 NL 18 NL India Polyplex Corporation Limited B-37, Sector-1, Noida 201 301, Dist. Gautam Budh Nagar, Uttar Pradesh India 0,0% A032 India Alle andere ondernemingen 17,3% A999 Korea Korea Korea Korea Korea Korea Kolon Industries Inc. Kolon Tower, 1-23, Byulyang-dong, Kwacheon-city, Kyunggi-do, Korea SKC Co. , Ltd. Kyobo Gangnam Tower, 1303-22, Seocho 4 Dong, Deocho Gu, Seoul 137-074, Korea Toray Saehan Inc. 17F, LG Mapo B/D 275 Kongdug-Dong Mapo-Gu Seoul 121-721 Korea HS Industries Co. , Ltd Kangnam Building, 5th floor 1321, Seocho-Dong Seocho-Ku Seoul Korea Hyosung Corporation 450, Kongduk-Dong Mapo-Ku Seoul Korea KP Chemical Corporation No.  COMMISSION DES COMMUNAUTÉS EUROPÉENNES Bruxelles, le 13. 02. 2006 COM(2006) 55 final Proposition de RÈGLEMENT DU CONSEIL modifiant le règlement (CE) n° 1676/2001 du Conseil instituant un droit antidumping définitif sur les importations de feuilles en polyéthylène téréphtalate (PET) originaires, entre autres, de l'Inde (présentée par la Commission) FR FR EXPOSÉ DES MOTIFS 1) CONTEXTE DE LA PROPOSITION • Motivations et objectifs de la proposition La présente proposition porte sur l'application du règlement (CE) n° 384/96 du Conseil du 22 décembre 1995 relatif à la défense contre les importations qui font l'objet d'un dumping de la part de pays non membres de la Communauté européenne (ci-après dénommé «règlement de base»), modifié en dernier lieu par le règlement (CE) n° 2117/2005 du Conseil du 21 décembre 2005, dans le cadre de la procédure concernant les importations de feuilles en polyéthylène téréphtalate (PET) originaires de l'Inde. • Contexte général La présente proposition s'inscrit dans le contexte de la mise en œuvre du règlement de base et résulte d'une enquête menée conformément aux exigences de procédure et de fond qui y sont définies. • Dispositions en vigueur dans le domaine de la proposition Règlement (CE) n° 1676/2001 du Conseil instituant un droit antidumping définitif sur les importations de feuilles en PET originaires, entre autres, de l'Inde (JO L 227 du 23. 8. 2001, p. 1). Règlement (CE) nº 2597/1999 du Conseil instituant un droit compensateur définitif sur les importations de feuilles en PET originaires, entre autres, de l'Inde (JO L 316 du 10. 12. 1999, p. 1). Décision 2001/645/CE de la Commission (JO L 227 du 23. 8. 2001, p. 56) portant acceptation d'engagements offerts par cinq sociétés indiennes, à savoir Ester Industries Limited («Ester»), Flex Industries Limited («Flex»), Garware Polyester Limited («Garware»), MTZ Polyfilms Limited («MTZ») et Polyplex Corporation Limited («Polyplex»). • Cohérence avec d'autres politiques et objectifs de l'Union Sans objet. 2) CONSULTATION DES PARTIES INTERESSEES ET ANALYSE D'IMPACT • Consultation des parties intéressées Les parties intéressées concernées par la procédure ont déjà eu la possibilité de défendre leurs intérêts durant l'enquête, conformément aux dispositions du règlement de base. • Obtention et utilisation d’expertise Il n'a pas été nécessaire de faire appel à des experts extérieurs. FR 2 FR • Analyse d'impact La présente proposition résulte de la mise en œuvre du règlement de base.  Le règlement de base ne prévoit pas d'évaluation d'impact global, mais contient une liste exhaustive de conditions à évaluer. 3) ÉLEMENTS JURIDIQUES DE LA PROPOSITION • Résumé des mesures proposées Le 4 janvier 2005, la Commission a ouvert un réexamen intermédiaire partiel des mesures antidumping applicables aux importations de feuilles en polyéthylène téréphtalate (PET) originaires de l'Inde. Ce réexamen, qui portait uniquement sur le dumping pratiqué par les cinq producteurs-exportateurs indiens dont des engagements avaient été acceptés et sur le niveau du taux de droit résiduel, visait à déterminer s'il y avait lieu de maintenir ou de supprimer les mesures existantes, ou encore d'en modifier le niveau. La proposition ci-jointe de maintien des mesures antidumping applicables aux importations de feuilles en polyéthylène téréphtalate (PET) originaires de l'Inde, en abaissant néanmoins leur niveau, repose sur les conclusions définitives du réexamen qui ont confirmé que les importations faisaient l'objet d'un dumping, à un degré cependant moindre que celui établi lors de l'enquête initiale. Il est donc proposé que le Conseil adopte la proposition de règlement ci-jointe, qui devra être publiée au Journal officiel de l'Union européenne. • Base juridique Règlement (CE) n° 384/96 du Conseil du 22 décembre 1995 relatif à la défense contre les importations qui font l'objet d’un dumping de la part de pays non membres de la Communauté européenne, modifié en dernier lieu par le règlement (CE) n° 2117/2005 du Conseil du 21 décembre 2005. • Principe de subsidiarité La proposition relevant de la compétence exclusive de la Communauté, le principe de subsidiarité ne s'applique pas. • Principe de proportionnalité La présente proposition est conforme au principe de proportionnalité pour les raisons suivantes: La forme d'action est décrite dans le règlement de base susmentionné et ne laisse aucune marge de décision au niveau national. Les indications relatives à la façon dont la charge administrative et financière incombant à la Communauté, aux gouvernements nationaux, aux autorités régionales et locales, aux opérateurs économiques et aux citoyens est limitée et proportionnée à l'objectif de la proposition sont sans objet. FR 3 FR • Choix des instruments Instrument proposé: règlement. D'autres moyens ne seraient pas appropriés dans la mesure où le règlement de base ne prévoit pas de recours à d'autres options. 4) IMPLICATIONS BUDGETAIRES La proposition n'aura pas d'incidence sur le budget de la Communauté.  FR 4 FR Proposition de RÈGLEMENT DU CONSEIL modifiant le règlement (CE) n° 1676/2001 du Conseil instituant un droit antidumping définitif sur les importations de feuilles en polyéthylène téréphtalate (PET) originaires, entre autres, de l'Inde LE CONSEIL DE L’UNION EUROPÉENNE, vu le traité instituant la Communauté européenne, vu le règlement (CE) n° 384/96 du Conseil du 22 décembre 1995 relatif à la défense contre les importations qui font l'objet d'un dumping de la part de pays non membres de la Communauté européenne (ci-après dénommé «règlement de base»)1, et notamment son article 11, paragraphe 3, vu la proposition de la Commission présentée après consultation du comité consultatif, considérant ce qui suit: A. PROCÉDURE (1) (2) 1. Mesures existantes et enquêtes closes concernant le même produit Par le règlement (CE) n° 2597/19992, le Conseil a institué un droit compensateur définitif sur les importations de feuilles en polyéthylène téréphtalate (ci-après dénommées «feuilles en PET») relevant des codes NC ex 3920 62 19 et ex 3920 62 90 et originaires de l'Inde (ci-après dénommé «mesures compensatoires définitives»). Les mesures se présentaient sous la forme d'un droit ad valorem compris entre 3,8 % et 19,1 % pour les importations provenant d'exportateurs nommément cités, le taux de droit résiduel applicable aux importations effectuées auprès de toutes les autres sociétés s'élevant à 19,1 %. Par le règlement (CE) n° 1676/20013, le Conseil a institué des droits antidumping définitifs sur les importations de feuilles en PET originaires, entre autres, de l'Inde (ci- après dénommés «mesures technique de l'échantillonnage a été utilisée pour les producteurs-exportateurs indiens; des taux de droit individuels compris entre 0 et 62,6 % ont été appliqués aux sociétés retenues dans l'échantillon, tandis que les autres sociétés ayant coopéré mais non incluses dans l'échantillon se sont vu attribuer un taux de droit individuel, calculé sur la base de la marge de dumping moyenne pondérée (57,7 %) moins leur marge de subvention à antidumping définitives»). La 1 2 3 JO L 56 du 06. 03. 1996, p. 1. Règlement modifié en dernier lieu par le règlement (CE) nº 2117/2005 (JO L 340 du 23. 12. 2005, p. 17). JO L 316 du 10. 12. 1999, p. 1. JO L 227 du 23. 08. 2001, p. 1. FR 5 FR (3) (4) (5) (6) (7) (8) l'exportation individuelle. Un droit de 53,3 % a été appliqué à toutes les autres sociétés.  L'enquête initiale portait sur la période comprise entre le 1er avril 1999 et le 31 mars 2000 (ci-après dénommée «période d'enquête initiale»). Le 22 août 2001, par la décision 2001/645/CE4, la Commission a accepté des engagements offerts par cinq producteurs indiens, à savoir Ester Industries Limited («Ester»), Flex Industries Limited («Flex»), Garware Polyester Limited («Garware»), MTZ Polyfilms Limited («MTZ»), et Polyplex Corporation Limited («Polyplex»). Le 17 février 2005, la Commission a annoncé le changement de nom de MTZ dans un avis publié au Journal officiel de l'Union européenne5. Par les règlements (CE) n° 1975/2004 et (CE) n° 1976/20046, le Conseil a étendu les mesures compensatoires définitives et les mesures antidumping définitives appliquées aux importations de feuilles en PET originaires de l'Inde aux importations du même produit expédié du Brésil et d'Israël, qu'il ait ou non été déclaré originaire de ces pays. Le 28 juin 20027, la Commission a ouvert un réexamen intermédiaire partiel du règlement (CE) n° 2597/1999 portant uniquement sur la forme des mesures compensatoires définitives, et plus particulièrement sur l'acceptabilité d'un engagement offert par un producteur-exportateur indien au titre de l'article 19 du règlement de base. L'enquête a abouti à l'adoption du règlement (CE) n° XXX/2006 du Conseil8. Le 22 novembre 20039, la Commission a ouvert un réexamen intermédiaire partiel du règlement (CE) n° 1676/2001 portant uniquement sur la forme des mesures antidumping définitives. L'enquête a abouti à l'adoption du règlement (CE) n° XXX/2006 du Conseil10, qui modifie le règlement (CE) n° 1676/2001. Le 10 décembre 200411, la Commission a ouvert un réexamen au titre de l'expiration des mesures compensatoires définitives. L'enquête a abouti à l'adoption du règlement (CE) n° ZZZ/2006 du Conseil, qui proroge les mesures compensatoires définitives. Le 23 août 200512, la Commission a ouvert un réexamen des règlements (CE) n° 1975/2004 et (CE) n° 1976/2004 afin d'étudier la possibilité d'accorder à un producteur israélien une exemption des mesures étendues. L'enquête a abouti à l'adoption du règlement (CE) n° 101/2006 du Conseil13. 2. Demande de réexamen (9) Le 5 novembre 2004, une demande de réexamen intermédiaire partiel du règlement (CE) n° 1676/2001 du Conseil portant uniquement sur le niveau du dumping a été 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 JO L 227 du 23. 08. 2001, p. 56. JO C 40 du 17. 02. 2005, p. 8. JO L 342 du 18. 11. 2004, p. 1 et p. 8.  JO C 154 du 28. 06. 2002, p. 2. JO JO C 281 du 22. 11. 2003, p. 4. JO JO C 306 du 10. 12. 2004, p. 2. JO L 218 du 23. 05. 2005, p. 3. JO L 17 du 21. 01. 2006, p. 1. FR 6 FR déposée par les producteurs communautaires suivants: Du Pont Teijin Films, Mitsubishi Polyester Film GmbH et Nuroll SpA (ci-après dénommés «requérants»). Les requérants représentent une proportion majeure de la production communautaire de feuilles en PET. Bien qu'il ne compte pas parmi les requérants, Toray Plastics Europe a marqué son appui à la demande. (10) Les requérants ont fait valoir que le niveau des mesures existantes n'était plus suffisant pour compenser le dumping préjudiciable lié aux importations de feuilles en PET provenant des cinq producteurs-exportateurs indiens dont les engagements ont été acceptés par la décision 2001/645/CE de la Commission. 3. Enquête (11) Ayant conclu, après consultation du comité consultatif, qu'il existait des éléments de preuve suffisants pour justifier l'ouverture d'un réexamen intermédiaire partiel, la Commission a annoncé, le 4 janvier 2005, par la publication d'un avis au Journal officiel de l'Union européenne14, l'ouverture d'un réexamen intermédiaire partiel au titre de l'article 11, paragraphe 3, du règlement de base. (12) Ce réexamen portait uniquement sur le dumping pratiqué par les cinq producteurs- exportateurs indiens dont les engagements ont été acceptés et sur le niveau du taux de droit résiduel et visait à déterminer s'il y avait lieu de maintenir ou de supprimer les mesures existantes ou encore d'en modifier le niveau. L'enquête a couvert la période comprise entre le 1er octobre 2003 et le 30 septembre 2004. (13) La Commission a officiellement les informé représentants du pays exportateur et les producteurs communautaires de l'ouverture du réexamen intermédiaire partiel. Elle a donné aux parties intéressées la possibilité de faire connaître leur point de vue par écrit et de demander à être entendues dans le délai fixé dans l’avis d’ouverture. les producteurs-exportateurs, (14) Afin d'obtenir les informations jugées nécessaires aux fins de son enquête, la Commission a envoyé un questionnaire aux producteurs-exportateurs concernés, qui y ont tous répondu. Des visites de vérification ont été effectuées dans les locaux des producteurs-exportateurs indiens suivants: – – – Ester Industries Limited, New Delhi Ester Industries Limited, New Delhi Garware Polyester Limited, Aurangabad – MTZ Polyfilms Limited, Mumbai – Polyplex Corporation Limited, New Delhi.  14 JO C 1 du 04. 01. 2005, p. 5. FR 7 FR B. PRODUITS CONCERNÉS ET PRODUITS SIMILAIRES 1. Produits concernés (15) Les produits concernés, définis dans l'enquête initiale, sont les feuilles en polyéthylène téréphtalate (PET) originaires de l'Inde, habituellement déclarées sous les codes NC ex 3920 62 19 et ex 3920 62 90. 2. Produits similaires (16) Comme lors de l'enquête initiale, il a été constaté que les feuilles en PET produites et vendues sur le marché intérieur indien et les feuilles en PET exportées de l'Inde vers la Communauté présentaient les mêmes caractéristiques physiques et techniques de base et étaient destinées aux mêmes usages. Il s'agit, en conséquence, de produits similaires au sens de l'article 1er, paragraphe 4, du règlement de base. C. DUMPING 1. Valeur normale (17) Pour établir la valeur normale, il a d'abord été vérifié si les ventes intérieures totales de chaque producteur-exportateur étaient représentatives au sens de l'article 2, paragraphe 2, du règlement de base, c'est-à-dire si elles représentaient au moins 5 % du volume total des ventes des produits concernés exportés vers la Communauté. Pour toutes les sociétés, il a été constaté que c'était le cas. (18) Il a ensuite été déterminé, pour chaque type de produits, si les ventes intérieures totales représentaient au moins 5 % du volume des ventes à l'exportation vers la Communauté. Il a été constaté que deux sociétés vendaient sur le marché intérieur indien des feuilles en PET de second choix qu'elles n'exportaient pas vers la Communauté. Ces produits n'étant pas directement comparables à ceux de première qualité, ces ventes ont été exclues du calcul de la valeur normale. Une autre société commercialisait sur le marché intérieur indien des feuilles de trois niveaux de qualité différents, mais seules les feuilles de la meilleure qualité étaient exportées vers la Communauté. La société vendait souvent des feuilles de premier et de second choix «en vrac» avec des feuilles de troisième choix, en facturant l'ensemble au prix du troisième choix, ce qu'elle a décrit comme une forme de liquidation des stocks. Dans ce cas aussi, ces ventes ont été exclues du calcul. (19) Une autre société vendait à des négociants sur le marché intérieur des marchandises destinées à l'exportation. Ces marchandises étaient facilement identifiables car elles étaient soumises à un régime fiscal différent de celui appliqué aux ventes sur le marché intérieur.  Toutefois, la société n'étant pas en mesure d'indiquer la destination finale des marchandises (Communauté ou autre pays tiers), ces ventes aussi ont été exclues du calcul. (20) Pour les types de produits dont les ventes intérieures représentaient au moins 5 % du volume des ventes du même type à l'exportation vers la Communauté, il a été examiné si le volume des ventes réalisées au cours d'opérations commerciales normales était suffisant, au sens de l'article 2, paragraphe 4, du règlement de base. Pour les types de produits dont le volume des ventes à un prix net égal ou supérieur au coût de FR 8 FR production représentait plus de 80 % du volume total des ventes et dont le prix moyen pondéré était égal ou supérieur au coût de production, la valeur normale a été établie sur la base du prix intérieur réel, exprimé en moyenne pondérée des prix de toutes les ventes intérieures du type en question, que ces ventes aient été bénéficiaires ou non. Pour les types de produits dont le volume des ventes bénéficiaires était égal ou inférieur à 80 % mais supérieur à 10 % des ventes, ou dont le prix de vente moyen pondéré était inférieur au coût de production, la valeur normale a été établie sur la base du prix intérieur réel, exprimé en moyenne pondérée des prix des seules ventes intérieures bénéficiaires du type en question. (21) Pour les types de produits dont les prix pratiqués par les producteurs-exportateurs sur le marché intérieur indien n'ont pas pu être utilisés pour établir la valeur normale, soit parce que les ventes n'étaient pas représentatives, soit parce que la proportion de ventes effectuées au cours d'opérations commerciales normales était insuffisante, la valeur normale a été construite sur la base des coûts de fabrication des types de produits exportés vers la Communauté supportés par les producteurs-exportateurs concernés, majorés d'un montant raisonnable correspondant aux frais de vente, dépenses administratives et autres frais généraux ainsi qu'au bénéfice, conformément à l'article 2, paragraphes 3 et 6, du règlement de base. (22) Conformément à l'article 2, paragraphe 6, du règlement de base, les frais de vente, dépenses administratives et autres frais généraux ont été fondés sur les coûts supportés par les producteurs-exportateurs lors de leurs ventes intérieures des produits concernés qui ont été jugées représentatives.  La marge bénéficiaire a été calculée en établissant la marge bénéficiaire moyenne pondérée réalisée par chaque société sur les types de produits vendus sur le marché intérieur en quantités suffisantes au cours d'opérations commerciales normales. (23) Après avoir pris connaissance des informations qui lui ont été communiquées, un producteur-exportateur a contesté l'ajustement du prix acquitté pour une matière première spécifique. L'ajustement contesté a été réexaminé, ce qui a donné lieu à la révision de son niveau et à un nouveau calcul de la marge de dumping en conséquence. (24) Une autre société a fait valoir que les feuilles qui n’étaient pas de première qualité devaient être incluses dans le calcul et qu’il y avait lieu de procéder à des ajustements pour les rendre comparables aux feuilles de premier choix. Elle a également allégué qu’il était nécessaire de tenir compte de ces transactions et de procéder à un nouveau calcul de la marge bénéficiaire en conséquence. (25) Le volume des feuilles de deuxième et de troisième choix exclues du calcul a représenté moins de 3 % de l’ensemble des ventes intérieures. Les autres transactions effectuées sur le marché intérieur sont, en tant que telles, considérées comme suffisamment représentatives pour permettre un calcul exact de la valeur normale. Aucun nouveau calcul de la marge bénéficiaire n'est donc nécessaire. (26) Les producteurs-exportateurs ont été informés des calculs et ont présenté certaines observations. La Commission les a considérées et, dans la mesure où elle les a jugées justifiées, a ajusté les calculs en conséquence. FR 9 FR 2. Prix à l’exportation (27) Aux fins de l'examen des prix à l'exportation, il convient de noter que la présente enquête cherche à établir si les niveaux de dumping ont changé et si ces éventuels changements peuvent être considérés comme durables. Dans ce contexte, les prix à l'exportation ne peuvent être appréciés sur la seule base d'un examen du comportement passé des exportateurs; il convient aussi de tenir compte de leur évolution probable à l'avenir. En d'autres termes, il y a lieu de déterminer si les prix à l'exportation pratiqués à une période donnée fournissent des indications fiables sur leur évolution probable dans le futur.  En l'espèce, compte tenu du fait que des engagements ont été acceptés, il a été examiné en particulier si l'existence de ces engagements avait influencé les prix à l'exportation pratiqués, au point de les rendre impropres à une extrapolation du comportement futur des exportateurs. (28) Afin de déterminer si les prix à l'exportation vers la Communauté étaient fiables, en tenant compte de l'existence d'engagements, ils ont été comparés aux prix minima à l'importation fixés dans les engagements. Il s'agissait en fait de déterminer si les prix à l'exportation vers la Communauté s'établissaient à un certain niveau principalement en raison de l'existence des prix minima fixés dans les engagements, et donc s'ils étaient durables ou non. Pour ce faire, il a été examiné, sur une base moyenne pondérée pour chaque société, si les prix pratiqués pour les ventes vers le marché de la Communauté étaient sensiblement supérieurs aux prix minima ou non, en tenant compte des particularités des produits concernés et des marchés sur lesquels ils étaient commercialisés pendant la période d'enquête, et à quel niveau ces prix se situaient par rapport à ceux pratiqués à l'exportation vers des pays tiers. Lorsque, pour une société donnée, les prix à l'exportation vers la Communauté étaient en moyenne largement supérieurs aux prix minima, il a été considéré qu'ils étaient établis de manière suffisamment indépendante des engagements et qu'ils constituaient donc une indication fiable de la politique de fixation des prix que l'exportateur serait susceptible d'appliquer à l'avenir. En revanche, lorsque les prix à l'exportation vers la Communauté n'étaient, en moyenne, pas suffisamment supérieurs aux prix minima, tout en étant largement supérieurs aux prix pratiqués à l'exportation vers des pays tiers, il a été considéré qu'ils étaient influencés par les engagements et n'étaient pas suffisamment fiables pour être utilisés aux fins du calcul du dumping, conformément à l'article 2, paragraphe 8, du règlement de base, dans le contexte d'un réexamen intermédiaire. (29) Il a été constaté que les prix à l'exportation vers la Communauté pratiqués par deux exportateurs indiens, à savoir Flex et Polyflex, étaient sensiblement supérieurs aux prix minima. En conséquence, ils ont été jugés fiables et ont été utilisés dans le calcul du dumping. (30) Pour les trois autres sociétés (Ester, Garware et MTZ), il a été constaté que les prix à l'exportation vers la Communauté étaient très proches des prix minima.  De plus, les prix pratiqués lors de ventes vers d'autres pays tiers, analysés par type de produits, la étaient considérablement Communauté, ce qui rend probable qu'en l'absence d'engagements, ces derniers seraient alignés sur les prix pratiqués, pour les mêmes types de produits, lors de ventes à l'exportation vers des pays tiers. Il a donc été conclu que les prix de ces trois sociétés à l'exportation vers la Communauté ne pouvaient pas être utilisés pour établir des prix inférieurs à ceux pratiqués à l'exportation vers FR 10 FR à l'exportation fiables, au sens de l'article 2, paragraphe 8, du règlement de base, dans le contexte du présent réexamen intermédiaire. (31) Toutefois, il a été considéré que l'absence d'un prix fiable pour ces trois producteurs- exportateurs en raison de l'existence des engagements en l'espèce ne devait pas conduire à clore le réexamen qui leur était appliqué si un changement durable des circonstances concernant leur pratique de dumping, en particulier en ce qui concerne les prix à l'exportation, pouvait néanmoins être établi par ailleurs. À cet effet, et compte tenu du fait que les producteurs-exportateurs vendaient les produits concernés sur le marché mondial, il a été décidé d'établir les prix à l'exportation des types exportés vers la Communauté sur la base des prix réellement payés ou à payer lors de ventes vers d'autres pays tiers. (32) Après avoir été informées des faits et considérations essentiels sur la base desquels il était envisagé de recommander une modification du règlement (CE) n° 1676/2001 du Conseil, plusieurs parties ont présenté des observations. (33) Un certain nombre de producteurs-exportateurs indiens et les pouvoirs publics indiens ont affirmé que d’un point de vue juridique, il n’était pas permis, au titre de l’article 2, paragraphe 8 ou 9, du règlement de base, de fonder les prix à l'exportation sur ceux pratiqués à l’égard des pays tiers. Ils ont fait valoir l’existence de prix à l'exportation vers la Communauté et l’absence de justification satisfaisante du non-recours à ces prix. Ils ont maintenu que les prix à l'exportation vers la Communauté étaient fiables et devaient être utilisés et non les prix pratiqués à l’égard des pays tiers.  (34) En ce qui concerne le recours aux prix à l’exportation pratiqués à l’égard des pays tiers, il convient de rappeler que le présent réexamen au titre de l'article 11, paragraphe 3, du règlement de base a pour objectif de déterminer si le maintien des mesures est toujours nécessaire pour contrebalancer le dumping. Pour étudier le niveau du dumping correspondant aux exportateurs concernés, il y a lieu d’examiner s’il a changé par rapport aux conclusions initiales relatives au dumping. Il convient de noter que le recours aux prix pratiqués à l’égard des pays tiers plutôt qu’aux prix à l’exportation vers la Communauté dans le cas de trois producteurs-exportateurs indiens, n’est pas fondé sur l'application l’article 2, paragraphes 8 et 9, du règlement de base. Comme expliqué aux considérants 27 et 28 ci-dessus, cela se justifie par la nécessité d'évaluer la probabilité du maintien de ces prix à l’égard de la Communauté à l'avenir et, par conséquent, la probabilité de réapparition du dumping. (35) Cette évaluation a permis de conclure que dans le cas de trois producteurs-exportateurs indiens, leurs prix à l’égard de la Communauté avaient été influencés par l'existence de prix minima à l’importation dans la mesure où ils s’en rapprochaient fortement. Leurs prix ne résultaient donc pas des forces du marché et il a été jugé peu probable qu’ils soient maintenus au même niveau à l'avenir. En conséquence, il a été considéré qu'aucun prix pratiqué à l’égard de la Communauté ne pouvait être utilisé pour la détermination du dumping. En l'absence de prix à l'exportation vers la Communauté, il a été jugé que les prix pratiqués à l’égard des pays tiers constituaient une alternative fiable et raisonnable pour l'établissement des prix à l'exportation au cours de la période d'enquête et pour la détermination du dumping. (36) Un producteur-exportateur indien a fait valoir que la non-prise en compte de ses prix de vente sur le marché de la Communauté et le recours à ses prix à l’égard des pays FR 11 FR tiers constituaient une pratique discriminatoire en ce sens qu'il était traité différemment des exportateurs dont les prix de vente réellement pratiqués vis-à-vis de la Communauté avaient été utilisés. (37) À cet égard, il convient de noter qu’il n’y a eu aucune pratique discriminatoire dans l'établissement des prix à l'exportation dans la mesure où la même approche a été adoptée à l’égard de tous les exportateurs indiens.  Pour chaque producteur- exportateur, il a été examiné s’il existait des prix à l'exportation vers la Communauté appropriés aux fins de la détermination du dumping. Cet examen a été effectué en comparant les prix à l'exportation vers la Communauté de chaque producteur- exportateur aux prix minima à l’importation afin d'établir s’ils pouvaient ou non être considérés comme ayant été fixés indépendamment de ces prix minima. Comme expliqué au considérant 28 ci-dessus, lorsque les prix à l'exportation vers la Communauté dépassaient suffisamment les prix minima, il a été conclu qu’ils n’avaient pas été influencés par ces derniers et qu’ils pouvaient être utilisés pour calculer le dumping étant donné qu'ils constituaient une indication fiable de la politique de fixation des prix que le producteur-exportateur serait susceptible d'appliquer à l'avenir. (38) Lorsqu'il a été estimé que les prix à l’exportation vers la Communauté avaient été influencés par l'existence de prix minima à l’importation, ils n’ont pas été considérés comme une indication fiable de la politique de fixation des prix que l’exportateur serait susceptible d'appliquer à l'avenir et n'ont pas été utilisés pour la détermination du dumping; dans ce cas, la solution alternative a été le recours aux prix pratiqués à l’égard des pays tiers. En conséquence, le fait que pour certains exportateurs, les prix à l’exportation réels ont été utilisés alors que pour d’autres, il a été fait usage des prix pratiqués à l’égard des pays tiers, ne constitue pas un traitement discriminatoire entre les exportateurs. (39) Plusieurs producteurs-exportateurs indiens ont contesté la conclusion selon laquelle leurs prix à l'exportation vers la Communauté étaient très proches des prix minima à l'importation et ne pouvaient dès lors pas être utilisés pour la détermination du dumping. Ils ont estimé que leurs prix dépassaient suffisamment les prix minima à l’importation et ont précisé que dans le cadre de l'engagement de prix, ils étaient simplement tenus de ne pas vendre en dessous de ces prix minima. Un exportateur a fait valoir qu’une comparaison avec les prix minima à l’importation ne constituait pas une base satisfaisante pour déterminer si les prix pratiqués à l’égard de la Communauté étaient ou non raisonnables et fiables et qu’il serait plus approprié de procéder à une comparaison avec les prix d’autres producteurs-exportateurs indiens ou de l'industrie communautaire.  (40) À cet égard, comme expliqué au considérant 30 ci-dessus, institutions communautaires ont constaté que les prix de trois producteurs-exportateurs ne dépassaient pas suffisamment les prix minima à l’importation pour être considérés comme ayant été fixés indépendamment de ces derniers. Leurs prix ne constituaient dès lors pas une base appropriée pour la détermination du dumping. Le fait que, dans le cadre des engagements de prix, les producteurs-exportateurs soient simplement tenus de ne pas vendre en dessous de ces prix minima n’est pas contesté mais n’entre pas en ligne de compte dans ce type d’analyse. les FR 12 FR (41) Dans le cadre de la question de savoir si les prix pratiqués à l’égard de la Communauté ont ou non été influencés par l'existence de prix minima à l’importation, il y a lieu de noter qu’en présence d’engagements, il est nécessaire d’examiner si les prix à l'exportation sont ou non fiables et constituent une base appropriée pour la détermination des marges de dumping. Lorsque les prix à l’exportation vers la Communauté sont influencés par des facteurs autres que les forces du marché, par exemple des engagements de prix minima à l’importation, ces prix ne sont pas jugés raisonnables ni fiables. Dans ce cas, il convient de préciser qu'une comparaison avec les prix de chaque producteur-exportateur à l’égard d'autres pays tiers, comme mentionné au considérant 28, a été jugée plus appropriée, pour déterminer la politique de fixation des prix de chacun d’eux, qu'une comparaison avec les prix d'autres producteurs-exportateurs indiens ou de l'industrie communautaire, dans la mesure où elle donne un meilleur aperçu du comportement commercial des producteurs- exportateurs à titre individuel. (42) L'industrie communautaire a fait valoir qu'en raison de l'effet de distorsion des engagements de prix minima, les prix de vente réels à l’exportation vers la Communauté n’auraient dû être utilisés pour aucun des producteurs-exportateurs indiens mais qu’il aurait plutôt fallu recourir aux prix pratiqués à l’égard des pays tiers pour l’ensemble d’entre eux. Elle a également déclaré craindre que les producteurs- exportateurs indiens dont les marges de dumping calculées sur la base des prix à l'exportation vers la Communauté se sont avérées faibles ne maintiennent pas le même niveau de prix à l'avenir. (43) En ce qui concerne cet argument, comme expliqué au considérant 32 ci-dessus, la même approche a été adoptée pour tous les producteurs-exportateurs indiens. 