None
Publikatieblad
van de Europese Gemeenschappen ISSN 0378 - 7079
C93
26e jaargang
7 april 1983
Uitgave
in de Nederlandse taal Mededelingen en bekendmakingen
Inhoud I Mededelingen
Europees Parlement
Schriftelijke vragen met antwoord:
nr. 835/82 van de heer Roger-Gérard Schwartzenberg aan de Commissie
Betreft: Handelsbelemmering door Duitse verzekeringsmaatschappijen (aanvullend antwoord). 1
nr. 1343/82 van de heer Corentin Calvez aan de Commissie
Betreft: Televisiesatellieten 2
nr. 1402/82 van de heer Dieter Rogalla aan de Commissie
Betreft: Reizen naar Groot-Brittannië 3
nr. 1416/82 van de heer Fernand Herman aan de Commissie
Betreft: Telefoontarieven in de Gemeenschap 3
nr. 1446/82 van de heer Pol Marck aan de Commissie
Betreft: Interventiebureaus 3
nr. 1508/82 van de heer Rudolf Schieler aan de Commissie
Betreft: Uniforme rechtsbescherming in de EG 4
nr. 1550/82 van de heer Otto Habsburg aan de Commissie
Betreft: Ratificatie van de Zeerechtconferentie 4
nr. 1566/82 van mevrouw Marijke Van Hemeldonck aan de Commissie
Betreft: Grieks wetsontwerp i.v.m. de oprichting van een nationale instelling voor genees­
middelen 5
nr. 1579/82 van de heer Alan Tyrrell aan de Commissie
Betreft: Onevenredige nationale quota's bij de stagiairs van de Commissie 5
nr. 1588/82 van de heer Karel De Gucht aan de Commissie
Betreft: Detachering van Europese ambtenaren bij de nationale overheidsinstellingen 6
nr. 1591/82 van de heer Dieter Rogalla aan de Commissie
Betreft: Invoer van steenkool 7
2 (Vervolg z.o.z.) Inhoud (vervolg) nr. 1598/82 van mevrouw Anne-Marie Lizin aan de Commissie
Betreft: Verzoek om voedselhulp ten behoeve van Vietnam 8
nr. 1607/82 van mevrouw Sylvie Le Roux aan de Commissie
Betreft: Aandeel van de restituties in de verkoopprijs van landbouwprodukten 8
nr. 1642/82 van de heer James Provan aan de Commissie
Betreft: Medeverantwoordelijkheidsheffing in de melksector 9
nr. 1664/82 van de heer Luc Beyer de Ryke aan de Commissie
Betreft: Vervangingsprodukten voor granen 10
nr. 1665/82 van de heer Luc Beyer de Ryke aan de Commissie
Betreft: Vervangingsprodukten voor granen 10
nr. 1667/82 van de heer Luc Beyer de Ryke aan de Commissie
Betreft: Vervangingsprodukten voor granen 11
nr. 1674/82 van de heer Mark Clinton aan de Commissie
Betreft: Steun voor de rundvleesproduktie 12
nr. 1680/82 van mevrouw Hanna Walz aan de Commissie
Betreft: „Verklaring van Rome over de honger" 13
nr. 1685/82 van mevrouw Beate Weber aan de Commissie
Betreft: Formaldehyde 13
nr. 1687/82 van mevrouw Marijke Van Hemeldonck aan de Commissie
Betreft: Het storten en hergebruik als brandstof van vuile motorolie 14
nr.  1692/82 van mevrouw Ien van den Heuvel aan de Commissie
Betreft: Situatie Salvadoriaanse vluchtelingen in Honduras 15
nr. 1704/82 van de heer Hendrik Louwes aan de Commissie
Betreft: Gemeenschappelijke acties, ingevolge Verordening (EEG) nr. 355/77 ter verbetering van
voorwaarden inzake het slachten en verwerken van runderen en varkens 16
nr. 1707/82 van de heer Hendrik Louwes aan de Commissie
Betreft: Belemmeringen voor het wegvervoer van vee en vlees tussen de EEG-Lid-Staten 16
nr. 1715/82 van de heer Hans-Gert Pöttering aan de Commissie
Betreft: Voedselhulp van de EG aan Polen 16
nr. 1716/82 van de heer Roberto Costanzo aan de Commissie
Betreft: Bevordering van het plattelandstoerisme 17
nr. 1717/82 van de heer Roberto Costanzo aan de Commissie
Betreft: Bouw van installaties voor de opslag en verwerking van graan met financiële hulp van het
EOGFL 18
nr. 1718/82 van de heer Dieter Rogalla aan de Commissie
Betreft: Universitair gevormde stagiairs bij de Commissie 18
nr. 1729/82 van mevrouw Barbara Castle aan de Commissie
Betreft: Kratten voor kalveren 19
nr. 1737/82 van Sir Fred Warner aan de Commissie
Betreft: Ziekteverzekering 19
nr. 1738/82 van de heer Pierre-Bernard Cousté aan de Commissie
Betreft: Anti-dumping- en anti-subsidieonderzoeken 20
nr. 1744/82 van mevrouw Barbara Castle aan de Commissie
Betreft: Franse invoerbeperkingen 20 Inhoud (vervolg) nr. 1760/82 van de heer Francis Wurtz aan de Commissie
Betreft: Schoolbezoek van jongeren 21
nr. 1763/82 van de heer Anthony Simpson aan de Commissie
Betreft: Vrij verkeer van onderwijzend personeel 21
nr. 1764/82 van de heren Reinhold Bocklet, Pol Marck, Joachim Dalsass, Nicolas
Estgen, James Janssen van Raay, Robert Jackson en Ingo Friedrich aan de Commissie
Betreft: Leveringsovereenkomsten voor bier 22
nr. 1767/82 van mevrouw Jacqueline Hoffmann aan de Commissie
Betreft: Uitwerking van de produktiequota's voor staal op de vraag 25
nr. 1768/82 van mevrouw Jacqueline Hoffmann aan de Commissie
Betreft: Ontwikkeling van de markt voor speciale staalsoorten 25
nr. 1770/82 van de heer Anthony Simpson aan de Commissie
Betreft: Bekendmaking van overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken in het Publikatie-
blad 26
nr. 1775/82 van de heer Allan Rogers aan de Commissie
Betreft: De uitvoer van melk uit Ierland 26
nr. 1780/82 van de heer Basil de Ferranti aan de Commissie
Betreft: Vertraging in de postbestelling in de Gemeenschap 27
nr. 1790/82 van de heer Lucien Radoux aan de Commissie
Betreft: Olieboring 27
nr.  1804/82 van de heer Pol Marck aan de Commissie
Betreft: Douanerechten op soepkippen in Zaïre 27
nr. 1807/82 van de heer Jens-Peter Bonde aan de Commissie
Betreft: Toepassing van artikel 235 als juridische basis 28
nr. 1808/82 van de heer Ernst Müller-Hermann aan de Commissie
Betreft: Grensoverschrijdende samenwerking in de staalsector 28
nr. 1815/82 van de heren Jochen van Aerssen en Karl von Wogau aan de Raad
Betreft: „Beneluxmodel" 28
nr. 1816/82 van de heer Jeremiah Cronin aan de Commissie
Betreft: Financiering van toeristische projecten door het EOGFL 29
nr. 1830/82 van Sir James Scott-Hopkins aan de Commissie
Betreft: Mineralen uit Zuid-Afrika 29
nr. 1834/82 van Sir James Scott-Hopkins aan de Commissie
Betreft: Europese landbouw 30
nr. 1838/82 van de heer Andrew Pearce aan de Commissie
Betreft: Opgave niet-tarifaire handelsbelemmeringen in de Lid-Staten 31
nr. 1853/82 van de heer Ernest Glinne aan de Commissie
Betreft: Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling 31
nr. 1854/82 van de heer Ernest Glinne aan de Commissie
Betreft: Vervuiling door de titaandioxyde-industrie 31
nr. 1864/82 van de heer Pol Marck aan de Commissie
Betreft. Vermindering van de interventieprijzen 32
nr. 1871/82 van de heer Jaak Vandemeulebroucke aan de Commissie
Betreft: Steun van het EFRO in de provincie Antwerpen 32
(Vervolg z.o.z.) Inhoud (vervolg) nr. 1872/82 van de heer Jaak Vandemeulebroucke aan de Commissie
Betreft: Steun van het EFRO in de provincie Limburg 33
nr. 1873/82 van de heer Jaak Vandemeulebroucke aan de Commissie
Betreft: Steun van het EFRO in de provincie Oost-Vlaanderen 33
nr. 1874/82 van de heer Jaak Vandemeulebroucke aan de Commissie
Betreft: Steun van het EFRO in de provincie West-Vlaanderen 33
nr. 1875/82 van de heer Jaak Vandemeulebroucke aan de Commissie
Betreft: Steun van het EFRO in het arrondissement Halle-Vilvoorde 33
Gecombineerd antwoord op de schriftelijke vragen nrs. 1871/82, 1872/82, 1873/82,
1874/82 en 1875/82 34
nr. 1878/82 van de heer Jens-Peter Bonde aan de Raad
Betreft: Publikatie van opiniepeilingen 34
nr. 1885/82 van de heer Roberto Costanzo aan de Commissie
Betreft: De marktsituatie voor gedroogd fruit 34
nr. 1893/82 van mevrouw Jeanne Pauwelyn aan de Commissie
Betreft: Internationale cacao-overeenkomst 1980 35
nr. 1956/82 van de heer Michael Welsh aan de Raad
Betreft: Verslag-Spierenburg 36
nr. 1985/82 van mevrouw Anne-Marie Lizin aan de Commissie
Betreft: Betrekkingen tussen de EEG en Turkije: beheer van het voorlichtingsbureau in Turkije 36
nr. 1994/82 van de heer Pierre-Bernard Cousté aan de Commissie
Betreft: Project Rijn-Rhöne-kanaal 36
nr.  Is de Commissie niet van mening dat het voorgaande een
handige en goed verkapte manier van protectionisme is
om Duitse produkten op de binnenlandse markt voor te
trekken?
Aanvullend antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(8 februari 1983)
Ter aanvulling op haar antwoord van 2 september
1982 (*) kan de Commissie het geachte Parlementslid
thans het resultaat van haar onderzoek mededelen.
Uit de inlichtingen die de Commissie met name via het
Comité europeen des assurances, heeft ontvangen merkt
zij op dat geen enkele in de Bondsrepubliek Duitsland
gevestigde verzekeraar beperkingen stelt aan de mogelijk­
heid om ingevoerde goederen te verzekeren. Met name
wordt door geen enkele in de Bondsrepubliek Duitsland
gevestigde verzekeraar geëist dat industrieprodukten ver­
gezeld gaan van een document waaruit blijkt dat zij aan
bepaalde technische normen voldoen. De Commissie blijft deze aangelegenheid evenwel onderzoeken, met
name aan de hand van de inlichtingen die haar door de
Lid-Staten zullen worden verstrekt.
Voor zover de door het geachte Parlementslid gestelde
vraag het algemene vraagstuk van de normen en dus ook
van de Duitse normen betreft wordt het probleem thans
door de diensten van de Commissie bestudeerd. De
moeilijkheid bij dit probleem ligt hierin dat deze normen
meestal worden opgesteld door particuliere instituten en
op zichzelf geen kracht van wet hebben.
 Slechts voor zover door de Staat „de jure" of „de facto"
wordt voorgeschreven dat de uit andere Lid-Staten
ingevoerde produkten moeten voldoen aan uitsluitend
Duitse normen moeten deze voorschriften of praktijken
worden beoordeeld in het licht van de bepalingen van het
EEG-Verdrag betreffende het vrije verkeer van goederen
(artikelen 30 tot en met 36). Deze situatie zou zich bij
voorbeeld kunnen voordoen wanneer ten gevolge van de
praktische toepassing van de Duitse voorschriften ter
voorkoming van arbeidsongevallen en het desbetreffende
verzekeringssysteem de toegang tot de Duitse markt voor
goederen uit andere Lid-Staten, die niet aan de specifieke
Duitse normen voldoen doch wel aan de in het land van
produktie geldende veiligheidsvoorschriften, wordt be­
moeilijkt.
Bij het onderzoek van gevallen die ter kennis van de
Commissie worden gebracht zal zij met name rekening
houden met de criteria die het Hof van Justitie heeft
aangelegd in zijn arrest van 17 december 1981 in de zaak
272/80 (biologische produkten).
In dit arrest heeft het Hof voor recht verklaard dat de
autoriteiten van de staat van invoer niet onnodig tech­
nische of chemische analyses of laboratoriumproeven
mogen eisen wanneer dezelfde analyses en proefnemingen
reeds verricht zijn in een andere Lid-Staat en de resultaten
daarvan beschikbaar zijn voor genoemde autoriteiten en
op hun verzoek ter beschikking kunnen worden
gesteld. Nr. C 93/2 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 7. 4. 83
De Commissie wil eveneens wijzen op haar voorstel aan
de Raad van 19 augustus 1980 betreffende een informa­
tieprocedure op het gebied van de normen en technische
voorschriften (2). De in deze procedure geregelde infor­
matie, coördinatie en samenwerking tussen de Commissie
en de Lid-Staten kunnen in belangrijke mate bijdragen tot
het voorkomen van technische handelsbelemmeringen.
 Indien ten slotte door overeenkomsten tussen onderne­
mingen of door onderling afgestemde feitelijke gedragin­
gen de verkoop van uit andere Lid-Staten ingevoerde
produkten zou worden belemmerd met als motief dat zij
niet zouden voldoen aan de - ook door particuliere
instituten vastgestelde — normen van het land van invoer
zou de Commissie deze omstandigheden moeten beoor­
delen in het licht van artikel 85 van het EEG-Verdrag.
Indien het geachte Parlementslid specifieke inlichtingen
kan verstrekken over gevallen waarin de invoer in de
Bondsrepubliek Duitsland ten gevolge van de praktische
toepassing van de normen wordt belemmerd zal de
Commissie, na kennisneming van deze gevallen, niet
nalaten de nodige stappen te ondernemen.
(>) PB nr. C 266 van 11. 10. 1982.
(2) PB nr. C 253 van 1. 10. 1980 - doe. COM(80) 400.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1343/82
van de heer Corentin Calvez (L - F)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(15 oktober 1982)
Betreft: Televisiesatellieten
Kan de Commissie verslag uitbrengen over de beraadsla­
gingen in de afgelopen maanden over de aangekondigde,
werkelijke Europese samenwerking op audiovisueel
gebied?
Antwoord van de heer Natali
namens de Commissie
(9 februari 1983)
De samenwerking op audiovisueel gebied in Europa
tekent zich op verschillende niveaus en in verschillende
organisaties af, vooral met het oog op het gebruik van
satellieten voor rechtstreekse televisieontvangst die vanaf
1985/1986 zullen worden gelanceerd.
Wat de Gemeenschap betreft, zij gewezen op het debat in
het Europese Parlement dat op 12 maart 1982 werd
afgesloten met de aanneming van de „resolutie over radio
en televisie in de Europese Gemeenschap" (*). Door deze resolutie aan te nemen ging het Parlement
ermee akkoord dat de Europese Gemeenschap stimule­
rend optreedt ten aanzien van de „plannen tot de instelling
van een Europees televisiekanaal" en dat zij deel heeft
„aan de beraadslagingen en beslissingen dienaangaande".
 In de resolutie wordt tevens het verzoek gericht tot de
Commissie een verslag over de media in te dienen; dit
verslag is thans bijna gereed. Voorts werkt de Commissie
aan een memorandum over de invloed van de ontwikke­
ling op radio- en televisiegebied, met name van televi­
sie-uitzendingen per satelliet en per kabel, op de werking
van de gemeenschappelijke markt, met name vanuit het
oogpunt van het recht van vestiging en het verrichten van
diensten.
 Buiten de meer specifieke communautaire activiteiten
hebben verschillende initiatieven het licht gezien:
— de Eurikon-projecten van de Europese Radio-Unie
(ERU): vijf weken van experimentele televisie-uitzen­
dingen per satelliet, die door 16 stations van de ERU
worden verzorgd;
— een op initiatief van de Franse Regering in juli 1982 te
Parijs gehouden bijeenkomst over de mogelijkheden
om een Europese zone te scheppen voor de samen­
werking op audiovisueel gebied, voor welke bijeen­
komst een aantal Europese landen was uitgenodigd
(de Bondsrepubliek Duitsland, Oostenrijk, België,
Luxemburg en Nederland). Er werden drie werkgroe­
pen opgericht om een conferentie voor te bereiden die
wordt uitgebreid tot de landen die lid zijn van de Raad
voor de Culturele Samenwerking van de Raad van
Europa;
— het Comité van Deskundigen inzake het Mediabeleid
van de Raad van Europa heeft in september 1982 zijn
goedkeuring gehecht aan een verslag over de moge­
lijkheden om te komen tot een rechtsinstrument op
het gebied van de rechtstreekse televisie-uitzendingen
per satelliet;
— op grond van een overeenkomst tussen Frankrijk,
België en Zwitserland worden met ingang van januari
1983 gedurende zes maanden drie uur per dag
gezamenlijke televisieprogramma's uitgezonden die
door de satelliet OTS-2 gratis worden doorgegeven
aan de Europese kabelnetten. De overeenkomst kan
later worden verlengd en uitgebreid tot de Franstalige
landen van Noord-Amerika en Afrika;
— ook zijn „Europese" initiatieven voorgesteld, zowel
door openbare als door particuliere nationale tele­
visieorganisaties.
Deze verscheidenheid aan initiatieven die zich buiten het
communautaire kader afspelen, worden door de Com­
missie van nabij gevolgd en zij zal hiervan melding maken
in haar verslag aan het Europese Parlement over de
media.
 (») PB nr. C 87 van 5. 4. 1982. 7- 4. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 93/3
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1402/82
van de heer Dieter Rogalla (S - D)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(20 oktober 1982)
Betreft: Reizen naar Groot-Brittannië
1. Is de Commissie ook niet van mening dat het
bijgaande formulier, dat men bij de inreis in Groot-Brit­
tannië ontvangt, het recht op verblijf beperkt en derhalve
strijdig is met het in artikel 3, sub c), vervatte recht op vrij
verkeer van personen?
2. Welke maatregelen overweegt de Commissie hier­
tegen?
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(15 februari 1983)
De Commissie moge het geachte Parlementslid verwijzen
naar haar antwoord op schriftelijke vraag nr. 1095/82
van de heer Pöttering (J).
H PB nr. C 80 van 23. 3. 1983.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1416/82
van de heer Fernand Herman (PPE - B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(20 oktober 1982)
Betreft: Telefoontarieven in de Gemeenschap
1. Kan de Commissie de hoogte en de kenmerken
(tariefzones, dag- en nachttarieven) van de telefoontarie­
ven in de Lid-Staten van de Gemeenschap mededelen?
2. Gelden voor het internationale telefoonverkeer
binnen de Gemeenschap de tarieven voor derde landen of
de binnenlandse tarieven?
3. Is de Commissie niet van mening dat, voor zover de
binnenlandse tarieven, met name die voor gesprekken
tijdens de nacht en het weekend tot dusverre niet gelden,
het in het belang van de intra-communautaire ontwikke­
ling wenselijk is in de Gemeenschap stapsgewijze zo
uniform mogelijk telefoontarieven tot stand te brengen,
zodat voor internationale gesprekken geen onevenredige
tariefverhoging geldt?
4. Welke stappen, bij voorbeeld voorstellen aan de
Raad, overweegt de Commissie, om geleidelijk uniforme
telefoontarieven in de Gemeenschap tot stand te bren­
gen? Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(17 februari 1983)
1. De Commissie kan het geachte Parlementslid de
door hem verlangde gedetailleerde inlichtingen over de
hoogte en de kenmerken van de telefoontarieven in de
Lid-Staten thans niet verstrekken.
De tarieven van het telefoonverkeer worden vastgesteld
op grond van de tarievenpolitiek van de Lid-Staten, wat
meebrengt dat deze tarieven dikwijls worden gewijzigd.
De Commissie acht het niet van direct belang om alle
wijzigingen die op een bepaald moment in de verschil­
lende Lid-Staten worden doorgevoerd op de voet te
volgen.
2. Voor het internationale telefoonverkeer binnen de
Gemeenschap gelden in het algemeen de internationale
tarieven die bilateraal of multilateraal door de PTT-
diensten van de betrokken landen worden vastgesteld.
 3. De Commissie is met het geachte Parlementslid van
mening dat verschillen in tarieven tussen de Lid-Staten
zouden moeten worden afgeschaft. Zij is met name van
oordeel dat harmonisatie van bepaalde tarieven, inzon­
derheid bij de nieuwe vormen van dienstverlening in de
sector telematica, van groot belang is voor de infrastruc­
tuur en de nieuwe vormen van dienstverlening in het
communautaire vlak.
4. Aangezien haar middelen beperkt zijn ziet de
Commissie thans geen mogelijkheid om bij de Raad
voorstellen in te dienen tot harmonisatie van de telefoon­
tarieven in het telefoonverkeer tussen de Lid-Staten. De
Commissie heeft contact opgenomen met de betrokken
werkgroep van de CEPT en volgt met grote belangstelling
de voortgang van de in dit verband uitgevoerde, op
harmonisatie gerichte werkzaamheden.
Van belang is evenwel dat de Commissie tijdens bespre­
kingen met de PTT-diensten van de Lid-Staten óver het
informatienet Euronet Diane heeft gedaan gekregen dat
een tarief werd vastgesteld dat niet bepaald wordt door de
afstand.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1446/82
van de heer Pol Marck (PPE -B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(29 oktober 1982)
Betreft: Interventiebureaus
De Franse Nationale Vergadering heeft zopas een wets­
ontwerp goedgekeurd waarbij „des offices d'interven-
tion" worden opgericht. Nr. C 93/4 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 7. 4. 83
Is de Commissie van oordeel dat de bepalingen van deze
wet overeenstemmen met de bepalingen van het gemeen­
schappelijk landbouwbeleid en geen inbreuk betekenen
op de concurrentievoorwaarden binnen de Gemeen­
schap?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(10 februari 1983)
De Commissie is van oordeel dat tegen de wet inzake de
oprichting van interventiebureaus in de landbouwsector
en de ordening van de markten geen bezwaren kunnen
worden aangevoerd wat het principe van de oprichting
van die bureaus zelf betreft. Aangezien het om een
raamwet gaat die voor talrijke produkten geldt kan de
Commissie zich over de verschillende aspecten van die
wet eerst uitspreken nadat de toepassingsdecreten zijn
onderzocht en is nagegaan hoe de wet in de betrokken
sectoren ten uitvoer wordt gelegd.
Wel is de Commissie van oordeel dat artikel 23 van de wet
- waarbij met name de verplichting wordt opgelegd de
wijnbouwprodukten via vooraf erkende installaties in de
handel te brengen - wat het principe zelf betreft in strijd
is met de gemeenschappelijke marktordening voor de
wijnbouwsector. De betrokken bepaling kan namelijk
een ongunstig effect hebben voor de afzet van wijnbouw­
produkten en de invoer beperken.
Daarom heeft de Commissie besloten tegen Frankrijk de
procedure van artikel 169 van het EEG-Verdrag in te
leiden.
 Bovendien is de toepassing van artikel 15, waarin is
bepaald dat voor de sector groenten en fruit de voorschrif­
ten van de producentengroeperingen algemeen verbin­
dend worden verklaard, niet met het Gemeenschapsrecht
in overeenstemming te brengen zolang de Raad niet zijn
goedkeuring heeft gehecht aan het voorstel van de
Commissie tot wijziging van Verordening (EEG) nr.
1035/72 (]), waarbij onder bepaalde voorwaarden aan
de Lid-Staten wordt toegestaan produktie- en afzetvoor-
schriften verbindend te verklaren voor niet-aangesloten
producenten.
(») PB nr. C 281 van 4. 11. 1981, blz. 5.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1508/82
van de heer Rudolf Schieler (S - D)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(18 november 1982)
Betreft: Uniforme rechtsbescherming in de EG
Is de Commissie in het kader van haar bevoegdheden
bereid bij de Franse Regering stappen te ondernemen om te bereiken dat in Frankrijk, in het belang van een
uniforme rechtsbescherming in de Lid-Staten van de EG,
een einde wordt gemaakt aan de mogelijkheid om alleen
al bij de verdenking van deviezensmokkel huiszoeking
zonder gerechtelijke toestemming te doen - een moge­
lijkheid die in Frankrijk een speciale eenheid van de
Franse douane, de „Douane volante" heeft?
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(18 februari 1983)
Zelfs indien is bewezen dat de rechtstoestand in de
afzonderlijke Lid-Staten onderling verschilt, ziet de Com­
missie in het EEG-Verdrag geen rechtsgrond voor een
harmonisatie van de betrokken machtigingen om op te
treden.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1550/82
van de heer Otto Habsburg (PPE - D)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(15 november 1982)
Betreft: Ratificatie van de Zeerechtconferentie
Wat heeft de Commissie bewogen voor te stellen het
ontwerp van de Zeerechtconferentie in december te
ondertekenen?
Vreest zij niet dat door ondertekening van een voor de
Europese belangen nadelig document de onderhandelings­
positie van de Gemeenschap in het kader van de econo­
mische benutting van de zeebodem wordt geschaad?
Is zij zich er niet van bewust dat het ontwerp van de
Zeerechtconferentie in zijn huidige vorm het gevaar van
een wereldomvattend grondstoffenmonopolie ten nadele
van de industrielanden, vooral Europa en Japan,
inhoudt?
Antwoord van Me heer Narjes
namens de Commissie
(14 februari 1983)
In haar mededeling aan de Raad van oktober 1982
verklaarde de Commissie dat zij - ondanks de voorbe­
houden met betrekking tot deel XI van het Verdrag,
waarin de exploratie en de exploitatie van de rijkdommen
van de zeebodem worden geregeld - de Lid-Staten
aanbeval om het Verdrag te ondertekenen; de onderteke-7. 4. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 93/5
ning waarborgt namelijk dat de Gemeenschap een uni­
form standpunt ontwikkelt met betrekking tot aangele­
genheden die hetzij onder haar exclusieve bevoegdheid
vallen of van gemeenschappelijk belang zijn, wat speciaal
geldt voor de noodzakelijke verbeteringen van hoofd­
stuk XI van het Verdrag.
Door het Verdrag te ondertekenen wordt het mogelijk
met adviserende stem aan de werkzaamheden van de
voorbereidingscommissie deel te nemen. Van de oplos­
singen die in deze commissie worden gevonden en de
vooruitgang die daarin wordt geboekt om de regeling van
de exploitatie van de rijkdommen van deze zeebodem
voor de industrielanden aanvaardbaar te maken, hangt af
hoe het Verdrag uiteindelijk door de Gemeenschap zal
worden beoordeeld.
 In het kader van de beide beraadslagingen van het
Europese Parlement van november, respectievelijk
december 1982 in Straatsburg hadden de heren Narjes en
Andriessen de gelegenheid het standpunt van de Commis­
sie uiteen te zetten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1566/82
van mevrouw Marijke Van Hemeldonck (S - B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(15 november 1982)
Betreft: Grieks wetsontwerp in verband met de oprich­
ting van een nationale instelling voor geneesmid­
delen
Is de Commissie op de hoogte van de inhoud van dit
wetsontwerp? Bestaan er in andere Lid-Staten soort­
gelijke instellingen? Zo ja, bestaan er verschillen in de
statuten en de werking van die instellingen? Welke
stappen gaat de Commissie aanwenden om tot een
eenvormige werking van die instellingen te komen binnen
het kader van de Europese Gemeenschappen?
Antwoord van de heer Andriessen
namens de Commissie
(16 februari 1983)
Aan de Commissie werd kennis gegeven van de desbe­
treffende wet en zij heeft de Griekse autoriteiten in kennis
gesteld van haar verontrusting met betrekking tot de
verenigbaarheid van sommige beoogde maatregelen met
de bepalingen van het EEG-Verdrag, en met name met die
van de artikelen 30 tot 37 en 92 en volgende.
De Commissie draagt geen kennis van overeenkomstige
systemen die eventueel zouden bestaan in andere Lid-Sta­
ten, die uiteraard vrij zijn in de reglementering van specifieke sectoren van hun economieën onder voorwaar­
de dat zij de door de Verdragen en de communautaire
wetgeving opgelegde verplichtingen naleven.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1579/82
van de heer Alan Tyrrell (ED - GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(18 november 1982)
Betreft: Onevenredige nationale quota's bij de stagiaires
van de Commissie
Uit het antwoord van de Commissie op schriftelijke vraag
nr. 875/82 (*) blijkt dat het aantal door stagiairs uit de
Lid-Staten bezette posten zeer onevenredig naar nationa­
liteit is verdeeld.
Zo is België met 115 stagiairs a-proportioneel vertegen­
woordigd, ten opzichte van het Verenigd Koninkrijk, dat
met een 5 maal grotere bevolking slechts 93 stagiairs bij
de Commissie heeft.
Welke stappen denkt de Commissie te nemen, ten einde te
zorgen voor een evenrediger verdeling?
0) PB nr. C 262 van 6. 10. 1982, blz. 14.
Antwoord van de heer Thorn
namens de Commissie
(10 februari 1983)
Het voor het organiseren van stages voor jonge afgestu­
deerden op de begroting van de Commissie gereserveerde
bedrag stelt dit orgaan in staat op de ongeveer 3 000 van
onderdanen van de Lid-Staten, uit de kandidaatlanden en
derde landen binnenkomende aanvragen 440 bezoldigde
stages per jaar toe te kennen.
De selectie van de in aanmerking komende kandidaten
geschiedt op grond van hun kwalificaties. Er wordt
rekening gehouden met de tijdens de studie behaalde
resultaten en de voorkeur wordt gegeven aan kandidaten
die een studie hebben voltooid of aangevangen van de
Europese integratie waarbij een zekere geografische
spreiding in acht wordt genomen.
Het door het geachte Parlementslid voor het Verenigd
Koninkrijk vastgestelde gebrek aan evenwicht in vergelij­
king met andere landen vloeit voornamelijk voort uit het
feit dat er in de referentieperiode hetzij om redenen
verband houdende met het beroep, hetzij in verband met
persoonlijke, gezins- of materiële omstandigheden (te
lage beurs) veel afzeggingen plaatsvonden.
 Wat de onevenredige verhouding tussen het aantal Britse
en Belgische stagiairs betreft, wordt erop gewezen dat veel
jonge Belgen genoegen namen met een niet-bezoldigde Nr. C 93/6 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 7. 4. 83
stage, aangezien zij het materiële voordeel hebben thuis te
kunnen wonen. Dit is de voornaamste reden waarom het
percentage Belgische stagiairs hoger is dan dat van andere
landen.
Voorts zij het geachte Parlementslid erop gewezen dat er
contacten zijn gelegd tussen de bevoegde diensten van de
Commissie en het Management and Personnel Office in
Londen ten einde gezamenlijk verbetering in deze situatie
te brengen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1588/82
van de heer Karel De Gucht (L - B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(10 november 1982)
Betreft: Detachering van Europese ambtenaren bij de
nationale overheidsinstellingen
Bij besluit van de Commissie van 24 mei 1976 is een
uitwisselingsstelsel ingevoerd tussen de ambtenaren van
de Commissie en de overheidsinstellingen van de Lid-Sta-
ten om de „mobiliteit" van het personeel te bevorderen. In
de algemene begroting 1982, afdeling III. Commissie, is
in artikel 152 daartoe zo'n 315 000 Ecu uitgetrokken,
waarvan 75 000 bestemd is „voor het vergoeden aan
ambtenaren van de Gemeenschap van extra kosten als
gevolg van een deelneming aan een uitwisseling" (com­
mentaar op post nr. 1521).
Kan de Commissie, o.a. in antwoord op onderstaande
vragen, mededelen volgens welke criteria ambtenaren aan
de nationale autoriteiten worden toegewezen.
 1. Zijn de werkzaamheden van een Europees ambtenaar
gedetacheerd bij een nationale overheidsinstantie
verenigbaar met de rechten en plichten als genoemd
onder titel II van het Statuut van de ambtenaren van
de Gemeenschappen, o.a. ten aanzien van de ver­
plichte onafhankelijkheid?
2. Hoeveel Europese ambtenaren werden vanaf 1976
toegevoegd aan een nationale overheidsinstelling en
voor welke duur, in vergelijking met nationale amb­
tenaren toegevoegd aan de Commissie, gelet op het
feit dat de uitwisseling in twee richtingen plaatsvindt?
In het antwoord ware aan te geven welke Lid-Staten
van deze regeling gebruik hebben gemaakt.
3. Welke institutionele vormen worden bij deze uitwis­
seling ingevoerd, respectievelijk toegepast? Hoe en op
welk niveau, verlopen de uitwisselingsovereenkom­
sten tussen de Commissie en de nationale autoritei­
ten? Welke reis- en verblijfkosten verleent de Com­
missie; ontvangen de Europese ambtenaren daaren­
boven ook de nationale reis- en verblijfkosten?
4. Hoe vaak heeft de uitwisseling van Europese ambte­
naren geleid tot een detachering bij het kabinet van
een nationale minister? Antwoord van de heer Burke
namens de Commissie
(17 februari 1983)
1. De taken en werkzaamheden van een bij een
nationale overheidsinstantie gedetacheerde ambtenaar
van de Commissie worden in onderling overleg door de
twee betrokken administraties geregeld, en de ambtenaar
wordt gewezen op zijn plicht de grootste discretie in acht
te nemen met betrekking tot beleidsvoornemens, feiten en
gegevens waarvan hij bij de Commissie kennis heeft
gekregen maar die nog niet openbaar zijn gemaakt. De
Commissie is van oordeel dat detachering van haar
ambtenaren bij overheidsinstanties van de Lid-Staten niet
onverenigbaar is met hun rechten én verplichtingen als
genoemd onder titel II van het Ambtenarenstatuut.
2. De Commissie zal de statistische gegevens en de
verdere bijzonderheden, waarnaar onder punt 2 wordt
gevraagd, rechtstreeks aan het geachte Parlementslid en
aan het Secretariaat-generaal van het Europese Parlement
toezenden.
 3. Wat de Commissie betreft, is het uitwisselingsstel­
sel gebaseerd op de besluiten van de Commissie van 24
mei 1976 en op latere besluiten waarbij de regelingen in
het licht van de ervaring worden gewijzigd; individuele
gevallen worden geregeld bij wisseling van brieven,
gewoonlijk tussen de Directeur-generaal Personeelszaken
en Algemeen Beheer en de overeenkomstige ambtenaren
in de Lid-Staten.
De dagvergoeding die door de Commissie aan bij haar
gedetacheerde nationale ambtenaren wordt betaald,
bedraagt 1 612,50 Bfr. in Brussel en 1 507,50 Bfr. in
Luxemburg; de overeenkomstige vergoeding voor ambte­
naren van de Commissie wordt per geval door de
Directeur-generaal Personeelszaken en Algemeen Beheer
vastgesteld, en mag niet hoger zijn dan het bedrag, dat in
het Ambtenarenstatuut of door het tot aanstelling
bevoegde gezag is bepaald voor dienstreizen van langere
duur naar de betrokken plaats.
De Commissie vergoedt de kosten van een retourreis naar
de standplaats van herkomst van de ambtenaar, en wel
iedere maand indien de betrokkene de zorg voor een gezin
heeft, en om de drie maanden in de andere gevallen. De
reiskosten van de nationale ambtenaren aan het begin en
aan het einde van hun detachering bij de Commissie
worden door de betrokken Lid-Staat vergoed.
Ambtenaren van de Commissie ontvangen geen uitkerin­
gen van de Lid-Staten, behalve ter vergoeding van kosten
als zij overeenkomstig de ter zake geldende nationale
regels op dienstreis worden gestuurd.
 4. In het licht van de ervaring met de functionering van
de regeling, en ten einde te voorkomen dat de wezenlijke
bedoeling van het uitwisselingsstelsel, namelijk bijscho­
ling, voorlichting en loopbaanontwikkeling, door politie­
ke overwegingen wordt omgebogen, heeft de Commissie
geweigerd ambtenaren te detacheren bij het kabinet van
nationale ministers; om ter zake geen misverstand te laten 7. 4. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 93/7
bestaan, vergewist de Commissie zich ervan dat de
betrokken ambtenaren in administratieve departementen
te werk worden gesteld, en niet voor politieke functies
worden aangewezen.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1591/82
van de heer Dieter Rogalla (S - D)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(18 november 1982)
Betreft: Invoer van steenkool
1. Hoe beoordeelt de Commissie momenteel de ont­
wikkeling van de steenkoolinvoer, onderscheiden naar de landen van oorsprong in de Europese Gemeenschap en
onderscheiden naar steenkool bestemd voor elektriciteits­
centrales en ketelkolen, alsmede naar andere belangrijke
soorten en typen?
2. Welke Lid-Staten werken in de EGKS niet met
dezelfde rechten en plichten samen als de Staten die de
EGKS hebben opgericht, en dragen derhalve ook niet in
gelijke mate bij in de financiering?
3. Hoe ontwikkelen de hoeveelheden kolen die deze
Lid-Staten invoeren zich in vergelijking tot de hoeveelhe­
den die de EGKS-Staten invoeren?
4. Is het volgens de Commissie mogelijk de onge­
wenste gevolgen van de steenkoolinvoer tegen te gaan
door deze landen bij het EGKS-steenkolenbeleid en de
EGKS-financiering te betrekken, en staat zij positief
tegenover een dergelijk plan als zijnde een teken dat het
energiebeleid van de Gemeenschap nog meer dan tot
dusverre op steenkool zal worden gebaseerd?
Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(28 januari 1983)
1. De invoer van steenkolen uit derde landen in de Gemeenschap heeft in het tijdvak
1980-1982 naar land van herkomst de volgende ontwikkeling te zien gegeven:
VSA
Canada
Australië
Zuid-Afrika
Polen
USSR
Overige
Totaal
Waarvan:
Cokeskolen
Ketelkolen
Antraciet 1980
28,3
0,6
7,8
19,7
13,6
2,7
1,7
74,4
24,4
45,0
5,0 1981
35,7
1,4
7,6
19,1
4,2
0,7
1,7
70,4
23,4
43,0
4,0 (in miljoen ton)
1982
(raming)
34,5
1,4
8,5
16,5
6,5
1,0
0,4
68,8
23,0
42,6
3,2
Bij een in wezen gelijkblijvend totaal verbruik van steenkolen in de Gemeenschap is de invoer
uit derde landen achteruitgegaan.
 2. Alle Lid-Staten van de Europese Gemeenschap hebben de Verdragen tot oprichting van
de EGKS, de EEG en Euratom ondertekend en hebben als zodanig gelijke rechten en
plichten.
De aandacht van het geachte Parlementslid dient echter te worden gevestigd op het feit dat het
beleid inzake de invoer van steenkolen op grond van de Verdragen tot oprichting van de EGKS,
de EEG en Euratom onder de uitsluitende bevoegdheid van de Lid-Staten valt.
De EGKS wordt hoofdzakelijk gefinancierd door een heffing op de produktie van kolen en staal
die niet door de Lid-Staten, maar door de kolen- en staalindustrie wordt betaald. Nr. C 93/8 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 7. 4. 83
3. Te zijner informatie vindt het geachte Parlementslid hieronder de volgende informatie
over de steenkoleninvoer in de Gemeenschap, verdeeld volgens land van bestemming, die de
volgende ontwikkeling heeft gekend:
(in miljoen ton)
-
België
Denemarken
Bondsrepubliek Duitsland
Frankrijk
Griekenland
Ierland
Italië
Luxemburg
Nederland
Verenigd Koninkrijk
EUR 10 1980
7,3
9,1
7,3
22,6
0,5
0,9
14,3
0,2
5,0
7,2
74,4 1981
7,2
8,7
8,1
20,1
0,3
0,8
15,5
0,2
5,4
4,1
70,4 1982
(raming)
7,5
6,5
8,5
16,3
1,5
0,9
18,3
0,2
5,7
3,4
68,8
4. De door de Lid-Staten van de Gemeenschap gevolgde energiestrategie is grotendeels
gebaseerd op het stijgend gebruik van steenkool ter vervanging van olie. Het is niet uitgesloten
dat als gevolg hiervan in de toekomst meer en meer gebruik zal worden gemaakt van steenkool
uit derde landen.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1598/82
van mevrouw Anne-Marie Lizin (S - B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(18 november 1982)
Betreft: Verzoek om voedselhulp ten behoeve van
Vietnam
Kan de Commissie mededelen welke redenen en motieven
ten grondslag liggen aan haar weigering om Vietnam
voedselhulp toe te kennen? Is zij voornemens haar
standpunt te herzien?
Antwoord van de heer Pisani
namens de Commissie
(18 februari 1983)
De Commissie verwijst de geachte afgevaardigde naar de
antwoorden gegeven op de schriftelijke vragen nr. 1326/
80 van de heer GlinneH, nr. 1329/81 van de heer
Denis(2), nr. 1967/81 van de heer Lomas (3),
nr. 55/82 van de heer Cousté (4).
Aangezien de toestand sindsdien geen bevredigende ont­
wikkeling te zien heeft gegeven, acht de Commissie het niet opportuun om de voedselhulpverlening onmiddellijk
te hervatten. De Commissie blijft evenwel de ontwikke­
ling van de situatie in Vietnam en in het betrokken gebied
nauwlettend in het oog houden.
(1) PBnr. C 88 van 21.4. 1981.
(2) PB nr. C 82 van 1.4. 1982.
(3) PB nr. C 225 van 30. 8. 1982.
(") PB nr. C 225 van 30. 8. 1982.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1607/82
van mevrouw Sylvie Le Roux (COM - F)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(18 november 1982)
Betreft: Aandeel van de restituties in de verkoopprijs van
landbouwprodukten
Kan de Commissie voor de hoofdlandbouwprodukten
nadere inlichtingen verstrekken over de ontwikkeling in
de laatste jaren van het aandeel van de restituties in de
prijs van het produkt? 7- 4. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 93/9
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(2 februari 1983)
De Commissie vestigt de aandacht van het geachte
Parlementslid op het feit dat volgens het EEG-Verdrag
een van de fundamentele doeleinden van het gemeen­
schappelijk landbouwbeleid erin bestaat de landbouw­
markten en dus ook de prijzen op de interne markt te
stabiliseren. Op grond van deze prijzen en de sterke
fluctuaties van de prijzen op de wereldmarkt moeten bij
uitvoer restituties worden toegekend die door het
EOGFL-Garantie worden gefinancierd en bij invoer, en
soms zelfs bij uitvoer, heffingen worden toegepast die deel
uitmaken van de eigen middelen. Wegens de bedoelde
sterke fluctuaties variëren ook restituties en de heffingen
in zeer aanzienlijke mate.
Voor suiker bij voorbeeld zijn de restituties, die medio
1979 300 Ecu/ton bedroegen, gedaald tot nul in april
1980 en eind 1980 vervangen door een uitvoerheffing van
200 Ecu/ton; later moesten weer restituties worden
toegepast en in het najaar van 1982 waren die gestegen tot
390 Ecu/ton.
Een en ander heeft tot gevolg dat het aandeel van de
restituties in de waarde van de uitgevoerde produkten ook
zeer sterk verschilt en op een bepaald moment niet meer
ten volle significant is voor de regelingen die in het kader
van het landbouwbeleid functioneren.
 In de onderstaande tabel wordt de ontwikkeling van het
bovenbedoelde aandeel in de afgelopen jaren aangege­
ven: graan
rundvlees
melk en zuivelprodukten 1979
40%
38 %
48% 1980
29%
46%
48 % 1981
21 %
44%
34%
Wat het aandeel van de restituties in de waarde van de
betrokken produktie betreft, kunnen de volgende cijfers
worden verstrekt:
graan
rundvlees
melk en zuivelprodukten 1979
7%
2%
10% 1980
6%
4%
13% 1981
6%
4%
8 %
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1642/82
van de heer James Provan (ED - GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(23 november 1983)
Betreft: Medeverantwoordelijkheidsheffing in de melk-
sector
Kan de Commissie nadere gegevens verstrekken over alle
fondsen die per Lid-Staat met de lineaire medeverant-
woordelijkheidsheffing in de melksector bijeen zijn
gebracht en kan zij deze cijfers per regio specificeren?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(4 februari 1983)
De onderstaande tabel geeft een overzicht van de opbrengst van de medeverantwoordelijk-
heidsheffing, uitgesplitst per Lid-Staat. De Commissie is niet in staat een specificatie per regio te
bezorgen.
(in miljoen Ecu)
België
Denemarken
Duitsland
Frankrijk
Griekenland
Ierland
Italië
Luxemburg
Nederland
Verenigd Koninkrijk
Totaal 1977
0,9
1,6
7,6
5,0
—
1,1
—
p. m.
4,0
3,9
24,1 1978
6,5
10,6
46,6
34,4
—
7,1
5,8
0,6
21,6
22,9
156,1 1979
3,6
5,3
25,5
20,6
—
4,7
8,2
0,3
12,3
13,7
94,2 1980
8,0
11,5
58,2
53,4
—.
 12,2
11,5
0,6
29,2
38,3
222,9 1981
16,9
25,6
118,8
114,9
—
23,5
25,0
1,2
64,3
88,3
478,5 Nr. C 93/10 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 7. 4. 83
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1664/82
van de heer Luc Beyer de Ryke (L - B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(29 november 1982)
Betreft: Vervangingsprodukten voor granen
In verscheidene toelichtingen van de Commissie bij de
verhoging van invoerheffingen en bij contingentering of
voorgenomen contingentering van produkten die onder
de posten 23.02 en 23.03 van het gemeenschappelijk
douanetarief staan vermeld (zemelen van granen en
glutenfeed), wordt opgemerkt dat de invoer van die
produkten een neerwaartse druk uitoefent op de prijzen
van die produkten of van soortgelijke produkten uit de
Europese voedselverwerkende industrieën.
Uit cijfers die door neutrale instellingen als de arbitrage­
commissies zijn verstrekt, blijkt dat in België de markt­
prijs van tarwezemelen gestegen is van 69,7% van de
marktprijs van zachte tarwe in 1977/1978, tot 85,6% in
1980/1981. In Frankrijk is die verhouding van 67,7% in
1970 tot 73,1 % in 1981 opgelopen.
In de Bondsrepubliek Duitsland bedroeg die verhouding
64,4% in 1977/1978 en 72,5% in december 1981,
terwijl de prijs van tarwezemelen in het Verenigd Konink­
rijk sinds 1977 rond 87,5% van de tarweprijs schom­
melt. In België beliepen de prijzen van maïsglutenfeed
71,2% van de maïsprijs in 1977/1978 en 83,7% in
1980/1981. In het Verenigd Koninkrijk ligt het gemid­
delde sinds 1977 rond 87 %. Krachtens het gemeenschap­
pelijk landbouwbeleid zijn de prijzen van basisgranen
intussen herhaaldelijk opgetrokken.
 Moet de Commissie niet toegeven dat de bewering als zou
de invoer van zemelen van tarwe en van maïsglutenfeed de
prijzen van gelijkaardige Europese produkten drukken,
een drogreden is om haar beleid inzake die twee belang­
rijke grondstoffen voor veevoeder te rechtvaardigen, of
nog dat ze gezwicht is voor de belangen van de fabrikan­
ten van die afgeleide produkten of voor andere pressie­
groepen?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(16 februari 1983)
Het fundamentele standpunt van de Commissie is dat
graansubstituten, met inbegrip van zemelen en maïsglu-
tenvoer, communautaire granen in veevoeder vervangen
en dat deze concurrentie mogelijk is doordat bij invoer
geen of zeer lage rechten gelden, althans rechten worden
gehanteerd die niet in verhouding staan tot de voedings­
waarde van de betrokken invoer. Het bewijs daarvan
wordt trouwens geleverd door de sterke stijging van de
invoer van de substituten enerzijds en de parallelle stijging
van onze graanexport anderzijds. Wat de prijsverhoudingen tussen de substituten en de
communautaire granen betreft, herinnert de Commissie
het geachte Parlementslid eraan dat zij in het kader van de
jaarlijkse prijsmaatregelen een bijzonder voorzichtig
prijsbeleid ten aanzien van granen voert dat zowel is
ingegeven door de wenselijkheid een betere prijshiërar-
chie tot stand te brengen als de communautaire prijzen
meer aan te passen aan die van onze concurrenten.
Hoewel de gesignaleerde verkleining van het verschil
tussen de prijzen van ingevoerde produkten en onze
prijzen dus gewild is, is deze naar het oordeel van de
Commissie nog niet groot genoeg geweest voor een
voldoende mate van concurrentie. De Commissie gaat
dan ook voort met een beleid gericht op verdere aanpas­
sing van de prijzen en stabilisering van de invoer van
substituten.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1665/82
van de heer Luc Beyer de Ryke (L — B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(29 november 1982)
Betreft: Vervangingsprodukten voor granen
Men ingang van het lopende oogstjaar is de Commissie
een beleid gaan voeren van hogere invoerheffingen en van
beperking van het gebruik door contingentering van de
invoer; deze beperking wordt toegepast of gepland ten
aanzien van een aantal in de veevoederindustrie gebrui­
kelijke grondstoffen. Volgens een studie van professor
Zeddies van de universiteit van Hohenheim (BRD) zal de
kostprijs van dierlijke produkten in de huidige omstan­
digheden in de Bondsrepubliek Duitsland, ten gevolge
van de bestaande en de geplande maatregelen inzake de
substitutieprodukten voor granen, aanzienlijk gaan stij­
gen. Deze verhoging zal vooreerst een zware financiële
slag betekenen voor de landbouwers die van veeteelt
leven. Hun inkomen per arbeidseenheid ligt aanzienlijk
lager dan in de andere landbouwsectoren; bovendien zijn
de lasten van hun beroep veel groter, omdat ze voor
levende dieren moeten zorgen. Het spreekt vanzelf dat
wat voor de Duitse fokkers geldt, mutatis mutandis in
verschillende mate ook op de andere fokkers van de
Gemeenschap en inzonderheid op de telers in andere
gebieden met een dichte, intensief gekweekte veestapel
toepasselijk is. In een volgende fase zal de stijging van de
kostprijs voor het fokken van dieren de consumptieprij­
zen van dierlijke produkten beïnvloeden.
Kan de Commissie de weerslag van de genomen en
geplande maatregelen op het inkomen van de veefokkers
en op de consumptieprijzen becijferen?
Kan de Commissie verklaren waarom haar streven om de
landbouwbevolking een behoorlijk inkomen te bezorgen, 7. 4. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 93/11
in werkelijkheid beperkt is gebleven tot de producenten
van granen, en wat erger is, ten koste is gegaan van de
producenten van dierlijke produkten.
 Kan de Commissie garanderen dat de prijsstijging van
dierlijke produkten ten gevolge van de maatregelen tegen
de vervangingsprodukten voor granen, gevoegd bij de
prijsstijging van diezelfde produkten die het gevolg is van
de jaarlijkse prijsverhoging van de voedergranen zelf, de
consumptie van dierlijke produkten niet negatief zal
beïnvloeden, in welk geval immers weer nieuwe graan­
overschotten zouden ontstaan?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(1 februari 1983)
Bij het beleid van de Commissie inzake de invoer van
graansubstituten is onder andere rekening gehouden met
de doelstelling om, na een periode met een spectaculaire
toeneming van de invoer van bepaalde produkten van
deze sector waarvoor een verlaagd recht of een nulrecht
geldt, deze toeneming van de invoer te beperken (niet de
invoer te verminderen). Zo is bij voorbeeld de invoer van
maniok gestegen van 1,7 miljoen ton in 1973 tot 6,7
miljoen ton in 1981 en nam in dezelfde periode de invoer
van maïsgluten toe van 0 tot 2,8 miljoen ton. De totale
invoer van graansubstituten is in de periode 1974/1975
- 1981/1982 scherp gestegen namelijk van 6,1 miljoen
ton tot 16,5 miljoen ton.
De Raad heeft dit beleid bekrachtigd door aanvaarding
van de overeenkomsten inzake vrijwillige beperking die
met Thailand en Indonesië zijn gesloten ten aanzien van
de invoer van maniok in de Gemeenschap en door
vaststelling van kwantitatieve beperkingen, gekoppeld
aan toepassing van lagere rechten, voor de andere
leveranciers. Verder heeft de Raad de heffing op zemelen
zo aangepast dat deze dichter in de buurt komt te liggen
van die voor granen.
 Omdat deze maatregelen pas sinds kort worden toege­
past, kan het effect op de prijzen of op de hoeveelheden
die in veevoeder worden verwerkt nog niet worden
vastgesteld. De recente prijsverhogingen voor maniok
zijn waarschijnlijk van tijdelijke duur en zullen in de loop
van het eerste halfjaar van 1983 wegvallen. Verder kan
voor 1982 gewezen worden op de gunstige inkomensont­
wikkeling voor de varkenshouders in de Gemeenschap,
aangezien 45% van alle vlees dat in de Gemeenschap
wordt verbruikt varkensvlees is en de varkenshouderij één
van de belangrijkste verbruikers is van veevoeder waarin
maniok is verwerkt: de ontvangsten nemen waarschijnlijk
met 25 a 30 % toe, terwijl de veevoederkosten gemiddeld
met 80% zijn gestegen.
Daarnaast continueert de Commissie haar beleid op de
interne markt dat erop gericht is de graanprijzen in de
Gemeenschap op langere termijn meer in overeenstem­
ming te brengen met die van de belangrijkste concurren­
ten. De Commissie tracht zo het beleid tot stand te brengen waarvan sprake is in het mandaat van 30 mei
1980 en de richtsnoeren voor het Europese landbouwbe­
leid i1) en dat een evenwicht inhoudt tussen de graanpro-
duktie in de Gemeenschap en de invoer van graansubsti­
tuten.
Voor het verkoopseizoen 1983/1984 heeft de Commissie
voor de sector granen niet alleen een nieuwe korting op de
communautaire prijzen voorgesteld ten einde deze gelei­
delijk meer in overeenstemming te brengen met die van de
belangrijkste concurrenten, maar heeft zij ook het begin­
sel van de medeverantwoordelijkheid toegepast waartoe
de Raad had besloten in het kader van de voorstellen voor
het verkoopseizoen 1982/1983. Een en ander heeft tot
gevolg dat de prijsverhoging voor de graanproducenten in
de Gemeenschap kleiner is dan die welke voor de meeste
veehouders wordt voorgesteld.
0) COM(81)608 def.
