Dictionnaire complet français-flamand et flamand-français (Volumes 1-3)
(Het) beschutten. Beplakken. Bezet. LAN 877 Laupnissé, e, p. pas. de Lambris ser. Lamanissen, v. a. (lan-hri-cé). Revêtir de Lambris. Beschutten. Bezet {en. Beplakken. Afzetten. Lambrizeren. Afgeschutten. Met pancelwerk bekleden. Laspro, s. m., et L'amprenne on LamerusQuE, 8. f. (lan-brd, bru-ch, brusk). Bot. Klareti Wynbezie. Klaret druif, v. Lame, s. f. (lam). Morceau de métal plat, de peu d'épaisseur. Plaat. Scheen (Ki), v. | Se dit surtout, au pluriel, de l'or ou de l'argent trait, battu, que l'on fait entrer dans la fabrication de quelques étoffes, etc. Klatergoud où -silver. Fikkergoud. -silver. Goud ou silver, 0. | Leover ken, o.| Bot. Lijst, v. Plaatje, o. — proligère, Kiemplaet.| Vis.Scherpen, v.{ Ruban, Latten (v.me.), (reden (m. mu) van een glour.| -s d'un tric trac. Ÿ. Fietsen. | Le fer de l'épée. Kling. Klinke (Ku..), v. Bonne —. Goede kling. Kig. fam. Gorde schermer, degen trekker, m. C'est une bonne —. Vlieg voert el den degen. Fijn —, Fyne, treffelijk kling. Fig. fam. Slimme vrouw. (Doortrapte) fecks, v. | Prov. et fig. La — use le lonurreau. De geest is sterker dan het lichaam. De inhoud beschadigt het val, is sterker dan het vat. — de couteau, de canif. Lemmer van een mes, van een penmes, 0. | Vague de la mer. Goud, v. Zuvalp, m. Zwaar veel(fazua). Zebbaer, v.| Anat. Plaats. [— à polir. Polsterslaaf. Bruineer slaaf, o. Lame, €, adj. (la-me). Se dit des étoffes enrichies de lames d'or ou d'argent. — d'or. #°{ goud duvries ven. — d'argent. Met silver duur wrncht. Lauerrater, : dj. 3 g. (a-meeldert). Mincer. (A'een)bladerig. Gebladerd. Lamerre, s. f. (la-mel), Petite lame. Plaatsje, o.|Science nat. Plaats, Blaadje, 0. L LaMELLE, EF, et mieux LAGELLEUX, EUSE. adj. (la-mèl-le, Jen, leu), Hist, nat. Bladerig. Gebladerd. Het dunne bladjes. Blader... | —s, s. m. pl. Bladerschelpdieren, o. mr. LAMELLARANCISS, s, m. pl, (la mêle-branche). Alist, nat. Blader kieuwters. Bladieukwers, m.mv. LAMELLICORNES, s. m. pl. (la-mél kor). Hist, nat, Bladhoorners, m. m. LAMINEUX, adj. 2 g. (la-mèl-li fèr), Bot. Plaets... Blader... Met plaatsjes.}—s, s.im.pl. Bladerdieren, tv. en 0. mv. LAMELLIFORME, adj. 2 g. (la-mél ten. Beschutwerk. Beschutsel, 0.!li-torm). Hist, nat. actaemie. Lambrisering. Paneeling, v. Plaatsvormig. Plaatsachtig. LAN LAMELLIGÈRE, adj. 2 g. (la-mél-li jèr). Hist. nat. Plaatsjesdragend. LAMELLIPÈDES, s. m. pl. (la-mél li-ped). Hist, nat. Plaatsjesvoetige schelpdieren, 0. mv. LAMELLIROSTRES, S. m. pl. (la mél-li-rostr). Ornith. Bladersnavel. Tandnavel, m. m. LAMELLOBRANCHES, s. M. pl. V. La MELLICRANCIUS. LAMELLO-SCHISTEUX, EUSE. adj, la mel-lo-skiss-teu, teuz). Miner. Schelp ferbladerig. LAMELLOSODENTÉS, s. m. pl. ŸF. LAMELLIROSTRES. LauEnranze, adj. 2 g. (la-man tabl). Déplorable, qui mérite d'être pleuré. Beïlagingsevredig, Beklag Luk. Jammerlijk. Treurig. Bedroefd. Betreurensvredig. Beschrijvend. Decreet. Bericht. Douloureux, qui porte à la pie. Schrijvend. Klagen end. Jammerend, Smartelijk. Pijnlijk. Jammerlijk. LAMENTABLEMENT, adv. (la-man ta-bie-man), D'un ton lamentable. Jammerlijk. Treurig. Bewenen. Decreet. Op een tristigen, jammerenden toon. LAMENTATION, 5. f. (la-man-ta cion). Plainte accompagnée de gémissements et de cris. Heeklagt. Klagt. v. Gekerm. Mis. Laag. Geschrei. Gekrijs. 0. Jammerklacht. Treurklacht, Jammering, v. Klagenschrei, 0. Les —s de Jérémie, De klachten van Jérémie, 0. mv, LAMENTER, v. a. (la-man-té), De plorer, regretter avec plaintes et gémissements. Beklagen. Jammeren. Beschrijven. Bewenen, Beroeren. Pronom. Klagen. Jammeren. Schreien. Wenen. Zich beklagen. Treuren. Wenen. Bergen. Stemmen. LAMENTIN, 8. M. (la-man-tain). Zonl. Ziekte, v. LAMEUSE, s. f. (la-mètt}. Petite lame de bois. Schijntje, o. Lavie, s. f. (la-mi). Zijn fabuleus. Lamie, v. Menscheneters spook, o. Ichthyol. Reusenhuid. Grote haak, m. Louten, $s. m. (la-mié), Ouvrier qui fait, qui prepare les lames. Pletter, Plaquette Maker. Plaquettenbereider, m. | Elikkergoud-. Eilkergoudbereider, m. | Bot. Doornetcel, v. Lawière, s. f. (la-mièr), Espace par où l'eau coule lorsque le moulin ne va pas. Ferlact, o. LAMINAGE, 5. m. (la-mi-naj). Action de laminer. (Het) pletten. (Plaat) slaan, o. Pletting, v. Laminé, adj. 2 g. (la-mi-nèr). Mincér. Argentbladerig. Laminé, E, p. de Laminé. LAM Geplet. In platen ou plaquettes. | Adj. Hist. nat. Bladerig. Gebladerd. Lamine, v. a. (la-mi-ne). Reduire un métal en lame. Pletten. (To) plaquette slaan. Tot platen maken, drukken. Laminéur, 6. m. (la-mi-ncur) Qui lamine les métaux. (Goud-, silver-, enz.) pletter, slager, m. Laminéux, ADJ, (la-mi-neu. neuz). Forme de petites lames. In plaquettes, bladerij bestaande. Van plaquettes où bladerij gericht. LAMINIFORME, adj. 2 g. (la-mi-ni form). Mincér, Plaquettenvormig. Laminé, s. m. (la-mi-noar), Machine pour réduire plus ou moins l'épaisseur des lames de métal, Piest-moten, m. Plettuig. Piestiwerk, o. Laminotes, s. f. pl. (la-mi-0 doutt). Dents fossiles de laine. Fer stekende reuzenharlingen, in, mov. Lasion, s.m. PV. Lame. Lamique, adj. 2 g. (ia-mik). Par grand lama. Van den gruvten Lama. Lama’sch. Laisse, s. m.(la-mism). Religion des lamas. Lamasdienst, m. en v. Lamismus, 5. Lamise, s. m. (la-mist). Partisan du lamisme. Lamist, m. Lamvie, adj. 2 g. (lam-ncr). Forme de petite lame. Van den gruvten Lama. Lamvaime, adj. 2 g. (lam-ncr). Zool. Nagelvormig. Lanxé, E, adj. (lam-né). Zool. Ge nageld. Lapithé, s. m. (la-pith-). Antiq. Lampendrager, m. | Lustre ou candelabre, Lampengestel, o. Lampenstok, m. Laplacation, 5. f. (la-pa-da tion). Question que l'on faisait subir en brûlant les jarrets avec des lampes. Lampenmarktling, v. Lampapédagogue, s. f. (la-pa-dé dro-mie). Course en portant un flambeau, Fakkelloop, m. Lampadiste, s. m. (la-pa-dist). Antiq. Fakkelloper, m. Lampe, s. f. (lan-pa-do manci). Divination par l'inspection de la flamme d'une lampe. Lampércerie, s. f. (lan-pa-do manci). Divination par l'inspection de la flamme d'une lampe. Lampicichelerie, v. LAMPADOMANCIE, NE, S. et adj. (lan-pa-do-man-cien, cièn). Qui exerce la lampadomancie. Lampichéleur. Lampser, m. LAMPADOPHORE, S. M, (lan-pa-do phor). Antiq. Lampadreger. Lichtäger, m. Lamprophonie, s. f. pl. (lan-pa-do-for-i). Antiq. Fackelfeuer. Lampfcesten, v. en 0. mv. Lampante, adj. f (lan-pantt). Savonné. Klaar. Gezuiverd. Lampas, s. m. (lan-päss). Étoffe de soie. Lampas, 0. Lampasijde. Clé d'une chambre. Lampanisse ou Lampion, Ss. f. pl. (lan-pa-cass, pâss). Toiles peintes des Indes. Indisch) geschildert doek, 0. Lampassas, 0. mr. Laurissé, Er, adj. (lan-pa-cé). Blas. Met uitstekende ton. Lamparte, s. m. (lan-patt). Chimie. Lanpuer soul, o. LAMP, S. f (lanpi). Vase, ustensile où l'on met une mèche et du huile pour éclairer. Lamp, v. Lichtret (Ki), o — de nuit. Nachtlamp. Bouche de —, Lampion. Lampenbus. Lampenbek, m. Hout où a plus d'huile dans la —. V.Hrue.| Mettre la — allumée sous le boisseau, et lichte onder den schepel zetten.|Cul-de-—, V.F., Cco.| Fête des —s. Fête que l'on célébrait en Égypte. Lampenfeest, tv. en 0. Laurier, s. f. (lan-pe). Grand verre de vin, (pop) Grote glas, 0. Pint. Buis, v. Beker. Pintroomer (Mau.), m. Lauren, v. a. (lan-pé). Boire avidement de grands verres de vin. Dringen. Zuipen. Ledigen. Uitdringen. Vitsipen. Abs, et pop. Lamplegen. Zuipen., Bekeren. Buisen. Bobbletten. Lampion, s. m. (lanp-ron). Petit tuyau qui tient la mèche dans la lampe. Vleugel (Kair.). Bek, m. Pyp, v. eut ou hout, m. Lamprol, s. m. (lan-pion). Petit vaisseau de terre, de fer blanc ou de verre, pour faire des illuminations. (Ferlichtings)lamprol. (-)glaasjen. Glas, 0. Fetpan, v. Vetpannelien, 0. LAMPIONNER, V. 8. (lan-pio-né). Garnir de lampions, Met lampions, met (verlichtingsglaasjes) voor z'n eigen. Petpannekens zetten. Lampoue, adj. 2 g. (lan-pik). Chim. org. Acide —. Lampuzer, o. LAMPISTER, s. m. (lan-pist). Ouvrier qui fait et vend des lampes. Lampemaker, verklaring. Lampist, m. Lampres, s. m. pl. (lan-pon). Chansons à boire. Drinkliedjes, o. mv. | Refrain. Refrain. Laat ons drinken, o. Lampouarde, s. f. (lan-pourd). Bot. Lisse, v. Lampresse, s. f. (lan-prèss). Filet à lampres. Lamprey, m. Lampnoir, s. f. (lan-pron). Ichthy. Lamprey. Negenvog, v. Visk, m. Lamproyon ou LAMPRELLON, s. m. (lan-proa, pri-ion). Petite lamproie. Lamprey, o. Kleine negenwon, Le Lampicane, s. f. (lan-picann). Bot. Lampsana (Don.), v. Tepekruid, o. LAMPYRE, s. m. (lan-pir). Entom. Lichver. Lichthoorn. Glimworm. Gistenworm, m. St. Jansworm, o. Lampvermes, s. f. pl. (lan-pi-rid). Entom. Lichtkevers. Lichthuwelui, m. Mijn. Lanarra, s. f. (la-na-ria). Bot. Wolkruid (Don.), o. Lance, s. f. (lanss). Lans, Speer. Spies. Lancie. Spiets, spiet (Ku.). Pik. Pyk. (Ki). v. — brisque. Gebroken, afgezette lans. — à ou traverse, ou à faremouche. Scherpe lans. — courtoise, mousse, fritée ou mornée. Stompe lans. | Man. Main de la Rechterhand, v. Pied de la —. Rechtervoet, m.' Fig. fam. Baisser la —. Wyken. Wankelen. Tocgeren. Baisser la — devent qq. De vlag strijken voor iemand. Kompré une —, des —'s voor qq. iemand verdient. Eene lans brellen voor iemand. Fam. Zich in het zweet zetten voor iemand. Rompre une — avec qq. tegen qq. Met iemand listig streven, strijden. A beau pied sans —. Fig. fam. (ri) Te vloek op zyn apstel/paarden (Mar.). Gendarme armé d'une lance. (vi.) Lansvoorder. Lans- Speerwielder, m. Kog. Manne lyk erf, m. — gevolg. (Gewapende) wielder met gevolg. — de drapeau, d'étendard. Vaenstok, m. -schacht. Standaardstang, stang, v. -stok, m. Speer, tv. | Bâton pour jeter sur l'eau. Lans. | — à feu. Veuvertout (Ki). Bout de bois, m. Afsteeklicht, o. Spoiler, m. | Météore igné. Veuvertout, v.|Chir. {Tranquil} lancette, o. (Schedel) lancet, v.| Chaufourn. Stuur slang, v. Lancé, é, p. de Lancer. LANCÉOLAIRE, adj. 2 g., ou Lancéolé, & adj. (lancé-0-lère, le). Hist. nat. Lancéiforme. Lancéovormig. | Dot. Lancébladig. Lancetbladig. Lancer, v. a. (lancé). Darder, jeter en avant avec force. Werpen. Smyten. Gooien. Smakken (Wrijveld.). Schieten. Slingeren. | Poet. Dieu lance le tonnerre. God slingert, schiet of trekt den bliksem. Le soleil lance ses rayons sur la terre. De zon schiet haar stralen op de aarde, doet haar stralen op de aarde dalen. Fig. — un regard de colère. Een grammen blik loerpen, werpen. Jemand toornig bezien. — des traits. Steken geven, toebrengen, toewerpen. — une satire contre qq. Een helemaal schrift tegen iemand uitgeven, in de wereld zenden, — un anathème contre qq. Vervloek, (Helaas) opjagen, opdrijven, uithalen. LAN DOEN UITKOMEN. S. m. (Hef) opjagen, o. Être au —, Bij het opjagen (tegen de horden) zijn. — un vaisseau. Een schip van stapel, van de werf laten lopen, in ‘l'water brengen (Mar.). Man. — un cheval. Een paard in galop zetten, laten galopperen. Een paard in volle ren zetten. Pronom. Zich storten, storten. Schieten. Springen. Lopen. Rennen. Tot schieten. (Op iemand) aanvallen, aanvallen. Fig et fam. Zich (in een loopbaan) storten. Abs. Optreden. Op het tooneel (der wereld) treden. Zich eceneren naar maken. Eene rol spelen. Neut. Mar. (Rechts of links) afwijken, afzwenken. LANCÉRER, vV. a. (lancé-ré). Frapper avec la lance. (vi.) Met de lance trekken. Lance, s. m. (lans, lan-con). Acht. Lanssnoek, m. Speersnoek, m. Zandvis, m. Lancertier, s. m. (Janss-enie). Étui à lancettes. Lancetbock, m. Lancert, s. f. (lan-cètte). Instrument de chirurgie. Flym. Laetsvlym, v. Lachmesken, Steekmesken. Lancet, O. Bouch. Kort, breed slaapsters, O. Grav. en bois. Uitsteek: y:er, O. Lancue, s. f. (lan-ch). Mar. Austerlitz, m. ent. Lancier, s. m. (lan-cie). Cavalier dont l'arme principale est une lance. Lancier. Janss-enie. Speeruiter. Spies-. Landsdrager. Lansvoeder, lansknecht (Kir.). Hulanc, m. Lancière, s. f. V. ABLE. Lancifolié, Fr, adj. (lan-ci-fo-lié). Ist. nat. Lansbladerig. Lancetbladerig. Lanciforme, adj. 2 g. (lan-ci-form). Ist. nat. Lansvormig. Lancinant, E, adj. (lan-ci-nan, nant). Med. Stekend. Lanssteekpijn. Lancis ou Lancr, s. m. (lan-ci). Architect. Vervangingssteen, m. Post, m. Lancrois, s. m. (lan-coar). Pale de moulin qui arrête l'eau. (Molen) schut, o. Lancz, s. m. V. LANCERON. Landman, s. m. (lan-da-mann). Titre du premier magistrat dans plusieurs républiques de la Suisse. Landau ou Landausche Räuber, s. m. (lan-dé). Voiture à quatre roues. Landau. Landalie. Landausche Räuberpistole, m. Lancier, s. m. (lan-do-lè). Petit landau. Kleine landau, m. Lande, s. f. (land). Grande étendue de terre inculte et stérile. Heide. Hei, v. Heigrond, m. | PI. et fig. Dronge, vervelende plaatsen (in een werk), v. Mijn. | LANDGRAF, s. m. (land-graf). Titre, dignité de quelques princes. Landgraef, m. LANDGRAVIATE, S. m. (land-grafia). Pays soumis à un landgrave. Landgrafschap, o. Landgraefschaft (Hansa), o. LANDGRAVINE, S. f. (land-gravine). Femme d'un landgrave; princesse qui possède un landgraviat. Landgravin, v. Landoir ou Landpier, s. m. (lan-dé). Foire de Saint-Denis. Jaarmarkt van St. Denis, v. | Jour de congé à l'occasion de cette foire. Jaarmarkt verlof, o. Honoraires de professeur. (vi) Schoolgeld, a. Landier, s. m. (landier), Gros chenil servant à faire la cuisine. (Groot) branderij, boenrij, o. Landrat, s. m. (land-rat). Magistrat allemand, Landrat, m. LANDREUX, EUSE, adj. (inus.) V. INFIRME. Laxation, s. m. (land-rost). Magistrat hollandais. Landdrost, m. Laxation, s. f. (land-storm). Levée en masse en Allemagne. Landstorm, m. Laxation, s. f. (land-ouër). Nom donné, en Allemagne, à une partie de la population qui est armée pour servir d'auxiliaire aux troupes de ligne. Landwter, Schutterij, v. Landner, s. m. (lann-rè). Ornith. Steenhokster. Wachtelhof (Hansa), m. Manneken van den wurgvalk, o.| Kremvogel (Man.), m. LANGAGE, S. m. (langue). Taal. Spraak. Spraakwyze. Manière de raconter, v. — des yeux. Oogentaal. Likken-spraak. Idiome. Taal. Spraak. Lance, s. m. (lance). Morceau d'étoffe ou de toile dont on enveloppe les enfants au berceau. Windel. Luijer. Doek, m. Lui, v. Windsel, O. PI. Docien, m. mv. Buisel. Busgel, m. env.] Pap. Tussenchent, O. pe V. BLANCHET. ANGELOTTE, S. f. (lance-lotte). Machine pour triturer l'or. Goudstamper, m. Goudstampluig, o. LANGOUREUX, v. pron. (se-langeré), (vi.) Exprimer sa langueur d'amour. Zijn minnaare klagen. LANGOUREUSEMENT, adv. (languoreusement). D'une manière languissante, Smachtender wyze. LANGOUREUX, EUSE, adj. (languoreux, reus). Qui est en langueur. (peu us.) Kwynend. Kwaynachtig. Kweelend. | Kron. Smachtend. | S. m. Smachtende. Smachter, m. LANGOUREUX, v. pron. (se-languir). Se lâcher. (vi.) Jammeren. Lance, s.f.(lance). Écrevisse de mer. Stekkrab, m.| Krabbe. Zeespringhaan, m.Zeepaard (Holland), o. LANGOUSTIER, s. M., Où LANGOUSTE TIÈRE, s. f. (langoustière, tière), Filet pour les langoustes. Schelkreeftenbuis, dv. en o. Lance, s. f. pl. (lance). Faille de crustacés. (Fam. der) stekkreeften, m.mx. Lance, s. f. (langue). Anat. Tongue, æ. Sans —. Tongue less (Ki). Zonder tongue. Tirer, montrer la —. De tong uitspelen. lalen zien. Chass. et man. Donner dela —. Opvallen. Aenhazen. Lam. Avoir soif à avaler sa zélighed, Zie 'n dorst hebben dat men bijna slikt. (Bijna) stilijken van dorst. Avoir la grasse. V. GRASSEYER. Fam. Avoir la grasse bien pendue, bien afgevallen. Eene gladde of grespelente tonie, een goed laken of biadje hebben. Wel soon verdommen kunnen doen. Niet op z'n mond grappen, zeggen. Avoir une grande volubilité de parole. Zeg ras, teer qua woorden spreken. Fig. Denouer, delier la parole à qqn. Maken het stilzijdje genoeg doorbreken. Persoon: tong losmaken. Fam. La parole lui va toujours. Hij of zij babbelde gedurig of zonder ophouden. Il a bien de la parole, il a la parole bien lange, il ne saurait tenien zijn parole, Hij heeft een lange tong. Zijn tong is lang. Hij kan den mond niet houden. Hij heeft niet zulkeogen. Par exclamation. Quelle parole! Het heeft (voor) een tong! Welke tong! Welke blad! Fig. Il a la parole dorée, c'est une parole doree. Hij spreekt heel gemakkelijk of vreemd. N'avoir point de parole, Geene tong hebben. Zijne tong is verloren of kwist z'n. Fam. La parole lui a fourché. Hij heeft zich mispraat. Fig. Méchante-parole, mauvaise-parole, parole dureuse, parole de serpent, parole de vipère. Awabe tong. Lastertong. Schendtong. Venijnige tong. Adder. Addertong. Slangen tong. Siangetong. Vuiltong, v. Fig. et fem. Coup de parole. V. Cour. Se mordre la parole. (S'arrêter). Zich in houden. (Se repentir). Spuiten. Qui a parole, à Rome va. Met vragen komt men overal te rechts. Prendre parole. Bondgenootschap of kennis nemen. Zich bevragen. L'idioom d'une nation. Taal. Spraak, v. La - parole grecque. De Griekse taal, v. Het Grieksche, o. - primitive. (De) oorspronkelijke taal. (Crese taal, v, — morte. Dode taal. — vivante. Levende taal. — natuurlijke of mechanische, Moedertaal, Binder sprak. — nerveus. Gromdziel! — heilige taal. Hebreeuwse taal. Lan. Taal. Kinderen van —, jong van —. Leerlingen in de oostersche talen. Taal, manier van praten, Taal. Sprak. Sprach. La — des dieux. De taal der goden. De poëzie. De dichtkunde, v.| Sce het, door gelijkenis, van bepaalde dingen die de vorm van een taal hebben. Tong, v. Tongen, ben, o. — van de aarde. Landengte. Aard-, landtong, v. Entom. Tong, v. (Spiraalvormig opgewonden) Russel, m. Tromp, v. — van rund, van hert. Ossentong. Herten tong. Bot. V. Schede LOPENDRE. — van kijl. Hondstong. V. Cynanzusse. — van slangen. Adertong. — van karper. Karpeltong. Arm. Spilbeitel, m. Tandkauwier, m. — van bok. But. Bokstong, v. Slangkruid, o. Lancué, E, adj. (lang). Blas. Met een ander gekleurde tong. Met uitsliptende tong (van een ander dier). La Guerre, s. f. (langhe). Taal, ken. Tong, v. — van haalence. N'ache (een vaatje), v. Varg tong, o. Ervenaar, m. Dot. Tong, v. Tongvormig bloedje, o. B'advliesken, o. Mens. Tard, m. Messing, v. | Macht. Scheidmuur, m. Tong. — van een deksel. Lier, o.| Muziek. Klep, v. Languette, s. f. (languette). Verwarring, staat van een persoon zwak en ziek, Prop. en fig. Acuut ziekte. Ferkruikte. Zuurkleding. Ontkracht. Ziekte. Matigheid, v. Ziekte van —, languette ziekte. Teringsiekte, v.|Soort van afname, zowel lichamelijke als geestelijke. (Het) smachten. Langueyage, S. m. (langheijage). Actie van langzamer lopen. Verkensschouwing, v. — Langueyage. Langueyer, V. a. (langheijer), Visiter de taal van een varken, om te zien of het gezond of ziek is. De tong (eens suijns) Lezingen. (Een verkens) schouwen. = Langueyer. Langueyeur, s. m. (langheijeur). Celui qui est commis pour langueyer les porcs. Verkensschouwer, m = Languéyeur. Languissant, sable. (vi.) Zwak. Krachteloos. Kwijnend. LANGUIDÉ, s. f. (lan-gu-idé). État des vers ou des choses languissantes. (vi.) Zeaktheid. Krachteloosheid. Krachteloosheid. Kwijnend. LANGUINER, s. m. (lan-ghui-er). La langue et la gorge d'un porc, quand elles sont fumées. (Geroulte) verloren tong. Gervolte tong, v. LANGUER, v. n. (lan-ghui-er), Être petit à peu à peu les forces. Kwieken. Kweelen. Kweenen (Kis.). Verkwijnen. Uithelen. Ga je hangen, snel zyn (Hana). Versmachten. Knyckend, verkniezend (Mar.). Fam. Uitgaan. Souffrir de la continuité, de la durée d'un supplice, d'un châtiment, etc. Kwieken. Verkwijnen. Uithelen. Faken. Martelen. Laat zuchten. Se dit des peines de l'esprit et de l'âme. (Van verveling, van kommer) vergaan. Van stervelen omkomen, onderkomen. Ziek worden. Smachten. LANGUISSAMENT, adv. (lan-ghui-cment). D'une manière languissante. Al kwijnen, in een kwijlendenden toestand zyn. Kwieken. Ziek worden. Nederliggen. Sterven. Treuren. En parlan d de la conversation. Kwieken. Uithelen. LANGUISSEMENT, adj. (lan-ghui-sant). Qui languit, Kwiekend. Kweelend. Krachteloos. Mat, ( — d'amour). Smachtend. Mijnziek. Fis. Ziek. Zwak. Kwiekend. Slaperig. LANGUISSANT, s. f. pl. (lan-ghui-sant). Ornith. Steenvalk. Wurger, m. LANG, adj. 2 g. (la-n-). Se dit des dents dont la fonction particulière est de déchirer. Ferscheidend. Scheurend. Scheur. LANIE, adj. f. (la-ni-e). Bonneterie. Vlokwerk. Kratwerk. Wollenwatje, v. LANIER, s. m. (la-ni-er), La famille du lanier. Wurgvark. Wurger, m. LANIE, s. f. (la-ni-e). Courroie longue et étroite. (Lange, smalle) riem. Riemken. Riepje (Mar.), so. D'un fouc. Slang (van een riem, m). Leder, so. Faux. Werpriem. | Klist. not. (Lance, smalle) streep, +. LaxFEre, adj. 2 g. (la-ni-fèr ). Fist. nat. Woldragend. Wol... — Lanigère. LANISTE, S. m. (la-nist). Antia. Kampfpretters. Gladiatorenlehrer, [-handelaar, m.|-kooper, m. Lanne, s. f. (lann). Pêche. Bylyn, t. Lanouerre, s. f. (lan-kèr), Gros bourreau qui aide à nager. Zwemhuis, o. -blacs, v. — Languerre. Lans, s. m. V. Enparnse. Pasac, s. m. (lan-cak). Mort. Verstappen, v. LANSQUENET, S. m. (lanss-ke-nc). Fintassin allemard, (vi) Lands dans un état de faiblesse et d'abattage | knecht, Voetknecht, m. | Jeu de hasard. Landshuetze spl). LAN TAN ou LANTA, v. a. (lan-té). Chaudron. Met den hamer dryven. Sierlijke hameren. Sieraden slaan. LANTErn, S. f. (lan-tèrn). Lanteame ou lantem, v.— sourde. Blinde lanteame. Zaklanteame. Dieuwelantem, v. Slonsje (azma), o. Prov. et fig. il veut faire croire que des vers sont des —s, Il y veut (ons ou de mensonges) voir faire. Il y veut (ons ou de choses) vendre. — magique. Overlanteem. | Architecture Tour carrée ou verticale par les côtés, posée sur le comble d’un édifice. Lantem. Huif, v. Dooriuchtig koepeltorentje, o. | Espèce de cage circulaire ou carrée, garnie de fenêtres et de vitraux. LANTErn. Glaslanteem, v. Glas huisje, o. | Se dit encore d'espèces de loges qui sont placées dans quelques salles d'assemblées publiques, et d'où, sans être vu, on peut voir et écouter. Tralieplaatsje. Tralie gertrek, o. -stoel, m. | Méc. Draaiheng, m. | En t. d'essayeur d'or et d'argent. W'agenkasken, o.|Orfèvr. Stafkrol, m. Staflanteem, +. | Artill. Bus. Lanteem. Loos, v.| Gisier (Harma), m. | — d'Aristote. Aristoteleslanteern. Genre de supplice. Lantern. Lantcermstraaf, e. Lantcermandaod, m. en v. A la lanteern! Hangt hem of haer aan de lanteern. En Chine. Feest des lanters. Lanternnenfeest, v. en O. Plaats Ongeknipte klep, m. Don gepraet, O. Vodden, 9. mv. Praeljes voor den vaker, O.mv. Arme praat, m. Zagery, v. LANTERNE, e. p. pas. de Lantern. Lantern, s. m. (lan-tèr-nô). Sal. Dammeken, O. LANTERNER, v. n. (lan-tèr-né). Treirer irrésolu en affaires, perdre le temps rien. Lanternisten (krijg.). Fusselen. Talmen. Actif, Remettre à quelques jours. (Met vrede belassen) verzenden, uitstellen. (Best ongeknipte klep) in den draai houden. Opwinden. Opdringen. Ahs. Tenir des discours frivoles. Armen praat verklappen. Beuxselen. Ongeknipte klep uitslaan. Pendre, attacher qq. à une lanteern. (pon.) Lantcermen. Aan een lantern ophangen. LANTERNE, s. f. (lan-tèrn-ri). Irrésolution, difficulté futile qui retarde quelque affaire. (kam.) Lanternistan. Talmenie. Besluitloos hoofd. Fusselen, v. (Het) lanternisten. Talmenie. Fusselen, o. Fadaise, discours frivole et ridicule. Arme zeug. Ongeknipte klep. Arme praat, m. Praeljes voor den vaker, O. me. Brusselaire, v. Lanternier, 188, s. (lan-tèr-nié, LANTIER. Celui qui fait des lanters; celui qui les vend. (peuus.) Lanternemaker-verkoper, m. -verkoster, v. Celui qui est chargé d'allumer les lanternes publiques. (peuus.) Lanternontsteker. -aensteker. Lanterman, m. Fig. fam. Lanterniste. Talmenie. Kutselaar, m. Talmster, v. Discus, discuter de fadaises. Praatje. Zagenman. Zager, m. Praatster. Zeg, v. Lanternisten, s. m. pl. (lan-tèr-nist). Académiciens de Toulouse. (iron.) Lanternisten. Lanternman, m. LANTERNOON, s. m. (lan-tèr-non). Architect. Doorluchthouder lanternen Ken, O. LANTIS, s. f. (lan-tis). Galère chinoise. Sinoese galei, v. LANTIPONNAGE, s. m. {lan-ti-no-naj}. Action de lantiponner, discours frivole et importun. (pop.) Praten. Zuwetsen. Beuzelen. Zagen. Zceveren. Gepraet. Gezaeg. Gesecver, o. Arme menschenkap, m. LANTIPONNER, v. n. (lan-ti-po-né). Tenir des discours frivoles et importuns. (pop.) Praten. Zuwetsen. Babbelen. Beuzelen. Zagen. Zeeveren. LANTER, s. f. (lan-tur). Action de lantiponner. A dryven (met den hamer, o.). Ses effets. Hammerdrijfwerk. Hamerslag, o. LANTERLU, (lan-tur-lu). Larifari. Larideridera. Répondre —. Een slecht antwoord geven. Een onbeduidend antwoord geven. Jou de cartes. Lantterlu, o. Jouer —. Lantterluijen (Wel.). LANUISSEUX, ADJ. (la-nu-ji-neu, neuz). Bot. Wollig. Met wol bedekt. LANSUURE, s. f. (la-nu-zur). Archit. Vestinglood. Noklood, o. LAOCRATIE, s. f. (la-o-kra-tie). Influence du bas peuple. (inus.) Volk heerschappij (Wel), v. Gepeupel bestuur, m. LAOSNACHT, s. m. (la-o-s-nacht). Officier de l'église grecque. Fuit bijeenroeper, m. LA PAROISSE, s. f. (la-pa-roisse). Med. Buikbreuk, v. LAPIN, s. m. (la-pi-n). Zool. Conin. (Wel.) Konijn, a. LAPIE, v. o. (la-pi-e). Boire entièrement avec la langue; se dit de quelques quadrupèdes. Slabben. Slurpen ou slorpen. Lappen. Lapen (Kel.). * Slabberen. Watcregen (Mau.). Act. Oplappen. Opslabben. Opslurpen. Uitlapen. Uit slabben. LAPIEUX, s. m. (la-pi-eux). Jeune lapin. Lampreel, lampracien (Kel.). LA PRIÈRE, s. f. (la-priè). Entom. Moordvlieg, v. Ant. Diana's feesten, v. en o. mv. LA FÉARTHE, s. f. pl. (la-fa-rhe). Ant. Pallasfeesten, v. en o. mv. LAPIE, s. m. (la-pi-e). Ouvrier qui a le soin des pierres précieuses. Steenhouwer. Steenstyler. Diamantslyper, m. Celui qui les vend. Koopman in gescheiden, m. LAPIE, adj. 2 g. (la-pi-e). Style —. Steenschrift, o. Steensstijl, m. Hist. nat. Tussen stenen of rozen niet groeien. La PICATION, S. f. (la so Action d'assommer qq. à coups de pierres. (Jet) steenigen, O. Steen ging, tv. La PIDER, v. a. (la-pi-dé). Tuer à coups de pierres. Steenigen. Meer sleenen dood werpen. | Attaquer, poursuivre à coups de pierres. Steen nen smijlen (naar iemand). (Iemand) met steenen werpen. La PIDESCENT, E, adj. (la-pi-dès çan, çantt). Hist. nat. Sécenhard. Steen… Lapinicocre, adj. 2 g. (la-pi-di kol). Ornith. Oude steenen neste lend. Steen… La PIDDIFICATION, S. f. (la-pi-di-f ka-cion,). Aliment. Steenvoeding. | Versteening, v. LAPIDIFIER, Y. 9. (la-pl-di-fé). Miner. In steen veranderen. Tut steen verharden. Versteenen. | Pron. Versieenen. (Zich) tot steen verharden. Steen worden. La PIDDIFIQUE, adj. 2 g. (la-pi-di fik). Se dit des substances propres à former les pierres. Steenvormend. Versteenend. Versteening... Steen… Laribdoulie, S. f. (la-pi-do-litt). Pétrification dans laquelle se trouve une petite pierre. Steentjessteen, m. LAPILLEUX, EUSE, adj. (la-pil-leu, leuz). Bot. Steenige kracht). Lapis, s. m. (la-pil-lis). Gravier de lave. Lavaagruis, o. Lapin, &, S. (la-pain, pinn). Konijn, o.|Ryder. Ryder (Kl). fRamelacr. Remmelaer (Kl..), 12. | Robbe (Kl.), v. Dreef (I0.), o. Vocht. Voeder. Moér, v. l'eau de —. Konijnenvel, o. — de garenne. Wild konijn, Heikokonijn (Hasmaal. — de clapière. Tam konijn, 0. Kauvretter (Mau.) Fa _ . Dunes. de Duinoekonijn. Keun. Kcuntje, o.| Fig. pop. Kerel. Snack. os m. a Eh * Goeie moeder, v.| Prov. et pop, Il est brave comme un —. Il est propre comme un —. Hij is seer zin deeljk. Courir comme un —. als een haas ou als een hert, | Larise, s. m. (la-pi-ré). Bois éoc 414 881.d “ 882 LAR Cayenne. (Rood of geelachtig) hout van Cayenne, o. ; Lapis, S. m. (la-pi-s) Aliment. + Azursteen. Lazuursteen, m. = La pts-Lazuli. Larmes, s. f. (lap-mud). Robe de peau de renne. Rendierenveluken kleed, O. DR 0 ): De APON, NE, adj. (la-pon, ponn): Laponie. La cape de Lapland. Subst. Ron m. Lapland, der. Laplandsche (vrouw), v. PI. masc. Lappen (Weird.). Laplanders, mm. mv. Lapont, S. f. (la-po-ni). Pays au nord de l’Europe. Lapland, O. De —, Laplandsch. Van Lapland. Lappes, s. m. pl. (ap). Les Lapons. Lappen (Weird.). Laplanders, M. mv. Lars, S. m. (laps). Temps. Tyd, m. Après un grand laps de temps. Na verloop van eenen langen tijd. Lars, e, adj. (laps). Tombe : ne se dit que de celui qui a quitté la religion catholique après l’avoir embrassée volontairement. Afvallig. Afgevallen. — et relaps. Ferschende kerst afvallig. Meermaals afgevallen. Het is — et relaps. Hij heeft het geloof oft de (katholiken) godsdienst verscheidene malen verzekerd. Laos, s. m. V. Lacs. Laquais, s. m. (la-kè). Valet de chambre. Laliei. Livreknecht. Lyf-. Voetknecht. Voetjongen, m. Faire le —. Lakeijen (Kiz.). Prov. et fam. Mentir comme un —. Liegen als of het gedrukt was. Laque, s. f. (lak). Gomme résine. (Gomme —, adj.) Lak. Gomluk, o. — en bâton. Sloklak. — en tablettes, — plate. Schellak. — en grains. Korrellak. — en gâteaux. Kocklak. Lak in koekjes. (— de Venise.) Lak aarde, v. S. m. Vernis de la Chine. Chinois lak, verlaquesel. Lakvernis, O. Meubles qui en sont revêtus. Lak teaker, v. Lakker, o. Couleur. Lak (Kiz.), O. Lakverton, v. LAQUEAIRE, s. m. (la-ké-êr). Antiquité. Strijrekter, m. Laquenives, s. f. pl. (luk-div). Géogr. (De) lakediven, v. mv. (De) lakhedivische eilanden, o. mv. Laquête, adj. relat, et conj. L. Queste. Laqueux, ROSE, ad. (la-que, keuz). Qui est de la nature ou de la couleur de la laque. Lakachtig. Lakkleurig. À Gomme — cuse. Gom, ak, 0. Laouire, 5. m. (la-kic). Arbre de la Chine qui produit la gomme laque. Lio, a ABAIRE, 8. M. (la-rèr). Antiq. rom. Huistempel, o. Huiskapel, ©. Lasuries, s. f. pl. (la-ra-ri), Antiq. rom. Huisgodenfeesten, v. en 0. me. Lancis, s. m. (lar-çain). Genre de voL Diefstal, m. Diefte. Dievery Ontstelling. Wegneming. Wegstelling, v. | La chose dérobée, Diefstal, m. Diefle, v. (Ilet) gestolene. Gestolen goed, 0. | Passage ou pensée qu'un auteur prend à un autre, pour se l'approprier. Diefste. Dievery, v. Diefstal, m. Recovery, v. Lano, s. m. (lar). Spek. Lard (Kie.), 0. Prov. Il est vilain comme — jaune. Typ is seer groot. Het is een oordje dood. | Prov. et pop. Faire du —. Zich ver slapen, bi en verduv worden van slapen. Gras à —. Spekvet. — de baleine. Walvisch such. Lanpacé, E, adj. (lar-da-cé). Anat. et Path. Spekachtig. Spek. Lardner, s. m. (lar-daj). Action de larder. ([let) spekken. Bespekken, o.|Fvod. Spekregt, 0. Lanpen, v. a. (lar-dc). Mettre des lardons dans la viande, Spekken. Bespekken. Doorspekken. Met spek doorrorgen. Larderen. | Fig. fam. — de coups d'épée. Met degensteken doorrorgen, doorboeren. Speten. Orerladen. | — ses écrits de citations, etc. Zyne schriften met aanhalings, ens., oprullen, door spekken. Lanpecn, s. m. (lar-deur). Food. Spekregenheffer, m. Lanpijner, 8. f. (lar-dit). Minér. Speksten, m. Lanpoire, 5. f. (lar-doar). Usten soie de cuisine. Speknadel. Larderen naald. -pen (Mau.), v. Spekpriem. Lardnerpriem, m. Spekyser, o. LARDON, s. nr (lar-don). Petit morceau de lard coupé en long, qu'on introduit dans la viande avec une lardière. Lardeerspek, lar décès (Ki). Lardeerstuk. -sence ken, o. | Fig. fam. Brocard, sar casse. Steak. * Pik, m. Steekrede. Schimpf, v. Schimpf, v. Schimpfwoord, 0. Y. Brocard. | Artif. Gruote spoor, m. | Horl. Spilvleugeltje, o. | Scrr. Vulstukje, o. | Libr. Byllig, o. LARDONNER, v. a. (lar-do-ner). Couper, Larderen. Snyden. Hakken. | Fig. am. Stuk, m. Pikken. Laroune, S. f, (lar-dur). Manuf. TOrfselfeil, v. Lane, s. et ai. m. (lar). Antiq. Dicu —). Huisgod. Hagedas. Schuttersgod (Weis.), m. Poët, —s. LAR Laren. Penaten, m. Huis, o. Haard, m. Lanquenstein, s. m. (lar-nié). Menuis. Wateriyst,m. een. Lance, adj. 2 g. (larj). Breed. Wyd. Ruim. Groot. — d'épaules. Breedschouderig. — de poitrine. Breedborstig. Cheval — du devant. Breedborstig peerd. — blessure Groote, breede, wyde, gapende, wyd opene wond. | Avoir une conscience trop —. Een al le ruim geweten heb ben.| Fig. Étendu. Uitgestrekt. Uitgebreid. Breed. Groot. Breedvoerig. Wyd. Veelomvattend. Sterk. | Dans les arts du dessin. Breed. Grooteur: dig. Grootsch. Met groote trekken, ontrekken op Eerste —. Volle verlichting.| Liberal. (vi.) Fleg, viv, Ald. | Adv. Peindre —. Breed schilderen. Op eene breede, grootsche cyzer, waar men groote trekken schilderen. | S. m. Largeur. Breedte, v. | Mar. Volle zee, v. (Het) ruime soop, o. Gagner le —. In zee slepen. De volle zee bereiken. Fig. fam. (Prendre le —). Het halve pad kiezen. Lich weg-, of uit de voeten maken. || Au —, loc. adv. Ruim, Ruimlijk. Fig. Op een grote vaart. In een goeden staat of toestand. Mettre au meilleur état. En een goeden toestand brengen. Den orloos verzoeken. Au long et out. In het langoor en het breed. Wyd en breed. En long et out. In het lang en het breed. Lancemexr, adv. (lanceman). Abundamment. Ruim. Ruimlijk. Rijkelijk. Es | In overvuld. Schoon. Peint. Dessin. Breed. Breedelijk. Met groote of brede trekken. Breedvoeriglijk. Lancer, v. o. (lancer). Man. Afwijken. Te veel grond of veld winnen. Largesse, s. f. (largesse). Libéralité. Vrijgevigheid. Mildheid. Milde gaf, v. | Pièces de largesse. Zaden. Gedenkwerpen, m. mv.|Mond. — de loi. Overgewicht, o. Langueur, s. f. (languor). Petit ruban étroit. Smal lintje, o. Lanceur, s. f. (lanceur). Breedte. Breedschap. Wydte. Ruimte. Ruimheid. Grote, v. | Mines. Afgewandelde, v. Langhetto, adv. (langhetto). Mus. (Energies) langzaam. Langzaam, s. m. Langzaam muziekstuk, o. Largo, adv. (largo). Mus. Zeer langzaam. S. m. Largo. Zeer langzaam muziekstuk, o. Lace, adj. m. (larghe). Mar. Vent —. Zelfstandig, m. Allen vent —. Ruimschoots rijen (latans, Ma). S. Im. Volle zee, v. Lancer, v. a. (lancer). Mar. Viereen. Loslaten. Schootgeven. Laten schieten. Schaken, lengen (Man.). Boogie geven, viieren. V. n. Regt aanlopen. Uiteindelijk. Fig. fam. Meer geven. Languor, s. m. (languor). Flûte ou petit flageolet. (Herders)fluit. (Kleine) schalmei, v. | Orgel. Schalmeiregister, m. en o.|Fig. pop. Boire à tire —. Zich vol suipen. Met groote leugen drinken. Drinken zonder welgevallen. Lacune, s. f. (lacune). Géogr. La r'issa, o. Lanise, s. f. (larm). Goutte d'huile limpide qui sort de l'œil. Tränen. Träne, m. Repandere, verser des tränen. Tränen störten. Weinen. Lachen dat de tränen in de oogen komen. Être tout en tränen, in tranen zitten. Hart oder bittersüß teeren. À voir toujours la träne à l'œil. Altyd de tränen in de oogen hebben. Avoir le don des tränen, de gave der tranen hebben. Kunnen weinen wanneer men wil. Pleurer à chaudes tränen, bittersüß weenen. Fondre en tränen, in tranen smellen. S'abreuver de tränen, leven in de tränen, leven van de tränen. Gedurend, onophoudelijk, altijd weinend, in droefheid leven. Sek, essuyer ses tränen, Zynen tranen droogen, afwegen. Zich troosten, melen ses tränen met die van iemand mengen, met iemand weinen, in iemandens hart deelen. Tränen des crocodile. Konodie. Ornement figurant à peu près une larme. Träne. Goutte, een grootte van liqueur. Druppel. Lekkeken, O. Druppel, m. PI. Suc qui coule de plusieurs arbres ou plantes. Sap. Vocht, o. Tranen (van den wyngaard, ens.) Mannen en tranen. Hanna in tranen. Tranen des cerf. Hertstranen. Tranen des verre. Glasdruppel, m. Glasbollen, o. (Tränen batavique). Springglas, o. Tranen des plomb. Vogelschroot, o. Hagel, m. Verr. Druppel d'essai. Proefdruppel. Bot. Korrel, m. en v.l. Tranenvrucht, v. Tranen van St. Job. St. Jobstranen, m. LAMIERT, s. m. (lar-mic). Archeut. Wateryst. Kranslyst, m. en v.l. Druppak. Druppuitsch, o. Preisdrup. Huisdrop, m. PI. Ÿ. Lamineren. Lamineren, s. f. pl. (lar-mic). Anat. comp. Tranengroeven. -goten. -strepen, v. m.t. Larmiers. Larmiers, s. m. pl. (lar-mic). Anat. comp. Vét. Slapen, m. m.r. Slaap. Slag, m. Lamielwijnen, s. m. (lar-mic-man). Ecoulement de larmes invontaire et continuel. (Het) weinen van oogen. Tranenoogen (Kin.), o. Tranenvloed, m. Tranen (Kerensky), v. . Langet, & adj. (gar-mo-ia-nt). Qui fond en larmes. En train de badend, smeltend. Criïïënd. Weenend. Tranen goend. Preqte à faire verser des larmes. Tragen vol. Wec(n)moedig. Wecmoedvol. Ween... Drama —. Weentoonspel, o. S. m. (Het) tranenvolle. Weemoedig, die. Wecmoedvolle, o. ARMOYER, V. n. (gar-mo-yer). Pleurer. (fam.) Tranen, traanvogen (Kerensky). Weenen. Schreijen. * Zappen. * Gryzen. * Kryten. Lannastes, s. f. pl. (gar-rats). En tot. (Fam. der) dakwespen, v. mv. Lane, s. f. (gar). Entom. Dak wespen, v. LARRON, NIESS, s. (lar-ron, ro-niess). Dief. Roover. Steeler (Hama), m. Diefegge. * Dievin, v. Prov. et lg. 'L'occasion fait le —. De gelegenheid maakt den dief. | Fam. Donner de bourse à garder au —. De kat den kaas bevelen. | Prov. Ils s'entendent comme —s en foire. Zy trekken hetzelfde : cel. Zy zijn het eens. De schelmen zijn het cens. | Nouv. Test. Moordenaar, m. | Impr. lib. Vouw, v. (Ezels'oor, v. en o. | ils des —s (De) Dievencrlanders, o. mv. Lanternier, s. m. (lar-ren-nier). Petit larron. (fam.) Kleine dief, m. LARRONNER, v. a. et n. (lar-ren-nier). Voler. Stelen. Rooven. Den dief | spelen. LARRONNERIE, S. f. (lar-ren-nie). Métier de larron. (Le) stelen, o. Dievenstiel. Diefstal, m. Larve, s. f. on Zool. Larve, tv. | PL Antiq. Nach{geesten, m. mo. Larven, v. mv.Nachtspookken. Spuken, o. mv. Lanvé, e, adj. (lar-vé). Path. Ver larve. Lanvicoue, adj. 2 g. (lar-vi-kol). Hist. nat. In larven levend. Larvironme, adj. 2 g. (lar-vi-form). Hist. nat. Larvevormig. Larvenvormig. Lanviparr, adj. 2 g. (lar-vi-par). Hist.nat. Larvenbarend. Voortbrengend. LARYNGALGIE, s. f. (la-rain-gal-ie). Path. Luchtpijnprikkel. Keelkopontsteking, v. LARYNGALGIQUE, adj. 2g. (la-rain-gal-jik). Path. Van de luchtpijp of de keelkopontsteking... Larynx, s. m. (la-rainx, jiain, jièn). Anat. Path. De luchtpijn. Keelkop… Strohoofd.. Muscles — s. Luchtpijn spieren, tv. Mmv. Larynx, s. f. V. Larynx. Laryngografie, s. m. (la-rain-go-graf). Celui qui s'occupe de la laryngographie. Luchtpijntender. Keelkopbeschrijver, m. Laryngografie, s. f. (la-rain-go-graf). Beschrijving, dissection du larynx. Luchtpijnbeschrijving. Keelkoppuntleding, v. Laryngologisch, adj. 2 g. (la rain-go-lo-jik). Relatif à la laryngologie. Handelend over de luchtpijp. Laryngorrhagie, s. f. (la-rain-go-ra-jl). Path, Luchtpijpvlam, m. = Laryngorrhagie. Laryngorrhagisch, adj. 2 g. (la rain-go-ra-jik). Path. Van den luchtpijpvlam. = Laryngorrhagisch. Laryngotomie, s. f. (la-rain-go-tom). Broedercruits. Larynx, s. m. (la-rainx). Anat. Luchtpijp, v. Keelkop. Luchtkop, m. Strohoofd. Luchtkoofd, o. Huis Luchtkoofdappel. Gorgel, m. Verkeerde keel (Hamma), v. Las, interj. plaintive. (läss). (E est du style naïf et fam.) V. HeLas. Las, se, adj. (là, làss). Fatigué. Moeilijk. Moedzaam. Nat. Moeilijk. Mat, mude (Kie.). Afgemat. Etre — de marcher. Moeilijk gedachten van gaan. Moedig gaand zyn. Afzijn van gaan. — de werken. Afgezien van werken. Moedig van werken. | Dégoûté, en nuyé à l'excès. (Jets) moeilijk. (Van tels) genoeg hebbende. Laslig, verdrinktig (om iets). Fam. (Jets) beu. Je suis — de cet homme. Ik ben die mens moeilijk of beu. Ik heb van die mens genoeg. Ik kan die mens niet meer zien. | Prov. et pop. Een — d'aller. Een luijaard, m.] Fig. De oorlog —se. Wyl men het moeilijk is. Wyl het iemand verveelt of verdriet. S. m. V. Lassien. D'une manière lascive. Onkuischig (lazt kuischig). Onkuischelijk. Lasciviteit, s. f. (lasciviteit). Onkuisigheid. Wellustigheid. Onkuischheid. Geilheid. Brooddronkenschap, v. Last, s. m. (laast). Bot. Laserkruid. Laser (Don.), 0. Moestergeworstel. Duivelsdrek, m. = Laserpitium. LASQUETTE, s. m. (lass-kette). Zool., Jonge hermeling, o. Lassant, w, adj. (lascant). Qui fatigue. Vermoeiend. Afmatend. Bodemmakend. Lastig. Zwaar. Verdrietig. Vervelend. Last, V. à. Lans Fatiguer. Vermoeien. Moede maken. Afmaken. Mochten, moeien (Kit). Abs. Vermoeien. Iemand moe maken. Ennuyer, dégoûter. Verwelen. Verdragen. Lastig vallen. Verdrietig maken. Tot overlast worden. Pron. Zich vermoeien, moe maken, afmatten. Moede worden. Zich vervelen. Lastig, verdrietig worden. Verdriet krygen. Lasserie, s. f. (lasserie). Vann. Fin (mandemakers) werk, o. Lasserie, s. f. (lass-tupe). V. Lassitute. Lassièque, s. m. (lassièque). Partie que grange. Schoorsteenplaats, v. Lassien, s. m. (lassé), Pêche. Stelenet, v. en o. Stoutrer, m. Lassière, s. f. (lassière). Filet pour les oups. Wolrennet, v. en o. Lassitude, s. f. (lassitude). Abattement où l'on se trouve après un travail excessif; état, sensation semblable causée par une mauvaise disposition de santé. Vermoeidheid. Moeilijkheid, Afgematheid, Matheid. Tragerschap, Styfheid. Lamsheid, v. Ennui, dégoût. Ferveling. Verdrietigheid, v. Last, s. m. (last). Comm. Mar. Last, o. Lastgeld, s. m. (lastgeld). Comm. Mar. Lastgeld, o. Lastre, s. m. (lastre). Verre pour les vitres en Orient. Westers venslerglas, o. LATANIER, s. m. (latanier). Bot. Latanenboom. Waaierpalm, m. LATENT, kr, adj. (latent). Verborgen. Gesloten. LATERAL, E, adj. (lateral). Qui ligt aan de kant van. Zijde. Lateral, v. Bot. Op zijd staend. Zijde staand. Conchyl, —rs, 5, £ pl. Zyskalege schelldieren, 0, mv, Algemeen, adv. (la-té-ral man). Zydellings. Zydewaerts, Op zyde. Van ler ryde. LaTÉRALISÉ, k, adj. (la-té-rali-zé). Chir. Tale — c. Schuinsche : y damsnede, v. LATÉRAL(ISÉE), s. m. of f. pl. {la-te-r(a-li-zé)}. Entom. Zybor étegülevleugelakrs, m. mv. LATERE (À). V. Lécar. Larénirose, adj. 2 g. (la-té-ri flor). Bot. Zybloemig. LaTÉRIGRANDE, s. m. of f. pl. fla t@-ri-grad). Entom. Zywacrtsyaende spinnen, dv. mv. LATÉRINERVÉ, E, odj, pote uèr-vé). Bot. Zyaderig. Zyribbig. Latex, s. m. (la-tèks). Bot. Le venssap, 0.| Melksap, 0. Larvenroosie, s. f. (la-ti-fro zi-ni). Reden-, Inbeeldingsbedrijf, o. Larvenstroef, s. f. (la-ci-a-litt). Antiq. rom. Laliumsteen.m. Larviclave, s. m. (la-ti-klav). Antiq. rom. Senatorentabakje, m. LaTIFOLIÉ, E, adj. (la-ti-fo-lié). Bot. Breeblaaderig. Latin, E, adj. (la-tain, tinn). Des Latins. Latynsch. Latynen… Van de Latynen. | La lange —e. De la tijnsche taal, v. Het latyn, 0. | Fig. Pays — (à Paris). Kollegienkwartier. Latynsch kwartier, 0. Fam. Cela sent Île pays —. Dat reikt naar het schoolestof.| Voile —c. Latynsch zeil. Driehoekig zeil. [ S. m. (Het) latyn, 0. (De) latynsche taal, v. — de cours. Keukenlatyn. Kramerslatyn. Slecht latyn, 0. Fig. fam. Être au bout de son —. Ten einde raad zyn. Y perdre son —, Er zyn latyn by verliezen. Er zyn latyn nutleloos inslelien. Er veelvachtige moeite voor doen. Latineur, s. m. (la-ti-neur). Pé dant, (iron.) Neuswieg. Latijnryser, Latijnprater, Latijnverkelder. Schoolvus, m. Latinius, s m. (la-ti-nié), Qui sait bien le latin. Latijnkenner, m. | Interprète pour le latin. Latijnver kelder, m. : Latinius, s. f. (la-ti-ni-za tion). Action de latiniser. (Het) ver latijn, 0. Verlatijning,v. LATINISÉ, E, k: pas. de Latiniser. | En matière de controverse. Tot de latijnse kerk bekeerd, orgel gehaald. LATINISER, v. a. (la-ti-ni-sér). Donner une terminaison, une inflexion latine à un mot. Verlatynen. Een latynschen uitgang geven (aan). Latiniseren. Kun. Latyn spreken. LATINISME, s. m. (la-ti-ni-zm). Qui latinise, qui forge du latin. (iron.) Latijnmaker. Latijnfabriek, m. LATINIST, s. m. (la-ti-ni-st). Celui qui entend et parle la langue latine. Latijnsprekend, m. Latijnsist, m. LATINITÉ, s. f. (la-ti-nitÉ). Langue latine. Latijn, o. Latijnse taal, v. Basse —. (Het) latere, smiddelceeuwsche, bedurven latijn. | 4 LAU LATIN, s. m. pl. (la-tain). Peuple de Latium. Latijnen, m. mv. | Anciens Romains. Romeinen, m. mv. LATINUS, s m. pl. (la-ti-nus). Ornith. Vogels met een brede sichelhuid, m. mv. LATIROSTRES, s. m. pl. (la-ti-rostr). Ornith. Breedsnavelaars. Breedbekken, m. mv. LATIRE, v. a. (la-ti-té). Cacher. Verbergen. a Ncut. Zich verbergen. (vi. et inus.) Zich verbergen, schuil houden. Prat. Latitant, Zich verbergend. LATITUDE, s. f. (la-ti-tud). Géogr. et Astron. Breedte. Poolshoogte, v. | Par extens. Se dit des différences des climats considérés par Appollodore à leur température. Hemelsbreed. Zone, v. Breedtegraad, m.| Fig. Lengte, extensie. Vrijheid. Uitgestrektheid. Uitbreiding. Uitgebreidheid, ©. Spelruimte. Spel, o. Volmacht, v. LATITUDINAIRE, s. m. pl. (la-ti-tudinair). Sectair. Breeddenker, m. Mt. LATIE, s. f. (la-ti-e). Hist. anc. Steengroef. -mijn. Diepe gevulde genis, v.. LATIE, s. f, pl. (la-tri-nn). Gemaakt, Huisje, o. Vreemde, Buitenaards. LATTE, s. f. (latte). Lat, v. Fendeur de lattes. Lathouwer (Ki), m.| Band van ijzer. IJzeren lat. | Pla. Echelons des ailes d'un moulin à vent. (Zweerds)sporten, m. mv. -latten. LATTÉ, s. m. V, Larris. Lartem, v. a. (la-té). Garnir de lattes, Lattem, Belatten. Met latten voorzien, beslaan. Abs. De latten opleggen, slaan. Lartis, s. m. (la-ti). Ouvrage de lattes. Laanwerk, o. Gelint, gelent (Kic.). Glint, v. en o. Glinting, v. Laupacy, s. m. (lô-da-nom). Pharm. (Saffraenhoudend) treksel van heulsap of opium. Verdicht heulsap (Mey.) Opiumlinctur. Lauda num, o. Laupaten, TRice, s. (lô-da-teur, triss). Qui loue, qui flatte. (peu us.) Lover. Prijser. Vleier, m. Loofster. Prijser, v. LAUDATIE, s. f. (15-da-cion). Eloge d'apparat. (iron. et peu us.) Lofspreking. Loftuiting. Lofspraak, v. Lauwe, s. m. (lôd), Féod. Harkto. Jaermarktregt. o. 1. (16d). Lit. cath. Laupes, s. f. Lauden, v.mv. Morgenlof (Harma). Morgenlofzang (Maa.), m. Lofje sang na de vroegmorgen, o. Laupicaxes of LAUDICUS, s. M. pl. (lô-di-kann, cènn). Antiqu. Bevallende torujaaters, m. mr. | Fig. Vleijers. Tafelieren, m. mv. Laure, s. f. (lor). Anciens monastères de l'Orient. Kloosterdorp, o. Lacnk, s. adj. (lo-ré). Couronné de lauriers. Met laurweren bekroond, bekranst. Gelauwerd. Belauwerd. Omlauwerd. Laurel, s. f. pl. (lo-ré-a-ct). Bot. (Fam. der) laurieren, m. mt. Lavangar, adj. m. (lo-ré-a). Poète laureaat. Deking kroond dichter. Gelauwerde, of gelauwierde dichter. | S. m. Bekroonde. Belauwerte. Gelauwerde. Overwinnaar (in eenen prijs kamp), m. Laurenskruid, s. f. (lo-ran-tinn). Stof. Laurentiustof, v.| Bot. Sene groen, ingroen (Don.), o. Laurentius, s. m. pl. (lo-ran-tain). Anciens peuples d’Italie. Laurentijners, m. m. Lavasch, s. f. (lo-ré-ol). Bot. Kellerhals. Kleine laurierboom. Mezereon. Miserieboom, m. Laurier (Don), v. Miserieboomken, o. Launier, s. m. (lo-rié). Bot. Laurier. Laurierboom. Lauwerboom. Lauwer. Laurusboom (Don.), s. —-kers. Krieklaurier, —-rose. Rood lauwer. —-lin of —-thym. Basterdlaurier. —-tulpiër. Tulpenboom, m. Branche van —. Lauwerkruid. Lauriertak. Lauwer, m. Couronne de laurier, laurierkrans, laurierhoed, laurier, laurierblad, lauriërbesie, bakelaar, couronne van laurieren, met laurieren kransen, bekransen, omkransen, bekroonen, laurieren, onlaurieren, fig. laurier, laurieren, mozaïek, laurwerkrood, zegeprent, overwinning, eer, vermaard, moessonier, moesson, winnen, behalen, de overwinning, de zege behalen, fleuriert ses laurieren, zynen roem bezoedelen, bevlekken, lauriervijgen, lauriërjambequins, kruidlauieren. Lacarrorta, s. f. (lo-ri-fo-li-a), laurier, M. Lavages, s. f. pl. (lo-ri-né), bot. (Familie der) laurierachtige planten, mm. En O. MD. Laomier, s. m. (lo-ri-0), boulang, L O. Laurivoers, s. m. pl. (lo-ri-vor), antic. Lauriereters, loontoovenaars, mm. MD. Lacrosse, s. m. V. Lauxnemasch), laos, s. f, (lé-21), ornement van kleur, vendel, t. Nom van de koning, aan diegenen die de charge hebben van te maken blauw van het linnen. (Hof)waascher, wasmeester, mm. LAV Voorhoofdfrantie, v. | PI. Antiquie. Freemetingengift, v. mm. Lavabo, s. m. (la-va-bô), lit. cath. (Het) doosje van de handen of handenwassen (in de misse), o. Petit laken van de priester die hij gebruikt om zijn vingers af te vegen. Doekje, afdroogdoekje, o. Meubel van toilette. Faschtafel, v. Lavage, s. m. (la-vaj), actie van laveren. (Het) wassen, o. Was, mm. en v. Wasching, v. Afwassen. Afspoelen, o. Afspoelen, v. Afwasching, v. Een grote hoeveelheid water verspreid over een oppervlakte om te laven. (Het) grote plasje, m. (Het) veelwater, o. Sedic plus ordinair van voedsel en dranken waar men te veel water toegevoegd heeft. Spoeling, v. Water, bruine zout, o. Familie "Schotelwater, o. Sedic ook van water of welk ander drankje in te grote hoeveelheid genomen. Macspoeling, -overstrooming, v. | Médecine en —. Met veel water gemengd of verdun genecsmiddel, mm. en o. | Metaal. (Het) wassen, o. Was, mm. Lavacxe, s. f. (la-va-gn). Ardoise de Génes. Genuësche schalie, 0. Lavancnx ou Lavance, 5. f. F. AVALANCIIB. LavanDe, s. f. (la-vand). Bot. La Lavender (Voxn.), m. Lavendell:ruid (Haimx), 0. Laven delbioem (Man.), v. Lavaxpeie, s. f. (inus.) V. Boan DERIE. LAYANDIER, S. ID. (la-van-dié). qu'on donne, dans la maison Lavanoiène, s. f. (la-van-dièr). Femme qui lave le linge. (peu us.) Waschorouw, v. V. BLaxcuisseuse. | Ornith. V. Hocuequeve. Lavanert, s. m. (la-va-rè). Ichth. Zalm, m. Lavasse, s. f. (la-vass). Se dit de la pluie lorsqu'elle tombe tout à coup, avec impéluosite. Slortregen, m. Stortvlaeg.-bui, v. Plasregen, m. | Fam. V. Lavace. | Pierre plate. Platte daksteen, m. Lavarion, s. f. (la-va-cion). Antiq. Godenmoederfeest, v. en o. | Action de laver. (vi.) F. Lavacr. LavarToime, S. m. (la-va-toar). Licu où l'on se lave. (inus.) Wasch huis, o.-plaels, v. Lave, s. f. Lu Géogn. Lara, v. | Pierre plate. Platte daksteen, m. Lavk, 2, p: pas. de Laver. | Adi. En parlant de certaines couleurs peu vives. Licht. Bleek. Dun. | Peint. Couleur —. Blecke en afgegane LAV . 880 La #. f, (la-vé). Tas de laine tirée de l'eau.( Mr rte m.env. Lavkce, s. f. (la-vèj}. Mimér. Potsteen. Vatsteen, m. = Larèke. LavEnaAIN, s. m. (lav-main). La voir pour se laver les mains. Hand-. Waschbekken, o. LaveMenT, 9. m. (lav-man). Ac tion de laver. (Hef) toasschen, o. Wassching, v. — des mains. (Het) handentoasschen, o. — des picds. Voetwassching. (Het) voeteniwas schen.| Elystère. Klisteer. Klisterie, v. Spuiligences)middel, m.en 0. LaAvER, v. a. (la-vé). Nettoyer avec de l'eau ou avee quelque autre li quide. Wasschen. Afiwasschen. Uit toasschen. Oproasschen. Afspoeien. Spoelen. Uitspoelen. Spuien (Krijg.). Abs. Zijn handen wassen (voor het eten). Donner aan — aan iemand zijn handen laten douchen. Pierre —. Spoel- Water- Waschsteen, m. Figur. Familie — aan iemand het hoofd douchen. Iemand beschreven met een krijt. Iemand een kering of schudding geven. Iemand de les opleggen. Iemand doorhalen. Proverb. Als de hoofd van een aap, een mier of een hinde, verlies je je washang. Het is te vergeefs denk ik gewassen. Het is denk ik gewassen. Figur. Familie. Ik was mijn handen af. Ik trek het niet aan. Figur — een vlek. Een viek uitwissen, wil wassen, uitdoen, of was wassen. — zijn zonden met zijn tranen, Zijn zonden beweenen. Zijn zonden door tranen afwassen, uitwissen. In de paraderoute of de herenstraat die een stad, etc. Beschrijven. Metaal. Wassen. — des cendres. As uitloogen. — du papier. Papier blauwen, drenken. — (de bladzijden van een boek) De vlek uit een boek wassen, doen. Dessin et Peint. Wassen. — un dessin. Een tekening wassen. Aan Pronom. Zich wassen. Fig. Zich rein of schoon wassen. Zich reinigen, zuiveren, reguleren. Familie. Zijn pand schoonmaken. Lavoir, s. f. (la-voire). Y. Lavoir, E, adj. (la-ver-nal). Myth. Voor dienst van Laterna treffend. Laverne, s. f. (la-vern). Myth. Laverna. Schelmengodin, v. Lavernali, s. m. pl. (la-ver-nom). Myth. Lavernariërs, m. M. Laverne, s. f. (lavert). Petit: Laveter, s. f. (lavert), Klein: Schotel, lap. Waschlap, m. Schotel veld, ?. Laveur, RUS, $. (la-vêur, veur). Celui, celle qui lave. Wascher. Op wascher. Spoeler. Witspoeler, m. Wasster. Waschersse. Opwascher. Spoelster, v. — de vaisselle, Schotelwascher. | Adj. Zool. Pro con —. Waschbeer, m. Lavis, s. m. (la-vi). Dess. (Het) trasschen, 0. | scheen teckening, v. Lavique, adj. 2 g. (la-vik). Géogr. Lavaüchtig. Lin. Terrain—s. Lavagrondsoorten. -gebergtesoorten, v. mv. Lavoir, s. m. tinté à laver. Wasch (Kie.), ©. Waschhuis(ken), o. | Waschbank, v. -dyk, m. Par ext. Faschtrog,m.Waschkuip.-tobbe, v. — de cuisine. Schommelhuis. Wasch huis, 0. Sortemoze (Kir.), v. Fam. Schommelkot, 0. | Manuf. Wasch buik. Waschtobbe, v. Waschtuig. Wascherk, o. | Minér. Ertswaschtuig. | Dans les communautés et les sacristies. Waschplaats. | Chez les Indiens et les Mahométans. Afwasch- Dadplaats. | Artill. Waschstok. Krabber, m. Lavune, s. f. (la-vur)., — de vaisselle, — d'écuelles. Schotelwater. Wasch-. Spoelwater, o.|Fam. et par exag. Un bouillon, un potage fade. Spoeling,v. Schotelwater. | Action de laver un livre. (Het) planeren, o. | Wassen, o.|Orév. et Monn. (Het) wassen. P. Goud- of zilverdeeltjes, 0. mv.|—s de chair. Afgewaschen leeschdeeltjes, o.mo.| Vleeschwasch water, 0. Laxatif, adj. 1VE, (Lax-atif, y Thérap. (Het) lyf) openend, lossend, weckmakend. Zacht afvoerend. Afgang. Lossend, Afzettend. Afdruipend. Buikzuiverend. | S. m. Afgang-. Buikzuiverend middel, m. en 0, Laxitie, adj. 2 g. (lak-ci-té). Bot. Wydbloemig. Laxitité, s. f. (lak-ci-té). Méd. Fer slapping. Slapwording, v. | Fig. (pcu us.) Losheid. Ongebondenheid, v. Tafel, s. f. (è). Orgue. Windkas, c.|Alma. Tandhammer, m.|V. La- voar). Lieu des Layer, ‘v. a. (lè-ié). Tracer une laïe, une route dans une forêt, Een weg (in een woud) bannen, houwen, openen.| Mac. Met een landhamer Leveren. Laverleur, s. m. (lè-y-tur). Celui qui fait des layettes. Kistemaker. Leverwerker, Schryver kistjesmaker. 