Staatsblad van het Koningrijk der Nederlanden, 1881, 01-01-1881 
I De Regering van Zijne Majesteit den Koning der Nederlanden en nement de Sa Majesté 1'Empereur de toutes les Russies s'engagent ft se livrer réciproquement, suivant les régies déterminées par les articles suivants, h 1'exception de Leurs nationaux, les individus condamnés, accusés ou prévenus a raison d'un des crimes ou délits ciaprès énumérés, commis hors du territoire de la partie k laquelie 1'extradition est demandée: 1°. attentat contre la vie du Souverain ou des membres de Sa familie; 2°. meurtre, assassinat, parricide, infanticide, empoisonnement: 3°. avortement; 4°. blessures ou coups volontaires ayant occasionné une maladie ou incapacité de travail personnel pendant plus de vmgt jours, ou commis avec préméditation; 5°. viol ou tout autre attentat h la pudeur commis avec violence; 6°. attentat aux moeurs, en excitant, favorisant ou facilitant habituellement la débauche ou la corruption de la jeunesse de 1'un ou de 1'autre sexe au dessous de l'&ge de vingt et un ans, commis par les parents ou toute autre personne chargé de sa surveillance; 7°. bigamie; 8°. enlèvement, recel,suppression, substitution ou supposition dun enfant; 9°. enlèvement de mineurs; 10°. contrefacon, falsification , altération ou rognement de monnaie, ou participation volontaire & Témission de monnaie contrefaite, falsifiée, altérée ou rognée; 11°. contrefacon ou falsification a 1'égard des sceaux de 1'État, des billets de banque, des effets publics et des poingons, timbres et mar- de Regering van Zijne Majesteit den Keizer aller Russen verbinden zich, volgens de voorschriften bij de volgende artikelen vastgesteld, om, met uitzondering Hunner onderdanen, wederkeerig aan elkander uit te leveren de personen, welke veroordeeld, in staat van beschuldiging gesteld of beklaagd zijn ter zake van een der misdaden of wanbedrijven hieronder vermeld en buiten het grondgebied gepleegd der partij, aan welke de uitlevering wordt aangevraagd: 1°. aanslag tegen het leven van den Vorst of van leden van het Vorstelijk Huis; 2°. doodslag, moord, vadermoord, kindermoord , vergiftiging; 3°. het opzettelijk veroorzaken van het misvallen eener zwangere ■vrouw door haar zelve of door anderen; 4°. opzettelijke verwondingen, slagen of stooten , die eene ziekte of «en beletsel van te werken van meer dan twintig dagen ten gevolge hebben, of die met voorbedachten rade zijn toegebragt; 5°. verkrachting of andere gewelddadige aanslag tegen de eerbaarheid; 6°. aanslag tegen de zeden, door er zijn werk van te maken de ongebondenheid, de onzedelijkheid of de verleiding van jongelieden van de eene of andere kunne, beneden den ouderdom van een en twintig jaren, op te wekken , te bevorderen of behulpzaam te zijn, wanneer die aanslag gepleegd is door de ouders der jongelieden of door een ander persoon aan wier zorg zij zijn toevertrouwd ; 7°. dubbel huwelijk; 8°. opligting of wegvoering, verberging, wegmaking of onderschuiving van een kind; 9°. opligting of wegvoering van minderjarigen ; 10°. het namaken, vervalschen, verminken of uiterlijk schenden van muntspecien, of het des bewust in omloop brengen van nagemaakte, vervalschte, verminkte of uiterlijk geschonden muntspecien; 111°. het namaken of vervalschen van staatszegels, bankbriefjes , openbare schuldbrieven en van keur- of papierstempels, ijk- en soort- ques, de papier monnaie et de timbres-poste; usage de sceaux, billets, effets, marqués, poincons ou timbres falsifiés ; usage préjudiciable des vrais sceaux, marqués, timbres ou poingons; 12°. faux et usage de faux en écriture publique ou authentique, de commerce ou de banque, ou en écriture privée, h 1'exception des faux commis dans les passeports, feuilles de route et certificats; 13°. faux témoignage, subornation de témoins, faux serment; 14°. corruption de fonctionnaires publics, concussion, soustraction ou détournement commis par des percepteurs ou des dépositaires publics; 15°. incendie volontaire; 16°. destruction ou renversement volontaire, par quelque moyen que ce soit, en tout ou en partie, d'édifices, de ponts, digues ou chaussées, ou autres constructions appartenant è. autrui; 17°. pillage, dégèt de denrées ou marchandises, effets, propriétés mobilières, commis en réunion ou bande et k force ouverte; 18°. perte, échouement, destruction ou dégat illégal et volontaire de vaisseaux ou autres navires (baraterie); 19°. émeute et rébellion despassagers è bord d'un vaisseau contre le capitaine et des gens de 1'équipage contre leurs supérieurs; 20°. le fait volontaire d'avoir mis en péril un convoi sur un chemin de fer; 21°. vol; 22°. escroquerie; 23°. abus de blanc-seign ; 24°. détournement ou dissipation au préjudice du propriétaire, possesseur ou détenteur de biens ou valeurs, qui n'ont été remis qu'& gelijke merken, van muntpapier en postzegels,. het gebruik maken van vervalschte zegels, bankbriefjes, schuldbrieven, ijkmerken, keurof papierstempels, het onbevoegd gebruik maken der echte zegels, ijkmerken, papier- of keurstempels ; 12°. Sont comprises dans les qualifications précédentes la tentative et la complicité, lorsqu'elles sont punissables d'après la législation du pays auquel l'extradition est demandée. Article 2. L'extradition n'aura pas lieu: 1 . dans le cas d'un crime ou d'un délit commis dans un pays tiers, lorsque la demande d'extradition sera faite par le Gouvernement de ce pays; 2 . lorsque la demande en sera motivée par le même crime ou délit pour lequel 1'individu réclamé a été jugé dans le pays requis, et du chef duquel il y a été condamné, absous ou acquitté; 3°. si la prescription de 1'action ou de la peine est acquise d'après les lois du pays auquel 1'extradition est demandée, avant 1'arrestation de 1'individu réclamé , ou, si 1'arrestation n'a pas encore eu lieu, avant qu'il ait été cité devant le tribunal pour être entendu. Article 3. L'extradition n'aura pas lieu aussi longtemps que 1'individu réclamé est poursuivi pour le même crime ou délit dans le pays auquel l'extradition est demandée. Article 4. Si 1'individu réclamé est poursuivi ou subit une peine pour une autre infraction que celle qui a donné lieu è, la demande d'extradition , son extradition ne pourra être accordée qu'après la fin de la poursuite dans le pays auquel l'extradition est demandée, et, en cas de papieren, die in bewaring zijn gegeven of voor eenen betaald wordenden arbeid zijn toevertrouwd (misbruik van vertrouwen); 25°. bedriegelijke bankbreuk. Onder de voorgaande qualificatien zijn begrepen de poging en de medepligtigheid, voor zooverre zij strafbaar gesteld zijn bij de wetgeving van bet land, waaraan de uitlevering wordt aangevraagd. Artikel 2. De uitlevering zal geen plaats hebben: 1°. in geval van eene misdaad of van een wanbedrijf in een derden Staat gepleegd, wanneer de aanvrage tot uitlevering door de Regering van dien Staat zal zijn gedaan; 2°. wanneer de aanvrage daartoe geschiedt op grond van dezelfde misdaad of van hetzelfde wanbedrijf, waarvoor de opgeëischte persoon in het land, waaraan de uitlevering wordt aangevraagd, heeft teregt gestaan en ter zake waarvan hij aldaar is veroordeeld, van regtsvervolging ontslagen of vrijgesproken; 3°. indien de vervolging of de opgelegde straf vóór de aanhouding van den opgeëischten persoon, of, zoo er nog geene aanhouding hee t plaats gehad, vóór de oproeping, om door de regtbank te worden gehoord, naar de wetgeving des lands, aan hetwelk de uitlevering wordt aangevraagd, verjaard is. Artikel 3. De uitlevering zal geen plaats hebben, zoolang de opgeëischte persoon in het land, waaraan de uitlevering wordt aangevraagd, vervolgd wordt ter zake van dezelfde misdaad of van hetzelfde wanbedrijf. Artikel 4. Indien de opgeëischte persoon vervolgd wordt of straf ondergaat wegens een ander misdrijf dan dat waarvoor zijne uitlevering wordt aangevraagd, kan zijne uitlevering niet worden toegestaan dan naden afloop der vervolging, ingesteld in het land, waaraan de uitlevering condamnatiüi), qu'après qu'il aura subi sa peine ou qu'il aura été gracié. Néanmoins, si d'après les lois du pays qui demande 1'extradition , la prescription de la poursuite pourrait résulter de ce délai, son extradition sera accordée, a moins de considérations spéciales qui s'y opposeDt, et sous 1'obligation de renvoyer 1'extradé aussitót que la poursuite dans le dit pays sera terminée. Article 5. II est expressément stipulé que 1'individu extradé ne pourra être ni poursuivi, ni puni dans le pays auquel 1'extradition a été accordée pour un crime ou un délit quelconque non prévu par la présente convention et antérieur a son extradition, et qu'il ne pourra pas non plus être extradé pour un tel crime ou délit a un État tiers sans le consentement de celui qui a accordé 1'extradition , & moins qu'il n'ait eu la liberté de quitter de nouveau le pays susdit pendant un mois après avoir été jugé, et, en cas de condamnation, après avoir subi sa peine ou après avoir été gracié. Article 6. Les dispositions du présent traité ne sont point applicables aux personnes qui se sont rendus coupables de quelque crime ou délit politique. La personne, qui a été extradée a. raison de 1'un des crimes oudélits communs mentionnés a 1'article 1, ne peut par conséquent, en aucun cas, être poursuivie et punie dans 1'État auquel 1'extradition a été accordée, k raison d'un crime ou délit politique commis par elle avant 1'extradition, ni k raison d'un fait connexe k un semblable crime ou délit politique. Article 7. L'extradition sera demandée par la voie diplomatique; elle ne sera wordt aangevraagd, en , in geval van veroordeeling, nadat liij de hem opgelegde straf zal hebben ondergaan of hem daarvan gratie zal zijn verleend. Indien evenwel volgens de wetten van het land, dat de uitlevering aanvraagt, dat tijdsverloop de verjaring der vervolging zou tengevolge kunnen hebben, zal zijne uitlevering worden toegestaan, tenzij er bijzondere redenen mogten aanwezig zijn die er zich tegen verzetten en onder gehoudenheid tot terugzending van den uitgeleverde, zoodra de vervolging in genoemd land zal zijn afgeloopen. Artikel 5. Er is uitdrukkelijk bedongen, dat de uitgeleverde persoon niet zal mogen worden vervolgd , noch gestraft in het land, waaraan de uitlevering is toegestaan, ter zake van eenige misdaad of van eenig wanbedrijf niet in het tegenwoordig verdrag genoemd en vóór zijne uitlevering gepleegd, en dat hij ook niet voor zoodanige misdaad of voor zoodanig wanbedrijf zal kunnen worden uitgeleverd aan een derden fstaat, zonder de toestemming van den Staat, die de uitlevering heeft toegestaan, tenzij hij de vrijheid hebbe gehad om het eerstgenoemde land weder te verlaten gedurende eene maand nadat de tegen hem ingestelde vervolging zal zijn afgeloopen, en hij, in geval van veroordeeling , de hem opgelegde straf zal hebben ondergaan of hem daarvan gratie zal zijn verleend. Artikel 6. De bepalingen van het tegenwoordig verdrag zijn niet toepasselijk op personen, die zich aan eenige staatkundige misdaad of aan eenig staatkundig wanbedrijf hebben schuldig gemaakt. Hij, die ter zake van een der in art. 1 genoemde gemeene misdaden of wanbedrijven is uitgeleverd, kan derhalve in geen geval worden vervolgd of gestraft in den Staat, waaraan de uitlevering is toegestaan, ter zake van eene staatkundige misdaad of van een staatkundig wanbedrijf door hem gepleegd vóór zijne uitlevering , noch van eenig feit met zoodanige staatkundige misdaad of zoodanig staatkundig wanbedrijf zamenhangende. Artikel 7. De uitlevering zal worden aangevraagd langs diplomatieken weg; accordée que sur la production de l'original ou d'une expédition authentique, soit d'un jugement de coudamnation, soit d'une ordonnance de mise en accusation ou de renvoi devant la justice repressive avec mandat d'arrêt délivré dans les formes prescrites par la législation du pays qui fait la demande et indiquant le crime ou le délit dont il s'agit, ainsi que la disposition pénale qui lui est applicable. Article 8. Les objets saisis en la possession de 1'individu réclamé seront livrés a 1'État réclamant, si 1'autorité compétente de 1'État requis en a ordonné la remise. Article 9. L'étranger, dont 1'extradition est demandée pour 1'un des faitsmentionnés k 1'article ler, pourra être provisoirement arrêté dans chacun des deux pays, d'après les formes et les régies prescrites par les législations respectives. Article 10. En attendant la demande d'extradition par la voie diplomatique t l'étranger, dont 1'extradition peut être demandée pour 1'un des faits mentionnés k 1'article lel, pourra être arrêté provisoirement d'après les formes .et les régies prescrites par la législation du pays auquel 1'extradition est demandée. L'arrestation provisoire pourra être effectuée: dans les Pays-Bas: pour les Gouvernements de la Russie d'Europe (k 1'exception du Grand Duché de Finlande et des Gouvernements d'Esthonie, de Livonie et de Courlande) è la demande de tout juge d'instruction Russe et pour la Russie d'Asie, y compris le Caucase, ainsi que pour le Grand Duché de Finlande et les provinces Baltiques susmentionnées, oti les employés de cette dénomination ne sont pas institués, & la demande des fonctionnaires qui les remplacent et sont chargés des fonctions de juge d'instruction également transmise par la voie diplomatique; zij wordt alleen toegestaan op vertoon van het oorspronkelijke of van een gewaarmerkt afschrift, hetzij van een vonnis van veroordeeling, hetzij van een arrest van verwijzing naar de openbare teregtzitting of van een vonnis van regtsingang met bevel van gevangenneming, afgegeven in de vormen, voorgeschreven door de wetgeving van het land dat de aanvrage doet, en aanwijzende de misdaad of het wanbedrijf waarvan sprake is, alsmede de daarop toepasselijke strafbepaling. Artikel 8. De op en bij den opgeëischte in beslag genomen goederen zullen worden overgegeven aan den opeischenden Staat, indien de bevoegde magt van den Staat, waaraan de uitlevering wordt aangevraagd, de overgave daarvan heeft bevolen. Artikel 9. De vreemdeling, wiens uitlevering wordt aangevraagd ter zake van een der feiten, genoemd in art. 1, zal in elk der beide landen voorloopig kunnen worden aangehouden, met inachtneming der vormen en volgens de regelen , door de wederzijdsche wetgevingen voorgeschreven. Artikel 10. In afwachting van de aanvrage langs diplomatieken weg, zal de vreemdeling, wiens uitlevering ter zake van een der feiten, genoemd in art. 1, kan worden aangevraagd, voorloopig kunnen worden aangehouden , met inachtneming der vormen en volgens de regelen, voorgeschreven door de wetgeving van het land, waaraan de uitlevering wordt aangevraagd. De voorloopige aanhouding zal kunnen plaats hebben : in Nederland: voor de Gouvernementen van Europeesch Rusland (met uitzondering van het Groot-Hertogdom Finland en van de Gouvernementen van Esthland , Lijfland en Koerland), op aanvraag van iederen Russischen regter van instructie , en voor Aziatisch Rusland , met inbegrip van den Caucasus , alsmede voor het Groot-Hertogdom Finland en de bovengenoemde Baltische provinciën , waar geene beambten van dien naam zijn aangesteld, op aanvraag van de ambtenaren die hen vervangen en met de werkzaamheden van regter van instructie zijn belast, welke aanvraag zal moeten worden overgebragt langs diplomatieken weg; en Russie: & la demande de tout juge d'instruction (juge commissaire) ou tout officier de justice Néerlandais transmise par voie diplomatique. Article 11. L'étranger arrêté provisoirement, aux termes de 1'article précédent, sera, a moins que son arrestation ne doive être maintenue pour un autre motif, mis en liberté, si dans le délai de vingt jours après la date du mandat d'arrestation provisoire la demande d'extradition, munie des documents requis, n'a pas été faite. Article 12. Lorsque, dans la poursuite d'une affaire pénale, un des Gouvernements jugera nécessaire 1'audition de témoins se trouvant dans 1'autre Etat, une commission rogatoire sera envoyée è, eet effet par la voie diplomatique, et il y sera donné suite, en observant les lois du pays, oü les témoins seront invités a comparaitre. Toute commission rogatoire, ayant pour but de demander une audition de témoins, devra être accompagnée d'une traduction frangaise. Article 13. Si dans une cause pénale la comparution personnelle d'un témoin dans 1'autre pays est nécessaire ou désirée, son Gouvernement 1'engagera a se rendre k 1'invitation qui lui sera faite , et en cas de consentement, il devra être dédommagé par 1'Etat intéressé è, la comparution du témoin, des frais de voyage et de séjour, ainsi que de la peine personnelle et de la perte de temps. Aucun témoin, quelle que soit sa nationalité, qui, cité dans 1'un des deux pays, comparaitra volontairement devant les juges de 1'autre pays, ne pourra y être poursuivi ou détenu pour des faits ou condamnations criminels antérieurs, ni sous prétexte de complicité dans les faits, objets du procés oü il figurera comme témoin. in Rusland: op aanvraag van iederen Nederlandschen regter van instructie (regter-commissaris) of officier van justitie, eveneens over te brengen langs diplomatieken weg. Artikel 11. De vreemdeling, die krachtens de bepalingen van het voorgaand artikel voorloopig is aangehouden, zal, ten ware hij uit anderen hoofde behoorde in hechtenis te blijven, in vrijheid worden gesteld, indien niet binnen twintig dagen na de dagteekening van het bevel van voorloopige aanhouding, de aanvrage tot uitlevering langs diplomatieken weg, vergezeld van de daarbij noodige bescheiden, heeft plaats gehad. Artikel 12. Wanneer, bij vervolging van eene strafzaak, eene der Regeringen het hooren van getuigen, die zich in den anderen Staat bevinden, noodig oordeelt, zal daartoe eene rogatoire commissie langs diplomatieken weg gezonden en zal daaraan gevolg gegeven worden, met inachtneming der wetten van het land, waar de getuigen zullen worden uitgenoodigd te verschijnen. Elke rogatoire commissie, strekkende tot aanvrage van een getuigenverhoor, zal van eene fransche vertaling vergezeld moeten zijn. Artikel 13. Indien in eene strafzaak de persoonlijke verschijning van een' getuige in het andere land noodig is of verlangd wordt, zal zijne Regering hem verzoeken aan de tot hem te rigten uitnoodiging gevolg te geven , en, ingeval hij daaraan voldoet, zullen hem door den Staat, die bij de verschijning van den getuige belang heeft, de reis- en verblijfkosten , alsmede de ondervonden moeite en het geleden tijdverlies moeten worden vergoed. Een getuige, van welke nationaliteit ook, die, in één van beide Staten opgeroepen, vrijwillig voor de regters van den anderen Staat verschijnt, zal aldaar nimmer kunnen worden vervolgd of aangehouden ter zake van vroegere door hem begane strafbare feiten of tegen hem wegens misdrijf uitgesproken veroordeelingen, zelfs niet onder voorwendsel van medepligtigheid aan de feiten, die het onderwerp uitmaken van het geding waarin hij als getuige optreedt. Article 14. Lorsque dans une cause pénale la confrontation de criminels, détenus dans 1'autre Etat, ou bien la communication de pièces de conviction ou de documents, qui se trouveraient entre les mains des autorités (Je 1'autre pays, sera jugée utile ou nécessaire, la demande en sera faite par la voie diplomatique, et 1'on y donnera suite , k moins de considérations spéciales qui s'y opposent, et sous 1'obligation de renvoyer les criminels et les pièces. Article 15. Le transit, k travers le territoire de 1'une des parties contractantes, d'un individu livré par une tierce puissance k 1'autre partie et n'appartenant pas au pays de transit, sera accordé sur la simple production, en original ou en expédition authentique, de 1'un des actes de procédure mentionnés a 1'article 7, pourvu que le fait servant de base k l'extrarlition soit compris dans la présente convention et ne rentre pas dans les prévisions des articles 2 et 6, et que le transport ait lieu, quant k 1'escorte. avec le concours de fonctionnaires du pays qui a autorisé le transit sur son territoire. Les frais de transit seront & la charge du pays réclamant. Article 16. Les Gouvernements respectifs renoncent de part et d'autre k toute réclamation pour restitution des frais d'entretien , de transport et autres, qui pourraient résulter, dans les limites de leurs territoires respectifs, de 1'extradition des prévenus, accusés ou condamnés, ainsi que de ceux résultant de 1'exécution des commissions rogatoires, du transport et du renvoi des criminels k confronter, et de 1'envoi et de la restitution des pièces de conviction ou des documents. Artikel 14. "Wanneer in eene strafzaak de confrontatie van misdadigers, die zich in den anderen Staat in hechtenis bevinden, of wel de mededeeling van overtuigingstukken of van bescheiden, welke zich in handen bevinden der autoriteiten van het andere land, nuttig of noodig zal worden geoordeeld, zal de daartoe strekkende aanvraag langs diplomatieken weg geschieden en zal daaraan gevolg gegeven worden, tenzij er bijzondere redenen mogten bestaan, die er zich tegen verzetten, en onder gehoudenheid tot terugzending der misdadigers en van de stukken. Artikel 15. De doorvoer, over het grondgebied van eene der contracterende partijen , van een' door eene derde mogendheid aan de andere partij uitgeleverd persoon, die niet behoort tot het land, door hetwelk de doorvoer plaats heeft, zal worden toegestaan op het eenvoudig vertoon, hetzij van het oorspronkelijke, hetzij van een gewaarmerkt afschrift van een der stukken, genoemd in art. 7, mits het feit, waarop de uitlevering gegrond is, in het tegenwoordig verdrag vermeld zij en niet valle onder de bepalingen , voorzien bij de artt. 2 en 6, en mits de doorvoer, wat het medegeleide betreft, geschiede met medewerking van beambten van het land, dat den doorvoer over zijn grondgebied heeft toegestaan. De kosten van doorvoer zullen komen voor rekening van den Staat, die de uitlevering heeft aangevraagd. Artikel 16. De wederzijdsche Regeringen doen over en weder afstand van alle aanvrage om terugbetaling van de kosten van onderhoud, van vervoer en andere die binnen de grenzen van haar wederzijdsch grondgebied zouden kunnen voortvloeijen uit de uitlevering van beklaagde, in staat van beschuldiging gestelde of veroordeelde personen, evenals van die, voortvloeijende uit de tenuitvoerlegging van rogatoire commissien, uit het vervoer en de terugzending der te confronteren misdadigers en uit de toe- en terugzending der overtuigingstukken of bescheiden. Au cas oü le transport par mer serait jugé préférable , 1'individu & extrader sera conduit au port que désignera 1'agent diplomatique ou consulaire du Gouvernement réclamant, au frais duquel il sera embarqué. Article 17. La présente convention ne sera exécutoire qu'è, dater du vingtième jour après sa promulgation dans les formes prescrites par les lois des deus pays. Dans les possessions Asiatiques de 1'Empire de Russie la convention n'entrera en vigueur que six mois après sa promulgation. A partir de sa mise en vigueur, la convention d'extradition conclue è St. Petersbourg le 7/19 Avril 1867 cessera d'être en vigueur et sera remplacée par la présente convention, laquelle continuera è, sortir ses effets pendant un an après qu'elle aura été dénoncée par 1'un des d.eux Gouvernements. Elle sera ratifiée et les ratifications en seront échangées k St. Petersbourg aussitöt que faire se pourra. En foi de quoi les plénipotentiaires respectifs ont signé la présente convention et y ont apposé le cachet de leurs armes. Fait en doublé expédition h St. Petersbourg, le Jjre°"er Aoüt mil- tlclzc huit cent quatre vingt. (Z. S.) {get.) f. p. van deh hoeven. (L. &'.) (get.) giees. Ingeval het vervoer over zee verkieslijk mogt worden geacht, zal de uit te leveren persoon -worden overgebragt naar de haven, aan te wijzen door den diplomatieken of consulairen agent van den Staat, die de uitlevering heeft aangevraagd, en op wiens kosten hij zal worden ingescheept. Artikel 17. Het tegenwoordig verdrag zal eerst in werking treden, te rekenen van den twintigsten dag na zijne afkondiging in de vormen , bij de wetten der beide landen voorgeschreven. In de Aziatische bezittingen van het Russische Rijk zal het verdrag eerst zes maanden na zijne afkondiging in werking treden. Te rekenen van zijne inwerkingtreding, zal het op 7/19 April 1867 te St. Petersburg gesloten uitleveringsverdrag ophouden van kracht te zijn en vervangen worden door dit verdrag, dat van kracht zal blijven gedurende een jaar, nadat het door een van beide Regeringen zal zijn opgezegd. Het zal worden bekrachtigd en de bekrachtigingen er van zullen zoodra mogelijk te St. Petersburg worden uitgewisseld. Ten blijke waarvan de wederzijdsche gevolmagtigden het tegenwoordig verdrag hebben onderteekend en van hun zegel voorzien. gersten In dubbel opgemaakt te St. Petersburg, den dertiendea Augustus achttien honderd tachtig. (L. 8.) (get.) f. p. van dee hoeven. (L. S.) (get.) giees. Gelet Gelet dat de acten van bekrachtiging van genoemde overeenkomst, door Ons den 5den October 1880 en door Zijne Majesteit den Keizer aller Russen den 22sten September 1880 onderteekend, den 9den Februarij daaraanvolgende te /St. Petersburg zijn uitgewisseld geworden; Op de voordragt van Onzen Minister van Buitenlandsche Zaken, van den 23sten Februarij 1881, n°. 1425, Algemeen Secretariaat; Hebben goedgevonden en verstaan de bekendmaking der bovenstaande overeenkomst met de vertaling te bevelen door plaatsing van dit besluit in bet Staatsblad. Onze Ministers, Hoofden der Departementen van Algemeen Bestuur , worden belast, ieder voor zooveel hem betreft, met de uitvoering der bepalingen in voorschreven overeenkomst vervat. 's Gravenhage, den 25sten Februarij 1881. WILLEM. De Minister tan Buitenlandsche Zaken, VAN LYNDEN VAN SANDENBURG. / Uitgegeven den tienden Maart 1881. De Minister van Justitie, A. E. J. MODDERMAN. STUTSBLAD van het KONINGRIJK BEU NEDERLANDEN. (l^° 34 i) BESLUIT van den %1sten Febmarij 1881 , houdende aanwijzing der gemeente IJzendijke als standplaats voor een postkantoor. Wij WILLEM III, bij de gratie Gods, Koning dhr Nederlanden, Prins van Oranje-Nassau, Groot-Hertog van Luxemburg, enz. , enz., enz. Gelet op art. 6 der wet van 12 April 1830 {Staatsblad n°. lo); Gezien het rapport van Onzen Minister van Waterstaat Handel en Nijverheid, van 25 Februari] 1831, n . 50, afdeeling Pos j , Hebben besloten en besluiten : Er wordt met ingang van 1 April e. k. een postkantoor gevestigd te IJzendijke, provincie Zeeland. Onze voormelde Minister is belast met _ de uitvoering van dit besluit, waarvan afschrift zal worden gezonden aan de Algemeens Rekenkamer, en hetwelk in de Staatscourant en in het Staatsblad zal worden geplaatst. 's Gravenkage, den 27sten Februarij 1881. WILLEM. De Minister van Waterstaat, Hanclel en Nijverheid, Gr. J. G. K L E K C K. Uitgegeven den achtsten Maart 1881. De Minister van Justitie, A. E. J. MODDERMAN. STAATSBLAD van het KONINGRIJK DER NEDERLANDEN. (F. 35.) II' JE T van den 2den Maart 1881 , tot .vaststelling van een Wetloeh van Strafrecht. Wij WILLEM III, bij de gratie Gods, Koning der Nederlanden , Prins van Oranje-Nassau , Groot-Hertog van Luxemburg , enz. , enz. , enz. Allen, die deze zullen zien of hooren lezen, salut! doen te weten: Alzoo Wij in overweging genomen hebben, dat het noodzakelijk is een nieuw Wetboek van Strafrecht vast te stellen; Zoo is het, dat Wij, den Raad van State gehoord en met gemeen overleg der St.aten-Generaal, hebben goedgevonden en verstaan, gelijk Wij goedvinden en verstaan bij deze, vast te stellen de navolgende bepalingen, welke zullen uitmaken het WETBOEK YAN STRAFRECHT. EERSTE BOEK. ALGEMEENE BEPALINGEN. TITEL I. Omvang van de werking der strafwet. Artikel 1. Geen feit is strafbaar dan uit kracht van eene daaraan voorafgegane wettelijke strafbepaling. Bij verandering in de wetgeving na liet tijdstip waarop het feit begaan is, worden de voor den verdachte gunstigste bepalingen toegepast. Artikel 2. De Nederlandsche strafwet is toepasselijk op ieder die zieh binnen het rijk in Europa aan eenig strafbaar feit schuldig maakt. Artikel 3. De Nederlandsche strafwet is toepasselijk op ieder die zich buiten het rijk in Europa aan boord van een Nederlandsch vaartuig aan eenig strafbaar feit schuldig maakt. Artikel 4. De Nederlandsche strafwet is toepasselijk op ieder die zich buiten het rijk in Europa schuldig maakt: 1°. aan een der in de artikelen 92—96, 105 en 108—110 omschreven misdrijven; 2°. aan eenig misdrijf ten opzichte van rijksmuntspeciën , rijksmuntpapier, of van rijkswege uitgegeven zegels of merken; 3°. aan valschheid hetzij in schuldbrieven of certificaten van schuld van den Nederlandschen staat of van eene Nederlandsche provincie, gemeente of openbare instelling, hetzij in de tot een dezer stukken behoorende talons, dividend- of rentebewijzen, of in de bewijzen in plaats van deze stukken uitgegeven , of aan het opzettelijk gebruik maken van eenig der hier vermelde geschriften ; 43. aan een der in de artikelen 381, 382 en 385 omschreven misdrijven. Artikel 5. De Nederlandsche strafwet is toepasselijk op den Nederlander die zich buiten het rijk in Europa schuldig maakt: 1°. aan een der misdrijven omschreven in de Titels I en II van het Tweede Boek, en in de artikelen 206, 237, 388 en 389 ; 2°. aan een feit hetwelk door de Nederlandsche strafwet als misdrijf wordt beschouwd en waarop door de wet van het land, waar het begaan is, straf is gesteld. De vervolging kan ook plaats hebben, indien de verdachte eerst na het begaan van het feit Nederlander wordt. Artikel 6. De Nederlandsche strafwet is toepasselijk op den Nederlandschen ambtenaar die zich buiten het rijk in Europa schuldig maakt aan een der misdrijven omschreven in Titel XXVIII van het Tweede Boek. Artikel 7. Do Nederlandsche strafwet is toepasselijk op den schipper en de opvarenden van een Nederlandsch vaartuig, die zich buiten het rijk in Europa, ook buiten boord, schuldig maken aan een der strafbare feiten omschreven in Titel XXIX van het Tweede Boek en Titel IX van het Derde Boek. Artikel 8. De toepasselijkheid der artikelen 2—7 wordt beperkt door de uitzonderingen in het volkenrecht erkend. TITEL II. Straffen. Artikel 9. De straffen zijn: a. hoofdstraffen: 1°. gevangenisstraf, 2°. hechtenis, 3°. geldboete; b. bijkomende straffen: 1°. ontzetting van bepaalde rechten, 2°. plaatsing in eene rijkswerkinrichting, 3°. verbeurdverklaring van bepaalde voorwerpen, 4°. openbaarmaking van de rechterlijke uitspraak. Artikel ÏO. De gevangenisstraf is levenslang of tijdelijk. De duur der tijdelijke gevangenisstraf is ten minste een dag en ten hoogste vijftien achtereenvolgende jaren. Zij kan voor ten hoogste twintig achtereenvolgende jaren worden opgelegd in de gevallen waarin op het misdrijf levenslange en tijdelijke gevangenisstraf ter keuze van den rechter zijn gesteld, en in die waarin wegens strafverhooging ter zake van samenloop van misdrijven, herhaling van misdrijf of het bepaalde bij artikel 44, de tijd van vijftien jaren wordt overschreden. Zij kan in geen geval den tijd van twintig jaren te boven gaan. Artikel 11. Gevangenisstraf van vijf jaren of minder wordt geheel, gevangenisstraf van langeren duur gedurende de vijf eerste jaren in afzondering ondergaan. In geval van veroordeeling tot gevangenisstraf van langeren duur dan van vijf jaren, kan het hoofd van het Departement van Justitie , op verzoek van den veroordeelde , hem vergunnen zijnen verderen straftijd geheel of ten deele in afzondering door te brengen. Artikel 13. De afzonderlijke opsluiting wordt niet toegepast: 1°. op hen die tijdens hunne veroordeeling den leeftijd van veertien jaren nog niet hebben bereikt; 2°. op gevangenen boven den leeftijd van zestig jaren, tenzij op eigen verzoek; 3°. op gevangenen die daarvoor na geneeskundig onderzoek ongeschikt blijken te zijn. Artikel 13. De gevangenen die hunne straf in gemeenschap ondergaan , worden verdeeld in klassen. Artikel 14. De gevangene is verplicht tot het verrichten van den hem opgedragen arbeid, overeenkomstig de voorschriften ter uitvoering van artikel 22 gegeven. Artikel 15. De tot gevangenisstraf veroordeelde kan, wanneer hij drie vierden van zijn straftijd en tevens ten minste drie jaren in de gevangenis heeft doorgebracht, voorwaardelijk in vrijheid worden gesteld. Deze invrijheidstelling is te allen tijde herroepbaar ingeval de veroordeelde zich slecht gedraagt of in strijd handelt met de in zijnen verlofpas uitgedrukte voorwaarden. De tijd verloopen tusschen de invrijheidstelling en het besluit van herroeping wordt niet in rekening gebracht op den duur der straf. De gevangene wiens invrijheidstelling is herroepen, kan niet opnieuw voorwaardelijk in vrijheid worden gesteld. De gevangenisstraf wordt geacht geheel te zijn ondergaan , indien zonder herroeping de straftijd is verstreken. Artikel 16. De besluiten van voorwaardelijke invrijheidstelling en die van herroeping worden genomen door het hoofd van het Departement van Justitie, de eerste op voorstel of na ingewonnen bericht van het bestuur der gevangenis. De aanhouding van den voorwaardelijk in vrijheid gestelde, die zich slecht gedraagt of in strijd handelt met de in zijnen verlofpas uitgedrukte voorwaarden , kan in het belang der openbare orde worden bevolen door het hoofd van de gemeentepolitie ter plaatse waar hij zich bevindt of door den officier van justitie van het arrondissement waartoe die plaats behoort, onder verplichting om daarvan onverwijld kennis te geven aan het Departement van Justitie. Volgt daarna de herroeping, dan wordt zij geacht bevolen te zijn op den dag der aanhouding. Artikel 17. Het formulier der verlofpassen en de verdere voorschriften ter uitvoering van de artikelen 15 en 16 worden vastgesteld bij algemeenen maatregel van inwendig bestuur. Artikel IS. De duur der hechtenis is ten minste een dag en ten hoogste een jaar. Zij kan voor ten hoogste een jaar en vier maanden worden opgelegd in de gevallen waarin wegens strafverhooging ter zake van samenloop van misdrijven, herhaling van misdrijf of het bepaalde bij artikel 44, de tijd van een jaar wordt overschreden. Zij kan in geen geval den tijd van een jaar en vier maanden te boven gaan. Artikel 19. Behoudens de bepaling van artikel 25 , worden hechtenis en gevangenisstraf niet in hetzelfde gesticht ondergaan. Den veroordeelde wordt, op zijn verzoek, vergund de hechtenis in afzondering te ondergaan. Artikel 12 is van toepassing op de hechtenis. Artikel 2 O. De tot hechtenis veroordeelde houdt zich bezig met zoodanigen arbeid als hij verkiest, behoudens de voorschriften van orde en tucht ter uitvoering van artikel 22 gegeven. Over de opbrengst van ziin arbeid heeft hij de vrije beschikking. Wanneer hij in gebreke blijft zich met eenigen arbeid bezig te houden, kan hij onderworpen worden aan de bepaling van artikel 14. Artikel 21. De duur der tijdelijke gevangenisstraf en der hechtenis wordt in de rechterlijke uitspraak aangewezen in dagen, weken, maanden en jaren, niet in gedeelten daarvan. Artikel 22. De wet wijst de gestichten aan waar hetzij gevangenisstraf, hetzij hechtenis wordt ondergaan. De inrichting en het beheer dezer gestichten, de verdeeling der gevangenen in klassen, de arbeid, de bestemming van de opbrengst van den verplichten arbeid, het onderwijs, de godsdienstoefeningen en de tucht worden, naar beginselen bij de wet te stellen, geregeld by algemeenen maatregel van inwendig bestuur. Huishoudelijke reglementen voor elk gesticht worden door de besturen ontworpen en door den Koning vastgesteld. Artikel 23. Het bedrag der geldboete is ten minste vijftig cents. Bij veroordeeling tot geldboete wordt die boete, bij gebreke van betaling binnen twee maanden na den dag waarop de rechterlijke uitspraak kan worden ten uitvoer gelegd, vervangen door hechtenis. De duur dezer hechtenis is ten minste een dag en ten hoogste zoovele dagen als het maximum der bedreigde geldboete vijftallen guldens bevat, of, indien dit maximum negenhonderd gulden te boven gaat, zes maanden. Die duur wordt in de rechterlijke uitspraak in dier voege bepaald dat niet meer dan een dag voor eiken halven gulden der opgelegde boete in de plaats treedt. De hechtenis kan voor ten hoogste acht maanden worden- opgelegd in de gevallen waarin wegens strafverhooging ter zake van samenloop van misdrijven, herhaling van misdrijf of het bepaalde bij artikel 44, de som van negenhonderd gulden wordt overschreden. Zij kan 'in geen geval den tijd van acht maanden te boven gaan. Artikel 24. De veroordeelde kan de hechtenis ondergaan, zonder den termijn van betaling af te wachten. Hij is altijd bevoegd zich van de hechtenis te bevrijden • door betaling van de boete. Nadat de uitvoering der hechtenis is aangevangen, bevrijdt de betaling van een evenredig gedeelte der boete van de verdere uitvoering; dat gedeelte staat in dezelfde verhouding tot de geheele boete als het nog overblijvend gedeelte der hechtenis staat tot den geheelen duur der hechtenis. Artikel 25. Bevindt de veroordeelde, die hechtenis ter vervanging van de boete moet ondergaan, zich in een gesticht bestemd tot de uitvoering van gevangenisstraf, dan kan op zijn verzoek de hechtenis terstond na het eindigen der gevangenisstraf in dat gesticht worden ondergaan, zonder daardoor van aard te veranderen. Artikel 26. De gevangenisstraf en de hechtenis gaan in op den dag der tenuitvoerlegging van de rechterlijke uitspraak, voor zooveel elke dezer straffen betreft. Artikel 27. Bij de rechterlijke uitspraak kan worden bepaald dat de tijd, door den veroordeelde vóór de tenuitvoerlegging van die uitspraak voorloopig in verzekerde bewaring doorgebracht , bij de uitvoering van de hem opgelegde tijdelijke gevangenisstraf, hechtenis of geldboete geheel of gedeeltelijk zal worden in mindering gebracht; wat de geldboete betreft volgens den in het derde lid van artikel 24 bepaalden maatstaf. De bepaling vau dit artikel is ook toepasselijk ingeval, tij gelijktijdige vervolging wegens meerdere feiten, de veroordeeling wordt uitgesproken ter zake van een ander feit dan waarvoor de veroordeelde zich voorloopig in verzekerde bewaring bevindt. Artikel 28. De rechten waarvan de schuldige, in de bij de wet bepaalde gevallen , bij rechterlijke uitspraak kan worden ontzet, zijn: 1°. het bekleeden van ambten of vau bepaalde ambten; 2°. het dienen bij de gewapende macht; 3°. het kiezen en de verkiesbaarheid bij krachtens wettelijk voorschrift uitgeschreven verkiezingen ; 4°. het zijn van raadsman of gerechtelijk bewindvoerder en het zijn van voogd, toeziende voogd, curator of toeziende curator over anderen dan eigen kinderen; 5°. de vaderlijke macht, de voogdij en de curateele over eigen kinderen; 6°. de uitoefening van bepaalde beroepen. Ontzetting van leden der rechterlijke macht, die hetzij voor hun leven, hetzij voor een bepaalden tijd zijn aangesteld, of van andere voor hun leven aangestelde ambtenaren, geschiedt, ten opzichte van het ambt waartoe zij aldus zijn aangesteld, alleen in de gevallen en op de wijze bij de wet bepaald. Artikel 29. Ontzetting van het recht om ambten of bepaalde ambten te bekleeden en bij de gewapende macht te dienen kan, behalve in de gevallen in het Tweede Boek omschreven, worden uitgesproken bij veroordeeling wegens eenig ambtsmisdrijf of wegens eenig misdrijf waardoor de schuldige een bijzonderen ambtsplicht schond of waarbij hij gebruik maakte van macht, gelegenheid of middel hem door zijn ambt geschonken. Artikel '•Ui. Ontzetting van de vaderlijke macht en van de voogdij, de toeziende voogdij, de curateele en de toeziende curateele, zoowel over eigen kinderen als over anderen, kan, behalve in de gevallen in het Tweede Boek omschreven, worden uitgesproken bij veroordeeling van: 1°. ouders of voogden die opzettelijk met een aan hun gezag onderworpen minderjarige aan eenig misdrijf deelnemen; 2°. ouders of voogden die tegen een aan hun gezag onderworpen minderjarige eenig misdrijf plegen, omschreven in de Titels XIII, XIV, XV, XVIII, XIX en XX van het Tweede Boek. Artikel 31. "Wanneer ontzetting van rechten wordt uitgesproken, bepaalt de rechter den duur als volgt: 1°. bij veroordeeling tot levenslange gevangenisstraf, voor het leven; 2 . bij veroordeeling tot tijdelijke gevangenisstraf of tot hechtenis,-voor een tijd den duur der hoofdstraf ten minste twee en ten hoogste vijf jaren te boven gaande; 3°. bij veroordeeling tot geldboete, voor een tijd van ten minste twee en ten hoogste vijf jaren. De straf gaat in op den dag waarop de rechterlijke uitspraak kan worden ten uitvoer gelegd. Artikel 32. In de bij de wet bepaalde gevallen kan de rechter gelasten , dat de veroordeelde in eene rijkswerkinrichting worde geplaatst voor ten minste drie maanden en ten hoogste drie jaren. .. De bepalingen der artikelen 14, 21 en 22 zijn toepasselijk op de straf van plaatsing in eene rijkswerkinrichting. De straf gaat in op den dag waarop de hoofdstraf eindigt. Artikel 33. ✓ Voorwerpen den veroordeelde toebehoorende, door middel van misdrijf verkregen of waarmede misdrijf opzettelijk is gepleegd, kunnen worden verbeurdverklaard. Bij veroordeeling wegens misdrijf, niet opzettelijk gepleegd, of wegens overtreding , kan gelijke verbeurdverklaring worden uitgesproken in de bij de wet bepaalde gevallen. Artikel 34. Verbeurdverklaring van niet in beslag genomen voorwerpen wordt, ingeval die voorwerpen niet ^worden uitgeleverd of het geldelijk bedrag waarop zij bij de uitspraak geschat worden, niet wordt betaald binnen twee maanden na den dag waarop de rechterlijke uitspraak kan worden ten uitvoer gelegd, vervangen door hechtenis. De duur dezer hechtenis is ten minste een dag en ten hoogste zes maanden. _. Die duur wordt 'in de rechterlijke uitspraak m dier voege bepaald, dat niet meer dan een dag voor eiken hal ven gulden van het in het eerste lid bedoeld geldelijk bedrag in de plaats treedt. Op deze hechtenis zijn de artikelen 2-t en 2o van toepassing. , Ook de uitlevering van de voorwerpen bevrijdt van de hechtenis. Artikel Zó. Alle kosten van gevangenisstraf, hechtenis en plaatsing in eene rijkswerkinrichting komen ten laste, alle opbrengst % an geldboeten en verbeurdverklaringen ten bate van den staat. Artikel 36. 4 In de gevallen waarin de rechter krachtens de wet de openbaarmaking zijner uitspraak gelast, bepaalt hij tevens de wijze waarop aan dien last op kosten van den verooideelde uitvoering wordt gegeven. TITEL III. Uitsluiting, vermindering en verfiooging der strafbaarheid. Artikel 37. Niet strafbaar is hij die een feit begaat dat hem wegens de gebrekkige ontwikkeling of ziekelijke storing zijner verstandelijke vermogens niet kan worden toegerekend. Blijkt dat het begane feit hem wegens de gebrekkige ontwikkeling of ziekelijke storing zijner verstandelijke vermogens niet kan worden toegerekend , dan kan de rechter gelasten dat hij in een krankzinnigengesticht worde geplaatst gedurende een proeftijd, den termijn van een jaar niet te boven gaande. Artikel 38. Een kind wordt niet strafrechtelijk vervolgd wegens een feit, begaan voordat het den leeftijd van tien jaren heeft bereikt. Valt het begane feit in de bepaling van een misdrijf waarop gevangenisstraf is gesteld en dat niet alleen op klachte vervolgbaar is of in die der overtreding omschreven in artikel 432, dan kan de burgerlijke rechter, op vordering van het Openbaar Ministerie, gelasten dat het kind in een rijksopvoedingsgesticht zal geplaatst worden, ten hoogste tot den leeftijd van achttien jaren. Dezelfde rechter kan altijd het ontslag gelasten. Artikel 39. Bij strafrechtelijke vervolging van een kind wegens een feit, begaan voordat het den leeftijd van zestien jaren heeft bereidt, onderzoekt de rechter of het met oordeel des onderscheids gehandeld heeft. Blijkt niet dat het met oordeel des onderscheids heeft gehandeld, dan wordt op het kind geene straf toegepast. Valt het begane feit in de bepaling van een misdrijf waarop gevangenisstraf is gesteld en dat niet alleen op klachte vervolgbaar is of in die der overtreding omschreven in artikel 432, dan kan de rechter gelasten dat het kind in een rijksopvoedingsgesticht zal geplaatst worden, ten hoogste tot den leeftijd van achttien jaren. Dezelfde rechter kan altijd het ontslag gelasten. Blijkt dat het kind met oordeel des onderscheids lieeft gehandeld, dan wordt het maximum der hoofdstraffen , op het strafbare feit gesteld, met een derde verminderd. Geldt het een misdrijf waarop levenslange gevangenisstraf is gesteld, dan wordt gevangenisstraf opgelegd van ten hoogste vijftien jaren. De in artikel 95 1°. en 4°. vermelde bijkomende straffen worden niet opgelegd. Artikel 40. Niet strafbaar is hij die een feit begaat waartoe hij door overmacht is gedrongen. Artikel 41. Niet strafbaar is hij die een feit begaat, geboden door de noodzakelijke verdediging van eigen of eens anders lijf, eerbaarheid of goed tegen oogenblikkelijke, wederrechtelijke aanranding. Niet strafbaar is de overschrijding van de grenzen van noodzakelijke verdediging, indien zij het onmiddellijk gevolg is geweest van eene hevige gemoedsbeweging, door de aanranding veroorzaakt. Artikel 42. Niet strafbaar is hij die een feit begaat ter uitvoering van een wettelijk voorschrift. Artikel 43. Niet strafbaar is hij die een feit begaat ter uitvoering van een ambtelijk bevel, gegeven door het daartoe bevoegde gezag. Een onbevoegd gegeven ambtelijk bevel heft de stralbaarheid niet op, tenzij het door den ondergeschikte te goeder trouw als bevoegd gegeven werd beschouwd en de nakoming daarvan binnen den kring zijner ondergeschiktheid was gelegen. Artikel 44. Indien een ambtenaar door het begaan van een strafbaar feit een bijzonderen ambtsplicht schendt of bij het begaan van een strafbaar feit gebruik maakt, van macht, gelegenheid of middel hem door zijn ambt geschonken, kan de straf met een derde worden verhoogd. TITEL IV. Poging. Artikel 45. • Poging tot misdrijf is strafbaar, wanneer het voornemen des daders zich door een begin van uitvoering heeft geopenbaard en de uitvoering alleen ten gevolge van omstandigheden van zijnen wil onafhankelijk niet is voltooid. Het maximum der hoofdstraffen op het misdrijf gesteld wordt bij poging met een derde verminderd. Geldt het een misdrijf waarop levenslange gevangenisstraf is gesteld , dan wordt gevangenisstraf opgelegd van ten hoogste vijftien jaren. De bijkomende straffen zijn voor poging dezelfde als voor het voltooide misdrijf. Artikel 4G. Poging tot overtreding is niet strafbaar. TITEL V. Deelneming aan strafbarefeiten. Artikel 47. Als daders van een strafbaar feit worden gestraft: 1°. zij die het feit plegen, doen plegen of medeplegen; 2°. zij die door giften, beloften, misbruik van gezag, geweld, bedreiging of misleiding het feit opzettelijk uitlokken. Ten aanzien der laatsten komen alleen die handelingen in aanmerking die zij opzettelijk hebben uitgelokt, benevens hare gevolgen. Artikel 48. Als medeplichtigen aan een misdrijf worden gestraft: 1°. zij die opzettelijk behulpzaam zijn bij het plegen van het misdrijf; * 2°. zij die opzettelijk gelegenheid, middelen of inlichtingen verschaffen tot het plegen van het misdrijf. Artikel 49. Het maximum der hoofdstraffen op het misdrijf gesteld wordt bij medeplichtigheid met een derde verminderd. Geldt het een misdrijf waarop levenslange gevangenisstraf is gesteld, dan wordt gevangenisstraf opgelegd van ten hoogste vijftien jaren. De in artikel 95 1°., 3°. en 4°. vermelde bijkomende straffen zijn voor medeplichtigheid dezelfde als voor het misdrijf zelf. Bij het bepalen van de straf komen alleen die handelingen in aanmerking die de medeplichtige opzettelijk heeft gemakkelijk gemaakt of bevorderd, benevens hare gevolgen. Artikel 5©. De persoonlijke omstandigheden waardoor de strafbaarheid uitgesloten, verminderd of verhoogd wordt, komen bij de toepassing der strafwet alleen in aanmerking ten aanzien van dien dader of medeplichtige wien zij persoonlijk betreffen. Artikel 51. In de gevallen waarin wegens overtreding straf wordt bepaald tegen bestuurders, leden van eenig bestuur of commissarissen, wordt geene straf uitgesproken tegen den bestuurder of commissaris van wien blijkt dat de overtreding buiten zijn toedoen is gepleegd. Artikel 52. Medeplichtigheid aan overtreding is niet strafbaar. Artikel 53. Bij misdrijven door middel van de drukpers gepleegd wordt de uitgever als zoodanig niet vervolgd, indien het gedrukte stuk zijn naam en woonplaats vermeldt en de dader bekend is of op de eerste aanmaning na den rechtsingang door den uitgever is bekendgemaakt. Deze bepaling is niet toepasselijk, indien de dader op het tijdstip der uitgave strafrechtelijk niet vervolgbaar 0i buiten het rijk in Europa gevestigd was. Artikel 54. Bii misdrijven door middel van de drukpers gepleegd wordt de drukker als zoodanig niet vervolgd, indien het gedrukte stuk zijn naam en woonplaats vermeldt en de persoon op wiens last het stuk is gedrukt, bekend is of op de eerste aanmaning na den rechtsingang door den drukker is bekendgemaakt. Deze bepaling is niet toepasselijk, indien de persoon , op wiens last het stuk is gedrukt, op het tijdstip van het drukken strafrechtelijk niet vervolgbaar of buiten het rijk in Europa gevestigd was. TITEL VI. Samenloop van strafbare feiten. Artikel 55. Valt een feit in meer dan ééne strafbepaling, dan wordt slechts ééne dier bepalingen toegepast, bij verschil die waarbij de zwaarste hoofdstraf is gesteld. Indien voor een feit dat in eene algemeene strafbepaling valt, eene bijzondere strafbepaling bestaat, komt deze alleen in aanmerking. Artikel 56. Staan meerdere feiten, ofschoon elk op zich zelf misdrijf of overtreding opleverende, in zoodanig verband dat zij moeten worden beschouwd als ééne voortgezette handeling, dan wordt slechts ééne strafbepaling toegepast, bij verschil die waarbij de zwaarste hoofdstraf is gesteld. Insgelijks wordt slechts ééne strafbepaling toegepast bij schuldigverklaring aan valschheid, valsche munt of muntschennis en aan het gebruikmaken van het voorwerp ten opzichte waarvan de valschheid, valsche munt of muntschennis gepleegd is. Artikel 5?. Bij samenloop van meerdere feiten die als op zich zelve staande .handelingen moeten worden beschouwd en meerdere misdrijven opleveren waarop gelijksoortige hoofdstraffen zijn gesteld, wordt ééne straf uitgesproken. Het maximum dezer straf is het vereenigd bedrag van de hoogste straffen op de feiten gesteld, doch niet hooger dan een derde boven het zwaarste maximum. Artikel 58. Bij samenloop van meerdere feiten die als op zich zelve staande handelingen moeten worden beschouwd en meerdere misdrijven opleveren waarop ongelijksoortige hoofdstraffen zijn gesteld, wordt elke dier straffen uitgesproken, doch mogen deze te zamen in duur de langstdurende met niet meer dan een derde overtreffen. Geldboeten worden daarbij berekend naar den duur van het maximum der bedreigde vervangende hechtenis. Artikel 59. Bij veroordeeling tot levenslange gevangenisstraf kunnen daarnevens geene andere straffen worden opgelegd dan ontzetting van bepaalde rechten, verbeurdverklaring van reeds in beslag genomen voorwerpen, en openbaarmaking van de rechterlijke uitspraak. Artikel 6©. In de gevallen der artikelen 57 en 58 gelden ten aanzien van bijkomende straffen de volgende bepalingen: 1°. de straffen van ontzetting van dezelfde rechten worden opgelost in ééne straf, in duur de opgelegde hoofdstraf of hoofdstraffen ten minste twee en ten hoogste vijf jaren te boven gaande, of ingeval geene andere hoofdstraf dan geldboete is opgelegd, in ééne straf van ten minste twee en ten hoogste vijf jaren; 2°. de straffen van ontzetting van verschillende rechten worden voor elk misdrijf afzonderlijk en zonder vermindering opgelegd; 3°. de straffen van verbeurdverklaring van bepaalde voorwerpen worden, evenals de vervangende hechtenis bij niet uitlevering dier voorwerpen, voor elk misdrijf afzonderlijk en zonder vermindering opgelegd. De straffen van vervangende hechtenis mogen gezamenlijk den tijd van acht maanden niet te boven gaan. Artikel 61. De betrekkelijke zwaarte van ongelijksoortige hoofdstraffen wordt bepaald door de volgorde van artikel 9. "W aar den rechtei' de keuze tusschen twee hoofdstraffen is gelaten, komt bij de vergelijking alleen de zwaarste dier straffen in aanmerking. De betrekkelijke zwaarte van gelijksoortige hoofdstraffen wordt bepaald door het maximum. De betrekkelijke duur zoowel van ongelijksoortige als van gelijksoortige hoofdstraffen wordt eveneens bepaald door het maximum. Arllkel 62. Bij samenloop op de wijze in de artikelen 57 en 58 bedoeld, hetzij van overtredingen met misdrijven, hetzij van overtredingen onderling, wordt voor elke overtreding zonder vermindering straf opgelegd. De straffen van hechtenis, vervangende hechtenis daaronder _begrepen, mogen voor de overtredingen gezamenlijk den tijd van acht maanden niet te boven gaan. De straffen van plaatsing in eene rijkswerkinrichting worden opgelost in ééne straf waarvan de duur wordt bepaald binnen de grenzen van artikel 32. Artikel 63. Indien iemand, na veroordeeling tot straf, opnieuw wordt schuldig verklaard aan misdrijf of overtreding vóór die veroordeeling gepleegd, wordt 'de vroegere straf in rekening gebracht, met toepassing der bepalingen van dezen titel voor het geval van gelijktijdige berechting. TITEL VII. Indiening en intrekking der klachte, bij misdrijven alleen op Machte vervolgbaar. Arlikel 61. Indien een misdrijf dat alleen op klachte vervolgbaar is, gepleegd is tegen iemand die den leeftijd van zestien jaren nog niet had bereikt of die, anders dan wegens verkwisting, onder curateele gesteld is, geschiedt de klachte door zijn wettigen vertegenwoordiger in burgerlijke zakeu. 2 Is deze de persoon tegen wien de klachte moest geschieden , dan kan de vervolging plaats hebben op klachte van den toezienden voogd of curator, van deechtgenoote, van een bloedverwant in de rechte linie of, bij gebreke van deze, op klachte van een bloedverwant in de zijlinie tot den derden graad ingesloten. Artikel G5. I Indien hij tegen wien het misdrijf is gepleegd, binnen den in het volgende artikel gestelden termijn overlijdt, kan, zonder verlenging van dien termijn, de vervolging geschieden op klachte van de ouders, van de kinderen of van den overlevenden echtgenoot, ten ware blijken mocht dat de overledene eene vervolging niet gewild heeft. Artikel 6G. De klachte kan slechts worden ingediend gedurende drio maanden nadat de tot klachte gerechtigde kennis heeft bekomen van het gepleegde feit, indien hij binnen Europa, of gedurende negen maanden nadat hij daarvan kennis heeft bekomen, indien hij buiten Europa verblijf houdt. Artikel 67. Hij die de klachte indient, blijft gedurende acht dagen na den dag der indiening bevoegd haar in te trekken. TITEL VIII. Verval van liet recht tot strafvordering en van de straf. Artikel 68. Behoudens de gevallen waarin rechterlijke uitspraken voor herziening vatbaar zijn, kan niemand andermaal worden vervolgd wegens een feit waarover te zijnen aanzien bij gewijsde van den Nederlandschen rechter, of van den rechter in de koloniën en bezittingen van het rijk in andere werelddeelen, onherroepelijk is beslist. Is het gewijsde afkomstig van een anderen rechter, dan heeft tegen denzelfden persoon wegens hetzelfde feit geene vervolging plaats in geval van: 1°. vrijspraak of ontslag van rechtsvervolging ; 2°. veroordeeling gevolgd door geheele uitvoering, gratie of verjaring der straf. Artikel 69. Het recht tot strafvordering vervalt door den dood van den verdachte. Artikel ÏO. 