Euroopa Kontrollikoja aastaaruanne eelarveaasta 2018 eelarve täitmise kohta koos institutsioonide vastustega
De maatregelenfiche kan alleen in algemene bewoordingen een beschrijving geven van de doeltreffendste manier om een dergelijke behoefteanalyse uit te voeren. De Commissie heeft de maatregelenfiche geactualiseerd zodat deze nu voldoende gedetailleerd is en de lidstaten voldoende begeleiding verschaft bij het uitvoeren van een terugkerende behoefteanalyse. De aanbeveling van de ERK wordt daarom volledig uitgevoerd geacht. Paragraaf 94, aanbeveling 1, onder d): De naleving door de lidstaten inzake het opzetten van adviesdiensten wordt door de Commissie niet gecontroleerd in de toezichtcomités en in de jaarlijkse evaluatievergaderingen. Antwoord: Alle maatregelen in verband met plattelandsontwikkeling worden uitsluitend goedgekeurd om aan de programma’s voor plattelandsontwikkeling te worden toegevoegd indien een lidstaat aantoont dat daarvoor een onderliggende strategische noodzaak bestaat. Die noodzaak zou duidelijk blijken uit de strategie van het programma voor plattelandsontwikkeling, die zelf ook weer gebaseerd is op de SWOT-analyse en de daaruit voortvloeiende behoefteanalyse die elke lidstaat diende te verrichten in de beginfase van de programmering van het programma voor plattelandsontwikkeling. Tijdens de jaarlijkse evaluatievergaderingen en toezichtcomités worden de “jaarlijkse uitvoeringsverslagen” beoordeeld, waarin verslag wordt uitgebracht over de voortgang in de uitvoering van alle geprogrammeerde maatregelen van de programma’s voor plattelandsontwikkeling. Als er zich bij de uitvoering moeilijkheden of vertragingen voordoen, wordt de toestand geanalyseerd en worden er corrigerende maatregelen gezocht. De aanbeveling van de ERK wordt daarom volledig uitgevoerd geacht. Paragraaf 96, aanbeveling 2, onder b): Het toezicht dat de Commissie uitoefent op de procedures van de lidstaten, zoals door onze aanbeveling vereist, is ontoereikend. Antwoord: De aanbeveling van de ERK in verband met de richtsnoeren en overheidsopdrachten met betrekking tot interne levering wordt volledig uitgevoerd geacht. Wat betreft het toezicht op de procedures van de lidstaten met behulp van conformiteitsaudits, zie het antwoord van de Commissie op aanbeveling 5 in verband met speciaal verslag nr. 12/2015. Paragraaf 98, aanbeveling 3, onder a): De Commissie verstrekte weinig bewijsmateriaal van aanvullende opleidingen voor beheersautoriteiten waarin wordt gesproken over de kwestie van de redelijkheid van kosten wanneer geen gebruik wordt gemaakt van de vereenvoudigde kostenopties. De controles van de redelijkheid van kosten en het gebruik van vereenvoudigde kostenopties hebben weliswaar enkele gezamenlijke doelstellingen, maar zijn niet dezelfde kwestie. De vereenvoudigde kostenopties bestrijken slechts een klein gedeelte van de totale uitgaven voor plattelandsontwikkeling (zie speciaal verslag nr. 11/2018). Daarom blijft het nodig dat de beheersautoriteiten de redelijkheid van kosten beoordelen.  (De Commissie heeft geen andere beste praktijken in administratieve procedures voor de beoordeling van de redelijkheid van kosten aangewezen op het platform van het Europees netwerk voor plattelandsontwikkeling). Antwoord: De Commissie verstrekt richtsnoeren, die dienen als een document om bepaalde wettelijke interpretaties te verduidelijken en voorbeelden van goede uitvoeringspraktijken van het EU-recht te verspreiden in de lidstaten. De kwestie van de redelijkheid van kosten wordt regelmatig met de lidstaten besproken in verschillende contexten: het recentste evenement was het seminar over foutenfrequentie dat plaatsvond in juni 2018 en waarin aspecten van de redelijkheid van kosten en het gebruik van vereenvoudigde kostenopties werden besproken. Op verzoek van de lidstaten kunnen opleidingen worden georganiseerd, en er zijn reeds verschillende opleidingen georganiseerd over dit onderwerp. Er dient op te worden gewezen dat de toepassing van vereenvoudigde kostenopties fors toeneemt tijdens de uitvoering van de programma’s voor plattelandsontwikkeling, hetgeen erop wijst dat de beoordeling van de redelijkheid van kosten minder vaak wordt gebruikt door de lidstaten. In dit opzicht wordt de aanbeveling van de ERK volledig uitgevoerd geacht. Paragraaf 98, aanbeveling 3, onder b): Discussieonderwerpen van de interdienstengroepen zijn algemeen van aard en hebben geen betrekking op individuele programmamaatregelen. Bovendien stelden wij in ons verslag (speciaal verslag nr. 16/2017) tekortkomingen vast die negatieve gevolgen hebben voor partnerschapsovereenkomsten en programma’s voor plattelandsontwikkeling op het gebied van sectoroverschrijdende complementariteit en synergieën. Antwoord: Volgens artikel 51 van Verordening (EU) nr. 1303/2013 moeten de jaarlijkse evaluatievergaderingen tussen de Commissie en elke lidstaat in 2017 en 2019 betrekking hebben op alle programma’s. Deze evaluatievergaderingen houden tevens rekening met de voortgangsverslagen over de uitvoering van de partnerschapsovereenkomst. In die verslagen moet onder meer informatie worden gegeven over de toepassing van mechanismen die zorgen voor coördinatie tussen de Europese structuur- en investeringsfondsen en andere financieringsinstrumenten van de Unie en de lidstaten, alsook met de Europese Investeringsbank. Deze evaluatievergaderingen zijn bijkomende middelen om te zorgen voor de complementariteit en de synergie tussen de Europese structuur- en investeringsfondsprogramma’s in een bepaalde lidstaat en zijn de grondslag voor het invoeren van verbeteringen wanneer dat nodig blijkt. De aanbeveling van de ERK wordt daarom volledig uitgevoerd geacht. Paragraaf 100, aanbeveling 4, onder b): De geactualiseerde richtsnoeren voor maatregel 1 bevatten geen duidelijke richtsnoeren voor de uitvoering van feedbackprocedures door de lidstaten.  Hoewel het voorbeeld van standaardmethoden uit ons verslag ook de evaluatie van opleidingsprogramma’s omvat, wordt dit niet vermeld in de tekst van de richtsnoeren en zou dit kunnen worden begrepen als zouden de methoden uitsluitend dienen voor de behoefteanalyse. Antwoord: De Commissie blijft erbij dat het niet haar verantwoordelijkheid is erop toe te zien dat feedbackprocedures ter verbetering van toekomstige opleidingen voorhanden zijn. Wat betreft betrouwbare informatie over de kwaliteit en doeltreffendheid van kennisoverdracht en adviesdiensten, zijn in bijlage V bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 808/2014 de gemeenschappelijke evaluatievragen (GE) voor plattelandsontwikkeling vastgelegd. GE 1 verwijst naar Aandachtsgebied 1A en luidt: “In hoeverre hebben steunmaatregelen in het kader van het POP innovatie, samenwerking en de ontwikkeling van de kennisbasis in plattelandsgebieden ondersteund?”. Deze GE moet worden beantwoord in het in 2019 in te dienen uitgebreide jaarlijkse uitvoeringsverslag en in het verslag over de ex-postevaluatie. De aanbeveling van de ERK wordt daarom volledig uitgevoerd geacht. Paragraaf 102, aanbeveling 5: Verschillende geplande audits werden in de praktijk niet verricht, en een mogelijke reden daarvoor is de lage score afkomstig uit de risicoanalyse. Onze controleurs erkennen dat DG AGRI begonnen is met conformiteitscontroles op het gebied van kennisoverdracht en innovatie na de publicatie van ons speciaal verslag hierover. Volgens het meerjarig werkprogramma 2016-2018 van DG AGRI (blz. 49) valt het gebrek aan audits vóór Speciaal verslag 12/2015 echter toe te schrijven aan de lage uitgaven tijdens programmeringsperiode 2007-2013. We hebben geen zekerheid dat het risicoprofiel voor maatregelen voor kennisoverdracht en adviesverlening is verhoogd in de mate die wordt vermeld in het antwoord van de Commissie. Antwoord: De audits op het gebied van kennisoverdracht en innovatie die niet werden uitgevoerd, waren in de praktijk in het meerjarig werkprogramma 2016-2019 gepland voor jaar n+2, d. w. z. voor 2018-2019. Na een nieuwe in 2017 uitgevoerde centrale risicoanalyse lag hun risicoscore lager wegens de lagere uitgaven en werd, gezien de beschikbare middelen, beslist om andere audits (met een hoger risico en hogere uitgaven) te verrichten. Na publicatie van het speciaal verslag werd het risicoprofiel van het controleterrein verhoogd. Bijgevolg selecteerde en verrichtte DG AGRI vijf audits (in AT, DK, FR, IT, SE). Daarbij moet worden opgemerkt dat het aantal geselecteerde transacties nog altijd beperkt is, aangezien de uitgaven zeer laag zijn, zelfs indien in de risicoanalyse een toename van de risicofactor van het controleterrein wordt toegepast.  In de nieuwe auditaanpak die DG AGRI sinds juli 2018 hanteert, ligt de klemtoon bovendien op de werkzaamheden van de verklarende instantie voor alle niet-GBCS-maatregelen, met inbegrip van de maatregelen in verband met kennisoverdracht en innovatie. Telkens wanneer een dergelijke maatregel in steekproef 1 van de verklarende instantie zit, zal deze ook door DG AGRI in zijn audit worden geselecteerd. De Commissie is van mening dat deze aanbeveling volledig is uitgevoerd. Speciaal verslag nr. 13/2015: De EU-steun voor houtproducerende landen in het kader van het FLEGT-actieplan Paragraaf 58, aanbeveling 1: Het werkplan is afgerond voor 2018-2022 in plaats van 2016-2020. Het verschil in tijdsbestek is van invloed op de monitoring en verslaglegging van het FLEGT-programma (zie aanbeveling 5). Het ontwerpwerkplan is nog niet formeel bindend voor de Commissie, omdat alle nodige goedkeuringen ontbreken. Ook ontbreekt er een specifieke uitvoeringsbegroting voor het plan, zodat de prestatiemonitoring en verantwoording worden bemoeilijkt. Antwoord: De Commissie herinnert eraan dat zij deze aanbeveling in 2015 ten dele heeft aanvaard, aangezien het oormerken van een begroting voor de uitvoering van het FLEGT-actieplan alleen maar haalbaar is voor thematische programma’s/begrotingsonderdelen. Het FLEGT-ontwerpwerkplan werd in september 2018 door de lidstaten gevalideerd. Het ontwerpwerkplan is dus door enkele verantwoordelijke partijen goedgekeurd. Bovendien is het FLEGT-ontwerpwerkplan een begeleidend document bij de toekomstige EU-Mededeling over ontbossing en bosdegradatie. Zodra deze EU-Mededeling is goedgekeurd, wordt het FLEGT-werkplan automatisch een werkdocument van de diensten van de Commissie en zal het bijgevolg formeel bindend zijn voor de Commissie. Paragraaf 59, aanbeveling 5: In het werkplan ontbreken tot dusver alle nodige goedkeuringen. De uiterste termijn voor het voortgangsverslag 2018 werd niet gehaald. Antwoord: De Commissie is voornemens het voortgangsverslag van de eerste twee jaar (2018-2019) tegen einde 2019 voor te leggen. Speciaal verslag nr. 16/2015: Verbetering van de energievoorzieningszekerheid door ontwikkeling van de interne energiemarkt: meer inspanningen nodig Paragraaf 117, aanbeveling 3: De uitvoering is nog bezig. De inefficiëntie van de markt moet nog worden opgelost. Antwoord: De Commissie is van mening dat deze aanbeveling volledig is opgevolgd met de uitbreiding van het regelgevingskader en het opzetten van een platform. Wat betreft de uitspraak van de ERK dat de inefficiëntie van de markt nog moet worden opgelost, beklemtoont de Commissie dat de aanbeveling van de ERK er niet in bestond alle moeilijkheden en prijsverschillen uit de weg te ruimen, maar om specifieke maatregelen (handelsmechanismen) toe te passen om de situatie te verbeteren.  De Commissie is van mening dat de aanbeveling niet mag worden geïnterpreteerd in verband met de effecten van deze maatregelen, aangezien deze effecten niet onmiddellijk zichtbaar zouden worden en ook zouden afhangen van factoren die buiten de controle van de Commissie liggen (gedrag van marktdeelnemers, marktsituatie, regelgevingsklimaat enz. ). Bovendien zou de aanpak van inefficiëntie op de markt in wezen vallen onder de bevoegdheid van de lidstaten en de marktdeelnemers. Paragraaf 123, aanbeveling 7, onder b): De Commissie heeft deze aanbeveling ten dele aanvaard en uitgevoerd. Het creëren van interne analytische en modelleringscapaciteit zou aanzienlijke middelen van de Commissie dan wel ACER kunnen vergen. Antwoord: De Commissie had de aanbeveling ten dele aanvaard en heeft in verband met de aanvaarde onderdelen de gevraagde maatregelen getroffen. Paragraaf 126, aanbeveling 9: De Commissie heeft geen wetgevingsvoorstellen opgesteld. Antwoord: De Commissie had deze aanbeveling niet aanvaard. Zij heeft echter de maatregelen genomen die zij noodzakelijk achtte om de onderliggende kwesties aan te pakken. Speciaal verslag nr. 17/2015: Steun van de Commissie voor jongerenactieteams: heroriëntatie van ESF-middelen verwezenlijkt, maar onvoldoende aandacht voor resultaten Paragraaf 84, aanbeveling 2, onder a): Tekortkomingen in de toepassing van de vereiste om de verwachte effecten van de veranderingen aan de EU-strategie voor slimme, duurzame en inclusieve groei te motiveren. Antwoord: De Commissie is van mening dat deze aanbeveling volledig is opgevolgd. De Commissie wijst er nadrukkelijk op dat het onderzoek van mogelijkheden om de resultaten te verbeteren een courante standaardpraktijk is. De Commissie onderzoekt elk herprogrammeringsverzoek, of dit al dan niet is ingegeven door de noodzaak om nieuwe, aanvullende middelen op te nemen, in eerste instantie met het oog op betere resultaten, en bespreekt dit uitvoerig met de lidstaat. Tot dusver had de Commissie nog geen initiatief genomen om nieuwe wijzigingen voor te stellen aangezien dit onnodig en zeer ondoeltreffend zou zijn geweest. Paragraaf 84, aanbeveling 2, onder b): In de controlelijst werd de analyse van de redelijkheid van de aanvullende resultaten niet gedocumenteerd. Antwoord: De Commissie is van mening dat deze aanbeveling volledig is opgevolgd. De Commissie beklemtoont dat die beoordeling zorgvuldig wordt verricht en altijd een standaardpraktijk is geweest. Verslag uitbrengen over elk detail van het beoordelingsproces, over door de verordeningen vereiste elementen die altijd standaardpraktijk zijn geweest, wordt onnodig en ondoeltreffend geacht, vandaar het gebrek aan gedetailleerde informatie op de controlelijsten.  Paragraaf 84, aanbeveling 2, onder c): In de jaarlijkse uitvoeringsverslagen wordt onvoldoende verslag uitgebracht over de doeltreffendheid in het verleden en de verwachte doeltreffendheid in verband met de wijzigingen van operationele programma’s. Antwoord: De Commissie benadrukt dat deze aanbeveling volledig is uitgevoerd in de mate dat zij relevant blijft. De aanbeveling is in de periode 2014-2020 minder relevant geworden aangezien jaarlijkse uitvoeringsverslagen niet langer worden beschouwd als de manier om in detail verslag uit te brengen, maar wel om samenvattende gegevens mee te delen. De Commissie beklemtoont dat er voldoende, relevante informatie wordt doorgegeven via de jaarlijkse uitvoeringsverslagen en dat uitvoeriger informatie wordt verstrekt via andere vormen van verslaglegging (bv. evaluatieverslagen; technische vergaderingen en toezichtcomités — waarvan de besprekingen zijn opgenomen in notulen en aantekeningen bij het dossier). Paragraaf 86, aanbeveling 3: Geen bewijzen van systematische betrouwbaarheidscontroles op gegevens van jaarlijkse uitvoeringsverslagen noch controles op informatie die na ad-hocverzoeken werd ontvangen. Antwoord: De Commissie is van mening dat deze aanbeveling volledig is opgevolgd. De Commissie beklemtoont dat er, als standaardpraktijk, systematisch minimale plausibiliteits- en betrouwbaarheidscontroles worden uitgevoerd. Er bestaan bewijzen dat dit een standaardpraktijk is (richtsnoeren van de evaluatie-eenheid en van de coördinatie-eenheid van het ESF; controlelijsten voor het aanvaarden van verslagen). Elke controle documenteren zou onnodig en ondoeltreffend zijn. Speciaal verslag nr. 20/2015: de kosteneffectiviteit van EU-steun inzake plattelandsontwikkeling voor niet-productieve investeringen in de landbouw Paragraaf 74, aanbeveling 1, onder a): De aanbeveling dat de Commissie monitoring moet verrichten via de jaarlijkse uitvoeringsverslagen van de lidstaten is momenteel nog in uitvoering en de volledige uitvoering ervan kan pas na de tussentijdse evaluatie in 2019 worden gecontroleerd. Antwoord: Volgens artikel 75 van Verordening (EU) nr. 1305/2013 zullen de lidstaten het uitgebreide jaarlijkse uitvoeringsverslag 2018 eind juni 2019 indienen bij de Commissie. De Commissie zal de bijbehorende monitoring pas op dat ogenblik kunnen voltooien. Paragraaf 77, aanbeveling 3, onder a): Aangezien de richtsnoeren voor de lidstaten geen bindend of verplicht document zijn, kan de Commissie niet “waarborgen” in welke mate de lidstaten deze richtsnoeren daadwerkelijk hebben gevolgd en de aanvullende specifieke indicatoren hebben vastgesteld. In welke mate het optreden van de Commissie de aanbevolen monitoring of evaluatie van de NPI-bijdragen tijdens de evaluaties voor programmeringsperiode 2014-2020 heeft gewaarborgd, kan pas worden beoordeeld aan de hand van de beoordelingen van het uitgebreide jaarlijkse uitvoeringsverslag 2019.  Antwoord: De Commissie houdt toezicht op de uitvoering van de programma’s voor plattelandsontwikkeling aan de hand van de gemeenschappelijke context en de resultaat- en outputindicatoren in het kader van het gemeenschappelijke toezicht- en evaluatiesysteem voor de periode 2014-2020. De evaluaties worden verricht door/in naam van de lidstaten, terwijl de synthese van deze evaluaties op EU-niveau wordt verricht onder de verantwoordelijkheid van de diensten van de Commissie. De verplichte onderdelen van het gemeenschappelijk monitoring- en evaluatiesysteem voor de periode 2014-2020, die vervat zijn in de uitvoeringshandeling, omvatten een lijst met de indicatoren die moeten worden gebruikt om de prestaties van het beleid te monitoren. Buiten deze indicatoren kan de Commissie niets meer doen, behalve de lidstaten adviseren/aansporen de aanvullende indicatoren vast te stellen. De aanbeveling om “de lidstaten waar de NPI-steun aanzienlijk is te adviseren om specifieke resultaatindicatoren vast te stellen voor NPI-soorten die het vaakst worden gefinancierd” werd uitgevoerd aan de hand van de richtsnoeren over de “Assessment of Rural Development Programmes results: How to prepare for reporting on evaluation in 2017”. De Commissie is van mening dat deze aanbeveling is uitgevoerd aangezien de vereiste adviesverlening aan de lidstaten om specifieke resultaatindicatoren vast te stellen werd uitgevoerd. De Commissie kan de lidstaten niet verplichten dergelijke aanvullende indicatoren vast te stellen aangezien dat buiten het kader valt van de verplichte onderdelen van het gemeenschappelijk monitoring- en evaluatiesysteem (GMES) voor 2014-2020. Speciaal verslag nr. 21/2015: Onderzoek van de risico’s van een resultaatgerichte aanpak van EU-ontwikkelings- en samenwerkingsactiviteiten Paragraaf 83, aanbeveling 1: Ten tijde van de follow-up was er nog geen praktische handleiding inzake het beheer van EU-interventies voor internationale samenwerking, met fiches ter verduidelijking van belangrijke concepten en terminologie in verband met resultaten, beschikbaar. Bovendien was het terminologiegebruik nog altijd inconsistent in belangrijke methodologische documenten. Bijvoorbeeld: een diagram dat de Commissie presenteerde in haar toolbox voor beoordelaars van EU-ontwikkelingsacties bevatte nog steeds definities die niet strookten met de terminologie die wordt gehanteerd in verband met het resultatenkader. Daarnaast ontbraken er nog altijd streefcijfers en uitgangswaarden in bepaalde actiedocumenten. Antwoord: De herziening van de praktische handleiding is nog bezig. De terminologie betreffende resultaten werd echter verder gestroomlijnd in andere herziene en nieuwe documentatie. Het model voor ontwikkelingsacties, dat bij hoofdstuk 6 van de DEVCO Companion is gevoegd, werd onlangs herzien om de algemene consistentie van de terminologie te verbeteren.  Dit proces werd ook uitgebreid naar de bijlagen bij PRAG 2018 betreffende terminologie en de recent gepubliceerde (2018) Sector Indicator Guidance. De methodologische richtsnoeren voor sectorindicatoren geven uitvoerige indicaties over de resultatenketen op sectorniveau. Deze werkzaamheden worden gebruikt als input voor de huidige herziening van de praktische handleiding. Speciaal verslag nr. 23/2015: Waterkwaliteit in het Donaubekken: vooruitgang in de uitvoering van de kaderrichtlijn water, maar nog wel een lange weg te gaan Paragraaf 191, aanbeveling 3, onder d): De Commissie heeft reeds concrete maatregelen genomen om deze aanbeveling uit te voeren en zij dient daar in de toekomst mee verder te gaan tijdens het volgende verslagleggingsproces in het kader van de nitraatrichtlijn (2020) en de kaderrichtlijn water (2022). Antwoord: De Commissie heeft deze aanbeveling aanvaard en merkt op dat zij heeft gewerkt aan de stroomlijning van de monitoring en verslaglegging in het kader van de nitraatrichtlijn en de kaderrichtlijn water. Speciaal verslag nr. 25/2015: EU-steun voor plattelandsinfrastructuur: potentieel om aanzienlijk grotere kosteneffectiviteit te bereiken Paragraaf 101, aanbeveling 1, onder b): De Commissie heeft geen specifieke richtsnoeren uitgegeven over de manier waarop het risico op het buitenkanseffect kan worden beperkt of hoe kan worden voorkomen dat andere middelen simpelweg door POP-middelen worden vervangen. Er zijn geen bewijzen dat het buitenkanseffect doeltreffend werd beperkt voor de programma’s 2017-2020. DG AGRI is voornemens hiervan een eerste evaluatie te maken op basis van de tussentijdse evaluatie 2019. De Commissie beschikt niet over bewijzen dat het risico op vervanging van nationale middelen door Elfpo-middelen werd beperkt. Antwoord: De Commissie is van mening dat de aanbeveling volledig is uitgevoerd. Het platform voor de uitwisseling van beste praktijken — het Europees netwerk voor plattelandsontwikkeling — is opgericht en wordt gebruikt door de lidstaten naarmate projecten en beste uitvoeringspraktijken zich voordoen tijdens de huidige programmeringsperiode 2014-2020. Verdere beoordelingen in verband met een mogelijk buitenkanseffect kunnen alleen per geval en tijdens de programmabeoordeling worden verricht, waarvoor de Commissie richtsnoeren heeft uitgegeven. Daarnaast heeft de Commissie, met de vaststelling van de programma’s voor plattelandsontwikkeling voor de huidige periode 2014-2020, het risico beperkt dat de EU-middelen geen toegevoegde waarde zouden hebben. Paragraaf 101, aanbeveling 1, onder d): De doeltreffendheid van de regelingen voor de waarborging van complementariteit tussen de verschillende EU-fondsen van de huidige programmeringsperiode is nog altijd onbekend. Jaarlijkse uitvoeringsverslagen zullen pas later in 2019 beschikbaar komen. In ons Speciaal verslag nr.  16/2017 stelden wij tekortkomingen vast die negatieve gevolgen hebben voor partnerschapsovereenkomsten en programma’s voor plattelandsontwikkeling op het gebied van sectoroverschrijdende complementariteit en synergieën. Antwoord: Er zijn regelmatig contacten tussen de verschillende diensten van de Commissie. Wanneer programma’s voor plattelandsontwikkeling worden goedgekeurd of gewijzigd, worden andere diensten van de Commissie bij dit proces betrokken via formele raadplegingen tussen de diensten en wordt er rekening gehouden met de bijdragen. Bovendien worden de aanpassingen van partnerschapsovereenkomsten ook gezamenlijk verricht. De verbeterde jaarlijkse uitvoeringsverslagen voor 2018, die in 2019 moeten worden ingediend, zullen wellicht meer inzicht verschaffen in de doeltreffendheid van de mechanismen ter waarborging van de complementariteit tussen EU-fondsen. In september 2018 werden herziene richtsnoeren voor deze jaarlijkse uitvoeringsverslagen gepubliceerd. De Commissie is van mening dat deze aanbeveling gedeeltelijk is uitgevoerd, aangezien de uitvoering ervan nog lopende is. Paragraaf 106, aanbeveling 2, onder b): De Commissie heeft sinds onze follow-up in 2017 geen verdere bewijzen geleverd van aanvullende opleiding voor de beheersautoriteiten over de redelijkheid van kosten. De Commissie heeft geen andere beste praktijken in administratieve procedures voor de beoordeling van de redelijkheid van kosten aangewezen op het platform van het Europees netwerk voor plattelandsontwikkeling. Antwoord: De Commissie heeft verschillende presentaties gegeven over de nieuwe opties die zijn ingevoerd met de omnibusverordening (Verordening (EU, Euratom) 2018/1046) inzake vereenvoudigde kostenopties. Er werd een presentatie gegeven in het Comité voor plattelandsontwikkeling en een presentatie tijdens het seminar van het Europees Partnerschap voor innovatie, voor de productiviteit en duurzaamheid in de landbouw (EIP-AGRI) in oktober 2018, evenals een presentatie voor de conferentie van de Spaanse betaalorganen in november 2018. Tijdens die presentaties werden discussies gevoerd over de manier waarop het gebruik van vereenvoudigde kostenopties de noodzaak om de redelijkheid van kosten te beoordelen kan vervangen en hoe de lidstaten problemen in verband met dit aspect kunnen oplossen. De workshop van het Europees netwerk voor plattelandsontwikkeling is gepland op 20 juni 2019, en heeft als titel ENRD Workshop “Simplified COST Options: experience gained and new opportunities” (“Vereenvoudigde kostenopties: opgedane ervaring en nieuwe kansen”). De Commissie is van mening dat deze aanbeveling volledig is uitgevoerd. Paragraaf 109, aanbeveling 3, onder a): De verzameling van gegevens die nodig zijn voor de beoordeling van de prestatie-indicatoren en programmaresultaten in het algemeen is nog altijd ontoereikend.  Volgens het antwoord van de Commissie op de vervolgaudit is zij voornemens informatie te beoordelen op basis waarvan het mogelijk is conclusies te trekken over de doeltreffendheid en doelmatigheid van de middelen die zijn uitgegeven tijdens de door het GMEK voorziene evaluaties in 2019. Antwoord: De Commissie is voornemens de doeltreffendheid en doelmatigheid van de middelen in het kader van de programma’s voor plattelandsontwikkeling 2014-2020 te evalueren, overeenkomstig het gemeenschappelijk monitoring- en evaluatiesysteem (artikel 110 van Verordening (EU) nr. 1306/2013). Dit zal gebeuren op basis van de tussentijdse evaluaties van de lidstaten die in 2019 worden gerapporteerd en de ex-postevaluaties die bij de Commissie worden ingediend uiterlijk einde 2024 (artikel 78 van Verordening (EU) nr. 1305/2013). Bijlage 3. 5 — Follow-up van eerdere aanbevelingen voor kwesties in verband met het prestatiekader Aanbeveling 1: De Commissie moet de doelstellingen op hoog niveau uit de Horizon 2020-wetgeving vertalen in operationele doelstellingen op het niveau van het werkprogramma, zodat deze doeltreffend kunnen worden gebruikt om prestaties aan te sturen, door de beoordeling van de prestaties van werkprogramma’s en oproepen. Antwoord: De Commissie is van mening dat deze aanbeveling volledig is uitgevoerd. De Commissie heeft interne richtsnoeren ontwikkeld voor de voorbereiding van de werkprogramma’s. Daarin wordt gezegd dat Horizon 2020 wordt uitgevoerd aan de hand van werkprogramma’s waarin de doelstellingen, begrotingen en uiterste termijnen voor oproepen tot het indienen van voorstellen (een verdere stap in het proces) worden vastgesteld. Bovendien is het gebruik van indicatoren waar mogelijk vereist (afhankelijk van het type acties). De bovenvermelde richtsnoeren waren reeds relevant voor de werkprogramma’s 2016-2017 en 2018-2020, waarvoor bijkomende inspanningen werden geleverd om ervoor te zorgen dat de doelstellingen van hoog niveau werden vertaald naar een operationeler niveau aan de hand van verbeterde verwachte verklaringen over de effecten voor elke oproep. Deze werkzaamheden zullen worden voortgezet en versterkt voor het toekomstige programma om de koppeling te versterken tussen programmadoelstellingen en de activiteiten die worden uitgevoerd aan de hand van een verbeterde interventielogica en een verbeterd indicatorontwerp (“Key Impact Pathways”). Bovendien wordt met deze richtsnoeren de Groep voor strategisch onderzoek en innovatie (SRIG) opgericht, die tot doel had de beleidscoherentie van Horizon 2020 te verzekeren door zich te richten op de strategische prioriteiten en verbanden met het EU-beleid.  Deze groep verstrekt krachtlijnen voor de strategische programmering van Horizon 2020 en richtsnoeren over aangelegenheden die verschillende delen betreffen, met name voor belangrijke onderwerpen als klimaatactie, internationale samenwerking, gendergelijkheid, sociale en humane wetenschappen enz. Aanbeveling 2: De Commissie moet verder verduidelijken wat de koppelingen zijn tussen de Europa 2020-strategie (2010-2020), het meerjarig financieel kader (2014-2020), de prioriteiten van de Commissie (2015-2019), bijvoorbeeld door middel van het proces van strategische planning en verslaglegging (2016-2020). Hierdoor zouden de monitoring- en verslagleggingsregelingen worden verbeterd en zou de Commissie in staat worden gesteld om doeltreffend te rapporteren over de door de EU-begroting geleverde bijdrage tot de doelstellingen van de Europa 2020-strategie. Antwoord: De Commissie is van mening dat deze aanbeveling volledig is uitgevoerd. De politieke prioriteiten van de Commissie zijn duidelijk omschreven in de politieke beleidslijnen van Commissievoorzitter Juncker. Zij zorgen voor een routekaart voor het optreden van de Commissie die volledig consistent en verenigbaar is met Europa 2020 als Europese groeistrategie op lange termijn. De verschillen in reikwijdte tussen de prioriteiten en Europa 2020 weerspiegelen de plicht van de Commissie om te reageren op de uitdagingen die sinds de ontwikkeling van de Europa 2020-strategie de kop hebben opgestoken of aan belang hebben gewonnen, zoals migratie. Vanaf 2016 zal op basis van de door elke Commissiedienst uitgewerkte strategische plannen zowel in de jaarlijkse activiteitenverslagen van elke Commissiedienst als in het jaarlijks beheer- en prestatieverslag van de Commissie (goedgekeurd op 13 juni 2017) worden toegelicht hoe specifieke doelstellingen tot de verwezenlijking van de politieke prioriteiten bijdragen, en tevens verder worden verduidelijkt welke de verbanden met Europa 2020 zijn. Aanbeveling 3: De Commissie zou de termen input, output, resultaat en impact bij al haar activiteiten consequent en in overeenstemming met de richtsnoeren voor betere regelgeving moeten gebruiken. Antwoord: De Commissie is van mening dat deze aanbeveling volledig is uitgevoerd. De Commissie beschikt over een consistente set definities aan de hand van de geactualiseerde richtsnoeren voor betere regelgeving, het herziene Financieel Reglement en de voorstellen van de Commissie voor de financiële programma’s na 2020. (1)  https://www. oecd. org/gov/budgeting/budgeting-and-performance-in-the-eu-oecd-review. pdf (2)  Een herziening van dit beleid is mogelijk in het licht van de ontwikkelingen in verband met het nieuwe werken en de resultaten van de onderhandelingen over het MFK 2021-2027. (3)  https://www. oecd. org/gov/budgeting/budgeting-and-performance-in-the-eu-oecd-review.  pdf Hoofdstuk 4 — Ontvangsten Antwoorden van de Commissie op het jaarverslag van de Europese Rekenkamer van 2018 Onderzoek van elementen van internebeheersingssystemen en jaarlijkse activiteitenverslagen en andere governanceregelingen 4. 9. De Commissie zal vervolgstappen ondernemen naar aanleiding van het door de Rekenkamer geconstateerde probleem in Spanje en eisen dat de lidstaat passende maatregelen neemt om de in de controlesystemen ontdekte tekortkomingen aan te pakken en op te lossen. 4. 10. De Commissie houdt in de B-boekhouding vastgestelde tekortkomingen steeds nauwlettend in het oog en lidstaten worden financieel verantwoordelijk gehouden voor mogelijke verliezen van traditionele eigen middelen (TEM) als gevolg van hun administratieve fouten. De Commissie zal in het kader van haar standaard follow-up van de bevindingen van de Rekenkamer actie ondernemen naar aanleiding van de problemen die zijn vastgesteld door de controle van de Rekenkamer in bepaalde lidstaten, en de lidstaten zal dringend worden verzocht de nodige maatregelen te nemen om deze problemen aan te pakken en op te lossen. 4. 12. De Commissie is van mening dat haar inspectieprogramma de vastgestelde terreinen met de grootste risico’s afdekte, namelijk fraude bij het vaststellen van de douanewaarde (zie het geval van het VK met een geschat TEM-verlies van ongeveer 3 miljard EUR, inclusief rente) en ontduiking van antidumpingrechten op zonnepanelen. Gelet op de omvang van de potentiële TEM-verliezen die hiermee zijn gemoeid, werd in 2018 en 2019 prioriteit ingeruimd voor deze controleonderwerpen en werden zij op alle lidstaten toegepast. Bij het opstellen van haar inspectieprogramma maakt de Commissie gebruik van diverse interne en externe risico-indicatoren, die in het jaarlijkse inspectieprogramma zijn gedocumenteerd. 4. 13. De geïnde bedragen van de B-boekhouding worden systematisch gereconcilieerd met de bedragen die via de A-boekhouding terechtkomen in de EU-begroting. Daarnaast controleren de door de Commissie gemachtigde inspecteurs bij de voorbereiding van hun inspecties ter plaatse alle TEM-overzichten op ongebruikelijke wijzigingen en bijzonderheden, en alle vragen worden met de betrokken lidstaten besproken. Bovendien heeft de Commissie in het verleden reeds rechtstreeks contact gehad met de lidstaten wanneer er sprake was van bijzonder duidelijke pieken in de geaggregeerde gegevens die de lidstaten in hun overzichten van de A- en de B-boekhouding verstrekten. Zo werd in 2017 onmiddellijk contact opgenomen met het VK naar aanleiding van een individueel geval waarbij het om een bedrag van + 155 miljoen GBP ging. 4. 16. De Commissie erkent de door de Rekenkamer geconstateerde vertragingen.  Er wordt meer gedaan om openstaande punten tijdig en snel te behandelen, waarbij rekening wordt gehouden met de prioriteiten en verplichtingen van andere werkzaamheden. Kader 4. 3 — Frankrijk heeft zijn bijgewerkte BNI-overzicht in maart 2019 beschikbaar gesteld. De Commissie is van mening dat Frankrijk de kwaliteit ervan verder moet verbeteren overeenkomstig de gids voor het opstellen van BNI-overzichten volgens ESR 2010. 4. 19. De door de Commissie samen met de lidstaten genomen maatregelen om statistische problemen aan te pakken die samenhangen met de gevolgen van de globalisering voor bni-gegevens zijn over het algemeen volgens schema doorgevoerd. Dankzij deze maatregelen kan de Commissie de tekortkomingen vaststellen bij de statistische behandeling van aan globalisering gerelateerde fenomenen, en indien nodig eind 2019 punten van voorbehoud inzake bni maken om zo de financiële belangen van de EU te waarborgen. Conclusie en aanbevelingen Aanbeveling 4. 1 (risicobeoordeling voor de TEM-inspectieplanning) De Commissie aanvaardt aanbeveling 4. 1. De Commissie zal overeenkomstig de aanbevelingen van de Rekenkamer nadenken over wijzigingen in haar risicobeoordeling en de manier waarop deze is gedocumenteerd. Aanbeveling 4. 2 (controles van de TEM-overzichten van de A- en de B-boekhouding) De Commissie aanvaardt aanbeveling 4. 2, onder voorbehoud van de resultaten van de hieronder beschreven testfase. De Commissie zal onderzoeken of verscherpte administratieve controles op ongebruikelijke wijzigingen in de TEM-overzichten een effectieve en efficiënte meerwaarde genereren bij het opsporen van fouten. Als de resultaten van deze testfase positief zijn, zullen de bestaande interne instructies overeenkomstig de aanbeveling worden aangepast. Zie ook het antwoord van de Commissie op punt 4. 13. Bijlage 4. 3 — Follow-up van eerdere aanbevelingen voor ontvangsten Aanbeveling 1 (verjaringstermijn voor de mededeling van een schuld) Het voorstel van de Commissie voor een richtlijn betreffende het rechtskader van de Unie inzake douaneovertredingen en sancties (COM(2013) 884 final) zou, indien het wordt aangenomen, de uiteenlopende behandeling van marktdeelnemers in de verschillende lidstaten in dit opzicht tot op zekere hoogte harmoniseren. De diensten van de Commissie ondernemen in dit opzicht momenteel de nodige stappen als het gaat om de door de Commissie verrichte specifieke juridische onderzoeken in de verschillende lidstaten. Eerder in 2019 werd een horizontaal onderzoek gestart. Aanbeveling 2 (beheer van de in de B-boekhouding opgenomen posten) Het compendium biedt de lidstaten uitgebreide en systematische richtsnoeren op praktisch niveau. Het is in 2018 bijgewerkt.  Uitvoeringsbesluit (EU, Euratom) 2018/194 van de Commissie, zoals toegepast sinds 1 september 2018, biedt verdere juridische verduidelijking over de juiste invulling van TEM-overzichten van de A- en de B-boekhouding. Nu al krijgen de lidstaten in elke RCEM-vergadering een overzicht van de tekortkomingen die door de diensten van de Commissie zijn ontdekt op hun inspecties ter plaatse (inclusief de onjuiste meldingen via de A- en de B-boekhouding), en worden zij geïnformeerd hoe deze tekortkomingen volgens de diensten van de Commissie kunnen worden verholpen. In een volgende RCEM-vergadering zullen verdere praktische richtsnoeren voor het invullen van de verschillende kolommen in de A- en de B-boekhouding worden besproken. Op deze manier krijgen de lidstaten duidelijke richtsnoeren om hun B-boekhouding zorgvuldig te beheren. Aanbeveling 3 (lidstaten: opgeven en ter beschikking stellen van de geïnde bedragen van de B-boekhouding) De Commissie zal de inconsistenties tussen de A- en de B-boekhouding nauwlettend in de gaten blijven houden totdat het probleem is opgelost. De Rekenkamer wijst er terecht op dat deze inconsistenties aanzienlijk zijn teruggebracht. Aanbeveling 4 (invordering van douaneschulden) Hoewel deze kwestie met de inwerkingtreding van het DWU op 1 mei 2016 nog niet volledig is opgelost, biedt het DWU niettemin extra instrumenten om de inning van schulden te waarborgen. Het gebruik van verplichte zekerheden is aanzienlijk toegenomen. De Commissie zal deze kwestie in het kader van de eerder toegezegde beoordeling zorgvuldig blijven onderzoeken en streeft ernaar deze voor het einde van 2019 af te ronden. Hoofdstuk 5 — Concurrentievermogen voor groei en werkgelegenheid Antwoorden van de Commissie op het jaarverslag van de Europese Rekenkamer van 2018 Deel 1: Regelmatigheid van de verrichtingen 5. 15. De Commissie beschikt over een degelijk systeem van controles vooraf, bestaande uit uitvoerige geautomatiseerde checklists, schriftelijke richtsnoeren en permanente opleiding. Het is een constante uitdaging om dit systeem te verbeteren zonder extra administratieve lasten aan de begunstigden op te leggen, zodat zij zich kunnen richten op de verwezenlijking van hun onderzoeks- en innovatiedoelstellingen, en tegelijkertijd te waarborgen dat de onderzoekers onverwijld worden betaald. De kostendeclaraties die door onafhankelijke controleurs worden gecertificeerd, wat in zes van de acht door de ERK vermelde dossiers het geval is, vormen een bekend probleem, dat reeds in eerdere verslagen is behandeld. De Commissie heeft een reeks specifieke bijeenkomsten voor begunstigden en onafhankelijke certificerende controleurs georganiseerd om de meest voorkomende fouten onder de aandacht te brengen.  Daarnaast is feedback gegeven aan de certificerende controleurs die fouten hebben gemaakt, en is in het kader van Horizon 2020 een meer didactisch model voor controlecertificaten verstrekt. Voor KP7 wordt geschat dat het gebruik van controlecertificaten het foutenpercentage zal halveren ten opzichte van niet-gecertificeerde claims. Hoewel niet elke fout hierdoor zal worden ontdekt, vormen zij derhalve een belangrijk instrument om het totale foutenpercentage terug te dringen. 5. 16. In Horizon 2020 zijn een aantal vereenvoudigingen en maatregelen ingevoerd om, waar mogelijk, begunstigden toe te staan hun normale kostenberekeningspraktijken te hanteren. Niettemin zal de Commissie, rekening houdend met de opmerkingen in Speciaal verslag nr. 28/2018 van de ERK, zich blijven inzetten voor vereenvoudiging. 5. 17. De invoering van een formule voor de berekening van één enkel uurtarief per jaar is een belangrijke vereenvoudiging van Horizon 2020. Om de flexibiliteit te vergroten, staat de Commissie ook berekeningen toe op basis van een uurtarief per maand. Er zijn een aantal communicatieacties over dit onderwerp geweest, waardoor het aantal fouten in de toekomst zou moeten verminderen. Niettemin zal de Commissie deze regel voor het volgende kaderprogramma herbeoordelen. 5. 19. Een belangrijke doelstelling van Horizon 2020 was de betrokkenheid van nieuwkomers en kleine en middelgrote ondernemingen (kmo’s) bij het kaderprogramma te vergroten. Eind 2018 was 61,4 % van de deelnemers nieuwkomer bij de kaderprogramma’s voor onderzoek en innovatie, terwijl 24,2 % van de begroting voor “leiderschap op het gebied van ontsluitende en industriële technologieën” en “maatschappelijke uitdagingen” naar kmo’s gaat, zodat het streefcijfer van 20 % wordt overschreden. De Commissie is zich ervan bewust dat nieuwkomers en kmo’s een specifiek foutenrisico meebrengen, maar dit risico moet worden beperkt, het kan niet worden uitgesloten. De Commissie heeft speciale inspanningen gedaan om nieuwkomers en kmo’s in haar communicatiecampagnes aan te spreken, en voor Horizon 2020 heeft zij vereenvoudigingen ingevoerd die rechtstreeks voor dergelijke begunstigden bedoeld zijn, zoals forfaitaire betalingen voor de fase 1-regeling voor kmo’s. 5. 21. In de subsidieovereenkomst wordt, overeenkomstig de regels voor deelname, bepaald dat de overdracht van middelen tussen de leden van het consortium binnen het consortium wordt beheerd. Overeenkomstig artikel 21 van de regels voor deelname worden alle deelnemers automatisch in kennis gesteld van een betaling aan de coördinator.  De Commissie heeft de coördinatoren gewezen op hun plicht om middelen onverwijld over te maken, en wanneer een geval van vertraagde verdeling van middelen wordt ontdekt of hierover een klacht wordt ontvangen, is het standaardpraktijk van de Commissie om de projectcoördinator te vragen wat de reden van de vertraging was. 5. 22. De Commissie zet aanzienlijke middelen in voor de verificatie vooraf van grote onderzoeksinfrastructuur. Zij merkt op dat de vastgestelde problemen geen betrekking hadden op de beoordeling vooraf zelf, maar op de toepassing door de begunstigden van hun eigen methodologieën met betrekking tot grote onderzoeksinfrastructuren. Kader 5. 5 Voorbeeld 1: Het gebruik van een systeem van eenheidskosten is bedoeld om de financieringsregels te vereenvoudigen door standaardbedragen voor vooraf bepaalde kostencategorieën te gebruiken: eens het systeem is goedgekeurd, mogen deze bedragen niet worden in vraag gesteld door ze te vergelijken met de reële kosten. In het specifieke geval is het aan de organisatie betaalde bedrag, dat tussen 90 en 144 EUR bedraagt, echter bedoeld als bijdrage aan alle kosten in verband met het verblijf van het personeel in het buitenland. Aangezien de organisatie de personeelsleden een dagvergoeding voor maaltijden van 44 EUR betaalt, is de Commissie van mening dat het resterende deel van de bijdrage, van 46 tot 100 EUR, in verhouding staat tot alle andere kosten die moeten worden gedekt, zoals huisvesting en plaatselijk vervoer. Voorbeeld 2: De Erasmus+-gids voor nationale agentschappen (NA’s) vereist dat alle NA’s beschikken over een “geautomatiseerd boekhoudsysteem en adequate procedures en controles om ervoor te zorgen dat de boekhoudkundige gegevens […] accuraat, volledig en tijdig zijn, zoals bepaald in de delegatieovereenkomst en de bijlagen daarbij”. Voor het specifieke geval verkrijgt de Commissie zekerheid over de wettigheid en regelmatigheid van hun verrichtingen, maar zij kan geen specifieke structuur opleggen voor de financiële circuits van de nationale agentschappen of programmalanden. Daarom is de Commissie van mening dat het financiële risico dat aan de vaststelling verbonden is, weinig impact heeft en reeds voldoende wordt beperkt door het beheers- en controlesysteem. 5. 29. De daling van de uitvoeringsgraad is met name het gevolg van een aantal belangrijke nieuwe zaken eind 2018, die vóór het einde van het jaar niet konden worden behandeld. De Commissie is hiermee bezig en in de eerste helft van 2019 is een aantal zaken opgelost.  Niettemin aanvaardt de Commissie dat een extrapolatie van de auditbevindingen in het kader van KP7 moeilijk blijft omdat er geen expliciete rechtsgrondslag is om de extrapolatie te ondersteunen. In het kader van Horizon 2020 is de uitbreiding van de auditbevindingen verplicht voor de begunstigde en is het terugvorderingsproces geïntegreerd in de IT-workflows. 5. 30. De uitvoering van alle auditbevindingen wordt nauwlettend gemonitord. De laattijdige uitvoering van auditbevindingen wordt vaak gerechtvaardigd door de behoefte aan IT-ontwikkeling of door wettelijke termijnen of nieuwe prioriteiten. De Commissie is het ermee eens dat doeltreffende verspreiding en benutting van projectresultaten van vitaal belang is voor een doeltreffende financiering van onderzoek en innovatie. Zij voert de aanbeveling van de IAS uit in overeenstemming met het actieplan. 5. 33. De Commissie analyseert de opmerking van de ERK over de controles achteraf en zal op dit gebied nauw met haar blijven samenwerken. De Commissie erkent echter dat in de meeste door de ERK vastgestelde gevallen de financiële impact niet significant was. 5. 34. Het hoofddoel van de controles achteraf door de Commissie is de bescherming van de financiële belangen van de EU door de terugvordering van ten onrechte betaalde bedragen. Daarbij evalueert de Commissie het interne controlesysteem van de begunstigden en wanneer zij tekortkomingen vaststelt, doet zij aanbevelingen om ervoor te zorgen dat fouten worden voorkomen en worden ontdekt op het niveau van de begunstigden. Bovendien maximaliseert de Commissie bij de controles achteraf de omvang van de steekproef die wordt gecontroleerd en extrapoleert zij in het geval van systemische fouten binnen elke afzonderlijke controle en binnen het programma. 5. 36. De Commissie merkt op dat het door de ERK berekende percentage (d. w. z. 1,6 %) binnen de grenzen van het door de ERK geschatte foutenpercentage ligt. De Commissie zal nauwlettend toezien op de opmerking van de ERK in punt 5. 34. Conclusies en aanbevelingen 5. 37. Het door de ERK gerapporteerde op jaarbasis berekende foutenpercentage is slechts één indicator voor de doeltreffendheid van de besteding van de EU-uitgaven. De Commissie past evenwel een meerjarige controlestrategie toe met betrekking tot de uitgaven voor onderzoek. Op basis daarvan maakt de Commissie een raming van het restfoutenpercentage, waarin rekening wordt gehouden met terugvorderingen, correcties en de effecten van al haar controles en audits gedurende de uitvoeringsperiode van het programma. 5. 38.  De Commissie neemt nota van de opmerking van de ERK dat het in het AMPR vastgestelde risicobedrag bij betaling binnen het bereik van het door de ERK geschatte foutenpercentage ligt. De Commissie zal nauwlettend toezien op de opmerking van de ERK in punt 5. 34. Aanbeveling 5. 1 (kmo’s en nieuwkomers) De Commissie aanvaardt aanbeveling 5. 1. De Commissie zal haar voorlichtingscampagne over de financieringsregels, die zich onder meer tot kmo’s en nieuwkomers richt, voortzetten, zoals aanbevolen door de ERK. De bestaande controles vooraf van de Commissie zijn reeds gericht op risicovollere transacties. De Commissie zal in het licht van de opmerkingen van de ERK en haar eigen controleurs nagaan hoe zij zich nog meer doelgericht kan toespitsen op de kostendeclaraties van kmo’s en nieuwkomers. Bij het bepalen van de mate van doelgerichtheid moet echter rekening worden gehouden met het feit dat er eind 2018 al 23 458 kmo’s en 15 876 nieuwkomers aan het kaderprogramma deelnamen. De kosteneffectiviteit van aanvullende controles zal daarbij zorgvuldig moeten worden onderzocht. Aanbeveling 5. 2 (volgend kaderprogramma voor onderzoek) De Commissie aanvaardt aanbeveling 5. 2. Het mechanisme voor grote onderzoeksinfrastructuur wordt niet vermeld in het voorstel van de Commissie voor Horizon Europa. Dit voorstel wordt echter door de wetgevende autoriteiten besproken. Aanbeveling 5. 3 (Horizon 2020) De Commissie aanvaardt aanbeveling 5. 3. De Commissie benadrukt dat, gezien de duur van de controlecyclus, alle verbeteringen die na de aanbeveling van de ERK in het controle proces worden ingevoerd, tijd nodig zullen hebben om iets op te leveren. Aanbeveling 5. 4 (bevindingen van de dienst Interne Audit van de Commissie) De Commissie aanvaardt aanbeveling 5. 4. Deel 2: Prestatieaspecten van onderzoek en innovatie 5. 43. Met de meeste onderzoeks- en innovatieprojecten worden de verwachte output en resultaten bereikt. Deze projecten zijn echter per definitie riskant en onzeker. Er bestaat een proces van projecttoezicht om de voortgang van de projecten te beoordelen en zo nodig passende maatregelen te nemen. Het is echter onmogelijk om altijd van tevoren te garanderen dat de wetenschappelijke en technologische doelstellingen kunnen worden bereikt. Bijlage 5. 2 — Follow-up van eerdere aanbevelingen voor “concurrentievermogen voor groei en werkgelegenheid” Aanbeveling 1 (2015 — Gebruik van beschikbare relevante informatie) De Commissie is haar controles vooraf blijven beoordelen in het licht van de bevindingen van de ERK en haar eigen dienst Interne Audit. Het percentage detecteerbare fouten is veel lager in 2018.  Aanbeveling 4 (2015 — Toepassing van geëxtrapoleerde correcties) De Commissie is doorgegaan met de extrapolatie van de door haar controleurs vastgestelde systemische fouten. Aanbeveling 1 (2017 — Horizon 2020) De Commissie is waar nodig verdere toelichtingen blijven verstrekken in de actualiseringen van de geannoteerde subsidieovereenkomst. De Commissie heeft ook een IT-systeem (“Personnel Costs Wizard”) ingevoerd om begunstigden te helpen hun subsidiabele personeelskosten correct te berekenen. De lijst van problemen in bepaalde landen werd twee keer geactualiseerd in 2017 en één keer in 2018. Aanbeveling 2 (2017 — CEF) De Commissie is van mening dat deze aanbeveling volledig is uitgevoerd, aangezien zij de bestaande problemen heeft toegelicht aan de hand van richtsnoeren die in januari 2019 op de website van het INEA zijn gepubliceerd. Hoofdstuk 6 — Economische, sociale en territoriale cohesie Antwoorden van de Commissie op het jaarverslag van de Europese Rekenkamer van 2018 Inleiding Korte beschrijving van “Economische, sociale en territoriale cohesie” 6. 4 Tweede streepje. Regelmatigheidscontroles maken deel uit van de beoordeling van de Commissie, die een grondige en volledige controle op stukken van alle zekerheidspakketten inhoudt. Deze regelmatigheidscontroles kunnen leiden tot een nieuwe beoordeling van de restfoutenpercentages en tot aanvullende financiële correcties indien relevant, onder meer na het jaar dat volgt op de ontvangst van de zekerheidspakketten. Na deze beoordeling verricht de Commissie jaarlijks een risicobeoordeling om te bepalen welke auditautoriteiten en programma’s aan audits ter plaatse zullen worden onderworpen. Het hoofddoel van deze audits is met redelijke zekerheid te kunnen stellen dat geen ernstige systeemgebreken onopgemerkt blijven of niet worden gemeld door de lidstaten en dat de ingediende auditadviezen en restfoutenpercentages betrouwbaar zijn. 6. 6. Het controle- en zekerheidskader voor de periode 2014-2020 heeft tot doel het restfoutenpercentage voor uit de EU-begroting terugbetaalde uitgaven onder de materialiteitsdrempel (2 %) te houden voor elk operationeel programma, op basis van een door de auditautoriteiten verzonden grondige evaluatie van de zekerheidspakketten — met inbegrip van auditadviezen en foutenpercentages. Indien dit nodig wordt geacht, past de Commissie aanvullende financiële correcties toe, waaronder netto financiële correcties, in geval van ernstige resterende tekortkomingen (zie ook de antwoorden van de Commissie op het jaarverslag van de Europese Rekenkamer 2017, paragrafen 6. 5 tot en met 6. 15). Deel 1 — Regelmatigheid van de verrichtingen Resultaten van de evaluatie van verrichtingen en herhaling van controles 6. 14 en 6. 15.  De Commissie benadrukt het belang van de door de auditautoriteiten uitgevoerde werkzaamheden bij het opsporen van fouten die tot aanzienlijke financiële correcties en intrekkingen hebben geleid voordat de rekeningen 2016-2017 bij de Commissie zijn ingediend. De grondige controlewerkzaamheden van de auditautoriteiten bij en tot de afsluiting hebben ook tot aanzienlijke financiële correcties voor de programmeringsperiode 2007-2013 geleid. De Commissie is het niet eens met de beoordeling van de Rekenkamer van drie belangrijke fouten in verband met de periode 2014-2020 en twee fouten in verband met de periode 2007-2013 (zie ook de antwoorden van de Commissie op paragraaf 6. 71). Dit is het gevolg van een uiteenlopende interpretatie van toepasselijke nationale of EU-voorschriften die van invloed zijn op het berekende foutenpercentage. De Commissie verwijst naar de worstcasescenario’s die in de JAV’s van 2018 zijn uiteengezet. Zij is van oordeel dat deze een redelijke schatting van het foutenpercentage weerspiegelen, rekening houdend met de overeengekomen fouten. De verhoogde bedragen van gecertificeerde uitgaven in de lidstaten en de risicogebaseerde aanpak die de Commissie voor haar nalevingsgerichte controles toepast, verklaren de stijging van de gemiddelde totale restfoutenpercentages die in de respectieve JAV’s zijn vermeld. De Commissie heeft in de jaarlijkse activiteitenverslagen (JAV’s) van 2018 de vereiste aanvullende financiële correcties bekendgemaakt die voor elk van de betrokken programma’s moeten worden toegepast. De Commissie zal nauw blijven samenwerken met de beheers- en auditautoriteiten van de betrokken programma’s om de overeengekomen conclusies op te volgen en ervoor te zorgen dat mettertijd voor alle programma’s een restfoutenpercentage van minder dan 2 % wordt bereikt. 6. 17. In 2018 hebben de auditautoriteiten voor de eerste maal in hun audit van concrete acties vastgestelde onregelmatigheden gerapporteerd volgens een met de Commissie overeengekomen en door de lidstaten gedeelde gemeenschappelijke typologie. De meeste gemelde onregelmatigheden betroffen niet-subsidiabele uitgaven, gevolgd door openbare aanbestedingen en financieringsinstrumenten. Dit komt ook overeen met de meest voorkomende soorten onregelmatigheden die de Commissie via haar controles en de Rekenkamer in haar aanvullende bevindingen hebben vastgesteld, zoals blijkt uit kader 6. 2. 6. 18. Uit de resultaten van de audits van de Commissie, waarvan er sommige nog het voorwerp zijn van een procedure op tegenspraak, blijkt dat de verrichte risicobeoordeling relevant is. Zoals vermeld in haar antwoord op paragraaf 6. 20 van het jaarverslag 2016 en paragraaf 6.  28 van het Jaarverslag 2017 heeft de Commissie de lidstaten geactualiseerde richtsnoeren voor de programmeringsperiode 2014-2020 ter beschikking gesteld, waardoor — in combinatie met het vereiste gebruik van vereenvoudigde kostenopties — de kwaliteit van de managementverificaties in de toekomst verder zou moeten verbeteren. Dit hangt echter af van het aantal personeelsleden dat beschikbaar is om de stijgende bedragen aan gedeclareerde uitgaven te behandelen en van de vereiste stabiliteit van ervaren personeel in de betrokken administraties. Daarnaast biedt de typologie van de auditbevindingen die door de auditautoriteiten aan de beheersautoriteiten worden gerapporteerd deze laatsten de mogelijkheid om de frequentere bronnen van fouten in hun risicobeoordelingen te integreren en hun beheercontrolemethoden en -instrumenten dienovereenkomstig aan te passen. 6. 20 en 6. 21. Twee fouten met een aanzienlijk effect (zie het antwoord van de Commissie op paragraaf 6. 14) beschouwt de Commissie niet als schendingen, en derhalve als conform de toepasselijke nationale en EU-regels. De Commissie is dan ook van mening dat het betrokken project, de ontvanger of de uitgaven subsidiabel waren. Zij benadrukt tevens dat zij de bevestigde gevallen de nodige follow-up zal geven en alle maatregelen zal nemen die zij nodig acht. 6. 22. Sinds vorig jaar heeft de Commissie richtsnoeren vastgesteld en de lidstaten verduidelijkingen verschaft over de subsidiabiliteit van de btw. In haar voorstel voor het rechtskader voor de periode 2021-2027 heeft de Commissie een eenvoudiger regel voor de subsidiabiliteit van de btw voorgesteld, op basis van een drempelwaarde van de totale kosten van projecten en onafhankelijk van de particuliere of openbare status van de begunstigde. De Commissie is van mening dat een dergelijke regel het risico op een inconsistente of onjuiste interpretatie van de subsidiabiliteitsregels aanzienlijk zal verminderen. 6. 23. De Commissie is het ermee eens dat overregulering in beginsel onnodige complexiteit toevoegt en een bron van fouten is. De Commissie blijft de programma-autoriteiten vereenvoudiging op nationaal vlak aanbevelen telkens als dergelijke complexe regels worden gesignaleerd. Zie ook het antwoord van de Commissie op paragraaf 6. 14. 6. 24. De Commissie is het ermee eens dat vereenvoudigde kostenopties (simplified cost options — SCO’s) minder foutgevoelig zijn, zoals uit ervaring blijkt. De onlangs goedgekeurde omnibusverordening biedt meer mogelijkheden om SCO’s te gebruiken.  Bovendien heeft de Commissie in haar voorstel voor de programmeringsperiode 2021-2027 de mogelijkheden voor het verplicht en facultatief gebruik van SCO’s verruimd om de administratieve lasten voor de begunstigden te verminderen, meer aandacht te besteden aan de resultaten en het risico op fouten verder te beperken. 6. 26. De Commissie blijft haar bijgewerkte actieplan inzake overheidsopdrachten uitvoeren met als doel de naleving van de openbare aanbestedingsprocedures in het kader van het cohesiebeleid te verbeteren. In 2018 werd bijzondere aandacht besteed aan de verdere professionalisering van de aanbesteders in overeenstemming met het in oktober 2017 door de Commissie goedgekeurde pakket inzake overheidsopdrachten. De Commissie benadrukt de onlangs bijgewerkte richtsnoeren voor een gestandaardiseerde financiële correctie van fouten inzake overheidsopdrachten. Deze richtsnoeren zijn bedoeld om een homogene uitvoering te bereiken op basis van gelijke behandeling van de lidstaten. 6. 27 en 6. 28. De Commissie merkt op dat de auditautoriteiten de meeste schendingen inzake overheidsopdrachten in de door de Rekenkamer onderzochte transacties hebben geconstateerd. Daaruit blijkt de verbeterde capaciteit van de auditautoriteiten om dit soort fouten op te sporen. Het grote aandeel fouten in de openbare aanbestedingen dat op het niveau van de beheersautoriteiten en de intermediaire instanties niet werd ontdekt, toont echter aan dat er voortdurend inspanningen nodig zijn om deze problemen beter te kunnen opsporen aan de hand van beheerscontroles op het eerste niveau. De Commissie zal deze gevallen volgen en de nodige aanvullende financiële correcties toepassen, waaronder nettocorrecties als de regelgevingsvoorwaarden daartoe nopen. 6. 30 tot en met 6. 32. Drie van de gekwantificeerde fouten die de Rekenkamer in haar steekproef had opgespoord hebben te maken met een nationale staatssteunregeling met bepalingen die niet in overeenstemming waren met de EU-regels inzake staatssteun. De Commissie had deze niet-naleving reeds vastgesteld en had de betrokken lidstaat reeds verzocht de nodige corrigerende maatregelen te nemen en zijn praktijk onverwijld te wijzigen. De lidstaat heeft zijn wetgeving met onmiddellijke ingang dienovereenkomstig gewijzigd en zo voor toekomstige zaken een einde gemaakt aan deze specifieke systemische tekortkoming. De Commissie is niet op de hoogte van soortgelijke inbreuken in andere lidstaten voor de rekeningen 2016-2017. Voor een van de zeven andere door de Rekenkamer vastgestelde gevallen verwijst de Commissie naar haar antwoord op paragraaf 6. 14. 6. 36 tot en met 6. 38.  In verband met door de EIB-groep beheerde financieringsinstrumenten is in het herziene artikel 40 van de verordening houdende gemeenschappelijke bepalingen (GB-verordening) een nieuw zekerheidsmodel vastgesteld, dat met name controleverslagen en auditverslagen omvat van externe auditors van de Europese Investeringsbank/het Europees Investeringsfonds (EIB/EIF), van wie de modellen bij uitvoeringshandeling zijn goedgekeurd. Hiermee wordt ingegaan op aanbeveling 1 van het jaarverslag van de Rekenkamer voor 2017 door de verlangde zekerheid te verschaffen. Het EIF heeft bevestigd dat het bereid is het gebruik van de nieuwe soorten auditverslagen op vrijwillige basis uit te breiden tot alle programma’s in het kader van het mkb-initiatief. 6. 39. De Commissie benadrukt dat de genoemde verplichting voor de autoriteiten van de lidstaten om het volledige verschuldigde bedrag van de overheidsbijdrage in 90 dagen te betalen volledig is nageleefd in meer dan 97 % van de onderzochte transacties. In één lidstaat (Frankrijk) wachten de autoriteiten echter tot de begunstigde (aanbieder van opleidingen) zijn eindverslag over de uitvoering heeft toegezonden voordat de laatste tranche (10 %) wordt betaald. Onze beoordeling van het werk van auditautoriteiten 6. 40. De Commissie is van mening dat de in de twee betrokken programma’s beschreven praktijk om het volledige bedrag van de overheidsbijdrage niet binnen 90 dagen aan de begunstigde te betalen, kan worden gerechtvaardigd door de noodzaak te analyseren of het volledige bedrag daadwerkelijk aan de begunstigde was verschuldigd voordat het definitieve EU-bedrag kon worden berekend en betaald. In het specifieke geval van Duitsland is de overdracht van de ESF-component door de beheersautoriteit aan de eindbegunstigde (de “Bundesagentur für Arbeit”) — na terugbetaling door de Commissie — een administratieve interne maatregel tussen het federale ministerie van Arbeid en Sociale Zaken en de begunstigde. Deze overdracht is slechts voor één maatregel van het betrokken operationele programma (OP) toegepast. 6. 42. De auditautoriteiten zorgen ervoor dat hun steekproeven representatief zijn op het niveau van elk OP of elke groep van OP’s. Dankzij deze aanpak kan de Commissie in de JAV’s gedetailleerde informatie op het niveau van het OP bekendmaken en de zekerheid ook voor elk OP verkrijgen. De Commissie blijft nauw samenwerken met alle auditautoriteiten om ervoor te zorgen dat zij aan de verwachte normen voldoen.  Deze samenwerking omvat verschillende richtsnoeren voor de zekerheidspakketten, de opstelling van een methode voor de controle van financieringsinstrumenten, technische bijeenkomsten om methodologische kwesties te bespreken, de ontwikkeling van gezamenlijk gedeelde en overeengekomen steekproeftechnieken om te zorgen voor representatieve en betrouwbare foutenpercentages (uitgebreide richtsnoeren), en de vaststelling van gemeenschappelijke auditinstrumenten en controlelijsten. Op basis van eigen grondig onderzoek aan de hand van documenten en risicogebaseerde controles ter plaatse heeft de Commissie in de respectieve JAV’s van DG REGIO en DG EMPL 40 programma’s voor EFRO/CF en 47 van het ESF/YEI gerapporteerd waarvoor het restfoutenpercentage boven de 2 % werd geschat. Dit was te wijten aan administratieve fouten, niet-opsporing van door de Commissie aan de orde gestelde kwesties tijdens de analyse van JAV’s of werkdocumenten van de auditautoriteiten of ontoereikende correcties op het niveau van de lidstaten. De Commissie werkt samen met de betrokken auditautoriteiten om hun werkzaamheden voor de toekomst te verbeteren. 6. 43. Wat de soorten fouten betreft die door de lidstaten en de auditors van de EU zijn vastgesteld, verwijst de Commissie naar haar antwoord op de paragrafen 6. 17 en 6. 18. De Commissie is het ermee eens dat in sommige beheers- en controlesystemen aanvullende verbeteringen nodig zijn om ervoor te zorgen dat alle fouten tijdig worden opgespoord en gecorrigeerd, zoals vermeld in de JAV’s van 2018. 6. 44 en 6. 45. De Commissie heeft grondige en gedetailleerde richtsnoeren over steekproeven ontwikkeld om de bepalingen van artikel 127 van de GB-verordening en van Verordening (EU) nr. 480/2014 verder te verduidelijken om te zorgen voor een geharmoniseerd, overeengekomen en gecoördineerd uitvoeringskader voor de auditautoriteiten. De Commissie benadrukt dat voor steekproefmethoden in verschillende stadia van het proces een professioneel oordeel moet worden gevormd dat tot verschillende beoordelingen door verschillende actoren kan leiden. De Commissie zal de technische dialoog met de Rekenkamer voortzetten om te zorgen voor een gemeenschappelijk begrip en om de nodige zekerheid te verschaffen aan de auditautoriteiten. Kader 6. 6 Wat de tekortkomingen in de steekproefmethode voor een Duits OP betreft, heeft de Commissie geconcludeerd dat het foutenpercentage dat het gevolg was van de toegepaste steekproefmethode aanvaardbaar was in het licht van haar richtsnoeren voor steekproeven. Zij heeft er echter bij de auditautoriteit op aangedrongen haar steekproefmethode voor de komende jaren te wijzigen in steekproefneming op basis van geldwaarde. Dit advies werd aanvaard en uitgevoerd. 6. 46 en 6. 47.  De Commissie is verheugd over de door de Rekenkamer in paragraaf 6. 48 gesignaleerde verbeteringen met betrekking tot de documentatie van de auditautoriteiten. In overeenstemming met de aanbeveling van de Rekenkamer van 2017 heeft de Commissie een werkgroep opgericht met de medewerking van verschillende auditautoriteiten en van de Rekenkamer als waarnemer. Doelstelling is om een gemeenschappelijk begrip en een gemeenschappelijke praktijk op dit gebied vast te stellen waarbij terdege rekening wordt gehouden met de noodzaak van een passend evenwicht om gezonde en efficiënte administratieve procedures te waarborgen. De Commissie zal nauw met de auditautoriteiten blijven samenwerken om de door de Rekenkamer vermelde problemen aan te pakken door beste praktijken te delen en auditinstrumenten en -methoden uit te wisselen, met inbegrip van de checklists van de Commissie zelf. 6. 48. De Commissie is verheugd over de door de Rekenkamer gesignaleerde verbetering. Zij bevestigt dat zij voortdurend met de programma-autoriteiten en in het bijzonder met de auditautoriteiten samenwerkt om hun capaciteit om fouten te voorkomen en te corrigeren te versterken en zo bij te dragen tot het verkrijgen van zekerheid. 6. 50. De Commissie merkt op dat de zeven fouten waarnaar de Rekenkamer in deze paragraaf verwijst beperkte gevolgen hadden voor de foutenpercentages die door de betrokken auditautoriteiten voor deze programma’s zijn gerapporteerd. Zij zal echter met de auditautoriteiten blijven samenwerken aan de correcte behandeling en kwantificering van fouten. Het werk van de Commissie om zekerheid te verschaffen en haar verslaglegging over het restfoutenpercentage in haar jaarlijkse activiteitenverslagen 6. 51. De controleprocedures van de lidstaten gaan gepaard met drie programma-autoriteiten: de beheersautoriteiten, certificerende instanties en auditautoriteiten, die respectievelijk verantwoordelijk zijn voor beheersverificaties (eerste verdedigingslinie tegen fouten), certificering van de wettigheid en regelmatigheid van de uitgaven in de rekeningen op basis van alle beschikbare auditresultaten, en audits om controleoordelen te verstrekken. De directoraten-generaal beoordelen de ingediende zekerheidspakketten en trekken daarna in hun JAV’s conclusies over de drie aspecten van deze controles: de doeltreffendheid van de beheers- en controlesystemen, de aanvaardbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende uitgaven. 6. 53. Beide DG’s rapporteerden over de regelmatigheid van de kernprestatie-indicator (KPI) op basis van de uitgevoerde auditwerkzaamheden en de controle-informatie die op de datum van de vaststelling van hun respectieve JAV’s beschikbaar was.  Het “worstcasescenario” werd geraamd met gebruik van conservatieve forfaitaire bedragen voor de programma’s waarbij de foutenpercentages nog het voorwerp waren van een procedure op tegenspraak en dus nog niet waren bevestigd. Het worstcasescenario weerspiegelt ook de risico’s van niet-ontdekte fouten in het deel van de steekproef van jaarlijkse activiteiten dat niet door de Commissie is gecontroleerd. Beide directeuren-generaal doen in hun respectieve JAV’s (bijlage 10 B) een inspanning om alle relevante informatie per OP bekend te maken. Waar mogelijk heeft de Commissie ook rekening gehouden met de resultaten van de werkzaamheden van de Rekenkamer. De Commissie heeft een voorzichtige benadering gehanteerd en heeft een worstcasescenario voor de betrokken OP’s gebruikt toen de audit van de Rekenkamer aan de gang was en de resultaten nog voorlopig waren in afwachting van de afronding van de verrekeningsprocedure. 6. 54 en 6. 55. Om bij te dragen aan de interne rapportage over de uitgaven van 2018, hebben beide DG’s het risico bij betaling en bij afsluiting geraamd via de meest conservatieve benadering op basis van de bevestigde restfoutenpercentages van 2016-2017. De niet-bevestigde restfoutenpercentages van 2017-2018 worden enkel gebruikt als ze hoger zijn dan de bevestigde percentages van 2016-2017. De Commissie benadrukt dat op het ogenblik dat de JAV’s worden ondertekend, de uitgaven die gedeclareerd worden in het verslagjaar zijn gedekt door een inhouding van 10 % op tussentijdse betalingen. 6. 56. De Commissie verwijst naar haar antwoord op paragraaf 6. 14. Zij is van mening dat het in het jaarlijks beheers- en prestatieverslag (AMPR) geraamde risico bij betaling een getrouw beeld geeft van het risico voor de wettigheid en regelmatigheid van de relevante uitgaven in het kader van het cohesiebeleid in 2018, die betrekking hebben op een andere periode dan de door de Rekenkamer gecontroleerde. 6. 60. In 2018 heeft de Commissie naast nalevingsgerichte controles ook 27 vroegtijdige preventieve systeemaudits uitgevoerd naar het effectief functioneren van de beheerscontrolesystemen en 14 onderzoeksmissies naar auditautoriteiten om de inhoud van de jaarlijkse controleverslagen te controleren en kwesties in verband met de controle op stukken te verduidelijken. Dit draagt bij tot het verkrijgen van zekerheid. 6. 62. De Commissie heeft haar zekerheidssysteem ontworpen om de directeuren-generaal in staat te stellen zekerheid te verschaffen over elk van de 419 afzonderlijke OP’s in verband met hun verplichting als gedelegeerd ordonnateur.  Dit zekerheidsmodel is gebaseerd op een kostenefficiënte controleaanpak in twee stappen: een systematische controle op stukken voor alle OP’s en aanvullende risicogebaseerde nalevingsgerichte controles ter plaatse voor geselecteerde OP’s. De Commissie is van mening dat zij redelijke zekerheid over de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende uitgaven heeft, behalve voor de programma’s waarvoor zij mogelijke aanvullende financiële correcties heeft gerapporteerd (zie het antwoord van de Commissie op paragraaf 6. 42). Bovendien wordt in de JAV’s een geaggregeerd KPI gerapporteerd als een gewogen gemiddelde van alle bevestigde foutenpercentages. De Commissie heeft ook een worstcasescenario gerapporteerd, waarbij rekening is gehouden met alle nog niet gevalideerde informatie (zie het antwoord van de Commissie op paragraaf 6. 53). 6. 63. Voor elke nalevingsgerichte controle beoordelen de auditors van de Commissie het risico op herhaling in het niet-gecontroleerde deel van de steekproef van de auditautoriteit van gelijkaardige fouten als degene die zijn ontdekt. Als dat risico bestaat, worden passende vaste percentages toegepast om het worstcasescenario in te schatten voor het restfoutenpercentage in de JAV’s (zie paragraaf 6. 53). 6. 64. Het is niet altijd mogelijk om elk jaar voor elk operationeel programma een definitief bevestigd restfoutenpercentage op te geven. Verschillende factoren kunnen ervoor zorgen dat deze beoordeling vertraging oploopt, waaronder tegenstrijdige procedures inzake de nalevingsgerichte controles van de Commissie of de noodzaak van aanvullende verificaties door de Commissie zoals door de verordening is toegestaan tot het einde van de periode waarin de begunstigden bewijsstukken moeten bewaren. Dit was het geval voor respectievelijk 40 en 47 programma’s in het begrotingsjaar 2016/2017 voor REGIO en EMPL, zoals uiteengezet in de JAV’s van 2018. Voor deze programma’s zal de Commissie de vereiste aanvullende financiële correcties toepassen om het restfoutenpercentage onder de 2 % te brengen. 6. 66. De Commissie is van mening dat de uitgaven die bij de afsluiting van het betrokken pakket zijn gecertificeerd, voldoen aan de relevante regelgeving, overeenkomstig haar antwoord op het jaarverslag van de Rekenkamer over 2016, toen twee identieke fouten werden vastgesteld. 6. 67. Naar aanleiding van een eindverslag van OLAF zijn financiële aanbevelingen opgesteld voor één project in het Hongaarse afsluitingspakket. Naast de desbetreffende uitgaven omvatte het programma voldoende subsidiabele uitgaven om de Commissie in staat te stellen tot een gedeeltelijke afsluiting over te gaan. Na het verslag van OLAF heeft de bevoegde rechtbank in een lidstaat eind 2018 de aanklacht tegen de contractant laten vallen.  Het onderzoek in de tweede lidstaat loopt nog. De Commissie zal de ontwikkelingen in deze zaak volgen en het risico op onregelmatige bedragen in het eindsaldo voorkomen. 6. 68 tot en met 6. 70. De bepalingen voor afsluiting in de GB-verordening bestrijken logischerwijs de specifieke uitgaven die bij de afsluiting moeten worden behandeld, zoals de verrekening van de aan financieringsinstrumenten betaalde voorschotten tegenover de betaalde voorschotten (artikel 42 van de GB-verordening). De meeste uitgaven voor de meeste OP’s zullen echter via de jaarrekeningen verlopen zijn en definitief zijn. De Commissie is van mening dat tijdige richtsnoeren nuttig zullen zijn met het oog op de afsluiting van de OP’s in 2025. Dergelijke richtsnoeren kunnen het model van het eindverslag over de uitvoering (artikel 142, GB-verordening) verder verduidelijken om ervoor te zorgen dat dit verslag alle passende informatie bevat en kunnen, wat 2007-2013 betreft, verduidelijking bieden van de behandeling bij de afsluiting van diverse kwesties, zoals: de betaling van overblijvende staatssteunvoorschotten (artikel 131, lid 5, GB-verordening), na voltooiing van de projecten gegenereerde inkomsten (artikel 61, GB-verordening), onvoltooide projecten (artikel 2, onder 14), GB-verordening), de fasering van projecten, de plafonnering van de definitieve EU-betaling (artikel 129, GB-verordening) enz. Conclusie en aanbevelingen 6. 71. De Commissie heeft in haar JAV’s over 2018 in volledige transparantie gerapporteerd dat het risico bestaat dat het foutenpercentage van materieel belang blijft voor respectievelijk 40 en 47 programma’s voor REGIO en EMPL. Zij heeft de betrokken programma’s in de JAV’s over 2018 openbaar gemaakt. Overeenkomstig de regelgeving van 2014-2020 heeft de Commissie zich ertoe verbonden de vereiste aanvullende financiële correcties toe te passen op deze programma’s, met inbegrip van de netto financiële correcties als de regelgevingsvoorwaarden daartoe nopen. De verhoogde bedragen van gecertificeerde uitgaven in de lidstaten en de risicogebaseerde aanpak die de Commissie voor haar nalevingsgerichte controles toepast, verklaren de stijging van de gemiddelde totale restfoutenpercentages die in de respectieve JAV’s van de Commissie zijn vermeld, in vergelijking met 2017. De Commissie is het echter niet eens met de beoordeling van de Europese Rekenkamer van drie belangrijke fouten in verband met de periode 2014-2020 en twee fouten in verband met de periode 2007-2013. Dit is het gevolg van een uiteenlopende interpretatie van toepasselijke nationale of EU-voorschriften die van invloed zijn op het berekende foutenpercentage. De Commissie verwijst naar de worstcasescenario’s die in de JAV’s van 2018 zijn uiteengezet.  Zij is van oordeel dat deze een redelijke schatting van het foutenpercentage weerspiegelen, rekening houdend met de overeengekomen fouten. De Commissie zal nauw blijven samenwerken met de beheers- en auditautoriteiten van de betrokken programma’s om de overeengekomen conclusies op te volgen en ervoor te zorgen dat mettertijd voor alle programma’s een restfoutenpercentage van minder dan 2 % wordt bereikt. De verordening voorziet de Commissie van alle nodige toezichtinstrumenten om tussentijdse betalingen of de betaling van het jaarlijkse saldo stop te zetten en aanvullende financiële correcties aan te brengen om ervoor te zorgen dat in de loop van de tijd alle programma’s een aanvaardbaar restfoutenpercentage vertonen. 6. 72. De Commissie wijst op de belangrijke werkzaamheden van de auditautoriteiten bij het ontdekken van fouten die hebben geleid tot gedetailleerde auditadviezen voor alle programma’s, waaronder negatieve adviezen in elf gevallen, en aanzienlijke financiële correcties in de jaarrekeningen en bij de afsluiting. De Commissie heeft in de respectieve JAV’s over 2018 meegedeeld dat er verdere verbeteringen nodig zijn voor zeven auditautoriteiten. Voor het overige bleken de auditautoriteiten goed te functioneren of waren op basis van de gedetailleerde beoordeling door de Commissie van elke auditautoriteit en elk programma slechts geringe verbeteringen nodig. Daarom vertrouwt de Commissie in het algemeen op het werk van de auditautoriteiten, behalve voor een beperkt aantal gevallen waarvoor passende punten van voorbehoud zijn bekendgemaakt en actieplannen zijn opgesteld om de nodige verbeteringen te vragen. 6. 73. De Commissie is van mening dat zij over een robuuste aanpak beschikt om de vereiste redelijke zekerheid over de werking van de beheers- en controlesystemen te verkrijgen. De Commissie heeft haar zekerheidssysteem ontworpen om de directeuren-generaal in staat te stellen zekerheid te verschaffen over elk van de 419 afzonderlijke OP’s in verband met hun verplichting als gedelegeerd ordonnateur. Dit zekerheidsmodel is gebaseerd op een evenredige, administratief kostenefficiënte controleaanpak in twee stappen: een systematische controle op stukken voor alle OP’s en aanvullende risicogebaseerde nalevingsgerichte controles ter plaatse voor geselecteerde OP’s. De Commissie is van mening dat zij redelijke zekerheid over de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende uitgaven heeft, behalve voor de programma’s waarvoor zij mogelijke aanvullende financiële correcties heeft gerapporteerd. In de JAV’s over 2018 heeft de Commissie niet alleen haar raming van de algehele restfoutenpercentages maar ook de worstcasescenario’s (waaronder de auditresultaten van de Rekenkamer, indien beschikbaar) voorgesteld.  Dit omvatte het gebruik van vaste percentages voor bepaalde programma’s waarvoor er aanwijzingen waren dat sommige fouten onopgemerkt zouden kunnen blijven. 6. 74. De Commissie verwijst naar haar antwoord op paragraaf 6. 56. Zij is van mening dat het in het AMPR geschatte risico bij betaling een getrouw beeld geeft van het risico voor de wettigheid en regelmatigheid van de relevante uitgaven in het kader van het cohesiebeleid in 2018, die betrekking hebben op een andere periode dan de door de Rekenkamer gecontroleerde. 6. 75. Het controle- en zekerheidskader is ontworpen om voor elk programma een jaarlijks restfoutenpercentage van minder dan 2 % te bereiken. De Commissie concludeerde dat dit voor de meeste programma’s (70 %) het geval was, maar was het ermee eens dat dit nog niet het geval was voor 30 % van alle programma’s die in haar JAV’s over 2018 duidelijk waren aangegeven. De Commissie zal deze en de bevestigde gevallen waar de Rekenkamer bijkomende fouten ontdekte, volgen en de nodige aanvullende financiële correcties toepassen, waaronder nettocorrecties als de door de medewetgever gestelde voorwaarden daartoe nopen. De Commissie is het ermee eens dat voor deze programma’s verdere verbeteringen nodig zijn. De beheers- en auditautoriteiten moeten hun respectieve beheersverificaties en controles versterken om fouten in de toekomstige boekjaren beter te voorkomen. De Commissie zal samenwerken met de betrokken autoriteiten om hun controleprocedures te verbeteren. 6. 76. Met betrekking tot de twee aanbevelingen van de voorgaande jaren waaraan volgens het verslag van de Rekenkamer helemaal geen gevolg is gegeven, merkt de Commissie op dat: — een aanbeveling niet is aanvaard door de Commissie en derhalve geen actie vereist; — actie is ondernomen om de subsidiabiliteit van de btw te verduidelijken en te vereenvoudigen in het voorstel van de Commissie voor het rechtskader voor de periode na 2020. Zie ook het antwoord van de Commissie op bijlage 6. 3. Aanbeveling 6. 1 (Controleregelingen voor programma’s in het kader van het mkb-initiatief) De Commissie aanvaardt deze aanbeveling. a) In het herziene artikel 40 van de GB-verordening is een nieuw zekerheidsmodel vastgesteld, dat met name controleverslagen en auditverslagen omvat van externe auditoren van de EIB/het EIF, van wie de modellen bij uitvoeringshandeling zijn goedgekeurd. Het EIF heeft bevestigd dat het bereid is het gebruik van de nieuwe soorten auditverslagen op vrijwillige basis uit te breiden tot alle programma’s in het kader van het mkb-initiatief. 