None
In België bestaan er geen voorschriften betreffende de
afstand tussen de spijlen van balustrades, hoewel er
hiervoor wel een norm is ('), norm nr. NBNB03 - 103
„Exploitatie belastingen van gebouwen" („belasting" in
de technische betekenis van het woord), waarin echter de
onderhavige kwestie niet wordt geregeld. In andere
Lid-Staten bestaan normen voor een maximumafstand:
in Frankrijk (11 cm), in Holland (10 cm) en in Duitsland
(12 cm) (2). Op het gebied van het arbeidsrecht geeft het
algemeen Belgisch Reglement voor de Arbeidsbescher­
ming voorschriften voor de hoogte van balustrades. De
reden hiervoor is dat genoemd Reglement de bescherming
van de mens op de arbeidsplaats ten doel heeft, d.w.z. van
personen van ten minste 14 a 16 jaar oud. Dit Reglement
is alleen van toepassing in ruimten waar loontrekkenden
hun beroep uitoefenen, doch niet in woningen.
(*) „Norm" die in België echter geen bindend karakter heeft en
waarvan de toepassing naar gelang van de sectoren min of
meer goed wordt nageleefd.
 (2) Tijdschrift van het „Wetenschappelijk en Technisch Cen­
trum voor het Bouwbedrijf' nr. 4, december 1972, blz. 48
e.v. 22. 7. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 188/11
Is de Commissie van mening dat het haar taak is
ervoor te zorgen dat er communautaire veiligheids­
normen komen ter vermijding van zulke tragische
ongelukken, daar waar niet-geharmoniseerde natio­
nale normen bovendien nog technische handelsbe­
lemmeringen meebrengen?
Zo neen, is zij dan van mening dat haar zeer ruime
interpretatie van het arrest „Cassis de Dijon" de
ruimte biedt of zou moeten bieden om in Nederland,
waar veel strengere normen gelden, produkten te
verkopen die aan minder strenge normen voldoen en
produkten uit landen waar geen enkele norm
geldt? SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 150/82
van de heer de Ferranti
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(31 maart 1982)
Betreft: Televisie-uitzendingen via satellieten
Kan de Raad op korte termijn de besluiten van de
Lid-Staten inzake toewijzing van controle op en techni­
sche maatstaven voor de uitzending van televisieprogram­
ma's via satellieten herzien, opdat deze programma's alle
Europese consumenten kunnen bereiken en de belangen
van heel Europa zo goed mogelijk worden gediend?
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(23 juni 1982)
1. Evenals het geachte Parlementslid betreurt de Com­
missie het dat dergelijke ongelukken zich kunnen voor­
doen. Ook sluit zij zich aan bij zijn streven haar een betere
bescherming van de mens door middel van de vaststelling
of aanpassing van veiligheidsvoorschriften.
Talrijke door de Raad vastgestelde richtlijnen betreffende
de opheffing van technische handelsbelemmeringen voor
industrieprodukten betreffen veiligheidsvoorschriften.
Andere voorstellen van de Commissie die dergelijke
bepalingen behelzen zijn thans in behandeling bij de
Raad.
 Op het gebied van de bouwnijverheid heeft de Commissie
bij de Raad een voorstel voorheen kaderrichtlijn (')
ingediend en voorbereidende werkzaamheden aangevan­
gen met betrekking tot een aantal produkten welke
bestemd zijn voor het bouwbedrijf.
Het is de Commissie meer in het bijzonder met betrekking
tot balustrades van balkons onbekend of er een handels­
stroom tussen de Lid-Staten bestaat en a fortiori of
belemmeringen welke voortvloeien uit de uiteenlopende
nationale regelingen daarvoor een hindernis vormen.
Onder deze omstandigheden verzetten de Gemeenschaps­
bepalingen zich niet tegen de vaststelling door de Lid-Sta­
ten, om veiligheidsredenen, van nationale regelingen
welke bepalingen inhouden met betrekking tot de afstand
van spijlen van balustrades.
2. Wat het standpunt van de Commissie inzake de
gevolgen van het arrest van het Hof van Justitie in zaak
120/78 „Cassis de Dijon" betreft, wordt het geachte
Parlementslid verzocht het antwoord van de Commissie
op schriftelijke vraag nr. 874/81 van de heer Flanagan (2)
te willen inzien. Antwoord
(23 juni 1982)
De Raad heeft tot nu toe niet in het bijzonder moeten
beraadslagen over vraagstukken betreffende televisie-uit­
zendingen via satellieten en heeft daaromtrent geen
mededelingen of voorstellen van de Commissie ontvan­
gen.
(») PB nr. C 308 van 23. 12. 1978, blz. 29.
 (2) PB nr. C 295 van 16. 11. 1981. SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 151/82
van de heer Patterson
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(1 april 1982)
Betreft: Ontwerp-richtlijn inzake voorlichting en raad­
pleging van de werknemers
Kan de Commissie mededelen a) hoeveel dochteronder­
nemingen en b) hoeveel werknemers onder de werkings­
sfeer van de ontwerp-richtlijn inzake de voorlichting en de
raadpleging van werknemers (COM(80) 423 def.) zou­
den vallen, indien het minimumaantal werknemers dat is
vereist voor het ontstaan van het recht op voorlichting en
raadpleging, van 100 werknemers in een dochteronder­
neming zou worden verhoogd tot
1. 200 werknemers,
2. 250 werknemers,
3. 500 werknemers?
Antwoord van de heer Richard
namens de Commissie
(24 juni 1982)
De Commissie verwijst het geachte Parlementslid naar
mondelinge vraag H-7/82 van de heer Patterson (').
Zij zou hem eveneens willen verwijzen naar het overzicht
dat werd opgemaakt aan de hand van door de bevoegde
(J) Debat van het Europese Parlement, zitting van 11 mei
1982. Nr. C 18.8/12 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 22. 7. 82
diensten van de tien Lid-Staten verstrekte statistische
gegevens.
Dit overzicht werd toegezonden aan de Commissie voor
Sociale Zaken van het Europese Parlement om tegemoet
te komen aan het verzoek van diverse leden van deze
commissie (1).
(')" Voorlichtingsnota nr. 4 van 18 maart 1982, doe. EP 77.863
met bijlage (Commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegen­
heid).
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 155/82
van de heer Waker
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(1 april 1982)
Betreft: Pensioenen
1. Hoeveel pensioenen en hoeveel weduwenpensioe-
nen zijn overeenkomstig de EG-bepalingen aan oud-leden
van de Instellingen en oud-ambtenaren, respectievelijk
hun weduwen, in januari 1982 uitbetaald, uitgesplitst
naar salarisrang?
Leden van de Instellingen
Uitgesplitst naar categorie
Rang A 1
A2
A3
A 4 t/m 8
B
C
D
2. Welk bedrag is voor deze pensioenen op de begro­
ting uitgetrokken?
3. Voor hoeveel pensioenen vielen in januari 1982
de netto uitbetaalde bedragen in de navolgende cate­
gorieën:
minder dan 20 000 Bfr.
20 001 t/m 30 000 Bfr.
30 001 t/m 40 000 Bfr.
40 001 t/m 50 000 Bfr.
50 001 t/m 60 000 Bfr.
60 001 t/m 70 000 Bfr.
70 001 t/m 80 000 Bfr.
80 001 t/m 90 000 Bfr.
90 001 t/m 100 000 Bfr.
meer dan 100 000 Bfr.
4. Hoeveel Bfr. bedroegen in januari 1982 de laagste
en de hoogste netto uitbetaalde pensioenen en de laagste
en hoogste uitbetaalde weduwenpensioenen? Antwoord van de heer Burke
namens de Commissie
(24 juni 1982)
Daar het antwoord erg omvangrijk is en vele tabellen
omvat, doet de Commissie het rechtstreeks aan het
geachte Parlementslid en aan het Secretariaat-generaal
van het Parlement toekomen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 161/82
van de heer Poniatowski
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(1 april 1982)
Betreft: Toewijzing van de posten op het organigram
voor 1981 aan DG VIII „beheer voedselhulp"
Bij de vaststelling van de begroting 1981 heeft het
Europese Parlement de lijst van het aantal ambten van de
Commissie van de Europese Gemeenschappen aangevuld
met
— 58 nieuwe posten (16 A, 25 B, 17 C),
— en 25 nieuwe tijdelijke posten (14 A, 4 B, 7 C).
 In de toelichting werd prioriteit gegeven aan de toewijzing
van permanente posten voor ontwikkelingssamenwer­
king.
Het Parlement heeft voorts in een aantal resoluties
gewezen op de noodzaak de doelmatigheid en de kwaliteit
van de communautaire voedselhulp te verbeteren (reso­
lutie over de honger in de wereld, resolutie over het
voedselhulpprogramma 1981, enz.). De noodzaak hier­
toe komt eveneens zeer duidelijk naar voren in het
bijzondere verslag van de Rekenkamer over de voedsel­
hulp.
De Commissie heeft deze situatie steeds onderkend,
waarbij zij er echter op wees dat zolang de daarmee
belaste dienst over onvoldoende personeel beschikt, zij
geen afdoende maatregelen kan treffen.
Kan de Commissie mededelen hoeveel van de 58 in 1981
gecreëerde posten en in welke rang aan de dienst „beheer
voedselhulp" zijn toegewezen?
Antwoord van de heer Thorn
namens de Commissie
(21 juni 1982)
De Commissie had in het kader van de begroting 1981 om
151 nieuwe posten verzocht in verband met de dringende
behoefte aan personeel; voor het Directoraat-generaal
Ontwikkeling was om 14 vaste ambten verzocht, waar­
van 4 posten voor Voedselhulp (1 A, 1 B en 2 C) ten
einde een uitbreiding van de personeelsbezetting van deze
Afdeling te verzekeren. 22. 7. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 188/13
Bij de definitieve vaststelling van de'begroting 1981 heeft
de Commissie slechts 100 posten gekregen voor de meest
dringende behoeften, dit wil zeggen ongeveer 66% van
haar oorspronkelijke aanvraag l1).
Overeenkomstig de door het Parlement in zijn amende­
ment (2) tot uitdrukking gebrachte wensen en in de lijn
van haar oorspronkelijke aanvrage heeft de Commissie
bij de verdeling van het voor 1981 verkregen aantal
posten 11 vaste ambten toegekend aan het Directo­
raat-generaal Ontwikkeling. De Afdeling Voedselhulp is
uitgebreid met 1 ambtenaar A, 2 ambtenaren B en
1 ambtenaar C.
 De Commissie deelt de bezorgdheid van het Parlement en
het geachte Parlementslid over de noodzaak de doelma­
tigheid en de kwaliteit van de communautaire voedsel­
hulp te verbeteren. Zoals reeds medegedeeld aan de
Commissie voor Ontwikkeling en herhaald in de voltal­
lige vergadering in het kader van het debat over het
voedselhulpprogramma 1982 (3) heeft de Commissie
thans een volledig verslag over de voedselhulp in voorbe­
reiding; dit zal in juli aanstaande bij het Parlement
worden ingediend. Het vraagstuk van het personeelsbe­
stand is niet alleen in dit verband onderzocht, doch
eveneens in het kader van de huidige reorganisatie van het
Directoraat-generaal Ontwikkeling; de Commissie zal
niet nalaten de nodige voorstellen ter zake te doen.
(') Zij heeft voorts 88 van de 120 gevraagde posten voor de
uitbreiding gekregen (dit wil zeggen 73 % van haar oorspron­
kelijke aanvrage).
(2) Amendement van 10. 12. 1980 van de heer Adonnino,
rapporteur van de Begrotingscommissie.
(3) Zitting van april 1982.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 174/82
van de heer Patterson
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(1 april 1982)
Betreft: Vertaaldienst
Als de vertaaldienst van de Commissie haar werk in
rekening zou brengen, hoeveel zouden dan de kosten per
1000 woorden voor elk van de zeven talen bedragen?
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 175/82
van de heer Patterson
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(1 april 1982)
Betreft: Vertaaldienst
Welke bijkomende kosten zijn per persoon per maand
met de vertaaldienst van de Commissie gemoeid? SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 176/82
van de heer Patterson
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(1 april 1982)
Betreft: Vertaaldienst
Hoeveel bedraagt het gemiddelde salaris per maand van
een vertaler bij de vertaaldienst van de Commissie?
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 177/82
van de heer Patterson
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(1 april 1982)
Betreft: Vertaaldienst
Wat is voor elk van de zeven afdelingen van de vertaal­
dienst van de Commissie het rendement per persoon
uitgedrukt in 1 000 woorden per maand?
Gecombineerd antwoord van de heer Burke
op de schriftelijke vragen nr. 174/82, nr. 175/82,
nr. 176/82 en nr. 177/82
(22 juni 1982)
Schriftelijke vraag nr. 174/82
De Commissie beschouwt al haar diensten, met inbegrip
van de vertaaldienst, als overheidsdiensten. Als zodanig
zijn zij onderworpen aan verplichtingen van politieke,
juridische en administratieve aard (b.v. permanente
samenwerking met de bevoegde operationele diensten)
waardoor een rendementsberekening, zoals die in prive-
bedrijven zou gebeuren, elke betekenis verliest.
Schriftelijke vraag nr. 175/82
In 1982 kostte de huisvesting van het personeel van de
Commissie in Brussel en Luxemburg gemiddeld ongeveer
555 Ecu per persoon per maand. Dit bedrag omvat de
uitgaven voor huur, verzekering, brandstoffen (water,
gas, elektriciteit en stookolie), onderhoud, schoonmaak,
inrichting, veiligheid, toezicht op de gebouwen, diverse
huurlasten, kantoormachines, meubilair en kantoor­
behoeften.
 De vertaaldiensten - met inbegrip van de daarbij
aansluitende activiteiten (planning, terminologie, type­
kamers) - omvatten in Brussel en Luxemburg 1 233
personen, waarvan 850 vertalers. Elke vertaler, met zijn
infrastructuur, kost gemiddeld 805 Ecu per maand.
Schriftelijke vraag nr. 176/82
Het gewogen gemiddelde basissalaris van een vertaler bij
de diensten van de Commissie bedraagt 127 628 Bfr. per
maand. Nr. C 188/14 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 22. 7. 82
Schriftelijke vraag nr. 177/82
De cijfers inzake het rendement, berekend voor het
begrotingsjaar 1981 (in aantal bladzijden per vertaler en
per maand) (*) zijn:
Duitse afdeling 140,5
Franse afdeling 131,5
Italiaanse afdeling 130,0
Nederlandse afdeling 122,6
Engelse afdeling 143,5
Deense afdeling 118,0
De Commissie wil er echter op wijzen dat het rendement
in aantal bladzijden slechts ten dele significant is omdat
het voor een juist begrip en een nauwkeurige vertaling van
uiterst gespecialiseerde teksten vereiste documentaire en
terminologische onderzoekwerk, evenals de vele noodza­
kelijke raadplegingen, hierin niet tot uiting komen;
hierbij komt nog het extra revisiewerk dat erop gericht is
de conformiteit en de concordantie van een groot aantal
meertalige teksten met rechtskracht te garanderen.
Overigens brengt de noodzaak om alle talen van de
Gemeenschap te bestrijken met zich dat het aantal
talencombinaties vrij groot is.
(') 1 000 woorden stemmen overeen met drie getypte bladzijden
vertaling.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 201/82
van mevrouw Van Hemeldonck
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(5 april 1982)
Betreft: Produktiequotastelsel voor staal
1. Kan de Commissie mededelen door welke bedrijven
en in welke mate de door de Gemeenschap opge­
legde produktiequota ingevolge Beschikking
1831/81/EGKS (*), werden overschreden?
2. Welke sancties werden eventueel genomen? Tegen
wie?
3. In voorkomend geval hoeveel boetes werden tot nu
toe geïnd?
(') PB nr. L 180 van 1. 7. 1981, blz. 1.
 Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(24 juni 1982)
Beschikking nr. 1831/81 EGKS van de Commissie is op
1 juli 1981 in werking getreden. Het toezicht op de
driemaandelijkse produktiequota's en op het aan de
Gemeenschap geleverde gedeelte van de produktie kan
pas verscheidene weken na het einde van elk kwartaal
worden beëindigd, daar rekening dient te worden gehou­
den met de uitwisseling van quota's en daar in sommige
gevallen door de producenten verschafte statistieken ter plaatse dienen te worden nagezien, vooral met betrekking
tot het voor de produktie van kleine gelaste buizen
geleverde materiaal. Voor het derde en het vierde kwar­
taal van 1981 is het toezicht echter reeds uitgevoerd. Uit
de resultaten van de twee kwartalen blijkt dat de produ­
centen van de Gemeenschap overal de quota's hebben
gerespecteerd, aangezien de totale produktie en leverin­
gen aan de Gemeenschap van de onder de quota's vallende
produkten een weinig lager liggen dan de totale quota's
voor deze produkten samen. Voor het derde kwartaal
was er echter een kleine overschrijding van de leverings­
quota's van categorie Ib en een kleine overschrijding van
de produktie en leveringen van categorie Ib, Ie en ld in het
vierde kwartaal.
Binnen de grenzen van deze cijfers hebben een aantal
bedrijven deze quota's overschreden. De procedure in
gevallen van tijdelijke overschrijding bestaat erin de
betrokken onderneming hiervan in kennis te stellen
overeenkomstig artikel 36 van het EGKS-Verdrag, waar­
in om opmerkingen wordt gevraagd en de onderneming
de mogelijkheid wordt geboden van een hoorzitting,
waarop zij haar standpunt kan uiteenzetten. Vervolgens
kan een verder onderzoek en controle van de cijfers
noodzakelijk blijken.
 Met betrekking tot het derde kwartaal werd er aan veertig
bedrijven kennis gegeven van duidelijke overschrijdingen
en waren de hierboven beschreven procedures nog altijd
aan de gang. Met betrekking tot het vierde kwartaal zal
binnenkort een kennisgeving plaatsvinden, aangezien het
aantal betrokken bedrijven overeenstemt met dat vpn het
voorafgaande kwartaal.
Het zou duidelijk ongepast zijn de namen van de betrok­
ken bedrijven bekend te maken zolang de volledige
onderzoeksprocedure in de zaak van elk bedrijf afzonder­
lijk niet is afgesloten en zolang het bedrijf niet in kennis is
gesteld van een eventuele boete. Verscheidene zaken zijn
thans in een definitief stadium getreden en de Commissie
zal binnenkort beschikkingen geven.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 206/82
van de heer von Wogau
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(5 april 1982)
Betreft: Richtlijn 76/211/EEG betreffende voorver­
pakkingen 0)
1. Is het juist dat de in bijlage I, punten 1.3 en 2.4,
genoemde maximaal toelaatbare fouten vooral zijn vast­
gesteld met het oog op de mogelijke nauwkeurigheid bij
industrieel vervaardigde produkten?
2. Leiden dergelijke maximaal toelaatbare fouten ook
voor levensmiddelen die niet industrieel zijn vervaardigd
tot concurrentievervalsingen tussen grote en kleine pro­
ducenten?
0) PB nr. L 46 van 21. 2. 1976, blz. 1. 22. 7. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 188/15
3. Is de Commissie het ermee eens dat het om deze
redenen ware aan te bevelen de maximaal toelaatbare
fouten in minus voor gekalibreerd pluimvee te verho­
gen?
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(24 juni 1982)
1. De maximaal toelaatbare fouten ten aanzien van de
hoeveelheden zijn vastgesteld in bijlage I van Richtlijn
76/211 /EEG van de Raad inzake voorverpakte produk-
ten, waarbij in het algemeen rekening is gehouden met de
voorverpakkingsmethoden voor alle, al dan niet indu­
strieel vervaardigde, produkten in de Gemeenschap.
 Voorts zij opgemerkt dat de in bijlage II vervatte door de
bevoegde diensten te verrichten controles zowel zijn
voorgeschreven voor partijen van minder dan 100 stuks
als voor partijen tot 10 000 stuks en dat Richtlijn
80/232/EEG van de Raad (*) inzake reeksen van nomi­
nale hoeveelheden voorverpakte produkten betrekking
heeft op alle soorten produkten, ongeacht de wijze
waarop zij zijn vervaardigd.
2. Volgens de Commissie kunnen de betrokken maxi­
maal toelaatbare fouten geen concurrentievervalsing tus­
sen de verschillende producenten teweeg brengen. Voorts
is sedert de Lid-Staten deze voorschriften toepassen, bij
haar geen enkele melding van dergelijke moeilijkheden
binnengekomen.
3. Meer in het bijzonder ten aanzien van de vraag over
de tolerantiemarges in minus voor gekalibreerd pluimvee
is de Commissie na overleg met de Lid-Staten van mening
dat de voor dit speciale produkt in Richtlijn
76/211/EEG vervatte maximaal toelaatbare fouten niet
moeten worden verhoogd.
Een dergelijke wijziging, die niet noodzakelijk blijkt, zou
namelijk bovendien indruisen tegen de wijziging vaft deze
richtlijn, die door de Commissie op 28 september 1978
bij Richtlijn 78/891/EEG (2) is-vastgesteld.
(') PB nr. L 51 van 25. 2. 1980.
(2) PB nr. L 311 van 4. 11. 1978.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 207/82
van de heer Rogers
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(5 april 1982)
Betreft: ICFC
1. Is het de Commissie bekend dat een particuliere
firma, genaamd Industrial and Commercial Finance
Corporation aan industriëlen en plaatselijke instanties
leningen en subsidies uit communautaire fondsen aan­
biedt? 2. Is het haar bekend dat de ICFC 1 % commissie op
het verkregen bedrag in rekening brengt?
3. Kan zij een onderzoek naar deze firma instellen?
4. Heeft de firma als tussenpersoon of rechtstreeks
communautaire gelden ontvangen?
5. Is het de Commissie bekend dat de ICFC ook
leningen in combinatie met communautaire fondsen
aanbiedt?
6. Kan zij vaststellen wie de directeuren van ICFC
zijn? •
Antwoord van de heer Ortoli
namens de Commissie
(24 juni 1982)
Leningen voor industriële doeleinden worden door de
Commissie verstrekt namens de Europese Gemeenschap
voor Kolen en Staal en door de Europese Investerings­
bank voor projecten die aan hun eisen voldoen.
De Gemeenschap streeft ernaar kleine en middelgrote
ondernemingen in aanmerking te doen komen voor deze
lenigen en heeft de praktijk ontwikkeld globale leningen
te verstrekken aan intermediaire financiële instellingen,
die op hun beurt kleine individuele leningen verstrekken.
Deze instellingen beoordelen de financiële aangelegen­
heden van de verzoekers en garanderen de terugbetaling
van rente en kapitaal.
De Industrial and Commercial Finance Corporation
Limited is het uitvoerend orgaan van Finance for Industry
Ltd en biedt zowel EGKS- als EIB-leningen aan voor
individuele subleningen die door de aangewezen over­
heidsinstantie worden goedgekeurd. Finance for Industry
is een dochterinstelling van de samenwerkende banken
van het Verenigd Koninkrijk en de Bank of England.
 De Gemeenschap staat intermediaire financiële instellin­
gen toe een deel van hun kosten te dekken uit een vaste
marge zoals overeengekomen tussen de Gemeenschap en
de intermediaire instelling. Gelet op het vertrouwelijk
karakter van de financiële operaties, waarvan hier sprake
is, verhindert de Commissie het door het geachte Parle­
mentslid genoemde cijfer van 1 % te bevestigen of te
ontkennen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 231/82
van de heer Marck
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(19 april 1982)
Betreft: Aanwending gelden van de medeverantwoorde-
lijkheidsheffing
Ik stel vast dat de uiteindelijke beslissing voor de verlen­
ging van de promotiecampagnes voor zuivelprodukten in Nr. C 188/16 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 22. 7. 82
het kader van de medeverantwoordelijkheidsheffing
steeds later wordt genomen, zodat onzekerheid heerst,
ook ten aanzien van het tijdelijk of contractueel personeel
dat hiervoor wordt ingezet of ten aanzien van reclame­
agentschappen die na competitie bepaalde campagnes
toegewezen krijgen.
Kan de Commissie mij mededelen welke de oorzaken zijn
van deze vertraging, rekening houdend met het feit dat de
einddatum van de vorige campagne lang vooraf bekend
is?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(18 juni 1982)
De verordening betreffende de voortzetting van de in
Verordening (EEG) nr. 723/78 bedoelde acties inzake
verkoopbevordering en reclame in de sector melk en
zuivelprodukten is bekendgemaakt op 5 februari
1982 (J). In deze verordening is bepaald dat de voorstel­
len tot 1 maart 1982 bij het interventiebureau worden
ingewacht en dat ze binnen 20 werkdagen na genoemde
datum aan de Commissie moeten worden toegezonden.
Niets wijst erop dat de ondertekening van de contracten
later zal plaatsvinden dan de vorige jaren.
 Aangezien het gaat om de voortzetting van acties inzake
verkoopbevordering en reclame zouden de betrokken
organisaties onmiddellijk na de ondertekening van het
contract met de uitvoering van hun programma moeten
kunnen beginnen.
Wat de verkoopbevordering buiten de Gemeenschap
betreft hebben zich moeilijkheden voorgedaan bij het
opstellen van de teksten waarover overleg met diverse
diensten en organisaties noodzakelijk bleek te zijn.
Indien zich een aanzienlijke achterstand bij de onderteke­
ning van de contracten zou voordoen, zou de Commissie
geen bezwaar hebben tegen een verlenging van de termijn
om de uitvoering van de programma's mogelijk te
maken.
(') PB nr. L 28 van 5. 2. 1982, blz. 10.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 233/82
van de heer de Ferranti
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(19 april 1982)
Betreft: Statistische grondslag voor het werkgelegen­
heidsbeleid van de Gemeenschap
Worden de volgende analyses door de arbeidsstatistieken
bevestigd:
1. dat de periode waarin de Gemeenschap is opgericht,
vooral werd gekenmerkt door de grote aantallen werknemers die van de landbouw naar de industrie
trokken?
2. dat onze tijd vooral wordt gekenmerkt door het
verschijnsel dat er nog steeds banen in de landbouw
wegvallen, maar dat ook steeds meer werknemers
hun baan in grote industriële en dienstverlenende
bedrijven laten varen en werk vinden in kleine
bedrijven in alle mogelijke sectoren?
3. dat de door de nationale overheid te dragen kosten in
verband met de ontwikkelingen, met name voor
maatregelen om verandering van werk te vergemak­
kelijken, zoals regelingen voor de tewerkstelling van
jongeren, opleiding en herscholing voor nieuwe
banen, verhuizing of pensioentransfers, voor sommi­
ge Lid-Staten in de loop der laatste jaren buitensporig
hoog zijn uitgevallen, zonder dat zij compenserende
steun van de Gemeenschap hebben ontvangen?
Antwoord van de heer Burke
namens de Commissie
(22 juni 1982)
1. Er zijn geen vergelijkbare reeksen statistieken inza­
ke de trek van individuele werknemers tussen bedrijfssec­
toren. Er zijn echter wel jaarlijkse statistieken sedert 1960
voor EUR-9 die betrekking hebben op de totale werkge­
legenheid per sector en die een verdere verdeling bevatten
in twee groepen: werkgevers, zelfstandigen en medewer­
kende gezinsleden enerzijds en werknemers anderzijds.
Een uittreksel uit de gepubliceerde statistieken werd
rechtstreeks aan het geachte Parlementslid en aan het
Secretariaat-generaal van het Europese Parlement toege­
zonden (').
2. De op het ogenblik beschikbare statistieken laten
het soort analyse dat nodig is om de overgang van
werknemers tussen grote en kleine bedrijven te beoorde­
len niet toe.
 3. Er bestaan geen communautaire statistieken
omtrent de kosten die de nationale overheid te dragen
heeft voor maatregelen om verandering van werk te
vergemakkelij ken.
(') Voor meer bijzonderheden wordt verwezen naar de Euro-
stat-publikaties „Werkgelegenheid en werkloosheid 1980
voor 1960-1979" 3/81 voor 1980.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 240/82
van mevrouw Ewing
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(19 april 1982)
Betreft: Prijzen van gas voor huishoudelijk gebruik
Kan de Commissie een lijst publiceren van de gamma van
prijzen van gas voor huishoudelijk gebruik in elk van de
Lid-Staten? 22. 7. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 188/17
Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(18 juni 1982)
De Commissie publiceert sedert 1955 statistieken over de
gasprijzen in de Lid-Staten, met informatie over tarieven,
belastingen, enz.
Het geachte Parlementslid wordt verwezen naar het meest
recente document uit deze reeks: „Gasprijzen
1978- 1980" (Eurostat 1980). Een bijgewerkte uitgave
wordt voorbereid.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 243/82
van de heer Key
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(19 april 1982)
Betreft: Energiesubsidies voor de glasindustrie
Beschikt de Commissie over enigerlei gegevens betreffen­
de de omvang van de energiesubsidies voor de glas­
industrie in elke Lid-Staat?
Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(23 juni 1982)
De Commissie beschikt niet over gegevens waaruit blijkt
dat de Lid-Staten energiesubsidies geven aan hun glas­
industrieën. De glasindustrie is evenwel in het algemeen
een grote energieverbruiker (ongeveer 25 % van de
produktiekosten) en kan in sommige Lid-Staten profijt
trekken van bijzondere tarieven voor grootverbruikers.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 244/82
van de heer Key
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(19 april 1982)
Betreft: Energie- en grondstofbesparingen in de glas­
industrie
De glasindustrie recupereert sedert enkele jaren oud glas
in containers wat aanzienlijke energie- en grondstof­
besparingen heeft opgeleverd.
 Heeft de Commissie in dit verband enigerlei plannen om
de industrie te helpen bij de opzet van nieuwe re-
cy cl ingspr o j ecten ? Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(21 juni 1982)
De Commissie volgt met de grootste aandacht de ontwik­
keling en de successen van de programma's voor de
recycling van verpakkingsglas, die in alle Lid-Staten
zowel op nationaal als op lokaal vlak worden opge­
steld.
Deze recyclingsprogramma's, die door autoriteiten en
industrie op contractuele basis zijn opgesteld, bieden het
dubbele voordeel van verhoogde milieubescherming en
van verlaagde behandelingskosten voor huisvuil, alsmede
het voordeel van een aanzienlijke besparing op het gebied
van energie en grondstoffen, zodat deze plannen een eigen
rentabiliteit bezitten.
Westeuropa telt momenteel 56 eenheden voor recycling
van glas, met een capaciteit die over het algemeen tussen
10 en 25 ton per uur ligt; de meeste van deze eenheden
dateren van de laatste 5 jaar.
Hoewel zij actief deelneemt aan het ontwerp en het tot
stand brengen van een Europees beleid inzake verpakkin­
gen in het algemeen, is de Commissie niet van plan onder
de huidige omstandigheden ten aanzien van de recycling
van glas direct op het niveau van de industrie maatregelen
. te nemen.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 250/82
van de heer Hutton
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(19 april 1982)
Betreft: Citizen's band radio
Kan de Commissie mededelen:
1. hoe lang het volgens haar zal duren om aanbevelingen
te doen betreffende coördinatie van de voorschriften
voor Citizen's band radio;
2. of zij van oordeel is dat de Britse Regering door haar
voorschriften een technische handelsbelemmering
heeft opgeworpen;
3. of zij van plan is maatregelen te nemen naar aanlei­
ding van de Britse regeling?
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 310/82
van Sir Fred Warner
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(26 april 1982)
Betreft: CB-radio
De Britse Regering heeft onlangs het gebruik van CB-ra­
dio in het Verenigd Koninkrijk toegestaan, maar daaraan Nr. C 188/18 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 22. 7. 82
vqorwaarden verbonden die een integratie van het Britse
net in dat van de overige Lid-Staten van de Gemeenschap
onmogelijk maken. Een van de gevolgen hiervan zal zijn
dat een niet-tarifaire belemmering wordt opgeworpen
voor de handel in CB-apparatuur in de Gemeenschap.
Wat denkt de Commissie hieraan te doen?
Gecombineerd antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
op de schriftelijke vragen nr. 250/82 en nr. 310/82
(21 juni 1982)
De Commissie is zich van de problemen als gevolg van de
tussen de Lid-Staten ontstane verschillen in de reglemen­
tering van de zogeheten Citizen's band (CB) vooral wat de
aspecten zendvermogen, modulatie en (voor het Verenigd
Koninkrijk) golflengte betreft, terdege bewust.
Zij is dan ook aan het onderzoeken of de door die
verschillen veroorzaakte belemmeringen binnen het raam
van de communautaire wetgeving wel te rechtvaardigen
zijn, hetgeen een technisch ingewikkelde aangelegenheid
is. Ook wordt door haar nagegaan of de nationale
CB-regelementeringen kunnen worden geharmoniseerd.
 Er is reeds met de diverse betrokken partijen gesproken,
o.a. de zich specifiek met deze problematiek bezig
houdende Conférence Européenne des Administrations
des Postes et des Télécommunications (CEPT), welke
organisatie over een grote ervaring op dit gebied beschikt,
waarmee de Commissie wellicht ook haar voordeel kan
doen.
Zou harmonisatie inderdaad mogelijk worden geacht,
dan zou een op dit terrein door de CEPT tot haar leden te
richten aanbeveling (naar verluidt zou er een voor begin
1983 zijn gepland) tevens een goed bruikbare basis
kunnen vormen voor een harmonisatievoorstel van de
EEG-Commissie.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 276/82
van de heer Pedini
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(26 april 1982)
Betreft: Italiaanse steunregeling ten behoeve van de
ontmanteling van ijzer- en staalinstallaties
Het Italiaanse Parlement heeft de wet nr. 46 goedge­
keurd, waarbij in artikel 20 o.a. financiële bijdragen zijn
opgenomen voor bedrijven die hun produktiecapaciteit
door de stillegging van verouderde installaties, met name
installaties met een elektrische oven, verminderen.
Heeft de Commissie de verzekering gekregen dat de
buitengebruikstelling van niet meer concurrerende bedrij­
ven, waarvan het voortbestaan alleen maar zou leiden tot
een toekomstige produktieverhoging, tegen te hoge
kosten door deze steunmaatregelen, werkelijk is gewaar­
borgd? Antwoord van de heer Andriessen
namens de Commissie
(23 juni 1982)
De Commissie is inderdaad in kennis gesteld van de
bepalingen van artikel 20 van de door het geachte
Parlementslid genoemde wetstekst.
Naar haar mening konden deze bepalingen verenigbaar
. worden geacht met de doelstellingen van het communau­
tair beleid voor de herstructurering van de ijzer- en
staalsector, voor zover de toepassingsmoduliten daarvan
een duidelijke en daadwerkelijke vermindering van de
capaciteiten van de begunstigde ondernemingen waar­
borgen en elke benutting van de verstrekte middelen voor
de financiering van nieuwe investeringen in de ijzer- en
staalsector uitsluiten.
 Daar zij van mening was dat deze waarborgen nog niet
waren verkregen heeft de Commissie op 22 januari 1982
ten aanzien van deze maatregelen de procedure van
artikel 8, lid 3, van Beschikking nr. 2320/81/EGKS
ingeleid (!).
In het kader van deze procedure zet de Commissie haar
overleg met de Italiaanse Regering voort, ten einde zich
ervan te vergewissen dat de uitvoeringsteksten van de
betrokken legislatieve maatregelen aan de bovenvermelde
vereisten voldoen.
Alleen op deze voorwaarden zal zij, conform Beschikking
nr. 2320/81/EGKS, de tenuitvoerlegging daarvan kun­
nen goedkeuren.
(») PB nr. L 228 van 13. 8. 1981, blz. 14.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 280/82
van de heer Hord
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(26 april 1982)
Betreft: Belastingharmonisering
In sommige Lid-Staten van de Gemeenschap worden
lucifers en aanstekers met BTW en accijns belast. Kan de
Commissie het volgende mededelen:
1. Welke landen heffen accijns op lucifers en aanstekers
en welk tarief wordt toegepast?
2. Worden door enig land nog andere heffingen of
belastingen op lucifers of aanstekers toegepast dan wel
exportrestituties verleend, en zo ja, tegen welk
tarief?
3. Hoe hoog was, in de meest recente en meest geschikte
periode, de ontvangst uit die heffingen of belastingen
per land?
4. Acht de Commissie het juist dat sommige consumen­
ten in de Gemeenschap wel en andere niet deze extra
belasting moeten dragen? 22. 7. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 188/19
5. Streeft de Commissie nog steeds naar harmonisering
van de accijns op tabak, alcohol, wijn, bier en olie en
naar afschaffing van heffingen op minder belangrijke
produkten welke veel minder opbrengen? praktische redenen zouden worden afgeschaft in het
kader van de opheffing van de belastinggrenzen.
5. Ja.
 Antwoord van de heer Tugendhat
namens de Commissie
(22 juni 1982)
1. Momenteel heffen vier Lid-Staten naast BTW
accijnzen op lucifers en aanstekers: Denemarken, Ierland,
Italië en het Verenigd Koninkrijk. De tarieven zijn:
Lucifers
Denemarken
0,01 Dkr. op doosjes met maximaal 35 lucifers
0,02 Dkr. op doosjes met 36 tot 55 lucifers + 0,02 Dkr.
op iedere bijkomende 55 lucifers of een gedeelte daar­
van
Ierland
0,566 Iers £ op iedere 7 200 lucifers en proportioneel op
geringere hoeveelheden
Italië
465,75 tot 65 830 lire per 10 000 lucifers naar gelang van
de inhoud van de doos
Verenigd Koninkrijk
1,15 £ sterling per 7 200 lucifers
Aanstekers
Denemarken
2 Dkr. per stuk
Ierland
0,20 Iers £ per stuk
Italië
600 tot 1 500 lire op aanstekers voor sigaretten, sigaren,
e.d. en 200 tot 1 000 lire op aanstekers voor gas
Verenigd Koninkrijk
0,50 £ sterling per stuk
2. Deze accijnzen worden geheven op de uitvoer. De
Lid-Staten passen geen andere heffingen dan BTW en
accijnzen toe.
3. De opbrengst van deze accijnzen bedroeg in 1980:
Accijnzen op Accijnzen op
lucifers aanstekers
Denemarken 3,27 min Dkr. 8,763 min Dkr.
 Ierland 0,636 min Iers £ 0,176 min Iers £
Italië 34,200 min lire 7,300 lire
Verenigd 5,333 min £ ster- 4,242 min £ ster-
Koninkrijk ling ling
4. De Commissie heeft reeds voorgesteld (*) dat der­
gelijke belastingen, waarvan de opbrengst miniem is, om
(0 PB nr. C 43 van 29. 4. 1972, blz. 23. SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 295/82
van mevrouw Walz
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(26 april 1982)
Betreft: De Zuid-Zuidconferentie te Delhi
1. Welke nieuwe conclusies voor het ontwikkelingsbe­
leid van de Europese Gemeenschap kunnen worden
getrokken uit de slotverklaring van de zogenaamde
Zuid-Zuidconferentie te Delhi van 24 februari 1982?
2. Welke betekenis kent de Commissie met name toe
aan het voorstel om ter bevordering van de samenwer­
king een door de landen van de derde wereld zelf
gefinancierde „multilaterale financieringsinstelling" op te
richten?
Antwoord van de heer Pisani
namens de Commissie
(23 juni 1982)
1. De conferentie van New Delhi tussen ontwikke­
lingslanden (22-24 februari 1982) heeft zich bezigge­
houden met de kwesties Noord-Zuid en Zuid-Zuid.
Wat de Noord-Zuidkwesties aangaat heeft de conferentie
voornamelijk als resultaat opgeleverd, dat in de groep van
77 t.a.v. de algemene onderhandelingen het bestaan bleek
van twee tendensen, de ene onverminderd vasthoudende
aan de traditionele opvattingen van de 77 over de
algemene onderhandelingen, de andere meer gematigd
geïnspireerd, zonder dat tussen deze beide een duidelijke
keuze viel waar te nemen. Eerst later heeft de groep van
77 een tekst ingediend met een gematigd karakter, welke
de Commissie als een goede basis van overeenstemming
beschouwt ten aanzien van de algemene onderhandelin­
gen.
 Wat de kwesties Zuid-Zuid aangaat bestaat de indruk dat
de conferentie zich op realistische wijze heeft bezonnen op
het langzame vorderingentempo in de samenwerking
Zuid-Zuid. De conferentie heeft een aantal concrete
samenwerkingsvoorstellen behandeld en daarvoor werk­
groepen ingesteld.
2. Een van die groepen zal het Indische voorstel
bestuderen om te komen tot een „multilaterale financiële
faciliteit", te bekostigen uit vrijwillige bijdragen en
bestemd voor het financieren van haalbaarheidsstudies en
technische studies voor concrete projecten. De conferen-Nr. C 188/20 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen * 22. 7. 82
tie heeft over dit voorstel geen besluit genonlen en de
contouren ervan zijn nog te vaag dan dat de Commissie er
een gefundeerd oordeel over zou kunnen uitspreken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 309/82
van de heer Galland
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(26 april 1982)
Betreft: Financiële hulp aan Thailand
Nadat tussen Frankrijk en Thailand een samenwerkings­
overeenkomst tot stand kwam en waarmede een zeer
gering bedrag gemoeid is (de overeenkomst heeft voorna­
melijk betrekking op onderwijs en onderzoek), sprak de
Thaise Regering de wens uit dat het Europa der Tien meer
aan de ontwikkeling van het land zou bijdragen, en wel
via het project ter vervanging van gewassen om de
bergboeren ertoe te bewegen geen opium meer te kwe­
ken.
Is de Commisse voornemens financiële hulpverlening aan
Thailand te overwegen en daarmede bij te dragen tot de
bestrijding van de handel in drugs?
Antwoord van de heer Haferkamp
namens de Commissie
(22 juni 1982)
De EEG heeft tot nu toe geen bijdrage geleverd tot de
financiering van projecten of programma's die tot doel
hebben de papaverteelt in de bergstreken van Thailand of
in andere drugsproducerende en -exporterende landen te
vervangen.
 De Commissie heeft evenwel reeds verschillende contac­
ten gehad met het Fonds van de Verenigde Naties
ter bestrijding van misbruik van verdovende middelen
(UNFDAC) en heeft van gedachten gewisseld over de
mogelijkheden van een nauwere samenwerking met deze
organisatie, waarbij met name gedacht werd aan de
financiering van bepaalde landbouwprojecten in de papa-
verproducerende streken van Zuidoost-Azië. Deze con­
tacten die tot nu toe geen concrete resultaten hebben
opgeleverd, zullen worden voortgezet. De Commissie
meent dat de vervanging van' de papaverteelt en de
bestrijding van de onwettige handel in en het gebruik van
verdovende middelen weliswaar een belangrijk deel
vormt op internationaal niveau, maar dat hiermee pro­
blemen zijn verbonden waarvan de specifieke aard een
globale en gestructureerde benadering vereist die verder
reikt dan de operationele, financiële en institutionele
capaciteit van de Commissie. SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 315/82
aan de heer Cousté
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(26 april 1982)
Betreft: Internationale tinovereenkomst
Kan de Commissie in het kort de grote lijnen van de
internationale tinovereenkomst aangeven en mededelen
hoe belangrijk de deelname van de EEG aan die overeen­
komst is?
Wat zijn haar plannen ter zake?
Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(23 juni 1982)
De stabilisatie van de tinmarkt heeft sinds 1956 zonder
onderbreking het onderwerp gevormd van vijf achtereen­
volgende overeenkomsten. De Gemeenschap en haar
Lid-Staten zijn partij bij de vijfde Overeenkomst, die
thans van kracht is en op 30 juni 1982 verstrijkt. De
inwerkingtreding van de zesde Overeenkomst waarover
de onderhandelingen in 1981 werden afgesloten, is voor
1 juli 1982 voorzien.
 Op 23 maart 1982 heeft de Raad op voorstel van de
Commissie besloten dat de Gemeenschap en haar Lid-Sta­
ten de Overeenkomst voor 30 april zouden ondertekenen
en kennis zouden geven van hun voornemen deze voor­
lopig toe te passen met ingang van 1 juli. Daarentegen
hebben de Verenigde Staten besloten niet aan de zesde
Overeenkomst deel te nemen.
De Tinovereenkomst, die in het kader van een markteco­
nomie wordt toegepast, beoogt de stabilisatie van de
prijzen en behelst in wezen twee hoofdmaatregelen:
buffervoorraad en uitvoercontrole (quotastelsel). De buf­
fervoorraad, die door bijdragen van de leden wordt
gefinancierd, wordt al naar geval gebruikt ter ondersteu­
ning van de minimumprijs (aankopen) of de maximum­
prijs (verkopen) van een prijsvork die in het kader van de
Overeenkomst is vastgesteld. Er kan worden besloten tot
uitvoercontrole wanneer het evenwicht tussen aanbod en
vraag niet met het instrumentarium van de buffervoor­
raad kan worden gewaarborgd.
 In de afgelopen 25 jaren is er bij de achtereenvolgende
overeenkomsten, opgesteld aan de hand van een schema
waarin een meer zwaarwegende rol werd toegekend aan
de producentenlanden, gestreefd naar een evenwicht
tussen de rechten en verplichtingen van de producenten en
verbruikers van tin; dit onder de vijfde Overeenkomst nog
onvolledig evenwicht zou volgens de regeling van de zesde
Overeenkomst moeten worden vervangen door een vol­
ledige pariteit. In het overzicht, dat rechtstreeks aan het
geachte Parlementslid en het Secretariaat-generaal van
het Europese Parlement wordt toegezonden, kunnen de
voornaamste verschillen die deze wijziging kenmerken
worden beoordeeld. 22. 7. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 188/21
De Gemeenschap is met 25 % van het wereldverbruik de
voornaamste verbruiker van tin, een erts dat zij slechts in
zeer geringe hoeveelheden produceert. Uit het oogpunt
van de inflatiebestrijding is de stabilisatie van de prijs van
een betrekkelijk zeldzame en voor bepaalde toepassingen
(met name lassen en vertinnen) onmisbare grondstof
belangrijk. Voor de Gemeenschap is het ongetwijfeld nog
belangrijker dat de voorwaarden waaronder de tinpro-
duktie plaatsvindt worden verzekerd, opdat deze op
middellange en lange termijn economisch levensvatbaar
kan blijven en zich zonder schokken kan aanpassen aan
de ontwikkeling van de vraag. Algemenerwijze bieden de
organen van de Tinovereenkomst een passend kader om
de spanningen tussen producenten en verbruikers, zoals
die bij voorbeeld in het afgelopen jaar tot uiting zijn
gekomen, weg te nemen.
Om deze redenen, en gezien de plaats die de internatio­
nale samenwerking inzake de grondstoffen inneemt in de
Noord-Zuid-betrekkingen 'is de Commissie van mening
dat het zeer belangrijk is dat de Gemeenschap, bij
ontstentenis van de deelneming der Verenigde Staten en
waarschijnlijk ook der landen met staatshandel, poogt de
zo doeltreffend mogelijke tenuitvoerlegging van de zesde
Internationale Tinovereenkomst te verzekeren.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 317/82
van de heer Cousté
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(26 april 1982)
Betreft: Feestelijkheden rondom het 25-jarig jubileum
van het Verdrag van Rome
Kan de Commissie mededelen of zij van plan is aan de 25e
verjaardag van de ondertekening van het Verdrag van
Rome speciale luister bij te zetten en zo ja, in welke
vorm?
Antwoord van de heer Thorn
namens de Commissie
(23 juni 1982)
De Commissie moge het geachte Parlementslid verwijzen
naar haar antwoord op schriftelijke vraag nr. 212/82 van
de heer Herman (*). Daarnaast stelt zij er prijs op te
preciseren dat, in het kader van het voorlichtingspro­
gramma 1982 (2), de 25e verjaardag als thema het
gehele jaar door een rol zal spelen in de voornaamste
voorlichtingsactiviteiten die zij ontplooit, ten einde aan
het grote publiek uit te leggen wat de Gemeenschap is,
wat zij tot stand heeft gebracht en welke voorstellen zij
van plan is te doen om de gemeenschappelijke uitdagin­
gen het hoofd te bieden.
(») PB nr. C 156 van 21. 6. 1982, blz 32.
(2) Doe. COM(82) 3 def. SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 345/82
van de heer Pearce
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(27 april 1982)
Betreft: Invoer van rundvlees uit Botswana
Waarom is het Verenigd Koninkrijk bij Beschikking
82/157/EEG(1) van de Commissie de verplichting opge­
legd invoercertificaten af te geven voor 1 000 ton rund­
vlees uit Botswana, tegen Nederland slechts 31,4 ton en
de andere Lid-Staten niets en wanneer zullen de andere
Lid-Staten van de Gemeenschap een redelijk aandeel van
de rundvleesexport uit Botswana voor hun rekening
nemen?
(') PB nr. L 73 van 17. 3. 1982, blz. 21.
 Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(21 juni 1982)
De Commissie moge de aandacht van het geachte Parle­
mentslid vestigen op het feit dat iedereen in onverschillig
welke Lid-Staat kan verzoeken om afgifte van een
invoercertificaat voor rundvlees in het kader van het
jaarlijkse quotum van 18 916 ton, uitgedrukt in vlees
zonder been, dat voor Botswana is vastgesteld bij Ver­
ordening (EEG) nr. 435/80 van de Raad (J). Invoercer­
tificaten worden alleen afgegeven aan wie daarom ver­
zoekt.
(») PB nr. L 55 van 28. 2.1980, blz. 4.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 370/82
van mevrouw Quin
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(30 april 1982)
Betreft: Geïntegreerde landbouwprogramma's
Zou de Commissie een definitie willen geven van wat is
bedoeld met het begrip „geïntegreerd programma" met
betrekking tot het landbouwstructuurbeleid en wat het
verschil is met hetzelfde, in het kader van het regionaal
beleid gebruikte begrip?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(23 juni 1982)
Er zijn thans drie geïntegreerde ontwikkelingsprogram­
ma's in uitvoering, namelijk in het Lozèredeparte-
ment (*), op de Schotse eilanden (2) en in het zuiden van
(*) Verordening (EEG) nr. 1940/81 van de Raad v,an 30. 6.
1981 (PB nr. L 197 van 20. 7. 1981, blz. 9).
(2) Verordening (EEG) nr. 1939/81 van de Raad van 30. 6.
1981 (PB nr. L 197 van 20. 7. 1981, blz. 6). Nr. C 188/22 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 22. 7. 82
Beigië (1). Zij worden door het EOGFL gesubsidieerd en
hebben vooral betrekking op agrarische probleemgebie­
den, waarvoor tevens gecoördineerde steunmaatregelen
zijn genomen door het Europees Sociaal Fonds, het
Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling en alle
overige communautaire, nationale, gewestelijke of ande­
re steunverlenende instanties.
 Deze programma's omvatten dus niet alleen maatregelen
ter verbetering van de landbouwstructuur en maatregelen
voor een betere afzet en verwerking van landbouwpro-
dukten, doch tevens maatregelen ter verbetering van de
infrastructuur, de uitbouw van het vreemdelingenver­
keer, de ontwikkeling van handwerk en industrie en
andere aanvullende bedrijvigheden die onontbeerlijk zijn
voor de verbetering van de algemene sociaal-economische
toestand van het betrokken agrarische probleemgebied.
Ten aanzien van de drie bovengenoemde programma's
wordt voor welbepaalde, in de verordeningen omschre­
ven landbouwmaatregelen de werkingssfeer van de Afde­
ling Oriëntatie van het EOGFL verruimd.
De geïntegreerde ontwikkelingsmaatregelen hebben be­
trekking op gebieden die met bijzonder ernstige en
ingewikkelde problemen te kampen hebben. Op dit
ogenblik worden bij wijze van proef geïntegreerde maat­
regelen in twee stedelijke gebieden, namelijk Napels en
Belfast, toegepast. Geïntegreerde maatregelen kunnen
naar gelang van het geval zeer weinig of helemaal geen
landbouwmaatregelen omvatten en kunnen zonder
Raadsbesluit worden uitgevoerd. Zij hebben ten doel
meer Gemeenschapsmiddelen te mobiliseren op grond
van de bestaande voorschriften en volgens de voor de
verschillende financiële instrumenten geldende procedu­
res. Tevens willen zij de samenwerking bevorderen tussen
de betrokken instanties van de Gemeenschap en van de
Lid-Staten om de investeringen te versnellen die nodig zijn
voor de ontwikkeling van het betrokken gebied.
Bij de huidige stand van zaken wordt voor een geïnte­
greerde maatregel geen hogere steun uit de financiële
instrumenten verleend.
t1) Verordening (EEG) nr. 1941/81 van de Raad van 30. 6.
1981 (PB nr. L 197 van 20. 7. 1981, blz. 1).
