None
Denkt de Commissie, nu zij de aanbevelingen
uit wetenschappelijke kringen niet meer opvolgt,
tot deze door de sociale partners bepleite raad­
pleging over te gaan?
3. In het actieprogramma ten behoeve van de con­
sument erkent de Commissie het recht van voor­
lichting van de consument. Zouden stoffen die
tegen het advies van de hoogste wetenschappe­
lijke autoriteiten in, in de handel worden
gebracht, niet van een adequate etikettering
moeten zijn voorzien? Wat blijft er over van het
recht op voorlichting, indien haarkleurmiddelen
die stoffen bevatten die de gezondheid kunnen
schaden, niet van niet-schadelijke produkten
kunnen worden onderscheiden?
4. Lopen fabrikanten die ervan af zouden zien stof­
fen te gebruiken die schadelijk zijn voor de
gezondheid niet het gevaar in diskrediet te raken,
indien men de samenstelling van de op de markt
gebrachte produkten verzwijgt?
5. De Commissie stelt niet voor de door het weten­
schappelijk comité gewraakte stof te verbieden,
omdat dit verbod volgens haar afbreuk zou doen
aan de economische en technische belangen van
de industrie. Is het op grond van de richtlijn
(artikel 3) geoorloofd een produkt in de handel
te brengen dat schade kan opleveren voor de
gezondheid, louter en alleen omdat de industrie
er belang bij heeft dit produkt te blijven verko­
pen?
Antwoord van de heer Richard
namens de Commissie
(12 november 1982)
1. De doelstelling van Richtlijn 76/768/EEG van
de Raad van 27 juli 1976 betreffende de onder­linge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten
inzake kosmetische produkten (J) wordt in de derde
considerans ervan omschreven, namelijk de bescher­
ming van de volksgezondheid door middelen waar­
bij eveneens met de economische en technologische
behoeften rekening wordt gehouden. De Commissie
ziet erop toe dat deze doelstelling geëerbiedigd
wordt.
 Wat de stof betreft waarnaar het geachte Parle­
mentslid verwijst, is zij niet voornemens om af te
wijken van het advies van de toxicologen, zij heeft
eenvoudig haar besluit uitgesteld om de bestudering
door het Wetenschappelijk Comité voor kosmetolo-
gie — deze studie is trouwens aan de gang — van de
resultaten van nieuwe studies mogelijk te maken.
Richtlijn 76/768/EEG is gebaseerd op artikel 100
van het EEG-Verdrag waarin slechts de raadpleging
van het Economisch en Sociaal Comité en het Euro­
pese Parlement is vastgesteld.
Wat de bescherming van werknemers op het werk
betreft, hiermede wordt rekening gehouden door het
actieprogramma van de Europese Gemeenschappen
inzake de veiligheid en de gezondheid op het
werk (2) en door de uit dit programma voort­
vloeiende richtlijnen, met name de kaderrichtlijn
betreffende de bescherming van werknemers tegen
de risico's van blootstelling aan chemische, fysische
en biologische agentia op het werk (3), waarop spe­
cifieke richtlijnen zijn gevolgd.
2. De Commissie is op de hoogte van het advies
dat op zijn vergadering van 30 juni en 1 juli 1982
door het Economisch en Sociaal Comité is uitge­
bracht en waarin het Comité heeft vastgesteld dat
„de raadpleging van het Raadgevend Comité voor
de veiligheid, de hygiëne en de bescherming van de
gezondheid op het werk, voor zover door het
gebruik van bepaalde produkten de gezondheid van
de betrokken werknemers in gevaar kan worden
gebracht, opportuun is".
Deze mening wordt door de Commissie gedeeld,
aangezien zij is toegepast bij de voorbereiding van
alle maatregelen voor de bescherming van de werk­
nemers, welke in punt 1 zijn vermeld.
Het Europese Parlement heeft hierover nog geen
advies uitgebracht.
 3 en 4. Haarkleurmiddelen die stoffen bevatten die
de menselijke gezondheid kunnen schaden, wanneer
zij onder normale gebruiksvoorwaarden worden toe­
gepast, kunnen volgens artikel 2 van Richtlijn 76/
768/EEG niet binnen de Gemeenschap op de markt
worden gebracht. Het is derhalve ondenkbaar dat zij
met een passende etikettering in de handel worden
gebracht. Men hoeft derhalve niet te vrezen voor het
risico van een algemeen diskrediet.
(') PB nr. L 262 van 29. 9. 1976, blz. 169.
(2) PBnr. C 165 van 11.7. 1978.
(^) PBnr. L 327 van 3. 12. 1980. Nr. C 327/12 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 13. 12. 82
Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(9 november 1982)
De cijfers over vraag- en aanbodevenwicht bij ijzer­
en staalprodukten, waarop het geachte Parlements­
lid doelt, zijn vergaard in het raam van de voorberei­
ding van de „Algemene doelstellingen Staal", die —
na raadpleging van de betrokken kringen, conform
het EGKS-Verdrag — nog vóór de afloop van dit
jaar in het Publikatieblad van de Europese Gemeen­
schappen zullen worden bekendgemaakt.
Reeds in de vorige „Algemene doelstellingen" is
erop gewezen, dat de analyse en de vooruitzichten
voor de Gemeenschap in haar totaliteit gelden, daar
het evenwicht tussen vraag en aanbod op dat niveau
moet worden bereikt.
Uit reeds gepubliceerd cijfermateriaal kan evenwel
per Lid-Staat het verschil worden afgelezen, dat
voor 1980 tussen werkelijke en mogelijke produktie
werd genoteerd, met dien verstande dat die cijfers
geen aanwijzing kunnen verschaffen omtrent vraag-
en aanbodevenwicht op nationaal niveau. Wat 1985
betreft bestrijkt het thans beschikbare cijfermateriaal
alleen de produktiecapaciteiten, zoals deze bij de
enquêtes van de Commissie door de ondernemingen
zijn opgegeven.
 RUWSTAAL
Produktie en produktiemogelijkheden per Lid-Staat
(in miljoen ton)
Lid-Staten
Bondsrepubliek Duitsland
België
Frankrijk
Italië
Luxemburg
Nederland
Verenigd Koninkrijk
Denemarken
Ierland
Totaal EUR 9
Griekenland
Totaal EUR 10 Werkelijke
produktie
1980
43,9
12,3
23,2
26,5
4,6
5,3
11,3
0,7
0,0
127,8
1,2
129,0 Produktie­
mogelijkheden
1980
66,9
19,7
32,5
39,4
6,4
8,5
28,0
1,1
0,1
202,5
2,3
204,8 Verwachte produk­
tiemogelijkheden
1985
66,6
19,1
30,1
39,9
5,9
8,6
25,3
0,9
0,3
196,8
3,3
200,1
Bron: EGKS-Commissie: „De investeringen in de kolenmijnbouw en de ijzer- en staalindustrie
van de Gemeenschap — Verslag over de enquête 1981". 5. Neen. De Commissie zal dan ook zeker die
maatregelen treffen waarover zij de beschikking
heeft gekregen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1031/82
van mevrouw Hoffmann
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(11 augustus 1982)
Betreft: Evenwicht tussen vraag naar en aanbod
van ijzer- en staalprodukten in 1980 en voor
1985 per land
De Commissie publiceerde onlangs cijfers over het
evenwicht tussen de vraag naar en het aanbod van
ijzer- en staalprodukten in de Gemeenschap, voor
de jaren 1980 en 1985. Deze cijfers betreffen met
name de benodigde maximumproduktie voor 1985
(145,4 miljoen ton) en het capaciteitsoverschot voor
dat jaar (27,3 %).
 Kan de Commissie deze cijfers naar land uitsplitsen
(produktie en mogelijke maximumproduktie voor
1980; benodigde, mogelijke maximumproduktie en
aangekondigde mogelijke maximumproduktie voor
1985, alsmede het verwachte capaciteitsoverschot)? 13.12.82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 327/13
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1034/82
van de heer Glinne
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(11 augustus 1982)
Betreft: Inenting tegen polio
Kan de Commissie mededelen in welke landen van
de Gemeenschap inenting tegen polio verplicht is?
Hoe groot is het aantal gevallen van polio in elk der
Lid-Staten? Antwoord van de heer Richard
namens de Commissie
(10 november 1982)
Volgens de gegevens waarover de Commissie
beschikt, is vaccinatie tegen poliomyelitis verplicht
in drie Lid-Staten, namelijk België, Frankrijk en Ita­
lië, in de overige landen wordt vaccinatie slechts
aanbevolen.
In dit verband verwijst de Commissie tevens naar
haar antwoord op schriftelijke vraag nr. 1590/79 van
de geachte Afgevaardigde 0).
Wat betreft de epidemiologische statistieken zijn de
aantallen gevallen die aan de WGO zijn medege­
deeld:
(') PB nr. C 140 van 10. 6. 1980, blz. 9.
Lid-Staat
België
Denemarken
Bondsrepubliek Duitsland (3)
Griekenland
Frankrijk
Ierland
Italië
Luxemburg
Nederland
Verenigd Koninkrijk (3):
Engeland en Wales
Noord-Ierland
Schotland 1977
-(2)
—
24
—
9
—
—
—
1
16 1978
1
0
11
4
27
0
—
—
67
3 1979
2
0
9
—
—
—
3
—
—
8 1980
—
6
—
—
—
—
0 0)
—
3
0) Statistiek van de overheid over de periode van 1 augustus 1981 tot 1 augustus 1982.
0) Waar streepjes voorkomen, zijn geen gegevens beschikbaar.
0) Statistieken van de overheid.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1053/82
van mevrouw Hoffmann
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(13 augustus 1982) Antwoord van de heer Ortoli
namens de Commissie
(11 november 1982)
Betreft: Leningen aan de ijzer- en staalindustrie
Kan de Commissie voor de periode van 1974 t/m
1981 een overzicht geven van de bedragen die aan
de ijzer- en staalindustrie voor omschakeling (arti­
kel 56) en herstructurering (artikel 54) werden
geleend? Het geachte Parlementslid gelieve in de onder­
staande tabellen de gevraagde informatie aan te
treffen met betrekking tot de uit hoofde van artike­
len 54 en 56 van het EGKS-Verdrag aan de ijzer- en
staalindustrie uitgekeerde leningen. Nr. C 327/14 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 13. 12.82
1. Leningen uit hoofde van artikel 54 aan de ijzer- en staalindustrie
(in miljoen Ecu — koersen 31 december 1981)
België
Denemarken
Duitsland
Griekenland
Frankrijk
Ierland
Italië
Luxemburg
Nederland
Verenigd
Koninkrijk
Gemeenschap
Derde landen
Totaal 1974
106,999
94,838
74,975
19,306
296,118
296,118 1975
44,515
25,515
147,402
125,931
188,726
0,719
29,773
94,993
657,574
657,574 1976
53,544
162,347
90,160
103,347
47,474
347,771
786,643
786,643 1977
14,430
27,410
121,713
192,307
176,840
532,700
532,700 1978
16,587
46,025
67,289
132,897
70,628
42,488
11,307
387,221
387,221 1979
116,308
67,512
18,430
106,863
15,280
13,823
338,216
338,216 1980
4,500
95,966
122,758
147,649
66,022
4,239
441,134
6,955
448,089 1981
45,745
76,930
10,965
90,073
223,713
223,713 Totaal
94,489
46,602
748,202
767,131
29,395
1 036,837
152,629
119,735
668,279
3 663,319
6,955
3 670,274
2. Waarvan voor herstructurering
Denemarken
Duitsland
Frankrijk
Ierland
Italië
Luxemburg
Totaal 1974-1977
—
—
—
—
—
— 1978
16,364
41,837
—
11,864
70,628
140,693 1979
31,092
—
18,430
44,793
15,280
109,595 1980
4,500
91,875
110,515
—
53,944
66,022
326,857 1981
14,319
76,930
10,965
68,655
—
170,869 Totaal
4,500
153,650
229,203
29,395
179,256
151,930
748,014
3.  De van 1980 en 1981 te constateren vrij algemene
teruggang van de dollarbetalingen is het gevolg van
de sterke waardestijging van de Amerikaanse munt
ten opzichte van de meeste Europese valuta's. In
feite is de hulp van de Lid-Staten van de Gemeen­
schap aanzienlijk toegenomen; reëel bedraagt de
groei voor alle communautaire donors samen 11 %
(zie laatste kolom van de tabel).
De cijfers hebben betrekking op de netto-overma­
kingen die door het Comité Ontwikkelingshulp zijn
geregistreerd; universele statistieken zijn op grond
van de nationale begrotingsdocumenten niet moge­
lijk.
Het resultaat van de netto-overmakingen over 1982
zal circa half 1983 bekend zijn.
 Netto-overmakingen officiële ontwikkelingshulp
Land
België
Denemarken
Frankrijk
Bondsrepubliek
Duitsland
Griekenland
Ierland
Italië
Luxemburg
Nederland
Verenigd
Koninkrijk
Totaal
EEG-Lid-Staten
Japan
Verenigde Staten van
Amerika
Totaal
leden Comité Ontwik­
kelingshulp 1980
Miljoen
dollar
595
474
4 162
3 567
niet be­
schikbaar
28
683
8,5
1 630
1 851
12 998,5
3 353
7 138
27 256 Percentage
BNP
0,50
0,73
0,64
0,43
niet be­
schikbaar
0,13
0,17
0,19
1,03
0,35
0,47
0,32
0,27
0,38 1981
Miljoen
dollar
574
405
4 022
3 182
niet be­
schikbaar
31
670
12
1 510
2 194
12 600
3 170
5 760
25 461 Percentage
BNP
0,59
0,73
0,71
0,46
niet be­
schikbaar
0,18
0,19
0,25
1,08
0,43
0,52
0,28
0,20
0,35 Reële groei officiële
ontwikkelingshulp
1980/1981
in°/o
+ 15,5
- 0,7
+ 11,0
+ 6,2
niet be­
schikbaar
(+ 2 )
+ 12,4
( + 13 )
+ 10.1
+ 21.4
(+11 )
-10.6
-26,1
- 3,8
Bron: Comité Ontwikkelingshulp van de OESO, behalve de cijfers tussen haakjes, welke ramin­
gen van de Commissie vertegenwoordigen. Nr. C 327/16 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 13. 12.82
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1092/82
van de heer Bord
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(27 augustus 1982)
Betreft: Ontwikkeling van de interne markt
Is de Commissie van mening dat haar nieuwe voor­
stellen ter versoepeling van de grensformaliteiten
binnen de Gemeenschap enige kans maken om ook
werkelijk te worden goedgekeurd?
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(9 november] 982)
Het indienen bij de Raad op 9 juli 1982 van de
voorstellen in het kader van de mededeling over de
versterking van de interne markt, waar het geachte
Parlementslid op doelt, hield in dat volgens de
Commissie reële mogelijkheden bestonden tot ver­
eenvoudiging van de administratieve formaliteiten
in het handelsverkeer binnen de Gemeenschap
waardoor daadwerkelijk voortgang kan worden
gemaakt met de totstandbrenging van één enkele
markt en aldus tegemoet kan worden gekomen aan
de wettige verlangens van de Europese burgers en
het betrokken bedrijfsleven (met name de kleine en
middelgrote ondernemingen) en aan de voortdu­
rende aandrang vanuit het Europese Parlement.
 Daarnaast vond de Commissie dat na het instellen
van het Europese paspoort ook een nieuwe fase in
de Paspoortunie moest worden ingegaan. Daarom
omvatten deze voorstellen tevens een resolutie van
de Raad gericht op verlichting van de controle op
personen bij de binnengrenzen, zodoende om grens­
overschrijding binnen de Gemeenschap te verge­
makkelijken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1094/82
van de heer Rogalla
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(27 augustus 1982)
Betreft: Europees rijbewijs
1. Kan de Commissie verklaren waarom in de eer­
ste richtlijn van de Raad tot invoering van een
Europees rijbewijs van 4 december 1980 niet ver­
meld wordt dat de bezitter van een in een EEG-land
uitgereikt rijbewijs onbeperkt in alle EEG-Lid-Sta-
ten een motorvoertuig mag besturen?
2. Is het, op grond van de eerste richtlijn, toegela­
ten met een Duits rijbewijs in alle EEG-Lid-Staten een motorvoertuig te besturen dat van een in het
buitenland woonachtig persoon werd geleend?
3. Indien dit op grond van de eerste richtlijn niet
mogelijk is, wanneer kan deze leemte dan door de
nodige voorstellen worden aangevuld en wanneer
zouden deze regelingen van kracht kunnen worden?
Antwoord van de heer Contogeorgis
namens de Commissie
(8 november 1982)
1. Een dergelijke bepaling kan worden gevonden
in artikel 1 van de eerste richtlijn van de Raad van
4 december 1980 betreffende de invoering van een
Europees rijbewijs (*). Dit artikel voorziet in de
mogelijkheid dat de houder van een rijbewijs naar
Europees model zowel in het nationale als in het
internationale verkeer voertuigen mag besturen van
de categorieën waarvoor dit rijbewijs geldig is ver­
klaard.
2. Ja, binnen de door iedere Lid-Staat gestelde
beperkingen, voor zover deze laatste verenigbaar
zijn met de richtlijn (zoals, bij voorbeeld, de mate
van gelijkgesteldheid van het rijbewijs, de leeftijd
van de houder, enz.).
 3. Gezien het bovenstaande, ziet de Commissie
niet in waarom er nog meer rijbewijsmaatregelen
zouden moeten worden voorgesteld om in de door
het geachte Parlementslid gelaakte leemte te voor­
zien.
(') PB nr. L 375 van 31. 12. 1980, blz. 1.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1098/82
van de heer Welsh
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(27 augustus 1982)
Betreft: BTW-percentage op dienstverleningen aan
toeristen
1. Kan de Commissie het BTW-percentage meede­
len dat in de Lid-Staten geheven wordt op de ver­
huur van toeristenaccommodatie en het verstrekken
van maaltijden?
2. Kan de Commissie mededelen of, en zo ja, in
welke Lid-Staten een limiet geldt voor de BTW op
dienstverleningen aan toeristen?
3. Is de Commissie in het kader van een gemeen­
schappelijk toeristenbeleid voornemens voorstellen
in te dienen tot harmonisatie van de BTW op
dienstverleningen aan toeristen? 13. 12. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 327/17
Antwoord van de heer Tugendhat
namens de Commissie
(9 november 1982)
1. De in negen Lid-Staten toegepaste BTW-tarie-
ven (Griekenland past het gemeenschappelijk
BTW-stelsel nog niet toe) voor dienstverlening door
hotels en restaurants bedroegen per 1 januari 1982:
(in o/o)
Lid-Staat
België
Bondsrepubliek
Duitsland
Denemarken
Frankrijk
Ierland
Italië
Luxemburg
Nederland
Verenigd
Koninkrijk Hotelverblijf
6
13
22
7(2)
15
8 (3)
5
4
15 Restaurant
17
13 O
22
17,60
15
8
5
4
15 (•)
(') 6,5 % voor eetwaren die niet ter plaatse worden genut­
tigd.
(2) 17,60 % voor luxe hotels.
(3) 15 % voor luxe hotels.
(4) 0 % voor consumpties die niet ter plaatse worden geno­
ten.
 2. Zeven Lid-Staten (Bondsrepubliek Duitsland,
Denemarken, Verenigd Koninkrijk, Ierland, Luxem­
burg, Frankrijk, Nederland) passen bijzondere rege­
lingen toe volgens welke vrijstelling van BTW wordt
verleend aan kleine ondernemingen waarvan hetzij
de jaaromzet hetzij de netto jaarlijkse belasting lager
is dan een bepaald, naar Lid-Staat verschillend,
bedrag. Aan kleine ondernemingen in de toeristen­
sector worden geen bijzondere vrijstellingen ver­
leend.
3. De Commissie is niet voornemens sectoriële
maatregelen voor te stellen tot harmonisatie van de
nationale BTW-tarieven op dienstverleningen aan
toeristen om redenen welke nader zijn uiteengezet in
haar verslag aan de Raad inzake de vooruitzichten
betreffende de convergentie van de belastingstel­
sels in de Gemeenschap (!).
Voor de problematiek met betrekking tot de BTW
die zich zouden kunnen voordoen in het kader van
de ontwikkeling van het toerisme in de Gemeen­
schap, zij het geachte Parlementslid verwezen naar
de mededeling van de Commissie aan de Raad
inzake een eerste aanzet voor een communautair
beleid voor het toerisme (2).
(') Doe. COM(80) 139 def. van 27. 3. 1980.
(2) Doe. COM(82) 385 def. van 1.7. 1982. SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1099/82
van de heer Provan
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(27 augustus 1982)
Betreft: Overeenkomstig Richtlijn 80/767/EEG in
het Publikatieblad van de Europese Gemeen­
schappen gepubliceerde aanbestedingen
Kan de Commissie details geven van alle in het
Publikatieblad overeenkomstig Richtlijn 80/767/
EEG (^ gepubliceerde aanbestedingen?
Is het de Commissie bekend dat Her Majesty's Sta-
tionery Office (staatsdrukkerij en -uitgeverij)
onlangs een contract aan een Duitse firma heeft
gegund en dat concurrerende papierfabrikanten in
het Verenigd Koninkrijk niet in de gelegenheid
waren van dergelijke aanbestedingen in andere
Lid-Staten kennis te nemen?
(') PBnr. L215 van 18. 8. 1980, blz. 1.
 Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(9 november 1982)
De gegevens, waarom het geachte Parlementslid ver­
zocht, zijn in het hierbij gevoegde overzicht verwerkt.
Daarin wordt, uitgesplitst naar Lid-Staat en proce­
dure voor het plaatsen van overheidsopdrachten, het
aantal aankondigingen van opdrachten voor leve­
ringen vermeld dat in 1981 door de aan de bepalin­
gen van Richtlijn 80/767/EEG en de GATT-Over­
eenkomst inzake overheidsopdrachten onderworpen
aanbestedende diensten op het niveau van de cen­
trale of federale overheid in het Publikatieblad van
de Europese Gemeenschappen is bekendgemaakt.
Die gegevens bieden evenwel geen informatie
omtrent de waarde van de desbetreffende overheids­
opdrachten, omdat de uiteenlopende structuren en
praktijken op dat gebied tot verschillen in gemid­
delde waarde van de in de onderscheiden Lid-Sta­
ten gepubliceerde overheidsopdrachten leiden. Bij
de beoordeling van dit cijfermateriaal moet boven­
dien met de uiteenlopende grootte van de Lid-Sta­
ten rekening worden gehouden.
Voor zover de bewoordingen waarin de aankondi­
gingen van overheidsopdrachten voor leveringen
gesteld zijn het toelaten de betrokken produkten
correct in te delen, stelt de Commissie aan de hand
van de gepubliceerde aankondigingen naar grote
produktengroepen uitgesplitste statistieken op.
Daartoe gebruikt de Commissie de gemeenschappe­
lijke nomenclatuur voor industriële produkten
(NIPRO), waarin de industriële produkten per
bedrijfstak zijn ingedeeld. Uit die statistieken kan
men derhalve niet de overheidsopdrachten voor Nr. C 327/18 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 13. 12.82
kantoorbenodigdheden als zodanig terugvinden,
omdat daaronder produkten zijn begrepen die bij
zeer verschillende industriële sectoren kunnen thuis­
horen.
 Indien het evenwel — naar uit nadere inlichtingen
welke de Commissie heeft ingewonnen, blijkt — in
het geval waarop het geachte Parlementslid doelt
om een overheidsopdracht voor levering van papier
gaat, meer in het bijzonder levering van enveloppen,
kan het volgende wellicht als antwoord dienen: klasse 67 (*) bestrijken, het betreft 3 Belgische, 1
Deense, 4 Duitse, 18 Franse, 3 Nederlandse en 26
Britse opdrachten.
Wanneer men deze aankondigingen nader beziet,
blijkt dat 8 ervan betrekking hebben op levering van
enveloppen, en wel 1 aankondiging afkomstig van
de Deutsche Bundespost voor 27 miljoen envelop­
pen, 5 aankondigingen van het Franse Ministère
des Postes et Télécommunications voor 990 miljoen
enveloppen en 2 Britse voor in totaal 115 miljoen
enveloppen, die voor Her Majesty's Stationery
Office zijn gepubliceerd.
In de loop van het eerste halfjaar van 1982 zijn door
de Lid-Staten in totaal 55 aankondigingen voor
overheidsopdrachten gepubliceerd, die NIPRO-(') Papierstof, papier en karton; verwerkingsprodukten
van papier en van karton; drukkerij- en uitgeverijpro-
dukten.
 Krachtens Richtlijn 80/767/EEG en de GATT-Overeenkomst inzake overheidsopdrachten in het
Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen gepubliceerde aankondigingen van
overheidsopdrachten
Lid-Staat
België
Denemarken
BR. Duitsland
Frankrijk
Ierland
Italië
Luxemburg
Nederland
Verenigd
Koninkrijk
Totaal EEG Openbare
procedure
Aantal
43
—
63
69
7
—
7
—
6
195 %
82,7
0,0
44,4
32,1
100,0
0,0
100,0
0,0
1,5
20,4 Niet-openbare procedure
Normaal
Aantal
9
15
66
135
—
10
—
95
335
665 %
17,3
78,9
46,5
62,8
0,0
90,9
0,0
96,0
83,3
69,7 Versneld
Aantal
_
4
13
11
—
1
—
4
61
94 %
0,0
21,1
9,2
5,1
0,0
9,1
0,0
4,0
15,2
9,8 Totaal
52
19
142
215
7
11
7
99
402
954 % van het totaal
EEG
5,4
2,0
14,9
22,5
0,7
1,1
0,7
10,4
42,1
100,0
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1122/82
van de heer Seefeld
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(9 september 1982)
Betreft: Spoorwegbeleid in België
1. Wat is het oordeel van de Commissie over de
door de Belgische Regering gelaste opheffing van
treinverbindingen, de inkrimping van het personeel
en de verlaging van de investeringen bij de Belgi­
sche spoorwegen?
2. Kan het grensoverschrijdende treinverkeer hin­
der ondervinden van deze maatregelen en, zo ja, wat
voor hinder?
3. Wordt het door de Commissie, de Raad en het
Europese Parlement gesteunde spoorwegbeleid van
de Gemeenschap daardoor verstoord? Antwoord van de heer Contogeorgis
namens de Commissie
(11 november 1982)
1. De rechtsvoorschriften van de Gemeenschap op
het gebied van de betrekkingen tussen de Staten en
de nationale spoorwegondernemingen — en vooral
de Verordeningen (EEG) nr. 1191/69 (') en (EEG)
nr. 1107/70 (2)van de Raad en Beschikking nr. 327/
75/EEG (3) van de Raad — bieden de Lid-Staten
die tevens eigenaar van nationale spoorwegbedrij­
ven zijn, de mogelijkheid om kaderbepalingen voor
deze bedrijfstak vast te stellen. Dit geldt in het bij­
zonder voor de draagwijdte van de uit het begrip
openbare dienst voortvloeiende verplichtingen en
de investeringen voor de onderneming in haar
(0 PB nr. L 156 van 28. 6. 1969, blz. 1.
 (2) PB nr. L 130 van 15. 6. 1970, blz. 1.
(3) PB nr. L 152 van 12. 6. 1975, blz. 3. 13. 12.82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 327/19
geheel beschouwd, evenals de omvang van de com­
pensaties en steunmaatregelen van overheidswege.
Vanzelfsprekend moet bij deze overheidsbeslissin-
gen ook rekening worden gehouden met de eisen
van het vervoerbeleid op nationaal en communau­
tair niveau enerzijds en met de huidige algemene
economische toestand en de begrotingsmogelijkhe-
den van de Lid-Staten anderzijds. In dit opzicht
kunnen besparingsmaatregelen — zoals in het geval
België — onvermijdelijk blijken.
2. Tot dusver hebben de maatregelen van de Belgi­
sche Regering, voor zover de Commissie weet,
vooral betrekking op het plaatselijk en het regionaal
vervoer, terwijl het grensoverschrijdend verkeer hier­
door niet rechtstreeks beïnvloed wordt.
3. Het beleid van de Gemeenschap met betrekking
tot het vervoer per spoor is gericht op een verbete­
ring van de rentabiliteit en de produktiviteit van de
spoorwegen, hetgeen rationaliseringsmaatregelen
zou kunnen vergen. De door de Belgische Regering
getroffen maatregelen schijnen hier niet tegen in te
druisen.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1124/82
van de heer Penders
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(9 september 1982)
Betreft: Hulpverlening aan Libanon
Is de Commissie bereid voor de hulpverlening aan
Libanon nieuwe middelen ter beschikking te stellen
en/of nieuwe voorstellen voor hulpverlening te
doen, nu de Libanese politieke situatie in een
nieuwe fase geraakt?
Antwoord van de heer Pisani
namens de Commissie
(11 november 1982)
Op 15 september 1982 had de Gemeenschap beslo­
ten spoed- en voedselhulp ten bedrage van bijna
10 miljoen Ecu te verstrekken aan de slachtoffers
van de gebeurtenissen in Libanon. De behoeften
zijn nog steeds groot, in het bijzonder met het oog
op de wederopbouw. De Commissie onderzoekt
thans de mogelijkheden voor nieuwe acties in het
kader van de kredieten waarover zij beschikt.
Bovendien is bij de Europese Investeringsbank een
studie aan de gang, ingevolge de opdracht van de
Raad van 22 juli 1982 om een verzoek van de Liba­
nese Regering om uitzonderlijke bijstand in de vorm
van een lening in onderzoek te nemen. SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1140/82
van de heer Bonde
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(9 september 1982)
Betreft: Deense huisvrouwen kopen vlees in Zwe­
den
De Deense krant „Helsingor Dagblad" vermeldt op
22 juli 1982 dat het verbod op het kopen van vlees
in Zweden bij de toetreding van Denemarken tot de
Europese Gemeenschap in het najaar 1972 van
kracht werd.
 Wil de Commissie het aan de Deense autoriteiten
over laten te bepalen hoeveel vlees Deense huis­
vrouwen in Zweden mogen kopen?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(11 november 1982)
Er gelden geen kwantitatieve beperkingen voor de
invoer van vlees in de Gemeenschap uit Zweden,
noch uit enig ander derde land. Voor rundvlees
geldt een speciale regeling voor invoer uit Oosten­
rijk, Zweden en Zwitserland, mits wordt voldaan
aan bepaalde voorwaarden van Verordening (EEG)
nr. 611/77 l1) van de Commissie. In 1981 is 6 200
ton rundvlees uit Zweden ingevoerd. De informatie
in het artikel waarnaar het geachte Parlementslid
verwijst, lijkt onjuist. De vraag is dan ook gebaseerd
op een misverstand.
(') PB nr. L 77 van 25. 3. 1977.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1147/82
van de heer Bonde
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(27 september 1982)
Betreft: Beperking van de belastingvrije invoer van
suiker bij het binnenreizen van Denemar­
ken
Is de Commissie voornemens terug te komen op
haar verzoek om opheldering aan de Deense autori­
teiten, waarvan sprake is in het antwoord van de
heer Tugendhat op schriftelijke vraag nr. 142/82 van
de heer von Wogau van 11 juni 1982 (*) en zo neen,
kan zij dan verklaren op grond van welke bepaling
(») PB nr. C 174 van 12. 7. 1982, blz. 11. Nr. C 327/20 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 13. 12.82
in het Verdrag van Rome de Denen nog meer zwaar­
lijvigheid en gaten in hun tanden moeten worden
opgedrongen?
Antwoord van de heer Tugendhat
namens de Commissie
(9 november 1982)
Het is de taak van de Commissie de werking van de
interne markt te bevorderen. Een toename van het
suikerverbruik is geenszins de bedoeling van haar
voorstellen omtrent de vrijstellingen voor reizigers
en hoeft daar ook niet uit voort te vloeien. De Com­
missie streeft er altijd naar rekening te houden met
gezondheidsfactoren.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1151/82
van de heer Bonde
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(22 september 1982)
Betreft: Verkennersopleiding en het tellen van
vogels in Denemarken
Kan de Commissie mededelen aan welk artikel van
het Verdrag van Rome zij de bevoegdheid ontleent
om zich bezig te houden met de verkenning en het
tellen van vogels in Denemarken?
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(8 november 1982)
De Commissie houdt zich met de twee door het
geachte Parlementslid genoemde sectoren bezig in
het kader van Richtlijn 79/409/EEG van de Raad
van 2 april 1979 betreffende het behoud van de
vogelstand l1) en in het kader van de uitvoering van
post 6613 van de begroting voor 1982: „Maatregelen
op milieugebied waardoor de schepping van nieuwe
arbeidsplaatsen kan worden bevorderd".
(') PBnr. L 103 van 25. 4. 1979.
 SCHRIFTELIJE VRAAG Nr. 1158/82
van de heer Boyes
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(22 september 1982)
Betreft: Snavelkappen bij kuikens
Is de Commissie voornemens een verslag op te stel­
len over het snavelkappen van kuikens hetgeen voor
het dier bijzonder pijnlijk is? Is het de Commissie bekend dat er in het Verenigd
Koninkrijk machines worden gebruikt waarmee een
derde van de bovensnavel van een kuiken met een
roodgloeiende tang wordt afgebrand?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(11 november 1982)
„Ontsnavelen" wordt als preventieve maatregel toe­
gepast ter voorkoming van agressieve gedragingen,
zoals pikken, die gewoonlijk leiden tot kanniba­
lisme. Het is verkieslijk preventief op te treden, daar
de praktijk heeft uitgewezen dat deze agressieve
gedragingen niet meer kunnen worden afgeleerd,
wanneer men met het inkorten van de snavel wacht
tot de gewoonte zich ontwikkeld heeft. Daarom
wordt het meestal gedaan als de dieren nog zeer
jong zijn. Ten slotte kan op basis van de thans
beschikbare gegevens worden gezegd dat voor het
welzijn van de dieren de voordelen van het procédé
groter zijn dan de nadelen.
Het gebruik van een brandtang is ook beter voor het
dier aangezien daardoor het snaveloppervlak wordt
dichtgeschroeid zodat infectie wordt voorkomen.
Zolang door de Commissie en andere instanties
gesponsorde onderzoekprogramma's geen klaarheid
hebben gebracht in de oorzaken van deze gedragin­
gen, zijn er geen andere middelen bekend waarmee
deze agressiviteit op efficiënte wijze kan worden
tegengegaan. Pogingen om voor het probleem een
oplossing te vinden door het wijzigen van de levens­
omstandigheden, bij voorbeeld de beschikbare
ruimte, de ventilatie en de lichtsterkte, hebben niet
de verhoopte resultaten opgeleverd.
 Tijdens de recente werkzaamheden van het Perma­
nent Comité van de Raad van Europa voor het
Europees Verdrag ter bescherming van landbouw­
huisdieren is het door het geachte Parlementslid ter
sprake gebrachte vraagstuk eveneens aan de orde
gekomen. De Commissie volgt deze werkzaamheden
van nabij en zij zal bij het bepalen van haar eigen
beleid ter zake rekening houden met hetgeen reeds
is bereikt in het kader van het Europees Verdrag.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1159/82
van de heer Cluskey
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(22 september 1982)
Betreft: Oorsprong van het rundvlees dat in de per­
soneelskantine van de Commissie wordt
verstrekt
Kan de Commissie mededelen uit welke landen het
rundvlees dat gedurende de afgelopen 18 maanden
in haar personeelskantine is verstrekt, afkomstig
was? 13.12.82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 327/21
Antwoord van de heer Burke
namens de Commissie
(8 november 1982)
De vleesleveranciers van de Commissie verklaren
dat het rundvlees dat in de afgelopen 18 maanden
voor de personeelskantine werd geleverd afkomstig
was uit België, Denemarken, Frankrijk, Ierland en
het Verenigd Koninkrijk.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1161/82
van de heer Wettig
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(22 september 1982)
Betreft: Gebruik van uit de markt genomen groente
en fruit
Onlangs heeft de administratieve rechtbank van
Kassei een Hessische telersvereniging die uit de
markt genomen fruit gratis aan stichtingen voor de
studentenzorg heeft verstrekt, de overeenkomstig
artikel 15, respectievelijk artikel 18, van Verordening
(EEG) nr. 1035/72 C1) te betalen compensatie ont­
zegd met als reden dat stichtingen voor de studen­
tenzorg niet onder de in artikel 21 van Verordening
(EEG) nr. 1035/72 genoemde instellingen vallen.
In andere deelstaten van de Bondsrepubliek Duits­
land (bij voorbeeld Neder-Saksen) wordt de telers­
verenigingen in soortgelijke gevallen een financiële
vergoeding toegekend.
 — Wanneer men bedenkt dat juist het vernietigen
en aan dieren voederen van groente en fruit
reeds jaren een bron van ergernis is dat het aan­
zien van het Europese landbouwbeleid bij de
bevolking ernstig schaadt;
— wanneer men voorts bedenkt dat een rechterlijke
uitspraak, zoals hierboven genoemd, het vernie­
tigen en het vervoederen van uit de markt geno­
men produkten in de hand werkt (immers finan­
cieel gesteund), de initiatieven van telersvereni­
gingen om zinnige wegen te vinden om de uit de
markt genomen produkten af te zetten daarente­
gen worden bestraft (omdat immers geen com­
pensatie wordt toegekend);
— en men ten slotte bedenkt dat zelfs rechterlijke
instanties lastig gevallen moeten worden om der­
gelijke geschillen op te helderen, dan wordt dui­
delijk dat de Commissie zich moet gaan inzetten
voor een duidelijke regeling betreffende het
gebruik van uit de markt genomen groente en
fruit.
 (') PBnr. L 118 van 20. 5. 1972, blz. I. Kan de Commissie gezien het voorafgaande mede­
delen:
1. in welke landen een financiële compensatie
overeenkomstig de artikelen 15 en 18 van de Ver­
ordening (EEG) nr. 1035/72 wordt verleend
wanneer uit de markt genomen groenten en fruit
aan stichtingen voor de studentenzorg worden
verstrekt;
2. of zij de wijze waarop uit de markt genomen
produkten worden gebruikt niet ook zinvol en in
overeenstemming met de geest van Verordening
(EEG)nr. 1035/72 acht;
3. welke mogelijkheden zij ziet om artikel 21 van
Verordening (EEG) nr. 1035/72 zodanig te for­
muleren dat ook instellingen zoals stichtingen
voor de studentenzorg duidelijk hieronder val­
len?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(8 november 1982)
1. Afgezien van het door het geachte Parlementslid
genoemde geval in de Bondsrepubliek Duitsland, is
het de Commissie niet bekend dat uit de markt
genomen groenten en fruit in eetgelegenheden voor
studenten zijn uitgedeeld.
2 en 3. In deze mogelijkheid wordt niet voorzien
door artikel 21 van Verordening (EEG) nr. 1035/72.
De Commissie acht het overigens niet wenselijk dat
instellingen voor studentenzorg in aanmerking
komen voor gratis verstrekking van uit de markt
genomen groenten en fruit wegens het mogelijk
nadelig effect daarvan op het normale handelsver­
keer.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1170/82
van de heer Beyer de Ryke
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(22 september 1982)
Betreft: Oprichting van een rechterlijke instantie ter
berechting van terroristen
Naar aanleiding van de op de televisie uitgezonden
verklaring van de Franse president, de heer Francois
Mitterand, op 17 augustus jl., wordt in de pers mel­
ding gemaakt van het plan om een Europese rech­
terlijke instantie op te richten, speciaal belast met
het onderdrukken van het internationale terrorisme,
dat uitwijzingen kan verordonneren en dat in de
praktijk heel nauwkeurig inpast in het reeds uitge­
werkte idee van een Europees rechtsgebied.
Kan de Raad mededelen hoe hij over dit onderwerp
denkt, alsmede wat hij ter zake eventueel reeds heeft
ondernomen? Nr. C 327/22 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 13.12.82
Antwoord (')
(9 november 1982)
De kwestie van de oprichting van een Europese
rechterlijke instantie ter berechting van terroristen is
tot dusver door de ter zake bevoegde ministers in
het kader van de politieke samenwerking niet
besproken.
(') Dit antwoord is verstrekt door de ministers van Buiten­
landse Zaken van de tien Lid-Staten, in het kader van
de politieke samenwerking bijeen, die ter zake bevoegd
zijn.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1171/82
van de heer Cousté
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(22 september 1982)
Betreft: Gebruik van de term „mélange" in de for­
mulering „mélange van wijn uit verschil­
lende landen van de Europese Gemeen­
schap" voor tafelwijnen die het resultaat
zijn van een versnijding van produkten van
oorsprong uit verscheidene Lid-Staten
Verordening (EEG) nr. 3685/81 van de Raad van
15 december 1981 (!) houdende wijziging van de
algemene voorschriften voor de omschrijving en de
aanbiedingsvorm van wijn, bepaalt in artikel 1 dat
wijn die het resultaat is van een versnijding van pro­
dukten van oorsprong uit verscheidene Lid-Staten
de vermelding „mélange van wijn uit verschillende
landen van de Europese Gemeenschap moet dra­
gen". Het gebruik van de term „mélange" wordt in
de overwegingen gerechtvaardigd met het argument
van een betere voorlichting van de consument.
 1. Kan de Commissie mededelen of de consumen­
tenorganisaties in de verschillende Lid-Staten
voorafgaande aan de goedkeuring van de veror­
dening zijn geraadpleegd?
2. De term „mélange" is in de Italiaanse en Neder­
landse versie onvertaald gelaten, terwijl in de
Engelse versie van de verordening de term „mix­
ture" wordt gebruikt. Vindt de Commissie niet
dat de keuze van een Franse term voor de rege­
lingen die in Italië en Nederland gelden de con­
sument eerder op een dwaalspoor brengt dan
voorlicht?
3. Vindt de Commissie niet dat het gebruik van de
term „mélange" uitsluitend voor het samenvoe­
gen van wijnen van oorsprong uit verschillende
landen van de Gemeenschap de consument mis­
leidt? De consument zou namelijk kunnen den­ken dat alle andere wijnen met de vermelding
„mélange", met inbegrip van „appellation"
afkomstig zijn van dezelfde bodem, hetzelfde
bedrijf en dezelfde oogst, terwijl in werkelijkheid
het merendeel van de tafelwijnen en wijnen met
de vermelding „appellation", alsmede alle wij­
nen van coöperatieve wijnhuizen die op de
markt worden gebracht, het resultaat zijn van
vermengingen van wijnen afkomstig van diverse
wijngaarden en -bedrijven en soms van verschil­
lende jaren?
4. Vindt de Commissie niet dat het gebruik van de
term „mélange" die niet in het wijnvocabulaire
voorkomt en die in de Franse taal, wanneer die
voor wijn wordt gebruikt, een denigrerend karak­
ter heeft
— in de ogen van de consument onterecht
afbreuk zou kunnen doen aan een in traditio­
nele wijnbouwkringen noodzakelijke praktijk
waardoor de verkregen wijn beter op zijn
juiste waarde kan worden beoordeeld en de
intrinsieke kwaliteiten van de onderdelen van
het mengsel op elkaar zijn afgestemd, en
— een daling van de consumptie van dergelijke
produkten tot gevolg zou kunnen hebben,
zulks in strijd met de doelstellingen van de
wijnmarkt, alsmede met de belangen van de
producenten?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(8 november 1982)
1. De omschrijving voor wijn die het resultaat is
van een versnijding van wijn uit verscheidene Lid-
Staten is in 1976 en 1981 grondig besproken door de
verschillende instanties van de Raad. De term
„mélange" is pas in de laatste fase van de werk­
zaamheden ingevoerd en daarom konden de consu­
mentenorganisaties niet meer worden geraadpleegd.
 2. De termen die in de verschillende versies van
Verordening (EEG) nr. 3685/81 zijn vastgelegd voor
de omschrijving van bedoelde tafelwijn, zijn geko­
zen op voorstel van de nationale delegaties in de
Raad. Deze delegaties zijn geraadpleegd om de
beste term te vinden, d. w. z. een term zonder pejo­
ratieve betekenis zoals „coupage" in het Frans of
„miscela" en „mescolanza" in het Italiaans, en om
de consument door een vermelding in staat te stel­
len bedoelde tafelwijn te onderscheiden van tafel­
wijn uit één Lid-Staat.
Voor de etikettering van wijn uit verschillende lan­
den van de Gemeenschap achtte de Raad de vol­
gende vermeldingen het meest in overeenstemming
met het doel van de betrokken verordening:
— „Verschnitt" in het Duits,
(') PB nr. L 369 van 24. 12. 1981, blz. 1. — „blanding" in het Deens, 13.12.82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 327/23
— „dvdu£i^T|" in het Grieks,
— „blend" in het Engels, en
— „mélange" in het Frans, het Nederlands en het
Italiaans.
3. De term „mélange" mag in dit verband niet los
worden gezien, maar als onderdeel van de vermel­
ding „mélange van wijn uit verschillende landen
van de Europese Gemeenschap". Deze voor de con­
sument bestemde informatie was noodzakelijk
omdat in een aantal Lid-Staten grote hoeveelheden
tafelwijn zijn verkocht die verkregen zijn door het
versnijden van wijn uit verscheidene Lid-Staten. Op
deze wijn, die formeel voldeed aan de communau­
taire voorschriften, waren echter etiketten aange­
bracht die de indruk wekten dat de wijn volledig
afkomstig was uit de Lid-Staat waar hij gebotteld
was.
4. De term „mélange" wordt in verscheidene bepa­
lingen van de communautaire wijnregeling gebruikt
en is tot dusver nooit als een pejoratief woord
beschouwd.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1181/82
van de heer Bonde
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(1 oktober 1982)
Betreft: Externe onderhandelingsbevoegdheden
Kan het bepaalde van artikel 235 van het Verdrag
van Rome worden gebruikt voor de overdracht van
nieuwe externe onderhandelingsbevoegdheden van
de Lid-Staten naar EG-Instellingen?
Kan de Commissie voorts gevallen noemen waarin
de toepassing van artikel 235 heeft geleid tot over­
dracht van externe onderhandelingsbevoegdheden?
Antwoord van de heer Thorn
namens de Commissie
(10 november 1982)
Het EEG-Verdrag verleent zelf aan de Instellingen
van de Gemeenschap de bevoegdheden waarover
deze dient te beschikken om de in de inleidende
bepalingen van het Verdrag genoemde doelstellin­
gen te kunnen verwezenlijken.
De verwezenlijking van deze doelstellingen impli­
ceert de vaststelling van besluiten van autonome
aard (verordeningen, richtlijnen, beschikkingen,
enz.) en — waar daartoe aanleiding bestaat — van
besluiten van conventionele aard (bilaterale en mul­
tilaterale overeenkomsten) in de sfeer van de
externe betrekkingen. De aan de Gemeenschap verleende bevoegdheden
— met name die welke aan de Raad werden ver­
leend als wetgever en Instelling die verantwoorde­
lijk is voor het aangaan van externe verplichtingen
— vinden hun grondslag of wel in specifieke bepa­
lingen die op bepaalde beleidsgebieden betrekking
hebben (landbouw, visserij, tarief- en handelsover­
eenkomsten enz.) of wel in algemene bepalingen
van het EEG-Verdrag en meer in het bijzonder in
artikel 235, waarvan de strekking het geachte Parle­
mentslid bekend zal zijn.
 De hierna bij wijze van voorbeeld genoemde
externe verplichtingen kwamen tot stand op de
grondslag van artikel 235 van het EEG-Verdrag:
Milieu
— Verdrag van Parijs van 1974 ter voorkoming van
verontreiniging van de zee vanaf het land
(Besluit van 3 maart 1975 — PB nr. L 194 van
1975);
— Verdrag van Barcelona van 1976 inzake de
bescherming van de Middellandse Zee tegen ver­
ontreiniging, alsmede de daaraan gehechte pro­
tocollen inzake de voorkoming van verontreini­
ging van de Middellandse Zee door storten van­
uit schepen en luchtvaartuigen en betreffende de
samenwerking in noodsituaties bij de bestrijding
van de verontreiniging van de Middellandse Zee
door koolwaterstoffen en andere schadelijke
stoffen (Besluit van 25 juli 1977 — PB nr. L 240
van 1977) en wat betreft het laatstgenoemde pro­
tocol (Besluit van 19 mei 1981 — PB nr. L 162
van 1981);
— Verdrag van Bonn van 1979 inzake de bescher­
ming van trekkende wilde diersoorten (Besluit
van 24 juni 1982 — PB nr. L 210 van 1982);
— Verdrag van Bern van 1979 inzake het behoud
van wilde dieren en planten en hun natuurlijk
leefmilieu in Europa (Besluit van 3 december
1981— PBnr. L 38 van 1982);
— Verdrag van Canberra van 1980 inzake de
instandhouding van de levende rijkdommen in
de Antarctische wateren (Besluit van 4 septem­
ber 1981 — PB nr. L 252 van 1981);
— Verdrag betreffende grensoverschrijdende lucht­
verontreiniging over lange afstand (Besluit van
11 juni 1981 — PB nr. L 171 van 1981).
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1201/82
van de heer Bonde
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(1 oktober 1982)
Betreft: Artikel 235 van het Verdrag van Rome
Kan de Commissie een overzicht geven van de
gevallen waarin artikel 235 van het Verdrag van
Rome is toegepast? Nr. C 327/24 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 13. 12.82
Antwoord van de heer Thorn
namens de Commissie
(9 november 1982)
De Commissie zendt zowel aan het geachte Parle­
mentslid als aan het Secretariaat-generaal van het
Parlement rechtstreeks een computerlisting met de
gevraagde gegevens.
De Commissie vestigt de aandacht van het geachte
Parlementslid op het feit dat hij, via de diensten van
het Europese Parlement, zelf rechtstreeks de
CELEX-databank voor communautair recht kan
raadplegen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1225/82
van mevrouw Maij-Weggen
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(5 oktober 1982)
Betreft: Werkloosheidsstatistiek
Volgens de maandelijkse statistiek over het aantal
ingeschreven werklozen in de Europese Gemeen­
schap waren eind juli 1982 in Nederland 551 100
mensen werkloos, waaronder 375 400 mannen en
175 600 vrouwen. In percentages berekend betrof dit
10,3 % van de mannelijke en 10,2 % van de vrouwe­
lijke beroepsbevolking (Eurostat 7-1982).
Volgens het Nederlandse maandverslag „Arbeids­
markt" stonden eind juli 551 070 Nederlanders inge­
schreven bij de arbeidsbureaus, waarvan 375 420
mannen en 175 650 vrouwen. Uitgedrukt in percen­
tages van de beroepsbevolking bedroeg de werk­
loosheid onder mannen 11,6 %, onder vrouwen
15,5 % en onder mannen en vrouwen samen 12,6 %,
aldus dit maandverslag. Voor het seizoen gecorri­
geerd luiden de percentages 11,7, 14,6 en 12,4 %.
