None
3. Naar aanleiding van de resolutie van het Europese
Parlement van februari 1981 (J) hebben de voorlichtings­
diensten van de Commissie de voorlichting wat betreft de
op het werkterrein „vrouwen" van het Europees Sociaal
Fonds liggende mogelijkheden, in samenwerking met
vrouwenorganisaties, uitgebreid. Bijzondere aandacht
werd daarbij aan de vakbonden besteed, door het orga­
niseren van regionale voorlichtingsbijeenkomsten.
Voorts werd zowel in Brussel als in de overige Lid-Staten,
een groot aantal voorlichtingsbijeenkomsten over dit
onderwerp georganiseerd voor mogelijke categorieën
belangstellenden. Ook wordt in het maandblad „Vrou­
wen van Europa" regelmatig verslag gedaan van de
activiteiten van het Europees Sociaal Fonds; een bijzon­
der nummer van dit blad werd gewijd aan praktische
informatie en voorbeelden van hoe vrouwen van de
geboden mogelijkheden gebruik kunnen maken.
0) PB nr. C 50 van 9. 3. 1981, blz. 35. SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 588/82
van de heer Pearce
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(1 juni 1982)
Betreft: Invoer van textielprodukten
Waarom wordt in Verordening (EEG) nr. 661/82 betref­
fende de invoer van bepaalde textielprodukten (J) bij de
invoer van uit de Filippijnen afkomstige pyjama's in
Frankrijk geen onderscheid gemaakt tussen pyjama's
voor a) „mannen en jongens" en b) „vrouwen, meisjes en
kinderen", terwijl dit onderscheid bij de invoer van
Filippijnse pyjama's in de andere Lid-Staten en bij die van
pyjama's uit andere derde landen in Frankrijk wel wordt
gemaakt?
C1) PB nr. L 82 van 8. 3. 1982, blz. 1.
 Antwoord van de heer Haferkamp
namens de Commissie
(16 juli 1982)
Toen de Gemeenschap in 1977 een besluit nam met
betrekking tot de indeling van textiel- en kledingproduk-
ten, leek het wenselijk onderscheid te maken tussen
pyjama's voor mannen en pyjama's voor vrouwen. Bij de
eerste onderhandelingen over de contingenten werd dus
een onderscheid tussen deze twee categorieën gemaakt. In
de praktijk is evenwel met name in het geval van de
Filippijnse uitvoer naar Frankrijk gebleken dat dit onder­
scheid eigenlijk niet veel zin had, aangezien de Filippijnen
vrijwel uitsluitend unisex-pyjama's uitvoeren. Toen in
april 1981 opnieuw werd onderhandeld over de contin­
genten voor Frankrijk voor produkten van categorie 24,
werd dit onderscheid niet meer toegepast.
Inmiddels heeft de Gemeenschap in het kader van haar
onderhandelingsmandaat voor bilaterale overeen­
komsten voor de jaren 1983 tot 1986, besloten pyjama's
voor mannen en pyjama's voor vrouwen voor alle
leverende landen in dezelfde categorie onder te bren­
gen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 589/82
van de heer Pearce
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(1 juni 1982)
Betreft: Subsidies voor boter, op grond van Verordening
(EEG) nr. 1269/79
Voor welke hoeveelheden boter zijn op grond van
Verordening (EEG) nr. 1269/79 (*) respectievelijk in
januari, februari en maart 1982, subsidies verstrekt in
ieder van de Lid-Staten, en welke bedragen waren hierbij
van geval tot geval gemoeid?
(*) PB nr. L 161 van 29. 6. 1979, blz. 8. 25. 8. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 221/33
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(20 juli 1982)
De toepassing van Verordening (EEG) nr. 1269/79 inzake de afzet tegen verlaagde prijs.van
boter bestemd voor rechtstreekse consumptie is facultatief; door vier Lid-Staten wordt van de
geboden mogelijkheid gebruik gemaakt.
 Voor de volgende hoeveelheden is in het eerste kwartaal van 1982 subsidie verleend:
(in ton)
Januari 1982
Februari
Maart Denemarken
3 017
2 640
2 942 Ierland
4 592
2 921
3 497 Luxemburg
223
244
331 Verenigd
Koninkrijk
16 247
16 584
16 957
Met deze hoeveelheden zijn de volgende uitgaven ten laste van het EOGFL gemoeid:
(in miljoen Ecu)
Januari 1982
Februari
Maart Denemarken
1,20
1,06
1,18 Ierland
1,84
1,17
1,39 Luxemburg
0,09
0,10
0,13 Verenigd
Koninkrijk
7,46
7,62
7,79
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 592/82
van de heer Moreland
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(1 juni 1982)
Betreft: Triazom (Halcion)
1. Is de Commissie het ermee eens dat de Raad een
aanbeveling zou moeten aannemen inzake de voorlichting
aan alle artsen inzake de maximumdosering van het
geneesmiddel en de te geven waarschuwingen aangaande
het gebruik ervan?
2. Is de Commissie bereid een dergelijke aanbeveling
te doen? Zo niet, is de Commissie dan van mening dat er
andere manieren zijn om ervoor zorg te dragen dat de
artsen een juiste voorlichting krijgen?
3. Is de Commissie van mening dat de Gemeenschap
steun zou moeten geven aan onderzoek inzake het gebruik
van het geneesmiddel en/of dat de Lid-Staten hun
onderzoek op dit gebied zouden moeten coördineren?
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(23 juli 1982)
1. De Commissie acht het niet nodig dat de Raad een
aanbeveling aanneemt betreffende de dosering en de waarschuwingen die, met betrekking tot het gebruik
het geneesmiddel dat Triazouam bevat, moeten woro
gegeven aan degenen die het voorschrijven.
2. De Raad heeft krachtens Richtlijn 75/319/EEG 0)
een Comité voor farmaceutische specialiteiten opgericht
dat in het bijzonder is belast met het adviseren van de
Lid-Staten en de Commissie inzake vergunningen voor
het in de handel brengen van geneesmiddelen.
 De ongewenste bijwerkingen van Triazouam zijn sinds
1979 in dit Comité herhaaldelijk ter sprake gekomen. Het
Comité is van mening dat dit geneesmiddel bij een
dosering van 0,5 mg ongewenste bijwerkingen vertoont
die overeenstemmen met die van andere geneesmiddelen
welke tot de groep der benzodiazepinen behoren.
3. De lopende onderzoekprogramma's van de Ge­
meenschap bieden geen mogelijkheid om een onderzoek
naar het veilig gebruik van een bepaald geneesmiddel te
financieren. De coördinatie van dergelijke onderzoek­
werkzaamheden wordt beoogd in het voorstel voor een
sectorieel programma voor O & O op het gebied van de
geneeskunde en de volksgezondheid (werkzaamheden in
overleg 1982-1986), een voorstel dat de Commissie op
5 oktober 1981 bij de Raad heeft ingediend (2).
(») PB nr. L 147 van 9. 6. 1975.
 (2) PB nr. C 291 van 12. 11. 1981, blz. 13. Nr. C 221/34 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 25. 8. 82
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 604/82
van de heer Welsh
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(7 juni 1982)
Betreft: Frans beleid voor de leerlooierijen
1. Heeft de Commissie het wetsontwerp dat de Franse
minister voor industrie heeft ingediend met het oog op
invoering van staatstoezicht op de leerlooierijen nader
bestudeerd?
2. Zo ja, in hoeverre is dit ontwerp verenigbaar met
het Verdrag van Rome, met name wat betreft het
voorschrift dat de Franse leerlooiers hun aankopen van
huiden en vellen in het buitenland dienen te verminderen
van 65 % tot in totaal 33 %?
3. Is het de Commissie bekend dat er op de huiden-
markt in de Gemeenschap reeds distorsies zijn opgetreden
sedert de Franse leerlooiers de uitvoer van hun produkten
moeten beperken?
4. Welke maatregelen is de Commissie voornemens te
nemen in het licht van artikel 34 van het Verdrag van
Rome?
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(20 juli 1982)
1. Een wetsontwerp van de Minister van Industrie
inzake staatstoezicht op de Franse leerlooierij-industrie is
de Commissie niet bekend.
2. Zij heeft zich echter aan het begin van het jaar tot de
Franse Regering gewend om erop te wijzen dat elke
maatregel van het door het geachte Parlementslid ver­
melde soort in strijd is met de bepalingen van het EEG-
Verdrag en met name met artikel 30 daarvan.
Het „leer"-plan dat is bestemd om de in Frankrijk door de
leersector ondervonden moeilijkheden op te lossen, bevat,
zoals het aan de Commissie is meegedeeld, geen enkele
maatregel van dit soort.
 3. De Commissie heeft zich tot de Franse autoriteiten
gewend met het verzoek om nauwkeurige inlichtingen
over de wijzigingen die zouden kunnen worden aange­
bracht in de huidige voorwaarden met betrekking tot de
verhandeling van huiden.
4. Op grond van deze inlichtingen zal kunnen worden
vastgesteld of het bepaalde in artikel 34 van hét EEG-
Verdrag is nageleefd. SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 609/82
van de heer Bord
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(7 juni 1982)
Betreft: Technologische ontwikkeling in Spanje en
Portugal
Heeft de Commissie de indruk dat de economie in Spanje
en Portugal een modernisering ondergaat en zich op
geavanceerde technologieën richt?
Antwoord van de heer Natali
namens de Commissie
(16 juli 1982)
De Spaanse en de Portugese autoriteiten hebben kennis -
gegeven van recente maatregelen op het gebied van het
industriebeleid. Deze kunnen als volgt worden samenge­
vat:
a) In Spanje werd in een wetsbesluit van juni 1981, dat
in beginsel van kracht is tot eind 1982 voor de
crisissectoren een regeling vastgelegd betreffende de
verschillende soorten steun voor ondernemingen met
een omschakelingsplan.
Deze nagestreefde doeleinden zijn met name:
— een verbetering van de structuur van de onderne­
mingen (produktiestructuur, commerciële en
financiële structuur),
— een verbetering van andere factoren als kwaliteit
en technologie;
— de bevordering van investeringen en onderzoek.
Deze maatregelen, die nog na 1982 kunnen worden
verlengd, zijn thans van toepassing op de volgende
sectoren waar een omschakeling plaatsvindt: ijzer en
staal, textiel, elektrische huishoudapparaten, koper
(halfverwerkt), scheepsbouw, elektrische onderdelen
(voor automobielen), elektronische onderdelen,
schoenen.
 b) In Portugal voert de regering sedert begin 1981 een
industrieel beleid met als twee belangrijkste doelstel­
lingen:
— de ontwikkeling en de uitbreiding van de indu­
strieën met een eigen technologie, met name licht
mechanisch en elektrisch materieel, vervoermate-
rieel, mechanische en elektrische onderdelen voor
automobielen, motoren, elektronica en telecom­
municatie;
— de oprichting van nieuwe industrieën met geavan­
ceerde technologie zoals halfgeleiders en materia­
len voor nieuwe energiebronnen.
Er wordt gewerkt aan juridische en economische
maatregelen om deze doelstellingen tot stand te
brengen. PubÜkatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 221/35
De in deze twee landen genomen maatregelen lijken
dus in de richting te gaan van de door het geachte
Parlementslid gestelde vraag.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 610/82
van de heer Bord
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(7 juni 1982)
Betreft: Invoering van een uniform systeem van schoen­
maten
Welke maatregelen denkt de Commissie met het oog op
de moeilijkheden bij de invoering van een uniform
systeem van schoenmaten te treffen om hierin in het
belang van de consumenten vereenvoudiging te bren­
gen?
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(16 juli 1982)
Binnen de Gemeenschap worden in het algemeen twee
stelsels van schoenmaten gebruikt, „Paris point" en
„English".
De Commissie zal het geachte Parlementslid en het
Secretariaat-generaal van het Europese Parlement recht­
streeks een tabel doen toekomen waaruit blijkt dat het
„mondopointsysteem", waarnaar wordt verwezen in het
antwoord op schriftelijke vraag nr. 1821/81 van de heer
von Wogau (1), een reeks maten omvat met maatinterval­
len tussen die van de twee voornoemde stelsels.
 Zoals het geachte Parlementslid uit eigen ervaring zal
weten is de maat, die betrekking heeft op de lengte, slechts
een eerste indicatie voor het goed passen van schoenen,
waarbij verder factoren als het model en de gebruikte
materialen en ook de in de Gemeenschap regionaal
verschillende voetvormen een rol spelen. Sommige fabri­
kanten bieden bovendien verscheidene breedten en som­
mige winkeliers een grotere keuze aan; beide factoren
komen in de kosten tot uitdrukking. Maatstelsels zijn in
de Lid-Staten niet bindend en de Gemeenschap kan
derhalve geen gemeenschappelijk maatstelsel voorschrij­
ven.
Daar een beslissing ter zake van een afzonderlijke fabri­
kant mogelijk kostenverhogend werkt kan de overscha­
keling naar een enkel maatsysteem, vooral in de huidige
moeilijke economische situatie voor de schoenbranche,
slechts geleidelijk verlopen, waarbij te bedenken valt dat
de maat samen met de in het voorafgaande genoemde
andere factoren deel uitmaakt van een wankel evenwicht
dat uiteindelijk door de consument wordt bepaald.
W PB nr. C 118 van 10. 5. 1982, blz. 23. De Commissie acht het daarom op haar weg liggen de
ontwikkeling van een maatstelsel door internationale
norminstituten te bevorderen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 622/82
van de heer Pedini
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(7 juni 1982)
Betreft: Onderricht in de burgerrechten en -plichten
Onze communautaire samenleving blijkt in haar crisissi­
tuatie ernstig tekort te schieten en niet altijd gevoelig te
zijn, zowel intern als naar buiten toe, voor het - voor
onze tijd typische - drama van de verachting van de
burgerrechten van de mens.
 Kan de Commissie, aangezien de beschavingsgraad van
de volkeren steeds meer afhangt van de mogelijkheid in
vrede te leven en zich vrij te ontwikkelen, mededelen:
— of zij voornemens is de regeringen het onderwijs van
de burgerrechten en -plichten .voor te stellen als
onderdeel van het onderwijsprogramma op school;
— of de Gemeenschap voornemens is zich aan te sluiten
bij de hiertoe door verdienstelijke organisaties op
wereldniveau ondernomen acties, vanuit de over­
tuiging dat de vereenzaming en het tekortschieten van
de moderne mens niet alleen lichamelijk, maar ook
moreel en maatschappelijk zijn?
Antwoord van de heer Richard
namens de Commissie
(22 juli 1982)
De Commissie spant zich onafgebroken in voor de
ontwikkeling van een Europese dimensie in de maat­
schappelijke vorming door middel van bijstandsverlening
via het Kreyssig-fonds. In dit verband juicht de Commis­
sie projecten toe die ook de kwestie van de burgerrechten
aanpakken.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 649/82
van de heer de Courcy Ling
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(7 juni 198 2)
Betreft: Projecten die voor bijstand uit het ESF in
aanmerking komen
Is de Commissie bereid haar beleid inzake het ESF
krachtens interventie 3.2.1.1.1 (gericht op het behoud
van banen in takken van economische bedrijvigheid waar Nr. C 221/36 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 25. 8. 82
de invoering van nieuwe technologie het niveau van de
werkgelegenheid in gevaar brengt) te herzien? Betekent
dit dat elk bedrijf dat bij een opleidingsprogramma is
betrokken, ongeacht hoe klein dit is, mag verwachten dat
ten minste 30 % van het overtollige personeel in aanmer­
king komt voor bijstand uit het ESF, en dat een aanvrager
die eerder betrekking heeft op een geografisch gebied dan
op een individueel bedrijf niet als eerste prioriteit wordt
behandeld?
Antwoord van de heer Richard
namens de Commissie
(16 juli 1982)
Aanvragen op het werkterrein „technische vooruitgang"
van het Sociaal Fonds krijgen overeenkomstig de richt­
snoeren voor het beheer van het Europees Sociaal Fonds
1982 - 1984 (*) eerste prioriteit, wanneer bewezen is dat
de invoering van nieuwe technologieën of produktietech-
nieken een bedreiging vormen voor het werkgelegen­
heidsniveau. Met de steunverlening van het Fonds uit
hoofde van deze rubriek wordt beoogd het hoofd te
bieden aan problemen in bepaalde bedrijfstakken. Voor
iedere aanvraag wordt de dreigende werkloosheid afge­
meten naar de werkgelegenheidssituatie in zowel de tak
van economische bedrijvigheid in zijn geheel als de
afzonderlijke bedrijven.
Werkgelegenheidsproblemen die geen verband houden
met bedrijfstakken, maar met geografische zones worden
in behandeling genomen onder het werkterrein „re­
gio's".
(») PB nr. C 110 van 13. 5. 1981, blz. 9 (punt 3.2.1.1.1).
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 650/82
van de heer de Courcy Ling
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(15 juni 1982)
Betreft: Jeugdwerkloosheid in niet voor bijstand in aan­
merking komende gebieden
Kan de Commissie mededelen welke maatregelen zij dit
jaar neemt voor het verstrekken van financiële bijstand uit
het Sociaal Fonds ten behoeve van de opleiding van die
jongeren in de Gemeenschap die niet in een als prioritair
aangemerkte regio wonen?
Antwoord van de heer Richard
namens de Commissie
(20 juli 1982)
De aanvragen om bijstand van het Sociaal Fonds over­
treffen de beschikbare geldmiddelen verre. De selectiecri­
teria voor de aanvragen worden door de Commissie vastgesteld in de richtsnoeren voor het beheer van het
Sociaal Fonds (*). Wat het werkterrein jongeren betreft
wordt enerzijds prioriteit verleend aan activiteiten plaats­
vindende in regio's met de hoogste jeugdwerkloosheid en
anderzijds, ongeacht de plaats van uitvoering, aan
bepaalde opleidingsprogramma's die specifieke doelstel­
lingen nastreven, zoals bij voorbeeld de opleiding van
jonge vrouwen en experimentele alternerende opleidin­
gen. Er zij op gewezen dat de regio's die prioriteit genieten
op grond van jeugdwerkloosheid in het Verenigd Konink­
rijk niet noodzakelijkerwijs dezelfde zijn als die met de
status van „stimuleringsgebied".
De druk op de begroting van het Sociaal Fonds is zo groot
dat zelfs niet aan alle prioriteitgenietende aanvragen om
financiële steun kan worden voldaan. De Commissie
vraagt dan ook al jarenlang - en zij doet dit in haar
voorstellen in het voorontwerp van begroting 1983
opnieuw — om een aanzienlijke verhoging van de
kredieten voor het Sociaal Fonds.
(») PB nr. C 133 van 25. 5. 1982, blz. 13.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 654/82
van mevrouw Van Hemeldonck
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(15 juni 1982)
Betreft: Kankerpreventie
Kan de Commissie mededelen in welke Lid-Staten er
preventieve opsporingsdiensten voor kanker bestaan?
Kan de Commissie tevens mededelen hoe deze diensten
georganiseerd zijn?
Antwoord van de heer Richard
namens de Commissie
(22 juli 1982)
De Commissie beschikt slechts over algemene gegevens
betreffende het ziekenhuiswezen, op grond waarvan het
niet mogelijk is de bestaande voorzieningen voor het
vroegtijdig opsporen van kanker in de Lid-Staten nauw­
keurig aan te geven.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 659/82
van de heer Pearce
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(15 juni 1982)
Betreft: Premies voor zoogkoeien in het Verenigd
Koninkrijk
Is het de Commissie bekend dat menig veeteler in het
Verenigd Koninkrijk er wegens de aldaar ter zake gel-25.8.82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 221/37
dende voorschriften voor terugschrikt een aanvrage in te
dienen voor de toekenning van de premie voor zoog­
koeien, omdat aan een hele reeks voorwaarden moet
worden voldaan alvorens een aanvrage geacht kan wor­
den kans van slagen te hebben, en is zij bereid in deze
situatie verandering te brengen door nieuwe regelingen
voor te stellen, op grond waarvan het aantal uitkeringen
van deze premie in het Verenigd Koninkrijk in het vervolg
hoger zal komen te liggen?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(26 juli 1982)
De Commissie heeft op 19 mei 1982 Verordening (EEG)
nr. 1244/82 (J) houdende uitvoeringsbepalingen van de
premieregeling voor het aanhouden van het zoogkoeien-
bestand vastgesteld. De daarin vervatte bepalingen zijn
dezelfde als in 1981/1982, doch nu komen ook zoog­
koeien van de rassen Dexter en Pezzata Rossa Valdostana
voor de premie in aanmerking. Volgens de Commissie
worden mogelijke aanvragers door de gestelde voorwaar­
den niet afgeschrikt, te meer daar zij meer dan een jaar tijd
gehad hebben om zich naar de betrokken voorschriften te
richten.
De Commissie is alle premieregelingen opnieuw aan het
bezien, ten einde voor het verkoopseizoen 1983/1984
één enkele premie in te voeren.
 (») PB nr. L 143 van 20. 5. 1982, blz. 20,
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 660/82
van mevrouw Dury
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(IS juni 1982)
Betreft: Armoedebestrijdingsprogramma
Op 22 juli 1975 besloot de Raad een groots opgezet
programma inzake de bestrijding van de armoede te
lanceren, waarover de Commissie hem in december 1981
verslag uitbracht.
Kan de Commissie mededelen of de ter zake verrichte
studies hebben geleid tot concrete in de Lid-Staten van de
Gemeenschap toegepaste of toepasbare maatregelen?
Antwoord van de heer Richard
namens de Commissie
(22 juli 1982)
Het programma ter bestrijding van de armoede - dat van
1975 tot 1980 plaatsvond - had een experimenteel
karakter. Het omvatte weliswaar een veelheid aan activi­
teiten: modelprojecten, modelstudies en verslagen over het in de Lid-Staten ter bestrijding van de armoede
gevoerde beleid, doch beschikte over beperkte financiële
middelen: ongeveer 20 miljoen rekeneenheden voor vijf
jaar.
De studies beoogden (*) - zoals in het besluit van de
Raad van 22 juli 1975 werd gepreciseerd - een bijdrage
te leveren tot het inzicht in de aard, de oorzaken, de
omvang en het ontwikkelingsproces van de armoede. Dit
doel werd, wat de aspecten die in deze studies worden
belicht betreft, bereikt. In hoofdstuk III van het door de
Commissie, op verzoek van de Raad (2) opgestelde
eindverslag, dat in december 1981 ter bestudering werd
toegezonden aan de communautaire instellingen, worden
hierover gedetailleerde gegevens verstrekt.
In verband met hun experimentele karakter hadden deze
studies niet als hoofddoel concrete, in de Lid-Staten toe te
passen maatregelen voor te stellen, hoewel sommige van
deze studies aanleiding hebben kunnen geven tot aanbe­
velingen in hoofdstuk V van het eindverslag (bij voor­
beeld: de studie over zigeuners en nomaden).
 Het resultaat dat het geachte Parlementslid van de studies
verwachtte, werd in feite bereikt door de door onafhan­
kelijke deskundigen per Lid-Staat opgestelde verslagen.
Gedetailleerde gegevens worden met name verstrekt in
hoofdstuk IV en bijlage II van het eindverslag.
Ten aanzien van het eindverslag stelde de Raad ten slotte
- in zijn zitting van 27 mei 1982 - vast dat, zowel op
nationaal als op communautair niveau, een diepgaande
studie dient te worden gemaakt van de hierin vervatte
evaluaties en richtsnoeren, met name in het licht van de
door het Europese Parlement en het Economisch en
Sociaal Comité uitgebrachte adviezen.
Onder deze omstandigheden is het derhalve nog te vroeg
om nu reeds te zeggen of de verrichte studies resulteerden
- of zullen resulteren - in concrete maatregelen op het
niveau van de Lid-Staten.
(») PB nr. L 199 van 30. 7. 1975, blz. 34.
(2) Doe. COM(81)769def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 661/82
van mevrouw Dury
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(15 juni 1982)
Betreft: Modelprojecten in het kader van het armoede-
bestrij dingsprogramma
In het programma inzake de armoedebestrijding waren
een reeks modelprojecten opgenomen bestaande uit spe­
cifieke maatregelen ter bestrijding van de armoede, die Nr. C 221/38 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 25. 8. 82
voor een belangrijk gedeelte door de Gemeenschap
werden gefinancierd.
Kan de Commissie mededelen hoeveel armen per project
uit hun behoeftige omstandigheden konden worden
verlost?
Antwoord van de heer Richard
namens de Commissie
(19 juli 1982)
In het kader van het programma van bestrijding van de
armoede was het doel van de modelprojecten ingevolge
het besluit van de Raad van 22 juli 1975 i1) nieuwe
methoden te beproeven en te ontwikkelen om hulp te
bieden aan armen of met armoede bedreigde personen.
 De in het kader van verschillende benaderingen uitgevoer­
de modelacties hebben een aanzienlijke invloed gehad en
onbetwijfelbare resultaten opgeleverd op verschillende
gebieden:
— de verbetering van de kennis, de bekwaamheden en de
mogelijkheden tot maatschappelijke stijging en wel­
vaartsverhoging van de doelbevolking;
— de ontwikkeling van het vermogen van de armen om
met de rest van de samenleving te communiceren,
hoofdzakelijk door een gevoel voor wederzijdse bij­
stand en samenhorigheid op te wekken;
— de verbetering van de aard, de coördinatie en de wijze
van aanbieding van de sociale diensten ten behoeve
van de doelbevolking.
Meer bijzonderheden over de met de modelprojecten
bereikte resultaten zijn te vinden in hoofdstuk II van het
eindverslag dat door de Commissie is samengesteld (2).
Men mag evenwel niet uit het oog verliezen dat deze
modelprojecten slechts een klein gedeelte vertegenwoor­
digen van de totale armoedebestrijdingsactie welke door
de overheden en de vrijwilligersorganisaties in de
Gemeenschap is gevoerd. Bovendien kan de bestrijding
van de armoede ook - afgezien van de acties en
initiatieven onder de armen zelf - andere vormen
aannemen, zoals het beleid ten aanzien van sociale
bescherming, werkgelegenheid en onderwijs, hetgeen
uitgebreid wordt behandeld in hoofdstuk V van het
eindverslag.
Het geachte Parlementslid wordt eveneens verwezen naar
het antwoord dat op haar schriftelijke vraag nr.
660/82 (3) is gegeven.
(*) PB nr. L 199 van 30. 7. 1975, blz. 34.
(2) Doe. COM(81) 769 def.
(3) Zie bladzijde 37 van dit Publikatieblad. SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 675/82
van de heer Loo
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(15 juni 1982)
Betreft: Steun van de EEG voor Corsica
De regio Corsica kampt met economische moeilijkheden
omdat Corsica een eiland is en bovendien belast met de
problematiek van de Middellandse-Zeelanden.
 Kan de Commissie alle ter zake dienstige informatie
verstrekken over de verschillende investeringen op Cor­
sica met inschakeling van de Gemeenschap
— via communautaire leningen;
— via communautaire steunregelingen?
Antwoord van de heer Giolitti
namens de Commissie
(16 juli 1982)
Het geachte Parlementslid zij verwezen naar de antwoor­
den van de Commissie op de schriftelijke vragen nr.
1986/81 van mevrouw Théobald-Paoli 0) en nr. 270/82
van de heer Geronimi (2).
t1) PB nr. C 167 van 5. 7. 1982, blz. 12.
(2) PB nr. C 167 van 5. 7. 1982, blz. 36.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 681/82
van de heer von Wogau
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(15 juni 1982)
Betreft: Italië — toelating van gebruikte buitenlandse
bussen
Het Italiaanse Ministerie van Vervoer heeft bij decreet
van 10 juli en met inwerkingtreding van 1 augustus 1980
de toelating van gebruikte autobussen van buitenlands
fabrikaat, die meer dan zeven jaar oud zijn, verboden.
Een dergelijk verbod geldt niet voor bussen van binnen­
lands fabrikaat. Deze maatregel zou om redenen van
verkeersveiligheid zijn genomen. Gebruikte bussen heb­
ben echter een langere levensduur dan zeven jaar — naar
is bewezen tien a twaalf jaar en soms langer - , vooral
wanneer zij vóór levering naar Italië door de fabrikant
worden gecontroleerd en daardoor de garantie aanwezig
is dat zij zich in een onberispelijke verkeers- en bedrijfs-
veilige toestand bevinden.
Voorts leert de praktijk dat de toelating van ingevoerde
gebruikte bussen die jonger zijn dan zeven jaar in Italië
slechts moeizaam verloopt. Vanaf de dag van de invoer 25. 8. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 221/39
tot aan de dag van de toelating verstrijken meestal zes a
negen maanden.
 1. Is de Commissie niet van mening dat de ouderdom
van de voertuigen geen bruikbare maatstaf is voor de
vraag of een voertuig voor het gebruik geschikt is?
2. Dient toelating tot het wegverkeer niet uitsluitend van
een technisch onderzoek afhankelijk te worden
gesteld?
3. Is de Commissie niet van mening dat het toelatings­
verbod een discriminatie inhoudt, omdat het alleen
geldt voor voertuigen van buitenlands fabrikaat? 4. Welke maatregelen denkt zij te nemen om de invoer
van autobussen van welk bouwjaar dan ook in Italië
spoedig mogelijk te maken?
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(19 juli 1982)
Daar de Commissie van mening was dat de op autobussen
van toepassing zijnde Italiaanse regeling als vermeld in de
vraag van het geachte Parlementslid in strijd is met het
bepaalde in artikel 30 en volgende van het Verdrag, heeft
zij een inbreukprocedure tegen de Italiaanse Regering
ingeleid..
