None
3. Ten aanzien van de handelingen waarvoor het
„nultarief geldt wordt de grondslag van de eigen
middelen afkomstig uit de BTW berekend volgens
de daartoe vastgestelde specifieke bepalingen van
Verordening (EEG) nr. 2892/77 van de Raad(2).
Aangezien alle met het „nultarief belaste hande­
lingen deel uitmaken van de gemeenschappelijke be­
lastinggrondslag doet zich dienaangaande geenszins
een derving van eigen middelen voor de Gemeen­
schap voor.
0 PB nr. L 145 van 13.6.1977, blz. 1.
(2) PB nr. L 336 van 27.12.1977, blz. 8.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1414/82
van Lord Douro (ED — GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(22 oktober 1982)
Betreft: Nieuwe regels voor de verkoop van belas­
tingvrije goederen aan reizigers binnen de
Gemeenschap
Is het de Commissie bekend dat de toepassing van
deze nieuwe regels hoge administratieve kosten met
zich meebrengt die de feitelijke inkomsten zouden
kunnen overtreffen?
Antwoord van de heer Thorn
namens de Commissie
(13 januari 1983)
Zoals de Commissie reeds in haar antwoord op
schriftelijke vraag nr. 1413/82(l) van het geachte
Parlementslid heeft vermeld, gaat het niet om een
nieuwe communautaire regeling die in het nationale
recht moet worden verwerkt. In feite gaat het er
thans voor de Lid-Staten alleen maar om te voldoen
aan de consequenties die voortvloeien uit het door
het Hof in zaak 158/80 gewezen arrest.
 De Lid-Staten zijn reeds akkoord gegaan met deze
opvatting en er is thans overleg gaande tussen de
nationale douane-instanties en de Commissie ter
vaststelling van de nodige administratieve regelin­
gen, zodat uiterlijk vanaf 1 januari 1983 de douane­
rechten en landbouwheffingen worden geheven over
de produkten van oorsprong uit derde landen, die in
het kader van het intracommunautaire reizigersver­
keer worden verkocht. Volgens de Commissie rechtvaardigt de tweeledige
administratie van de betrokken produkten die ove­
rigens slechts een klein deel van de totale omvang
van de verkopen in dit kader vertegenwoordigen, de
door het geachte Parlementslid geuite ongerustheid
niet.
(!) PB nr. C 29 van 3. 2. 1983, blz. 12.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1417/82
van de heer Fernand Herman (PPE — B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(20 oktober 1982)
Betreft: Uitvoer van landbouwprodukten door de
Gemeenschap
1. Hoe snel is de communautaire uitvoer van
landbouwprodukten in de jaren 1970 tot 1981 ge­
middeld gestegen?
2. Hoe groot was de groei van de uitvoer van
landbouwprodukten door belangrijke derde landen
— zoals b.v. de Verenigde Staten, Canada en
Australië — in dezelfde periode?
3. Hoe heeft het communautaire marktaandeel in
de werelduitvoer van belangrijke landbouwpro­
dukten zoals b. v. graan, meel, rundvlees, gevogelte,
boter en melkpoeder, zich sinds 1965 ontwikkeld?
4. Hoe heeft het aandeel van de exportrestituties
in de totale landbouwuitgaven op de begroting van
de Gemeenschap zich de laatste jaren ontwikkeld?
Antwoord van de heer Burke
namens de Commissie
(11 januari 1983)
1. Tussen 1973 en 1980 (!) is de uitvoer van land­
bouwprodukten uit de Gemeenschap van Negen
gemiddeld met 16,9 % gestegen (2).
2. In die periode is de uitvoer van landbouwpro­
dukten uit de Verenigde Staten, Canada en Australië
toegenomen met respectievelijk 13,1%, 11,0% en
9,7%.
 3. In de tabellen 1 en 2 is voor de belangrijkste
landbouwprodukten aangegeven hoe het marktaan­
deel van de Gemeenschap in de werelduitvoer zich
heeft ontwikkeld.
4. In de afgelopen jaren was het aandeel van de
uitvoerrestituties, inclusief restituties voor visserij-
produkten, in de totale landbouwuitgaven van de
Gemeenschap, die door het Europees Oriëntatie- en
Garantiefonds voor de Landbouw, afdelingen Ga-14. 2. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 43/17
als 1980 = 47,8 %,
1981 =45,1 %.
0) Het laatste jaar waarvoor gegevens beschikbaar zijn
voor de Gemeenschap van Negen.
(2) Geometrisch gemiddelde.
 TABEL 1
Procentueel aandeel van de uitvoer van de Gemeenschap in de werelduitvoer
Op jaarbasis
SITC
041+043
+ 044 + 045
041
046
043 + 044 + 045
044
112.1
061.1+061.2
022
022.42
43
023
024
011
011.1
011.3 + 012.1
011.4
025.1 Produkten
Totaal ongemalen granen
(exclusief rijst)
waarvan:
totaal tarwe
Tarwemeel
Voedergranen
waarvan:
maïs
Wijn en vermout
Ruwe en geraffineerde
suiker
Totaal melk en room (')
waarvan:
volle-melkpoeder en
magere-melkpoeder
Boter
Kaas
Totaal vlees (2)
waarvan:
totaal rundvlees (2)
varkensvlees (2)
vlees van pluimvee (2)
Totaal eieren 1970
6,5
6,6
30,5
6,4
2,2
12,7
4,6
40,5
36,4
26,7
27,7
7,7
5,4
24,3
34,2
19,4 1971
3,9
2,0
37,0
4,6
3,4
17,5
5,5
35,3
39,2
27,0
27,9
9,7
6,4
29,8
32,2
9,6 1972
5,6
4,4
38,8
6,7
0,4
19,8
8,3
32,8
38,1
14,7
30,5
5,7
2,5
12,3
33,1
8,4 1973
5,1
4,6
44,0
5,5
0,6
16,8
7,3
33,8
43,1
50,0
32,5
5,3
2,2
5,8
35,6
9,5 1974
4,6
5,7
42,1
3,7
0,7
20,5
5,2
30,0
46,7
25,8
37,7
10,1
10,5
8,4
31,8
11,3 1975
5,5
8,0
46,1
3,3
0,6
22,0
3,3
27,4
52,7
17,5
34,5
11,1
13,8
10,7
27,3
9,9 1976
3,8
6,1
40,3
2,2
0,1
24,9
7,5
56,0
49,8
21,3
36,8
8,6
7,9
8,3
27,4
12,3 1977
1,5
2,4
39,3
0,8
0,2
26,3
9,2
57,7
55,6
40,3
35,2
8,2
4,5
9,0
30,4
9,8 1978
3,9
2,8
35,8
4,8
0,2
31,5
13,3
58,8
50,7
43,7
36,6
7,8
4,9
11,4
26,5
11,2 1979
5,0
6,5
37,6
3,9
0,1
32,9
13,2
64,4
62,9
59,9
40,8
11,3
9,3
18,5
29,2
16,2 1980
6,7
8,9
46,5
4,8
0,2
37,0
15,3
63,0
59,0
61,4
45,4
17,2
22,6
14,6
28,2
16,6
(') Vers, gecondenseerd of in poedervorm; op basis van het feitelijke gewicht van de produkten.
(2) Exclusief levende dieren en conserven.
 Bronnen: Wereldhandel: FAO.
 Handel van de EUR-9: Eurostat en OESO. rantie en Oriëntatie, worden gefinancierd,
volgt:
1977 = 35,9 %,
1978 = 39,3 %,
1979 - 45,9%, Nr. C 43/18 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 14. 2. 83
TABEL 2
Procentueel aandeel van de uitvoer van de Gemeenschap in de werelduitvoer
Driejaarlijks gemiddelde (b.v. „1971" = gemiddelde 1970, 1971, 1972)
SITC
041 + 043
+ 044 + 045
041
046
043 + 044 + 045
044
112.1
061.1+061.2
022
022.42
43
023
024
011
011.1
011.3 + 012.1
011.4
025.1 Produkten
Totaal ongemalen granen
(exclusief rijst)
waarvan:
totaal tarwe
Tarwemeel
Voedergranen
waarvan:
maïs
Wijn en vermout
Ruwe en geraffineerde
suiker
Totaal melk en room (*)
waarvan:
volle-melkpoeder en
magere-melkpoeder
Boter
Kaas
Totaal vlees (2)
waarvan:
rundvlees (2)
varkensvlees (2)
vlees van pluimvee 2)
Totaal eieren „1971"
5,3
4,3
35,1
5,8
1,8
16,5
6,1
36,1
37,9
23,6
28,7
7,5
4,6
21,4
33,1
12,2 „1972"
4,9
3,8
40,0
5,6
1,2
17,9
7,1
33,9
42,0
33,2
30,3
6,6
3,5
15,5
33,6
9,1 „1973"
5,1
4,9
41,8
5,2
0,6
18,9
6,9
32,0
44,7
33,3
33,7
6,7
4,7
8,9
33,4
9,7 „1974"
5,1
6,1
44,1
4,2
0,6
20,3
5,4
30,4
48,7
35,2
34,9
8,5
8,2
8,3
31,2
10,2 „1975"
4,6
6,7
42,8
3,0
0,5
22,4
5,4
35,0
49,3
21,9
36,4
9,8
10,5
9,1
28,6
11,1 „1976"
3,6
5,5
41,7
2,0
0,3
24,4
6,9
45,2
53,2
28,4
35,6
9,1
8,3
9,3
28,6
10,6 „1977"
3,1
3,6
38,2
2,7
0,1
27,5
10il
57,6
52,3
35,8
36,2
8,1
5,7
9,5
28,1
11,0 „1978"
3,5
3,9
37,5
3,2
0,1
30,7
11,8
60,1
56,6
48,9
37,6
10,0
6,4
13,3
28,7
12,4 „1979"
5,3
6,3
39,9
4,5
0,1
33,9
14,0
62,2
57,8
56,4
41,2
12,4
12,4
15,0
28,1
14,7
(') Vers, gecondenseerd of in poedervorm, op basis van het feitelijke gewicht van de produkten.
 (2) Exclusief levende dieren en conserven.
Bronnen: Wereldhandel: FAO.
Handel van de EUR-9: Eurostat und OESO.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1430/82
van mejuffrouw Sile De Valera (DEP — IRL)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(20 oktober 1982)
Betreft: Verband tussen misdaad en werkloosheid
Is de Commissie het eens met de opvatting (*) dat er
een rechtstreeks verband bestaat tussen de toene­
mende misdadigheid en werkloosheid?
Deelt de Commissie de mening dat de frustratie over
het niets om handen hebben leidt tot een situatie
waarin voor sommige groepen in onze samenleving
de misdaad als enig alternatief overblijft?
Indien dit verband tussen vrije tijd en misdadigheid
wordt geconstateerd, maakt de Commissie zich dan
geen ernstige zorgen over de toekomst van onze
samenleving, nu arbeidstijdverkorting op handen
is? Kan de Commissie derhalve met buitengewone
spoed een diepgaand onderzoek instellen naar de
verstrengeling van werkloosheid en misdadigheid en
de gevolgen van een kortere werktijd in het licht van
deze problematiek, alsmede voorstellen doen voor
een oplossing van dit vraagstuk?
(!) The Guardian, 1 mei 1982.
 Antwoord van de heer Richard
namens de Commissie
(7januari 1983)
Naar de mening van de Commissie zijn de factoren
die tot groeiende criminaliteit leiden zeer ingewik­
keld en is het onmogelijk deze te herleiden tot een
eenvoudig oorzakelijk verband tussen werkloosheid
en criminaliteit. 14. 2. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 43/19
De Commissie verwijst gaarne naar de 13e Confe­
rentie van ministers van Justitie van de Raad van
Europa (Athene, 25 tot 27 mei 1982), waarop het
verband tussen de economische crisis en de crimi­
naliteit werd besproken. In Resolutie nr. 3 van de
conferentie wordt gesteld dat „de beschikbare ge­
gevens op dit ogenblik niet het bestaan aantonen
van het direct verband tussen de economische crisis
en de criminaliteit in het algemeen, behalve in en­
kele landen en op enkele specifieke terreinen (zoals
jeugddelinquentie en criminaliteit in het bedrijfsle­
ven)".
Hoewel de Commissie niet de mening deelt dat het
al dan niet vrijwillig beschikken over veel vrije tijd
direct verband houdt met het verschijnsel criminali­
teit, is zij toch zeer bezorgd over de bestaande uit­
zonderlijk hoge en nog groeiende werkloosheid,
vooral onder jongeren. De Commissie zal actief de
werkzaamheden volgen van een pas opgericht sub­
comité van de Raad van Europa, dat zich met de
behandeling van dit vraagstuk blijft bezighouden.
De Commissie is van mening dat de ontwikkeling in
de richting van kortere arbeidsduur de samenleving
alleen ten goede kan komen. Uit opinieonderzoeken
onder de werknemers betreffende hun wensen in
verband met een vermindering van de arbeidstijd
blijkt dat er een sterk verlangen bestaat naar
arbeidstijdverkorting in verschillende vormen (per
dag, per week, vervroegde pensionering) en er zijn
geen aanwijzingen dat deze uitbreiding van de vrije
tijd meer criminaliteit als negatief gevolg zal heb­
ben.
 De Commissie volgt reeds de ontwikkelingen op het
terrein van de arbeidstijd. Zij heeft hierover onlangs
een mededeling aan de Raad uitgebracht (0, die
naar zij hoopt het voorwerp zal vormen van een
brede discussie, vooral met de sociale partners, ter
voorbereiding van de formulering van de nodige
specifieke voorstellen.
(i) COM(82) 809 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1460/82
van de heer Robert Moreland (ED — GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(29 oktober 1982)
Betreft: Prijsverhogingen van de provinciale Liquor
Boards in Canada
In haar antwoord op schriftelijke vraag nr. 215/
82 (l) van de heer Provan deelde de Commissie
mee:
„De in 1979 in het kader van de multilaterale han­
delsbesprekingen uitgegeven „Provincial State­
ment of Intentions with respect to sales of Alco-
holic Beverages by Provincial Marketing Agencies in Canada" beoogt in een periode van acht jaar
geleidelijke afschaffing van de prijsverschillen
tussen binnenlandse en ingevoerde sterke drank,
behoudens wanneer deze uit handelsoverwe­
gingen zijn verantwoord, alsmede geen verdere
uitbreiding van de discriminatie inzake wijn.".
De Commissie verzuimde echter te vermelden dat de
provinciale autoriteiten in tegengestelde richting
werken.
 1. Is het de Commissie bekend dat in Ontario de
prijsverhoging voor ingevoerde wijn momenteel
110% bedraagt tegen 45% voor binnenlandse
wijnen (in Brits Columbia bedraagt het prijsver­
schil met andere lokale wijnen 60 %)?
2. Is het de Commissie bekend dat er een speciale
behandelingsheffing wordt toegepast op inge­
voerde wijn?
3. Is het de Commissie bekend dat restaurants in
Ontario sinds oktober 1981 (d.w.z. twee jaar na
de Verklaring) een hogere korting krijgen op
wijnen uit Ontario dan op ingevoerde wijnen?
4. Is het de Commissie bekend dat er nog een aan­
tal discriminerende bepalingen bestaat ten aan­
zien van ingevoerde wijnen, zoals beperking van
verkooppunten, verplichtingen inzake een mini-
mumverkoop en belemmeringen bij de notering
van ingevoerde wijnen in het ondoorzichtige
stelsel van de Liquor Boards?
5. Deelt de Commissie de mening dat dit probleem
ten dele een gevolg is van het verzuim van de
Canadese Federale Regering de provinciale au­
toriteiten volledig in kennis te stellen van de ver­
plichtingen die voortvloeien uit de Verklaring
van 1979?
6. Wat denkt de Commissie te ondernemen om
ervoor te zorgen dat Canada de gemaakte af­
spraken nakomt?
(») PB nr. C 167 van 5.7.1982, blz. 33.
Antwoord van de heer Haferkamp
namens de Commissie
(10 januari 1983)
De door het geachte Parlementslid bedoelde maatre­
gelen van Ontario zijn de Commissie wel degelijk
bekend. In juli 1982 vond er zelfs op verzoek van de
Commissie een vergadering plaats van vertegen­
woordigers van de Canadese federale autoriteiten,
Ontario, en de Commissie, waarbij de praktijken
van de Liquor Board en in het bijzonder het beleid
van Ontario werden besproken.
De in 1979 in het kader van de multilaterale han­
delsbesprekingen uitgegeven „Statement of Inten­
tions" is een Verklaring van de Canadese provincies.
 De federale autoriteiten zijn overeenkomstig de
verklaring opgetreden als communicatieschakel Nr. C 43/20 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 14. 2. 83
tussen de buitenlandse regeringen en de provincies.
Een gebrek aan vooruitgang bij de tenuitvoerlegging
van de verklaring van de multilaterale handelsbe­
sprekingen is dan ook beslist niet te wijten aan een
gebrek aan voorlichting bij de provincies.
De Commissie blijft druk uitoefenen op de Cana­
dese federale en provinciale autoriteiten om de ver­
plichtingen in het kader van die Verklaring na te
komen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1479/82
van mejuffrouw Sile De Valera (DEP — IRL)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(29 oktober 1982)
Betreft: Universitaire studietoelagen
Kan de Commissie voor elk der Lid-Staten mede­
delen hoe hoog de jaarlijkse door de Ministeries van
Onderwijs toegekende universitaire studietoelage is,
welke maatstaven voor de toekenning ervan gelden
en welke kosten daaruit dienen te worden bestre­
den?
Antwoord van de heer Richard
namens de Commissie
(10 januari 1983)
De Commissie beschikt niet over gedetailleerde ge­
gevens over de studietoelagen voor studenten in het
hoger onderwijs in de verschillende Lid-Staten.
De Commissie is evenwel doende gegevens te verza­
melen over de in de verschillende landen beschik­
bare beurzen voor studenten die in een van de an­
dere Lid-Staten wensen te studeren. Zodra dit over­
zicht volledig is zal een afschrift worden toege­
zonden aan het geachte Parlementslid en aan het
Secretariaat-generaal van het Europese Parlement.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1489/82
van de heer Victor Michel PPE — B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(8 november 1982)
Betreft: Additieven E 1400 t/m E 1442: het uit­
blijven van voorlopige maatregelen waarop
het Wetenschappelijk Comité voor de men­
selijke voeding heeft aangedrongen
Op verzoek van de Commissie heeft het Weten­
schappelijk Comité voor de menselijke voeding
meer dan zes jaar geleden, op 27 februari 1976, een
advies uitgebracht over het gebruik van zetmelen
waaraan E 1400 t/m E 1442 zijn toegevoegd. Het Raadgevend Comité voor levensmiddelen werd even­
eens geraadpleegd.
Een aantal van deze additieven werd door het We­
tenschappelijk Comité beschouwd als stoffen die
mogelijk schadelijk zijn voor de nieren. Bij gebrek
aan voldoende bewijzen die de onschadelijkheid
aantonen van residuen van sommige van deze addi­
tieven behoudt het Wetenschappelijk Comité zich
het recht voor op deze zaak terug te komen; de
meningen binnen het Comtié waren verdeeld: een
aantal leden wenste een verbod op het gebruik van
deze stoffen, terwijl de meerderheid zich uitsprak
voor het voorlopig toelaten van deze stoffen op
voorwaarde dat zij in babyvoeding slechts tot 31 de­
cember 1980 en in beperkte hoeveelheden mochten
worden gebruikt.
 1. Is het juist dat de Commissie in het geheel geen
rekening heeft gehouden met het advies van de
door haar geraadpleegde experts, zelfs niet met
het minst stringente, en een afwachtende hou­
ding heeft aangenomen in plaats van een voor­
stel te doen om het gebruik van de meest ver­
dachte additieven te beperken, zoals hierboven
wordt aanbevolen, en aldus de gezondheid van
de hieraan vooral blootgestelde personen te be­
schermen?
2. Slechts 14 additieven van de 19 mochten onbe­
perkt worden gebruikt. Welke aanleiding — die
blijkbaar zwaarder weegt dan de bescherming
van de gezondheid — bestond er voor de Com­
missie om af te zien van de voorlopige maatre­
gelen waarop het Wetenschappelijk Comité had
aangedrongen?
3. Acht de Commissie zichzelf nog geloofwaardig
wanneer zij zichzelf in een brochure over addi­
tieven een „voldoende" geeft?
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(13 januari 1983)
1. Het Wetenschappelijk Comité voor de mense­
lijke voeding bracht in 1976 een voorlopig advies
uit O over de onschadelijkheid van door een che­
mische behandeling gemodificeerde zetmeelsoorten
die zouden kunnen worden opgenomen in een voor­
stel voor een richtlijn van de Raad betreffende de
vervaardiging van en de handel in zetmeel bestemd
voor menselijke voeding.
Aangezien dit advies in die vorm niet kon worden
gebruikt, verzamelde de Commissie nog een aantal
verdere gegevens.
Op basis van de verzamelde gegevens bracht het
Wetenschappelijk Comité van de menselijke voe­
ding in 1981 een tweede advies uit(2).
 Om hiermee rekening te houden werkte de Commis­
sie een ontwerp-voorstel uit voor een richtlijn betref­
fende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen
van de Lid-Staten op het gebied van gemodificeerd
zetmeel bestemd voor menselijke voeding. 14. 2. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 43/21
Dit ontwerp (3) is voor advies voorgelegd aan de
economische en sociale groeperingen die zitting heb­
ben in het Raadgevend Comité levensmiddelen. Na
eventuele nieuwe bestudering zal het ontwerp bij de
Raad worden ingediend en zal het Europese Parle­
ment, overeenkomstig de procedure van artikel 100
van het EEG-Verdrag, worden geraadpleegd.
2. De Commissie vestigt er de aandacht van het
geachte Parlementslid op dat 4 — en niet 14 — voor
voeding bestemde zetmeelsoorten van de 19 die in
onderzoek waren, ingevolge het door het Weten­
schappelijk Comité van de menselijke voeding in
1976 uitgebrachte voorlopige advies onbeperkt
konden worden gebruikt.
3. De Commissie meent dat deze vraag met het
bovenstaande is beantwoord.
(!) Verslag van het Wetenschappelijk Comité van de men­
selijke voeding, tweede reeks 1976, blz. 9—15.
(2) Verslagen van het Wetenschappelijk Comité van de
menselijke voeding, derde reeks, verslag EUR 7982,
blz. 7—9.
(3) Doe. 111/1356/82.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1490/82
van de heer Karl voo Wogau (PPE — D)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(8 november 1982)
Betreft: Belemmeringen aan de grens voor textiel­
monsters
1. Is het de Commissie bekend dat de Belgische
douaneautoriteiten voor textielmonsters zonder
waarde die de grens overschrijden een „Carnet
ATA" eisen?
2. Is deze handelwijze naar de mening van de
Commissie verenigbaar met de bepalingen van het
EEG-Verdrag betreffende het vrije verkeer van
goederen?
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(17januari 1983)
1. De Commissie heeft met belangstelling kennis
genomen van het dossier dat het geachte Parle­
mentslid haar met betrekking tot deze aangelegen­
heid heeft toegezonden.
Volgens de douaneautoriteiten van de betrokken
Lid-Staat hadden de aan de grens aangeboden tex­
tielmonsters wegens hun afmetingen door bij voor­
beeld het aanbrengen van een merkteken onbruik­
baar moeten worden gemaakt, om in aanmerking te
komen voor vrijstelling van rechten en heffingen als
bedoeld in de „Internationale overeenkomst om de
invoer van handelsmonsters, handelsstalen en recla­
memateriaal te vergemakkelijken" (Genève, 7 no­
vember 1952), welke bij afwezigheid van commu­nautaire bepalingen thans deze aangelegenheid re­
gelt. Bij gebreke van een merkteken hebben zij ge­
steld dat de betrokken monsters bij hun binnen­
komst in België vergezeld moesten gaan van een
document voor tijdelijke invoer, met borgstelling
(carnet ATA of een nationaal document).
2. De Commissie beseft dat de tot kosten leidende
formaliteiten zoals die thans bij dit soort handelsver­
keer binnen de Gemeenschap voorgeschreven zijn,
niet stroken met het tot stand brengen van een wer­
kelijke interne markt.
 Daarom heeft zij in haar voorstel voor een verorde­
ning van de Raad tot instelling van een regeling
voor intracommunautair verkeer van goederen die
uit een Lid-Staat worden verzonden om tijdelijk te
worden gebruikt in een of meer andere Lid-Sta-
ten (!), bepaald dat voor handelsmonsters een ver­
eenvoudigde procedure voor vrij verkeer moet kun­
nen gelden. Dit voorstel is sinds 28 juli 1981 bij de
Raad in behandeling, maar de werkzaamheden zijn
tot op heden niet gevorderd.
De toepassingsmaatregelen van deze regeling
zouden moeten worden genomen in een verordening
die door de Commissie moet worden vastgesteld
volgens de procedure van het bij genoemde veror­
dening van de Raad ingestelde comité.
(') PB nr. C 227 van 8.9.1981, blz. 3.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1493/82
van de heer Kent Kirk (ED — DK)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(oktober 1982)
Betreft: Minimumafmeting voor schol
Is de Commissie zich bewust van het nadeel dat de
huidige minimumafmeting voor schol meebrengt?
Schol van minder dan 270 mm kan zeer moeilijk
voor consumptiedoeleinden worden verkocht. Daar­
om zal deze meestal worden verkocht tegen inter­
ventieprijzen en worden gebruikt voor vismeel. Deze
minimumafmeting zou derhalve 270 mm moeten be­
dragen. Hiermee wordt ook voldaan aan de eisen
inzake behoud van de soort.
 Is de Commissie bereid in het licht van deze gege­
vens een wijziging van deze minimumafmeting in
overweging te nemen?
Antwoord van de heer Contogeorgis
namens de Commissie
(17januari 1983)
In het Skagerrak en het Kattegat geldt een biolo­
gische minimummaat van 270 mm voor schol die be­
stemd is voor menselijke consumptie. In andere vis-
serijgebieden van de Gemeenschap bedraagt deze
minimummaat 250 mm. Nr. C 43/22 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 14. 2. 83
Nu krachtens Verordening (EEG) nr. 3166/82 van
de Raad van 26 november 1982(0 alleen vis met een
bepaalde biologische minimummaat in de handel
mag worden gebracht, komt vis die de vereiste mini­
mummaat niet heeft, niet in aanmerking voor. de
financiële vergoeding die in het kader van de ge­
meenschappelijke marktordening voor visserijpro-
dukten wordt toegekend wanneer produkten uit de
markt worden genomen.
(») PB nr. L 332 van 27.11.1982.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1498/82
van de heer Neil Blaney (CDI — IRL)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(8 november 1982)
Betreft: Misbruik van voor landbouwontwikkeling
bestemde steungelden van de Gemeen­
schap
In Verordening (EEG) nr. 1820/80 van de Raad O,
titel I, artikel 4, ter bevordering van de ontwikkeling
van de landbouw in de probleemgebieden van West-
Ierland, staat duidelijk dat het bij de infrastructuur-
verbetering van landbouwbedrijven gaat om „de
aanleg en verbetering van bedrijfs- en verbindings­
wegen die hoofdzakelijk dienen voor land- en bos­
bouw".
 1. Is de Commissie zich ervan bewust dat de mid­
delen die de Ierse Regering toewijst aan de
graafschapsraden voor deze doeleinden en die
krachtens Verordening (EEG) nr. 1820/80
werden ontvangen, officieel worden bestemd
voor „wegen die onder de bevoegdheid van het
graafschap vallen en toegangswegen tot land­
bouwbedrijven"?
2. Is zij zich eveneens bewust van het feit dat
wegen waarvoor het graafschap bevoegd is, in
vele gevallen hoofdwegen zijn en niet worden
gebruikt voor landbouwdoeleinden?
3. Is de Commissie niet van mening dat het be­
steden van deze kredieten aan hoofdwegen door
de graafschapsraden volledig in strijd is met de
in de verordening gestelde doeleinden?
4. Zo ja, zal de Commissie deze aangelegenheid
met de Ierse Regering bespreken, zodat deze
middelen voor het resterende gedeelte van de
looptijd van het programma zullen worden ge­
bruikt voor plattelandswegen die vooral de
plaatselijke landbouwgemeenschappen ten
goede komen en voor toegangswegen tot land­
bouwbedrijven?
(i) PB nr. L 180 van 14.7.1981, blz. 1. Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(10 januari 1983)
In artikel 4 van Verordening (EEG) nr. 1820/80 van
de Raad ter bevordering van de ontwikkeling van de
landbouw in de probleemgebieden van West-Ierland
is bepaald dat de verbetering van de plattelandsin­
frastructuur waarvoor steun van het EOGFL kan
worden verleend, „de aanleg en de verbetering van
bedrijfs- en verbindingswegen die hoofdzakelijk
dienen voor land- en bosbouw" omvat.
De Ierse Regering heeft het in de verordening be­
doelde programma ingediend en de Commissie
heeft het op 14 april 1981 goedgekeurd. In hoofd­
stuk 3 van het programma is verklaard dat de ver­
bindingswegen „local roads" of „county roads"
openbare wegen zijn voor de verbinding tussen be­
drijven en hoofdwegen, kleinere steden, dorpen en
marktcentra, en dat deze wegen voornamelijk door
de landbouwbevolking worden gebruikt.
 Een voorwaarde voor de toekenning van steun voor
de in het programma bedoelde wegen is dat er ten
minste 35 % van de inwoners van het gebied waarin
de verbindingswegen liggen, hoofdzakelijk in land­
bouw of bosbouw werkzaam zijn. Het met de uit­
voering van het programma belaste personeel van de
wegendiensten moet contact onderhouden met de
plaatselijke beambten van het departement van
landbouw en de landbouwvoorlichtingsdienst om
ervoor te zorgen dat het programma zodanig wordt
uitgevoerd dat het de ontwikkeling van de landbouw
in dat gebied maximaal ten goede komt.
De Commissie heeft de voorschriften voor de uit­
voering van dit programma onderzocht en is ervan
overtuigd dat er met de door de Ierse Regering vast­
gestelde regeling een verantwoorde keuze van pro­
jecten en adequate controle op de uitgaven in het
kader van de verordening mogelijk is. De Commis­
sie zal de nodige maatregelen nemen om erop toe te
zien dat deze regeling in de praktijk ook werkt en
dat de gelden in overeenstemming met de veror­
dening en het programma worden besteed.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1514/82
van de heer Karel van Miert (S — B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(8 november 1982)
Betreft: Nationale steunmaatregelen voor de vis­
serij
1. Kan de Commissie een volledig overzicht
geven van alle steunmaatregelen met financiële con-14. 2. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 43/23
sequenties die de verscheidene EG-Lid-Staten toe­
passen (of hebben toegepast in de loop van de
laatste vijfjaren) t.a.v. de nationale visserijsector?
2. Kan zij in alle gevallen per Lid-Staat een idee
geven van de bedragen in absolute cijfers en gerela­
tiveerd naar het aantal arbeidsplaatsen in dé sec­
tor?
3. In welke gevallen en ten aanzien van welke
Lid-Staten heeft de Commissie geoordeeld dat er
onverenigbaarheid bestond van de beoogde steun­
maatregelen met de gemeenschappelijke marktor­
dening in de sector visserijprodukten?
4. In welke gevallen en ten aanzien van welke
Lid-Staten heeft zij stappen ondernomen om aan de
steunmaatregelen, waarvan zij van oordeel was dat
er onverenigbaarheid met de Verdragen bestond,
een einde te maken?
5. Wil de Commissie ten slotte een overzicht
geven van het resultaat van de door haar onderno­
men stappen (eveneens per Lid-Staat)?
Antwoord van de heer Contogeorgis
namens de Commissie
(10 januari 1983)
1 en 2. Sinds 1974 ontvangt de Commissie van
elke Lid-Staat een overzicht van de nationale steun­
maatregelen voor de visserij. In deze overzichten
worden de totale kosten opgegeven en worden alle
maatregelen gedetailleerd beschreven. De over­
zichten zijn vertrouwelijk en worden dus niet gepu­
bliceerd. Er is echter een exemplaar toegezonden
aan de voorzitter van de Commissie voor de land­
bouw van het Europese Parlement.
 3 en 4. In de afgelopen jaren heeft de Commissie
de onderzoekprocedure van artikel 93, lid 2, van het
EEG-Verdrag ingeleid ten aanzien van veertien ont-
werp-steunmaatregelen die de Bondsrepubliek
Duitsland, België, Frankrijk, Italië en het Verenigd
Koninkrijk ter kennis van de Commissie hebben
gebracht. Daarbij waren er met name drie maatre­
gelen — één Britse en twee Franse — die de Com­
missie onverenigbaar achtte met de gemeenschappe­
lijke ordening der markten in de sector visserijpro­
dukten.
De Commissie moge het geachte Parlementslid voor
een beschrijving van deze maatregelen verwijzen
naar het Bulletin van de Europese Gemeenschappen
nr. 7/8-1980, punt 2.1.108; nr. 2-1981, punt 2.1.73;
nr. 3-1981, punt 2.1.138; nr. 6-1981, punt 2.1.120;
nr. 2-1982, punt 2.1.85 en nr. 6-1982, punt 2.1.141.
Over deze maatregelen zijn ook mededelingen ver­
schenen in de Publikatiebladen van de Europese
Gemeenschappen nr. C 8 van 14. 1. 1981, nr. C 57
van 5. 3. 1982, nr. C 97 van 17. 4. 1982 en nr. C 159
van 19.6. 1982.
5. Deze dossiers worden nog onderzocht. Pas
wanneer dit onderzoek is afgesloten, zal de Commis­sie de in artikel 93, lid 2, van het EEG-Verdrag be­
doelde eindbeslissing nemen.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1517/82
van mevrouw Jeanne Pauwelyn (L — B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(8 november 1982)
Betreft: Mishandelde kinderen
Kan de Europese Commissie mededelen:
of er op het niveau van de Europese Gemeenschap
acties bestaan ter bescherming van mishandelde kin­
deren;
of er een studie bestaat die de situatie van mishan­
delde kinderen (percentage, straffen, opvangcentra,
enz.) in de onderscheiden Lid-Staten beschrijft;
zo niet, of er enige Europese voorstellen bestaan
betreffende materies die verwant zijn aan de proble­
matiek van de bescherming van minderjarigen in de
EEG?
Antwoord van de heer Richard
namens de Commissie
(13 januari 1983)
Op Gemeenschapsniveau zijn geen maatregelen ge­
nomen noch voorstellen gedaan tot bescherming van
mishandelde kinderen; de Commissie heeft daar­
over ook geen studies doen verrichten.
Andere internationale organisaties zijn wel actief op
dit gebied, met name de Raad van Europa (studies,
resoluties), zowel uit sociaal als uit juridisch oog­
punt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1519/82
van de heer Karel van Miert (S — B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(8 oktober 1982)
Betreft: Plannen van de Regering van de Verenigde
Staten om restricties op de uitvoer van ge­
vaarlijke produkten op te heffen
Volgens een recent voorstel van het „State Depart­
ment" en het „Commerce Department" zouden ge­
vaarlijke of niet-werkzame geneesmiddelen en me­
dische toestellen, gevaarlijke scheikundige produk­
ten, alsmede gevaarlijke of niet-werkzame sera, vac­
cins en andere medisch-biologische produkten, vrij Nr. C 43/24 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 14.2.83
geëxporteerd en verkocht kunnen worden in Europa
en in de landen van de derde wereld.
 Amerikaanse exporteurs van toxische scheikundige
produkten en (in Amerika) verboden pesticiden
zouden niet langer meer verplicht worden om bui­
tenlandse regeringen in te lichten over de invoer van
dergelijke stoffen. Kopers van zulke gevaarlijke
goederen zouden niet langer een verklaring moeten
ondertekenen, waarbij zij erkennen op de hoogte te
zijn gebracht van de gevaren van het betrokken pro-
dukt.
Hoe zal de Commissie optreden ten einde dergelijke
praktijken te voorkomen?
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(17januari 1983)
Het plan van de Regering van de Verenigde Staten
tot opheffing van de uitvoerbeperkingen op gevaar­
lijke stoffen, die dit land eenzijdig had ingesteld,
brengt het leven of de gezondheid van de inwoners
van de Gemeenschap niet in gevaar.
Voor deze stoffen is de toegang tot de markt immers
onderworpen aan een stringente controle door mid­
del van verschillende communautaire voorschriften,
die erop gericht zijn de volksgezondheid te bescher­
men en tegelijkertijd het handelsverkeer in stand te
houden.
Als voorbeeld kan worden genomen het feit dat het
in de handel brengen van geneesmiddelen in de Lid­
staten van de Gemeenschap slechts toegestaan is
wanneer de aanvrager door middel van proefne­
mingen, die zich over een lange periode uitstrekken,
heeft aangetoond dat zijn produkt veilig, doeltref­
fend en van goede kwaliteit is(1). Op de speciale
categorie van verdovende en psychotrope middelen
is een bijzonder strenge internationale controle (2)
van toepassing, waarop de door de Amerikaanse
Regering geplande maatregelen geen invloed uit­
oefenen.
 Bovendien bestaat er nog Richtlijn 76/769/EEG
van de Raad inzake de beperking van het op de
markt brengen en het gebruik van bepaalde gevaar­
lijke stoffen en preparaten (3). Deze richtlijn is reeds
herhaaldelijk gebruikt om door middel van afzon­
derlijke initiatieven het in de handel brengen en het
gebruik van verschillende gevaarlijke produkten op
de markt van de Gemeenschap te beperken en zelfs
te verbieden.
De communautaire richtlijnen inzake gevaarlijke
stoffen en preparaten bevatten aangepaste bepa­
lingen om voor de verbruiker een algemene be­
scherming te vormen tegen de invoer van produkten
zoals die welke door het geachte Parlementslid zijn
genoemd.
Ten slotte, wat betreft de opsporing op het grondge­
bied van de Gemeenschap van produkten, die een onmiddellijk en acuut gevaar opleveren voor de ge­
zondheid en de veiligheid van personen, heeft de
Commissie de Raad voorgesteld een communautair
systeem van snelle uitwisseling van informatie over
verbruiksgoederen in te voeren.
C1) Richtlijn 65/65/EEG — PB nr. 22 van 9.2.1965;
Richtlijn 75/318/EEG — PB nr. L 147 van 9.6.1975;
Richtlijn 75/319/EEG — PB nr. L 147 van 9.6.1975;
Richtlijn 78/25/EEG — PB nr. L 11 van 14.1.1978.
(2) Enkelvoudige Conventie inzake narcotica van 1961 en
Conventie van Wenen inzake psychotrope middelen
van 1971.
(3) PB nr. L 262 van 30.12.1976.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1523/82
van de heer Paul-Henry Gendebien (CDI — B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(8 november 1982)
Betreft: Steun van het EFRO in België
Een op 22 juli 1982 genomen en op 7 september
1982 gepubliceerd besluit van de Commissie van de
Europese Gemeenschappen veroordeelt in feite de
Belgische Regering die tien jaar na het uitdrukke­
lijke verzoek van de Commissie van 26 april 1972
nog altijd geen wetgeving heeft over de economische
expansie sedert 30 december 1970.
 De nieuwe indeling door de Commissie van de
economische probleemgebieden die van deze wet­
geving kunnen profiteren toont duidelijk aan dat
Wallonië in de ogen van de Gemeenschap veel meer
hulp verdient dan Vlaanderen.
Kan de Commissie, in deze optiek, zelf de conclu­
sies trekken uit deze opmerking met betrekking tot
de verdeling van haar steun?
Kan zij, duidelijk gezegd, voortaan de voor België
bestemde bijstand van het EFRO op een voor Wal­
lonië veel gunstiger wijze verdelen?
Hoe zou, in vergelijking tot de in 1981 aan Vlaan­
deren en Wallonië toegekende percentages, de ver­
deling tussen Vlaanderen en Wallonië in 1983 kun­
nen zijn?
Antwoord van de heer Giolitti
namens de Commissie
(17 januari 1983)
Overeenkomstig artikel 3, lid 1, van Verordening
(EEG) nr. 724/75 van de Raad tot oprichting van
een Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling
(EFRO)0) „mag het Fonds alleen steun verlenen
aan de regio's en zones, die door de Lid-Staten op 14. 2. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 43/25
grond van hun steunregelingen met regionale strek­
king zijn vastgesteld en die voor bijstand uit het
Fonds in aanmerking komende overheidssteun ont­
vangen".
Aan de hand van het ontwerp van ontwikkelings­
zones dat haar door de Belgische Regering was
voorgelegd heeft de Commissie op 22 juli 1982 een
besluit uitgevaardigd (2) waarin de arrondissementen
en delen van arrondissementen worden afgebakend
die in aanmerking komen voor de status van ontwik­
kelingszone. Dit besluit is dus het kader waarin de
Belgische overheid de steunzones zal vaststellen die
overeenkomstig voornoemd artikel 3 voor EFRO-
bijdragen in aanmerking komen.
 Het EFRO-reglement omvat geen regionale verde­
ling van de middelen van het Fonds; voor het aan
quota gebonden gedeelte bestaat alleen de verdeling
volgens lid 3, sub a), van artikel 2, waarin de quota
van de Lid-Staten worden vastgesteld. Welk deel
Vlaanderen en Wallonië in 1983 uit het Fonds zullen
ontvangen hangt af van de ingediende steunaan­
vragen, voor zover die beantwoorden aan de in het
reglement gestelde normen.
Ten aanzien van het in 1979 ingevoerde quotavrije
gedeelte is in Verordening (EEG) nr. 2616/80 die
door de Raad op 7 oktober 1980 is aangenomen (3),
in het kader van een eerste reeks specifieke acties die
meer in het bijzonder bedoeld zijn voor de door de
herstructurering van de ijzer- en staalindustrie ge­
troffen zones, een financiële bijdrage van het EFRO
ter hoogte van 6 miljoen Ecu uitgetrokken voor de
provincies Luxemburg, Luik en Henegouwen, met
uitzondering van de arrondissementen Ath en Door­
nik. Op 20 oktober 1982 heeft de Commissie voor­
stellen ingediend voor een tweede reeks quotavrije
maatregelen, onder meer ter versterking van de hier­
boven genoemde maatregelen van de eerste reeks.
Hiervan zullen sommige nog nader te bepalen zones
van België ook kunnen profiteren.
0) PBnr. L 73 van 21.3. 1975.
(2) Bulletin EG 7/8-1982, punt 2.1.38.
(3) PB nr. L 271 van 15.10. 1980.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1537/82
van mevrouw Marie-Claude Vayssade (S — F)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(15 november 1982)
Betreft: Voorlopige maatregelen
Waarom heeft de Commissie in de zaak „Newcastle
disease'^1) bij het Hof van Justitie tegen het Ver­
enigd Koninkrijk geen uitspraak in kort geding ge­vraagd in het kader van de in artikel 169 van het
Verdrag bedoelde inbreukprocedure, terwijl zij
tegen Frankrijk wegens het niet nakomen van zijn
verplichtingen in de zaak ,,Schapevlees"(2) en de
zaak „Italiaanse wijn"(3) dat wel heeft gedaan?
(0 PB nr. C 56 van 4. 3. 1982, blz. 10.
(2) PB nr. C 300 van 14.12. 1982, blz. 5 en PB nr. C 25 van
1.2. 1980, blz. 10.
(3) PB nr. C 54 van 2. 3. 1982, blz. 5.
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(10 januari 1983)
Krachtens artikel 186 van het EEG-Verdrag kan het
Hof van Justitie in een zaak de noodzakelijke voor­
lopige maatregelen gelasten. Op deze procedure be­
hoort echter uitsluitend een beroep te worden ge­
daan indien bijzondere omstandigheden daartoe
aanleiding geven, zoals kan worden opgemaakt uit
artikel 83, lid 2, van het Reglement voor de proces­
voering en uit de handelwijze van het Hof in vorige
zaken.
 De Commissie heeft met succes van deze procedure
gebruik gemaakt tegen het Verenigd Koninkrijk in
de zaak betreffende nationale steunmaatregelen in
de sector varkensvlees (beschikking van 21 mei
1977, zaken 31/77 R en 53/77 R) en tegen Ierland in
de zaak betreffende nationale maatregelen tot in­
standhouding van de visstand (beschikking van
22 mei 1977, zaak 61/77 R). In beide gevallen werd
het Hof er door bijzondere factoren toe gebracht op
grond van artikel 186 „voorlopige maatregelen" te
gelasten. In de zaak over de ziekte van Newcastle
moesten echter ingewikkelde veterinaire bewijsvoe­
ringen worden bestudeerd die betrekking hadden op
de motivering van op artikel 36 van het EEG-Ver­
drag gebaseerde nationale maatregelen ter be­
scherming van dieren. De Commissie meende daar­
om dat een beroep op de procedure van artikel 186
niet met succes kon worden bekroond. Wel vestigde
zij de aandacht van het Hof op het spoedeisende
karakter van de zaak en bleek het mogelijk langs
andere procedurele wegen in buitengewoon korte
tijd tot het eindarrest te komen.
 Over de Franse inbreuken dient het volgende te
worden gezegd: in de zaak over schapevlees heeft
het Hof het verzoek van de Commissie afgewezen,
omdat het Hof van mening was dat zijn arrest van
25 september 1979 in zaak 232/78 Frankrijk er reeds
toe had verplicht af te zien van de toepassing van
welke maatregel tot beperking van de invoer van
schapevlees uit het Verenigd Koninkrijk dan ook
(beschikking van 28 februari 1980, gevoegde zaken Nr. C 43/26 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 14. 2. 83
24 en 97/80 R); in de zaak betreffende wijn vond
het Hof dat aan de voorwaarden voor de toepassing
van artikel 186 was voldaan en het beval daarom
Frankrijk bij zijn controles op de invoer van wijn uit
Italië binnen bepaalde grenzen te blijven (beschik­
king van 4 maart 1982, zaak 42/82 R).
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1552/82
van de heer Thomas Megahy (S — GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(15 november 1982)
Betreft: Invoer van auto's uit Spanje
Voor auto's uit Spanje wordt in het Verenigd Ko­
ninkrijk slechts 4,4% invoerrechten geheven, maar
voor Britse auto's moet negenmaal zoveel belasting,
ui. 36,7 %, betaald worden om in Spanje toegelaten
te worden. Welke maatregelen denkt de Commissie
te treffen om aan deze ergerlijke situatie een einde te
maken?
Antwoord van de heer Natali
namens de Commissie
(12 januari 1983)
De Commissie moge het geachte Parlementslid ver­
wijzen naar haar antwoord op schriftelijke vraag
nr. 1118/82 van de heer Jackson(1).
(!) Zie bladzijde 6 van dit Publikatieblad.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1555/82
van de heer Thomas Megahy (S — GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(15 november 1982)
Betreft: Raadgevend Comité voor celveroudering
en het verminderd functioneel vermogen
van organen
Kan de Commissie mededelen welke werkzaam­
heden bovengenoemd Raadgevend Comité heeft
verricht en hoeveel keer het gedurende de laatste vijf
jaar is bijeengekomen? Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(5 januari 1983)
Het gecoördineerd actiecomité voor celveroudering
en het verminderd functioneel vermogen van or­
ganen is bij Besluit 78/168/EEG van de Raad(*)
ingesteld, ten einde het Europees samenwerkingson-
derzoek in een ruimere en gediversifieerde sector
van groot sociaal en gemeenschappelijk belang te
stimuleren en te coördineren. De leden ervan
werden door de bevoegde nationale autoriteiten be­
noemd; zijn mandaat liep in 1981 af.
Tijdens zijn mandaat kon het comité:
— nauwe Europese samenwerking tot stand
brengen in drie O & O-sectoren (cellulaire basis
van leververoudering, immuniteitsrespons bij
het ouder worden, veroudering van de kristal­
lens) tussen 44 geselecteerde instellingen in de
Lid-Staten;
— overzichten geven van nationale O & O-onder­
zoeken in het kader van belangrijke lopende
programma's;
— banden tot stand brengen met de WGO en NIH
(USA);
— negen nationale workshops of seminaria organi­
seren, evenals jaarlijkse bijeenkomsten van het
comité ter bestudering van aanvullende werk­
projecten en om een aandeel te hebben in de
studie van zeldzame en dure materialen;
— uitwisseling tot stand brengen voor 70 specia­
listen, met deelneming van landen in Europa die
geen lid van de Gemeenschap zijn.
