Israelietische nieuwsbode; wekelijks orgaan voor Israelitische belangen, jrg 9, 1884, no. 44, 25-04-1884 
Negende Jaargang. 1884-5644. N». 44. MAEUMSCHB MEÜWSBODE.' Wekelijksch Orgaan voor Israëlietisclie belangen. Vcoohijinikc,, Vrijdag.- Wjo pel j»r ,00,■ <V™‘e.d.m :r /«»■ ■ ’ op dit Blad ontvangen bet Dnemaandehjksch ' . vprwiil (lp Drhs daarvan anders / is. ■■ '“SteroM Beliclilen i„ « ceo.le,. vbbr WoeoAg .0 A,lviilei*l6ii nUorlijk vcicir Donderdagochtend 9 nur. Vrijdag 25 April. IIISDACTETIII: l-iOKSI'’ IMz. Uitgevers: Vjxii IRss &. .Totictiimsi'Jli*-*!* Bureau: Mui<lerstiaat «, Aiiisterdaiii. PRIJS DER ADVERTENTIE N. re; Van een tot vijf regels, gewone letter ƒ 0.50, elke regel '‘.‘Ji meer 10 cents. Voor het Buitenland 15 cents per regel.- i Groütere letters worden berekend naar de plaats, die zij in- ‘ ' 1 nemen. Aanvrage om en vermelding van liefdegiften met 30 pCt. rabat. Ongefrankeerde brieven en toezendingen worden niet aangenomen _ A..ente 11- (iebrs Belinfiuite, te Gebrs. Iluagens, te Rotterdam; S. IJ. Meijer, te n “ Agenten. ««eiii.N. j , 1 , . j c„v.„ vii,,.'. i- viii Ditiiiiir afdeeling A gemeen A d ver t* nt 1 ebureau „, , , beeft “cl, .oor R.Ma. ook b. «t ie Sr.na .V !. Met het /V„, 1 bureau van ))De Aankondigen. S)iitcitlniibo(l) " u: Groot-Brlttanjc. sj De Times en andere Engelsclie bladen maken melding van onlangs ontdekte een Hebreeuvvsch handschrift van het Oude Testament, geschreven in letterkarakters die i ’ trun de wbruikeliike verschillen, g ten eeneninale van de gemuiiiejij g Deze fragmenten, bestaande in ruim 30 rollen z, perkament, zijn ten onderzoek aangeboden aan dr. A. Harkavy, bibliothecaris van de keizerlijke bibliotheek te Petersburg, en zijn het eigendom van personen, die dr. Harkavy h heid heeft te noemen en door hen gekocht in een der havens van de Zwarte Grieksch zeilschip, dat van R odes kwam. Dr. Harkavy is niet in staat een be Lderenden datum op te geven voor den onder- g Zra van het handschrift. De Klaagliederen a ,iin betrekkelijker wijs frisch, towijl andere i gedeelten zoo verkleurd zijn, dat zij zonder scheikundige middelen bijna niet te lezen zijn. De Klaagliederen worden gevolgd door een oorspronkeliik dichtstuk over het zelf ie onderwerp , «de val van Jeruzalem en geteekend , „Jakob ben Haak”. De andere bijbelboeken , Caifhet handschrift, tot nog toe door dr. . torkavy ontcijferd, zijn de profetien van Ho- i serJoël, Obadja, Jona, Chaggai, Zecharja en Ltaj., ;« Je bo.ke„ M., D"'; Te oordeelen naar hetgeen di. D-. reeds aan het licht heeft gebracht, meent hij, dat het handschrift oorspronkelY een kolonie van Joden, die tijd van hun geloofsgenooten geïsoleerd heeft geleefd, waarschijnlj op ?::°"lraHf Hr. belooft nadere bijzonderheden en fotografiën te zullen mededeelen L gewis met groote belangstelling te gemoet gezien worden door een ieder, wien het Oude Testament belang inboezemt. Aan Jewish Chronicle werd uit Limerick (lerland’) in d 16 dezer het volgende geseind; In Ëdward Street te Limerick en do belendende stoten wonen tegenwoordig ongeveer Sntig Poolsche Joden met hun gezinnen, somman toger dan één jaar, anderen langer dan zes°jaar. % «jn nijvere, zich met den verkoop van boeken, schildeiijen en andere voorwerpen bezighouden. Eenc op zich zelf staande gemeente rnpt de overige bewoners van het sUdje, be halve in handelsbetrekking, weinig in aanra-1 • rinflaf 711 bil ben weinig bekend waren, So';drß do"r etoge kleine" geschillen, die aan de beschikking van het plaatselpke geiecht ten slotte ter beslissing werden overgeTaten een reeds lang te tl burser naar men vermoedt, een T., hun eigen geloof. Zij ondervonden van de zijde der bevolking niet het minste blijk afkee zoodat de aanval op de woning Joden met name Liebatein, op Zondag 13 dezei des avonds, hoe hevig en_ pweldig die ooK was, geheel spontané en met vooraf oeraamu scheen geweest te zyn. De reden voor t aanval is dan ook moeielijk op te geven. _ e Israëlieten zelven ontkennen op stellige wr)M dat de oorzaak zou moeten worden gezocht in de wijze, waarop zij hunne godsdienstige ceremoniën uitvoeren, doch de politie meent dat, zij in de volgende omstandigheid gelegen is. Op Witten Donderdag heeft men gezien, dat eeue dienstmaagd van een der Joden gevogelte op eene binnenplaats, zooals het scheen, dood doch werkelijk werd het, op de wijze, den Israëlieten voorgeschreven, gedood. Hij, die dit had opgemerkt, beschouwde dit als eeue daac van wreedheid en vertelde het verder in de plaats Dit veroorzaakte ergernis en do wrok, dus een naai gevoed, werd versterkt door de wijze, waar- lei ip de Joden hun Paaschdienst op goeden Vrijdag ,’e litoefenden. Die vormen werden als eeue be- j-ec ipottiug van de kruisiging geïnterpreteerd. De Joden 'schenen echter van die ergernis onder ie bevolking niets te weten. Zondagavond nu werd Liebsteins woning door sen kwaadwillige menigte omringd, zoo men beweert, 200 meuschen, waarvan er eenige do glasruiten inwierpen, die allen werden verbrij- da zeld, terwijl de steenen met zooveel geweld tic werden geworpen, dat verscheidene voorwerpen dc van waarde beschadigd werden. Liebsteins vrouw, die een kind in hare armen had, werden beide door die steonen getroffen en ernstig bezeerd. De heer L. met twee jeugdige bij hem iuwoiieude Israëlieten, deden eene poging. P I e Den 11 Februari jl. -"s namiddags reisden P I twee Berlijnsche kooplieden, de heeren Kaul en Guttmann, per spoor van Stolp naar Ber■ ’ lijn Iu Belgard kwam een aan Guttmann bekende heer Dominik uit Schievelbein in de s coupé en begon terstond, zonder eenige inil leiding en zonder de minste provocatie, aller- i scheld- en gemeene woorden tegen de Jo- I en uit te braken. Hoe kalmer zich de beide d mhtstreeks aangevallene, beschimpte en ein- u elijk ook bedreigde reizigers zich gedroegen, IN es te onbeschofter schold Dominik, en drukte ti indelijk den wensch uit, „alle h ;erk water te kunnen vergiftigen.” Het éénige h ntwoord der aldus aangevallenen bestond aarin, dat zij verklaarden, op bet naaste sta- 4 ion over deze beleediging van medereizigeis .oor Dominik te zullen klagen en zijn uitetting uit den trein te bewerken. Deze belaarde verklaring maakte den aanvaller nog zoester, en toen de trein een kwartier uurs j ater het station Grossrambin binnenliep, riep lij uit: „Nu willen we zien, of de verdoemde foden er uit moeten of ik.” De heer Gutt- , uann wendde zich nu met zijn beklag tot , len hoofdconducteur, die eerst antwoordde : „Indien het u in de coupé niet bevalt, dan ■ ra er uit.” Guttmann antwoordde, dat hij ’eeds van Stolp plaats had genomen en nog ïen heel eind verder reisde, dat hij alzoo met behoefde te wijken voor de plagerijen van een ap een tusschenstation ingestapten reiziger. Nu stelde ook de heer Kaul, onder beroep op het getuigenis der medereizigers den fonneelen eisch, Dominik uit de coupé te verwijderen. De stationschef bemoeide zich met de zaak, en eindelijk werd Dominik door den hoofdconducteur en den conducteur met geweld uit de coupé verwijderd, daar hij den ambtseisch uit te stappen, niet opvolgde. Ook werd hij op grond van art. 23 van het spoorwegreglement van de verdere reis uitgesloten. Zijn uitzetting had onder de medereizigers opzien gemaakt en op een volgend station, meldden zich twee andere heeren aan met de verklaring, dat Dominik in denzelfden trein, vóór het station Stolp bij hen in de coupé was gezeten en op dezelfde wijze gescholden en getierd had. In Stolp ging hij in een ander coupé over, om daar zijn wangedrag opnieuw te beginnen. Op de klacht over het gedrag van Dominik door de aangevallenen ingediend ook Dominik had den moed een klacht in te dienen werd den heer Kaul lu d. 1 April door de spoorwegdirectie te Stettin geantwoord, dat zij na vaststelling van de toedracht der zaak de tegenklaclit van Dominik als ongegrond heeft afgewezen. lets meer te doen, voornamelijk om Dominik wegens zijn den genoemden heeren aangedane beleediging ter verantwoording te roepen, ligt buiten haar bevoegdheid. De administratie heeft alleen het op art. 23 van het spoorwegreglement gegronde reclit, dronken of weerspannige reizigers uit consideratie voor de medereizigers de verdere reis te beletten. Dit recht is door de uitzetting van Dominik in Grossrambin toegepast en moet zij het den klager overlaten, om wegens de hem toegevoegde beleedigingen den weg der bijzondere aanklacht te betreden. Aan dezen wenk is door de beleedigden gevolg gegeven. {M. Isr.) Oosteni'ijk-lloaigarijc. De burgemeester van Weenen heeft tot den i heer Joël Deutsch, directeur van het Israël, ! doofstommen-instituut aldaar, ’t volgende schriji ven gericht : »De getnecnteiMad heeft in zijn zit ! tiug van 21 dezm het eenstemmige besluii ' genomen, u in erkenning van uw uitstekends. • diensten op het gebied van bet doofstommen ■ I onderwijs en naar aanleiding van de vulem t diging van uw veertigste dienstjaai als diiec ; I teur van bet algemeene Oostenrijksch-Hon – ! gaarsche doofstommen-instituut het burgerrecl. – i van de stad Weenen kosteloos te verleener Het strekt mij tot bijzonder genoegen, u van dit besluit in kennis te stellen. Terwijl ik u ts uitnoodig, tot het afleggen van den burgereed op Maandag 31 dezer maand aan mijn presiden- m ten-bureau te komen, behoud ik mij voor, u t liet burgerrechtsdiploma te zijner tijd te over- ■' handigen.” Aanvaard enz. Eduard Uhl, burgemeester. Weenen 26 Maart 1884.” li Qfl » I a BI <l. Volgens de Nowosti heeft de senaat naar aanleiding van een bij hem ingekomen bezwaarschrift, de vraag behandeld: of de Joden op grond der tegenwoordige verordening betreffende de Joden genoopt kunnen worderi, de onroerende goederen te verkoopen, die zij vóór de uitvaardiging der verordening verkregen hadden, vooral wanneer zij bij het verkrijgen der onroerende goederen gilde-handwerkers waren, maar nu geen ambacht uitoefenen. De senaat heeft vertelaard, dat dc bc. treffende dwang tot verkoop 'ongegrond is, zelfs wanneer de Joden als handwerkers onroerende goederen verkregen. Het gebouw der sedert 25 jaar te Kiew bestaande Joodsche ambachtsschool, waaruit een groot aantal degelijke ambachtslieden is voortgekomen en die daarom voor de Joodsche bevolking aldaar een groote weldaad was, werd door de stadsoverheid den Joden met geweld ontnomen, om op den grond daarvan een nieuw gerechtsgebouw op te trekken. De school werd opgeheven, omdat zij, zooals men voorgeeft, niet heeft beantwoord aan de doeleinden, door de autoriteiten beoogd. {M. Tsr.) Generaal Gourko, goeveriieur van Warscliau, heeft aan zijne regeering te Petersburg een verslag gezonden, 'bevattende de uitkomsten van een door hem ingesteld onderzoek naar de middelen geschikt tot verbetering van de intellectueele ontwikkeling, met andere woorden de russifioeering (het vernssischen) der Israël, bevolking in Polen. De te Krakau verschijnende Reforma bevat een uitvoerig overzicht 1 van den inhoud van het verslag. In den aan■ hef schetst de goeverneur den aanhoudenden 1 strijd tusschen de orthodoxe en de progressia. tische Joden. Hij doet nitkomen, dat de vooruitgangspartij onder de Israëlieten in Russisch ; Polen 'en Gallicië naar hun verpoolsching {Po- streeft en daar zij hen met de Polen wil vereenigd zien, is zij het Russische element vijandig. ,/De Joodsche partij van den vooruitgang staat tusschen twee vuren” zegt generaal Gourko ; azij moet bf openlijk zich n voor de Regeering verklaren en naar het her-I. scheppen van de Poolsche Joden in trouwe j- onderdanen streven, bf zich bij de nationale t Joodsche partij aansluiten, in den zin v.ati het it Poolsche ideaal werkzaam zijn en de spreekle woordelijke type van een nPool, die den Mo-- zaïschen godsdienst beleidt” vertegenwoordigen; 1- helaas, dit laatste is het geval. Daarna herinc- nert hij de houding van de verlichte Joden 1- tijdens den opstand van 1863, en zegt, dat, ht zoolang in Polen de gemoederen iu verzet n. l zijn tegen het Russische staatsstelsel en zoo- lang de Joodsche partij van den vooruitgang tracht met die Polen gemeene zaak te maken, de Russische regeering in haar eigen belang de orthodoxe en conservatieve Joden in hunnen strijd met hunne verlichte geloofsgenooten behoort te beschermen, en het streven van laatstgenoemden naar verpoolsching te verijdelen. {Hbl.) R n a 1 a n d. Aangaande de Jodenvervolging te Tiflis, waarvan wij in ons vorig nommer met een enkel woord melding maakten, schrijft de Petersburger correspondent van de iV. Roti. Ct. in d. 13 dezer het volgende: Uit Tiflis is het bericht ontvangen, dat aldaar weder eens een oproer tegen de Joden heeft plaats gehad, dat levendig herinnert aan de schandelijke zaak van Tisza-Eszlar in Hongarije. Ziehier de toedracht der zaak. Tegenover het orthodoxe seminarium aldaar ligt een Joodsche slachtplaats, waar voor het Paaschfeest de lammeren plegen geslacht te worden. Den 3en dezer maand gingen twee seminaristen daar voorbij, die daaruit een klagen en steunen meenden te hooren, dat huns inziens niet het geluid van een dier kon zijn. Terstond heette het dal daar waarschijnlijk het bloed van een Christenkind werd afgetapt, om dit in het deeg der Paaschbrooden te mengen, in welk vermoeden zij versterkt werden door de omstandigheid, dat de slachtplaats aan alle zijden geheel gesloten was. Binnen een half uur liep het gerucht als een vuurtje door de geheele stad, en in een oogwenk was eene volksmenigte op de been, die met gebrul en dreigende gebaren naar de Joodsche slachtplaats zich begaf. De vrouwen, in deze menigte, die in de laatste uren een harer kinderen niet gezien hadden, verkeerden in wanhopende woede en schreeuwden dat hun kind zeker door de Joden vermoord werd, waardoor de mannen natuurlijk nog te meer tot wanordelijkheden werden geprikkeld. Met stokken en steenen werden de deuren en vensters der slachtplaats verbrijzeld, niettegenstaande in de bovenverdieping louter Russen woonden, en toen de Joodsche slachter den moed had zich te vertoonen en het woedende volk toe te schreeuwen, dat het eene onwaarheid was dat kinderen en niet lammeren geslacht werden, steeg daardoor de woede van de menigte slechts ten top, en was hij genoodzaakt binnen ’s huis te vluchten. De politie, die weldra ter plaatse was, bleek niet bij machte de menigte tot bedaren te brengen, en besloot daarom de Joodsche bewoners naar het politie-bureau te voeren. Zij requireerde een voorbijgaanden wagen en daarop ■werden de twee Joodsche bewoners, een oude vader en zijn zoon in de kracht des levens geplaatst. Doch nauwelijks was dit geschied, of de woedende menigte viel op den wagen aan, drong de politie op zijde, sleepte de Joden van den wagen en mishandelde hen op de gruwelijkste wijze. IWoopd-Amerika. Het jongste nommer van het maandbulletin der Alliance Israél. JJniverselle deelt omtrent de Russische kolonie te Painted Woods (Minnesota), gedirigeerd door dr. Wechsler, rabbijn te St.-Paul, de volgende bijzonderheden mede Deze kolonie, die bij haar stichting uit 30 ge_ g zinnen bestond, telt thans door nieuw aange-I, komenen van verschillende punten der Vereenigg de Staten en uit Canada, 7i mannen, 52 vrou-- wen en 90 kinderen. Zij behooren tot de n armsten onder onze geloofsgenooten. Niet u allen bezitten de noodige kracht en energie om voor hun levensonderhoud te werken en zelf in hun behoeften te voorzien. In de Vereenigde Staten is niets gemakkelijker dan grond te verkrijgen, doch het voornaamste is dat men wete dien te ontginnen en te bewerken. Zelfs met aanleg voor en zekere tl • kennis van den landbouw, moet de kolonist j op het minst 700 h 800 dollars bezitten, om in zijn behoeften te voorzien, indien hij een familie heeft. 500 dollars zouden voor elk gezin voldoende zijn, indien twee gezinnen op een stuk gronds samenwerkten, maar deze vluchtelingen toonen weinig geneigdlieid voor zoodanige samenwerking. Er zijn thans schrijft dr. Wechsler ver- der in de kolonie Painted Woods onge- veer 60 gezinnen, waarvan een groot deel nog niet gevestigd is en derhalve den vooruitgang der kolonie tegenhoudt. Toen de eerste kolo- ■ nisten bemerkten, dat zij grooten kans van : slagen hadden, rieden zij een groot aantal hunner vrienden in verschillende gedeelten der Vereenigde Staten en Canada aan, zich bij hen te komen aansluiten. Velen zijn inderdaad gekomen en kregen ook landerijen ; doch zij bezaten volstrekt geen pecuniëele middelen, de meeste dier nieuwe kolonisten hadden zelfs geen aanleg voor den landbouw. Spoedig na ’ hun aankomst, stierven deze gezinnen bijna ' van honger, terwijl de hoofden er op uit wa’ ren, een betrekking te zoeken. In zoodanige omstandigheden was de kolonie wel genoopt ' deze ongelukkige vrouwen en kinderen te hulp I te komen, hetgeen haar op zware opofferingen te staan kwam. Hier komt nog bij, dat de kolonie 500 mijl van St.-Paul verwijderd ’ is, en dat de naastbij wonende Israëlieten die van St.-Paul zijn. Daarenboven was het laatste seizoen niet gunstig, wegens de droogte was de oogst bijna geheel mislukt. Zonder dat bedroevend feit, zou een zeker aantal kolo- I nisten in hun onderhoud hebben kunnen voorzien. Hierbij trof de emigranten nog een ander ongeluk. Het vuur der prairiën heeft een groote hoeveelheid hooi en werktuigen verslonden. Er waren groote uitgaven noodig om deze verliezen te herstellen en om voedsel voor het vee gedurende den winter te koopen. De winter in deze streek is zeer lang en zeer streng en men kan zich gedurende dit seizoen geen werk verschaffen. Daar de oogst mislukt was, moest men de kolonisten helpen en gedurende verscheidene maanden aan ongeveer 260 personen voeding verschaffen. Een der hoofden van gezinnen is in het hospitaal aan phtisis overleden, met achterlating van een talrijk gezin, dat de kolonie moest onderhouden. Een ander werd door dezelfde ziekte getroffen en kon niet op zijn verhaal komen, waardoor de reeds talrijke raoeielijkheden der kolonie toenamen. Eenige weken geleden heeft dr. Wechsler de genoemde kolenie bezocht en aan de kolonisten den mondvoorraad en de kleederen verschaft, waaraan zij tot de naaste lente dringend behoefte hadden. Daar de geldmiddelen, waarover dr. Wechsler ten behoeve dezer kolonie te beschikken had, uitgeput waren, had hij zich tot baron Hirsch gewend. Deze edelmoedige filantroop heeft hem 10.000 francs gezonden. De Board te New-York, waaraan de Alliance te Weenen 10000 francs had toegestaan voor de koloniën der Vereenigde Sta- i ten, heeft van dit bedrag 3000 francs aan dr. i W. gezonden. Maar deze hulpmiddelen, vol- i doende voor de oogenblikkelijke behoeften der ’ kolonisten, zijn niet genoegzaam, om hun | te verschaffen allerlei zaadsoorten, de beesten, * de voertuigen en in nog grootere hoeveelheid | de landbouwwerktuigen, alsmede tal van on- , misbare voorwerpen. Ten einde de immigran- ] ten in staat te stellen zich voortaan door hun 1 arbeid te onderhouden, zonder aan nieuwe i subsidiën behoefte te hebben, acht de heer W. « het noodig, dat men hun vóór den zaaitijd ’ met ongeveer 5000 dollars te hulp kome. Som- ‘ migen der tegenwoordige kolonisten, die niet ' als landbouwers kunnen slagen, zullen elders , als werklieden geplaatst moeten worden; hun, ( die blijven, zal men moeten verwittigen, dat i zij voortaan op zich zelven moeten rekenen. i Daar de grond te Painted Woods zeer vruchtbaar is, laat alles hopen, dat indien dit etablissement deze nieuwe bijdrage van 5000 ' dollars kan krijgen, het een voorspoedige kolo- c nie zal worden. Deze kolonie heeft reeds verscheidene sub- g sidiën ontvangen. Behalve de hierboven ge- n noemde 13000 francs, heeft het hoofd-comité h voor de Russische Israëlieten te Berlijn 3700 v dollars gegeven, het comité' van het Mansion House te Londen 1300 pond sterling, het hoofd-comité der Alliance te Parijs en het bijzondere hulp-comité voor de Russische Is- l* raëlieten aldaar, elk 5000 francs. Op de nieuwe aanvraag van dr. Wechsler heeft het hoofdbestuur der Alliance op nieuw 5000 n francs toegestaan en het comité van het Man- d sion-House 7500 francs. h S3[uuen!aubgclj Wiemuê» AuisteiHlam, 24 Api>il 1884. Derde of Eind-verslag van het Comité ter tijdelijtce verzorging en bevordering der emigratie van verdrukte Russische Israëlieten, die te Amsterdam toevlucht zoeken. (Vervolg.) Wij gaan nu over tot mededeeling van het verslag zelf, gericht »aan het Comité ter Ondersteuning der Hulpbehoevende Israëlieten in Eusland.» » Wel Edel Geboren Heeren ! »Aan het slot van zijn tweede rapport, dd. 30 October 1882, loopende van 11 Juni tot 15 October van genoemd jaar, drukte ons Comité de hoop uit, dat wanneer bet andermaal de eer zou hebben, u een verslag zijner handelingen aan te bieden, het zou kunnen zeggen : »onze »taak is geëindigd; al de ongelukkigen zijn ge»holpen; hun toekomst is verzekerd; wij kunnen »overgaan tot ontbinding, omdat het werk der ■ »humaniteit is volbracht.» »IJit het rapport, dat het Comité thans de eer heeft u aan te bieden en een overzicht geeft van onze verrichtingen gedurende het tijdvak van 15 October 1882 tot ulto. December jl., zal u blijken, dat, tengevolge van een samenloop van verschillende omstandigheden, die hoop maar voor een zeer gering gedeelte is verwezentlijkt. Ja, de taak door ons aanvaard, kunnen wij als geëindigd beschouwen, doch wat wij verder hoopten, blijkt een schoono wen-sch, een heerlijk ideaal, niets meer dan een illusie te zijn geweest, het doel voorbijs! revende, dat wij zelven ons hadden gestold, de taak verre te boven gaande, die wij op ons hadden genomen. Deze bestond niet, noch kon bestaan daarin, de emigranten uit Eusland, die te Amsterdam een toevlucht mochten zoeken, afdoende te helpen, hun een toekomst te verzekeren, maar, zooals de benaming van het Comité reeds aandnidt, in bun tijdelijhe verzorging en bevordering van hun emigratie. Van onze werkzaamheid voor het grootste gedeelte in dien zin getuigen ook onzevroegere rapporten. Eeods vroeger, maar vooral naar aanleiding van de rampzalige resultaten der immigratie in Nonrd-Amerika, u in die rapporten geschetst, hebben wij, wel is waar, gemeend, aan onze taak uitbreiding te moeten geven. Zoo hebben wij met groote moeite en opofferingen getracht, door de ijverige en krachtdadige bemoeiingen van ons bureau van plaatsing aan tal van hier aangekomen vluchtelingen, voor zoo verre zij daartoe geschikt waren of sehenen te zijn, een blgvend onderkomen in Nederland zelf te verschaffen en hen hier aan een middel van levensonderhoud te helpen, aanvankelijk, zoo noodig, met tijdelijke stoffelijke ondersteuning, later op zelfstandige wijze. >De taak, waarbij wij ons derhalve in ’t vervolg moesten bepalen, was die, oorspronkelijk door ons aanvaard, en van haar kunnen wij nu zeggen : zij is inderdaad geëindigd, zoodat tot ontbinding van ons Comité kan worden overgegaan. Immers in de jongste twee maanden behoefden onze bemoeiingen zich slechts uit te strekken tot nog geen twintig personen (6 in November,_ en 13 in December), de laatste op ons register ingeschrevenen, waarvan een deel den terugtocht naar Eusland heeft aangenomen, een ander deel naar New-York is vertrokken, om zich bij de daar gevestigde hoofden hunner gezinnen te voegen. Mocht zich het geval voordoen, dut er van de indertijd vervolgde Eussische Israëlieten hier nog hulp en bijstand komen zoeken, dan zal hnn die, voor zoo veel de beschikbare rest der voor dat doel bijeengebrachte gelden toereiken, verstrekt worden. »Doch trachten wij U een zoo geleidelijk mogelijk verslag te geven van de feiten en van onze verrichtingen gedurende het hierboven genoemde tijdvak van 23 October 1882 tot en met ulto. December 1883. »Toen wrj ons laatste rapport uitbrachten, bedroeg het getal der op ons register ingeschreven emigranten, aan wie onze zorgen gedurende kortoren of langoren tijd gewijd waren, 840. Sedert is tot en met 31 December jl. dat cijfer geklommen tot 1441, derhalve vermeerderd met 601. Hierbij komen nog ongeveer 150 personen, die wegens hun zeer kort oponthoud alhier niet in het register konden opgenomen worden. De korte tijd toch, dien zij op hun ' doorreis naar elders hier vertoefden, werd ge- ] heel in beslag genomen, om, met inspanning : van alle krachten, het Comité in staat te stel- de maatregelen te nemen voor hunne tijdelgke verzorging, voor de bevordering der voortzetting hunner reis en om in hun drin- ® gende behoeften, ook gedurende de reis zooveel ' mogolijk te voorzien. Er viel daarom niet te ’ denken aan een opteekoning in het register van j hun namen en de vele andere hen betreffende i I bijzonderheden, waarvoor dat register is ingericht. vervolgd.) Wij hebben een brochnre ontvangen, getiteid: »Die neubearbeitete hebraisch-chaldaiscbe Bibel-Concordanz von Dr. 8. Mandelkern in Leipzig, nebst Qutachten von Pachgelebrten.’’ In deze brochure bewijst de door zijn degelijke studiëd op het gebied der Hebreeuwsche literatuur en lexicografie bekende schrijver de groote en talt rijke gebreken, die niet alleen aan de concordantie van Bnxlorf aankleven, maar ook aan 1 die van Fürst en Bar. Een nauwkeurig onderzoek beeft hem geleerd, dat er in de laatstgenoemde concordantiën niet minder dan 5000 leemten en grammatióalo fouten, almede een groot aantal foutieve citaten en verkeerde plaats} aanwijzingen te verbeteren zijn. Hiervoor levert é hij talrijke, onder 18 rubrieken gebrachte ber wijzen. De heer Mandelkern heeft nu een 1 nieuwe concordantie bewerkt, waarin niet alleen 3 al de fouten verbeterd zijn, maar ook de stof naar de Masoretische volgorde des bijbels geor-1 dend is. Daarenboven heeft hij de voorhanden stof : vermeerderd met de opneming van alle eigennamen en van de gewichtigste partikels, zoodat ) de vroegere inbond met een derde is vermeert derd. Voor dezen zijn arbeid, warm aanbevo. len door de mede in do brochure opgenomen. attesten van de professoren F. Delitzsch, G. L. i Fleischer 1), L. Krehl, G. Baur en den rabbijn , dr. A. 1) Diens »Gutachten” luidt: »Dnrchüebernahme des Verlags der meisterhuften und füt die alttestamentlicho Wissenschaft dringend nothwendigen Concordanz des Herrn Dr. Mandelkern wird die sioh Jazu entschliessende Firma nicht bloss die Ehre der Errichtnng eines monumentalen, für Jahrhunderte herechneten Werhes mit dem Herrn Verfasser theilen, sondern auch das daranf zu verwendende Capital in einer Weise anlegen, welche eine, wenn auch vielleicht langsame, aber desto nachhaltigere reiche Verzinsung in sichere Aussicht stellt." Door wglen den heer S. Brouwer zjjn do volgende legaten vermaakt, als: aan het Ned. Isr. Jongens- en aan het Ned. Isr. Meisjesweeshuis elk een van ƒ2OO, een van ƒ5OO Armbestuur en een van ƒlOOO aan het Ned. Isr. Oude Mannen-, vrouwen- en Ziekenhuis, allen alhier. Bij den ochtenddienst van Zaterdag e.k. zal de heer J. D. Wijnkoop eene predikatie houden ter Derde synagoge. Dordrecht, 21 April. Gisteren had onder presidium van den heer dr. L. Posthumus de algemeens vergadering onzer Nuts-afdeeling plaats. Uit het verslag door den secretaris nitgebracht, bleek, dat de afdeeliug bestaat uit 24 leden en één donateur. De rekening door den heer W. Davidsou, thesaurier, gegeven, sloot met een batig saldo van ƒlOO.OB De heeren Ph. Zadoks Szn., W. Davidson en A. 8. Norden, die als leden van het bestuur moesten aftreden, werden herbenoemd. Tot afgevaardigden voor de aanstaande algemeens vergadering werden aangewezen de 5 leden des bestuurs met den heer H. Sanders. Tot plaatsvervangers: de heeren Samuel Zadoks, T. den Hartog, Jos. van Straaten, Jacq. A. v. Dam, A. Duits en M. Cohen. Voorts werden de belangen van het onderwijs met warmte besproken en werd het bestuur gemachtigd, pogingen aan te wenden om met het doen geven van herhalingsonderwijs eene proeve te nemen, om te zien of de afdeeling, die dit jaar met het houden van lezingen minder slaagde, op die wijze nuttig kan werkzaam zijn. Stenimeu ten gunste der Joden. Het Hommer vaii 15 April jl. der Allgem. Zeit. d. Judenthums bevat onder het hoofd nJudenfreundliche Stimmen’" een artikel, dat wij belangrijk genoeg achten door vertaling onder de oogeu onzer lezers te brengen. Zooals uit het hoofd en ook verder uit het artikel zelf blijkt is het een tweede over hetzelfde onderwerp. Het hier bedoelde luidt als volgt; Wie later een getrouw beeld van onzen tijd zal willen ontwerpen, zou een verkeerden we» inslaan, indien hij zijn aandacht alleen op de redevoeringen en handelingen der anti-Seraieten, voornamelijk van hun opruiers zou vestigen. Tegenover dezen werden zelfs ten tijde der heftigste beweging en worden thans steeds meer stenimen vernomen, die niet alleen een rechtvaardige waardeering van, maar zelfs een waar enthusiasme voor den Joodschen stam uitdrukken, zoodat zij menigmaal misschien van het goede te veel doen. Doch moeten wij hierbij nadrukkelijk doen uitkomen, dat wij alleen van de zoodanige nota nemen, die uitgaan van personen en plaatsen, waarvan elke Joodsche invloed geheel verwijderd is. Wij hebben in het vorige nommer melding ■ z gemaakt van liet Feuille du DimancJie, dat c in Verviers (België) verschijnt en verscheidene i plaatsen uit een daarin voorkomend hoofdarti- i kei medegedeeld. Daarin werd een volgend j ethuografiscli opstel beloofd. Dit ligt nu, door j c zekeren heer Reyiiauld geschreven, in liet i 1 nommer van 30 Maart voor ons en heeft tot z opschrift: La race Juive. Wat de schrijver s in het begin van zijn artikel over den oor- c sprono der Hebreeuwen en de bijhelsche genea- s logie“zegt, boezemt ons geen belang in. Maar t dan stelt hij op den voorgrond als den merk- s waardio-sten trek van dezen stam dmns onver- i wimielijke tegenstandskr.acht, die hij gedurende \ zoo vele duizenden van jaren tegenover de hevierste vervolgingen heeft behouden, en die i hem’ niet alleen het voortdurend bestaan in t het algemeen, maar dat ook iii zijn geheel s organisme en in de zending verzekerd heeft, s waarvoor hij zich geschapen gelooft. De schrij- i ver gaat dan voort: „Een schitterend bewijs i van de levendige tegenstandskracht der Joden s bestaal in hun buitengewone geschiktlieM, zioli , op de geheele aarde te kunnen accliinatiseeren, f in Europa, Azië, Afrika, op de Oceaansolie f eilanden, in Amerika, in één woord : overal, | en wel met een grootere vruchtbaarheid der I huwelijken en een mindere sterfelijkheid in de , kindsheid dan eenig ander ras zelfs onder de s hegaafdsten bezit. , t i Dit is inderdaad een zoo merkwaardig ver- t schijnsel, dat, hoe algemeen bekend het is, ( toch op lange na niet genoeg gewaardeerd ’ wordt en waarbij wij daarom een oogeiiblik blijven stilstaan. Deze acclimatiseering bestaat : natuurlijk niet alleen in de geschiktheid om geheel verschillende klimaten te verdragen, maar | dat daaronder een voortdurende voortplanting plaats heeft, een vruchtbare nederzetting. Het : is bekend en geconstateerd, dat b.v. in indie i en evenzeer in Egypte elk Europeesch gezin, dat er zich vestigt, in het derde geslacht uit- ' sterft, en men kan dit wel voor geheel Midden-Afrika en Midden-Azië aanuemen, al is ’t niet feitelijk bewezen. De Joodsche stam daarentegen plant zich in lirlië als in Egypte, in Barbarije als in Perzië ongestoord voort, en Perzisch- en Engelscli-Joodsche familiën kunnen, zooals het geschied is, zich in Indië vestigen, zonder een storing der voortplanting te ervaren. Niet minder echter hebben wij eerst onlangs kunnen berichten over de en snelle verspreiding der Joden in Oost-Siherië onder de moeielijkste klimatische invloeden. Uit de binnenste landschappen van Mexico vernemen wij, dat Joodsche familiën zich daar gevestigd hebben, er huwelijken sluiten, de knapen aan de godsdienstige ceremonie onderwerpen en bloeiende kleinkinderen de grootouders omgeveii. Deze eigenaardigheid kan niet verworven worden ; zij moet op een natuurwettelijke geschiktheid gegrond zijn, die echter de fyziologisclie wetenschap tot nog toe slechts als feit kon aannemen, zonder haar te kuiindi verklaren of haar voorwaarden vaststellen. -Deze eigenschap moet in een fyzieke hoedanigheid gegrond zijn, welke afhankelijk is van het behoud der afstamming, en die daarom een fyzikaliscli getuigenis aflegt tegen het onlangs door Renan met meer goeden wil dan grondige bewijzen voorgedragen gevoelen als zouden de tegenwoordige Joden in ’t geheel niet meer van den ouden Joodschen stam afkomstig zijn. Hoe het hierinede ook zij : dit is zeker een providentieel product. Waardoor alleen een zekere zending der Joden, onder alle volken te wonen en zich aan de vervolgino’ in het eene land door de vlucht naar een “ander te onttrekken, bevestigd is.-- De schrijver verdiept zich nu in statistieke bewijzen. Wanneer hij de Joden een geboorte op 28 inwoners en bij de niet-Joden reeds op 25 komt, dan heeft men eerst op 46 Joden een sterfgeval, doch bij de Europeesclie volken een op 34. Daar de meerderheid der Joden, zooals de schrijver zegt, in precairen toestand, de armoede nabijkomende, leeft, zoo kan deze geringe sterfelijkheid alleen //Uit hun buitengewone matigheid, hun regelmatige en geregelde levenswijze” verklaard worden. Hetzelfde zielental, op een en denzelfden dag geboren leert, dat bij de Christenen. in 6 jaar 11 maanden verdwijnt, bij de Joden eerst in 2 jaar 3 maanden; de helft der Cliristeneii bereikt den ouderdom van 36 jaren 6 maanden, der Joden dien van 53 jaren 1 maand J i dezer Christenen zullen in 59 jaren 10 maanden gestorven zijn, van de Joden in 71 jaren. Dergelijke resultaten heeft de statistiek ten opzichte der epidemieën gevonden, b. v. ook de tuberculose betreft, waaraan 5 J oden tegen 7 Christenen lijden. De huidziekten, de intermitteerende koortsen, de dyssenterien, de croup, de diphteritis, de scrofuleuze en rachitische kacliexiën treffen de Joden in veel geringere mate dan de andere rassen. Daarentegen” zijn zij aanmerkelijk meer blootgesteld aan de liandoeningen van hart en hersens hetgeen ,/voortspruit uit een grootere ontwikkeling van hun hersenmassa, uit een meerbe'rogen en onrustiger leven, alsook daaruit eindelijk, dat zij gewoonlijk de hoogere etaps der huizen bewonen. De ziekten van het kraambed zyn bij de Joden zeldzaam, die oo zelden iu de kraamhospitalen gaan, waar in d den regel de buikvliesoiitsteking heerscht.” '■« Uit dit alles trekt de schrijver het volgende t( besluit; i «Hieruit blijkt, dat het Joodsche ras een d der geschiktste tot wederstand, zoo niet het h langst levende op aarde is, niettegenstaande ■ li zijn meestal ellendige toestanden, niettegen- o staande de veelvuldigheid hunner huwelijken h onder bloedverwanten en hun wonen in de /, steden. Deze tegeiistaiidskracht, deze immuni- h teilen verklaren ons alleen, hoe de Joden de e schandelijke jachten en wreede vervolgingen ti wier voorwerp gedurende zoovele eeuwen zij , t( waren, konden weerstaan.” _ | «Bestaat hier een eigene, hoogere, hij het ■ h ras erfelijke levenskracht, die zich door de ii eeuwen heen, ouder alle klimaten onveranderd ; n staande heeft gehouden, of moet men als oor- ■ ai zaak dezer voortreffelijkheden toegeven een : v nauwkeurige opvolging van de gezondheids- ; z voorschriften der vijf boeken Mozes, hoewel ; zij alleen voor het klimaat van Egypte en v Judea toepasselijk waren of zijn ook de j v gelukkige werkingen van den geest toe te ; " schrijven aan de orde en regelmatigheid der | d gewoonten, aan de strengheid der zeden van , d het familieleven? Wat daarvan ook zij, het (h Joüdsclie ras is een der schoonste, der sterk- s ste, der begaafdste; het heeft in zijn vijf tot d zes millioen over den aardbol verstrooide vertegenwoordigers de grootste beroemdheden in de wetenschap, de kunst, de literatuur, de ' wijsbegeerte, den handel geleverd en deze dien- j sten zijn van dezen aard, dat de glans van j geen andere hen ooit heeft overtroffen.” ] «Het Joodsche ras staat door zijn natuur als door zijn eigenschappen aan het hoofd der blanke rassen, zoowel fyziek als moreel. Wij aarzelen niet het te zeggen en gevoelen ons gelukkig, aan deze leden der groote menschenfamilie, wien wij onze broederhand toereiken, de rechtvaardige schatting te geven, waarop zij aanspraak hebben.” Wij sluiten hieraan, luidt het verder in het '■ artikel der Allgem. Zeit. d. Judenth., een inededeeling lietreffende een pas in Petersburg (W. Erickson, 1884) verschenen brochure ; ) //Beitrage zur Studenten-, Erauen-und Juden- , frage. Plaudereien von Franz Böncken.” Wij i zouden misschien van dit geschrift nauwelijks melding maken, indien niet jegens de Joden 1 gunstig gezinde stemmen uit Rusland, hier van een Christelijk Duitscher uit de Oostzeeprovinvinciën, zoo buitengewoon zeldzaam’ 'waren. Het geschrift is satyriek en scherp gekleurd ; , het verbergt echter onder het masker der iro- , nie een diepgevoelden ernst. Wat de schrijver over de «studenten- en vrouwenquestie” zegt. slaan wij op deze plaats over. Op blz. 26 begint hij zich met de Joden bezig te houden onder het opschrift: „Een zending der Joden, een Wilnasche studie”. Hij begint zijn opstel met de volgende volzinnen : «Zooals bekend is, heeft de thans levende Europeesch-beschaafde menschheid uit de oude geschiedenis drie leeraars gehad : een godsdienst- en zedeonderwijzer den Jood; een voor algemeene wetenschappen en kunsten den Griek, en een speciaal voor staatswetenschappen en jurisprudentie den Romein. ,/Van den Griek en Romein hebben wij alles geleerd wat van hen te leeren was. Ten einde echter de oude heeren niet geheel te laten omkomeii, genieten zij als taalleeraars hun genadebrood aan onze klassieke gymiiasiëii. De Jood is ook zeer gaarne bereid onze taalleeraar te zijn voor het Chaldeeuwsch en het Hebreeuwscli, hij wil zieh echter in geen geval laten pensioneeren, neemt ook geen genadebrood, maar geeft er de voorkeur aan, zich op eigen houtje, voor en na door de wereld heen te slaan. Het schijnt alzoo, dat het uitverkoren volk zijn zending als vrij practizeerend godsdienst- en zedeleeraar nog niet geheel vervuld heeft.” Om het kort te zeggen : de schrijver ziet de zending der Joden daarin, dat zij den Christenen, behalve de theoretische nog een bestendig praktische vermaning tot zedelijk leven dringend geven. En daarvan dient tot bewijs, ühet onomstootelijke feit, dat ondeugden in weerwil van den Ghristelijken godsdienst steeds welig voortwoekeren.” Als eerste bewijs voert hij de huichelarij met de liefde tot den naaste aan. Hij vraagt, geven wij niet sommen voor missieaangelegenheden in Afrika enz. uit, terwijl onze naasten in den waren zin des woords fjziek en moreel verhongeren? Christenen verhongeren onder Christenen, terwijl aan negers liefde tot den naaste voor grof geld gepredikt wordt. Zijn we nu niet huichelaars ?” ,/De Jood is een praktisch man. Ê%aìííetow ’ IDE Naar het Hoogduitsch. 111. {Vervolg.) »Ik ben geheel en al oor, Veit, en wacht op de dingen, die ge mij zult mededeeleu.» »Goed. Weet dan, dat de keizer binnen acht dagen te Wurzburg komt. Den strijd in Italië moede en door de woeste onlusten in het Eijk bedreigd, is hij eindelijk teruggekeerd, en heeft rijks- en geriohtdagen de steden van het zuiden en westen gehouden, en nu komt hg naar Wurzburg, om daar rechtszitting te houden en klachten aan te hooren en strijd te beslechten.» »En wat zou dit mg?» «Bezit ge niet meer de perkamenten oorkonden van uw huis ?» »Jawel, het is het éénige, dat mgn oom in dien verschrikkelijken nacht redde, en tevens de éénige nalatenschap van mijn oom aan mij.» »Welna, treed met deze stukken voor den keizer, draag uw klachten voor, bewijs ze door uw perkamenten; getuigen van het u geschiede onrecht kunnen u niet ontbreken, want ieder kent de feiten. Doch daarvoor moet ge waardig gekleed en toegernst zijn. Welnu, ik stel u 200 goudguldens ter beschikking, daarvoor kleedt ge u jonkerlijk, neem ook een knaap, opdat gij voor ’s keizers majesteit kunt verschijnen. En wanneer gij uw zaak voor hem bepleit hebt, ga dan tot zijn kanselier en tot den geheimschrijver en tot den opperkamerheer en breng hun aanzienlgke geschenken ter waarde van 20 of 30 goudguldens, opdat uw zaak bevorderd worde.» »Gij brengt mij in groote verbazing... En wal zal ik dan van den keizer vragen ?» »Dat hij den graaf van Altenburg dagvare, en wanneer deze binnen veertien dagen niet komt en zich rechtvaardigt, dat bij dan in den ban en rijksban verklaard worde en den vorsten en heeren van dan Thuringschen kreils bevolen worde, den ban op den schuldige uit te voeren, totdat van hem en zijn trotsch huis niets overig zal zijn.» »En meent gij werkelijk, dat dit zoo uitgevoerd zou worden ? »Wel, jonge beer, indien ook niet terstond, dan langzamerhand. De keizerlijke ban is een brandmerk, dat eerst op de oppervlakte, dan steeds dieper en dieper inbraadt, totdat het zenuwen en beenderen en bet levensmei'g verteerd heeft. De graaf wordt door allen gehaat en zoodra men hem eerst maar minder vreest, zal men zich van den keizerlpken ban bedienen, om zich van hem te ontdoen, om hem eindeljjk te vernietigen. Daartoe zal ik het mijne eerlijk bijdragen, en de omstandigheden zijn gunstiger dan men meent.» "vlk bewonder u; gij geeft evenzeer wijzen raad, als gij met groote daad voorgaat; gg sleept mij mede; ik begin te gelooven...» »Gij moet nog verder gaan, en bandelen. Zie, jonker, zoo verbinden zich eindelijk edelman en Jood, en geven elkander wederkeerig, wat ieder hunner alleen niet heeft. .. ludien ik voor den keizer trad en zeide, deze graaf heeft een onschuldigen Jood gefolterd, heeft mijn vader en moeder gedoi.d, mij alles ontnomen wat ik bezat en mij uitgestooten in nacht en ellende dan zou de keizer mij misschien medelijdend aanzien, maar zeggen : ter wille van een Jüod kan ik een graaf van het Eoomsohe rijk niet vonnissen. Maar indien hij een edelman van zijn pigendom, een keizerlijken leendrager van zgn leen berooft, dan valt hij dor vergelding ten deel Aldus,jonker, zijt gij bereid?» De jonker dacht nog eenige oogenbiikken na. Vervolgens zeide bij: »weet, dat de abt van het klooster mij genegen, ook van verre met mij verwant en oen zeer verstandig hoor is en groeten invloed heeft. Hem wil ik alles ontdekken. Hij kan mij zeer tot voorspraak zijn ■ en goeden raad geven.» »Ik ben er meö tevreden», antwoordde Dayid Veit. »Uw zaak moet toch niet in ’t geheim, maar voor aller oog behandeld worden. Ga, spreek terstond mot hem, ik zal hier wachten; want ik moet weldra een verre reis aanvaarden, en wil het vooraf met u eens zijn.»^ De jonker ging. Nog eens keerde hij zich om en sprak aarzelend tot David: »Maar wat zal liet voordeel zijn, dat gij uit uw groot offer denkt te trekken ?» »Wel», antwoordde Veit met een fijn lachje, »ge kunt mi) voor de 200 goudguldens een schuldbekentenis geven, betaalbaar, wanneer gg uw burcht Kronenberg weer hebt betrokken; ge kunt, indien ge wilt, nog een voldoende som, als interest bijsclirijven dan heb ik er toch zeker voordeel bij.» Thans verliet de jonker het vertrek. Na een half uur keerde hij terug en haalde den Jood bij den abt. Het o iderhoud duurde geruimen tijd. Toen echter David het klooster verliet, speelde een lachje van bevrediging om zgn mond. Den anderen dag werd de poort des kloosters andermaal geopend, en als een statig ruiter, hoog te paard, en gevolgd door een welgekleeden bereden dienaar, spoedde zich de jonker van Kronenberg van daar. (I^orie^^jonbcntic* j. Het andere boek is den heer H. gisteren p. V. G. & L. gezonden. g I c 11 b e r. Van 30 Niesan tot 6 lejar 5644. (Van 25 April tot 1 Mei 1884). Vrijdag. . . nn B'NIT Ü DV. Begin van den Sabbat te 6 u. 30 m. Oinertelling ’s avonds : 16. Zaterdag . tf'in B'Nn O DV. J?ni3£Dl Perek 11. Einde v. d Sabbat te 8 u. 5 m Donderdag nrUD pi te 7 uur. -> II ■ I ll—n—mim Getrouwd; Samnel Edersheim en Caroitna Kalker, die ook namens wederzijdsche familiën hun dank betuigen voor de blijken van belangstelling bil hun huwelijk ondervonden. , 22 April 1884. AMSIERDiM, 2, ai44r Receptie Zaterdag 26 April e.k., ten huize van den Heer M. D. KALKER. Gehuwd: d. M. Van Amerlngen en Esther Slijper, die mede namens wederzijdsche familiebetrekkingen hartelijken dank betuigen voor de vele blijken van belangstelling ondervonden. Amsterdam, 24 April 1884. Het BET-DIN der Port.-Israël. Gemeente te Amsterdam brengt ter algemeene kennis, dat het HOTEL en CAFÉ PLAATAGË, Muiderstraat 21, alhier, met primo Mei e.k. niet meer onder het geestelijk toezicht der beide Rabbinaten alhier zal staan. Het Bet-Din voornoemd: D. L. CARDOZO Jr. A. V. J. VAZ BIAS. J. A. M. GHUMACEIRO. Amst., 28 Nissan 5644 (23 April 1884). Bij de Uitgevers van dit Blad is verkrijgbaar : DE TALMUD EN de Oudste Geschiedenis \an het Christendom, DOOR L. WAGENAAB, Conrector aan liet Nederl.-Israël. Seminarium. I. Ruim 5 vel druks. Prijs §0 Cents. Met nog een stuk van ongeveer ge■ lijken omvang, dat eerstdaags ter perse i gaat, zal dit hoogstbelangrijke werk com’ pleet zijn. i Wordt ulet iu Commissie gezonden. i ImiHEID GEVRAAGD.' In een deftig gezin wordt gevraagd ' met Mei e.k. 1 eene flinke Dienstmeid. j Zonder goede getuigen onnoodig zich aan . te melden. 1 Adres met franco brieven motto meid aan het bureau van dit blad. Attentie s.v.p. Een jongmensch zag zich gaarne met 1 Mei a.s. geplaatst, liefst hier ter stede, als Winbelbedicnde in het Mannfactnrenvalï, zijnde hij als zoodanig reeds verscheidene jaren werkzaam en kunnende de beste getuigen overleggen. ' Adres met franco bierven, motto Winkel- | bediende, aan het Bureau van dit Blad. | INSTITIET L IIIHSEI! TE TI^L. Kostscliool voor Isi, Jongelieeien, Aanvang van den nieuwen Cursus: Dinsdag 6 Mei e.k. JONGEHEEREN, die scholen alhier bezoeken, vinden bij mij huisvesting, goeden kost, degelijke verzorging en bijstand in alle vakken van onderwijs tegen een matig honorarium. M. SCHWEITZER, Onderwijzer. Frankfort ajM., Obermain-Jnlage 20. Op de Itleekerij VAN NIC. NELIS te ’sGraveland kunnen nog Wasschen geplaatst worden, zoo groote als kleine, met acht dagen te huis, vrij gehaald en gebracht. Brandschade wordt verzekerd. . :. ‚‚__ „ ; _ „ _ _, «__ ‚ _ . ‚ ;'—'‚ '.__-f„'.'- -‘_f„ _; 33— j.’»‘ _:f1‘ _ – "'í‚z_".“_:_ 'ífanï‘7ï- 'â?‘*eêí‚à‚ ‚i:; _ “:w—__ ‚_!:Ì'_‚ _‚.'‚_‚_ ‘ Hoe gering is dikwijls de oorzaak der ziekten. Hoe dikwijls wordt zij verzuimd en hoe gemakkelijk is zij somtijds te herstellen. De natuur waarschuwt den mensch voor eene komende ziekte door pijn, lichte ongesteldheid of iets dergelijks, welke kleine ongemakken dadelijk door dienstige geneesmiddelen moesten worden weggenomen, en de geneesmiddelen van Holloway zijn door de geheele w«reld als zoodanig beroemd. De pillen zuiveren het bloed, de bron der gezondheid en van sterkte, en verzekeren alzoo de geregelde werking van ieder orgaan. De zalf verzacht en genaest alle uitwendige ziekten, van welken aard die ook mogen zijn, de pillen en zalf van Holloway, te zamen tot hetzelfde doel aifngewend, zullen een ieder in staat stellen om den voortgang der ziekte te stuiten, en om de geheele inwendige lichaamskracht in overeenstemming te houden. Voor den verkoop in het groot vervoege men zich bij Profeasor HOLLOWAY, 78 New Oxford streel, Londen. Doozen PILLEN ƒO.BO, 1.85, 3. en hooger Potten ZALF » 0.80, 1.85, 3. » » Weldadigheidsfonds. Heeren Leden worden uitgerioodigd ter bijwoning der Jaarlijksche Algemeene Vergadering op Zondag 4 Mei 1884, des avonds ten 8 ure, op de bovenzaal van het „Ilótel Plantage”, Muiderstraat. Punten ter behandeling: Verslag en rekening over 1882-88. Rapport der Commissie over de rekening over 1882-83. Verkiezing van drie bestuursleden. Verkiezing van de Commissie voor de rekening over 1883-84. Namens het Bestuur: JAGOB SLUIJS Dzn., Voorzitter. JOSEPH P. BRANDON, Lid-Secretaris. Het Bestuur der Vereeniging tot aanmoediging van het arme schoolkind te Amsterdam heeft de eer te berichten, dat de Jaarlijksche iiitdeelini? van Kloedingstiikken zal plaats hebben Zondag 27 April e.k., voor middags 10 ure, in het schoollocaal, Rapenburgerstraat, No. 128. Leden hebben toegang op vertoon van kwitantie. Namens het Bestuur: B. MEIJER Dz., President. E. FISGHEL Jr., Secretaris. Amsterdam, 22 April 1884. VEREENIGING „Ëendracilt maakt liaciit”, onder kenspreuk ; Genoegen zij ons doel, te IN T W E 2 R. I* K IV. Ter gelegenheid der Sde Verjaring harer Stichting op 26 April e.k. Löisterfijk Gemaskerd eo Gecostymeerd BAL met Fancy Fair en Vlaamsche Kermis in de prachtvolle Zaal //El Bardo”, St. Jacobsmarkt. ZES kostelijke prijzen, waarde 500 franken, zullen door een bijzondere jury toegekend worden aan: De fijnste en de koddigste Groep, minstens drie personen. Het fijnste kostuum. Heer en Dame. Het koddigste » « » » Kostelooze Tombola, den (lekostumeerden aangeboden. Introductiekaarten voor dit Feest zijn te bekomen, ten prijze van; ö Franken voor een Heer en Dame. 3 » » een Heer. 2 » » eene Dame bij den Heer Voorzitter H. VAN STRATUM, Wapperslei, 12, bij den Hr. Schrijver HERMAN ROSEN, Plantijnlei 20 en bij den Heer Penningmeester, HERMAN GREWEL, Kunstlei 114. TrKÖOP^NGEBODËN~ een zeer net afgewerkte Mahoniehouten Linnenkast. Brieven franco, onder het motto «Linnenkast” aan het Bureau van dit Blad. Kkiséil ir Isnilitt JiiiÉn te LONDEN. In het etablissement van den Ondergeteekende, lid der Philological Society te Londen, bestaat uitmuntende gelegenheid voor Nederlandsche jongeheeren om de Engelsche taal grondig aan te leeren en tevens hun moedertaal te behouden. Zij ontvangen er een degelijke orthodoxe opvoeding en grondig onderwijs in het Engélsch, Hebreeuwsch, Nederlandsch, Fransch, Duitsch en Latijn, Mathematiek enz. enz. Het huis is in het gezondste gedeelte van Londen gelegen en voorzien van een prachtigen tuin, bad enz. De heeren te Londen H. GOSSCHALK, Esq., 52 Warrington Crescent, Maida Hill; A. VAN MENTZ, Esq., 61 Beresford Road, Canonbury; I. A. JOSEPH, Esq., Buscot Lodge, Warwick Road, Maida Hill, en E. LEVY, Esq., 21 Randolph Crescent, Maida Hill, de beide laatsten Parnassijns der Bayswater-Synagoge, hebben zich bereid verklaard tot het geven van referentiën. Volledige informatiën te verkrijgen bij E. DRIEEISMA, M. S. Phil., Gastellain House, 18 Castellain Road, Maida Vale, London. Koni nklij ke West-lMisclt liaillieisl Maandelijksche directe Stoomvaart op Paramaribo, Demerary, Trinidad, Porto Gabello en Laguayra, met de Iste Klasse Stoomschepen, genaamd: ORAIVAE-XASSAU, Kapitein W. I. C. TEN HARMSEN, PRIIVSWILLEMI, > C. RADEMAKER, PRIIVSniArBITS, » H. SLUITER, ieder groot 1350 Tonnen met Machines van 750 P. K. f bij de Ned. Vereeniging van Assuradeuren A 1. Geclassificeerd bij Bureau Veritas 3/3. 1. I.* bij Lloyd’s 100 A Special Survey. Op order der Hooge Regeering is de Vaste Vertrekdag van Amsterdam den 12<ien van elke maand vastgesteld, in plaats van den 27sten. Het Stoomschip Prins Willem I, Kapitein C. RADEMAKER, vertreUt 13 Mei 1884, Adres voor Passage aan het Kantoor der Directie, Geldersche Kade IVo. 22. Adres voor lading en pakhetdienst bij de Cargadoors HOYMAN & SCHUURMAN en VAN LEEUWEN, DE KUIPER & TUSSCHENBROEK, en voor Ouracao alleen bij den Cargadoor E. WINDHOUWER, allen te Amsterdam, terwijl Goederen voor den pakketdienst ook worden aangenomen door de firma VAN GEND & LOOS. Laatste laaddag te Amsterdam drie dagen vóór bet vertrek. De Stoomschepen vertrekken te 10 uur ’s morgens. De Ondergeteekenden D. 1.. CARDOZO ét Co. hebben de eer het geachte publiek te berichten dat met Po. Mei e.k. hun Magazijn van Hebreeuwsche Roekwerhen voor Portng. en Ned. Isr. gebruik, alsmede hun zeer uitgebreide ]Leesbibliotheek enz. verplaatst wordt naar Aniistelistpaat Ao. 11 naast de Isr. Vleesclikal, en dat bij hen verkrijgbaar zijn pPlï’ n’“)3 en n*an nsijn in één deel ongebonden voor f 1.50 {Port. Ritus), benevens alle soorten n*IÖ33 / pVijn en ninro. Voorts Schoolboeken en diverse Kantoor- en Schrijfbehoeften. Vooral maken zij Heeren Diamanthandelaren opmerkzaam dat Diamautfonrnituren bij hen verkrijgbaar zijn. Plaatsing van Advertentiën in alle Binnen- en Buitenlaudsche Bladen- Van de pers gekomen: pßi'? Dagelijhsche gebeden naar den Port.-Isr. Ritus met aanwijzing der gebruiken in het Nederl. van den klemtoon, de Karaets Chatoef enz. D. L. CARDOZO & Co., Amstelstraat naast de Isr. Vleeschhal. Ps. Verkrijgbaar alle soorten Inkt en Lakken van de ïaliriek van de Heeren L. P. VAIV SOA & Co. te Deventer, bekroond op de Intern. Tentoonstelling 1883 te Amsterdam. HÓTEL PEAIVTAGE, MUI DER STRAAT 21. GROOT ISRAEI.IKTISCH KFIZIGFRMHOTFI.. I«ogles met Ontbijt, Service, Diner en Souper A /4. Wordt gevraagd een bekwame KEUKENMEID. I D£ FHSWÏK.S j I VAN I ï •!. CAIÏEM Jr. I IHoilevei*anciei’ van Z. fVI. den w Bericht van ONTVANGST der Nieuwste Fransche en Fugelsche I j ivoor Demi-Saisons, Costumes en Pantalons fj ter vervaardiging naar maat, onder garantie van Elegante | 1“ Coupe en soliede bewerking. 5 ■voOßH:.A.3sriDE3sr: j lEene Elegante Collectie l EAMGAREN, DIAGONAAL, GEAIN DE LONDSE en f CHEVIOT DEMI-SAISONS, | I volgens de Nieuwste Modellen, hoogst elegant vervaardigd. f I J. CAHEN Jr. Kalverstraat, 35 en 37. | M. Sandersj in K-echtszaken. Kantoor: Monnikenstraat d, AMSTERDAM. Oelegenlieid voor een COAIAIËi\BA.IL met of zonder Kost en vrije Kamer. Adres, Zwanenburgwal b.d. Staalstraat, N®. 88, étage ' Snelpersdruk Van Es & Joag;himsthai.. 