None
C_2021431NL.01004302.xml











25.10.2021   


NL


Publicatieblad van de Europese Unie


C 431/43






Beroep ingesteld op 21 augustus 2021 — Vereniging “Terra Mia Amici No Tap” (Melendugno, Italië / EIB
(Zaak T-514/21)
(2021/C 431/52)
Procestaal: Italiaans

Partijen


Verzoekende partij: Vereniging “Terra Mia Amici No Tap” (Melendugno, Italië) (vertegenwoordiger: A. Calò, avvocato)

Verwerende partij: Europese Investeringsbank

Conclusies







—


vaststellen en verklaren dat de Europese Investeringsbank (EIB) verwijtbaar heeft nagelaten te antwoorden op het verzoek van de verzoekende vereniging om een nieuw onderzoek;










—


de EIB gelasten de aan TAP AG verstrekte leningen in te trekken;










—


de EIB verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.
1.
Eerste middel: schending van het Verdrag van Aarhus (1) en van verordening (EG) nr. 1367/2006 van 6 september 2006 (2) (“Aarhus-verordening”).
—


In dit verband wordt aangevoerd dat artikel 10, lid 1, van de Aarhus-verordening als volgt bepaalt: “Elke niet-gouvernementele organisatie die voldoet aan de criteria van artikel 11 is gerechtigd een verzoek tot interne herziening in te dienen bij de communautaire instelling die of het communautair orgaan dat een administratieve handeling met betrekking tot het milieurecht heeft gesteld of in het geval van een beweerde administratieve nalatigheid, zo'n handeling had moeten stellen.” In casu had de EIB binnen de in artikel 10 van voornoemde verordening gestelde termijn moeten antwoorden, hetgeen zij niet heeft gedaan.
2.
Tweede middel: schending van punt 36 van EIB’s Statement of Environmental and Social Principles and Standards van 2009.
 —


In dit verband wordt betoogd dat genoemd punt 36 specifiek bepaalt dat de EIB eist dat alle door haar gefinancierde projecten ten minste voldoen aan:






—


de toepasselijke nationale milieuwetgeving;










—


de toepasselijke milieuwetgeving van de Europese Unie, met name de richtlijn milieueffectbeoordeling (MEB) van de Europese Unie en de richtlijnen inzake natuurbehoud en de sectorale en “transversale” richtlijnen;














—


de beginselen en normen van de desbetreffende internationale milieuverdragen die in de EU-wetgeving zijn opgenomen.
In het onderhavige geval zijn geen van genoemde punten geëerbiedigd.
De hierna volgende handelingen zijn geschonden:






a.
de milieuwetgeving van de Unie en met name:






a.I


overweging 36 van verordening (EU) nr. 347/2013 (3), junctis de artikelen 4 en 14 van die verordening (ontbreken van kosten-batenanalyse);










a.II


overweging 31 van verordening nr. 347/2013, junctis artikel 5, lid 1, en bijlage IV, punt 1, van richtlijn 2011/92/EU (4) (cumulatieve externe effecten);










a.III


overweging 31 van verordening nr. 347/2013, junctis artikel 5, lid 1, en bijlage IV, punt 1, van richtlijn 2011/92/EU (cumulatieve interne effecten) — verbod op het gebruik van de “salamitechniek”;










a.IV


artikel 2, lid 1, van richtlijn 2011/92/EU, artikel 6, leden 3 en 4, van de habitat-richtlijn;










a.V


artikel 4, lid 4, van richtlijn 2009/147 (5) (“vogelrichtlijn”);










a.VI


overweging 30 van verordening nr. 1367/2006, junctis artikel 9 van die verordening en artikel 6 van richtlijn 2014/52/EU (transparantie en inspraak);










a.VII


overweging 28 van verordening (EU) nr. 347/2013, juncto artikel 7 van die verordening (habitat-regeling);










a.VIII


schending van artikel 191, lid 1, VWEU, alsmede schending van de verklaring inzake beginselen en normen op sociaal en milieugebied van de Europese Investeringsbank, die op 3 februari 2009 door de Raad van bewind is goedgekeurd.
b.
 De Italiaanse wetgeving en met name:






b.I


wetsbesluit 42/2004 tot omzetting van het Landschapsverdrag, artikel 26;










b.II


wetsbesluit 42/2004 tot omzetting van het Landschapsverdrag, artikel 146;










b.III


artikel 14-ter van wet nr. 241 van 7 augustus 1990 betreffende de dienstenconferentie;










b.IV


voorschrift A57 van ministerieel besluit 223/14 inzake milieucompatibiliteit;










b.V


wetsbesluit 152/06 betreffende het ontbreken van sancties;










b.VI


artikel 452 quater van het strafwetboek (milieuramp).
3.
Derde middel: schending van verordening nr. 347/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 april 2013.
—


In dit verband wordt erop gewezen dat er nooit een behoorlijke kosten-batenanalyse is uitgevoerd.
(1)  Verdrag betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden (PB 2005, L 124, blz. 4).
(2)  Verordening (EG) nr. 1367/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 6 september 2006 betreffende de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van Aarhus betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden op de communautaire instellingen en organen (PB 2006, L 264, blz. 13).
(3)  Verordening (EU) nr. 347/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 april 2013 betreffende richtsnoeren voor de trans-Europese energie-infrastructuur en tot intrekking van beschikking nr. 1364/2006/EG en tot wijziging van de verordeningen (EG) nr. 713/2009, (EG) nr. 714/2009 en (EG) nr. 715/2009 (PB 2013, L 115, blz. 39).
(4)  Richtlijn 2011/92/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (Voor de EER relevante tekst) (PB 2012, L 26, blz. 1).
(5)  Richtlijn 2009/147/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 november 2009 inzake het behoud van de vogelstand (PB 2010, L 20, blz. 7).
