None
Antwoord van de heer Andriessen
namens de Commissie
(25 februari 1983)
1 .a) Het voornemen van de Commissie om de groeps­
vrijstelling voor leveringsovereenkomsten voor bier
opnieuw te regelen, berust op overwegingen van mede­
dingingsrecht en mededingingsbeleid. Overeenkomsten
waarbij een caféhouder zich tegenover een brouwer of een
groothandelaar voor langere tijd verbindt om bier en
andere dranken met het oog op de wederverkoop uitslui­
tend van deze te betrekken, vallen volgens de jurispru­
dentie van het Hof (1) onder het verbod van artikel 85, lid
1, daar zij zonder uitzondering zijn te rangschikken onder
de uitgebreide netten van soortgelijke overeenkomsten
die door de verschillende brouwers en groothandelaren in
dranken binnen het grondgebied van afzonderlijke
Lid-Staten zijn tot stand gebracht. De cumulatieve wer­
king van de bestaande netten van overeenkomsten komt
enerzijds tot uiting in een verstarring van de mededin­
gingsstructuren op de betrokken nationale markten zelf
en anderzijds in een afgrendeling van deze markten naar
buiten: voor aanbieders uit andere Lid-Staten wordt het
aanzienlijk moeilijker gemaakt hun produktie via binnen­
landse cafés te verkopen. De mate van afsluiting van de
markt verschilt per land, maar de orde van grootte is in de
meeste Lid-Staten aanzienlijk. Zo zijn in de Bondsrepu­
bliek Duitsland, in Frankrijk en in de Benelux-staten 50
tot 60 % en in het Verenigd Koninkrijk zelfs rond 80 %
van de cafébedrijven aan één enkele brouwer of groot­
handelaar in dranken gebonden. In de overige Lid-Staten
speelt de leveringsovereenkomst voor bier economisch
geen of slechts een ondergeschikte rol. De Commissie
streeft ernaar de thans toegepaste exclusieve afnamebin­
dingen in zoverre losser te maken dat zij voldoen aan de voorwaarden voor een vrijstelling van het kartelverbod
overeenkomstig artikel 85, lid 3.
 Gezien de ruime verbreidheid van de leyeringsovereen-
komsten voor bier - naar schatting bedraagt het aantal
dergelijke overeenkomsten in de Gemeenschap 250 000
— kunnen de aan dit soort overeenkomsten verbonden
problemen op het gebied van het mededingingsrecht en
het mededingingsbeleid alleen door een nieuwe verorde­
ning worden opgelost. Deze verordening dient het juridi­
sche voordeel van de groepsvrijstelling voor de leverings­
overeenkomst voor bier te laten voortbestaan, maar
tevens door passende bepalingen een geleidelijke opening
van de nationale markten te bewerkstelligen. Verorde­
ning nr. 67/67/EEG kan deze taak niet vervullen, daar
zij is opgesteld met het oog op verkoopovereenkomsten
over de grenzen heen.
Pas in 1977 is Verordening nr. 67/67/EEG van toepas­
sing geworden op nationale exclusieve afnameovereen­
komsten, met name op netten van leveringsovereenkom­
sten voor bier, als gevolg van het Arrest van het Hof in de
zaak Concordia, waarmee een einde werd gemaakt aan de
tegenovergestelde administratieve praktijken van de
Commissie (2). Deze verordening, waarvan geen enkele
bepaling ingaat op de bijzondere problematiek van de
exclusieve afnameovereenkomsten, kan nauwelijks als
een deugdelijk instrument voor de kartelrechtelijke
behandeling van leveringsovereenkomsten voor bier wor­
den aangemerkt. Een verlenging van de geldigheid van
Verordening nr. 67/67/EEG met een aantal jaren, zoals
door de geachte Parlementsleden is bepleit, zou inhouden
dat de markten van de Lid-Staten ook in het vervolg van
elkaar afgeschot blijven. Om te verhinderen dat deze met
de gemeenschappelijke markt onverenigbare situatie
wordt bestendigd, heeft de Commissie voorgesteld de
looptijd van exclusieve afnameovereenkomsten tot 3 of 5
jaar te beperken. Voor overeenkomsten inzake de leve­
ring van bier is een van de algemene regeling afwijkende,
gunstigere oplossing overwogen. De maximumduur van
deze meestal langlopende overeenkomsten dient tien jaar
te bedragen.
 b) De constateringen van de Commissie met betrek­
king tot de mededingingssituatie op de biermarkt van de
Gemeenschap berusten in hoofdzaak op de resultaten van
een sectorieel onderzoek, dat tussen 1969 en 1971 in de
oorspronkelijke zes Lid-Staten is gehouden en in de jaren
1974/1975 is uitgebreid tot Denemarken, Ierland en het
Verenigd Koninkrijk; de destijds vergaarde gegevens zijn
later bijgewerkt aan de hand van een in de jaren
1978/1979 gehouden enquête, waarbij inlichtingen wer­
den gevraagd. Deze constateringen worden geschraagd
door een groot aantal aangiften, bezwaren en andere
aanwijzingen die de Commissie hebben bereikt uit de
kringen van de brouwerij wereld, de drankenindustrie, de
drankhandel en het horecawezen, alsmede door de
adviezen van de betrokken ondernemingen en onderne­
mingsverenigingen met betrekking tot de in juli 1982
openbaar gemaakte ontwerpen voor een verordening.
c) De Commissie heeft alle essentiële documenten
beschikbaar gesteld voor de Economische en Monetaire Nr. C 93/24 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 7. 4. 83
Commissie van het Europese Parlement, die zich thans
over het probleem van de groepsvrijstellingen voor
alleenverkoop en exclusieve afnameovereenkomsten in al
zijn aspecten beraadt.
2 en 6.a) De toekomstige verordening moet in eerste
instantie ervoor zorgen dat de juridische voordelen van de
groepsvrijstelling alleen ten goede komen aan de
leveringsovereenkomsten voor bier, die aan de in artikel
85, lid 3, opgesomde vrijstellingsvoorwaarden voldoen.
 Voor zover deze bepaling zulks toelaat, dienen daarnaast
de zich wijzigende gewoonten op de drankenmarkt van de
Gemeenschap in aanmerking te worden genomen. De
Commissie gelooft niet dat de door haar beoogde regeling
die de looptijd van de overeenkomst en het voorwerp van
de verplichting tot exclusieve afname weliswaar beperkt
maar de groepsvrijstelling voor de bestaande netten van
overeenkomsten principieel in stand laat, het voortbe­
staan van de leveringsovereenkomst voor bier als essen­
tieel instrument voor de afzet van de brouwerijindustrie in
gevaar brengt. Zij gaat echter na of het doelmatig zou zijn
een speciale regeling te maken voor kleine of middelgrote
brouwerijen en de groothandel in dranken.
3 en 4.a) Het recht de overeenkomst voortijdig op te
zeggen evenals de vrijheid van de caféhouder om bepaalde
bieren en andere dranken niet alleen van de wederpartij
bij de overeenkomst maar ook van derden te betrekken,
behoren tot de omstreden punten van de ontwerpen voor
een verordening tot dusver. De verenigingen van de
brouwerijindustrie en de biergroothandel hebben zich
tegen de voorstellen van de Commissie uitgesproken. De
overige bij deze kwestie betrokken economische kringen,
waaronder speciaal de producenten van andere, al dan
niet alcoholhoudende, dranken, het horecawezen en de
consumentenverenigingen eisen daarentegen een verder­
gaande opening van de markt voor de in horecabedrijven
afgezette produkten. De Commissie streeft naar een
regeling waardoor de voorwaarden van een werkzame
mededinging en een onbelemmerde internationale handel
worden verbeterd en tegelijkertijd de uiteenlopende eco­
nomische belangen op dit gebied met elkaar in evenwicht
worden gebracht.
4.b) Ja.
 5. Volgens de Commissie moet de caféhouders ook bij
de bevoorrading met bier een bepaalde, zij het beperkte,
keuzevrijheid worden toegestaan. De door de geachte
Parlementsleden aangehaalde ontwerpen voor een veror­
dening worden gekenmerkt door het streven enerzijds toe
te werken naar de opening van de nationale biermarkten,
maar anderzijds zakelijk niet gemotiveerde of te ver
gaande onderscheiden tussen de betrokken ondernemin­
gen te vermijden. Dat de Commissie alvorens zich ten
aanzien van dit moeilijke probleem vast te leggen,
verschillende principiële mogelijkheden voor een oplos­
sing met de betrokken economische kringen bespreekt, is
legitiem.
6.b) Veronachtzaming van de toekomstige verorde­
ning inzake groepsvrijstellingen zou tot de civielrechte­
lijke nietigheid van een groot aantal leveringsovereen­
komsten voor bier leiden; de gevolgen hiervan zouden neerkomen op de respectieve partijen bij de overeen­
komst. De Commissie heeft redenen om aan te nemen dat
de ondernemingen deze risico's als regel zullen vermijden
en hun overeenkomsten aan de nieuwe bepalingen zullen
aanpassen. Zij verwacht op grond hiervan geen toevloed
van individuele aanmeldingen. Indien haar verwachtin­
gen niet uitkomen, zal de Commissie in ruimere mate
gebruik moeten maken van de in artikel 15, lid 6, van
Verordening nr. 17 vervatte mogelijkheid om niet-ge-
rechtvaardigde verzoeken om vrijstelling reeds na een
voorlopig onderzoek af te wijzen en de betrokken onder­
nemingen de bescherming tegen de oplegging van geld­
boeten te ontnemen.
 7. Ook de Commissie acht het noodzakelijk dat de
ondernemingen een voldoende lange termijn wordt toe­
gestaan om hun overeenkomsten aan de nieuwe rechts­
toestand aan te passen. Zij is het evenwel niet eens met de
opvatting van de geachte Parlementsleden dat de voorge­
nomen overgangsregeling - die vergeleken met de vroe­
gere verordeningen inzake groepsvrijstellingen zeer
royaal is - zakelijk ondoelmatig is en vanuit het oogpunt
van een rechtsstaat zelfs tot bedenkingen zou moeten
leiden. De juridische voordelen van Verordening nr.
67/67/EEG kunnen slechts voor beperkte tijd voor oude
overeenkomsten blijven gelden, daar anders ondernemin­
gen die hun overeenkomsten eerst na de inwerkingtreding
van de nieuwe verordening hebben gesloten, gediscrimi­
neerd zouden worden en bij de concurrentie onredelijk
zouden worden gehinderd. De Commissie zal de formu­
lering van de betrokken regeling echter opnieuw bewer­
ken en nog eens nagaan of zij inhoudelijk aan de
gerechtvaardigde belangen van alle betrokkenen beant­
woordt.
8. De Commissie heeft Verordening nr. 67/67/EEG
tot 30 juni 1983 verlengd (3), om een reeks pas na de
publikatie van het ontwerp van de nieuwe regeling te
harer kennis gebrachte problemen nader te kunnen
onderzoeken en het lopende overleg met de Lid-Staten,
het Europese Parlement en het Economisch en Sociaal
Comité te kunnen voortzetten en afsluiten zonder in
tijdnood te geraken. Opzet, structuur en wezenlijke
inhoud van de toekomstige verordeningen worden al
verschillende jaren met alle belanghebbende kringen
besproken. De respectieve argumenten zijn zowel aan de
Commissie als aan haar gesprekspartners bekend. Onder
deze omstandigheden lijkt het niet verdedigbaar, de
vaststelling van een nieuwe regeling nog langer uit te
stellen.
 (*) Arrest van 12 december 1967; Brasserie de Haecht I, zaak
23/67, Jurispr. 1967, blz. 512, 522 e.v.; Arrest van
1 februari 1977, De Norre en De Clercq tegen Brouwerij
Concordia, zaak 47/76, Jurispr. 1977, blz. 65, 90 e.v.
(2) Beschikking van 19. 12. 1974, Goodyear Italiana, PB nr.
L 38 van 12. 2. 1975, blz. 10; Vijfde verslag over het
mededingingsbeleid (1975), nr. 98 e.v.
(3) Verordening (EEG) nr. 3577/82 van 23 december 1982,
PBnr. L 373 van 31. 12. 1982. 7. 4. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 93/25
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1767/82
van mevrouw Jacqueline Hoffmann (COM - F)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(10 december 1982)
Betreft: Uitwerking van de produktiequota's voor staal
op de vraag
Sommige ijzer- en staalondernemingen, die door moder­
nisering van hun installaties, door investeringen en/of
technische aanpassingen ter verhoging van de produkti-
viteit, hebben gewonnen aan concurrentievermogen, zijn
momenteel verplicht „quota's te kopen" in de Gemeen­
schap om een voldoende produktieniveau te kunnen
handhaven.
Het blijkt echter dat het voor sommige ondernemingen op
het ogenblik moeilijk is deze aanvullende quota's op de
Europese markt te vinden, hetgeen zijn weerslag vindt in
een rechtstreekse bedreiging van het werkgelegenheids­
niveau.
 Vindt de Commissie het normaal dat ondernemingen die
meer zouden kunnen afzetten en derhalve ook produce­
ren, aldus worden gehinderd door een strak quotastelsel,
dat de produktie beperkt ten koste van de werkgelegen­
heid, en aldus overduidelijk een correcte aanpassing van
de staalproduktie aan de ontwikkeling van de vraag in de
weg staat? Heeft het systeem van produktiequota's
derhalve niet tot gevolg dat de vraag zelf wordt
gedrukt?
Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(15 februari 1983)
De door het quotastelsel opgelegde produktiebeperkin-
gen verhinderen niet dat een juiste aanpassing van de
produktie aan de ontwikkeling van de vraag plaatsvindt
en leiden niet tot een daling van de vraag naar staalpro-
dukten.
De individuele quota's worden namelijk aan het einde van
twee opeenvolgende fases vastgesteld, namelijk na vast­
stelling van de te voorziene vraag en de dienovereenkom­
stige produktie en naar rato van de verdeling van de
produktie tussen de ondernemingen.
Het totale niveau van de vraag en de hieruit voortvloeien­
de produktiebeperkingen die nodig zijn om het aanbod
aan te passen aan de vraag, worden door de Commissie
geschat na raadpleging van alle betrokken kringen.
Binnen de grenzen van de betrouwbaarheid van de
schatting van de markt, volstaat het totale produktie­
niveau derhalve om het aanbod en de vraag met elkaar in
evenwicht te brengen en kan het de vraag niet beïnvloe­
den.
De verdeling over de ondernemingen van de produktie-
mogelijkheden geschiedt naar billijkheid waarbij aan alle ondernemingen ten opzichte van een gezamenlijk referen-
tiecijfer dezelfde beperkingen worden opgelegd.
Het quotastelsel kent versoepelingen om de ondernemin­
gen zo nodig in staat te stellen een oplossing voor
bijzondere situaties te vinden.
 Behalve de mogelijkheid van ruil, overdracht of aankoop
van quota's, waarop het geachte Parlementslid doelt, zijn
onder bepaalde voorwaarden en binnen bepaalde grenzen
overschrijdingen toegestaan en kunnen aanpassingen van
de quota's worden toegestaan voor nieuwe investeringen
alsmede in het geval van kleine ondernemingen die als
gevolg van verplichte grote produktiebeperkingen in
ernstige moeilijkheden zouden geraken.
De tijdens de toepassing van de quotaregeling opgedane
ervaring heeft geleerd dat zich in de vraag naar staalpro-
dukten plotselinge en onvoorziene veranderingen kunnen
voordoen. Om hieraan tegemoet te komen en quota's vast
te stellen die beter zijn aangepast aan de werkelijke
ontwikkeling van de markt heeft de Commissie in het
dispositief met betrekking tot de produktiequotarege-
ling(1) onlang de methode van de vaststelling van de
verminderingspercentages gewij zigd.
I1) Beschikking 87/83/EGKS van 12. 1. 1983 - PB nr. L 13
van 15. 1. 1983.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1768/82
van mevrouw Jacqueline Hoffmann (COM - F)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(10 december 1982)
Betreft: Ontwikkeling van de markt voor speciale staal­
soorten
Is de Commissie bij machte de ontwikkeling van de vraag
naar ijzer- en staalprodukten in de Gemeenschap en in elk
van de Lid-Staten te evalueren? Zo ja, kan zij cijfers
verstrekken omtrent de ontwikkeling in de laatste vijfjaar
van de markt voor speciale staalsoorten in ieder land van
de Gemeenschap?
Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(15 februari 1983)
De ontwikkeling van het berekend verbruik van speciaal
staal tijdens de periode van vier jaar - van 1976 tot 1980
- (negen Lid-Staten) is als volgt: Nr. C 93/26 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 7. 4. 83
EEG:
Bondsrepubliek Duitsland:
Italië:
Frankrijk:
Verenigd Koninkrijk:
Benelux:
Voor de gehele Gemeenschap en alle kwaliteiten speciaal
staal te zamen bedroeg de produktie van eindprodukten
en halffabrikaten in 1980 ongeveer 15 miljoen ton. +
+
+
+
-
+ 1,4%
1,3%
3,1%
0,8 %
7,8%
15,6%
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1770/82
van de heer Anthony Simpson (ED —GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(10 december 1982)
Betreft: Bekendmaking van overheidsopdrachten voor
de uitvoering van werken in het Publikatie­
blad drachten voor de uitvoering van werken, maar de studie is
nog niet voltooid. Daar de betrokken richtlijnen geen
verplichting voor de Lid-Staten inhouden om statistieken
inzake de geplaatste opdrachten over te leggen, beschikt
de Commissie voorts niet over recente betrouwbare
gegevens inzake de deelname van bedrijven uit andere
Lid-Staten aan de verschillende soorten opdrachten en
over het aantal opdrachten dat aan hen is gegund.
Het is dan ook niet mogelijk de eerste vraag van het
geachte Parlementslid te beantwoorden.
 Elke poging om de tweede vraag te beanwoorden voordat
de resultaten van de studie beschikbaar zijn en nader zijn
onderzocht, zou even prematuur zijn als de in de vragen
zelf vervatte oordelen overhaast en voor discussie vatbaar
blijken te zijn.
De voordelen die een aanbestedende dienst naar verwach­
ting kan ontlenen aan in de gehele Gemeenschap bekend
gemaakte uitnodigingen om in te schrijven, zijn veel
groter dan de geringe hoeveelheid werk en de geringe
kosten voor de publikatie van aankondigingen van
overheidsopdrachten.
De Commissie heeft adviseurs benoemd om het effect na
te gaan van de Richtlijnen van de Raad 71/305/EEG (*)
en 72/277/EEG (2), die voorschrijven dat overheidsin­
stanties van de Lid-Staten alle overheidsopdrachten waar­
van de waarde 1 miljoen Ecu overschrijdt, in het Publi­
katieblad van de Europese Gemeenschappen dienen aan
te kondigen.
De ervaring heeft geleerd dat dit voorschrift niet heeft
beantwoord aan de doelstelling van de richtlijnen, name­
lijk openstelling van deze opdrachten voor concurrentie
uit de gehele Gemeenschap, en dat het alleen maar een
onnodige last voor de overheidsinstanties betekent.
1. Kan de Commissie mededelen op welk percentage
van in het Publikatieblad aangekondigde overheids­
opdrachten inschrijvingen uit andere Lid-Staten zijn
binnengekomen en welk percentage aan inschrijvers
uit een andere Lid-Staat is toegewezen?
2. Vindt zij ook niet dat de huidige drempel aanzienlijk
dient te worden verhoogd, zodat hieronder alleen
belangrijke opdrachten vallen die voor inschrijvingen
uit de gehele Gemeenschap in aanmerking komen?
(») PB nr. L 185 van 16. 8. 1971, blz. 5.
(2) PB nr. L 176 van 3. 8. 1972, blz. 12.
 Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(17 februari 1983)
Het is juist dat de Commissie adviseurs heeft benoemd om
het effect van de richtlijnen na te gaan op overheidsop-SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1775/82
van de heer Allan Rogers (S - GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(10 december 1982)
Betreft: De uitvoer van melk uit Ierland
Kan de Commissie het volgende mededelen:
1. Hoeveel melk wordt in Ierland geproduceerd?
2. Hoeveel melk wordt uit Ierland uitgevoerd?
3. Hoeveel melk wordt uit Ierland naar het Verenigd
Koninkrijk uitgevoerd?
4. Kan zij het percentage aangeven van de uit Ierland
naar het Verenigd Koninkrijk uitgevoerde melk
ten opzichte van de totale Britse melkproduktie?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(10 februari 1983)
1. Volgens de gegevens waarover de Commissie
beschikt, is in 1981 in Ierland 4 802 000 ton melk
geproduceerd.
2. De omvang van de Ierse uitvoer van zuivelproduk-
ten wordt voor 1981 geschat op het equivalent van
2 miljoen ton melk. Hierin is begrepen de uitvoer van
10 637 ton melk. 7. 4. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 93/27
3. De omvang van de Ierse uitvoer van zuivelproduk-
ten naar het Verenigd Koninkrijk wordt voor 1981
geschat op het equivalent van 1 miljoen ton melk. Die
uitvoer omvat een hoeveelheid van 10 637 ton melk.
4. Omgerekend in melkequivalent bedroeg de Ierse
uitvoer van zuivelprodukten naar het Verenigd Konink­
rijk in 1981 ongeveer 6% van de melkproduktie in het
Verenigd Koninkrijk. De Ierse uitvoer van melk naar het
Verenigd Koninkrijk bedroeg in 1981 minder dan 0,1 %
van de melkproduktie in het Verenigd Koninkrijk.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1780/82
van de heer Basil de Ferranti (ED - GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(10 december 1982)
Betreft: Vertraging in de postbestelling in de Gemeen­
schap
Vertraging in de bestelling van post tussen Lid-Staten
verhoogt uiteraard de kosten van het bedrijfsleven en
belemmert de intracommunautaire handel.
Kan de Commissie derhalve een kort verslag opstellen
over de gemiddelde vertraging in de postbestelling over
elke binnengrens, met daarbij een raming van de veroor­
zaakte kosten?
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(16 februari 1983)
De Commissie beschikt op het ogenblik niet over de
gegevens die nodig zijn om een verslag voor te bereiden
over de gemiddelde vertraging in de postbestelling tussen
de Lid-Staten of om de daardoor veroorzaakte kosten te
ramen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1790/82
van de heer Lucien Radoux (S - B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(17 december 1982)
Betreft: Olieboring
De oliemaatschappij „Total" heeft bekendgemaakt dat de
Franse aardoliemaatschappij (Compagnie francaise des
pétroles) ten zuiden van Marseille een proefboring gaat
verrichten. Deze zou ten dele met geld van de Gemeenschap worden
gefinancierd.
Kan de Commissie mededelen of dit waar is en zo ja, voor
welk bedrag de Gemeenschap deelneemt?
Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(16 februari 1983)
De Commissie is op de hoogte van de informatie, die in de
vakpers is gepubliceerd over proefboringen, die op last
van de Franse olie-industrie in de Middellandse Zee, meer
bepaald in de Golfe du Lion, zijn uitgevoerd.
Volgens dezelfde bronnen neemt de Franse Regering via
het Fonds de Soutien des Hydrocarbures een gedeelte van
de financiering van dit exploratieprogramma voor haar
rekening.
 Tot op heden werd bij de Commissie nog geen enkel
verzoek om financiële steun ten behoeve van dit explora­
tieprogramma ingediend. In dit verband dient er aan te
worden herinnerd dat de Commissie, hierin door het
Parlement gesteund, in 1975 heeft voorgesteld om een
communautaire voorziening voor steun aan de exploratie
van koelwaterstoffen in te voeren en dat de Raad dit
voorstel niet heeft goedgekeurd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1804/82
van de heer Pol Marck (PPE - B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(17 december 1982)
Betreft: Douanerechten op soepkippen in Zaïre
De Zaïrese Regering heeft de douanerechten op soepkip­
pen plotseling met 12% verhoogd, zodat elke invoer
vrijwel uitgesloten is.
Volgens inlichtingen zou wel invoer zonder rechten
worden toegelaten ten behoeve van het proefbedrijf van
de Zaïrese staat. Deze invoer zou geschieden uit Israël.
Is de Commissie van oordeel dat een dergelijk beleid
strookt met de letter en de geest van de Overeenkomst van
Lomé?
Antwoord van de heer Pisani
namens de Commissie
(11 februari 1983)
Bij presidentiële verordening nr. 82/038 van 5 november
1982 zijn de douanerechten op soepkippen van 5 op 10 %
gebracht, met een heffingsminimum van 12 zaïre per
kilogram. Nr. C 93/28 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 7. 4. 83
Aanvankelijk golden deze rechten niet voor het presiden­
tiële agrarisch-industriële domein N'sele, doch sedert
december 1982 is de heffing ook daarvoor van toepas­
sing.
De Commissie beschikt niet over gegevens waaruit zou
blijken dat de huidige plaats van herkomst wat de
rechtenvrije import betreft Israël zou zijn.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1807/82
van de heer Jens-Peter Bonde (CDI - DK)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(17 december 1982)
Betreft: Toepassing van artikel 235 als juridische basis
De Commissie wordt verzocht een lijst te publiceren van
voorstellen waarvoor de Commissie artikel 235 van het
EEG-Verdrag als juridische basis heeft gebruikt, doch
waarbij de voorstellen in de uiteindelijke versie niet
wettelijk op artikel 235 zijn gebaseerd.
Voorts wordt de Commissie verzocht een overzicht te
geven van alle actuele voorstellen die naar artikel 235 van
het EEG-Verdrag verwijzen, maar nog niet door de Raad
zijn aangenomen.
Antwoord van de heer Thorn
namens de Commissie
(16 februari 1983)
Aan het door het geachte Parlementslid gedane verzoek
kon slechts gevolg worden gegeven voor wat betreft de
voorstellen die vanaf 1 januari 1980 bij de Raad zijn
ingediend aangezien de gegevens over eventuele wijzigin­
gen in de juridische basis tijdens de goedkeuringsproce­
dure eerst met ingang van genoemde datum in de
computer zijn opgeslagen.
Gedurende het tijdvak van 1 januari 1980 tot 31 decem­
ber 1981 heeft geen enkel voorstel dat gebaseerd was op
artikel 235 van het EEG-Verdrag geleid tot een niet op dit
artikel gebaseerd besluit.
 De Commissie doet het geachte Parlementslid en het
Secretariaat-generaal van het Europese Parlement recht­
streeks een tot 1 januari 1983 bijgewerkt computerover-
zicht toekomen, met betrekking tot de bij de Raad
aanhangige voorstellen waarvoor artikel 235 van het
Verdrag de juridische basis vormt. SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1808/82
van de heer Ernst Müller-Hermann (PPE - D)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(17 december 1982)
Betreft: Grensoverschrijdende samenwerking in de staal­
sector
Het Belgische staalconcern Cockerill en het Duitse staal­
bedrijf Klöckner hebben een verdrag gesloten over een
wederzijds zinvolle samenwerking dat erop neerkomt dat
Klöckner de volledige produktie van walsstaai aan de
Belgische onderneming overlaat en Cockerill daarvoor
een extra maandelijkse produktie van 20 000 ton breed-
warmbandstaal afstaat. Op deze manier wordt in beide
ondernemingen een betere benutting van de moderne
produktieapparatuur bereikt.
Is dit verdrag niet een voorbeeld van hoe de grensover­
schrijdende samenwerking kan leiden tot het waarborgen
van permanente werkgelegenheid? Wordt hier niet in de
geest van het EGKS-Verdrag en het EEG-Verdrag
gestreefd naar een Europese oplossing voor de staalcrisis
die betere resultaten voor de produktiviteit en het inter­
nationale concurrentievermogen van de staalindustrie
belooft dan de toenemende, zwaar gesubsidieerde rena­
tionalisatie? Is de Commissie voornemens verdere Euro­
pese oplossingen van dit soort aan te moedigen?
Antwoord van de heer Andriessen
namens de Commissie
(22 februari 1983)
De staalondernemingen Cockerill-Sambre SA en Klöck-
ner-Werke AG hebben bij de Commissie een overeen­
komst inzake de uitwisseling van produkten aangemeld.
De Commissie stelt thans een onderzoek in naar deze
overeenkomst aan de hand van de mededingingsregels
van het EGKS-Verdrag en de herstructureringsplannen
die de beide betrokken ondernemingen aan haar hebben
voorgelegd.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1815/82
van de heren Jochen van Aerssen en Karl von Wogau
(PPE-D)
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(17 december 1982)
Betreft: „Beneluxmodel"
Tijdens het jongste Benelux-topberaad verklaarden de
deelnemers dat zij niet langer door de grote EG-landen
voor voldongen feiten wensen te worden geplaatst. Zo 7. 4. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 93/29
zouden b.v. deze landen bij belangrijke kwesties met de
Verenigde Staten en het Oosten slechts elkaar raadple­
gen.
Aan de andere kant willen de Benelux-landen van hun
kant alles in het werk stellen om tussen hun landen de
resterende grensbelemmeringen, die geringer zijn dan
tussen andere Lid-Staten van de EG, volledig weg te
werken.
Welke maatregelen treft de Raad als college om iets aan de
terechte kritiek van de Benelux-landen op het gedrag van
de grote landen te doen en verder ten aanzien van de
problemen in verband met de grenzen het voorbeeld van
de Benelux te volgen?
Antwoord
(4 maart 1983)
1. In verband met de acties die de Gemeenschap
onderneemt om de belemmeringen aan de intracommu­
nautaire grenzen weg te werken, verwijst de Raad naar
zijn antwoord op schriftelijke vraag nr. 1783/82 van de
heer Müller-Hermann (1).
2. Kwesties als die welke door de geachte Afgevaar­
digde aan de orde zijn gesteld, werden door de Bene-
lux-autoriteiten niet in de Raad ter sprake gebracht. toeristische projecten zij in elk van de Lid-Staten tot nu
toe uit het EOGFL steun heeft verleend (!)?
(a) Bulletin van de Europese Gemeenschappen, Supplement
4/82, blz. 9.
 Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(16 februari 1983)
In artikel 10, lid 2, van Richtlijn 75/268/EEG (») is
bepaald dat in het kader van ontwikkelingsplannen voor
landbouwbedrijven in berggebieden of in andere pro­
bleemgebieden met mogelijkheden voor toerisme com­
munautaire bijstand kan worden verleend voor investe­
ringen op dat vlak. Aangezien deze investeringen een
onderdeel vormen van het ontwikkelingsplan en derhalve
van de globale aanvraag om vergoeding door het EOGFL,
beschikt de Commissie niet over gedetailleerde gegevens.
Het is echter zo dat het aantal gevallen waarin door het
EOGFL gefinancierd mag worden zeer klein is, omdat de
investering voor plattelandstoerisme moet worden uitge­
voerd in het kader van het ontwikkelingsplan en het
maximum van het voor financiering in aanmerking
komende bedrag 13 786 Ecu bedraagt.
(») PB nr. L 128 van 19. 5. 1975, blz. 1.
(!) PBnr. C 80 van 23. 3. 1983.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1816/82
van de heer Jeremiah Cronin (DEP - IRL)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(17 december 1982)
Betreft: Financiering van toeristische projecten door het
EOGFL
Kan de Commissie mededelen aan welke en aan hoeveel SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1830/82
van Sir James Scott-Hopkins (ED — GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(10 januari 1983)
Betreft: Mineralen uit Zuid-Afrika
Wat is het aandeel van door de verwerkende industrie in
de Europese Gemeenschap uit Zuid-Afrika betrokken:
1. koper, 2. mangaan, 3. goud?
Antwoord van de heer Burke
namens de Commissie
(7 februari 1983)
De Commissie beschikt niet over gegevens betreffende het aandeel aan koper, mangaan en goud
dat door de verwerkende industrie in de Gemeenschap wordt gebruikt en dat uit Zuid-Afrika
afkomstig is. In de hierna volgende tabellen vindt het geachte Parlementslid evenwel de cijfers
van de invoer van de Gemeenschap voor de betrokken produkten uit niet-Lid-Staten, in het
bijzonder uit de Republiek Zuid-Afrika. Nr. C 93/30 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 7. 4. 83
1981
Koper
waarvan:
erts
metaal
overige (1)
Mangaan
waarvan:
erts
ferro-legeringen
overige (J) Invoer van de EEG
uit niet-
Lid-Staten waaronder
Zuid-Afrika
1 000 t (metaalgehalte)
2 040
150
1 813
77
1 285
970
303
12 127
18
106
3
510
443
60
7 Aandeel van invoer
uit Zuid-Afrika
in procenten van
de invoer uit
niet-Lid-Staten
%
6,2
12,0
5,8
3,9
39,7
45,7
19,8
5.8,3
Goud (2):
in ton (onbewerkt)
in 1 000 Ecu Invoer van de EEG
uit niet-
Lid-Staten
624
4 669 537 waaronder
Zuid-Afrika
110
1 456 624 Aandeel van invoer
uit Zuid-Afrika
in procenten van
de invoer uit
niet-Lid-Staten
%
17,6
31,2
i1) Chemische metaalverbindingen, resten en afvallen, assen en residuen, enz.
 (2) Het Verenigd Koninkrijk voert ongeveer 30 ton onbewerkt niet muntgoud in uit landen die niet tot de
Gemeenschap behoren; deze hoeveelheid valt onder het statistisch geheim en zou afkomstig kunnen zijn
uit de Republiek Zuid-Afrika.
Bron: NIMEXE-statistieken en Eurostat grondstoffenbalansen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1834/82
van Sir James Scott-Hopkins (ED - GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(10 januari 1983)
Betreft: Europese landbouw
Is de Commissie het er mee eens dat het huidige peil van de
uitgaven van de EOGFL, afdeling Oriëntatie, ten enen­
male onvoldoende is om een zinvolle structurele hervor­
ming in de Europese landbouw tot stand te brengen?
Welke plannen kan de Commissie aan het Europese
Parlement en aan de Raad voorleggen voor een ingrijpen­
de structurele hervorming van de Europese landbouw in
de komende vijf jaren?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(16 februari 1983)
De Commissie is het niet eens met de verklaring van het
geachte Parlementslid dat het huidige peil van de uitgaven
van het EOGFL, afdeling Oriëntatie, ten enenmale
onvoldoende is om in de Europese landbouw een struc­
tuurhervorming van betekenis tot stand te brengen. De financiële middelen die beschikbaar zijn voor de afdeling
Oriëntatie zijn gestegen van 325 miljoen Ecu voor 1973
tot een bedrag van 3 755 miljoen Ecu voor de vijf jaren in
de periode 1980-1984.
De ruimere financiële middelen hebben het mogelijk
gemaakt om in het kader van het communautaire land-
bouwstructuurbeleid niet alleen steun te verlenen voor
investeringen op landbouwbedrijven, maar ook specifie­
ke acties uit te voeren om de ontwikkeling in probleem­
gebieden van de Gemeenschap te bevorderen. Verder
wordt een vrij sterk accent gelegd op maatregelen om de
verwerking en afzet van landbouwprodukten te verbete­
ren.
 De resultaten van het structuurbeleid blijken echter, zelfs
bij een normale economische groei, slechts op middellan­
ge tot lange termijn. Sinds in 1972 met het communau­
taire landbouwstructuurbeleid is begonnen, is nog geen
sprake geweest van een normaal economisch klimaat. In
feite is het zo dat sinds 1974 de grondslagen van dit beleid
zijn aangetast door het gecombineerde effect van de
recessie, de toenemende werkloosheid, de hoge inflatie en
rente, en de budgettaire moeilijkheden van de Lid-Sta-
ten.
De Commissie is daarom van oordeel dat eventueel
ontoereikende effecten van het communautaire structuur-7. 4. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 93/31
beleid veeleer moeten worden toegeschreven aan de
verschillende genoemde factoren dan aan de beperktheid
van de beschikbare financiële middelen.
De Commissie is voornemens de Raad in 1983 voorstellen
voor te leggen om het landbouwstructuurbeleid zo te
wijzigen dat het een doeltreffender instrument wordt om
landbouwstructuurproblemen op te lossen bij de huidige
sociale en economische situatie. Deze voorstellen zullen
waarschijnlijk een verdere verhoging van de uitgaven van
de afdeling Oriëntatie van het EOGFL impliceren. Het is
echter, ongeacht de omvang van deze uitgavenstijging,
niet realistisch een fundamentele structuurhervorming in
de Europese landbouw te verwachten voor de relatief
korte periode die het geachte Parlementslid noemt.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1838/82
van de heer Andrew Pearce (ED - GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(10 januari 1983)
Betreft: Opgave niet-tarifaire handelsbelemmeringen in
de Lid-Staten
Kan de Commissie een opgave verstrekken van de in het
bestek van de huidige GATT-ronde aangemelde non-ta-
rifaire handelsbelemmeringen in de Lid-Staten; kan zij
verder mededelen welke van die niet-tarifaire belemme­
ringen worden toegepast in het handelsverkeer tussen de
Lid-Saten?
Antwoord van de heer Haferkamp
namens de Commissie
(16 februari 1983)
De Commissie heeft bij de GATT geen opgave gedaan
omtrent de toepassing van niet-tarifaire handelsbelemme­
ringen door de Lid-Staten van de Gemeenschap. Ter zake
heeft zij zich er toe beperkt om, in het kader van de
werkzaamheden betreffende de GATT-lijst van niet-tari­
faire maatregelen, te reageren op aanmeldingen van derde
landen aangaande beweerdelijk door de Gemeenschap en
door de Lid-Staten toegepaste maatregelen. Vele van die
beweringen zijn in feite onjuist of voorbijgestreefd, of zij
hebben betrekking op maatregelen zoals bij voorbeeld
normvoorschriften, die volkomen legitiem zijn.
De GATT-lijst wordt momenteel bijgewerkt, en zal
vervolgens nog nader worden bezien als onderdeel van het
in de jongste ministervergadering goedgekeurde pro­
gramma. Het ligt niet in de bedoeling van de Commissie
de in de GATT-lijst vervatte gegevens te publiceren.
Gevallen van beweerde toepassing van maatregelen in het handelsverkeer tussen de Lid-Staten worden door de
Commissie onderzocht, om na te gaan of er aanleiding is
ter zake een inbreukprocedure in te leiden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1853/82
van de heer Ernest Glinne (S - B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(10 januari 1983)
Betreft: Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling
De Commissie hechtte onlangs haar goedkeuring aan de
derde tranche voor steun uit het Europees Fonds voor
Regionale Ontwikkeling (quota-vrije afdeling) voor
1982.
 Kan de Commissie de volgende vraag beantwoorden:
Welke industriële, ambachtelijke en dienstverlenende
projecten zijn door Wallonië ingediend?
Antwoord van de heer Giolitti
namens de Commissie
(9 februari 1983)
In 1982 is er door de Belgische Regering geen enkel
industrieel, ambachtelijk of dienstverlenend project voor
Wallonië ingediend.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1854/82
van de heer Ernest Glinne (S - B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(10 januari 1983)
Betreft: Vervuiling door de titaandioxyde-industrie
Volgens Richtlijn 78/176/EEG (») zijn de Lid-Staten
verplicht nationale programma's in te voeren voor de
geleidelijke vermindering van vervuiling veroorzaakt
door afvalstoffen afkomstig uit de titaandioxyde-indu­
strie en vóór 1 juli 1980 over de vorderingen van de
werkzaamheden ter zake verslag uit te brengen. De
Commissie moet daarna binnen zes maanden aan de Raad
voorstellen doen voor de harmonisering van die program­
ma's. Kan de Commissie mededelen:
1. Welke Lid-Staten hebben de Commissie vóór de in
Richtlijn 78 /176/EEG vermelde termijn de gewenste
gegevens verschaft? Nr. C 93/32 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 7. 4. 83
2. Zijn die gegevens bevredigend?
3. Welke maatregelen heeft de Commissie genomen
tegen eventueel in gebreke gebleven Lid-Staten zodat
niet opnieuw vertraging intreedt ten aanzien van het
voorstel van verlenging van de in de oorspronkelijke
richtlijn vermelde termijnen?
(M PB nr. L 54 van 25. 2. 1978, blz. 19.
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(11 februari 1983)
1. Krachtens artikel 9, lid 3, van Richtlijn
78/176/EEG H heeft de Commissie tussen 3 juli 1980
en 15 oktober 1981 de programma's ontvangen inzake de
geleidelijke vermindering, zulks met het oog op de totale
opheffing van de verontreiniging die wordt veroorzaakt
door afvalstoffen van oude installaties.
 2. Na een eerste bestudering van de programma's, is
gebleken dat de gegevens die van de Lid-Staten werden
ontvangen, noch identiek en vergelijkbaar, noch volledig
waren, gelet op artikel 9, lid 2, van genoemde richtlijn, en
dat de Commissie het geheel van de programma's niet
zonder meer kon evalueren.
Om haar verplichtingen na te komen, heeft zij de
Lid-Staten om nadere inlichtingen verzocht. Teneinde de
nationale programma's op grond van de nadere inlichtin­
gen te kunnen bestuderen, en passende voorstellen aan de
Raad te kunnen voorleggen, heeft de Commissie om
uitstel verzocht. Dit voorstel is op 20 juli 1982 bij de Raad
ingediend (2).
3. De Commissie heeft geen enkele specifieke maatre­
gel genomen tegenover de Lid-Staten, die hun program­
ma's ter vermindering van de verontreiniging te laat
hebben ingediend. Zij is voornemens om binnenkort een
voorstel voor de harmonisatie van deze programma's aan
de Raad voor te leggen.
(!) PB nr. L 54 van 25. 2. 1978.
(2) PB nr. C 196 van 30. 7. 1982.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1864/82
van de heer Pol Marck (PPE - B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(10 januari 1983)
Betreft: Vermindering van de interventieprijzen
In de persmededeling van de Commissie van 4 november
1982 wordt gezegd dat de Commissie beslist heeft een reeks voorstellen te doen ter vermindering van de
interventieprijzen met 2,2% voor de campagne
1983/1984.
In hoever zal de Commissie bij het preciseren van dit
voorstel rekening houden
1. met de verliezen die de zuivelproducenten hebben
geleden wegens de laattijdige vaststelling van de
prijzen 1982/1983;
2. met de enorme verschillen in aangroei van de meer-
produktie in de onderscheiden Lid-Staten.
 Is de Commissie niet van oordeel dat een lineaire
maatregel een bestraffing inhoudt van de producenten die
de aanbevelingen van de Commissie inzake produktie-
groei hebben gevolgd?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(16 februari 1983)
1. De Commissie heeft haar prijsvoorstellen nog in
1982 bij de Raad ingediend om er voor te zorgen dat de
besprekingen tijdig kunnen beginnen en het nieuwe
melkprijsjaar op 1 april 1983 kan ingaan.
2. Het voorstel van de Commissie voorziet in een
korting op de interventieprijzen voor de gehele Gemeen­
schap. Vaststelling van naar de produktie in elke
Lid-Staat in 1982 gedifferentieerde interventieprijzen kan
niet worden overwogen, aangezien dat de eenheid van de
prijzen in gevaar zou brengen.
De uiteenlopende ontwikkeling van de produktie in 1982
in de diverse gebieden van de Gemeenschap is met name
aan de weersomstandigheden toe te schrijven. Het zou
dan ook juister zijn het aandeel van de Lid-Staten in de
vorming van de overschotten te beoordelen, op basis van
de gemiddelde stijging van de melkleveranties over een
periode van verschillende jaren; de door het geachte
Parlementslid bedoelde aanzienlijke verschillen zouden
dan minder groot blijken te zijn.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1871/82
van de heer Jaak Vandemeulebroucke (CDI-B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(10 januari 1983)
Betreft: Steun van het EFRO in de provincie Antwer­
pen
Welke projecten heeft het EFRO in de provincie Antwer­
pen gesteund
a) in 1981, en
b) in 1982? 7. 4. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 93/33
Kan de Commissie, per project, details verstrekken
over:
a) aard en plaats,
b) totaal geïnvesteerd bedrag,
c) geschapen arbeidsplaatsen,
d) financiële bijstand van het EFRO uitgedrukt in
Belgische frank?
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1872/82
van de heer Jaak Vandemeulebroucke (CDI - B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(10 januari 1983)
Betreft: Steun van het EFRO in de provincie Limburg
Welke projecten heeft het EFRO in de provincie Limburg
gesteund
a) in 1981, en
b) in 1982?
Kan de Commissie, per project, details verstrekken
over:
a) aard en plaats,
b) totaal geïnvesteerd bedrag,
d) geschapen arbeidsplaatsen,
d) financiële beijstand van het EFRO uitgedrukt in
Belgische frank?
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1873/82
van de heer Jaak Vandemeulebroucke (CDI - B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(10 januari 1983)
Betreft: Steun van het EFRO in de provincie Oost-Vlaan­
deren
Welke projecten heeft het EFRO in de provincie
Oost-Vlaanderen gesteund
a) in 1981, en
b) in 1982?
Kan de Commissie, per project, details verstrekken
over:
a) aard en plaats,
b) totaal geïnvesteerd bedrag, c) geschapen arbeidsplaatsen,
d) financiële bijstand van het EFRO uitgedrukt in
Belgische frank?
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1874/82
van de heer Jaak Vandemeulebroucke (CDI - B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(10 januari 1983)
Betreft: Steun van het EFRO in de provincie
West-Vlaanderen
Welke projecten heeft het EFRO gesteund in de provincie
West-Vlaanderen
a) in 1981, en
b) in 1982
Kan de Commissie, per project, details verstrekken
over:
a) aard en plaats,
b) totaal geïnvesteerd bedrag,
c) geschapen arbeidsplaatsen,
d) financiële bijstand van het EFRO uitgedrukt in
Belgische frank?
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1875/82
van de heer Jaak Vandemeulebroucke (CDI - B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(10 januari 1983)
Betreft: Steun van het EFRO in het arrondissement
Halle-Vilvoorde
Welke projecten heeft het EFRO in het arrondissement
Halle-Vilvoorde gesteund
a) in 1981, en
b) in 1982?
Kan de Commissie, per project, details verstrekken
over:
a) aard en plaats,
b) totaal geïnvesteerd bedrag,
c) geschapen arbeidsplaatsen,
d) financiële bijstand van het EFRO uitgedrukt in
Belgische frank? Nr.  De Commissie verzoekt de geachte Afgevaardigde deze lijsten te raadplegen en kan hem de
volgende gegevens verstrekken:
Jaar
1981
1982
Totaal Provincie
Antwerpen
2 industrie­
projecten
1 infrastruc­
tuurproject
5 industrie­
projecten
8 projecten Provincie
Limburg
1 industrie­
project
9 infrastruc­
tuurprojecten
5 industrie­
projecten
1 infrastruc­
tuurproject
16 projecten Provincie
Oost-Vlaanderen
2 industrie­
projecten
1 infrastruc­
tuurproject
1 industrie­
project
4 projecten Provincie
West-Vlaanderen
2 infrastruc­
tuurprojecten
1 industrie­
project
3 projecten Arrondisse­
menten Halle
en Vilvoorde
—
—
—
Aangezien voor de meeste projecten een gezamenlijke aanvraag is ingediend, is het niet
mogelijk het bedrag van de investering en van de bijdrage uit het EFRO per project aan te geven.
De totale investering voor de 31 projecten bedraagt 4 355 187 134 Bfr. en de bijdrage uit het
EFRO 429 722 267 Bfr.
In het kader van de industrieprojecten waarvoor steun uit het EFRO werd verleend, konden in
1981 en 1982 respectievelijk 170 en 701 arbeidsplaatsen worden geschapen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1878/82
van de heer Jens-Peter Bonde (CDI - DK)
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(10 januari 1983)
Betreft: Publikatie van opiniepeilingen Antwoord
(4 maart 1983)
Het toezicht op het functioneren van de voorlichtings­
bureaus van de Commissie in de Lid-Staten van de
Europese Gemeenschap valt onder de verantwoordelijk­
heid van de Commissie.
Het hoofd van het voorlichtingsbureau van de Commissie
te Kopenhagen heeft een met belastinggelden verricht
onderzoek gekocht, doch daaruit slechts gepubliceerd
wat volgens de Commissie bij de Deense bevolking in
goede aarde zou vallen.
 Is de Raad bereid de Commissie en haar ambtenaren de
mogelijkheid te ontnemen om opiniepeilingen inzake
Europese vraagstukken aan te kopen, te bewerken, te
coördineren en te publiceren en zulks over te laten aan
wetenschappelijke instellingen in de Lid-Staten? SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1885/82
van de heer Roberto Costanzo (PPE -1)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(14 januari 1983)
Betreft: De marktsituatie voor gedroogd fruit
De sector gedroogd fruit (amandelen, noten, hazelnoten)
in de huidige Gemeenschap verkeert in een ernstige crisis 7. 4. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 93/35
als gevolg van de verzwakking van de communautaire
garanties; bovendien vormt deze teelt een belangrijke
bron van inkomsten en werkgelegenheid in gebieden van
de Gemeenschap die door ontvolking worden be­
dreigd.
 Is de Commissie derhalve niet van mening dat thans
definitieve maatregelen moeten worden voorgesteld die
gericht zijn op een effectieve toepassing van de commu­
nautaire preferentie voor alle produkten in de sector
groenten en fruit, dus ook voor gedroogd fruit, door deze
produkten op te nemen in de lijst van produkten waar­
voor een referentieprijs geldt?
Is de Commissie voorts niet van mening dat een effectieve
toepassing van het stelsel van referentieprijzen - door
middel van snellere en meer doeltreffende mechanismen
voor de controle van de prijzen van alle uit derde landen
afkomstige produkten in de sector groenten en fruit -
noodzakelijk is opdat de beoogde compenserende maat­
regelen onverwijld in werking kunnen treden?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(16 februari 1983)
Het is niet denkbaar een referentieprijs toe te passen voor
gedroogde vruchten (amandelen, noten, hazelnoten) aan­
gezien geen dagelijkse prijsnoteringen worden opgemaakt
voor de importmarkten. Ook zijn deze produkten goed
houdbaar, met als gevolg dat het mogelijk zou zijn ze niet
in te klaren in periodes waarvoor een compenserende
heffing zou gelden, waardoor een dergelijke regeling dus
geen enkel effect zou hebben.
Het geachte Parlementslid zij er echter op gewezen dat
deze produkten worden beschermd via de rechten van het
gemeenschappelijk douanetarief en dat ook uitvoerresti­
tuties gelden waardoor zij op markten waar concurrentie
ondervonden wordt, kunnen concurreren met produkten
uit derde landen.
Bovendien kunnen bij ernstige verstoring van de markt in
de Gemeenschap als gevolg van invoer, zoals voor andere
produkten die onder Verordening (EEG) nr. 1035/72 (l)
van de Raad vallen, vrijwaringsmaatregelen worden
genomen.
 De Commissie is van oordeel dat momenteel eventuele
compenserende heffingen op de kortst mogelijke termijn
worden vastgesteld. De Commissie dient namelijk, voor­
dat een besluit wordt genomen, te beschikken over
inlichtingen uit de Lid-Staten en deze zijn niet altijd in
staat de hoeveelheden ingevoerde produkten die zijn
verkocht, alsmede de prijzen daarvan nog de dag van de
verkoop mee te delen.
Tenslotte lijkt het niet dienstig een compenserende hef­
fing uitsluitend vast te stellen op grond van één enkele
invoerprijs die beneden de referentieprijs ligt. Dat zou ertoe kunnen leiden dat maatregelen worden getroffen bij
een toevallige prijsdaling die niet representatief is voor de
werkelijke marktsituatie.
(!) PB nr. L 118 van 20. 5. 1972, blz. 1.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1893/82
van mevrouw Jeanne Pauwelyn (L-B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(14 januari 1983)
Betreft: Internationale cacao-overeenkomst 1980
Kan de Commissie mededelen, in hoeverre het commu­
nautaire beleid betreffende de internationale cacao-over­
eenkomst met welslagen is bekroond?
In juli 1981 heeft de EEG-Ministerraad besloten, deze
overeenkomst voorlopig toe te passen, met de aanteke­
ning dat na een jaar de situatie opnieuw zou worden
bezien, in het licht van de verkregen resultaten, waarbij
Gemeenschap en Lid-Staten zich het recht voorbehielden
hun positie binnen de nieuwe overeenkomst opnieuw te
bekijken.
Op 1 augustus 1981 is de overeenkomst in werking
getreden, maar slaagt er niet in goed te functioneren
omdat de vastgestelde „pricerange" geen uitstaans heeft
met de marktsituatie.
