None
15397/15    hw
 DG D 1 A   NL

 Raad van de
Europese Unie





Brussel , 17 december  2015
(OR. en)


15397 /15




FRONT 294
CODEC 1754
COMIX 705

Interinstitutioneel dossier:
2015/0307 (COD)


VOORSTEL
van: de heer Jordi AYET PUIGARNAU, directeur, namens de secretaris -
gener aal van de Europese Commissie
ingekomen:  16 december  2015
aan: de heer Jeppe TRANHOLM -MIKKELSEN, secretaris -generaal van de
Raad van de Europese Unie
Nr. Comdoc.:  COM(2015) 670 final
Betreft:  Voorstel voor een VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT
EN DE RAAD tot wijziging van Verordening (EG) nr. 562/2006 inzake het
aanscherpen van de controles aan de hand van relevante databanken aan
de buitengrenzen

Hierbij gaat voor de delegaties document COM(2015) 670 final.
 Bijlage: COM(2015) 670 final


 EUROPESE
COMMISSIE
Straatsburg, 15.12.2015
COM(2015) 670 final
2015/0307 (COD)

Voorstel voor een
VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
tot wijziging van Verordening (EG) nr. 562/2006 inzake het aanscherpen van de
controles aan de hand van relevante databanken aan de buitengrenzen

 TOELICHTING
1. ACHTERGROND  VAN  HET  VOORSTEL
• Motivering en doel van het voorstel
Dit voorstel omvat een gerichte  wijziging van Verordening (EG) nr. 562/2006 van het
Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 tot vaststelling van een communautaire
code betreffende de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode) om de
veiligheid binnen het gebi ed zonder controles aan de binnengrenzen te vergroten. Het is een
reactie op de oproep in de conclusies van de Raad van 9 en 20 november, waarin de
Commissie werd verzocht "met een voorstel te komen voor een doelgerichte herziening van
de Schengengrenscode , waarbij wordt voorzien in systematische controles van EU -
onderdanen, met inbegrip van de controle van biometrische informatie, aan de hand van databanken aan de buitengrenzen van de Schengenruimte, en waarbij ten volle gebruik wordt gemaakt van technisch e oplossingen om de vlotheid van verplaatsing niet te belemmeren".
 Dit voorstel heeft als doel de lidstaten te verplichten om personen die onder het Unierecht inzake vrij verkeer vallen (d.w.z. EU -burgers en hun gezinsleden die geen EU -burger zijn) bij
het overschrijden van de buitengrens systematisch te controleren aan de hand van databanken
voor verloren en gestolen documenten en om na te gaan of deze personen geen bedreiging
vormen voor de openbare orde en de binnenlandse veiligheid. Deze verplichting is van
toepassing op alle buitengrenzen, dus aan de lucht -, zee - en landgrenzen, zowel bij de inreis
als bij de uitreis. Wanneer een systematische raadpleging van databanken voor alle personen
die onder het Unierecht inzake vrij verkeer vallen echter onevenredige gevolgen zou kunnen
hebben voor de verkeersstromen aan de gre ns, mogen de lidstaten ervoor kiezen enkel
gerichte controles aan de hand van databanken uit te voeren, op voorwaarde dat uit een
risicobeoordeling blijkt dat dit niet tot risico's voor de binnenlandse veiligheid, de openbare
orde of de internationale betr ekkingen van de lidstaten leidt, noch een gevaar voor de
volksgezondheid vormt.
De lidstaten zijn verplicht om onderdanen van derde landen bij inreis systematisch te
controleren aan de hand van alle databanken, maar volgens de huidige regeling hoeven bij
uitreis geen systematische controles om redenen van openbare orde en binnenlandse
veiligheid te worden verricht. Door deze wijziging zullen de verplichtingen op elkaar worden
afgestemd en zal ook bij uitreis systematisch worden gecontroleerd of een onderda an van een
derde land geen bedreiging vormt voor de openbare orde en de binnenlandse veiligheid.
Dit voorstel is een reactie op de toenemende terroristische dreiging in Europa die duidelijk is
geworden na de aanslagen in Parijs, Kopenhagen en Brussel, maar  beoogt alle mogelijke
risico's voor de binnenlandse veiligheid te bestrijken.
 De terroristische dreiging is niet beperkt tot één lidstaat en is niet alleen het gevolg van
externe factoren. Het fenomeen van de buitenlandse terroristische strijders blijft b ijzonder
zorgwekkend. Het aantal EU -burgers dat naar Syrië en Irak reist om steun te verlenen aan
terroristische groeperingen neemt voortdurend toe. Er zijn naar schatting tot 5  000 EU -burgers
vertrokken naar de conflictgebieden
1 en zij hebben zich hoogstw aarschijnlijk bij de ISIS -
strijdkrachten aangesloten. Veel van de plegers van de recente terroristische aanslagen (vanaf
Charlie Hebdo in januari 2015) verbleven eerder in het buitenland, in de door de terroristische organisaties gecontroleerde gebieden, of werden daar opgeleid. Het opsporen en voorkomen

1 Zie Europol TE -SAT 2015.
van reizen naar en van conflictgebieden [met als doel steun te verlenen aan terroristische
organisaties] werd al in 2014 als een prioriteit aangemerkt. De Europese Commissie heeft zich steeds ingezet voor de versterking van het Schengenkader door aanbevelingen te
formuleren om de grenscontroles binnen het huidige wettelijke kader te verbeteren. Naar
aanleiding van de verklaring over terrorisme van de informele bijeenkomst van de Europese Raad van 12 februari  2015 en de conclusies van het voorzitterschap van de Raad van maart
2015
2 benadrukte de Commissie in dit verband opnieuw dat het mogelijk en noodzakelijk is
om de controles van de personen die onder het Unierecht inzake vrij verkeer vallen, te
verscherpen  en om dergelijke controles op systematische basis uit te voeren voor personen die
het voorwerp zijn van een specifieke risicobeoordeling. Het Praktisch handboek voor
grenswachters werd daarom in juni 2015 gewijzigd3.
Zoals aangekondigd in de Europese vei ligheidsagenda in juni 2015 heeft de Commissie ook
een eerste reeks gemeenschappelijke risico -indicatoren voor buitenlandse terroristische
strijders afgerond; deze indicatoren moeten grenswachters helpen bij het uitvoeren van
controles4.
 Het fenomeen van de buitenlandse strijders noopt ertoe dat ook personen die onder het
Unierecht inzake vrij verkeer vallen aan systematische controles worden onderworpen om binnen het gebied zonder controles aan de binnengrenzen een hoog niveau van veiligheid te
garanderen.
Dit voorstel onderstreept ook de noodzaak om biometrische identificatiemiddelen zoals
bedoeld in Verordening (EG) nr. 2252/2004 van de Raad te controleren.  Bij die verordening
werden een gezichtsopname en vingerafdrukken ingevoerd als beveiligingselement en in het
paspoort van de burgers van de EU om dat beter te beveiligen en een betrouwbaar verband
tussen de houder en het paspoort te kunnen leggen. Als er twijfel bestaat over de authenticiteit
van het paspoort of de legitimiteit van de houder moeten grenswachters deze biometrische kenmerken controleren.
• Samenhang met de huidige bepalingen op dit beleidsgebied
De voorgestelde wijziging waarborgt dat:
1) reisdocumenten van personen die onder het Unierecht inzake vrij verkeer vallen, systematisch worden gecontroleerd aan de hand van de relevante databanken voor gestolen, ontvreemde, verloren en ongeldig gemaakte documenten, om ervoor te zorgen dat die personen hun werkelijke identiteit niet verbergen; en
2) ook personen die onder het Unierecht inzake vrij  verkeer vallen, om redenen van
binnenlandse veiligheid en openbare orde, systematisch worden gecontroleerd aan de hand van de relevante databanken.
Een dergelijke combinatie van systematische controles van zowel documenten als personen aan de hand van de relevante databanken zal ook synergieën in de architectuur van het systeem genereren die momenteel niet mogelijk zijn door de asymmetrie tussen mogelijke
systematische controles van documenten en niet -systematische controles om
veiligheidsredenen. De voorgestelde wijziging is in overeenstemming met een van de

2 Resultaat van de 3376e zitting van de Raad, 7178/15 (OR. en) PRESSE 21 PR CO 13.
3 C(2015) 3894 final.
 4 De lijst is gebaseerd op reistendensen, patronen en specifieke kenmerken van deze personen, en is
opgesteld met bijdragen van de lidstaten, de Europese Dienst voor extern optreden, Europol en Frontex.
doelstellingen van grenscontroles, namelijk het voorkomen van bedreigingen voor de
binnenlandse veiligheid en de openbare orde van de lidstaten.
Bovendien zal door dit voorstel de verplichting worden uitgebreid en zal ook bij uitreis
worden gecontroleerd dat onderdanen van derde landen geen bedreiging vormen voor de
openbare orde en de binnenlandse veiligheid.
• Samenhang met andere beleidsgebieden van de Unie
Na de voorgestelde wijziging zal de Schenge ngrenscode in overeenstemming blijven met het
vrije verkeer zoals gewaarborgd door het Verdrag en zoals uiteengezet in
Richtlijn  2004/38/EG.
De maatregelen die als gevolg van deze wijziging aan de buitengrenzen worden genomen,
namelijk de controle aan de h and van databanken om veiligheidsredenen, doen geen afbreuk
aan het recht van vrij verkeer dat burgers van de EU en hun familieleden genieten op grond van het Verdrag en Richtlijn 2004/38/EG, die niet voorzien in een recht om niet te worden
onderworpen aan veiligheidscontroles bij overschrijding van de buitengrenzen.
Wat de maatregelen betreft die grenswachters kunnen nemen op basis van de resultaten van
de controles van de databanken ("treffers"), kunnen de lidstaten uit hoofde van de bepalingen van hoofds tuk VI van Richtlijn 2004/38/EG het recht van vrij verkeer van de burgers van de
EU en hun familieleden beperken om redenen van openbare orde of openbare veiligheid, op
voorwaarde dat zij voldoen aan de daarin vastgelegde materiële en procedurele waarborgen,
zoals uitgelegd door het Hof van Justitie van de Europese Unie. In geval van een treffer
moeten de regels worden toegepast waarnaar het Hof van Justitie in het arrest C -503/03,
Commissie/Spanje verwijst en die eveneens zijn opgenomen in het Sirene -handboek.
 Aangezien bij het raadplegen van de databanken wordt gekeken of er al dan niet sprake is van
een treffer en het louter raadplegen van de databank niet geregistreerd, noch verder verwerkt
wordt, zullen de systematische controles van personen die onder het Unierecht inzake vrij verkeer vallen, slechts beperkte gevolgen hebben voor de rechten inzake de persoonsgegevens en zijn deze uit hoofde van de nagestreefde veiligheidsdoelstellingen gerechtvaardigd.
2. RECHTSGRONDSLAG,
 SUBSIDIARITEIT  EN EVENREDIGHEID
• Rechtsgrondslag
Artikel 77, lid 2, onder b), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie is de rechtsgrondslag van dit voorstel.
Dit voorstel wijzigt Verordening (EG) nr. 562/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 t ot vaststelling van een communautaire code betreffende de overschrijding
van de grenzen door personen (Schengengrenscode), die gebaseerd was op gelijkwaardige bepalingen van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, met name respectievelijk a rtikel 62, lid 1 (binnengrenzen) en lid 2, onder a) (buitengrenzen).
• Subsidiariteit
Het optreden in de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht behoort tot een gebied waarop de
EU en de lidstaten in overeenstemming met artikel  4, lid 2, VWEU over een gedeelde
bevoegdheid beschikken. Daarom is het subsidiariteitsbeginsel van toepassing kra chtens
 artikel 5, lid  3, VEU, volgens hetwelk de Unie slechts optreedt indien en voor zover de
doelstellingen van het overwogen optreden niet voldoende door de lidstaten op centraal,
regionaal of lokaal niveau kunnen worden verwezenlijkt, maar vanwege de o mvang of de
gevolgen van het overwogen optreden beter door de Unie kunnen worden bereikt.
 Het doel van dit voorstel is de Schengengrenscode te wijzigen om te voorzien in systematische controles aan de buitengrenzen van personen die onder het Unierecht inz ake
vrij verkeer vallen, aan de hand van relevante databanken, waarbij ten volle gebruik wordt gemaakt van technische oplossingen zonder de doorstroming van het grensoverschrijdende
verkeer te belemmeren.
Controles aan de buitengrenzen worden uitgevoerd in het belang van alle lidstaten die het
grenstoezicht aan hun binnengrenzen hebben afgeschaft (overweging 6 van de
Schengengrenscode); hiermee moeten bedreigingen voor de binnenlandse veiligheid van de lidstaten worden voorkomen. Deze controles moeten daaro m volgens gemeenschappelijke
regels worden uitgevoerd.
De doelstelling om gemeenschappelijke regels inzake de omvang en de aard van de controles
aan de buitengrenzen vast te stellen, kan niet voldoende worden verwezenlijkt door de lidstaten alleen en kan b eter worden verwezenlijkt op het niveau van de Unie. De Unie kan
daarom overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel maatregelen nemen.
• Evenredigheid
De inhoud van de geraadpleegde databanken is beperkt tot aspecten die relevant zijn voor de binnenlandse veiligheid; alle redenen voor een signalering in het Schengeninformatiesysteem hebben te maken met het handhaven van de binnenlandse veiligheid in de Schengenlanden, gelet op het ontbreken van controles aan de binnengrenzen. Het systematisch uitvoeren van
controles aan de hand van relevante databanken, ook van personen die onder het Unierecht
inzake vrij verkeer vallen, gaat dus niet verder dan wat nodig is om een van de doelstellingen
van de controles aan de buitengrenzen te verwezenlijken.
 In het voorstel  wordt een onderscheid gemaakt tussen luchtbuitengrenzen en andere
buitengrenzen om rekening te houden met de passagiersstromen en infrastructuur aan de
verschillende soorten buitengrenzen. Wanneer een systematische controle vanwege de
infrastructuur en de  passagiersstroom bijvoorbeeld onevenredige gevolgen voor de
verkeersstromen aan de grens kan hebben, kan aan land - en zeegrenzen van systematische
controles aan de hand van databanken worden afgezien, op voorwaarde dat uit een risicobeoordeling blijkt dat  dit niet tot risico's voor de binnenlandse veiligheid, de openbare
orde of de internationale betrekkingen van de lidstaten leidt, noch een gevaar voor de volksgezondheid vormt. De risicoanalyse moet aan het Europees Agentschap voor het beheer van de opera tionele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese
Unie (hierna "Frontex" genoemd) worden verstrekt en er moet regelmatig verslag over worden uitgebracht aan de Commissie en Frontex. De toepassing van deze bepalingen door de
lidstat en kan vervolgens worden onderworpen aan een risico-  en kwetsbaarheidsanalyse door
Frontex. De Commissie zal ook bijzondere aandacht besteden aan mogelijke versoepelingen
van de systematische controles aan bepaalde land - en zeegrensovergangen in haar halfj aarlijks
verslag over het functioneren van het Schengengebied.
 Wat controles van onderdanen van derde landen bij uitreis betreft, wordt de huidige marge om
hen om redenen van openbare orde en binnenlandse veiligheid niet systematisch te
controleren afgeschaft en worden de regels dus afgestemd op de bestaande regels bij inreis,
 namelijk een verplichte systematische controle aan de hand van databanken. Overeenkomstig
bijlage VII, punt 5.2., van de Schengengrenscode worden grensarbeiders die bij de grenswacht ers goed bekend zijn omdat zij frequent via dezelfde grensdoorlaatpost de grens
overschrijden en van wie de grenswachters, op grond van een eerdere controle, weten dat zij noch in het SIS, noch in een nationaal opsporingsregister gesignaleerd zijn, slechts  aan
steekproefsgewijze controles onderworpen. Deze personen worden nu en dan onverwachts en met onregelmatige tussenpozen aan een grondige controle onderworpen.
• Keuze van het instrument
Dit voorstel betreft een wijziging van een verordening en er zijn geen aanwijzingen dat een ander instrument dan een verordening passend is.
3. RESULTATEN
 VAN  HET  OVERLEG
De kwestie van de systematische raadpleging van relevante databanken met betrekking tot
EU-burgers en andere personen die onder het Unierecht inzake vrij verkeer vallen bij het
overschrijden van een buitengrens staat sinds het voorjaar van 2014 op de agenda, na de terroristische aanslag op het Joods Museum in Brussel en de daaropvolgende discussie over
de aanpak van buitenlandse terroristische strijders.
 Om de binnenlandse veiligheid te garanderen zijn het laatste anderhalf jaar al gerichte
inspanningen geleverd om passende, onmiddellijk effectieve en efficiëntere maatregelen
binnen het bestaande EU -acquis te treffen. De Commissie heeft in nauwe samenwer king met
de lidstaten aanbevelingen opgesteld om de grenscontroles aan de buitengrenzen te
verbeteren, waarbij wordt geëvolueerd naar een intensievere raadpleging van de relevante databanken, indien nodig systematisch gebaseerd op een risicobeoordeling. In de nasleep van
de aanslag op Charlie Hebdo en de daaropvolgende oproep van de Raad van 12 maart 2015
zijn gemeenschappelijke risico -indicatoren met het oog op beter gerichte controles ontwikkeld
en aan de grenswachters meegedeeld. In juni 2015 werd het Pr aktisch handboek voor
grenswachters in overeenstemming gebracht met de hierboven genoemde aanbevelingen
5.
Deze kwestie werd in 2014 en 2015 ook verscheidene keren besproken in de Groep grenzen.
In oktober 2015 heeft het Luxemburgse voorzitterschap geïnfor meerd naar de ontwikkelingen
op dit gebied6.
Dit voorstel is een rechtstreeks antwoord op de oproep van de Raad van 20 november 2015 tot
wijziging van de Schengengrenscode naar aanleiding van de terroristische aanslagen in Parijs op 13 november 2015.
• Grondrechten
De voorgestelde wijziging is in overeenstemming met de grondrechten en de beginselen die
zijn neergelegd in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, namelijk het recht op eerbiediging van het privéleven en van het familie - en gez insleven (artikel  7),
bescherming van persoonsgegevens (artikel  8) en de vrijheid van verkeer en van verblijf

5 C (2015) 3894 van 15.6.2015.
6 12540/15.
(artikel 45). De waarborgen van artikel  3 bis van de Schengengrenscode blijven van
toepassing.
4. GEVOLGEN  VOOR  DE BEGROTING
De voorgestelde wij ziging heeft geen gevolgen voor de EU -begroting.
 OVERIGE  ELEMENTEN
• Regelingen betreffende toezicht, evaluatie en rapportage
De voorgestelde wijziging betreft de Schengengrenscode en de uitvoering ervan wordt
geëvalueerd door middel van het Schengenevalua tiemechanisme in overeenstemming met
Verordening (EU) nr.  1053/2013 van de Raad7 (artikel 37 bis van de Schengengrenscode),
zonder afbreuk te doen aan de rol van de Commissie als hoedster van de Verdragen (artikel 17, lid 1, VEU).
7 Verordening (EU) nr. 1053/2013 van de Raad van 7 oktober 2013 betreffende de instelling van een
evaluatiemechanisme voor de controle van en het toezicht op de toepassing van het Schengenacquis en
houdende intrekking van het Besluit van 16 september 1998 tot oprichting van de Permanente
Schengenbeoordelings - en toepassingscommissie (PB L 295  van 6.11.2013, blz. 27).
• Gedetailleerde toelichting bij de specifieke bepalingen van het voorstel
De voorgestelde wijziging voegt aan het huidige artikel 7, lid 2, de verplichting toe om op
personen die onder het Unierecht inzake vrij verkeer vallen (d.w.z. EU -burgers en hun
gezinsleden die geen  EU-burger zijn) systematische controles uit te voeren aan de hand van
databanken voor verloren en gestolen documenten en om na te gaan of deze personen geen bedreiging vormen voor de openbare orde en de binnenlandse veiligheid. Deze verplichting is van toepassing op alle buitengrenzen, dus aan de lucht -, zee - en landgrenzen. Wanneer een
systematische raadpleging van databanken voor alle personen die onder het Unierecht inzake
vrij verkeer vallen echter onevenredige gevolgen zou kunnen hebben voor de verkee rsstromen
aan de grens, mogen de lidstaten ervoor kiezen enkel gerichte controles aan de hand van
databanken uit te voeren, op voorwaarde dat uit een risicobeoordeling blijkt dat dit niet tot risico's voor de binnenlandse veiligheid, de openbare orde of de  internationale betrekkingen
van de lidstaten leidt, noch een gevaar voor de volksgezondheid vormt.
 De risicoanalyse moet aan Frontex worden verstrekt en er moet regelmatig verslag over
worden uitgebracht aan de Commissie en Frontex. De Commissie zal bijzo ndere aandacht
besteden aan mogelijke versoepelingen van de systematische grenscontroles in haar halfjaarlijks verslag over het functioneren van het Schengengebied.
Dit voorstel onderstreept ook de noodzaak om biometrische identificatiemiddelen zoals
bedoe ld in Verordening (EG) nr.  2252/2004 van de Raad te controleren. Bij die verordening
werden een gezichtsopname en vingerafdrukken ingevoerd als beveiligingselementen in het
paspoort van de burgers van de EU om dat beter te beveiligen en een betrouwbaar ver band
tussen de houder en het paspoort te kunnen leggen. Als er twijfel bestaat over de authenticiteit van het paspoort of de identiteit van de houder moeten grenswachters die biometrische
kenmerken controleren.
In de voorgestelde wijziging wordt ook de mar ge afgeschaft die lidstaten hebben om
onderdanen van derde landen niet te controleren bij uitreis en wordt artikel  7, lid 3, onder b)
en c), dus afgestemd op de bestaande verplichting om onderdanen van derde landen bij inreis
systematisch te controleren aan de hand van databanken.
 2015/0307 (COD)
Voorstel voor een
VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
tot wijziging van Verordening (EG) nr. 562/2006 inzake het aanscherpen van de
controles aan de hand van relevante databanken aan de buitengrenzen
HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel  77,
lid 2, onder  b),
Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
Na toezending va n het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,
Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure,
Overwegende hetgeen volgt:
(1) Controle aan de buitengrenzen blijft een van de belangrijkste maatregelen om het
gebied zonder controles aan  de binnengrenzen te beschermen. Zij wordt uitgeoefend in
het belang van alle lidstaten. Een van de doelstellingen ervan is het voorkomen van
bedreigingen voor de binnenlandse veiligheid en de openbare orde van de lidstaten, ongeacht de oorsprong van de be dreiging.
(2) Het fenomeen van de buitenlandse terroristische strijders, van wie velen burgers van
de Unie zijn, noopt ertoe de controles van de burgers van de Unie aan de
buitengrenzen te versterken.
(3) De documenten van personen die onder het Unierecht  inzake vrij verkeer vallen,
moeten daarom systematisch worden gecontroleerd aan de hand van de relevante databanken voor gestolen, ontvreemde, verloren en ongeldig gemaakte
reisdocumenten, om te vermijden dat personen hun werkelijke identiteit verbergen.
(4) Grenswachters moeten om dezelfde reden ook personen die onder het Unierecht
inzake vrij verkeer vallen systematisch controleren aan de hand van de relevante nationale en Europese databanken om te garanderen dat zij geen bedreiging vormen voor de binnenlandse veiligheid of de openbare orde.
 (5) Dankzij technologische ontwikkelingen kunnen de relevante databanken in principe worden geraadpleegd zonder het overschrijden van de grens te vertragen, aangezien de controles van documenten en personen tegelijk kunnen plaatsvinden. Het is bijgevolg mogelijk om zonder negatieve gevolgen voor personen die te goeder trouw reizen, de controles aan de buitengrenzen te verscherpen en zo de personen die hun werkelijke
identiteit willen verbergen of die om veiligheidsrede nen of met het oog op aanhouding
gesignaleerd zijn, beter te identificeren. Aan alle buitengrenzen zouden systematische
 controles moeten worden uitgevoerd. Als systematische controles aan land-  en
zeegrenzen echter onevenredige gevolgen voor de verkeersstr omen aan de grens
hebben, moet het de lidstaten zijn toegestaan om geen systematische controles aan de
hand van databanken uit te voeren; dit moet echter alleen mogelijk zijn als uit een
risicoanalyse is gebleken dat een dergelijke versoepeling niet tot een veiligheidsrisico leidt. Die risicobeoordeling moet worden verstrekt aan het Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie, dat is opgericht bij Verordening (EG) nr. 2007/2004 van de Raad
8, en
er moet regelmatig verslag over worden uitgebracht aan zowel de Commissie als het agentschap.
(6) Bij Verordening (EG) nr.  2252/2004 van de Raad
9 voerde de Unie een
gezichtsopname en vingerafdrukken in als beveiligingselementen in het paspoort van de burgers van de Unie. Deze veiligheidskenmerken zijn ingevoerd om de paspoorten
veiliger te maken en een betrouwbaar verband tot stand te brengen tussen de houder en
het paspoort. De lidstaten moeten deze biometrische kenmerken daarom controleren
als er twijfel bestaat over de authenticiteit van het paspoort of de identiteit van de
houder ervan.
(7) Deze verordening doet geen afbreuk aan de toepassing van Richtlijn 2004/38/EG van
het Europees Parlement en de Raad
10.
 (8) De lidstaten zijn verplicht om onderdanen van derde landen bij inreis systematisch te
controleren aan de hand van alle databanken. Er moet worden gegarandeerd dat die controles ook bij uitreis systematisch gebeuren.
(9) Aangezien de doelstelling van deze verordening, namelijk het aanscherpen van de
controles aan de buitengrenzen aan de hand van databases als antwoord op met name
de toenemende terroristische dreiging, betrekking heeft op een van de maatregelen om het gebied zonder controles aan de binnengrenzen te beschermen en dus op de goede werking van het Schengengebied, kan deze doelstelling niet voldoende door de lidstaten worden verwezenlijkt, maar kan ze beter op het niveau van de Unie worden
bereikt en kan de Unie overeenkomstig het in artikel  5 van het Verdrag betreffende de
Euro pese Unie vastgestelde subsidiariteitsbeginsel maatregelen nemen.
Overeenkomstig het evenredigheidsbeginsel in dat artikel gaat deze verordening niet
verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken.
(10) Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van Protocol nr. 22 betreffende de positie van
Denemarken, dat aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en aan het Verdrag
betreffende de werking van de Europese Unie is gehecht, neemt Denemarken niet deel aan de vaststelling van deze verordening, die derhalve niet bindend is voor, noch van toepassing is in Denemarken. Aangezien deze verordening voortbouwt op het Schengenacquis, beslist Denemarken overeenkomstig artikel 4 van bovengenoemd

8 Verordening (EG) nr. 2007/2004 van de Raad van 26 oktober 2004 tot oprichting van een Europees
agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten
van de Europese Unie (PB L 349 van 25.11.2004, blz. 1).
 9 Verordening (EG) nr. 2252/2004 van de Raad van 13 december 2004 betreffende normen voor de veiligheidskenmerken van en biometrische gegevens in door de lidstaten afgegeven paspoorten en
reisdocumenten (PB L 385 van 29.12.2004, blz. 1).
10 Richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun
familieleden (PB L 158 van 30.4.2004, blz. 77).
protocol binnen een termijn van zes maanden nadat de Raad een besluit  heeft genomen
over deze verordening of het deze in zijn nationale wetgeving zal omzetten.
(11) Deze verordening vormt een ontwikkeling van de bepalingen van het Schengenacquis
waaraan het Verenigd Koninkrijk niet deelneemt, overeenkomstig
Besluit  2000/365/EG van de Raad11; het Verenigd Koninkrijk neemt derhalve niet deel
aan de vaststelling van deze verordening, die dan ook niet bindend is voor, noch van toepassing is in het Verenigd Koninkrijk.
(12) Deze verordening vormt een ontwikkeling van de bepalinge n van het Schengenacquis
waaraan Ierland niet deelneemt, overeenkomstig Besluit 2002/192/EG van de Raad
12;
Ierland neemt derhalve niet deel aan de vaststelling van deze verordening, die dan ook
niet bindend is voor, noch van toepassing is in Ierland.
(13) Wat IJsland en Noorwegen betreft, houdt deze verordening een ontwikkeling in van de
bepalingen van het Schengenacquis, als bedoeld in de Overeenkomst tussen de Raad
van de Europese Unie, de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen inzake de
wijze waar op IJsland en Noorwegen worden betrokken bij de uitvoering, de toepassing
en de ontwikkeling van het Schengenacquis13, die vallen onder het gebied bedoeld in
artikel 1, onder A, van Besluit 1999/437/EG van de Raad14.
 (14) Wat Zwitserland betreft, vormt deze verordening een ontwikkeling van de bepalingen
van het Schengenacquis in de zin van de Overeenkomst tussen de Europese Unie, de
Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake de wijze waarop
Zwitserland wordt betrokken bij de uitvoering, de toepass ing en de ontwikkeling van
het Schengenacquis15, die vallen onder het gebied bedoeld in artikel 1, onder A, van
Besluit 1999/437/EG, in samenhang met artikel 3 van Besluit 2008/146/EG van de
Raad16.
(15) Wat Liechtenstein betreft, vormt deze verordening een ontwikkeling van de
bepalingen van het Schengenacquis in de zin van het Protocol tussen de Europese
Unie, de Europese Gemeenschap, de Zwitserse Bondsstaat en het Vorstendom Liechtenstein betreffende de toetreding van het Vorstendom Liechtenstein tot de
Overeenkomst tussen de Europese Unie, de Europese Gemeenschap en de Zwitserse
Bondsstaat inzake de wijze waarop Zwitserland wordt betrokken bij de uitvoering, de
toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis
17, die vallen onder het gebied

11 Besluit 2000/365/EG van de Raad van 29 mei 2000 betreffende het verzoek van het Verenigd
Koninkrijk van Groot -Brittannië en Noord -Ierland deel te mogen nemen aan enkele van de bepalingen
van het Schengenacquis (PB  L 131 van 1.6.2000, blz.  43).
12 Besluit 2002 /192/EG van de Raad van 28 februari 2002 betreffende het verzoek van Ierland deel te
mogen nemen aan bepalingen van het Schengenacquis (PB L 64 van 7.3.2002, blz. 20).
13 PB L 176 van 10.7.1999, blz. 36.
14 Besluit 1999/437/EG van de Raad van 17 mei 1999 inz ake bepaalde toepassingsbepalingen van de door
de Raad van de Europese Unie, de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen gesloten
overeenkomst inzake de wijze waarop deze twee staten worden betrokken bij de uitvoering, de
toepassing en de ontwikkeling van het Schengen -acquis (PB L 176 van 10.7.1999, blz. 31).
 15 PB L  53 van 27.2.2008, blz.  52.
16 Besluit 2008/146/EG van de Raad van 28 januari 2008 betreffende de sluiting namens de Europese
Gemeenschap van de Overeenkomst tussen de Europese Unie, de Europese Gemeenschap en de
Zwitserse Bondsstaat inzake de wijze waarop Zwitserland wordt betrokken bij de uitvoering, de
toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis (PB  L 53 van 27.2.2008, blz.  1).
17 PB L 160 van 18.6.2011, blz. 21.
bedoeld in artikel 1, onder A, van Besluit 1999/437/EG, in samenhang met artikel 3
van Besluit 2011/350/EU van de Raad18.
(16) Wat het gebruik van het Schengeninformatiesysteem betreft, vormt deze verordening
een handeling die op het Schengenacquis voortbouwt of ande rszins daaraan is
gerelateerd in de zin van artikel  3, lid 2, van de Toetredingsakte van 2003 en artikel  4,
lid 2, van de Toetredingsakte van 2011.
(17) Deze verordening is in overeenstemming met de grondrechten en de beginselen die
met name in het Handve st van de grondrechten van de Europese Unie zijn erkend.
 (18) Verordening (EG) nr.  562/2006 van het Europees Parlement en de Raad19 moet
daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd,
HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
Artikel 1
Verordening (EG) nr. 562/2006 wordt als volgt gewijzigd:
1) Artikel 7 wordt als volgt gewijzigd:
a) lid  2 wordt vervangen door:

"2.  Bij inreis en bij uitreis worden personen die onder het Unierecht inzake vrij verkeer vallen aan de volgende controles onderworpen:
a)  de verificatie van de identiteit en de nationaliteit van de persoon en de geldigheid en echtheid van het reisdocument door de relevante databanken te raadplegen, met name:
(1) het Schengeninformatiesysteem;
(2) de Interpoldatabank voor gestolen en verloren reisdocumenten;
(3) nationale databanken met informatie over gestolen, ontvreemde, verloren en ongeldig gemaakte reisdocumenten;
b) de verificatie dat een persoon die onder het Unierecht inzake vrij verkeer valt, niet wordt beschouwd als een bedreiging voor de binnenlandse veiligheid, de openbare orde of de internationale betrekkingen van een van de lidstaten, noch als een gevaar

18 Besluit 2011/350/ EU van de Raad van 7 maart 2011 betreffende de sluiting namens de Europese Unie
van het Protocol tussen de Europese Unie, de Europese Gemeenschap, de Zwitserse Bondsstaat en het
Vorstendom Liechtenstein betreffende de toetreding van het Vorstendom Liechten stein tot de
Overeenkomst tussen de Europese Unie, de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake de wijze waarop Zwitserland wordt betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van
het Schengenacquis betreffende de afschaffing van controles aan de binnengrenzen en het verkeer van
personen (PB L 160 van 18.6.2011, blz. 19).
19 Verordening (EG) nr. 562/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 tot vaststelling van een communautaire code betreffende de overschrijdi ng van de grenzen door personen
(Schengengrenscode) (PB L 105 van 13.4.2006, blz. 1).
 voor de volksgezondheid, onder meer door de relevante databanken van de Unie en
nationale databanken te raadplegen, met name het Schengeninformatiesysteem.
Bij twijfel over de authenticiteit van het reisdocument of de identiteit van de houder worden
onder meer de biometrische kenmerken gecontroleerd in de paspoorten en reisdocumenten die zijn afgegeven overeenkomstig Verordening (EG) nr.  2252/2004
van de Raad*.
Wanneer aan land - en zeebuitengrenzen de in de eerste alinea, punt a) en punt b), vermelde
controles onevenredige gevolgen voor de verkeersstromen hebben, kunnen de
lidstaten die controles gericht uitvoeren op basis van een beoordeli ng van de risico's
voor de binnenlandse veiligheid, de openbare orde of de internationale betrekkingen
van de lidstaten, dan wel het gevaar voor de volksgezondheid.
Elke lidstaat verstrekt zijn risicobeoordeling aan het Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de
Europese Unie dat is opgericht bij Verordening (EG) nr.  2007/2004 en brengt om de
drie maanden verslag uit aan de Commissie en dat agentschap over de gericht
uitgevoerde controles.
____________
* Verordening (EG) nr. 2252/2004 van de Raad van 13 december 2004 betreffende
normen voor de veiligheidskenmerken van en biometrische gegevens in door de
lidstaten afgegeven paspoorten en reisdocumenten (PB L 385 van 29.12.2004, blz. 1).";

b) lid  3, onder  b), punt iii), wordt vervangen door:
 "iii) de verificatie dat de betrokken onderdaan van een derde land niet wordt
beschouwd als een bedreiging voor de openbare orde, de binnenlandse veiligheid of de internationale betrekkingen van een van de lidstaten, onder meer door de relevante databanken van de Unie en nationale databanken te raadplegen, met name het Schengeninformatiesysteem;";
c) in lid 3, onder c), wordt punt iii) geschrapt.
 Artikel 2
Deze verordening treedt in werking op de twintigste da g na die van de bekendmaking ervan in
het Publicatieblad van de Europese Unie.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in de
lidstaten overeenkomstig de Verdragen.
Gedaan te Brussel,
Voor het Europees Parlement  Voor de Raad
De voorzitter De voorzitter.
