Protokół posiedzenia w dniu 28 listopada 2008 r. , piątek#Załącznik I Alfabetyczna Lista Członków Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego#Załącznik II Lista obecności na sesji w dniach 25 – 28 Listopada w Port Moresby (Papua-Nowa Gwinea)#Załącznik III Załącznik dotyczący posiedzenia w dniu w dniu 25 listopada 2008 r. , wtorek#Załącznik IV Rezolucje przyjęte#— Rezolucja w sprawie ochrony ludności cywilnej podczas operacji pokojowych ONZ i organizacji regionalnych#— Rezolucja w sprawie skuteczności pomocy i określenia publicznej pomocy rozwojowej#— Rezolucja w sprawie społecznych konsekwencji pracy dzieci i strategii zwalczania pracy dzieci#— Rezolucja w sprawie sytuacji w Mauretanii#— Rezolucja w sprawie sytuacji w Zimbabwe#— Deklaracja z Port Moresby w sprawie światowego kryzysu żywnościowego i finansowego
is ingenomen met het grote aantal ACS- en EU-lidstaten dat zijn goedkeuring heeft gehecht aan de Verdragen 138 en 182 van de IAO (zie bijlage 1); verzoekt de verdragspartijen te verzekeren dat zij de verdragen uitvoeren en dringt er bij de staten die deze verdragen nog niet hebben geratificeerd op aan om dit zo spoedig mogelijk alsnog te doen; erkent dat de hoogste voorrang moet worden gegeven aan de kinderen die in de gevaarlijkste bedrijfs- takken zijn tewerkgesteld; eist in de krachtigst mogelijke termen dat iedereen van wie is aangetoond dat hij kindsoldaten rekru- teert of gebruikt, ter vervolging moet worden overgedragen aan het Internationaal Strafhof; benadrukt in het kader van Verdrag 182 de noodzaak van urgent handelen ter bestrijding van de ergste vormen van kinderarbeid, bijvoorbeeld het werken van kinderen onder slavernijachtige en onvrije omstandigheden, het verrichten van onzeker en gevaarlijk werk met het produceren en verhandelen van drugs en het smokkelen en verhandelen van lichte wapens, de uitbuiting van zeer jonge kinderen en de commerciële seksuele uitbuiting van kinderen; verzoekt alle EU-lidstaten die het Verdrag 182 van de IAO hebben ondertekend jaarlijks bewijs te publi- ceren dat is voldaan aan artikel 8, waarin de leden worden opgeroepen elkaar te ondersteunen bij de uitvoering van de bepalingen van het Verdrag door versterkte internationale samenwerking en/of bijstand; verzoekt de lidstaten van de Europese Unie en de ACS-staten geïntegreerde strategieën te ontwikkelen binnen het ACS-EU partnerschap om kinderarbeid te bestrijden op basis van een nauwkeurige beoorde- ling van de werkelijkheid en geleid door de optimale behartiging van de belangen van kinderen; beklemtoont in dit opzicht de noodzaak om vakbonden en andere onderdelen van de maatschappij volledig te betrekken bij het formuleren van beleid en het uitvoeren en monitoren van acties ter bestrij- ding van kinderarbeid; benadrukt dat de bestrijding van kinderarbeid de juiste samenstelling van beleidskeuzes en program- ma's vereist, in het bijzonder op het gebied van gezondheid, onderwijs, werkgelegenheid en sociale bescherming, en dat deze keuzes en programma's gericht dienen te zijn op bewustwording, op het pleiten voor sociale mobilisatie, op het verbeteren van gegevensbestanden en analyses, op arbeidswetge- ving en de handhaving ervan, respectabel werk, kosteloos verplicht onderwijs van goede kwaliteit, beroepsonderwijs en directe actie voor het weghalen, het revalideren en het re-integreren van kinderen; 16. 3. 2009 NL Publicatieblad van de Europese Unie C 61/35 8. 9.  verzoekt de internationale gemeenschap en in het bijzonder de lidstaten van de Europese Unie en de Europese Commissie om de zorgen betreffende kinderarbeid op te nemen in elke activiteit aangaande hun programma's voor ontwikkelingssamenwerking en het realiseren van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling in 2015, onder meer door de oorzaken van de ontoereikende bescherming van kinderen en de schending van de rechten van het kind aan te pakken; benadrukt dat bij zulk beleid ook werk moet worden gemaakt van de revalidatie en sociale integratie van kinderen die van kinderar- beid zijn weggehaald; erkent dat kinderarbeid in grote mate veroorzaakt wordt door armoede en dat oplossingen op lange termijn gelegen zijn in aanhoudende economische groei en een goed bestuur, die leiden tot sociale vooruitgang, in het bijzonder tot verlichting van de armoede en het kunnen voltooien van algemeen primair onderwijs; 10. benadrukt de noodzaak om de bestrijding van kinderarbeid aan de orde te stellen binnen de plannen die strijden tegen hiv/aids en in de kaders van conflictoplossende strategieën; 11. benadrukt dat kinderen die geen steun van ouders krijgen, zoals wezen, kinderen die op straat leven, intern ontheemde kinderen, vluchtelingen en kinderen die het slachtoffer zijn van mensenhandel en seksuele en economische uitbuiting, speciale zorg nodig hebben en dat er gerichte maatregelen moeten worden genomen om zulke kinderen en de instellingen, voorzieningen en diensten die hen onder- steunen, te helpen; 12. constateert dat vele regeringen weliswaar beleid hebben opgesteld en actie hebben uitgevoerd ten gunste van het uitbannen van kinderarbeid, maar dat het niet beschikbaar stellen van andere middelen van levensonderhoud voor de families van de getroffen kinderen zal leiden tot slechtere levensomstan- digheden voor deze families; 13. benadrukt dat elk beleid gericht op het uitbannen van kinderarbeid altijd dient te worden bekeken vanuit het gezichtspunt van respectabel werk voor iedereen, in overeenstemming met de belangrijkste internationale arbeidsnormen; gelooft dat iedere tegen kinderarbeid gerichte campagne uitsluitend kan slagen wanneer deze wordt begeleid door verder reikende hervormingen op het gebied van de handels- praktijken in zowel de lidstaten van de EU als in die van de ACS; 14.  verzoekt beleidsmakers van overheden en maatschappelijke organisaties in de EU en de ACS-staten om samen te werken bij het opzetten van nationale task forces tegen kinderarbeid, die onder andere infor- matie zullen verschaffen en verspreiden over rechten en goede praktijken en zullen streven naar coördi- natie van het beleid van plaatselijke, nationale of internationale bestuurslagen, ngo's en vakbonden; 15. verzoekt de lidstaten van de Europese Unie en de ACS-staten om de zorgen betreffende kinderarbeid op te nemen in bestaande en toekomstige ontwikkelingsinitiatieven in de landbouw; 16. dringt er bij regeringen van ACS-staten op aan om zich meer in te spannen voor het realiseren van algemene en officiële registratie bij geboorte en verzoekt de Europese Commissie deze inspanningen te bevorderen en te ondersteunen door de algemene en officiële registratie bij geboorte op te nemen in het ontwikkelingssamenwerkingsbeleid; 17. dringt er bij de Europese Unie op aan een richtlijn aan te nemen op grond waarvan er een speciale behandeling komt van kinderen met een illegale status die ten prooi zijn gevallen aan mensenhandel en uitbuiting op het grondgebied van de Europese Unie; Onderwijs en uitbanning van kinderarbeid 18. is van mening dat elk kind dat geen fulltime onderwijs geniet het gevaar loopt te worden uitgebuit; is tevens van mening dat in dit kader iedereen die niet ouder is dan de leeftijd tot welke de volledige leer- plicht in het betreffende land geldt, als „kind” moet worden beschouwd; 19. benadrukt dat werkervaring weliswaar een onderdeel kan vormen van het onderwijs aan een kind, maar dat daarbij nooit sprake mag zijn van uitbuiting en inbreuk op het fulltime onderwijs aan het kind en dat er tevens altijd voldoende tijd moet overblijven om te spelen en om het kind-zijn te beleven; verklaart dat dit in gelijke mate van toepassing is op betaalde arbeid en werk in het gezin, zoals kinderverzorging of werk op een familieboerderij; herinnert eraan dat de inkomsten uit het werk van een kind een essentieel bestanddeel kunnen vormen van de inkomsten van gezinnen met een zeer laag inkomen, maar dat al het nodige moet worden gedaan om te voorkomen dat ouders worden bekritiseerd wanneer zij het kind terecht tegen uitbuiting op het werk beschermen; C 61/36 NL Publicatieblad van de Europese Unie 16. 3. 2009 20.  dringt er bij alle EU- en ACS-lidstaten op aan er voor te zorgen dat de getroffen maatregelen om te voldoen aan MOD 2 — de doelstelling van universeel primair onderwijs — duurzaam zijn en voldoende kwaliteit bezitten; verzoekt hiertoe de Europese Unie middelen ter beschikking te stellen om beheersbare groottes van klassen mogelijk te maken en om te zorgen voor voldoende opleiding voor leraren; dringt zowel bij de EU als ook bij de ACS eropaan middelen ter beschikking te stellen ten behoeve van materiaal en maaltijden voor scholieren, hiermee pogend te bereiken dat onderwijs niet tot een kostenpost wordt die ertoe zou kunnen leiden dat kinderen van school worden genomen; 21. verzoekt de Europese Commissie middelen voor onderwijs met speciale zorg te verstrekken aan degenen die het grootste gevaar lopen uitgebuit te worden, te weten meisjes, kinderen in gebieden die te lijden hebben onder conflicten, kinderen uit gemarginaliseerde en kwetsbare groepen van de samen- leving en kinderen uit landelijke agrarische gebieden; 22. verzoekt regeringen de wettelijke kaders met betrekking tot kinderarbeid te verbeteren, zorgen met betrekking tot kinderarbeid te integreren in het onderwijsbeleid en daarbij de tweedeling tussen stad en platteland in aanmerking te nemen; 23. verzoekt de ACS-staten hun uitgaven voor onderwijs te verhogen, in het bijzonder met betrekking tot universeel primair onderwijs en tot volwasseneneducatie; 24. benadrukt het belang van versterking van de kennisbasis en de aanwezigheid van netwerken voor kinderarbeid en onderwijs, bijvoorbeeld via onderzoek en toezicht, gegevensverzameling en een doel- treffende en passende analyse van de reacties op onderzoeken en proefprojecten, om de fundamentele zorgen betreffende kinderarbeid en de regionale en nationale kenmerken aangaande kinderen en onder- wijs beter te begrijpen; 25. spoort aan tot een verbeterde pleitbezorging en verspreiding van goede praktijken, gericht op werke- lijke politieke en economische veranderingen en gebaseerd op actuele kennis van de situatie met betrek- king tot kinderarbeid; 26. verzoekt de regeringen en andere binnen het kader van de wet opererende werkgevers educatieve acti- viteiten op te zetten, gericht op werkende kinderen en hun families om hiermee de gevolgen van de werkactiviteiten van de betrokken kinderen te verzachten; 27. wenst de instelling van overbruggingsklassen voor kinderen die op een latere tijdstip met onderwijs beginnen en voor de kinderen die terugkeren naar het onderwijs met een arbeidsverleden, vanuit een conflictsituatie of komend vanuit een ander gebied; 28.  drukt bezorgdheid uit over de discrepanties tussen internationale instrumenten, in dit geval tussen MOD 2 en Verdrag 138 van de IAO, waarbij het IAO-verdrag de leeftijd van 15 jaar, of bij uitzonde- ring 14, bepaalt als minimumleeftijd voor het beginnen met werken, terwijl ditzelfde verdrag anderzijds alleen spreekt van het algemeen volgen van primair onderwijs; is van mening dat dit voor kinderen van 11 tot 15 jaar een verhoogd risico van uitbuiting oplevert en verzoekt deze discrepantie aan te pakken; De verantwoordelijkheid van het bedrijfsleven voor de uitbanning van kinderarbeid 29. verwelkomt de toenemende trend onder grote ondernemingen om sociale gedragscodes op te stellen en vrijwillig deel te nemen aan initiatieven voor ethische handel; is echter van mening dat dergelijke vrijwillige codes geen vervanging vormen voor overheidstoezicht en een transparante naleving van essentiële arbeidsnormen; 30. ondersteunt de opstelling van gedragscodes voor de werkplek, de invoering van wetgeving betreffende minimumlonen en economische zekerheid voor gezinnen; 31. verzoekt de Europese Commissie om de verantwoordelijkheid van het bedrijfsleven voor de uitbanning van kinderarbeid te handhaven en te versterken; verzoekt de Europese Commissie om het bedrijfsleven dat werkzaam is in de EU te verplichten tot het documenteren, rapporteren en nemen van verantwoor- delijkheid voor werkomstandigheden op alle niveaus van de productieketen; verzoekt daarom de Commissie om een hotline voor kinderarbeid op te zetten zodat informatie kan worden verschaft over kinderarbeid in de directe activiteit of productieketen van in de EU gevestigde bedrijven; is van mening dat deze naleving voor de productieketen dient te worden begeleid met regelmatige en intensieve controles op alle niveaus en moet worden geverifieerd door middel van onafhankelijke auditing; indien wordt vastgesteld dat in een bedrijf sprake is van kinderarbeid in zijn productieketen moet de Europese Commissie dit bedrijf verplichten tot het opstellen en publiceren van een tijdgebonden programma van hoogstens drie jaar ter uitbanning van de kinderarbeid in de betreffende productieketen; is van mening dat er een sanctieprogramma moet worden ontworpen dat tot uitvoer moet worden gebracht indien het gebruik van kinderarbeid doorgaat; 16. 3. 2009 NL Publicatieblad van de Europese Unie C 61/37 32. dringt er bij de Europese Commissie en de ACS-regeringen op aan zich er van te vergewissen dat elk bedrijf waarvan is geconstateerd dat het kinderarbeid toepast, er voor moet zorgen dat de kinderen die er werken op een goede wijze in het onderwijssysteem zijn geïntegreerd; 33.  benadrukt dat de algemene tariefpreferentie-status (SAP-status) en de SAP+-status voor de ACS-staten die profiteren van de SAP- en de SAP+-programma's moet zijn gebonden aan het ratificeren van het IAO-verdrag betreffende kinderarbeid en het Verdrag van de Verenigde Naties inzake de rechten van het kind, maar ook aan het aantoonbaar naleven hiervan; verzoekt de Commissie met het oog hierop een structuur voor regelmatige en frequente monitoring van en rapportage over de naleving van de bepalingen van deze verdragen tot stand te brengen; verklaart dat er passende maatregelen moeten worden getroffen wanneer er bewijs bestaat voor ernstige en systematische schending; 34. is van mening dat overheidsopdrachten voorzien dienen te zijn van een clausule die het bedrijf dat de opdracht aanneemt verplicht om aan te tonen dat het de internationale normen betreffende kinderar- beid in zijn productieketen naleeft en dat zonder een dergelijke toetsing geen overheidsopdrachten worden verstrekt en dat er een geschikte gelegenheid (binnen de publieke arena) voor ngo's en andere partijen moet zijn om bewijs van het tegendeel te leveren; wijst er nadrukkelijk op dat dergelijke clau- sules in geen enkel opzicht dienen te worden beschouwd als niet-tarifaire handelsbelemmeringen; 35. verzoekt de lidstaten van de EU en de Europese Commissie om de ondersteuning aan bedrijven in de vorm van handelsmissies, exportsubsidies, subsidies en leningen te binden aan het aantoonbaar naleven van de internationale verdragen inzake kinderarbeid; 36. benadrukt dat de globalisering en de liberalisering van de wereldhandel vergezeld dienen te gaan van de eerbiediging van de grondrechten, met inbegrip van het verbod op kinderarbeid; 37. verzoekt de internationale gemeenschap (met inbegrip van de WTO) het initiatief te nemen tot een „kindvriendelijk keurmerk” waarmee duidelijk wordt aangegeven dat een product is „geteeld/gefabri- ceerd zonder kinderarbeid” en dat specifiek gebruikt kan worden voor landen waarvan bekend is dat kinderarbeid er veelvuldig voorkomt; 38. verzoekt zijn covoorzitters deze resolutie te doen toekomen aan de ministerraad van de ACS-EU, de Europese Commissie, de Afrikaanse Unie, het Cariforum, het Forum van het zuidelijke Stille Oceaan- gebied (Pacific Forum), de lidstaten van de Europese Unie, Unicef en de IAO.  RESOLUTIE (1) over de situatie Mauritanië De Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU, — te Port Moresby (Papoea-Nieuw-Guinea) bijeen van 25 tot en met 28 november 2008, — gelet op artikel 17, lid 1 van het Reglement, — gezien de bepalingen van het oprichtingsverdrag van de Afrikaanse Unie (AU), de Lomé-verklaring van juli 2000 en het Protocol betreffende de oprichting van de Vredes- en Veiligheidsraad van de Afrikaanse Unie voor ongrondwettelijke regeringswijzigingen, — gezien de besluiten die de Vredes- en Veiligheidsraad van de Afrikaanse Unie heeft genomen tijdens zijn 144e en 151e vergadering, — gezien de verklaring van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties van 20 augustus 2008, — gezien de verklaringen en resoluties van de Economische Gemeenschap van West-Afrikaanse Staten (Ecowas), de Europese Unie (EU) en de Organisation Internationale de la Francophonie (OIF), — gezien het overleg dat is geopend krachtens artikel 96 van de Overeenkomst van Cotonou, (1) Aangenomen door de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU op 28 november te Port Moresby (Papoea-Nieuw-Guinea). C 61/38 NL Publicatieblad van de Europese Unie 16. 3. 2009 — gezien het communiqué van de raadplegingsvergadering over de situatie in Mauritanië, bijgewoond door de Liga van Arabische Staten, de Verenigde Naties, de Organisatie van de Islamitische Conferentie, de OIF, de EU en de AU op 21 november 2008 in Addis Abeba, — gezien het verslag van de missie van de onderzoekscommissie van het Comité van ambassadeurs van de ACS-staten naar de Islamitische Republiek Mauritanië van 7 tot en met 11 oktober 2008, — gezien de resolutie van de Nationale Vergadering van Mauritanië van 14 september 2008, A. overwegende dat op 6 augustus 2008 een militaire junta onder leiding van generaal Mohamed Ould Abdel Aziz de president van de Islamitische Republiek Mauritanië, Sidi Mohamed Ould Cheikh Abdallahi, heeft afgezet, B. overwegende dat de economische en sociale situatie in het land catastrofaal is, en dat het welslagen van de democratie het best wordt gewaarbord door ontwikkeling, C. overwegende dat president Abdallahi in april 2007 democratisch is gekozen na een democratisch over- gangsproces dat door de internationale gemeenschap als exemplarisch is bestempeld en door de verkie- zingswaarnemingsmissie van de EU en de delegatie van het Europees Parlement is gevalideerd, D.  gezien de steun van de EU voor de overgang naar de democratie en het „steunprogramma” van 156 miljoen euro voor de periode 2008 tot 2013 in het kader van het tiende Europees Ontwikkelings- fonds, als aanvulling op de steun die al wordt gegeven en de 335 miljoen euro aan steun die sinds 1985 is verleend, E. F. overwegende dat Mauritanië lid is van het Euro-mediterrane partnerschap, ook bekend als het Barcelona-proces, en heeft deelgenomen aan de Mediterrane Top die op 13 juli 2008 in Parijs is gehouden, overwegende dat, hoewel de regeringswijziging zonder bloedvergieten is verlopen, president Abdallahi en verschillende andere politieke figuren zijn gearresteerd, en dat president Abdallahi nog steeds niet in vrijheid is gesteld, G. overwegende dat de junta een „Hoge Staatsraad” heeft ingesteld, en dat de voorzitter van die raad, gene- raal Mohamed Ould Abdel Aziz, door middel van een „grondwettelijke verordening” tot staatshoofd is benoemd, H. overwegende dat de „grondwettelijke verordening” waarin de junta zijn bevoegdheden heeft vastgelegd en die de junta in staat stelt per decreet te regeren geen enkele rechtsgrondslag heeft, I. J. overwegende dat de „Hoge Staatsraad” een premier heeft benoemd, overwegende dat de problemen waarmee Mauritanië ten tijde van de coup te kampen had van politieke aard waren en derhalve door middel van vreedzame, politieke middelen en een dialoog hadden kunnen worden opgelost, K. overwegende dat Mauritanië, ondanks deze problemen, opmerkelijke vooruitgang had geboekt op buitengewoon gevoelige binnenlandse beleidsterreinen als de terugkeer van vluchtelingen, de uitroeiing van slavernij en de verruiming van de vrijheid van de media, en dat dit veel beloofde voor de eventuele ontwikkeling van een stevig gewortelde democratie, L. overwegende dat een open debat tussen alle politieke krachten nodig is om vast te stellen op welke wijze de grondwettelijke orde en de mechanismen die het evenwicht tussen de uitvoerende en de wetge- vende macht regelen kunnen worden hersteld, teneinde binnen het raamwerk van de grondwet een goede balans tussen de president en het parlement, evenals de noodzakelijke politieke stabiliteit te waar- borgen, zonder inmenging door de strijdkrachten, M. gezien de verschillende manieren om een eind te maken aan de crisis en de grondwettelijke orde te herstellen die zijn voorgesteld door politieke groeperingen en het maatschappelijk middenveld, en met name het voorstel van de democratische oppositie en de „routekaart voor de overgang naar democratie” die de Nationale Vergadering heeft voorgesteld, N.  gezien de veiligheidsproblemen in de Sahel/Saharastrook, die voeding geven aan terrorisme, grensover- schrijdende criminaliteit en drugshandel en die een destabiliserend effect op de landen in deze subregio hebben, O. gezien de rol die Mauritanië speelt bij de bestrijding van deze plagen, 16. 3. 2009 NL Publicatieblad van de Europese Unie C 61/39 P. opmerkend dat de coup is veroordeeld door de internationale gemeenschap, met name door de ACS-groep, de Ecowas, de Afrikaanse Unie, de EU, de Arabische Liga en de Verenigde Naties, en gezien het besluit van de Afrikaanse Unie en de OIF om Mauritanië te schorsen totdat de democratie is hersteld, Q. overwegende dat de Afrikaanse Unie op 22 september 2008 de junta een ultimatum heeft gesteld voor het herstel van de grondwettelijke orde en het onvoorwaardelijke herstel van Sidi Mohamed Ould Cheikh Abdallahi in zijn ambt voor 6 oktober 2008, R. overwegende dat de militaire junta dat ultimatum heeft verworpen en dat de Commissie van de Afrikaanse Unie de lidstaten van de Afrikaanse Unie op dinsdag 7 oktober 2008 heeft opgeroepen om de putschisten in Mauritanië niet te erkennen, S. T. gezien het openen van een overlegprocedure tussen de Europese Unie en Mauritanië, in overeenstem- ming met artikel 96 van de Overeenkomst van Cotonou, dat voorziet in dergelijk overleg in gevallen dat „… een Partij van mening is dat de andere Partij een verplichting voortvloeiend uit de eerbiediging van de mensenrechten, de democratische beginselen en de rechtsstaat … niet is nagekomen”, overwegende dat de Wereldbank 175 miljoen dollar steun aan Mauritanië heeft opgeschort; overwe- gende dat deze opschorting negatieve effecten zal hebben voor zeventien nationale projecten in Mauritanië, evenals voor de deelname van het land aan regionale projecten van de Wereldbank met betrekking tot, onder andere, plattelandsontwikkeling, gezondheid, onderwijs en infrastructuur (zoals wegenbouw), U. overwegende dat de politie geweld heeft gebruikt om de door een coalitie van politieke partijen georga- niseerde demonstratie, waarvoor geen toestemming was gegeven en waarbij werd opgeroepen tot het herstel van president Abdallahi in zijn ambt, uiteen te slaan, 1. veroordeelt de omverwerping van de president en de regering door de strijdkrachten van Mauritanië en benadrukt dat de democratisch ingestelde instellingen moeten worden gerespecteerd; betreurt deze terugslag, gegeven de opmerkelijke vooruitgang die de afgelopen jaren in Mauritanië is geboekt bij de ontwikkeling van de democratie en de rechtsstaat; 2.  neemt kennis van de overplaatsing van de afgezette president Sidi Mohamed Ould Cheikh Abdallahi naar zijn thuisdorp, waar hij onder huisarrest is geplaatst, maar blijft aandringen op zijn onmiddelijke en onvoorwaardelijke vrijlating; 3. 4. 5. 6. 7. 8. 9. roept de Mauritaanse autoriteiten op de mensenrechten te respecteren, met inbegrip van de vrijheid van meningsuiting, vereniging en en vergadering; houdt vol dat breed gefundeerde raadplegingen de enige manier zijn om een einde te maken aan de crisis en alle democratische instellingen in staat te stellen hun functie weer uit te oefenen, met inbegrip van de volledige uitoefening van al zijn voorrechten door het parlement; roept de regerende militaire autoriteiten op zich onverwijld te committeren aan een tijdschema voor de terugkeer naar de grondwettelijke orde en het herstel van de democratische instellingen, en om de mili- tairen niet voor verkiezing in aanmerking te laten komen tijdens de verkiezingen; roept dienovereenkomstig alle politieke spelers in Mauritanië op om onverwijld een passend kader te scheppen voor dergelijk overleg; verwelkomt het begin van het overleg tussen de Europese Unie en de heersende autoriteiten in Mauritanië, en verzoekt de Europese Commissie om de Paritaire Parlementaire Vergadering regelmatig voortgangsverslagen over het in het kader van artikel 96 gehouden overleg en de vaststelling van een tijdschema voor het herstel van de grondwettelijke orde te doen toekomen, maar betreurt dat er in dit verband tot op heden geen significante vooruitgang is geboekt; verwelkomt de aankondiging van de Afrikaanse Unie dat zij na de verwerping van haar ultimatum door de Mauritaanse „Hoge Staatsraad” met „concrete voorstellen” zal komen; verzoekt de Afrikaanse Unie en de Europese Unie om alle mogelijke gerichte sancties te onderzoeken die tegen de miliaire putschisten kunnen worden genomen (reisverboden, bevriezing van bezittingen, enzovoort) indien de junta zich in de nabije toekomst niet committeert aan een relevant en geloof- waardig plan voor de beëindiging van de crisis en het herstel van de grondwettelijke orde, maar om geen stappen te nemen die de ontwikkeling van Mauritanië en een verbetering van de leefomstandig- heden van de bevolking in gevaar brengen; 10.  stelt met klem dat de bevolking van Mauritanië, die al zwaar wordt getroffen door de economische crisis en de voedselcrisis, niet tot gijzelaar van de huidige politieke crisis mag worden gemaakt, en verzoekt de Europese Commissie om uitvoering te geven aan de hulpprojecten voor het maatschappelijk middenveld in het kader van het Europees Instrument voor democratie en mensenrechten; C 61/40 NL Publicatieblad van de Europese Unie 16. 3. 2009 11. dringt er bij de junta op aan om de vele voordelen voor de bevolking van Mauritanië van het deelnemen aan het politieke proces voor vrede, democratie, welvaart en het wederzijds begrip tussen mensen, sociale groepen en culturen, zoals geschetst tijdens de Mediterrane Top van 13 juli 2008, die is bijge- woond door Sidi Mohamed Ould Cheikh Abdallahi, president van de Islamitische Republiek Mauritanië, in overweging te nemen; 12. verwelkomt het sturen van een delegatie van het Comité van Ambassadeurs van de ACS-landen en neemt kennis van de resolutie die de Mauritaanse Nationale Vergadering op 14 september 2008 heeft aangenomen; 13. besluit een parlementaire delegatie van de ACS-EU naar Mauritanië te sturen om het Mauritaanse parle- ment te helpen bij het herontdekken van zijn eenheid en het zoeken van een uitweg uit de crisis die voor alle betrokken partijen eervol is; 14. verzoekt zijn covoorzitters deze resolutie te doen toekomen aan de Raad van ministers van de ACS-EU, de Europese Commissie, de Commissie van de Afrikaanse Unie, het pan-Afrikaanse parlement, de Unie van de Arabische Maghreb, de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties en de Nationale Vergadering en andere autoriteiten van Mauritanië.  RESOLUTIE (1) over de situatie in Zimbabwe De Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU, — te Port Moresby (Papoea-Nieuw-Guinea) bijeen van 25 tot en met 28 november 2008, — gelet op artikel 17, lid 1 van het Reglement, — gezien het verslag van de verkiezingswaarnemingsmissie van het pan-Afrikaanse parlement van 29 maart 2008 over de geharmoniseerde verkiezingen in de Republiek Zimbabwe, — gezien de preliminaire verklaring van de verkiezingswaarnemingsmissie van het pan-Afrikaanse parle- ment van 29 juni 2008 over de tweede ronde van de presidentsverkiezingen en de tussentijdse parle- mentaire verkiezingen in Zimbabwe, — gezien de interimverklaring van de verkiezingswaarnemingsmissie van het pan-Afrikaanse parlement van 30 juni 2008 over de tweede ronde van de presidentsverkiezingen en de tussentijdse parlementaire verkiezingen in Zimbabwe, — gezien de preliminaire verklaring van 29 juni 2008 van de waarnemingsmissie van de Afrikaanse Unie (AU) in Zimbabwe, — gezien de resolutie over de vorming van een regering van nationale eenheid in Zimbabwe die op 1 juli 2008 tijdens Topconferentie van de AU te Sharm el-Sheikh, Egypte, is aangenomen, — gezien de beginselen en richtsnoeren inzake democratische verkiezingen die het Parlementair Forum van de Zuidafrikaanse Gemeenschap voor Ontwikkeling (SADC) in 2001 heeft aangenomen en de beginselen en richtsnoeren inzake democratische verkiezingen die zijn aangenomen tijdens de in augustus 2004 op Mauritius gehouden Top van de SADC, — gezien de overeenkomst van 15 september 2008 tussen het Zimbabwaanse African National Union- Patriotic Front (ZANU-PF) en de twee groeperingen van de Movement for Democratic Change (MDC) over het vinden van oplossingen voor de uitdagingen waar Zimbabwe voor staat, — gezien het SADC-Verdrag en de protocollen daarbij, met inbegrip van het verkiezingsprotocol, — gezien de oprichtingsakte van de Afrikaanse Unie, het Afrikaans Handvest van de rechten van de mens en de volkeren en het Nieuwe Partnerschap voor de ontwikkeling van Afrika, (1) Aangenomen door de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU op 28 november te Port Moresby (Papoea-Nieuw-Guinea). 16. 3. 2009 NL Publicatieblad van de Europese Unie C 61/41 A. overwegende dat de aanloop tot de presidents-, parlements- (lagerhuis) en senaatsverkiezingen in maart 2008, evenals de twee ronde van de verkiezingen in juni, plaats hebben gevonden in een ontoe- laatbare context van geweld en schendingen van de rechten van de oppositie door elementen in het Zimbabwaanse leger en milities van de partij van Mugabe, ZANU-PF, B.  overwegende dat de arrestatie, tijdens de tweede ronde van de verkiezingscampagne, van Tandai Biti, secretaris-generaal van de oppositiepartij, de MDC, en de poging tot moord op de leider van die partij, Morgan Tsvangirai, de tegenkandidaat van Robert Mugabe, die zijn toevlucht moest zoeken in een Euro- pese ambassade en vervolgens het land moest verlaten, de heer Tsvangirai dwong om zich terug te trekken uit de tweede ronde van de presidentverkiezingen, C. overwegende dat, ondanks de druk en allerlei vormen van intimidatie die tegen de bevolking worden uitgeoefend, Morgan Tsvangirai in de eerste ronde van de presidentsverkiezingen een grote meerderheid van de stemmen heeft behaald, en de MDC ook de parlementsverkiezingen (lagerhuis) en de verkiezing van de voorzitter van het parlement heeft gewonnen, D. overwegende dat op basis van de officiële resultaten van de tweede ronde van de verkiezingen van 27 juni 2008 de zittende president, Robert Mugabe, is herkozen, nadat Morgan Tsvangirai zich had teruggetrokken, E. F. overwegende dat een groot aantal Afrikaanse waarnemingsmissies (Economische Gemeenschap van West-Afrikaanse Staten, het pan-Afrikaanse parlement, de Afrikaanse Unie) heeft verklaard dat het resul- taat van de verkiezingen door het geweld niet de wens van de bevolking uitdrukt, overwegende dat het politieke beginselakkoord van 15 september 2008 over de vorming van een rege- ring van nationale eenheid om een eind te maken aan de crisis, dat is bereikt door bemiddeling van president Thabo Mbeki, een stap vooruit is, G. gezien de aanhoudende impasse in de onderhandelingen tussen de twee partijen over een regering van nationale eenheid, H. overwegende dat het desastreuze verloop van deze verkiezingen de al catastrofale humanitaire situatie van de bevolking van Zimbabwe verder heeft verslechterd, waardoor mensen gedwongen zijn om hun huizen en hun land te verlaten, I. J. overwegende dat het land, met een vrijwel totaal ingestort gezondheidsstelsel en een uiterst gebrekkige watervoorziening, te maken heeft met een cholera-epidemie; overwegende dat de levensverwachting in de afgelopen tien jaar is gedaald van 60 jaar voor beide geslachten tot 37 jaar voor mannen en 34 jaar voor vrouwen; en overwegende dat 1,7 miljoen mensen in Zimbabwe nu hiv hebben, overwegende dat het Wereldvoedselprogramma in oktober twee miljoen Zimbabwanen heeft gevoed, maar dat dit cijfer begin 2009 naar verwachting zal zijn gestegen naar 5,1 miljoen, hetgeen betekent dat binnenkort de helft van de bevolking van het land afhankelijk van hulp zal zijn, K.  overwegende dat volgens Unicef slechts een geschatte 40 % van de onderwijzers van het land daadwer- kelijk lesgeeft, en dat slechts een derde van de leerlingen de lessen volgt, L. met zorg kennis nemend van het betreurenswaardige weigeren van de toegang tot Zimbabwe aan een delegatie bestaande uit voormalig president van de Verenigde Staten Jimmy Carter, voormalig secretaris- generaal van de Verenigde Naties Kofi Annan en mensenrechtenactiviste Graça Machel, 1. 2. 3. 4. veroordeelt met kracht de gewelds- en intimidatiecampagnes tegen de bevolking, die als doel hebben om de stemming tijdens de verkiezingen van 2008 te beïnvloeden, evenals de schendingen van de rechten van de oppositie; verklaart dat in het licht van deze flagrante schendingen de Zimbabwaanse verkiezingen van 2008 niet als transparant, geloofwaardig en eerlijk kunnen worden beschouwd; verwelkomt de Afrikaanse bemiddelingspogingen onder leiding van president Thabo Mbeki, en dringt er bij de Afrikaanse landen en regionale instellingen als de SADC en de Afrikaanse Unie, evenals bij eminente Afrikaanse persoonlijkheden, sterk op aan om zich intensiever te betrekken bij de onderhan- delingen over en het daaropvolgende toezicht op een oplossing voor de situatie in Zimbabwe; bevestigt dat een regering van nationale eenheid een oplossing is voor het beëindigen van de crisis gedu- rende een overgangsperiode waarin de instellingen kunnen worden hervormd en de rechtsstaat kan worden hersteld; benadrukt dat de partijen in het akkoord over het delen van de macht van 15 september 2008 zijn overeengekomen om samen te werken aan een duurzame en blijvende demo- cratische en vreedzame oplossing voor de huidige politieke, economische en sociale crisis in Zimbabwe; C 61/42 NL Publicatieblad van de Europese Unie 16. 3. 2009 5. dringt er bij alle partijen bij het akkoord op aan om hun toezeggingen na te komen, constructief en volledig mee te werken aan de uitvoering van het akkoord en meer terughoudendheid en matiging te tonen tijdens de onderhandelingen; benadrukt dat alle partijen gelijk zijn en moeten afzien van het ondernemen van unilaterale actie in verband met de vorming van een nieuwe regering; 6. doet een krachtig appel op de internationale gemeenschap om snel substantiële humanitaire hulp aan de bevolking van Zimbabwe ter beschikking te stellen; 7.  merkt op dat de politieke crisis verwoestende gevolgen voor de bevolking van Zimbabwe heeft; merkt op dat de EU recentelijk tien miljoen euro aan hulp heeft vrijgemaakt en roept de Zimbabwaanse autori- teiten op om alle beperkingen aan humanitaire-hulporganisaties op te heffen en ervoor te zorgen dat de humanitaire hulp kan worden verleend overeenkomstig de beginselen van menselijkheid, neutraliteit, onpartijdigheid en onafhankelijkheid; 8. geeft uiting aan haar grote bezorgdheid over de situatie van de Zimbabwaanse vluchtelingen in de regio en betreurt de gewelddadigheden tegen Zimbabwaanse vluchtelingen in de omliggende landen; verzoekt de Europese Commissie om de buurlanden te steunen met programma's voor financiële en technische bijstand aan de vluchtelingen; 9. doet een krachtig beroep op alle belanghebbende partijen en de internationale gemeenschap om voorbe- reid te zijn op het snel geven van hulp voor de wederopbouw na afloop van het conflict in Zimbabwe; 10. betreurt het ten zeerste dat de humanitaire delegatie van „The Elders” (Groep van ouderen), bestaande uit Kofi Annan, gewezen secretaris-generaal van de VN, voormalig VS-president Jimmy Carter en Graça Machel, voorvechtster van de rechten van vrouwen en kinderen, door het regime van Mugabe de toegang tot Zimbabwe is ontzegd omdat zij hun invloed wilden aanwenden om de stroom onmiddel- lijke hulp en hulp op de langere termijn te vergroten teneinde een eind te maken aan het verschrikke- lijke lijden van de bevolking van Zimbabwe; steunt de aanhoudende inspanningen van „The Elders” om de humanitaire crisis in Zimbabwe te verlichten; 11. roept de toekomstige regering van nationale eenheid op om een neutrale en onafhankelijke commissie voor vrede en verzoening in te stellen om een nationaal heelproces te bevorderen, welke commissie de misdaden tegen de menselijkheid, martelingen, verkrachtingen en andere misdaden die in de interne conflicten zijn gepleegd moet onderzoeken; 12. is van mening dat het van essentieel belang is dat het nieuw gekozen parlement financiering en steun ontvangt om zijn capaciteit te vergroten; 13. verzoekt zijn covoorzitters deze resolutie te doen toekomen aan de Raad van ministers van de ACS-EU, de Europese Commissie, het pan-Afrikaanse parlement, de regering en het parlement van Zimbabwe, de Afrikaanse Unie, de SADC en de secretaris-generaal van de Verenigde Naties. Verklaring van Port Moresby over de mondiale voedselprijzen- en financiële crisis De Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU, te Port Moresby (Papoea-Nieuw-Guinea) bijeen van 25 tot en met 28 november 2008: Voedselprijzencrisis 1.  roept de instellingen van de EU op om het recente voorstel voor de instelling van een voedselfaciliteit van één miljard euro met spoed goed te keuren, zonder dat er in de bilaterale hulpbudgetten wordt gesneden, teneinde met substantiële extra hulp tegemoet te komen aan de dringende behoeften in ontwikkelingslanden; 16. 3. 2009 NL Publicatieblad van de Europese Unie C 61/43 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8. roept de regeringen van de ACS-staten en de EU op om tegemoet te komen aan de dringende behoeften van de meest kwetsbare groepen — in het bijzonder vrouwen en kinderen — door de steunverlening voor voeding en sociale vangnetten te verhogen en de socialebeschermingssystemen uit te breiden; benadrukt dat een hoge vraag en speculatie de voedsel- en brandstofprijzen omhoog hebben gejaagd; merkt op dat volatiele voedselprijzen vooral de meest kwetsbare groepen treft, zoals kinderen, vrouwen, armen in de steden, landlozen op het platteland, veehouders, kleinschalige boeren en de vele mensen die getroffen zijn door of herstellende zijn van schokken en conflicten, zoals binnenlandse ontheemden en vluchtelingen; merkt op dat hoewel de mondiale voedselprijzen recentelijk zijn gedaald, de prognose is dat de prijzen van granen, rijst en oliezaad in de komende tien jaar 10 tot 35 % hoger zullen komen te liggen dan in het afgelopen decennium; merkt op dat sterke stijging van de brandstofprijzen vooral boeren in ontwikkelingslanden hard treft omdat de kosten van meststoffen en vervoer worden opge- dreven, vooral in landen die niet aan zee grenzen; herinnert eraan dat millenniumontwikkelingsdoelstelling nr.  1 inhoudt dat het percentage mensen dat honger lijdt met de helft moet worden teruggebracht, maar dat elke dag een miljard mensen niet of te weinig te eten heeft, ondanks het feit dat de wereld voldoende voedsel produceert om de gehele wereld- bevolking te voeden; benadrukt dat ontwikkelingslanden, waarvan er vele nettovoedselimporteur zijn, de grootste slachtoffers van volatiele voedselprijzen zijn en dat voedselproductie weer op de internationale agenda moet worden geplaatst; roept de regeringen van de ACS-staten en de EU op om er gezamenlijk voor te zorgen dat er voldoende hulp en overheidsuitgaven worden ingezet om voedselzekerheid te realiseren, zoals wordt gesteld in de Verklaring van Maputo van de staatshoofden en regeringsleiders van de Afrikaanse Unie van juni 2004; roept de regeringen van de ACS-staten en de EU op om de investeringen te verhogen teneinde 2 % groei per jaar in de landbouw te verwezenlijken, de basisvoedselvoorraden — die het laagste niveau ooit hebben bereikt — weer op te bouwen en de mondiale controle- en informatiesystemen te versterken; roept de welvarende naties, waaronder de EU-lidstaten, evenals de komende regering van de Verenigde Staten, op om de landbouwsubsidies te verlagen en de exportsubsidies voor landbouwproducten af te schaffen, zoals de meeste rijke landen bij de start van de Doha-ontwikkelingsronde hebben beloofd, hoewel er sindsdien wereldwijd niet veel vooruitgang is geboekt; 9. roept de regeringen van de ACS-staten op om landbouwers en veehouders, van wie een groot deel vrouw is, te betrekken bij de ontwikkeling van hun beleid inzake landbouw en het gebruik van land; 10. roept de regeringen van de ACS-staten op om kleine boeren, in het bijzonder vrouwen, weerbaarder te maken door ervoor te zorgen dat ze toegang tot land, kredieten en nieuwe technologieën hebben, waar- door de productie zal toenemen; 11. roept de Europese Commissie en de EU-lidstaten op om de samenhang tussen hun landbouw-, handels- en ontwikkelingsbeleid te vergroten; Financiële crisis en het mondiale financiële systeem 12. roept de internationale gemeenschap op om het mondiale financiële systeem te reguleren teneinde de transparantie ervan te waarborgen en onethische speculatie te ontmoedigen en om dit systeem zodanig te hervormen dat ontwikkelingslanden meer zeggenschap krijgen; 13.  C 61/8 FR Journal officiel de l'Union européenne 16. 3. 2009 PROCÈS-VERBAL DE LA SÉANCE DU VENDREDI 28 NOVEMBRE 2008 (2009/C 61/04) (La séance est ouverte à 8 h 50) PRÉSIDENCE: Mme KINNOCK Coprésidente 1. Suppléances La coprésidente annonce les suppléances suivantes: (suppléant Fernandes), Audy Attard-Montalto (suppléant Coelho), Budreikaitė (suppléant Busk), Czarnecki (suppléant de Villiers), Ford (suppléant Arif), Gill (suppléant Gröner), Goebbels Bullmann), Hutchinson (suppléant (suppléant McAvan), Jäätteenmäki (suppléant Morillon), Lavarra (suppléant Zani), Leinen (suppléant Jöns), Maldeikis (suppléant Louis), Martin D. (suppléant Fraile Cantón), Neris (suppléant Ferreira E. ), Olajos (suppléant Mitchell), Sornosa Martínez (suppléant Scheele), Sudre (suppléant Gaubert) et Zwiefka (suppléant Záborská) du commerce Corapporteurs: M. Waven William (Seychelles) et Mme Anne Van Lancker. Les amendements no 1 à 5, l'amendement de compromis no 1 (avec un amendement oral déposé par M. Agnoletto) et les amendements 10 à 12 sont adoptés. La résolution modifiée est adoptée à l'unanimité moins une abstention. les — Rapport sur les conséquences sociales du travail des enfants stratégies de lutte contre le travail des enfants et (ACP-UE/100. 247/08/fin. ) — Commission des affaires sociales et de l'environnement Corapporteurs: Mme Ana Rita Sithole (Mozambique) et M. Liam Aylward. 2. Approbation du procès-verbal du jeudi 27 novembre L'amendement 1 est adopté. 2008 (matin) Le procès-verbal est approuvé. 3. Résumé des ateliers — M. Bernard Lehideux, concernant la région autonome de Bougainville; — M. Waven William (Seychelles) sur la pêche, notamment au thon, dans le contexte de l'accord de partenariat économique l'Union (APE) entre la Papouasie — Nouvelle-Guinée et européenne; — M. Ibrahim I. Matola (Malawi), concernant le paludisme, la tuberculose et le VIH/sida. Un amendement oral au considérant AD, présenté par Mme Sithole (Mozambique), est adopté. Un vote séparé sur le paragraphe 32 est demandé par cinq membres et le paragraphe est rejeté. La résolution modifiée est adoptée à l'unanimité. 6. Vote sur les propositions de résolution d'urgence — Proposition de résolution d'urgence sur Mauritanie (ACP-UE/100. 440/08/comp. ) la situation en Un amendement oral au paragraphe 13, présenté par M. Hutchinson, est adopté. Les amendements 1 à 4 sont adoptés. 4. Vote sur règlement l'amendement relatif à une révision du La résolution modifiée est adoptée à l'unanimité moins une abstention. La proposition est adoptée par les deux groupes, conformément à l'article 34 du règlement. — Proposition de résolution d'urgence sur Zimbabwe (ACP-UE/100. 439/08/comp. ) la situation au Aucun amendement n'est déposé. 5.  Vote sur les propositions de résolution incluses dans les rapports soumis par les trois commissions permanentes La résolution modifiée est adoptée à l'unanimité moins deux abstentions. — Rapport sur la protection des civils pendant les opérations de maintien de la paix menées par les Nations Unies et les (ACP-UE/100. 291/08/fin. ) — organisations Commission des affaires politiques Corapporteurs: Dr Komi Selom Klassou (Togo) et M. Johan Van Hecke. régionales La résolution est adoptée à l'unanimité sans amendements. — Rapport sur l'efficacité de l'aide et la définition de l'aide publique au développement (ACP-EU/100. 300/08/fin. ) — Commission du développement économique, des finances et Intervient: Ribeiro e Castro, à propos d'une erreur factuelle. 7. Adoption de la déclaration de Port Moresby sur les crises alimentaire et financière mondiales La déclaration est adoptée par acclamation. Explication de votes (article 16 du règlement): Aubert et Hutchinson (oralement) et Ford (par écrit). 16. 3. 2009 FR Journal officiel de l'Union européenne C 61/9 8. Questions diverses Interviennent: Mugambe (Ouganda) et Gomes, sur les armes légères et de petit calibre; Ribeiro e Castro, sur la nécessité d'exa- miner à l'avance la question des coûts élevés liés à la tenue à Luanda (Angola) de la 18e session de l'APP; Audy sur la procé- dure permettant l'adoption de déclarations par acclamation; Bowis sur les deux visites prévues parallèlement aux ateliers; Sithole (Mozambique) pour remercier les autorités de PNG pour l'organisation; Danata (Cameroun) sur les questions liées au transport; Ramotar (Guyana) pour proposer d'adresser un courrier au président élu des États-Unis, Barrack Obama, afin de l'inviter à une session de l'APP. La coprésidente remercie les autorités de PNG pour leur hospita- lité et pour tous les efforts déployés dans le cadre de l'organisa- tion de la 16e session de l'Assemblée parlementaire paritaire à Port Moresby ainsi que des rencontres associées à cet événe- ment. 9. Date et lieu de la 17e session de l'Assemblée parlemen- taire paritaire La 17e session de l'APP se tiendra du 6 au 9 avril à Prague (République tchèque). Mme Roithova dit aux membres qu'ils seront les bienvenus à Prague. (La séance est levée à 22 h 15) Wilkie RASMUSSEN et Glenys KINNOCK Coprésidents Sir John KAPUTIN et Dietmar NICKEL Cosecrétaires généraux C 61/10 FR Journal officiel de l'Union européenne 16. 3.  2009 LISTE ALPHABÉTIQUE DES MEMBRES DE L'ASSEMBLÉE PARLEMENTAIRE PARITAIRE ANNEXE I Représentants ACP Représentants PE RASMUSSEN (ÎLES COOK), coprésident KINNOCK, coprésidente ANGOLA (VP) BURKINA FASO (VP) GAHLER (VP) VENTRE (VP) CONGO, République du (VP) JOUYE DE GRANDMAISON (VP) CONGO, République démocratique du (VP) ÉTHIOPIE (VP) GAMBIE (VP) GUYANA (VP) PAPOUASIE — NOUVELLE-GUINÉE (VP) RWANDA (VP) ÎLES SALOMON (VP) SURINAME (VP) ZIMBABWE (VP) ANTIGUA-ET-BARBUDA BAHAMAS BARBADE BELIZE BÉNIN BOTSWANA BURUNDI CAMEROUN CAP-VERT RÉPUBLIQUE CENTRAFRICAINE TCHAD COMORES CÔTE D'IVOIRE DJIBOUTI DOMINIQUE RÉPUBLIQUE DOMINICAINE GUINÉE ÉQUATORIALE ERYTHREE FIDJI GABON GHANA GRENADE GUINÉE GUINÉE-BISSAU JAMAÏQUE HAÏTI KENYA KIRIBATI LESOTHO LIBÉRIA MADAGASCAR CARLOTTI (VP) MITCHELL (VP) AUBERT (VP) LULLING (VP) BIELAN (VP) POLFER (VP) MARTÍNEZ MARTÍNEZ (VP) BOWIS (VP) GOUDIN (VP) AGNOLETTO ALLISTER ARIF AYLWARD BEREND BORRELL FONTELLES BULLMAN BUSK CALLANAN CASHMAN CIANI COELHO CORNILLET DEVA DILLEN DOMBROVSKIS FERNANDES FERREIRA FRAILE CANTÓN GAUBERT GOMES GRABOWSKA GRÖNER GURMAI HALL HAUG HOLM IRUJO AMEZAGA JÖNS KACZMAREK KORHOLA 16. 3. 2009 FR Journal officiel de l'Union européenne C 61/11 MALAWI MALI ÎLES MARSHALL (République des) MAURITANIE MAURICE MICRONÉSIE (États fédérés de) MOZAMBIQUE NAMIBIE NAURU (République de) NIGER NIGÉRIA NIUÉ PALAU SAINT-CHRISTOPHE-ET-NEVIS SAINTE-LUCIE KOZLIK LANGENDRIES LEHIDEUX LÓPEZ-ISTÚRIZ WHITE LOUIS McAVAN MARTENS MAURO MAYER MORILLON NOVAK PLEGUEZUELOS AGUILAR RIBEIRO E CASTRO ROITHOVÁ ROSATI SAINT-VINCENT-ET-LES-GRENADINES SANZ PALACIO SAMOA SÃO TOMÉ E PRÍNCIPE SÉNÉGAL SEYCHELLES SIERRA LEONE SOMALIE AFRIQUE DU SUD SOUDAN SWAZILAND TANZANIE TIMOR-ORIENTAL TOGO TONGA TRINIDAD ET TOBAGO TUVALU OUGANDA VANUATU ZAMBIE SCHEELE SCHLYTER SCHMIDT F. SCHMIDT O. SCHNELLHARDT SCHRÖDER SPERONI STURDY VAN HECKE VAN LANCKER VENETO de VILLIERS WIELAND WIJKMAN ZÁBORSKÁ ZANI ZĪLE ZIMMER COMMISSION DES AFFAIRES POLITIQUES Membres ACP Membres PE IBOVI (RÉP. DU CONGO), coprésident CALLANAN, coprésident CHERON (HAÏTI), VP AIMO (PAPOUASIE — NOUVELLE-GUINÉE), VP DE SOUSA (ANGOLA) BELIZE DAYORI (BÉNIN) RÉP. CENTRAFRICAINE ÎLES COOK AMON-AGO (CÔTE D'IVOIRE) JÖNS, VP POLFER, VP BIELAN CARLOTTI COELHO DILLEN GAHLER GAUBERT C 61/12 FR Journal officiel de l'Union européenne 16. 3. 2009 MUSA NAIB (ÉRYTHRÉE) TOGA (ÉTHIOPIE) CAVUILATI (FIDJI) MILEBOU-AUBUSSON (GABON) KUMI (GHANA) GRENADE GUINÉE GUYANA KAMAR (KENYA) KOLLIE (LIBÉRIA) NIUÉ STRAKER (SAINT-VINCENT-ET-LES-GRENADINES) AFRIQUE DU SUD MPOROGOMYI (TANZANIE) KLASSOU (TOGO) TUVALU MANDIZHA (ZIMBABWE) GOMES GRABOWSKA GRÖNER GURMAI KACZMAREK LÓPEZ ISTÚRIZ LOUIS MARTÍNEZ MARTÍNEZ MAURO MORILLON SANZ PALACIO SCHMIDT F. VAN HECKE VENTRE WIELAND ZANI ZIMMER COMMISSION DU DÉVELOPPEMENT ÉCONOMIQUE, DES FINANCES ET DU COMMERCE Membres ACP KGATHI (BOTSWANA), coprésident KUTEKALA (RÉP. DÉM.  DU CONGO) VP WAZIRI (NIGÉRIA), VP BARBADE MANIRAKIZA (BURUNDI) GUINÉE ÉQUATORIALE DALRYMPLE-PHILIBERT (JAMAÏQUE) TIHELI (LESOTHO) ASSARID (MALI) GUELAYE (MAURITANIE) MICRONÉSIE (États fédérés de) MUSHELENGA (NAMIBIE) PALAU POLISI (RWANDA) SAMOA SÃO TOMÉ E PRÍNCIPE SECK (SÉNÉGAL) WILLIAM (SEYCHELLES) LAHAI (SIERRA LEONE) SAINT-CHRISTOPHE-ET-NEVIS SAINTE-LUCIE DEKUEK (SOUDAN) TONGA TRINIDAD ET TOBAGO MUGAMBE (OUGANDA) NJOBVU (ZAMBIE) Membres PE SCHLYTER, coprésident DOMBROVSKIS, VP RIBEIRO E CASTRO, VP AGNOLETTO BEREND BULLMANN BUSK CORNILLET DEVA FERREIRA IRUJO AMEZAGA KINNOCK KOZLÍK LANGENDRIES LEHIDEUX LULLING MAYER McAVAN PLEGUEZUELOS AGUILAR ROSATI SCHRÖDER SPERONI STURDY VAN LANCKER de VILLIERS ZĪLE 16. 3. 2009 FR Journal officiel de l'Union européenne C 61/13 COMMISSION DES AFFAIRES SOCIALES ET DE L'ENVIRONNEMENT Membres ACP TOSUL (VANUATU), coprésident SITHOLE (MOZAMBIQUE), VP DEERPALSING (MAURICE), VP ANTIGUA-ET-BARBUDA BAHAMAS TAPSOBA (BURKINA FASO) DANATA (CAMEROUN) CAP-VERT TCHAD COMORES SAID (DJIBOUTI) DOMINIQUE JIMENEZ (RÉPUBLIQUE DOMINICAINE) BALDEH (GAMBIE) GUINÉE BISSAU KIRIBATI MADAGASCAR MALAWI ÎLES MARSHALL NAURU (République de) OUMAROU (NIGER) ÎLES SALOMON SOMALIE RATHPAL (SURINAME) THWALA (SWAZILAND) TIMOR-ORIENTAL Membres PE SCHEELE, coprésidente NOVAK, VP ARIF, VP ALLISTER AUBERT AYLWARD BORRELL FONTELLES BOWIS CASHMAN CIANI FERNANDES FRAILE CANTÓN GOUDIN HALL HAUG HOLM JOUYE DE GRANDMAISON KORHOLA MARTENS MITCHELL ROITHOVA SCHMIDT O. SCHNELLHARDT VENETO WIJKMAN ZÁBORSKÁ C 61/14 FR Journal officiel de l'Union européenne 16. 3.  2009 LISTE DE PRÉSENCE À LA SESSION DU 25 AU 28 NOVEMBRE À PORT MORESBY (PAPOUASIE — NOUVELLE-GUINÉE) ANNEXE II RASMUSSEN (Îles Cook), coprésident KINNOCK, coprésidente DE SOUSA (Angola) (VP) BRATHWAITE (La Barbade) DAYORI (Bénin) NTUANE (Botswana) KABORE (Burkina Faso) (VP) MANIRAKIZA (Burundi) DANATA (Cameroun) AGNOLETTO ATTARD-MONTALTO (suppléant Fernandes) (2) (4) AUBERT (VP) AUDY (suppléant Coelho) AYLWARD BIELAN (2) (3) (4) BOWIS (VP) BOUNKOULOU (Congo, République du) (VP) BUDREIKAITE (suppléant Busk) LUTUNDULA (Congo, République démocratique du) (VP) CASHMAN JIMENEZ (République dominicaine) CZARNECKI (suppléant De Villiers) (2) (3) (4) DOUGAN MALABO (Guinée équatoriale) NAIB (Érythrée) TOGA (Éthiopie) (VP) CAVUILATI (Fidji) (*) MILEBOU AUBUSSON (Gabon) BALDEH (GAMBIE) ATTOH (Ghana) RAMOTAR (Guyana) JACINTHE (Haïti) HAY WEBSTER (Jamaïque) KAMAR(Kenya) TABAI (Kiriati) MAFURA (Lesotho) DEVA DILLEN DOMBROVSKIS FORD (suppléant Arif) GAHLER (VP) GILL (suppléant Gröner) GOEBBELS (suppléant Bullmann) GOMES GOUDIN (VP) GRABOWSKA HAUG HUTCHINSON (suppléant McAvan) JÄÄTTEENMÄKI (suppléant Morillon) MAHAZAKA (Madagascar) JOUYE DE GRANDMAISON (VP) MATOLA (Malawi) ASSARID (Mali) GUELAYE (Mauritanie) DEERPALSING (Maurice) KACZMAREK LAVARRA (suppléant Zani) LEHIDEUX LEINEN (suppléant Jöns) WELLY, (Micronésie, États fédérés de) MALDEIKIS (suppléant Louis) SITHOLE (Mozambique) MUSHELENGA (Namibie) OUMAROU (Niger) ABDULLAHI (Nigeria) MARTENS MARTIN (suppléant Fraile Cantón) MARTÍNEZ MARTÍNEZ (VP) MAURO AIMO (Papouasie — Nouvelle-Guinée) (VP) NERIS (suppléant Ferreira) POLISI (Rwanda) (VP) NOVAK THOMAS (Saint-Christophe-et-Nevis) (*) OLAJOS (suppléant Mitchell) EVERISTUS (Sainte-Lucie) POMES (suppléant López-Istúriz White) (2) (3) STRAKER (Saint-Vincent-et-les-Grenadines) RIBEIRO E CASTRO 16. 3. 2009 FR Journal officiel de l'Union européenne C 61/15 SOLAMALEMALO (Samoa) WILLIAM (Seychelles) LAHAI (Sierra Leone) BATA'ANISIA (Îles Salomon) (VP) (*) ROITHOVA ROSATI SCHMIDT O. SCHRÖDER SITHOLE (Afrique du Sud) SORNOSA MARTINEZ (Scheele) SPERONI (3) (4) SUDRE (Gaubert) VAN HECKE (1) (2) (3) VAN LANCKER VENETO (1) (2) (3) VENTRE WIELAND ZĪLE ZIMMER ZWIEFKA (suppléant Zaborska) DEKUEK (Soudan) RODGERS (Suriname) (VP) MASUKU (Swaziland) (*) KAGYER DARBO (Tchad) KLASSOU (Togo) MUGAMBE (Ouganda) TOSUL (Vanuatu) MILUPI (Zambie) CHIDAKWA (Zimbabwe) (VP) (*) Pays représenté par un non-parlementaire. (1) Présent le 25 novembre 2008. (2) Présent le 26 novembre 2008. (3) Présent le 27 novembre 2008. (4) Présent le 28 novembre 2008.  Assistaient également à la réunion: ANGOLA PINTO GAMBOA SAMY BURKINA FASO TABSOBA OUBA BARBADE HUMPHREY BURUNDI NIBOGORA CONGO (République du) OBA CONGO (République démocratique du) ENDUGA LITUMBA KUTEKALA KAAWA MBUKU LAKA MOLEKE MOLIWA BIE BONGENGE MAYICHA GUINÉE ÉQUATORIALE CARMELO BACALE GABON MABAKA NTEM ALLOGHO GHANA KUMI BÉNIN ALIA SEIDOU ADAMBI TODJINOU CAMEROUN AWUDU MBAYA HAMA TOUKOUR NDOUMBA NGONO ABDOULAYE DAOUDA SOKENG ÉTHIOPIE ALI ABERA AHMEDIN GEBRE-CHRISTOS C 61/16 FR Journal officiel de l'Union européenne 16. 3. 2009 KENYA KOMBO MALI BA HAÏTI DOREUS DENIUS NELSON ACKLUSH MAURITANIE OULD BOILIL MAURICE GUNESSEE NAMIBIE DE WAAL IIPINGE RUMPF RWANDA AYINKAMIYE PAPOUASIE — NOUVELLE-GUINÉE DEKENA GRAHAM MALADINA ZURENUOC ASIK WESLEY TABAR LAGEA BOURSIN SIERRA LEONE BUNDU ÎLES SALOMON MA'AHANUA SOUDAN JERVASE YAK MUSTAFA ALOPA ABDELLA OUGANDA ATIM-OGWAL KATENKA-APULI SURINAME RATHIPAL CASTELEN JAIRAM ZIMBABWE HOLLAND NDLOVU NIGERIA USMAN AKWASHIKI SEYCHELLES FAURE AFRIQUE DU SUD MAGAU OPPERMAN SOOKLAL TOGO GBONE CONSEIL ACP-UE WILTZER (ancien ministre délégué à la coopération et à la francophonie, représentant le Président en exercice du Conseil de l'Union européenne) BEMBAMBA (ministre de l'économie et des finances (Burkina Faso), Président en exercice du Conseil ACP) COMMISSION EUROPÉENNE MICHEL, membre de la Commission en charge du développement et de l'aide humanitaire CESE JAHIER ANTHONY 16. 3. 2009 FR Journal officiel de l'Union européenne C 61/17 CTA BOTO DOUDET CAMPAGNE DU MILLÉNAIRE DES NATIONS UNIES PIMPLE SECRÉTARIAT DU FORUM DES ÎLES DU PACIFIQUE GOSSELIN FAO GUEYE SECRÉTARIAT ACP KAPUTIN, cosecrétaire général SECRÉTARIAT UE NICKEL, cosecrétaire général C 61/18 FR Journal officiel de l'Union européenne 16. 3. 2009 ANNEXE III ANNEXE AU PROCÈS-VERBAL DE LA SÉANCE DU MARDI 25 NOVEMBRE 2008 Accréditation des délégués non parlementaires FIDJI S. E. M. Ratu CAVUILATI Ambassadeur des Îles Fidji, Bruxelles ÎLES SALOMON S. E. M. Bernard BATA'ANASIA Ambassadeur des Îles Salomon, Port Moresby SWAZILAND Mme Pilile MASUKU Première secrétaire, ambassade du Swaziland, Bruxelles SAINT-CHRISTOPHE-ET-NEVIS M. Arnold THOMAS Chargé d'affaires, ambassade des États de la Caraïbe orientale, Bruxelles 16. 3. 2009 FR Journal officiel de l'Union européenne C 61/19 ANNEXE IV RÉSOLUTIONS ADOPTÉES — sur la protection des civils au cours des opérations de maintien de la paix des Nations unies et des organisations régionales (ACP-UE/100. 291/08/fin. ) Page 19 — sur l'efficacité de l'aide et la définition de l'aide publique au développement 26 (ACP-UE/100. 300/08/fin. ) — sur les conséquences sociales du travail des enfants et les stratégies de lutte contre le travail des 31 enfants (ACP-EU/100.  247/08/fin. ) — sur la situation en Mauritanie (ACP-UE 100. 440/08/fin. ) — sur la situation au Zimbabwe (ACP-UE 100. 439/08/fin. ) — Déclaration de Port Moresby sur les crises alimentaire et financière mondiales (ACP-UE/100. 393/08/fin. ) 37 40 42 RÉSOLUTION (1) sur la protection des civils au cours des opérations de maintien de la paix des Nations unies et des organisations régionales L'Assemblée parlementaire paritaire ACP-UE, — réunie à Port Moresby (Papouasie-Nouvelle-Guinée) du 24 au 28 novembre 2008, — vu l'article 17, paragraphe 1, de son règlement, — vu les Conventions de Genève, et en particulier la Quatrième (12 août 1949) relative à la protection des personnes civiles en temps de guerre, et ses protocoles additionnels de 1977 et 2005, — vu le traité sur l'interdiction des mines antipersonnel (traité d'Ottawa) signé en septembre 1997, et la Convention des Nations unies sur certaines armes classiques (CCAC) conclue à Genève le 10 octobre 1980 et entrée en vigueur en décembre 1983, et ses protocoles additionnels, — vu la Déclaration universelle des droits de l'homme des Nations unies du 10 décembre 1948, et la décla- ration et le programme d'action de Vienne adoptés à l'issue de la Conférence mondiale sur les droits de l'homme qui s'est tenue du 14 au 25 juin 1993, — vu le statut de Rome établissant la Cour pénale internationale adopté en 1998, et en particulier ses articles 6, 7 et 8, — vu l'accord de partenariat entre les membres du groupe des États d'Afrique, des Caraïbes et du Pacifique, d'une part, et la Communauté européenne et ses États membres, d'autre part, signé à Cotonou le 23 juin 2000 («l'accord de Cotonou») (2), tel que modifié à Luxembourg le 25 juin 2005 (3), et en particulier ses articles 8, 17, paragraphe 2, 20, 31, 33, 96 et 97, — vu sa résolution sur la réhabilitation post-conflit dans les pays ACP adoptée au cours de sa 9e session, à Bamako, le 21 avril 2005 (4), — vu sa résolution sur le rôle de l'intégration régionale dans la promotion de la paix et de la sécurité, adoptée au cours de sa 11e session, le 22 juin 2006 à Vienne (5), (1) Adoptée par l'Assemblée parlementaire paritaire le 28 novembre 2008 à Port Moresby (Papouasie-Nouvelle-Guinée). (2) JO L 317 du 15. 12. 2000, p. 3. (3) JO L 287 du 28. 10. 2005, p. 4.  (4) JO C 272 du 3. 11. 2005, p. 26. (5) JO C 307 du 15. 12. 2006, p. 17. C 61/20 FR Journal officiel de l'Union européenne 16. 3.  2009 — vu le rapport du Secrétaire général des Nations unies au Conseil de sécurité, S/1998/318 du 13 avril 1998, intitulé «Les causes des conflits et la promotion d'une paix et d'un développement durables en Afrique», — vu les rapports du Secrétaire général des Nations unies au Conseil de sécurité sur la protection des civils dans les conflits armés, contenus dans les documents S/1999/957 (8 septembre 1999), S/2001/331 (30 mars 2001), S/2002/1300 (30 novembre 2002), S/2004/431 (28 mai 2004), S/2005/740 (28 novembre 2005), et S/2007/643 (28 octobre 2007), — vu les résolutions 1265 du 17 septembre 1999, 1296 du 19 avril 2000, 1674 du 28 avril 2006 et 1738 du 23 décembre 2006 du Conseil de sécurité des Nations unies, sur la protection des civils dans les conflits armés, qui réaffirment qu'il incombe au premier chef aux parties au conflit armé d'assurer la protection des civils, et qui reconnaissent également l'importante contribution des organisations régio- nales à la protection des civils dans les conflits armés, — vu les déclarations du Président du Conseil de sécurité des 15 mars 2002 et 15 décembre 2003, et l'«Aide-mémoire pour l'examen des questions relatives à la protection des civils dans les conflits armés durant les délibérations du Conseil de sécurité sur les mandats des opérations de maintien de la paix», — vu les résolutions 1325 du 31 octobre 2000 et 1820 du 19 juin 2008 du Conseil de sécurité des Nations unies, qui soulignent l'importance d'une participation égale et entière des femmes à toutes les activités visant au maintien et à la promotion de la paix et de la sécurité, — vu le rapport final de l'état-major d'opérations de l'UE sur les mesures favorisant l'égalité entre hommes et femmes au sein de l'EUFOR RD Congo, — vu le rapport du Groupe de personnalités de haut niveau «Un monde plus sûr: notre affaire à tous» (2004), publié par le Groupe de personnalités de haut niveau sur les menaces, les défis et le changement, qui presse la communauté internationale de trouver des solutions énergiques, — vu la déclaration du Sommet mondial, adoptée à New York en septembre 2005, — vu la résolution de l'Assemblée parlementaire du Conseil de l'Europe 1385 (2004) et sa recommanda- tion 1665 (2004) intitulée «Prévention et règlement des conflits: le rôle des femmes», textes adoptés le 23 juin 2004, — vu la résolution S/2001/1366 du 30 août 2001 du Conseil de sécurité des Nations unies, sur le rôle du Conseil de sécurité dans la prévention des conflits armés, — vu la résolution du Conseil de sécurité des Nations unies S/2003/1502 du 26 août 2003 sur la protec- tion du personnel des Nations Unies, du personnel associé et du personnel humanitaire dans les zones de conflit, et la Convention sur la sécurité du personnel des Nations Unies et du personnel associé, du 9 décembre 1994, et son protocole facultatif du 8 décembre 2005, — vu les déclarations semestrielles du sous-secrétaire général des Nations unies aux affaires humanitaires au Conseil de sécurité, sur la protection des civils dans les conflits armés, — vu la définition basique du maintien de la paix, établie par le département des opérations de maintien de la paix des Nations unies, selon laquelle «le maintien de la paix est une façon d'aider les pays déchirés par des conflits à créer les conditions d'une paix durable. Le personnel de maintien de la paix des Nations Unies — soldats et officiers militaires, policiers et personnel civil en provenance d'un grand nombre de pays — surveille et observe les processus de paix qui se font jour dans des situations d'après conflit et aide les parties au conflit à mettre en œuvre l'accord de paix qu'elles ont signé. Cette assistance revêt de nombreuses formes, notamment la promotion de la sécurité humaine, l'établissement de mesures de confiance, des arrangements en matière de partage du pouvoir, un appui électoral, le renforcement de l'état de droit et le développement économique et social», — vu le rapport de la commission des affaires politiques (ACP-UE 100. 291/08/fin. ), A. considérant que le concept classique du maintien de la paix, qui vise essentiellement à séparer les parties à un conflit après la signature d'un cessez-le-feu, a évolué avec le temps pour inclure la surveillance des frontières, la création de zones démilitarisées et, si ces aspects sont prévus par les accords, le contrôle des échanges de prisonniers et la démilitarisation, qui sont alors conçus comme les éléments d'un «processus systématisé» destiné à assurer et préserver un espace politique permettant aux parties de mener des négociations et de parvenir à un règlement de leur différend, 16. 3. 2009 FR Journal officiel de l'Union européenne C 61/21 B. C. D. E. F. G. H. I. J. K. L.  considérant que 109 gouvernements souverains ont reconnu, dans la déclaration du Sommet mondial adoptée à New York en septembre 2005, la responsabilité des États et des Nations unies dans la protec- tion des populations contre le génocide, les crimes contre l'humanité et le nettoyage ethnique, les crimes de guerre, considérant que la multiplicité des tâches impliquées par les mandats de protection des civils amènent les forces du maintien de la paix à opérer dans différentes directions, et que ces personnels sont de plus en plus engagés dans des opérations de sécurité non militaire, telles que le développement, la recon- struction et la consolidation de la paix à long terme, autant d'activités auxquelles les militaires ne sont traditionnellement pas formés, considérant que l'un des obstacles qui freine l'aptitude des missions de maintien de la paix à protéger les civils est la sous-reconnaissance du rôle et des compétences potentiels de la capacité civile permanente, composée de personnel civil professionnel multinational, bien formé, rapidement mobilisable et apte à des tâches relatives à la protection des civils, telles que le contrôle du respect des droits de l'homme, la médiation au niveau local, les conseils en matière de droits de la femme, la mobilisation des commu- nautés, ou l'information, considérant que les Nations unies et l'Union africaine, parfois soutenues par l'Union européenne, effectuent cette année un renforcement de leurs effectifs de maintien de la paix en Afrique, notamment avec de nouvelles missions dans la région soudanaise du Darfour, au Tchad, en République centrafricaine et en Somalie, considérant l'aide apportée aux forces de paix de l'Union africaine par l'intermédiaire de la «Facilité pour la paix» tirée du FED, considérant que la Politique Européenne de Sécurité et de Défense de l'Union européenne (PESD) s'est vue fixer, depuis le Traité d'Amsterdam de 1997, les missions, définies à Petersberg en 1992, de maintien de la paix, de protection des civils, de protection de l'aide humanitaire, considérant que ces missions se font sous mandat de l'ONU et que cinq d'entre elles se déroulent, ou se sont déroulées, sur le continent africain, considérant que l'Union européenne, les Nations unies et les organisations régionales devraient, avant de déployer des opérations de maintien de la paix, mener une analyse du conflit et des menaces afin d'acquérir une meilleure compréhension du contexte dans lequel ces opérations se déroulent et d'éviter ainsi que leur intervention n'ait des répercussions négatives, par exemple en exacerbant les tensions et en aggravant le conflit, considérant que les acteurs militaires ne sont pas encore familiarisés à l'identification et à la protection des civils dans un environnement hostile, dans le contexte d'une intervention internationale ou en colla- boration avec un tiers, et que le personnel militaire des opérations de maintien de la paix n'est souvent pas recruté directement par les Nations unies ou par des organisations régionales, mais qu'il est détaché par des pays contributeurs de contingents qui conservent leurs compétences en matière de formation et de mesures disciplinaires s'appliquant à leurs troupes, considérant que les acteurs humanitaires tels que les ONG et les agences des Nations unies ont un rôle et une approche en matière de protection des civils qui diffèrent de ceux des troupes de maintien de la paix, considérant que la responsabilité de déterminer les activités d'une organisation dans le domaine de la protection est souvent laissée aux seuls responsables de la protection sur le terrain, alors qu'elle devrait plutôt émaner d'orientations claires élaborées au niveau institutionnel, M.