Mac\u0327onniek weekblad; uitgaaf voor broeders, jrg 5, 1856, no. 18, 05-05-1856 
N". 18. VIJFDE JAARGANG. ^6. Dit blad verschijnt alleen voor BB.', en wordt geregeld des Maandags uitgegeven. Men abonneert zich buiten 's lands bij de hier nagenoemde BB.'.: Batavia, Lange & Comp ., Boekh. ,, van Haren Noman & Kolf , Boekh. Soerabaya, E. Fuhri , Boekh. Suriname, W. E. H. Winkels , Boekh. Kaap de Goeie Hoop , J. C. Juta , Boekh. Parijs, D.-Dumesnil , Qnai des Orfèvres. Londen , 11. Spencer , High Holborn. Lausanne, Bureau Esq. de la vie M 'ic. Suisse. leipzig, H. Weinedel , Verleger d. Freim. Zeit. De Abonnements-prijs is Vl.tai.1 kwartaal, franco door het geheele Rijlfï-abonneert zich voor niet minder dan een geheelen Jaargang. De Prijs der AdvertentiCn is van 1—5 regels ƒ1.-; voor iederen regel meer 10 Cents, behalve het Zegelregt, voor elke plaatsing. Alle stukken, de Bedactie of Uitgave betreffende, gelieve men te zenden aan het adres van den Uitgever, Br.'. J. G. ANDRIESSEN, Boekdrukker te Utrecht. MAANDAG 5 MEI. DE WOLKEN VAN DEN DAGERAAD. In den loop der eeuwen is de dageraad der verlichting voor de dolende menschheid reeds vele malen aangebroken, maar ook bijna even zoo dikwijls weder ondergegaan. Zoo vaak zich sterren van de eerste grootte onder de dwaallichten der denkende massa's vertoonden, beloofde men zich eene eeuw van wijsheid en schuldeloos genot, maar de wijsheid is door dwaasheid ontluisterd, de onschuld is door de misdaad ontheiligd en de zedelijke ontaarding der redelijke wezens is gebleven. Het telkens opkomend geslacht heeft de verwachting der volwassenen in het levenswerk der pelgrims teleurgesteld. De wijsheid is bestreden door hare kinderen. De beroemdste wetgevers en de scherpzinnigste wijsgeeren hebben van uur tot uur den schoonsten dageraad, voor eiken dag, den volke aangekondigd, maar zoowel eeuwen lang na Kant als eeuwen voor Confucius zijn de gouden stralen der zon met wolken overtogen, en zoo min de geestkracht van den een als de zuiverheid van het vernuft des anderen heeft kunnen beletten, dat het menschelijke verstand door den storm der hartstogten werd beheerscht, noch bewerken dat de rede haar gezag altijd handhaafde tegen de stroomen der dwalingen, der vooroordeelen en der baatzuchtige aanmatiging. Zelfs in de eeuw der verlichting wordt het zwaard gewet ter verdelging van het leven der natuurgenooten en dit misbruik van magt vindt stof tot verdediging in het brein van ware of vermeende volksverlicliters. Zij beroemen zich als om strijd op het licht der kennis. Zij betuigen met vromen zin, dat de eerbied voor den B.'. H.\ des H.\ het beginsel der wijsheid en het kwade te laten verstandig moet heeten , en zij ontzien zich niet in naam des Hemels het schepsel van Gods hand te verdelgen en de woede van den huurling der dwingelandij als een roemwaardig wapenfeit aan te merken. De bestendiging des vredes wil men als eene dringende behoefte van het zuchtend schepsel uitbazuinen, maar de meest gewetenlooze oorlogen worden, onder het voorwendsel van volkenregt en heilige belangen te bevorderen , met verdubbelde woede voortgezet. De door zoo vele wijzen en braven voorbereide en aangekondigde dageraad der ware volksbelangen is en blijft alzoo bij den meest verhelderenden geest van godgewijde wetenschap bewolkt en verduisterd! Wij vragen van waar dit komt, en zoeken naar de oorzaken der miskenning van het licht der beschaving. Het mag zelfs gewaagd en ondoelmatig heeten, die oorzaak in de volksverlicliters en geestbeschavers zeiven aan te wijzen, daar geen van hen zich vrij genoeg van baatzuchtigen eigenwaan gevoelt om zijn aandeel te erkennen in de schuld der rampen , welke het misverstand en de miskenning over het menschdom verbreiden. Aan het ongepolijste en de ruwheid der diamanten is het toch niet bepaald te wijten , dat de glans hunner innerlijke waarde en schoonheid niet meer algemeen aan het licht komt. Het kan ook wel haperen aan de werklieden zeiven. Wanneer de hardheid van den steen en de omvang van de erts het bewerken en polijsten ook al hoogst moeijelijk maken, dan dient de werkman zijn ijver wel te verdubbelen en te beproeven, of de beletselen ook te overwinnen zijn. Wanneer hij bij dier» arbeid ook al op zwarigheden stuit, dan mag het toch wel al» een blijk van onverstand aangemerkt worden, zoo de heete drift van het ongeduld hem vervoert, om den kostbaren steen tot onbruikbaar gruis te slaan. Te vaak heeft de Moker des gezags verpletterd dat, wat bij eene verstandige aanwending zijner kracht en magt het schitterendste licht en het vuur der liefde' zou hebben doen ontvonken. Wij stellen ons ten taak den zinnebeeldigen ruwen steen te bearbeiden , maar het is niet hetzelfde, hoe die arbeid wordt aangevangen en voortgezet. Reeds de zucht om elkander daarin voor te gaan en de gereedschappen aan te wijzen, kan al of niet doelmatig heeten. De wijze van beschouwen omtrent de waarde of onwaarde der voorwerpen van behandeling kan zeer uiteenloopen. Dé gereedschappen kunnen min of meer geschikt bevonden worden. Het werk kan tegenslaan. De bearbeiding van het gemoedsleven door Pythagoras was anders dan die van Confucius, die van Zoroaster anders dan die van Mahom ed, die van Mozes anders dan die van Jezus, en toch waren die allen bouwmeesters aan den tempel der zedelijkheid. Wij VV.\ MM.-, bouwen wel op dezelfde gronden , maar onze bestekken zijn naar de latere ontdekkingen der bouwstolfen genomen, en de dageraad, welken wij ons voorspiegelen, is evenzeer als die der ouden bewolkt, om het even of wij van nieuwere of oudere, van godsdienstige of natuurkundige, van wijsgeerige of staatkundige , van regtmatige of zedelijke, van bespiegelende of beoefenende bestanddeelen van het gebouw der menschelijkheid gewagen; de elementen , waarin ook wij ons bewegen, zullen evenzeer met onrustbarende wolken bezwangerd blijven, als die der roemrijke ouden. De zonnen der geregtigheid zullen op-, zij zullen ook weder ondergaan. De idealen van onzen dageraad zullen ons in ver- Tukking brengen; zij zullen onzen werklust gaande houden; zij zullen onze krachten uitputten; wij zullen met hen voorbijgaan , en, indien wij niet trouweloos genoeg zijn om onze eigen schepping te miskennen en te verwoesten, tijdgenooten en nakomelingen zullen er de hand toe leenen, onze aanhangers reeds zullen onze krachten door hun willekeur afmatten, en de achterdochtige wereld, de valsche uitleggers, de hatelijke aanklagers, de huichelachtige regters en de heillooze Miletussen zullen aan de Socratessen verwijten, wat de Crito's en d'Alcibiadessen hebben bedorven en bewolkt. Ook op het rein menschelijke gebied van het waarheidlievend weten zullen de elementen elkander bekampen, de worstelstrijd der wetenschappen en der tegenstrijdige belangen zal worden voortgezet, en de rampzalige menigte het slagtoffer blijven van eene staatkunde, welke zich verzet tegen het gemeenschappelijk belang, omdat de waanzin van het misvormde gemoed een anderen krijgsroem beoogt dan die gelegen is in het bekampen van eigen hartstogt en ongebreidelde begeerlijkheid. Ziet gij het niet, mijne BB.*., dat de dageraad, met al zijne pracht van beschaving en verlichting, met de donderwolken en bliksemschichten van staatslist en krijgsrumoer is overheerscht, en de gezigteinder beneveld wordt door de finantiëele huichelarij der volksbedriegers? Is het u niet gebleken., dat de heeren zooveel ondeugender zijn dan hunne slaven, al had de negerhut het u niet kenbaar gemaakt? Bespeurt gij het niet, dat de dageraad hoe langer hoe meer bewolkt zal worden, wanneer gij zeiven niet genegen zijt, het volksheil tot de volksverlichting in evenredigheid te plaatsen en de stoffelijke belangen, aan die van den geest te huwen ? Hoe zal het licht het hoofd des wereldburgers kunnen beschijnen , zoo het gemoed van den denker niet gezuiverd wordt van booze beginselen , en het hart niet in opgeruimdheid verkeert door het genot van stoffelijke en zedelijke genoegens ? Waarom geeft men der magtelooze menigte overvloed van zielespijs, wanneer zij naar arbeid hunkert ? Waarin bestaat de maatstaf voor het loon van den arbeid, dat men zich geregtigd acht te vorderen ? Waar moet het toe leiden , wanneer men zijne belooningen aan den een verspilt en aan den ander meedoogenloos onthoudt? Wie zal den stroom der ellende keeren , wanneer het blijken mogt, dat het maatschappelijke verdrag eene kunstgreep is, alleen geschikt om enkelen op te heffen, maar de meesten in den afgrond te storten? Ziet, mijne BB.'., de dageraad wordt ons aangekondigd, maar de wolken breken door en de oude nacht is daar met al zijne verschrikkingen ; en wat zullen bajonnetten en monster-mortieren met alle Napoleontische soldaten-regeringen vermogen , om de donkerheid en de duisternissen , welke het licht omgeven en belemmeren, te belezen en te keeren ? Zeg niet, mijne BB.*., dat mijne schets van onzen doorbrekenden dageraad, met zoo vele wolken omgeven , u om derzélver huiveringwekkende somberheid niet aangenaam kan zijn. Zoo hij dat zijn moet, dan zal hij dat worden door uwe eigen redemagt, die u leert de nevelen van den menschelijken geest te verdrijven , door hare bezadigde heerschappij, op het gebied der gemeenschappelijke belangen. VOLTAIRE 1 ) IN DE 0.\ DER VVV. MM.'. OPGEKOMEN. De m des Neuf Soeurs genoot op 7 Febr. 1778 de onderscheiding, Voltaire als nieuweling op te nemen. Franklin had hem overgehaald de opneming te begeeren. De ridder de Cubières, die in 1820 stierf, had nog deze feestelijke handeling beleefd en heeft daarvan als ooggetuige een berigt opgesteld. Voltaire werd door den abt Cordier de Saint Firmin voorgesteld; na den afloop der ballotage trad hij, geleid door Franklin en Court de Gebelin in den Tempel. De proeven waren enkel zedelijke, en bovendien liet men nog daarbij de gewone vormen weg. De ondervragers ontvingen zeiven meer onderrigt, dan dat zij onderwijs gaven. Men had niet noodig Voltaire te onderzoeken, zestig jaren aan de deugd en het genie gewijd, hadden hem genoegzaam leeren kennen. Zijne opname was een triumf voor hem en onschatbaar voor de aanwezenden. Dadelijk na zijne inwijding werd hij eervol in het O.*, geplaatst, waar de A.*. M.*. La lande hem begroette, la Dixmerie, Ga mier en Gr ou veile toespraken tot hem hielden. De weduwe van Helvetius had vroeger de Ma<;onn.\ versierselen van haar echtgenoot aan de | • | geschonken; Voltaire ontving het schootsvel. Eer hij het aandeed, kuste hij het, ten teeken van hoogachting bij de herinnering aan een der beroemdste wijsgeeren en uitstekendste VV.*. MM.*, van Frankrijk. Bij het ontvangen van de vrouwenhandschoenen wendde hij zich tot den markies de Villette en zeide: //Daar deze handschoenen voor eene persoon bestemd zijn, voor wie ik eene eerbare, teedere en welverdiende genegenheid koesier, verzoek ik u, ze der schoone en goede (V i 1 let t e's gemalin) te overhandigen.* — Deze galante woorden gaven later aanleiding, dat men eene adoptie- p~| Belle et Bonne oprigtte, in welke mevrouw de Villette verscheen. Voltaire ontsliep op den 30. Mei, en op den 30. November werd voor hem eene Rouw- , 1 • | gehouden. Lalande was Voorz,*. M.\, Franklin en Stroganoff waren de Opz.*..*. Lechangeux Red.*.. Twee honderd Bez.*,.*. traden twee aan twee in de diepste stilte binnen, de eerste talenten der hoofdstad belastten zich met de muziek voor deze plegtigheid. Enkel mevrouw Den is, de nicht van Voltaire en de markiezin de Villette werden binnengelaten. De zaal was over het geheel met zwart behangen en spaarzaam verlicht; op de muren waren uitgezochte plaatsen in proza en poëzie uit de geschriften van den overledene aangebragt. Het mausolée voor Voltaire stond op den achtergrond van den Tempel. Na de inleidende voordragt des Voorz.*. M.*. spraken de Red.*, der QU en C o r o n, waarna la Dixmerie de lofrede op Voltaire voordroeg. Gedurende de voorlezing verdween op een gegeven teeken het mausolée en men bemerkte een beeld, de apotheose van Voltaire voorstellende. Daarop droeg Br.*. Roucher een gedicht voor, waarin het vers: Ou repose nn grand homme, un dien doit habiter, zulk eene sensatie voortbragt, dat hij het geheele gedicht nog eenmaal voorlezen moest. Toen in den loop van deze rouwplegtigheid de geheimzinnige tak op het eeregraf zou worden nedergelegd, plaatste Franklin den hem zeiven vroeger in naam der | • | door de markiezin de Villette overhandigden krans op hetzelve. De plegtigheid werd met een J ) Hetzelfde als Bayle verlangde Voltaire, toen hij bij de uiteenzetting van den geregtelijken moord te Toulouse de ontzettende gevolgen van een godsdienstigen volkshaat en deszelfs invloed op een overigens eerwaardig geregtshof even waarheidlievend en moedig, als welsprekend deed uitkomen. Ieder regtgeaard man moet hem achten en eeren wegens de verdediging van Cal as, waartoe meer moed en standvastigheid vereischt werd , dan tot menige zalvende rede van onze dagen. Bunsen, Teekenen des tijds, 2" dl., blz. 80. linker, boven twee schilden, het eene met de letter F, en het andere met de letter L, een krans van rozen. Aan den voet der treden bevinden zich Ma<;.\ werktuigen. Het opschrift in oud cijferschrift luidt: ornat et auget. De keerzijde bevat een stralenden driehoek, in welken de letter G schittert. Het omschrift in hetzelfde cijferschrift luidt: in memoriam augustissimarum nuptiarum fratrum, libera ac fideli selentii lege operantium, florentissima in belgio sociêtas. Wij hebben nog ontvangen van Br.*. P. Eouwenhorst Mulder te Leiden een afdruk in Lak der Medaille van het 25jarig en een idem van het SOjarig bestaan der A.\ | • | la Vertu te Leiden. En van Br.*. J. M. B o o n e te Middelburg , een penning die ons vooralsnog onbekend is wegens den onduidelijken afdruk. Achtereenvolgend zullen ze worden geplaatst; — wij bevelen ons verder, ter completering dezer collectie, zeer bij de Broederschap aan. STATISTIEK. Middelburg. — | • | La Compagnie durable. Van 1 April 1855 tot 1 April 1856 hebben er in genoemde Werkpl.*. acht Receptiën plaats gehad, als: 6 in den 1. Gr.', en 2 in den 2. Gr.*.. Het getal Leden is 27. VI i s s i n g en. — I • I V Astre de VOrient. Volgens de aan het Gr.*. O.*, ingezonden Tabel is genoemde L.\, van 1 April 1855 tot 1 April 1856, acht malen in geopende Loge bijeen geweest, en door 26 BB.*. Visit.*. bezocht geworden. Er hebben 9 Receptiën in den Leerl.*. Gr.*, plaats gehad. De L.\ telde op uit 0 . Maart 1855 : 34 Leden.— Bijgekomen 10 nieuwe Leden. — Af door vertrek 9, — Blijft op 1 April 1856 : 35 Leden. JOURNALISTIEK. Engeland. — Boston. — Lodge of Harmony. — Bij gelegenheid dat Br.*. Greenwood zijn dank betuigde voor een geschenk, hem van wege de Loge aangeboden, sprak hij ondeianderen de volgende behartigingswaardige woorden: «Ik acht het de pligt van ieder, die zich aan een genootschap aansluit, zich met deszelfs beginselen bekend te maken, en ik ben overtuigd, dat de Vrijm.*. op de zuiverste beginselen van zedelijkheid gegrond zijn, dat zij een der beste systema's is, hetwelk bij mogelijkheid door den mensch kon voorgesteld worden, en dat, als de ingescherpte beginselen meer in beoefening werden gebragt, de oningewijden onze O.*, zouden eerbiedigen en achten, en dat zij zouden uitroepen: Zie, hoe de BB.*, elkander beminnen en in eendragt zamen wonen! Dusdoende zouden wij het groote doel vervullen, waarvoor wij geschapen zijn, te weten: zeiven gelukkig te zijn en anderen gelukkig te maken, hetgeen noodzakelijk in elk welgezind gemoed het eigen geluk moet verhoogen. Ik benijd den man niet, die voor zich zeiven leeft; geen goed V.*. M.\ kan dit bij mogelijkheid doen, als hij zijn pligt eerbiedigt; hij zal elke gelegenheid aangrijpen, om de welvaart der BB. - , te bevorderen; leggen wij er ons dus met ernst op toe , om onzen pligt te doen jegens God en de Br.-.-schap. Wanneer de regterhand door een Br.*, gedrukt wordt, zij dat een zekere waarborg van Br.-.-schap: mogen wij het nimmer als een last beschouwen , dat wij een omweg moeten maken om een Br.-, te dienen, als hij onze hulp noodig heeft; wanneer wij de knie buigen voor den O.-. B.\ H.\ des H.\, den Grooten Geest, den Allerhoogste, om Hem voor reeds ontvangen weldaden te danken, moge dat ons de behoeften herinneren van hen, die door onvoorziene ongelukken en wederwaardigheden in ellende gestort zijn, en moge het onze harten neigen om hunne armoede te verligten ; moge ons hart de veilige en geheiligde bewaarplaats zijn van alles, wat een V.-. M.\ gepast oordeelt daaraan toe te vertrouwen; en telkens wanneer wij zijn goeden naam hooren aanvallen of zijn karakter lasteren, mogen wij hem in zijne afwezigheid verdedigen met al de kracht en opregtheid, waarmede wij zei ven zouden wenschen verdedigd te worden, indien wij in dezelfde omstandigheden geplaatst waren: dan zullen wij niet alleen de groote beginselen der Vrijm.-. Herlijn. — Op 8 Nov. 1855 vierde de | • | zwn goldnen Pflug in dit O.*., op plegtige wijze, doordrongen van den innigsten dank jegens den O.', B.\ H.\ des H.\ , in het bijzijn van onzen hooggeachten Protector en eene talrijke schaar ons bezoekende BB.*., haar 79jarig stichtings-feest. Enkel het onherroepelijke besluit van onzen hoogstverlichten Voorz.*. M.\, Br.*. Mittler, die negentien jaren den Mok.*, des gezags in deze | • | gevoerd had, om wegens zijne vergevorderde jaren zijne betrekking neder te leggen, stoorde de vreugde van dezen dag. Onder andere bewijzen van genegenheid en liefde voor dien vereerden Br.*, werd er een kapitaal van 1000 Thaler uit het vermogen der | • I afgezonderd en als een blijvend gedenkteeken tot een fonds bestemd onder de benaming van het Mittlersche, met de bepaling dat de renten daarvan tot ondersteuning van noodlijdende BB.-, en hunne nagelaten betrekkingen zullen besteed worden. De beschikking daarover is alleen aan den A.\ Jir.*. Mittler overgelaten en gaat eerst na zijn dood telkens op den Voorz.*. M.*. en de Bli.-. Opz.-.,*. der | • | over. Heidelberg, den 27 Maart 1856, — Wij berigten hiermede met Br.-.-lijke genegenheid aan de Duitsche VV.\ MM.-., dat de gewensehte herhaling van het Meifeest op Zondag den 25 Mei dezes jaars te Heidelberg bepaald is. — Terwijl wij de Broederschap vriendelijk daarop uitnoodigen, verzoeken wij diegenen, welke plan hebben, het feest met hunne tegenwoordigheid te vereeren, om economische redenen, ons van hunne komst onder het adres van den koopman J. G. Eoerster alhier kennis te willen geven, en bij het feest hunne certificaten mede te brengen. [Wij plaatsen dit berigt, opdat Nederlandsche BB.-., welke reizende zijn, daarvan zouden kunnen profiteren]. Utrecht , den 2 Mei. — Wij vernemen , dat door het Gr.-. O.*, van Frankrijk tot zijn vertegenwoordiger ( Garant d'Amitié) bij het Gr.-. O. - , der Nederlanden is benoemd, de Z.\ A.\ Br.-. P. van Hees, M.\ van Eer der A.\ | • | de Ster in het Oosten te Batavia , thans woonachtig te Gravenhage , welke Br.-, waarschijnlijk bij het aanstaande Groot-Besogne zitting zal nemen. — Uit Vlissingen meldt men ons het volgende, dat wij , als geschikt voor deze rubriek , hier mededeelen : Den 10 April 1. 1. schonk de | • | V Astre de VOrient aan een Duisterl.*. het L.*., terwijl op den 26 dezer MM.*. Re?.', gehouden is, beide | I | I waren goed bezet, telkens mogten wij ons verheugen in BB.*. Bezoek.*..*. uit onze Z.'.- | • | la Compagnie durable , waar ook de Leden onzer | • | veelmalen heengaan, eene vrucht van onze gehouden gecombineerde St. Jans-Loge gepasseerde jaar; weldra staat ons die tweede gecombin.*. | • | te wachten , welke alsdan in dit O.*, zal gehouden worden en niet minder talrijk belooft te zijn dan te Middelburg, nu ook de | • | de Ster in het Oosten te Zierikzee daaraan zal deelnemen. Niet geheel en al zien wij met blijdschap dien tijd naderen, want ook dan zal het Maij.-. jaar voor t'Astre de VOrient een einde hebben en een nieuw bestuur zal moeten gekozen worden, en alsdan zal de plaats van den geliefden A.\ M.*. Wissel door een ander worden ingenomen , aangezien deze met der woon naar Brielle is vertrokken en nu nog alleen welwillend heeft beloofd, tot het einde toe, de Werkz.*..-. bij buitengewone gelegenheden te zullen komen bestureu. Het is vleijend zooals men hem de algemeene achting doet kennen, maar des te moeijelijker wordt het voor een ander, om na zulk een ijverig en kundig voorganger den Mok.-, in handen te nemen. — Wij wenschen, dat de luister van VAstre de VOrient met zijn vertrek niet zal tanen. Gedrukt bij Br.-. J. G. Andriessen te Utrecht. liefdemaal besloten. — Tn de Freim. Zeitung van 1849 staat eene verhandeling over de vraag: Is Voltaire tweemaal opgenomen? 1 ) Br.'. Meyer schreef in 1803 aan Schröder, dat hij tusscben 1727 en 1729 V.\ M.\ geworden was, maar bij is het bewijs voor zijne bewering schuldig gebleven, en de vraag blijft hoogst twijfelachtig; de zaak zelve is naauwelijks te gelooven. K1 o s z , Gesch. der Vrijrn.-. in Frankrijk. ') Wij hebben die bedoelde verhandeling in der tijd niet overgenomen, maar wel een artikel voorkomende in onzen 3en Jaarg. n° 29, 1854, dat met dit stuk veel overeenkomst heeft. de redactie. METSELLIED. Hier, waar Vrije Metselaren, Zich vereeneu om de Altaren Voor der menschen heil gesticht; Waar men Christen, Jood en Heiden, Door geen secte meer gescheiden, Opwaarts voert tot 't hoogste Licht; Hier wordt onder Wed,'. Zonen, Of ze in 't Oost of Westen wonen , In het Zuiden of in 't Noord ; Of zij armen zijn of rijken , Met wat naam of rang zij prijken: Slechts de Broedernaam gehoord. Door geen sectengeest gekluisterd , Niet moedwillig 't oog verduisterd , Niet voor rede en waarheid doof; Zijn wij allen een van zinnen, Is : " Zijn naaste te beminnen , God te dienen,» ons geloof. Daar, waar boom en planten groeijen , Vogels zingen, bloemen bloeijen , Daar, daar is des Metslaars kerk ; Waarheid zoeken , deugd betrachten , Leed en kommer te verzachten , Dat, dat is des Metslaars werk. Niet de vrees voor helsche smarten, Spook voor ligtgeloovige harten , Noch de hope op een kroon , Die de hemel eens zal geven, . . . Neen ! alleen in 't deugdzaam leven Vindt de Metselaar zijn loon. Blijft het nog in 't Noorden duister ? . . . Eens, eens zal in vollen luister 't Licht, dat daar verrijst in 'tOost, Nacht en neev'len doen verdwijnen, 's Werelds beider helft beschijnen, BB.'. ! dat is 's Metslaars troost. Vaassen. Br.-. T. van Loiiuizen. Ingezonden. RITUALEN. Wenn die könige baun, haben die kiirrner zu thun. SCHILLEK. Ritualen ziin voor de Orde, wat het geraamte voor het menschelijk ligchaam is; zij maken het niet uit, maar helpen het daarstellen. Zonder geraamte zou het menschelijk ligchaam een vormelooze klomp worden, al bleven ook al de andere edele deelen aanwezig. Anderen vergelijken de ritualen bij de mijlpalen, die van afstand tot afstand den reisweg aanwijzen, en den reizenden V.*. M.\ voor al te ver afdwalen, of zelfs verdwalen behoeden. Of nu die palen van geschaafd of wat ruwer, van dennen- of eikenhout gemaakt zijn, wat doet dat er toe? Dit tot antwoord aan de rituaal-hervormers of rituaalafschaffers. Ingezonden. Br.'. Titus. MAQONNIEKE BIOGRAPHIEN. Helvetius (Claude-Adrien), zoon van een geneesheer, lid van de Academie des Sciences , werd te Parijs geboren in 1712, en stierf in 1771- Pachter-generaal gedurende dertien jaren , legde hij zijn ambt neder , eene daad die hem dit compliment van den heer de Machault, controleur-generaal verwierf: //Gij zijt niet onverzadelijk even als uwe ambtgenooten ? « Om aan den wensch van zijne familie te voldoen, kocht hij de betrekking van hofmeester bij de koningin; maar ditmaal was hij, na weinig tijdsverloop, verpligt ze neer te leggen, omdat zijn onsterfelijk werk over den Geest hem de berisping van den heer de Beaumont, aartsbisschop van Parijs, van Z. H. Clemens XIII en van het parlement op den hals haalde, en zelfs deze geestige opmerking van den heer de Buffon, een gewoonlijk ernstig en trotsch man, bleef niet achter: //De schrijver had eene huurceel meer en een boek minder moeten maken.» Even als alle wijsgeeren wreekte ook mevrouw de Deffant, Helvetius, door een gezegde, dat toen in alle kringen rondliep: /'De heer Helvetius,// zeide zij, //heeft zich vijanden berokkend, doordien hij het geheim van alle menschen heeft geopenbaard.// Men beweert, dat de heer de Buffon zeer beschaamd was over de rol, die hem beneden eene vrouw plaatste. Het werk van den Geest verscheen onder den sluijer van het anonymus in 1758, in 4°. Het berokkende den schrijver duizend onaangenaamheden, en noodzaakte een eerlijk man tot drie herroepingen; het was de stelling van Galileus voor onkundige regters. Intusschen verspreidde dit boek den naam van deszelfs schrijver door geheel Europa. Helvetius, zich naar Engeland begeven hebbende, werd door den koning met onderscheiding behandeld. Frederik II wilde hem zien en huisvestte hem in zijn paleis. Deze wijze was gehuwd met mejufvrouw de Ligneville, nicht van mevrouw de Graffigny, schrijfster der Lettres d'une Peruvienne. Nooit hadden de deugden der beide sexen eene zoo gelukkige vereeniging gevormd, en de billijke nakomelingschap brengt aan dit volmaakte paar eene regtmatige schatting. Helvetius begaf zich naar zijn landgoed te Vizé. Hij was er de algemeene weldoener, de teedere vader van zijne boeren; hij moedigde hen tot den arbeid aan , deed den landbouw bloeijen, rigtte eene kousenfabriek op, engageerde een geneesheer voor de zieken, die hen voor niet behandelde, schonk bun zijn bijstand en deelde geneesmiddelen onder hen uit; eindelijk ondersteunde hij met zijn geld allen, die door een slechten oogst of andere verliezen hadden geleden. Helvetius was Vrijmetselaar; hij was een dergenen, die de beroemde Loge des Neuj Soeurs gesticht hebben. Esq. Suisse. Mac-'. Legpenningen of Medailles, N° 10. Medaille, groot 4 l / 2 Ned. duimen diameter. Deze penning, vervaardigd bij gelegenheid van het huwelijk van den H.\ E.\ Grootmeester Nationaal met H. K. H. Prinses Louisa Augusta Wilhelmina Amalia vari Pruissen , den 21. Mei 1825 , werd door het Gr.*. O.', van Nederland aan Z.\ H.\ E.\ vereerd. Op de voorzijde ziet men ter wederzijde van den penning eene der beide zuilen. Voor de eene dezer staat een acacia-en voor de andere een rozenstruik in bloei. Tusschen deze zuilen staat Latomia, op eene verhevenheid, waarheen drie treden voeren; zij draagt een diadeem op het hoofd, die door stralen is omgeven- In de regterhand houdt zij een acacia-tak, en in de. 