None
II = Totaal interventiemaatregelen voor particuliere en openbare opslag.
III = Totaal overige interventiemaatregelen: steun + diversen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1605/82
van mevrouw Sylvie Le Roux (COM - F)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(18 november 1982)
Betreft: Verdeling van de EOGFL-kredieten in de sector
varkensvlees
Kan de Commissie per Lid-Staat nadere inlichtingen
verstrekken over de ontwikkeling sedert 1975 van de
EOGFL-uitgaven in de sector varkensvlees? Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(19 januari 1983)
De onderstaande tabel geeft een overzicht van de verde­
ling over de Lid-Staten van de uitgaven van het EOGFL,
afdeling Garantie, in de sector varkensvlees sedert 1975.
Deze uitgaven, omgerekend in rekeneenheden op basis
van de destijds geldende omrekeningskoers, worden
opgenomen in de verschillende financiële verslagen van
het EOGFL, afdeling Garantie, die ingevolge artikel 10
van Verordening (EEG) nr. 729/70 (') aan de Raad en
aan het Europese Parlement worden voorgelegd.
 (!) PB nr. L 94 van 28. 4. 1970, blz. 13. 7. 3. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 62/13
Ontwikkeling van de uitgaven van het EOGFL,
afdeling Garantie, voor de sector varkensvlees per Lid-Staat sinds 1975
(x 1 min rekeneenheden)
België:
— restituties
— interventies
Totaal
Denemarken:
— restituties
— interventies
Totaal
Bondsrepubliek Duitsland:
— restituties
— interventies
Totaal
Griekenland:
— restituties
— interventies
Totaal
Frankrijk:
— restituties
— interventies
Totaal
Ierland:
— restituties
— interventies
Totaal
Italië:
— restituties
— interventies
Totaal
Luxemburg:
— restituties
— interventies
Totaal
Nederland:
— restituties
— interventies
Totaal
Verenigd Koninkrijk:
— restituties
— interventies
Totaal
EEG:
— restituties
— interventies
Totaal 1975
1,3
3,5
4,8
16,6
4,8
21,4
2,1
1,6
3,7
0,8
1,8
2,6
0,04
0,03
0,07
1,9
0,4
2,3
12,7
2,2
14,9
3,9
0,2
4,1
39,3
14,5
53,8 1976
0,7
0,2
0,9
12,9
0,5
13,4
0,8
0,03
0,8
0,7
0,2
0,9
0,1
0,1
0,2
1,1
4,7
5,8
0,005
0,005
5,9
0,04
5,9
0,02
0,01
0,03
22,2
5,7
27,9 1977
0,7
1,1
1,8
17,1
0,8
17,9
1,6
0,8
2,4
0,03
0,6
0,6
0,3
0,02
0,3
0,1
0,9
1,0
5,1
2,6
7,7
0,2
0,2
24,9
7,0
31,9 1978
0,4
2,0
2,4
19,2
0,5
19,7
1,6
0,6
2,2
0,3
0,9
1,2
0,3
0,1
0,4
0,4
6,3
6,7
4,2
1,1
5,3
0,4
0,4
26,4
11,9
38,3 1979
2,5
6,0
8,5
53,6
1,2
54,8
3,9
5,0
8,9
7,5
3,4
10,9
1,5
0,1
1,6
1,2
7,0
8,2
0,03
0,03
7,7
3,1
10,8
0,5
0,6
1,1
78,4
26,4
104,8 1980
1,9
3,9
5,8
61,3
2,0
63,3
7,0
3,8
10,8
3,9
2,0
5,9
0,5
0,02
0,5
2,6
8,6
11,2
12,7
3,4
16,1
1,7
0,3
2,0
91,6
24,0
115,6 1981
6,7
2,6
9,3
82,9
1,9
84,8
16,9
2,9
19,8
4,9
2,2
7,1
0,3
0,1
0,4
3,1
8,3
11,4
0,002
0,004
0,006
16,1
3,7
19,8
1,7
0,3
2,0
132,6
22,0
154,6 Nr. C62/14 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 7. 3. 83
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr.  SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1610/82
van Sir James Scott-Hopkins (ED - GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(18 november 1982)
Betreft: Omvang van interventievoorraden in de zuivel-
en in de graansector
Welke omvang zullen de interventievoorraden in deze
sectoren volgens de Commissie tegen eind 1982 hebben
bereikt?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(24 januari 1983)
De meest recente gegevens over de omvang van de
interventievoorraden voor boter, magere-melkpoeder,
tarwe en gerst in de Lid-Staten zijn aangegeven in de
onderstaande tabel. Per 25 november 1982
(in ton)
Lid-Staat
België
Denemarken
Bondsrepubliek Duitsland
Griekenland
Frankrijk
Ierland
Italië
Nederland
Verenigd Koninkrijk
Luxemburg
Totaal EEG Boter
2 147
1792
34 875
—
23 399
11 959
158
7 225
17 092
—
98 647 Magere­
melkpoeder
4 806
8 806
351 161
—
40 970
6 542
—
645
98 992
—
570 807
Per 19 november 1982
(in ton)
Lid-Staat
België
Denemarken
Bondsrepubliek Duitsland
Griekenland
Frankrijk
Ierland
Italië
Nederland
Verenigd Koninkrijk
Luxemburg
Totaal EEG Tarwe
56 155
325 323
2 789 495
—
2 494 466
—
85 210
77 658
143 609
1 010
5 972 926 Gerst
—
34 499
217 930
—
—
97 177
—
—
1 092 162
—
1 441 768
De cijfers met betrekking tot de situatie aan het eind van
het jaar zullen waarschijnlijk weinig van de bovenstaande
verschillen.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1612/82
van Sir James Scott-Hopkins (ED - GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(18 november 1982)
Betreft: Duur van de procedures bij het Europese Hof
van Justitie
Hoeveel tijd verliep er in 1981 gemiddeld tussen het
aanhangig maken van een zaak en de uitspraak van het
Europese Hof van Justitie? 7. 3. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 62/15
Antwoord van de heer Thorn
namens de Commissie
(24 januari 1983)
De gemiddelde duur van de procedures voor het Hof van
Justitie bedroeg in 1981:
— 12 tot 13 maanden bij procedures van algemene aard
(beroepen tot nietigverklaring, procedures wegens
onrechtmatig niet handelen, aansprakelijkheid);
— 13 tot 14 maanden bij beroepen van ambtenaren van
de Europese Gemeenschappen;
— 10 tot 11 maanden bij inbreukprocedures die tegen de
Lid-Staten werden ingeleid overeenkomstig artikel
169 van het EEG-Verdrag;
— 12 tot 13 maanden bij verzoeken om een prejudiciële
beslissing overeenkomstig artikel 177 van het
EEG-Verdrag.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1613/82
van Sir James Scott-Hopkins (ED - GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(18 november 1982)
Betreft: Hoogte van de monetaire compenserende bedra­
gen
Wat was volgens de laatst beschikbare informatie per
Lid-Staat de hoogte van zowel de positieve als de
negatieve monetaire compenserende bedragen?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(24 januari 1983)
Ter attentie van het geachte Parlementslid zijn in de
onderstaande tabel de monetaire compenserende bedra­
gen (MCB's) per 29 november 1982 aangegeven:
Land
BLEU
Bondsrepubliek Duitsland
Frankrijk
Italië
Nederland
Verenigd Koninkrijk MCB
0
- 3,1
+ 11,2
+ 8,4
- 2,3
- 5,3
- 2,3
+ 5,4
+ 6,4 Sector
varkensvlees
overige sectoren
wijn
overige sectoren
varkensvlees
overige sectoren
alle sectoren
alle sectoren
alle sectoren
Opmerking
Met betrekking tot de bovenstaande cijfers moet een onderscheid
worden gemaakt tussen: — vaste MCB's, die het verschil weergeven tussen de represen­
tatieve koers en de spilkoers van de valuta's waarvoor een
maximummarge op een bepaald moment van 2,25 % in acht
wordt genomen in het kader van het Europees Monetair
Stelsel (EMS), en
— variable MCB's, voor valuta's waarvoor de marge van
2,25 % niet in acht wordt genomen en waarvoor de MCB's
het verschil weergeven tussen de representatieve koers en het
gemiddelde van de wisselkoersen die zijn genoteerd tijdens de
referentieperiode. Tot deze categorie behoren alleen de
MCB's voor Italië en het Verenigd Koninkrijk, die in principe
van week tot week kunnen veranderen.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1624/82
van de heer Willy Vernimmen (S - B)
aan de ministers van Buitenlandse Zaken van de tien
Lid-Staten van de Europese Gemeenschap, in het kader
van de politieke samenwerking bijeen
(23 november 1982)
Betreft: De gebeurtenissen in Beiroet
De recente dramatische gebeurtenissen in West-Beiroet,
waarbij duizenden onschuldige, weerloze en in erbarme­
lijke omstandigheden levende Palestijnen in koelen bloede
werden afgeslacht door fascistische milities, en dit terwijl
de Israëlische troepen de toestand in Beiroet controleer­
den (en dus medeverantwoordelijk zijn voor de misdaden)
hebben het wereldgeweten geschokt. Dergelijke wreedhe­
den tegen de mensheid - waar ze ook gebeuren - dienen
niet alleen met alle mogelijke middelen te worden aange­
klaagd, ze dienen ook met de nodige (politieke) maatre­
gelen beantwoord te worden.
De Europese Gemeenschap dient hier als gesloten blok op
te treden ten einde de Israëlische Regering duidelijk te
maken dat samenwerking onder deze omstandigheden
uitgesloten is. Wil men een einde maken aan het bloed­
vergieten in het Midden-Oosten en er een oase van vrede
van maken, dan dienen niet enkel de Israëlische en
Syrische troepen onmiddellijk uit Libanon te vertrekken,
maar dan dient ook zonder verwijl aan de Palestijnse natie
een eigen staat geschonken te worden. De Europese
Gemeenschap kan een belangrijke bijdrage leveren bij het
tot stand komen van deze staat en bij de opbouw en\
ontwikkeling ervan.
 Kunnen de ministers van Buitenlandse Zaken mededelen
of zij overwegen krachtige stappen in die zin te onderne­
men in de nabije toekomst?
Antwoord
(16 februari 1983)
In hun verklaring aan de pers van 20 september 1982
hebben de ministers van Buitenlandse Zaken van de Tien
uiting gegeven aan hun diepe geschoktheid en afschuw
naar aanleiding van het bloedbad dat in de Palestijnse
vluchtelingenkampen van Sabra en Chatila is aange­
richt. Nr. C 62/16 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 7. 3. 83
Voorts hebben de Tien verklaard dat zij bereid zijn om,
voor zover dit binnen hun mogelijkheden ligt, passende
stappen te ondernemen om de veiligheid van de burger­
bevolking te verzekeren. Zo maken leden van de Tien deel
uit van de multinationale vredesmacht die na het bloed­
bad naar Beiroet is teruggekeerd en daar nog steeds is.
In hun gezamenlijke verklaring in het algemene debat van
de huidige Algemene Vergadering van de Verenigde
Naties hebben de Tien vervolgens met klem gewezen op
de noodzaak van een onderzoek door een bevoegde
instantie naar de omstandigheden van het bloedbad. De
Tien hebben er nota van genomen dat de Israëlische
Regering een onafhankelijke gerechtelijke onderzoek­
commissie heeft ingesteld.
De Tien blijven van mening dat een rechtvaardige
oplossing van de Palestijnse kwestie een allereerste voor­
waarde is voor een algehele, rechtvaardige en duurzame
vredesregeling in het Midden-Oosten.
Een dergelijke regeling, die moet worden gesloten met de
medewerking van alle betrokken partijen - hetgeen
betekent dat de PLO bij de onderhandelingen dient te
worden betrokken - moet gebaseerd zijn op de beginse­
len van veiligheid voor alle Staten in het gebied, dus ook
bestaansrecht van Israël, rechtvaardigheid voor alle vol­
ken, dus ook zelfbeschikkingsrecht voor de Palestij nen
met alles wat dit inhoudt, en wederzijdse erkenning door
alle betrokken partijen.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1625/82
van de heer Willy Vernimmen (S - B)
aan de ministers van Buitenlandse Zaken van de tien
Lid-Staten van de Europese Gemeenschap, in het kader
van de politieke samenwerking bijeen
(23 november 1982)
Betreft: Minachting van de mensenrechten in Polen
Op vrijdag 8 oktober 1982 besloot het Poolse parlement,
onder zware Russische druk, tot de officiële opheffing van
de vrije vakbond „Solidariteit" in Polen. Meteen werd het
verlangen van 10 miljoen Polen naar een vrije vakbewe­
ging in de kiem gesmoord en werd nog maar eens bewezen
dat onder communistische regimes, al evenmin als onder
rechtse dictaturen, plaats is voor elementaire maatschap­
pelijke en individuele rechten. Deze brutale verkrachting
van een van de essentiële mensenrechten in Polen mag niet
zonder reactie vanuit West-Europa blijven. Van de
Europese Raad worden niet enkel scherpe protesten
verwacht, maar ook daden.
Kunnen de ministers van Buitenlandse Zaken mededelen
hoe zij hun afkeuring voor wat op 8 oktober jl. in Polen
gebeurde denken kracht bij te zetten? Antwoord
(16 februari 1983)
Zoals het de geachte Afgevaardigde bekend zal zijn,
hebben de Tien de ontwikkelingen in Polen nauwlettend
gevolgd, vooral na de afkondiging van de staat van beleg
op 13 december 1981. De Tien hebben hun standpunten
aan de Poolse autoriteiten duidelijk kenbaar gemaakt in
hun verklaring van 4 januari en de daarin opgesloten
oproep, alsmede in de sedertdien afgelegde verklaringen
waarvan de meest recente dateert van de Europese Raad
op 3 IA december en waarin zij tot hun leedwezen hebben
geconstateerd dat de vrije vakbond Solidariteit was
opgeheven.
 Het standpunt van de Tien ten aanzien van het besluit van
de Poolse autoriteiten om Solidariteit op te heffen is
andermaal duidelijk gemaakt op de voortgezette
CVSE-vergadering op 9 november 1982 te Madrid. In dit
verband zij gememoreerd dat de Tien bij die gelegenheid
een voorstel betreffende vakbondsrechten hebben inge­
diend.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1634/82
van de heer Pierre-Bernard Cousté (DEP - F)
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(23 november 1982)
Betreft: Europese Groepering tot Samenwerking
Kan de Raad bij benadering aangeven wanneer hij zijn
standpunt bekend zal maken tegenover het voorstel van
de Commissie uit 1970 tot instelling van een Europese
Groepering tot Samenwerking, welk voorstel in 1978
opnieuw aan hem is voorgelegd?
Acht de Raad het - hoewel hij een overladen werkpro­
gramma heeft (hetgeen overigens door niemand in twijfel
wordt getrokken) - gebruikelijk dat hij dit onderwerp
pas elf jaar na indiening van het eerste voorstel en drie jaar
na indiening van het tweede in behandeling heeft geno­
men?
Heeft de Raad in meer algemene zin onderzocht hoe hij
sneller gevolg zou kunnen geven aan de hem door de
Commissie voorgelegde voorstellen?
Antwoord
(11 februari 1983)
Ingevolge de adviezen van het Economisch en Sociaal
Comité in 1975 en van het Europese Parlement in 1977
heeft de Commissie in april 1978 bij de Raad een
gewijzigd voorstel voor een verordening inzake de Euro­
pese Groepering tot Samenwerking ingediend. 7. 3. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 62/17
De indiening van dit gewijzigde voorstel bij de Raad
geschiedde op een ogenblik dat deze het zeer druk had met
de richtlijnen betreffende het vennootschapsrecht en het
statuut van de Europese vennootschap. De instanties van
de Raad hebben het betrokken voorstel, dat een novum in
het communautaire recht is, evenwel grondig bestudeerd.
 Deze werkzaamheden zullen doorgaan zodat de Raad een
standpunt kan innemen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1635/82
van de heer Pierre-Bernard Cousté (DEP - F)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(23 november 1982)
Betreft: Aanbevelingen aan de Lid-Staten
Kan de Commissie mededelen hoeveel aanbevelingen -
en aan welke landen - zij sedert 1974 op grond van
Beschikking 74 /120 / EEG 0) van de Raad tot de Lid-Sta­
ten heeft gericht?
Acht zij het onder de huidige omstandigheden waar­
schijnlijk dat in verband met de betalingsbalans van
Frankrijk een dergelijke aanbeveling tot dit land wordt
gericht?
H PB nr. L 63 van 5. 3. 1974, blz. 16.
Antwoord van de heer Ortoli
namens de Commissie
(21 januari 1983)
Op grond van artikel 11 van de beschikking van de Raad
van 1974 betreffende de verwezenlijking van een hoge
mate van convergentie van de economische politiek van
de Lid-Staten der Europese Gemeenschap heeft de Com­
missie in 1981 een aanbeveling tot België gericht. Daar­
naast werden door de Commissie aanbevelingen uit
hoofde van het EEG-Verdrag tot de Lid-Staten gericht, en
wel tot alle Lid-Staten in 1975 (artikel 155) en tot Italië in
1981 (artikel 108).
 De Commissie herinnert het geachte Parlementslid er
echter aan dat de aanbeveling niet het enige middel is
waarover zij beschikt om te zorgen voor een hogere mate
van convergentie van de economische politiek van de
verschillende Lid-Staten. Overeenkomstig de artikelen 1
tot en met 4 van bovengenoemde beschikking stelt zij
namelijk driemaal per jaar ter gelegenheid van de zittin­
gen van de Raad waarin de economische toestand aan een
onderzoek wordt onderworpen, richtsnoeren voor de
economische politiek van elke Lid-Staat voor; deze
worden geregeld toegezonden aan het Europese Parle­
ment, dat formeel advies uitbrengt - de laatste maal
gebeurde dit in de vergaderperiode van november jl. -
over de richtsnoeren voor de economische politiek in het
komende jaar. In dit verband vormt de ontwikkeling van de betalingsbalans, waarnaar het geachte Parlementslid
verwijst met betrekking tot Frankrijk, slechts één -
weliswaar belangrijk - element dat de Commissie in haar
overwegingen betrekt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1641/82
van de heer Jeremiah Cronin (DEP - IRL)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(23 november 1982)
Betreft: Bevordering van de zelfstandigheid van oude­
ren
1. Wanneer denkt de Commissie de definitieve resul­
taten voor te leggen van haar studie van de maatregelen
die in de Lid-Staten ter bevordering van de zelfstandigheid
van ouderen zijn genomen (J)?
2. Kan zij op grond van de tot dusverre onderzochte
maatregelen reeds een beeld geven van de acties die
sommige Lid-Staten ter bevordering van de zelfstandig­
heid van ouderen hebben gevoerd?
3. Met welke regeringsinstanties en belangengroepen
is de Commissie tot dusverre in elk van de Lid-Staten in
contact geweest?
i1) Zie antwoord op vraag nr. H-245/82 (Handelingen van het
Europese Parlement nr. 1-287/82, blz. 201).
 Antwoord van de heer Richard
namens de Commissie
(25 januari 1983)
1. Zoals de vertegenwoordiger van de Commissie
verklaarde in zijn antwoord op schriftelijke vraag
nr. H-245 / 82, is een Frans onderzoekcentrum belast met
een studie waarin de innoverende maatregelen die in
bepaalde Lid-Staten van de Gemeenschap worden geno­
men om de zelfstandigheid van ouderen te bevorderen
worden geanalyseerd. Deze studie, die de Commissie
zojuist heeft ontvangen, moet nog vertaald worden.
Zodra deze studie derhalve beschikbaar zal zijn, hetgeen
medio 1983 zal geschieden, zal deze worden toegezonden
aan het geachte Parlementslid en het Secretariaat-gene­
raal van het Europese Parlement.
2. De studie had in het bijzonder betrekking op de
volgende onderwerpen: activiteiten van de ouderen,
diensten voor hulp in de huishouding, onderwijs/oplei­
ding, voorlichting, huisvesting en aanverwante diensten,
vrijetijdsbesteding/vakanties, participatie, verzorging/
gezondheid, telefoondiensten en vervoer.
3. De studie zal vergezeld gaan van een lijst van
ministeries en verenigingen waarmee het onderzoekcen­
trum contact heeft gehad. Nr. C 62/18 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 7. 3. 83
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1650/82
van de heer Luc Beyer de Ryke (L - B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(29 november 1982)
Betreft: Suikerproduktie, campagne 1982 - overschot­
ten
Volgens informaties uit de betrokken kringen is de
suikerbietenoogst dit jaar in België en in verschillende
andere Europese landen uitzonderlijk groot geweest
(gemiddeld 63 ton per hectare in dit jaar tegen 58 ton per
hectare in 1981).
Hoewel het grootste gedeelte van de Belgische produktie
uit suiker van het type „A" bestaat, zal een groot gedeelte
als suiker van het type „C" tegen duidelijk lagere prijzen
op de wereldmarkt worden afgezet.
De Commissie loopt het gevaar aan het einde van de
campagne met een „suikerberg" te blijven zitten - men
spreekt van overschotten van 8 miljoen ton.
 Welke voorstellen heeft de Commissie om deze situatie op
te vangen?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(24 januari 1983)
Door het zeer hoge rendement, dat gemiddeld voor de
Gemeenschap 7,23 ton per ha bedroeg, wat veel meer is
dan het gemiddelde over de afgelopen tien jaar (6,05 ton
per ha), is ook in 1982/1983 de suikerproduktie zeer
aanzienlijk. De Gemeenschap heeft haar suikerbieten­
areaal in 1982/1983 echter vrijwillig met 9 % beperkt ten
opzichte van 1981/1982, zodat de communautaire sui­
kerproduktie in evenredige mate zou dalen, namelijk van
15 miljoen ton tot 13,6 miljoen ton.
In België, waar het rendement bijzonder hoog lag (8,46
ton per ha) zou de suikerproduktie 1,10 miljoen ton
bedragen; A- en B-quotum samen zouden driekwart van
die hoeveelheid uitmaken. Wanneer men bij de produktie
van 13,6 miljoen ton de 1,2 miljoen ton netto-import
optelt en daarvan het verwachte interne verbruik van 9,6
miljoen ton aftrekt komt men tot een overschot van 5,3
miljoen ton, dat is dezelfde hoeveelheid als die welke in
1981/1982 werd geëxporteerd. Bij de berekening van die
hoeveelheid is ervan uitgegaan dat evenveel C-suiker
wordt opgeslagen als voor het vorige verkoopseizoen. Ter
zake dient dus rekening te worden gehouden met de
besluiten die vóór 31 januari 1983 moeten worden
genomen over de opslag van C-suiker en met de cijfers
inzake de opslag van suiker binnen de quota, waarop die
besluiten eveneens van invloed zijn.
Hoe het ook zij, de Commissie ziet geen suikerberg
ontstaan en beklemtoont overigens dat de bietentelers en de suikerproducenten in de Gemeenschap nu reeds uit­
drukkelijk de verplichting hebben aangegaan het areaal
voor het verkoopseizoen 1983/1984 aanzienlijk in te
krimpen.
 Ten slotte vestigt de Commissie nog de aandacht van het
geachte Parlementslid op het feit dat zij krachtens de
basisverordening voor de suikersector in 1983 bij de Raad
verslag moet uitbrengen over de voorzieningssituatie en
eventueel een herziening van het A- en het B-quotum moet
voorstellen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1676/82
van de heer Ernst Müller-Hermann (PPE - D)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(29 november 1982)
Betreft: Centra voor hartchirurgie
Is het waar dat in de Europese Gemeenschap duizenden
hartpatiënten jarenlang op een operatie moeten wachten,
wat gepaard gaat met een hoog sterftecijfer, omdat er te
weinig centra voor hartchirurgie zijn?
Ziet de Commissie een mogelijkheid om door middel van
een Europees initiatief dit tekort te verhelpen?
Antwoord van de heer Richard
namens de Commissie
(26 januari 1983)
Dank zij de wetenschappelijke en technische vooruitgang
blijven de mogelijkheden van hartoperaties toenemen.
Hierdoor wordt voor steeds meer hartpatiënten een
heelkundige ingreep de aangewezen behandeling. De
totstandbrenging en het gebruik van faciliteiten voor
dergelijke behandelingen behoren tot de verantwoorde­
lijkheid van de Lid-Staten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1699/82
van de heer Gordon Adam (S —GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(2 december 1982)
Betreft: Interventieopkoop van groenten
Kan de Commissie voorstellen doen om de interventieop­
koop van groenten uit te breiden tot de individuele
telers?
* 7. 3. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 62/19
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(26 januari 1983)
Voor de individuele telers van groenten en fruit wordt tot
interventie overgegaan wanneer de Commissie op grond
van de prijsontwikkeling en op verzoek van de Lid-Staat
waar een dergelijke situatie zich voordoet, constateert dat
de markt van een bepaald produkt zich in een ernstige
crisissituatie bevindt (artikel 19 en artikel 19 bis van
Verordening (EEG) nr. 1035/72 (»)).
 Dadelijk na deze constatering kopen de betrokken
Lid-Staten, via de instanties of de natuurlijke of rechts­
personen die daartoe door hen zijn aangewezen, de hun
aangeboden produkten van oorsprong uit de Gemeen­
schap aan - voor zover deze produkten voldoen aan
bepaalde in de kwaliteitsnormen vastgestelde eisen en
voor zover zij niet door een telersvereniging uit de markt
zijn genomen.
De Gemeenschap is niet voornemens bij de Raad voor­
stellen in te dienen om de andere wettelijke bepalingen
zodanig te wijzigen dat de individuele telers in aanmer­
king komen voor dezelfde voordelen als de leden van een
telersvereniging.
(>) PBnr. L 118 van 20. 5. 1972.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1719/82
van mevrouw Vera Squarcialupi (COM -1)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(2 december 1982)
Betreft: Discriminatie van vrouwen bij het inkopen van
pensioenrechten
In Italië bestaat nog discriminatie van vrouwen die
besluiten verzekeringstijdvakken met betrekking tot vroe­
gere dienstbetrekkingen samen te voegen. Deze werk­
neemsters moeten namelijk een hogere inkoopsom beta­
len dan hun mannelijke collega's.
Het Ministerie van Arbeid rechtvaardigt deze discrimina­
tie met het voorwendsel van een langere gemiddelde
levensduur en lagere pensioengerechtigde leeftijd van de
vrouw, met als gevolg een langer pensioentijdvak. Is de
Commissie niet van mening dat deze houding de door de
communautaire richtlijnen bekrachtigde beginselen van
gelijkheid van man en vrouw schendt?
Antwoord van de heer Richard
namens de Commissie
(25 januari 1983)
Richtlijn 79/7/EEG (*) betreffende de gelijke behande­
ling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid sluit in artikel 4 iedere vorm van discriminatie
uit op grond van het geslacht, wat de berekening van
zowel de prestaties als de sociale premies betreft. In het
bijzonder is nergens bepaald dat verschillende verwach­
tingen inzake levensduur aanleiding kunnen geven tot een
afwijking van dat beginsel.
 De Commissie is voornemens in de nabije toekomst de
aandacht van de Lid-Staten te vestigen op de verplichting
tijdig de noodzakelijke maatregelen te treffen voor de
toepassing van de richtlijn binnen de vastgestelde termijn,
dat wil zeggen vóór eind 1984.
0) PB nr. L 6 van 10. 1. 1979, blz. 24.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1739/82
van de heer Pierre-Bernard Cousté (DEP - F)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(10 december 1982)
Betreft: Vrij verkeer van kapitaal
In vergelijking met het vrije verkeer van werknemers en
diensten en het recht op de vrije uitoefening van een
beroep, wordt het vrije verkeer van kapitaal, dertien jaar
na de afloop van een overgangsperiode die de uiterste
termijn voor de toepassing hiervan (artikelen 8 en 67 van
het EEG-Verdrag) zou vormen, nog steeds zeer gebrek-
king toegepast.
Terwijl ongeveer de helft van de Lid-Staten dit beginsel
vrijwel volledig toepast, handhaven de andere landen nog
steeds ernstige restricties op grond van bijzondere en
uiteraard tijdelijke maatregelen waarvoor de Commissie,
in toepassing van artikel 109 van het EEG-Verdrag soms
zeer lang geleden toestemming gaf.
Zo steunt Frankrijk bij voorbeeld voor zijn controle op de
deviezenhandel met de andere Lid-Staten nog steeds op
een besluit van de Commissie van 4 december 1968
(antwoord van de Commissie op schriftelijke vraag nr.
840/81 van de heer Hopper (1)).
Het arrest van het Hof van Justitie van 11 november 1981
in zaak 203/80 had niet tot gevolg dat de in het Verdrag
vastgelegde doelstellingen in tegenstelling tot de jurispru­
dentie inzake het recht van vestiging en met name het vrije
verkeer van diensten, veel beter werden geëerbiedigd.
 Is de Commissie voornemens het nodige te doen opdat de
gemeenschappelijke markt voor alle Lid-Staten en zonder
bureaucratische rompslomp, ook op dit gebied, evenals
op de andere gebieden, werkelijkheid wordt?
(») PB nr. C 333 van 21. 12. 1982, blz. 10. Nr. C 62/20 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 7. 3. 83
Antwoord van de heer Ortoli
namens de Commissie
(21 januari 1983)
Ondanks de dikwijls reeds lang geleden door de Commis­
sie genomen maatregelen komt de liberalisatie van het
kapitaalverkeer geen stap verder.
De Commissie moet echter toegeven dat thans wegens het
grote tekort op de lopende rekening van de betalingsba­
lans van verscheidene Lid-Staten een substantiële en
onmiddellijke liberalisatie van hun kapitaalverkeer nau­
welijks mogelijk is en handhaving van de uit hoofde van
de artikelen 73 en 108 van het EEG-Verdrag geldende
vrijwaringsclausules op dit gebied gerechtvaardigd is.
Zoals is vastgesteld bij de besluiten van de Commissie
waarbij de Lid-Staten worden gemachtigd de bovenge­
noemde vrijwaringsclausules toe te passen, onderwerpt
de Commissie de deviezencontroles in deze Lid-Staten aan
een voortdurend onderzoek en blijft zij in contact met de
bevoegde nationale autoriteiten.
De directe investeringen zijn in de Gemeenschap wel zo
goed als geliberaliseerd en de Commissie blijft streven
naar versoepeling van de beperkende voorschriften die
het vrije kapitaalverkeer in de weg staan. In dit verband
moeten de bij de Raad goedgekeurde of in behandeling
zijnde maatregelen betreffende de fiscale aspecten van
financiële transacties, betreffende het verrichten van
diensten op financieel gebied en betreffende de harmoni­
satie van de voorwaarden waaronder de financiële instel­
lingen hun werkzaamheden uitoefenen, worden ge­
noemd.
 De Commissie blijft ervan overtuigd dat de nauwere
coördinatie van de economische en monetaire politiek in
het EMS, de vereiste herstructurering van de Europese
economieën en het streven naar grotere monetaire een­
heid ten opzichte van derde landen, een herstel van het
financiële integratieproces in de Gemeenschap en dus
nieuwe vorderingen op de weg naar liberalisatie van het
kapitaalverkeer mogelijk en noodzakelijk maken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1740/82
van de heer Pierre-Bernard Cousté (DEP - F)
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(10 december 1982)
Betreft: Ratificatie van het Verdrag van Luxemburg
betreffende het Europees octrooi voor de
gemeenschappelijke markt
Kan de Raad mededelen hoe het staat met de werkzaam­
heden voor de ratificatie van het Verdrag betreffende het
Europees octrooi voor de gemeenschappelijke markt, en
hierbij de gegevens per land rangschikken? Antwoord
(11 februari 1983)
België, Duitsland, Frankrijk, Italië, Luxemburg en het
Verenigd Koninkrijk hebben de ratificatieprocedures
voor het Verdrag van Luxemburg betreffende het Euro­
pees octrooi voor de gemeenschappelijke markt reeds
afgerond. Er zijn evenwel geen akten van bekrachtiging
neergelegd aangezien de Lid-Staten zijn overeengekomen
pas tot nederlegging over te gaan nadat de laatste
Lid-Staat de parlementaire procedures heeft voltooid, ten
einde hun houding te coördineren ten aanzien van het
voorbehoud dat krachtens het Verdrag op een aantal
punten kan worden gemaakt.
De Regering van Denemarken overweegt het Verdrag
door het parlement te laten goedkeuren zodra het op
grond van de politieke situatie mogelijk is de bij de
Grondwet vereiste vijfzesde meerderheid te behalen.
De Regering van Ierland overweegt het parlement een
wetsontwerp ter goedkeuring van het Verdrag van
Luxemburg voor te leggen zodra het parlement het
wetsontwerp inzake het Europees Octrooiverdrag van
München heeft goedgekeurd.
 In Nederland is een wetsontwerp aan het parlement
voorgelegd. Een parlementaire commissie heeft het ont­
werp bestudeerd en een eerste reactie gegeven. Zij heeft de
Regering een aantal vragen over het ontwerp gesteld. De
Regering zal waarschijnlijk begin 1983 een antwoord
geven. Momenteel kan niet worden voorzien wanneer de
parlementaire procedures zullen worden beëindigd.
De Griekse Regering overweegt toetreding van Grieken­
land tot het Verdrag van Luxemburg zodra de ratificatie
van het Verdrag van München en de nodige aanpassingen
van het nationale recht op het stuk van octrooien hebben
plaatsgevonden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1741/82
van mevrouw Winifred Ewing (DEP - GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(10 december 1982)
Betreft: Voorstellen voor wetgeving op het gebied van
nabestaandenpensioenen en gezinstoelagen
Wanneer denkt de Commissie wetgeving voor te stellen
op het gebied van nabestaandenpensioenen, gezinstoe­
lagen en andere sectoren die momenteel buiten Richtlijn
79/7/EEG 0) betreffende de geleidelijke tenuitvoerleg­
ging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen
en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid
vallen?
(») PB nr. L 6 van 10. 1. 1979, blz. 24. 7. 3. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 62/21
Antwoord van de heer Richard
namens de Commissie
(25 januari 1983)
Overeenkomstig het actieprogramma van de Commissie
inzake de bevordering van gelijke kansen voor de vrouw
(1982-1985) is een aanvang gemaakt met een studie van
de niet onder Richtlijn 79/7/EEG van 19 december 1978
vallende sectoren, welke in juli 1983 voltooid zou moeten
zijn. De Commissie is voornemens een aantal concrete
voorstellen betreffende communautaire actie in het licht
van de conclusies van deze voorafgaande studie op te
stellen.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1748/82
van mevrouw Raymonde Dury (S - B)
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(10 december 1982)
Betreft: Vrouw en ontwikkeling
Kan de Raad mededelen hoe vaak tijdens de Raadszittin­
gen van de ministers voor Ontwikkelingszaken de behan­
deling van het agendapunt „Vrouw en ontwikkeling" is
uitgesteld?
Indien dit punt onlangs toch door de Raad zou zijn
behandeld, welk is dan het resultaat hiervan?
Antwoord
(11 februari 1983)
Na een aanvang 1981 op gang gebrachte uitvoerige
bestudering heeft de Raad, tijdens zijn zitting op
8 november 1982, gedetailleerde conclusies aangenomen
over de ontwikkelingshulp van de Gemeenschap in
samenhang met de positie van de vrouw in de ontwikke­
lingslanden.
Deze conclusies hebben, tegen de achtergrond van alge­
mene perspectieven, met name betrekking op de doelstel­
lingen van de samenwerking met ontwikkelingslanden
voor wat de rol van de vrouw betreft, en op de mogelijke
acties (bewustwording en meer participatie van de vrouw,
maatregelen tijdens de voorbereidingsfase van projecten,
sectoren van ontwikkelingshulp waar de rol van de vrouw
bij uitstek van belang is).
De conclusies omvatten mede richtsnoeren, zowel ten
aanzien van de tenuitvoerlegging van het steunprogram­
ma van de Gemeenschap als ten aanzien van de commu­
nautaire deelneming in internationale organisaties waarin
de kwestie van de positie van de vrouw in de ontwikke­
lingslanden aan de orde wordt gesteld. SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1749/82
van de heer Roland Boyes (S - GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(10 december 1982)
Betreft: Ijking van tachografen
De tachograaf van nieuwe voertuigen is niet geijkt
wanneer zij aan de bedrijven worden afgeleverd.
 Heeft de Commissie een oordeel over deze zaak?
Antwoord van de heer Contogeorgis
namens de Commissie
(21 januari 1983)
De tachograaf is een instrument dat, ten einde rekening te
houden met geringe verschillen tussen voertuigen van
hetzelfde type, moet worden geijkt nadat het is geïnstal­
leerd in het voertuig waarin het moet worden gebruikt.
Verordening (EEG) nr. 1463/70 (*) schrijft voor, dat
nieuwe of gerepareerde tachografen moeten worden
geijkt en gewaarmerkt door inspectiestations die door de
bevoegde autoriteiten in de Lid-Staten behoorlijk daartoe
zijn gemachtigd, en dat de tachograaf, na te zijn geïnstal­
leerd, geijkt en gewaarmerkt, moet worden verzegeld.
Hoe deze beginselen in de praktijk moeten worden
toegepast, is in bijzonderheden neergelegd in de nationale
regelingen van de Lid-Staten, het Verenigd Koninkrijk
inbegrepen.
(») PB nr. L 164 van 27. 7. 1970, blz. 1.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1759/82
van de heer Pierre-Bernard Cousté (DEP - F)
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(10 december 1982)
Betreft: Gevolgen van de bilaterale textielonderhande­
lingen
Kan de Raad mededelen wanneer de Commissie hem haar
rapport zal doen toekomen over de bilaterale textielon­
derhandelingen in het kader van de Multivezelovereen-
komst?
Wanneer zal hij vervolgens een besluit ter zake nemen?
Heeft hij overwogen welke consequenties zouden voort­
vloeien uit een negatieve beslissing welke ertoe zou leiden
dat de Gemeenschap afziet van deelname aan de
MVO?
Antwoord
(11 februari 1983)
Aan de Raad is tijdens diens zitting van 13 december 1982
het verslag van de Commissie over het resultaat van de Nr. C 62/22 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 7. 3. 83
bilaterale textielonderhandelingen voorgelegd. De Raad
heeft geconstateerd dat dit resultaat bevredigend is en
werd bereikt met volledige inachtneming van de onder-
handelingsrichtlijnen, de algemene maxima hierin begre­
pen.
 Bijgevolg heeft de Raad besloten dat de Gemeenschap
verder zal deelnemen aan de Multivezelregeling.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1778/82
van de heer Richard Caborn (S —GB)
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(10 december 1982)
Betreft: De Rekenkamer
1. Overeenkomstig artikel 78 septies, lid 1, van het
EGKS-Verdrag, artikel 206 bis, lid 1, van het EEG-Ver-
drag en artikel 180 bis, lid 1, van het EGA-Verdrag
onderzoekt de Rekenkamer de rekeningen van alle ont­
vangsten en uitgaven van elk door de Gemeenschap
ingesteld orgaan. Welk orgaan buiten de Rekenkamer
onderzoekt de rekeningen van de Rekenkamer? Indien het
antwoord „geen enkel" is, vindt de Raad dan niet dat een
jaarlijkse controle van de rekeningen van de Rekenkamer
door externe controleurs verplicht zou moeten zijn?
2. Gezien de grote verantwoordelijkheid die op de
leden van de Rekenkamer rust, bepalen de Verdragen
terecht dat „zij zich onthouden van iedere handeling
welke onverenigbaar is met het karakter van hun ambt"
en „zij zich bij hun ambtsaanvaarding plechtig verbinden
om gedurende hun ambtsperiode en na afloop daarvan de
uit hun taak voortvloeiende verplichtingen na te
komen".
 Is de Raad niet van oordeel dat een lid van de Rekenkamer
zijn verplichtingen als lid niet nakomt, wanneer hij zijn
dienstauto dikwijls voor particuliere doeleinden gebruikt
en van de diensten van ambtenaren van de Rekenkamer,
met name chauffeurs, eveneens voor particuliere doelstel­
lingen (bij voorbeeld onderhoudswerkzaamheden aan
huis en tuin) profiteert?
3. Zijn dergelijke praktijken verboden overeenkom­
stig de door de Raad vastgestelde arbeidsvoorwaarden
voor leden van de Rekenkamer?
4. Kan de Raad de voorzitter van de Rekenkamer
formeel verzoeken a) na te gaan of enig lid van de
Rekenkamer al dan niet schuldig is aan bovengenoemde
praktijken en b) jegens de beschuldigde de procedure
instellen, als bedoeld in artikel 78 sexies, lid 8, van het
EGKS-Verdrag, artikel 206, lid 8, van het EEG-Verdrag
en artikel 180, lid 8, van het EGA-Verdrag, dat wil
zeggen hem uit zijn ambt ontheffen? Antwoord
(11 februari 1983)
1. In de Verdragen tot oprichting van de Europese
Gemeenschappen is uitsluitend aan de Rekenkamer de
bevoegdheid toegekend om de rekeningen van alle ont­
vangsten en uitgaven van de Gemeenschap te onderzoe­
ken, dus ook de rekeningen van de Rekenkamer zelf.
2, 3 en 4. Uit artikel 206, lid 8, van het Verdrag tot
oprichting van de Europese Economische Gemeenschap
en de overeenkomstige bepalingen van de andere Verdra­
gen volgt dat alleen de Rekenkamer de bevoegdheid heeft
om de daar bedoelde procedure op gang te brengen. De
Rekenkamer moet dus in eerste instantie beoordelen of
een van haar leden zich niet heeft gehouden aan artikel
206, leden 5 en 6, van het Verdrag tot oprichting van de
Europese Economische Gemeenschap en de overeenkom­
stige bepalingen van de andere Verdragen.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG NR. 1793/82
van mevrouw Anne-Marie Lizin (S - B)
aan de ministers van Buitenlandse Zaken van de tien
Lid-Staten van de Europese Gemeenschap, in het kader
van de politieke samenwerking bijeen
(17 december 1982)
Betreft: Status van de ambassades in Chili
Is het waar dat België tijdens de bijeenkomst in het kader
van de politieke samenwerking de vraag aan de orde heeft
gesteld of het weer een ambassadeur in plaats van een
zaakgelastigde naar Santiago zal zenden?
Is het waar dat dit voorstel welwillend is ontvangen?
Antwoord
(16 februari 1983)
Aangezien het tot de soevereine bevoegdheid van de
Lid-Staten behoort om te beslissen over het niveau van
hun diplomatieke vertegenwoordiging in buitenlandse
hoofdsteden, is deze kwestie niet door de ministers van
Buitenlandse Zaken van de Tien in het kader van de
Europese politieke samenwerking besproken. In Chili
worden sommige Lid-Staten vertegenwoordigd door
ambassadeurs, andere door zaakgelastigden. 7. 3. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 62/23
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1800/82 Antwoord van de heer Contogeorgis
van de heer Jens - Peter Bonde (CDI - DK) namens de Commissie
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen [26 januari 1983)
(17 december 1982)
Betreft: Vaststelling van wisselkoersen in het kader van
het landbouwbeleid
Kan de Commissie bevestigen dat het vetorecht dat bij het
Compromis van Luxemburg werd ingevoerd, ook van
toepassing is bij de vaststelling van representatieve wis­
selkoersen in het kader van het landbouwbeleid?
Antwoord van de heer Thorn
namens de Commissie
(25 januari 1983)
Zowel in de Verdragen zelf als in de krachtens die
Verdragen vastgestelde besluiten is nauwkeurig bepaald
in welke gevallen de Raad met eenparigheid van stemmen
moet besluiten en in welke gevallen hij met een gewone of
met een gekwalificeerde meerderheid van stemmen mag
volstaan. Nergens wordt van een vetorecht gesproken.
 De in de landbouwsector toe te passen wisselkoersen
worden aan de hand van artikel 3 van Verordening nr.
129 van de Raad van 23 oktober 1962 0) vastgesteld. Die
bepaling houdt onder meer in dat de Raad op voorstel van
de Commissie zijn besluit met een gekwalificeerde meer­
derheid van stemmen neemt.
(>) PB nr. 106 van 30. 10. 1962, blz. 2553/62.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1824/82
van de heer Mark Clinton (PPE - IRL)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(1 januari 1983)
Betreft: Technische maatregelen voor de haringvisserij in
de Bantry baai
Kan de Commissie mededelen waarom in de ontwerp-ver-
ordening betreffende technische maatregelen voor de
haringvisserij langs de zuidkust van Ierland, de Bantry
baai wordt uitgesloten van het verbod op zegenvisserij, nu
de haringstand in de Keltische Zee (gebied VII g tot en met
k) tegenwoordig wordt beschouwd zich uit te strekken tot
in de Bantry baai (gebied VII j)?
Kan zij verder mededelen of de gekozen vertegenwoordi­
gers uit de visserij gelegenheid hebben gekregen dit
voorstel en de consequenties ervan met de Commissie te
bespreken? In artikel 14, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 2527/80
van de Raad van 30 september 1980 houdende technische
maatregelen voor de instandhouding van de visbestan­
den (!) is bepaald dat geen ringzegens mogen worden
gebruikt bij het vissen op haring in de Keltische Zee. Dit
verbod was hoofdzakelijk bedoeld als controlemaatregel
om de volledige verdwijning van dit reeds sterk uitgedun­
de bestand te voorkomen.
 Op 3 februari 1982 heeft de Commissie bij de Raad een
voorstel (2) ingediend waarmee voornamelijk werd
beoogd Verordening (EEG) nr. 2527/80, waarvan de
geldigheidsduur op 31 oktober 1981 afliep, opnieuw vast
te stellen; tijdens de bespreking van dit voorstel in de
Raad werd artikel 14, lid 1, zodanig aangepast dat het
ook geldt voor een gebied ten westen van de Keltische Zee
dat de ICES-sectoren (3) g, h, j en k omvat, met uitzon­
dering van Bantry Bay.
Het vissen met ringzegens in Bantry Bay werd als
uitzondering toegestaan, daar ervan werd uitgegaan dat
het bestand waarop in dit gebied kan worden gevist, een
ander bestand is dan dat van de Keltische Zee.
In het rapport van de ACFM (4) van april 1982 werd
gesteld dat het wellicht meer realistisch zou zijn het
haringbestand in de Keltische Zee en in sector VII j samen
te beoordelen. Een definitief advies inzake het beheer van
de haringvisserij in beide gebieden wordt uitgebracht in
het addendum bij het rapport van de ACFM van novem­
ber 1982.
Wanneer de verordening inzake de technische maatrege­
len door de Raad is goedgekeurd en de Commissie
voorstellen voor wijzigingen gaat uitwerken, zal zij
onderzoeken of het verantwoord is het verbod op het
gebruik van ringzegens ook van toepassing te verklaren
op Bantry Bay.
Ieder jaar wordt de visserijsector door de Commissie
geraadpleegd via het ter zake bevoegd raadgevend comi­
té. De vertegenwoordigers van de visserijsector hebben
ruimschoots gelegenheid om met de Commissie al haar
voorstellen en de consequenties daarvan te bespreken.
Deze raadplegingen vinden gewoonlijk plaats aan het
begin van elk jaar.
(') PB nr. L 258 van 1. 10. 1980, blz. 1.
(2) Doe. COM(82) 30 def.
 (3) International Council for the Exploration of the Sea (Inter­
nationale Raad voor het Onderzoek van de Zee).
(4) Advisory Committee for Fishery Management of ICES
(Adviescommissie voor Visserij beheer van de ICES).
t DE RECHTSORDE VAN DE GEMEENSCHAP
Jean-Victor LOUIS
De Europese Gemeenschappen zijn niet enkel een discussie- en onderhandelingsforum
voor de staten. De institutionele opzet van de Gemeenschappen die, vergeleken met de
klassieke internationale organisaties, een veel ingewikkelder en oorspronkelijker karakter
heeft, levert een groot aantal wettelijke voorschriften op waarop meestal rechtstreeks een
beroep kan worden gedaan door de rechters in de Lid-Staten. Het Hof van Justitie van
de drie Gemeenschappen krijgt jaarlijks meer werk om deze rechters de nodige ophelde­
ring te verschaffen over de interpretatie van het gemeenschapsrecht en om te beslissen in
conflicten tussen de instellingen en particulieren of tussen de instellingen en de Lid-Sta­
ten. Kortom, de Gemeenschap vormt een unieke rechtsorde, met een zeer verfijnde
structuur die dagelijks meer ingrijpt in de economische en sociale realiteit van de Lid-
Staten, doch die nog grotendeels miskend wordt.
Deze publikatie over „de rechtsorde van de Gemeenschap" van Jean-Victor Louis,
hoogleraar aan de Université libre de Bruxelles, wordt uitgegeven door de Commissie
van de Europese Gemeenschappen en is bedoeld om in kort bestek inzicht te krijgen in
de voornaamste karakteristieken ervan. Vanwege haar nauwkeurige informatie en de kri­
tische opzet kan zij eveneens voor juristen van nut zijn.
 Jean-Victor Louis — Geboren op 10 januari 1938 — Geaggregeerd in het volkenrecht aan de Vrije
Universiteit te Brussel (ULB), 1969 — Gewoon hoogleraar in gemeenschapsrecht aan de ULB —
Voormalig directeur en directeur voor Researchwerk aan het Instituut voor Europese studies van de
ULB — Directeur van de Cahiers de droit europeen — Chef van de juridische dienst van de Natio­
nale Bank van België — Auteur van „Les règlements de la Communauté économique européenne",
alsmede in samenwerking met anderen onder leiding van Jacques Mégret, van ,,Le droit de la Com­
munauté économique européenne" waarvan al negen banden verschenen zijn.
Uitgegeven in het Deens, Duits, Engels, Frans, Grieks, Italiaans, Nederlands, Portugees en Spaans.
ISBN 92-825-1056-5
Catalogusnummer: CB-28-79-407-NL-C
Vastgestelde prijzen in Luxemburg (exclusief BTW): 3,70 Ecu; 150 Bfr.; 10 Fl.
BUREAU VOOR OFFICIËLE PUBLIKATIES DER EUROPESE GEMEENSCHAPPEN
Bolte postale 1003, L-2985 Luxembourg.
