None
Artikel 141
Identificatie van goederen of digitale inhoud waarop de overeenkomst betrekking heeft
Het risico gaat niet over op de koper totdat de goederen of de digitale inhoud duidelijk zijn geïdentificeerd als de goederen of de digitale inhoud die krachtens de overeenkomst dienen te worden geleverd, ongeacht of deze identificatie plaatsvindt in de oorspronkelijke overeenkomst, door een kennisgeving aan de koper of anderszins.
Afdeling 2
Risico-overgang bij consumentenkoopovereenkomsten
Artikel 142
Risico-overgang bij een consumentenkoopovereenkomst
1.   In geval van een consumentenkoopovereenkomst gaat het risico over op het tijdstip waarop de consument of een door de consument aangewezen derde, die niet de vervoerder is, de goederen of de materiële gegevensdrager waarop de digitale inhoud wordt geleverd, fysiek in ontvangst heeft genomen.
2.   In geval van een overeenkomst voor de levering van digitale inhoud die niet op een materiële gegevensdrager wordt geleverd, gaat het risico over op het tijdstip waarop de consument of een daartoe door de consument aangewezen derde de beschikking heeft gekregen over de digitale inhoud.
3.   Tenzij de overeenkomst een op afstand of buiten verkoopruimten gesloten overeenkomst is, zijn de leden 1 en 2 niet van toepassing wanneer de consument de verbintenis de goederen of de digitale inhoud in ontvangst te nemen niet nakomt en de niet-nakoming niet niet-toerekenbaar is krachtens artikel 88. In dat geval gaat het risico over op het tijdstip waarop de consument of de door de consument aangewezen derde de goederen fysiek in ontvangst zou hebben genomen of de beschikking over de digitale inhoud zou hebben gekregen wanneer de verbintenis om deze in ontvangst te nemen, zou zijn nagekomen.
 [Am. 209]

4.   Wanneer de consument het vervoer van de goederen of de op een materiële gegevensdrager geleverde digitale inhoud regelt en de handelaar deze mogelijkheid niet heeft aangeboden, gaat het risico over op het tijdstip waarop de goederen of de op een materiële gegevensdrager geleverde digitale inhoud aan de vervoerder worden overhandigd, onverminderd de rechten van de consument jegens de vervoerder.
5.   Het is partijen niet toegestaan ten nadele van de consument de toepassing van dit artikel uit te sluiten of van dit artikel af te wijken of de gevolgen ervan te wijzigen.
Afdeling 3
Risico-overgang bij geval van overeenkomsten tussen handelaren
Artikel 143

Tijdstip waarop risico overgaat

Risico-overgang bij overeenkomsten tussen handelaren [Am. 210]

1.   In een overeenkomst tussen handelaren gaat het risico over wanneer de koper de goederen, de digitale inhoud of de documenten die de goederen vertegenwoordigen, in ontvangst neemt.
2.   Lid 1 is van toepassing onverminderd de artikelen 144, 145 en 146.
Wanneer de goederen of de digitale inhoud ter beschikking van de koper zijn gesteld en de koper daarvan op de hoogte is, gaat het risico op de koper over met ingang van het tijdstip waarop de goederen of de digitale inhoud in ontvangst genomen hadden moeten zijn, tenzij de koper gerechtigd was om de inontvangstneming op te schorten krachtens artikel 113.
Wanneer de goederen of de digitale inhoud ter beschikking van de koper zijn gesteld op een andere plaats dan een plaats van vestiging van de verkoper, gaat het risico over wanneer de aflevering dient plaats te vinden en de koper op de hoogte is van het feit dat de goederen of de digitale inhoud op die plaats te zijner beschikking zijn gesteld. [Am. 211]



2 bis.
 In een koopovereenkomst die het vervoer van goederen omvat, ongeacht of de verkoper bevoegd is documenten te behouden die bepalend zijn voor de beschikking over de goederen:










a)






Wanneer de verkoper niet gehouden is de goederen op een bepaalde plaats te overhandigen, gaat het risico op de koper over wanneer de goederen aan de eerste vervoerder worden overhandigd ter overdracht aan de koper in overeenstemming met de overeenkomst.
b)






Wanneer de verkoper gehouden is de goederen op een bepaalde plaats aan een vervoerder te overhandigen, gaat het risico pas op de koper over wanneer de goederen op die plaats aan de vervoerder worden overhandigd. [Am. 212]







2 ter.
Indien goederen tijdens doorvoer verkocht worden, gaat het risico op de koper over met ingang van het tijdstip waarop de goederen aan de eerste vervoerder worden overhandigd of op het tijdstip van het sluiten van de overeenkomst, naar gelang de omstandigheden. Het risico gaat niet op de koper over wanneer de verkoper op het tijdstip van het sluiten van de overeenkomst wist of had behoren te weten dat de goederen verloren waren geraakt of waren beschadigd en hij dit niet aan de koper heeft meegedeeld. [Am. 213]


Artikel 144


Goederen die koper ter beschikking zijn gesteld


1.   Wanneer de goederen of de digitale inhoud ter beschikking van de koper zijn gesteld en de koper daarvan op de hoogte is, gaat het risico op de koper over met ingang van het tijdstip waarop de goederen of de digitale inhoud in ontvangst genomen hadden moeten zijn, tenzij de koper gerechtigd was om de inontvangstneming op te schorten krachtens artikel 113.
 2.   Wanneer de goederen of de digitale inhoud ter beschikking van de koper zijn gesteld op een andere plaats dan een plaats van vestiging van de verkoper, gaat het risico over wanneer de aflevering dient plaats te vinden en de koper op de hoogte is van het feit dat de goederen of de digitale inhoud op die plaats te zijner beschikking zijn gesteld.
[Am. 214]


Artikel 145


Vervoer van de goederen


1.   Dit artikel is van toepassing op een koopovereenkomst die ook betrekking heeft op het vervoer van de goederen.
2.   Wanneer de verkoper niet gehouden is de goederen op een bepaalde plaats te overhandigen, gaat het risico op de koper over wanneer de goederen aan de eerste vervoerder worden overhandigd ter overdracht aan de koper in overeenstemming met de overeenkomst.
3.   Wanneer de verkoper gehouden is de goederen op een bepaalde plaats aan een vervoerder te overhandigen, gaat het risico pas op de koper over wanneer de goederen op die plaats aan de vervoerder worden overhandigd.
4.   Het feit dat de verkoper bevoegd is documenten te behouden die bepalend zijn voor de beschikking over de goederen, is niet van invloed op de overgang van het risico.
[Am. 215]


Artikel 146


Tijdens doorvoer verkochte goederen


1.   Dit artikel is van toepassing op een koopovereenkomst die betrekking heeft op tijdens doorvoer verkochte goederen.
2.   Het risico gaat op de koper over met ingang van het tijdstip waarop de goederen aan de eerste vervoerder werden overhandigd. Indien de omstandigheden dit indiceren, gaat het risico echter op de koper over op het tijdstip van het sluiten van de overeenkomst.
 3.   Wanneer de verkoper op het tijdstip van het sluiten van de overeenkomst wist of had behoren te weten dat de goederen verloren waren geraakt of waren beschadigd en hij dit niet aan de koper heeft meegedeeld, draagt de verkoper het risico van verlies of schade.
[Am. 216]

Deel V
Verbintenissen en rechtsmiddelen van partijen bij een verbonden dienstenovereenkomst
Hoofdstuk 15
Verbintenissen en rechtsmiddelen van partijen
Afdeling 1
Toepassing van bepaalde algemene bepalingen op koopovereenkomsten
Artikel 147
Toepassing van bepaalde algemene bepalingen op koopovereenkomsten
1.   De bepalingen hoofdstuk 9 zijn met het oog op dit deel van toepassing.
2.   Wanneer een koopovereenkomst of een overeenkomst voor de levering van digitale inhoud wordt ontbonden, worden ook alle daarmee verbonden dienstenovereenkomsten ontbonden.
Afdeling 2
Verbintenissen van de dienstverlener
Artikel 148
Resultaatsverbintenis en zorgvuldigheids- en deskundigheidsverbintenis
1.   De dienstverlener moet alle door de overeenkomst voorgeschreven specifieke resultaten bereiken.
2.   Bij gebreke van een expliciete of impliciete verbintenis uit hoofde van een overeenkomst om een specifiek resultaat te bereiken, moet de dienstverlener de verbonden dienst verrichten met de zorgvuldigheid en deskundigheid die een redelijke dienstverlener zou betrachten en overeenkomstig alle wettelijke of andere bindende rechtsregels die op de verbonden dienst van toepassing zijn.
3.   Bij de vaststelling van de door de dienstverlener te betrachten redelijke zorgvuldigheid en deskundigheid moet onder andere rekening worden gehouden met:






a)


de aard, de omvang, de frequentie en de voorzienbaarheid van de risico's waarmee de verrichting van de verbonden dienst voor de klant gepaard gaat;










b)


indien er sprake van schade is, de kosten van alle voorzorgsmaatregelen die het optreden van die of soortgelijke schade zouden hebben voorkomen, en










c)


de voor de verrichting van de verbonden dienst beschikbare tijd.
 4.   Wanneer in een overeenkomst tussen een handelaar en een consument de verbonden dienst de installatie van de goederen omvat, moet de installatie van dien aard zijn dat de geïnstalleerde goederen conform de overeenkomst zijn als voorgeschreven door artikel 101.
5.   In betrekkingen tussen een handelaar en een consument is het partijen niet toegestaan ten nadele van de consument de toepassing van lid 2 uit te sluiten of van dat lid af te wijken of de gevolgen ervan te wijzigen.
Artikel 149
Verbintenis om schade te voorkomen
De dienstverlener moet redelijke voorzorgsmaatregelen nemen om schade aan de goederen of de digitale inhoud, of lichamelijk letsel of elk ander verlies of elke andere schade in de loop van of als gevolg van de verrichting van de verbonden dienst te voorkomen.
Artikel 150
Nakoming door een derde
1.   Een dienstverlener kan de verrichting aan een ander toevertrouwen, tenzij de persoonlijke verrichting door de dienstverlener is vereist.
2.   Een dienstverlener die de verrichting aan een ander toevertrouwt, blijft voor die verrichting aansprakelijk.
3.   In betrekkingen tussen een handelaar en een consument is het partijen niet toegestaan ten nadele van de consument de toepassing van lid 2 uit te sluiten of van dat lid af te wijken of de gevolgen ervan te wijzigen.
Artikel 151
Verbintenis om een factuur te verschaffen
Wanneer voor de verbonden dienst een afzonderlijke prijs moet worden betaald en de prijs geen op het tijdstip van het sluiten van de overeenkomst overeengekomen forfaitair bedrag is, moet de dienstverlener de klant een factuur verschaffen waarin op duidelijke en begrijpelijke wijze wordt uitgelegd hoe de prijs is berekend.
 Artikel 152
Verbintenis om te waarschuwen voor onverwachte of economisch niet verantwoorde kosten
1.   De dienstverlener moet de klant waarschuwen en zijn toestemming vragen om door te gaan wanneer:






a)


de kosten van de verbonden dienst hoger zouden zijn dan de dienstverlener reeds aan de klant heeft meegedeeld, of










b)


de verbonden dienst meer zou kosten dan de waarde van de goederen of de digitale inhoud na afloop van de dienstverlening, voor zover dit de dienstverlener bekend is.
2.   Een dienstverlener die nalaat om overeenkomstig lid 1 de toestemming van de klant te verkrijgen, heeft geen recht op een prijs die hoger is dan de reeds meegedeelde kosten of, al naar gelang van het geval, de waarde van de goederen of de digitale inhoud na afloop van de verbonden dienstverlening.
Afdeling 3
Verbintenissen van de klant
Artikel 153
Betaling van de prijs
1.   De klant dient de prijs te betalen die volgens de overeenkomst voor de verbonden dienst moet worden betaald.
2.   De prijs moet worden betaald nadat de verbonden dienst is voltooid en het voorwerp van de verbonden dienst aan de klant ter beschikking is gesteld.
Artikel 154
Verlenen van toegang
Wanneer de dienstverlener voor het verrichten van de verbonden dienst toegang moet verkrijgen tot het erf van de klant, dient de klant deze toegang op elk redelijk tijdstip toe te staan.
 Afdeling 4
Rechtsmiddelen
Artikel 155
Rechtsmiddelen van de klant
1.   Wanneer een dienstverlener een verbintenis niet nakomt, beschikt de klant, behoudens de in dit artikel opgenomen aanpassingen, over dezelfde rechtsmiddelen als die waarin hoofdstuk 11 voor de koper voorziet, te weten:






a)


het vorderen van specifieke nakoming;










b)


het opschorten van de nakoming door de klant zelf;










c)


het ontbinden van de overeenkomst;










d)


het verminderen van de prijs, en










e)


het vorderen van schadevergoeding
krachtens hoofdstuk 16
. [Am. 218]





2.   Onverminderd lid 3, heeft het recht van de dienstverlener om verzuimen

verzuim
 te herstellen voorrang boven de rechtsmiddelen van de klant. ongeacht of de klant een consument is. [Am. 219]

3.   In geval van verkeerde installatie op grond van een consumentkoopovereenkomst als bedoeld in artikel 101 heeft het recht van de dienstverlener om verzuimen te herstellen geen voorrang boven de rechtsmiddelen van de consument.
4.   Indien de klant een consument is, heeft hij het recht om de overeenkomst te ontbinden in elk geval waarin de verleende verbonden dienst niet conform de overeenkomst is, tenzij het ontbreken van conformiteit onbeduidend is.
5.   Hoofdstuk 11 is van toepassing behoudens de noodzakelijke aanpassingen, waaronder met name de volgende aanpassingen:







a)




met betrekking tot het recht van de dienstverlener om verzuimen te herstellen mag in geval van een overeenkomst tussen een handelaar en een consument de redelijke termijn als vermeld in artikel 109, lid 5, niet langer dan 30 dagen zijn;
[Am. 220]












b)




met betrekking tot het goedmaken van een prestatie die niet conform de overeenkomst is, zijn de artikelen 111 en 112 niet van toepassing, en
[Am. 221]











c)


artikel 156 is van toepassing in plaats van artikel 122.
 Artikel 156
Vereiste van kennisgeving van ontbreken van conformiteit in verbonden dienstenovereenkomsten tussen handelaren
1.   In geval van een verbonden dienstenovereenkomst tussen handelaren mag de klant zich slechts op het ontbreken van conformiteit beroepen wanneer hij de dienstverlener daarvan binnen redelijke termijn in kennis stelt met vermelding van de aard van het ontbreken van conformiteit.
De termijn begint te lopen op het moment waarop de verbonden dienst is voltooid of, wanneer dat later is, het moment waarop de klant het ontbreken van conformiteit ontdekt of had behoren te ontdekken.
2.   De dienstverlener kan zich niet op dit artikel beroepen wanneer het ontbreken van conformiteit betrekking heeft op feiten die hij kende of had behoren te kennen en die hij niet aan de klant heeft bekend gemaakt.
Artikel 157
Rechtsmiddelen van de dienstverlener
1.   Wanneer de klant niet nakomt, beschikt de dienstverlener, behoudens de in lid 2 vermelde aanpassingen, over dezelfde rechtsmiddelen als die waarin hoofdstuk 13 voor de koper voorziet, te weten:






a)


het vorderen van nakoming;










b)


het opschorten van de nakoming door de dienstverlener zelf;










c)


het ontbinden van de overeenkomst, en










d)


het vorderen van de rente over de prijs of schadevergoeding
krachtens hoofdstuk 16
. [Am. 222]





2.   Hoofdstuk 13 is van toepassing behoudens de noodzakelijke aanpassingen. Met name is artikel 158 van toepassing in plaats van artikel 132, lid 2.
Artikel 158
Recht van de klant om nakoming af te wijzen
1.   De klant kan de dienstverlener te allen tijde meedelen dat de verrichting, of verdere verrichting van de verbonden dienst niet langer vereist is.
 2.   Wanneer een mededeling overeenkomst lid 1 wordt gedaan:






a)


heeft de dienstverlener niet langer het recht of de plicht om de verbonden dienst te verlenen, en










b)


blijft de klant, wanneer er niet krachtens een andere bepaling grond voor ontbinding is, aansprakelijk voor de betaling van de prijs, met aftrek van de kosten die de dienstverlener heeft bespaard of had kunnen besparen doordat hij niet volledig hoeft te presteren.
3.   In betrekkingen tussen een handelaar en een consument is het partijen niet toegestaan ten nadele van de consument de toepassing van dit artikel uit te sluiten of van dit artikel af te wijken of de gevolgen ervan te wijzigen.
Deel VI
Schadevergoeding en rente
Hoofdstuk 16
Schadevergoeding en rente
Afdeling 1
Schadevergoeding
Artikel 159
Recht op schadevergoeding
1.   Een schuldeiser heeft recht op vergoeding van de schade die is veroorzaakt doordat een schuldenaar een verbintenis niet nakomt, tenzij de niet-nakoming niet kan worden toegerekend.
2.   De schade waarvan vergoeding kan worden gevorderd, omvat toekomstige schade die de schuldenaar redelijkerwijs kon verwachten.
Artikel 160
Algemene maatstaf voor schadevergoeding
Als algemene maatstaf voor de vergoeding van door de niet-nakoming van een verbintenis veroorzaakte schade geldt de som die de schuldeiser in de toestand brengt waarin hij zou hebben verkeerd wanneer de verbintenis behoorlijk was nagekomen, of, wanneer dat niet mogelijk is, zo veel mogelijk in die toestand brengt. Een dergelijke schadevergoeding omvat zowel het door de schuldeiser geleden verlies als de door hem gederfde winst.
Artikel 161
Voorzienbaarheid van schade
De schuldenaar is slechts aansprakelijk voor de schade die hij op het tijdstip van het sluiten van de overeenkomst voorzag of had behoren te voorzien als een gevolg van de niet-nakoming.
 Artikel 162
Aan de schuldeiser toe te rekenen schade
De schuldenaar is niet aansprakelijk voor de door de schuldeiser geleden schade voor zover de schuldeiser heeft bijgedragen tot de niet-nakoming of de gevolgen daarvan.
Artikel 163
Beperking van schade
1.   De schuldenaar is niet aansprakelijk voor de door de schuldeiser geleden schade voor zover de schuldeiser de schade had kunnen beperken door het treffen van redelijke maatregelen.
2.   De schuldeiser heeft recht op vergoeding van alle kosten die in redelijkheid zijn gemaakt om de schade te proberen te beperken.
Artikel 164
Vervangende overeenkomst
Een schuldeiser die een overeenkomst geheel of gedeeltelijk heeft ontbonden en binnen een redelijke termijn en op een redelijke wijze een vervangende overeenkomst heeft gesloten, kan, voor zover hij recht op schadevergoeding heeft, betaling van het verschil vorderen tussen de waarde van dat wat op grond van de ontbonden overeenkomst had moeten worden betaald en de waarde van dat wat moet worden betaald op grond van de vervangende overeenkomst, alsook vergoeding van alle overige schade vorderen.
Artikel 165
Marktprijs
Wanneer de schuldeiser de overeenkomst heeft ontbonden en geen vervangende overeenkomst heeft gesloten, maar voor de prestatie een marktprijs geldt, kan de schuldeiser, voor zover hij recht op schadevergoeding heeft, betaling vorderen van het verschil tussen de overeengekomen prijs en de op het tijdstip van de ontbinding geldende marktprijs alsook vergoeding van alle overige schade vorderen.
Afdeling 2
Vertragingsrente: algemene bepalingen
Artikel 166
Vertragingsrente
1.   Wanneer de betaling van een bedrag is vertraagd, heeft de schuldeiser, zonder dat daarvan kennisgeving dient plaats te vinden, recht op rente over dat bedrag vanaf het tijdstip waarop de betaling opeisbaar is tot het tijdstip waarop de betaling plaatsvindt tegen de in lid 2 bedoelde rentevoet.
 2.   De rentevoet voor vertraagde betaling is:






a)


ingeval de schuldeiser zijn gewone verblijfplaats heeft in een lidstaat die de euro als munteenheid heeft of in een derde staat, de rentevoet die door de Europese Centrale Bank wordt gehanteerd voor haar meest recente basisherfinancieringstransactie, uitgevoerd vóór de eerste kalenderdag van het betreffende halfjaar, of de marginale rentevoet die het gevolg is van variabele-rentetenders voor de meest recente basisherfinancieringsoperaties van de Europese Centrale Bank, vermeerderd met twee procentpunten;










b)


ingeval de schuldeiser zijn gewone verblijfplaats heeft in een lidstaat die niet de euro als munteenheid heeft, het door de nationale centrale bank van die lidstaat vastgestelde equivalente rentetarief, vermeerderd met twee procentpunten.
3.   De schuldeiser kan vergoeding van alle overige schade vorderen.
Artikel 167
Rente wanneer de schuldenaar een consument is
1.   Wanneer de schuldenaar een consument is, is voor vertraging in de betaling slechts rente verschuldigd tegen het in artikel 166 genoemde tarief wanneer de niet-nakoming toerekenbaar is.
2.   De rente begint niet eerder te lopen dan 30 dagen na de kennisgeving door de schuldeiser aan de schuldenaar waarbij de verbintenis tot betaling van rente en de rentevoet zijn aangegeven. De kennisgeving kan plaatsvinden vóór de datum waarop de betaling plaats dient te vinden.
3.   Een voorwaarde in een overeenkomst waarbij een hogere rentevoet wordt vastgesteld dan die waarin artikel 166 voorziet, of een eerder tijdstip waarop de rente gaat lopen dan het in lid 2 van dit artikel vermelde tijdstip, is niet bindend in zoverre dit overeenkomstig artikel 83 onbillijk zou zijn.
4.   Vertragingsrente kan niet worden gekapitaliseerd teneinde rente te genereren.
5.   Het is partijen niet toegestaan ten nadele van de consument de toepassing van dit artikel uit te sluiten of van dit artikel af te wijken of de gevolgen ervan te wijzigen.
 Afdeling 3
Vertraging in betaling door handelaren
Artikel 168
Rentevoet en tijdstip waarop rente gaat lopen
1.   Wanneer een handelaar de betaling van een op grond van een overeenkomst voor de levering van goederen, digitale inhoud of de verrichting van verbonden diensten verschuldigde prijs vertraagt zonder dat dit op grond van artikel 88 niet toerekenbaar is, is rente verschuldigd tegen het in lid 5 vermelde tarief.
2.   De rente tegen het in lid 5 vermelde tarief begint te lopen op de dag volgend op de datum of het einde van de termijn voor betaling die in de overeenkomst is vastgelegd. Wanneer een dergelijke datum of termijn ontbreekt, begint de rente te lopen:






a)


30 dagen na de datum van ontvangst door de schuldenaar van de factuur of een gelijkwaardig betalingsverzoek, of










b)


30 dagen na de datum van ontvangst van de goederen, digitale inhoud of verbonden diensten, wanneer de onder a) bedoelde datum vroeger of onzeker is, of wanneer het onzeker is of de schuldenaar een factuur of een gelijkwaardig betalingsverzoek heeft ontvangen.
3.   Wanneer de conformiteit van de goederen, digitale inhoud of verbonden diensten met de overeenkomst moet worden vastgesteld door middel van aanvaarding of onderzoek, vangt de in lid 2, onder b), bedoelde periode van 30 dagen aan op de datum van aanvaarding of de datum waarop de onderzoeksprocedure is voltooid. De onderzoeksprocedure kan niet langer dan 30 dagen duren, te rekenen vanaf de datum van levering van de goederen of digitale inhoud of de verrichting van verbonden diensten, tenzij partijen nadrukkelijk iets anders overeenkomen en deze conformiteit niet onbillijk is op grond van artikel 170.
 4.   De op grond van lid 2 vastgestelde betalingstermijn kan niet langer dan 60 dagen zijn, tenzij partijen nadrukkelijk iets anders overeenkomen en deze conformiteit niet onbillijk is op grond van artikel 170.
5.   De rentevoet voor vertraagde betaling is:






a)


ingeval de schuldeiser zijn gewone verblijfplaats heeft in een lidstaat die de euro als munteenheid heeft of in een derde staat, de rentevoet die door de Europese Centrale Bank wordt gehanteerd voor haar meest recente basisherfinancieringstransactie, uitgevoerd vóór de eerste kalenderdag van het betreffende halfjaar, of de marginale rentevoet die het gevolg is van variabele-rentetenders voor de meest recente basisherfinancieringsoperaties van de Europese Centrale Bank, vermeerderd met acht procentpunten;










b)


ingeval de schuldeiser zijn gewone verblijfplaats heeft in een lidstaat die niet de euro als munteenheid heeft, het door de nationale centrale bank van die lidstaat vastgestelde equivalente rentetarief, vermeerderd met acht procentpunten.
6.   De schuldeiser kan vergoeding van alle overige schade vorderen.
Artikel 169
Vergoeding van invorderingskosten
1.   Wanneer overeenkomstig artikel 168 rente moet worden betaald, heeft de schuldeiser recht op betaling door de schuldenaar van minimaal een forfaitair bedrag van 40 euro dan wel een gelijkwaardig bedrag in de munteenheid die voor de prijs van de overeenkomst is overeengekomen, ter vergoeding van de invorderingskosten van de schuldeiser.
2.   De schuldeiser heeft recht op betaling door de schuldenaar van een redelijke vergoeding voor alle invorderingskosten die het in lid 1 vermelde forfaitair bedrag te boven gaan en die het gevolg zijn van de vertraagde betaling door de schuldenaar.
 Artikel 170
Oneerlijke voorwaarden van overeenkomsten inzake vertragingsrente
1.   Een voorwaarde in een overeenkomst met betrekking tot de datum van betaling of de betalingstermijn, de rentevoet voor vertragingsrente of de vergoeding voor invorderingskosten is niet bindend wanneer zij oneerlijk is. Een voorwaarde is oneerlijk wanneer zij gelet op alle omstandigheden van het geval, waaronder de aard van de goederen, digitale inhoud of verbonden diensten, grovelijk afwijkt van de gangbare handelspraktijken en indruist tegen de goede trouw en de redelijkheid en billijkheid.
2.   Voor de toepassing van lid 1 wordt een voorwaarde in een overeenkomst waarbij een betalingstermijn of –periode of een rentevoet is vastgesteld die voor de schuldeiser ongunstiger is dan de in artikel 167 of artikel 168 vermelde termijn, periode of voet, of een voorwaarde waarbij een vergoeding voor invorderingskosten is vastgesteld die lager is dan het in artikel 169 vermelde bedrag, geacht oneerlijk te zijn.
3.   Voor de toepassing van lid 1 is een voorwaarde in een overeenkomst waarbij vertragingsrente of een vergoeding voor invorderingskosten wordt uitgesloten altijd oneerlijk.
Artikel 171
Dwingend karakter
Het is partijen niet toegestaan de toepassing van deze afdeling uit te sluiten of van deze afdeling af te wijken of de gevolgen ervan te wijzigen.
 Deel VII
Teruggave
Hoofdstuk 17
Teruggave
Artikel 172
Teruggave in geval van vernietiging, of ontbinding
of ongeldigheid [Am. 223]

1.   Wanneer een overeenkomst
of deel van een overeenkomst
 door een van beide partijen is vernietigd of ontbonden,
of om een andere reden dan vernietiging of ontbinding ongeldig of niet verbindend is,
 is elke partij verplicht hetgeen zij („de ontvanger”) van de wederpartij
uit hoofde van deze overeenkomst of dit deel van de overeenkomst
 heeft ontvangen, terug te geven. [Am. 224]

2.   De verbintenis tot teruggave van hetgeen is ontvangen, omvat alle natuurlijke en burgerlijke vruchten die voorvloeien uit hetgeen is ontvangen.
2 bis.
Teruggave geschiedt zonder onnodig uitstel en in elk geval uiterlijk 14 dagen na ontvangst van de kennisgeving van vernietiging of ontbinding. Wanneer de ontvanger een consument is wordt de termijn geacht te zijn nageleefd als de consument de nodige stappen neemt voordat de termijn van 14 dagen is verstreken. [Am. 225]



2 ter.
De ontvanger draagt de kosten van het terugzenden van hetgeen is ontvangen. [Am. 226]



2 quater.
Een partij kan nakoming van de verbintenis tot teruggave opschorten als zij daarbij een legitiem belang heeft, bijvoorbeeld als opschorting nodig is om het ontbreken van conformiteit aan te tonen. [Am. 227]



2 quinquies.
 Bij niet-nakoming van de verbintenis tot teruggave of betaling door een partij, kan de andere partij schadevergoeding vorderen op grond van de artikelen 159 tot en met 163. [Am. 228]

3.   Bij de ontbinding van een overeenkomst waarbij in termijnen of delen moet worden nagekomen, bestaat geen verplichting tot teruggave van hetgeen is ontvangen met betrekking tot die termijnen of delen ten aanzien waarvan de verbintenissen over en weer volledig zijn nagekomen, of wanneer de prijs voor hetgeen is gepresteerd op grond van artikel 8, lid 2, verschuldigd blijft, tenzij de overeenkomst van dien aard is dat gedeeltelijke nakoming voor geen van de partijen van waarde is.
Artikel 172 bis




Terugzending van digitale inhoud en teruggave van tegenprestaties bij levering van digitale inhoud [Am. 229]



1.
Teruggave van digitale inhoud wordt uitsluitend geacht mogelijk te zijn indien:










a)






de digitale inhoud geleverd is op een materiële gegevensdrager en deze gegevensdrager nog verzegeld is of door de verkoper voor de levering niet is verzegeld; of














b)






anderszins duidelijk is dat de ontvanger die een materiële gegevensdrager terugstuurt geen bruikbare kopie van de digitale inhoud heeft kunnen houden; of














c)






de verkoper zonder noemenswaardige inspanning of kosten kan voorkomen dat de ontvanger nog gebruikmaakt van de digitale inhoud, bijvoorbeeld door middel van het afsluiten van diens gebruikersaccount. [Am. 230]







2.
De ontvanger van digitale inhoud die op een materiële gegevensdrager is geleverd en waarvan teruggave mogelijk is overeenkomstig lid 1, letters a) en b), wordt geacht zijn verbintenis tot teruggave te zijn nagekomen als hij de materiële gegevensdrager terugzendt. [Am. 231]



3.
 Indien de tegenprestatie voor digitale inhoud niet bestaat in geld, maar bijvoorbeeld in persoonsgegevens, waarvan teruggave niet mogelijk is, maakt de ontvanger van die tegenprestatie geen gebruik meer van hetgeen hij heeft ontvangen, bijvoorbeeld door de persoonsgegevens die hij heeft ontvangen te wissen. Indien persoonsgegevens worden gewist, moet de consument daarvan in kennis worden gesteld. [Am. 232]

Artikel 173
Betaling van geldswaarde
1.   Wanneer hetgeen is ontvangen, in voorkomend geval met inbegrip van de vruchten, niet kan worden teruggegeven, of in geval van al dan niet op een materiële gegevensdrager geleverde digitale inhoud, moet de ontvanger de waarde daarvan in geld betalen. Wanneer teruggave mogelijk is, maar tot onredelijke inspanningen of kosten zou leiden, kan de ontvanger ervoor kiezen de waarde in geld te betalen, mits dit de vermogensbelangen van de wederpartij niet schaadt. [Am. 233]

2.   De geldswaarde van goederen is de waarde die de goederen zouden hebben gehad op de datum waarop de waarde in geld had moeten worden betaald wanneer de ontvanger de goederen zonder vernietiging of schade tot die datum had gehouden.
3.   Wanneer een verbonden dienstenovereenkomst wordt vernietigd of ontbonden door de klant nadat de verbonden dienst is verricht of gedeeltelijk is verricht, is de geldswaarde van hetgeen is ontvangen, het bedrag dat de klant heeft bespaard door het ontvangen van de verbonden dienst.
4.   In geval van digitale inhoud is de geldswaarde van hetgeen is ontvangen het bedrag dat de klant heeft bespaard door gebruik te maken van de digitale inhoud.
 5.   Wanneer de ontvanger een vervanging voor goederen of digitale inhoud in geld of natura heeft gekregen terwijl hij de grond voor de vernietiging of de ontbinding kende of had behoren te kennen, kan de wederpartij ervoor kiezen ofwel hetgeen ter vervanging is ontvangen ofwel de geldswaarde van hetgeen ter vervanging is ontvangen, te vorderen. Een ontvanger die een vervanging voor goederen of digitale inhoud in geld of natura heeft verkregen terwijl hij de grond voor de vernietiging of de ontbinding niet kende of had behoren te kennen, kan ervoor kiezen ofwel hetgeen ter vervanging is ontvangen ofwel de geldswaarde van hetgeen ter vervanging is ontvangen, terug te geven.
[Am. 234]

6.   In geval van

Indien de
 digitale inhoud die niet tegen betaling van een prijs is geleverd, geschiedt geen teruggave

maar er tegenover de levering een andere of geen tegenprestatie stond en teruggave van de digitale inhoud niet mogelijk is overeenkomstig artikel 172 bis
,
lid 1, is de ontvanger van de digitale inhoud niet gehouden de geldswaarde terug te geven
. [Am. 235]



6 bis.
 Onverminderd artikel 172 bis, lid 3, is de ontvanger van de tegenprestatie, indien de tegenprestatie voor de levering van digitale inhoud niet bestond in geld en teruggave van deze tegenprestatie niet mogelijk is, niet gehouden de geldswaarde daarvan te betalen. [Am. 236]

Artikel 174
Betaling voor gebruik en rente over ontvangen gelden
en waardevermindering [Am. 237]

1.   Een ontvanger die gebruik heeft gemaakt van goederen
of digitale inhoud
 moet de wederpartij de geldswaarde van dat gebruik betalen met betrekking tot elke periode waarin:






a)


de ontvanger de grond voor de vernietiging of de ontbinding heeft veroorzaakt;










b)


de ontvanger, voor de aanvang van die periode, de grond voor vernietiging of ontbinding kende, of










c)


het gelet op de aard van de goederen
of digitale inhoud
, de aard en hoeveelheid van het gebruik en de beschikbaarheid van andere rechtsmiddelen dan ontbinding, onbillijk zou zijn de ontvanger het gebruik om niet van de goederen
of digitale inhoud
 voor die periode toe te staan. [Am. 238]





2.   Een ontvanger die verplicht is geld terug te geven, moet rente betalen tegen de in artikel 166 bepaalde rentevoet, wanneer:






a)


de wederpartij verplicht is voor het gebruik te betalen, of










b)


de ontvanger de aanleiding heeft gegeven tot de vernietiging van de overeenkomst wegens bedrog, bedreiging en misbruik.
3.   Voor de toepassing van dit hoofdstuk is een ontvanger niet verplicht om voor het gebruik van ontvangen goederen
of digitale inhoud
 te betalen of om rente over ontvangen gelden te betalen in andere situaties dan die welke zijn genoemd in de leden 1
, 1 bis
 en 2. [Am. 239]



3 bis.
 De ontvanger is overeenkomstig de artikelen 159 tot en met 163 aansprakelijk voor de waardevermindering van de goederen, digitale inhoud of de vruchten voor zover deze uitstijgt boven de waardevermindering ten gevolge van normaal gebruik. [Am. 240]



3 ter.
De betaling voor het gebruik of voor waardevermindering mag niet meer bedragen dan de prijs die voor de goederen of de digitale inhoud is overeengekomen. [Am. 241]



3 quater.
Indien de digitale inhoud niet tegen betaling van een prijs is geleverd, maar er tegenover de levering een andere of geen tegenprestatie stond, is de ontvanger van de digitale inhoud niet gehouden voor het gebruik of de waardevermindering te betalen. [Am. 242]



3 quinquies.
 Onverminderd artikel 172 bis, lid 3, is de ontvanger van de tegenprestatie, indien tegenover de levering van de digitale inhoud een andere tegenprestatie stond dan de betaling van een prijs, niet gehouden te betalen voor het gebruik of de waardevermindering van hetgeen hij heeft ontvangen. [Am. 243]

Artikel 175
Vergoeding voor uitgaven
1.   Wanneer een ontvanger uitgaven heeft moeten verrichten in verband met goederen of digitale inhoud
of de vruchten daarvan
, heeft hij recht op vergoeding voor zover de uitgaven aan de wederpartij ten goede zijn gekomen mits de uitgaven zijn verricht op een tijdstip waarop de ontvanger de grond voor de vernietiging of de ontbinding niet kende of had behoren te kennen. [Am. 244]

2.   Een ontvanger die de grond voor de vernietiging of de ontbinding kende of had behoren te kennen, heeft alleen recht op vergoeding voor de uitgaven die noodzakelijk waren om de goederen of digitale inhoud
of de vruchten daarvan
 voor verlies of waardevermindering te behoeden, mits de ontvanger geen gelegenheid had de wederpartij om advies te vragen. [Am. 245]

Artikel 176
Billijke wijziging
Elke verbintenis tot teruggave of betaling op grond van dit hoofdstuk kan worden gewijzigd voor zover de nakoming daarvan grovelijk onbillijk zou zijn, met name gelet op de vraag of de partij de grond voor de vernietiging of de ontbinding niet heeft veroorzaakt of niet heeft gekend.
Artikel 177
Dwingend karakter
In betrekkingen tussen een handelaar en een consument is het partijen niet toegestaan ten nadele van de consument de toepassing van dit hoofdstuk uit te sluiten, van dit hoofdstuk af te wijken of de gevolgen ervan te wijzigen
voordat kennis is gegeven van vernietiging of ontbinding
. [Am. 246]



Artikel 177 bis




Commerciële garanties




1.
 Een commerciële garantie is bindend voor de garant, onder de in het garantiebewijs aangegeven voorwaarden. Als er geen garantiebewijs is verstrekt of de voorwaarden in het garantiebewijs zijn minder gunstig dan die in de desbetreffende reclameboodschappen, is de commerciële garantie bindend volgens de in de met de commerciële garantie samenhangende reclame vastgestelde voorwaarden.
2.
Het garantiebewijs dient in duidelijke en begrijpelijke taal te zijn opgesteld, goed leesbaar te zijn, te zijn opgesteld in de taal waarin de overeenkomst met de consument is opgesteld en de volgende informatie te bevatten:










a)






een verklaring inzake de rechten van de consument, zoals bepaald in hoofdstuk 11, en een duidelijke verklaring dat de commerciële garantie die rechten onverlet laat, en














b)






de voorwaarden van de commerciële garantie, in het bijzonder die betreffende de duur, overdraagbaarheid en het geografische toepassingsgebied van de garantie, de naam en het adres van de garant, en, indien deze verschilt van de garant, van de persoon bij wie een claim kan worden ingediend en de voor het indienen van een claim te volgen procedure.
3.
Tenzij in het garantiedocument anders bepaald, is de garantie tevens geldig jegens alle personen die gedurende de garantietermijn eigenaar van de goederen zijn, zonder dat deze dit hoeven te aanvaarden.
4.
De handelaar stelt op verzoek van de consument de garantie ter beschikking op een duurzame drager.
5.
 Niet-naleving van lid 2, 3 of 4 is niet van invloed op de geldigheid van de garantie. [Am. 247]

Deel VIII
Verjaring
Hoofdstuk 18
Verjaring
Afdeling 1
Algemene bepalingen
Artikel 178
Aan verjaring onderworpen rechten
Het recht om nakoming van een verbintenis en alle bijkomende rechten af te dwingen,
met inbegrip van het recht om rechtsmiddelen aan te wenden tegen niet-nakoming, met uitzondering van de opschorting van de nakoming,
 verjaart door het verloop van een termijn overeenkomstig dit hoofdstuk. [Am. 248]

Afdeling 2
Verjaringstermijnen en hun aanvang
Artikel 179
Verjaringstermijnen
1.   De korte verjaringstermijn bedraagt twee jaar.
2.   De lange verjaringstermijn bedraagt tien

zes
 jaar of, in geval van een recht op schadevergoeding wegens lichamelijk letsel, dertig jaar. [Am. 249]



2 bis.
Er is sprake van verjaring zodra één van beide termijnen is verstreken. [Am. 250]

Artikel 180
Aanvang
1.   De korte verjaringstermijn begint te lopen op het tijdstip waarop de schuldeiser de feiten ten gevolge waarvan het recht kan worden uitgeoefend kende of had behoren te kennen.
2.   De lange verjaringstermijn begint te lopen op het tijdstip waarop de schuldenaar moet nakomen dan wel, in geval van een recht op schadevergoeding, vanaf het tijdstip van de handeling ten gevolge waarvan het recht ontstaat.
3.   Wanneer de schuldenaar een voortdurende verbintenis heeft om iets te doen of na te laten, wordt de schuldeiser geacht een afzonderlijk recht te hebben met betrekking tot elke niet-nakoming van de verbintenis.
Afdeling 3
Verlenging van verjaringstermijnen


Artikel - 181




Schorsing in geval van reparatie of vervanging




1.
Indien het ontbreken van conformiteit wordt verholpen door middel van reparatie of vervanging, wordt de korte verjaringstermijn geschorst vanaf het tijdstip waarop de schuldeiser de schuldenaar in kennis stelt van het ontbreken van conformiteit.
2.
 Deze schorsing duurt tot het tijdstip waarop het ontbreken van conformiteit is verholpen. [Am. 251]

Artikel 181
Schorsing in geval van gerechtelijke en andere procedures
1.   De loop van beide verjaringstermijnen is geschorst vanaf het tijdstip waarop de gerechtelijke procedure om het recht geldend te maken wordt ingeleid.
2.   De schorsing duurt tot het tijdstip waarop een eindbeslissing is gegeven, dan wel het geschil op een andere wijze is afgehandeld. Wanneer de procedure eindigt binnen de laatste zes maanden van de verjaringstermijn zonder dat een beslissing ten gronde wordt genomen, verloopt de verjaringstermijn niet eerder dan nadat zes maanden zijn verstreken na het tijdstip waarop de procedure is geëindigd.
3.   De leden 1 en 2 zijn van overeenkomstige toepassing op arbitrage- en bemiddelingsprocedures, op procedures waarbij een geschil tussen twee partijen is voorgelegd aan een derde voor een bindend besluit, en op alle andere procedures die zijn ingeleid ter verkrijging van een beslissing inzake het recht of ter afwending van een faillissement.
4.   Onder bemiddeling wordt een gestructureerde procedure verstaan, ongeacht de benaming, waarin twee of meer partijen bij een geschil op vrijwillige basis zelf pogen met de hulp van een bemiddelaar hun geschil te schikken. Deze procedure kan door partijen worden ingeleid of door een gerecht worden voorgesteld of gelast, dan wel door het nationale recht zijn voorgeschreven. De bemiddeling eindigt door een overeenkomst tussen partijen of door een verklaring van de bemiddelaar of een der partijen.
 Artikel 182
Verlenging van verjaring in geval van onderhandelingen
Wanneer partijen onderhandelen over het recht dan wel over omstandigheden op grond waarvan een vordering in verband met het recht kan ontstaan, verloopt geen van beide verjaringstermijnen voor een jaar is verstreken na de laatste gedane mededeling in het kader van de onderhandelingen of na de mededeling van een van partijen aan de andere dat zij de onderhandelingen niet langer wil voortzetten.
Artikel 183
Verlenging van verjaring in geval van onbekwaamheid
Wanneer een handelingsonbekwame persoon geen vertegenwoordiger heeft, dan verloopt geen verjaringstermijn van een recht van die persoon voor een jaar is verstreken sedert het einde van de handelingsonbekwaamheid of de aanstelling van een vertegenwoordiger.
Artikel 183 bis




Schorsing in geval van overmacht




1.
De loop van de korte verjaringstermijn wordt geschorst gedurende de periode waarin de schuldeiser niet in staat is om een procedure om het recht geldend te maken in te leiden wegens een belemmering buiten zijn macht of een belemmering die hij redelijkerwijs niet had behoren te vermijden of ondervangen.
2.
Lid 1 is slechts van toepassing als de belemmering ontstaat of voortduurt in de laatste zes maanden van de verjaringstermijn.
3.
Indien de duur of de aard van de belemmering zodanig is dat redelijkerwijs niet van de schuldeiser kan worden verwacht dat hij binnen het na het einde van de schorsing resterende gedeelte van de verjaringstermijn een procedure inleidt om het recht geldend te maken, verloopt de verjaringstermijn niet eerder dan nadat zes maanden zijn verstreken na het tijdstip waarop de belemmering is opgeheven. [Am. 252]

Afdeling 4
Hernieuwing van verjaringstermijnen
Artikel 184
Hernieuwing door erkenning
Wanneer de schuldenaar het recht jegens de schuldeiser erkent, door gedeeltelijke betaling, betaling van rente, zekerheidsstelling, verrekening of op enige andere wijze, begint een nieuwe, korte verjaringstermijn te lopen.
 Afdeling 5
evolgen van verjaring
Artikel 185
Gevolgen van verjaring
1.   Na het verlopen van de betrokken verjaringstermijn heeft de schuldenaar het recht nakoming van de betrokken verbintenis te weigeren en verliest de schuldeiser alle rechtsmiddelen in geval van niet- nakoming met uitzondering van het recht nakoming op te schorten.
2.   Datgene wat door de schuldenaar ter nakoming van de betrokken verbintenis is betaald of overgedragen, kan niet worden teruggevorderd enkel omdat de verjaringstermijn is verlopen op het tijdstip van de nakoming.
3.   De verjaringstermijn voor een recht op betaling van rente en andere bijkomende rechten verloopt niet later dan de termijn voor het primaire recht.
Afdeling 6
Wijziging bij overeenkomst
Artikel 186
Overeenkomsten betreffende verjaring
1.   Partijen kunnen bij overeenkomst de bepalingen van dit hoofdstuk wijzigen, met name door het inkorten of verlengen van de verjaringstermijnen.
2.   De korte verjaringstermijn kan niet worden verkort tot minder dan één jaar of verlengd tot meer dan tien jaar.
3.   De lange verjaringstermijn kan niet worden verkort tot minder dan één jaar of verlengd tot meer dan dertig jaar.
4.   Het is partijen niet toegestaan de toepassing van dit artikel uit te sluiten of van dit artikel af te wijken of de gevolgen ervan te wijzigen.
5.   In een overeenkomst tussen een handelaar en een consument kan dit artikel niet worden toegepast ten nadele van de consument.
Titel III




Begeleidende maatregelen [Am. 253]



Artikel 186 bis




Mededeling van rechterlijke beslissingen waarin deze verordening wordt toegepast




1.
De lidstaten zorgen ervoor dat de eindbeslissingen van hun gerechten waarin de bepalingen van deze verordening worden toegepast, onverwijld aan de Commissie worden meegedeeld. [Am. 254]



2.
 De Commissie zet een systeem op waarmee de informatie over de in lid 1 bedoelde beslissingen en de relevante arresten van het Hof van Justitie van de Europese Unie kunnen worden geraadpleegd. Dat systeem is openbaar, volledig geautomatiseerd en gemakkelijk te raadplegen. [Am. 255]



3.
Uitspraken die overeenkomstig lid 1 worden meegedeeld, gaan vergezeld van een gestandaardiseerde samenvatting van de uitspraak bestaande uit de volgende onderdelen:










a)






het onderwerp en het relevante artikel of de relevante artikelen van het gemeenschappelijk Europees kooprecht;














b)






een korte samenvatting van de feiten;














c)






een korte samenvatting van de belangrijkste argumenten;














d)






het vonnis; en














e)






de motivering van het vonnis, met duidelijke vermelding van de grondslag waarop het vonnis is gebaseerd. [Am. 256]







Artikel 186 ter




Alternatieve geschillenbeslechting




1.
Consumenten en handelaren die een overeenkomst hebben gesloten, worden aangespoord te overwegen om een eventueel geschil dat voortvloeit uit een overeenkomst in het kader waarvan zij zijn overeengekomen het gemeenschappelijk Europees kooprecht toe te passen, voor te leggen aan een ADR-entiteit, als bedoeld in artikel 4, lid 1, letter h, van Richtlijn 2013/11/EU.
2.
Dit artikel doet geen afbreuk aan het recht van partijen om hun geschil op enig moment aan een rechterlijke instantie voor te leggen in plaats van aan een ADR-entiteit. [Am. 257]



Artikel 186 quater




Ontwikkeling van „Europese standaardvoorwaarden voor overeenkomsten”




1.
De Commissie richt zo spoedig mogelijk, doch uiterlijk drie maanden na de inwerkingtreding van deze verordening, een deskundigengroep op om haar te helpen bij de ontwikkeling van „Europese standaardvoorwaarden voor overeenkomsten” op basis van en in aanvulling op het gemeenschappelijk Europees kooprecht, en om de praktische toepassing ervan te bevorderen.
2.
De Commissie, bijgestaan door de deskundigengroep, streeft ernaar de eerste Europese standaardvoorwaarden voor overeenkomsten uiterlijk [xxx] na de inwerkingtreding van deze verordening te presenteren.
3.
 De deskundigengroep bestaat uit leden die met name de belangen van de gebruikers van het gemeenschappelijk Europees kooprecht in de Unie vertegenwoordigen. De deskundigengroep kan besluiten gespecialiseerde subgroepen op te richten die zich gaan buigen over verschillende economische activiteiten. [Am. 258]



Titel IV




Slotbepalingen [Am. 259]



Artikel 186 quinquies




Evaluatie




1.
Uiterlijk op …

 (*3)

verstrekken de lidstaten de Commissie gegevens over de toepassing van deze verordening, met name gegevens met betrekking tot de acceptatiegraad van het gemeenschappelijk Europees kooprecht, de mate waarin de bepalingen ervan aanleiding hebben gegeven tot rechtszaken en de stand van zaken betreffende de verschillen tussen het gemeenschappelijk Europees kooprecht en het nationale recht wat het niveau van consumentenbescherming betreft. Deze gegevens bevatten een uitgebreid overzicht van de rechtspraak van de nationale gerechten over de uitlegging van de bepalingen van het gemeenschappelijk Europees kooprecht.
2.
Uiterlijk op

 (*4)

… dient de Commissie bij het Europees Parlement, de Raad en het Europees Economisch en Sociaal Comité een uitvoerig verslag in over de werking van deze verordening, onder meer in het licht van de noodzaak om de werkingssfeer van het gemeenschappelijk Europees kooprecht uit te breiden wat overeenkomsten tussen ondernemingen onderling betreft, de markt- en technologische ontwikkelingen met betrekking tot digitale inhoud en toekomstige ontwikkelingen van het acquis van de Unie. Voorts wordt extra aandacht besteed aan de vraag of het passend is de beperking van de werkingssfeer van het gemeenschappelijk Europees kooprecht tot overeenkomsten op afstand, en met name onlineovereenkomsten, te behouden, of dat het haalbaar is de werkingssfeer uit te breiden, onder meer naar overeenkomsten in verkoopruimten. [Am. 260]



Artikel 186 sexies




Wijziging van Verordening (EG) nr. 2006/2004




In de bijlage bij Verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad

 (9)

wordt het volgende punt toegevoegd:











„22.
 Verordening (EU) nr. … van het Europees Parlement en de Raad van … betreffende een gemeenschappelijk Europees kooprecht (PB L …).” [Am. 261]







Artikel 186 septies




Inwerkingtreding en toepassing




1.
Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
2.
Zij is van toepassing vanaf

 (*5).
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. [Am. 262]



Gedaan te



Voor het Europees Parlement


De voorzitter




Voor de Raad


De voorzitter





(1)  PB C 181 van 21.6.2012, blz. 75.
(2)  Standpunt van het Europees Parlement van 26 februari 2014.
(3)  Verordening (EG) nr. 593/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 2008 inzake het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst (PB L 177 van 4.7.2008, blz. 6).
(4)  Verordening (EG) nr. 864/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 11 juli 2007 betreffende het recht dat van toepassing is op niet-contractuele verbintenissen (PB L 199 van 31.7.2007, blz. 40).
(5)  Aanbeveling 2003/361/EG van de Commissie van 6 mei 2003 betreffende de definitie van kleine, middelgrote en micro-ondernemingen (PB L 124 van 20.5.2003, blz. 36).
(6)  
Richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt („Richtlijn oneerlijke handelspraktijken”) (PB L 149 van 11.6.2005, blz. 22).
(7)  Richtlijn 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt (PB L 376 van 27.12.2006, blz. 36).
