None
EUR-Lex - 52002PC0473 - NL







Avis juridique important




|



52002PC0473

Voorstel voor een beschikking van de Raad tot wijziging van Beschikking 89/688/EEG van de Raad van 22 december 1989 inzake de regeling voor de heffing, in de Franse overzeese departementen, op over zee aangevoerde goederen ("octroi de mer'')  /* COM/2002/0473 def. - CNS 2002/0209 */









Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD tot wijziging van Beschikking 89/688/EEG van de Raad van 22 december 1989 inzake de regeling voor de heffing, in de Franse overzeese departementen, op over zee aangevoerde goederen ("octroi de mer'')(door de Commissie ingediend)TOELICHTING1. Beschikking 89/688/EEG van de Raad van 22 december 1989 inzake de regeling voor de heffing, in de Franse overzeese departementen, op over zee aangevoerde goederen ("octroi de mer'') [1] bepaalt in artikel 2, lid 3, dat, gelet op de bijzondere problemen waarmee de overzeese departementen te kampen hebben, gedeeltelijke of volledige vrijstellingen van de octroi de mer kunnen worden toegestaan ten voordele van lokale productiesectoren tijdens een periode van ten hoogste tien jaar na de invoering van de betrokken belastingregeling. Deze periode verstrijkt op 31 december 2002, aangezien deze belasting op 1 januari 1993 werd ingevoerd, bij wet nr. 92-676 van 17 juli 1992 [2] waarbij Beschikking 89/688/EEG van de Raad van 22 december 1989 in de Franse wetgeving werd opgenomen..[1]  PB L 399 van 30.12.1989, blz. 46.[2]  PB van 19.7.2002, blz. 9697.2. Artikel 299, lid 2, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, van kracht sinds 1 mei 1999, vervangt artikel 227, lid 2, waarop de beschikking van de Raad van 1989 was gebaseerd. Het vormt het juridische kader dat van toepassing is op de ultraperifere gebieden van de Europese Unie op grond waarvan maatregelen ter compensatie van hun permanente handicaps genomen kunnen worden. De Commissie heeft op 14 maart 2000 een verslag goedgekeurd over de maatregelen ter uitvoering van artikel 299, lid 2, van het EG-Verdrag wat betreft de ultraperifere regio's [3]. Uit het verslag blijkt dat op belastinggebied, op grond van artikel 299, lid 2, van het Verdrag, bijzondere maatregelen zijn toegestaan ten gunste van de ultraperifere regio's zolang de aanvragen gerechtvaardigd zijn in verband met de handicaps van deze regio's. De toekomst van de fiscale maatregelen voor de ultraperifere regio's moet worden onderzocht aan de hand van de gedetailleerde verzoeken van de betrokken lidstaten.[3]  COM(2000) 147 def.3.  De Commissie heeft voorts op 24 november 1999 bij de Raad een verslag ingediend over de toepassing van de artikel 3 van Beschikking 89/688/EEG van de Raad [4], waarin zij de communautaire regeling "octroi de mer" vanaf de inwerkingtreding evalueert. De vier overzeese departementen van Frankrijk zijn door hun ultraperifere ligging economisch en sociaal veel kwetsbaarder dan de rest van de Europese Unie. De Commissie benadrukt het belang van de octroi de mer en de vrijstellingen ten gunste van de lokale productie, waarbij de volgende elementen aan de orde komen. De heffing verstrekt lokale overheden de middelen om bedreigde sectoren te helpen zich te handhaven in een ongunstige economische context, en biedt deze overheden de middelen waarmee ze de economische en sociale ontwikkeling van hun regio kunnen ondersteunen, in aanvulling op het communautaire beleid, en een bepaald niveau van activiteiten, onderwijs en gezondheidszorg kunnen handhaven. In hetzelfde verslag wijst de Commissie echter op de door het Europees Hof van Justitie vastgestelde criteria met betrekking tot de vrijstelling van de octroi de mer, krachtens welke de vrijstellingen noodzakelijk, proportioneel en nauwkeurig omschreven moeten zijn.[4]  COM(1999) 621 def.4. Frankrijk heeft op 12 maart 2002 een gedetailleerd verzoek gericht tot de Europese Commissie om verlenging van de regeling voor vrijstelling van de octroi de mer voor een periode van tien jaar.5. De Commissie heeft het verzoek onderzocht en is van mening dat de inhoud van de vrijstellingen die van toepassing zijn bij het verstrijken van de huidige regeling moet worden omschreven. De omschrijving van toekomstige vrijstellingen is noodzakelijk om te kunnen beoordelen in hoeverre zij proportioneel en noodzakelijk zijn. Dit is tevens nodig om te kunnen beoordelen of wordt voldaan aan de voorwaarde die in artikel 229, lid 2, van het EG-Verdrag wordt gesteld, namelijk dat de krachtens deze bepaling genomen maatregelen geen afbreuk doen aan de integriteit en de samenhang van de communautaire rechtsorde, daaronder begrepen de interne markt en de gemeenschappelijke beleidssectoren. Voor de instelling van een langlopende regeling zijn voorts aanvullende informatie van de Franse autoriteiten en een evaluatie door de Commissie vereist.6. Deze ontwikkelingen mogen echter niet tot gevolg hebben dat afbreuk wordt gedaan aan de noodzakelijke continuïteit van de specifieke fiscale regeling voor de overzeese departementen. In het algemeen worden de Franse overzeese departementen gekenmerkt door een aanzienlijke structurele ontwikkelingsachterstand.  De economische en sociale ontwikkeling van deze departementen wordt ten zeerste bemoeilijkt door de cumulatie van factoren en elementen die deze achterstand vergroten. Deze achterstand blijkt uit de gemiddelde BBP-niveaus die nog steeds niet de helft bedragen van het communautaire gemiddelde, en een aanhoudende werkloosheid - die tot de hoogste van de Europese Unie behoort - onder een merendeels zeer jonge bevolking. Deze indicatoren bevestigen dat de in artikel 299, lid 2, van het EG-Verdrag genoemde handicaps hun ontwikkeling nog steeds ernstig bemoeilijken, en rechtvaardigen de handhaving van maatregelen die bijdragen aan compensatie van deze handicaps.7. Compensatie van deze handicaps impliceert met name dat de lokale productie kan worden gehandhaafd en zelfs kan worden ontwikkeld. De afstand en het isolement van de regio's ten opzichte van hun leveranciers en hun externe afzetmarkten leiden tot hogere kosten op het niveau van de lokale productie. De kwetsbaarheid van de economie wordt nog verergerd door de zeer kleine omvang van de markt en de ondernemingen, en door de geringe diversificatie van de productie. Het rendement van het productie-apparaat ligt lager dan het gemiddelde rendement in de andere Franse departementen, door problemen in verband met de industriële uitrusting en het opleidingsniveau van de werknemers. De regionale omstandigheden van deze departementen, door hun geografische ligging in de ontwikkelingsregio's, benadeelt de concurrentiepositie van de bedrijven, die een moeilijke financiële positie hebben, maar zeer concurrerend zouden kunnen zijn vanwege hun productiekosten, terwijl er relatief weinig wordt ingevoerd.8. De vrijstellingen van de octroi de mer maken deel uit van steunmaatregelen voor de lokale productie. De continuïteit ervan moet dan ook worden gegarandeerd, zoals werd benadrukt in bovengenoemd verslag van de Commissie van 14 maart 2000, in de resolutie van het Europees Parlement van 25 oktober 2000 [5] en onlangs in punt 59 van de conclusies van de Europese Raad van Sevilla van 22 en 23 juni 2002.[5]  PB C 197 van 12.7.2001, blz. 197.9. De conclusie is dan ook dat de maatregelen krachtens artikel 2, lid 3, van beschikking 89/688/EEG van de Raad tijdelijk moeten worden verlengd met ingang van 1 januari 2003 voor een korte periode van een jaar, waarbij de vrijstellingen van de octroi de mer worden toegestaan ten gunste van de lokale productie van de Franse overzeese departementen.  Er wordt op gewezen dat de bepalingen van deze beschikking van toepassing zijn zonder afbreuk te doen aan de eventuele toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag.Commentaar op de artikelen.Artikel 1Deze bepaling verlengt met voor een korte periode van een jaar, de bij Beschikking 89/688/EEG van de Raad vastgestelde periode waarin de vrijstellingen van de octroi de mer kunnen worden toegestaan ten gunste van de lokale productie van de Franse overzeese departementen.Artikel 2Deze bepaling stelt de datum van toepassing van de beschikking vast. De datum wordt vastgesteld op 1 januari 2003 om de continuïteit te garanderen.Artikel 3In deze bepaling wordt omschreven tot wie de beschikking gericht is.2002/0209 (CNS)Voorstel voor een BESCHIKKING VAN DE RAAD tot wijziging van Beschikking 89/688/EEG van de Raad van 22 december 1989 inzake de regeling voor de heffing, in de Franse overzeese departementen, op over zee aangevoerde goederen ("octroi de mer'')DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 299, lid 2, tweede alinea,Gezien het voorstel van de Commissie [6],[6]  PB C ... van ..., blz. ...Gezien het advies van het Europese Parlement [7],[7]  PB C ... van ..., blz. ...Overwegende hetgeen volgt:(1) Beschikking 89/688/EEG van de Raad van 22 december 1989 inzake de regeling voor de heffing, in de Franse overzeese departementen, op over zee aangevoerde goederen ("octroi de mer'') bepaalt in artikel 2, lid 3, dat, gelet op de bijzondere problemen waarmee de overzeese departementen te kampen hebben, gedeeltelijke of volledige vrijstellingen van de octroi de mer kunnen worden toegestaan ten voordele van lokale productiesectoren tijdens een periode van ten hoogste tien jaar na de invoering van de betrokken belastingregeling. Deze periode verstrijkt op 31 december 2002, aangezien deze belasting op 1 januari 1993 werd ingevoerd, krachtens de Franse wet van 17 juli 1992.(2) Krachtens artikel 3 van beschikking 89/688/EEG dient de Commissie de Raad een verslag voor te leggen over de toepassing van de regeling met het oog op een evaluatie van het effect en van de eventuele noodzaak van handhaving van de mogelijkheid van vrijstellingen.  In dit verslag dat zij op 24 november 1999 [8] aan de Raad heeft gezonden constateert de Commissie dat de vier overzeese departementen van Frankrijk door hun ultraperifere ligging economisch en sociaal veel kwetsbaarder zijn dan de rest van de Gemeenschap en benadrukt zij het belang van de octroi de mer en de vrijstellingen van deze belasting ten gunste van de lokale productie voor de sociaal-economische ontwikkeling van deze regio's.[8]  COM(1999) 621 def.(3) Volgens het verslag van de Commissie van 14 maart 2000 over de maatregelen ter uitvoering van artikel 299, lid 2, van het EG-Verdrag [9], dat krachtens het Verdrag van Amsterdam artikel 227 wijzigt en vervangt, moet dit artikel ten uitvoer worden gelegd in het kader van een partnerschap met de betrokken lidstaten op basis van de door hen geformuleerde gedetailleerde verzoeken.[9]  COM(2000) 147 def.(4) Frankrijk heeft op 12 maart 2002 een gedetailleerd verzoek gericht tot de Commissie om verlenging van de vrijstellingsregeling van de octroi de mer voor een periode van tien jaar.(5) De Commissie heeft het verzoek onderzocht en is van mening dat de inhoud van de vrijstellingen die van toepassing zijn bij het verstrijken van de huidige regeling nader moet worden omschreven. Voor de instelling van een langlopende regeling zijn aanvullende informatie van de Franse autoriteiten en een evaluatie door de Commissie vereist.(6) Deze ontwikkelingen mogen echter niet tot gevolg hebben dat afbreuk wordt gedaan aan de noodzakelijke continuïteit van de specifieke fiscale regeling voor de overzeese departementen.(7) In het algemeen worden de Franse overzeese departementen gekenmerkt door een aanzienlijke structurele ontwikkelingsachterstand. De factoren en elementen die deze achterstand vergroten en de cumulatie van deze factoren bemoeilijken de economische en sociale ontwikkeling van deze departementen ten zeerste. Deze achterstand blijkt uit de gemiddelde BBP-niveaus die nog steeds niet de helft bedragen van het communautaire gemiddelde, en een aanhoudende werkloosheid - die tot de hoogste van de Gemeenschap behoort - onder een merendeels zeer jonge bevolking. Deze indicatoren bevestigen dat de in artikel 299, lid 2, van het EG-Verdrag genoemde handicaps hun ontwikkeling nog steeds ernstig bemoeilijken en rechtvaardigen de handhaving van maatregelen die bijdragen aan compensatie van deze handicaps.(8) Compensatie voor de handicaps van deze regio's impliceert met name dat de lokale productie kan worden gehandhaafd en zelfs kan worden ontwikkeld. 