Het tweede Algemeen Evangelisch Nationaal Zendingsfeest, Donderdag 14 Julij 1864 te Wolfhezen gehouden, herdacht
Heer, als 't zoo voortgaat , waar moet het heên? — Wa&r het heen moet met dit land en volk? — Heer, tot U alleen, tot U, den God der vaderen, tot uw Evangelie,, tot uw woord en wet, tot het aannemen, het verbreiden , het verkondigen van dat Evangelie, altijd en alom! Neen, Gij zult het niet loslaten, niet prijs geven aan de goden dezer eeuw, dat volk van Nederland, als wij allen U daarom bidden, één van ziel en van zin! — Neen, Broeders en Zusters! wij wanhopen niet aan de godsdienstige toekomst van Nederlands volk, als wij op deze zamenkomst zien. Een kerk der woestijn heeft men deze vergadering genoemd. Welnu, ik durf beweren: in deze kerk der woestijn ligt een kiem van de kerk der- toekomst. Al ware 't dat in onee dagen van de bestaande kerken alle grondslagen werden ondermijnd, al zouden zij alle neervallen in puin, Broeders, ik zie, ik gevoel het, waar ik deze menigte aanschouw: de Heer zou zich een nieuwe gemeente weten te vergaderen, een Christengemeente uit de vrienden der Zending. Van de Behartiging dier Zending, is een wedergeboorte te wachten ook voor de vaderlandsche Kerk! En nu, Geliefden! ik eindig. Reeds sprak ik te lang. Gunt mij dus slechts één woord tot besluit. De schoone feestdag is voorbij — maar wat niet voorbij gaat, (God geve het, en Hij zal het geven!) dat is de rijke herinnering, dat is de indruk van 'tgeen gezien is, en gehoord, en genoten, dat is de vernieuwde ervaring van 's Heeren trouw en nabijheid, het verlevendigd bewustzijn van de gemeenschap des geloofs. Wij willen ons geen droombeelden, scheppen, en ons noch elkander bedriegen. Hier voegt geen toon van zelfbehagen en eigengeregtigheid, maar van ootmoed en schuldgevoel. Ach; zelfbehagen, geveinsdheid,.hoogmoed en wereldzin is ook heden niet uit ons midden en uit ons eigen binnenste verbannen geweest. Neen, wij waren nog geen Christenen, en niet uitnemend boven anderen, ómdat wij naar het feest te Wolf hozen opgegaan zijn. Maar dit is zeker: ieder die hier aanwezig was, kan een zegen hebben ontvangen op dezen dag. Daar waren opregte vrienden van chbistus en zijn rijk, zij zijn opgebouwd en verblijd; daar waren zwak-en kleingeloovigen, zij zijn versterkt en bemoedigd; daar waren nieuwsgierigen, en zij kunnen tot nadenken zijn gebragt; onverschilligen, en de Heer heeft toch ook tot hun hart en geweten gesproken. V WAGKNIIÏGEN. ,. 