None
12.3.82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 62/5
— Schending van verworven rechten: Rechten welke op grond van vervulde perioden
van werkzaamheid zijn verworven, en rechten die naar het gemeenschappelijk pen­
sioenstelsel zijn overgeschreven, behoren steeds te worden beheerst door de bepalin­
gen die van kracht waren op het tijdstip waarop die rechten werden verworven. Voor
zover die bepalingen in variabele factoren voorzien, zoals aanpassingscoëfficiënten
voor de kosten van levensonderhoud, mag de omschrijving van de factoren niet der­
mate fundamenteel worden gewijzigd, dat de grondslag van de bepalingen zelf fun­
damenteel wordt gewijzigd.
— (subsidiair:) Schending van gewettigde verwachtingen en verzuim passende over­
gangsmaatregelen vast te stellen.
— Onbevoegdheid en schending van het Ambtenarenstatuut: Terwijl bij de aanpassings­
coëfficiënten bedoeld in de artikelen 64 en 65, lid 2, Ambtenarenstatuut, enkel de
wijzigingen in de kosten van levensonderhoud in aanmerking konden worden geno­
men, heeft de Raad door een enkele aanpassing van de coëfficiënten niet enkel de
recente wijzigingen in de kosten van levensonderhoud willen compenseren, doch ook
de wijzigingen van de wisselkoers tussen 1965 en 1978. Daarmee heeft hij niet enkel
de waarde doch ook de aard zelf van de aanpassingscoëfficiënt gewijzigd.
— (subsidiair:) Misbruik van bevoegdheid: Het doel van artikel 63, vierde alinea,
Ambtenarenstatuut, zoals gewijzigd bij Verordening (Euratom, EGKS, EEG)
nr. 3085/78, was de aanpassingscoëfficiënten aan te passen, na de invoering van meer
recente wisselkoersen voor de betaling van bezoldigingen in een andere valuta dan de
Belgische frank. Het was een flagrant misbruik van bevoegdheid, die bevoegdheid te
gebruiken om de in Belgische frank uitbetaalde pensioenen met meer dan 50 °/o te
verminderen.
 Beroep, op 8 februari 1982 ingesteld door de Bondsrepubliek Duitsland tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen
(Zaak 46/82)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is op 8 februari 1982 beroep
ingesteld tegen de Commissie van de Europese Gemeenschappen door de Bondsrepu­
bliek Duitsland, vertegenwoordigd door M. Seidel, Ministerialrat bij het Bondsministerie
van Economische Zaken, te Bonn, en J. Sedemund, advocaat te Keulen, domicilie kie­
zende te Luxemburg bij de kanselier van de ambassade der Bondsrepubliek Duitsland,
avenue Emile Reuter 20-22.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
1. de beschikking van de Commissie van 16 november 1981 betreffende de goedkeuring
van de door de Bondsrepubliek Duitsland uit hoofde van het dienstjaar 1975 inge­
diende rekeningen van de door het EOGFL, afdeling Garantie, gefinancierde uitga­
ven, nietig te verklaren, voor zover daarbij een bedrag van 16 978 093,28 DM, voor
de betaling van monetaire compenserende bedragen bij Duitse leveringen van tarwe
en tarwemeel in het kader van voedselhulp, alsmede een bedrag van 945,51 DM voor
de betaling van steun aan de particuliere opslag van tafelwijn, niet ten laste van het
EOGFL zijn gebracht; Nr. C 62/6 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 12.3. 82
2. de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.
 Middelen en voornaamste argumenten:
— De monetaire compenserende bedragen voor leveringen in het kader van de voedsel­
hulp zijn door de Commissie niet ten laste van het EOGFL gebracht op grond dat
het naar Duits recht voorgeschreven formele verzoek om uitbetaling niet was inge­
diend binnen de door het gemeenschapsrecht voorgeschreven termijn (Verordening
(EEG) nr. 1463/73, artikel 14) (*). Daar echter in alle gevallen — voor wat de mcb's
betreft, volledig ingevulde — controle-exemplaren T 5 waren ingediend, is dit docu­
ment — dat tevens als bewijs dient dat aan alle materiële voorwaarden voor het
verzoek om terugbetaling is voldaan — bij een redelijke uitlegging, die uitgaat van
de objectieve inhoud van het in het controle-exemplaar verklaarde, als een verzoek
om terugbetaling te beschouwen. De meeste controle-exemplaren bevatten bovendien
nog meer indicaties voor het recht op mcb's. — De uitleggingsvraag, welke eisen
moeten worden gesteld aan de objectieve inhoud van een verzoek dat voldoende
grondslag biedt voor de aanspraak op terugbetaling, moet ook in het licht van het
evenredigheidsbeginsel worden onderzocht. — Ten slotte is er wellicht ook sprake
van schending van het non-discriminatiegebod, namelijk in het geval dat in alle an­
dere Lid-Staten geen formeel verzoek om terugbetaling wordt verlangd, zoals in het
Duitse recht.
 — Op de steun voor de particuliere opslag van tafelwijn maakt verzoekster aanspraak
voor een geval waarin de uitgaven kennelijk alleen daarom niet ten laste van het
EOGFL zijn gebracht, omdat volgens het Duitse wijnrecht — dat in zoverre over­
eenkomt met het Luxemburgse recht, doch niet met dat van de andere Lid-Staten —
in principe elke wijn tot kwaliteitswijn kan „opklimmen" indien hij aan bepaalde
voorwaarden voldoet. Aan het doel van de opslagcontracten (ontlasting van de markt
van tafelwijn) en aan de eisen van Verordening (EEG) nr. 1437/70 (2) is echter vol­
daan wanneer de betrokken producent zich — zoals in casu het geval was — uit­
drukkelijk verplicht de wijn later niet voor het kwaliteitsonderzoek 'aan te melden.
Het zou inbreuk maken op het beginsel van gelijke behandeling en met zichzelf in
tegenspraak zijn, wanneer de Commissie, gezien de haar bekende en door de Raad
erkende regelingen van het Duitse wijnrecht (Raadsdocument R/847/1/70 (AGRI
259) van 6 mei 1970), de communautaire bepalingen inzake steun voor particuliere
wijnopslag aldus zou uitleggen, dat Duitse wijn reeds a priori niet voor die steun in
aanmerking zou kunnen komen wegens de uit de aard van het stelsel voortvloeiende
verschillen met de overeenkomstige nationale regelingen van andere Lid-Staten.
O PB nr. L 146 van 4. 6. 1973, blz. 1.
O PB nr. L 160 van 22. 7. 1970, blz. 16..
