None
14777/16  ADD 2   fb
 DG G 1C   NL

 Raad van de
Europese Unie





Brussel , 23 november  2016
(OR. en)


14777 /16
ADD 2



EF 353
ECOFIN 1098
DRS 46

Interinstitutioneel dossier:
2016/0362 (COD)


BEGELEIDENDE NOTA
van: de heer Jordi AYET PUIGARNAU, directeur, namens de secreta ris-
generaal van de Europese Commissie
ingekomen:  23 november  2016
aan: de heer Jeppe TRANHOLM -MIKKELSEN, secretaris -generaal van de
Raad van de Europese Unie
Nr. Comdoc.:  SWD(2016) 378 final
Betreft:  WERKDOCUMENT VAN DE DIENSTEN VAN DE COMMISSIE
SAMEN VATTING VAN DE EFFECTBEOORDELING bij Voorstel tot
wijziging van: - Verordening (EU) nr. 575/2013 betreffende prudentiële
vereisten voor kredietinstellingen en beleggingsondernemingen;
- Richtlijn 2013/36/EU betreffende toegang tot het bedrijf van
kredieti nstellingen en het prudentieel toezicht op kredietinstellingen en
beleggingsondernemingen; - Richtlijn 2014/59/EU betreffende de
totstandbrenging van een kader voor het herstel en de afwikkeling van
kredietinstellingen en beleggingsondernemingen; - Verorde ning (EU)
nr. 806/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 15 juli 2014 tot
vaststelling van eenvormige regels en een eenvormige procedure voor de
afwikkeling van kredietinstellingen en bepaalde beleggingsondernemingen
in het kader van een gemeenscha ppelijk afwikkelingsmechanisme en een
gemeenschappelijk afwikkelingsfonds

Hierbij gaat voor de delegaties document SWD(2016) 378 final.
 Bijlage: SWD(2016) 378 final
NL    NL

 EUROPESE
COMMISSIE
Brussel, 23.11.2016
SWD(2016) 378 final

WERKDOCUMENT VAN DE DIENSTEN VAN DE COMMISSIE

SAMENVATTING VAN DE EFFECTBEOORDELING

bij
Voorstel tot wijziging van: - Verordening (EU) nr. 575/2013 betreffende prudentiële
vereisten voor kredietinstellingen en beleggingsondernemingen; - Richtlijn 2013/36/EU
betreffende toegang tot het bedrijf van kredietinstellingen en het prudentieel toezich t op
kredietinstellingen en beleggingsondernemingen; - Richtlijn 2014/59/EU betreffende de
totstandbrenging van een kader voor het herstel en de afwikkeling van
kredietinstellingen en beleggingsondernemingen; - Verordening (EU) nr. 806/2014 van
het Europee s Parlement en de Raad van 15 juli 2014 tot vaststelling van eenvormige
regels en een eenvormige procedure voor de afwikkeling van kredietinstellingen en
bepaalde beleggingsondernemingen in het kader van een gemeenschappelijk
afwikkelingsmechanisme en een gemeenschappelijk afwikkelingsfonds
{COM(2016) 850 final}
{COM(2016) 851 final}
{COM(2016) 852 final}
{COM(2016) 853 final}
{COM(2016) 854 final}
{SWD(2016) 377 final}
2
 Samenvatting
Effectbeoordeling van de voorstellen tot wijziging van Verordening (EU) nr. 575/2013 betreffende prudentiële
vereisten voor kredietinstellingen en beleggingsondernemingen, Richtlijn 2013/36/EU betreffende toegang tot
het bedrijf van kredietinstellingen en het prudentieel toezicht op kredietinstellingen en
beleggingsondernemingen, Richtlijn 2014/59/EU betreffende de totstandbrenging van een kader voor het herstel
en de afwikkeling van kredietinstellingen en beleggingsondernemingen en Verordening (EU) nr. 806/2014 van
het Europees Parlement en de Raad van 15 juli 2014 tot vaststelling van eenvormige regels en een eenvormige
procedure voor de afwikkeling van kredietinstellingen en bepaalde beleggingsondernemingen in het kader van
een gemeenschappelijk afwikkeli ngsmechanisme en een gemeenschappelijk afwikkelingsfonds
A. Behoefte aan actie
Waarom? Wat is het probleem? Maximaal 11 regels
Ter bevordering van de financiële stabiliteit en van de verwezenlijking van de Commissieagenda voor groei en
werkgelegenheid is het absoluut noodzakelijk dat: een aantal tekortkomingen in het bestaande
regelgevingskader wordt aangepakt, aan een reeks inter nationale maatregelen in reactie op de crisis uitvoering
wordt gegeven, en dringend werk wordt gemaakt van de voltooiing van de initiatieven op het gebied van de
bankenunie. Momenteel is er meer in het bijzonder sprake van significante risico's voor de financiële stabiliteit
en van een verontrustend gebrek aan duurzame bancaire financiering van de economie. Bovendien moet meer
worden gedaan om te voorkomen dat de belastingbetaler in de toekomst nog moet opdraaien voor de kosten
van de redding van een instel ling die te groot is om failliet te laten gaan. Voorts is het eveneens van essentieel
belang om, waar mogelijk, de onevenredig grote regel - en compliancedruk te verlichten.
 Deze problematiek kan ten dele op de volgende factoren worden teruggevoerd:
• het risico van een te groot beroep op kortlopende wholesalefinanciering om activiteiten op lange termijn
te financieren;
• het risico van buitensporige hefboomwerking bij instellingen;
• suboptimale kapitaalvereisten voor blootstellingen ten aanzien van het midden - en kleinbedrijf (mkb);
• het risico van een wanordelijk faillissement van systeemrelevante instellingen;
• mogelijke faillissementen als gevolg van ontoereikende kapitaalvereisten voor instellingen; en
• onvoldoende harmonisatie van bepaalde afwikkelingsbepalingen (zoals die met betrekking tot de
rangorde bij insolventie en het moratorium).
Wat moet met dit initiatief worden bereikt? Maximaal 8 regels
Met het initiatief wordt in de eerste plaats beoogd de problemen te verhelpen die hierboven reeds zijn geschetst.
Op die manier zal ook: het onderkennen van risico's en de gevoeligheid voor risico's binnen het prudentiële
kader worden bevorderd; een groter e verliesabsorptiecapaciteit en een betere herkapitalisatie van mondiaal
systeemrelevante banken worden bewerkstelligd; en voor meer evenredigheid worden gezorgd. Daarnaast is
het de verwachting dat het initiatief tot een vermindering van de administratiev e lasten, van de nalevingskosten
en van de risicoarbitragemogelijkheden zal leiden, en tegelijkertijd in een gelijker speelveld en een grotere
rechtszekerheid en coherentie zal resulteren.
 Wat is de meerwaarde van maatregelen op EU -niveau?  Maximaal 7 reg els
Een EU -optreden is noodzakelijk omdat de prudentiële vereisten voor instellingen reeds op EU -niveau worden
geregeld. Om die reden wordt een wijziging van de CRR, de CRD en de BRRD als het beste alternatief
aangemerkt (voor de rechtsgrondslag, zie art ikel 114 VWEU voor de CRR en de BRRD en artikel 53, lid 1,
VWEU voor de CRD). Een verder optreden op EU -niveau zou een eenvormige toepassing van de
reguleringsnormen en de convergentie van toezichtpraktijken bevorderen. Een dergelijk optreden zou tevens
overal in de EU voor een gelijk speelveld zorgen, wat belangrijk is omdat banken – ook al verschilt hun
geografische werkterrein – op markten met een ruimere geografische reikwijdte actief zijn en de vrijheid genieten
om in andere lidstaten diensten te verri chten en zich daar te vestigen. Dat neemt evenwel niet weg dat lidstaten
en nationale bevoegde autoriteiten bestaande bevoegdheden zouden behouden, zodat zij in staat blijven om op
specifieke nationale economische en financiële aspecten in te spelen (via m acroprudentiële beleidsmaatregelen
en systeemrisicobuffers).
B. Oplossingen
Welke wetgevende en niet -wetgevende beleidsmaatregelen zijn overwogen?  Heeft een bepaalde
optie de voorkeur? Waarom? Maximaal 14 regels
Voor alle aspecten van de voorstellen zijn zowel wetgevende als niet -wetgevende opties in ogenschouw
genomen. Omwille van de rechtszekerheid en ter bevordering van een gelijk Europees en mondiaal speelveld is
het met name ten behoeve van de tenuitvoerlegging van de door het Bazels Comité voor bankentoezicht of de
Raad voor financiële stabiliteit vastgestelde internationale normen noodzakelijk deze als wetgevende
beleidsopties te implementeren.
 3
 Ook de herijking van de kapitaalvereisten voor blootstellingen ten aanzien van het mkb ter ondersteuning van de
Commissiedoelstelling op het gebied van groei en banen kan alleen met behulp van wijzigingen in de CRR
worden verwezenlijkt.
Tevens moeten wijzigingen in de wettekst worden aangebracht om de beoogde proportionaliteit te realiseren.
Deze wijzigingen bestaan ofwel in het schrappen van een aantal verplichtingen uit de bestaande wetgeving (bv.
het reduceren van sommige openbaarmakingsvereisten voor minder belangrijke instellingen of het afschaffen
van bepaalde beloningsvereisten voor klei nere en minder complexe instellingen), ofwel in het niet invoeren van
wettelijke vereisten voor sommige instellingen (bv. het beperken van het vereiste inzake de totale
verliesabsorptiecapaciteit tot uitsluitend mondiale systeemrelevante instellingen of he t uitsluiten van publieke
ontwikkelingsbanken van het hefboomratiovereiste).
Daarnaast moet het gebrek aan harmonisatie van de afwikkelingsbepalingen worden aangepakt en dit kan
alleen gebeuren door het invoeren van opties die een grotere consistentie bij  de toepassing van
moratoriuminstrumenten in de hand werken, alsook door het nader uitwerken van de rangorde van schuldeisers
van instellingen bij insolventie.
Wie steunt welke optie? Maximaal 7 regels
Bij de overgrote meerderheid van de voorstellen die in de effectbeoordeling worden behandeld, dringen
instellingen gewoonlijk aan op een verlichting van de prudentiële vereisten, terwijl toezichthouders de prudentere
benadering voorstaan zoals die in de door het Bazels Comité uitgevaardigde normen tot u iting komt. Het
bedrijfsleven, en met name het mkb, pleit doorgaans voor een uitbreiding van de lichtere kapitaalvereisten voor
blootstellingen ten aanzien van het mkb.
Zowel de sector als de toezichthouders zijn echter vrijwel unaniem voorstander van een verduidelijking van de
toepassing van het evenredigheidsbeginsel wat beloningen betreft.
 C. Effecten van de voorkeursoptie
Wat zijn de voordelen van de voorkeursoptie (indien van toepassing, anders die van de
belangrijkste opties)?  Maximaal 12 regels
De implementatie van de verschillende voorkeursopties zou ertoe leiden dat EU -instellingen i) beter
gekapitaliseerd zijn, ii) over stabielere financieringsbronnen beschikken, iii) geen balansen hebben die door een
buitensporige hefboomwerking worden gekenmerkt, en iv) efficiënter kunnen worden afgewikkeld. Daardoor
zouden zij beter bestand zijn tegen economische schokken. Dit zou op zijn beurt het risico beperken dat zij
failliet gaan, waardoor de kans kleiner wordt dat zij door de overheidssector moeten worden gered. Ingeval een
instelling (en met name een mondiale systeemrelevante instelling) in gebreke blijft, zou de invoering van
doelgerichte maatregelen ter versterking van het afwikkelingsproces garanderen dat de afwikkeling van de
instelling zo weinig mogelijk gevolgen heeft voor belastingbetalers.
Voorts zouden de aanvullende maatregelen die voor meer evenredigheid van een aantal vereisten (met
betrekking tot rapportage, openbaarmaking en beloning) moeten zorgen,  de administratieve en nalevingslasten
voor kleinere/minder complexe instellingen verlichten. Daarnaast zouden de in verband met de afwikkeling van
banken overwogen maatregelen juridische duidelijkheid verschaffen, wat ertoe moet leiden dat
afwikkelingsaut oriteiten en instellingen meer zekerheid en beleggers meer vertrouwen hebben.
 Wat zijn de kosten van de voorkeursoptie (indien van toepassing, anders die van de belangrijkste
opties)?  Maximaal 12 regels
Indien een instelling momenteel over onvoldoende eigen vermogen beschikt om te voldoen aan de nieuwe (of
herziene) eigenvermogensvereisten waarin het voorstel voorziet, zou zij ofwel extra eigen vermogen moeten
aantrekken, ofwel haar blootstellingen moeten afbouwen. Evenzo geldt dat indien het bedrag aan stabiele
financiering van een instelling momenteel niet volstaat om aan het stabielefinancieringsvereiste te voldoen, de
instelling additionele stabiele financiering zou moeten aantrekken of de looptijdstru ctuur van haar activa zou
moeten wijzigen. Veranderingen in de vereisten zouden tevens tot eenmalige kosten leiden omdat
rapportagesystemen moeten worden aangepast. Voor kleinere instellingen zou de uit de vereenvoudiging van
de rapportage-  en openbaarmaki ngsvereisten voortvloeiende verlaging van de periodieke rapportagekosten
evenwel in een nettovoordeel moeten resulteren.
De bovengenoemde kosten zouden zich meestal op korte termijn voordoen en zullen naar verwachting worden
gecompenseerd door de langete rmijnvoordelen die uit een stabielere financiële sector voortvloeien.
Wat zijn de gevolgen voor bedrijven, kleine, middelgrote en micro -ondernemingen? Maximaal
8 regels
4
 De voorgestelde herijking van de kapitaalvereisten voor blootstellingen van banken ten aanzien van mkb-
bedrijven zal naar verwachting een positief effect sorteren op de bancaire financiering van het mkb. Dit zou in de
eerste plaats mkb -bedrijven met blootstellingen van meer dan 1,5 miljoen EUR ten goede moeten komen, omdat
dergelijke bl ootstellingen momenteel niet van de mkb- ondersteuningsfactor profiteren.
Andere in de effectbeoordeling onderzochte opties, en met name die waarmee wordt beoogd banken beter
bestand te maken tegen toekomstige crises, zullen naar verwachting de houdbaarheid van de
kredietverschaffing aan het mkb vergroten.
Ten slotte wordt verwacht dat maatregelen die de compliancekosten voor instellingen, en met name voor
kleinere en minder complexe instellingen, moeten doen dalen, de kredietkosten voor het mkb zullen
verminderen.
 Zijn er significante gevolgen voor de nationale begrotingen en overheden?  Maximaal 4 regels
Nee.
Zijn er nog andere significante gevolgen?  Maximaal 6 regels
Er worden geen andere significante gevolgen verwacht.
D. Follow -up
Wanneer wordt dit beleid geëvalueerd? Maximaal 4 regels
Het effect van dit pakket zal vijf jaar na de inwerkingtreding van de wetgeving worden beoordeeld, wat
consistent is met de methodiek die vóór de start van de evaluatie is afgesproken.
