None
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1517/82
van mevrouw Jeanne Pauwelyn (L — B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(8 november 1982)
Betreft: Mishandelde kinderen
Kan de Europese Commissie mededelen:
of er op het niveau van de Europese Gemeenschap
acties bestaan ter bescherming van mishandelde kin­
deren;
of er een studie bestaat die de situatie van mishan­
delde kinderen (percentage, straffen, opvangcentra,
enz.) in de onderscheiden Lid-Staten beschrijft;
zo niet, of er enige Europese voorstellen bestaan
betreffende materies die verwant zijn aan de proble­
matiek van de bescherming van minderjarigen in de
EEG?
Antwoord van de heer Richard
namens de Commissie
(13 januari 1983)
Op Gemeenschapsniveau zijn geen maatregelen ge­
nomen noch voorstellen gedaan tot bescherming van
mishandelde kinderen; de Commissie heeft daar­
over ook geen studies doen verrichten.
Andere internationale organisaties zijn wel actief op
dit gebied, met name de Raad van Europa (studies,
resoluties), zowel uit sociaal als uit juridisch oog­
punt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1519/82
van de heer Karel van Miert (S — B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(8 oktober 1982)
Betreft: Plannen van de Regering van de Verenigde
Staten om restricties op de uitvoer van ge­
vaarlijke produkten op te heffen
Volgens een recent voorstel van het „State Depart­
ment" en het „Commerce Department" zouden ge­
vaarlijke of niet-werkzame geneesmiddelen en me­
dische toestellen, gevaarlijke scheikundige produk­
ten, alsmede gevaarlijke of niet-werkzame sera, vac­
cins en andere medisch-biologische produkten, vrij Nr. C 43/24 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 14.2.83
geëxporteerd en verkocht kunnen worden in Europa
en in de landen van de derde wereld.
 Amerikaanse exporteurs van toxische scheikundige
produkten en (in Amerika) verboden pesticiden
zouden niet langer meer verplicht worden om bui­
tenlandse regeringen in te lichten over de invoer van
dergelijke stoffen. Kopers van zulke gevaarlijke
goederen zouden niet langer een verklaring moeten
ondertekenen, waarbij zij erkennen op de hoogte te
zijn gebracht van de gevaren van het betrokken pro-
dukt.
Hoe zal de Commissie optreden ten einde dergelijke
praktijken te voorkomen?
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(17januari 1983)
Het plan van de Regering van de Verenigde Staten
tot opheffing van de uitvoerbeperkingen op gevaar­
lijke stoffen, die dit land eenzijdig had ingesteld,
brengt het leven of de gezondheid van de inwoners
van de Gemeenschap niet in gevaar.
Voor deze stoffen is de toegang tot de markt immers
onderworpen aan een stringente controle door mid­
del van verschillende communautaire voorschriften,
die erop gericht zijn de volksgezondheid te bescher­
men en tegelijkertijd het handelsverkeer in stand te
houden.
Als voorbeeld kan worden genomen het feit dat het
in de handel brengen van geneesmiddelen in de Lid­
staten van de Gemeenschap slechts toegestaan is
wanneer de aanvrager door middel van proefne­
mingen, die zich over een lange periode uitstrekken,
heeft aangetoond dat zijn produkt veilig, doeltref­
fend en van goede kwaliteit is(1). Op de speciale
categorie van verdovende en psychotrope middelen
is een bijzonder strenge internationale controle (2)
van toepassing, waarop de door de Amerikaanse
Regering geplande maatregelen geen invloed uit­
oefenen.
 Bovendien bestaat er nog Richtlijn 76/769/EEG
van de Raad inzake de beperking van het op de
markt brengen en het gebruik van bepaalde gevaar­
lijke stoffen en preparaten (3). Deze richtlijn is reeds
herhaaldelijk gebruikt om door middel van afzon­
derlijke initiatieven het in de handel brengen en het
gebruik van verschillende gevaarlijke produkten op
de markt van de Gemeenschap te beperken en zelfs
te verbieden.
De communautaire richtlijnen inzake gevaarlijke
stoffen en preparaten bevatten aangepaste bepa­
lingen om voor de verbruiker een algemene be­
scherming te vormen tegen de invoer van produkten
zoals die welke door het geachte Parlementslid zijn
genoemd.
Ten slotte, wat betreft de opsporing op het grondge­
bied van de Gemeenschap van produkten, die een onmiddellijk en acuut gevaar opleveren voor de ge­
zondheid en de veiligheid van personen, heeft de
Commissie de Raad voorgesteld een communautair
systeem van snelle uitwisseling van informatie over
verbruiksgoederen in te voeren.
C1) Richtlijn 65/65/EEG — PB nr. 22 van 9.2.1965;
Richtlijn 75/318/EEG — PB nr. L 147 van 9.6.1975;
Richtlijn 75/319/EEG — PB nr. L 147 van 9.6.1975;
Richtlijn 78/25/EEG — PB nr. L 11 van 14.1.1978.
(2) Enkelvoudige Conventie inzake narcotica van 1961 en
Conventie van Wenen inzake psychotrope middelen
van 1971.
(3) PB nr. L 262 van 30.12.1976.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1523/82
van de heer Paul-Henry Gendebien (CDI — B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(8 november 1982)
Betreft: Steun van het EFRO in België
Een op 22 juli 1982 genomen en op 7 september
1982 gepubliceerd besluit van de Commissie van de
Europese Gemeenschappen veroordeelt in feite de
Belgische Regering die tien jaar na het uitdrukke­
lijke verzoek van de Commissie van 26 april 1972
nog altijd geen wetgeving heeft over de economische
expansie sedert 30 december 1970.
 De nieuwe indeling door de Commissie van de
economische probleemgebieden die van deze wet­
geving kunnen profiteren toont duidelijk aan dat
Wallonië in de ogen van de Gemeenschap veel meer
hulp verdient dan Vlaanderen.
Kan de Commissie, in deze optiek, zelf de conclu­
sies trekken uit deze opmerking met betrekking tot
de verdeling van haar steun?
Kan zij, duidelijk gezegd, voortaan de voor België
bestemde bijstand van het EFRO op een voor Wal­
lonië veel gunstiger wijze verdelen?
Hoe zou, in vergelijking tot de in 1981 aan Vlaan­
deren en Wallonië toegekende percentages, de ver­
deling tussen Vlaanderen en Wallonië in 1983 kun­
nen zijn?
Antwoord van de heer Giolitti
namens de Commissie
(17 januari 1983)
Overeenkomstig artikel 3, lid 1, van Verordening
(EEG) nr. 724/75 van de Raad tot oprichting van
een Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling
(EFRO)0) „mag het Fonds alleen steun verlenen
aan de regio's en zones, die door de Lid-Staten op 14. 2. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 43/25
grond van hun steunregelingen met regionale strek­
king zijn vastgesteld en die voor bijstand uit het
Fonds in aanmerking komende overheidssteun ont­
vangen".
Aan de hand van het ontwerp van ontwikkelings­
zones dat haar door de Belgische Regering was
voorgelegd heeft de Commissie op 22 juli 1982 een
besluit uitgevaardigd (2) waarin de arrondissementen
en delen van arrondissementen worden afgebakend
die in aanmerking komen voor de status van ontwik­
kelingszone. Dit besluit is dus het kader waarin de
Belgische overheid de steunzones zal vaststellen die
overeenkomstig voornoemd artikel 3 voor EFRO-
bijdragen in aanmerking komen.
 Het EFRO-reglement omvat geen regionale verde­
ling van de middelen van het Fonds; voor het aan
quota gebonden gedeelte bestaat alleen de verdeling
volgens lid 3, sub a), van artikel 2, waarin de quota
van de Lid-Staten worden vastgesteld. Welk deel
Vlaanderen en Wallonië in 1983 uit het Fonds zullen
ontvangen hangt af van de ingediende steunaan­
vragen, voor zover die beantwoorden aan de in het
reglement gestelde normen.
Ten aanzien van het in 1979 ingevoerde quotavrije
gedeelte is in Verordening (EEG) nr. 2616/80 die
door de Raad op 7 oktober 1980 is aangenomen (3),
in het kader van een eerste reeks specifieke acties die
meer in het bijzonder bedoeld zijn voor de door de
herstructurering van de ijzer- en staalindustrie ge­
troffen zones, een financiële bijdrage van het EFRO
ter hoogte van 6 miljoen Ecu uitgetrokken voor de
provincies Luxemburg, Luik en Henegouwen, met
uitzondering van de arrondissementen Ath en Door­
nik. Op 20 oktober 1982 heeft de Commissie voor­
stellen ingediend voor een tweede reeks quotavrije
maatregelen, onder meer ter versterking van de hier­
boven genoemde maatregelen van de eerste reeks.
Hiervan zullen sommige nog nader te bepalen zones
van België ook kunnen profiteren.
0) PBnr. L 73 van 21.3. 1975.
(2) Bulletin EG 7/8-1982, punt 2.1.38.
(3) PB nr. L 271 van 15.10. 1980.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1537/82
van mevrouw Marie-Claude Vayssade (S — F)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(15 november 1982)
Betreft: Voorlopige maatregelen
Waarom heeft de Commissie in de zaak „Newcastle
disease'^1) bij het Hof van Justitie tegen het Ver­
enigd Koninkrijk geen uitspraak in kort geding ge­vraagd in het kader van de in artikel 169 van het
Verdrag bedoelde inbreukprocedure, terwijl zij
tegen Frankrijk wegens het niet nakomen van zijn
verplichtingen in de zaak ,,Schapevlees"(2) en de
zaak „Italiaanse wijn"(3) dat wel heeft gedaan?
(0 PB nr. C 56 van 4. 3. 1982, blz. 10.
(2) PB nr. C 300 van 14.12. 1982, blz. 5 en PB nr. C 25 van
1.2. 1980, blz. 10.
(3) PB nr. C 54 van 2. 3. 1982, blz. 5.
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(10 januari 1983)
Krachtens artikel 186 van het EEG-Verdrag kan het
Hof van Justitie in een zaak de noodzakelijke voor­
lopige maatregelen gelasten. Op deze procedure be­
hoort echter uitsluitend een beroep te worden ge­
daan indien bijzondere omstandigheden daartoe
aanleiding geven, zoals kan worden opgemaakt uit
artikel 83, lid 2, van het Reglement voor de proces­
voering en uit de handelwijze van het Hof in vorige
zaken.
 De Commissie heeft met succes van deze procedure
gebruik gemaakt tegen het Verenigd Koninkrijk in
de zaak betreffende nationale steunmaatregelen in
de sector varkensvlees (beschikking van 21 mei
1977, zaken 31/77 R en 53/77 R) en tegen Ierland in
de zaak betreffende nationale maatregelen tot in­
standhouding van de visstand (beschikking van
22 mei 1977, zaak 61/77 R). In beide gevallen werd
het Hof er door bijzondere factoren toe gebracht op
grond van artikel 186 „voorlopige maatregelen" te
gelasten. In de zaak over de ziekte van Newcastle
moesten echter ingewikkelde veterinaire bewijsvoe­
ringen worden bestudeerd die betrekking hadden op
de motivering van op artikel 36 van het EEG-Ver­
drag gebaseerde nationale maatregelen ter be­
scherming van dieren. De Commissie meende daar­
om dat een beroep op de procedure van artikel 186
niet met succes kon worden bekroond. Wel vestigde
zij de aandacht van het Hof op het spoedeisende
karakter van de zaak en bleek het mogelijk langs
andere procedurele wegen in buitengewoon korte
tijd tot het eindarrest te komen.
 Over de Franse inbreuken dient het volgende te
worden gezegd: in de zaak over schapevlees heeft
het Hof het verzoek van de Commissie afgewezen,
omdat het Hof van mening was dat zijn arrest van
25 september 1979 in zaak 232/78 Frankrijk er reeds
toe had verplicht af te zien van de toepassing van
welke maatregel tot beperking van de invoer van
schapevlees uit het Verenigd Koninkrijk dan ook
(beschikking van 28 februari 1980, gevoegde zaken Nr. C 43/26 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 14. 2. 83
24 en 97/80 R); in de zaak betreffende wijn vond
het Hof dat aan de voorwaarden voor de toepassing
van artikel 186 was voldaan en het beval daarom
Frankrijk bij zijn controles op de invoer van wijn uit
Italië binnen bepaalde grenzen te blijven (beschik­
king van 4 maart 1982, zaak 42/82 R).
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1552/82
van de heer Thomas Megahy (S — GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(15 november 1982)
Betreft: Invoer van auto's uit Spanje
Voor auto's uit Spanje wordt in het Verenigd Ko­
ninkrijk slechts 4,4% invoerrechten geheven, maar
voor Britse auto's moet negenmaal zoveel belasting,
ui. 36,7 %, betaald worden om in Spanje toegelaten
te worden. Welke maatregelen denkt de Commissie
te treffen om aan deze ergerlijke situatie een einde te
maken?
Antwoord van de heer Natali
namens de Commissie
(12 januari 1983)
De Commissie moge het geachte Parlementslid ver­
wijzen naar haar antwoord op schriftelijke vraag
nr. 1118/82 van de heer Jackson(1).
(!) Zie bladzijde 6 van dit Publikatieblad.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1555/82
van de heer Thomas Megahy (S — GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(15 november 1982)
Betreft: Raadgevend Comité voor celveroudering
en het verminderd functioneel vermogen
van organen
Kan de Commissie mededelen welke werkzaam­
heden bovengenoemd Raadgevend Comité heeft
verricht en hoeveel keer het gedurende de laatste vijf
jaar is bijeengekomen? Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(5 januari 1983)
Het gecoördineerd actiecomité voor celveroudering
en het verminderd functioneel vermogen van or­
ganen is bij Besluit 78/168/EEG van de Raad(*)
ingesteld, ten einde het Europees samenwerkingson-
derzoek in een ruimere en gediversifieerde sector
van groot sociaal en gemeenschappelijk belang te
stimuleren en te coördineren. De leden ervan
werden door de bevoegde nationale autoriteiten be­
noemd; zijn mandaat liep in 1981 af.
Tijdens zijn mandaat kon het comité:
— nauwe Europese samenwerking tot stand
brengen in drie O & O-sectoren (cellulaire basis
van leververoudering, immuniteitsrespons bij
het ouder worden, veroudering van de kristal­
lens) tussen 44 geselecteerde instellingen in de
Lid-Staten;
— overzichten geven van nationale O & O-onder­
zoeken in het kader van belangrijke lopende
programma's;
— banden tot stand brengen met de WGO en NIH
(USA);
— negen nationale workshops of seminaria organi­
seren, evenals jaarlijkse bijeenkomsten van het
comité ter bestudering van aanvullende werk­
projecten en om een aandeel te hebben in de
studie van zeldzame en dure materialen;
— uitwisseling tot stand brengen voor 70 specia­
listen, met deelneming van landen in Europa die
geen lid van de Gemeenschap zijn.
 Dank zij deze activiteiten was het mogelijk Europese
maatregelen te continueren en uit te breiden in het
kader van het nieuwe sectorgewijs opgezette me­
dische onderzoekprogramma van de EEG. Deze
werkzaamheden leidden bovendien tot de publikatie
van meer dan 500 wetenschappelijke artikelen en tot
een grotere efficiency van de lopende nationale pro­
gramma's.
Het comité is gedurende de drie en een half jaar van
zijn bestaan in totaal zeven keer bijeengeweest.
(i) PB nr. L 52 van 23.2.1978, blz. 24.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1556/82
van de heer Thomas Megahy (S — GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(15 november 1982)
Betreft: Sancties tegen Lid-Staten
Welke sancties (behalve royement) zijn voorzien
tegen Lid-Staten die opzettelijk de communautaire
wetgeving overtreden? 14. 2. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 43/27
Antwoord van de heer Thorn
namens de Commissie
(10 januari 1983)
Zoals de Commissie reeds heeft verklaard in haar
antwoord op mondelinge vraag nr. H-500/82 van
het geachte Parlementslid (*) voorzien de Verdragen
tot oprichting van de Europese Gemeenschappen
niet in royement van een Lid-Staat. Bij deze Ver­
dragen hebben de Instellingen van de Gemeenschap
evenwel voldoende bevoegdheden gekregen om —
met name via de inbreukprocedure — de Lid-Staten
te bewegen tot nakoming van hun verplichtingen je­
gens de Gemeenschap.
Wat de eigenlijke sancties betreft: slechts volgens
artikel 88 van het EGKS-Verdrag zijn dergelijke
maatregelen mogelijk wanneer een Lid-Staat niet
een gedraging prijsgeeft die door de Instellingen van
de Gemeenschap als onverenigbaar met het Verdrag
werd beschouwd.
(!) Handelingen van het Europese Parlement, nr. 1-291
(november 1982).
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1557/82
van de heer Alfredo Diana (PPE — I)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(15 november 1982)
Betreft: Communautaire premie voor de denatura-
tie van suiker
Kan de Commissie,
aangezien de bijentelers in de Europese Gemeen­
schap tot 1980 gebruik hebben gemaakt van met
steun van denaturatiepremies van de Gemeenschap
gedenatureerde witte suiker,
aangezien de tenuitvoerlegging van Verordening
(EEG) nr. 1196/81 tot invoering van een steunrege­
ling voor de bijenteelt(1) aanzienlijke organisato­
rische moeilijkheden voor de verenigingen van bij­
entelers met zich heeft gebracht,
gezien het feit dat in sommige Lid-Staten de steun
zoals bedoeld in bovengenoemde verordening is ge­
bruikt voor de aankoop van suiker, waardoor maat­
regelen die toch in het algemene belang van de
bijenteelt waren voorzien, kwamen te vervallen,
mededelen hoe zij denkt over de mogelijkheid, naast
de bestaande reglementering, de steunregeling met
behulp van premies voor de denaturatie van voor de
voeding van bijen bestemde suiker te hervatten?
(i) PB nr. L 122 van 6.5.1981, blz. 1. Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(14 januari 1983)
Het ligt momenteel niet in de bedoeling van de
Commissie opnieuw over te gaan tot toekenning van
denatureringspremies voor suiker bestemd voor bij­
envoeding, naast de steunregeling die is ingesteld bij
Verordening (EEG) nr. 1196/81 voor de drie ver­
koopseizoenen 1981/1982, 1982/1983 en 1983/1984.
Aangezien deze steun bestaat in een specifieke bij­
drage voor de door de Lid-Staten erkende vereni­
gingen van bijenhouders, hebben deze verenigingen
voor de verkoopseizoenen 1981/1982 en 1982/1983
de steun voor de aankoop van suiker voor voedings­
doeleinden volledig kunnen gebruiken.
 De Commissie wijst erop dat in de begroting geen
kredieten zijn uitgetrokken voor een denaturerings-
premie en dat de bijenhouders zelf van oordeel
waren dat het gebruik van gedenatureerde suiker
niet op voldoende wijze aan hun wensen tegemoet
kwam. Ze vestigt er overigens de aandacht van het
geachte Parlementslid op dat in Italië geen gebruik
is gemaakt van de mogelijkheden inzake denature­
ring van suiker via inschrijving in de jaren 1977—
1980.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1558/82
van de heer Alfredo Diana (PPE — I)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(15 november 1982)
Betreft: Gemeenschappelijke ordening van de sui-
kerbietenmarkt
Kan de Commissie mededelen of de volgende statis­
tische gegevens juist dan wel onjuist zijn:
Van 1968 tot 1981 vertoonde Italië de geringste toe­
neming van A-quotum-suiker (7,3 % tegen 25,5 % in
Nederland, 24,8% in Frankrijk en 23,6% in Bel­
gië).
In Italië is de verhouding „A-quotum/nationaal ver­
bruik" het laagst (85% tegen 156% in Frankrijk,
90% in de Bondsrepubliek Duitsland en 194% in
België).
De lasten op het overschot met betrekking tot het
B-quotum bedragen 0,107 Ecu/kg voor Italië,
0,086 Ecu/kg voor Frankrijk en 0,084 Ecu/kg voor
de Bondsrepubliek Duitsland (gemiddelde in de Ge­
meenschap 0,087 Ecu/kg).
 Is de Commissie, indien de gegevens juist zijn, dan
niet van mening dat er ten gevolge van de bestaande
marktregeling duidelijk sprake is van een zeer ern­
stige benadeling van de Italiaanse suikerbietencul-
tuur? Nr. C 43/28 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 14. 2. 83
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(17januari 1983)
De Commissie is van mening dat op grond van de
door het geachte Parlementslid genoemde gegevens
niet kan worden geconcludeerd dat de huidige ge­
meenschappelijke marktordening voor suiker de
Italiaanse suikerbietenteelt ernstig benadeelt. In dit
verband moet er namelijk aan worden herinnerd dat
de door de Raad in 1966 vastgestelde tijdelijke pro-
duktiequotaregeling is ingevoerd op uitdrukkelijk
verzoek van Italië en de Bondsrepubliek Duitsland,
twee landen die voordien een nationale regeling toe­
pasten met gegarandeerde prijzen voor suikerbieten
en suiker die aanzienlijk hoger lagen dan in de
andere Lid-Staten.
In de eerste periode van de quotaregeling, namelijk
van 1968/1969 tot 1974/1975, is voor de vaststelling
van de A-quota uitgegaan van een gemiddelde refe-
rentieproduktie tussen 1961 en 1965, en is aan Italië
in het kader van het eindcompromis een A-quotum
toegewezen dat 29 % hoger lag dan de Italiaanse
referentieproduktie, terwijl de A-quota voor de an­
dere Lid-Staten te zamen slechts 10% hoger lagen
dan hun totale referentieproduktie. Bovendien is
wegens het beperkte concurrentievermogen van de
Italiaanse suikerbieten- en suikersector, aan Italië
toestemming verleend om tijdelijk nationale steun te
verlenen naast de prijsgarantie in het kader van de
produktiequotaregeling.
 In de tweede periode van de quotaregeling, namelijk
van 1974/1975 tot 1980/1981, is voor de vaststelling
van de A-quota weer uitgegaan van het gemiddelde
van de referentieproduktie, en wel over de periode
1968 tot 1972. Aan de Bondsrepubliek Duitsland,
België, Frankrijk en Nederland is een A-quotum
toegewezen dat overeenkwam met hun referentie­
produktie, terwijl aan Italië, dat over die periode
een referentieproduktie had die lager was dan zijn
oorspronkelijke A-quotum, een A-quotum is toege­
wezen dat niet in dezelfde mate is verlaagd, maar is
gehandhaafd op het oorspronkelijke peil, terwijl ter­
zelfder tijd weer toestemming is verleend voor de tij­
delijke toekenning van nationale steun, waarbij het
steunbedrag is verhoogd.
In de derde periode van de quotaregeling, namelijk
van 1981/1982 tot 1985/1986, is er een „bevriezing"
van de A-quota, behalve voor Italië, waarvan het A-
quotum met 90000 ton, d.i. met 7,3 %, is verhoogd
(terwijl zijn B-quotum in dezelfde mate is verlaagd).
Ook voor deze periode is aan Italië toestemming
verleend om voor een aanzienlijk bedrag nationale
steun toe te kennen volgens nieuwe voorschriften.
Voorts is het door het geachte Parlementslid ge­
noemde nationaal verbruik als criterium voor de
vaststelling van de quota volgens de Commissie on­
aanvaardbaar. Dit criterium druist namelijk in tegen
elke ontwikkeling van de produktie in de richting
van een specialisatie op het vlak van de Gemeen­
schap, en is altijd door de Raad verworpen. Wat de kosten voor het B-quotum betreft wijst de
Commissie er ten slotte op dat ten aanzien van de
heffingen en bijdragen voor B-suiker het beginsel
van non-discriminatie geldt voor elk verkoopseizoen
en voor alle producenten van B-suiker in de Ge­
meenschap, ongeacht het produktiegebied.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1560/82
van de heer Andrew Pearce (ED — GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(15 november 1982)
Betreft: Tegen manipulaties beveiligde kilometer­
tellers
Kan de Commissie mededelen of zij eventueel van
de zijde van de Lid-Staten voorstellen heeft ont­
vangen voor een regeling betreffende tegen manipu­
laties beveiligde kilometertellers, waarop het totale
aantal afgelegde mijlen of kilometers is aangegeven
en die in alle auto's in de Gemeenschap dienen te
worden aangebracht, zodat kopers van tweedehands
auto's niet worden misleid door kilometertellers met
veranderde kilometerstand, en is zij voornemens
voorstellen te doen voor een wetgeving op dit ge­
bied?
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(7januari 1983)
De Lid-Staten hebben bij de Commissie geen enkele
aanvraag ingediend met betrekking tot het door het
geachte Parlementslid genoemde vraagstuk. Er be­
staat voor de Commissie geen enkele reden voor het
vaststellen van een EEG-Verordening inzake het
monteren en het functioneren Van tegen manipula­
ties beveiligde kilometertellers.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1568/82
van mevrouw Vera Squarcialupi (COM — I)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(18 november 1982)
Betreft: Mensa's
Is de Commissie, gezien het sterk groeiende aantal
mensa's op scholen, fabrieken en in de vervoersec-
tor, voornemens zich uit hygiënisch oogpunt in het 14. 2. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 43/29
kader van de consumentenbescherming en een ver­
antwoord voedselbeleid actief met deze ontwikke­
ling bezig te houden?
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(7januari 1983)
De Commissie acht het thans niet noodzakelijk
maatregelen voor te bereiden met betrekking tot col­
lectieve eetgelegenheden.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1571/82
van mevrouw Vera Squarcialupi (COM — I)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(18 november 1982)
Betreft: Verkoop van goedkope melk op school in
de Gemeenschap
Kan de Commissie mededelen of ten opzichte van
verleden jaar de cijfers over het verbruik van goed­
kope melk op de Europese scholen zijn Veranderd
en of de vergoedingsregelingen zijn vereenvou­
digd?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(10 januari 1983)
De gegevens over het verbruik van melk en zuivel-
produkten in de scholen tijdens het schooljaar 1981/
1982 zijn nog niet volledig. Op basis van de beschik­
bare gegevens kan worden aangenomen dat het ver­
bruik ongeveer op dezelfde hoogte zal liggen als in
het schooljaar 1980/1981.
Wat de ter zake geldende subsidies betreft wordt
erop gewezen dat de Lid-Staten de administratieve
voorwaarden daarvan zelf bepalen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1575/82
van de heer Christopher Jackson (ED — GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(18 november 1982)
Betreft: Oneerlijke concurrentie door discrimine­
rende toepassing van de BTW
Talenstudenten, hetzij van de Lid-Staten van de Eu­
ropese Gemeenschap of van elders, die zich aan een particuliere talenschool in het Verenigd Koninkrijk
inschrijven, betalen 15% BTW op hun schoolgeld.
Studenten die zich aan een openbare talenschool
inschrijven betalen deze BTW niet. Vrijstelling van
openbare instellingen van BTW die van andere in­
stellingen wordt geheven, komt in feite overeen met
een overheidssubsidie en vervalst de concurrentie.
 Is deze situatie volgens de Commissie verenigbaar
met de bepalingen van het EEG-Verdrag?
Antwoord van de heer Tugendhat
namens de Commissie
(13 januari 1983)
Met betrekking tot de bepalingen van het EEG-Ver­
drag betreffende overheidssteunmaatregelen kan
worden opgemerkt dat volgens artikel 92, lid 1,
steunmaatregelen van de Staten die de mededinging
vervalsen of dreigen te vervalsen onverenigbaar zijn
met de gemeenschappelijke markt voor zover be­
doelde steun het handelsverkeer tussen de Lid-
Staten ongunstig beïnvloedt. In het onderhavige ge­
val lijken deze maatregelen, ervan uitgaande dat de
Britse maatregelen inderdaad als steunmaatregelen
van de Staat kunnen worden beschouwd, geen in­
vloed te hebben op de intracommunautaire handel.
De gedetailleerde regeling over dit onderwerp is te
vinden in de Zesde Richtlijn van de Raad van
17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wet­
gevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting —
Gemeenschappelijk stelsel van betaling over de toe­
gevoegde waarde (77/388/EEG) (»). Krachtens arti­
kel 13 A 1 i) van deze richtlijn verlenen de Lid-
Staten vrijstelling voor „onderwijs aan kinderen of
jongeren, beroepsopleiding of -herscholing ... door
publiekrechtelijke lichamen die daartoe zijn inge­
steld of door andere organisaties die door de betrok­
ken Lid-Staat als lichamen met soortgelijke doel­
einden worden erkend".
Door de Staat ingerichte taalopleidingen lijken bin­
nen de grenzen van deze vrijstelling te vallen evenals
een particuliere school die door de Lid-Staat als een
lichaam met soortgelijke doeleinden wordt erkend.
Wanneer echter een particuliere instelling niet bin­
nen de termen valt van de definitie van de Lid-Staat,
liggen de door haar geleverde diensten buiten de
grenzen van de vrijstelling en moeten zij worden
onderworpen aan de BTW.
De Commissie is derhalve van oordeel dat de be­
trokken nationale wetgeving in overeenstemming is
met de bepalingen van het Verdrag en met de daar­
van afgeleide communautaire wetgeving.
 (i) PB nr. L 145 van 13.6.1977, blz. 1. Nr. C 43/30 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 14. 2. 83
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1620/82
van Sir James Scott-Hopkins (ED — GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(23 november 1982)
Betreft: Betaling van de Worcester Training Coope-
ration door de Commissie
Heeft de Commissie de tweede betaling aan de Wor­
cester Training Cooperation verricht?
Antwoord van de heer Richard
namens de Commissie
(12 januari 1983)
Het tweede voorschot voor de Hereford and Wor­
cester County Training Cooperative werd op 18 sep­
tember 1981 aan het Ministerie van Arbeid overge­
maakt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1631/82
van de heer Allan Rogers (S — GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(23 november 1982)
Betreft: Rampenfonds van de EEG
1. Is de Commissie bereid de voorwaarden voor
een uitkering uit het rampenfonds te herzien?
2. Het rampenfonds heeft ten doel hulp te ver­
lenen aan slachtoffers van rampen in de Lid-Staten.
De middelen worden gebruikt om de getroffenen
rechtstreeks te helpen en, zo mogelijk, te garanderen
dat de ramp zich niet herhaalt.
 Is de Commissie bereid deze doelstelling te herzien
en middelen te verstrekken om rampen te voorko­
men?
3. Is het de Commissie bekend dat het in mijn
kiesdistrict in Zuidoost-Wales in diverse gevallen ge­
wettigd zou zijn een uitkering ten behoeve van pre­
ventieve maatregelen te verstrekken?
4. Is de Commissie bereid een dergelijk beroep op
het rampenfonds in behandeling te nemen indien
een aanvraag werd ingediend? 5. Is de Commissie niet ook van mening dat voor­
komen beter is dan genezen en is zij bereid de aan
een uitkering uit het rampenfonds verbonden voor­
waarden in deze zin te wijzigen?
Antwoord van de heer Thora
namens de Commissie
(10 januari 1983)
De Commissie is niet voornemens de communau­
taire spoedhulp voor een ander doel aan te wenden
dan om te getuigen van de gemeenschappelijke soli­
dariteit met personen die als gevolg van natuur­
rampen bijzonder zwaar in hun bestaansmiddelen
en levensbehoeften zijn getroffen.
De Commissie is van mening dat het instrument van
de communautaire spoedhulp juist is bedoeld om
humanitaire hulp te bieden daar waar de pogingen
tot preventie er niet in zijn geslaagd het optreden
van natuurrampen tegen te houden. ï
Voorts wijst de Commissie erop dat de structurele
communautaire instrumenten eventueel, in overeen­
stemming met de van kracht zijnde reglementaire
bepalingen, mede kunnen worden aangewend voor
de preventieve doeleinden waarvan het geachte Par­
lementslid gewag maakt.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1832/82
van Sir James Scott-Hopkins (ED — GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(10 januari 1983)
Betreft: Libanon
Wat is de bijdrage van elk der Lid-Staten in de vre­
desmacht voor Libanon?
Antwoord van de heer Thorn
namens de Commissie
(13 januari 1983)
De vraag van het geachte Parlementslid ligt niet op
het terrein van de Commissie. DE BEGROTING
VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAP
De begroting van de Europese Gemeenschap heeft reeds een aanzienlijke
omvang bereikt — bijna 20 miljard Ecu voor 1981.
Dit bedrag beloopt niettemin nog geen 1 % van het bruto binnenlands
produkt van de tien Lid-Staten, terwijl de nationale
begrotingen, al naar het land, 32 tot 56 % van het BBP uitmaken
Vooral in een periode van slechte conjunctuur is de verleiding groot de be­
groting van de Europese Gemeenschap tot zondebok te maken voor een
aantal moeilijkheden in de openbare financiën.
In deze brochure worden de systemen van ontvangsten en uitgaven van de
Europese Gemeenschap uiteengezet.
De ontvangsten van de Gemeenschap bestaan grotendeels uit douanerechten
en landbouwheffïngen, welke moeten worden betaald bij de invoer van pro-
dukten uit derde landen, en BTW-ontvangsten (ten hoogste 1 %), welke
worden geïnd door de Lid-Staten.
Deze middelen dienen voor de financiering van de communautaire beleids­
maatregelen waartoe op het niveau van de Europese Gemeenschap geza­
menlijk werd besloten. Aldus keert van de ontvangsten 90 % terug naar de
Lid-Staten. De huishoudelijke uitgaven belopen 5 tot 6 % van de begroting.
De rol van het Europese Parlement bij de opstelling van en de controle op
de begroting is aanzienlijk toegenomen. De Rekenkamer ziet nauwlettend
toe op de begrotingsuitvoering.
 Vastgestelde prijzen in Luxemburg (exclusief BTW): Ecu 0,98 — Bfr. 40 — Fl. 2,70
ISBN 92-825-2610-0 Catalogusnummer: CB-NC-81-005-NL-C
BUREAU VOOR OFFICIËLE PUBLIKATIES DER EUROPESE
GEMEENSCHAPPEN Postbus 1003, L-2985 Luxemburg HET COMMUNAUTAIR RECHT
Overdruk uit het „Vijftiende Algemeen Verslag over de werkzaamheden van de Europese
Gemeenschappen in 1981"
De onderhavige publikatie is een uittreksel uit het Vijftiende Algemeen Verslag over de
werkzaamheden van de Europese Gemeenschappen (1981).
De tekst is ongewijzigd gebleven zodat, wanneer verwezen wordt naar „dit Verslag",
hiermede wordt bedoeld het Vijftiende Algemeen Verslag.
Voorts heeft, na de dag van het drukken van dit Verslag, geen bijwerking van de tekst
plaatsgevonden.
Inhoud:
Deel 1: Algemene vraagstukken
Deel 2: Interpretatie en toepassing van de grondregels van het communautaire recht
Deel 3: Voorlichting over de ontwikkeling van het communautaire recht
Uitgegeven in het Deens, Duits, Engels, Frans, Grieks, Italiaans en Nederlands.
ISBN 92-825-2828-6
Catalogusnummer CB-33-81 -441 -NL-C
Vastgestelde prijzen in Luxemburg (exclusief BTW): 2,40 Ecu; 100 Bfr.; 6,50 Fl.
BUREAU VOOR OFFICIËLE PUBLIKATIES DER EUROPESE GEMEENSCHAPPEN
Postbus 1003, L-2985 Luxemburg.
 TT^ 1 1 • 1 A # 11 1 ISSN 0378-7079 Publikatieblad c 43
, _ *-. , 2«e jaargang
van de Europese Gemeenschappen M w,™, ma
STNederlandse .aai Mededelingen en bekendmakingen
Inhoud I Mededelingen
Europees Parlement
Schriftelijke vragen met antwoord:
nr. 433/82 van mevrouw Winifred Ewing aan de Commissie
Betreft: Uitroeiing van de zalmstand in de zee I
nr. 755/82 van de heer Alfredo Diana aan de Commissie
Betreft: Erkenning van kwaliteitswijnen in de Bondsrepubliek Duitsland (aanvullend ant­
woord) I
nr. 1059/82 van de heer Guy Fernandez aan de Commissie
Betreft: Lening ten behoeve van een mijnbouwproject in Brazilië 3
nr. 1062/82 van de heer John Mark Taylor aan de Commissie
Betreft: Aanbod van bruiden: een geval van driehoeksfraude 4
nr. 1097/82 van de heer Michael Welsh aan de Commissie
Betreft: Oneerlijke handelspraktijken 4
nr. 1101/82 van mevrouw Barbara Castle aan de Commissie
Betreft: Steun van de Gemeenschap aan verenigingen tot instandhouding van spoorwegen 5
nr. 1116/82 van de heer Andrew Pearce aan de Commissie
Betreft: Gibraltar 6
nr. 1118/82 van de heer Christopher Jackson aan de Commissie
Betreft: Door Spanje geheven invoerrechten op auto's uit de Europese Gemeenschap 6
nr. 1132/82 van de heer Pierre-Bernard Cousté aan de Commissie
Betreft: Invoer van textielprodukten uit de Oostbloklanden 7
nr. 1275/82 van de heer Ioannis Pesmazoglou aan de Commissie
Betreft: De status en het recht van vestiging van studenten die onderdaan zijn van een Lid­
staat op het grondgebied van een andere Lid-Staat 9
nr. 1276/82 van de heer Mario Sassano aan de Commissie
1 Betreft: Gaspijpleiding Iran — Italië 9
(Vervolg z.o.z.) Inhoud (vervolg) nr. 1278/82 van de heer Roger-Gérard Schwartzenberg aan de Raad
Betreft: De omstandigheden waaronder de gaspijpleiding Sovjetunie — Europa wordt aan­
gelegd 10
nr. 1282/82 van de heer Giovanni Travaglini aan de Commissie
Betreft: Structuren voor het technisch hoger onderwijs ten behoeve van de regionale ont­
wikkeling 10
nr. 1292/82 van de heer Yves Galland aan de Commissie
Betreft: Bescherming van de Europese markt van elektronische consumptieartikelen tegen
Japanse apparatuur 10
nr. 1295/82 van mevrouw Vera Squarcialupi aan de Commissie
Betreft: Een kankerverwekkende kleurstof die door vissers wordt gebruikt 11
nr. 1368/82 van mevrouw Henriette Poirier aan de Commissie
Betreft: Vestiging van multinationale ondernemingen in Spanje en Portugal 12
nr. 1380/82 van de heer Patrick Lalor aan de Commissie
Betreft: Kleine en middelgrote ondernemingen 13
nr.  1388/82 van de heer Victor Michel aan de Commissie
Betreft: Produktie van witte wijn zonder sulfiet 14
nr. 1409/82 van de heer Pierre-Benjamin Pranchère aan de Commissie
Betreft: Eigen inkomsten in de begroting van de Gemeenschap uit de in de Lid-Staten
geheven BTW 15
nr. 1414/82 van Lord Douro aan de Commissie
Betreft: Nieuwe regels voor de verkoop van belastingvrije goederen aan reizigers binnen de
Gemeenschap 16
nr. 1417/82 van de heer Fernand Herman aan de Commissie
Betreft: Uitvoer van landbouwprodukten door de Gemeenschap 16
nr. 1430/82 van mejuffrouw Sile De Valera aan de Commissie
Betreft: Verband tussen misdaad en werkloosheid 18
nr. 1460/82 van de heer Robert Moreland aan de Commissie
Betreft: Prijsverhogingen van de provinciale Liquor Boards in Canada 19
nr. 1479/82 van mejuffrouw Sile De Valera aan de Commissie
Betreft: Universitaire studietoelagen 20
nr. 1489/82 van de heer Victor Michel aan de Commissie
Betreft: Additieven E 1400 t/m E 1442: het uitblijven van voorlopige maatregelen waarop
het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding heeft aangedrongen 20
nr. 1490/82 van de heer Karl von Wogau aan de Commissie
Betreft: Belemmeringen aan de grens voor textielmonsters 21
nr. 1493/82 van de heer Kent Kirk aan de Commissie
Betreft: Minimumafmeting voor schol 21
nr. 1498/82 van de heer Neil Blaney aan de Commissie
Betreft: Misbruik van voor landbouwontwikkeling bestemde steungelden van de Gemeen­
schap 22
nr. 1514/82 van de heer Karel van Miert aan de Commissie
Betreft: Nationale steunmaatregelen voor de visserij 22
nr. 1517/82 van mevrouw Jeanne Pauwelyn aan de Commissie
Betreft: Mishandelde kinderen 23
(Vervolg op blz. 3 van de omslag) Inhoud (vervolg) nr. 1519/82 van de heer Karel van Miert aan de Commissie
Betreft: Plannen van de Regering van de Verenigde Staten om restricties op de uitvoer van
gevaarlijke produkten op te heffen 23
nr. 1523/82 van de heer Paul-Henry Gendebien aan de Commissie
Betreft: Steun van het EFRO in België 24
nr. 1537/82 van mevrouw Marie-Claude Vayssade aan de Commissie
Betreft: Voorlopige maatregelen 25
nr. 1552/82 van de heer Thomas Megahy aan de Commissie
Betreft: Invoer van auto's uit Spanje 26
nr. 1555/82 van de heer Thomas Megahy aan de Commissie
Betreft: Raadgevend Comité voor celveroudering en het verminderd functioneel vermogen
van organen 26
nr. 1556/82 van de heer Thomas Megahy aan de Commissie
Betreft: Sancties tegen Lid-Staten 26
nr.  Ten aanzien van de zalmvisserij voor de kust van
West-Groenland heeft de Gemeenschap zich in een
overeenkomst met Canada ertoe verbonden de
zalmvangst in 1982 op een zodanig peil te houden
dat de visserijmortaliteit van de bestanden niet toe­
neemt in vergelijking met de daaraan voorafgaande
jaren.
De Gemeenschap heeft voorts met de landsregering
van de Faeröer een overeenkomst gesloten waarin
wordt bepaald dat de overheid van de Fasröer de
vangsten in de visseizoenen 1982 en 1983 in de vis­
serijzone van de Faeröer zal beperken tot bepaalde
maxima. Door deze maatregelen worden de zalmbestanden
van oorsprong uit de rivieren van de Gemeenschap
tijdens hun trek op zee beschermd, behalve tijdens
de periode die zij doorbrengen in de maritieme wa­
teren die reiken tot 12 mijl vanaf de basislijnen en
die grenzen aan hun rivieren van oorsprong.
De visserij in deze wateren wordt geregeld door de
betrokken Lid-Staten. De Commissie meent dat het
beheer van de zalmvisserij in de wateren die grenzen
aan de rivieren van oorsprong liefst wordt overge­
laten aan de plaatselijke overheid, aangezien dit be­
heer alleen doeltreffend kan zijn indien het geba­
seerd is op een evaluatie en dagelijkse bewaking van
de bestanden uit elke rivier afzonderlijk of uit elk
rivierstelsel.
Daarom is de Commissie van oordeel dat de Ge­
meenschap voor het lopende jaar verder geen maat­
regelen moet nemen.
Zodra het bovengenoemd verdrag in werking is ge­
treden, zal de Commissie alle in dat verdrag ge­
boden mogelijkheden gebruiken om met de ver­
dragsluitende partijen afspraken te maken over
maatregelen om de zalmbestanden in de Noord­
atlantische Oceaan te beschermen, met name door
handhaving van vangstregulering op zee na het ver­
strijken van bovengenoemde overeenkomsten.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 755/82
van de heer Alfredo Diana (PPE — I)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(29 juni 1982)
Betreft: Erkenning van kwaliteitswijnen in de
Bondsrepubliek Duitsland
Kan de Commissie bevestigen dat in de Bondsre­
publiek Duitsland in 1980 8789154 hl wijn als
kwaliteitswijn is erkend bij een produktie in 1979 Nr. C 43/2 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 14. 2. 83
van 8180564 hl en dat in 1981 7193 737 hl als dus­
danig is erkend bij een produktie in 1980 van
4635960 hl?
Zo ja, kan de Commissie deze afwijkingen verkla­
ren, die slechts ten dele voortvloeien uit het feit dat
de erkenning mede betrekking heeft op in vroegere
jaren geproduceerde wijnen?
Aanvullend antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(11 januari 1983)
Ter aanvulling van haar antwoord van 16 augustus
19820) kan de Commissie het geachte Parlementslid
thans kennis geven van het resultaat van haar onder­
zoek.
Volgens de gegevens die de Regering van de Bonds­
republiek Duitsland heeft verstrekt, werden in de laatste drie jaren de volgende hoeveelheden kwali­
teitswijn geproduceerd:
— 8485000 hl in 1979,
— 4676000 hl in 1980 en
— 7 266 000 hl in 1981.
Om in aanmerking te komen voor de benaming
„Qualitatswein b. A.", „Qualitatswein" of „Qualitats-
wein mit Pradikat" moet de wijn aan een analytisch
en organoleptisch onderzoek zijn onderworpen, dat
volgens de geldende Duitse wijnwetgeving op syste­
matische wijze wordt uitgevoerd. Het is mogelijk dat
de wijn verschillende jaren na de produktie ervan
aan dit onderzoek wordt onderworpen. Het is dus
duidelijk dat de hoeveelheid kwaliteitswijn die in
een bepaald jaar wordt geproduceerd in geen geval
overeenstemt met de hoeveelheid die in dat zelfde
jaar aan de controle is onderworpen.
 De onderstaande tabel geeft een overzicht van de in
de bedoelde jaren onderzochte hoeveelheden met
opgave van de jaren waarin de kwaliteitswijnen zijn
geproduceerd.
(in hl)
Jaar van het onderzoek
Totale onderzochte hoeveelheid
waarvan van wijnjaar:
1981
1980
1979
1978
1977
1976
vorige wijnjaren
zonder opgave van jaartal 1979
7 466 261
—
62 535
4 446 826
2 174 672
592 550
36 333
153 345
7 466 261 1980
8 809 154
—
47 432
6 262 504
1 874 960
312 756
—
136 300
175 202
8 809 154 1981
7 193 737
342 347
4 250 812
2 013 602
317 254
—
—
116 969
152 753
7 193 737
Als gevolg van deze Duitse regeling kunnen de ge­
gevens over de geproduceerde en de onderzochte
hoeveelheden pas over een vrij lange periode tot ver­
gelijkbare resultaten leiden.
Bovendien wordt erop gewezen dat volgens de com­
munautaire wetgeving het wijnoogstjaar op het eti­
ket mag worden vermeld zodra ten minste 85 % van
de gebruikte druiven in het betrokken jaar is
geoogst.
De Duitse instanties, die niet betwisten dat zich in
het verleden betreurenswaardige onregelmatigheden
hebben voorgedaan, hebben hun controlevoor­
schriften verscherpt via een wijziging van de wijn-
wetgeving op grond waarvan het natuurlijk alcohol­gehalte en de hoeveelheid druiven die voor de pro­
duktie van kwaliteitswijn geschikt zijn tijdens de
oogst dagelijks moeten worden gecontroleerd. Om
de kwantitatieve controle op de kwaliteitswijn te
verbeteren dringen de Duitse instanties aan op een
wijziging van de desbetreffende communautaire
voorschriften ten einde een controlemerk toe te ken­
nen aan elke partij wijn waarvan de geproduceerde
hoeveelheid officieel en systematisch is onderzocht.
 (i) PB nr. C 245 van 20. 9. 1982, blz. 17. 14. 2. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 43/3
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1059/82
van de heer Guy Fernandez (COM — F)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(20 augustus 1982)
Betreft: Lening ten behoeve van een mijnbouw-
project in Brazilië
Volgens persberichten zou de Gemeenschap een
lening van 600 miljoen dollar hebben verstrekt voor
de financiering van een mijnbouwproject in Brazi­
lië.
 Kan de Commissie nadere bijzonderheden geven
over deze lening en dit project?
Kan zij mededelen welke Europese banken aan deze
financiering zullen deelnemen?
Zal deze lening ook ten laste komen van de EGKS-
begroting en voor welk bedrag?
Is het waar dat de Gemeenschap, rekening houdend
met de produktie van dit project, zodra het voltooid
zal zijn, voor 40% van haar ijzerertsvoorziening af­
hankelijk zal zijn van landen buiten de Gemeen­
schap?
Hoeveel ton erts zal naar elk van de Lid-Staten
worden geëxporteerd?
Welke Europese ondernemingen zullen eventueel
deelnemen in de investeringen die nodig zijn voor
de winning, het vervoer, enzovoort?
Zal dit project, zodra het eenmaal voltooid is, recht­
streekse gevolgen hebben voor de winning van
ertsen in de Gemeenschap, zoals een vermindering
van het gedolven tonnage en een verlies van arbeids­
plaatsen?
Kan de Commissie een overzicht geven van de fi­
nanciële gevolgen hiervan in het algemeen en per
Lid-Staat?
Antwoord van de heer Ortoli
namens de Commissie
(17januari 1983)
Op voorstel van de Commissie heeft de Raad op
12 juli 1982 gunstig geadviseerd over de toekenning
van een EGKS-lening op grond van artikel 54, lid 2,
van het EGKS-Verdrag, ten bedrage van maximaal
600 miljoen US-dollar, aan de Braziliaanse onder­
neming CVRD, als aandeel in de financiering van
een project tot ontwikkeling van de winning van
ijzererts te Carajas. Verwacht wordt dat de produk­
tie een aanvang zal nemen in 1985 en het produktie-
tempo 35 miljoen ton per jaar zal bedragen.
 Het belang van de Gemeenschap bij het mijnbouw­
project van Carajas blijkt uit het feit dat verschil­
lende communautaire ijzer- en staalondernemingen
(van de Bondsrepubliek Duitsland, Frankrijk, Italië
en Luxemburg) met CVRD vaste overeenkomsten
op middellange termijn voor de afneming van ijzer­
erts hebben gesloten. Deze overeenkomsten, die in totaal 13,650 miljoen ton per jaar betreffen en waar­
bij een prijsreductie ten opzichte van de wereld­
marktprijs wordt gewaarborgd, geven de onderne­
mingen van de Gemeenschap de zekerheid van een
stabiele voorziening op gunstige voorwaarden en
zullen derhalve aan het concurrentievermogen van
de communautaire ijzer- en staalindustrie ten goede
komen.
De financiering door de EGKS, welke deel uit
maakt van de financiering door verschillende inter­
nationale financiële instellingen waaronder met
name de Wereldbank, wordt gespreid over de pe­
riode (1982—1985) waarin het project zal worden
uitgevoerd. De EGKS-leningen zullen worden toe­
gekend naar gelang van de reële financieringsbe­
hoeften van het project en afgestemd worden op de
mogelijkheden die de kapitaalmarkten bieden. Voor
de verschillende leningtranches zal telkens een con­
sortium van voornamelijk Europese banken worden
gevormd.
Hierbij kan worden aangetekend dat op geen enkele
wijze voor de financiering van dit project een be­
roep wordt gedaan op de begroting van de EGKS.
Als tegenhanger van de financiële deelneming van
de EGKS zullen voor alle aankopen van materiaal
en alle opdrachten voor leveringen van hulpgoe­
deren en diensten ten behoeve van dit project inter­
nationale aanbestedingen plaatsvinden. De commu­
nautaire industrie zal dus nauw betrokken worden
bij de uitvoering van het project. Hetzelfde zal later
gelden voor het vervoer van ijzererts naar de Ge­
meenschap.
 Thans kan niet volledig door de ijzermijnen in de
Gemeenschap in de behoeften van de communau­
taire ijzer- en staalindustrie aan ijzererts worden
voorzien, zoals blijkt uit het feit dat de communau­
taire invoer van ijzererts uit derde landen ongeveer
90% van de communautaire behoeften beloopt.
Meer in het bijzonder ten aanzien van de conse­
quenties van het mijnbouwproject te Carajas kan
worden gewezen op het volgende:
— de mate waarin de Gemeenschap zich in derde
landen bevoorraadt wordt slechts in geringe
mate gewijzigd; de leveringen uit Carajas aan de
Gemeenschap zullen immers grotendeels in de
plaats komen van de huidige leveringen uit
de mijnen van Minas Gerais, welke uitgeput
raken;
— de bevoorrading van de Gemeenschap uit het
nieuwe Braziliaanse winningsgebied zal, uit­
gaande van de reeds gesloten overeenkomsten,
als volgt over de Lid-Staten verdeeld zijn:
EEG 13,650 miljoen ton/jaar
BR Duitsland 5,950 miljoen ton/jaar
Frankrijk 3,200 miljoen ton/jaar
Italië 2,500 miljoen ton/jaar
Luxemburg 2,000 miljoen ton/jaar
— voorts zal de voorziening van de Gemeen­
schapsindustrie uit Carajas geen rechtstreekse
gevolgen hebben voor de winning van ijzererts Nr. C 43/4 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 14. 2. 83
in de Gemeenschap; de kwaliteit van het erts uit
Carajas is immers niet vergelijkbaar met het in
de Gemeenschap gewonnen erts.
De Commissie legt er de nadruk op dat zij geheel en
al bereid is alle aanvragen voor leningen op grond
van artikel 54 van het EGKS-Verdrag voor pro­
jecten tot investeringen in ijzermijnen in de
Gemeenschap met bijzondere aandacht te onder­
zoeken.
