Pleuropholis
Pleuropholis is een geslacht van uitgestorven straalvinnige beenvissen, dicht bij de oorsprong van de Teleostei. Het leefde tussen het Laat-Jura en het Vroeg-Krijt (Kimmeridgien - Albien, ongeveer 155 - 110 miljoen jaar geleden) en zijn fossiele overblijfselen zijn gevonden in Europa en Noord-Amerika.

Beschrijving 
Deze vis was klein van formaat, meestal niet meer dan tien centimeter lang. Het werd gekenmerkt door een slanke vorm, met een langwerpige kop en ronde snuit. De mond was matig diep en de ogen waren groot. De rugvin was zeer ver naar achteren en was praktisch tegenover de anaalvin. De buikvinnen waren klein, terwijl de borstvinnen langwerpig waren. De schubben op de rug en langs de buik waren klein en bijna vierkant van vorm, terwijl ze op de flanken verrassend lang waren, in de vorm van een schacht. De schubben hadden gekartelde randen.

Classificatie 
Pleuropholis, voor het eerst beschreven in 1858 door Egerton, is een langlevend geslacht waarvan de fossielen zijn gevonden in verschillende delen van Europa en waaraan talrijke soorten zijn toegeschreven, verspreid over een breed stratigrafisch bereik. De typesoort is Pleuropholis crassicauda, waarvan de fossielen zijn gevonden in het gebied van Durdlestone Bay in Engeland, in bodems die teruggaan tot het Berriasien. Andere soorten zijn Pleuropholis laevissima (Laat-Jura van Solnhofen, Duitsland), Pleuropholis cinerosorum (Laat-Jura van Mexico), Pleuropholis attenuata, Pleuropholis formosa, Pleuropholis longicauda (allemaal van het Engelse Vroeg-Krijt), Pleuropholis serrata (Krijt) inferieur van Engeland en Denemarken), Pleuropholis germinalis (Barremien - Aptien van België) en Pleuropholis decastroi (Aptien-Albien van Pietraroja, Italië).

Pleuropholis is een merkwaardige beenvis, meestal ingedeeld bij de Pholidophoriformes, voornamelijk vanwege de kenmerken van de schedel. De lange schubben van de flanken laten hem echter lijken op andere archaïsche beenvissen die typisch zijn voor het Trias, waaronder Pholidopleurus, Peltopleurus en Placopleurus, waarmee hij geen verwantschap lijkt te hebben. Pleuropholis wordt beschouwd als dicht bij de oorsprong van de hedendaagse beenvissen, maar zijn verwanten en die van andere soortgelijke vormen (gegroepeerd in de familie Pleuropholidae) zijn nog niet duidelijk.

Paleobiologie 
Pleuropholis leefde waarschijnlijk in ondiepe lagunes, brakke en mariene wateren en voedde zich met kleine organismen.

Bibliografie 
 P. M. G. Egerton. 1858. Figures and descriptions illustrative of British organic remains. Memoirs of the Geological Survey of the United Kingdom, Decade IX, Supplement 2 Pl 1-Pl 10
 Bravi S., 1988, Contributo allo studio del giacimento ad ittioliti di Pietraroja (Benevento).I. Pleuropholis decastroi N.sp. (Pisces, Actinopterygii, Pholidophoriformes), Mem. Soc. Geol. It. 41, 575-586, 2ff., 1 tav.
 Brito, P. M., and V. Gallo. 2002. A new pleuropholid, Gondwanapleuropholis longimaxillaris n. g., n. sp. (Actinopterygii: Teleostei) from the Jurassic of north-east Brazil. Comptes Rendus Palevol 1:697–703
 K. M. Cantalice, A. M. Martinez-Melo, and V. A. Romero-Mayén. 2019. The paleoichthyofauna housed in the Colección Nacional de Paleontología of Universidad Nacional Autónoma de México. Zoosystematics and Evolution 95(2):429-452
 Olive, S.; Taverne, L.; Brito, P. M. (2022). "Pleuropholis germinalis n. sp., a new Pleuropholidae (Neopterygii, Teleostei) from the Early Cretaceous of Bernissart, Belgium". Geodiversitas. 44 (17): 505–514. doi:10.5252/geodiversitas2022v44a17.

Straalvinnigen