None
2.   FINANCIËLE UITVOERING

2.1.   FINANCIEEL RESULTAAT


OVERZICHT VAN KREDIETEN 10e EOF

10e EOF
OVERZICHT VAN DE KREDIETEN: 31 december 2021
ANALYSE VAN DE KREDIETEN PER INSTRUMENT











(in miljoen EUR)




 


INSTRUMENT


INITIËLE TOEWIJZING


TOE-/AFNAME VAN DE GECUMULEERDE MIDDELEN OP 31 DECEMBER 2020


TOE-/AFNAME VAN DE MIDDELEN IN 2021


Toelichting


HUIDIGE TOEWIJZING





ACS




Periodieke bijdragen van de lidstaten




20 896




(280)




(111)



 



20 505






Cofinanciering




0




202



 


 



202






SUBTOTAAL ACS




20 896




(78)




(111)



 



20 707






LGO




Periodieke bijdragen van de lidstaten




0




243




(3)



 



240






SUBTOTAAL LGO




0




243




(3)



 



240





 



TOTAAL 10e EOF




20 896




165




(113)



 



20 947









OVERZICHT VAN KREDIETEN 11e EOF












(in miljoen EUR)




 


INSTRUMENT


INITIËLE TOEWIJZING


TOE-/AFNAME VAN DE GECUMULEERDE MIDDELEN OP 31 DECEMBER 2020


TOE-/AFNAME VAN DE MIDDELEN IN 2021


Toelichting


HUIDIGE TOEWIJZING





ACS




Periodieke bijdragen van de lidstaten




29 008




(190)




197



 



29 015






Cofinanciering




0




75




12



 



88






EC interne DNO




0




1




0



 



1






SUBTOTAAL ACS




29 008




(113)




209



 



29 103






LGO




Periodieke bijdragen van de lidstaten




0




349




4



 



353






Cofinanciering




0




0




0



 



0






EC interne DNO




0




0




0



 



0






SUBTOTAAL LGO




0




349




4



 



353





 



TOTAAL 11e EOF




29 008




235




213



 



29 456









ONTWIKKELING VAN VASTLEGGINGEN, TOEGEWEZEN MIDDELEN EN BETALINGEN VOOR HET 10e EOF

EOF GEAGGREGEERDE REKENINGEN OP 31 DECEMBER 2021
SOORT STEUN
ACS + LGO — 10e EOF


















(in miljoen EUR)




 


 


KREDIETEN


BESLUITEN


TOEGEWEZEN FONDSEN


BETALINGEN




GEAGGR.
JAARLIJKS


%


GEAGGR.
JAARLIJKS


%


GEAGGR.
 JAARLIJKS


%




(1)


(2)


 


(2):(1)


(3)


 


(3):(2)


(4)


 


(4):(3)




 



Periodieke bijdragen van de lidstaten



 


 


 


 


 


 


 


 


 


 





ACS




SUBTOTAAL: A-ENVELOPPE — NATIONALE TOEWIJZINGEN




12 454




12 392




(108)




100 %




12 334




(49)




100 %




12 143




96




98 %






SUBTOTAAL: B-ENVELOPPE — NATIONALE TOEWIJZINGEN




1 979




1 972




(8)




100 %




1 964




(4)




100 %




1 960




5




100 %






SUBTOTAAL: UITVOERINGSKOSTEN EN RENTENBATEN




528




526




0




100 %




526




4




100 %




522




15




99 %






SUBTOTAAL: INTRA-ACS-TOEWIJZINGEN




3 684




3 655




(28)




99 %




3 552




93




97 %




3 239




165




91 %






SUBTOTAAL: REGIONALE TOEWIJZINGEN




1 842




1 825




(26)




99 %




1 794




(13)




98 %




1 692




25




94 %






Cofinanciering



 


 


 


 


 


 


 


 


 


 





SUBTOTAAL: A-ENVELOPPE — NATIONALE TOEWIJZINGEN




185




180




(1)




97 %




177




0




99 %




164




3




93 %






SUBTOTAAL: UITVOERINGSKOSTEN EN RENTENBATEN




5




5




(0)




111 %




5




2




100 %




3




0




66 %






SUBTOTAAL: INTRA-ACS-TOEWIJZINGEN




12




11




0




91 %




11




0




100 %




11




0




100 %






Niet-besteedbare reserve



 


 


 


 


 


 


 


 


 


 





SUBTOTAAL: NIET-BESTEEDBARE RESERVE




18



 


 


 


 


 


 


 


 


 




 



Periodieke bijdragen van de lidstaten



 


 


 


 


 


 


 


 


 


 





LGO




SUBTOTAAL: A-ENVELOPPE — NATIONALE TOEWIJZINGEN




186




186




(0)




100 %




183




0




98 %




169




2




92 %






SUBTOTAAL: B-ENVELOPPE — NATIONALE TOEWIJZINGEN




15




15




0




100 %




14




(0)




99 %




14




0




100 %






SUBTOTAAL: UITVOERINGSKOSTEN EN RENTENBATEN




5




5



 



100 %




5



 



100 %




5



 



100 %






SUBTOTAAL: REGIONALE TOEWIJZINGEN




34




34




(1)




100 %




34




0




99 %




33




(0)




98 %






Niet-besteedbare reserve



 


 


 


 


 


 


 


 


 


 





SUBTOTAAL: NIET-BESTEEDBARE RESERVE




0



 


 


 


 


 


 


 


 


 




 



TOTAAL: ACS+LGO (INCL. RESERVES) (A+B)




20 947




20 805




(172)




99 %




20 600




33




99 %




19 956




311




97 %









ONTWIKKELING VAN VASTLEGGINGEN, TOEGEWEZEN MIDDELEN EN BETALINGEN VOOR HET 11e EOF

EOF GEAGGREGEERDE REKENINGEN OP 31 DECEMBER 2021
SOORT STEUN
ACS + LGO — 11e EOF


















(in miljoen EUR)




 


 


KREDIETEN


BESLUITEN


TOEGEWEZEN FONDSEN


BETALINGEN




GEAGGR.
 JAARLIJKS


%


GEAGGR.
JAARLIJKS


%


GEAGGR.
 JAARLIJKS


%




(1)


(2)


 


(2): (1)


(3)


 


(3): (2)


(4)


 


(4): (3)




 



Periodieke bijdragen van de lidstaten



 


 


 


 


 


 


 


 


 


 





ACS




SUBTOTAAL: A-ENVELOPPE — NATIONALE TOEWIJZINGEN




15 538




15 531




(24)




100 %




14 021




928




90 %




9 976




1 644




71 %






SUBTOTAAL: B-ENVELOPPE — NATIONALE TOEWIJZINGEN




676




675




(1)




100 %




630




21




93 %




577




51




92 %






SUBTOTAAL: UITVOERINGSKOSTEN EN RENTENBATEN




1 071




1 069




(1)




100 %




1 063




190




99 %




856




53




80 %






SUBTOTAAL: INTRA-ACS-TOEWIJZINGEN




4 014




3 908




(4)




97 %




3 703




260




95 %




2 968




267




80 %






SUBTOTAAL: REGIONALE TOEWIJZINGEN




7 317




7 300




4




100 %




6 991




593




96 %




4 926




955




70 %






Cofinanciering



 


 


 


 


 


 


 


 


 


 





SUBTOTAAL: A-ENVELOPPE — NATIONALE TOEWIJZINGEN




46




46




4




100 %




45




4




98 %




18




12




40 %






SUBTOTAAL: UITVOERINGSKOSTEN EN RENTENBATEN




4




4




0




100 %




4




3




100 %




0



 



10 %






SUBTOTAAL: INTRA-ACS-TOEWIJZINGEN




33




33




6




100 %




33




9




100 %




24




1




72 %






SUBTOTAAL: REGIONALE TOEWIJZINGEN




6




4




0




67 %




4




0




100 %




4



 



100 %






Besteedbare reserves



 


 


 


 


 


 


 


 


 


 





SUBTOTAAL: INTRA-ACS RESERVE




1



 


 


 


 


 


 


 


 


 





SUBTOTAAL: NIP/RIP-RESERVE




(100)



 


 


 


 


 


 


 


 


 





Niet-besteedbare reserve



 


 


 


 


 


 


 


 


 


 





SUBTOTAAL: NIET-BESTEEDBARE RESERVE




498



 


 


 


 


 


 


 


 


 





EC interne DNO



 


 


 


 


 


 


 


 


 


 





SUBTOTAAL: A-ENVELOPPE — NATIONALE TOEWIJZINGEN




1




1




0




52 %




1



 



100 %




1



 



100 %





 



Periodieke bijdragen van de lidstaten



 


 


 


 


 


 


 


 


 


 





LGO




SUBTOTAAL: A-ENVELOPPE — NATIONALE TOEWIJZINGEN




213




213




0




100 %




194




1




91 %




183




12




94 %






SUBTOTAAL: B-ENVELOPPE — NATIONALE TOEWIJZINGEN




12




12




0




100 %




12




2




100 %




12




4




99 %






SUBTOTAAL: UITVOERINGSKOSTEN EN RENTENBATEN




9




8




0




100 %




6




2




75 %




5




1




77 %






SUBTOTAAL: REGIONALE TOEWIJZINGEN




103




103




(0)




100 %




102




3




99 %




37




12




37 %






Cofinanciering



 


 


 


 


 


 


 


 


 


 





SUBTOTAAL: A-ENVELOPPE — NATIONALE TOEWIJZINGEN




0



 


 


 


 


 


 


 


 


 





Niet-besteedbare reserve



 


 


 


 


 


 


 


 


 


 





SUBTOTAAL: NIET-BESTEEDBARE RESERVE




17



 


 


 


 


 


 


 


 


 





EC interne DNO



 


 


 


 


 


 


 


 


 


 





SUBTOTAAL: A-ENVELOPPE — NATIONALE TOEWIJZINGEN




0



 


 


 


 


 


 


 


 


 




 



TOTAAL: ACS+LGO (INCL. RESERVES) (A+B)




29 456




28 905




(16)




98 %




26 807




2 015




93 %




19 586




3 012




73 %





2.2.   ONTVANGSTEN


Aard van de ontvangsten

De belangrijkste ontvangsten van het EOF zijn de bijdragen van de lidstaten. Drie keer per jaar roepen de Europese Commissie en de Europese Investeringsbank de lidstaten op bij te dragen aan het EOF.  Overzicht van de bijdragen per lidstaat






2.3.   BELEIDSUITGAVEN EN SPECIFIEKE PROGRAMMA’S


Soort uitgave

Het in het meerjarig financieel kader beschikbare bedrag is uitgesplitst in 3 % toegewezen aan de Commissie voor ondersteunende uitgaven en 97 % voor de uitvoering van EOF-projecten. De bedragen worden in elk Intern Akkoord vastgesteld en kunnen worden verhoogd met vrijwillige bijdragen en inkomsten uit verrichtingen.
Uitsplitsing van vastgelegde, contractueel vastgelegde en betaalde bedragen naar aard van de uitgaven
















 


KREDIETEN


BESLUITEN


TOEGEWEZEN FONDSEN


BETALINGEN




GEAGGR.
JAARLIJKS


%


GEAGGR.
JAARLIJKS


%


GEAGGR.
JAARLIJKS


%




(1)


(2)


 


(2):(1)


(3)


 


(3):(2)


(4)


 


(4):(3)





UITVOERINGSKOSTEN EN RENTENBATEN




1 621




1 618




(1)




100 %




1 609




200




99 %




1 391




69




86 %






OPERATIONELE UITVOERING




48 782




48 093




(187)




99 %




45 798




1 848




94 %




38 151




3 254




78 %






TOTAAL 10e + 11e EOF: ACS+LGO (A+B)




50 403




49 711




(188)




99 %




47 407




2 048




94 %




39 542




3 323




78 %











Uitsplitsing van vastgelegde, contractueel vastgelegde en betaalde bedragen per regio en per land














 


 


GECUMULEERDE EOF-REKENINGEN OP 31 DECEMBER 2021 PER LAND % KREDIETEN.
 Annulering van kredieten

Kredieten die tegen het einde van het begrotingsjaar niet zijn gebruikt en die niet kunnen worden overgedragen, worden geannuleerd.
Begrotingspost/Begrotingsonderdeel

De begroting is gestructureerd in ontvangsten en uitgaven die worden weergegeven overeenkomstig een bindende nomenclatuur die de door de begrotingsautoriteit vastgestelde aard en het doel van elke post weerspiegelt. De afzonderlijke rubrieken (titel, hoofdstuk, artikel of post) vormen een formele beschrijving van de nomenclatuur.
Begrotingsresultaat

Het verschil tussen ontvangen inkomsten en de betaalde bedragen, met inbegrip van de aanpassingen voor overdrachten, annuleringen en wisselkoersverschillen.
Voor de agentschappen moet het resulterende bedrag worden terugbetaald aan de financierende autoriteit.
Beleidskredieten

De beleidskredieten financieren de verschillende beleidsmaatregelen, hoofdzakelijk in de vorm van subsidies of overheidsopdrachten.
Bestemmingsontvangsten

Ontvangsten bestemd voor de financiering van welbepaalde uitgaven.
Betalingskredieten

Betalingskredieten dekken uitgaven die in het lopende jaar moeten worden gedaan uit hoofde van juridische verplichtingen van het lopende en/of eerdere jaren.
Economisch resultaat

Effect op de balans van uitgaven en ontvangsten op basis van de regels van boekhouding op transactiebasis.
Gesplitste kredieten

Gesplitste kredieten worden gebruikt voor de financiering van meerjarenacties; zij dekken alle kosten die voortvloeien uit de juridische verbintenissen die gedurende het lopende begrotingsjaar zijn aangegaan voor activiteiten waarvan de tenuitvoerlegging zich over meer dan één begrotingsjaar uitstrekt.
Gewijzigde begroting

Tijdens het begrotingsjaar genomen besluit tot wijziging (verhoging, verlaging, overschrijving) van onderdelen van de goedgekeurde begroting van dat jaar.
Juridische verbintenis

Handeling waarbij de ordonnateur een verplichting ten aanzien van derden aangaat die tot een uitgave ten laste van de begroting van de Unie kan leiden.
Veelvoorkomende vormen van juridische verbintenissen zijn contracten in geval van aanbestedingen, subsidieovereenkomsten en subsidiebesluiten.
 Kredieten

Begrotingsmiddelen
De begroting bevat ramingen van zowel vastleggingen (juridische verbintenissen om voor financiering te zorgen) als betalingen (geld dat contant of per bankoverschrijving aan de begunstigden wordt uitbetaald). Er is vaak een verschil tussen de kredieten voor vastleggingen en die voor betalingen — de “gesplitste” kredieten — omdat de middelen voor meerjarige programma’s en projecten gewoonlijk volledig worden vastgelegd in het jaar waarin de desbetreffende besluiten worden genomen en de betalingen worden gespreid over een aantal jaren, in het tempo waarin programma’s en projecten worden uitgevoerd.
Niet-gesplitste kredieten

Kredieten die in de jaarlijkse behoeften voorzien en derhalve gedurende het begrotingsjaar moeten worden vastgelegd. Alleen bedragen die in aanmerking komen om automatisch te worden overgedragen, kunnen in het volgende jaar worden uitgekeerd. Niet-gesplitste kredieten die aan het einde van het jaar niet zijn gebruikt, d.w.z. vastgelegd, worden geannuleerd (tenzij, bij wijze van uitzondering, bij een besluit van de Commissie toestemming voor een niet-automatische overdracht wordt verleend). Niet-gesplitste kredieten betreffen administratieve uitgaven. Vastleggingskredieten en betalingskredieten zijn in dat geval gelijk.
Nog betaalbaar te stellen vastleggingen

De nog betaalbaar te stellen vastleggingen (of RAL, van het Franse “reste à liquider”) worden gedefinieerd als het bedrag van de vastgelegde kredieten die nog niet zijn betaald. Zij zijn het directe gevolg van de spreiding van programma’s over meerdere jaren en de splitsing in vastleggings- en betalingskredieten.
Overdracht van kredieten

Uitzondering op het beginsel van jaarperiodiciteit, waarbij kredieten die in een bepaald begrotingsjaar niet konden worden gebruikt, bij wijze van uitzondering en onder strikte voorwaarden worden overgedragen voor gebruik in het volgende jaar.
Overschot

Positief verschil tussen ontvangsten en uitgaven dat moet worden terugbetaald aan de financierende autoriteit. Zie Begrotingsresultaat.
 Overschrijving tussen begrotingsonderdelen

Overschrijvingen houden de verplaatsing in van kredieten van het ene begrotingsonderdeel naar het andere in de loop van het begrotingsjaar en vormen dus een uitzondering op het begrotingsspecialiteitsbeginsel.
RAL (Reste à liquider)

Het resterende bedrag dat op een bepaald moment moet worden betaald ten aanzien van een vastlegging in de begroting. Zie Nog betaalbaar te stellen vastlegging.
Rechtsgrondslag/basishandeling

De rechtshandeling die wordt vastgesteld door de wetgevende macht (gewoonlijk de Raad en het Europees Parlement) waarin de doelstelling van een uitgavenprogramma van de Unie wordt bepaald alsook het doel van de kredieten, de regels voor interventie, de vervaldatum en de relevante financiële regels die als rechtsgrondslag voor de uitvoering van het uitgavenprogramma moeten dienen.
Subsidies

Rechtstreekse financiële bijdragen ten laste van de begroting aan derden-begunstigden, betrokken bij activiteiten die het beleid van de Unie dienen.
Uitgaven

Term die wordt gebruikt voor de besteding van de begroting uit alle soorten financieringsbronnen.
Uitvoering van de begroting

Besteding van de begroting door middel van uitgaven en ontvangsten.
Vastgestelde begroting

De ontwerpbegroting wordt de vastgestelde begroting zodra zij door de begrotingsautoriteit is goedgekeurd.
Vastgestelde rechten

Het recht om inkomsten te ontvangen van een debiteur zoals erkend door middel van een invorderingsopdracht.
Vastlegging in de begroting

Verrichting waarmee de bevoegde ordonnateur in de begroting de begrotingskredieten vastlegt die nodig zijn voor de latere betalingen ter uitvoering van juridische verbintenissen.
Vastleggingskredieten

Vastleggingskredieten dekken de totale waarde van juridische verplichtingen (contracten, subsidieovereenkomsten of -besluiten) die kunnen worden aangegaan in het lopende begrotingsjaar.
Vervallen kredieten

Ongebruikte kredieten die op het einde van het begrotingsjaar worden geannuleerd. Vervallen betekent de volledige of gedeeltelijke intrekking van de machtiging om uitgaven te doen en/of verplichtingen aan te gaan, zoals belichaamd door een krediet.
 Voor gemeenschappelijke ondernemingen (en EIT) kunnen ongebruikte kredieten overeenkomstig hun financiële regels worden opgenomen in de raming van ontvangsten en uitgaven van de volgende drie begrotingsjaren (de zogeheten “n+3”-regel). Vervallen kredieten voor gemeenschappelijke ondernemingen kunnen met andere woorden tot begrotingsjaar “n+3” opnieuw worden opgevoerd.
Vrijmaking

Verrichting waarbij de bevoegde ordonnateur de reservering van eerder in de begroting vastgelegde kredieten geheel of gedeeltelijk annuleert.
Wisselkoersverschil

Het verschil dat voortvloeit uit de wisselkoersen die gelden voor de transacties met betrekking tot landen buiten de eurozone, of uit de herwaardering van in buitenlandse valuta luidende activa en passiva op de datum van de jaarrekening.
 De faciliteit is geen afzonderlijke rechtspersoon en de Europese Investeringsbank (“EIB”) beheert de bijdragen namens de lidstaten (“donoren”) overeenkomstig de voorwaarden van de Overeenkomst en treedt op als een beheerder van de faciliteit.
De in het kader van de Overeenkomst vastgelegde financiering is afkomstig uit de begrotingen van de EU-lidstaten. EU-lidstaten dragen bij met bedragen voor de financiering van de faciliteit en subsidies die worden gebruikt voor de financiering van rentesubsidies zoals is voorzien in de meerjarige financiële kaders (het eerste financiële protocol voor de periode 2000-2007 waarnaar wordt verwezen als het 9e EOF, het tweede financiële protocol voor de periode 2008-2013 waarnaar wordt verwezen als het 10e EOF en het derde financiële protocol voor de periode 2014-2020 waarnaar wordt verwezen als het 11e EOF). De EIB is belast met het beheer van:






i)


de faciliteit, een risicodragend roterend fonds ten belope van 3 685,5 miljoen EUR dat ertoe strekt de investeringen in de particuliere sector in de ACS-staten te bevorderen, waarbij een bedrag 48,5 miljoen EUR aan de landen en gebieden overzee (“LGO's”) is toegewezen;










ii)


subsidies voor de financiering van rentesubsidies ten belope van maximaal 1 220,85 miljoen EUR voor ACS-staten en maximaal 8,5 miljoen EUR voor LGO's. Tot 15 % van deze subsidies kan worden benut voor de financiering van projectgerelateerde technische bijstand.
 De EU en de ACS zijn overeengekomen het besluit inzake overgangsmaatregelen te wijzigen teneinde de toepassing van de ACS-EU-partnerschapsovereenkomst te verlengen tot 30 juni 2022, of tot de inwerkingtreding van de nieuwe overeenkomst, of tot de voorlopige toepassing van de nieuwe overeenkomst tussen de Unie en de ACS-staten, indien dat eerder is (Besluit nr. 3/2021 van het ACS-EU-Comité van ambassadeurs van 26 november 2021 tot wijziging van Besluit nr. 3/2019 van het ACS-EU-Comité van ambassadeurs om overgangsmaatregelen vast te stellen overeenkomstig artikel 95, lid 4, van de ACS-EU-partnerschapsovereenkomst (22)).
De NDICI-verordening — Europa in de wereld, die van kracht werd op 14 juni 2021 (Verordening (EU) 2021/947 van het Europees Parlement en de Raad (23)), voorziet in de primaire rechtsgrondslag voor EU-bijstand buiten de EU in 2021-2027, en de governance voor het nieuwe institutionele mandaat van de bank voor acties buiten de Europese Unie, met inbegrip van de ACS-regio. Dit omvat de integratie van het huidige buiten de begroting gehouden EOF in de EU-begroting. De NDICI-verordening voorziet in de rechtsgrondslag op grond waarvan de Commissie toekomstige EU-mandaten kan toevertrouwen aan de EIB voor haar activiteiten buiten de EU. De verordening voorziet tevens in het kader voor externe investeringen waarbinnen de Unie kan samenwerken met partnerinstellingen via subsidies of garanties uit de EU-begroting.
 Op 23 december 2020 heeft de Raad besloten de vastleggingsperiode van de ACS-investeringsfaciliteit met ten minste zes maanden te verlengen. Voor de toekomst zullen terugvloeiende middelen uit de ACS-investeringsfaciliteit worden ingezet binnen het NDICI-kader door middel van een combinatie van een specifiek segment voor de particuliere sector in de ACS-staten in het kader van het Europees Fonds voor duurzame ontwikkeling (EFDO+) en een trustfonds, die beide door de EIB moeten worden uitgevoerd. Het infrastructuurpakket voor de ACS, waarvan de financiering momenteel wordt gedekt door terugvloeiende middelen van de investeringsfaciliteit, zal worden overgeheveld naar de garantie van het specifieke investeringsterug 1, teneinde de terugvloeiende middelen uit de ACS-investeringsfaciliteit minus eventuele eerdere vastleggingen van de investeringsfaciliteit (in termen van goedkeuringen, ondertekeningen en waarborgen) vrij te geven. Het infrastructuurpakket voor de ACS zal deel uitmaken van de EFDO+-garantieovereenkomst.
Naar aanleiding van de verlenging van de vastleggingsperiode van de investeringsfaciliteit keurde de bank operaties goed in overeenstemming met haar mandaat tot 30 juni 2021 (24).
De financiële staten zijn op continuïteitsbasis opgesteld, waarbij ervan wordt uitgegaan dat de investeringsfaciliteit in staat zal zijn alle schulden uit hoofde van de operaties te honoreren. De duur van de investeringsfaciliteit wordt niet bepaald. Het Intern Akkoord van het 11e EOF blijft van kracht (overeenkomstig artikel 14, lid 3, van het Intern Akkoord) zolang dit nodig is om alle operaties die uit hoofde van de ACS-EU-partnerschapsovereenkomst, het LGO-besluit en het meerjarig financieel kader worden gefinancierd, volledig uit te voeren.
De huidige financiële overzichten bestrijken de periode van 1 januari 2021 tot en met 31 december 2021.
Op voorstel van het beheerscomité heeft het directiecomité de financiële staten op 10 maart 2022 vastgesteld en heeft het besloten deze ter goedkeuring voor te leggen aan de raad van bestuur op zijn bijeenkomst op 22 april 2022.
 2.   Belangrijkste gehanteerde grondslagen voor financiële verslaglegging

2.1.   
Grondslag voor de voorbereiding — verklaring van overeenstemming


De financiële staten van de faciliteit zijn opgemaakt in overeenstemming met de International Financial Reporting Standards (IFRS), die door de Europese Unie zijn goedgekeurd.
2.2.   
Belangrijke beoordelingen en ramingen


Bij het opmaken van de financiële staten moet een beroep worden gedaan op ramingen. Bij het toepassen van de grondslagen voor financiële verslaglegging van de faciliteit moet het management van de EIB ook beoordelingen maken. Indien er sprake is van een hogere mate van beoordeling of complexiteit of indien veronderstellingen en ramingen voor de financiële staten van belang zijn, wordt dit hierna bekendgemaakt.
Onder meer in volgende gevallen werd een beroep gedaan op beoordelingen en ramingen:
—   Vaststelling van de reële waarde van financiële instrumenten

De reële waarde van financiële activa (“FA”) en financiële passiva (“FP”) die worden verhandeld op actieve markten zijn gebaseerd op genoteerde marktprijzen en prijsnoteringen van effectenmakelaars. Wanneer de reële waarde niet uit actieve markten kan worden afgeleid, wordt de waarde bepaald met gebruikmaking van uiteenlopende waarderingstechnieken, waaronder mathematische modellen. De input voor deze modellen wordt waar mogelijk uit waarneembare markten gehaald. Is dit niet mogelijk, dan is er een zekere mate van beoordeling vereist voor de vaststelling van de reële waarde. De waarderingen kunnen worden ingedeeld in verschillende niveaus van de reëlewaardehiërarchie op grond van de inputs die worden gebruikt bij de waarderingstechnieken zoals beschreven en bekendgemaakt in de toelichtingen 2.4.2 en 4.
 —   Waardevermindering op leningen en voorschotten

De meting van verwachte kredietverliezen (“expected credit loss” — ECL) vereist dat het management een aantal belangrijke evaluaties maakt, met name de beoordeling van een significante toename van het kredietrisico sinds de eerste opname, de opname van toekomstgerichte informatie en de verdere raming van het bedrag en het tijdstip van toekomstige kasstromen en de waarde van de zekerheden bij de vaststelling van waardeverminderingsverliezen. Deze ramingen zijn ingegeven door een aantal factoren, die kunnen resulteren in significante wijzigingen in de timing en het bedrag van de te erkennen kredietverliezen (toelichting 2.4.2). Relevante veronderstellingen over de effecten op de waardevermindering als gevolg van COVID-19-pandemie worden nader beschreven in toelichtingen 2.4.2 en 3.2.3.7.
—   Waardering van investeringen in niet-beursgenoteerde aandelen

Bij de waardering van investeringen in niet-beursgenoteerde aandelen wordt normaal gesproken met een van volgende gegevens rekening gehouden:






—


recente zakelijke en objectieve markttransacties;










—


actuele reële waarde van andere instrumenten die in wezen hetzelfde zijn;










—


de verwachte kasstromen die verdisconteerd zijn met behulp van actuele rentevoeten die gelden voor instrumenten met soortgelijke voorwaarden en risicokenmerken;










—


methode op basis van de aangepaste intrinsieke waarde, of










—


andere waarderingsmodellen.
De bepaling van de kasstromen en discontofactoren voor investeringen in niet-beursgenoteerde aandelen berust in grote mate op ramingen. De faciliteit stemt de waarderingstechnieken op gezette tijden op elkaar af en toetst hun geldigheid hetzij aan de prijzen van waarneembare actuele marktverrichtingen in hetzelfde instrument, hetzij aan andere beschikbare waarneembare marktgegevens.
 —   Consolidatie van entiteiten waarin de faciliteit belangen aanhoudt

De EIB heeft belangrijke beoordelingen opgesteld waaruit blijkt dat geen enkele entiteit waarin zij een belang aanhoudt door haar wordt gecontroleerd. Dit valt toe te schrijven aan het feit dat in alle dergelijke entiteiten, hetzij de beherende vennoot, hetzij de fondsbeheerder, hetzij de raad van bestuur als enigen beslissingsbevoegdheid hebben voor het beheer en de controle van de activiteiten en de aangelegenheden van het partnerschap. Zij beschikken over de bevoegdheid en het gezag om alle maatregelen te treffen die noodzakelijk zijn voor de verwezenlijking van de doelstellingen van het partnerschap in overeenstemming met de investerings- en beleidsrichtsnoeren.
—   Onzekerheid als gevolg van de hervorming van interbancaire aangeboden rentes (“IBOR”)

Met betrekking tot de onzekerheid past de faciliteit voor de benchmark die onmiddellijk na 30 juni 2023 komt te vervallen, namelijk USD LIBOR, de fase 1-wijzigingen van de International Accounting Standards Board (“IASB”) toe.
2.3.   
Wijzigingen in de grondslagen voor financiële verslaggeving


Met uitzondering van de hierna vermelde wijzigingen heeft de faciliteit consequent het in toelichting 2.4 beschreven waarderingsbeleid toegepast op alle perioden die in deze financiële staten zijn opgenomen. De faciliteit heeft de volgende nieuwe normen en wijzigingen aan normen aangenomen.
Gebruikte normen

De volgende interpretaties alsook de wijzigingen aan en de herziening van bestaande normen zijn sinds 1 januari 2021 van kracht voor de financiële staten van de faciliteit:
Rentebenchmarkhervorming — Fase 2 Wijzigingen aan IFRS 9 en IFRS 7 (IBOR-hervorming fase 2).
Deze wijzigingen, gepubliceerd op 27 augustus 2020, vormden de afsluiting van de respons van de IASB op de hervorming van IBOR en andere rentevoetbenchmarks.
 De wijzigingen hebben met name betrekking op de effecten op financiële staten wanneer een bedrijf de oude rentevoetbenchmark als gevolg van de hervorming vervangt door een alternatieve benchmarkrente. Zij bieden praktische vrijstelling van bepaalde eisen van de normen.
Deze vrijstellingen hebben met name betrekking op wijzigingen van financiële instrumenten, leasecontracten of afdekkingsrelaties wanneer een rentevoetbenchmark in een contract wordt vervangen door een nieuwe alternatieve benchmarkrente.
Wanneer de wijziging van de contractuele kasstroom van een financieel instrument het rechtstreekse gevolg is van de hervorming van rentevoetbenchmarks en deze wijziging wordt uitgevoerd op een economisch gelijkwaardige basis, dan bieden de fase 2-wijzigingen een praktische oplossing om de effectieve rentevoet te actualiseren met als doel de wijziging door te voeren zonder de boekwaarde van het financiële instrument uit te boeken of aan te passen. Bij het herwaarderen van een rentevoet van een leaseverplichting als gevolg van een wijziging als vereist door de hervorming voorzien de wijzigingen tevens in een uitzondering om een herziene discontovoet te gebruiken die is aangepast aan de gewijzigde rente.
Tot slot voorzien de fase 2-wijzigingen in een reeks vrijstellingen van de eisen inzake afdekkingstransacties (hedge accounting) wanneer de wijziging een rechtstreeks gevolg is van de herziening en op een economisch gelijkwaardige basis wordt uitgevoerd. In het bijzonder zal een bedrijf zijn afdekkingstransacties niet hoeven staken alleen vanwege het feit dat het wijzigingen doorvoert die door de hervorming worden vereist.
De wijzigingen van de normen werden met terugwerkende kracht goedgekeurd, zonder gevolgen voor het beginsaldo.
 Uitgevaardigde normen die nog niet zijn vastgesteld, met gevolgen voor de faciliteit


Jaarlijkse verbeteringen cyclus 2018-2020 (wijzigingen aan IFRS 1 en IFRS 9) en reikwijdtebeperkende wijzigingen aan IFRS 3 en IAS 37

Wijzigingen aan IFRS 3 “Bedrijfscombinaties” — een referentie in IFRS 3 bijwerken naar het conceptueel kader voor financiële verslaglegging zonder de verslagleggingsvereisten voor bedrijfscombinaties te wijzigen.
Wijzigingen aan IAS 37 “Voorzieningen, voorwaardelijke verplichtingen en voorwaardelijke activa” — vermelden welke kosten een entiteit opneemt bij de beoordeling of een contract verliesgevend zal zijn.
Deze wijzigingen zijn door de EU goedgekeurd op 28 juni 2021 en zijn van kracht voor jaarlijkse perioden die aanvangen op of na 1 januari 2022.
De faciliteit heeft deze wijzigingen niet in een eerder stadium aangenomen en verwacht niet dat zij een aanzienlijk effect zullen hebben op de financiële staten van de faciliteit.
2.4.   
Overzicht van de belangrijkste grondslagen voor financiële verslaglegging


In het overzicht van de financiële positie zijn de activa en passiva opgenomen in dalende volgorde van liquiditeit en wordt er geen onderscheid gemaakt tussen vlottende en niet-vlottende posten.
2.4.1.   Omrekening valuta

Voor de presentatie van de financiële staten wordt de euro gebruikt, die ook de functionele munteenheid is. Tenzij anders aangegeven, is de financiële verslaglegging in EUR is afgerond op het dichtstbijzijnde veelvoud van duizend euro.
De verrichtingen in vreemde valuta worden omgerekend tegen de wisselkoers van de datum van de verrichting.
Financiële activa en passiva die in andere valuta dan de euro zijn uitgedrukt, worden in euro omgerekend tegen de wisselkoers van de datum van het overzicht van de financiële positie. De winst of het verlies uit die omrekening wordt in het overzicht van winst of verlies en niet-gerealiseerde resultaten opgevoerd.
 Niet-monetaire posten die worden geboekt tegen in een vreemde munteenheid uitgedrukte historische kosten, worden omgerekend tegen de wisselkoers van de datum van de oorspronkelijke transactie. Niet-monetaire posten die worden geboekt tegen de in een vreemde munteenheid uitgedrukte reële waarde, worden omgerekend tegen de wisselkoers van de datum waarop de reële waarde werd bepaald.
Wisselkoersverschillen die voortvloeien uit de vereffening van verrichtingen tegen een andere koers dan die van de datum van de transactie, en niet-gerealiseerde wisselkoersverschillen op in vreemde valuta uitgedrukte monetaire activa en passiva die niet zijn vereffend, worden in het overzicht van winst of verlies en niet-gerealiseerde resultaten opgevoerd.
2.4.2.   Andere financiële activa dan derivaten

Niet-afgeleide financiële instrumenten worden initieel opgenomen op basis van de valutadatum.
Indeling en waardering


Financiële activa

Bij eerste opname wordt een financieel actief geclassificeerd als gewaardeerd tegen geamortiseerde kostprijs (“AC”), tegen reële waarde met verwerking van waardeveranderingen in de overige onderdelen van het totaalresultaat (“FVOCI”) of tegen reële waarde met verwerking van waardeveranderingen in winst of verlies (“FVTPL”) en wordt een financiële verplichting geclassificeerd als gewaardeerd tegen AC of FVTPL.
Volgens IFRS 9 begint de classificatie met het bepalen of het financiële actief als een schuldinstrument of als eigenvermogensinstrument moet worden beschouwd. IFRS 9 verwijst naar de definities in IAS 32 Financiële instrumenten: Presentatie
Schuldbewijzen zijn instrumenten die voldoen aan de definitie van een financiële verplichting uit het oogpunt van de tegenpartij, zoals leningen en schuldbewijzen, met inbegrip van obligaties, promesses, of certificaten die zijn uitgegeven door gestructureerde entiteiten, overheden of bedrijven.
 Een schuldbewijs wordt gewaardeerd tegen geamortiseerde kostprijs (“AC”), indien het aan beide volgende voorwaarden voldoet en niet geldt als gewaardeerd tegen reële waarde met verwerking van waardeveranderingen in winst of verlies (“FVTPL”):






—


het actief wordt aangehouden aangehouden binnen een bedrijfsmodel dat erop gericht is activa aan te houden om contractuele kasstromen te ontvangen; en










—


de contractvoorwaarden van het financiële actief op bepaalde data aanleiding geven tot kasstromen die uitsluitend aflossingen en rentebetalingen op het uitstaande hoofdsombedrag betreffen (SPPI-criteria — solely payments of principal and interest).
Een schuldbewijs wordt alleen gewaardeerd tegen reële waarde met verwerking van waardeveranderingen in de overige onderdelen van het totaalresultaat (“FVOCI”), indien het aan beide volgende voorwaarden voldoet en niet geldt als gewaardeerd tegen reële waarde met verwerking van waardeveranderingen in winst of verlies (“FVTPL”):






—


het actief wordt aangehouden binnen een bedrijfsmodel waarvan het doel wordt bereikt door zowel contractuele kasstromen te ontvangen als financiële activa te verkopen, en










—


de contractvoorwaarden van het financiële actief geven op bepaalde data aanleiding tot kasstromen die uitsluitend aflossingen en rentebetalingen op het uitstaande hoofdsombedrag betreffen (SPPI-criteria).
De bovenstaande vereisten dienen van toepassing te zijn op een volledig financieel actief, ook al bevat het een in een contract besloten derivaat.
Eigenvermogensinstrumenten zijn instrumenten die vanuit het perspectief van de uitgevende instelling aan de definitie van eigen vermogen voldoen; dat wil zeggen instrumenten die geen contractuele verplichting tot betaling bevatten en het overblijvende recht omvatten op een belang in de nettoactiva van de uitgevende instelling. Eigenvermogensinstrumenten worden gewaardeerd tegen reële waarde met verwerking van waardeveranderingen in winst of verlies (“FVTPL”).
Bij de eerste opname van een eigenvermogensinstrument dat niet voor handelsdoeleinden wordt aangehouden, kan de faciliteit de onherroepelijke keuze maken om latere veranderingen in niet-gerealiseerde resultaten te presenteren. Deze keuze wordt voor elke investering afzonderlijk gemaakt.
 Alle andere financiële activa worden geclassificeerd als gewaardeerd tegen reële waarde met verwerking van waardeveranderingen in winst of verlies (“FVTPL”).
Beoordeling van het bedrijfsmodel

De EIB, als beheerder van de faciliteit, maakt een beoordeling van de doelstelling van een bedrijfsmodel waarin een schuldinstrument op portefeuilleniveau wordt aangehouden omdat dit het best de wijze weergeeft waarop het bedrijf wordt beheerd en informatie aan het management wordt verstrekt. De in aanmerking genomen informatie omvat:






—


de vastgestelde beleggingsdoelstellingen en beleggingsbeleid voor de portefeuille en de uitvoering van dit beleid in de praktijk. In het bijzonder of de strategie van het management gericht is op het genereren van contractuele rentebaten, het handhaven van een specifiek renteprofiel, de afstemming van de duration van de financiële activa op de duration van de verplichtingen die met deze activa worden gefinancierd of het realiseren van kasstromen door de activa te verkopen;










—


hoe de prestaties van de portefeuille worden geëvalueerd en aan het management van de faciliteit worden gerapporteerd;










—


de risico’s die van invloed zijn op de prestaties van het bedrijfsmodel (en de binnen dat bedrijfsmodel aangehouden financiële activa) en de wijze waarop die risico’s worden beheerd, en










—


de frequentie, het volume en de timing van verkopen in vorige perioden, de redenen voor deze verkopen en verwachtingen met betrekking tot toekomstige verkoopactiviteiten.
Informatie over verkoopactiviteiten wordt echter niet afzonderlijk beschouwd, maar als onderdeel van een algemene beoordeling van de wijze waarop de doelstelling van de faciliteit voor het beheer van de financiële activa wordt bereikt en van de wijze waarop kasstromen worden gerealiseerd.
Het bedrijfsmodel voor de impactfinancieringsenveloppe voor rechtstreekse verstrekking van kredieten is beschreven en bekendgemaakt in toelichting 24.
 SPPI-criteria (Uitsluitend aflossingen en rentebetalingen criteria)

In het kader van deze beoordeling wordt onder “hoofdsom” verstaan de reële waarde van het schuldinstrument bij eerste opname. “Rente” wordt gedefinieerd als vergoeding voor de tijdswaarde van geld, voor het tijdens een bepaalde periode aan het uitstaande hoofdsombedrag verbonden kredietrisico en voor andere met kredietverlening samenhangende basisrisico’s en -kosten (bv. liquiditeitsrisico en administratieve kosten), alsook uit een winstmarge.
Bij de beoordeling of de contractuele kasstromen uitsluitend aflossingen en rentebetalingen betreffen, wordt rekening gehouden met de contractuele voorwaarden van het instrument. Dit houdt onder meer in dat moet worden beoordeeld of het financiële actief een contractuele bepaling bevat die het tijdstip of het bedrag van contractuele kasstromen zou kunnen wijzigen, zodat het actief niet aan deze voorwaarde zou voldoen.
Verwijdering uit de balans

De faciliteit verwijdert een financieel actief uit de balans wanneer de contractuele rechten op de kasstromen uit het financiële actief aflopen, of wanneer het recht wordt overgedragen om de contractuele kasstromen te ontvangen in een transactie waarbij de risico’s en voordelen van eigendom van het financiële actief worden overgedragen door de faciliteit of waarbij de faciliteit nagenoeg alle risico’s en voordelen van eigendom behoudt maar de zeggenschap over het financiële actief niet behoudt.
 Bij het niet langer opnemen van een financieel actief of een financiële verplichting (zie toelichting 2.4.4) wordt het verschil tussen de boekwaarde van het actief of de verplichting (of de boekwaarde die is toegerekend aan het deel van het actief of de verplichting dat niet langer wordt opgenomen) en de som van i) de ontvangen of betaalde vergoeding en ii) elke cumulatieve winst die, of elk cumulatief verlies dat, rechtstreeks in niet-gerealiseerde resultaten was opgenomen, in winst of verlies opgenomen, met uitzondering van de in de overige onderdelen van het totaalresultaat opgenomen cumulatieve winsten of verliezen voor investeringen in aandelen gewaardeerd tegen reële waarde met verwerking van waardeveranderingen die bij afstoting in het reservefonds worden gestort en niet in winst of verlies.
In het kader van de IBOR -hervorming wordt de beoordeling of een wijziging aan een financieel instrument tegen geamortiseerde kostprijs aanzienlijk is, gemaakt na toepassing van de praktische oplossing die bij de IBOR-hervorming fase 2 is geïntroduceerd. In overeenstemming met de door de IASB gepubliceerde wijzigingen boekt de faciliteit geen financieel instrument uit waarvan contractuele kasstromen worden gewijzigd als een rechtstreeks gevolg van de hervorming en de wijziging economisch vergelijkbaar is met de vorige grondslag voor het bepalen van de contractuele kasstromen (d.w.z. de grondslag onmiddellijk vóór de wijziging).
Herclassificatie

Financiële activa worden na hun eerste opname niet heringedeeld, behalve in de periode na de wijziging door de faciliteit van haar bedrijfsmodel voor het beheer van financiële activa.
Wijziging

Een financieel actief dat tegen geamortiseerde kostprijs wordt gewaardeerd, wordt als gewijzigd beschouwd wanneer de contractuele kasstromen ervan opnieuw worden heronderhandeld of anderszins worden gewijzigd. Heronderhandeling of herziening kan al dan niet leiden tot het niet langer opnemen van de oude en de erkenning van het nieuwe financiële instrument.
 Een substantiële contractuele wijziging van de kasstromen van een financieel actief gewaardeerd tegen geamortiseerde kostprijs die resulteert in het niet langer opnemen van het financiële actief, leidt tot de opname van het nieuwe financiële actief tegen de reële waarde ervan en tot de opname van het waarderingsverschil in de winst- en verliesrekening in de geconsolideerde winst- en verliesrekening onder “resultaat met betrekking tot financiële operaties”.
Een contractuele wijziging wordt geacht aanzienlijk te zijn indien de contante waarde van de kasstromen onder de herziene voorwaarden (gedisconteerd tegen de oorspronkelijke effectieve rentevoet) ten minste 10 % verschilt van de contante waarde van de resterende kasstromen van het oorspronkelijke financiële actief. Kwalitatieve factoren zoals een verandering in de valuta waarin het financiële actief luidt en de omrekeningskenmerken worden eveneens in aanmerking genomen.
In de context van de IBOR -hervorming wordt de beoordeling of er sprake is van een aanzienlijke wijziging aan een financieel instrument tegen geamortiseerde kostprijs, gemaakt na toepassing van de praktische oplossing die bij de IBOR-hervorming fase 2 is geïntroduceerd. De faciliteit actualiseert de effectieve rentevoet zonder de boekwaarde van het financiële instrument te wijzigen als de grondslag voor het bepalen van de contractuele kasstromen van het financiële instrument, gewaardeerd tegen geamortiseerde kostprijs, verandert als een rechtstreeks gevolg van de hervorming en als de wijziging economisch vergelijkbaar is met de vorige grondslag (d.w.z. de grondslag onmiddellijk vóór de wijziging).
Vaststelling van de reële waarde van financiële instrumenten

De reële waarde van een financieel instrument is de prijs die zou worden ontvangen om een activum te verkopen of die zou worden betaald om een verplichting over te dragen in een regelmatige transactie tussen marktdeelnemers op de waarderingsdatum in de hoofdsom, of bij ontstentenis hiervan op de voordeligste markt waartoe de faciliteit op dat moment toegang heeft.
 In voorkomend geval bepaalt de EIB namens de faciliteit de reële waarde van een instrument waarbij gebruikt wordt gemaakt van een prijsnotering op een actieve markt voor dat instrument. Een actieve markt is een markt waarop transacties voor het actief of de verplichting voldoende frequent en in voldoende volume plaatsvinden om op permanente basis prijsinformatie te verschaffen.
Wanneer de reële waarde van financiële activa en financiële passiva in de balans niet uit actieve markten kan worden afgeleid, wordt de waarde bepaald met gebruikmaking van uiteenlopende waarderingstechnieken, waaronder mathematische modellen. De input voor deze modellen wordt waar mogelijk uit waarneembare markten gehaald. Is dit niet mogelijk, dan is er een zekere mate van beoordeling vereist voor de vaststelling van de reële waarde. De gekozen waarderingstechniek omvat alle factoren waarmee marktdeelnemers rekening zouden houden bij de prijszetting van een transactie.
Bij deze waarderingstechnieken kan onder meer gebruik worden gemaakt van de methoden van netto contante waarde en geactualiseerde waarde van de kasstroom, vergelijking met soortgelijke instrumenten waarvoor waarneembare marktprijzen bestaan, de Black-Scholes en polynomische prijsbepalingsmodellen en andere waarderingsmodellen. De bij de waarderingstechnieken gebruikte veronderstellingen en inputs omvatten risicovrije rentevoeten en basisrentevoeten, kredietspreads die worden gebruikt bij de raming van discontovoeten, obligatie- en aandelenkoersen, wisselkoersen, aandelen- en aandelenindexkoersen en verwachte prijsschommelingen en correlaties.
De waarderingstechnieken hebben tot doel om te komen tot een waardering tegen reële waarde, die een weergave is van de prijs die zou worden ontvangen om het actief te verkopen of die zou worden betaald om de verplichting over te dragen in een regelmatige transactie tussen marktdeelnemers op de waarderingsdatum.
 De EIB gebruikt algemeen erkende waarderingstechnieken voor het bepalen van de reële waarde van veel voorkomende en meer eenvoudige financiële instrumenten, zoals rentevoeten en valutaswaps die alleen gebruikmaken van waarneembare marktgegevens en een geringe beoordeling en inschatting door het management vereisen. Waarneembare prijzen en modelinputs zijn doorgaans beschikbaar op de markt voor beursgenoteerde schuldbewijzen en gewone aandelen, op de beurs verhandelde derivaten en eenvoudige over-the-counter derivaten, zoals renteswaps. Door de beschikbaarheid van waarneembare marktprijzen en modelinputs zijn beoordelingen en inschattingen door het management minder vereist en wordt ook de onzekerheid over de vaststelling van de reële waarden verminderd. De beschikbaarheid van waarneembare marktprijzen en inputs hangt af van de producten en de markten en is onderhevig aan wijzigingen als gevolg van specifieke gebeurtenissen en de algemene omstandigheden die zich op de financiële markten voordoen.
Voor meer complexe modellen maakt de bank gebruik van haar eigen waarderingsmodellen, die zijn ontwikkeld op basis van erkende waarderingsmodellen. Sommige of alle belangrijke inputs voor deze modellen kunnen niet waarneembaar zijn op de markt en zijn afgeleid van marktprijzen of koersen of zijn geraamd op basis van veronderstellingen. Voorbeelden van instrumenten waarbij gebruik wordt gemaakt van aanzienlijke niet-waarneembare inputs zijn onder meer leningen en garanties waarvoor er geen actieve markt is. Voor waarderingsmodellen die gebruikmaken van aanzienlijke niet-waarneembare inputs moet in hogere mate een beroep worden gedaan op de beoordelingen en inschattingen door het management bij de vaststelling van de reële waarde. Beoordelingen en inschattingen door het management zijn doorgaans vereist bij de keuze van het geschikte waarderingsmodel, de vaststelling van verwachte toekomstige kasstromen voor het te waarderen financieel instrument, de vaststelling van kans op wanbetaling door tegenpartijen en vervroegde aflossing en de selectie van geschikte disconteringspercentages.
 Bij de vaststelling van reële waarden maakt de EIB gebruik van de volgende reëlewaardehiërarchie die het belang van de bij de waarderingen gebruikte inputs weerspiegelt:






—


Niveau 1: inputs die niet zijn aangepast aan op actieve markten genoteerde marktprijzen voor identieke instrumenten waartoe de faciliteit toegang heeft;










—


Niveau 2: andere inputs dan de in niveau 1 ondergebrachte prijsnoteringen die waarneembaar zijn, hetzij rechtstreeks (dus als prijzen) of onrechtstreeks (dus afgeleid van prijzen). Deze categorie omvat instrumenten die zijn gewaardeerd op grond van op actieve markten genoteerde marktprijzen voor soortgelijke instrumenten, prijsnoteringen voor identieke of soortgelijke instrumenten op markten die als minder actief worden beschouwd of andere waarderingstechnieken waarbij alle significante inputs direct of indirect waarneembaar zijn van marktgegevens;










—


Niveau 3: inputs die niet waarneembaar zijn. Deze categorie omvat alle instrumenten waarvoor de waarderingstechniek inputs omvat die niet gebaseerd zijn op waarneembare gegevens en waarbij de niet-waarneembare inputs een significant effect hebben op de waardering van het instrument. Deze categorie omvat instrumenten die zijn gewaardeerd op grond van prijsnoteringen voor soortgelijke instrumenten waarbij aanzienlijke niet-waarneembare aanpassingen of veronderstellingen vereist zijn om de verschillen tussen de instrumenten weer te geven.
De faciliteit erkent overdrachten tussen de niveaus van de reëlewaardehiërarchie op het einde van de verslagperiode waarin de wijziging heeft plaatsgevonden.
 Bijzondere waardevermindering van financiële activa

IFRS 9 is gebaseerd op een toekomstgericht model voor te verwachten kredietverliezen (“expected credit loss” — ECL). De EIB heeft een kader vastgesteld voor de berekening van “verwacht kredietverlies”, afhankelijk van de toestand van de macro-economie. Het omvat de vaststelling van tijdstipgerelateerde (“point-in-time”/PIT) parameters voor het kredietrisico (“kans op wanbetaling” — “Probability of default”/PD) en “verlies bij wanbetaling” — “loss given default”/LGD) op basis van een systematische factor (kredietcyclus) die wordt aangestuurd door de macro-economie en wordt geprojecteerd via macro-economische prognoses of scenario’s. Het uiteindelijke te verwachten kredietverlies is een kansgewogen gemiddelde van het respectieve macro-economische ECL-scenario. Dit toekomstgerichte waardeverminderingsmodel zal gelden voor zowel financiële activa die worden gewaardeerd tegen geamortiseerde kostprijs als financiëlegarantiecontracten en voor buiten de balans vallende verplichtingen.
Onder IFRS 9 worden voorzieningen voor verliezen op een van de volgende grondslagen gewaardeerd:






—


binnen twaalf maanden te verwachten kredietverliezen: dit zijn te verwachten kredietverliezen die voortvloeien uit wanbetalingsgebeurtenissen ten aanzien van een financieel instrument, die mogelijk zijn binnen de twaalf maanden na de verslagleggingsdatum, en










—


tijdens de looptijd te verwachten kredietverliezen: dit zijn te verwachten kredietverliezen die voortvloeien uit alle mogelijke gebeurtenissen waardoor tijdens de verwachte looptijd van een financieel instrument wanbetaling met betrekking tot het financiële instrument ontstaat.
De norm IFRS 9 voorziet in een model met drie fasen voor waardevermindering gebaseerd op wijzigingen in kredietkwaliteit sinds de eerste opname. Financiële instrumenten worden gerangschikt in fase 1 met uitzondering voor die instrumenten waarvoor een significante toename van het kredietrisico sinds de eerste opname is vastgesteld. Dit omvat kwantitatieve en kwalitatieve informatie en analyse, gebaseerd op de deskundigheid van de bank en met inbegrip van toekomstgerichte informatie.
 Verworven of gecreëerde activa met verminderde kredietwaardigheid (purchased or originated credit-impaired assets — “POCI”) zijn de financiële activa die vanaf het moment van eerste opname worden geacht te worden geclassificeerd als fase 3. Voor verworven of gecreëerde financiële activa met verminderde kredietwaardigheid worden de cumulatieve wijzigingen in tijdens de looptijd te verwachten kredietverliezen sinds de eerste opname in het overzicht van winst of verlies opgenomen.
De beoordeling door de bank van de fase is gebaseerd op een sequentiële aanpak die in overeenstemming is met de richtsnoeren voor kredietrisico’s (“CRG”) en de richtsnoeren en procedures voor financiële monitoring (“FMGPs”), met name voor aanleidingen voor vroegtijdige waarschuwing, de toezichtslijst, de interne rating en de achterstallen.
Overeenkomstig de richtsnoeren van de opstellers van standaarden en marktpraktijken is de EIB van mening dat de toepassing van COVID-19-respijtmaatregelen op korte termijn op renderende tegenpartijen, gericht op het aanpakken van de negatieve systemische economische gevolgen van de COVID-19-pandemie, op zichzelf niet mag worden beschouwd als een automatische trigger om te concluderen dat een significante toename van het kredietrisico (SICR) zich heeft voorgedaan. Zoals vermeld in toelichting 3.2.3.8, hanteert de EIB het oordeel van deskundigen bij de beoordeling van het kredietrisico van dergelijke tegenpartijen.
De EIB is van mening dat het effect van de COVID-19-pandemie tot uiting komt in het bestaande toekomstgerichte model voor te verwachten kredietverliezen dat voldoende robuust wordt geacht om rekening te kunnen houden met dergelijke extreme gebeurtenissen. De respectieve effecten zijn met name rechtstreeks weergegeven in de macro-economische projecties en de looptijdstructuren van de kans op wanbetaling.
 Indien zich een significante toename van het kredietrisico heeft voorgedaan, wordt het financieel instrument naar fase 2 verplaatst zonder dat er evenwel een verminderde kredietwaardigheid geldt voor het instrument. Indien het financieel instrument door een verminderde kredietwaardigheid wordt gekenmerkt, wordt het vervolgens in fase 3 ondergebracht.
Om in fase 3 blootstellingen vast te stellen, bepaalt de bank of er al dan niet objectieve aanwijzingen voor niet-renderende blootstelling zijn. Er wordt vanuit gegaan dat er sprake is van wanbetaling bij een financieel actief wanneer het onwaarschijnlijk is dat de kredietnemer zijn kredietverplichtingen ten aanzien van de faciliteit volledig zal nakomen, zonder dat de faciliteit zal moeten overgaan tot acties of wanneer de kredietnemer meer dan 90 dagen achterstallig is bij het nakomen van een aanzienlijke kredietverplichting jegens de faciliteit.
In dit verband wordt een financieel actief geacht onderhevig te zijn aan een bijzondere waardevermindering wanneer wordt vastgesteld dat het waarschijnlijk is dat de faciliteit niet alle verschuldigde bedragen zal kunnen innen volgens de oorspronkelijke contractvoorwaarden of een equivalente waarde. De individuele kredietblootstellingen worden beoordeeld op basis van de kenmerken van de kredietnemer, de algemene financiële toestand, de middelen en de historiek van de gedane betalingen, de vooruitzichten voor de steun van eventuele financieel verantwoordelijke borgstellers en, indien van toepassing, de realiseerbare waarde van zekerheden.
 Alle aan een bijzondere waardevermindering onderhevige vorderingen worden ten minste halfjaarlijks getoetst en onderzocht. Alle latere wijzigingen van de bedragen en het tijdstip van de verwachte toekomstige kasstromen ten opzichte van de voorafgaande ramingen zullen resulteren in een wijziging in de voorziening voor kredietverliezen en worden verwerkt op de winst-en-verliesrekening. Een voorziening voor bijzondere waardevermindering wordt alleen teruggeboekt wanneer de kredietkwaliteit ervan zodanig is verbeterd dat redelijke zekerheid bestaat dat de hoofdsom en de rente tijdig kunnen worden geïnd overeenkomstig de oorspronkelijke contractvoorwaarden van de claimovereenkomst. Een afschrijving wordt verricht wanneer een schuldvordering geheel of gedeeltelijk als oninbaar of kwijtgescholden wordt beschouwd. Afschrijvingen worden in mindering gebracht op eerder vastgestelde bijzondere waardeverminderingen of rechtstreeks op de winst- en verliesrekening en verminderen de hoofdsom van een vordering. Voorheen afgeschreven gedeeltelijk of volledig teruggevorderde bedragen worden gecrediteerd op de winst- en verliesrekening.
Waardering van te verwachten kredietverliezen — Inputs, veronderstellingen en technieken

Waardering van tijdens de looptijd te verwachten kredietverliezen geldt voor activa in de fase 2 en fase 3, terwijl waardering van binnen twaalf maanden te verwachten kredietverliezen geldt voor activa in fase 1.
De verwachte kredietverliezen werden berekend op basis van de volgende variabelen:






—


kredietrating en tijdstipgerelateerde (PIT) kans op wanbetaling (“PD”);










—


tijdstipgerelateerd (PIT) verlies bij wanbetaling (Loss Given Default — “LGD”);










—


blootstelling bij wanbetaling (Exposure at default — “EAD”).
De rating van een tegenpartij wordt op een bepaalde datum bepaald aan de hand van quoteringmodellen die zijn toegesneden op de verschillende categorieën tegenpartijen en blootstellingen.
