Dictionnaire complet français-flamand et flamand-français (Volumes 1-3)
Met iemand in onderhandeling treden. | Zie dit des diplomaten voor een resolus voor conférencen. Statuutonderhandelingen, statutaire besprekingen. Conferentie, v. | Discours geponeerd in stoel. Onderwijzing, v. Onderwijs, o. | Écoles, v. Barreau, spraakvermogen, v. CONFERENTIE, s. m. (conferentie). Diegene die voorzit aan een conferentie. Voorzitter, m. ConFEREN, v. a. (confereren). Vergelijken. Vergelijken. Tegengeenhouwen. Negenegenkomen, -platsen. Tegenbieden. Bypassen (naam). Imprimerie et Librairie Oversein, Nazien. Donner, accorder. Geven. Verlenen. Vergunden. Opdragen. Begiftigen (naam). -Vergoeden (naam). — un saintement. Een sacrament bedienen, bedienen, toedeelen. V. n. Praten samen. Onderhandelen. Samen spreken. Bezorgdheden. Verhandelen. Handelen. Redenaarskunst. Gesprekken houden. CONFÉRENTIEL, adj. 2 g. (conférentiel). Bot. Digitaalbloemig. CONFÉRENTIFOLIÉ, s. adj. (conférentifolié). Bot. Digitaalbladerig. CONFÉRVÉS, s. f. (conferve). Bot. Confervensoorten. Grasledersoorten, v. m. Conférence, v. — terrestre. Aardvliete, m. — alga, v. — des rochers. Rotsenthoi, m. CONFÉRENTIPOLE, adj. 2 g. (conférentipole). Hist. nat. Onder conferven levend. Onder grasleder wassend. CONFÉRENTIFORME, adj. 2 g. (conférentiform). Hist. nat. Grasledergevormd. Confervenvormig. CONFÉRVÉE, adj. 2 g. (conferve). Bot. Grasledergelijk. CONFÉRVÉES, s. f. pl. (conferves). CONFÉRVÉS. Confessie, s. (conessie). (Nee geen genre, en ne s'emploie que précédé de een der prep. à of de). Biecht, v. Aller à —. De biecht gaan. De biecht gaen. Zijn à —. Biecht horen. Biechtzelen. Vinden van, Uit de biecht komen. Uit den biechtstoel komen. Confessie, E, p. pas. de Confessie. Confesser, v. a. (confronter). Avouer. Biechten. Bekennen. Erkennen. Fig. et fam. — la dette. Zijn ongelijk bekennen. De zaak beelden. Faire profession de. Biechten. Biechtzelen doen (van). Déclarer ses péchés. Biechten. Opbiechten. Bekennen. Zich biechten. Oui un pénitent en confession. Biechten. De biecht horen (van). | Pron. S — (à un prêtre). Bicichten. Belyden. En mijn Sint Tom ra Te biechtte gaen. Zyne biecht spreken. Zyne zonden bekennen. Sint de Avoué. Bekennen. Belyden. | Prov. et fig. C'est le diable à —. Hij is verstrokk, hardnekkig als de duivel. | Sint — au renard. Bij den duivel te biechten gaan. Confessio, s. m. (kon-fes-cour). Dans la primitive Église, celui qui avait confessé constamment la foi, jusqu'à souffrir des tourments, mais qu'on n'avait pas mis à mort. Belyden. Gelovige, m. | Prêtre qui a pou… CON d'ouvrage en confession. Biechtvader. Biechthoorder. Biechter, m. Confession, s. f. (kon-fes-cion). Aveu. Belydenis. Belyding. Bekennings, v. — d'un criminel. Bekenning eens misdadigers.| — de foi. Gelovebelydenis. ; Les —s de Sint Augustinus. De biecht, belydenissen van den H. Augustinus. | Declaratie die de pénitent fait de ses zonden. Biecht, v. — auriculaire. Oorbiecht. | Prov. Men zou hem onzedelijk God geven zonder —. Men zou hem onzen Heer geven zonder biechten. Billet de —. Biechtbrief, Biechtbewijs, o. Tribunal de la —. Biechtstoel, m. Confessio, s. m. (kon-fes-cio-pal. Biechtstoel, m.| Fauteuil van de maaltijd. Ziekenstoel. * Zorgstoel, m. Confessionist, s. m. (kon-fes-cio-nist). Die volgt de confession van Augsburg. Bekenners van de Augsburgse belydenis. Lutheranen, m. Confiance, s. f. (kon-fi-anss). Een trouwenswaarheid waarin men zich heelt vertrouwen. Betrouwen. Toevertrouwen, o. Vertrouwing. Betrouwing (Ki), v. Toeverlat, m. Metten, hebben —en.(Zich) vertrouwen, verlaten, vertrouwen (op, in). Vertrouwen stellen. hebben in. Vertrouwen (op). Trouwen hebben (in). | Metten zijn — in Dien. God vertrouwen, bouwen. Metter sa — en soi-même. Op zichzelf re Kennen. Homme de —. Zeker man. | Vertrouwd. Vertrouweling, m. | Li bvrté honnête qu'on prend en cer taines occasions. Vertrouwelijkheid. ‘Argeloosheid. Openthartigheid. Open heid. Vertrouwdheid, v. | Sécurité, bardiessc. Vertrouwen, 0. Verzekerd Reid. Zekerheid. Koeanheid. Onbewan genheid. Onverschrokkenheid. Onbe vreesdheid. Vrijmoedigheid. Stout moedigheid, v. | Presomption. Zelf vertrouwen, 0. Verwaendheid, +. Waen, m. Laatdunkendheid.Verme telheid, v.| En —. Vertrouwelijk. In vertrouwen. Confiant, E, adj. (kon-fi-an, antt). Qui se confie. Betrouwend. Vertrou wend. Bouwend. Zich terlatend (op). Vertrouven hebbend, tellend (in). Vertrouwelijk. (orne à la de De Pa igt geloovig. 8. comptueux. Laatdunkend Verwaend. Waenvol. Vermetel. Vol zelfvertrouwen. Inge beeld. Voor, met zichzelf ingeno men. Confianter, adv. (kon-fi-da man). En confidence. Vertrouwelijk. In vertrouwen. In vertrouwdheid. Vertrouwender trice. | Confiance, s. f. (kon-fi-danss). Communication d'un secret. Ver trouwelijkke mededeling. Tue vertrou ing. Vertrouwende van een geheim, v.| La chose communiquée. (I1ct) toe vertrouwen. Toevertrouwd, ver trouwd geheim. Geheim, 0. Faire une — à qq. Faire à qq.— de que. Iemand iets toevertrouwen, in vertrouwen zeggen, vertrouwelijk mededeelen of openbaren. Fausse —. Schijngeheim, 0. | Confiance. Betrouwend. Vertrou wen, 0. Vertrouwdheid. Vertrouwelijkheid. Vrijmoedigheid Pre v. | En —. Vertrouwelijk. In vertrouwen. Fam. Je vous dis cela en — Ik zeg u dat onder ons. Onder ons gezegd. | Possession d'un bénéfice sous le nom d'un autre. Heimelijk overeenkomst, 0. Confident, E, S. (kon-fi-dan, dantt). Celui, celle aan wie men confideert zijn of haar meest geheime gedachten. Vertrouweling. Vertrouwd, m. en v. Geheimbewaarder , -bewaakster (fazmA). Boezemvriend, m. -vriendin. Ge heimbewaarder. -bewaakster, v. Confidential, S. m. (kon-fi dan-cièr). Celui die een beneficje houdt door heimelijk overeenkomst, m. CONFIDENTIEL, adj. (kon-fi-dan-cièl), Qui se dit, se fait par confidence. Vertrouwelijk. In vertrouwen gedaan, gezegd. Vertrouwend. CONFIDENTIELEMENT, adv. (kon-fi-dan-cièl-man). D'une manière confidentielle. Vertrouwelijk. In verder. CONFIÉ, ER, p. pas. de Con/ier. CONFIER, Les (kon-fié). Commettre qc. à la fidélité, au sain, etc. de qq. Vertrouwen. Betrouwen. Aan vertrouwen (WEL.). Toevertrouwen. Toebetrouwen. | Dire en confidence. Toevertrouwen. In vertrouwen zeggen. Vertrouwelijk mededeelen. SYNON. Zich betrouwen, vertrouwen, toevertrouwen. Zich verlaten. Staakt maken. Bouwen. Sleutelen (op). Zijn vertrouwen stellen. Betrouwen of vertrouwen hebben (in). Zich overlaten, aanvertrouwen. CONFIGURATION, s. f. (kon-fi-gu-ra-tion). Forme extérieure d'un corps. Gedaante, vorm. Maaksel. (Het) uiterlijke. Voorkomen, vorm. Uiterlijke voorkoming. Samenstelling, samenstelling, gelijkstelling (Mex.), v. | Astron. Iederezijde stelling, v. Stand, m. CONFIGURÉ, E, p. pas. de Configurer. CONFIGURER, v. a. (kon-fi-gu-ré). Figurer l'ensemble. (inus.) Gedaante, vorm geven. Vormen. Gelijkstellen (Mer.). CONFINÉ, E, p. pas. de Confiner. CONFINER, v. n. (kon-fi-né). Touchez aux confins d'un pays, d'une terre. Grenzen. Raken. Reiken. Palen. Aanpalen. Bepalen. Aangrenzen. CON 379 Begrenzen. | Reléguer dans un certain lieu. Bannen. Verbannen. Zenden. Vertrekken (naar). | Gevangen zetten. | Pronom. Zichzelf verbanen, bannen. Zich begraven, sluiten (in). Zich afzonderen. Verbreken. Zich vrijen (naar, in). Confiner, s.f. (kon-fi-ni-té). Voisinage. Nabuurschap, v. Confin, s. m. pl. (kon-fi-n). De limites d'un pays, d'un territoire. Grenzen. Landschappen (Ki), v. mov. Palen. Landpalen, m. mv. | Grenslanden (WEL.), o. mv. | Fig. Aux — de la terre. Op of aan het einde van de wereld. Confronter, v. a. (kon-fir). (Je confisque, tu confisque, il confisque; nous confisquons, vous confisquez, ils confisquent. Je confisque. Je confisque. J'ai confisque. Je confisque. Conlis. Que je confise. Confisant.) Konfyten (Weiz.).(Ir ou metsuiker, honig, brandetryn, enz.) inmaken. Opleggen. Konfyten. Inlegacn. Door suikcren (Mey.). — au sel. Inzouten. Zouten. In het zout, in den pekel leggen. Zulten (Ki). In zulten. Door gulten.| Cham. (Leder) beeten (Kir.), velten, looijen. : CONFIRMATIF, 1VE, adj. (kon-fir ma-tif, tiv). Qui confirme. Beresti gend. Bekrachtigend. Bestatigend. Verzekerend. Stavend. CONFIRMATION, S. f. (kon-fir-ma cion). Ce qui rend une chose ferme etstable. Bekrachtiging. Bevestiging. Verzekering. Versterking, gestadi ging (Mex.). Bestatiging, +. | Certi tude qu’on acqniert d'une chose. Bevestiging. Vestiging. Beaming. Beameling. Staving. Verzsekering. Zekering. Zelierleid. Bestatiging, v. | Rhét. Bercysvoering, v. | Sacre ment. Vormsel, o. Doopsbevestiging (WEuz.), v. Administrer la —, Vor men. Het vormsel toedienen. CoxFIRM$, &, p. pas. de Confr mer. ConFIRMER, v. a. (kon-fir-mé). Rendre plus ferme, plus stable. Ves tigen. Bevestigen. Vaster maken. ersterken. Sterker maken. Les pcr sécutionsne servirent qu'à — l'Église naissante. De vervolgingen dienden slechts om de opkomende kerk diepere vwortels te doen schielen. | Faire per sister qq. dans une opinion. Bevesti gen. Versterken. Slerken. Staven. Vaster doen gelooven. Overtuigen. | Man. — un cheval, Een peerd vol lecren, volleerd maken.| Approuver, sanctionner. Bevestigen. Bekrachti gen. Gestudigen (Mry.). Bestatigen. Goedkeuren. | Prouver plus forte ment qc.; donner une plus grande 320 CON | certitude à une chose. Bevesligen. Staven. Bekrachtigen. Vestigen. Ze leren. Verzekeren. Beamen. Bcame den. Bestatigen. Bewaerheden.|Con férer le sacrement de confirmation. Vormen. Het vormsel loedienen ou gceven (aen°.|Fig. et pop. Donner un soufflet. Éenen kackslag, eene oor vecg geven aen iemand. * Formen. U Se —. Zich versterken. Fersterkit, gesterkt, bevestigd worden. Zich al incer en meer overluigen. | Zich be teligen, bekrachtigen. Bevesligd, be . krachtigd worden. Gesluefd worien. ConriscagLe, adj. 2 g. (kon-fiss kabl). Qui est sujet à la confiscation. Ferbeurlyk. Aenslaegbaer. Verbeurd verklaring. Verbeurdmakelyk. Verbeurdbaar. Aenslagelyk. Aensprekelyk, aentastelyk (Huma). Toute marchandise de contrebande est —. Alle smokkelbare goederen kunnen en mogen worden aangeslagen, genomen, verbeurd worden, verbeurd verklaren, verbeurdmaker worden. Confiscation, s. f. (konfiskatie civile). Actie van confisseren. Aenslag, v. (Het) verbeurdverklaren. -maken. Intrekken. Aenslaen. Aenslagen, o. Konfiskering, konfisatie (Latijn), v. o. Aenslag, m. | Les biens confisqués. De verbeurd verklaarde goederen, o.m. Aenslag, m. Verbeuring, Verbeurt, v. Aengeslagen waren, v. me. Confiserie, s. f, (konfiserie). Art, état, profession du confiseur, (Het) banket-. Lekkerbakken.-maken. Konfijten. Suikerbakken. Konfijtersbe roep, o. Suikermakerij. * Lekkerbakkerij. Confiserie, v. Confiseur, E, p. (konfiseur, zeur). Suiker-. Lekkerbakker, Lekkerbakker. Banketbakker. Konfijter, m. Suiker-. Banket-. Lekkerbakster. Lekkerbakster. Konfijster, v. Bouffetie de —. Lekkerwinkel. Suikerbakkers-. Banketbakkers-. Banketwinkel. Snoeckwinkel, m. Confisque, E, p. pas. de Confisquer, et adj. Ferbeurd verklaard of gemaakt. Aengeslagen. In beslag genomen. Intgetrokken. Fig. et fum. Mensen —. * Konfijter, m. Verluren mens, m. en o. Confisque, v. a. (konfiskatie). Ferbeurd maken of verklaren. Aenslag, v. Aentasten (Karma). Konfiskeren (Latijn). Intrekken, wegnemen (Wedu). Jurisp. anc. — corps et sang, Lyf en goederen verbeurd maken. Mengen. Onderscheiden doen. Ferzorgen. Confis, s. m. (konfi). Chaumière. Looikuit. Boekuit, v. j Confis, E, p. pas. de Confis, et adj. Ingelegd. Opgelegd. Ingemaand. Gesuikerd. Suiker. Fruits — sur l'arbre. Op den boom duur en duur gerijpt fruit, rip en zet geworden fruit. Fig. et fum. — en dévotion. Van godsvrucht doordrongen, door zult (lama). — en malicie. In schelmsheid gehonjourd. Confiteor, s. m. (kon-fi-{c-or}). Prière, Biechtgebed. Gebed voor de biecht, o. Confiteor, m. Schuldbelevenissen, v. Confiture, s. f. (kon-fi-tur). Fruit. Banket. Lekker. Gebak. Suiker gebak. Suiker goed. Suikerrood, -werk (Mey.), o. Ingelegde vruchten, v. Mvv. Ingebakken, oversuikerd, opgeleid fruit, o. Inzulting (MEx.), v. CONFITERIE, S. (kon-fi-tu rié, rièr), Celui, celle qui vend des confitures. Konfyt. Konfiterieverkoper, m. -verkoopster, v. Suikerbanketbakker, m. -bakster, v. Lekkerijverkoper, m. -verkoopster, o. CONFLAGRATION, s. f, (kon-fla-gra tion). Einbrinkement general. (A{ge meene, grote) brand. Wereldbrand, m.| Fig. Grote revolutie die moet allen scherps. Statenbrand, m. Grote omwenteling, vericarring, opschudding, v. Conflicten, s. m. (kon-fli}. Choc, combat, vallen. Samen treffen. Gevecht, o. Schok. Strijd. Samenstrijd, kamp (Mur.). Slag. Stoot, m. Fig. Strijd. Schok, m. (Het) samenkomst. In aanvang komen. Samen treffen, o. Aanvallen, v. Samenlootingen, botsingen (NE, ©. | Jur. Het grootste twist. Samenstrijd. Samenstrijd, m. Strydigheid. Oncertainty, v. — de juridische. Bevoegdheidsstrijd. — d'attribution. Tuchtentenisstrijd. CONFLUENT, s. m. (kon-flu-an). L'endroit où se joignent twee rivieren. Samenloop. -kloof, m. Samenkomst. Bijeenkomst. Samenvloeiing, v. Vereenigingspunt, o. CONFUSEUR, s. m. (kon-flu-seur). Heel iemand. Iedereen. Iemand die verwarring sticht. CONFUSEUR, s. f. (kon-flu-seur). Werzetting. Verwarring. Verwarring o. Verwarringstuk, m. | Fig. Een grote hoeveelheid van dingen die niet samengorden. CONGESTION, s. f. (kon-c,gest-ion). Strotontsteking. Verstoppen. Verstopping. Verstopping van de keel. Verstopping van de longen. Verstopping van de maag. Verstopping van de nieren. (Oude) naam voor kanker. Verandering van kwaliteit. Verandering van soort. (Oude) naam voor ontsteking. Verkruising, v. — van weefsel. — van bloed. Vergiftiging. Vergiftiging van het lichaam. Vergiftiging met jodide. Vergezandheid. Vergezonde. Incontinentie. Incontinentie van sp Hierbij hoort de bijbehorende samentrekking: congest, congestie, congestio, congestië, congestief, congestig, congestioog, congestion, congestionaar, congestionair, congestieven, congestieflexie, congestiemoediging, congestienvoet, congestioogrempel, congestiogrens, congestiogrens, congestionisme, congestiotoon, congestiotst, congestiostoel, congestiostoma, congestiostoombeklemtoon, congestiostoomoor, congestiostoompropp, congestiostoomreflex, congestiostoomrefleks, congestiostoomsysteem, congestiostoomteun. Hierbij hoort de bijbehorende verkleinte vorm congestieke, congestiiek, congestiij. Vericesselen. De een voor de ander en het eene voor het andere nemen. Brabbelen. Vermengelen. Met elkaar verwarren, de verstoorden, ongerust maken. In wanorde, in verwardheid, in de war brengen. Doe verwarren. Verwarren. Verzaden. Vernietigen. Laat niet doen. Tot schande maken. Doe mislukken. Hunler. Verneerden. Causer de la confusion par des louanges excessives. Beschamen. Verlegen maken. Rood doen warden. Convaincre en causant de honte. Diep beschamen. Schaamrood doen worden. Tot zwijgen brengen. Doe zuren. Verstommen. Een lasteraar het masker afrukken. Een lasteraar ontstellen, beschamen, ontnuchteren. Fam. Met rode vlekken doen staan. Een neus doen krijgen. Dun opzitten met hangende potten. Causer un grand étonnement, Ten hoogste verbaasden, ter verwonderen. Onthullen. Voorbluffen. Verdwijnen, Fam. Doe een slag slaan. Verbazen. Cela confond ma raison. Fam. Dat quet mijn verstand leeg boven. Daar zakt mijn verstand op stille. S'Met en een-, Onder elkaar praten. Zich vermenen. Smellen. Ineens smellen. Naaktschk van elkaar te ondersteunen. S'embrouiller, se troubler. Zich ontstellen. Blijven steken. In verwarring, in de war, van zeker sluk geraken. Zich verwarren. Se - en bedankt. (Jemand) niet genoeg kunnen bedanken of weten te bedanken, Zich in dankzeggingen verliezen. CONDUC, Ek, p. pas. de Confondre, et adj. Gemengd. Versmolten. Verwarring. Verward. Onthutst. Beschamd. Verbeseerd. Ten laatste slagen. V. CONFORMER. CONFORMATION, s. f. (kon-forma-tie), Anat. Zool. Bot. Forming. Gelijke vorming (Mex.), Samenvorming (Man.). Gedaante. Gesteldheid. Gestaltenis. Gestaltenis. Schikking. Geschapenheid (MEy.), v. Bouw, m. Misvorming. Misvormdheid, v. * Misinbeeld, o. CONFORM, adj. 2 g. (kon-form). Qui a la même forme. Gelijke vorm. Eenvormig. Gevormd. Eenstaandig (Haesa). Gelijk. Eerder. Evenwaardig (Wie). Gelijkwaardig. Gelijkwaardig (Kaz.). QUI CONVIENT, S'ACCORDE. OVERCENSTEMMEND. OVEREENLIGGEND. OVERCENKOMEND. EENSTEEMMIG. GELIJKMAATIG. ÊTRE —. OVEREENKOMST, -SLEMMEN. GELIJKEN. "EENDER OF GELIJK ZYN. COPIE —. GELIJKVORMIG. EENSLUIDEND, GELIJKLIEDEND AFSCHRIF. CORRECTION, E. P. DE CONFORMER, ET ADJ. GEWASSEN. GEVORMD. GEGROEID. BIEN —. WELGEMAAKT, WELGEVORMD. MAL —. SLECHT GEMAAKT, GEVORMD. MISVORMIG. MISMEEKT. MISVORMD. CONFORMEMENT, ADV. {CONFORMERMAN}. D'UNE MANIÈRE CONFORME. GELIJKVORMIG LYK). INGEVOOLGDE OVEREENKOMSTIG(LYK). VOLGENS. IN OVEREENKOMST (MET). IN OVEREENSTEMMING (MET). NAAR DE VOORSCHRIFTEN (VAN). NAAR DEN INHOUD (VAN) (MAR.). CONFORMER, V. A. (CONFORMER). RENDRE CONFORM. GELIJKVORMIGEN (MEY.). GELIJKVORMEN (IN.). SCHIKKEN, VOEGEN, RIGTEN (NAAR). DOEN OVEREENSTEMMEN, OVEREENKOMEN. INRICHTEN. DOEN PASSEN. GELIJK STELLEN, VERGELEKEN (MEZ.). GELIJKVORMIG MAKEN. HET ZICH SCHIKKEN, VOEGEN, RIGTEN. ZICH VOEGEN NACHT DE BEVELN. DE BEVELN NALOMEN. ZICH VOEGEN NACHT DE WENSSEN VAN QUOKA. ZICH NACHT IEMANDS WIL PLEOGEN. ONDER IEMANDS WIL BUIGEN. CONFORMIST, S. 2G. (CONFORMIST). DIEU QUI PRACTIQUE LA RELIGION DOMINANTE EN ANGLETERRE. CONFORMIST. OVEREENSTEMMENDE (WEIRA... OVEREENSTEEMER, M. CONFORMIST, VOLGENAAR, VOLGENAARSTEL VAN DE ANGLASE KEER. CONFORMITÉ, S. F. (CONFORMITÉ). LE PORT ENTRE LES CHOSSES QUI SONT CONFORMES. OVEREENKOMST. OVEREENSTEMMING. GELIJKVORMIGHEID. GELIJKHEID. EVEN (MAR.). GELIJKMAATIGHEID. GEPASTHEID, V. SOUMISSION À. ONDERWERPING AAN. GELATENHEID IN, V. EN — DE, LOC. PRÉP. INGEVOOLGDE GELIJKVORMIGHEID. GELIJKHEID. EEN-, GELIJKMAATIG. VOLGENS. IN OVEREENKOMST. ACHTERVOLGENS (MAN.). CONFOR, S. M. (CONFOR). ASSISTENTIE. HULP, V. STEUN. ONDERSTAND. BIJSTAND, M. SCHIKKING. VERZORGING, V. CONSOLATIE. TROOST, M. VERTRUSTING. VERFRISCHING (MEV.), V. CE QUI EST COMFORTABLE. GEMAK. WOONGERIEF. WOONGERIEF, O. GERECHTVAARDIG. GEMAKKELIJK. WOONGERIEFKLIJKHEID. WOONGERIEFMAKKELIJKHEID, V. CONFORMAAL, DJ. 2G. (CONFORMAAL). COMFORTABELE. VERSTERKEND. VERKWIJKEND. HARTSTERKEND. COMFORTABEL. GEMAKKELIJK. GERIEFJEK. WOONGERIEFJEK. BEHAGELIJK. (HET) GEMAKKELIJKSTE. WOONGERIEFJEKSTE. GEMAK. WOONGERIEF, O. CONFIANT, adj.  v. Versterkmiddel. Sterkmiddel, 0. en m. CONTEMPLATIE, s. f. (kon-temp-la-tie). Théor. Versterking. Versterking. Hartsterkning, v. CORRIGE, E, p. pas. de Conforter. CONFORMER, v. a. (kon-for-tê). Fortifier, corroborer. Versterken. Versterken. Verklikken. Krachtig of sterk maken. Encourager, consoler. Moedigen (Mex.), Aanmoedigen. Harten (Kix..). Troosten. Vertroosten. Opgewogen (W'eir.). CONFRATERNEL, LE, adj. (kon-fra-tér-nel). Pal. Ambtsbroederschapelijk. Ambtsbroederschap. CONFRATERNITÉ, s. f. (kon-fra-tér-nité). La relation, le rapport qu'il y a entre les personnes d'un même corps. Medebroederschap. Ambtsbroederschap. Ambtsgenootschap. Ambtsbroederschap. Gilde-Ambachtsbroederschap, 0. | État de confrère. Ambts- Ambachtsbroederlijke stelling. Ambtsbroederlijkheid, v. CONFRÈRE, s. m. (kon-frère). Membre d’une confrérie. Broeder. Gebroeder (Mev.). Medegenoot. Medebroeder. Spitsbroeder (Mex.), m. Lid, medelid (van een broederschap), 0. | En dit van diegenen die zijn van eenzelfde compagnie. Medebroeder. Ambtsbroeder. Ambtgenoot. Ambachtsbroeder. Gildebroeder, m. CONFRÉRIE, s. f. (kon-frérie). Compagnie van mensen gekomen voor een aantal oefeningen van piet. Broederschap, 0. en v. (gilden) genootschap. Gilde, 0. en v. Gildbroederschap, 0. en v. CONFRICATION, s. f. (kon-fri-ka-tie). Chim. Vermorzeling, v. CONFRONTATION, s. f. (kon-fron-ta-tie). Actie van confronteren van personen. Tegengestelling. Tegenoverstelling. Overhooring (HaLma). Verhooring, v. Verhoor. (Het) overhoren, enz., 0. Bevoorhooding, tegengestelde stelling, overeenkomst (Mex.), v. Fig. (Het) tegenoverhouden. Vergelijken, o. Tegenoverhouden. Vergelijking (van twee handschriften), v. (ter. CONFRONTÉ, E, p. pas. de Confronter. CONFRONTER, v. a. (kon-fron-tê). Aanwezig zijn van personen in tegenwoordigheid van elkaar. Samenvergelijken (Mex.). Tegenover elkaar stellen. Overeenbrengen (Mey.). Bevoorhoeden. | Procédure crimineel. Overhooren. Tegen elkander verhoren, horen. — de getuigen met de beschuldigde ondervragen. | Fig. CONFUSÉMENT, adv. (konfuzement). De manière confuse. Étrange. Incohérent. Ordonné de manière irrationnelle. Du silence. Obscurité. CONTRASTER, v. a. (kontraster). Contraster une chose avec une autre. Vergelijken. Tegen elkaar stellen. Neveneen stellen. Leggen. Tegen elkaar nemen. PRAT. Grenzen, palen (aan). CONGRES, E, adj. (kongres). Consensus, E. adj. (konfus). Confondre l’un avec l'autre, brouiller. Verward. In de war (zijnde). Onder een gemeengd. Onder een (zijnde). Onordelijk. Ordeloos. Ongeregend. Verwarde hoop, gemengd. Mengsel. Wargaren. Mengelmoes, o. Fig. Duister. Onduidelijk. Donker. Verward. Onzeker. Geraak. Gerucht, geschreeuw. Vereenigd. Honteux, embarrassé. Beschammd, verlegen. Onthutsd, verbluft. Van zijn stuk (zijnde). Ontsteld. Verdacht. Verward. In de war. CONFUSÉMENT, adv. (konfusment). D'une manière confuse. Verward lijkt. In de war. Ordeloos. Onordelijk. Wanordelijk. Duisterlijk. Donker. CONSTRUCTION, s. f. (construction). Désordre. Wanorde. Verwarring. Verwardheid. War of twer. Warre of werre (PE Onder een menging. Mengeling. Vermenging. Gemengdheid, v. Défaut d'ordre, de méthode. Verwardheid. Wanorde, Onduidelijkheid. Duisterheid. Onordelijkheid. Ongeregendheid. Onklaerheid, v. Action de confondre une chose avec une autre. Verwarring. Verkissering. Vermenging, v. Jur. Vereeniging, v. Grote afluence van dingen. Overvloed, m. Affluence. Toeloop. Baarloop. Samenloop. Byeenloop, m. Gewemel (van volk), o. Menigvuldig, v. Honte, humiliation, embarras. Schande. Schaamte. Beschammdheid. Verlegenheid. Onthutsheid. Onthusteling. Beschrijving. Verbluftheid, v. En —., loc. adv. In de war. Onder een. Overhoop. Zonder orde. In wanorde. Onordelijk. Wanordelijk. Verwardelijk. En abondance, (vi.) Overvloedig. In overvloed. In overmaat. CONTRASTATION, S. f. F. RÉFUTATION. CONTRASTER, v. a. V. RÉFUTER. CONCE, s. m. (con). Eenheid. Congius, m. CONSE, s. m. (con). Permitatie om te gaan, te zijn afwezig voor een bepaald tijds. Verlof. Verlofbrief, m. schrift, o. De se retirer helemaal. Definitief. Vrijstelling. Nyse Ad 2. Dienstontslag. Ontslag. Verlof, o. Verloofd pas, v. Ontslagpapier, m. Vrij sleutel, v. Alles en —. Met verlof gaan. Zo dit d'un domestique qui demande à se retirer à fait tout Afscheid. Dienstontslag, o. Quand on lui donne son —. Afdanking, v. Afscheid. Ontslag. Fam. Stempel. * Kassier. Zak, m. Demander son —. Zijn afscheid vragen. Zijn dienst verlaten, laten varen, laten slaan. Donner son —. Afdanken. Laten gaan. Doen vertrouwen. Door zenden. Wegzenden. Wegjagen. Aan de deur zetten. Fam. Zijn stempel, zijn kassier geven. De sal geven. Recevoir son —. Zijn afscheid, ont slag krijgen. Uit iemands dienst ont slagen worden. Fam. Moeten ver trekken. * Rijden. De zak, enz., krijgen. Écol. Verloofd, o. Verloofdijd. ne m. Schoolverloof. Verloofd, o. voor de —.) cr Vrije dag. verlofdag, m. Verloofd. Verloofdag. l'ig. et fam. Donner à qq. son — (lus faire Connaitre qu'il doit se désister de qc., se retirer pour ne lus revenir). Jemand doorrenden. Jemand zijn afscheid geven. Fam. * Iemand zijn afleiding, zijn kassier, zijn stempel geven. De zak geven. Jemand aan de deur zetten. | Recevoir son — (d’une fille qu'on recherchait en mariage). Een blauw schaap, een blauwtje lopen. De Rebben (Man.). | Prendre —. Zijn afscheid nemen. Audience de —. afscheidsgenoegens, o. | — gegeven door een proper aan zijn huurder, of door een huurder aan de eigenaar. Op zeggen, v. Opzeg, m. Donner —. en huis, een woon opzeggen. Le propriétaire leur a donné —, De huisbaas heeft hun het huis opgezegd of dat hen verhuizen. | Contrib. indir. Pas, v Brief, m. Bewijs, o.— van de uitgang. Uitgangspas. — van de ingang. Ingangspas. Tolerantiebewijs. — van inschrijving. Verloofd om twee in te houden, in te slaan. | Leg. Mar. Zeepas. | Proc. Vrije sprekking. Ontslag. Onthulling. Vrystelling, v.Ontslag. | Archit. — d'en bas. Aanloop, m. D'en haut. Afloop, m. CONGEABLE, adj. 2 g. (kon-jé-abl). Jurispr. feod. Domaine —. Genadeleen, o.|Se dit aujourd'hui d’un domaine affecté pour un temps indéfini. Domaine —. Genadepacht, v. Concépté, E, p. pas. de Congédier. CONGÉDIER, v. a. (kon-jé-dic). Rensoyer qq. Donner ordre de se retirer. Wegzenden. Doorsenden. Sturen. Afdanken. Ontslaan (uit synen dienst). Zyn afscheid geven. Verlof geven. Met ou in verlof zetten. Fam. * Zynen stempel of kas sakred geven. Aan de deur of buiten zellen. — un ambassadeur. Eenen gezant doen vertrekken. | Hem zyn afscheidsgehoor geven. CONGELE, adj. 2 g. (konj-labl). CON Who can be congelé. Bevriesbaar. Bevrieselyk. CONGÉLATION, S. f. (kon-jé-la-cion). Action par laquelle le froid durcit les liquides. (Het) bevriezen. Vervriezen. Doen bevriezen. Bevriezen, o. Bevriezing, enz., v. | État des liquides congelés. Bevriezing. Vervriezing. Vervrozenheid. Bevrorenheid. Uitgevrozenheid, v. (Het) bevroren zyn, o. | Coagulation. Verharding. Stremming. Stolling. Hardheid, v.| Middel. Esscholachtige overtrek, m. | —s. Archit.Kunstige visschollen, v. mv. Basten, m. me. [Phys. Terme de la —. Vriespunt. Bevriespunt. Uitvriespunt, o. CONGELE, €, p. pas. de Congeler. | Kleverig. CONGÉLER, v. a. (konj-lé). Se dit de l'action par laquelle le froid durcit les liquides. Doen vriezen, bevriezen, vervriezen. Bevriezen of bevriezen. Vervriezen. Vriezen. | Figi, congeler. Doen stollen, stremmen, verloopen. Stremmen. Verharden.| Prol. Bevriezen. Bevriezen. Toevriezen. Tot bevriezen. Vriezen. Vervriezen.| Se figi, se congeler. Stollen. Stremmen. Hist. nat. Eenslachtig. Van hetzelfde geslacht. Gelykslachtig. Gelijkaardig. | Anat. Gelijkaardig. Gelijksortig. Medewerker van de Muscles. Samenwerking van spieren. Coniugaal, E, adj. (coniugaal). Path. Aangeboren. Uit den vader (bestaande). Coniugator, 1vr, adj. (coniugator, ativ). Path. Van bloedafloop. Bloedafloop... | Bot. Samenwerking. ONGESTION, S. f. (conjuration). Physiol. Path. Ophopingen. Openhoopingen. Samenvoegen (van kasheid vochten). Opkomvallen. Samenstelling. Opdringen. Samen zetting (Man.). Opdringen, tv. Aandringen (Wir). Opdrang, m. Verstopping, v. (— sanguine.) Bloedophopingen. -opdringen. -opdrang, m. — cerebrale. Bloedopdrang naar de hersens. Coniugale, s. m. (conjugal). Antiq. Keizersgift, v.-geschenk; o. | Num. Giftpenning, m. . CONGLOBATION, S. f. (congloberation). Path. Openhoopingen, open slaapvallen van bewijzen, v. ONGLOBULE, E, adj. (conglobe). Hist. nat. Opengepakt. -gehoopt. | Anat. Klieren —es. Liggende klieren. | Path. Proeven —es. Opengepakte bewijzen. Coniugation, s. f. (coniugation). Phys. Openhoopingen, o. Coniugale, Er, p. pas. van Coniugeren, en adj. V. Coniugeren. Coniugeren, v. a. (coniugeren). Phys. Open lopen. Open stapelen. Samenhooppen. Samenpakken. Samenpakken. Coniugator, E, adj. (coniugator, nant). Wie heeft de eigenschap van kleven, van samenvatten. Vastklevend. Samenkleven. -plakkend. -lymend. | Med. Aaneenschelen. Samenklevend. Coniugativus, E, adj. (coniugativus, tiv). Wie maak slappe, glasvaste, glutamine. Lymachtig, slymig, maakt dat iets glutamine is. Samenkleven. -lymen, o. Resultaat van deze actie. Samenlymen. -kleving (Wete.), v. (Het) kleverig zijn. Samenkleven. -plakken. Samen kleven, o. Kleverigheid. Plakachtigheid. Lymachtigheid. Slymachtheid wordings (Manr.), à Coniugere, S, p. pas. van Coniugeren. Rendert iets glutamine, kleverig, visueus, lymachtig, bijna afzichtig maken of doen worden. Samenkleven. -lymen. Samen doen plakken. Coniuration, s. f. (coniuration), Actie van condoleren. Gelukwensching. Heilwensching, v, (Het) geluk. Heilwenschen, o. Geluk. Heilwenschen, o. Geluk-. Heilwensch. Zegenwensch, m., CONGRATULATIE, adj. 2 g. (kon gratulatie). Gelukwensching. Heilwensching, o. Geluk-. Heilwenschen, o. Geluk-. Heilwenschen. Zegenwenschen, m., CONGRATULATIE, E, p. pas. de Con GRATULATOR, v. a. (kon-gratuleer). Fêliciter. Gelukwenschen. Heilwenschen. Begroeten. Conce, s. m. (kongr). Kith. Meester, Zeemester. Konger. Kongeraam. (Kun.). Paling, m. Aal slang (Zeug). Concessie, s. m. (kon-gré-sj). Mar. Vrezen, v. CONGRÉ, & p. pas. de Congréer. CONGRÉER, v. 2. (kon-gré-é). Mar. Vrezen. CONGRÉGANISTE, s. 2 g. (kon-gré ganist). Die, die die is een conngeratlo. Lid van een geestelijk genootschap, van een broederschap, Congregant, m. en v. Broeder, m. Zuster, v. CONGREGAATIE, s. f. (kon-gré- gaatje). Geestelijk genootschap, o.. Geestelijke verbroedering (Wz1L.). Godvruchtige vergadering. Congregatie, v. Broederschap. Zusterschap, o. en v.|— van de geloovigen, v.| — van de cardinaal, etc. Vergadering van kardinalen, etc. Congregaat, & adj. (kon-gré-sj). Dof. Met opeengepakte, -gehoopte bloemen.| —s, s. f. pl. Planten met opeengehopte bloemen, m. en v. m. Congres, s. m. (kon-gré-sj). Assemblee van monarhu. Vorstenraad, m. | Assemblee van ministers van verschillende puissances. Gezantenraad, m. vergadering, v.| Assemblee legislatief. Staatsvergadering, v. Volksraad (Bst oFF. 1830), m. Kongres. Congres, o. Raad van volkvertegenwoordiging, m.|Jur. en echtproof, v. Congrès, n. pr. (kon-gré-sj). Fusie à la —. Congresvische vereniging, m. m. Raketten, v. m. Congratulair, & adj. (kon-gra-sj). Grausame. Noodige, overeenkomende, toepasselijke genade. | Jur. Portie —e. Noodig, behoorlijk, gewoon deel. Fig. et fam. Noodig onderhoud. Hoog inkomen. Nauwgekkeindeling. | Antwoord —c. Behoorlijk, goed, gepast, juist antwoord. Zin —c. Zuiver, juist woord. Congregaatime, s. m. (kon-gra-sj). Curé, vicaire à portion congrue. Pastoor, onderpastoor op gewoon salaris, m. Congraat, & adj. (kon-gra-tj), Aanvaadbaar. Lebbelijk. Genoegzaam. Toepasselijk. Passend. Voldoende. | Congratuleer, s. m. (kon-gra-tie). Théol. Leer van overeenkomende genade, v. Congrationalisme, o. Parlisan du congruisme. Aanhanger Van het congruïismus. Congruïst, m. Coxtentie, s. f. (kon-gru-i-té). Convenance. Behoorlijk gekleed. Genoegsaamheid. Passend, noodige eigen , © | Theol. Overeenstemming (der goddelijke genade met de menselijke vrijheid). Gecacheid en gelijkvormigheid (Wei.), v. ConGRUENT, adv.(kon-gru-man). D'une manière correcte. Gepast. Juist. Rigtig. Zuiver. Schuurlijk. Betamelijk. De kennis van zaken. Grondig(|jk). Coxa, s. f. (ko-ni-cinn). Chim. org. De herbaren CE Comique, adj. 2g. (ko-ni-ci nik). Chim. org. Acide —. lingzuur, 0. | Lexico-INCURVIROSTRES, S. m. pl. (ko-ni-ko-inn-kur-vi-rostr). Ornith. Kegel-. Haakneusje, m. mr. SONICO-PROTENSIROSTRES, S. M. pl. (Lo-ni-ko-pro-tan-ci-rostr). Ornith. Kegel-. Langneklaars of -benken, m. file Coximir, S. f. (ko-ni-di). Bot. Kiemplanoeder-moel, 0. . Scheer CON Conra, s. m. (ko-nié). Zool. Kegelslak, v. Conirène, adj. 2 g. (ko-ni-fèr). Bot. Topdragend. Kegeldragend. | —S8, s. m. pl. Topdragende planten, m.en v. mv. Kegeldragers, m. mv. ConirLore, adj. 2 g. (ko-ni-flur). Bot. Kegelbloemig. CoxiroRue, adj. 2g. (ko-ni-form). Bot. Kegelvormig. ConiGËxE, adj. 2 g. (ko-ni-jénn). Bot. Op masteloppen toassend. ConiGLoge, s. m. (ko-ni-glob). Astr. Sterkegel, m. Coxiocvsre, s. f. (ko-nio-cist). Bot. Stofblaadje. Stofkapsel, o. CoxiomycÈTEs, s. m. pl. (ko-nio mi-cèlt). Bot. Stofkamperhooltjes, v. mov. CoxiQue, adj. 2 g. (ko-nik). Qui a la forme d'un cône. Kegelvormig. Kegelachtig. | Qui se rapporte au cône. Kegel.…. CoximostTRes, s. m. pl. (ko-ni rostr). Ornith. Kegelbekken, m. mr. Conise, s. f. (ko-niz). Bot. Don derkruid, o. s Coxivarvas, s. m. pl. (ko-ni-valv). Zool. Kegelschelpige buikvoeters, m. ms. ConsecTuRaL, E, adj. (kon-jèk-tu ral). Qui n'est fonde que sur des con jectures. Vermoedelijk. Op gissingen, op vermoedens gegrond of berustend. issend (Mey.). Onzeker. Gissing achtig. Raadselachtig. Los. CONJECTUREMENT, adv. (kon jèk-tu-ral-man). Par conjecture. Met gissingen. Gissende wyse. Bij gissende. Vermoedelijk. Raadende wyse. Als vermoedend. ConsecTure, s. f. (kon-jèk-tur). Jugement probable, opinie. Vermoeden, 0. Gissing. Gissen (Ki). Rading. Argiwaen. Raming (MEy.). Vermogen. Geraad (Ki), v. Fer moed (ln.), m. Raadsel, geraadsel (Ku..), o. L'air des —s. Gissen. Vermoedens. Raads. Gissingen maken. Conséquence, s. p. de Conjecture. Conjecturer, v. a. (kon-juk-tu ré}. Juger par conjecture. Fermoeden. Raads. Geraden (Ku.). Gissen. Gissingen maken. Afmeten (op gissingen), Ramen (Mer.). Wanen (WE... Conjecture, s. m. (kon-juk-tu récur). Gissen. Raads. Gerader (Ki.). Fermoeden, n. Consentiment, v. a. (kon-joaindr). Joindre ensemble. Samenvoegen. Samenvoegen. Samenbrengen. -paren. Verbinden, -cigen. Trouwen. Consent, E, p. p. de Conjoindre, et adj. Samenkomt. | Hist. nat. Verbonden. Verenigd. | Mus. Deel —. Overgang, m. | Anal. Dicux —s, Bijgoden, m.mv. | S. m' Echtgenoot. Gehuwelykte (Mex.). Echteling. Gade. Egade (Ki), m. —$. * Gehuisschen (Bras.), m. mov. Consentement, adv. (kon-joaint man). Ensemble. Te samen. Gemeenschap gezamenlijk. Gemeenschapskand. Samen. Tegelijk. Met elkander. Gemeenschap pellyk. Tegader. In vereeniging met. . Connectief, 1VE, adj. (kon-jonk Uf, tiv). Gramm. Bind…. Koppel... Voeg…. Bindend. Koppelend. Samen- voegend. | Bot. Verbonden. | S. m. V. CONNECTIEF. Conjectie, s. f. (kon-jonk-cion). Union. Vereniging. (TO samen- komst. Verbinding, v. Mieux (— par mariage). Echtvereniging.Samenplaats. Echtverbinding, v. Echt, m. Huwelyk, o.| Astron. Samenkomst, ontmoeting, vereniging (van twee sterren), v. Abs. — de lune. Samen- komst van de maan met de zon.| Gramm. Voegwoord. Bindwoord. Koppelwoord, o. — copulatief. Samen- bindend voegwoord. . Conjectuur, E, adj. (kon-jonk ti-val). Ophth. Bindwiel.…. Conjectuur, s. f. (kon-jonk-tiv). Anat. Bindwiel. -vliesken, o. Conjectuur, s. f. (kon-jonk-ti vi-lé), Ophth. Bindwielontsteking, v. Conjectuur, s. f. (kon-juk-tiur). sion, rencontre de circonstances. Omstandigheid. Gelegenheid. Tijds- gesteldheid. Tijdsopstelling, o. Om stand. Toestand. Staat van zaak. Loop des tijds (Mey.), m. Uitzicht. (Het) samenvallen der omstandigheden, o. Stelling, lage der dingen, tv. Consument, ee v. pron. (sc-kon jouir). (vi.) Zich verheugen, verblijden (met iemand). Conjunctuur, s. f. (kon-junk-tuur). Economisch verbond. Economische samenwerking, v. Conjunctuur, s. f. (kon-junk-tuur). Gramm. Vervoeging. Tydvervorming (Mey.). Tydvervorming, v. Anat. — des nerfs. Zenuwenverbinding. -parende. -koppelende (Man.), v, Trous de —. Zenuwenparingsgaten, O. mv. Conjugal, FE, adj. (kon-jugal). Echtelijk. Echt. Echte... Huwelijks. Huwelijks.. Lijf —. Huwelijksband, m. Fam. en pop. * Blok aan 't been, m. en O. * Huwelijks slaverny, v. Conjunctuur, adv. (kon-jugal-man). Echtelijk. In huwelijksgemeenschap. Als echtgenoot. Gelechts echtgenoten. * Lijk man en vrouw. Conjugaal, E, p. pas. de Conjuguer, O. Anat. Gepaard. | Goom. As —e. Bijl. Nevenspil, v. | Gramm. Vervoegd. | Bot. Met gepaarde bladeren. Feuilles —en. Gepaarde bladeren. —s, s. f. pl. Gelede plantdieren met gepaarde draden, O. mv. Conjugar, v. a. (kon-jugaal). Gramm. Vervoegen. Abs. Een werkwoord of werkwoorden vervoegen. | Pronom. Vervoegd worden. Conjunctivus, s. m. (kon-jung-tivus). Dipl. Zonder scheidsteek tussen woorden voortloopend schrift, O. | Formule du mariage. Trouwspreuk, v. Conjugere qui O. | Le mariage. Trouwzegen, v. Conjurator, s. m. (kon-jura-tor). Celui qui trekt in een conjuration, Samenzweerder. Verzweerder. Eedgenoot. Vloekgenoot. Vloekverwant. Eedverwant, m. Magicien. Beschreven. Belezing. Duivelbanaan. Ongekristelde. Geestenzweerder, m. Conjuration, s. f. (kon-jura-cion). Conspiration. Samenzwering. Verzwering. Samenspanning, v. Eedgespan. Vloekgenootschap. Vloekverwandschap, O. Conjurer, E, p. pas. de Conjurer, en adj. Samengenomen. Samengetrokken. Bezworen. Gesmeekt. S. m. Samenzweerder. Samengetrokken. Samenspand. Verzweerder, m. Conjurer. Conjurer, v. a. (kon-ju-ré). Prier instamment. Dringend bidden. Begrijpen. Smeekbede. Verzoeken. Exorcisme. Bezwijzen. Belezen. Uitmaken, Bemachtigen (Merx.). (De duivel, de geesten) bannen, verjagen, verbanden, uitdrijven, uitjagen, doen uitgaan. Fig. Afkeeren. Afwenden.— La tempête. Het stormweder afwenden, doen overgaan. Fig. Bezweren.— La colère de Dieu. Godes gramschap bezweren. Décider. Besluiten. Zweren. Verzweren. Neut. Former un complot. Samenspannen. Samenzweren. Samenzwering maken, smeekbede. Banden (Mey.). Samenrotten. Zich verzetten (tegen). Aenspannen (tegen). — contre la république. Een samenzwering tegen het gezond best maken. Connaissable, adj. 2 g. (ko-nè-cab). Kennelijk. Kenbaar. Herkenbaar. Herkennelijk. Connaissance, s. f. (ko-nè-canss'), Faculteit van de ziel. Kennis, v. Verstand. Bewustzijn. Zelfbewustzijn. Conversatie, s. f. (ko-nvèrsasj', Zelfbeheer. Kenvermogen, o. Conserver sa — tot in het uur van de dood. Bij je verstand bijven tot den laatsten oogenblik. Perdre —, Uit kennis, van jezelf verliezen. Het bewustzijn, het hoofd verliezen. Idée, notion. Kennis. Weet. Inzicht, v. Denkbeeld. Begrip, o. — du bien et du mal. Kennis van het goed en het kwaad.— des hommes. Mensch kennis. Cela est venu à ma —. Ik ben het aan de waarheid geraakt. Prendre — de. Kennis, inzicht nemen van. Inlichting nemen over. Jurisp. Droit de connaitre. Kennis. Beoordeeling, a. PI. Abs. Kennis. Kunde. Kunde. Kennis. Gelérdheid, v. Avoir beaucoup de —s. Leer geleerd zijn. Mar. Avoir — de. In het gezicht krijgen. Zen. Chass. —s. Tekenen, o. Mening, v. Relations de société, personne que l'on connait. Kennis, v. Bekende persoon, m. Être en pays de —. In een vreemd land, onder bekende zaken, tusschen bekende personen, ergens te huis zijn. Zich ergens bekennen. Théol. — charbonnée. Vroegere bekendheid. Verzameling, v. Connaissants, adj. m. pl. (ko-nè-sants). Prat. Se dit de ceux qui se connaissent à eux. Gens à ce —. Lien den, personne connaissant de zakken hebbende. Zakenkenners, m. mv. CONNAISSEMENT, m. (ko-nèss-ment). Comm. mar. Vrachtbrief. L'œuvre vrachtbrief. Bekenbrief (OLING.), m. Connaisseur, EUSF, s. (ko-nè-sseur, ceuz). Connaissant. Zaakkenkennis. Liefhebbende, m. Connoisseur, v. a. (ko-nêtr). (Je connais, tu connais, il connaît; nous connaissons, vous connaissez, ils connaissent. Je connaissais. Je connus. J'ai connu. Je connaitrai. Je connaîtrais. Connais, qu'il connaisse. Que je connaisse. Que je connaissasse. Connaissant. Connu.) Kennen. Wen. — une personne. Een persoon kennen. — le nom d'une rue. De naam van een straat kennen, weten. Comprendre. — la langue. De taal (grondig) verstaan, kennen, kunnen. Se —. Zich (zelf) kennen. Se faire —., Zich doen kennen. Zich noemen. Zich bekend maken. Zich aankondigen. Maitre — qui on est. Doen zien wie men is. Abs. S'instruire, s'éclairer. Kennissen verkrijgen. Zich ontwijken. Le désir de —. Derschans van kennissen Le verkrijgen. Se — en, Se — à. Kennis hebben van. Kunnen oordeelden (over). Verstand hebben van. (iets) horen verstaan. Zich verstaan (op). Gevonden zyn (in). Le drijven zyn (in). Recipr. Aan elkaar zyn of hebben. Mekaander kennen. Met elkaar verkeerden, omgaan. Nous nous connaissons depuis longtemps. Wy kennen elkaar sinds lang. Wy zijn al lang kennissen. Het moet — avant que d'aimer. De onbekende maakt de onbeminde. Onbekend is onbemind. | Théol. — une femme. Een vrouw kennen. Tot een goede indruk komen. Met een vrouw samen komen. Discerner. Kennen. Onderscheiden. Sentir, éprouver. Kennen. Gewaert worden.Gevoelen. Onconnaît point l'hiver à la Martinique. Op Martinique kent men niet, weet men niet wat de winter is. Admettre. Kennen. Nemen. En Angleterre, on ne connaît point la loi salique. In Engeland kent men de salische wet niet, neemt men de salische tel niet aan. Connaître. Kennen. Herkennen. — à la marche, Aan den gang Kennen, herkennen. Jurisp. Décerner. Kennen. Ce juge connaît des matières civiles. Die rechter kent, besliste des burgerlijke zaken. Conné, s. m. (ko-nar). Bot. Een dische boonboom, m. Connarices, 5. f. pl. (ko-na-ri-a-ce). Bot. (Famille de) boonboomachtige planten (KUNTH.), m. en v. mr. Connaître, adj. (konn-è). Bot. et Entom. Samengewassen. Méd.-Macladie —e. Angeolérène ziekte. Connecter, v. n. (konn-nèk-tor). Très en connexion. Samenhangen. Connecteur, s. m. (konn-nèk-tif). Bot. Verbindingsdraad, m. Verbindingstissue. Sefldeursvakken), O. Draager, m. Sefldeurverlenging, v. Connérogie, s. m. (ko-ne-sta-blu). Primit. Rastalmeester, m. | (vi.) Kroonveldheer van Frankrijk. Rijksveldmaarschalk. Perzeldoverste. Connestable, m. | Titre héréditaire en Espagne. Connestable, m. | En Angleterre. Konstabel, m. | S.f. Connestablesvrouw, tv. Connétable, s. f. (ko-né-ta-blè). Juridiction des maréchaux de France. (vi.) Maréchalkerk, v. Maréchiafkap, o. | Lieu où résidait le connétable, Connestablehuis, v. | La durée de ses fonctions. Connestable, 0. Connaître, adj. ? g.(konn-nèk). Se dit des affaires qui ont une certaine liaison les unes avec les autres. Sa merfhangaende. Overeenkomstig. Verbonden. Gehecht. Verknocht. | Bot. Foliès —s. Met den steel samen gewassen bladeren. Anthères —s, Stofblaar met eenen verbindingsdraad. | Chr. Verbonden. | Jur. Aveu Aenhangend, onafscheidbare belastenis. Connexion, 5, f. (konn-nèk-cion). Liaison que certaines choses ont les unes avec les autres. (Werkelijk) samenhang, m. Overeenkomst. Verbinding, v. Verband, o. Samenhangend. Samenknopen. Verknoopt. Eenbinding, v. Rapport entre deux ou plusieurs choses. Verhouding, v. (Verhoudt) een m. (Verhouding) betrekking. Concurrentr, s. f. (con-current). Zool. Jakobsschelp, v. [Konijn, o. Connaisez, s. m. (connaisez). Lapin (vi.) Connaises, v. n. (connaiste). Zoeken des subterfuges. (vi. et pop.) Uitleggen, zoeken. Connaissance, s. f. (connaissance). Koeijenbosch, o. en m. Konijnenvlees, o. Fig. (figuur, v. en m. Connaisez, s. f. (connaisez). Bot. Stinkende meelduif, v. Concurrense, s. f. (concurrentie). Complicité, par tolerance et dissimulation. “Ooglating. Gedogen. Toelating. Toegewijheid (Wen...). Dulding, tv. (Het) helpen, o. | Complicité. (Strafbare) verstandhouding. Begunstiging (van een onveroordeeld dad). Stilzwijgen goedvinden, v. Être de —. Êns, met elkander eens zyn. In strafbare verstandhouding zyn. Samendoen. Concurren, & adj. (concurrent). Bot. Anat. Samenlid. (Gedacht) samen gaande, tegengestelde. Naar elkaar toegewend, gebogen. Anat. Valvules —es. Aderklappen, o. MD. Concurren, v. n. (concurrie). Par EEN au mal en le tolerant. Oogluiken. De oogen toedoen. Door de vingers zien. Dulden. Gedogen. Toelaten. Eens zyn met. In geheime verstandhouding zyn. Een juge qui connue aux concussions d'un greffier. Len recht die de afstroomdervallen van eenen griffier door de vingers ziet. Qui connue avec un greffier. Die het met eenen griffier eens is. Constatier, 1VE, adj. constant, Liv). Mede bepalend. Constatie, s. f. (constatief). Mede bepalend. Mede bepaling (Mery.), tv. | Cos, #, p. pas. de Connaître, et adj. Gekend. Bekend. Beroemd. Vermakelijk. Prov. Il est — comme le loup blanc. Hy is gekend gelyk de leeuwpenningen, gelyk het kruidje boos. — de toute le monde. Werd bekend. Cosine, s. f. (cosine). Bot. Guairensche doornkracht, m. Conocarpus, adj. 2 g. (conocarpus). Bot. Met kegelvormige vruchten. Kegelvormig. S. (Pineelenboom, m. CON Covocan PoDExDRoN, s. m. (ko-no kar-pu-dain-dron). But. Kegelricht boom, m. CoxoïpaL, FE, adj. (ko-no-i-dal). Bot. Kegeivormig. none. Coxvïpe, adj. 2 g. (ko-uo-id). Hist. nat. Kegelvormig. Kegelsch (Muy. Kegelachtig. Pingelen. Anat. Dents —s. Voetkanden, m. mv. Corpus —. Pingelklier, v. S. m. Kegel, m. PI. (Familie der) kegelvormige slakken, v. mv. CoxomixatioN, s. f. (ko-no-mi-na cion). Medebenaming. -coming, v. Coxopée, s. f. (ku-no-pé). Paviljon pour se garantir des cousins. Augercesse, v. Muisjescherms, m. ConoPoGNE, S. m. (ko-no-paj). Ornith. Muggeneter. -vanger, m. ConoPuTHALME, s. f. (ko-nof-talm). Ophth. Kegelvlag, O. en v. ConoPoPuyaGE, s. m.F. ConoPHAGEr. Coxops, s. m. (ko-nops). Entom. Steckvlieg, v. Conopsarides, s. m. pl. (ko-nop cèr). Entom. (Geslacht, fam. der) steekvliegen. Steekvliegsoorten, v. mv. = Conopsides. CoxoramPues: P. CONIMOSTRES. ConoVULVe, S. m. (ko-nu-vulv). Coquille. Kegelschelp, v. CoxquassaxtTes, adj. f. pl. (kon kouass-cantt). Path. geogr. Douloureux —. Verpletterende smarten. Coxquassation, s. f. (kon-kouass cion). Pharm. Verbranning. Verplichterend, v. (Het) tot bruis stampen, O. | Path. genér. Verplettering. Verpletterende smart, v. Conquassen, v. a. P. Concasser. Coque, s. f. (konk). Grande coque concave. Groote, diepe schelp. Olschelp, v. | Anat. Hoolte der oorschelp, v. | Myth. Hoorn. Zechoorn. Blachthoorn (der Tritons), m. | — anat. Eendschelp, v. | Coquille bivalve du genre de l’huître. Tweeschalige schelp. Tweeschelp, v. | — de Venus. Venuschelp, v. | Anat. rom. (Mesure de liquides). Concha, v. CONQUÉRANT, E, S. (kon-ké-ran, rantt). Overwinnaar of overwinder. Veroveraar. Overweldiger. Bemachtiger. Overmeesteraar. Ganda bedriegers. Overheerscher, m. Overwinningsveroveraar, v. | Adj. Verwinnend. Veroverend. Overwinnend. Fig. Bemachtigend. Overweldigend. Overheerschend. Overmeesterend. Le dominerend. Avoir l'air —, Er overwinningslustig uitsien. CONQUÉRIR, V. a, Run Qu (N'est guère usité qu'à l'inf., au prét. déf. et aux temps composés). Overwinnen. Veroveren. Verwinnen. Vermecsteren. Overmecsteren. Be meesteren. Overheerschen. Overheeren. Bedwingen. Overweldigen. Onderschaven (Kerh.). Fig. Winnen. Innemen. Voor zich innemen. Conquérors, s. m. (kon-kè). Jur. Actie faite durant la communauté entre le mari et la femme. Aan gewonnen goed, 0. Aan winnen. Luiwe:ykswinst, v. Conquête, s. f. (kon-kètt). Overwinning. Overwinst (HALHA). Verovering. Overheerschappij. Inneming. Overmeesteren. Bemeesteren. Onderwerping. Land bedwingen. Onderhalen. Bemachtigen. Onderjukken, v. | Amour des —s. Veroveringszucht. v. | Pays de —, Veroverd land. Fam. Air de —. Zegepralend gezicht. — amoureuse. Liefde winst. Zegepraal, v. Conquérir, v. a. (kon-kè-tc). (vi.) Overwinnen. Veroveringen maken. Conquête, s. f. (kon-kètt). But. Nagele bloem, v. Conquis, s. m. (kon-roa). Sohn. (vi.) Zorg, v. Prendre —. Zorg dragen. [Suite, troupe. Gevolg, s. Sicep, vu. Conroyer, v. a. (kon-roa-ic). Reguler. (ut. et inus.) Wel onthalen. Wel doen. Consacrant, adj. m. (kon-ca-kran). Wydend. Inwijdend. | S. m. Wyder. Inwider, m. Consacré, s. p. pas. de Consacrer, et adj. Gewijd. Geheiligd. Vergeerterdigd. Verheerlijkd. Teres —s, Gewijde bewoordingen. Consacrer, v. a. (kon-ca-kré), Dediceren aan God. Wyden. Inwiden. Tewiden. Heiligen. Tuchtigen. Zetten aan de winnende hand. Mythologisch. Vergoden. Bestemmen. Opdragen. Eigenen. Eigenzinnigen. Verschillen. Gebruiken. Besteden. Opofferingen. Geheel overgeven. — soigneusement à l'étude. Zijn jeugd in de stroom brengen. — zijn geld besteden aan. Rendre sacré, saint, vénérable. Heiligen. Heilig maken. Onsterfelrijk maken. Vereenzeligen. Deze plaats werd geheiligd door het bloed der martelaren. Die plaats werd geheiligd door het bloed der martelaren. Sanctionner, rendre durable, Verceeuwen. Bewaren. Heiligen, — le souvenir de. De herinnering vergevallen van. Autoriser, donner du poids. Wettigen. Verrevenigen. Reguleren. De gebruik heeft dit woord geïntroduceerd. Égl. cath. Pro noncer les paroles sacrémentales sur le pain et le vin. Consecraeren. Zegenen. Inzegenen. Verwijzenen (Klooster). ConSECRATOR, s. m. (con-secretoor). Inwinder, m. CONSECRATION, s. f. (con-secreti-on). Actie van consaceren. Wijding of tuining. Inwinding. Heiligen, v. Actie door de priester wanneer hij de mis celebreert. Consecratie. Zegening. Inzegening, v. Numism. Vergoden. Vergoddelijking, v. CONSECRATION, s. f. (con-secreti-on). (Lat) Verdelen, v. (Let) in stukken delen, o. consécutif, adj. (con-seque-tif, tiv). Volgend. Volgemaakt. Navolgend. Navolgend. AE Achtereenvolgend. Op elkander volgend. Achiereen. Achter elkander. Vervolgens. Namelijkanderen. Path. Fenomenen — van maladies. Op de ziekte volgende verschijnselen. Gevolgen der ziekte, o. mv. CONSECRATION, s. f. (con-secreti-on). Astron. Maand van —, Synodische maand. CONSÉCUTIVEMENT, adv. (con-seque-tiv-ment). Achtereen. Vervolgens. Achter elkaar. Achtereenvolgens. Opvolgig. Achtergangig. ConSELLIER, s. m. (con-seill'er). Raad, m. Advies geven. Raad geven. Raad vragen. Raadplegen. Te raad vragen. Teniet - lacenslaan. Zich raden. La nuit porte - Komtijd, komt raad. | Persoon van wier men zich - Raad. Raadsman. Raadgever, m.]Jurispr. - judiciaire. Gemeente raad. Assemblee van conseillers. Raad, m. Raadsvergadering, v. — van de stad. Vroedschap (Mar.), o. | Resolutie. Besluit. Raadsbesluit, o. Raadsadvies. Raadsadvizer, v. Raadsadvie, m. Raadopleiding, o. — van de Dicte. Godes raadsbesluiten. | Assemblee. Raad, m. — d’État. Staatsraad.— privé. Geheime staatsraad, — van het kabinet. Kabinetsraad. — van de ministers. Raad der ministers.— provinciaal. Provincieraad, — gemeentelijk. Gemeenteraad. — van de oorlog. Krijgsraad, — van herziening. Herzieningsraad, — van de familie. Familieraad. — van discipline. Tucht.raad, — van handel. Koophandelsraad. — van prud'hommes. Raad van gerechtshof. Chambre van —. Raadskamer, v. | Zitting. Raadsvergadering, v. Licu. Raadhuis, o. Consellier, €, p. pas. de Conseiller. Conseiller, RE, S. (conseiller, m.). Die, die geeft raad. Raadsman. Raadgever, m. Raad geefster. Raadshcers vrouw, v. | Lid van een raad. Raadsheer, m. Heiligen. | Zich toewijden, toewijden, overgeven, opofferen. Consanguis, E, adj. (consanguinis, m.). Lijk verwant van vaders zijde. Broeder van vaders zijde. HS. m. pl. Jurispr. Les uterins et les consanguinei. De spuipers en de zwelgen, m.mv. Consanguinité, s. f. (consanguinité). Bij de Romeinen, de bloedverwantschap van vaders zijde. Bloedverwantschap (van vaders zijde), o. | Recht canoniek. Bloedverwantschap (van vaderlijke en moederlijke zijde), o. Conscience, s. f. (conscience). Geweten. Gewisheid. Gemoed, o.| Conseil de —, Gerichtshoogheidsraad, m.| Cas van —. V. Cas. | Examen van —. Onderzoek van gewetens. Gewetensonderzoek, o. [Fam. Avoir la — large. Eene wijdte hebben. Een geweten hebben dat rekt gelijk een wollen kous. Avoir une nette. Een zuiver ge weten hebben. Agir contre sa. Te gen zyn beter welten aangaen (Man.). Tegen zyn hert werken. La main sur la. De hand op het hert. En. In gereten. Indewaarheid. Ter goeder trouwen. Le savoir en sa. Het in zyn hert, in zyn gemoed weten. | Impr. Daghoer, v. Dagloon, m. en O. Travailler en. In daghoer werken. | Metaph. Bewustzijn. Zelfbewustzijn. Innig gevoel, o. Les hommes ont la — de leur liberté. De menschen zyn Gewoon vryheid bewust. CONSCRIPTIE, s. f. (kon-ciptio). Aujourd'hui recrutement. Le vée annuelle des citoyens qui sont appelés au service militaire. Banc Opschrijving. Ligting, v. Opbod, o. Oproep, m. Opbeeding (der dienstpligtige manschap), v. | Dienst. Krijgsdienst. Dienstpligt, m. ent. Être appelé à la. Tot den (krijgsdienst geroepen zyn. Moeten optrekken, opyaen. Boetlen inkomen. CONSCRIPT, adj. m. (kon-cipt). Hist. rom. Les pères. De verzamelde senatoren. De beschreven vaders, m. mv. | S. m. Se dit de ceux qui zijn appelés au service militaire. Dienstpligtige. Loteling, m. Par opp. à ancien soldat. Jonge yeediende. Nieuwegekomen. Aankomeling. Baerdelouse (Ecn.), m. CONSEIL, o. Raad, m. — d’État. Staatsraad. Heren. — honoraire. Eere Raadsheren. — intime Geleide raad. | Provincie. Hier de —s n'ont point de gages. Raad is hier van geen van het leen. Conseiller, v. a. (kon-cè-l). Ra den. Aanraden. Raad geven. | Als. C'est un homme qui conseille bien. Het is een man die goeden raad geeft. CONSEILLER, s. m. (kon-cè-ier). Racelanders. Aenderders. Rijdersman, m. Coseillant, e, adj. (kun-cé-mi-nc). Ensemble de plusieurs sortes de grains. (vi.) Ondergangzaal. Miste luin gezogen. Coseillant, s. m. (kon-cess). Jur. Toestemming. Goed liiging, v. CONSÉNTIEUX, LE, adj. (Lcon-sénti-éux). Jur. Medicijnwilligend. CONSÉNTANT, E, adj. (conséant, tant). Qui consent. Toestemmend. Inwilligend. ConsÉNTEMENT, s. m. (kon-séntent). WIlliging. Bewilliging. Verwilliging (Lazma). Toestemming. Toestanding, v. Verlof. Oorlof, o. CONSÉNTIEL, E, p. pas. de Consentir. ConsÉNTIR, v. n. (kon-séntir). Toestemmen. Inwilligen. Verlof, oorlof geven. Bewilligen. Toestemmen. Byslemmen. Amen, beamelen (Mix.). — au mariage. Zn het huwelijk toe stemmen. Qui ne dit mot consent, Die zuvast, bewilligt. | Va. Pal. et diplom. Toestemmen. Mar. Buigen. Toegeven. Le mat a consenti. De mast is gebogen. CONSÉQUENTEMENT, adv. (Lkon-séqüentement). Conformément à ses tucs, à ses principes. Gevolgig. Op een gevolglijke wijze. Op een zelfvolgende wijze. Agir —. Op een regelgevolgde wijze handelen. | Par conséquent. By gevolg. Vervolgens. Gevolgig. Diensvolgens. Dientengevolg. Il avait des intelligences avec es ennemis, et — il fut arrêté. Hy was in geheime verstandhouding met den vijand, en werd by gevolg aangehouden. — à. In gevolg van. CONSÉQUENCE, S. f. (kon-séquentie). Conclusion tirée d'une ou de plusieurs propositions. Gevolg, o. Gevolgtrekking, o. Slot, o. | Suites u une action peut avoir. Gevolg, o. asieseep, m. Cela tire à —. Dat heeft gevolg. Dat zijn gevolgen na. | Importance. Gewicht. Belang, o. Beduidenis, v. Une affaire de —, Een zaak van gewicht. Een gewichtige zaak. Ce qu'il dit est sans —. Wat hij zegt, is onbeduidend. | En —. Gevolgig. By gevolg. Diensvolgens. In gevolg. Dientengevolg. | Loc. pri — DE — CON pos. En — de vos ordres. In gevolg van uw bevelen. ConsÉQUENT, s. m. (kon-séquent). Log. Geologie, 0. Tiede de stelling, v. Par —. By gevolg. Diensvolgens. Ten Gevolg. Oversulks. Derhalve. Zoo. | houd ConSEQUENT, r, adj. (kon-cé-kan, lanit). Met zichzelf gelijk (bly tend). Gelijkblijvend. Eensblijvend. Eensvolgend. Ete — à soi-même. Bij zichzelf gelijk blijven. Avoir une conduite —e. Een gelijkblijvend gedrag hebben. CONSERVATEUR, TRLCE, s. (kon-cèr va-teur, triss). Celui, celle qui conserve. Bewaarder. Handelaar. Behouder. Behoeder.Beschermer, m. Bewaar-, Behoud-, Behoed-, Bescherm ster, v. | Titel. — des hypothèques. Hypotheekbewaarder. Bewaarder der hypotheken. Adj. Bewaarend. Behoudend. Standhoudend. Beschermend. Pouvoir —. Handhavende macht. Lois —trices. Beschermende wetten. Parti —. Behoudende partij. CONSERVATION, s. f. (kun-cèr-va tion). Bewaring. Goedhouding. Behouding. Behaarding. Bescherming. Beschutting. Handhaving. Zorgdraging. Dehoudenis, v. Behoud, 0. | — des hypothèques. Hypotheekbewaring, v. | ue ant sa mu £synzelf zorg dragen. | D'une bulle ire behouden. CONSERVATOIRE, adj. 2 g. (kon cèr-va-toire). Die conserveert. Behoudend. Bewarend. Beschermend. Handhavend. | Pal. Acte —. Beschermende akte. CONSERVATOIRE, 5. m. (kon-cèr-va toire). École gratuite où l'on forme des sujets pour de musique. Muziekschool. Zangschool, v. Et pour de declamation. Uurlijkschool. | — des arts et métiers. Museum voor Kunsten en ambachten, o. | Maison où l'on tient des meisjes voor het preservatie van de baart. Bewaarschool. Conservation, s. f. (kon-cerv). Confituur van stoffen végétales et de sucre. Kruidsuiker, m. v. en 0. Suikerdeeg van vruchten, a. en 0. Enmaking, v. Afkooksel, 0. Analyse (Merx.), v. — de roses. Roozensuiker.| Mar. Geleischip. Begleidendschip. Konvoischip, o. Navigeren van —. In gezelschap zeilen. Te samen in een vloot sterven. Aanvallend schip maken.|Pl. Oogbeschermer bril, m.* Gezichtspaarder, m. CoxsEnvé, 8, p. pas. de Conserver, et adj. Tableau bien —. Wel behou den schildery. | Etre bien —. (Sc dit de personnes d'un âge avancé qui wnt encore un air de fraicheur). Stand houden. Er nog goed uitzien cour zynen ouderdom. : Coxsenves, v. 3. (kon-cèr-vc). CON Bewwaren. Belouden. Bchoeden. Onderhouden. Handharen. In goeden staet hou den. Beschermen. Beschutten. — ses domestiques. Zyne dienstboden en. Il n'a conservé aucun de ses enfants. Hy heeft geen een van zyne kinderen behnuden. Ces lunettes conscrvent bien la vue. Die bril be schermt, spacrtgoed hetgezigt.||Pron. Zich goed houden. Goedhouden. Gocd, gezond blyven. Niet bederven. Les fruits d'éte ne se conservent pas. Het zomerfruit houdt zich niet goed. Se— pur au milieu de. Zuiver blyven, zich onbevlelt houden in ‘t midden van. Un chef doit se — pour ses sol dats. Een overste moet voor zyn zelfbehoud zorgen om der soldaten wil. | Se — (en parlant de la santé, de la beaute.) Standhouden. | Gar der. Ne pas s'en défaire. Behouden. Houden., | — sa tète. By zyn ver stand blyven. | Se —. Subsister. Blyven bestuen. Cet usage s'est tou jours conservé. Dat gebruik is altyd blyven bestaen. | Mar. fn ‘t sigt houden. — un bâtiment. Een vacr tuiy int zigt houden. CoxsiDExCE, s. f. (kon-ci-danss). Affaissement. (inus.) Ineenzakking. Incenzyging. Instorting, v. CGNsDÉRABLE, adj. 2 g. (kon-ci dé-rabl). Puissant, eminent. Aen zicnlyk. Beduidend. ogg DIRERSE Gewigtig. Voornacm. Achibaer. | Se dit de choses qui ont de l'im portance. Gewivtiy. Aenmerkelyk. Merkiweerdig. N'adenkelyk. Groot. Merkelyk. Aenzienlyk. Aenmer kensweerdig. CoNSIDÉRABLEMENT, adv. (kon-ci dé-ra-ble-man). Aferkelyk. (Zeer) veel, Z'eer. CONSIDÉRANT, 5. m. (kon-ci-dé ren). Beiecggrond, m. Beweegre den, v. Regtsgrond, m. Inleiding, v. 