None
Publikatieblad
van de Europese Gemeenschappen ISSN 0378 - 7079
C 25
26e jaargang
31 januari 1983
Uitgave
in de Nederlandse taal Mededelingen en bekendmakingen
Inhoud I Mededelingen
Europees Parlement
Schriftelijke vragen met antwoord:
nr. 2025 / 80 van de heer André Damseaux aan de Commissie
Betreft: Wettelijke vergunning voor het besturen van jachten en sport- of pleziervaartuigen
(aanvullend antwoord) 1
nr. 831/82 van de heer Aart Geurtsen aan de Commissie
Betreft: Vrijstelling van BTW voor instellingen van syndicale aard 1
nr. 833/82 van de heer Roger-Gérard Schwartzenberg aan de Commissie
Betreft: Advies van het Parlement inzake de vijfde richtlijn en de richtlijn-Vredeling 2
nr. 983/82 van de heer Michael Welsh aan de Commissie
Betreft: Ontwikkeling van de gemeenschappelijke markt 3
nr. 997/82 van de heer Vincent Ansquer aan de Commissie
Betreft: Uitvoering van het mandaat van 30 mei op het gebied van de gemeenschappelijke
beleidsvormen 4
nr. 1051/82 van de heer Fernand Herman aan de Commissie
Betreft: De Europese markt voor zout 4
nr. 1102/82 van de heer Stanley Johnson aan de Commissie
Betreft: Milieubescherming 5
nr. 1103/82 van de heer Stanley Johnson aan de Commissie
Betreft: Europees Milieufonds 5
nr. 1125/82 van de heer Sean Flanagan aan de Commissie
Betreft: Steun voor de filmindustrie in de Gemeenschap 6
nr. 1133/82 van de heer Pierre-Bernard Cousté aan de Raad
Betreft: Voorstellen van de Commissie over arbeidsaangelegenheden en sociale zaken 6
1 (Vervolg z.o.z.) Inhoud (vervolg) nr. 1143/82 van de heer Jens-Peter Bonde aan de Commissie
Betreft: Overeenkomsten tussen Lid-Staten en derde landen 7
nr. 1162/82 van mevrouw Ien van den Heuvel en de heer Eisso Woltjer aan de
Commissie
Betreft: Acties in Zuid-Frankrijk tegen import van Spaanse produkten 7
nr. 1164/82 van mevrouw Magdalene Hoff aan de Commissie
Betreft: Invoer van staal uit landen van het Oostblok 8
nr. 1173/82 van de heer Jens-Peter Bonde aan de Raad
Betreft: Nieuwe verplichtingen voor de Lid-Staten 8
nr. 1175/82 van de heer Jens-Peter Bonde aan de Raad
Betreft: Vetorecht 9
nr. 1176/82 van de heer Jens-Peter Bonde aan de Raad
Betreft: Bindende besluiten 9
nr. 1186/82 van de heer Jens-Peter Bonde aan de Raad
Betreft: Verdragsbepalingen 9
nr. 1190/82 van de heer Jens-Peter Bonde aan de Raad
Betreft: Het Verdrag van Rome 9
nr. 1192/82 van de heer Jens-Peter Bonde aan de Raad
Betreft: Het Akkoord van Luxemburg 9
Gecombineerd antwoord op de schriftelijke vragen nrs.  1175/82, 1176/82, 1186/82,
1190/82 en 1192/82 10
nr. 1177/82 van de heer Jens-Peter Bonde aan de Raad
Betreft: Deense soevereiniteit naar de EG 10
nr. 1182/82 van de heer Jens-Peter Bonde aan de Raad
Betreft: Externe onderhandelingsbevoegdheden 10
nr. 1184/82 van de heer Jens-Peter Bonde aan de Raad
Betreft: Artikel 4 van het EEG-Verdrag 10
nr. 1196/82 van de heer Jens-Peter Bonde aan de Raad
Betreft: Maximumtarief 11
nr. 1200/82 van de heer Jens-Peter Bonde aan de Raad
Betreft: Artikel 119 van het Verdrag van Rome 11
nr. 1211/82 van de heer Eisso Woltjer aan de Commissie
Betreft: Het tongbestand van de Noordzee 11
nr. 1215/82 van de heer Willy Vernimmen aan de Raad
Betreft: Amerikaanse maatregelen tegen twee Franse bedrijven 13
nr. 1218/82 van de heer Pierre-Bernard Cousté aan de Commissie
Betreft: Vestigingsplaats van het Europese Merkenbureau 13
nr. 1220/82 van de heer Pierre-Bernard Cousté aan de Raad
Betreft: Onderhandelingen ter vereenvoudiging van de vrije dienstverlening in verzekeringen ... 13
nr. 1222/82 van mevrouw Winifred Ewing aan de Commissie
Betreft: Steun van de Gemeenschap aan minderheidsculturen 14
nr. 1242/82 van de heer Manlio Cecovini aan de Commissie
Betreft: Harmonisatie van de nationale wetgevingen inzake vivisectie 15
(Vervolg op blz. 3 van de omslag) Inhoud (vervolg) nr. 1249/82 van de heer Roland Boyes aan de Raad
Betreft: Invoer van elektronische apparatuur- 15
nr. 1253/82 van de heer Ernest Glinne aan de Commissie
Betreft: Het vrijhandelsbeginsel 16
nr. 1271/82 van de heer Hemmo Muntingh aan de Commissie
Betreft: Richtlijn inzake het behoud van de vogelstand 16
nr. 1272/82 van mevrouw Yvette Fuillet aan de Commissie
Betreft: Regeling voor geïntegreerde programma's 17
nr. 1281/82 van de heer Robert Moreland aan de Commissie
Betreft: Elektriciteit uit hydro-elektrische centrales met gering verval in de Gemeenschap 17
nr. 1290/82 van de heer Yves Galland aan de Commissie
Betreft: Inbreuken op het vrije mededingingsbeginsel 19
nr. 1294/82 van de heer Pierre-Bernard Cousté aan de Commissie
Betreft: Italiaanse staalproduktie 20
nr. 1299/82 van de heer Jens-Peter Bonde aan de Commissie
Betreft: Hogere belasting op auto's 20
nr. 1302/82 van Sir John Stewart-Clark aan de Commissie
Betreft: Loon- en salarisraden 21
nr. 1303/82 van de heer Karl von Wogau aan de Commissie
Betreft: Invoerverbod van een artikel dat in een andere Lid-Staat op wettige wijze wordt
vervaardigd en in de handel gebracht, op grond van paragraaf 3 van de Duitse UWG 21
nr.  Daarentegen is voor de besturing van jachten en sport- of
pleziervaartuigen op kanalen, in havens en op zee de
situatie heel wat minder duidelijk. In sommige Lid-Staten
is zelfs geen enkel examen vereist. Kan de Commissie een
overzicht van deze toestand per Lid-Staat geven?
Aanvullend antwoord van de heer Contogeorgis
namens de Commissie
(17 december 1982)
Als aanvulling op het antwoord van 17 december 1981 (l)
deelt de Commissie het geachte Parlementslid mede dat
op dit ogenblik alleen de Belgische, Engelse, Deense,
Griekse en Duitse administraties hebben gereageerd op de
door haar diensten ondernomen stappen.
Uit de verstrekte gegevens blijkt dat in slechts twee
Lid-Staten, namelijk de Bondsrepubliek Duitsland (in
duidelijk omschreven gevallen) en Griekenland, een
examen moet worden afgelegd ter verkrijging van een
vergunning voor het besturen van een jacht of een
pleziervaartuig. In het Verenigd Koninkrijk, Denemar­ken en België worden dergelijke vergunningen op eenvou­
dig verzoek, dus zonder examen, afgeleverd.
0) PB nr. C 153 van 22. 6. 1981.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 831/82
van de heer Aart Geurtsen (L - NL)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(5 juli 1982)
Betreft: Vrijstelling van BTW voor instellingen van
syndicale aard
In artikel 13, sub A, eerste lid, punt 1, van de zesde
BTW-richtlijn is een vrij stelling opgenomen voor diensten
en nauw daarmee samenhangende goederenleveringen
ten behoeve van hun leden in het collectief belang tegen
een statutair vastgestelde contributie door o.m. instellin­
gen zonder winstoogmerk met doeleinden van syndicale
aard, mits deze vrijstelling niet tot concurrentievervalsing
kan leiden. Op grond van bijlage G, punt 2, van deze
richtlijn kunnen bedoelde instellingen gedurende een
driejarige overgangsperiode (die is verstreken op
31 december 1981) opteren voor het ondernemerschap,
zodat de bedoelde vrijstelling niet op hen van toepas­
sing is.
 Problemen zijn gerezen rond de betekenis van de term
„syndicaal", waarvoor in de Engelse versie de term
„trade-union" wordt gebezigd. Op grond van deze laatste
term wordt er in twee Lid-Staten vanuit gegaan, dat de
vrijstelling alleen van toepassing is op organisaties van
werknemers. In andere Lid-Staten, waaronder Neder­
land, menen de fiscale autoriteiten dat de vrijstelling zich
ook uitstrekt tot organisaties van ondernemers, zodat
hun keuzemogelijkheid door het verstrijken van de
overgangstijd is beëindigd. Nr. C 25/2 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 1. 83
Dit leidt niet alleen tot verschillen tussen de Lid-Staten op
het enige belastinggebied, dat in ieder geval voor wat
betreft de grondslagen der belastingheffing geacht wordt
vrijwel volledig te zijn geharmoniseerd, maar bovendien
tot strijd met het uitgangspunt van de BTW-heffing,
aangezien bij ondernemersorganisaties, waarvan de leden
belastingplichtig zijn, hun niet-belastingplicht de niet-te-
rugvorderbaarheid van de voorbelasting tot gevolg heeft
en aldus binnen de ondernemersketen een cumulatief
effect veroorzaakt. Vooral met het oog op dit laatste lijkt
de enige juiste interpretatie van hoger genoemd artikel 13,
sub A, eerste lid, punt 1, te zijn, dat de vrijstelling zich
beperkt tot werknemersorganisaties, zoals dat ook in de
Engelse tekst tot uitdrukking is gebracht.
 Wil de Commissie, ter beëindiging van de op dit gebied
bestaande misverstanden en verschillen, duidelijk en
expliciet verklaren, dat tot de instellingen zonder win­
stoogmerk met doeleinden van syndicale aard, genoemd
in artikel 13, sub A, eerste lid, punt 1, van de zesde
BTW-richtlijn, alleen behoren organisaties van werkne­
mers en dat bijgevolg de daar geregelde vrijstelling niet
van toepassing is op ondernemersorganisaties, zodat deze
ook na het verstrijken van de in punt 2 van bijlage G
genoemde overgangstijd kunnen (blijven) opteren voor
het ondernemerschap?
Antwoord van de heer Tugendhat
namens de Commissie
(21 december 1982)
De Commissie is op de hoogte van de taalverschillen in de
tekst van artikel 13, sub A.l .1, van de zesde BTW-richt­
lijn. In sommige versies komt het woord „syndicaal"
voor, dat verscheidene betekenissen heeft, terwijl in
andere de zeer nauwkeurige term „trade union" wordt
gebruikt.
De Commissie is van mening dat deze verschillen geen
praktische gevolgen zouden moeten hebben voor instel­
lingen zonder winstoogmerk (beroepsorganisaties, werk­
gevers- of werknemersorganisaties) die hun activiteit
beperken tot het behartigen van de collectieve belangen
van hun leden. In dat geval handelen deze instellingen
immers als de emanatie van de collectiviteit van hun leden
en geven de door deze laatste overgemaakte bijdragen
derhalve vaste vorm aan het Lidmaatschap van een
vereniging, zonder als tegenprestatie voor verleende
diensten te gelden. Deze organisaties vallen derhalve
buiten het toepassingsgebied van de BTW.
Bovengenoemde organisaties die zich niet uitsluitend
bezighouden met de collectieve vertegenwoordiging van
hun leden zijn wel aan de belasting onderworpen wanneer
de geïnde bijdragen in feite de tegenprestatie vormen voor
persoonlijke dienstverlening aan hun leden.
 Het standpunt van de Commissie ter zake werd door het
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
bevestigd in de zaken 154/80 (») en 89/81 (2). In zaak 89/81 verklaarde het Hof het volgende: „Wan­
neer iemands werkzaamheden uitsluitend bestaan in het
verschaffen van prestaties zonder directe tegenprestatie,
ontbreekt een belastinggrondslag; deze prestaties om niet
zijn dus niet onderworpen aan de belasting over de
toegevoegde waarde.".
In zaak 154/80 verklaarde het Hof dat om te bepalen of
er vergoeding voor verleende diensten is, een dergelijke
vergoeding in een geldbedrag moet kunnen worden
uitgedrukt.
Dit is de context waarin de draagwijdte van de vrijstelling
als bepaald in artikel 13, sub A. 1.1, van de zesde richtlijn
moet worden beschouwd en derhalve conclusies uit de
door het geachte Parlementslid aangehaalde taalverschil­
len dienen te worden getrokken.
Op grond van bovenstaande analyse is de Commissie van
mening dat de invloed van dergelijke verschillen vermoe­
delijk gering is aangezien zij waarschijnlijk alleen betrek­
king hebben op aan hun leden verschafte diensten van
beroeps- of werkgeversorganisaties die:
— aan de belasting zijn onderworpen;
— statutaire bijdragen innen die als tegenprestatie voor
dergelijke diensten kunnen worden beschouwd.
Het ligt derhalve niet in de bedoeling van de Commissie
een wijziging van de richtlijn in de door het geachte
Parlementslid gewenste zin voor te stellen.
(J) Jurisprudentie van het Hof van Justitie 1981, blz. 445.
(2) Nog niet gepubliceerd.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 833/82
van de heer Roger-Gérard Schwartzenberg (S - F)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(5 juli 1982)
Betreft: Advies van het Parlement inzake vijfde richtlijn
en de richtlijn-Vredeling
De Commissie van de Gemeenschappen heeft al diverse
malen beweerd dat zij nauwgezet rekening zal houden
met de adviezen van het Europese Parlement en van het
Economisch en Sociaal Comité over de inspraak in de
Europese naamloze vennootschap en met de richtlijn
inzake de voorlichting van werknemers in multinationale
ondernemingen.
Is de Commissie, nu die adviezen inmiddels genoegzaam
bekend zijn, voornemens haar oorspronkelijke voorstel­
len in te trekken en daarvoor in de plaats de amendemen­
ten aan te houden van het Parlement en van het Comité op
basis van artikel 149 van het EEG-Verdrag, alvorens de
tekst ter goedkeuring aan de Raad voor te leggen? 31. 1. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 25/3
Antwoord van de heer Richard
namens de Commissie
(21 december 1982)
Naar aanleiding van het advies dat het Europese Parle­
ment op 11 mei 1982 uitbracht over het voorstel voor een
vijfde richtlijn betreffende de structuur van de naamloze
vennootschap en de medezeggenschap van werkne­
mers (1), deelde de Commissie het Parlement op 15
september 1982 mede welk gevolg zij voornemens is aan
dit advies te geven, namelijk het voorleggen aan de Raad
van een gewijzigd voorstel dat in ruime mate rekening
houdt met de standpunten van het Parlement.
Wat het voorstel voor een richtlijn inzake de voorlichting
en de raadpleging van de werknemers in ondernemingen
met een ingewikkelde en in het bijzonder een transnatio­
nale structuur (2) betreft, stemde het Parlement op 13
oktober 1982 over de amendementen op dat voorstel en
moet het zich nog over de ontwerp-resolutie uitspreken.
 Op 17 november 1982 heeft de Commissie het Europese
Parlement medegedeeld wat zij, in het licht van de door
het Parlement goedgekeurde wijzigingen, met haar voor­
stel denkt te doen.
0) PB nr. C 131 van 13. 12. 1972.
(2) PB nr. C 297 van 15. 11. 1980.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 983/82
van de heer Michael Welsh (ED - GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(6 augustus 1982)
Betreft: Ontwikkeling van de gemeenschappelijke
markt
1. Hoelang wacht de Commissie reeds op goedkeuring
door de Raad van haar voorstellen inzake de aansprake­
lijkheid van fabrikanten voor hun produkten,
— misleidende reclame,
— huis-aan-huis verkoop?
2. Verwacht zij dat deze drie ontwerp-richtlijnen voor
het einde van 1982 zullen worden goedgekeurd?
3. Acht de Commissie de drie richtlijnen essentieel
voor de totstandkoming van de gemeenschappelijke
markt, gezien het feit dat zij zelfheeft toegegeven dat er in
1981 ten minste tweemaal zoveel belemmeringen van het
vrije verkeer van goederen waren als in de jaren daar­
voor (*)?
4. Is de Commissie voornemens, gezien de tijd die de
Raad voor de goedkeuring van voorstellen nodig heeft,
deze drie voorstellen in te trekken? 5. Wat vindt de Commissie van het antwoord dat de
fungerend Voorzitter van de Raad op 10 maart jl. (2) op
de mondelinge vraag van de heer Welsh (H-741/81) gaf,
namelijk dat de Raad zich niet over het belang of over
andere aspecten van de drie ontwerp-richtlijnen kon
uitspreken, omdat zij nog bij het COREPER in behand-
ling waren?
6. Is de Commissie het ermee eens dat dit aantoont dat
er een ernstige lacune bestaat in de communautaire
besluitvormingsprocedure, die ertoe leidt dat de ambte­
naren van het COREPER en zijn subcommissies zich de
bevoegdheid aanmeten een belangrijke beleidsbeslissing
te nemen en - soms jarenlang - over bepaalde kwesties
van gedachten te wisselen zonder inachtneming en
bespreking van de richtsnoeren van ministers?
7. Is zij voornemens voorstellen in te dienen om
hieraan een einde te maken?
8. Is zij voornemens in al haar toekomstige voorstellen
een uiterste datum op te nemen na overschrijding waar­
van het betrokken voorstel automatisch wordt ingetrok­
ken indien het niet door de Raad met gekwalificeerde
meerderheid van stemmen is aangenomen?
9. Heeft zij de invloed van deze zaken op de Europese
publieke opinie overwogen?
(») Doe. COM(81) 313 van 17. 6. 1981.
 (2) Handelingen van het Europese Parlement nr. 1-282 (maart
1982), blz. 128.
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(16 december 1982)
1. De ontwerp-richtlijn inzake produktenaansprake-
lijkheid is op 23 juli 1976 door de Commissie bij de Raad
ingediend 0). De Raad heeft deze richtlijn op 31 januari
1980 in behandeling genomen en het verloop van de
daarop betrekking hebbende besprekingen biedt een
normaal beeld.
De ontwerp-richtlijn inzake misleidende en oneerlijke
reclame werd op 27 februari 1978 door de Commissie bij
de Raad ingediend, die op 24 april 1979 met de
bespreking ervan is aangevangen.
De ontwerp-richtlijn inzake huis-aan-huisverkoop is op
5 januari 1977 door de Commissie bij de Raad inge­
diend (2), waar deze op 15 december 1977 in behandeling
is genomen.
2. De richtlijn inzake huis-aan-huisverkoop kan, naar
zich laat aanzien, nog tegen eind 1982 definitief worden
vastgesteld.
3. Ja. De drie genoemde richtlijnen zijn niet alleen van
belang vanuit het oogpunt van totstandkoming van de
gemeenschappelijke markt, omdat daarmee mededin­
gingsdistorsies worden weggenomen, maar ook vanuit Nr. C 25/4 Püblikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 1. 83
dat van de consumentenbescherming. De drie richtlijnen
zijn dan ook in zowel het eerste (3) als in het tweede (4)
EEG-consumentenprogramma opgenomen, die door het
Europese Parlement, het Economisch en Sociaal Comité
en de Raad zijn goedgekeurd.
4. Neen. De Commissie heeft niet het voornemen deze
voorstellen in te trekken.
5 t/m 9. Het geachte Parlementslid realiseert zich
ongetwijfeld, dat, aangezien de in deze ontwerp-richtlij-
nen aan de orde zijnde problematiek complex van aard is,
bespreking ervan in de Raad dikwijls veel - in de ogen
van het Europese publiek wel eens te veel - tijd vergt.
Aangezien de ontwerp-richtlijnen op artikel 100,
EEG-Verdrag, berusten, dienen zij met eenparigheid van
stemmen te worden vastgesteld.
 De Commissie is niet voornemens om in al haar toekom­
stige voorstellen een vervaltermijn op te nemen, zodat
haar voorstellen automatisch, na verstrijken van die
termijn, geacht moeten worden te zijn ingetrokken.
(!) PB nr. C 241 van 14. 10. 1976.
(2) PBnr. C 70 van 21. 3. 1978.
(3) PB nr. C 92 van 25. 4. 1975.
(«) PBnr. C 133 van 3. 6. 1981.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 997/82
van de heer Vincent Ansquer (DEP - F)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(6 augustus 1982)
Betreft: Uitvoering van het mandaat van 30 mei op het
gebied van de gemeenschappelijke beleids­
vormen
Wat denkt de Commissie te doen om de mogelijkheid te
scheppen dat de gemeenschappelijke beleidsvormen zich
in het kader van de uitvoering van het mandaat van 30
mei ten volle kunnen ontplooien, met name op het gebied
van het energiebesparingsbeleid, het onderzoek, de indus­
trie, de innovatie en het regionaal beleid?
Antwoord van de heer Thorn
namens de Commissie
(15 december 1982)
Voor de uitvoering van het mandaat heeft de Commissie
activiteiten ontwikkeld, die zich over drie fasen uit­
strekken.
 Tijdens de eerste fase heeft de Commissie de grote lijnen
vastgesteld van maatregelen die dienen te worden geno­
men om het mandaat van 30 mei 1980 uit te voeren. In
deze beleidslijnen wordt rekening gehouden met een
analyse van de huidige toestand in de Gemeenschap en
met de te verwachten ontwikkeling van de Europese inte­
gratie. Zij zijn vastgesteld in het verslag dat de Commissie
op 24 juni 1981 heeft opgesteld. Tijdens de tweede fase heeft de Commissie haar beleids­
lijnen aan de hand van een reeks mededelingen (*) nader
omschreven en toegelicht. Hierin wordt uiteengezet wat
ten aanzien van de belangrijkste gebieden van werkzaam­
heid de strategie zou kunnen zijn van de Gemeenschap om
een antwoord te geven op de huidige moeilijkheden en
uitdagingen. Deze mededelingen hebben betrekking op de
energie, de industriële innovatie, de industriële ontwik­
keling, het wetenschappelijke en technische onderzoek,
de landbouw, de herziening van het Europees Fonds voor
Regionale Ontwikkeling, de ontwikkeling van de Mid-
dellandse-Zeegebieden, het scheppen van werkgelegen­
heid. De Commissie heeft bovendien in haar ontwerp
voor het vijfde programma voor het economisch beleid op
middellange termijn onderstreept, met welke prioriteiten
rekening dient te worden gehouden bij het voeren van het
communautaire economisch beleid met het oog op het
bereiken van met elkaar overeenstemmende doelstellin­
gen. Zij heeft eveneens medegedeeld welke haar ideeën
zijn om de binnenlandse markt te versterken, aangezien
de exploitatie hiervan bepalend is voor het succes van de
Europese integratie en voor de ontwikkeling van een
krachtig commercieel beleid.
 Wat ten slotte de derde fase van activiteiten betreft, deze
omvat concrete maatregelen. Zij moet door middel van
concrete voorstellen en eventueel door teksten van regle­
mentaire aard gebruik maken van de verschillende ele­
menten die, volgens de Commissie, een respons kunnen
vormen op de vraagstukken in verband met het mandaat.
De ongelijke complexiteit van de ontwerpen en de
verschillen in politieke rijpheid van de voorgestelde
oplossingen rechtvaardigen voor elk dossier een afwikke­
ling op grond van zijn eigen merites.
De Commissie is van plan haar maatregelen voort te
zetten met het oog op de verdere toepassing van de
gemeenschappelijke beleidslijnen, die zij ter uitvoering
van het mandaat van 30 mei 1980 heeft voorgesteld. Zij
spreekt de wens uit dat het Europese Parlement steun
verleent aan de voorstellen die met het oog op de
goedkeuring door de Raad in dit kader zijn genomen.
(*) Supplement 4/81 bij het Bulletin van de Europese Gemeen­
schappen.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1051/82
van de heer Fernand Herman (PPE - B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(13 augustus 1982)
Betreft: De Europese markt voor zout
De Franse Regering heeft in verband met de voorgenomen
opening van een zoutmijn in de Elzas met een produktie-
capaciteit van 300 000 tot 500 000 ton zout per jaar, er
herhaaldelijk op gewezen dat zij de hoeveelheid gezuiverd
zout die door de kalimijnen van de Elzas op de Franse 31. 1. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 25/5
markt zou mogen worden verkocht, tot 100 000 ton zou
beperken. In dit verband heeft de Franse minister voor
Milieuzaken tijdens de indiening van de begroting van
zijn Ministerie bij de Senaat op 30 november 1981
verklaard dat de in de Elzas aan te leggen zoutmijn niet
meer dan 100 000 ton op de Franse markt zou mogen
afzetten (Journal Officiel - Débats du Sénat, blz. 3374).
Op 16 februari 1982 heeft de Franse premier opnieuw
gezegd dat niet meer dan 100 000 ton zout (uit de
zoutmijn in de Elzas) jaarlijks in Frankrijk mag worden
verkocht.
Deze contingentering van de verkoop op de Franse markt
betekent dat de rest van de produktie, te weten 200 000
tot 400 000 ton per jaar, moet worden uitgevoerd.
Aangezien het aandeel van de vervoerkosten in de
zoutprijs hoog is, zal dit restant in zijn totaliteit in de
aangrenzende landen, Lid-Staten van de EEG, moeten
worden afgezet.
 Is de Commissie van mening dat het hierboven beschreven
project betreffende de aanleg van een zoutmijn in de Elzas
waarvan de afzet in Frankrijk van overheidswege zal
worden beperkt verenigbaar is met de bepalingen van het
Verdrag van Rome, met name met die welke betrekking
hebben op de concurrentie, de non-discriminatie en het
vrije verkeer van goederen?
Antwoord van de heer Andriessen
namens de Commissie
(17 december 1982)
De bouw in Frankrijk van een zoutziederij om een
gedeelte van het zout, dat door de kalimijnen van de Elzas
in de Rijn wordt geloosd, te recupereren en in de hand te
brengen, is een project dat in het kader van de interna­
tionale onderhandelingen over de vermindering van de
verontreiniging van de Rijn wordt voorgesteld. De
Commissie beschikt niet over genoeg elementen om te
oordelen of de geplande maatregelen in overeenstemming
zijn met de regels van het EEG-Verdrag. Wat meer in het
bijzonder de mededingingsregels van het EEG-Verdrag
betreft en voor zover het project van staatssteun profi­
teert, dienen deze maatregelen op grond van artikel 93,
lid 3, de Commissie ter kennis te worden gebracht. Een
dergelijke kennisgeving heeft niet plaatsgevonden.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1102/82
van de heer Stanley Johnson (ED - GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(27 augustus 1982)
Betreft: Milieubescherming
Kan de Commissie, gezien de bezorgdheid van milieuor­
ganisaties over de gevolgen voor de natuurbescherming en de doeleinden van Richtlijn 79/409/EEG (*) die
besloten liggen in veel van de onder de punten 11.2 (A)
(bebouwing) en 11.2 (D) (visserij - visteelt) van het
„Geïntegreerd ontwikkelingsprogramma voor de Wes­
tern Isles van Schotland" (Verordening (EEG) nr. 1939/
81) (2) en met het oog op de in deze verordening gestelde
eis „dat de maatregelen verenigbaar zijn met het milieu­
beheer", mededelen of zij zal verzoeken om uitvoering
van milieueffectrapportages bij alle in dit kader geplande
projecten en zal de Commissie eerst bij een negatieve
uitkomst van deze rapportages fondsen beschikbaar
stellen voor de betrokken projecten?
(') PB nr. L 103 van 25. 4. 1979, blz. 1.
(2) PB nr. L 197 van 20. 7. 1981, blz. 6.
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(22 december 1982)
In het geïntegreerde ontwikkelingsprogramma voor de
Western Isles zijn de maatregelen vermeld die in het kader
van de nationale wetgeving zullen worden genomen ter
bescherming van het milieu en die onder andere betrek­
king hebben op 35 biotopen van bijzonder wetenschap­
pelijke belang, vier nationale natuurreservaten en een
aantal typische landschappen op de Western Isles. In het
programma is verder bepaald dat de „Nature Conservan-
cy Council" (Natuurbeschermingsraad) met betrekking
tot voorstellen voor projecten, adviezen en evaluaties zal
geven, zo nodig gebaseerd op onderzoek ter plaatse. Te
verwachten milieueffecten zullen worden vastgesteld en
er zal bijzondere aandacht worden besteed aan mogelijke
schadelijke gevolgen zodat de effecten op het milieu
worden geminimiseerd.
 De Commissie stelt voor een financiële bijdrage te
verstrekken aan de Natuurbeschermingsraad ten einde
deze in staat te stellen te verwachten belangrijke effecten
van het programma op het milieu te evalueren, de
bestaande maatregelen tot bescherming van het milieu te
onderzoeken, te bepalen welke bijkomende maatregelen
nodig zijn en de doeltreffendheid van deze maatregelen te
verifiëren.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1103/82
van de heer Stanley Johnson (ED - GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(27 augustus 1982)
Betreft: Europees Milieufonds
Kan de Commissie, gelet op het antwoord van de Graaf
van Mansfield (Handelingen Hogerhuis van 27 mei 1982,
kolom 1355) dat luidde „de Europese Gemeenschap is Nr. C 25/6 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 1. 83
zich er terdege van bewust van dat wij het een onbevre­
digende situatie achten dat een geïntegreerd programma
niet steunt op een geïntegreerde communautaire financie­
ring" en gezien het feit dat het ontbreken van fondsen
voor milieubescherming een van de belangrijkste hiaten
bij de financiering van dit programma vormt, mededelen
of zij door het Verenigd Koninkrijk geestdriftig werd
gesteund bij haar streven naar de instelling en adequate
financiering van een Europees Milieufonds?
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(3 januari 1983)
De Commissie heeft nota kunnen nemen van het grote
belang dat de overheidsinstellingen en bepaalde sectoren
van het bedrijfsleven in het Verenigd Koninkrijk hechten
aan een adequate financiering van het milieu op de
begroting van de Gemeenschap, maar beschikt nog niet
over informatie die het haar mogelijk zou kunnen maken
de houding van de Britse autoriteiten als „geestdriftige
steun" te omschrijven.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1125/82
van de heer Sean Flanagan (DEP - IRL)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(9 september 1982)
Betreft: Steun voor de filmindustrie in de Gemeen­
schap
Kan de Commissie gegevens verschaffen over de omvang
van de financiële steun die door elk van de Lid-Staten
wordt gegeven om de nationale filmindustrie te bevor­
deren?
In hoeverre is de particuliere sector in de Lid-Staten
betrokken bij de filmindustrie?
Kan de Commissie voor elk van de Lid-Staten cijfers
geven over het aantal werknemers in de filmindustrie?
Ziet de Commissie in de toekomst een taak voor de
Gemeenschap in deze sector van de economie en bestaat
er eventueel de mogelijkheid dat Gemeenschapssubsidie
aan de filmindustrie zal worden verleend?
Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(23 januari 1983)
De Commissie heeft er altijd naar gestreefd de nationale
steunmaatregelen voor de filmindustrie naar inhoud en
vorm te harmoniseren. De steun voor de filmproduktie in de voornaamste filmproducerende Lid-Staten beloopt
thans 13 to 15% van de ontvangsten. De Commissie heeft
in 1975, met de Lid-Staten, een overzicht opgemaakt van
de in de EEG bestaande steunregelingen voor de filmpro­
duktie. Dit overzicht staat ter beschikking van het geachte
Parlementslid.
De nationale statistische gegevens, waarop de commu­
nautaire statistieken berusten, zijn zeer fragmentarisch
ten aanzien van het aantal arbeidsplaatsen voor artistiek
en technisch personeel, zowel als voor filmarbeiders en
personeel van studio's en laboratoria. Zelfs een indicatie
van de werkgelegenheid die deze industrie in de Gemeen­
schap verschaft kan niet worden gegeven.
De Commissie beschikt evenmin over nauwkeurige sta­
tistische gegevens over de verdeling in particuliere en
openbare ondernemingen. Zij is evenwel van oordeel dat
verreweg de meeste filmondernemingen in eigenlijke zin
tot de particuliere sector behoren.
 Het lijdt geen twijfel dat naast de nationale steun aan de
filmindustrie maatregelen zouden kunnen worden over­
wogen welke tot doel hebben op nationaal niveau en op
het niveau van de Gemeenschap de industriële en com­
merciële infrastructuur in stand te houden die onontbeer­
lijk is voor de produktie, de distributie en de exploitatie
van film werken.
In dit opzicht verdienen maatregelen zoals in het ont­
werp-verslag van mevrouw Pruvot (*) over de bevorde­
ring van het filmwezen in de landen van de Gemeenschap
worden voorgesteld zorgvuldige overweging, zonder dat
daarbij de vereisten die uit het EEG-Verdrag voortvloeien
uit het oog mogen worden verloren.
C1) Doe. PE 76975.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1133/82
van de heer Pierre-Bernard Cousté (DEP - F)
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(22 september 1982)
Betreft: Voorstellen van de Commissie over arbeidsaan-
gelegenheden en sociale zaken
In antwoord op mijn vraag nr. 1728/81 (J) over de na
afloop van de zitting van de Raad van 8 december 1981
afgelegde verklaringen omtrent arbeidsaangelegenheden
en sociale zaken verklaarde de Raad op 26 maart 1982
dat deze zitting een aantal gegevens aan het licht had
gebracht die de Commissie kon gebruiken bij de opstel­
ling van haar voorstellen ter zake en deelde hij mede dat
hij deze voorstellen binnenkort zou ontvangen.
Kan de Raad thans mededelen welke voorstellen hij
inmiddels heeft ontvangen en welke besluiten hij denkt te
nemen?
(») PBnr. C 111 van 3. 5. 1982, blz. 13. 31. 1. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 25/7
Antwoord
(17 december 1982)
De Raad heeft op 15 oktober 1982 voorstellen van de
Commissie ontvangen inzake het hernieuwd onderzoek
van de regels van het Europees Sociaal Fonds.
 De Raad heeft het Europese Parlement en het Economisch
en Sociaal Comité over deze voorstellen geraadpleegd, en
wil zo spoedig mogelijk over dit onderwerp beraadsla­
gen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1143/82
van de heer Jens-Peter Bonde (CDI - DK)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(22 september 1982)
Betreft: Overeenkomsten tussen Lid-Staten en derde
landen
Kan de Commissie een volledig overzicht geven van de
interne EG-regelingen volgens welke het voor de tien
Lid-Staten uitgesloten is zelfstandig met derde landen
overeenkomsten te sluiten, omdat de bevoegdheid hiertoe
thans is overgeheveld naar en uitsluitend ligt bij EG-in-
stellingen, en kan de Commissie dienovereenkomstig een
overzicht geven van de interne EG-regels volgens welke de
bevoegdheid tot het sluiten van overeenkomsten met
derde landen door de EG-autoriteiten en nationale over­
heden worden gedeeld?
Antwoord van de heer Thorn
namens de Commissie
(21 december 1982)
De interne communautaire regelingen kennen geen enkele
duidelijke bepaling „volgens welke het voor de tien
Lid-Staten uitgesloten is zelfstandig met derde landen
overeenkomsten te sluiten". Daarin komt evenmin een
uitdrukkelijke bepaling voor omtrent de „deling" van de
externe bevoegdheid „door de EG-autoriteiten en natio­
nale overheden".
De vraag welke instantie van de Gemeenschap of de
Lid-Staten de externe bevoegdheid uitoefent wanneer een
interne Gemeenschapsregeling nader moet worden uitge­
werkt in het raam der internationale betrekkingen, wordt
als de tijd daar is voor elk afzonderlijk geval beantwoord
zonder dat tevoren een uitputtende verdeling in abstracto
moet worden gemaakt.
De beslissing wordt genomen op grond van de Verdragen,
gelet op de jurisprudentie van het Hof van Justitie voor
zover dit door zijn arresten en adviezen de bevoegdheid van de Gemeenschap en de bevoegdheid van de Lid-Staten
op het terrein der buitenlandse betrekkingen nader heeft
omlijnd.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1162/82
van mevrouw Ien van den Heuvel en de heer Eisso Woltjer
(S-NL)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(22 september 1982)
Betreft: Acties in Zuid-Frankrijk tegen import van
Spaanse produkten
Is de Commissie op de hoogte van het feit dat in sterk
toenemende mate acties plaatsvinden in Zuid-Frankrijk,
gericht tegen de import van Spaanse produkten in zowel
Frankrijk alsook andere landen van de EG?
Dat deze acties zelf zo ver voeren, dat toeristen middels
vlugschriften wordt ontraden naar Spanje met vakantie te
gaan?
Is de Commissie niet van mening dat dergelijke acties
vanuit een Lid-Staat van de Gemeenschap tegen een
toekomstig lid een goed onderhandelingsklimaat over de
toetreding in de weg staan, en dus ongewenst zijn?
Acht de Commissie het niet tot haar taak behoren om bij
de Franse Regering erop aan te dringen, dat zij alles in het
werk stelt om soortgelijke acties in de toekomst te
voorkomen?
Is de Commissie bereid om in goed overleg met de Spaanse
en de Franse Regering te trachten om middels een
voorlichtingscampagne, de bezorgdheid bij de bevolking
over de aanstaande toetreding van Spanje en Portugal weg
te nemen, ten einde het klimaat voor de uitbreiding van de
Gemeenschap te verbeteren?
Antwoord van de heer Natali
namens de Commissie
(22 december 1982)
De Commissie beschikt niet over specifieke informatie
betreffende de door de geachte Parlementsleden gesigna­
leerde acties. Zij betreurt de daden van geweld die bij
momenten hier en daar het vrije verkeer van personen en
van goederen hebben verstoord, en zij heeft ter zake,
binnen het kader van haar bevoegdheid, telkens de nodige
stappen gedaan; maar op grond van de thans beschikbare
informatie constateert zij dat de gesignaleerde acties op
het terrein van de vrije meningsuiting liggen. Zij stelt er
geen prijs op om, door commentaar te leveren op ideeën
die mogelijk ingaan tegen het beleid van de Gemeenschap
met betrekking tot de uitbreiding, een onevenredig grote Nr. C 25/8 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 1. 83
ruchtbaarheid te geven aan gebeurtenissen van louter
plaatselijke betekenis, die van geen invloed zijn op het
verloop van de toetredingsonderhandelingen.
 Uiteraard zal zij ook verder, zoals in het verleden, met de
medewerking van de bevoegde autoriteiten maatregelen
nemen om de publieke opinie in sommige regio's voor te
lichten over en bewust te maken van het belang van de
toetreding.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1164/82
van mevrouw Magdalene Hof f (S - D)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(22 september 1982)
Betreft: Invoer van staal uit landen van het Oostblok
In het VWD van 13 juli 1982 werd erop gewezen dat
Westduitse staalhandelaren jarenlang miljoenen tonnen
gewalst staal tegen niet toegestane dumpingprijzen, bij
voorkeur uit landen van het Oostblok in de Bondsrepu­
bliek zouden hebben gesluisd. Verder moet worden
opgemerkt dat men dit heeft moeten doen omdat de
staalproducenten in de Europese Gemeenschap zich niet
- zoals voorgeschreven - aan de prijzen zouden hebben
gehouden.
 1. Hoeveel en tegen welke prijzen is vanaf 1978 tot op
heden op deze wijze per jaar en per staalhandelaar
vermeld, ingevoerd?
2. Kan ervan uitgegaan worden dat in de bedrijven
waarin staalhandelaren en staalproducenten verenigd
zijn de produktiequota niet door importquota zijn
aangevuld?
3. Zo nee, om welke staalhandelaren, -producenten
gaat het?
4. Hebben naast de Duitse staalhandelaren ook andere
EG-staalhandelaren staal uit het Oostblok inge­
voerd?
5. Hebben zich naast de Duitse staalproducenten ook
andere EG-staalproducenten niet aan de voorge­
schreven prijzen gehouden?
6. Wat zijn de gevolgen van goedkope invoer en het niet
naleven van interne regelingen van de Gemeenschap
met betrekking tot hoeveelheden en prijzen, voor de
werkgelegenheid in de staalindustrie in de Gemeen­
schap?
Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(14 december 1982)
De Commissie heeft met vijf Oosteuropese landen met
staatshandel staalovereenkomsten gesloten. In deze staal-overeenkomsten is bepaald dat voor de invoer uit deze
landen niet de basisprijzen, maar de inkoopprijzen van de
Gemeenschap verminderd met een penetratiemarge van
6 % voor ruwstaal en 4 % voor edelstaal bepalend zijn.
De landen met staatshandel die staalovereenkomsten met
de Gemeenschap hebben gesloten, hebben bovendien de
bevoegdheid hun aanbiedingen aan te passen aan de
representatieve marktprijzen van de Gemeenschap.
De invoer in de Bondsrepubliek Duitsland uit de DDR
wordt geregeld door de bepalingen betreffende de intra-
duitse handel.
Indien bij de invoer uit de partnerlanden van de staal­
overeenkomsten prijsonderbieding plaatsvindt, worden
de in deze overeenkomsten voorgeschreven procedures en
maatregelen toegepast.
De Commissie is geen inbreuk op de prijsvoorschriften
van de staalovereenkomsten in de genoemde mate
bekend; het overgrote deel van de gevallen waarin de
prijsvoorschriften niet in acht werden genomen kon
bevredigend worden geregeld in het kader van de over­
legprocedure waarin de staalovereenkomsten voorzien.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1173/82
van de heer Jens-Peter Bonde (CDI - DK)
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(1 oktober 1982)
Betreft: Nieuwe verplichtingen voor de Lid-Staten
Is ook de Raad van mening dat artikel 235 niet tot nieuwe
verplichtingen voor de Lid-Staten kan leiden?
Antwoord
(22 december 1982)
Een beroep op artikel 235 van het Verdrag tot oprichting
van de Europese Economische Gemeenschap maakt deel
uit van het uitoefenen van de communautaire bevoegd­
heden en moet onderscheiden worden van de herziening
van het Verdrag als bepaald in artikel 236. Een dergelijk
beroep kan voor de Lid-Staten en voor ieder ander subject
van het communautaire recht verplichtingen inhouden
die zij dienen te respecteren.
 De passende maatregelen voor de tenuitvoerlegging van
artikel 235 van het EEG-Verdrag worden door de Raad
met eenparigheid van stemmen op voorstel van de
Commissie en na raadpleging van de Vergadering geno­
men. 31. 1. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 25/9
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1175/82
van de heer Jens-Peter Bonde (CDI - DK)
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(1 oktober 1982)
Betreft: Vetorecht
Deelt de Voorzitter van de Raad de mening van de
voormalige Deense minister-president Hilmar Bauns-
gaard die in 1976 het vetorecht karakteriseerde als „één
van de grondbeginselen op basis waarvan Denemarken
heeft ingestemd met de toetreding tot de Gemeenschap en
dat volgens mij één van de onderdelen is waarvan van
Deense zijde bij normale onderhandelingen en met een
gewone meerderheid in het Folketing niet kan worden
afgestapt."?
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1176/82
van de heer Jens-Peter Bonde (CDI - DK)
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(1 oktober 1982)
Betreft: Bindende besluiten
Is de Raad het eens met onderstaande uitspraak van het
Deense Ministerie van Justitie:
„De Verdragen geven de Instellingen geen algemene
bevoegdheid tot het uitvaardigen van bindende beslui­
ten. Een Instelling kan slechts een dergelijk besluit
uitvaardigen indien zij hiertoe krachtens een Ver­
dragsartikel uitdrukkelijk bevoegd is.".
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1186/82
van de heer Jens-Peter Bonde (CDI - DK)
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(1 oktober 1982)
Betreft: Verdragsbepalingen
Is de Raad het eens met onderstaande uitspraak van het
Deense Ministerie van Buitenlandse Zakerf:
„Derhalve moeten alle besluiten die door Instellingen
van de Gemeenschap worden genomen voldoen aan
twee vereisten. Zij moeten genomen zijn op basis van
een concrete bepaling in het Verdrag en zij moeten
beantwoorden aan de doelstellingen van het Ver­
drag.".
 Is hij het ook eens met onderstaande uitspraak:
„Door de onvoorwaardelijke eis naar een juridische
grondslag in een concrete Verdragsbepaling zijn de Instellingen van de Gemeenschap in beginsel onder­
worpen aan een strenger legaliteitsprincipe dan vol­
gens de Deense wet geldt voor activiteiten van admi­
nistratieve instanties.".
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1190/82
van de heer Jens-Peter Bonde (CDI-DK)
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(1 oktober 1982)
Betreft: Het Verdrag van Rome
Is de Raad het eens met onderstaande uitspraak van Poul
Dalsager, woordvoerder van de sociaal-democraten in
het Folketing tijdens het Euromarktdebat op 4 september
1972:
„Er is dikwijls op gewezen - kennelijk zonder
resultaat - dat het Verdrag van Rome en de overige
Verdragen waartoe Denemarken zich bij toetreding
verbindt, niets over een buitenlands beleid bevatten.
Dit betekent dat indien men in de toekomst de
samenwerking binnen de Europese Gemeenschappen
zou willen uitbreiden tot het buitenlandse beleid -
hetgeen volgens mij weinig waarschijnlijk is - dit
impliceert dat er nieuwe Verdragen of aanvullingen op
het Verdrag van Rome moeten worden aangenomen,
hetgeen onmogelijk is tenzij alle Lid-Staten hiermee
instemmen, en een dergelijke goedkeuring is wat
Denemarken betreft niet mogelijk tenzij deze goed­
keuring tot stand is gekomen volgens dezelfde proce­
dure als die welke voor de toetreding tot de Gemeen­
schap krachtens de grondwet moest worden
gevolgd.".
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1192/82
van de heer Jens-Peter Bonde (CDI - DK)
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(1 oktober 1982)
Betreft: Het Akkoord van Luxemburg
Is de Raad het eens met onderstaande uitspraak van de
heer Poul Dalsager, woordvoerder van de sociaal-demo­
craten, in het Euromarktdebat in het Folketing op
4 september 1972:
„Het Ministerie van Economische Zaken heeft de
Commissie meegedeeld dat de verklaring van de Raad
waarvan het Akkoord van Luxemburg deel uitmaakt,
één van de grondslagen voor de Deense toetreding tot
de Europese Gemeenschappen is, zodat een annule­
ring van het bepaalde in het Akkoord van Luxemburg
niet mogelijk is zonder algemene overeenstemming
hierover bij de Lid-Staten. Dit is natuurlijk interes­
sant, omdat het Akkoord van Luxemburg immers het
zogenaamde vetorecht institueert."? Nr. C 25/10 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. l. 83
Gecombineerd antwoord op de schriftelijke vragen
nrs. 1175/82, 1176/82, 1186/82, 1190/82
en 1192/82
(22 december 1982)
Het is niet gebruikelijk dat de Raad een standpunt
inneemt ten aanzien van verklaringen die buiten de
Raad worden afgelegd.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1177/82
van de heer Jens-Peter Bonde (CDI — DK)
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(1 oktober 1982)
Betreft: Deense soevereiniteit naar de EG
Kan worden bevestigd dat de Europese Gemeenschappen
momenteel slechts die bevoegdheden hebben welke voort­
vloeien uit de Verdragen en de bepalingen die in de
bijlagen I en II bij het wetsvoorstel betreffende overdracht
van Deense soevereiniteit naar de EG zijn vermeld?
Antwoord
(22 december 1982)
De bevoegdheden die de Europese Gemeenschappen
thans bezitten zijn die welke voortvloeien uit de Verdra­
gen tot oprichting van respectievelijk de EGKS, de EEG
en de EGA, zoals deze zijn aangevuld of gewijzigd door de
Verdragen of door andere wetsteksten en zoals deze zijn
uitgelegd door de jurisprudentie van het Hof van Justitie
van de Europese Gemeenschappen.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1182/82
van de heer Jens-Peter Bonde (CDI-DK)
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(1 oktober 1982)
Betreft: Externe onderhandelingsbevoegdheden
Kan het bepaalde van artikel 235 van het Verdrag van
Rome worden gebruikt voor de overdracht van nieuwe
externe onderhandelingsbevoegdheden van de Lid-Staten
naar de Instellingen van de EEG? Kan de Raad voorts gevallen noemen waarin de toepas­
sing van artikel 235 heeft geleid tot overdracht van
externe onderhandelingsbevoegdheden ?
Antwoord
(22 december 1982)
Een beroep op artikel 235 van het Verdrag tot oprichting
van de Europese Economische Gemeenschap betekent
niet dat inzake een optreden op het gebied van de
buitenlandse betrekkingen of op welk gebied dan ook
bevoegdheden van de Lid-Staten aan de Gemeenschap
worden overgedragen. Op grond van dit artikel is de
Raad namelijk bevoegd om met eenparigheid van stem­
men op voorstel van de Commissie en na raadpleging van
de Vergadering passende maatregelen te nemen, wanneer
aan de voorwaarden die in dat artikel gesteld zijn is
voldaan. Deze maatregelen kunnen ook de buitenlandse
betrekkingen, onderhandelingen inbegrepen, betreffen.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1184/82
van de heer Jens-Peter Bonde (CDI - DK)
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(1 oktober 1982)
Betreft: Artikel 4 van het EEG-Verdrag
Is de Raad het ermee eens dat artikel 4 van het Verdrag
waarin wordt bepaald dat „iedere Instelling handelt
binnen de grenzen van de haar door dit Verdrag verleende
bevoegdheden" niet verwijst naar de artikelen 2 en 3 van
het EEG-Verdrag, doch uitsluitend naar het bepaalde in
de volgende delen van het Verdrag daarin de bevoegdhe­
den van de afzonderlijke Instellingen worden vastge­
legd?
Antwoord
(22 december 1982)
Artikel 4, lid 1, tweede alinea, van het Verdrag tot
oprichting van de Europese Economische Gemeenschap
verwijst naar de artikelen 2 en 3 voor zover het, voor de
interpretatie van de bepalingen waarbij bevoegdheden
aan de Instellingen worden toegekend en die voorkomen
in de volgende delen van het Verdrag, noodzakelijk is
naar deze twee artikelen te verwijzen. 31. 1. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 25/11
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1196/82
van de heer Jens-Peter Bonde (CDI - DK)
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(1 oktober 1982)
Betreft: Maximumtarief
Kan een gekwalificeerde meerderheid in de Raad het
zogenaamde maximumtarief verhogen, tenzij een delega­
tie aanvoert dat zij een stijging tot boven het maximum­
tarief als een kwestie van vitaal belang beschouwt
waardoor de verhoging met een veto kan worden tegen­
gehouden? Antwoord
(22 december 1982)
De Raad is niet bevoegd om een oordeel uit te spreken
over de interpretatie of de gefundeerdheid van de arresten
van het Hof van Justitie.
