None
(') PBnr. L 356 van 31. 12. 1977, blz. 1.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 750/82
van de heer Bonde
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(29 juni 1982)
Betreft: Creëring van eigen inkomsten door verkoop
van advertenties
Kan de Raad, aangezien men met de Deenstalige
versie van het tijdschrift van de Commissie met de
verkoop van advertentieruimte is begonnen, meede­
len of hij de Commissie toestemming heeft verleend
een economische activiteit te ontplooien?
Heeft de Raad reeds de vereiste juridische grondslag
geschapen voor het opeisen van de inkomsten uit
advertenties of is hij voornemens zulks te doen?
Geldt de BTW-vrijstelling die de EG-Instellingen
genieten ook voor de economische activiteit van de
Commissie met betrekking tot het uitgeven van een
tijdschrift zodat er GEEN BTW voor druk- en distri-
butiekosten aan de Deense staat worden afgedra­
gen?
Kan de Commissie zonder een speciale juridische
grondslag andere eigen inkomsten creëren, bij voor­
beeld door deze slechts als negatieve kosten op de
bestaande rekeningen te verdisconteren?
Antwoord
(29 september 1982)
De door de geachte Afgevaardigde te berde
gebrachte problemen ressorteren onder het beheer
van de Commissie, die de begroting onder haar
eigen verantwoordelijkheid ten uitvoer legt. SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 756/82
van de heer Balfe
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(29 juni 1982)
Betreft: Tenuitvoerlegging van Richtlijn 77/
62/EEG betreffende overheidsopdrachten
Onlangs zijn verdere bewijzen geleverd van de
ondoelmatigheid van de Richtlijnen 77/62/EEG (l)
en 71/305/EEG (2) met name in twee documenten,
CC81/02 en CC81/03, van het Raadgevend Comité
inzake overheidsopdrachten. Gedurende de periode
1 juni 1980 t/m 31 januari 1982 plaatste de Greater
London Council 75 advertenties; daarop werden
aanvragen voor inschrijvingsformulieren ontvangen
van twintig bedrijven in andere Lid-Staten, waarvan
er zeven de papieren ook inzonden; geen enkele zag
kans aan de criteria van kosten en prijzen te vol­
doen.
 In deze periode bedroeg het aantal door de Lid-Sta­
ten geplaatste advertenties:
België 154
Denemarken 74
Frankrijk 969
Duitsland 537
Ierland 20
Italië 110
(eerst waren er moeilijkheden i. v. m. de wetgeving)
Luxemburg 16
Nederland 192
Griekenland 2
(pas lid geworden)
Verenigd Koninkrijk 842.
Kan de Commissie, aangezien de richtlijn duidelijk
niet wordt toegepast, haar voornemen dienaan­
gaande kenbaar maken? Vindt de Commissie het
niet gepast deze nutteloze en dure richtlijn af te
schaffen?
(') PBnr. L 13 van 15. 1. 1977, blz. 1.
(2) PB nr. L 185 van 16. 8. 1971, blz. 5.
Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(5 oktober 1982)
De door het geachte Parlementslid genoemde cijfers
kunnen toch eigenlijk niet zijn conclusie schragen
dat Richtlijn 77/62/EEG van de Raad van
21 december 1976 betreffende de coördinatie van de
procedures voor het plaatsen van overheidsopdrach­
ten voor leveringen duidelijk niet zou worden toege­
past.
 De Commissie deelt over het geheel genomen niet
de opvattingen van het geachte Parlementslid zoals
deze in zijn vraag naar voren werden gebracht. Nr. C 287/14 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 4. 11.82
De Commissie is met name van mening dat de van
de overheden verlangde inspanningen voor het gra­
tis publiceren in de gehele Gemeenschap van hun
aankondigingen van overheidsopdrachten en het
naleven van de communautaire discipline, weinig
betekenen wanneer men de voordelen voor ogen
houdt die zij bij de mogelijkheid van een daadwer­
kelijke mededinging op dit gebied hebben. Door er
zorg voor te dragen dat alle leveranciers over een
volledige informatie kunnen beschikken en op
gelijke voet worden behandeld, tracht de richtlijn te
verzekeren dat de overheden zich tegen de gunstig­
ste voorwaarden wat betreft kwaliteit en prijs kun­
nen bevoorraden. Voorts moeten de overheden en
hun leveranciers door de werking van de richtlijn
het maximum aan voordelen kunnen trekken uit het
bestaan en de omvang van de gemeenschappelijke
markt.
Er doen zich ongetwijfeld belangrijke moeilijkheden
voor bij de toepassing van deze betrekkelijk nieuwe
communautaire regeling: daartegenover staat even­
wel ook het feit dat er belangrijke vooruitgang werd
geboekt bij de opening van de markt voor over­
heidsopdrachten voor de communautaire concurren­
tie. In dit verband gelieve het geachte Parlementslid
kennis te nemen van de antwoorden die werden
gegeven op schriftelijke vraag nr. 445/82 van de
heer Moreland (') en op mondelinge vraag H-214
82 van Dame Shelagh Roberts (2), waarin de Com­
missie mededeelt dat het geheel van de aan de ver­
betering van de transparantie van de markt voor
overheidsopdrachten verbonden vraagstukken
wordt bestudeerd en binnenkort op alle communau­
taire niveaus aan de orde zal worden gesteld.
 Bij gelegenheid van de besprekingen in het Raadge­
vend Comité inzake overheidsopdrachten over het
door het geachte Parlementslid geciteerde werkdo­
cument, heeft dit comité de Commissie aangemoe­
digd bij haar inspanningen om de belemmeringen
en weerstanden te overwinnen die aan het volledig
succes van het systeem nog in de weg staan en te
bewerkstelligen dat daarmede de daadwerkelijke
concurrentie op het gebied van de overheidsop­
drachten wordt verzekerd, waarbij niet alleen de
leveranciers zijn gebaat maar meer nog de afnemer
en zodoende ook de schatkist.
(') PB nr. C 225 van 30. 8. 1982.
(2) Handelingen van het Europese Parlement, nr. 1-287
(juli 1982).
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 757/82
van de heer Balfe
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(29juni 1982)
Betreft: Reisfaciliteiten Op 19 maart 1982 stelde ik vraag nr. H-25/82 (*):
„Kan de Raad een overzicht geven per 1 januari
1982 van de aard en de omvang van alle reisfaci­
liteiten, hetzij in contanten hetzij in natura, die
door de afzonderlijke Lid-Staten aan leden van
het Europese Parlement zijn verleend."
die op 22 april 1982 als volgt werd beantwoord:
„De Raad beschikt niet over de door het geachte
Parlementslid gevraagde informatie.".
a) Hoe kan de Raad zijn begrotingsbevoegdheden
uitoefenen zonder over details in verband met de
uitgaven te beschikken?
b) Is de Raad ook niet van mening dat de reden
voor zijn terughoudendheid het feit is dat een
aantal Lid-Staten aan hun Europese parlements­
leden reisfaciliteiten bieden, die de door het
Europese Parlement verleende reisvergoedingen
overlappen, zodat het met andere woorden
mogelijk is tweemaal te beuren?
(') Handelingen van het Europese Parlement (april 1982).
 Antwoord
(29 september 1982)
De uitgaven voor de reisfaciliteiten, hetzij in con­
tanten hetzij in natura, die door de afzonderlijke
Lid-Staten aan leden van het Europese Parlement
worden verleend, vallen onder de begroting van die
Lid-Staten en niet onder de begroting van de Euro­
pese Gemeenschappen, die de enige begroting is
waarover de Raad samen met het Parlement zeggen­
schap heeft.
Indien er kans bestaat op overlapping van de door
de Lid-Staten verleende faciliteiten en de door het
Europese Parlement betaalde vergoedingen, dienen
de bevoegde autoriteiten van deze Lid-Staten en die
van het Europese Parlement de aldus ontstane si­
tuatie te onderzoeken.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 768/82
van mevrouw Weber
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(29 juni 1982)
Betreft: Oestrogeenresiduen in kalfsvlees
In mijn vraag nr. 1892/81 (!) vroeg ik of het bij de
kalfsvleesconserven in de Bondsrepubliek Duits­
land, waarin oestrogeen werd aangetroffen, mogelij­
kerwijs ging om vlees afkomstig uit de in de
Gemeenschap na het oestrogeenschandaal van 1980
(') PB nr. C 132 van 24. 5. 1982, blz. 20. 4.11.82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 287/15
opgeslagen voorraden. Het antwoord van de Com­
missie, dat zij geen commentaar kon geven op sug­
gesties over de oorzaak van de aanwezigheid van
oestrogeenresiduen in de betrokken levensmiddelen,
is onbevredigend. Kan de Commissie daarom mede­
delen:
1. of zij inmiddels door de Duitse Regering is inge­
licht omtrent de hoeveelheden afgekeurde
levensmiddelen?
2. wanneer zij het Europese Parlement bijzonderhe­
den over dit incident zal kunnen mededelen?
3. of het vanuit een oogpunt van de volksgezond­
heid en het consumentenbeleid niet juist en
noodzakelijk zou zijn geweest volledig af te zien
van de opslag van het door de consument niet
gewenste kalfsvlees, zoals het Parlement herhaal­
delijk heeft verlangd?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(4 oktober 1982)
1 en 2. Zoals in het antwoord van 28 april 1982 op
de schriftelijke vraag nr. 1892/81 van het geachte
Parlementslid wordt vermeld, heeft de Commissie
de Regering van de Bondsrepubliek Duitsland om
gedetailleerde gegevens over dit voorval betreffende
produkten op basis van kalfsvlees met een zeker
gehalte van oestrogeen verzocht.
 De Regering van de Bondsrepubliek Duitsland heeft
aan de Commissie medegedeeld, dat men aldaar in
het kader van de particuliere voorraadvorming in
totaal 212 ton kalfsvlees opgeslagen heeft. Via extra
controles van de hiertoe bevoegde instanties is
komen vast te staan, dat er bij het opgeslagen kalfs­
vlees geen oestrogeenresiduen zijn geconstateerd.
De kalfsvleesprodukten, waarin bij onderzoek van
overheidswege begin 1982 DES werd aangetoond,
zijn in de jaren 1979 en 1980 vervaardigd en de
Bondsregering houdt het derhalve voor uitgesloten
dat het hiervoor gebruikte kalfsvlees afkomstig is uit
particuliere voorraden in de Bondsrepubliek Duits­
land.
3. De Commissie kan de mening van het geachte
Parlementslid niet delen, dat men volledig van par­
ticuliere opslag had moeten afzien. Gezien de
marktsituatie in deze sector was het noodzakelijk
om steunmaatregelen te treffen en de Commissie
beschouwt de via de particuliere opslag geboden
uitkomst als de beste manier hiertoe. De Commissie
heeft geen aanleiding om te twijfelen aan de
namens de Bondsrepubliek Duitsland gegeven ver­
klaringen betreffende de op het onderhavige vlees
uitgevoerde controles met het oog op de geschikt­
heid voor de consumptie. SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 778/82
van mevrouw Boot
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(29 juni 1982)
Betreft: Harmonisatie wetgeving inzake eliminering
van technische handelsbelemmeringen
Blijkens de rede die Commissaris Narjes 3 juni j. 1.
te Bonn gehouden heeft, zijn meer dan twintig ont-
werp-richtlijnen inzake harmonisatie van technische
voorschriften rijp voor besluit. De besluitvorming
wordt in de Ministerraad echter geblokkeerd door
kritiek van de Franse Regering, dat namelijk de bui­
tengrens van de Gemeenschap een te grofmazig net
zou zijn voor goederen uit derde landen (zie VWD/
3.6.82,11/2).
 1. Kan de Raad meer gedetailleerd meedelen,
waarin de kritiek van Franse zijde precies
bestaat?
2. Is de Raad van mening dat het juridisch moge­
lijk is — afgezien van het gemeenschappelijk
douanetarief — produkten uit derde landen
anders te behandelen dan communautaire pro­
dukten?
3. Zo ja, op grond van welke bepaling meent de
Raad dit te rechtvaardigen?
4. Zo neen, uit welke hoofde meent de Raad dat de
bovenbedoelde richtlijnen kunnen worden
tegengehouden?
5. Is de Raad niet van oordeel dat het onaanvaard­
baar is dat door het uitblijven van de richtlijnen
de binnenhandel in de Gemeenschap 5 to 10%
duurder uitvalt dan nodig is?
6. Wat heeft de Raad tot nu toe gedaan om de
besluitvorming over de richtlijnen te bespoedi­
gen?
7. Wanneer kunnen de richtlijnen worden ver­
wacht?
Antwoord
(29 september 1982)
1 t/m 4. Inderdaad is de aanneming van twintig
richtlijnen met betrekking tot de opheffing van tech­
nische handelsbelemmeringen voor industriële pro­
dukten, met betrekking waartoe de Raad in het
besluitvormingsstadium is aangekomen, al enige tijd
geblokkeerd. Dit is het gevolg van de verschillen
van mening die in de Raad aan de dag zijn getreden
met betrekking tot de toegang van produkten van
oorsprong uit derde landen tot het bij de harmonisa­
tierichtlijnen ingevoerde communautaire systeem
voor de afgifte van certificaten; bepaalde delegaties
zijn namelijk van mening dat derde landen zonder
werkelijke wederkerigheid niet in aanmerking moe­
ten komen voor de voordelen van dit systeem. Nr. C 287/16 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 4. 11. 82
De internationale verplichtingen die de Gemeen­
schap heeft aangegaan leggen in vergelijkbare situa­
ties de plicht op om ingevoerde produkten ten min­
ste een even gunstige behandeling te geven als com­
munautaire produkten.
 5. Een gebrek aan harmonisatie op het gebied van
de technische voorschriften doet de kosten van de
produkten waarschijnlijk stijgen, en is derhalve
zowel voor de industrie zelf als voor de consument
nadelig. De Raad blijft veel aandacht schenken aan
deze kwesties en heeft er nog tijdens de Europese
Raad van 29 en 30 maart 1982 op gewezen hoe
belangrijk hij het acht de interne markt van de
Gemeenschap te handhaven en te ontwikkelen;
mede door een actiever extern beleid krijgt de
Gemeenschap namelijk een continentale dimensie
op vergelijkbare hoogte met die van de voornaamste
economische blokken in de wereld.
 6 en 7. Op basis van het voorstel dat de Commis­
sie in februari 1980 bij hem heeft ingediend, heeft
de Raad enkele maanden geleden zijn besprekingen
actief hervat, ten einde het vraagstuk op te lossen
van de toegang van produkten van oorsprong uit
derde landen tot het systeem voor de afgifte van cer­
tificaten. Indien deze besprekingen in hetzelfde
tempo worden voortgezet, mag worden verwacht dat
de Raad aan het eind van de herfst een politieke uit­
spraak over dit dossier kan doen. __
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 819/82
van de heren Moreland en Spencer
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(5 juli 1982)
Betreft: Uitvoering Richtlijn 75/268/EEG (•)
betreffende probleemgebieden
1. Krachtens artikel 3, lid 5, van de richtlijn kan
met het oog op natuurbehoud financiële steun wor­
den verleend aan minder rendabele landbouwactivi­
teiten en krachtens artikel 10 eveneens voor deel­
tijdse niet agrarische activiteiten. In welke Lid-Sta-
ten heeft men hiervan gebruik gemaakt? Waarom
hebben andere Lid-Staten dit niet gedaan?
2. In zijn verklaring aan de speciale landbouw-
commissie van het Lagerhuis wijst het Peak Park
Joint Planning Board (gemengd bestuur van het
Peak Park) erop dat, ofschoon de richtlijn land­
bouwactiviteiten wil aanmoedigen die met het
sociale beleid en het milieubeleid in overeenstem­
ming zijn, sommige Lid-Staten deze gelden gebrui­
ken om de produktiviteit in de landbouw te verbete­
ren. Is de Commissie het hiermee eens?
(') PB nr. L 128 van 19. 5. 1975, blz. 1. 3. Meent zij niet ook dat de krachtens deze richt­
lijn verstrekte middelen moeten worden gebruikt:
a) niet zozeer voor nieuwe bedrijfsinvesteringen als
wel om het onderhoud aan te moedigen;
b) voor steun aan kleine traditionele landbouwbe­
drijven ;
c) voor steun aan deeltijdse niet agrarische activi­
teiten zoals toerisme;
d) voor steun met het oog op natuurbehoud?
4. Is de Commissie het ermee eens dat bij de toe­
passing van de richtlijn van de specifieke behoeften
en mogelijkheden van de gebieden moet worden
uitgegaan en dat hierover met de bevolking overleg
moet plaatsvinden?
5.  (3) PB nr. L 94 van 28. 4. 1970, blz. 13. 4. 11. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 287/17
— toekenning van investeringssteun onder gunsti­
ger voorwaarden aan landbouwbedrijven met
ontwikkelingsmogelijkheden overeenkomstig
Richtlijn 72/159/EEG;
— toekenning van steun voor collectieve investerin­
gen ten behoeve van de groenvoederproduktie
en voor de verbetering en de uitrusting van geza­
menlijk geëxploiteerde gewone weiden en berg­
weiden;
— toekenning van nationale investeringssteun
onder gunstiger voorwaarden.
Het staat de Lid-Staten vrij slechts enkele van deze
maatregelen toe te passen en zij beschikken over
ruime mogelijkheden inzake keuze van aard, me­
thode en omvang van de steunverlening. Er zij op
gewezen dat Richtlijn 75/268/EEG niet mag wor­
den aangewend om alleen maar de landschapsver­
zorging te stimuleren, maar wel om de landbouw te
stimuleren en aldus tot de landschapsverzorging bij
te dragen. Dit doet geen afbreuk aan het feit dat de
Lid-Staten het recht hebben aanvullende steunrege­
lingen inzake landschapsverzorging in te stellen.
Gelet op het voorgaande geeft de Commissie op de
vraag van de geachte Parlementsleden het volgende
antwoord:
1. De Commissie wijst erop dat artikel 3 van Richt­
lijn 75/268/EEG betrekking heeft op de com­
munautaire lijst van de verschillende types berg-
streken en probleemgebieden. Artikel 3, lid 5,
betreft de indeling van door specifieke proble­
men gekenmerkte kleine streken, waar het hand­
haven van de landbouwactiviteit noodzakelijk is
voor de verzorging van het natuurlijke landschap
en zijn toeristische bestemming of voor de
bescherming van de kusten. De specifieke pro­
blemen moeten in hoofdzaak het gevolg zijn van
permanente natuurlijke omstandigheden waar­
door de landbouw wordt bemoeilijkt.
Kleine streken als bedoeld in artikel 3, lid 5, zijn
opgenomen in de communautaire lijst van pro­
bleemgebieden voor de Bondsrepubliek Duits­
land, Griekenland, Frankrijk, Italië, Luxemburg
en Nederland.
 De geachte Parlementsleden beweren terecht dat
krachtens artikel 10 van Richtlijn 75/268/EEG
de bij Richtlijn 72/159/EEG vastgestelde steun­
regeling eveneens kan gelden voor investeringen
op toeristisch of ambachtelijk gebied ten
behoeve van bedrijven met een ontwikkelings­
plan, die gelegen zijn in probleemgebieden waar
inkomsten uit niet-agrarische activiteiten moge­
lijk zijn. Deze steunregeling geldt in de meeste
Lid-Staten, maar door de landbouwers is er
slechts een beperkt gebruik van gemaakt.
2. De Commissie heeft geen kennis van de bespre­
kingen tussen de speciale landbouwcommissie
van het Lagerhuis (UK House of Commons
Select Committee on Agriculture) en het
gemengd bestuur van het Peak Park (Peak Park Joint Planning Board). Wel moet erop worden
gewezen dat een van de doelstellingen van arti­
kel 39 van het EEG-Verdrag betrekking heeft op
de toeneming van de produktiviteit van de land­
bouw. In plattelandsgebieden is de landbouw
van levensbelang voor de werkgelegenheid en
het inkomen van de plattelandsbevolking.
Bovendien is de landbouw van fundamenteel
belang voor het milieu.
3. Krachtens Richtlijn 75/268/EEG worden com­
penserende vergoedingen voor permanente
natuurlijke handicaps uitgekeerd aan bedrijfs-
hoofden die ten minste 3 ha cultuurgrond bebou­
wen en de verbintenis aangaan om gedurende
ten minste vijf jaar een landbouwactiviteit te
blijven uitoefenen.
 De steun in het kader van Richtlijn 72/159/EEG
wordt op selectieve basis verleend aan land­
bouwbedrijven die een bedrijfsontwikkelings-
plan indienen waaruit blijkt dat het bedrijf op
lange termijn leefbaar is. Na voltooiing van het
plan moet het bedrijf ten minste het vergelijk­
bare arbeidsinkomen opleveren voor de arbeids­
krachten op het bedrijf. Investeringen in het
kader van het bedrijfsontwikkelingsplan moeten
gericht zijn op de ontwikkeling en modernisering
van het bedrijf en moeten noodzakelijk zijn om
het vergelijkbare inkomen te bereiken. Investe­
ringen op toeristisch of ambachtelijk gebied
komen voor steun in aanmerking tot een investe­
ringsbedrag van ten hoogste 13 786 Ecu per
bedrijf.
Met betrekking tot de nationale investerings­
steun moeten de Lid-Staten de in artikel 12 van
Richtlijn 75/268/EEG vastgestelde maxima in
acht nemen maar verder staat het hun vrij steun
te verlenen aan kleinere bedrijven, voor zover
deze steun verenigbaar is met de artikelen 92 en
93 van het Verdrag. Richtlijn 75/268/EEG heeft
onder meer ten doel tot de landschapsverzorging
bij te dragen door de landbouw in stand te hou­
den ten einde de plattelandsbevolking te behou­
den en daardoor de plaatselijke infrastructuur en
diensten leefbaar te houden.
4. Bij de toepassing van Richtlijn 75/268/EEG in
probleemgebieden moet rekening worden gehou­
den met de bijzondere situatie en de speciale
ontwikkelingsbehoeften van iedere streek. Welke
methode daarbij wordt gevolgd moet door iedere
Lid-Staat zelf worden uitgemaakt. Individuele
ontwikkelingsplannen moeten uiteraard reke­
ning houden met de behoeften en doelstellingen
van de individuele landbouwers.
5. Richtlijn 75/268/EEG is door de Raad in 1980
aangepast bij Richtlijn 80/666/EEG (>); de
belangrijkste wijzigingen betreffen een verho­
ging van de communautaire financieringssteun
voor de armste gebieden van de Gemeenschap.
 (!) PB nr. L 180 van 14. 7. 1980, blz. 34. Nr. C 287/18 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 4. 11.82
De Commissie zal zich beraden over de toe­
komst van de sociaal-structurele richtlijnen,
inclusief Richtlijn 72/159/EEG en Richtlijn
75/268/EEG, en zal vóór eind 1982 desbetref­
fende voorstellen indienen bij de Raad.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 837/82
van de heer R. Jackson
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(5 juli 1982)
Betreft: Aanwerving van Griekstalige administra­
teurs
Kan de Raad verklaren waarom algemeen vergelij­
kende onderzoeken worden georganiseerd (A/244 -
PB nr. C 45/19), nu de Commissie en het Econo­
misch en Sociaal Comité lange reservelijsten van
Griekstalige administrateurs hebben?
Kan de Raad uiteenzetten hoe hij ervoor zal zorgen
dat ter vermijding van onnodig tijd- en geldverlies
de aanwerving tussen de communautaire Instellin­
gen gezamenlijk wordt geregeld?
Antwoord
(29 september 1982)
De voornaamste overwegingen van het tot aanstel­
ling bevoegde gezag van de Raad om een algemeen
vergelijkend onderzoek voor de aanwerving van
Griekse ambtenaren in de rang A7 te organiseren,
waren de volgende:
1. Het tot aanstelling bevoegde gezag is van oor­
deel dat, zoals het Statuut thans luidt, een
benoeming voor de vorm in een Instelling
onmiddellijk gevolgd door overplaatsing naar
een andere Instelling een misbruik van procedu­
res betekent dat de aldus genomen besluiten
onrechtmatig kan maken.
2. Functioneel bezien komen de behoeften van het
Secretariaat-generaal van de Raad niet geheel
overeen met die van de andere Instellingen.
 Niettemin zijn er procedures ingeleid om gelei­
delijk aan gemeenschappelijke vergelijkende
onderzoeken te organiseren; in principe zal er
nog dit jaar een eerste proef worden gehouden
bij de aanwerving van secretaresses-typistes. SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 846/82
van de heer Seeler
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(8 juli 1982)
Betreft: Vrijstelling van belastingen en heffingen in
het intracommunautaire reizigersverkeer
Op mijn schriftelijke vraag nr. 68/82 (') aan de
Raad van de Europese Gemeenschappen betref­
fende een nieuwe regeling voor de belasting- en hef­
fingvrije verkoop van goederen in het intracommu­
nautaire reizigersverkeer antwoordde de Raad dat
hem momenteel geen voorstel van de Commissie
betreffende de regeling voor de belasting- en hef­
fingvrije verkoop van goederen werd voorgelegd.
Kan de Commissie mededelen
1. of zij, met inachtneming van het arrest van het
Europese Hof van Justitie van juli 1981 betref­
fende de „Butterfahrten", voornemens is een
nieuwe regeling te treffen voor de belasting- en
heffingvrije verkoop in het intracommunautaire
reizigersverkeer;
2. zo ja, of zij de verkoop van belasting- en rech­
tenvrije waren in het intracommunautaire han­
delsverkeer op gelijke wijze denkt te behandelen,
om het even of het om luchtverkeer, veerbootver-
keer of overige land-, respectievelijk zeegrens-
overschrijdend verkeer gaat;
3. of zij ernaar zal streven dat de verkoop van goe­
deren, tax-free dan wel duty-free, in het intra­
communautaire reizigersverkeer, voor zover dit
volgens het zogenoemde „Butterfahrten"-arrest
en eventueel ingevolge een nieuw te treffen rege­
ling verboden is, tegelijkertijd in alle sectoren
van dit verkeer wordt beëindigd?
(') PB nr. C 156 van 21. 6. 1982, blz. 23.
Antwoord van de heer Thorn
namens de Commissie
(5 oktober 1982)
1. Neen. De Commissie heeft geen voornemens in
deze zin.
2. Behoeft geen beantwoording meer.
 3. Naar aanleiding van het arrest van het Hof van
7 juli 1981 in de zaak 158/80 heeft de Commissie tot
alle Lid-Staten een schrijven gericht en gevraagd om
met ingang van 1 april 1982 de douanerechten en
landbouwheffingen toe te passen op uit derde lan­
den afkomstige produkten die in het kader van het
intracommunautaire verkeer in tax-free shops aan
reizigers worden verkocht. Voorts heeft zij de
Bondsrepubliek Duitsland verzocht om met ingang
van dezelfde datum een einde te maken aan de
praktijk van de zogenaamde „Butterfahrten". 4. 11.82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 287/19
De meeste Lid-Staten waren bereid aan het verzoek
van de Commissie gevolg te geven maar een en
ander op een latere datum en op grond van een
gemeenschappelijk akkoord. Aangezien geen enkele
Staat het arrest van het Hof heeft opgevolgd zag de
Commissie zich genoopt de procedure van arti­
kel 169 van het EEG-Verdrag tegen alle Lid-Staten
in te leiden. De met redenen omklede adviezen wer­
den op 24 juni 1982 verzonden.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 860/82
van mevrouw Schleicher
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(8 juli 1982)
Betreft: Preventief tandonderzoek
1. Hoe staat het volgens de Commissie met het
preventieve tandonderzoek in de Lid-Staten van de
Europese Gemeenschap? In welke Lid-Staten valt
preventief onderzoek door gevestigde tandartsen
onder de voorzieningen van de sociale zekerheid?
2. Welke gegevens bezit de Commissie over de
gevolgen van preventief tandonderzoek voor de
tandhygiëne in de Lid-Staten?
3. Wat zijn volgens haar de mogelijkheden om
door publiciteit het preventieve onderzoek, met
name door in de Lid-Staten gevestigde tandartsen,
te intensiveren?
4. Welke mogelijkheid ziet zij om op de gevaren
van suikerconsumptie te wijzen?
Antwoord van de heer Richard
namens de Commissie *
(1 oktober 1982)
1. Uit de informatie waarover de Commissie
beschikt blijkt dat alle in de Lid-Staten wonende
personen in aanmerking komen voor tandonderzoek
bij overheidsdiensten of bij particuliere tandartsen.
De raadplegingen komen geheel of gedeeltelijk voor
rekening van de sociale zekerheid, de organen die
daarvoor in de plaats komen, of de diensten voor
gezondheidszorg.
2. De Commissie beschikt over diverse gegevens
betreffende het effect van de middelen die worden
aangewend om mond- en tandaandoeningen en met
name tandbederf te voorkomen. Meer bijzonderhe­
den hieromtrent zijn opgenomen in de volgende
publikatie van de Commissie: „Efficacy of treat-ment procedures in Periodontics" (doe. EUR
6816) (!).
 3 en 4. De Commissie is van oordeel dat belang­
rijke middelen ter voorkoming van tandbederf het
bevorderen van de gezondheidsopvoeding in het
algemene kader van het schoolonderwijs en het aan­
bevelen van preventief routineonderzoek van mond
en tanden in het kader van de gezondheidszorg op
school en universiteit en van de zwangerschaps- en
zuigelingenzorg zijn. Dezelfde visie komt naar voren
uit de conclusies van een studie van de Commissie
over het algemene probleem van de opvoeding op
het gebied van de voeding (doe. EUR 7331) (').
Een van de doelstellingen van de hierboven
genoemde gezondheidsopvoeding zou de verminde­
ring van de consumptie van saccharose vooral door
jongeren moeten zijn, overeenkomstig een van de
conclusies van bovengenoemde studie. De con­
sumptie van saccharose wordt beslissend geacht
voor het ontstaan van tandbederf, een aandoening
die niet alleen voor mond en tanden maar ook voor
andere delen van het lichaam gevaren inhoudt.
In de algemene context van de opvoeding op het
gebied van de voeding zal de Commissie in samen­
werking met de deskundigen van de Lid-Staten ver­
der werken aan de bestudering van het probleem
van de gezondheidsrisico's die samenhangen met de
consumptie van saccharose.
(') Deze publikatie zal rechtstreeks worden toegezonden
aan het geachte Parlementslid alsook aan het Secreta­
riaat-generaal van het Europese Parlement.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 863/82
van mevrouw Raymonde Dury (S-B) en de heer Gérard
Fuchs(S-F)
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(12 juli 1982)
Betreft: Spoedhulp aan Libanon
Heeft De Raad vernomen dat de Israëlische over­
heid het lossen, te Saïda, zou hebben verboden van
750 ton geneesmiddelen die de Gemeenschap drin­
gend naar de bevolking van Zuid-Libanon had
gezonden, en dat het schip, dat deze hulp vervoerde,
gedwongen werd naar zijn thuishaven op Cyprus
terug te keren?
Hoe denkt de Raad van Ministers te reageren op
deze onaanvaardbare houding?
Antwoord
(29 september 1982)
Zoals de Europese Raad onlangs heeft verklaard,
blijft de Gemeenschap zeer veel waarde hechten aan Nr. C 287/20 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 4. 11.82
de voortzetting van haar inspanningen om het lot
van de noodlijdende bevolkingsgroepen in Libanon
te verlichten.
Volgens de inlichtingen waarover de Raad beschikt,
heeft het Internationale Rode Kruis — langs welk
kanaal de communautaire spoedhulp aan Libanon
verloopt — in het zuiden van dat land enige bewe­
gingsvrijheid, maar zijn er desondanks onlangs
moeilijkheden ondervonden. Naar het schijnt heeft
een schip met 750 ton hulpgoederen (die door
andere donors dan de EEG waren gefinancierd)
geen toestemming van de Israëlische autoriteiten
gekregen om in Saïda aan te meren; als reden hier­
voor werd aangevoerd dat er zich mijnen bevinden.
In alle gevallen tracht het Internationale Comité
van het Rode Kruis via zijn contacten met de Israë­
lische autoriteiten de hulpgoederen zo doeltreffend
mogelijk op de plaats van bestemming te krijgen.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 869/82
van mevrouw Yvonne Théobald-Paoli
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(12 juli] 982)
Betreft: Verdeling van steungelden van de Europese
fondsen
1. In haar antwoord van 3 juni 1982 op mijn
schriftelijke vraag nr. 1986/81 (') geeft de Commis­
sie toe dat Corsica zeer weinig steun heeft ontvan­
gen voor zijn plannen die met Europese fondsen
werden gefinancierd. Dit wordt nog opvallender
indien men het aan Corsica verleende deel vergelijkt
met het bedrag van de steun van de EEG aan Sardi­
nië en aan Sicilië, provincies waarvan de economi­
sche ontwikkeling en de geografische ligging met
die van Corsica kunnen worden vergeleken.
2. Kan de Commissie de redenen van een dergelijk
resultaat uitleggen na 24 jaar toepassing van het
Verdrag van Rome?
(') PBnr. C 167 van 5. 7. 1982, blz. 12. 3. Zou de Commissie ermede akkoord kunnen
gaan dat sommige van haar besluiten tot verlening
van steun aan Corsica worden gewijzigd, of zou zij
zulks kunnen voorstellen? Zou zij bij voorbeeld
eraan kunnen denken dat ook Corsica meer dan ten
hoogste 75 % aan equivalente steun ontvangt van
elke investering die geldt voor de Mezzogiorno, Ier­
land, Noord-Ierland en West-Berlijn?
Antwoord van de heer Giolitti
namens de Commissie
(1 oktober 1982)
1 en 2. Ten aanzien van de activiteit van het
EFRO herinnert de Commissie eraan dat dit Euro­
pees Fonds voor Regionale Ontwikkeling krachtens
artikel 7 van de desbetreffende verordening uitslui­
tend steun kan verlenen als gevolg van aanvragen
van de Lid-Staten en dat het onder de bevoegdheid
van deze laatste behoort de aanvragen in te dienen
op grond van de sociaal-economische situatie van
de regio's.
 Voor een belangrijk deel van de steun die door het
Europees Sociaal Fonds wordt toegekend bestaan er
geen per regio gespecificeerde gegevens (zie tweede
paragraaf van punt 2 van het antwoord op schrifte­
lijke vraag nr. 1986/81) en een vergelijking van de
totale steun van dit Fonds aan Corsica, Sicilië en
Sardinië is derhalve niet mogelijk.
Hoe dit ook zij, het verschil tussen de bevolkingscij­
fers van deze drie eilanden is een belangrijk gegeven
om een eventueel verschil tussen de toegekende
steunbedragen te verklaren.
Wat de steun van het EOGFL, afdeling Oriëntatie,
betreft, blijkt uit de bijgevoegde tabel dat de steun
per inwoner voor Corsica hoger is dan voor Sicilië
en Sardinië.
3. De Franse overheid heeft de Commissie tot dus­
verre geen verzoek tot wijziging van het voor Cor­
sica geldende communautaire maximum voor de
steun met regionale strekking doen toekomen.
 Mocht zulk een verzoek worden ingediend, dan zal
de Commissie niet nalaten een vergelijking te
maken tussen de situatie van Corsica en die van
Sardinië en Sicilië. 4. 11.82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 287/21
Gegevens betreffende de regio's Corsica, Sardinië en Sicilië (') en totale steun van het EOGFL aan
deze regio's (per 31 december 1981) op grond van de diverse maatregelen ten behoeve van de land­
bouw
A. Totale bevolking
B. Totale beroeps­
bevolking
C. In de landbouw werk­
zame beroepsbevol­
king
D. Totale steun
EOGFL (4)
in nationale valuta
E. Totale steun van het
EOGFL in Ecu Corsica (2)
(a)
220 000
80 000
16,9ü/oxB = 13 600
Ffr. 67 053 746
9917282 (E:a)
43,3 UCE
124,0 UC E
729,2 UCE
— Sardinië (3)
(a)
1 537 000
480 000
84 000
60 612 904 924
(lire)
55 152 620 (E:a)
35,1 UCE
114,9 UCE
656,6 UCE
— Sicilië (J)
(a)
5 369 000
1 469 000
265 000
154 232 535 000
(lire)
157 359 172 (E:a)
18.9 UCE
69,6 UCE
385,7 UCE
—
(') Bronnen:
(2)
(3)
O De geharmoniseerde „Eurostaf'-statistieken konden hier niet worden gebruikt, want de bevolkingscijfers zijn
daarin niet altijd per regio uitgesplitst (voor Corsica heeft het enige totaalcijfer dat wordt vermeld betrekking
op de totale beroepsbevolking van de regio's Provence-Alpes-Cöte-d'Azur en Corsica) en soms zijn zij nog
gebaseerd op methoden van statistische extrapolatie in plaats van op systematische tellingen (Sardinië en
Sicilië). Daarom moest gebruik worden gemaakt van de volgende nationale statistieken:
Voor Corsica: Collections de LTNSEE nr. 382-383. deel III (blz. 157).
Voor Sardinië en Sicilië: Rilevazione delle forze di lavoro (ISTAT 1981 nr. 3, blz. 130 voor A, blz. 140 voor B
en C).
 EOGFL, afdeling Oriëntatie. Op het ogenblik is het onmogelijk op te geven hoeveel steun is verleend door
het EOGFL, afdeling Garantie, want de desbetreffende aanvragen worden door de Lid-Staten zonder uitsplit­
sing per regio ingediend.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 870/82
van mevrouw Yvonne Théobald-Paoli
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(12 juli 1982)
Betreft: Interventies van de communautaire finan­
cieringsorganen ten gunste van Corsica
1. Onder verwijzing met name naar de antwoorden
van de Commissie op mijn vragen nr. 1990/81 (') en
nr. 124/82 (2), stel ik vast dat:
a) Corsica luidens de voorstellen van de Commis­
sie inzake de hervorming van het EFRO niet
meer zal kunnen rekenen op de steun uit de quo­
tagebonden middelen;
b) Corsica niet meer kan rekenen op de steun van
het Sociaal Fonds aan vijf regio's die in de
Gemeenschap voorrang hebben (Groenland,
Mezzogiorno, overzeese departementen, Ierland
en Noord-Ierland);
(!) PB nr. C 138 van 1. 6. 1982, blz. 13.
(2) PB nr. C 150 van 14. 6. 1982, blz. 14. c) het bedrag van de communautaire steun die Cor­
sica de laatste jaren heeft ontvangen, per inwo­
ner veel lager ligt dan de steun die aan Sardinië
werd verstrekt.
2. De sociaal-economische situatie is in Corsica
vrijwel vergelijkbaar met die op Sardinië, dat zowel
uit het EFRO als uit het Sociaal Fonds aanzienlijke
steun heeft ontvangen.
 3. Meent de Commissie niet dat het, in deze
omstandigheden,
a) onbillijk is aan Corsica steun uit het quotage­
bonden deel van het EFRO te weigeren, terwijl
deze verder aan Sardinië wordt verstrekt;
b) onbillijk is dat Corsica geen steun uit het Sociaal
Fonds aan de prioritaire regio's ontvangt, terwijl
Sardinië daar wel van profiteert;
c) onbillijk is dat Corsica geen profijt kan trekken
van dezelfde afwijkingen als Sardinië, wat
betreft het maximumbedrag van de steun aan de
regio's;
d) volkomen gerechtvaardigd zou zijn een algehele
actie voor de regionale ontwikkeling van Corsica
te organiseren wegens het feit dat het een eiland
is en wegens zijn economische moeilijkheden? Nr. C 287/22 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 4.11.82
Antwoord van de heer Giolitti
namens de Commissie
(1 oktober 1982)
Zoals uiteengezet in het antwoord op schriftelijke
vraag nr. 1990/81 en op schriftelijke vraag nr. 124/
82 van het geachte Parlementslid, was de Commissie
bij het opstellen van richtsnoeren voor de tenuit­
voerlegging van haar besluit om de middelen van
het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling
op de armste regio's van de Gemeenschap te con­
centreren, verplicht deze regio's aan de hand van
statistieken betreffende regio's van niveau II te
selecteren. Aangezien het nationale statistiekbureau
van de betrokken Lid-Staat geen statistieken ter
zake verstrekt, zag de Commissie zich in dit geval
verplicht gebruik te maken van een amalgaam van
statistieken betreffende de regio's Provence-Alpes-
Cöte-d'Azur en Corsica. Soortgelijke criteria zijn
aangewend om na te gaan welke regio's een hogere
procentuele bijdrage uit het Sociaal Fonds kunnen
ontvangen. De Commissie hoopt dat zij met de hulp
van de nationale instanties te gelegener tijd statistie­
ken ter zake voor Corsica zal kunnen verkrijgen. In
dat geval zullen deze bij een toekomstige herziening
van de fondsen in aanmerking worden genomen.
 De Commissie verwijst voorts naar haar antwoord
op punt 3 van schriftelijke vraag nr. 869/82 van het
geachte Parlementslid (').
De Commissie stipt aan dat, gezien het experimen­
tele karakter van de lopende geïntegreerde acties,
met omzichtigheid te werk moet worden gegaan
alvorens nieuwe initiatieven op dit gebied worden
gelanceerd, met inbegrip van een eventueel geïnte­
greerd project op Corsica. Overigens is de Commis­
sie bereid ieder voorstel hiertoe te onderzoeken.
(•) Zie blz. 20 van dit Publikatieblad.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 874/82
van de heer Alan R. Tyrrell
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(12 juli 1982)
Betreft: Brieven van voorlopige goedkeuring
1. Wat wil de Commissie bereiken met de bekend­
making in het Publikatieblad van de Europese
Gemeenschappen van het feit dat zij de bedoeling
heeft een „brief van voorlopige goedkeuring" te stu­
ren naar ondernemingen die zij heeft gecontroleerd
op overtreding van de artikelen 85 en 86 van het
EEG-Verdrag? Meent de Commissie niet dat een
dergelijke publikatie volstrekt niet zal bijdragen tot
het verhogen van de rechtspositie van de brieven
van voorlopige goedkeuring en evenmin de situatie van rechtsonzekerheid zal verminderen waarin de
ondernemingen verkeren die deze brieven ontvan­
gen?
2. In hoeveel gevallen hebben nationale rechtban­
ken de voorschriften van de Gemeenschap inzake
mededeling op strengere nationale wetten inzake
concurrentie toegepast tegen ondernemingen die
brieven van voorlopige goedkeuring van de Com­
missie over soortgelijke gevallen hebben ontvan­
gen? Acht de Commissie het in het belang van de
Gemeenschap dat dergelijke moeilijkheden
bestaan?
3. Wat belet volgens de Commissie het publiceren
van besluiten, zij het dan met tijdelijke werking, in
gevallen waarin het gebruikelijk is geworden brieven
van voorlopige goedkeuring naar de ondernemingen
te sturen?
Antwoord van de heer Andriessen
namens de Commissie
(28 september 1982)
1. De praktijk van de verzending van seponerings-
brieven („Comfort letters") wordt slechts toegepast
in gevallen waarin de Commissie geen bezwaren te
berde heeft te brengen en dus niet in inbreukproce­
dures zou kunnen interveniëren.
2. Tot dusverre zijn de Commissie geen gevallen
bekend dat nationale rechterlijke instanties het com­
munautaire mededingingsrecht of strenger nationaal
mededingingsrecht hebben toegepast in zaken
waarin een dergelijke seponeringsbrief was verzon­
den.
 Voor zover een nationale rechterlijke instantie twij­
fels mocht koesteren omtrent de toepasselijkheid
van artikel 85 van het EEG-Verdrag in gevallen
waarin een seponeringsbrief is verzonden, kan zij de
Commissie om advies verzoeken, met name wan­
neer mocht blijken dat deze laatste niet op de
hoogte is geweest van alle elementen van het dos­
sier. Een dergelijke gedragslijn zou er zeker toe bij­
dragen dat de mogelijkheid dat tegenstrijdige beslis­
singen worden genomen zo veel mogelijk wordt
beperkt. De Commissie vindt overigens niet dat aan
het communautaire belang afbreuk wordt gedaan
wanneer gebruik wordt gemaakt van een nationale
bevoegdheid die op een strenger recht berust in een
zaak waarvan de Commissie meende dat deze niet
onder het toepassingsgebied van de mededingings­
voorschriften van het EEG-Verdrag viel.
3. De Commissie ziet hierin geen belemmering
maar alleen een verlenging van de procedure.
Het geachte Parlementslid gelieve eveneens kennis
te nemen van het antwoord van de Commissie op
schriftelijke vraag nr. 813/82 van de heer Prout (').
(!) PBnr. C 275 van 18. 10. 1982. 4. 11.82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 287/23
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 885/82
van de heer Heinrich Jürgens
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(20 juli 1982)
Betreft: Verhoging van de bedrijfskosten door sta­
tistische enquêtes van de EG
Bij verordening van de Raad van de EG van 10 juni
1981 werd voor 1982 een enquête over de arbeids­
kosten in produktiebedrijven, de groot- en detail­
handel en in het bank- en verzekeringswezen voor­
geschreven.
 Krachtens de artikelen 3 en 5 van de EG-verorde-
ning, in combinatie met paragraaf 10 van de wet op
de statistiek, moeten de werkgevers de vereiste gege­
vens gratis, volledig en binnen de gestelde termijn
verstrekken. Wordt niet aan deze verplichting vol­
daan, dan wordt dit voor een werkgever in de
Bondsrepubliek Duitsland als een vergrijp
beschouwd dat met een boete van maximaal
10 000 Mark kan worden bestraft. De betrokken
bedrijven klagen erover dat deze nieuwe statistische
enquêtes tot aanzienlijke extrakosten leiden, te meer
daar het invullen van de formulieren naar hun zeg­
gen uiterst gecompliceerd is.
 1. Is de Raad van mening dat de van de bedrijven
in de EG verlangde gedetailleerde gegevens en
de met hun verstrekking gepaard gaande
arbeidskosten en overige kosten in een redelijke
verhouding staan tot het nuttig effect dat deze
gegevens eventueel voor de EG kunnen hebben?
2. Was de Raad — en zo ja, om welke reden — bij
het uitvaardigen van de verordening van opvat­
ting dat van de bedrijven in de EG, die toch al
sedert jaren met enorme kosten voor ingewik­
kelde administratieve werkzaamheden worden
geconfronteerd, zonder meer kan worden ver­
langd dat zij uitgebreide werkzaamheden voor
nieuwe statistische enquêtes verrichten en in
hoeverre zijn de betrokken bedrijven met het
invullen van de formulieren gebaat?
3. Deelt de Raad de zienswijze van de betrokken
firma's dat in deze formulieren alleen nog maar
de volgende vragen ontbreken, namelijk hoeveel
arbeidsuren de bedrijven voor het invullen van
deze formulieren nodig hebben gehad, hoe hoog
de daardoor onstane kosten zijn en of de door de
EG gewenste splitsing van de arbeidskosten voor
hun bedrijfsbeheer enige waarde heeft?
Antwoord
(29 september 1982)
De enquêtes over de arbeidskosten in de industrie,
de groot- en kleinhandel, het bank- en verzekerings­
wezen worden door de Commissie uit hoofde van
verordeningen van de Raad reeds sedert 1960 op gezette tijden verricht (sedert 1978 is dit om de drie
jaar).
Opdat deze enquêtes geen te zware last voor het
bedrijfsleven (en voor de begrotingen van de Euro­
pese Gemeenschappen en de Lid-Staten), met zich
meebrengen, vinden zijn plaats op basis van een
representatieve steekproef bestaande uit een beperkt
aantal bedrijven die voor elke enquête opnieuw
wordt samengesteld.
 De technische aspecten van de betrokken enquêtes,
dus ook van die waarover de geachte Afgevaardigde
spreekt en die dit jaar wordt verricht, zijn vastge­
steld in overleg met de nationale instituten voor de
statistiek alsmede met de werknemers- en werkge­
versorganisaties.
Volgens de inlichtingen waarover de Raad beschikt,
wordt het resultaat van deze enquêtes ten zeerste op
prijs gesteld door de regeringen en de sociale part­
ners, omdat daaruit de ontwikkeling blijkt van de
rechtstreekse en onrechtstreekse arbeidskosten in de
verschillende Lid-Staten en de Gemeenschap in
haar geheel.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 897/82
van mevrouw Anne-Marie Lizin
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(20 juli 1982)
Betreft: Kaartsysteem van de loopbanen van ambte­
naren
1. Is het waar dat de Commissie een kaartsysteem
heeft laten inrichten van de loopbanen voor ambte­
naren tot en met de rang A6? Waarom werd geen
kaartsysteem voorde C- en D-rangen opgesteld?
2. Kan een loopbaankaart volgens bijgaand model
worden gemaakt?
Antwoord van de heer Burke
namens de Commissie
(28 september 1982)
De Commissie is thans doende een reeks verbeterin­
gen aan te brengen in haar met behulp van een com­
puter samengesteld dossier van personeelsgegevens,
waarin tevens bij wijze van proef een subreeks gege­
vens over de loopbaan wordt bijeengebracht, betrek­
king hebbend op studies, opleiding en ervaring. Dit
is niet het soort personeelskaart waarop het geachte
Parlementslid doelt.
