None
24 uur antwoord te ge­

Mijnheer de voorzitter, ik zou willen voorstellen dat
aan het Ecaiamsch en Sociaal Comité het recht van interpellatie van
de Raad van ministers wordt gegeven en een bepaalde termijn wordt
vastgesteld waarbinnen een antwoord moet worden gegeven. Waarom
heeft de Raad een bepaald gevolg, of geen gevolg gegeven aan de voor­
stellen van de Commissie en de adviezen van het Comité?
Ik veronderstel dat het Europees Parlement dit recht
van vraag en antwoord heeft, maar ik zou gaarne zien dat het Comité
dit ook krijgt, omdat het hoog tijd is dat Europa en de sociale
partners, die de feitelijke machten zijn, zich bemoeien met de
instantie die rechtens de macht heeft.
Men zegt dat de Raad de staten vertegenwoordigt, Als
de Raad echter is samengesteld uit de vertegenwoordigers van de
staten, dan vraag ik mij af wie de Europese Economische Gemeenschap
vertegenwoordigt? Het is hoog tijd dat deze Raad wordt samenge­
steld uit Europese ministers, die adjunct-eerste minister zijn en
een status hebben welke praktisch overeenkomt met die van eerste
minister| de eerste ministers hebben, in het gunstigste geval, nl*
slechts twee keer per jaar de tijd om bijeen te komen en dan slagen
zij er nog niet altijd in deze vergaderingen goed voor te bereiden.
CES 590/76 Bijlage 2 MW/rnb

* »

- 30 Ik zou dus willen dat er een Europese minister komt die
ambtshalve in de Haad van de Europese ministers zitting heeft en,
naar gelang van het onderwerp in behandeling, vergezeld is van de
minister van vervoer, de minister van landbouw, de minister van
financiën enz*
Het is beslist noodzakelijk dat de Raad van ministers
wordt samengesteld uit ministers die een eigen verantwoordelijk­
heid op E*E»Gtt~niveau dragen.
 Momenteel dragen alle nationale ministers die als minis*
ter in de Raad van Europese ministers zitting kunnen nemen, in
feite slechts verantwoordelijkheid jegens de ministerraad en het
parlement van hun land, omdat men hen wanneer zij naar hun land
terugkeren daar vragen zal stellen.
Ten slotte nog de volgende vraag s wanneer kan de Raad
nog met meerderheid van stemmen over belangrijke vraagstukken een
besluit nemen? Dit lijkt juridisch vrij duidelijk, maar ik zou
vooral willen weten iuhoeverre de Raad in de praktijk nog bij
meerderheid van stemmen over iets kan besluiten*
Mijnheer de minister}. evenals de heer CHARPENTIE betreur
ik het -henzeerste dat men allo tijd heeft om over de hopmarkt of
\

de honingmarkt te discussiëren, terwijl de tijd voor Europa te
krap wordt toegemeten. Dank U*
Mevrouw BADUEl· GLORIOSO. Ik wil de fungerend voorzitter
van de Raad, minister MART, zeer in het bijzonder danken voor het
feit dat hij met ons in discussie heeft willen treden, in plaats
van een lezing of een breedvoerige rede te houden waarbij wij dan
enige aantekeningen hadden kunnen maken*

CES 5 9 0 /7 6 B i j l a g e 2 MW/mb

• $ */ » » ·

31

Wat Europa ‘betreft geloof ik dat niets toevallig gebeurt
en niets een neutraal karakter heeft. Als er dus geen democratische
instellingen zijn gekomen, dan geloof ik dat dit aan ons allen te
wijten is. Wij, werknemers, hebben weinig goeds ondervonden van
Europa, in zijn expansieperiode en zijn nog meer de dupe, nu Europa
een crisis doormaakt.
Om deze reden willen wij, wanneer wij over de democratise­
ring van Europa spreken, niemand de les lezen, maar slechts zeggen
dat wij, de vakbonden, altijd in de allervoorste gelederen voor de
verwezenlijking van een democratisch Europa zullen vechten.
 Op é é n punt moet daarbij de nadruk worden gelegd. Wij wil­
len niet afzien van ons streven naar grotere bevoegdheden voor en de
rechtstreekse verkiezing van het Europees Parlement, omdat onze hele
democratie op dit beginsel van een aan het Parlement toegekende
volksmacht is gebaseerd*
Verder moet ik zeggen dat ik het ten zeerste betreur dat
het rapport-Tindemans - dat niet alleen bij de regeringen maar ook
bij alle andere politieke en economische groeperingen, alsmede bij de
vakbonden in Europa in het midden van de belangstelling heeft ge­
staan - dit nogal rampzalige en trieste einde heeft gevonden. Ik
hoep dat men toch bepaalde gedeelten ervan, waarvan de strekking
mij zeer positief toeschijnt, zal kunnen verwezenlijken. Persoonlijk
vind ik - anders dan veel van mijn collega’s, dat weet ik en ik heb
dit reeds aan premier TIKDEMANS gezegd - dat het vooral thans
noodzakelijk is dat er tussen de buitenlandse en binnenlandse poli­
tiek van Europa verband bestaat. Dit was twintig of tien jaar geleden
van minder belang, maar heden ten dage moet Europa, wil het zijn
plaats in de wereld en zijn zelfstandigheid in het Westen behouden,
op extern en intern gebied een gelijkgerichte politiek voeren omdat
deze beleidsvormen van elkaar afhankelijk zijn* evenzo hangt de
economische opleving in grote mate van onze buitenlandse betrekkingen
af.
 CES 5 9 0 /7 6 B i j l a g e 2 M ï ï / j l

ï c-/ s -5 -ï

Afgezien hiervan wil ik vooral op de samenwerking met
de derde landen wijzen, en in het bijzonder op de Overeenkomst van
Lomé, de Middellandse Zee-akkoorden en de Euro-Arabische dialoog*
Dit is mijns inziens ook een belangrijk probleem dat met onze
partners, zoals de Verenigde Staten, de geïndustrialiseerde landen
en de overige landen van de wereld, besproken moet worden.
 Voorts zou ik erop willen wijzen dat wij de Driepartijen­
conferentie van grote betekenis achten, maar dat wij helaas vrezen dat
dit, nogmaals, niet meer is dan een soort geloofsbelijdenis - overigens
een mondeling bewijs van goede wil van allen - omdat men in een dag
tijds niet veel concreets kan doen. Naar onze mening, en de Italiaanse
vakbonden hebben zich op dit punt zeer duidelijk uitgesproken, zou hef;
beter zijn over het kernprobleem te spreken : de investeringen ten
behoeve van de werkgelegenheid. Wat kan in één dag gedaan worden
om te bereiken dat de regeringen het eens worden over het in de ver­
schillende sectoren te voeren beleid ten einde de investeringen te
stimuleren en te steunen? Wat kan op communautair niveau worden gedaan
om te trachten dit werkgelegenheidsprobleem tot een oplossing te
brengen?
Om tot een concreet resultaat te komen is het dus belang­
rijk hoe de zaken worden voorbereid. Wij zijn niet bijzonder tevre­
den over de wijze waarop de werkzaamheden ter voorbereiding van deze
conferentie verlopen. Wij zouden het b.v. met de Commissie over haar
document eens willen worden en v/ij zouden willen dat de regeringen
en de Haad op de hoogte zijn van het standpunt dat het Europees
Verbond van Vakverenigingen zal bepalen. Wij zouden in feite willen
dat men tijdens de conferentie tot een consensus kan komen.
 Tot besluit wil ik U nog zeggen, mijnheer de voorzitter,
dat ik het volkomen eens ben met de heer JONES wat de uitbreiding
van de Gemeenschap betreft *

C;u-: 5 9 0 /7 6 B i j l a g e 2 M W /jl

* ·* / »»·

-

33 ~

Het vraagstuk van de uitbreiding van de Gemeenschap met
vier Zuideuropese landen - Griekenland, Spanje, Portugal en Turkije moet mijns inziens als een totaalprobleem worden gezien en niet
alleen vanuit economisch oogpunt worden bestudeerd. Deze landen
moeten zelf de nodige stappen ondernemen en te kennen geven dat
zij van de Gemeenschap wensen deel uit te maken. De Gemeenschap
moet dan beoordelen in hoeverre in deze landen van werkelijke
democratie sprake is.
Voor het ogenblik kunnen de politieke en economische
problemen die daarmee samenhangen niet één voor één worden opgelost,
maar moeten zij in een meer algemeen kader van de uitbreiding met
Zuideuropese landen worden aangepakt,
De heer IvIAHEul - Mijnheer de voorzitter, ik zou allereerst
mijn waardering willen uitspreken voor het feit dat minister LIMIT
vanmiddag in ons midden is. Overigens zou dit mijns inziens niets
bijzonders moeten zijn, evenmin als het ongebruikelijk zou moeten
zijn dat U, als voorzitter van het Economisch en Sociaal Comité, bij­
voorbeeld de Raad of het Europees Parlement toespreekt. Als wij een
belangrijk orgaan zijn, zoals wijzelf gaarne geloven, alhoewel hier­
omtrent enige twijfel bestaat, dan had U ook de gelegenheid moeten heb­
ben om in andere Instellingen het woord te voeren* Ik vraag mij af
hoe vaak U zulks doet, als U dit al ooit doet.
 Ik zou ten minste op é é n aspect van de situatie in de
Europese Gemeenschap willen ingaan* Dat is de landbouw, waarbij ik
in het bijzonder denk aan het gemeenschappelijk landbouwbeleid dat
zich in mijn ogen slechts van maand tot maand en van jaar tot jaar
voortsleept en steeds weer gevaar loopt volledig te desintegreren*
Omdat op andere terreinen, zoals b.v. in de algemene economische

CES 5 9 0 /7 6 B i j l a g e

2 MW/mb

* O.  :

situatie of de industriële sector, geen enkele voortuigang is ge­
boekt, kan er niet gesproken worden van iets werkelijk gemeenschap­
pelijks op industriegebied dat met de gemeenschappenjke landbouw­
politiek vergeleken kan worden# Doordat de Gemeenschap er niet in
is geslaagd het monetaire vraagstuk tot een oplossing te brengen,
wordt het voortbestaan van een gemeenschappen jke landbouwpolitiek
nagenoeg een onmogelijkheid# Ik beschouw het vertrek van commissaris
1ARDIN0IS dan ook als een slecht voorteken# Hij mag dan andere re­
denen hebben, ik geloof dat de belangrijkste reden van zijn vertrek
moet worden gezocht in het feit dat hij zich gefrustreerd voelt door
zijn pogingen een ónmogelijke politiek te doen functioneren# Zo wor­
den wij b,v# geacht de prijzen gemeenschappelijk vast te stellen» Eer
groot aantal lichamen, met inbegrip van de landbouworganisaties zelf*
het D*G* VI van de Europese Commissie en de Raad, besteedt ongelofe­
lijk veel tijd en moeite aan de vaststelling van de landbouwprijzen en binnen één of twee maanden staat alles weer op losse schroeven,
omdat sommige valuta 1s zweven en andere hun waarde verliezen# Dan
moeten wij weer bijspringen met de onmogelijke monetaire compenseren­
de bedragen om te trachten weer tot gelijke prijzen te komen»
Zo kuimsi wij enmogelijk voortgaan, omdat bepaalde lid—sta­
ten onvermijdelijk zullen trachten hun eigen boeren te steunen,
indien het gemeenschappelijk beleid dermate inadequaat blijkt» Hoe
meer wij zulks doen, hoe meer er nationale steun wordt verleend,
hoe minder "gemeenschappenjks" er dan nog in dit landbouwbeleid
steekt»
Verder zou ik willen zeggen, mijnheer de voorzitter, dat
ik vind dat wij in het Economisch en Sociaal Comité onze mening over
deze vraagstukken veel meer zouden moeten laten horen# Niet alleen
inzake het probleem waarover ik het zojuist had, maar even goed in­
zake vele andere problemen» Daarbij behoeven wij niet dezelfde remmin­
gen te voelen of ons dezelfde beperkingen op te leggen als de poli­
tici*

n r a 5 9 0 /7 S B i j l a g e

2 MW/mb

* * *

/ *9 *

Ik heb echter de indruk dat wij hiervoor weinig voelen*
Het lijkt wel alsof het Economisch en Sociaal Comité op de een of
andere wijze bang is voor het publiek. Ik weet bijvoorbeeld dat men
in onze lid—staten zelden hoort van het.  Misschien zouden wij onszelf het "Europeen Peoples Congress" (ver­
gadering van het Europese volk) of iets dergelijks moeten noemen,
waardoor wij voor de -verandering wat meer aanzien zouden krijgen«
Ik vind in ieder geval, mijnheer de voorzitter, dat wij
veel meer van ons zouden moeten laten horen en dat wij niet alleen
zouden moeten handelen, maar aan onze daüen ook bekendheid zouden
moeten geven. Zo zouden wij dan moeten beginnen enige politieke in­
vloed in de Europese Gemeenschap uit te oefenen om wellicht de poli­
tici te dwingen het eens te worden over sommige van de besluiten die
zij reeds zo lang vermijden en op de lange baan schuiven.
Verder wil ik nog iets zeggen over het probleem van de
toelating van nieuwe leden. Ik kan het eens zijn met het door de
heer J0NE3 naar voren gebrachte punt, maar acht persoonlijk een an­
der punt belangrijker, namelijk dat het beslist onze wens is, eerst
onderling een grotere integratie te bereiken, alvorens nieuwe leden
te werven. In feite vormen wij niet echt een gemeenschap; daarvoor
hebben wij nog een lange weg af te leggen en ik ben van mening dat
wij nog veel meer vooruitgang moeten boeken voordat wij erover kun­
nen denken nieuwe schapen tot ’de kudde" toe te laten. Ik dank U.
CES 5 9 0 /7 6 B i j l a g e

2 MW/mb

« * ./<

De heer CANONGE. Mijnheer de minister, ik zou nu gaarne
zelf, als voorzitter van het Comité, twee minuten het woord voeren
ter bespreking van de vraag, op welke rol het Comité aanspraak kan
maken.
 Het Comité is een institutioneel raadgevend orgaan. Wij
zijn nooit meer dan dat en deze situatie ligt niet anders in de lan­
den waar er sociaal-economische raden bestaan - hetgeen wellicht een
iets nobelere benaming is. Ook deze sociaal-economische raden hebben
een raadgevende taak.
Wij bezitten een initiatiefrecht, uit hoofde waarvan
wij soms werk verrichten dat een zeker oorspronkelijk karakter heefto
Het is zeker waar dat het in de periode waarin de Gemeen­
schap thans verkeert, moeilijken is bekendheid te geven aan de verrich­
tingen van het Comitéy maar ik moet toch zeggen dat ons Comité door
de Rand en door de Permanente Vertegenwoordigers, waarvan Z.E*
D0HDEL1NGHR momenteel het voorzitterschap waarneemt, zeker serieus
wordt genomen.
Ten slotte zou ik erop willen wijzen dat het Comité waarin vertegenwoordigers van de economische en sociale kringen bij­
eenkomen en op grote schaal standpunten worden vergeleken, discussies
worden gehouden, informatie door de Instellingen wordt verstrekt en
omgekeerd over onze standpunten informatie aan de Instellingen wordt
gegeven - heel goed naast andere organen kan functioneren.
Wat wij zouden willen is dat, na verloop van enige tijd,
duidelijk wordt vastgesteld wat elk orgaan kan vertegenwoordigen.
 QJTt 5 9 0 /7 6 B i j l a g e

2 WH /inb

37

Zoals ik reeks zei, is liet Comité geen paritair orgaan
en kan het geen regeling brengen voor liet paritaire vraagstuk ornaat
het do organisaties niet bindt. Er zitten hier tegenover mij mensen
die de verantwoordelijkheid van secretarisgeneraal of van voorzitter
van een organisatie dragen* maar niemand zal hier zeggen dat zijn
standpunt zijn organisatie bindt*
De organisaties als zodanig vindt men terug in andere
instanties en zijn daar vrij om stappen te ondernemen, met name
in het kader van de Driepartijenconferentie,
Persoonlijk vindt ík het beslist noodzakelijk dat de
aal·:en op dit gebied duidelijker worden geregeld en dat ieder van
ons, in iedere instantie, v/eet hoe hij zich nuttig kan maken.
Ik hen het absoluut niet eens met sommige van mijn
collega’s die vinden dat wij hier onze tijd verspillen met discus­
sies over hop o wij zijn niet verplicht tijdens een Zitting drie uur
lang ever hop te praten. Pit werk dient te gebeuren in de studie­
groepen en de Af delingen r' trouwens, als daar goed werk is verricht,
dan gebeuren er tijdens de Zitting interessante dingen*
Vandaag hebben er trouwens zoer interessante debatten
over onderwerpen van algemene strekking plaatsgevonden.
Dit moest mij van het hart, omdat ik nog voor enkele
weken voorzitter van dit Comité ben en ik, uit ervaring en op grond
van de werkzaamheden die ik heb kunnen verrichten, niet zo pessimistisch
ben. Wel zijn wij wellicht pessimistisch gestemd over de algemene
ontwikkeling van de Gemeenschap, Wat dit betreft moeten wij ons deel
van do verantwoordenjkheid dragen en zullen wij dit zeker doen warneer
de gelegenheid zich voordoet,
I/ïijiheer de voorzitter vem de laad, ik geef U weer het woord.
 CES 5 9 0 /7 6 B i j l a g e 2 M W /jl

•«*/ · *·

-

38

IV. ANTWOORD VAN DE VOORZITTER VAN DE RAAT
Mijnheer de voorzitter, dames en heren,
Om te beginnen zou ik U willen danken voor de openhartig­
heid waarvan bij de discussie is blijk g e g e v e n ; in de opmerkingen van
de verschillende sprekers meen ik een werkelijke bezorgdheid voor de
toekomst van de Gemeenschap en wellicht meer nog voor de huidige
situatie van de Gemeenschap te hebben gelezen. Ook meen ik enige
twijfel te hebben kunnen bespeuren ten aanzien van de doeltreffendheid
van de huidige werking van de Instellingen en ik geef U volkomen gelijk.
 Ik zou nu liever niet op ieder van Uw vragen afzonderlijk antwoord
willen geven, maar deze vragen in drie groepen willen rangschikken :
De eerste groep vragen betreft de slechte gezondheids­
toestand van de Gemeenschap op dit moment* Om onmiddellijk tot de
vraag te komen die in dit verband is gesteld ; wie is hiervoor verant­
woordelijk, d.w.z. wie kan hiervoor uiteindelijk het beste als zonde­
bok fungeren?
Het is een feit dat niemand zich op dit ogenblik kan
verheugen over de situatie waarin de Gemeenschap verkeert : een werke­
lijk jammerlijke situatie, met veel woorden maar wel zeer weinig
daden. Ik zou de bal echter willen terugkaatsen en U, dames en heren,
de vraag willen stellen i gelooft U werkelijk dat men door de samen­
stelling van de Raad van ministers te wijzigen en hierin bijvoorbeeld
"Europese ministers" zitting te doen hebben, de remedie zou hebben
gevonden om het gehele systeem weer op gang te brengen? Laat ik U
onomwonden zeggen dat de Raad die U thans heeft, de Raad is die U
verdient? het is Uw Raad. Hij vertegenwoordigt immers de staten en de
staten vertegenwoordigen de levende krachten van de volkeren en U
bent die levende krachten.
 CES 5 9 0 /7 6 B i j l a g e 2 M W /jl

•

·

·/· · ·

- 39 Als ¿0 ontwikkeling van de nationale beleidsvormen thans
uiteenloopt, of het nu op monetair, op economisch of op sociaal gebied
zij, dan willen of eisen de levende krachten in de verschillende
■staten dit*
Wie zijn dese ministers die in vergadering bijeenkomen,
en wie zijn de regeringsleiders die soms overleg plegen? Het zijn
politici die steeds ofwel een op handen zijnde verkiezing in het
ene of andere land boven het hoofd hangt, ofwel een twee procent
meerderheid achter zich hebben die zij beslist moeten zien te behouden*
Deze kiezersmeerderheid hangt soms aan een zijden draad; het behoud
of verlies ervan hangt af van zeer laag-bij~de~grond.se belangen of dit nu hop is, of wat dan ook. Het is nu eenmaal zo dat de melkprijs
in Beieren politiek meer doorslaggevend is en de uitslag van de
verkiezingen in een land meer beïnvloedt dan de soms zeer indruk­
wekkende vraagstukken, die echter helaas alleen louter theoretisch
aan de orde zijn, van de zgn. gemeenschappenjke politiek op het vlak
van de externe betrekkingen.
Zo staan de zaken nu eenmaal, en ik ben de eerste om dit te
betreuren, omdat wij allen - en ik reken U daar even goed toe - voor
deze situatie verantwoordelijk zijn* Wij voelen ons wel Europeaan,
maar eenmaal terug in ons eigen land worden wij weer de vertegenwoor­
digers van de verschillende - nationale - belangen.
De Gemeenschap verkeert in een dermate delicate en hachelijke
situatie dat het momenteel vooral zaak is de bereikte resultaten te
behouden en het minden'’ dringend is onmiddellijk weer van start te gaan.
 De Gemeenschap heeft nog maar nauwelijks haar recente
uitbreiding verwerkt, en laten wij niet vergeten dat deze uitbreiding
niet zonder moeilijkheden tot stand is gekomen en ook achteraf nog
problemen veroorzaakt. Het is moeilijker met negen leden eenparig­
heid van stemmen te bereiken dan met zes leden. Dit wil niet zeggen
dat men' dit de !“nieuwe
leden verwijt. Met negen leden is het gewoon
·*
moeilijken tot een consensus te komen*

CES '5 9 0 /7 6 B i j l a g e 2 ïiSV/jl.
* ·

· /

·

·.
 - 40 -

Den is er nog het probleem van de verschillende kruissne]-·—
heden van de lid~staten. In feite blijken er thans ten aanzuen
van e.on bepaald onderwerp naast elkaar meerdere Europa 5s te bestaan*
Zo is er op financieel gebied een verdeeld Europa van de
Negen* Enerzijds is er het Europa van de ‘'slang” en anderzijds het
Europa van de zwevende valuta’s® Verder is er het Europa dat deel
uitmaakt van het Internationaal Energie—agentschap en het Europa dat
hier geen lid van is®
Er is een Europa van de vrijwaringsclausule en - zoals U
al zei - van de compenserende bedragen* Deze situatie brengt allerlei
risico’s van een breuk met zich mee* Wij zien dus dat wij in een net­
werk van uiteenlopende situaties verstrikt zijn die het uitwerken,
de handhaving en vooral de toekomstige ontwikkeling van gemeenschap­
pelijke beleidsvormen soms onmogelijk maakt en dit is wellicht de
reden waarom de heer TINDEMANS het idee heeft geopperd van een Europa,
met verschillende snelheden*
Dit voorstel houdt echter het gevaar in dat hierdoor het
fameuze Europa "a la carte" een feit zou kunnen worden - een Europa
dus waarbij de landen met een trage inflatie en de meest gediscipli­
neerde landen met een overschot op hun betalingsbalans praktisch
hun eigen weg kunnen gaan en snel vooruitgang kunnen boeken. De
heer TINDEMANS noemde het voorbeeld van de Belgo-Luxemburgse Unie
en de Benelux die binnen een grotere Gemeenschap functioneert. Dit
brengt echter gevaren met zich mee, omdat het dan wel de vraag is of
de Gemeenschap, wanneer verschillende snelheden worden aangehouden,
vergelijkbaar is of vergeleken kan worden met een vliegtuig*
Wanneer de verschillende onderdelen van een vliegtuig verschillende
snelheden aanhouden, valt het geheel immers uiteen.  Ik verzeker U dat men bij het lezen van uw adviezen wer­
kelijk onder de indruk raakt van de hieruit sprekende hooggestemde
gedachten en van de bekwaamheid waarmede zij zijn opgesteld,
Wanneer men echter uit deze hogere sferen afdaalt en tot de
praktische toepassing overgaat, blijkt men met de zgn, realiteit
in botsing te komen.,
Het zelfde doet zich voor in het Parlement, Nog niet zo
lang geleden had ik de eer en het geduchte genoegen met de commissie
van vervoer en energie van het Europees Parlement van gedachten
te wisselen, waarbij dezelfde verwijten werden geformuleerd^ Ik ben
toen zo vrij geweest het argument enigszins om te draaien en heb d e
leden van de commissie gevraagd : acht U zich in staat een oplossing
te vinden voor bepaalde specifieke problemen waar de raad niet
uitkomt ? Ik heb toen de keuze van de hoofdzetel als voorbeeld ge­
geven, Iedereen klaagt over deze zaak, maar het Parlement die dit
vraagstuk bestudeerd is ten slotte tot de wel zeer salomonische
oplossing gekomen, een keuze uit vier of vijf verschillende alter­
natieven voor te leggen, De Raad heeft zich aan deze keuze onttrokken
door zeer duidelijk zijn wil kenbaar te maken.
 CES 5 9 0 /7 6 B i j l a g e

2 MW/vb

« · ·/ * · ·

- 42 -

Het is zelfs mogelijk kwesties van minder groot belang
aan de orde te stellen; zo heb ik de leden van genoemde commissie
gevraagd of zij menen een oplossing te hebben voor het vraagstuk
van het asgewicht»
Hoe vreemd dit ook moge lijken, de gemeenschappelijke vervoerpolitiek maakt geen vorderingen, omdat men het niet eens kan
worden over het gewicht per enkelvoudige as* Voor het ogenblik is
Europa verdeeld in landen met een maximale asdruk van 10 ton, landen
waar dit gewicht op 11 ton en landen waar het op 12 ton is gesteld*
Gezien de situatie waarin de Gemeenschap momenteel verkeert,
verwachten wij dat U ons van tijd tot tijd suggesties zult doen
- ik zeg niet "cpbouwende suggesties”, mijnheer de voorzitter : dit *
zou een belediging zijn, omdat al uw voorstellen opbouwend zijn»
Wij verwachten suggesties die op de kern der zaak ingaan - met minder
aandacht voor de stijlvolle algemene formuleringen - en de gemeen­
schappelijke beleidsvormen in detail analyseren»
Het tweede probleem dat U aan de orde heeft gesteld betreft
de toetreding van níeuwe landen© In dit verband is het zaak te weten
welke identiteit de Gemeenschap voor de buitenwereld heeft»
Evengoed als zij nog niet haar ware identiteit binnen haar
eigen grenzen heeft gevonden» is de Gemeenschap zeker nog op zeek
naar haar identiteit ten opzichte van de buitenwereld* Zoals U zeer
juist heeft opgemerkt zou er een band 'tussen het extern en het iatern
beleid moeten bestaan» Hu er voor het ogenblik weinig beweging zit
in het intern beleid en hier slechts zeer weinig ontwikkeling valt
waar te nemen, kunnen de zaken op het externe vlak er niet beter
voorstaan*

CES 5 9 0 /7 6 B i j l a g e

2 MW/vb

* *>« / e 0

Er doet zich echter wat dit betreft een zeer vreemd ver­
schijnsel voor s voor de buitenwereld ziet de Gemeenschap er nl# beter
uit dan voor de insider* Wij zijn er zo goed in geslaagd de buiten­
staanders op een dwaalspoor te brengen, dat deze de Gemeenschap voor
een solide opgezette en ware Gemeenschap aanzien, terwijl wij allen
toch weten dat deze ideale toestand, waarin de Gemeenschap dus als
eenheid met één stem zou spreken en één koers zou volgen, nog lang
niet bereikt is*
Toch heeft zelfs de Comecon getracht met de Gemeenschap
in dialoog te treden en rechtstreeks te onderhandelen* Ook blijken
diverse groepen ontwikkelingslanden zich voor onze deur te verdrin­
gen om de een of andere overeenkomst met ons te sluiten* Verder ge­
tuigen de Noord-Zuiddialoog en nog onlangs de Euro—Arabische dialoog
van deze stand van zaken*
De volkeren van de regionale wereldgroepen verlangen
van de Gemeenschap dat zij een standpunt bepaalt, maar het ongeluk
wil dat de Gemeenschap hiertoe nooit in staat is..  De les die men hieruit kan trekken is dat het werkelijk
beter is zich tot de hoofdzaak te beperken. Gisteren nog heeft de
heer KTSSINGER tijdens zijn bezoek aan Luxemburg op zeer onomwonden
wijze aan de ïeer THORN, fungerend voorzitter van de Raad, verklaard %

CES 5 9 0 /7 6 B i j l a g e

2 MW/mb

* · */*

- 44 -

vroeger dachten sommigen inderdaad dat de verwezenlijking var de
Europese eenmaking tegen de Amerikaanse belangen sou ingaanj deze
opvatting hebben wij laten varen, maar zijn wij er meer dan ooit van
overtuigd dat U deze eenwording zelf tot stand zal moeten brengen.
Probeert U dus alstublieft niet steeds weer enerzijds ons ervan te
beschuldigen dat wij niet ingrijpen en anderzijds ons er via een
omweg toe te brengen toch het standpunt van één land tegen dat van
een partner-1 and te verdedigen*
Kortom, dit trieste beeld tonen wij maar al te vaak aan
de natie die wij ervan beschuldigen van tijd tot tijd als politie­
agent van de wereld op te treden, terwijl wij hem toch steeds weer
op de een of andere wijze smeken zich met onze eigen problemen te
bemoeien.
De buitenlandse politiek zou dus inderdaad één geheel
moeten vormen. Laat ons eens bekijken hoe het Middellandse-Zeebeleid zich ontwikkelt.
 Hier heeft men stukje bij beetje een systeem in elkaar
gezet, waarvan ik de stevigheid liever maar buiten beschouwing laat*
Zoals wij met Griekenland en Turkije hebben ervaren, is er om ons
bekende redenen vertraging opgetreden in het proces van onderlinge
aanpassing, terwijl door andere landen ten noorden van de Middellandse
Zee van terughoudendheid blijk is gegeven en nog steeds wordt gege­
ven. Een feit is in ieder geval dat de twee geassocieerde landen,
Griekenland en Turkije, vandaag de dag minder voorrechten en minder
voordelen genieten dan andere landen die geen preferentiële akkoorden
met de Gemeenschap hebben gesloten.
In ieder geval is thans besloten, de onderhandelingen
met Griekenland te openen. Niemand weet hoelang deze onderhandelingen zullen duren en wat het uiteindelijke resultaat ervan zal
zijn. Men zal tegelijkertijd de ontwikkeling van de situatie in de
andere kandidaat-landen volgen.
 CES 5 9 0 /7 6 B i j l a g e

2 MW/mb

*« ·/* · ·

- 45
Hoe dit ook zij; gezien deze enorm moeilijke context, is het
beslist noodzakelijk dat de Gemeenschap als zodanig op handels- en
defensiegebied, alsmede in een Europese opstelling ten aanzien van de
andere ugroten" van een eigen identiteit blijk geeft«
Zolang de Gemeenschap in haar buitenlandse politiek niet als
eenheid optreedt, kan er geen sprake van een eigen identiteit zijn bij
de betrekkingen tussen de Gemeenschap en de rest van de wereld·
Ik zou hier een probleem villen aanroeren dat soms zeer banaal
lijkt ; het beleid dat wordt gevoerd inzake de fabricage en uitvoer
van wapens * Hiermee komen wij midden in de industriepolitiek terecht,
maar men krijgt soms de indruk dat Europa steeds meer een ijzerhandel
wordt, waarin ieder tracht zijn eigen artikelen in bepaalde regio’s te
verkopen en liefst daarbij, ten koste van. de anderen, voordeel tracht
te behalen.
Wat de Driepartijenconferentie betreft, heb ik de indruk dat
het in deze discussie feitelijk gaat om de rol van het Economisch en
Sociaal Comité ten opzichte van de andere organen die hier en daar
deels toevallig, deels als resultaat van vergaderingen van de Raad het
leven zien - bijvoorbeeld het Comité voor arbeidsmarktvraagstukken of de
Driepartijeneonferentie.
 Verschillende sprekers hebben dit punt aan de orde gesteld*
De heer RASMUSSEN was op dit punt optimistischer dan de anderen^ hij
gelooft niet dat door deze pas opgerichte organen oneerlijke concurrentie
wordt bedreven« Ik verzeker U dat de Raad het institutionele evenwicht
respecteert en er nooit over heeft gepeinsd, de rol die U is toegekend
in het geding te brengen· Het recht en de juridische voorschriften staan
wat dit betreft aan uw kant·

CES 5 9 0 /7 6 B i j l a g e 2 MW/am

•·

· /

m m m

- 46 -

De Driepartijenconferentie is, in tegenstelling tot dit
Comité, geen permanent orgaan* Het feit dat uw Comité een permanent
karakter heeft is dus in uw voorde el °f de Drieparti jenconferentie komt
slechts bijeen om over bepaalde onderwerpen overleg te plegen, waarna
zijn mandaat in ieder geval weer afloopt*
Verder heeft U een algemene bevoegdheid, terwijl de Driepar­
ti jenconferentie slechts een nauwkeurig afgebakende, beperkte bevoegd­
heid heeft*
Overigens beschikt U, zoals de heer CANONGE reeds zei, s r
1972 over een formeel initiatiefrechte U kunt dus alle vraagstukken
aan de orde stellen, terwijl andere organen, zoals de Driepartijen­
conferentie, een dergelijk initiatiefrecht beslist niet hebben*
U leunt uw kracht dus putten uit het institutionele recht en
het gewoonterecht dat aan dit institutioneel recht is toegevoegdj mijns
inziens heeft dan ook uiteindelijk alleen het Economisch en Sociaal
Comité de tank om zijn raadgevende functie te vervullen zoals het dit
tot op heden heeft gedaan* Deze zuiver technische aspecten mogen wij
niet verwaarlozen, omdat zij van het grootste belang zijn* Laat ons
niet vergeten dat de verschillende voorstellen voor verordeningen,
richtlijnen en dergelijke een grote beoordelingsmarge bieden en dat U
deze marge invult met uw bekwaamheid en uw knew-hot?; dit is bijzonder
belangrijk omdat anders tal van verordeningen nooit toegepast hadden
kunnen worden*
Dit monopolie blijft U houden* Door gebruik .te maken van
het initiatiefrecht geeft U daarentegen uiting aan uw persoonlijke
inspiratie* Indien bij deze adviezen, voor zover enigszins mogelijk,
een grotere eenstemmigheid kan worden bereikt en indien U meent betere
idee'én te hebben dan de Raad, dan kunt U daartoe volop gebruik maken
van uw initiatiefrecht en ons de nodige ophelderingen geven : de Raad
wenst niets liever*
Dank U, mijnheer de voorzitter.
 CES 5 9 0 /7 6 B i j l a g e

2 MW/am

. . . / «40

V e DANKWOORD VAN DE VOORZITTER VAN HET COMITÉ
II: dank U hartelijk, minister MiiRT* Verder zon ik ook de heer
DONDEL INGER willen danken voor zijn aanwezigheid? ik weet dat vb.j van
hem steeds steun mogen verwachten wanneer wij positieve en waardevolle
belangen verdedigen. Tevens dank ik de heer EABER, evenals alle ambte­
naren die onze werkzaamheden gewoonlijk volgen? het feit dat zij hier
geregeld aanwezig zijn is voor mij het bewijs dat ons werk niet geheel
van belang ontbloot is en zeker zijn nut heeft - U heeft dit trouwens
zojuist nog onderstrespt,

CES 5 9 0 /7 6 B i j l a g e 2 MW/am

ENTRAIT DU PRCCES-VEHSAL DE LA li&ôcie REUi'ICN DU BUREAU DU COMITE ECOUCÎLAUE ET1
3XTAL T E 1UE LE 2 7 JA'VIER lOTq., ,
fL) OTI * ! J ? I.
_____ , _________

1?
VIII. C0:¿TUTTICAT10IT Dff -ÊPjé^înmj} ET 'QUESTIONS DIVERSES
Il
Le PRESIDENT fait connaître que la participation des Coin—
1.
missaires est envisagée pour les sessions suivantes ;

♦
»

la session de février : MM. THOMSON et HILLERY

r.
session de mars
session de mai

: M. SOATJES
: li. THORN:,. Président en exercice du Conseil,
s* est engagé à venir devant le Comité

session de juin

: M. ORTOLI, Président de la Commission

ne BUREAU prend acte de ces informations.
 f

-■ rrf-rr.T â fFï O O P .S â 9 9 x 1 1

fae

S à O S iw ë l é ë b

rrn h ^ o o ' I ê 8 V a T r

1

ENTRAIT DU PRCCSS-VERBAL DE L/. 1 S è m e REUUICW DU S T J M DU COMITE ECOUCL^-^JE ET
s c o i a i t e : us l e 27 j a v i e r 10 7c .____A
____ ______ ._____—

^-errr

VIII* CO!1IUNICATION DU
C
* ih.
: -,.
)N9'DIVERSES

î ·
Le ERES I DEM 1 fait connaître que la participation des Gonimi ssair es est envisagée pour les sessions suivantes :
la session de février : MK. THOMSON et HILLERY
session de mars

: M. S0AKE3

session de mai

: L'i. THORN:r Président en exercice du Oons
s 4est engagé à venir devant le Comité

session de juin

: M. ORTOLI, Président de la Commission

Le BUREAU prend acte de ces informations.
fîu* 00?. q s e xil fao e.noxxwb'i 39h noicaooo· I

extrait du

SOMMAIRE DES DECISIONS PRISES PAR LE BUREAU DU
LORS DE SA REUNION DU 24 FEVRIER 1976

C. E.S.
 (R/CES 2C 5/ 76 )

-«ÈBOffOiüT si 'linilà-b ab ÿxtamaxfiÿoa nils ns

I . ORGANISATION DES TRAVAUX DE L 1ASSEMBLEE

TJJ9Ì s nold-ose si

ERE

L a s e s s i o n s e r a m arq u ée p a r l a p a r t i c i p a t i o n de H . THQSS,
S e c r é t a i r e d 'E t a t a u t r a v a i l du G ran d -D u c h é de L u x em b o u rg , a u d é b a t j
sur le

chôm age.
 .r
Le B u re a u a m arqué s o n a c c o r d s u r l a p r o c é d u r e m is e e n o e u ­
v r e p a r l e P r é s i d e n t , en a c c o r d a v e c l e s V ic e —P r é s i d e n t s e t l e s P r e s i
d e n t ? d e s g r o u p e s , p o u r é l a b o r e r ^ s u i t e à l a d é c l a r a t i o n de K. ï.IURRAY
e t à l a dem ande de l a s e c t i o n d e s a f f a i r e s é c o n o m iq u e s , u n a v i s s û r

1.
le

ch ô m ag e. ,

ee'UJfll'ièd-x:) a n o lf r a l e n

î 9 b n o f to o E.
 e x t r a it ou p a o c s s - v e a m

de la r o t jic h du groupe

I I I TENUE LS 3 1 ^Aas 1976

( r / c e s 400 / 7 6 )

■

a)

■■■ n w —

■■■

Le P RES I DEDIT i n d i q u e que S i r C h r i s t o p h e r SOAMES, V ic e - P r é s "

d e n t de l a 1 C o m m issio n , f e r a u n e x p o s é s u r !l e s r e l a t i o n s e x t é r i e u r e s de
l a Com m unauté, l e j e u d i m a t i n à 10 h e u r e s ·

't ··-

I l e s t d é c i d é q u e Rime, ST ROBEL e t i l , RAINERO i n t e r v i e n d r o n t
d a n s l e c a d r e de c e d é b a t*

D ans l e c a d r e du d é b a t q u i a u r a l i e u e n p r é s e n c e de M. MAYRAS,
t)
4 ^ A v o c a t G é n é r a l p r è s de l a C our de J u s t i c e , II* HOLLINGER p r e n d r a l a p a BeIv·*»* Jf
cs&'SiPSHBW
en
rô le.
 ,

Le PRESIDENT i n v i t e l e s m em bres du G roupe à f a i r e u n e f f o r t
p o u r ê t r e p r é s e n t s l e j e u d i a p r è s - m i d i p o u r a s s i s t e r no m b reu x à 1* e x p o s é
s u r l a C o u r de J u s t i c e.
 Ï.I> I.IcCALL e s t im e q u ’ i l e s t e f f e c t i v e m e n t i m p o r t a n t de p r é v o i r
d a n s so n c a l e n d r i e r de r e s t e r à B r u x e l l e s l e

j e u d i a p r è s - m i d i , m a is c e l a

é t a n t m a t é r i e l l e m e n t i m p o s s i b l e p o u r u n c e r t a i n nom bre de C o n s e i l l e r s ,
i l d e v r a i t ê t r e s u g g é r é a u P r é s i d e n t du C o m ité de n e p a s i n v i t e r de
p e r s o n n a lité s le je u d i a p rè s -m id i.
 C e t t e p r o p o s i t i o n e s t l a r g e m e n t s o u te n u e p a r l e G ro u p e q u i
demande a u P r é s i d e n t d * e n f a i r e p a r t o r a le m e n t a u P r é s i d e n t du C o m ité.
«SS

EXTRAIT DU COMPTE RENDU DE LA REUNION DU GROUPE I
TENUE LE 31 MARS 1976 (r / c e S 432/76 (Gr. i))

.Il

Pour le débat en présence de M. SOAMES le Groupe I soulè­
vera des questions relatives au principe de réciprocité, tant à

-K:·

J|?égard des relations avec les pays de l ’Est q u ’à l ’égard des problèj*
nies Nord-Sud et de la garantie des investissements, aux dangers du
dumping pratiqué par les pays du C.A.E.M. (Conseil d ’Assistance Eco-n
noinique Mutuelle, ancien C0I1EC0N), aux problèmes de transports en
matière de commerce avec les Pays de l ’Est, et enfin aux problèmes
de 1 *élargissement par de nouvelles adhésions qui tendent à faire de·
la Communauté une vaste zone de libre échange.
Les orateurs inscrits pour le Groupe I seront 121. CARSïENS^
,sjlJ si¿'ltjj
3AGLIAK0, SVAIN e t DE BIEVRE.
