Voorstel voor een RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD tot wijziging van Richtlijn (EU) 2019/1153 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de toegang van bevoegde autoriteiten tot centrale registers van bankrekeningen via het centrale toegangspunt
NL NL EUROPESE COMMISSIE Brussel, 20. 7. 2021 COM(2021) 429 final 2021/0244 (COD) Voorstel voor een RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD tot wijziging van Richtlijn (EU) 2019/1153 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de toegang van bevoegde autoriteiten tot centrale registers van bankrekeningen via het centrale toegangspunt {SWD(2021) 210 final} TOELICHTING 1. • ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL Motivering en doel van het voorstel Zoals benadrukt in de EU-strategie ter bestrijding van de georganiseerde criminaliteit 2021-20251, moet de Europese Unie de strijd tegen inkomsten uit criminele activiteiten opvoeren. Georganiseerde criminele groeperingen gebruiken hun hoge illegaal verkregen winsten om de legale economie en overheidsinstellingen te infiltreren waardoor de rechtsstaat en de grondrechten worden uitgehold en het recht op veiligheid van de burgers en hun vertrouwen in de overheid worden ondermijnd. De illegale inkomsten uit criminele activiteiten in de EU bedroegen in 2019 139 miljard EUR2, wat overeenkomt met 1 % van het bruto binnenlands product van de Unie. Ondanks de ontwikkeling van een rechtskader voor de ontneming van vermogensbestanddelen op EU- en nationaal niveau, wordt slechts een klein percentage van de hulpmiddelen en opbrengsten van misdrijven geconfisqueerd3. Snelle toegang tot financiële informatie is essentieel voor doeltreffend financieel onderzoek en voor het succesvol opsporen en confisqueren van hulpmiddelen en opbrengsten van misdrijven. In dit verband is het essentieel te weten wie een bankrekening heeft in een andere lidstaat dan die welke het onderzoek uitvoert: niet alleen om te kunnen vaststellen aan welke lidstaat bevriezings- en confiscatiebevelen moeten worden gericht4, maar ook om rechercheurs mogelijk cruciale aanwijzingen te geven. Indien de autoriteiten die in een lidstaat belast zijn met het voorkomen, opsporen, onderzoeken of vervolgen van strafbare feiten, informatie wensen te verkrijgen over personen die het voorwerp zijn van een onderzoek en die in een andere lidstaat een bankrekening hebben, moeten zij die informatie momenteel inwinnen via kanalen voor politiële of justitiële samenwerking. Dit is een vaak omslachtig en tijdrovend proces dat een snelle toegang tot de informatie belemmert, zoals blijkt uit bijlage 7 van de effectbeoordeling bij het pakket wetgevingsvoorstellen van de Commissie inzake de bestrijding van het witwassen van geld en de financiering van terrorisme (AML/CFT) en rechtshandhaving. Overeenkomstig artikel 32 bis van de (vijfde) antiwitwasrichtlijn5 moeten lidstaten voorzien 1 2 3 4 5 inbreuken op Mededeling van de Europese Commissie, EU-strategie voor de aanpak van georganiseerde criminaliteit (2021-2025) (COM(2021) 170 van 14. 4. 2021).  Hierbij gaat het om illegale drugs, mensenhandel, migrantensmokkel, fraude (btw-fraude, zoals intracommunautaire ploffraude, intellectuele-eigendomsrechten, voedselfraude), milieucriminaliteit (illegaal afval en illegale handel in wilde dieren en planten), illegale vuurwapens, illegale handel in tabak, cybercriminaliteit, georganiseerde vermogenscriminaliteit (Mapping the risk of serious and organised crime infiltration in legitimate businesses - Het in kaart brengen van het risico van infiltratie door zware en georganiseerde criminaliteit in legitieme bedrijven, maart 2021, DR0221244ENN), https://data. europa. eu/doi/10. 2837/64101. Europol, Does crime still pay? Criminal Asset Recovery in the EU – Survey of statistical information 2010–2014 (Loont misdaad nog steeds? - Ontneming van criminele vermogensbestanddelen in de EU - Overzicht van statistische in 2016, beschikbaar op: informatie 2010-2014), gepubliceerd https://www. europol. europa. eu/publications-documents/does-crimestill-pay. Op basis van Kaderbesluit 2003/757/JBZ van de Raad en Kaderbesluit 2006/783/JBZ van de Raad, en (met ingang van 19 december 2020) Verordening (EU) 2018/1805. Richtlijn (EU) 2015/849 van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 2015 inzake de voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld of terrorismefinanciering, tot wijziging van Verordening (EU) nr. 648/2012 van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van Richtlijn 2005/60/EG van het Europees Parlement en de Raad en Richtlijn 2006/70/EG van de Commissie (PB L 141 van 5. 6. 2015, blz. 73). NL 1 NL in gecentraliseerde automatische mechanismen, zoals centrale registers of centrale elektronische systemen voor gegevensontsluiting, die de identificatie mogelijk maken van alle natuurlijke of rechtspersonen die houder zijn van of zeggenschap hebben over betaalrekeningen en kluizen. Richtlijn (EU) 2019/11536 verplicht de lidstaten nu reeds om bevoegde autoriteiten aan te wijzen met het oog op de voorkoming, de opsporing, het onderzoek en de vervolging van strafbare feiten, zodat zij toegang kunnen krijgen tot de gecentraliseerde automatische mechanismen (waarnaar in Richtlijn (EU) 2019/1153 wordt verwezen als centrale registers van bankrekeningen, de term die ook hierna wordt gebruikt) en deze kunnen doorzoeken. Volgens deze richtlijn moeten de lidstaten ook bureaus voor de ontneming van vermogensbestanddelen opnemen in hun aangewezen bevoegde autoriteiten. Voorts biedt de richtlijn de lidstaten de mogelijkheid belastingautoriteiten en corruptiebestrijdingsinstanties als bevoegde autoriteiten aan te wijzen voor zover zij op grond van het nationale recht bevoegd zijn voor het voorkomen, opsporen, onderzoeken of vervolgen van strafbare feiten. De uiterste datum voor de omzetting van deze richtlijn is 1 augustus 2021.  Overeenkomstig het voorstel van de Commissie voor een nieuwe antiwitwasrichtlijn, dat samen met dit voorstel wordt ingediend, zorgen de lidstaten ervoor dat de informatie van centrale registers van bankrekeningen beschikbaar is via het centrale toegangspunt voor registers van bankrekeningen, dat door de Commissie moet worden opgezet en beheerd7. Door centrale registers van bankrekeningen onderling te koppelen, zouden autoriteiten met toegang tot het centrale toegangspunt voor registers van bankrekeningen snel kunnen vaststellen of een persoon bankrekeningen in andere lidstaten aanhoudt zonder dat zij hun vraag moeten voorleggen aan al hun tegenhangers in alle lidstaten. In overeenstemming met de rechtsgrondslag van de nieuwe antiwitwasrichtlijn (artikel 114 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU)) zal deze richtlijn alleen toegang verlenen tot het centrale toegangspunt voor registers van bankrekeningen aan financiële- inlichtingeneenheden (FIE’s), het nationale orgaan dat meldingen van verdachte transacties ontvangt van meldingsplichtige entiteiten8 en deze in voorkomend geval doorstuurt naar de autoriteiten die belast zijn met het uitvoeren van strafrechtelijke onderzoeken. In het belang van de bestrijding van zware criminaliteit en met name het verrichten van doeltreffende financiële onderzoeken moeten autoriteiten die bevoegd zijn voor het voorkomen, opsporen, onderzoeken of vervolgen van strafbare feiten, ook toegang hebben tot het centrale toegangspunt voor registers van bankrekeningen, zodat zij de financiële informatie die relevant is voor strafprocedures kunnen identificeren, analyseren en interpreteren. Met dit voorstel wordt beoogd de toegang tot het centrale toegangspunt voor registers van bankrekeningen, zoals ingevoerd bij de nieuwe antiwitwasrichtlijn, uit te breiden tot de autoriteiten die bevoegd zijn voor het voorkomen, opsporen, onderzoeken of vervolgen van strafbare feiten en die overeenkomstig artikel 3, lid 1, van Richtlijn (EU) 2019/1153 als bevoegde autoriteiten zijn aangewezen. 6 7 8 Richtlijn (EU) 2019/1153 van het Europees Parlement en de Raad van 20 juni 2019 tot vaststelling van regels ter vergemakkelijking van het gebruik van financiële en andere informatie voor het voorkomen, opsporen, onderzoeken of vervolgen van bepaalde strafbare feiten (PB L 186 van 11. 7. 2019, blz. 122). Voorstel van de Commissie voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad (2021/XX). Rechtspersonen of natuurlijke personen die binnen het toepassingsgebied van de antiwitwasrichtlijn vallen en onderworpen zijn aan de regels ter bestrijding van het witwassen van geld en de financiering van terrorisme (AML/CFT).  NL 2 NL • Verenigbaarheid met bestaande bepalingen op het beleidsterrein Dit voorstel vormt een aanvulling op de bepalingen inzake het centrale toegangspunt voor registers van bankrekeningen die zijn opgenomen in het voorstel van de Commissie voor de nieuwe antiwitwasrichtlijn. De grondslag voor het antiwitwaskader (artikel 114 VWEU) heeft betrekking op de interne markt en heeft tot doel te voorkomen dat het financiële stelsel van de Unie wordt gebruikt voor het witwassen van geld en de financiering van terrorisme. Dit voorstel vormt een aanvulling op en bouwt voort op het preventief beleid ter bestrijding van het witwassen van geld en de financiering van terrorisme, en versterkt het rechtskader vanuit het oogpunt van samenwerking op het gebied van rechtshandhaving. Dit voorstel is in overeenstemming met het actieplan voor een alomvattend EU-beleid voor de preventie van witwassen en financieren van terrorisme dat de Commissie in mei 2020 heeft aangenomen9. In het actieplan wordt benadrukt dat de EU-brede koppeling van centrale toegang van FIE’s en registers van bankrekeningen noodzakelijk rechtshandhavingsautoriteiten en grensoverschrijdende In de EU-strategie voor een veiligheidsunie (juli 2020)10 wordt ook benadrukt dat een dergelijke koppeling de toegang van FIE’s en bevoegde autoriteiten tot financiële informatie aanzienlijk zou kunnen versnellen. In de nieuwe EU-strategie voor de aanpak van georganiseerde criminaliteit wordt aangekondigd dat de Commissie Richtlijn (EU) 2019/1153 zal herzien om rechtshandhavingsautoriteiten toegang te verlenen tot het toekomstige platform dat centrale registers van bankrekeningen in de hele EU met elkaar verbindt. bankrekeninginformatie te samenwerking is om de faciliteren. versnellen tot te • Verenigbaarheid met andere beleidsterreinen van de Unie De voorgestelde richtlijn is in overeenstemming met de beleidsdoelstellingen van de Unie, met name de bestrijding van zware criminaliteit, alsook met het kader ter voorkoming van witwassen van geld en financiering van terrorisme, met inbegrip van het nieuwe antiwitwaspakket. 2. • RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID Rechtsgrondslag In overeenstemming met de rechtsgrondslag voor de vaststelling van de rechtshandeling die wordt gewijzigd, namelijk Richtlijn (EU) 2019/1153, is de rechtsgrondslag van de voorgestelde richtlijn artikel 87, lid 2, VWEU. Op grond van deze bepaling kan de Unie maatregelen nemen inzake politiële samenwerking waarbij de bevoegde autoriteiten van de lidstaten (waaronder politie, douane en andere gespecialiseerde wetshandhavingsdiensten) betrokken zijn, met name wat betreft de verzameling, opslag en uitwisseling van relevante informatie voor het voorkomen, opsporen en onderzoeken van strafbare feiten.  9 10 Mededeling van de Commissie inzake een actieplan voor een alomvattend EU-beleid voor de preventie van witwassen en financieren van terrorisme (COM(2020) 2800 van 7 mei 2020). Mededeling van de Commissie betreffende de EU-strategie voor de veiligheidsunie (COM(2020) 605 van 24 juli 2020). NL 3 NL • Subsidiariteit (bij niet-exclusieve bevoegdheid) De doelstellingen van het voorstel kunnen overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel, zoals neergelegd in artikel 5, lid 3, van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU), niet voldoende door de lidstaten alleen worden verwezenlijkt en kunnen derhalve beter op het niveau van de Unie worden verwezenlijkt. Het voorstel gaat niet verder dan nodig is om de beoogde doelstellingen te verwezenlijken. Georganiseerde criminele groeperingen zijn vaak over de grenzen heen actief onder meer om hun illegaal verkregen vermogen te verbergen en te herinvesteren. De dreiging dat georganiseerde criminele groeperingen hun illegale winsten doorsluizen om in de economie te infiltreren, treft de Unie als geheel en vereist derhalve een reactie op EU-niveau. • Evenredigheid Overeenkomstig het evenredigheidsbeginsel, zoals neergelegd in artikel 5, lid 4, VEU, gaat dit voorstel niet verder dan wat nodig en evenredig is om het gebruik en de uitwisseling van relevante financiële informatie door overheidsinstanties die de taak hebben de burgers van de Unie te beschermen, te vergemakkelijken. Richtlijn (EU) 2019/1153 voorziet alleen in toegang tot een beperkt aantal gegevens (bv. de naam van de houder, het bankrekeningnummer) die strikt noodzakelijk zijn om vast te stellen of de aan een onderzoek onderworpen persoon een rekening bij een bank aanhoudt en bij welke banken. Dezelfde beperking geldt ook met betrekking tot de toegangs- en zoekmogelijkheden via het bij dit voorstel ingevoerde centrale toegangspunt voor registers van bankrekeningen.  Dienovereenkomstig zullen bevoegde autoriteiten van andere lidstaten via het centrale toegangspunt voor registers van bankrekeningen rechtstreeks toegang kunnen krijgen tot de hierna volgende beperkte reeks van gegevens en deze gegevens kunnen doorzoeken (zie artikel 4, lid 2, in samenhang met artikel 2, punt 7, van Richtlijn (EU) 2019/1153; zie ook artikel 32 bis, lid 3, van de huidige antiwitwasrichtlijn, alsmede artikel 14, lid 3, van de voorgestelde nieuwe antiwitwasrichtlijn en artikel 18, lid 1, van de voorgestelde nieuwe antiwitwasverordening):     betreffende de houder van de cliëntenrekening en iedere persoon die zegt namens de cliënt te handelen: de naam, aangevuld met de andere identificatiegegevens die vereist zijn of een uniek identificatienummer; betreffende de uiteindelijk begunstigde van de houder van de cliëntenrekening: de naam, aangevuld met de andere identificatiegegevens die vereist zijn of een uniek identificatienummer; betreffende de bank- of betaalrekening: het internationaal bankrekeningnummer (IBAN) en de datum van opening en sluiting van de rekening; betreffende de kluis: de naam van de huurder, aangevuld met de andere identificatiegegevens die vereist zijn of een uniek identificatienummer, en de looptijd van de huur. Op grond van de maatregelen die hier worden voorgesteld, zullen autoriteiten die bevoegd zijn voor het voorkomen, opsporen, onderzoeken of vervolgen van strafbare feiten derhalve nog steeds geen toegang hebben tot gevoelige gegevens, zoals informatie over transacties of het saldo van de rekeningen, en zullen zij deze gegevens evenmin kunnen doorzoeken. Alleen informatie die strikt noodzakelijk is om een houder van een bank- of betaalrekening of een NL 4 NL kluis te identificeren, wordt via het centrale toegangspunt voor registers van bankrekeningen toegankelijk gemaakt. Zodra de autoriteiten op grond van de in het kader van dit voorstel verleende toegang hebben geïdentificeerd bij welke financiële instelling de aan een onderzoek onderworpen persoon een bankrekening in een andere lidstaat heeft, zullen zij, indien nodig, via passende kanalen voor politiële of justitiële samenwerking om nadere informatie moeten verzoeken (bv. een lijst van transacties). • Keuze van instrument Dit voorstel heeft de vorm van een richtlijn, aangezien het een wijziging van Richtlijn (EU) 2019/1153 inhoudt. 3.  • EVALUATIE, RAADPLEGING VAN EFFECTBEOORDELING BELANGHEBBENDEN EN Standpunten van andere instellingen en raadplegingen van belanghebbenden In de conclusies van de Raad van juni 2020 over de intensivering van het financieel rechercheren ter bestrijding van zware en georganiseerde criminaliteit11 hebben de lidstaten de Commissie verzocht te overwegen het juridisch kader verder te versterken met het oog op de onderlinge koppeling van nationale centrale registers van bankrekeningen, om de toegang tot financiële informatie te versnellen en de grensoverschrijdende samenwerking tussen de bevoegde autoriteiten in de gehele Unie te vergemakkelijken. In zijn resolutie van 10 juli 202012 toonde het Europees Parlement zich verheugd over het plan van de Commissie om te zorgen voor de onderlinge koppeling van centrale registers van bankrekeningen met het oog op snellere informatie voor rechtshandhavingsautoriteiten en FIE’s tijdens de verschillende onderzoeksfasen en ter bevordering van grensoverschrijdende samenwerking met volledige inachtneming van de toepasselijke gegevensbeschermingsregels tot financiële toegang Bij de voorbereiding van dit voorstel heeft de Commissie de bureaus voor de ontneming van vermogensbestanddelen geraadpleegd tijdens bijeenkomsten van het EU-platform van bureaus voor de ontneming van vermogensbestanddelen en via een informele en gerichte raadpleging. Zij steunen het initiatief ten volle. • Effectbeoordeling Het voorstel wordt ondersteund door de effectbeoordeling over het voorgestelde nieuwe antiwitwaspakket (met name bijlage 7 betreffende de onderlinge koppeling van registers van bankrekeningen), waarover de Raad voor regelgevingstoetsing op 4 december 2020 een positief advies heeft uitgebracht. Een werkdocument van de diensten van de Commissie, dat als bijlage bij het voorstel is gevoegd, bevat een nadere analyse van de situatie en de gevolgen tot het systeem van onderling gekoppelde centrale registers van om de bankrekeningen uit te breiden tot de op grond van Richtlijn 2019/1153 aangewezen autoriteiten die bevoegd zijn voor het voorkomen, opsporen, onderzoeken of vervolgen van strafbare feiten. toegang 11 12 Conclusies van de Raad over de intensivering van het financieel rechercheren ter bestrijding van zware en georganiseerde criminaliteit, 17 juni 2020 (8927/20). Resolutie van het Europees Parlement van 10 juli 2020 over een alomvattend EU-beleid voor de preventie van witwassen en financieren van terrorisme – Actieplan van de Commissie en andere recente ontwikkelingen (2020/2686 (RSP)). NL 5 NL • Grondrechten Dit voorstel voorziet erin dat duidelijk aangewezen autoriteiten die bevoegd zijn voor het voorkomen, opsporen, onderzoeken of vervolgen van strafbare feiten, toegang krijgen tot het systeem van onderling gekoppelde centrale registers van bankrekeningen, het centrale toegangspunt voor registers van bankrekeningen.  Hiermee kunnen zij snel vaststellen of een persoon bankrekeningen in andere lidstaten aanhoudt, zonder dat zij hun vraag moeten voorleggen aan al hun tegenhangers in alle EU-lidstaten. In de centrale registers van bankrekeningen worden persoonsgegevens gecentraliseerd van natuurlijke en rechtspersonen. De uitbreiding van de toegang tot het centrale toegangspunt voor registers van bankrekeningen zal derhalve gevolgen hebben voor de grondrechten van de betrokkenen, met name het recht op privacy en het recht op bescherming van persoonsgegevens (respectievelijk artikel 7 en artikel 8 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna “Handvest” genoemd)). Eventuele daaruit voortvloeiende beperkingen van de uitoefening van de in het Handvest erkende rechten en vrijheden, met name die welke zijn neergelegd in de artikelen 7 en 8, zijn in overeenstemming met de vereisten van het Handvest, met name die van artikel 52, lid 1. De beperking wordt bij wet gesteld en wordt gerechtvaardigd door de noodzaak een door de Unie erkende doelstelling van algemeen belang, namelijk de bestrijding van zware criminaliteit, na te streven. Bovendien worden de wezenlijke inhoud van de betrokken rechten en vrijheden geëerbiedigd en zijn de beperkingen evenredig aan het nagestreefde doel. Wat het recht op privacy betreft, is de impact beperkt, met name omdat dit voorstel niet vereist dat er aanvullende gegevens van rekeninghouders worden verzameld en aangezien de informatie uit andere lidstaten die via het centrale toegangspunt voor registers van bankrekeningen toegankelijk is, reeds via kanalen voor politiële en justitiële samenwerking kan worden verkregen. Bovendien zal de ernst van de inmenging in het recht op privacy relatief beperkt zijn, aangezien de toegankelijke en doorzoekbare gegevens geen betrekking hebben op financiële transacties of het saldo van de rekeningen. Het gaat om een beperkt aantal gegevens (bv. de naam en het bankrekeningnummer van de houder) die strikt noodzakelijk zijn voor de bevoegde autoriteit van een bepaalde lidstaat om vast te stellen bij welke bank(en) in andere lidstaten de aan een onderzoek onderworpen persoon een rekening aanhoudt. Wat de bescherming van persoonsgegevens van natuurlijke personen betreft, kunnen bankrekeninggegevens persoonsgegevens zijn en zou toegang tot deze gegevens door autoriteiten die bevoegd zijn voor het voorkomen, opsporen, onderzoeken of vervolgen van strafbare feiten, neerkomen op verwerking van persoonsgegevens.  De verwerking van gegevens uit de centrale registers van bankrekeningen waartoe deze autoriteiten toegang hebben en die zij kunnen doorzoeken via het centrale toegangspunt voor registers van bankrekeningen, zou onderworpen zijn aan de nationale wetgeving tot omzetting van Richtlijn (EU) 2016/680, zoals momenteel het geval is voor gegevens waartoe toegang is verkregen en die zijn doorzocht op basis van Richtlijn (EU) 2019/1153 in haar huidige vorm. Bovendien zullen de waarborgen en beperkingen waarin Richtlijn (EU) 2019/1153 reeds voorziet, ook gelden voor elke rechtstreekse toegang tot of zoekopdracht door aangewezen autoriteiten in centrale registers van bankrekeningen van andere lidstaten via het centrale NL 6 NL toegangspunt voor registers van bankrekeningen. Het betreft met name de waarborgen en beperkingen als bedoeld in de artikelen 3, 4, 5 en 6 van die richtlijn, waarin met name het volgende is bepaald:      13 alleen de door de lidstaten aangewezen autoriteiten die bevoegd zijn voor het voorkomen, opsporen, onderzoeken of vervolgen van strafbare feiten, zullen toegang hebben tot en zullen zoekopdrachten kunnen uitvoeren in de centrale registers van bankrekeningen, onder meer via het centrale toegangspunt voor registers van bankrekeningen (artikel 3, lid 1, in samenhang met het nieuwe artikel 4, lid 1 bis, van de richtlijn); de bevoegdheid om toegang te krijgen tot en zoekopdrachten uit te voeren in de centrale registers van bankrekeningen, onder meer via de centrale toegangspunten voor registers van bankrekeningen, wordt alleen verleend met het oog op het voorkomen, opsporen, onderzoeken of vervolgen van “ernstige strafbare feiten” of het ondersteunen van een strafrechtelijk onderzoek naar “ernstige strafbare feiten” (artikel 4, lid 1, en het nieuwe artikel 4, lid 1 bis, van de richtlijn). Ernstige strafbare feiten hebben in dit verband betrekking op de vormen van criminaliteit die worden genoemd in bijlage I bij Verordening (EU) 2016/79413 (artikel 2, punt 12, van de richtlijn); zoals hierboven is uiteengezet, is slechts een beperkt aantal gegevens in de centrale registers van bankrekeningen die strikt noodzakelijk zijn om na te gaan of de aan een onderzoek onderworpen persoon een rekening bij een bank aanhoudt en bij welke banken, toegankelijk en doorzoekbaar, onder meer via het centrale toegangspunt voor registers van bankrekeningen (bv.  de naam en het bankrekeningnummer van de houder) (artikel 4, lid 2, in samenhang met artikel 2, punt 7); toegang en zoekopdrachten, ook wanneer deze via het centrale toegangspunt voor registers van bankrekeningen tot stand komen, moeten geval per geval worden uitgevoerd door specifiek aangewezen en gemachtigd personeel in elke bevoegde autoriteit (artikel 5, leden 1 en 2). De lidstaten moeten maatregelen treffen om de beveiliging van de gegevens volgens hoge technologische normen te waarborgen bij het verschaffen van toegang tot en het doorzoeken van bankrekeninginformatie (artikel 5, lid 3); logbestanden van alle toegangs- en zoekopdrachten, ook wanneer deze via het centrale toegangspunt voor registers van bankrekeningen tot stand komen, moeten worden bewaard (artikel 6, lid 1). Deze logbestanden moeten regelmatig door de registers van functionarissen voor gegevensbescherming van de centrale bankrekeningen worden gecontroleerd en op verzoek ter beschikking worden gesteld van de bevoegde toezichthoudende autoriteit (artikel 6, lid 2). De logbestanden mogen uitsluitend voor het monitoren van de gegevensbescherming worden bewaard, moeten met passende maatregelen tegen ongeoorloofde toegang worden beschermd en moeten vijf jaar na het aanleggen ervan worden gewist, tenzij zij nodig zijn voor monitoringprocedures (artikel 6, lid 3). Verordening (EU) 2016/794 van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2016 betreffende het Agentschap van de Europese Unie voor samenwerking op het gebied van rechtshandhaving (Europol) en tot vervanging en intrekking van de Besluiten 2009/371/JBZ, 2009/934/JBZ, 2009/935/JBZ, 2009/936/JBZ en 2009/968/JBZ van de Raad (PB L 135 van 24. 5. 2016, blz. 53). NL 7 NL 4. GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING Het voorstel heeft geen gevolgen voor de begroting van de EU. 5. • OVERIGE ELEMENTEN Uitvoeringsplanning en regelingen betreffende controle, evaluatie en rapportage De te wijzigen handeling (Richtlijn (EU) 2019/1153) voorziet reeds in passende controle, rapportage en evaluatie. • Toelichtende stukken (bij richtlijnen) Het voorstel vereist geen toelichtende stukken over de omzetting. • Artikelsgewijze toelichting Artikel 1 wijzigt artikel 4 van Richtlijn (EU) 2019/1153 en biedt aangewezen autoriteiten die bevoegd zijn voor het voorkomen, opsporen, onderzoeken of vervolgen van strafbare feiten de mogelijkheid om via het centrale toegangspunt voor registers van bankrekeningen rechtstreeks toegang te krijgen tot centrale registers van bankrekeningen van andere lidstaten en deze te doorzoeken. Artikel 2 stelt de uiterste datum voor de omzetting van de nieuwe richtlijn door de lidstaten vast.  NL 8 NL 2021/0244 (COD) Voorstel voor een RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD tot wijziging van Richtlijn (EU) 2019/1153 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de toegang van bevoegde autoriteiten tot centrale registers van bankrekeningen via het centrale toegangspunt HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 87, lid 2, Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité14, Gezien het advies van het Comité van de Regio's15, Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure, Overwegende hetgeen volgt: (1) (2) 14 15 16 17 Vergemakkelijking van de toegang tot financiële informatie is noodzakelijk voor het voorkomen, opsporen, onderzoeken of vervolgen van ernstige strafbare feiten, met inbegrip van terrorisme. Een snelle toegang tot financiële informatie is met name essentieel voor het verrichten van doeltreffende strafrechtelijke onderzoeken en voor een succesvolle opsporing en daaropvolgende confiscatie van hulpmiddelen en opbrengsten van misdrijven. Richtlijn (EU) 2019/1153 van het Europees Parlement en de Raad16 stelt de door de lidstaten aangewezen autoriteiten die bevoegd zijn voor het voorkomen, opsporen, onderzoeken of vervolgen van strafbare feiten in staat om, met inachtneming van bepaalde waarborgen en beperkingen, toegang te krijgen tot bankrekeninginformatie en deze te doorzoeken. In Richtlijn (EU) 2019/1153 wordt bankrekeninginformatie omschreven als bepaalde informatie die is opgenomen in de gecentraliseerde automatische mechanismen die de lidstaten overeenkomstig Richtlijn (EU) 2015/849 van het Europees Parlement en de Raad hebben opgezet17 en die in Richtlijn (EU) 2019/1153 centrale registers van bankrekeningen worden genoemd. PB C , , blz. PB C , , blz. Richtlijn (EU) 2019/1153 van het Europees Parlement en de Raad van 20 juni 2019 tot vaststelling van regels ter vergemakkelijking van het gebruik van financiële en andere informatie voor het voorkomen, opsporen, onderzoeken of vervolgen van bepaalde strafbare feiten, en tot intrekking van Besluit 2000/642/JBZ van de Raad (PB L 186 van 11. 7. 2019, blz. 122). Richtlijn (EU) 2015/849 van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 2015 inzake de voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld of terrorismefinanciering, tot wijziging van Verordening (EU) nr.  648/2012 van het Europees Parlement NL 9 NL (3) (4) (5) (6) De op grond van Richtlijn (EU) 2019/1153 aangewezen autoriteiten omvatten ten minste de bureaus voor de ontneming van vermogensbestanddelen alsook belastingautoriteiten en corruptiebestrijdingsinstanties, voor zover deze krachtens het nationale recht bevoegd zijn voor het voorkomen, opsporen, onderzoeken of vervolgen van strafbare feiten. Krachtens die richtlijn zijn de bevoegde autoriteiten alleen gemachtigd om rechtstreeks toegang te krijgen tot de centrale registers van bankrekeningen van de lidstaat die deze autoriteiten heeft aangewezen, en om deze registers te doorzoeken. Richtlijn (EU) YYYY/XX van het Europees Parlement en de Raad18, die Richtlijn 2015/849 van het Europees Parlement en de Raad vervangt19 en de belangrijkste kenmerken van het bij die richtlijn ingestelde systeem behoudt, bepaalt bovendien dat de gecentraliseerde automatische mechanismen onderling worden gekoppeld via het centrale toegangspunt voor registers van bankrekeningen, dat door de Commissie moet worden opgezet en beheerd. Krachtens Richtlijn (EU) YYYY/XX blijven echter alleen financiële-inlichtingeneenheden rechtstreekse toegang behouden tot de gecentraliseerde automatische mechanismen, onder meer via het centrale toegangspunt voor registers van bankrekeningen. Gezien het grensoverschrijdende karakter van de georganiseerde criminaliteit en het witwassen van geld en het belang van relevante financiële informatie voor de bestrijding van criminele activiteiten, onder meer door, waar mogelijk en passend, illegaal verkregen vermogensbestanddelen snel op te sporen, te bevriezen en te confisqueren, moeten de overeenkomstig Richtlijn (EU) 2019/1153 aangewezen autoriteiten die bevoegd zijn voor het voorkomen, opsporen, onderzoeken of vervolgen van strafbare feiten rechtstreeks toegang kunnen hebben tot de centrale lidstaten via het overeenkomstig registers van bankrekeningen van andere Richtlijn (EU) YYYY/XX opgezette centrale toegangspunt voor registers van bankrekeningen, en moeten zij deze registers kunnen doorzoeken. De reeds bij Richtlijn (EU) 2019/1153 vastgestelde waarborgen en beperkingen moeten ook gelden voor de mogelijkheid om op grond van deze richtlijn toegang te krijgen tot bankrekeninginformatie via het centrale toegangspunt voor registers van bankrekeningen en om deze informatie te doorzoeken. Deze waarborgen en beperkingen betreffen onder meer de beperking van die mogelijkheid tot de autoriteiten die bevoegd zijn om toegang te krijgen tot bankrekeninginformatie en deze te doorzoeken, de doeleinden waarvoor toegang en zoekopdrachten zijn toegestaan, de soorten gegevens die toegankelijk en doorzoekbaar zijn, de vereisten die gelden voor het personeel van de aangewezen bevoegde autoriteiten, de beveiliging van de gegevens en het registreren van de toegang en de zoekopdrachten in logbestanden.  (7) Elke verwerking van persoonsgegevens door de bevoegde autoriteiten in verband met toegangs- en zoekmogelijkheden valt onder de bij deze richtlijn ingestelde 18 19 en de Raad en tot intrekking van Richtlijn 2005/60/EG van het Europees Parlement en de Raad en Richtlijn 2006/70/EG van de Commissie (PB L 141 van 5. 6. 2015, blz. 73). [Verwijzing naar de nieuwe antiwitwasrichtlijn, zodra deze is vastgesteld. ] Richtlijn (EU) 2015/849 van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 2015 inzake de voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld of terrorismefinanciering, tot wijziging van Verordening (EU) nr. 648/2012 van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van Richtlijn 2005/60/EG van het Europees Parlement en de Raad en Richtlijn 2006/70/EG van de Commissie (PB L 141 van 5. 6. 2015, blz. 73). NL 10 NL (8) (9) Richtlijn (EU) 2016/680 van het Europees Parlement en de Raad20. Daarom is deze richtlijn in overeenstemming met de grondrechten en beginselen die worden erkend bij artikel 6 van het Verdrag betreffende de Europese Unie en bij het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, met name het recht op eerbiediging van het privéleven, het familie- en gezinsleven en het recht op bescherming van persoonsgegevens. Aangezien de doelstelling van deze richtlijn, namelijk de aangewezen autoriteiten die bevoegd zijn voor het voorkomen, opsporen, onderzoeken of vervolgen van strafbare feiten te machtigen om toegang te krijgen tot de centrale registers van bankrekeningen van andere lidstaten en deze te doorzoeken via het bij Richtlijn (EU) YYYY/XX ingestelde centrale toegangspunt voor registers van bankrekeningen, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt, maar beter op het niveau van de Unie kan worden verwezenlijkt, kan de Unie maatregelen treffen, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken. [Overeenkomstig artikel 3 van Protocol nr. 21 betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland ten aanzien van de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht, gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, heeft Ierland te kennen gegeven dat het aan de vaststelling en toepassing van deze richtlijn wenst deel te nemen. ] [of] [Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van Protocol nr.  21 betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland ten aanzien van de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht, gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en onverminderd artikel 4 van dat protocol, neemt Ierland niet deel aan de vaststelling van deze richtlijn en is deze niet bindend voor, noch van toepassing op deze lidstaat. ] (10) Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van Protocol nr. 22 betreffende de positie van Denemarken, gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, neemt Denemarken niet deel aan de vaststelling van deze richtlijn en is deze richtlijn niet bindend voor, noch van toepassing op deze lidstaat. (11) Richtlijn (EU) 2019/1153 moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd. (12) De Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming is geraadpleegd overeenkomstig artikel 42, lid 1, van Verordening (EU) 2018/1725 van het Europees Parlement en de Raad21 [en heeft op XX 2021 een advies uitgebracht], 20 21 Richtlijn (EU) 2016/680 van het Europees Parlement en de Raad van 27 april 2016 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door bevoegde autoriteiten met het oog op de voorkoming, het onderzoek, de opsporing en de vervolging van strafbare feiten of de tenuitvoerlegging van straffen, en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van Kaderbesluit 2008/977/JBZ van de Raad (PB L 119 van 4. 5. 2016, blz. 89). Verordening (EU) 2018/1725 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2018 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de instellingen, organen en instanties van de Unie en betreffende het vrije verkeer van die gegevens, en tot NL 11 NL HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: In artikel 4 van Richtlijn (EU) 2019/1153 wordt het volgende lid ingevoegd: Artikel 1 “1 bis.  MT MT IL-KUMMISSJONI EWROPEA Brussell, 20. 7. 2021 COM(2021) 429 final 2021/0244 (COD) Proposta għal DIRETTIVA TAL-PARLAMENT EWROPEW U TAL-KUNSILL li temenda d-Direttiva (UE) 2019/1153 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill, fir-rigward tal-aċċess tal-awtoritajiet kompetenti għar-reġistri ċentrali tal-kontijiet bankarji permezz tal-punt uniku ta’ aċċess {SWD(2021) 210 final} MEMORANDUM TA’ SPJEGAZZJONI 1. KUNTEST TAL-PROPOSTA Raġunijiet u objettivi tal-proposta • Kif enfasizzat fl-istrateġija tal-UE biex tindirizza l-kriminalità organizzata 2021-20251, jeħtieġ li l-Unjoni Ewropea tintensifika l-ġlieda kontra l-finanzi li ġejjin mill-kriminalità. Il- gruppi tal-kriminalità organizzata jużaw il-profitti illegali sostanzjali tagħhom biex jinfiltraw l-ekonomija legali u l-istituzzjonijiet pubbliċi, filwaqt li jdgħajfu l-istat tad-dritt u d-drittijiet fundamentali u jdgħajfu d-dritt tan-nies għas-sikurezza u l-fiduċja tagħhom fl-awtoritajiet pubbliċi. Id-dħul illegali ġġenerat minn attivitajiet kriminali fl-UE ammonta għal EUR 139 biljun fl-20192, li jikkorrispondi għal 1 % tal-prodott domestiku gross. Minkejja l-iżvilupp ta’ qafas legali għall-irkupru tal-assi fil-livell tal-UE u dak nazzjonali, perċentwal żgħir biss tal- mezzi strumentali u r-rikavat tal-kriminalità jiġi kkonfiskat3. L-aċċess rapidu għall-informazzjoni finanzjarja huwa essenzjali għal investigazzjonijiet finanzjarji effettivi u t-traċċar u l-konfiska b’suċċess tal-mezzi strumentali u r-rikavat tal- kriminalità. F’dan ir-rigward, huwa vitali li jkun magħruf min għandu kont bankarju fi Stat Membru ieħor għajr dak li qed iwettaq l-investigazzjoni: mhux biss biex ikun jista’ jiġi stabbilit liema ordnijiet ta’ ffriżar u ta’ konfiska tal-Istati Membri għandhom jintbagħtu4, iżda wkoll biex l-investigaturi jingħataw indikazzjonijiet potenzjalment kruċjali. Madankollu, sabiex l-awtoritajiet responsabbli għall-prevenzjoni, l-identifikazzjoni, l-investigazzjoni jew il-prosekuzzjoni ta’ reati kriminali fi Stat Membru wieħed jiksbu informazzjoni dwar suġġetti ta’ investigazzjoni li jkollhom kontijiet bankarji fi Stat Membru ieħor, huma attwalment iridu jiġbru l-informazzjoni permezz ta’ kooperazzjoni tal-pulizija jew kanali ta’ kooperazzjoni ġudizzjarja. Dan huwa proċess ta’ spiss oneruż u li jieħu ħafna ħin li jxekkel l-aċċess rapidu għall-informazzjoni, kif muri fl-Anness 7 tal-Valutazzjoni tal-Impatt li takkumpanja l-pakkett ta’ proposti leġiżlattivi tal-Kummissjoni dwar il-Ġlieda Kontra l-Ħasil tal-Flus u l-Ġlieda kontra l-Finanzjament tat-Terroriżmu (AML/CFT), u l-infurzar tal-liġi. Skont l-Artikolu 32a tal- (ħames) direttiva kontra l-ħasiltal-flus5, l-Istati Membri għandhom jistabbilixxu mekkaniżmi awtomatizzati ċentralizzati, bħal reġistri ċentrali jew sistemi elettroniċi ċentrali għall-irkupru tad-data, biex jippermettu l-identifikazzjoni ta’ kwalunkwe persuna fiżika jew ġuridika li żżomm jew tikkontrolla kontijiet ta’ pagament, kontijiet 1 2 3 4 5 tiġi indirizzata tal-UE biex l-Kriminalità tal-Kummissjoni dwar Komunikazzjoni l-Istrateġija Organizzata 2021–2025 (COM (2021) 170, 14. 4. 2021).  Dan ikopri drogi illeċiti, traffikar tal-bnedmin, kuntrabandu ta’ migranti, frodi (frodi tal-VAT intra Komunitarja b’negozjant nieqes, ksur tad-drittijiet tal-proprjetà intellettwali, frodi alimentari), kriminalità ambjentali (skart illeċitu u traffikar illeċitu ta’ organiżmi selvaġġi), armi tan-nar illeċiti, tabakk illeċitu, attivitajiet ta’ ċiberkriminalità u kriminalità organizzata kontra l-proprjetà (Studju dwar l-Immappjar tar-riskju ta’ infiltrazzjoni tal-kriminalità serja u organizzata f’negozji leġittimi, Marzu 2021, DR0221244ENN); https://data. europa. eu/doi/10. 2837/64101. Europol, Il-kriminalità għadha tħalli profitt? L-irkupru tal-Assi Kriminali fl-UE — Stħarriġ ta’ informazzjoni statistika 2010-2014, 2016; https://www. europol. europa. eu/publications-documents/does- crimestill-pay. Abbażi tad-Deċiżjoni Qafas tal-Kunsill 2003/757/JHA u 2006/783 ĠAI, u (mid-19 ta’ Diċembru 2020), ir-Regolament (UE) 2018/1805. Id-Direttiva (UE) 2015/849 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill tal-20 ta’ Mejju 2015 dwar il- prevenzjoni tal-użu tas-sistema finanzjarja għall-finijiet tal-ħasil tal-flus jew il-finanzjament tat- terroriżmu, li temenda r-Regolament (UE) Nru 648/2012 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill, u li tħassar id-Direttiva 2005/60/KE tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill u d-Direttiva tal-Kummissjoni 2006/70/KE (ĠU L 141, 5. 6. 2015, p. 73). MT 1 MT bankarji u kaxex ta’ depożitu sikur. Id-Direttiva (UE) 2019/11536 diġà teħtieġ li l-Istati Membri jaħtru awtoritajiet kompetenti għall-prevenzjoni, l-identifikazzjoni, l-investigazzjoni jew il-prosekuzzjoni ta’ reati kriminali sabiex ikunu jistgħu jaċċessaw u jfittxu fil-mekkaniżmi awtomatizzati ċentralizzati (imsemmija fid-Direttiva (UE) 2019/1153 bħala reġistri ċentrali tal-kontijiet tal-bank, it- terminu użat hawn taħt). Titlob minnhom ukoll li jinkludu uffiċċji għall-irkupru tal-assi fost l-awtoritajiet kompetenti maħtura tagħhom u tippermetti lill-Istati Membri jaħtru awtoritajiet tat-taxxa u aġenziji kontra l-korruzzjoni bħala awtoritajiet kompetenti sal-punt li dawn ikunu kompetenti għall-prevenzjoni, l-identifikazzjoni, l-investigazzjoni jew il-prosekuzzjoni ta’ reati kriminali skont il-liġi nazzjonali. L-iskadenza għat-traspożizzjoni tad-Direttiva hija l-1 ta’ Awwissu 2021. jitlob jkollu għalfejn tal-interkonnessjoni tar-reġistri ċentralizzati Skont il-proposta tal-Kummissjoni għal direttiva ġdida kontra l-ħasil tal-flus, li qed tiġi ppreżentata flimkien ma’ din il-proposta, l-Istati Membri għandhom jiżguraw li l- informazzjoni mir-reġistri ċentrali tal-kontijiet bankarji tkun disponibbli permezz tal-punt uniku ta’ aċċess tar-reġistri tal-kontijiet bankarji (BAR) li għandu jiġi żviluppat u operat mill-Kummissjoni7. Permezz tal-kontijiet bankarji, l-awtoritajiet b’aċċess għall-punt ta’ aċċess uniku tal-BAR ikunu jistgħu jistabbilixxu malajr jekk individwu għandux kontijiet bankarji fi Stati Membri oħra mingħajr tiegħu fl-Istati Membri kollha. ma F’konformità mal-bażi ġuridika tagħha (l-Artikolu 114 tat-Trattat dwar il-Funzjonament tal- Unjoni Ewropea (TFUE)), id-direttiva l-ġdida kontra l-ħasil tal-flus se tipprovdi aċċess għall- punt uniku ta’ aċċess tal-BAR biss lill-unitajiet tal-intelligence finanzjarja (FIUs), il-korp suspettużi minn entitajiet nazzjonali marbutinb’obbligu8 u jgħaddihom, kif xieraq, lill-awtoritajiet tal-investigazzjoni kriminali.  Madankollu, fl-interess tal-ġlieda kontra l-kriminalità serja u, b’mod partikolari, it-twettiq ta’ l- investigazzjonijiet finanzjarji effettivi, identifikazzjoni, l-investigazzjoni jew il-prosekuzzjoni ta’ reati kriminali jeħtieġ ukoll li jkollhom aċċess għall-punt uniku ta’ aċċess tal-BAR li jippermettilhom jidentifikaw, janalizzaw u jinterpretaw l-informazzjoni finanzjarja rilevanti għall-proċedimenti kriminali. l-awtoritajiet kompetenti għall-prevenzjoni, lill-kontropartijiet kollha rapporti dwar tranżazzjonijiet jirċievi li Din il-proposta tfittex li testendi l-aċċess għall-punt ta’ aċċess uniku tal-BAR, kif introdott mid-Direttiva l-ġdida kontra l-ħasil tal-flus, għall-awtoritajiet kompetenti għall-prevenzjoni, l-identifikazzjoni, l-investigazzjoni jew il-prosekuzzjoni ta’ reati kriminali li huma nnominati bħala awtoritajiet kompetenti skont l-Artikolu 3(1) tad-Direttiva (UE) 2019/1153. • Konsistenza mad-dispożizzjonijiet eżistenti fil-qasam ta’ politika Din il-proposta tikkumplimenta d-dispożizzjonijiet dwar il-punt uniku ta’ aċċess tal-BAR inklużi fil-proposta tal-Kummissjoni għad-direttiva l-ġdida kontra l-ħasil tal-flus. Il-bażi għall-qafas kontra l-ħasil tal-flus (l-Artikolu 114 TFUE) hija relatata mas-suq intern u l-għan huwa li jiġi evitat l-użu tas-sistema finanzjarja tal-Unjoni għall-finijiet tal-ħasil tal-flus 6 7 8 Id-Direttiva (UE) 2019/1153 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill tal-20 ta’ Ġunju 2019 li tistabbilixxi regoli li jiffaċilitaw l-użu ta’ informazzjoni finanzjarja u informazzjoni oħra għall-prevenzjoni, l- identifikazzjoni, l-investigazzjoni jew il-prosekuzzjoni ta’ ċerti reati kriminali (ĠU L186 tal-11. 7. 2019, p. 122). Proposta tal-Kummissjoni għal Direttiva tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill 2021/XX. Persuna ġuridika jew fiżika fil-kamp ta’ applikazzjoni tad-Direttiva dwar il-Ġlieda Kontra l-Ħasil tal- Flus u soġġetta għar-regoli dwar il-Ġlieda Kontra l-Ħasil tal-Flus/il-Ġlieda Kontra l-Finanzjament tat- Terroriżmu (AML/CFT). MT 2 MT u l-finanzjament tat-terroriżmu. Din il-proposta tikkumplimenta u tibni fuq in-naħa preventiva tal-politiki kontra l-ħasil tal-flus u l-finanzjament tat-terroriżmu, u ssaħħaħ il-qafas legali mill-perspettiva tal-kooperazzjoni fl-infurzar tal-liġi. Din il-proposta hija konformi mal-pjan ta’ azzjoni għal politika komprensiva tal-Unjoni dwar il-prevenzjoni tal-ħasil tal-flus u l-finanzjament tat-terroriżmu adottat mill-Kummissjoni f’Mejju 20209. Il-pjan ta’ azzjoni jenfasizza li l-interkonnessjoni mal-Unjoni kollha tar- reġistri ċentrali tal-kontijiet bankarji hija meħtieġa biex jitħaffef l-aċċess tal-UIF u tal- awtoritajiet tal-infurzar tal-liġi għal informazzjoni dwar il-kontijiet bankarji u biex tiġi ffaċilitata l-kooperazzjoni transfruntiera. L-istrateġija tal-UE dwar l-Unjoni tas-Sigurtà (Lulju 2020)10 tenfasizza wkoll li tali interkonnessjoni tista’ tħaffef b’mod sinifikanti l-aċċess tal- UIF u tal-awtoritajiet kompetenti għall-informazzjoni finanzjarja. L-istrateġija l-ġdida tal-UE biex tindirizza l-kriminalità organizzata tindika li l-Kummissjoni se tirrevedi d-Direttiva (UE) 2019/1153 sabiex tipprovdi aċċess lill-awtoritajiet tal-infurzar tal-liġi għall-pjattaforma futura li tgħaqqad ir-reġistri ċentrali tal-kontijiet tal-bank madwar l-Unjoni. • Il-konsistenza ma’ politiki oħra tal-Unjoni Id-Direttiva proposta hija konformi mal-għanijiet tal-politika tal-Unjoni, b’mod partikolari l- ġlieda kontra l-kriminalità serja kif ukoll mal-qafas għall-prevenzjoni tal-ħasil tal-flus u l- finanzjament tat-terroriżmu, inkluż il-pakkett il-ġdid kontra l-ħasil tal-flus.  2. • BAŻI ĠURIDIKA, SUSSIDJARJETÀ U PROPORZJONALITÀ Bażi ġuridika F’konformità mal-bażi ġuridika użata biex jiġi adottat l-att legali li qed jiġi emendat, jiġifieri d-Direttiva (UE) 2019/1153, il-bażi ġuridika tad-Direttiva proposta hija l-Artikolu 87(2) tat- TFUE. Dik id-dispożizzjoni tippermetti lill-Unjoni tieħu miżuri dwar il-kooperazzjoni tal- pulizija li tinvolvi l-awtoritajiet kompetenti tal-Istati Membri (inklużi l-pulizija, id-dwana u servizzi speċjalizzati oħra tal-infurzar tal-liġi), b’mod partikolari fir-rigward tal-ġbir, il-ħażna u l-iskambju ta’ informazzjoni rilevanti għall-prevenzjoni, il-kxif u l-investigazzjoni ta’ reati kriminali. • Is-sussidjarjetà (għal kompetenza mhux esklużiva) F’konformità mal-prinċipju tas-sussidjarjetà kif stabbilit fl-Artikolu 5(3) tat-Trattat dwar l- Unjoni Ewropea (TUE), l-objettivi tal-proposta ma jistgħux jinkisbu b’mod suffiċjenti mill- Istati Membri waħedhom u għalhekk jistgħu jinkisbu aħjar fil-livell tal-Unjoni. Il-proposta ma tmurx lil hinn minn dak li huwa meħtieġ sabiex jinkisbu dawk l-objettivi. Il-gruppi tal-kriminalità organizzata ta’ spiss joperaw bejn il-fruntieri, inter alia sabiex jaħbu u jerġgħu jinvestu l-assi tagħhom miksuba illegalment. It-theddida tal-gruppi tal-kriminalità organizzata li jgħaddu l-profitti illeċiti tagħhom biex jinfiltraw l-ekonomija taffettwa lill- Unjoni kollha kemm hi u għalhekk teħtieġ rispons fil-livell tal-UE. 9 10 Komunikazzjoni tal-Kummissjoni dwar Pjan ta’ Azzjoni għal politika komprensiva tal-Unjoni dwar il- prevenzjoni tal-ħasil tal-flus u l-finanzjament tat-terroriżmu (COM (2020) 2800, 7. 5. 2020). Komunikazzjoni tal-Kummissjoni dwar l-Istrateġija tal-Unjoni tas-Sigurtà tal-UE (COM (2020) 605, 24. 7. 2020). MT 3 MT • Proporzjonalità F’konformità mal-prinċipju tal-proporzjonalità, kif stabbilit fl-Artikolu 5(4) TUE, din il- proposta hija limitata għal dak li huwa meħtieġ u proporzjonat sabiex jiġi ffaċilitat l-użu u l- kondiviżjoni ta’ informazzjoni finanzjarja rilevanti mill-awtoritajiet pubbliċi li għandhom id- dmir li jipproteġu liċ-ċittadini tal-Unjoni. Id-Direttiva (UE) 2019/1153 tagħti aċċess għal sett limitat ta’ informazzjoni biss (eż. l-isem tas-sid, in-numru tal-kont bankarju), li huwa strettament meħtieġ biex jiġi aċċertat jekk is- suġġett ta’ investigazzjoni għandux kont ma’ bank u ma’ liema banek. L-istess limitazzjoni se tapplika wkoll fir-rigward tal-possibbiltajiet ta’ aċċess u tiftix, permezz tal-punt uniku ta’ aċċess tal-BAR, maħluq minn din il-proposta.  Għaldaqstant, l-awtoritajiet kompetenti ta’ Stati Membri oħra se jkunu jistgħu jaċċessaw u jfittxu direttament is-sett limitat ta’ informazzjoni li ġej permezz tal-punt uniku ta’ aċċess tal- BAR (ara l-Artikolu 4(2) flimkien mal-Artikolu 2(7) tad-Direttiva (UE) 2019/1153; ara wkoll l-Artikolu 32a(3) tad-Direttiva attwali dwar il-Ġlieda Kontra l-Ħasil tal-Flus, kif ukoll l- Artikolu 14(3) tad-Direttiva l-ġdida dwar il-Ġlieda Kontra l-Ħasil tal-Flus proposta u l- Artikolu 18(1) tar-Regolament il-ġdid propost dwar il-Ġlieda Kontra l-Ħasil tal-Flus):     għad-detentur tal-kont tal-klijent u kull persuna li tidher li taġixxi f’isem il-klijent: l- isem, ikkomplementat jew bid-data tal-identifikazzjoni l-oħra meħtieġa jew b’numru uniku ta’ identifikazzjoni; għas-sid benefiċjarju tad-detentur tal-kont tal-klijent: l-isem, ikkomplementat jew bid-data tal-identifikazzjoni l-oħra meħtieġa jew b’numru uniku ta’ identifikazzjoni; għall-kont bankarju jew tal-pagament: in-numru Internazzjonali tal-Kont tal-Bank (IBAN) u d-data tal-ftuħ u l-għeluq tal-kont; għall-kaxxa ta’ depożitu sikur: l-isem tal-lokatarju kkumplimentat jew bid-data tal- identifikazzjoni l-oħra meħtieġa skont in-numru ta’ identifikazzjoni uniku u t-tul tal- perjodu tal-kirja. il-miżuri proposti hawnhekk, l-awtoritajiet kompetenti għall-prevenzjoni, Skont l- identifikazzjoni, l-investigazzjoni jew il-prosekuzzjoni ta’ reati kriminali għalhekk xorta mhux se jkunu jistgħu jaċċessaw u jfittxu data sensittiva, bħal informazzjoni dwar tranżazzjonijiet jew il-bilanċ tal-kontijiet. Hija biss l-informazzjoni strettament meħtieġa biex jiġi identifikat detentur ta’ kont bankarju jew ta’ pagament jew kaxxa ta’ depożitu sikur li ssir aċċessibbli permezz tal-punt ta’ aċċess uniku tal-BAR. Ladarba l-awtoritajiet jidentifikaw, bis-saħħa tal-aċċess ipprovdut skont din il-proposta, ma’ liema istituzzjoni finanzjarja s- suġġett ta’ investigazzjoni jkollha kont bankarju fi Stat Membru ieħor, huma jkollhom, fejn jitqies meħtieġ, jitolbu aktar informazzjoni (eż. lista ta’ tranżazzjonijiet) permezz ta’ mezzi xierqa ta’ kooperazzjoni tal-pulizija jew ġudizzjarja. • Għażla tal-istrument Din il-proposta tieħu l-forma ta’ direttiva, peress li tinvolvi l-emendar tad-Direttiva (UE) 2019/1153. MT 4 MT 3. • RIŻULTATI TAL- KONSULTAZZJONIJIET MAL-PARTIJIET IKKONĊERNATI U TAL- VALUTAZZJONIJIET TAL-IMPATT TAL-EVALWAZZJONIJIET POST, EX Fehmiet minn ikkonċernati istituzzjonijiet oħra u konsultazzjonijiet mal-partijiet Fil-konklużjonijiet tal-Kunsill ta’ Ġunju 2020 dwar it-tisħiħ tal-investigazzjonijiet finanzjarji għall-ġlieda kontra l-kriminalità serja u organizzata11, l-Istati Membri appellaw lill- Kummissjoni biex tikkunsidra li ttejjeb aktar il-qafas legali billi jiġu interkonnessi r-reġistri ċentrali nazzjonali l-aċċess għall-informazzjoni finanzjarja u tiġi ffaċilitata l-kooperazzjoni transfruntiera bejn l-awtoritajiet kompetenti madwar l-Unjoni.  tal-kontijiet bankarji sabiex jitħaffef fir-riżoluzzjoni tiegħu tal-10 ta’ Lulju 202012, il-Parlament Ewropew wera s-sodisfazzjon tiegħu bil-pjan tal-Kummissjoni li tiżgura l-interkonnessjoni tar-reġistri ċentrali tal-kontijiet bankarji sabiex tħaffef l-aċċess għall-informazzjoni finanzjarja għall-aċċess tal-awtoritajiet tal-infurzar tal-liġi u tal-UIF għal informazzjoni finanzjarja f’ fażijiet differenti ta’ investigazzjoni u tiffaċilita l-kooperazzjoni transfruntiera f’konformità sħiħa mar-regoli applikabbli dwar il-protezzjoni tad-data. Matul it-tħejjija ta’ din il-proposta, il-Kummissjoni kkonsultat l-uffiċċji għall-irkupru tal-assi f’laqgħat tal-Pjattaforma tal-Uffiċċji għall-Irkupru tal-Assi u permezz ta’ konsultazzjoni informali u mmirata. Huma appoġġaw bis-sħiħ l-inizjattiva. • Valutazzjoni tal-impatt Il-proposta hija appoġġata mill-valutazzjoni tal-impatt dwar il-pakkett il-ġdid propost kontra l-ħasil tal-flus (b’mod partikolari l-Anness 7 tiegħu dwar l-interkonnessjoni tar-reġistri tal- kontijiet bankarji), li dwaru l-Bord tal-Iskrutinju Regolatorju ħareġ opinjoni pożittiva fl-4 ta’ Diċembru 2020. Dokument ta’ ħidma tal-persunal, li huwa anness mal-proposta, janalizza ulterjorment is-sitwazzjoni u l-impatti tat-tkabbir tal-aċċess għas-sistema interkonnessa tar- tal-kontijiet bankarji wkoll għall-awtoritajiet kompetenti għall- reġistri ċentralizzati prevenzjoni, l-identifikazzjoni, l-investigazzjoni jew il-prosekuzzjoni ta’ reati kriminali indikati skont id-Direttiva 2019/1153. • Drittijiet fundamentali Din il-proposta se tipprovdi b’mod ċar lill-awtoritajiet maħtura kompetenti għall-prevenzjoni, l-identifikazzjoni, l-investigazzjoni jew il-prosekuzzjoni ta’ reati kriminali b’aċċess għas- sistema interkonnessa ta’ reġistri ċentralizzati tal-kontijiet tal-bank, il-punt ta’ aċċess uniku tal-BAR. Dan jippermettilhom jistabbilixxu malajr jekk individwu għandux kontijiet bankarji fi Stati Membri oħra, mingħajr ma jkollhom għalfejn jitolbu lill-kontropartijiet kollha tagħhom fl-Istati Membri kollha tal-UE. Ir-reġistri ċentrali tal-kontijiet bankarji jiċċentralizzaw id-data personali relatata ma’ persuni ġuridiċi u fiżiċi. L-estensjoni tal-aċċess għall-punt ta’ aċċess uniku tal-BAR għalhekk se 11 12 Konklużjonijiet tal-Kunsill dwar it-tisħiħ tal-investigazzjonijiet finanzjarji għall-ġlieda kontra l- kriminalità serja u organizzata, 17 ta’ Ġunju 2020 (8927/20). Riżoluzzjoni tal-Parlament Ewropew tal-10 ta’ Lulju 2020 dwar politika komprensiva tal-Unjoni dwar il-prevenzjoni tal-ħasil tal-flus u l-finanzjament tat-terroriżmu — il-Pjan ta’ Azzjoni tal-Kummissjoni u żviluppi reċenti oħra (2020/2686 (RSP)). MT 5 MT jkollha impatt fuq id-drittijiet fundamentali tas-suġġetti tad-data, b’mod partikolari mad-dritt għall-privatezza u d-dritt għall-protezzjoni tad-data personali (l-Artikoli 7 u 8, rispettivament, tal-Karta tad-Drittijiet Fundamentali tal-Unjoni Ewropea (“il-Karta”)). Kwalunkwe limitazzjoni li tirriżulta fl-eżerċizzju tad-drittijiet u tal-libertajiet rikonoxxuti mill-Karta, b’mod partikolari dawk stabbiliti fl-Artikoli 7 u 8 tagħha, tikkonforma mar- rekwiżiti stabbiliti mill-Karta, b’mod partikolari dawk tal-Artikolu 52(1) tagħha. Il-limitazzjoni hija prevista mil-liġi u hija ġġustifikata mill-ħtieġa li jintlaħaq għan ta’ interess ġenerali rikonoxxut mill-Unjoni, jiġifieri l-ġlieda kontra l-kriminalità serja. Barra minn hekk, l-essenza tad-drittijiet u tal-libertajiet inkwistjoni huma rrispettati u l- limitazzjonijiet huma proporzjonati mal-għan segwit.  Fir-rigward tad-dritt għall-privatezza, l-impatt huwa limitat, speċjalment peress li din il- proposta ma teħtieġx il-ġbir ta’ data addizzjonali dwar id-detentur tal-kontijiet u meta jitqies li l-informazzjoni minn Stati Membri oħra li hija aċċessibbli permezz tal-punt uniku ta’ aċċess tal-BAR diġà tista’ tinkiseb permezz ta’ mezzi ta’ kooperazzjoni tal-pulizija u dik ġudizzjarja. Barra minn hekk, l-interferenza mad-dritt għall-privatezza se tkun relattivament limitata f’termini ta’ gravità peress li d-data aċċessibbli u li tista’ titfittex ma tkoprix tranżazzjonijiet finanzjarji jew bilanċ tal-kont. Din se tkopri sett limitat ta’ informazzjoni (eż. l-isem u n- numru tal-kont bankarju tas-sid), kif meħtieġ b’mod strett mill-awtorità kompetenti ta’ Stat Membru partikolari biex jiġi stabbilit ma’ liema bank (ijiet) fi Stati Membri oħra s-suġġett ta’ investigazzjoni għandu kont. Fir-rigward tal-protezzjoni tad-data personali ta’ persuni fiżiċi, l-informazzjoni dwar il- kontijiet bankarji tista’ tikkostitwixxi data personali u l-aċċess għal din id-data mill- il- awtoritajiet kompetenti għall-prevenzjoni, prosekuzzjoni ta’ reati kriminali jikkostitwixxi pproċessar ta’ data personali. L-ipproċessar ta’ data mir-reġistri ċentrali tal-kontijiet tal-bank aċċessati u mfittxija minn dawn l-awtoritajiet permezz tal-punt uniku ta’ aċċess tal-BAR ikun soġġett għal-liġijiet nazzjonali li jittrasponu d-Direttiva (UE) 2016/680, kif inhu l-każ bħalissa għad-data aċċessata u mfittxija abbażi tad- Direttiva (UE) 2019/1153 kif inhi bħalissa. l-identifikazzjoni, l-investigazzjoni jew Barra minn hekk, is-salvagwardji u l-limitazzjonijiet diġà previsti fid-Direttiva (UE) 2019/1153 se japplikaw ukoll fir-rigward ta’ kwalunkwe aċċess dirett jew tfittxija minn awtoritajiet maħtura għal jew f’reġistri ċentrali tal-kontijiet tal-bank ta’ Stati Membri oħra permezz tal-punt ta’ aċċess uniku tal-BAR. Dan jikkonċerna b’mod partikolari s-salvagwardji u l-limitazzjonijiet previsti fl-Artikoli 3, 4, 5 u 6 ta’ dik id-Direttiva, li b’mod partikolari jipprevedu dan li ġej:   l-awtoritajiet kompetenti għall-prevenzjoni, huma biss l- investigazzjoni jew il-prosekuzzjoni ta’ reati kriminali li ġew maħtura mill-Istati Membri li se jkunu jistgħu jaċċessaw u jfittxu fir-reġistri ċentrali tal-kontijiet tal- bank, inkluż permezz tal-punt uniku ta’ aċċess tal-BAR (l-Artikolu 3(1) flimkien mal-Artikolu 4 (1a) il-ġdid tad-Direttiva). l-identifikazzjoni, is-setgħa li taċċessa u tfittex ir-reġistri ċentrali tal-kontijiet tal-bank, inkluż permezz tal-BAR punti l- identifikazzjoni, l-investigazzjoni jew il-prosekuzzjoni ta’ “reati kriminali serji” jew investigazzjoni kriminali dwar “reati kriminali serji” (l- għall-appoġġ Artikolu 4(1) u (1a) ġdid tad-Direttiva). Reati kriminali serji f’dan il-kuntest jirreferu tingħata biss għall-fini ta’ aċċess uniċi tal-prevenzjoni, ta’ MT 6 MT    għall-forom ta’ kriminalità elenkati fl-Anness I għar-Regolament (UE) Nru 2016/79413 (l-Artikolu 2(12) tad-Direttiva).  kif stabbilit hawn fuq, sett limitat biss tal-informazzjoni fir-reġistri ċentrali tal- kontijiet tal-bank, kif meħtieġ strettament biex jiġi aċċertat jekk is-suġġett ta’ investigazzjoni għandux kont ma’ bank u ma’ liema banek, huwiex aċċessibbli u jista’ jsir tiftix fih, inkluż permezz tal-punt uniku ta’ aċċess tal-BAR (eż. l-isem tas- sid u n-numru tal-kont bankarju) (l-Artikolu 4(2) flimkien mal-Artikolu 2(7)). l-aċċess u t-tfittxijiet, inkluż meta jitwettqu permezz tal-punt uniku ta’ aċċess tal- BAR, iridu jitwettqu każ b’każ minn persunal maħtur u awtorizzat b’mod speċifiku f’kull awtorità kompetenti (l-Artikolu 5(1) u (2)). L-Istati Membri jridu jistabbilixxu miżuri biex jiżguraw is-sigurtà tad-data għal standards teknoloġiċi għoljin għall- finijiet ta’ aċċess u tiftix ta’ informazzjoni dwar il-kontijiet bankarji (l-Artikolu 5(3)). ir-reġistri ta’ kwalunkwe aċċess u tiftix, inkluż meta jitwettqu permezz tal-punt uniku ta’ aċċess tal-BAR, iridu jinżammu (l-Artikolu 6(1)). Dawn ir-reġistrazzjonijiet għandhom jiġu ċċekkjati regolarment mill-uffiċjali tal-protezzjoni tad-data għar- reġistri ċentralizzati tal-kontijiet tal-bank, u jitqiegħdu għad-dispożizzjoni, fuq talba, tal-awtorità superviżorja kompetenti (l-Artikolu 6(2)). Ir-reġistri jistgħu jinżammu għall-monitoraġġ tal-protezzjoni tad-data biss, għandhom ikunu protetti b’miżuri xierqa kontra aċċess mhux awtorizzat u għandhom jitħassru 5 snin wara l-ħolqien tagħhom, sakemm ma ta’ monitoraġġ (l- Artikolu 6(3)). jkunux meħtieġa għal proċeduri 4. IMPLIKAZZJONIJIET GĦALL-BAĠIT Il-proposta ma għandhiex implikazzjonijiet għall-baġit tal-UE. 5. • ELEMENTI OĦRAJN Il-pjanijiet għall-implimentazzjoni u evalwazzjoni u ta’ rappurtar l-arranġamenti ta’ monitoraġġ, ta’ L-att li għandu jiġi emendat (id-Direttiva (UE) 2019/1153) diġà jipprevedi monitoraġġ, rappurtar u evalwazzjoni xierqa. • Dokumenti ta’ spjegazzjoni (għad-direttivi) Il-proposta ma għandhiex bżonn ta’ dokumenti ta’ spjegazzjoni għat-traspożizzjoni. • Spjegazzjoni fid-dettall tad-dispożizzjonijiet speċifiċi tal-proposta L-Artikolu 1 jemenda l-Artikolu 4 tad-Direttiva (UE) 2019/1153 u jipprovdi lill-awtoritajiet maħtura kompetenti għall-prevenzjoni, il- prosekuzzjoni ta’ reati kriminali bil-possibbiltajiet li jaċċessaw u jfittxu direttament reġistri ċentralizzati tal-kontijiet tal-bank ta’ Stati Membri oħra permezz tal-punt uniku ta’ aċċess tal- BAR. l-identifikazzjoni, l-investigazzjoni jew 13 Ir-Regolament (UE) 2016/794 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill tal-11 ta' Mejju 2016 dwar l- Aġenzija tal-Unjoni Ewropea għall-Kooperazzjoni fl-Infurzar tal-Liġi (Europol) u li jissostitwixxi u jħassar id-Deċiżjonijiet tal-Kunsill 2009/371/ĠAI, 2009/934/ĠAI, 2009/935/ĠAI, 2009/936/ĠAI u 2009/968/ĠAI (ĠU L 135, 24. 5. 2016, p. 53). MT 7 MT L-Artikolu 2 jistabbilixxi l-iskadenza għat-traspożizzjoni tad-direttiva l-ġdida mill-Istati Membri.  MT 8 MT 2021/0244 (COD) Proposta għal DIRETTIVA TAL-PARLAMENT EWROPEW U TAL-KUNSILL li temenda d-Direttiva (UE) 2019/1153 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill, fir-rigward tal-aċċess tal-awtoritajiet kompetenti għar-reġistri ċentrali tal-kontijiet bankarji permezz tal-punt uniku ta’ aċċess IL-PARLAMENT EWROPEW U L-KUNSILL TAL-UNJONI EWROPEA, Wara li kkunsidraw it-Trattat dwar il-Funzjonament tal-Unjoni Ewropea, u b’mod partikolari l-Artikolu 87(2) tiegħu, Wara li kkunsidraw il-proposta mill-Kummissjoni Ewropea, Wara t-trażmissjoni tal-abbozz ta’ att leġiżlattiv lill-parlamenti nazzjonali, Wara li kkunsidraw l-opinjoni tal-Kumitat Ekonomiku u Soċjali Ewropew14, Wara li kkunsidraw l-opinjoni tal-Kumitat tar-Reġjuni15, Waqt li jaġixxu skont il-proċedura leġiżlattiva ordinarja, Billi: (1) (2) L-iffaċilitar tal-aċċess għal informazzjoni finanzjarja huwa meħtieġ għall-prevenzjoni, l-iskoperta, l-investigazzjoni jew il-prosekuzzjoni ta’ reati serji, inkluż it-terroriżmu. B’mod partikolari, l-aċċess rapidu għall-informazzjoni finanzjarja huwa essenzjali għat-twettiq ta’ investigazzjonijiet kriminali effettivi u għat-traċċar b’suċċess u l- konfiska sussegwenti ta’ mezzi strumentali u rikavat mill-kriminalità. Id-Direttiva (UE) 2019/1153 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill16 tippermetti lill- awtoritajiet kompetenti għall-prevenzjoni, l-identifikazzjoni, l-investigazzjoni jew il- prosekuzzjoni ta’ reati kriminali maħtura mill-Istati Membri biex jaċċessaw u jfittxu, soġġett għal ċerti salvagwardji u limitazzjonijiet, informazzjoni dwar il-kontijiet bankarji. Id-Direttiva (UE) 2019/1153 tiddefinixxi l-informazzjoni dwar il-kontijiet bankarji bħala ċerta informazzjoni li tinsab fil-mekkaniżmi awtomatizzati ċentralizzati li l-Istati Membri jistabbilixxu skont id-Direttiva (UE) 2015/849 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill17, imsemmija fid-Direttiva (UE) 2019/1153 bħala reġistri ċentrali tal-kontijiet bankarji. 14 15 16 17 ĠU C , , p. ĠU C , , p. Id-Direttiva (UE) 2019/1153 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill tal-20 ta’ Ġunju 2019 li tistabbilixxi regoli li jiffaċilitaw l-użu ta’ informazzjoni finanzjarja u informazzjoni oħra għall-prevenzjoni, l- identifikazzjoni, l-investigazzjoni jew il-prosekuzzjoni ta’ ċerti reati kriminali, u li tħassar id-Deċiżjoni tal-Kunsill 2000/642/JHA (ĠU L 186, 11. 7. 2019, p. 122). Id-Direttiva (UE) 2015/849 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill tal-20 ta’ Mejju 2015 dwar il- prevenzjoni tal-użu tas-sistema finanzjarja għall-finijiet tal-ħasil tal-flus jew il-finanzjament tat- terroriżmu, li temenda r-Regolament (UE) Nru 648/2012 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill, u li tħassar id-Direttiva 2005/60/KE tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill u d-Direttiva tal-Kummissjoni 2006/70/KE (ĠU L 141, 5. 6. 2015, p. 73). MT 9 MT (3) (4) L-awtoritajiet maħtura skont id-Direttiva (UE) 2019/1153 jinkludu tal-inqas l-Uffiċċji għall-Irkupru tal-Assi u jistgħu jinkludu wkoll awtoritajiet tat-taxxa u aġenziji kontra l-korruzzjoni sal-punt li huma kompetenti għall-prevenzjoni, l-identifikazzjoni, l- investigazzjoni jew il-prosekuzzjoni ta’ reati kriminali skont il-liġi nazzjonali. Skont dik id-Direttiva, l-awtoritajiet kompetenti għandhom is-setgħa li jaċċessaw direttament u jfittxu biss ir-reġistri ċentrali tal-kontijiet bankarji tal-Istat Membru li jkun ħatar dawk l-awtoritajiet.  Id-Direttiva (UE) YYYY/XX tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill,18, li tissostitwixxi d-Direttiva 2015/849 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill19, u żżomm il-karatteristiċi ewlenin tas-sistema stabbilita minn dik id-Direttiva, tipprevedi, barra minn hekk, li l- mekkaniżmi awtomatizzati ċentralizzati huma interkonnessi permezz ta’ punt ta’ aċċess uniku tar-reġistri tal-kontijiet bankarji (BAR), li għandu jiġi żviluppat u operat mill-Kummissjoni. Madankollu, skont id-Direttiva (UE) YYYY/XX l-FIUs biss għad għandhom aċċess dirett għall-mekkaniżmi awtomatizzati ċentralizzati, inkluż permezz tal-punt uniku ta’ aċċess tal-BAR. (5) Meta titqies in-natura transfruntiera tal-kriminalità organizzata u l-ħasil tal-flus kif ukoll l-importanza ta’ informazzjoni finanzjarja rilevanti għall-finijiet tal-ġlieda kontra l-attivitajiet kriminali, inkluż permezz tal-intraċċar, l-iffriżar u l-konfiska malajr ta’ assi miksuba illegalment fejn possibbli u xieraq, l-awtoritajiet kompetenti għall- prevenzjoni, ta’ reati l-investigazzjoni kriminali maħtura f’konformità mad-Direttiva (UE) 2019/1153 jenħtieġ li jkunu jistgħu jaċċessaw u jfittxu direttament ir-reġistri ċentrali tal-kontijiet tal-bank ta’ Stati Membri oħra permezz tal-punt uniku ta’ aċċess tal-BAR stabbilit skont id-Direttiva (UE) YYYY/XX. l-identifikazzjoni, il-prosekuzzjoni jew (6) (7) 18 19 20 Is-salvagwardji u l-limitazzjonijiet diġà stabbiliti mid-Direttiva (UE) 2019/1153 jenħtieġ li japplikaw ukoll fir-rigward tal-possibbiltajiet ta’ aċċess u tiftix ta’ informazzjoni dwar il-kontijiet tal-bank, permezz tal-punt ta’ aċċess uniku tal-BAR, stabbilit minn din id-Direttiva. Dawn is-salvagwardji u l-limitazzjonijiet jinkludu dawk li jikkonċernaw il-limitazzjoni għall-awtoritajiet li għandhom is-setgħa li jaċċessaw u jfittxu informazzjoni dwar il-kontijiet tal-bank, l-iskopijiet li għalihom jistgħu jitwettqu l-aċċess u t-tiftix, it-tipi ta’ informazzjoni li huma aċċessibbli u li jistgħu jiġu mfittxija, ir-rekwiżiti applikabbli għall-persunal tal-awtoritajiet kompetenti maħtura, is-sigurtà tad-data u r-reġistrazzjoni tal-aċċess u t-tiftix. Kwalunkwe pproċessar ta’ data personali mill-awtoritajiet kompetenti b’rabta mal- possibbiltajiet ta’ aċċess u tiftix stabbiliti minn din id-Direttiva huwa soġġett għad- Direttiva (UE) 2016/680 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill20. Għalhekk, din id- Direttiva tirrispetta d-drittijiet fundamentali u tosserva l-prinċipji rikonoxxuti mill- Artikolu 6 tat-Trattat dwar l-Unjoni Ewropea u mill-Karta tad-Drittijiet Fundamentali [Referenza għad-Direttiva l-ġdida Kontra l-Ħasil tal-Flus, ladarba tiġi adottata. ] Id-Direttiva (UE) 2015/849 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill tal-20 ta’ Mejju 2015 dwar il- prevenzjoni tal-użu tas-sistema finanzjarja għall-finijiet tal-ħasil tal-flus jew il-finanzjament tat- terroriżmu, li temenda r-Regolament (UE) Nru 648/2012 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill, u li tħassar id-Direttiva 2005/60/KE tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill u d-Direttiva tal-Kummissjoni 2006/70/KE (ĠU L 141, 5. 6. 2015, p. 73).  Id-Direttiva (UE) 2016/680 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill tas-27 ta' April 2016 dwar il- protezzjoni ta' persuni fiżiċi fir-rigward tal-ipproċessar ta' data personali mill-awtoritajiet kompetenti għall-finijiet ta' prevenzjoni, investigazzjoni, sejbien jew prosekuzzjoni ta' reati kriminali jew l- eżekuzzjoni ta' pieni kriminali, u dwar il-moviment liberu ta' tali data, u li jħassar Deċiżjoni Qafas tal- Kunsill 2008/977/ĠAI (ĠU L 119, 4. 5. 2016, p. 89) MT 10 MT tal-Unjoni Ewropea, b’mod partikolari d-dritt għar-rispett tal-ħajja privata u tal-familja u d-dritt għall-protezzjoni tad-data personali. (8) Minħabba li l-objettiv ta’ din id-Direttiva, jiġifieri li tagħti s-setgħa lill-awtoritajiet maħtura kompetenti għall-prevenzjoni, l-identifikazzjoni, l-investigazzjoni jew il- prosekuzzjoni ta’ reati kriminali biex jaċċessaw u jfittxu r-reġistri ċentralizzati tal- kontijiet tal-bank ta’ Stati Membri oħra permezz tal-punt uniku ta’ aċċess tal-BAR stabbilit mid-Direttiva (UE) YYYY/XX, ma jistax jinkiseb b’mod suffiċjenti mill- Istati Membri, iżda jista’ jinkiseb aħjar fil-livell tal-Unjoni, l-Unjoni tista’ tadotta miżuri f’konformità mal-prinċipju tas-sussidjarjetà kif stabbilit fl-Artikolu 5 tat-Trattat dwar l-Unjoni Ewropea. F’konformità mal-prinċipju ta’ proporzjonalità, kif stabbilit f’dak l-Artikolu, din id-Direttiva ma tmurx lil hinn minn dak li huwa meħtieġ sabiex jinkiseb dak l-għan. (9) [F’konformità mal-Artikolu 3 tal-Protokoll Nru 21 dwar il-pożizzjoni tar-Renju Unit u l-Irlanda fir-rigward tal-ispazju ta’ libertà, sigurtà u ġustizzja, anness mat-Trattat dwar l-Unjoni Ewropea u mat-Trattat dwar il-Funzjonament tal-Unjoni Ewropea, l-Irlanda nnotifikat ix-xewqa tagħha li tieħu sehem fl-adozzjoni u l-applikazzjoni ta’ din id- Direttiva. ] [jew] [F’konformità mal-Artikoli 1 u 2 tal-Protokoll Nru 21 dwar il-pożizzjoni tar-Renju Unit u l-Irlanda fir-rigward tal-ispazju ta’ libertà, sigurtà u ġustizzja, anness mat- Trattat dwar l-Unjoni Ewropea u mat-Trattat dwar il-Funzjonament tal-Unjoni Ewropea, u mingħajr preġudizzju għall-Artikolu 4 ta’ dak il-Protokoll, l-Irlanda mhijiex qed tieħu sehem fl-adozzjoni ta’ din id-Direttiva u mhijiex marbuta biha jew soġġetta għall-applikazzjoni tagħha. ] (10) F'konformità mal-Artikoli 1 u 2 tal-Protokoll Nru 22 dwar il-pożizzjoni tad- Danimarka, anness mat-Trattat dwar l-Unjoni Ewropea u mat-Trattat dwar il- Funzjonament tal-Unjoni Ewropea, id-Danimarka mhijiex qed tieħu sehem fl- adozzjoni ta' din id-Direttiva u mhijiex marbuta biha jew suġġetta għall-applikazzjoni tagħha. (11) Id-Direttiva (UE) 2019/1153 għalhekk jenħtieġ li tiġi emendata skont dan. (12) Il-kontrollur Ewropew għall-Protezzjoni tad-Data ġie kkonsultat f’konformità mal- Artikolu 42(1) tar-Regolament (UE) Nru 2018/1725 tal-Parlament Ewropew u tal- Kunsill21 [u ppreżenta opinjoni fi XX 2021], ADOTTAW DIN ID-DIRETTIVA: Fl-Artikolu 4 tad-Direttiva (UE) 2019/1153 , jiddaħħal il-paragrafu li ġej: Artikolu 1 “1a.  PL PL KOMISJA EUROPEJSKA Bruksela, dnia 20. 7. 2021 r. COM(2021) 429 final 2021/0244 (COD) Wniosek DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY zmieniająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1153 w zakresie dostępu właściwych organów do scentralizowanych rejestrów rachunków bankowych za pośrednictwem pojedynczego punktu dostępu {SWD(2021) 210 final} UZASADNIENIE 1. KONTEKST WNIOSKU Przyczyny i cele wniosku • Jak podkreślono w unijnej strategii zwalczania przestępczości zorganizowanej 2021–20251, Unia Europejska musi zintensyfikować działania w zakresie zwalczania finansowania działań przestępczych. Zorganizowane grupy przestępcze wykorzystują swoje pokaźne nielegalne zyski do infiltracji legalnego obrotu gospodarczego i instytucji publicznych, co osłabia praworządność i prawa podstawowe oraz podważa prawo obywateli do bezpieczeństwa, jak również ich zaufanie do organów publicznych. Nielegalne dochody generowane przez działalność przestępczą w UE w 2019 r. wyniosły 139 mld EUR2, co odpowiada 1 % produktu krajowego brutto Unii. Pomimo rozwoju ram prawnych dotyczących odzyskiwania mienia na szczeblu unijnym i krajowym konfiskacie podlega jedynie niewielki odsetek narzędzi i dochodów z przestępstwa3. Lepszy dostęp do informacji finansowych jest niezbędny do prowadzenia skutecznych dochodzeń finansowych oraz do skutecznego śledzenia i konfiskaty narzędzi oraz dochodów z przestępstwa. W tym względzie kluczową rolę odgrywa wiedza na temat tego, kto posiada rachunek bankowy w państwie członkowskim innym niż państwo, w którym prowadzone jest postępowanie przygotowawcze: nie tylko po to, aby móc ustalić, do którego państwa członkowskiego należy wysłać nakaz zabezpieczenia i konfiskaty4, ale również po to, aby dostarczyć śledczym potencjalnie kluczowych wskazówek. Aby organy odpowiedzialne za zapobieganie przestępstwom, ich wykrywanie, prowadzenie dochodzeń w ich sprawie lub ściganie ich w jednym państwie członkowskim mogły jednak uzyskać informacje na temat osób lub podmiotów, wobec których toczy się dochodzenie, posiadających rachunki bankowe w innym państwie członkowskim, muszą obecnie gromadzić te informacje za pośrednictwem kanałów współpracy policyjnej lub sądowej. Jest to często uciążliwy i czasochłonny proces, który utrudnia uzyskanie szybkiego dostępu do informacji, jak wykazano w załączniku 7 do oceny skutków dołączonej do pakietu wniosków ustawodawczych Komisji dotyczących przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu (AML/CFT) oraz ścigania przestępstw. Zgodnie z art. 32a (piątej) dyrektywy w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy5 państwa 1 2 3 4 5 Komunikat Komisji Europejskiej w sprawie unijnej strategii zwalczania przestępczości zorganizowanej 2021–2025 (COM(2021) 170 final, 14. 4. 2021).  Obejmuje to niedozwolone środki odurzające, handel ludźmi, przemyt migrantów, nadużycia (wewnątrzwspólnotowe, związane z VAT oszustwo typu „znikający podmiot gospodarczy”, naruszenia praw własności intelektualnej, fałszowanie żywności), przestępstwa przeciwko środowisku (nielegalny handel odpadami oraz dziką fauną i florą), nielegalną broń palną, nielegalny obrót wyrobami tytoniowymi, cyberprzestępczość i zorganizowaną przestępczość przeciwko mieniu (badanie pt. „Mapping the risk of serious and organised crime infiltration in legitimate businesses”, marzec 2021 r. , DR0221244ENN); https://data. europa. eu/doi/10. 2837/64101. Europol, Does crime still pay? Criminal Asset Recovery in the EU – Survey of statistical information 2010–2014, 2016; https://www. europol. europa. eu/publications-documents/does-crimestill-pay. Na podstawie decyzji ramowej Rady 2003/757/WSiSW i 2006/783/WSiSW oraz (według stanu na dzień 19 grudnia 2020 r. ) rozporządzenia (UE) 2018/1805. Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, zmieniająca rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 i uchylająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/60/WE oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE (Dz. U. L 141 z 5. 6. 2015, s. 73). PL 1 PL członkowskie ustanawiają scentralizowane zautomatyzowane mechanizmy, jak centralne rejestry lub centralne systemy wyszukiwania danych elektronicznych, które umożliwiają identyfikację każdej osoby fizycznej lub prawnej posiadającej lub kontrolującej rachunki płatnicze, rachunki bankowe oraz skrytki depozytowe. takie zautomatyzowanych mechanizmów Dyrektywa (UE) 2019/11536 już obecnie zobowiązuje państwa członkowskie do wyznaczania organów odpowiedzialnych za zapobieganie przestępstwom, ich wykrywanie, prowadzenie dochodzeń w ich sprawie lub ich ściganie, aby miały one dostęp do scentralizowanych tych mechanizmów (określonych w dyrektywie (UE) 2019/1153 jako scentralizowane rejestry rachunków bankowych – termin używany w dalszej części niniejszego dokumentu). Ponadto dyrektywa nakłada na nie wymóg, aby wśród wyznaczonych właściwych organów znajdowały się biura ds. odzyskiwania mienia oraz umożliwia państwom członkowskim wyznaczanie organów podatkowych i agencji antykorupcyjnych jako właściwych organów w zakresie, w jakim są one właściwe w sprawach zapobiegania przestępstwom, ich wykrywania, prowadzenia dochodzeń w ich sprawie lub ich ścigania na mocy prawa krajowego. Termin transpozycji dyrektywy upływa w dniu 1 sierpnia 2021 r. przeszukiwania oraz Zgodnie z wnioskiem Komisji dotyczącym nowej dyrektywy w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy, który został przedstawiony wraz z niniejszym wnioskiem, państwa członkowskie zapewniają dostępność informacji przechowywanych w scentralizowanych rejestrach rachunków bankowych za pośrednictwem pojedynczego punktu dostępu do rejestrów rachunków bankowych, który ma zostać utworzony i być obsługiwany przez Komisję7.  Dzięki połączeniu scentralizowanych rejestrów rachunków bankowych organy posiadające dostęp do pojedynczego punktu dostępu do rejestrów rachunków bankowych będą mogły szybko ustalić, czy dana osoba posiada rachunki bankowe w innych państwach członkowskich, bez konieczności zwracania się do wszystkich swoich odpowiedników w każdym państwie członkowskim. Zgodnie ze jej podstawą prawną (art. 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE)) nowa dyrektywa w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy zapewni dostęp do pojedynczego punktu dostępu do rejestrów rachunków bankowych wyłącznie jednostkom analityki finansowej (FIU), czyli krajowym organom, które otrzymują od podmiotów zobowiązanych8 zgłoszenia podejrzanych transakcji i przekazują je – w razie potrzeby – organom ścigania. Do celów zwalczania poważnej przestępczości, a w szczególności prowadzenia skutecznych dochodzeń finansowych, organy odpowiedzialne za zapobieganie przestępstwom, ich wykrywanie, prowadzenie dochodzeń w ich sprawie lub ich ściganie muszą jednak mieć również dostęp do pojedynczego punktu dostępu do rejestrów rachunków bankowych, umożliwiający im identyfikację, analizę i interpretację informacji finansowych istotnych dla postępowania karnego. Niniejszy wniosek zmierza do rozszerzenia wprowadzonego w ramach nowej dyrektywy w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy dostępu organów odpowiedzialnych za zapobieganie przestępstwom, ich wykrywanie, prowadzenie dochodzeń w ich sprawie lub ich ściganie, które zostały wyznaczone jako właściwe organy zgodnie z art. 3 ust. 1 dyrektywy 6 7 8 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1153 z dnia 20 czerwca 2019 r. ustanawiająca zasady ułatwiające korzystanie z informacji finansowych i innych informacji w celu zapobiegania niektórym przestępstwom, ich wykrywania, prowadzenia dochodzeń w ich sprawie lub ich ścigania, Dz. U. L 186 z 11. 7. 2019, s. 122). Wniosek Komisji dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2021/XX. Osoba prawna lub fizyczna objęta zakresem dyrektywy w sprawie przeciwdziałaniu praniu pieniędzy finansowaniu i podlegająca przepisom o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy/przeciwdziałaniu terroryzmu (AML/CFT). PL 2 PL (UE) 2019/1153, do pojedynczego punktu dostępu do rejestrów rachunków bankowych. • Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki Niniejszy wniosek stanowi uzupełnienie przepisów dotyczących pojedynczego punktu dostępu do rejestrów rachunków bankowych, które zawarto we wniosku Komisji dotyczącym nowej dyrektywy w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy. Podstawa dla ram przeciwdziałania praniu pieniędzy (art. 114 TFUE) odnosi się do rynku wewnętrznego, a celem jest zapobieganie wykorzystywaniu unijnego systemu finansowego do prania pieniędzy i finansowania terroryzmu. Niniejszy wniosek stanowi uzupełnienie i rozwinięcie zapobiegawczego charakteru polityk przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu oraz wzmacnia ramy prawne pod względem współpracy organów ścigania.  Niniejszy wniosek jest zgodny z planem działania na rzecz kompleksowej unijnej polityki zapobiegania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu przyjętym przez Komisję w maju 2020 r. 9 W planie działania podkreślono potrzebę utworzenia ogólnounijnego wzajemnego połączenia scentralizowanych rejestrów rachunków bankowych w celu przyspieszenia dostępu jednostek analityki finansowej i organów ścigania do informacji o rachunkach bankowych i w celu ułatwienia współpracy transgranicznej. W strategii UE w zakresie unii bezpieczeństwa (lipiec 2020 r. )10 podkreślono również, że takie wzajemne połączenie mogłoby znacznie przyspieszyć dostęp jednostek analityki finansowej i właściwych organów do strategii zwalczania przestępczości zorganizowanej wskazano, że Komisja dokona również przeglądu dyrektywy (UE) 2019/1153 w celu zapewnienia organom łączącej scentralizowane rejestry rachunków bankowych w całej Unii. ścigania dostępu do przyszłej platformy finansowych. W nowej unijnej informacji • Spójność z innymi politykami Unii Proponowana dyrektywa jest zgodna z celami polityki Unii, szczególnie w zakresie zwalczania poważnej przestępczości, jak również z ramami w zakresie zapobiegania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu, w tym z nowym pakietem dotyczącym przeciwdziałania praniu pieniędzy. 2. • PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ Podstawa prawna Zgodnie z podstawą prawną wykorzystaną do przyjęcia zmienianego aktu prawnego, tj. dyrektywy (UE) 2019/1153, podstawę prawną proponowanej dyrektywy stanowi art. 87 ust. 2 TFUE. Przepis ten umożliwia Unii podejmowanie działań dotyczących współpracy policyjnej, obejmujących właściwe organy państw członkowskich (w tym policję, służby celne oraz inne wyspecjalizowane gromadzenia, przechowywania i wymiany informacji istotnych dla zapobiegania przestępstwom oraz dla wykrywania i ścigania przestępstw. ścigania), w szczególności w zakresie organy 9 10 Komunikat Komisji dotyczący planu działania na rzecz kompleksowej unijnej polityki zapobiegania praniu pieniędzy i finansowania terroryzmu, (COM(2020) 2800 final, 7. 5. 2020). Komunikat Komisji w sprawie strategii UE w zakresie unii bezpieczeństwa (COM (2020) 605, 24. 7. 2020). PL 3 PL • Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych) Zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE), cele niniejszego wniosku nie mogą być w wystarczającym stopniu osiągnięte przez same państwa członkowskie, natomiast mogą zostać skuteczniej osiągnięte na szczeblu Unii. Wniosek nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów. Zorganizowane grupy przestępcze często działają ponad granicami, między innymi w celu ukrycia i reinwestowania swojego nielegalnie uzyskanego mienia. Zagrożenie ze strony zorganizowanych grup przestępczych wykorzystujących swoje nielegalne zyski do infiltracji obrotu gospodarczego dotyczy Unii jako całości i w związku z tym należy podjąć działania na szczeblu unijnym. • Proporcjonalność Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w art. 5 ust.  4 TUE niniejszy wniosek ogranicza się do tego, co jest konieczne i proporcjonalne, aby ułatwić wykorzystywanie i wymianę istotnych informacji finansowych przez organy publiczne, które mają obowiązek chronić obywateli Unii. Na podstawie dyrektywy (UE) 2019/1153 możliwy jest dostęp wyłącznie do ograniczonego zestawu informacji (np. imienia i nazwiska właściciela, numeru rachunku bankowego), absolutnie niezbędnego do określenia, czy przedmiot dochodzenia posiada rachunek w banku i w których bankach. To samo ograniczenie będzie również obowiązywać w odniesieniu do za ustanowionych w niniejszym wniosku możliwości pośrednictwem pojedynczego punktu dostępu do rejestrów rachunków bankowych. i przeszukiwania dostępu W związku z tym właściwe organy innych państw członkowskich będą mogły bezpośrednio uzyskać dostęp do następującego ograniczonego zestawu informacji i przeszukiwać go za pośrednictwem pojedynczego punktu dostępu do rejestrów rachunków bankowych (zob. art. 4 ust. 2 w związku z art. 2 ust. 7 dyrektywy (UE) 2019/1153; zob. również art. 32a ust. 3 obowiązującej dyrektywy w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy, jak również art. 14 ust. 3 proponowanej nowej dyrektywy w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz art. 18 ust. 1 proponowanego nowego rozporządzenia w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy):     w odniesieniu do klienta będącego posiadaczem rachunku i dowolnej osoby, która twierdzi, że działa w imieniu klienta: imię i nazwisko lub nazwa, uzupełnione pozostałymi danymi wymaganymi do ustalenia tożsamości albo niepowtarzalnym numerem identyfikacyjnym; w odniesieniu do beneficjenta rzeczywistego klienta będącego posiadaczem lub nazwa, uzupełnione pozostałymi danymi rachunku: i nazwisko imię wymaganymi do ustalenia albo niepowtarzalnym numerem tożsamości identyfikacyjnym; w odniesieniu do rachunku bankowego lub płatniczego: międzynarodowy numer rachunku bankowego (IBAN) oraz data otwarcia i zamknięcia rachunku; w odniesieniu do skrytki depozytowej: imię i nazwisko lub nazwa najemcy, uzupełnione pozostałymi wymaganymi danymi umożliwiającymi ustalenie tożsamości albo niepowtarzalnym numerem identyfikacyjnym i czasem trwania najmu. PL 4 PL świetle proponowanych W środków organy właściwe w sprawach zapobiegania przestępstwom, ich wykrywania, prowadzenia dochodzeń w ich sprawie lub ich ścigania nadal nie będą miały dostępu do danych wrażliwych, takich jak informacje dotyczące transakcji lub salda rachunków, ani możliwości ich przeszukiwania. Za pośrednictwem pojedynczego punktu dostępu do rejestrów rachunków bankowych udostępniane będą wyłącznie informacje absolutnie konieczne do identyfikacji posiadacza rachunku bankowego, rachunku płatniczego lub skrytki depozytowej. Gdy organy stwierdzą – dzięki dostępowi zapewnionemu w ramach niniejszego wniosku – w której instytucji finansowej w innym państwie członkowskim osoba lub podmiot, wobec których toczy się dochodzenie, posiada rachunek bankowy, będą musiały, jeżeli uznają to za konieczne, złożyć wniosek o dostęp do dalszych informacji (np. 