Wekstem : getuigenissen uit de Christelijke Afgesch. Geref. Kerk in Nederland 
K y2 rX» DKKDA« 25 JTTTVI 1874. lOde Jaargang. wekstem. GETUIGENISSEN UIT DE CHRISTELIJKE GEREFORMEERDE KERK IN NEDERLAND. ONDER REDACTIE VAN DD. J. H. DONNER, W. DIEMER EN B. C. FELIX. Jes. 40: 6a. Eene stem zegt: roept! Dit blad verschijnt Dinsdag Donderdag en Zaterdag Prijs oer 3 maanden franco p. p. / 2,00. Voor Duitschland / 2,80, Bel gië f 2,25; Amerika ƒ 3,20; Indië / 3,80, bij vooruitbetaling. Af- zonderlijke no’s. 12l/a öt. UITGEVER: G. P„. ZALSMAN TE KAMPEN. Prijs der advertentiën van 1—10 regels /1.00, iederen regel meer 10 Cent. Groote letters naar plaatsruimte. " Stukken in te zenden aan den Hoofdredacteur J. H. DONNER te Leiden; advertentiën, kerknieuws enz. aan den Uitgever. Alles Jranco. Bericht. Zii die voornemens zijn met 1 Juli zich te abonneeren op de WEKSTEM, gelieven nu reeds hun adres op te ge ven aan den uitgever, om de in deze maand nog verschijnende No’s. gratis te ontvangen. Een valsch krijgsgeschreeuw: ZIJ ZIJN GEEN PARTIJ, ZIJ HEBBEN GEEN LEIDER! De Kroniekschrijver in St. v. W. en V., Juni-num., onderscheidt zich in zijn oordeel over Dr. Kuyper gunstig boven de Redactie van het Wagening- sche Weekblad. Dr. Bronsveld protesteert met nadruk tegen de houding welke de pers tegen dezen volksvertegenwoordiger heeft aan genomen. Het vindt zijne afkeuring, dat zijne geestverwanten in de Kamer hem bij het debat over het wetje van den heer van Houten zoo alleen hebben laten staan, en dat men, na dit ge beurde, »maar zoo aanstonds goed vond te constateeren, dat Kuyper’s reputatie geüsurpeerd was; dat hij bleek geen leider van zijne partij te zijn en te kunnen zijn; dat zijn val groot was 611>> Wat men gaarne wenscht,” vervolgt Dr. Bronsveld, »meent men spoedig te v.ien.” en zoo is het. zien, cii xk, — — ii-i Het verheugt ons dat Bronsveld zich niet wil scharen aan de zijde derge- nen die gaarne zagen wat zij wensclien, en dat hij vraagt: »waarom moet Dr. Kuyper zoo spoedig afgemaakt of voor overleden verklaard worden ? Verklaart Dr. Bronsveld, wat zijne lezers weten, dat hij zich in zeer vele op zichten niet met Dr. Kuyper’s meenin- <?en vereenigen kan, »in zijne grond- beschouwingen van de groote„levens vragen is hij solidair met hem.’ Wij hebben voor deze houding van Dr. Bronsveld jegens Dr. Kuyper niet dan lof. Eenstemmigheid in de grond- beschouwingen der groote levensvragen is genoeg, moet ons genoeg zijn, om elkander tegenover den gemeenschappe- lijken vijand ter zijde te staan, te ver dedigen en te steunen. Willen wij op kerkelijk en politiek gebied wachten met elkander de hand te reiken, totdat wij het in alle onder- deelen eens zijn, dan zullen wij den vijand vrij schot geven, dan zal het weldra waar worden, wat men wil, dat er geene antirevolutionaire partij in Nederland is. Maar doen wij, wat Dr. Bronsveld en velen met hem doen, dan zullen onze vijanden het blijven ge- waarworden, dat de kracht der anti- revolutionaire beginselen onoverwinne lijk is. .. ' De antirevolutionairen zijn een party, dit is een feit, maar een partij in ge boorte en wording. Zij is sterk, niet door eene organisatie haar van menschen gegeven,. maar door de kracht van haar leven en beginselen, die in God en zijne Openbaring, in de geschiedenis en a het volksgeweten, wortelen. Hare organisatie — want zij heeft f ze — is en mag geen bloot mensche- 1 lijke zijn, zij is geene partij als elke 1 andere, wij willen haar niet vergeleken 1 hebben of gelijk maken aan de liberale ( of conservatieve party. Dit kunnen onze vijanden niet zien, ’ en vele onzer geestverwanten schijnen ] er evenmin oogen voor te hebben, en i roepen daarom mede: »er is geen anti- < revolutionaire party 1” Uit gelijke verblinding spreekt men: »die partij, of onze partij, heeft geen leider." Geen »leider,” alweder geene zooals Thorbecke het een tijdlang voor de liberalen, en een ander het voor de conser vatieven geweest is, maar wel een leider zooals de Christelijk-historische partij dien hebben moet en begeert. Een man van God gegeven, aange wezen door zijne sprekende beginselen en uitstekende gaven en talenten, die het niet bij afspraak of stemming der meerderheid is, die ook zich-zelven niet opgeworpen heeft, maar die zijn plaats veroverd heeft in de harden van ons volk. Zulke leiders heeft de anti-revolutio- naire partij er meer dan één. Zulk een leider is en was Mr. Groen van Prinsterer, Mr. Keuchenius, zou Dr. Koorders geworden zijn, is Dr. Kuyper spijt alle miskenning. Het zegt weinig of velen, zelfs geest verwanten, nog tot die erkenning niet komen kunnen, gelijk het bestaan der. anti-revolutionaire partij een feit is, alzoo het aanwezen harer leiders, daarom ’ late zich niemand verschrikken door • het geroep: Zij zijn geen partij, zij hebben geen leider! J. H. DONNER. ZONDAG 28 JUNI. Is de eenige Zaligmaker de Lwe? Hand. 4 : 12. We hebben in de vorige Zondagsaf- deéling over den heerlijken toestand der eerste christen-gemeenten gesproken, over hare liefde tot God, tot Zijn woord, tot de broeders en tot de onbekeerden. We hebben daar gelezen, hoe de dis cipelen dagelijks volhardende waren in den Tempel, waaraan zij om verschil lende redenen zich nog gebonden ge voelden. In het derde hoofdstuk van het boek der Handelingen wordt het eerste wonder meegedeeld, dat, in den naam van den Heere Jezus, door de handen der Apostelen geschiedde en de indruk geschetst, door hetzelve op het Joodsche volk teweeg gebracht. — Wij lezen daar, dat Petrus en Johannes, — twee namen welke wij sinds de laatste dagen van het lijden onzes Heeren telkens bij elkander vinden, — te zamen opgingen naar den Tempel omtrent de ure des gebeds. Wij lezen daar van de genezing van den kreupele van zijns moeders lijf aan, zittende aan de schoone poort des Tempels; van zijne dankbaarheid en van de verbazing des volks, welke Petrus voor de tweede maal in het open baar eene heerlijke prediking van ’s Heeren opstanding op de lippen legt, (vers 12—26). Het voor ons liggende Hoofdstuk vangt aan met het bericht, dat de priesters, en de Hoofdman des tempels en de Sadduceën zeer ontevreden waren, omdat Petrus en Johannes, deze een voudige visschers, het volk leerden en in Jezus de opstanding uit de dooden verkondigden; (vers 1 en 2) de handen aan hen sloegen en hen in bewaring zetten tot den volgenden dag. — Dit behoeft ons niet te verwonderen, als wij lezen, hoevelen, die de woorden van Petrus gehoord hadden, geloofden. Hun getal werd omtrent vijf duizend. Daaren boven gaat het steeds zoo met het evan gelie : het brengt der wereld enkel goed en ontvangt van de wereld niets dan kwaad daarvoor terug. Gods werk (de genezing des lammen) kan de we reld niet verhinderen; maar tegen Zijn woord trekt zij te velde. — Wanneer God ons met lijden bezoekt, moge Hij ook ons dan bezig vinden in de zaken van ons beroep. ta i Tr,L « rln onrci’O Petrus en Johannes zijn ae eersue getuigen van Jezus Christus, die, om het woord Gods en om hunne getuige nis, verdrukking leden. — De eerste (Petrus) had nu overvloedig gelegenheid, om na te denken over het woord, vroe ger door hem gesproken: ik ben bereid, met u in de gevangenis te gaan. Nu ving vocTr hem het hiernamaals aan, waarvan de Heere gezegd had: gij zult mij hiernamaals volgen. Het was nu tegen den avond, (vers 3) Zoo hadden zij den ganschen nacht tijd, | om zich voor de verantwoording den volgenden morgen in de kracht van Christus te sterken. De getuigenis die zij straks aflegden, toonde aan, dat zij dien nacht niet zwakker maar sterker in het geloof geworden waren. Des anderen daags toch kwam die zelfde vierschaar, welke Jezus Christus ter dood veroordeeld had, bijeen en werden Petrus en Johannes voor die zelfde mannen gesteld, die eenige wé ken geleden hunnen Heer des doods schuldig verklaarden. Doch voor Petrus is het nu de tijd niet meer der ver loochening; maar eener getrouwe be- liidenis. L IJ VI v* H1O. In den regel bestond het Sanhedrin of de Joodsche Raad uit den dienst doenden Hoogepriester, de vroeger als zoodanig gediend hebbende Hoogepries- ters, (zij werden in deze dagen van afval niet meer voor hun leven benoemd), de hoofden der 24 priesterordeningen, de oversten der Synagogen en eenige andere mannen van aanzien; welke beide laatste bestanddeölen van den Joodschen raad grootendeels Phariseesch waren. De buitengewone talrijkheid der verga dering (vers 5 en 6) niet zonder reden zoo breedvoerig meêgedeeld, getuigt van de ontsteltenis welke in de gemoederen heerschte. En als zij hen in het midden gesteld hadden, vraagden zij: » Door wat kracht, of door wat naam hebt gijlieden dit gedaan?” — De vijanden konden de zaak zelf niet loochenen; zij vragen slechts naar den grond; welk een tref fend bewijs voor de waarheid en zeker heid des evangelies. De waarheid niet willende gehoorzaam zijn , vraagt men gaarne , wat men reeds weet, of men een schijn van recht vinden en alzoo in de boosheid zich verharden mocht. De wereld kijkt door de vingers als het goddeloozen geldt, maar niet als het rechtschapen leeraars en Christenen geldt. Vele zondaars bleven te Jeruzalem on gestraft, maar de Apostelen werden om den wille van het goede gestraft. Het antwoord van Petrus munt uit door moed en beslistheid. Alleen reeds de met blijkbare voorkeur telkens op nieuw door hem gebezigde naam J ezus Chris tus de Nazarener, die verach te naam aan zondaren zoo dierbaar, de naam van Hem, »dien gij ge kruisigd hebt, welken God van de doo den opgewekt heeft,” bevat eene getui genis in zich. Maar waarlijk bewonde- ringswaardig is de moed, waarmede hij het, trotsche Sanhedrin de woorden hooren JL1C U UI VUOVjnc KjuuuvviiJii v — doet: »Deze is desteen, die van U, de bouwlieden, veracht is, welke tot een hoofd des hoeks geworden is,” met duidelijke heenwijzing naar het woord van den psalmist, door den Heere Je zus zelf op zich toegepast, toen Hij aan deze zelfde mannen de gelijkenis van den wijngaard en de booze landlieden hooren deed en toen Hij, hun geweten verschrikt hebbende, hen aanzag en zei: »Wat is dan dit hetwelk er ge schreven staat: »D e steen dien de bouwlieden verworpen heb ben, deze is tot een hoofd des hoeks geworden?” Petrus eindigt zijne rede, gelijk steeds, met de schoone belijdenis: En de zaligheid is in geenen ande ren; want er is ook onder den hemel geen andere naam gegeven, door welken wij moeten zalig worden, (vers 12.) Hij wil dat wij op de woorden van God, gegeven, drukken. Men heeft het een bijzonder bewijs van de ingeving des Heiligen Geestes genoemd, dat Petrus bij deze eerste verantwoording, omtrent eene op zich zelf staande daadzaak, eene grondwaar heid als die der zaligheid door Christus alleen, zoo duidelijk, en rond en zuiver kon uitspreken. — De zaligheid (d. w. z. de redding, de ver lossing en hulp uit lichaams- en ziele- nood, genade en zegen in tijd en eeu wigheid) zijn in Jezus Christus te vin den en in Hem alleen, in Hem voor allen. Dat is christelijke belijdenis, evangelische grondwaarheid. Al wat ten opzichte van menschelijke verdor venheid, van den persoon van Jezus • Christus zelf, van den weg des lieils i daarin ligt opgesloten, kan slechts even l worden aangeroerd. i De z a 1 i g h e i d is in geenen ande- deren. Het is eene middagklare waar- heid, welker glans de geheele H. Schrift verlicht. Het is de kern van alle Apos tolische leer; de ervaring van alle be genadigde zielen; de kracht van elke sterfbedsbelijdenis; de grondslag van elke zendingsrede der kerk. Het is de oude en toch nooit verouderde getuigenis. Geen andere n aam. Luther zegt er van: »God wil den naam hebbenen het is Hem om den naam te doen. Zijn naam gaat door het Woord, de geheele wereld door. Hij wil niet zicht baar bij ons tegenwoordig zijn; alleen zal men Hem door het woord leeren kennen. In gindsche wereld zal de naam en het woord ophouden en wij zullen den eengeboren Zoon van God zien gelijk Hij is, gelijk geschreven staat 1 Joh. 3 : 2; maar in deze we reld z i e n wij Hem niet; maar moeten wij Hem in het Woord h o o r e n. Het zelfde woord dat van Hem gepredikt wordt zal het doen. De naam van den eengeboren Zoon van God is het alles in alles. Als men den naam Jezus Chris tus hoort, zal verschrikken alles wat in den hemel en op aarde ongeloovig en goddeloos is; daarentegen op springen, huppelen en vroolijk zijn, al len die g e 1 o o v i g zijn. Gelijk ook Paulus zegt Phil. 2 : 10: »In den naam van Jezus zal zich buigen alle knie dergenen, die in den hemel en die op de aarde zijn.” — Als men den naam »Jezus” uitspreekt heeft men de wereld doodgeslagen en moet de duivel hon derd mijlen weg vliegen.” Luther wilde hiermede te kennen geven, de wonderbare kracht van dien naam, wanneer die in het geloof wordt aangeroepen in den strijd tegen wereld, duivel en vleesch. — Is de eenige Zaligmaker de Uwe? G. VRAGEN: Was alleen aan de zijde der Apos telen of ook aan de zijde van den lamme geloof noodig om gezond te worden ? Welke uitwerking had het eerste winder, door ’de hand der apostelen verricht, op den genezen e, op het volk en welke op de Overpries- ters en Hoofdlieden des volk? Vreesden Petrus en Johannes toen zij voor den Joodschen raad wer den gesteld? Wat beteekent het, dat de naam Jezus Christus van den hemel gege ven is? Ecre wien eere toekomt. Mijnheer de Redacteur! Nam ik reeds met genoegen kennis van liet ingezonden stuk der heeren B. Rutgers & Co., directeuren van het Onderling Ne- derlandsch Uitkeerings-fonds bij overlijden te Doesburgh, voorkomende in no. 64 van uw blad, omdat ik daardoor — al was me de werking hunner inrichting nog niet recht helder — toch overtuigd werd, dat men ge lukkig het «schadelijke der fondsen met vaste premiën niet alleen inziet, maar ook alreede pogingen aanwendt het voortwoe keren daarvan te beletten,” het is me meer genot — na me tot genoemde heeren ge wend en in alle détails met hunne inrichting bekend gemaakt te hebben — te kunnen meêdeelen, dat hun fonds, van welke zijde ook bezien, naar mijne meening voor de vierschaar van recht en billijkheid volkomen den toets kan doorstaan. Het worde daarom niet overbodig geacht dat, niettegenstaande bedoelde heeren reeds eenige inlichtingen aangaande hunne in richting gaven, ik het mij ten taak stelle nog kortelijk een en ander van dezelve in het midden te brengen, te meer, omdat de bezwaren door UEd. geopperd in het aan bedoeld stuk toegevoegd schrijven, minder juist waren en ik ongaarne deze goede zaak, die door eiken menschenvriend moet be vorderd en ondersteund worden, door het publiek verkeerd zag beoordeeld. De heeren B. Rutgers & Co., uit moreele overtuiging tegen fondsen met vaste pre miën zijnde om de vele onbillijke hande lingen die uit dezelven voortvloeien, hebben gemeend hun christelijken plicht te verzaken, indien zij geene pogingen in het werk stel den, dat zooveel in hen was tegen te gaan en zijn alzoo op het denkbeeld gekomen, zulks niet beter te jjunnen bestrijden dan door eene inrichting in het leven te roepen die der mindere klasse de gelegenheid opende zich zonder ivekelijksche premiën te kunnen verzekeren. Het strekt dezen heeren voorzeker tot eer en zij verdienen openlijk hulde van allen wien het heil der mingegoeden maar eenigs- zins ter harte gaat, daar zij aan eene in onzen tijd maatschappelijke behoefte hebben voldaan. En dat hun edel doel tot heden goed geslaagd mag heeten, bewijzen de vele leden die reeds zijn toegetreden. De werking van hun fonds kan in weinig woorden gezegd worden. Tot leden nemen zij aan personen van af 1 tot en met 70 jaar. Deze worden verdeeld in 4 seriën: serie A van 1 tot en met 6, B. van 6 tot en met 40, C van 41 tot en met 60 en D van 61 tot en met 70 jaar. Bij intrede betaalt men in eerstgenoemde serie 15 en de volgenden 30 Cts., waarvoor men eene akte van aandeel en reglement bekomt. Bij een voorkomend sterfgeval wordt door de leden bij hoofdelijken omslag, legen eene door de directie gewaarmerkte kwi tantie , waarop naam, laatste woonplaats en datum van overlijden van het overleden lid voorkomt, het bedrag der uitkeering bijeen gebracht. Deze kwitantie zal evenwel nimmer meer bedragen dan 5 Ct. in A en 10 Ct. in de overige seriën en, daar natuurlijk de meer dere of mindere sterftekans afhankelijk is van den leeftijd en het dus onbillijk zoude zijn dat b. v. een lid van 5 of 6 jaar voor een van 65 of 70 moest betalen, zullen alleen die leden contribueeren, welke tot de serie behooren waarin het sterfgeval plaats heeft, m. a. w. iedere serie betaalt hare eigene dooden. Het bedrag der uit keering loopt nimmer hooger dan f 15.— in A en ƒ 100.— in de andere seriën; doch als er meer leden in iedere zijn als noodig is om genoemde bedragen te kunnen uitkeeren (b. v. ruim 300 in A en ruim 1000 in B, C en D) wordt er in afdeelingen of bij beurte betaald, zooals bereids in de beide middelste seriën geschiedt, iets wat natuur lijk nimmer, ten minste in kleine gemeenten, zou kunnen plaats hebben als het fonds plaatselijk was, zooals UEd. den lezers den indruk gaf. En wat neemt nu de directie voor al hare moeite? Laat ons zien. Zij neemt in A van ieder lid 1/3 en van de overige leden 1 cent per week, dat voldaan kan worden in halfjaarlijksche termijnen vau 13en 26 Cts. Daarvoor worden administratie — als andere kosten, mitsgaders het agenten- en boden- loon gedekt. Kan het minder? Waarlijk er is geen ander bewijs dan dit noodig, om overtuigd te zijn dat het haar meer te doen is tot heil der mingegoeden werkzaam te wezen, dan zich met de in het zweet des aan- schijns verdiende penningen te willen ver rijken. Indien men eenigszins met de statistiek van sterfte bekend is, kan men desnoods zelf de berekening maken wat de leden in dit fonds gemiddeld moeten betalen. Daar mij evenwel welwillend inzage en de vrijheid tot publiciteit is verleend, doet het mij genoegen zulks, in plaats van bij bena dering, zuiver te kunnen opgeven. Ten vorigen jare (van 1 Sept. ’72 tot ultimo Aug. ’73) hebben de leden voor overlijden betaald: in A 45 Cts. of nog geen cent per week voor ƒ 15—; in B ƒ 1.30 of juist 2^/% cent per week voor ƒ100.—; in C ƒ2 of juist 31/3 cent per week voor ƒ100.— en in D ƒ 2.60 of juist 5 ct. per week voor eene uitkeering van ƒ 40.— Wellicht is men geneigd te denken dat in laatstgenoemde serie de contributie ietwat hoog is in vergelijking met de andere seriën, daar men in B voor slechts de helft en in C het 10/13 gedeelte dier contributie, ruim tweemaal zooveel geniet. Men heeft hier te rekenen met de meerdere sterftekans, en dat zulks andere fondsen ook niet vergeten, blijkt, dat men voor personen vau den leef tijd als in eerstgenoemde seriën, ruim twee maal en voor die van den leeftijd als in de laatste minstens 20 a 25 cts per week of 4 of 5 maal zooveel neemt. Zoo zagen we ongemerkt dat het verschil in contributie bij andere fondsen gerekend nog al vrij belangrijk is en dus die laatste een zeer winstgevende zaak zou zijn. En toch zegt UEd. »is het dien fonds houders niet ten kwade te duiden dat zij eenige winst zoeken , daar (let wel!) de leden in elk geval vrijwillig toetreden.” Dit gaat mijns inziens niet op, tenzij men het speculeeren op de beurzen der armen en oningewijden geoorloofd noeme. Doch genoeg. Mijne ingenomenheid met deze inrichting' deed me reeds meer schrijven dan ik aanvankelijk plan had, evenwel mag ik niet eindigen alvorens de lezers van uw blad de verplichting te hebben opgelegd door deelneming of aansporing daartoe, aan deze inrichting hun zedelijken steun te schenken. Met opname dezer regelen zal u ten zeerste verplichten, TA TV EEN PHILAN TROOP. Geliefde Desiderius! Tegenover zooveel lichtzinnigheid als men thans telkens ontmoet, mag het ge wis een verblijdend verschijnsel heeten, dat nog velen het ernstig opnemen, waar het de uitspraak geldt: ik geloof in Jezus Christus. Menigeen durft om het gewicht der zaak zichzelven geen geloof toe te eigenen; en het zegt ook niet weinig, het geloof te bezitten waardoor een doemschul- dig zondaar voor den Heiligen God gerecht vaardigd wordt en recht ontvangt ten eeuwigen leven; maar aan de andere zijde ook is het niet tot verheerlijking des Al- lerhoogsten, waar men niet dankbaar erkent, wat Hij gewerkt heeft in het hart. En toch dit geschiedt. Menigeen mist niet alleen zelf de verheuging van de weten schap des geloofs, maar hij dankt ook den Heere niet voor de onuitsprekelijke zege ning, hem geschonken. Vraagt men nu: van waar dit verschijn sel? dan is het antwoord: men ziet eene zeer kostelijke vrucht des geloofs voor het geloof zelf aan en bij het missen van die vrucht, betwijfelt men zijn geloof. De verzekering: ik weet wien ik geloof, is ja eene heerlijke en begeerlijke zaak, maar moet toch als eene vrucht des geloofs wor den onderscheiden van het geloof zelf. De Heilige Schrift leert ons toch duide lijk, dat het geloof niet bestaat in het zeker zijn, maar ook bij het toevlucht ne men wordt gevonden. Behalve de Hiphielvorm van Amoon wat door gelooven is overgezet (Gen 15 : 6, Ps. 106 : 12 en 24, Jes. 7 : 9 en Jona 3 : 5 enz.) wijzen vooral twee Hebreeuw- sche woorden n. 1. Bathooach en Chasooh in het Oude Testament op het geloof. Bathooach wordt gewoonlijk door ver trouwen vertaald (Ps. 22 : 5 en 6, Ps. 32 : 10, Spr. 16 : 20, Jesaia 50 : 10, Jerem. 17 : 7 enz.) en wijst op een zeker en rus tig zijn. De wetenschap van in eene rots ie wezen sluit twijfel en onrust buiten. Chasooh wordt niet alleen door vertrou wen (Ps. 17 : 7) en betrouwen vertaald Ps. 5 : 12 en Ps. 34 : 9 en 23) maar ook loor zich verlaten (zie v. d. Palm op Ps. 2 : 12) en toevlucht nemen (Jes. 30 : 2, ?s. 36 : 8, Ps. 118 : 9, Deut. 32 : 37, ?s. 57 : 2 en PS. 61 : 5 enz.) Dit bewijst niet minder dan dat door oevluchtnemen ook het vertrouwen open- iaar wordt. TT i •• • • Van nature zijn wij zoo hoogmoedig, dwaas en eigengerechtig, dat, zoo wij niet vastelijk gelooven en vertrouwen dat bij God alleen heil en zaligheid is te vinden, wij het er niet zullen zoeken, maar steeds in eigene kracht werkzaam blijven. Dit moeten wij ook niet vergeten bij de be schouwing van 1 Joh. 5 : 1, waar de Apostel zegt: een iegelijk, die gelooft dat Jezus is de Christus, die is uit God ge boren. Men heeft gevraagd of ook de in de waarheid opgevoede en onderwezene met hem gelooven, dat Jezus de Christus is, zonder dat deze de krachtige werking van den Heiligen Geest heeft ervaren; maar hierop is ons antwoord beslist: »neen.” Door ons natuurlijk verstand mogen wij eene beschouwing hebben van Jezus als den eenigen Zaligmaker, — Hem als zoo danig erkennen en waarlijk gelooven; ge looven met het hart, doen wij niet van nature. Een natuurlijk mensch is niet werkzaam met Jezus als den eenigen Zaligmaker, gebruikt Hem niet als zoodanig en toch, als wij waarlijk gelooven, dat bij Christus alleen heil is te vinden, zullen wij dit ook bij Hem zoeken. Zoo openbaart zich het geloof des harten als een werkzaam, als een levend geloof, in tegenstelling met de doode beschouwing, die ledig laat. Uit dezen tekst (1 Joh. 5:1) zien wij alzoo dat het geloof, dat Jezus de Christus is, een bewijs kan heeten van de geboorte uit God; maar tevens dat het vertrouwen: Jezus is mijn Jezus en ik ben voor zijne rekening, niet noodig is, om een geloovige, een uit God geborene, te mogen genoemd worden. Was dit zoo, dan moesten vele twijfel- moedigen uit de rei der geloovigen worden geschrapt, dan kon er van kleingeloovigen onder hen geene sprake zijn, gelijk dit thans plaats heeft. Het geloof toch (zie Hebr. 11 : 1) is jen vaste grond der dingen enz. Het geloof sluit zekerheid in zich, en behoorde tot het wezen des geloofs, de sekerheid van persoonlijk aandeel in Chris tus, dan werden velen buitengesloten, die men thans als geloovigen erkennen moet naar Gods onfeilbaar Woord. Wat nu is zeker niet alleen bij hem, die weet in wien hij gelooft, maar ook bij hem, die zeggen moet: ik geloof, Heere! kom mijne ongeloovigheid te hulp? Wat is zeker zoowel bij den eikenboom der gerechtigheid als bij het gekrookte riet? Wat is zeker zoowel bij de brandende en lichtende kaars als bij de glimmende vlaswiek ? Wat is zeker zoowel bij hem die zich zeker en rustig weet in den geestelijken Rotssteen, Jezus Christus, als bij hem, die tot Hem toevlucht neemt, bij Hem schuilt en van Hem alleen zijne verwachting heeft? Dit — geliefde vriend! is zeker bij die allen, dat Jezus de eenige Zaligmaker is, dat God geen anderen Verlosser heeft ge schonken, maar in Hem nu ook alles is te vinden voor den in zichzelven verlorenen zondaar. Dit wordt door den historisch geloovige slechts uiterlijk omhelsd, maar die uit God is geboren, gelooft dit met het hart en betoont dit rin het leven, door alleen van Jezus heil en zaligheid te verwachten. Hebt gij soms eene andere beschouwing van het zaligmakend geloof, gelieve die mij dan te doen weten. Meld mij dan s. v. p. tevens wat gij denkt van de volgende gedachten, mij on langs door een vriend en broeder mede gedeeld. Zij betreffen vraag 21 van onzen zevenden zondag (Heid. Cat.) 1°. Kennis en vertrouwen zijn geene onderdeelen van het geloof: maar slechts verschillende beschouwingen, beschouwin gen uit een ander oogpunt van eene zelfde zaak, namelijk het wezen des geloofs. 2°- Het vertrouwen waarvan hier spra ke .is, wijst niet op het welwezen, niet op eene vrucht des geloofs, maar op het wezen. Deze broeder dacht aan het woord van Jezus ook tot de schare: «Mijn Vader geeft u het levende brood uit den hemel.” Christus, zeide hij, is het geschenk des Vaders. Christus is geschonken tot verge ving, gerechtigheid en zaligheid. Er is geen ander, door wien wij moeten zalig worden. Dit is bij den Christen niet een zeker weten in den onbepaalden zin, maar eene zekere kennis, d. i. eene zoodanige, lie allen twijfel buiten sluit, gelijk er in het Latijn, in het oorspronkelijke, niet juaedam, maar certa notitia staat. Dit is bij den Christen ook een vast ver trouwen, geene doode beschouwing, maar jene levende. openbaring; alzoo niet iets illeen objectief (voorwerpelijk, dat voor illen geldt) ook niet iets alleen subjectief 'onderwerpelijk, voor den enkelen geldend) naar, zoo ge wilt, eene objectieve- subjec tieve zaak. Het objectieve is zelfs voor den kleinst geloovige vast en zeker d. i., ook deze is verzekerd: Jezus is de eenige Zaligmaker; en voor allen hetzelfde; het subjectieve is echter verschillend in trap en in sterkte. Hoewel objectief en subjectief niet van elkander mag worden gescheiden, daar het waarachtig zaligmakend gelqof, gelijk dit door Woord en Geest in de uit God ge borene gewerkt wordt, onafscheidelijk is van het leven en de werkzaamheid des geloofs, zoo moet het toch worden onder scheiden, zal er geene verwarring ontstaan, hetzij dan in werkelijkheid of schijn. Zelfs Prof, van Oosterzee’s Heid. Cat. leerredenen mochten op dit punt wel wat helderder wezen. Geliefde Broeder! denk s. v. p. over deze gedachten eens na. Zoudt gij U ook, nu wij eenmaal gewoon zijn, wedergeboorte en inwendige roeping van elkander te onderscheiden, zoudt gij U nu kunnen vereenigen met de bepaling, dat wedergeboorte wijst op datgene, wat God werkt in den mensch en inwendige roeping op de wijze, hoe God dit werkt? Nog iets. Wees s. v. p. zoo goed mij weldra eens te meldenj hoe gij denkt over vraag 44 van Zondag 16 (Heid. Cat.) De geschiedenis zegt ons, dat, nederda- ling ter helle oorspronkelijk eene ophelde ring, verklaring en verduidelijking is ge weest van «begraven” en Het vervolg hierop hoopt weldra van U te ontvangen Uw U liefh. vr. en br. Sassenheim, Juni 1874. PHILOLOGOS. BLIKKEN IN KERK EN STAAT. WEINIG VERANDERD. Wij bevinden ons als achter een scherm waar ons oog niet kan doordringen om te zien wat er gebeurt. Ook kunnen wij niet hooren wat daar gesproken wordt, al zijn er ook dertig mannen aan het woord. Die mannen toch hebben besloten hunne be- raadslagingen in het geheim te voeren en daarvan niets aan het licht te brengen, alvorens zij tot een resultaat gekomen zijn. Wij bedoelen de Commissie van dertigen in Frankrijk welke handelt over het voor stel Casimir Périer. Of het deze commis sie gelukken zal eenige verandering in den gespannen toestand te brengen, betwijfelen wij vooralsnog. Of het haar ernst is om de Republiek in Frankrijk te laten procla- meeren, durven we niet beslissen. Vooral niet omdat maarschalk Mac Mahon een zoet gefluister liet hooren en, zonder zich te begeven tot de plaats waar de commissie vergadert, toch reeds invloed uitoefende op hare beraadslagingen of door haar te nemen besluiten. Niet onduidelijk gaf Mac Mahon te kennen dat, wanneer de Republiek werd uitgeroepen, hij zijn ont slag nemen zou. De maarschalk wil dus, overeenkomstig zijn vroeger bekend gemaakt voornemen, volharden in de bestendiging van het Septernium of zijne eereplaats ver laten. De Republikeinen willen natuurlijk hun zoo lang gewenschten regeringsvorm; de Bonapartisten zouden liever een gewaagden coup d'état ondernemen dan zich aan de Republiek te onderwerpen; de legitimisten roepen weder luide over en om hun graaf van Chambord dat hij zich in Frankrijk zal komen vestigen, daar zij hem nog im mer als den eigenlijken redder van hun vaderland beschouwen. Wat er van een en ander worden zal, moet de tijd leeren. Gissen is hier gewaagd. Een oordeel uit te spreken over de toekomst of over den loop der zaken, is onmogelijk, eenvoudig omdat het ons niet vergund wordt in ken nis te komen met hetgeen er al in de Com missie van dertigen voorvalt. Kritiek over hare beraadslagingen kan dus ook niet ge leverd worden. Wij moeten wachten en zwijgen. In Spanje is het ook nog treurig gesteld. Er is weder slag geleverd en de Carlisten hebben dien slag verloren. Ofschoon bij de regeringstroepen vele dooden en ge kwetsten waren, moeten de Carlisten on eindig meer verliezen hebben te betreuren. De regering van Spanje wil, bij eene eventueele benoeming van een nieuwen Paus, dat aan haar de keuze zal overgela ten worden als een oud regt van de Spaan- sche Kroon. Nu er echter geene Kroon in Spanje gedragen wordt en deze tot rust is gebragt, zal het de vraag zijn of worden of nu ook dat regt nog van kracht is, ten minste, zoo lang de Kroon geen hoofd heeft om er op geplaatst te worden. De Prins von Bismarck zal nu de baden gaan gebruiken. Men gewaagt er van hoe vervallen hij moet zijn, zoodat hij door anderen wordt gesteund en voor sommigen bijna niet te herkennen was. Zeker, de krachtigste, eeuwen oude eik kan vallen. Ook de prins is stof en zal worden geroe pen om tot het stof weder te keeren. Dit kan hij niet ontgaan. Uit Engeland schreef men dat Henri Rochefort naar Rotterdam was vertrokken, maar in die stad weet men nog niets van zijne aankomst aldaar, althans terwijl wij dit schrijven. Wij gunnen hem o zoo gaarne eene andere wijkplaats. De kardinaal Antonelli is zeer krank, , lijdende aan jicht. Ook kardinalen zijn , vergankelijk en de meest fiere Staatsman ] is onderworpen aan den dood. Zelfs de. hooge geestelijke stand kan hen daarvoor niet vrijwaren. Eene verandering is in ons land te ver- ( wachten. Wij zullen een splinter nieuw ministerie krijgen, daar de oude regering ] collectief haar ontslag aan den Koning ( heeft aangevraagd. Wat zullen wij nu j aeDDen t Groningen. B. C. FELIX. Amice frater! Het ontwerp-Geertsema, ter wijziging der Kieswet van 4 Julij 1850, is gevallen. Wat het gevolg hiervan zal wezen weet ik niet, maar wel weet ik, dat de liberalen bang als voor den dood zijn voor uitbrei ding van het kiesregt. Het geld en nog eens het geld moet de maatstaf blijven, om kiezer te kunnen zijn. Wat mag hiervan de oorzaak zijn? Dat onder de liberalen de rijksten in den lande schuilen? Ik geloof het niet! Maar ook al eens aangenomen dat deze klasse der bevolking de rijkste klasse is, wat volgt daaruit ? Dat zij ook de verstandigste is? Och arme! wat heb ik dat meermalen omgekeerd gezien. Gij kent zeker het verhaaltje van den man die vroeger tot de mindere klasse, dat wil zeggen tot de niet stemmende klasse der bevolking behoorde en door het ontvangen van een erfenis in eens tot de gegoedsten der plaats werd verheven. Het duurde niet lang of i die man werd niet slechts kiesgeregtigde, , maar ook lid van den Raad. Bij de eerste raadsvergadering de beste. nam dat snuggere raadslid een zak geld ■ meê, legde het voor zich neer, en bleef ■ voorover gebogen leunen op zijn stok. Zoodra de voorzitter behoefte had om het advies van het nieuwe raadslid te hooren, gaf de heer A. geen antwoord. Op de herhaalde vraag van den Voorzitter walt zijn oordeel was, nam hij zijn stok en sloeg herhaalde malen op den geldzak met de ernstige vermaning er bij: Baal, antwoord nu, antwoord nu, maar de geldzak gaf antwoord noch advies. Wel ja, vervolgde de heer A. op de vreemde gezichten der raadsheeren, die zak geld moet nu spreken, want niet mij, maar het geld heeft men tot raadslid gekozen. Toen ik het geld niet had, wilde niemand mij als raadslid, maar zoodra ik het geld kreeg, moest ik raadslid zijn. Zoo denken ook onze liberale Kamerleden. Voor uitbreiding van het kiesregt zijn zij bang als voor den dood. Maar dat geld staat meer in verband met een ander ver schijnsel. De volksklasse, al is die schijnbaar ar mer, dat echter niet altoos het geval is, maar de volksklasse, die weinig be lasting betaalt, leest in den regel de groote dagbladen, die bijna allen liberaal zijn, niet. Meerendeels zij, die hoogere belas tingen betalen, lezen die bladen en als van zelf volgen ook zij de candidaten dier bladen. De heer van Eek merkte in de Kamer teregt aan: «Is er geen voorbeeld aan te wijzen van een groote gemeente die zich voor een be paalde politieke rigting verklaarde, doch waarin, toen de Courant dier plaats van rigting veranderde, ook de meerderheid met die nieuwe rigting mééging. Dit is, dunkt mij, geen bewijs van groote zelfstandigheid. Moet men nu dat getal van kiezers nog gaan vermeerderen met hen, die minder ontwikkeld zijn?” De heer van Eek zou gelijk hebben als geld «ontwikkeling” moet beteekenen en nog wel belastingsgeld, dat men weet, van welke onontwikkelde menschen dat dikwerf komt. Wij willen uitbreiding van kiesregt en tijdelijk mogen onze liberale heeren het keeren, op den duur zullen ook deze den drang niet weerstaan. Waarom mag een boer of burger, die een paar gulden in ’t jaar minder belasting betaalt als zijn buurman, niet mede stemmen, niet meêge- steld worden? Geld is, kan niet de maat staf der ontwikkeling zijn van de natie. Ben ik nu minder ontwikkeld, omdat ik een huis of een stuk land verkocht heb, en daarom nu eenige guldens minder be lasting opbreng en daardoor van de kie zerslijst geschrapt ben? of word ik meer ontwikkeld, als ik morgen een patent als drankverkooper of als rijtuigverhuurder neem, waardoor ik op de lijst der kiesge- regtigden kom? Een kind kan wel begrijpen dat dit stel sel zich zelf heeft geoordeeld en toch willen onze liberalisten uit zucht naar zelf- , behoud het kiesregt niet vermeerderen, tenzij : dan in hunnen geest, tenzij dan dat eenige duizenden stadsbewoners, die aan den lei band loopen der liberalistische dagbladen, aan hun leger worden toegevoegd. Wat zal nu het gevolg zijn? Aftreding van Ministerie of ontbinding i der Kamer ? ( Welligt zal na de Amersfoortsche ver- 1 kiezing geheel het land opgeroepen wor- t den, om te stemmen, of de burgers, die 1 minder betalen, evenveel regten zullen krij- i gen als zij ? Wat zal hiervan het gevolg j zijn ? e Voorwaar, het is hier in Nederland i alles behalve rooskleurig. — Wachter wat is er van den nacht? Hoogachtend blijf ik Uw dw. voor de vrijheid en het regt, of wilt Ge liever, voor de waarheid en het regt strijdende br. A. V. Godsdienstige beweging onder de Joden. Het is merkwaardig dat in onze dagen onder de Joden het verlangen ontwaakt om naar het land hunner vaderen weder te keeren; zij houden den tijd hunner te- rugkeering voor zeer aanstaande. In Frankrijk, Engeland en Amerika hebben zij in de laatste jaren reeds aanzienlijke sommen verzameld tot den aankoop van het heilige land en in ’t bijzonder tot den tempelbouw. Ook in Duitsland is er beweging. Nog onlangs verscheen uit Frankfort een oproeping, door drie Rab bijnen onderteekend, aan de Joden om een vereeniging ter kolonisatie van Palestina op te richten. Nieuwstijdingen. BINNENLAND. Delft. De «Vereeniging ter bevorde ring van Christelijk Schoolonderwijs te Delft,” hield Zondagavond weder hare ge wone maandelijksche vergadering. Na de behandeling der huishoudelijke zaken be antwoordde de voorzitter de vraag: «Waarom gaat ons het Christelijk onder wijs ter harte,” welk degelijk woord met belangstelling en bijval werd aangehoord en dat eene opgewekte discussie overChristelijk- en Staatsonderwijs uitlokte. Voor de volgende vergadering is aan de orde gesteld de vraag: «Waarom vindt het Christelijk onderwijs zoo weinig bijval.” Het Noordelijk Evangelisch Zendingsfeest zal op den 8sten Juli a. s. in het bosch van Assen worden gehouden. Te 93/4 uur zal de heer E. Cesar Sergers, predikant te Leiden, op spreekplaats no. 1 het feest openen, terwijl op dezelfde spreekplaats Dr. A. Kuyper van Amsterdam te ÏO1/^ uur de feestrede zal houden. Aan het programma ontleenen wij verder nog het volgende: Hfs uur. Eerste reeks sprekers (collec te.) — Spreekplaats no. l,.de heer Creuts- berg te Arnhem. Onderwerp: Evangeli satie. — Spreekplaats no. 2, de heer de Graaf te Amsterdam. Over Livingstone. — Spreekplaats no. 3, de heer W. G. Smitt te ’sHage. Over Polynesia. — ÏS1/^ uur. Pauze. IUj uur. (zeer precies) Tweede reeks sprekers. — Spreekplaats no. 1, de heer A. van Torenenbergen te Groningen. On derwerp : de buitenlandsche zendinggenoot schappen. — Spreekplaats no. 2, de heer T. M. Looman te Amsterdam. Onderwerp: de binnenlandsche genootschappen. — Spreekplaats no. 3, de heer J. H. Gunning te ’sHage. Onderwerp: De natuurlijke leefwijze. 21/3 uur. Derde reeks sprekers. — Spreekplaats no. 1, de heer Gerth van Wijk te Groningen. Onderwerp: Nieuw- Guinea. — Spreekplaats no. 2, de zendeling A. Schreiber. Onderwerp: Sumatra. — Spreekplaats no. 3, de heer J. Hessels te Bedum. Onderwerp: Madagascar. 31/2 uur. Spreekplaats no. 1, Slotrede voor de reizigers die met den feesttrein vertrekken naar Wirdum en Leeuwarden (collecte), de heer van Andel. 41/3 uur. Spreekplaats (collecte) no. 2. Algemeene slotrede, door den heer C. de Wilde te Schiedam. — Sluiting: de voor zitter der hoofdcommissie. Het Ministerie heeft heden in de zitting der Tweede Kamer kennis gegeven, dat het collectief zijn ontslag aan Z. M. heeft aan geboden. De spoorweg Arnhem—Nijmegen eischt een zeer uitgebreid en moeielijk onderzoek, vooral wat betreft de brug over den Rhijn. Men is nog in ’t onzekere of die boven of beneden Arnhem moet gelegd worden. Voor den overgang van de Waal bij Nijmegen is het onderzoek afgeloopen. De spoorweg Zevenbergen—Zwaluwe zal weldra aanbesteed kunnen worden. De onderneming voor den spoorweg Leiden—Woerden is nog niet dood, gelijk misschien velen reeds waanden. De con cessionarissen hebben den Raad van Leiden uitstel verzocht van den termijn, verbonden aan de bijdrage dier gemeenten. Zij stui ten nog op twee groote moeilijkheden: het vinden van kapitaal — tot dusver is ƒ 400.000 toegezegd — en de aansluiting aan het station van den Hollandschen spoor weg aldaar. In den nacht van Zaterdag op Zondag heeft de vorst in de gemeente Staphorst bijna alle boekweit vernield, en ook veel schade veroorzaakt aan aardappelen boonen en andere veldvruchten. De steensoort van het monument te Heiligerlee, welke door de weersgesteldheid in minder gunstigen toestand was geraakt, zal door den aannemer van het werk, den Heer Geefs, te Antwerpen, door beteren steen vervangen worden. De beeldengroep welke van deze goede steensoort gevormd was is nog ongeschonden. Is hier het weder voor den zomer bui tengewoon guur, in Oostenrijk en Italië’ is het nog erger gesteld. Uit de Wiener Neustadtbergen wordt melding gemaakt van een sneeuwbui die daar den 15n dezer ge vallen is, zóó zwaar, dat het volslagen donker werd. De dennen kraakten onder den last en het graan knakte, de bewoners verkeerden in doodsangst en groot is de geleden schade. In Hongarije hebben dag aan dag zware onweders gewoed, die vele menschen het leven hebben gekost. Prins Alexander is naar Rusland ver trokken en zal van daar verder eene reis door Noordelijk Europa maken. De Minister van Financiën brengt ter kennis van belanghebbenden, dat ter op leiding voor telegrafist in de maand Sep tember a. s. een tiental leerlingen bij de Rijkstelegraaf kunnen worden toegelaten, aanvankelijk op een daggeld van één gulden. Deze leerlingen kunnen na voldoende blij ken van geschiktheid gegeven te hebben, dingen naar de betrekking van telegrafist 3e kl., waaraan een jaarwedde van acht honderd gulden verbonden is. De St. Ct. bevat de verdere voorwaarden. Bij de Hervormde gemeente te Dragten zijn de tweede Pinkster- en Paaschdagen ris feestdagen geschrapt. De kerkeraad heeft bij monde van een der predikanten aekend gemaakt, dat men ook spoedig de Zondagmiddag-godsdienstoefeningen zou noeten afschaffen, als de gemeente er geen retro uwer gebruik van maakt als tegen woordig het geval is. Te Amersfoort zal van Rijkswege een stal voor zieke paarden van het leger ge jouwd worden. De Arr.-Rechtbank te ’s Gravenhage leeft A. v. S., aldaar, die zijn zoon eene verwonding met een broodmes toebracht, veroordeeld tot drie maanden celstraf en lene boete van ƒ8. De gewezen notaris P. is onlangs door de Arr.-Rechtb. te Rotterdam, wegens mis- >ruik van vertrouwen, veroordeeld tot 10 naanden celstraf en 3 geldboeten elk van ■ 12.50 en vijf jaren verlies van burger- echten. De beklaagde bleef kalm onder ie voorlezing van dit vonnis. BUITENLAND. ’t Schijnt dat de bedevaarten dit jaar in Frankrijk slecht opnemen. Die naar Paray-Le-Monial is afgesteld en de perso nen, die zich hadden aangemeld, hebben hun geld teruggekregen. Te Manchester heeft Zaterdag 1.1. eene groote. manifestatie plaats gehad, welker strekking was sympathie te betuigen met de landbouwdaglooners, welke, wijl ze tot de Unie behoorden, door de pachters zijn ontslagen. Ongeveer 20.000 personen na men aan den optocht deel, die zich naai de zoogenaamde »Pomona-Gardens" begaf, waar resoluties en adressen werden aan genomen ten gunste der vereenigde ar beiders. Koning Coffee gaat, volgens eene corres pondentie uit Cape Coast aan den’Man chester Guardian, nog steeds voort met het offeren van menschen, ondanks het verdrag met Engeland gesloten. De commandant van Elmina zou besloten hebben in deze een streng onderzoek in te stellen. Op ’t oogenblik bevinden zich drie Prui sische bisschoppen in arrest, die van Posen namelijk, Keulen en Trier. Dit getal zal waarschijnlijk eerstdaags tot vier worden gebracht, door toevoeging namelijk van den bisschop van Culm. Men verwacht dat hij te Elbing zal geïnterneerd worden. Te Kissingen wordt op last van den Koning van Beieren alles in gereedheid gebracht om Vorst Bismarck, die gelijk men weet aldaar de baden komt gebruiken, luisterrijk te ontvangen. Reeds zijn uit ’s Koning hofhouding bedienden, rijtuigen en paarden aangekomen, om ter beschikking te worden gesteld van den Rijkskanselier. Z. H. de Paus ontvangt, bij gelegenheid van den verjaardag zijner troonsbeklim ming, talrijke bewijzen van sympathie. Deputatie op deputatie verschijnt op het Vaticaan om Z. H. te complimenteeren. Zoo ontving de Paus ook de vertegenwoor- ligers der Italiaansche diocesen. Z. H. spoorde hen aan voortdurend ten goede werkzaam te wezen en prees den arbeid zan het Venetiaansche Congres. Uit Madrid wordt gemeld dat Concha’s jperatiën voor het oogenblik zijn gestaakt, langezien de wegen bij Estella ongeschikt sijn voor de artillerie. Uit Santander daar- mtegen schrijft men, dat Concha naar Le- ■ino is opgetrokken, maar dat zijne toebe reidselen tot den aanval nog niet geheel ;ijn voltooid. Te Arrigoriaga heeft een peloton Carlisten geweigerd het bevel van zijn commandant om een rebel te fasilleeren, op te volgen. Al de manschappen schoten hunne geweren af in de lucht. Toen de commandant daarop zelf den veroordeelde met zijn re volver wilde dooden, dreigden de soldaten hem met den dood wanneer hij zijn voor nemen uitvoerde. Te Durango hebben de Carlisten zich verzet tegen de, meer en meer toegepast wordende, stokslagenstraf. Tusschen de hoogescholen Oxford en Cambridge heeft een velocipède-wedstrijd plaats gehad, waarin Cambridge de over winning behaalde. De Kroonprins van Pruisen en van het Duitsche Kijk bracht Zaterdag en Zondag een bezoek aan Bremen, waar tegenwoor dig eene groote internationale vee- en land- bouw-tentoonstelling gehouden wordt, waarvan Z. K. H. beschermheer is. In Denemarken is, in zake de ministe- rieele crisis, nog niets beslist. Alleen heeft Z. M. de Koning het ontslag van den Mi nister van Financiën, den Heer Krieger, aangenomen. Z. H. de Paus heeft de Italia.ansche ge- loovigen wederom verboden deel te nemen aan staatkundige verkiezingen. Het Con gres te Venetië nam juist dezer dagen een besluit in tegenovergestelden geest. Maarschalk Concha is nog altijd te Lo- dosa en zijn onderbevelhebber Eshague te Taialla. Ze ontvangen versterkingen en zetten langzaam hunne bewegingen voort, welke ten doel hebben Estella te omsinge len. De moeielijke wegen door de rotsen, welke naar deze stad leiden, zijn door de Carlisten geweldig versterkt. Concha be schikt over ongeveer 40.000 man, de Car listen over 25.000. SPROKKELINGEN. Zou iets voor den Heere te wonderlijk zijn? _ Als wij dat recht geloofden, hoe blijde moesten wij dan zijn, dat het al donkerder en donkerder wordt, omdat juist uit de allerdiepste donkerheid het licht van God opgaat; doch wij zijn als de kinderen, die, wanneer vader of moeder hun iets beloofd heeft, als het wat lang duurt, het op een huilen zetten en meenen, dat zij het nu moeten hebben, of dat er niets van komt, vreezende dat de ouders hunne belofte niet zullen nakomen. Ja, God heeft om zoo te spreken, de zaligheid op het punt eener naald gezet, op het onmogelijke. Aan des nienschen zijde ligt het volstrekt onmoge lijke, aan Gods zijde het mogelijke. Dat moet gij gelooven. »Niets is te wonderlijk voor den Heere. Hieruit vloeit ook voort dat niets te zwaar, ja niets onmogelijk voor den geloovige moet zijn om van God te gelooven en voor God te doen. Laat ons daarom het licht van dat heerlijk woord: zou den Heere iets te wonderlijk zijn? elkander gedurig toe kaatsen. Ja vragen wij altijd eerst om geloof en dan om de uitkomst, want het geloof heeft de uitkomst reeds innerlijk vóór zij nog uiterlijk aanwezig is. Het geloof moet aan alles voorafgaan. Wij Christenen moeten ons gewennen, het geloof vóór alles te be- geeren; want het geloof heeft den Gever vóór de gave, God voor bet schepsel, het alles vóór het vele. Het geloof is het voor naamste het andere is toegift. Zonder geloof is er in het geestelijke zoo min iets mogelijk als er in het natuur lijke een oogstveld mogelijk is zonder zaai veld. En laat ons dan bij het geloof van Abraham ook het geduld leeren. De uit komst is voor het geloof zeker, maar zij kan lang weg blijven. Eerst in ons hon- derdstejaar kan ons de beloofde zoon geboren worden. Wij haasten gewoonlijk; ons duurt alles te lang. Doch laat ik u iets zeggen: evenals Christus in zes uren tijds eene eeuwigheid van lijden heeft geleden, naar de zwaarte gerekend, zoo moeten ook wij in ons lijden, hetzij door de zwaarte of de langdurigheid er van, een denkbeeld hebben van datgene, wat nooit ophoudt; wij moeten althans een besef hebben van dat lijden, dat de goddeloozen in werkelijkheid eeuwig zullen lijden. Bedenken wij te gelijk dat geen smelter het goud in den smeltkroes en geen bakker het brood in den oven doet, om het ter stond daar weder uit te halen. Die ze terstond daar weder uithaalde, zou toonen dat hem aan het werk weinig gelegen lag; neen! het blijft er een bepaalden tijd in, totdat het dien graad van volmaaktheid heeft, waartoe het in ’t vuur gedaan is. Het geld is eene macht ten goede en ten kwade. Wie geld heeft, bedenke het wel, tot welk einde hij van deze van Godgegevene macht gebruik moet maken en voele zich , geroepen een rentmeester Gods te zijn. , Het geld is van den Heer, laat het dan 1 ook voor den Heqr zijn. O die Schrift, wat is zij heerlijk ook in ; hare onbekrompenheid, in hare weelde, in haren rijkdom! Zij zelve is eene schatka mer van allen mogelijken rijkdom en zij to?nt ons Gods kerk en Gods kinderen in hunnen rijkdom. De liefde voor den Heere kan niet te groot zijn. Wat kan te kostbaar zijn voor den Heer der heerlijkheid en wat te dier baar voor dezulken die Hij liefheeft en die Hem liefhebben? » Verkoop alles wat gij hebt en geef het den armen en kom en volg Mij!” —Rome vraagt hetzelfde voor de kerk, en hoe menig kind van rijke ouders heeft zij daarmede in hare ijzeren boeien goklonken. Geschiedt deze eisch om de zaligheid der zielen ? Het wordt voorgegeven, maar wie weet het niet beter. Zij geschiedt alleen om de beurs te vullen en de kerk rijk te maken in uit wendige pracht. O! wachten wij ons voor de geveinsdheid: de Satan is nooit mach- tiger en daarmede gevaarlijker, dan wan neer hij zich vertoont als vroom. Het diepste gevoel is het minst levendig gevoel. De ware nederigheid bestaat niet in het ontkennen of in het ontveinzen van hetgeen men is, maar daarin dat men in de be wustheid blijft van hetgeen men is en zich daarvan vrijwillig ontledigt. De liefde die heerschen zal moet eerst eene dienende liefde geweest zijn. Is het zoo niet reeds op aarde ? Wie overmeestert ons hart en regeert er over? Is het niet die ons in liefde dient? Wij moeten hier elk ander dienen door de liefde, zullen wij Af®’ namaals kunnen heerschen. Over wie? Wie zegt het ons. Maar zeker geestelijk over die, welke wij hier in liefde hebben gediend. De Heere beschikt over alles omdat Hem alles toebehoort. Wees voorzichtig, o gij geldzuchtige, gij eerzuchtige, gij vermaaklievende! Niets is gevaarlijker, dan te verkrijgen wat gij be geert; want alles wat gij buiten God ont vangt, daar kleeft het vergif des boozen aan. De satan geeft den goddelooze diens begeerte, maar in de gave, die hij geeft, ligt zijn geest, zijn kracht, die in het hart werkt en het toebereidt, hem zelven tot eene woning. KERKNIEUWS. CHRIST. GEREF. KERK. RhooN, 14 Juni. Alhier is beroepen de Weleerw. Heer E. Douma, predikant te Dragten. Namens den Kerkeraad, P. T. DEKKER, Scriba. Gameben, 21 Juni 1874. Heden werd alhier, onder de leiding van onzen Eerw. Consulent, Ds. Meijer van Langerak, tot Herder en Leeraar beroepen de WelEerw. Heer J. Wisse van Dordrecht. Dat deze roepstem: „Kom over en help ons,” door ZEw. in de vreeze des Heeren worde opgevolgd, is de innige wensch van Kerkeraad en Gemeente. Namens denzelve, -rrr TT 1 V-. UT TV Z X rX T T TZ 1 P. W. VAN ANROOIJ, Kerkm. Advertcntitrii. Bij ZALSMAN te Kampen is ver verschenen : PROEVE VAN Inleiding op de Geschiedenis der ‘Afscheiding’ in Nederland. Uitgesproken voor het college van Studenten ‘F. Q. I.’ der Theol. School to Kampen. DOOR C. MULDER. P r ij s 50 cent. Deze voorlezing, met gespannen aan dacht gehoord, is zeer gunstig beoor deeld in de Standaard van Zondag 24 Mei en in de Bazuin van 22 Mei. Alle Boekh. nemen bestellingen aan, en wie het bedrag in postzegels aan den uitgever zendt, ontvangt het per keerende post franco aan huis. Evangelisatie te Tilburg. Vrijdag 7 Juni heeft de klassis Gende- ■en der Chr. Ger. kerk van N. Brabant, ;e Tilburg doen aanbesteden: een Evange- isatie-gebouw, naar bestek en teekeningen ran den Architect S. Wierda te Amster- lam. Aan den laagsten der 12 inschrijvers s het werk gegund voor ƒ 3123. Na af- ;rek van al de kosten, ook ter betaling ran den gekochten grond, heeft de Com- nissie der klassis f 770.84 in kas en toe- segging van 25 rentelooze aandeelen a f 20 'n de geldleening groot ƒ 1500. Er is veel gedaan, vooral in N. Bra bant — we erkennen bet met innige lankzegging. Er komt nog veel te kort — ieder kan dit berekenen. Voor iedere ïift der liefde, blijven we ons daarom zeer aanbevelen; inzonderheid zal men ons ver plichten door éen of meer rentelooze aan deelen te nemen; voor jaarlijksche uitloting wordt ingestaan. Wie Tilburg kent of naar waarheid wordt ingelicht zal niet vragen: ris het daar noodig”? zal met ons God danken, dat eindelijk ook daar een geopende deure gegeven wordt, waardoor velen, die letterlijk smachten naar de levende verkondiging van de Woorden des eeuwigen levens, kunnen ingaan; zal — dit hoopt de Commissie — zich haasten dezen arbeid der ontferming te steunen. Namens de Commissie der klassis voornoemd. F. Hajer Pres, predikant te Genderen. J. H. Wiersma Secr. en Penningmeester, predikant te 's Bosch. Ook de provinciale Synode van Noord- Brabant steunt dezen arbeid en hoopt op krachtige ondersteuning van velen. Buitengewoon warm weder gedurende de zomermaanden, heeft dikwijls voor velen onaangename gevolgen. De lever, de maag en darmen worden in deze gevalen min of meer aangedaan, zoo- dat de geboren Engelschen in dit jaar getijde aan eenige der kwalen onderhevig zijn, welke in warme klimaten woeden. Het moest dus algemeen bekend zijn, dat Holoway’s Pillen wonderlijke genees kracht bezitten. Zij verkoelen en zui veren het bloed, en maken het stelsel minder vatbaar voor alle soorten van onregelmatigheden; of wel indien de kwaal het stelsel reeds binnengedrongen is, verminderen zij de kracht er van, en verdrijven haar ten laaste geheel en al. Roode loop, galziekte, scherpte van de maag, hoofdpijn, en zwakheid verdwijnen allen voor een regelmatig gebruik dezer wonderlijke Pillen. Door het vermeerderde debiet zijn de prijzen als volgt: doosjes Pillen en potjes Zalf ƒ0,80, / 1,85 , ƒ3,-, f 6,75 , f 13,50 en ƒ 20,50. Zijn op franco aanvraag a contant te bekomen bij alle Apothekers in Nederland alsmede in HOLLOWAY’S ÉTABLIS SEMENT te London, 533 Oxfordstreed, vroeger 244 Strand. Theologische Boekhandel van HöVEKER & ZOON, te Amsterdam. Binnenkort verschijnt de derde aflevering van HANDBOEK DER GESCHIEDENIS VAN HET VADERLAND, DOOK Mr. Groen van Prinsterer. VIERDE DRUK. VOLKS-EDITIE. Compleet in 12 afl. van 5 vel a f—,35 de all. HöVEKER & ZOON. UANDELSBERICIITEN. HOORN, 20 Juni. Tarwe f —; Rogge f .—; Gerst f8.— a,.—;Haverf 6.50 Mos- terz. f 18.— a —; Karweizaad f21.— a f—.—; Boonen, Bruine- f12.— a —.— Erwten, Vale- f —.— ; Groene- f —.—; Witte groote f —; N. Aardappelen f 5.— 8.— ; Appelen f .— A, .—•» Peren f .— & beide per half mud; Kopboter per N. P. f 1.25 a 1.40; Eieren f 3.10 a 3.20 per 100 stuks; Paarden f 90a 250; Koeien f 170 è, 240; Kalveren f 6.—a 14; Schapen f 25 a 36; Lammeren f 12.— a 16.— Varkens f 12.— A 21.—; Zeugen f28.— a 48.—; Biggen f 2.50 a 6.50. TIEL, 22 Juni. Ruwe Ristarwe: jarige —a —; id; nieuwe f 13,25 A 14,25; Roode Tarwe jarige f —,—a —,— nieuwe f 12.— ,a 13,25; Rogge f 9.00 a 10,25; Winter gerst f 8,— è. 8,50; Zo mer gerst f 7,50 a 8,50; Haver f 5,25 a 6,50; Boekweit f8,— a 9,— ; Duivenboo- nen f9,50 è. 10,25; Kroonerwten f — ,— a —; Grauwe f —,— A f—,—; Kapu cijner f —,—a. —,—; Koolzaad f —,—a—,— Aardappelen f 3,— a f 3.50; Boter per kilogr. f 1.— a 1,20; Eieren per 26 st. f 1,— a 1,15. ROTTERDAM, 22 Juni. 