De bazuin; gereformeerde stemmen uit de Christelijke Afgescheidene Kerk in Nederland-kerk-, nieuws- en advertentieblad, jrg 31, 1883, no. 9, 02-03-1883 
No. 9. Een en dertigste Jaargang. (Eerste Kwartaal.] 1883. Steoieo uit de diitelijke (Jeréroieerde Kerk in Hrlaod. Joël II : Ia. Blaast de Bazuin! T>pP'ti?arï W0rc^ wekelijks, des Vrijdags, uitgegeven. Abonnementsprijs, vLó BtT ',fr?k° per p0Bt' doo/geheel het Bök/1.5o! vooi Uost-Friesland en Amerika ƒ 1.75. Voor Z u i d-A f ri k a , ornementen buiten het Rijk moeten per kwartaal vóóruit Worden hptonl^l » , — ™ iXi.B ¥HU aizonaerlijke nommers 12£ cent. (Ten voordeele der Theologische School te Kampen.) Vrijdag, 2 Maart 1883. Wat roept gij tot mij: Zeg den kinderen Israël» dat zij voorttrekken. Ex. 14 : 14. UITGEVER: H. B U L E N S, WINTERSWIJK. Prijs der advertentiën van 1—10 regels ƒ 1.— ; elke regel meer 10 ets, Boekhandelaars-advertentiën 3/2 maal. — Advertentiën en bestellingen gelieve men op werkdagen vrachtvrij te adresseeren aan den Drukker Lanrens van Hulst te Kampen; Kerk- en Schoolnieuws, benevens in te aender Stukken en ter recensie bestemde werken aan de Bedaktie te Kampen. Aan allen die belang stellen in de Christ. Geref. Kerk. »«"■ -^6 ver8ader!ng van Curatoren der eologische School, alhier in het vorige jaar gehouden, is met eenparigheid van stemmen besloten „de literatuur der stukken , of de geschriften „die op de Afscheiding onzer kerk betrekking hebben, voor de Bibliotheek onzer Theologische School te verzamelen", Art. 35 der Handelingen van Curatoren in 1882. Bij dit besluit is tevens aan den ondergeteekende opgedragen daarvan aan het publiek kenniB te geven. Nog is door de laatstgehoudene Synode te Zwolle besloten «bij het vijftigjarig bestaan van onze kerk, een Gedenkboek der Afscheiding namens de Chr. Geref. Kerken dezer landen uit te geven.*' Handelingen der Synode te Zwolle in 1882. Allen, die belang stellen in de Christelijke Gereformeerde Kerk van Nederland, zullen gaarne medewerken, opdat aan genoemde besluiten gevolg worde gegeven. De ondergeteekende verzoekt daarom een ieder, die iets heeft wat ter zake dienstig kan ssjjn, het hem, hetzij in gebruik, hetzij in eigendom voor de Theologische School te bezorgen. Geschriften, brochures, boekjes, met betrekking tot de Afscheiding in 1834> en volgende jaren, inzonderheid zulke werken, die weinig verkrijgbaar zijn, zullen volgaarne worden ontvangen. Voorts worden de scriba's van kerkeraden, classicale en provinciale vergaderingen uitgenoodigd de aanteekeningen uit den bedoelden tijd na te zien, en een afschrift van hetgeen hun der vermelding waardig voorkomt, aan den ondergeteekende toe te zenden. En, wat bovenal gewenscht wordt, de belangrijke bijzonderheden uit dat merkwaardige tiid- va*> die nog leven in de gedachtenis der Weinige, maar gezegende oudon van dagen, moeten aan de vergetelheid onttrokken Worden. Is wellicht de hand krachteloos ®n kan geen pen meer voeren, laat dan de mond Gods daden vertellen, opdat jeugdigen ze opschrijven, en die bijzonderheden in het Gedenkboek vermeld Worden! S. VAN VELZEN, Archivarius. Klasikulo vergadering te Heerenveen, °P Donderdag 15 Maart e.k. De afgevaardigden worden verzocht de kollekte voor de kas ex bonis publicis en die voor de Weduwen-kas mêe te brengen. Aanvang 94 uur. A. W. NIJENHUIS, corresp. AXEL, 26 Febr. Gisteren namiddag werd de gemeente alhier op nieuw ontrust, daar onze 1 T * 1..1 J o^'^iuc letu ctar a. uoeuuioeu ueKenu maaKie, ^ ce« roeping ontvangen te hebben van de genieente te Nieuwedorp. Dat hij spoedig tot eene besliste keuze moge gebracht worden en bij ons blijve, geve de Heere. Namens den kerkeraad, P. MARIJS, scriba. ROUVEEN den 24 Febr. '83. Heden morgen ontvingen wij het voor ons teleurstellende bericht dat Ds. J. N. LINDEBOOM van Ambt-Vollenhove geen vrijmoedigheid heeft kunnen vinden om de roeping onzi r gemeente cp te volgen maar voor dezelve heeft bedankt. Namens de Kerkeraad A KISTEMAN Scriba. ARNHEM, 26 Februari 1883, Zondag 25 Februari jl. mocht onze geachte en beminde leeraar Ds. K. Kleinendorst de gemeente toe roepen tot °nze blijdschap met volle vrijmoedigheid voor de roeping van de gemeente te Genemuiden te hebben mogen bedanken. De Heere stelle zijn dienstwerk verder tot een uitgebreiden zegen, is de wensch en bede van kerkeraad en gemeente. Namens den kerkeraad, E. J. WIJMANSHAUSEN, Scriba. Kerkelijke en Gemeenteliike Berichten, enz. TERNEUZEN, 26 Februari 1S83. Onze ge¬ liefde leeraar Ds J. Westerhuis mocht voor de roeping naar Zierikzee bedanken. Dat des Heeren zegen in ruime mate op dit besluit moge rusten, en ook de teleurgestelde gemeente spoedig verblijd worden, is onze wensch en bede. Namens den Kerkeraad, J. A. TAZELAAR, Scriba. AMBT VOLLENHOVE, 26 Februari. Tot onzer aller blijdschap mochten wij Zondag 25 Februari na de predikatien uit den mond van onzen herder en leeraar hooren, dat hij voor de roeping naar Rouveen had bedankt en omdat hij zich niet los gevoeld had ran de gemeente bestond er geen reden om zich opnieuw te verbinden. Wij waren verblijd en hopen, dat de teleurgestelde gemeente ook spoedig zich mag verblijden met ons en zij hun pogingen mogen bekroond zien. Namens den kerkeraad, F. CORPORAAL, Ouderl. LEEUWARDEN, 27 Febr. Zondag maakte onze waarde leeraar Ds. J. van Andel de gemeente bekend, met volle vrijmoedigheid voor de roeping van de gem. te Amsterdam te hebbes bedankt en wenschte verder door des Heeren zegen, zijn dienstwerk in onze gemeente voort te zetten. Wij zijn verblijd over deze gedane keuze, het verstrekke verder tot verheerlijking van Gods naam en tot heil voor onze cemeente. Hij vervulle spoedig de ledige plaats met de man zijns raads, is de wensch van kerkeraad en gemeente. Namens den kerkeraad, Johs. F. v. d. VEEN. Scriba. ARUM, 15 Febr. '83. Aan den avond van dezen dag mocht de Chr. Jongel. vereen, alhier haar 7de jaarfeest vieren. Na door den pres. met gebed en welkomstgroet te zijn geopend trad ten 6 ure haar beminde leeraar ds. J Breukelaar in het bedehuis der Chr. Ger gemeente voor haar op en sprak naar aanleiding van het motto der vereen. „Gedenk aan uwen Schepper in de dagen uwer jongelingschap" eene belangrijke en boeiende feestrede uit, die door de talrijke schare met zichtbaar genot werd aangehoord. Na de pauze gaven de secretaris en penningm. verslag van den toestand der vereen. Het getal leden was niettegenstaande, verleden voorjaar eenigen wegens huwelijk en militairen dienst ons hadden verlaten, weinig verminderd. Vervolgens traden onderscheidene afgevaardigden van andere vereen, op en werden er nog menige voordrachten en samenspraken geleverd. Een en ander werd afgewisseld door Psalmgezang en het aanheffen van liederen, door de nu nog rustende zangvereeniging„Hallelnjah", enopgeluisterd door de aangename muziek van een aanwezig orgel, daartoe welwillend afgestaan. Namens het Bestuur, E. THOMASSMA. DEN HAM, 20 Febr. 1883. Heden avond mocht de Chr. Ger. Jongel.-Vereeniging het voorrecht genieten haar 18-jarig bestaan feestelijk te herdenken. Te 6 ure zamen vergaderd met een schare belangstellenden, in het Kerkgebouw, beklom onzen geachten leeraar, tevens Eere-voorzitter der vereeniging onder het zingen van psalm 25 : 2, het preekgestoelte, opende de vergadering met gebed en sprak naar aanleiding van psalm 111 : 10a ,,de vreeze des Heeren is het beginsel der wijsheid", een korte maar tevens kernachtige rede, daarna gaf de Secretaris verslag van den stand der vereen., vervolgens brachten eenige afgevaardigden hare verslagen uit, waarna Ds. Bakker, predikant der Chr. Ger. Gemeente te Ommen, den kansel betrad, sprak over de standvastigheid des geloofs, der drie jongelingen, volgens Daniël 3, eene treffende en niet minder boeijende rede en sloot deze eerste vergadering met dankzegging. Na een kwartier pauze, kwamen leden, afge¬ vaardigden, begunstigeis en vrienden in de consistorie weder zamen, waar vele nuttige voordrachten en zamenspraken afgewisseld door gezang, werden gehoord, zoo dat onverwachts het uur van scheiden aanbrak en ieder in genoegelijke maar ook feestelijke stemming huiswaarts keerde. Dat het gesprokene voor allen ten zegen moge verstrekken, en de vereen, ruimschoots den zegen des Heeren voortdurend ondervinde, zij onze wensch en bede. Namens de vereeniging, II. BARTELS, secr. SPIJK, den 25 Februari '83. Den 23 dezer werd het jaarfeest onzer Chr. Jongel.-vereen. »Geeft den Heere de hand" op luisterijke wijze onder 't aanhooren van eene aanzienlijke schare toehoorders gevierd. Onze geachte leeraar Ds. Veltman sprak eerst een inleidend woord, waarna de z. g. feestrede door den Hoofdonderwijzer Evers werd gehouden. Hij schetste ons in hoofdzaak het minder noodzakelijke der Chr. Jongelsvereenigingen vooral in de zeventiende eeuw, en het dringend noodige in de tegenwoordige eeuw. Het nafeirst, in de Chr. School gehouden, liep in de beste orde vroegtijdig af, zeker vertrouwende dat allen hoogst voldaan huiswaarts zijn gekeerd. Zegene de Heere bij voortgang den bloei der vereeniging waarin zij zich thans verheugt. Namens 't bestuur, W. UBBENS, Secr. TEN POST, den 26 Februarij 1883. Heden avond mochten wij het voorrecht genieten, het 6 jarig bestaan onzer Vereeniging, die tot motto heelt „Zoek het goede", feestelijk te herdenken Als feestredenaar trad voor ons op, Ds. van Wijk te Thesinge, welke onder alle aandacht sprak uit Dan. 3 vers 16, 17, 18. Waarna wij andermaal met onze zustervereeniging te Garrelsweer onder voordrachten en zamenspraken genoeglijk bijeen waren. De Heere kroone 't met zijnen zegen en zij voorst met ons alsmede met alle vereenigingen opdat ze rijke vruchten moge afwerpen ter zijner eer is onze wensch. Namens de Vereeniging K. BOLHUIS Kz., Scriba. WARFUM den 25 Februari '83. 'De Christ. Jongelingsvereen. in de gem. Warfum verzoekt vriendelijk aan alle belangstellenden voorts niet te adresseeren aan den heer E. Norg, maar aan de ondergeteekende. L. GRASHUIS, Secretaris. AMSTERDAM, 26 Februari 1883. De afgeloopene week, gaf aan de gemeente groote aanleiding tot dankbaarheid en verootmoediging. Donderdag ontving zij de officieele tijding van HH. Executeuren in den boedel van Mejuffrouw Cornelia IliHegonda Koenen, overleden 2 November 1882, eene dame, die geen lid onzer gemeente was, doch menigwerf onze godsdienstoefeningen bijwoonde dat HEd. bij testamentaire dispositie had vermaakt aan onze Diakonie ftiOOO in kontanten en i/3 van een kapitaal ingeschreven op het grootboek der Nationale schuld, als vastigheid vooruitte kperen week en jaargelden, en voor de Kerkekas f ÏOOO in kontanten en een kast met Theologische boeken, alles vrij van successie kosten. Vrijdag ontvingen wij bericht, dat Ds. J. van Andel voor ons beroep bedankte. De Heere geve, dat de gemeente zoowel door voor- als tegenspoed moge geoefend worden, in den weg der Godzaligheid, opdat Zijn naam in alles verheerlijkt worde. Namens den Kerkeraad, B. H. BLANKENBERG Sr. — Scriba. Ontvangen voor de Zending. Door den jongenheer Leonard de Jong te Velp, van eene vereen, te Arnhem ƒ 9.70 Door den Hoofdonderw. W. Hummelen te Assen, uit het busje ten zijnen huize . „ 2.— Door idem, van de leerlingen der Chr. School te Assen 3.14 Door idem, van de jongeliedenvereen. te Assen „ 4.40 Door G. J. Reits te Groningen, een gift uit Bordeaux . . . • „ 4.41 Door Ds. v. d. Kamp, van de centsver. te Maasland . . „ 2.50 Door H. J. Beumer, de coll. op 'tjaarf. der Chr. Ger. Jongel.-ver. te Deventer „ 8.27 Door Ds. Vlieg, gev. in het kerkzakje te Marrum [Friesl.] . . • „ 1.— De coll. in een samenkomst van de Chr. Jongel.-vereen. en van de Jonged.-ver- een. te Hauwerzijl . • „ 5.— Door Ds. de Jong, een gift in het kerkzakje te Schoonhoven 2.50 Door Ds. Duursema, de coll. op het jaarf. der Jonged.-vereen. Uithuizen . . . „ 8.80 Door Ds. Bulens, van Mej. de vved. F. Nusselder te Doetincliem 10.— Door A. Bakewel. van de Chr. Ger. Jonged.-vereen. „Maria" te Medemblik „ 3.— B. J. C. G. DE MOEN, Penningm. Doesborgh, 27 Febr. 1883. Ontvangen voor  . „ 21.50 „ Koornhorn . . . „ 6.50 „ Oldehove. . . . „ 7.69 „ Zuidhorn. . . . „ 4.57% „ Zevenhuizen . . „ 2.341/2 „ Marum . . . . „ 9.57 „ Niezijl 23.47 „ Leek 13.60 „ Oldekerk. . . . „ 5.18 „ Hoogkerk . . . „ 8.46 „ Grootegast (6 Dec. coll.). , . . . „ 7.55 „ Hoogkerk (idem.) „ 10.46 „ Aalden • . . . „ 8.32 „ Winterswijk . . „ 9.94 „ de Lier . . . . „ 7.40!/i Blija 7.20 „ Meliskerke (6 Dec. coll.) 6.— „ Werkendam idem. „ 15.25 „ Wanswerd idem.. „ 15.10 „ Garrelsweer idem „ 29.50 J. NEDER HOED, penningmeester. Middelstum, 26 Februari 1883. Ontvangen voor de Uitbreiding der Theologische School. De volgende Jaarlijksche Bijdragen. Hoogkerk. O. van Zanten f 6. Aalden. W. Banting n 5._. Ds. D. Tolsma 2.50 V Zwolle. H. Kamphoff 5. M. Wilmink " 5, J. Jans , . . . 5. J. v. d. Kolk 4, H. Westerop • . 3. Wed. J. Unink [. • " 2 50 E. J. Bosch ^ 2. Frankhuis bij Zwolle. G. J. Lindeboom , 5. Ambt Vollenhove. Mevr. Wed. P. Gips. . „ 5.— Ds. J. N. Lindeboom 2.50 Zalk L. Stoel 5,_ A. Kloosterziel 5.— A. Bronsveld 2.50 J. v. d. Wal . . . „' 2.50 Genemuiden. P. Kramer 2.50 J. C. Eykman „ 2.50 J. NEDERHOED, Alg. Thes. Middelstum, 26 Febr. 1883. Algenteene ka» ten behoeve van Pred. Wed., Weezen. en Emer. Pred. Klasse Franeker 3e koll. '82. VandeGem.te Franeker ƒ20.67 „ „ Harlingen „ 26.63 „ „ St. Anna Parochie. . » 8.98 „ „ Arum „ 11.09 „ » Minnertsga „ 10.20 Een gedeelte eener koll. door Ds. Kropveld . „ 5.— Klasse Bergum. Van de Gem. te Ureterp 5.— „ „ Dragten „ 12.26 „ Oudega » 8.— „ „ Bergum „ 5.25 „ » Veenwoudsterwal. . . „ 7.94 „ „ Westergeest . . . . » 3.63 » » Drogeham „ 5.78% „ » Surhnisterveen . . . „ 3.80 „ » Rottevalle . ... » 5.10. Gift van N. K. te Stellendam door bezorging van J. J. Koopmans . . „ 8.— Klasse Heerenveen, 3e koll. 82. Van de Gem. Duurswoude . . . . „ 3.50 „ „ Mildam „ 9.43 „ „ Donkerbroek . . . . „ 8.72 » » Oldeboorn 4.55'/j „ » Wolvega 6.69 „ „ Idskenhuizen . „ 6.3.'! 1/2 » „ Heerenveen ... » 11.241/, Klasse Enumatil, 3e koll. '32. Van de Gem. te Enumatil „ 15.50 „ „ Nieziil 19.45'/i „ „ Oldehove » 4.67%  11.29 „ „ Hoogkerk 7.42 „ „ De Leek 7.30 Van de Gem. te Zuidhorn » 6 Klasse Genderen, le koll. '83. .■> „ 's Hertogenbosch . . „ 22.70 » „ Tilburg 10.05. L. NEIJENS, Pres. J. 1. KUIJPERS, Secr. L. HOEKERS, Penn. Zending onder Israël. Van Ds. H. van Lokhorst te Hollum . ƒ2.— Van J., te Enumatil „ 8.— E. KROPVELD. ONTVANGEN VOOR DE Evangelisatie te Tilburg. Van G. B. te Steenwijk, opbrengst der almanakken voor Tilburg .... ƒ 1.50 Door H. Hellinga, van de Jongel.-vereen. „Nathanael" te Veenwoudsterwal . „ 2.50 Door Ds. J. van der  27 Febr. '83. Penningm. Kerkbouw te Oldeboorn. Van N. N. 3 aandeelen Nummers 250—750. Van de Jongedochters-vereen. te M. . . f4.— F. J. de JONG, Penn. Oldeboorn, 27 Febr. 1883. Met hartelgke dankzegging voor de verbouwing van ons kerkje ontvangen de volgende giften: Inschrijvingslijst uit de gemeente f 303.00 Lijst van doopleden en catechisanten „ 46.75 Voorts uit. al de Classen der prov. Zeeland: Classis GOES: Van de gem. te Heinkenszand [col] . f 41.085 „ Goes . . . » 75.00 „ Ter Neuzen . . . „ 58 00 » Baarland, . , . „ 40.175 Axel „36.75 » Nieuwedorp ...» 35.70 „ Wolphaarsdijk . . „ 22.61 „ Zaamslag. . . . » 16 73 Classis MIDDELBURG: Van de gem. te Middelburg L. D. . f 61.43 „ Middelburg S. P. , „ 29.82 „ Serooskerke ...» 23.00 » Schoondijke . „ 22.00 „ Camperland ...» 19.50 „ Veere . ... t 14.26 Vlissingen 11.50 „ Meliskerke . . . „ 8.00 Classis BERGEN OP ZOOM: Van de gem. te Rilland . f 71.00 Kruiningen . „ 22.50 Ierseke ... . „ 19.075 Gecoll. door Ds. Verhave van eenige vrienden te Tholen „ 16.265 Van de gem. te Krabbendijke . . „ 14.25 » Bergen op Zoom. . „ 12.80 Biezelinge . . . „ 10.00 Classis ZIERIRZEE: Van de gem. te Bruinisse . f 30.00 » Zierikzee, Meelstr. . „ 25.00 „ Zierikzee, St. Domusst. » 19.82 » Oosterland . . . „ 13.00 „ Brouwershaven . . „ 12.74 „ Haamstede ...» 12.605 » St. Fhilipsland . . „ 5.60 Aan bijzondere giften ontvangen: Van A. S. te A. . , .  10.00 » N. N 10.00 Muntbiljet postm. Ter Neuzen . . » 10.00 Van de Chr. Zangv. te Heinkenszand » 5.00 „ „ Chr. Jonged.-Ver. te Goes . » 5.00 „ B. te V 4.00 „ S.  dat de Heere aan Zijn zuchtend erfdeel ten anzent heeft gedacht. Verre boven verwachting, zoo in als buiten de gem. bebben wij ontvangen; waarvoor wij onzen hartelijken dank brengen aan Hem, Wiens het goud en zilver is, en tevens aan allen, die voor en met ons hebben gearbeid. Mochten er echter zijn wier hart noch begeerig is, om een' gave voor onze gem. af te zonderen, hoe klein ook, wij willen die met dankzegging ontvangen. Heinkenszand, Febr. '83. Namens den Kerkeraad, C. DE SCHIPPER, Scriba- Stichtelijke Lectuur. Een vraag, die beschamen moet. „Van waar komen krijgen en vechterijen onder u ? komen zij niet hiervan, namelijk uit uwe wellusten die in uwe leden strijd voeren ? Jacobus 4:1. I. Een merkwaardig man die Jacobus. Hij werd de jongere of mindere genaamd, om hem te onderscheiden van Jakobus den broeder van Johannes, die door Eterodus gedood is met het zwaard. Hij was de zoon van Alféus Kléopas en werd de broeder des Heeren geheeten, omdat hij van de maagschap van Maria was Om zijn bij zonder heiligen levenswandel werd hij de Rechtvaardige geheeten. Hij wordt vermeld als eerste opziener van de Christelijke gemeente te Jeruzalem. De reinheid van zijne wandel dwong zelfs den Joden achting af. Maar Ananias de Hoogepriester, gesteund door de Schriftgeleerden en Farizeërs dwong hem bij gelegenheid van het Joodsche Paaschleest, zich op de tinne des tempels te plaatgen, om over het geloof in Christus te spreken; en ziende dat zijne toespraak met belang¬ stelling werd aangehoord, werden de vijanden woedend en wierpen hem naar beneden. Toen wierp men hemmetsteenen. En terwijl hij voor zijne beulen bad, hetgeen op velen een diepen indruk maakte en zelfs een priester deed uitroepen : „Hoort gij het niet ? de rechtvaardige bidt voor u !" werd hij met een knods afgemaakt. Zoo werd hij, tijdens de Romeinsche landvoogd af¬ wezig was, door de Joden in het jaar 62 vermoord. De geschiedschrijver Josephus zegt: „Om den moord gepleegd aan Jakobus den rechtvaardige kwam de toorn Gods over Jeruzalem en Judea en geheel het Joodsche land." De brief, ons van Jakobus bewaard, was aan de verstrooide joden gericht. 11 y onderscheidt zich van alle andere Apostolische brieven, wijl niet altijd ge- loovigen, maar soms ook ongeloovigen aangesproken worden. Men heeft terecht opgemerkt, dat de stijl meer aan een profeet des ouden dan aan een apostel des Nieuwen verbonds doet denken. De naam des Zaligmakers komt slechts twee malen in den geheelen brief voor. Toch draagt ook Jakobus' schrijven het merk der ingeving des Heiligen Geestes, wat zeg ik, verdient het zelfs in de hoogste mate onze belangstelling. Geschreven in het jaar 60, had deze brief ten doel, om de Christenen te troosten, te onderwijzen, te versterken in de leer der rechtvaardiging door het geloof en tot een heiligen wandel aan te sporen; maar ook om de goddeloozen voor het aanstaande Godsgeri ht te waarschuwen. De meening, dat Jakobus van Paulus inzake de goede werken verschillen zou, berust op onkunde. Luther, die er zelfs eerst toe kwam om den heerlijken brief van Jakobus „een brief van stroo" te noemen heeft dan ook later zijne dwaling ingezien. Paulus en Jakobus beschouwen de werken uit een verschillend oogpunt: de eerste verwerpt ze als grond van verdienste en de ander handhaaft ze als kenmerken der genade, als vruchten der geloofsgemeenschap met Jezus Christus. Paulus toont aan, dat het waar geloof alleen steunen -doet op den Middelaars-arbeid van den eenigen Heiland en Jakobus vernietigt dien waan dergenen, die Jezus tot een dienaar der zonde maken, door de verzekering dat een waar geloof met reinheid des levens gepaard moet gaan. De brief van Jakobus is bij uitnemendheid practisch. [Uit plaatsgebrek moeten wij dit stuk afbreken. Red.] Leer en Kerkregeering. Den diensttijd Tan Ouderlingen en Diakenen. II. Ter rechtvaardiging van het jaarlijks op nieuw verkiesbaar, stellen van de helft des kerkeraads kan alleen dit worden bijgebracht dat het dan telkens opnieuw blijkt of de gemeente voortdurend met den dienst dier broeders is ingenomen en hen blijft begeeren. Dit schijnt dan ook nog al een gewichtige reden te zijn. 't Is immers van veel belang voor de dienstdoenden, dat ze weten dat de gemeente hun dienst op prijsstelt en dat ze in de liefde en achting der gemeente blijven deelen. En voor de gemeente is het tevens een gemakkelijke weg om zich door niet herkiezen te ontdoen van onbekwame, trage of niet langer begeerde ouderlingen en diakenen. Maar dit alles is dan ook slechts een schijnreden. Was het een werkelijk gegronde reden dan geldt het evenzeer voor de bezoldigde dienaren als voor de onbezoldigden. Predikanten en schoolmeesters behoorden dan ook elk jaar of om de twee jaren herkozen te worden. Zij hebben niet minder dan de ouderlingen en diakenen er behoefte aan om te weten of de gemeente hun dienst op prijs blijft stellen en of zij voordurend in de liefde en achting der gemeente deelen. Dat zij door de gemeente bezoldigd worden, zou zelfs voor de gemeente een reden temeer zijn om te vorderen dat ze toch niet altelang opgescheept zou blijven met een dienaar die zij niet meer liefheeft of wiens dienst zij niet langer begeert. In elk geval zal het wel waar blijven dat er tusschen loontrekkende en niet-loontrekkende dienaren in de gemeente, in dit opzicht geen verschil gemaakt behoort te worden. Wat goed is en billijk voor den een, is het ook voor den ander. Schoolmeesters en predikanten zullen evenwel er niet veel zin in hebben in dezen met de ouderlingen en diakenen op een lijn gesteld te worden. Velen zouden den kans al te gevaarlijk lekenen, en vreezen dat ze, zelfs buiten hun schuld, door de een of andere oorzaak wel eens op zijde gedrongen en broodeloos konden worden. En de gemeenten zouden, denk ik, het al evenvreemd vinden indien de regel, die nu veelal geldt van ouderlingen en diakenen, op leeraars en onderwijzers werd toegepast. Doch ik vraag, of het niet veeleer gerechtvaardig kan worden van de zijde der gemeente dat zij een door haar bezoldigd dienaar terzijde stelt dan dat ze dit een niet bezoldigde doet, die alleen uit liefde zijne gaven, krachten en tijd haar heeft gewijd ? En nu sprak ik nog niet over de onbillijkheid die er niet zelden begaan wordt door de gemeente in het niet herkiezen van mannen, die soms jaren lang met alle ijver i en trouw hebben gediend ; noch over de knoeierijen die er soms plaatshebben om iemand den voet te lichten; noch over de moeite en ellende die juist deze wijze van herkiezen jaarlijks in vele gemeenten veroorzaakt. Ik acht dit alles van te algemeene bekendheid. Maar ik herinner er slechts aan om te doen zien dat de gebruikelijke wijze van hande¬ len door niets is te rechtvaardigen en onvoorwaardelijk moet veroordeeld worden. Het algemeen gebruik zou ik willen kenmerken, of, wilt ge dit liever, brandmerken als: in stnid met, de kerk¬ orde ; onbillijk en onrechtvaardig van de zijde der gemeente tegenover de ouderlingen en diakenen ; en voor dezen vernederend. H. DE COCK. N B. Aan Ds. ten Hoor gun ik gaarne het laatste woord. Ik zal daarom zijn stuk, in 't vorig nummer geplaatst, niet beantwoorden. Belangstellende lezers kunnen onze stukken vergelijken, de kerkorden nazien en zeiven oordeelen. Welk een kroiume sprong ten H. maakt om mij de dwaze of onzinnige meening toe te dichten dat vrouwen geen bezwaren tegen de genomineerden over mogen inbrengen valt vanzelfs in 't oog en daarom is 't overbodig hier één woord te verspillen. d. C. Beschouwingen. Aan een Yrieud te Jeruzalem. Waarde Vriend ! Het is wel een smartelijke zaak dat zij, die in de leer der zaligheid hetzelfde gevoelen en het dichtst bij elkander staan, op kerkelijk gebied de scherpste tegenstelling vormen, en elkander telkens in het hart treffen. En toch is bet op 't oogenblik zoo en niet anders. Met alle andere partijen kunnen wij, op een afstand, in vrede leven. We laten elkander voor 't geen we zijn. De koning, de Ministers, alle officieele lichamen noemen ons bij onzen waren naam, dien wij naar de wet hebben: de Christelijke Gereformeerde Kerk in Nederland. De Modernen, de Irenischen, de Confescioneelen, zij spreken steeds van de Christelijke Gereformeerden. Zelfs als er, na 1869 eene enkele maal correspondentie was tusschen de Synode der Ned. Herv. Kerk en ons noemde zij ons de Syuod. Comm. der Christelijke Gereformeerde Kerk in Nederland. Onze kerken en kerkelijke goederen staan op dien naam. Testementaire beschikkingen, inschrijvingen op het grootboek: 't geschiedt alles onder dezen titel. Alleen ééne partij, die der Gereformeerden kan deze gedane zaak niet erkennen. Haar reehtstilosotie komt er tegen op. Zij kunnen niet ons erkennen te zijn de Christelijke Gereformeerde Kerk in Nederland. De oorzaak daarvan ligt m. i. hoofdzakelijk in de machtige bekooring van het denkbeeld: nationale kerk en in hunne verwarring (niet geheel oncalvinistisch) van de bedeeling des Oudenen des Nieuwen Verbonds. Motieven van lager aard laat ik onaangeroerd. Tractementen en maatschappelijke positie is ook voor mij geen onverschillige zaak. De schaduwzijde van het z. g. vrijwilligheidsstelsel is mij niet onbekend. Maar toch geloof ik dat deze motieven, zooveel mogelijk, buiten het debat moeten blijven. We zijn allen maar menschen. Alleen onze eerste, uit gedreven leeraars en zij, die om der scheidingswille veel geleden hebben, hebben naar het mij voorkomt, hier reent van meaespreken. In de vorige week was ik in de ge¬ legenheid om de zwakheid en de kracht eener nationale kerk nog eens van nabij op te merken. In Amsterdams kathedraal op den Dam werd een bidstond gehouden bij gelegenheid van de feestelijke herdenking van het twee-honderdjarig bestaan van het Oude Vrouwen-, Mannen- en Bestedelingen-huis der Ned. Herv. gemeente, ü behoef ik deze kerk niet te beschrijven. Gij keut „de graveerselen, pilaren, wanden, boogen", van dit schoone gewrocht der christelijke bouwkunst. Ongeschikt, zeer zeker, voor Protestantsche . godsdienstoefeningen, werkt niet te min alles machtig op gevoel en verbeelding. Aandoenlijk was de aanblik op die ongeveer negenhon¬ derd ouden van dagen en gebrekkigen, die gevoed en gekleed en van alles verzorgd worden door de Christelijke liefde, vrucht van het geloof der Gereformeerde vaderen. Machtig het schouwspel van die duizenden, uit allerlei rang en stand, met den Burgemeester in het midden, die alle beschikbare plaatsen innamen. Aangrijpend, waarachtig zuiver en stichtelijk, de woorden die door vier leeraren der gemeente gesproken werden ; zoodat ik gerust durf zeggen, dat een Christelijke Gereformeerde het in zijn eigen Kerk niet anders, niet beter verlangt. En toen ten laatste door die duizende monden, niet overstemd maar begeleid door de krachtige en statige orgeltoonen,het „Ilallelujah, eeuwig dank en eere"! werd aangeheven, toen gevoelde ik iets van de machtige bekooring die daar gelegen is in het denkbeeld eener Nationale Kerk, en ik zou den moed gehad hebben om den meest koppigen Puritein in het aangezicht te zeggen, dat hij. bij al het uitnemende dat hem kenmerkt, toch een eenzijdig en kleingeestig dniver is. Zoo gaat het als men een oogenblik vergeet te denken aan het jaar 1796 en 1816, met al de gevolgen van de toen gemaakte veranderingen. Als men doet of er geen modernen bestaan, als men de revolutie in de Kerk wegredeneert en weg filosofeert en weg fantaseert, o, dan kan men er best komen, dan zingt men den oudtestamentischen Godsman na: „God is in hare paleizen, de beekjes der rivier zullen verblijden de stad Gods, het heiligdom der woningen des Allerhoogsten!" Maar, zoodra men de werkelijkheid weder onder de oogen krijgt, verdwijnt de bekooring. Zelfs al rustte de nationale Kerk nog op hare oude Confessioneele grondslagen, zou zij vooral in onzen kritischen tijd. hare groote zwakheid niet kunnen verborgen houden. Bij gelegenheden als ik u hier beschreef, komt dit overtuigend uit. Het had den naam, dat het een openbare bidstond zou zijn, maar in de werkelijkheid was het eene bij eenkomst voor pat er en mater en niet voor 't heele convent. Alleen genoodigden en bevoorrechten, van een toegangskaart voorzien, mochten binnen komen en konden geplaatst worden. Weinig duizenden waren in de Kerk, vele duizenden daar buiten. Dat was het volk, de mindere man, en zij, die hoopen ook zonder kaart de gewijde zerken te mogen betreden, 't Zeggen was dat om halt tien de deur voor iedereen zou opengaan, maar even voor tienen kregen eenige sterken gelegenheid om binnen te dringen en klokke tien was de deur weder dicht. De tierende en dringende menigte, wier vaders en moeders, familie en goede kennissen in het „Bessieshuis" (als oud Amsterdammer verstaat gij dit woord) zijn, en buiten moest blijven, werden door eene vrij sterke politiemacht in bedwang gehouden en getroost met het denkbeeld: dat ze „een zondagmorgen d'rin mochten " Als men een karikatuur van de gemeente van Christus, wier beeld in de Schriffen des N. Verbonds geteekend is, wil zien, moet men bij zulke gelegenheden zijn oogen den kost geven en de ooren goed openhouden. En toch is daar niets aan te doen. De meest rechtzinnige Kerk kan in zulke toestanden geen verandering brengen. De Commissie, die de geheele feestviering had te regalen, heeft een reuzentaak verricht en verdient aller waardeering. Maar deze en nog vele andere droevige verschijnselen zijn de onvermijdelijke gevolgen van het staatskerkstelsel Een volk dat van daag Boomsch en morgen Gereformeerd is, bij besluit der overheid, kan niet anders zijn. Het leeft in zijn geestelijke ellende voort, van geslacht tot geslacht, en zijn eenige troost is: eenmaal in het Besjeshuis te komen ! Voor de Christelijke Gereformeerden ligt hierin eene ontroerende waarschuwing. Van dien kant begint, vooral in de groote steden, ook voor ons gevaar te omstaan. Ken gevaar, te grooter naar mate men het minder ziet, of wil zien. Het groote kerk stelsel zit ook ons nog in het bloed. En ik vrees dat velen nog heel wat bloedzuiverende middelen zullen noodig hebben, eer het er geheel uit is. Van harte uw GISPEN. Politiek Overzicht. Frankrijk heeft dan toch weer een Ministerie. De samenstelling had wel eenigo moeielijkheden, maar ten slotte gelukte het aan Ferry een voormalig ministerpresident, een Ministerie te vormen, dat voor 't grootste gedeelte uit oude bekenden en meerendeels uit volbloed liberalen bestaat. Wat de pretendenten betreft heeft het verklaard geen uitzonderings-, dat wil zeggen, geen uitbanningswet te behoeven, maar op hen, voor zooverre zij in 't leger dienen, een besluit van 1834 te zullen toepassen. Dit besluit machtigt de Begeering officieren op grond van zekere gevallen, daarin omschreven, te ontzetten van hun rang. Doch de Regeering schijnt zelf te gevoelen, dat geen dier gevallen op de prinsen van Orleans toepasselijk is. Althans zij heeft besloten hen op non-actief te stellen. Aangezien dit echter nimmer geschiedt dan op grond van onbekwaamheid of disciplinaire misdrijven, blijft ook deze handeling der Regeering een zeer willekeurige, welke niet is naar de wet. Hierover geïnterpelleerd in de Kamer heeft de Regeering zich van de eigenlijke kwestie afgemaakt, door telkens sterk te doen uitkomen, dat zij de Republiek moet en zal beschermen; en de meerderheid heeft natuurlijk hare handeling indirekt goedgekeurd. Ook in den Senaat zal men de Regeering hierover ondervragen. Maar waarschijnlijk evenmin zonder eenig succes. Evenals laatst in Ierland een kleinigheid aanleiding gaf tot het ontdekken van een groot, zoo niet het grootste, deel der verschrikkelijke Iersche moordenaarsbende, die reeds zoovele moorden beging, schijnt ook de ontploffing van een dynamiet-bom in den omtrek van Brussel (België) aanleiding geworden tot het inhanden krijgen van de draden van een algemeen anarchistisch complot. In de bagage der personen, die bij deze ontploffing, welke slechts een proefneming was, betrokken waren, zijn papieren en brieven gevonden in de Russische en de ltaliaansche taal geschroven, die van zulk een komplot gewagen. Dientengevolge onderhoudt de justitie een druk telegrafisch verkeer met Petersburg en Parijs, zoodat de gevolgtrekking niet gewaagd schijnt, dat een en ander in verband staat met nihilistische woelingen in Rusland. Het zou ons zeer verheugen, indien men een goede vangst kon doen ; maar voorhands moeten wij, tot wij nadere berichten verkrijgen, ons oordeel opschorten. 't Zal onze lezers vermoedelijk niet onbekend zijn, dat de Pruisische Regeering in den laatsten tijd pogingen deed om met Rome op beteren voet te komen, 'tls vooral Keizer Wilhelm, die dit wenscht, om alzoo, nog voor zijn verscheiden, zijn land deii kerk-vrede, zooals men 't noemt, te kunnen hergeven. Of't hem echter gelukken zal, mag betwijfeld worden. Rome is taai en vasthoudend. En wilde of kon (naar de partijen beoordeeld!) de Pruisische Regeering nu maar haar hand uit de kerkelijke zaken trekken, die zij er in heeft geslagen — dan was een gelukkige uitslag verzekerd. Maar dit wil ze ongelukkig niet en Rome duldt het niet, schoon 't wel iets wil toegeven voorloopig, om later, indien Pruisen terugkeert tot den voriger. toestand, moer toe te geven. En terwijl inen in Berlijn eenerzijds klaagt, dat de eischen van Rome wat hoog zijn, prikkelt de Courant, waarin Bismarck gaarne zijn stem doet hooren, de liberalen tot verzet tegen de eischen van de Oatholieke partij in de Pruisische Kamer. Een verschijnsel, dat, dunkt ons, weinig hoopgevends heeft ! Onze Regeering gaat waarlijk niet op rozen. In ons vorig overzicht maakten wij melding van de neerlaag, die 't in de billiton kwestie leed. Deze heeft dan ook aanleiding gegeven, niet tot aftreding van geheel 't Ministerie (daarvoor is het te taai), maar tot uittreding van den Minister van Koloniën. Thans echter ontving het weer een stoot, die tevens een slecht voorteeken is. In de 2de Kamer toch werd door den Voorzitter aan de orde gesteld het ontwerp tot census-verlaging, terwijl het andere, een wijziging van de indeeling der kiesdistrikten, nog niet rijp is voor behandeling. Reeds had de meerderheid bij de beoordeeling van't ontw erp doen gevoelen, dat zij tegen afzonderlijke behandeling was. Maar de Regeering gleed er overheen en verklaarde ten slotte, dat zij dadelijke behandeling ervan op prijs stelde. Tevergeefs echter. Met 66 tegen 12 stemmen verklaarde de Kamer dat niet te willen, en de Regeering kon andermaal ondervinden hoe weinig sympathie hare voorstellen bij de Kamer hebben. En dit deed zy na ook en het plan der Regeering tot leening van 60 millioen een ingrypende verandering, tegen haar zin, gebracht te hebben. Waarlijk de toekomst wordt donker voor de Regsering. Maar blijkbaar wil zij 't uiterste beproeven. Wij willen afwaohten wat de volgende maand ons brengt en niet vergeten, dat God regeert. NOORDTZIJ. Buiteulandsche Kerken. De heer A. Ravel komt in de Eglise Libre op tegen de houding van den heer de Pressensé op de laatste buitengewone Synode der Belgische Zendingskerk, waar de heer Byse van de predikanten-rol is geschrapt, om zyn wonderlijke gevoelens aangaande ziel en lichaam, dood en eeuwigheid, geeBt en leven enz. Het advies van prof. V. Yelzen, die van onze Syn. Kommissie het mandaat ontvangen had om onze kerk daar te vertegenwoordigen, verschilde dan ook geheel van dat van de Pressensé, die meent dat de gevoelens van Byse de fondamenteele leerstukken niet raken; de rarticula stantis vel cadentis ecclesiae," artikelen waarmede de kerk staat of valt. — Gene zijn vervat in een zoogenaamde „voorwaardelijke onsterfelijkheid " Verder weerlegt de schrijver dergelijke gevoelens, neergelegd in e,en geschrift van de hr. White, die nauw verwant zijn aan de oude ketterijen der Sabellianen, Böhmistm, Swedenborgianen enz. en hedeudaags t'huis hooren bij de reïn carnisten en spiritisten — Het spiritisme neemt ook bedaard maar met vasten tred zijn terrein in, zoowel in ons land als elderSj ouder materialisten, Groningers (zooveel die er nog zijn) en z. g. geloovige Christenen. Onlangs versoheen ten onzent, behalve het steeds voortgaande tijdschrift van Mevr. van Oalcar, «Spiritisme en christendom door L. C. Meijer, Em. Predikant." Ook deze schrijver tracht die twee aan elkaar te takelen door middel van duivelstoeren, in den letterlijken zin des woorJs, die echter geen wonderheden zijn, maar natuurlijkheden van het spiritistisch Evangelie ! De spiritisten zullen met hun leer ten slotte 111 stofvergoding of Rome moeten opgaan, — het is dus zaak, het niet te negeeren, maar het te bestrijden, en er tegen te waarschuwen; — wellicht later meer. — De Gravin Agénor de Gasparin heeft een brochure in het licht gegeven, waarin zij het Hallelujah-leger geheel veroordeelt. Het doei is de wereld zalig te maken ! Heel goed, maar de Jezuïeten wilden het ook, en om het te doen stichtten zij hun orde en de Dominicanen de inkwisitie De edelmoedigheid des Legers zij den Heere overgelaten, doch de dwaling heeft ook haar martelaars. Militair koramando ordonneert die Hallelujahs, Amens , gesten en schreeuwen van wanhoop en vreugde, leder is slaaf van zijn superieur, maar elk heeft ook zyn eigen onderhoorige, zoo hangt het aan elkaar. C. M. „Utrechts Universiteit is als Rijks Universiteit eene groote overtolligheid." Wie durft dat zeggen ? Dat zegt het Utrechts Dagblad. Maar nu. Het Blad, dat met al zijn vermogen opkomt tegen de bewering van de Stand (waar de Bazuin ten volle mede instemt en Groningens Universiteit even zeer opruimbaar acht als Utrechts) dat alleen door Utrecht op te ruimen 1 millioen jaarlijks zou worden bespaard, zou zulks zeggen ? gij moet dus zeggen de Stand, maar niet het Utrechts Dagblad Neen zeggen wij en nog eens neen. Utrechts Dagblad is nog wel gesteund door een predikant en ook door een professor, die allen met zaken voor den dag komen waarvan ieder onpartijdig lezer zeggen zal: Indien er niets beters en anders ter verdediging dier instelling te zeggen is, dan is 't een zeer slechte zaak en kan de Regeering het niet verantwoorden, dat zij er zulke Rijksinstellingen nog steeds op nahoudt." Schrappen en nog eens schrappen, zeggen wij daarom uit al onze macht. Dat neemt niet weg dat Utrecht, waar schatten genoeg er toe voorhanden zijn, hetzelfde kan doen als Amsterdam en maken er een Stedelijke inrichting van of nog veelbeter : maken er een VrijeUniversiteit van, die door hare voorstanders er op na gehouden en dan ook betaald wordt. Er zitten Millioeneu schats in Utrecht. Op dan, Utrechts Millionairs.Gij kunt gemakkelijk met uw dertigen of veertigen er een kapitaal voor leveren, dat jaarlijks een millioen rendeert. Geeft eens met ons een goed voorbeeld. Rome, Kampen en de Vrije Universiteit gaven het u reeds, de een wat langer de ander wat korter, maar zij deden het en bevinden er zich zeer wel bij. De Oranjevaan een Antirevolutionair Weekblad voor het Sticht zegt : In het jeugdig Amerika geven rijke kooplieden tonnen gouds voor het bezitten van leerstrelen aan Universiteiten en in het oude Engeland geven eveneens partikulieren schatten voor onderwijs, kunst en beschaving. Dien weg moet het op." Zulke stemmen hooren wij gaarne. Dat partikulieren veel goedkooper werken dan de Staat, stelt dat Blad in zijn No. van 24 dezer in helder licht. „Wij Modernen, moeten meer aanvallenderwijze te werk gaan, niet als liberalen, maar als Christenen, wij moeten toonen, dat wij niet meer werkeloos dat Christendom in onze kerk laten uitbannen." Alzoo de irHervorming."1 Welk een onzin, roepen wij daarbij uit. Het leger des heils. Wat die Salvatory army is, is door ons nog al moeijelijk te beoordeelen, maar het oordeel van lord Shaftesbury door de Heraut aangegeven te onderschrijven, valt ons niet moeijelijk, terwijl wij denken, dat hg den spijker op den kop heeft geslagen. Hij spreekt aldus: „De groote en eenige kracht van die partij ligt in hare aanvallen tegen de bierhuizen en de jenerpaleizen, en als echte Jezuïten heiligen zij de middelen door het doel." Dat er vele huichelaars onder hen zijn, dat er vele lieden gevonden worden, die hunne bijeenkomsten bijwonen om zich te vermaken en naderhand te lasteren, dit blijkt duidelijk uit de geiuigenis van onze zendelingen. Ook al zou men aannemen, dat er eenig goed door het leger is tot stand gebracht, dan is dit geschied ten kosce van allen eerbied voor godsdienstige zaken." De politie moet zulke dingen niet vervolgen, gelijk Genève deed. Met de n Eglise Libre" zeggen ook wij : nDe vervolgers hebben altijd ongelijk, maar de vervolgden hebben niet altijd gelijk." Een leger der doodshoofden is tegen het leger des heils opgestaan, zoo het schjjnt om de optochten van het leger des heil te verRtoren en bespottelijk te maken. Iets dergelijks verwondere niemand. Z^rge de politie intusschen maar voor de orde. In zake der Antiprostitntie. Zegt De Boodschapper : „De redactie hoopt in een der eerstvolgende nummers meer breedvoerig op deze zaak terug te komen. Reeds nu kan zij zeggen, dat haar voornaamste grief niet daarin gelegen is, dat men in het algemeen met ongeloovigen samenwerkt tot afwending van eenig uitwending gevaar, maar wat deze zaak aangaat, dat geloovigen, die oorspronkelijk den strijd voerden tegen de prostitutie op grond van Gods Woord en met smeekgebeden, thans dien grondslag verlaten hebben, om alleen de burgelijke zijde van de zaak aan te vatten, opdat lieden van allerlei kleur en richting hun gelederen zouden versterken. Welke pleitredenen inen nu ook in het atgetrokkene voor samenwerking met ongeloovigen in burgelijke zaken kan bijrongen, (en op zich zelf genomen, is aarm veel was wij beamen) toch wordt aarmt e de geschiedenis der Vereeniging egen rostitutie niet gedekt Zij verandert in doel en grondslag. Zij heeft opge iou en te werken in den naam en in 0,. mogendbeid des Heeren. Zij heeft ter wi e der vijanden het Evangelie ter zijde gelegd. Zij heeft opgehouden te bidden en te danken. En dat alles ter wille van de ongeloovigen. Juist dit hindert ons. De frcntveraneriDg (op welke utilieitsgronden dan ook) is onze grief en hieruit spruiten al onze an eie grieven (o. a. de benoeming van en godlochenaar Domela Nieuwenhuis) voort. ' de Ebdactie. grensbode, zoo is de titel van een Blaadje, waarin onze wakkere Broeder Beuker sedert 1 Jan bezig js om in de beboeften te voorzien, die m de Graafschap-Benth. en Oost-Friesand bestaat aan voorlichting en opwekking om het Gereformeerde volk in die oordeif wakker te schudden uit den dommel, waarin de geest des tijds het had medegesleept. Daar zijn hot aan de eene zijde de stijle Lutherschen en aan de andere de RationaUstische partij die zoowat alles hadden nie<ie gevoerd. Sterkt de Heere hem en de wakkere mannen, die hem ter zijde staan. „De Fransche Republiek, zoo heeft de Minister Ferry, als hoofd van het nieuwe Ministerie verklaard" moet aan uropa toonen, dat zij zeker (!) is van den zak Van mor®en en gegrond zijn op drie gezond verstand, arbeidzaamheid en liefde voor den vooruitgang." "raehtigo vervangster van het versleten vrijheid gelijkheid en broederschap. Krachtens dat drietal worden de Prinsen (van Orleans) stilletje uit het leger worden verwijderd. nebben zij dan kwaad gedaan r Neen. Waarom dan ? Omdat zij Prinsen zijn. Even als in het doorluchtige jaar van 1793 Frankrijks koningin Marie Antoinette eerst aan de allerlaagste bejegeningen en mishandelingen bloot stond en ten slotte ook rermoord werd door de guilliotine omdat zij een geboren Prinses was. De lceningsvret. Bijna alle de Antirevolutionaire leden stemden tegen deze wet, die wellicht het Kabinet in zijn val mede sleept. Van Dedem sprak op waardige wijze er tegen namens allen. Dat tegenstemmen draagt ook onze goedkeuring weg. Ons Ministerie? Onze belastingwetten etc. etc. maar dit is opmerkelijk, dat harde verwijten den Heer van Lynden treffen, van de zijde der Liberalisten, die er juist oorzaak van zijn, dat onze overvloed van Millioenen in tekorten is veranderd. Wie toch heeft Atjeh op stapel gezet en doorgedreven ? De Liberalistische partij en dat nog wel tegen de meest krachtige protesten van al de Antirevolutionairen. En hoeveel Millioen heeft dat Atjeh ons nu reeds gekost ? Wie heeft eerst de schoolwet van 1857 geleverd en daarna die zoo ontzettend in 1878 verscherpt, dat bijna ieder nu reeds gevoelt, dat de flnantieele lasten daardoor aan de gemeenten, zoowel als aan bet rijk opgelegd letterlijk ondragelijk geworden zijn ? Geen andere, dan de Liberalistische partij. 't Is haar bedrijf, 'tis haar schuld. Dat opvolgende Ministers er geen kans toe zagen er zich ridderlijk door heen te slaan : Atjeh — optegeven en de schoolwet Vooreerst te laten rusten, aan wien de schuld ander», dan aan dezelfde Liberalistische partij die niet ophield te roepen: Nu de wet er is, moet zij ten uitvoer geltgd ? Als of zij niet wist, dat er wetten kunnen zijn, die men nog onuitgevoerd laat uit gebrek aan geld. Kunnen zijn en werkelijk zijn, b.v. die voor een gebouw der Staten-Generaal alsook het Dniversiteits-gebouw te Leijden ? Wij wenschen zeer kloeke en godvruchtige Ministers, die op die dwaasheid terug komen. Die vooreerst niet voortgaan de Wet van 1878 ten uitvoer te leggen; niet voortgaan da gemeenten er toe te dwingen; niet voortgaan 30 pet. uit 's Rijks kas aan de gemeenten van de schoolkosten uit te keeren. Wat onzin en dwaasheid is 'tb. v. aan een gemeente als Kampen zulks ook te doen, dat rijke Kampen en zoo zijn er zeker nog wel meer. Het badhuis te 'sHage een voortaan voor ieder toegankelijk speelhol ? Dit gevaar dreigt bij de onderhandeling met de HH. Coblijn c. s. om het voor hunne rekening te exploitoeren, die in den Raad nadrukkelijk hebben verklaard vzonder vrijheid voor spel haar niet te zullen aanvaarden." De ^Boodschapper" van 25 dezer deelt een adreB aan de gemeenteraad mede en noodigt 's Hage's ingezetenen dat mede te teekenen. Nadrukkelijk wijst de Boodschapper a) er op. Ook wij zeggen : Worde dat onheil nog afgewend. Gebeurt zulks niet dan wordt Scheveningeu de plaatsvervangster der in Duitschland opgeruimde speelbanken. P.S. Wij zien helaas, na het ter perse leggen van vorenstaande regelen dat deGemeenteraad te 's Bage het accoord reeds heeft aangegaan, 't Is alsof onze regeerders hoe langer hoe moer worden verblind. a) Wat is de Boodschapper ? Antw. Een voortreffelijk Weekblaadje dat onze waarde Broeder Ds. W. G. Smit schrijft. Uit de Boodschapper van 24 Febr. nemen wij bet volgorde over. „Een feit, dat de aandacht verdient. Bij Koninklijk Besluit van den 14 Jan. 11. No. 24 zijn goedgekeurd de Statuten der Vrije Loge van Vrijmetselaren, opgericht te Amsterdam, zoodat deze loge als rechtspensoon is erkend. Misschien verwonderen zich sommige onzer lezers, dat we van dat schijnbaar onbeduidend, feit gewag maken als van een zaak, die op bizondere wijze de aandacht vraagt en tot nadenken stemt. Doch wat is het geval P Reeds sedert vele jaren smeulde in de Vrijmetselaars-Loges in ons Vaderland een vuur dat vooral na den vorigen Grootmeester-Nationaal Prins Frederik is beginnen te ontbranden, en na de verkiezing van den tegenwoordigen Prins van Oranje tot zijn opvolger in lichte laaie vlam dreigt uit te barsten. 