None
(zie punten 52‑54, 59‑61)


 De in artikel 263, vierde alinea, VWEU gestelde voorwaarde dat een natuurlijke of rechtspersoon rechtstreeks moet zijn geraakt, vereist dat de bestreden maatregel van de Unie rechtstreeks gevolgen heeft voor de rechtspositie van de particulier en aan degenen tot wie hij is gericht en die met de uitvoering ervan zijn belast, geen enkele beoordelingsbevoegdheid laat, omdat de uitvoering zuiver automatisch en alleen op grond van de Unieregeling gebeurt, zonder dat daarvoor nadere regels moeten worden gesteld.
 Een commerciële onderneming die gespecialiseerd is in de exploratie en productie van olie en gas, de verkoop en distributie van ruwe olie en de productie en verkoop van de in de bijlagen bij besluit 2014/512/GBVB en verordeningnr. 833/2014 betreffende beperkende maatregelen naar aanleiding van de acties van Rusland die de situatie in Oekraïne destabiliseren, wordt derhalve rechtstreeks geraakt door de bepalingen inzake de toegang tot de kapitaalmarkt, die de met de uitvoering ervan belaste personen geen beoordelingsmarge laten. De daaruit voortvloeiende beperkende maatregelen, die alle marktdeelnemers uit de EU verbieden om bepaalde soorten financiële transacties te verrichten of een overeenkomst te sluiten met in Rusland gevestigde entiteiten die door de staat worden gecontroleerd of voor meer dan 50 % in handen zijn van de staat, waarvan de totale activa worden geraamd op meer dan 1000 miljard Russische roebel, waarvan ten minste 50 % van de geraamde inkomsten afkomstig is van de verkoop of het vervoer van ruwe aardolie of aardolieproducten en waarvan de namen in deze bijlagen zijn vermeld, zijn immers rechtstreeks op haar van toepassing, aangezien zij een entiteit is in de zin van artikel 1, lid 2, onder b), en artikel 1, lid 3, van het bestreden besluit en artikel 5, lid 2, onder b), en artikel 5, lid 3, van de bestreden verordening en haar naam is vermeld in bijlage III bij het bestreden besluit en bijlage VI bij de bestreden verordening.
 De bij deze bepalingen ingevoerde verboden zijn weliswaar in de eerste plaats van toepassing op in de Unie gevestigde kredietinstellingen en andere financiële instellingen, doch die verbodsbepalingen hebben tot doel en tot gevolg dat entiteiten als verzoekster rechtstreeks worden geraakt, waarbij die entiteiten door de toepassing op hen van die maatregelen in hun economische activiteit worden beperkt. Het spreekt voor zich dat het aan de in de Unie gevestigde lichamen staat die maatregelen toe te passen, aangezien de door de instellingen van de Unie vastgestelde handelingen in beginsel niet van toepassing zijn buiten het grondgebied van de Unie. Dit betekent evenwel niet dat de entiteiten die door de bepalingen inzake de toegang tot de kapitaalmarkt zijn getroffen, niet rechtstreeks door de op hen toegepaste beperkende maatregelen worden geraakt.
 (zie punten 72‑75)


 De ontvankelijkheidsvoorwaarden van artikel 263, vierde alinea, VWEU zijn immers dezelfde voor alle beroepen die door natuurlijke of rechtspersonen worden ingesteld tegen handelingen van de Unie, ongeacht het soort handeling of de betrokken materie. Hoewel het juist is dat slechts is voldaan aan de voorwaarde dat een natuurlijke of rechtspersoon rechtstreeks wordt geraakt door een handeling van de Unie, wanneer de bestreden handeling rechtstreekse gevolgen heeft voor de rechtspositie van die particulier, moet om de rechtstreekse geraaktheid van een persoon vast te stellen ook rekening worden gehouden met de feitelijke gevolgen van een handeling van de Unie voor die persoon, die toch van meer dan indirecte aard moeten zijn, hetgeen in elk afzonderlijk geval moeten worden vastgesteld in het licht van de normatieve inhoud van de betrokken rechtshandeling van de Unie. De bepalingen van verordening nr. 833/2014 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van maatregelen van Rusland die de situatie in Oekraïne destabiliseren en die betrekking hebben op uitvoerbeperkingen, vormen weliswaar bepalingen van algemene strekking, maar zijn rechtstreeks van invloed op de betrokkene.
(zie punten 86, 97)


 Zie de tekst van de beslissing.
(zie punten 101‑103)


 Zie de tekst van de beslissing.
(zie punten 112, 113, 115, 117, 119, 120, 122‑124, 127)


 Zie de tekst van de beslissing.
(zie punten 133‑136, 139‑140)


 Zie de tekst van de beslissing.
 (zie punt 142, 143, 166)


 Volgens artikel 99, lid 1, onder d), van de overeenkomst inzake partnerschap en samenwerking tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Russische Federatie, anderzijds, belet niets in deze overeenkomst een partij om maatregelen te nemen die zij nodig acht voor de bescherming van haar vitale veiligheidsbelangen, onder meer in tijden van oorlog of ernstige internationale spanningen die een oorlogsdreiging inhouden of om verplichtingen na te komen die zijn aangegaan voor de instandhouding van de vrede en de internationale veiligheid. De doelstelling van beperkende maatregelen om een vreedzame regeling van de crisis in Oekraïne te bevorderen, strookt met het doel om de vrede en internationale veiligheid te handhaven overeenkomstig de in artikel 21 VEU genoemde doelstellingen van het externe optreden van de Unie. De Raad kan derhalve, rekening houdend met de ruime beoordelingsbevoegdheid waarover hij op dit gebied beschikt, oordelen dat de vaststelling van de beperkende maatregelen als aan de orde in het hoofdgeding noodzakelijk was ter bescherming van de vitale veiligheidsbelangen van de Unie en ter instandhouding van de vrede en de internationale veiligheid.
(zie punten151‑153)


 Zie de tekst van de beslissing.
(zie punten 160‑164, 167‑172).
