Militaire spectator; tijdschrift voor het Nederlandsche leger, 1872, 01-01-1872 [Bijlage]
Al verder is het niet duidelijk, welke de werking van het 2de lid van het artikel ten opzigte der geprivilegieerde miliciens zal zijn. Volgens de Memorie van Toelichting schijnt het de bedoeling, dat de Koning de bevoegdheid hebbe, de miliciens van dezelfde ligting verschillend te behandelen, zoodat een deel na 8 maanden, een deel na 12 maanden en weder een ander deel ua 14 maanden met verlof wordt gezonden. Nu zullen echter de jongelieden, die men tot militie-onderofficieren wil opleiden, 12 maanden onder de wapenen worden gehouden en dus meer bezwaard worden dan andere miliciens. Is dat billijke In de tweede plaats zullen ongetwijfeld vele van die begunstigde miliciens bij het indiensttreden het examen afleggen, waarop in het 2de lid wordt gedoeld. Zij zullen daardoor aanspraak verwerven om slechts zes maanden te dienen. Zal men hen desniettemin twaalf maanden in dienst houden, ook dan wanneer zij tegen de bestemming tot onderofficier opzien? De milicien kan toch niet gedwongen worden om een graad aan te nemen. Loopen eindelijk de militie-onderofficieren niet gevaar, bij de jaarlijksclie oefeningen telkens te worden opgeroepen, ook als de lig— ting, waartoe zij behooren, te huis blijft? Art. 37 van het ontwerp. Verscheidene leden wilden, in verband met hetgeen reeds over dat onderwerp in de algemeene beschouwingen is gezegd, hier uitdrukkelijk bepaald hebben, dat het zevende gedeelte der militie ook wordt zamengesteld uit de manschappen, die niet voldoende kunnen lezen en schrijven. Daarin en in de bepaling, dat degenen, die zich door oefening het meest onderscheiden, vroeger huiswaarts worden gezonden, zou een prikkel zijn voor ijver en goed gedrag. Men herinnerde daarbij aan het examen, waarvan bij het vorig artikel gesproken werd. Intusschen zou het onbillijk zijn, de miliciens die niet lezen en schrijven kunnen, op den achtergrond te plaatsen, als dit niet gepaard ging met eene afdoende verbetering van de scholen der korpsen. De toestand en inrigting van de meeste dier scholen werd onvoldoende genoemd. Daarin moest afdoende verbetering worden gebragt. In elke kazerne behoorde men een behoorlijk ingerigt schoollokaal te vinden, dat, goed verwarmd en verlicht, buiten de schooluren, ook tot vereenigings- of recreatiezaal zou kunnen dienen, waaraan thans veelal groote behoefte bestaat. Art. 127 der wet. Op bekende gronden en onder beroep op het voorbeeld van Pruissen, werd in twee der afdeelingen het wegvallen der ontheffing van de dienst voor de geestelijken en bedienaren van de godsdienst voorgestaan. Art. 38 bis van het ontwerp. Bij het redigeren van dit artikel heeft men uit het oog verloren, dat het niet op zich zelf staat, maar in het wets-ontwerp (gedrukte stukken n°. 2), moet worden ingelascht. De woorden: „der wet van 19 Augustus 1861 (Staatsblad n°. 72)" moeten dus uit den aanhef wegvallen. Er wordt hiernaar n". 3 van art. 47 teruggewezen, eene verwijzing, die vervallen zou met het afschaffen van de vrijstelling der eenige zoons. HOOFDSTUK XII. Art. 150 der wet. Dit artikel schijnt wel te kunnen wegvallen. De openbare kennisgeving wordt dikwerf verzuimd, en is ook niet noodig, daar het gebruik medebrengt, dat men bij de loting, of wel bij de verschijning van den aangewezen loteling voor den militieraad, hem verklaren laat, of hij al dan niet bij de zeemilitie dienen wil. Bleef het artikel behouden, dan zou men zich daarbij op dit gebruik moeten beroepen. Art. 41 van het ontwerp. Wat bij art. 36 van het ontwerp omtrent de verandering van „het eerste jaar" in ,,twaalf maanden" is gezegd, is hier mede van toepassing. Art. 42 van het ontwerp. Hoogst ongaarne zouden verscheidene leden door aanneming van dit wetsartikel op nieuw sanctie geven aan de militaire strafwetboeken, welker grove gebreken algemeen zijn erkend. Men mogt dan ook deze gelegenheid niet laten voorbijgaan zonder op nieuw op eene algemeene herziening dier strafwetgeving aan te dringen. Er is iets stuitends in, dat men in vele andere Staten daarin geslaagd is, en dat hier de zaak steeds blijft hangen. Waarom , als de arbeid zoo zwaar is, beproeft men niet op nieuw eene partiele herziening? De daartoe vroeger aangewende poging kan eigenlijk niet als mislukt beschouwd worden. Algemeen was men van oordeel, dat als de straf van handdagen tegen zeemiliciens niet meer te pas komt, zij ook tegen andere schepelingen niet meer moet worden toegepast en dus geheel behoort te worden afgeschaft. HOOFDSTUK XIII. Art. 161 der wet en art. 44 van het ontwerp. De hier voorkomende bepaling, volgens welke de loteling, die zich niet heeft laten inschrijven, of niet aan de oproeping heeft voldaan, ,zoodra het wordt ontdekt" voor Gedeputeerde Staten wordt gebragt, laat zich naar de letter niet toepassen Gedeputeerde Staten houden toch slechts op bepaalde dagen zitting. Feitelijk gelooft men niet, dat uit de bepaling ongelegenheden zijn ontstaan, maar het ware tocli beter hier enkel van: zoodra mogelijk te spreken. Art. 43 van het ontwerp. Men herinnerde hier wat bij art 16 van liet ontwerp is aangemerkt over de mogelijkheid, dit de inschrijving in eene andere gemeente dan waar zij had moeten geschieden, liet gevolg is van mindere bekendheid met de wet en dus van onwillekeurig verzuim. Voor zoodanig geval vooral behoort de hier voorkomende strafbepaling te worden verzacht. Men deed echter opmerken, dat de wijziging, in vergelijking van hetgeen thans bestaat, reeds eene aanmerkelijke verzachting medebrengt. Art. 46 van het ontwerp. De aanhef van dil artikel is niet goed geredigeerd. De woorden „ter opneming der wet van 22 April 1864 (Staatsblad n°. 22)" moeten wegvallen. HOOFDSTUK XIV. Art. 52 bis van het ontwerp. Ook in den aanhef van dit artikel komt de aanhaling der wet van 1861 niet te pas. De vraag werd gedaan, of de medepligtige aan de verminking insgelijks niet met straf moet worden bedreigd, dan wel of de Regering van meening is, dat die strafbaarheid, niettegenstaande het Code Pénal over het feit zwijgt, uit het gemeenc regt volgt. Er heerschte over dit punt onder de leden verschil van gevoelen. Art. 54 van het ontwerp. Algemeen werd de redactie van dit artikel vreemd genoemd.^ Er wordt daarbij van de onderstelling uitgegaan, dat een bewijsstuk of eene verklaring, ten gevolge van eene te kwader trouw afgelegde getuigenis afgegeven, toch met de waarheid niet strijdig kan zijn. Zoodanig stuk is naauwelijks denkbaar en kan in elk geval niemand schaden. Ware het niet voldoende de valsche verklaring of de valsche getuigenis op zich zelf strafbaar te verklaren, zonder van het bewijsstuk te gewagen, ten gevolge daarvan opgemaakt? Moeten ook de woorden: behoudens zwaardere straffen in geval van vervalsehing of valsehheid, hier niet bijgevoegd worden? Art. 188 der reet. Is dit artikel niet ten gevolge der bepaling van art. 9 der wet van 22 April 1864 {Staatsblad n°. 29) vervallen, althans voor zoover de hier bedoelde veroordeeliiig plaats heeft door den gewonen regter in strafzaken? OVERGANGSBEPALINGEN. Art. 55 van het ontwerp. De steller der wet heeft zich ook hier niet goed rekenschap gegeven van den eigenlijken aard eener wijzigingswet als deze. Een wetsartikel wordt altijd door een nommer, niet door eene enkele letter onderscheiden. Men zou dus hier moeten lezen: art. 190», 190A enz. Ook de overgangsbepalingen zelve lieten in duidelijkheid te wenschen over. De Regering schijnt slechts tot zekere hoogte aan de nieuwe wetsbepalingen geen terugwerkende kracht te hebben willen verleenen. Men vroeg, in hoever op huisgezinnen met een oneven getal zonen liet nieuwe begiusel omtrent de broederdienst zou°worden toegepast. Was het nu bijv. uitgemaakt, dat al.s vóór de invoering van het gewijzigde art. 49 der wet, van drie broeders één persoonlijk gediend of een plaatsvervanger gesteld heeft, van de beide overigen nog één dienen moet? De opmerking werd echter gemaakt, dat als het tegenovergestelde beginsel aangenomen werd en de bestaande regelen van vrijstelling wegens broederdienst bleven gelden, het zeer langen tijd zou duren, eer de nieuwe regeling ten volle in werking kwam. Art. a. „heeft doen volbrengen". Moet de dienst van den plaatsvervanger bij het in werking treden der wet geheel zijn afgeloopen? Zal dus de vrijstelling niet worden verleend, als de plaatsvervanger nog werkelijk dient? Men kan naauwelijks gelooven, dat die hardheid in de bedoeling ligt. In elk geval moet daaromtrent geen twijfel kunnen overblijven. Art. c. Het schijnt wenschelijk eene meer algemeene bepaling op te nemen, krachtens welke de betrekking tusschen miliciens, plaatsvervangers en nommerverwisselaars blijft geregeld door de vroegere op dat stuk bestaande bepalingen. Art. f. Men acht het twijfelachtig, of dergelijke magtiging tot plaatsing van de geheele wet in het Staatsblad, die verandering van nommer der artikelen en zelfs eenige wijziging in den aanhef van sommige onderstelt, door den wetgever wel aan het uitvoerend gezag kan worden gegeven. Welligt ware het, voor het beoogde doel, nog het beste in een eindartikel te bepalen, dat de wet van 1861, ten gevolge van de daarin gebragte wijzigingen, aldus zal luiden en dan geheel de wet af te drukken. Ook dan nog echter blijft het een bezwaar, dat dan aan de vernieuwde wet de dagteekening van 19 Augustus 1861 niet gegeven kan worden. Maar dit bezwaar bestaat in niet mindere mate bij het volgen van het plan der Regering. Moeten eindelijk niet de wetten van 1 Mei 1863 (Staatsblad n°. 44) en van 22 April 1864 (Staatsblad n°. 22), die thans in het korps der wet zijn opgenomen (de laatste met eenige wijziging) uitdrukkelijk worden afgeschaft? Ten slotte meent de Commissie van Rapporteurs te moeten herinneren, dat het onderzoek van dit wets-ontwerp in de afdeelingen heeft plaats gehad vóór de invoering van het nieuwe Reglement van Orde der Kamer, en dat daarom ook het tegenwoordig Voorloopig Verslag krachtens het vorig Reglement is opgemaakt. Aldus vastgesteld den 27sten Mei 1872. BEGRAM. TAK. DB ROO VAN ALDERWERELT. VAN DELDEN. LENTING. NOTA Litt. A. Het wetsontwerp tot wijziging van de wetten van 19 Augustus 1861 en 22 April 1864, betrekkelijk de nationale militie, bevat verschillende, meer of minder belangrijke wijzigingen, die voor het meerendeel als verbeteringen zijn te beschouwen. Maar met eene dier wijzigingen, de voorgestelde verhooging van de jaarlijksche ligting der militie, kan de ondergeteekende zich voor 's hands niet vereenigen. Naar zijn oordeel toch ontbreekt aan het verlangde cijfer van 13,000 man elke redelijke grondslag. De tegenwoordige sterkte der militie, zooals die in 1861 werd vastgesteld, zou, meent de Regering, ook nu nog voldoende zijn; maar op die sterkte wordt, in vijf jaren tijds, eenige duizend man verloren en de verlangde vermeerdering van het jaarlijksch contingent met 2000 man moet tot dekking van dat verlies strekken. Blijkens de bij de behandeling der militiewet gewisselde stukken en de toen gevoerde diseussiën, is echter in 1861, zooals trouwens van zelf spreekt, op het gewone verloop aan manschappen gerekend. Met het oog daarop is de sterkte toen op 55,000 man bepaald. Hoe kan die reden dan thans tot verdediging der voorgedragen verhooging gelden? Behoeft het voorts nog betoog, dat berekeningen omtrent liet getal benoodigde troepen, in 1861 gemaakt, hoegenaamd geen waarde hebben voor liet tegenwoordige? De omstandigheden zijn geheel veranderd. Men heeft aan de eene zijde met een geheel ander verdedigingstelsel te doen. Daarentegen hebben de sedert 1801 gevoerde oorlogen bij de mogendheden van welke eene bedreiging onzer onafhankelijkheid is te vreezen, eene krachtsontwikkeling doen zien, waaraan, voor tien jaren, niet gedacht werd. Op de schutterijen, welke bij de vroegere opgaven zulk eene ruime plaats innamen, kan, ten gevolge van den korten tijd tot voorbereiding, niet meer in die mate als vroeger gerekend worden. Eindelijk is hel getal zoogenaamde „soldaten der staande armee" sedert 1861 aanmerkelijk verminderd. Geheel nieuwe berekeningen, waarbij op deze en andere omstandigheden is te letten, zijn derhalve noodig. Om daarbij op rationele wijze te werk te gaan, dient, in de eerste plaats, in verband met de vestingwet, de reeds zoo veel besproken wet op de leg er organisatie ter hand te worden genomen. De gronden voor die meening zijn door den ondergeteekende reeds ontwikkeld in de nota, welke hij de eer had bij het Voorloopig Verslag betreffende het ontwerp-vestingwet van den generaal van Mtjlkbn in te dienen. Hij zeide toen : „De JRegering verklaart in § i van de Memorie van Toelichting, dat de tegenwoordige legersterkte voldoende is voor de toepassing van het stelsel van verdediging in die Memorie ontwikkeld. De ondergeteekende zou niet gaarne, ten aanzien van welk stelsel ook, eene zoo bepaalde verklaring afleggen, zoo lang die niet gebaseerd konde zijn op eene geheel uitgewerkte wet op de legerorganisaüe. Want evenmin als iemand zich, zoolang de vestingwet niet bestond, eene geheel volledige voorstelling kon maken van al hetgeen tot voltooijing van het vestingstelsel werd vereischt, evenmin is het mogelijk met juistheid te weten, of onze levende strijdkrachten voldoende zijn voor het aangenomen stelsel, zoolang men zich niet bij het zamenstellen eener wet betreffende de levende strijdkrachten, rekenschap heeft moeten geven van de troepen, die, in verschillende veronderstellingen, noodig zijn te achten." (Zie nota lit B bladz. 22.) De wet op de legerorganisaüe moet aanduiden het cijfer der benoodigde troepen. Die troepen moeten hoofdzakelijk worden geleverd door de militie. De sterkte der militie is echter voor een deel afhankelijk van de rol, welke men aan de schutterijen wil toekennen. In 1861 rekende men op de optreding van een belangrijk deel der schutterijen bij het leger te velde. Thans is het de vraag of de schutterijen wel zoodanig zijn in te rigten, dat zij, reeds hij den aanvang van den oorlog, als bezettingstroepen kunnen dienen. Wordt deze laatste vraag in ontkennenden zin beantwoord de militie zal zoo sterk moeten zijn, dat zij, aanvankelijk, de geheele taak der verdediging op zich kunne nemen. De wetten op de militie en de schutterijen zijn derhalve niet te scheiden. Zij moeten gelijktijdig, volgens eene zelfde gedachte, ontworpen en in onderling verband beoordeeld worden. Daarom verdient het overweging die beide wetten in ééne wet zamen te vatten, hetgeen mogelijk en met de Grondwet niet in strijd schijnt. Die wet moet voorts nog tot bereiking van twee andere doeleinden strekken. Zij moet dienen: 1". tot invoering van den algemeenen oefenphgt (wel te onderscheiden van algemeenen dienstpligt), met het doel om het begrip van weerbaarheid bij het gansehe volk te ontwikkelen; en 2". tot vorming van eene reserve van geoefende manschappen; meer of minder geoefend, naarmate zij hunne eerste oefening bij de militie of bij de schutterij verkregen hebben. Ziedaar, altijd naar de subjeetive meening van den ondergeteekende, de weg, die gevolgd moet worden wanneer men werkelijk wil wat, Iuidens § 2 van de Memorie van Antwoord, behooreude bij het Iste hoofdstuk der Staatsbegrooting voor 1872 „de gedachte van het Kabinet was en is , te weten: geen halve, sukkelige maatregelen meer; één geheel; één algemeen plan van organisatie onzer defensie, aan de Staten-Generaal te onderwerpen in de orde, welke reeds in de zittingen der Tweede Kamer van 1868 69 volgens het oordeel der Regering ie regt „rationeel" genoemd werd". De rationele volgorde schijnt te zijn: 1°. de vestingwet en, in verband daarmede, 2°. do wet op de legerorganisatie; 3". de wet tot regeling van de militie en de schutterijen. Deze laatste wet kan echter voorafgaan, wanneer men slechts liet cijfer van de militie daarin niet noemt, welk cijfer dan later in de wet opgenomen of bij eene jaarlijksclie wet vastgesteld kan worden. In den tegenwoordigen stand der zaak, nu er reeds zooveel tijd — niet door de schuld der Vertegenwoordiging — verloren is gegaan, schijnt liet. denkbeeld om de wet of de wetten op de militie en de schutterijen vooraf te laten gaan, aanbeveling te verdienen. Het komt toch bij eene verdediging in de eerste plaats op de levende strijdkrachten aan, en deze verkeeren ten onzent in nog meer onvoldoenden toestand dan de materiele verdedigingsmiddelen. Daarenboven is ook tot werkdadige handhaving onzer neutraliteit — een geval dat zich denkelijk eerder zal voordoen dan het geval van verdediging tegen regtstreekschen aanval — een goed leger van meer belang dan een goed vestingstelsel. Is het dan goed gezien, de noodzakelijke verbetering dier levende strijdkrachten uit te stellen tot het misschien nog ver verwijderde tijdstip, dat de vestingwet en de wet op de legerorganisatie zullen aangenomen zijn? Het voorgestelde wets-ontwerp, waarbij slechts, op zeer onvolledige wijze, een deel geregeld wordt van hetgeen regeling behoeft, schijnt echter, om aangenomen te kunnen worden, nog kleiner proportiën te moeten verkrijgen. De voorgestelde verhooging van de jaarlijksche ligting zal moeten wegvallen. Daardoor wordt het wets- ontwerp teruggebragt tot een voorstel om de plaatsvervanging af te schaffen en om het stelsel vim militie-officieren in te voeren. Blijft op die wijze de groote kwestie der hervorming van onze krijgsinstellingen onopgelost, er zullen toch, wordt het wets-ontwerp aangenomen, partiele verbeteringen tot stand zijn gekomen, welke hare waarde hebben. 21 Maart 1872. J. K. H. DE ROO VAN ALDERWERELT. NOTA LlTT. B. Gebruik makende van art, 25 van het Reglement van Orde, neemt de ondergetcekende dc vrijheid de volgende Nota over de wet tot wijziging der wetten van 18C1 en 1864, betrekkelijk de nationale milite, over te leggen. Ofschoon de ondergeteekende liever gezien had dat, reeds voor jaren en ook thans nog, de Regering eene wet op militie en schutterijen had ingediend, waarbij die twee legermagten meer met elkander in verband werden gebragt en de militie in de wet zelve gelocaliseerd, zal hij zich thans vergenoegen met wat is aangeboden, en slechts cenige detailverbeteringen trachten aan te geven. 1. Sterkte der landmilitie. De vroegere nu te wijzigen wet bevatte in artt. 1 en 2 tegenstrijdige bepalingen, namelijk liet noemen van een totaal cijfer van 55,000 man, bij ligtingen van slechts 11,000 man. Hierbij kon, buiten het verloop, de militie nooit sterker worden dan 10,400 X 5 = 52,000 landmilitie, 600x 4 = 2,400 zeemilitie, te zamen 54,400. Men heeft in 1861, even als nu nog in de Memorie van Toelichting, niet gelet op de vierjarige dienst der zeemilitie. Maar door verschillende verliezen daalt dat cijfer feitelijk met kleine 15 pCt. en komt op 47,000 neder, waarvan omstreeks 45,000 voor de militie te lande. Het beste middel om dc gewilde sterkte te behouden zou zijn elke ligting steeds bij geleden verlies door latere inlijving van manschappen uit die ligting zelve op de verlangde sterkte aan te vullen. Men krijgt dus manschappen van alle vij/1 liglingen in gelijk getal. Bij het door de Regering vroeger en ook nu weer gevolgde stelsel , wordt het getal jonge manschappen betrekkelijk te groot. Maar ook dat stelsel voor het oogenblik aannemende, doet zich de vraag voor: waarop berust dat cijfer van 55,000 man? Toen het iu 1 b61 genoemd werd, was de toestand van Nederland, ja van geheel Europa, geheel anders dan nu. Het mist dus thans eiken rationelen grondslag. Bovendien moet dat militiecijfer in elk geval beschouwd worden in verband met de sterkte van het aangeworven leger. Telt dit 15,000 hoofden, dan wordt bij de conceptwet de sterkte van militie en staand leger te zamen 70,000 man, daalt het aangeworven of staand leger tot 10,000 man, dan heeft men slechts 65,000. De behoeften der verdediging vorderen echter eenc vaste sterkte, en dan nog wel als minimum. Men diende dus de sterkte der militie iu het aangenomen stelsel zóó te bepalen, dat zij met het staand leger het cijfer van 70,000 man bereikt, als minimum. In verband met meerdere of mindere vrijwillige werving, grootere of kleinere verliezen der militie enz., diende dan jaarlijks het contingent bij de wette worden vastgesteld. Met het oog op mogelijken teruggang der werving zou dienen bepaald te worden dat het de 14,000 niet te boven ging voor de landmilitie. 2. Sterkte der zeemilitie. In 1861 heeft men waarschijnlijk gevreesd de bepaalde 600 man 's ja ars voor de zeemilitie niet te zullen vinden. Aanvankelijk hebben er zich ook minder aangeboden, thans bieden er zich tot 1000 'sjaars aan. Met het oog op de behoefte van de binnenvloot op Zuiderzee, Zeeuwsehe stroomen, meereu, grootere rivieren, kanalen, op inundatiën, zou het den ondergeteekende wcnschelijk voorkomen het cijfer der jaarlijksche ligting tot 1000 man uit le breiden. De totale sterkte eener jaarlijksche ligting zou dan lot 15,000 kunnen, niet behoeven te gaan. 3. Diensttijd. Ofschoon het denkbeeld toejuichende om officieren en onderofficieren uit de militie te trekken, acht de ondergeteekende het niet wenschelijk die voordeelen aan het bezit van geld toe te kennen; zij moeten toegekend worden aan het bezit van kennis. Niet het kleeden op eigen kosten, maar een afgelegd examen moet den doorslag geven. Ook bij het langer onder de wapenen blijven zou hetzelfde denkbeeld ten grondslag moeten liggen. Allereerst komen daartoe in aanmerking zij die noch lezen noch schrijven kunnen, dan zij die slechts een van beide weten, het laatst van allen de meer ontwikkelden, öeen milicien moet verder ontslagen worden, voor dat hij lezen, schrijven en rekenen geleerd heeft. De scholen bij het leger moeten daartoe uitgebreid en verbeterd worden. Bovendien zal deze maatregel ter bestrijding van het gewone schoolverzuim medewerken. Bij een ^contingent, dat tot 14,000 man kan gaan, zou het overweging verdienen eene bepaling in te lasschen, die het aantal dergenen die méér dan 6 maanden dienst in het eerste jaar hebben te verrigten, tot 10,000 man beperkt. De overige 4000 zouden dan, met wat minder oefening, als eene soort van aanvulling (aanvankelijk tot bezetting van vestingen) gebruikt worden. 4. Vrijstellingen. Met het oog op eene meer talrijke jaarlijksche ligting is het om den druk der militie te verligten, gewensclit, het getal vrijstellingen te verminderen.^ In de eerste plaats valt hier de aandacht op de eenige zoons, mits geene kostwinners voor hunne familie zijnde, wat slechts bij eene kleine minderheid het geval is. Er bestaat geen redelijke grond om de talrijke eenige zoons van gegoede familien vrij van de militiedienst te stellen. 5. Vrijwilligers. Er heerscht nog steeds verwarring omtrent het begrip van vrijwilliger bij de militie en die bij het staande leger. Men mist nu bij het leger de kategorie menschen die hunne 6 of 8 of 12 maanden militiedienst in het eerste jaar en hunne maandoefening in de volgende jaren, vrijwillig vervullen. Men noemt' nu vrijwilligers zij die voor jaren dienst teekenen. Er is geen twijfel aan of men zal ook die andere klasse bekomen kunnen, van het oogenblik dat men het ernstig wenscht Die vrijwilligers moeten dan, mits voldoende ligchamelijk ontwikkeld, op hun 18de jaar in dienst kunnen treden, zoodat hun militiedienst op 23-jarigen leeftijd reeds was afgeloopen. 6. liet buitengewoon langer dan 5 jaren onder de wapenen houden der militie is thans eene doode letter, anders zouden de Ministers van Oorlog dat artikel hebben toegepast na de invoering der wet van 1861, toen, tot groot nadeel der verdediging, slechts vier ligtingen beschikbaar waren van 1862 tot 1866; en na 1870, toen de sterkte van het leger gebleken was onvoldoende te zijn. Het komt den ondergeteekende volkomen onbegrijpelijk voor, dat deze Minister niet reeds een wets-ontwerp op het nietontslaan der ligting van 1867 heeft ingediend. Zonder één gulden uitgave voor het Rijk, zonder één uur feitelijke dienst, wanneer geen oorlog uitbreekt, ware daardoor liet leger met ruim 8000 der sterkste en best geoefende manschappen der militie vermeerderd geworden. De ondergeteekende hoopt nog steeds dat de Minister alsnog dezen maatregel zal voordragen, de eenige die dadelijke hulp kan geven, geene nieuwe lasten oplegt en niets kost. Delft, 20 Maart. 1S72 T. J. STIELTJES. STA ATSREGRO OTING VOOR HET DIENSTJAAR 1873. Vlllste HOOFDSTUK. Ontwerp van Wet- Wij WILLEM III, enz., enz. Allen, die deze zullen zien of hooren, salut! doen te weten: Alzoo wij in overweging genomen hebben, dat, volgens de artt. 119 en 120 der brondwet, de algemeene begrooting jaarlijks moet worden vastgesteld; Zoo is het, dat Wij, den Raad van State gehoord en met gemeen overleg der bij dTze ^ goedgevonden en verstaan, gelijk wij goedvinden en verstaan - fH1TR71o- ,H,et JIl,Ist® ^°°fdsUlk der begrooting van Staatsuitgaven voor het dienstjaar l)j7d, betreflende het Departement van Oorlog, wordt vastgesteld als volgt: Iste Afdeeling. Kosten van het Departement. Art. 1. Traktement van den Minister / 12,000.. Art'J". Traktementen van de ambtenaren, onderofficieren eu bedienden, toelagen /a66 270 -en e" mlU militairen, benevens fouragegelden van den Minister Art. 3. Bureau- en lokaalbehoeften , benevens drukwerk ƒ 10 830 Totaal ƒ 89,100. —. Ilde Afdeeling. Traktementen, bureaukosten, toelagen en fouragegelden voor paarden van den qrooten staf, dengeneralen stof (de kosten voor het bij dien staf te geven militaire onderwijs daaronder begrepen), de administratie der armee en de provinciale en plaatselijke staven. Art. 4. Groote stafƒ 80,820.—. Art. 5. Generale staf ƒ 73,831.—. Art. G. Administratie der armee ƒ 37,700. Art. 7. Provinciale en plaatselijke staven ƒ 86,041 — Totaal ƒ 278,392.—. 15 lilde Afdeeling. Traktementen, soldijen, faurragegelden en verdere kosten van de verschillende wapenkorpsen, daaronder begrepen die van de officieren van gezondheid en der paardenartsen en der instructeurs bij de schutterijen en vereenigingen tot vrijwillige oefening in den wapenhandel, alsmede gratificatiën en kosten van het vervoer naar Nederlandsch Indië van officieren bij het leger aldaar te detacheren, gratificatiën te verleenen aan de met ligchaamsgebreken ontslagen wordende onderofficieren en manschappen, en begrafeniskosten van onvermogende militairen beneden den rang van officier, voorts schadeloosstelling voor schulterlijke diensten bij gemis van garnizoen. Art. 8. Wapen der infanterie, staf en korpsen, hieronder begrepen de onderofficieren en soldalen van de andere wapens, daarbij tijdelijk in betaling gevoerd wordende ƒ 4,991,851.— Art. 9. Wapen der kavallerie, staf en korpsen, daaronder begrepen de onderofficieren en soldaten van de andere wapens, daarbij tijdelijk in betaling gevoerd ■wordende ƒ 1,783,289.—. Art. 10. Wapen der artillerie, staf en korpsen, mitsgaders de onderofficieren en soldaten van de andere wapens, daarbij tijdelijk in betaling gevoerd wordende ƒ 2,332,335.—. Art. 11. Wapen der genie, staf van het wapen en bataillon mineurs en sappeurs, mitsgaders bureaukosten en andere uitgaven voor de ingenieurs in de vestingen ƒ 340,036.—. Totaal ƒ 9,447,511.-. Vide Afdeeling Art. 12. Remonte ƒ 218,080.—. Yde Afdeeling. Koninklijke Militaire Akademie. Art. 13. Traktementen, soldijen en verdere kosten, na aftrek van de bijdragen, door het Departement van Koloniën te verstrekken, en van die , welke voor de opleiding der kadets en surnumeraire élèvcs (vreemdelingen) betaald worden ƒ70,800.—. Vide Afdeeling. Art. 14. Reiskosten en vacatiën, met begrip der restitutiën van ten dienste van het Rijk gedane uitschotten ƒ28,000.—. VII Afdeeling. Geneeskundige dienst. Art. 15. a. Traktementen, toelagen en daggelden van de officieren van gezondheid, niet bij de korpsen ingedeeld, als ook van de ambtenaren en verdere geëmployeerden, zoo op het bureau van den inspecteur van de geneeskundige dienst, als bij het magazijn van geneesmiddelen, gelijk mede van de administrateurs en geëmploijeerden bij de hospitalen, mitsgaders bijdragen aan de veeartsenijschool tot opleiding van kweekelingen voor de veterinaire dienst ƒ 180,000.—. b. Traktementen , toelagen eu daggelden van het personeel (militair en burgerlijk) belast met en geëmploijeerd bij het onderwijs der studenten voor de militaire geneeskundige en plmrmaceutische dienst, en andere uitgaven voor dat onderwijs, na aftrek van de bijdragen door de Departementen van Marine en Koloniën te verstrekken, toelagen voor de vermelde studenten, welke bestemd zijn voor de militaire geneeskundige dienst hier te lande ƒ 17,284.—. Axt. 16. Materieel van de geneeskundige dienst; kosten vallende op het verplegen van zieken, aankoop vau medicijnen, meubelen in de zieken-inrigtingen, enz. ƒ239,600.—. Totaal ƒ 436,884.—. VlIIste Afdeeling. Art. 17. Vuur en licht in de wachten ƒ 20,000.—. IXde Afdeeling. Art. 18. Scheeps- en wagenvrachten en overvaartgelden, vergoeding voor geleden schade, uit het kontrakt wegens de transporten te water voorkomende / 50,000.—. Xde Afdeeling. Materieel der artillerie en draagbare wapenen, met den aankleve van dien, onder beheer der artillerie staande. Art. 19. Jaarwedden van beambten, daggelden, soldijen, enz., voor werklieden (burgerlijke en militaire), verdiend loon voor werk op stuk, toelagen voor officieren en conducteurs, mitsgaders tegemoetkomingen, zoo bij de artillerie, stapel-en constructie-magazijnen, bij de inspectie der draagbare wapenen te Delft, Maastricht, Gorinchem, Dordrecht, Luik, bij de geschutgieterij en pyrotechnische werkplaatsen, als bij andere etablissementen tot het materieel der artillerie behoorende ƒ 281,700.. Art. 20. Aanschaffing, herstelling, onderhoud en verwerken van het materieel der artillerie, der draagbare wapenen , der torpedo's of watermijnen, en der pyrotechnische voorwerpen, met alles wat daarop, alsmede op het beheer van een en ander, betrekking heeft, benevens het verstrekken van patronen aan vereenigingen tot vrijwillige oefeningen in den wapenhandel ƒ 400,150.—. Art. 21. Aanschaffing of aanmaak van patroonhulzen voor geweren groot kaliber met inbegrip vau de daartoe beuoodigde werktuigen als anderzins ƒ 120,000.. Art. ii. Practische artillerie-oefeningen, alsmede het nemen van proeven met torpedo's of watermijnen, inet alles wat tot een en ander behooft ƒ 15,000.—. Totaat ƒ 816,850.— Xlde Apdeet.i.ng. Materieel der genie met den aankleve van dien. Art. 23. a. Onderhouden, herstellen, veranderen en verbeteren van vestingwerken oefenings-terreinen, militaire gebouwen (die in de Xllde afdeeling daaronder niet begrepen), dijken, kaden, wegen, grachten, bruggen en al hetgeen kan geacht worden daartoe te behooren ; werkgelden voor militairen, gebezigd wordende tot de uitvoering van werken onder het beheer der genie; werkzaamheden betreffende het bouwen en planten in de nabijheid van vestingwerken; het koopen en huren van perceelen; kosten en ongelden bij het sluiten van aankoopen en overeenkomsten; afkoop van regten; verleenen van subsidiën voor de uitvoering van werken; het doen van waterpassingen , metingen en peilingen ; opzigtkosten, het schoonhouden van geniegoederen, b. Belangrijke herstellingen en vernieuwingen aan vestingwerken , militaire gebouwen, als anderzins aangeduid in het eerste lid van dit artikel / 123,300.—. Art. 24. Aankoop , herstellen of verbeteren (op rekening of in daggeld) van kaarten , plans, memoriën , reglementen , werktuigen , meet- en waterpas-instrumenten , gereedschappen tot meten en teekenen, enz. ƒ 2,000.—. Art. 25. Praktische oefeningen van de genietroepen, (mineurs en sappeurs) met het materieel en de materialen daarvoor noodig ƒ 5,000.—. Totaal ƒ 274,600.—. Xllde Apdf.eling. Kazernering en al hetgeen gerekend wordt daartoe te behooren. Art. 26. a. Het onderhouden, herstellen, veranderen en verbeteren van 's Rijks gebouwen (ook van die, door de gemeenten tot militair gebruik afgestaan), bestemd tot de huisvesting, oefening, verpleging van troepen en paarden, als: kazernen, stallen, rij— loodsen, magazijnen, bakkerijen, hospitalen, inflrmerien, zweminrigtingen als anderzins; aankoop van perceelen tot verbetering en uitbreiding dier gebouwen; kosten en ongelden bij het sluiten van aankoopen en overeenkomsten; afkoop van regten ; herstellingen en vernieuwingen van meubelen en andere benoodigdhtden in de gebouwen tot huisvesting van troepen bestemd f 239,400.—. b. Belangrijke herstellingen en vernieuwingen aan de gebouwen, als anderzins, in het eerste lid van dit artikel omschreven ƒ 58,100.—. c. Huur van gebouwen of gedeelten daarvan tot huisvesting van militairen en hmnne huisgezinnen (het wapen der maréekaussée daaronder niet begrepen) / 9,000. —. Totaal ƒ 306,500.—. xIII de] Afdeeling. Verschillende uitgaven. Art. 27. Defroijement van den amanuensis bij de directie der weduwen- en weezenkas voor de officieren van de landmagt ƒ 1,200.—. Art. 28. Kosten tot verzekering en uitoefening der eeredienst bij de militairen, daaronder begrepen tegemoetkoming aan predikanten en onderwijzers f 8,400.—. Art. 29. Huur van gebouwen, exercitievelden en loodsen ƒ 8,500.—. Art. 30. Kleine tegemoetkomingen, reisgelden, enz., aan gewezen militairen en weduwen en kinderen van militairen ƒ 900. —. Art. 31. Drukwerk van onderscheiden aard ten dienste van het leger, mitsgaders het drukken, aanschaffen en inbinden van militaire reglementen en boekwerken/5,000.—. Art. 32. Huisvesting en voeding van lotelingen der nationale militie, reisgelden van opgeroepen wordende en vertrekkende verlofgangers ƒ 8,000. —. Art. 33. Kosten van de magazijnen van kleeding, uitrusting, hospitaal-goederen, kampements-effecten, enz.: a. traetementen, toelagen, bureaukosten, daggelden aan mindere bedienden en arbeidsloonen f 35,000.—. b. vernieuwing en onderhoud van kampements-effecten, voorwerpen van velduitrusting, enz. ƒ 48,000.—. c. aanschaffing van ledergoed , enz. , voor de schutterijen. Memorie. Totaal ƒ 83,000.—. Art. 34. a. Kosten van verkenningen, het maken van plans, met de kosten uit een en ander voortvloeiende , ten behoeve van de kaarten op het topographisch bureau te vervaardigen ƒ 3,200.—. b. Kosten van de topographische inrigting, aan: traktementen der ambtenaren, toelagen der officieren, daggelden, renumeratiën, enz., der geëmployeerden en andere kosten dezer inrigting, na aftrek van hetgeen uit het Iste hoofdstuk der begrooting van Nederlandsch Indïé wordt, gekweten voor het vervaardigen in kleurendruk van de door de topographische opname van Java verkregen overzigtskaarten der verschillende residentiën ƒ 18,200.—. c. Kosten vallende op het exposeren enz. op de tentoonstelling te Weenen in 1873 te houden ƒ 200.—. Totaal ƒ 21,600.—. Art. 35. Kosten wegens het onderhouden van militaire huisgezinnen in de aan het Rijk toebehoorende gestichten te Ommerschans en te Veenhuizen ƒ 17,300.—. Art. 36. Gratificatiën ƒ12.000.—. Art. 37. Proceskosten van verschillenden aard. Memorie. Art. 38. Subsidie aan het Invalidenhuis te Leiden f 5,000.—. Art. 39. Het aanschaffen van onderscheidingsteekenen voor ofliciersdienst, van medailles voor dieusten van onderscheiden aard en van eereteekenen, ingesteld bij Koninklijk besluit van den lOden Mei 1865 (Staatsblad n°. 32) ƒ 1,000.—. Art. 40. Kosten, vallende op het kamperen van troepen ƒ 104,000. —. Art. 41. Kosten, vallende op telegrapbische correspondentie ƒ 100. Art. 42. Lokaal- en schrijfbehoeften, vuur, licht, enz., voor te houden examina voor officiers rangen, alsmede voor bijeenkomsten van raden van onderzoek ƒ100.. Art. 43. Kosten van het Hoofdcomité der Nederlandsche vereeniging tot het verleenen van hulp aan zieke en gewonde krijgslieden in tijd van oorlog, als reiseu verblijfkosten, huur van lokalen, toelagen aan den secretaris, schrijfbehoeften enz ƒ 1,000.—. Totaal ƒ 277,100.—. XlVde Aïdeeiing. Art. 44. Traktementen, soldijen, huisvesting en verdere kosten van liet wapen der maréchaussée, alsmede gratificatiën te verleenen aan maréchaussees die met lichaamsgebreken ontslagen worden ƒ 246,571.—. XVde Afdeeling. Overcomplete officieren, pensioenen, gagementen, onderstanden, lijfrenten en wachtgelden. Art. 45. Overkomplete officieren, twee derde- en non-activiteitstraktemenlen ƒ 40,000. —. Art. 46. Pensioenen, gagementen en onderstanden ƒ 1,435,000.—. Art. 47. Tijdelijke pensioenen en onderstanden, volgens de wet van 28 Augustus 1851 [Staatsblad n°. 129; ƒ 7,000.—. Art. 48. Pensioenen aan mindere geëmployeerden, werklieden en bedienden, op daggeld werkzaam bij inrigtingen van 's Rijks zee- en landmagt (wet van den 24sten Junij 1851, Staatsblad n°. 92) ƒ 10,000.—. Art. 49. Lijfrente, toegekend aan den Pruissischen generaal graaf Bulow von Dennewitz en diens mannelijke afstammelingen in de regte linie (besluit van den Souvereinen Vorst van den 6den Februarij 1814, n°. 3, en Koninklijk besluit van den 8sten Julij 1815, n°. 4) ƒ 5,250.—. Art. 50. Toelagen aan J. S. A. Eleerts, weduwe van den kapitein W. de Maf, als schadeloosstelling voor een in 1825 aanhaar toegekend, doch nimmer door haar genoten Rijkspensioen ƒ 300.—. Art. 51. Wachtgelden ƒ 5,500.—. Totaal f 1,503,050.—. XVIde Afdeeling. Art. 52. Onvoorziene uitgaven ƒ 56,812.—. XYIIde Afueeling. Buitengewone uitgaven. A. Materieel der artillerie: Art. 53. Aanschaffing, en aanmaak van zwaar geschut tot kustverdediging met den aankleve van dien ƒ 285,000.—. Art. 54. Aanschaffing en aanmaak van vestinggeschut met den aankleve van dien ƒ 97,500. —. Art. 55. Aanschaffing en aanmaak van nieuwe draagbare vuurwapenen, klein kaliber, met den aankleve van dien f 724,755.—. Art. 56. Aanschaffing en aanmaak van patroonhulzen tot nieuwe draagbare vuurwapenen klein kaliber, met inbegrip van de daartoe benoodigde werktuigen, als anderszins f 300,000.—. Art. 57. Aanschaffing van materieel voor de torpedodienst, met den aankleve van dien f 40,000.—. Totaal 1,447,250.—. B. Materieel der genie: Art. 58. Verbetering van de Nieuwe Hollandsche waterlinie met den aankleve van dien: a. Het verbeteren van een gedeelte der stelling van Naarden, geraamd op,/432,500, waarvoor thans wordt uitgetrokken ƒ 89,000.—. b. Het verbeteren van de vesting Muiden, geraamd op f 300,000, waarvoor thans wordt uitgetrokken f 280,000,—. c. Het verbeteren van het fort TJitermeer f 130,000.—. d. Het verbeteren van het fort de Blaauwkapel f 145,000.—. e. Het maken van gedekte gemeenschapswegen met doorloopend barbet van de laan van Minsweerd tot de Biltstraat en van daar tot den Maartendijkschen weg bij Utrecht f 86,000—. f. Het verbeteren van het fort Everdingen, geraamd op ƒ 338,000, waarvoor thans wordt uitgetrokken ƒ 230,000.—. g. Het verbeteren van de werken bij Vuren, geraamd op ƒ 280,000, waarvoor thans wordt uitgetrokken ƒ 180,000.—. h. Betalingen voor reeds aanbestede werken ƒ 57,000.—. Totaal ƒ 1,197,000.—. Art. 59. Aanschaffing en aanmaak van materieel voor de telegraafdienst te velde ƒ 16,000.—. C. Kazernering: Art. 60. Verbetering van Rijksgebouwen (ook van die door de gemeenten tot militair gebruik afgestaan), bestemd tot kazernen, stallen, rijloodsen, magazijnen, hospitalen, infirmerien als anderzints, opbouw van daartoe bestemde nieuwe gebouwen, aankoop van gronden, enz.: a. Het bouwen van eene rijloods en vaneen magazijn van kleeding te Amsterdam, geraamd op ƒ 205,000 , waarvoor thans wordt uitgetrokken f 105,000.—. b. Het bouwen van een ziekenstal te Haarlem, van eeue artillerie-loodste Breda, en van eene bergplaats voor torpedo-materieel te Brielle ƒ 37,900.—. c. Het bouwen van eene infirmerie en het verbeteren van de kazernen en stallen te Leiden f 119,100.—. Totaal f 262,000.—. Totaal Generaal ƒ 17,042,500.—. Art. 2. Wanneer de som, in dit hoofdstuk uitgetrokken voor een der onderwerpen van uitgaaf, begrepen onder de artikelen 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 28, 29, 31, 32, 33, 34, 35, 37, 39, 40, 41, 42, 43, 44, 45, 46, 47, 48 en 51, ontoereikend mogt worden bevonden, kan het ontbrekende bedrag, met inachtneming van het voorschrift van het 2de lid van artikel 24 der wet van den 5den Oetober 1841 (iStaatsblad n°. 40), aangevuld worden door overschrijving uit den post voor onvoorziene uitgaven, in hetzelfde hoofdstuk voorkomende. Art. 3. De in den loop van het dienstjaar opkomende behoeften, het voorschreven Departement betreffende, welke hare omschrijving niet vinden in de artikelen van dit hoofdstuk, worden op den post voor onvoorziene uitgaven aangewezen. Die uitgaven worden bij de rekening omschreven en verantwoord in zoovele bijzondere posten , als zij gelijksoortige onderwerpen betreffen. Lasten en bevelen dat deze in het Staatsblad zal worden geplaatst, en dat alle ministeriële departementen, autoriteiten, collegiën en ambtenaren, wien zulks aangaat, aan de naauwkeurige uitvoering de hand zullen houden. Gegeven te den STAATSBEGROOTING VOOR HET DIENSTJAAR 1873. VlIIste HOOFDSTUK. Memorie van Toelichting. § 1. Bij de aanbieding van het wets-ontwerp tot vaststelling van het VlIIste hoofdstuk der Staatsbegrooting voor 1873, acht de ondergeteekende het wenschelijk ter kennis van de Kamer te brengen, dat de tijd, beschikbaar na zijn optreden en vóór de opmaking der begrooting, te kort was voor een gezet en grondig onderzoek van al de wets-ontwerpen, waarover voorloopige verslagen zijn uitgebragt, zoodat hij nog geene vrijheid vond om nu reeds zijne inzigten mede te deelen omtrent de regeling en voltooijing van liet vestingstelsel en de militie, — aangelegenheden van het hoogste belang en dus de rijpste overweging wel waardig. Bij zulke onderwerpen moet overhaasting vermeden worden. Omtrent het wets-ontwerp tot buitengewone aanschaffing van artillerie-materieel wordt verwezen naar § 2. Het vorenstaande mag evenwel geene aanleiding geven om stil te staan bij de zoo noodzakelijke verbetering van ons krijgswezen. Op het ingeslagen spoor dient te worden voortgegaan met den aanleg of de verbetering van die verdedigingswerken, omtrent wier nut geen twijfel bestaat en welke in ieder geval het eerst voor uitvoering in aanmerking behooren te komen; met de aanschaffing van artillerie-materieel en van nieuwe draagbare vuurwapens; met de verbetering van het kazernement en met het krachtig oefenen van de troepen. En, wat de legerorganisatie betreft, zoodra de wetten omtrent de militie en schutterij zijn tot stand gekomen, zal kunnen worden overgegaan tot eene definitive vaststelling van de staven en korpsen van het leger. Op grond van deze beschouwingen heeft de Regering gemeend meer geld te moeten aanvragen voor de verdedigingswerken, het artillerie-materieel en het kazernement, dan daarvoor op de begrooting voor 1872 is toegestaan. § 2. Betrekkelijk het artillerie-materieel en de draagbare vuurwapens, is de ondergeteekende even als zijne ambtsvoorgangers van gevoelen, dat nog dienen te worden aangeschaft: 10 stukken geschut van 27cm geheel uitgerust, ieder voorzien van 100 schoten; 53 stukken van 24cm geheel uitgerust, ieder voorzien van 100 schoten; 56,100 nieuwe achterlaadgeweren voor de infanterie; en 750 revolvers voor het kader bij de kavallerie, benevens de patronen benoodigd bij die geweren en revolvers. Tot dus verre ontbrak de tijd, om naauwkeurig na te gaan, hoeveel acliterlaadvestinggesohut noodig zal wezen. Intusschen is 't nu reeds gebleken bij het bepalen der bewapeningen, dat de vorige opgave niet voldoende te achten is. De prijs van het achterlaadkanon met toebehooren van 15cm is berekend voor oud brons van het Rijk, waarvan genoeg voorhanden is voor ruim 100 zulke stukken en de hervorming van ons veldgeschut. Een zoodanig kanon met toebehooren van nieuw brons, zou kosten tusschen de zeven a acht duizend en een van 12™ als boven bedoeld, ruim drie duizend gulden. De gelden buitengewoon vereischt voor artillerie-materieel, bij eene afzonderlijke wet aan te vragen, acht de Minister niet noodig. Hij stemt dus in met die leden van de Tweede Kamer, welke, blijkens het Voorloopig Verslag, uitgebragt op het daarop betrekkelijk wets-outwerp, eene zoodanige wet overbodig achten en wenscht zich er toe te bepalen, om voor het materieel dat jaarlijks vervaardigd en afgeleverd kan worden, de gelden buitengewoon op de begrooting uit te trekken, zoo als nu geschiedt. Yoor de reeds toegestane gelden zijn voorhanden of in aanmaak : 39 kanons van 24cm met affuiten, ramen, projectilen, buskruid, enz.; 45,000 nieuwe geweren, klein kaliber; 5000 kavallerie-karabijnen; 2000 sapeurs-karabijnen; 500 maréchaussee-karabijnen; 5,600,000 patroonhulzen voor de nieuwe geweren en karabijnen. Wat de kanons van 24cm (kust-defensie) betreft, daarvan zijn 17 te Helder en 5 te Hellevoelsluis opgesteld en zullen binnen kort 4 te Erielle en 3 te Willemstad worden geplaatst, zoodat, vóór 1873, in het geheel 29 van die vuurmonden in batterij zullen staan, terwijl nog één, bestemd voor proeven en oefeningen, op het strand bij Scheveningen aanwezig is. De overige 9 kanons, voor welke de gelden bij de deflnitive begrooling voor 1872 zijn toegestaan, zullen in liet voorjaar van 1873 hier te lande aankomen om, na beproeving, in batterij te worden gesteld. Van de draagbare vuurwapens waren op 1 Julij 1872 opgeleverd: 18,788 geweren, klein kaliber; 3300 kavallerie-karabijnen; 1500 sapeurs-karabijnen; 400 maréehaussée-karabijuen; terwijl kontrakten zijn gesloten voor de levering der geweren en karabijnen, welke naar de cijfers der vóórlaatste alinea nog ontbreken. Van de nieuwe wapens zijn voorzien, zes regementen, te weten: de grenadiers en jagers, de 4de en 8ste infanterie, de 1ste, 3de en 4de huzaren; voorts liet bataillon mineurs en sapeurs en de twee divisiën maréchaussée. Met de uitdeeling der nieuwe wapens wordt voortgegaan, naar gelang ze gereed komen. De voorraad scherpe patronen voor de geweren en karabijnen nieuw model, bedroeg op 1 Julij 1872 3,005,000. De aanmaak van die munitie zal met kracht wo.iden voortgezet. Daar het ^ in aanmaak zijnde achterlaadkanon van 15cm weldra ter beproeving gereed zal zijn, is het te verwachten, dat vóór 1873 het onderzoek genoegzaam gevorderd zal zijn om reeds vroeg in dat jaar te kunnen beginnen met de aanschaffing van vestinggeschut van die soort, iets, hetgeen naar de praktijk van andere Rijken en ^vooral naar de werking der zware Duitsche belegeringsbatterijen voor Parijs in 1870 en 1871, hoogst noodig te achten is. Eene commissie bestaande uit officieren der zee- en landmagt is benoemd, ten einde proeven te nemen met torpedo's van verschillende soorten, daartoe door de Departementen van Marine en Oorlog beschikbaar gesteld, en tevens na te gaan, welke vaarwaters zouden moeten worden versperd en welk materieel daarvoor noodig zal zijn. Onafhankelijk van hetgeen die commissie moge voorstellen, is nu reeds met zekerheid eenig drijvend materieel aan te wijzen, dat voor de torpedo-kompagnie der landmagt noodig wordt geacht. Tot de aanschaffing daarvan zijn in deze begrooling eenige gelden onder de buitengewone uitgaven aangevraagd. De proeven die genomen worden ter verkrijging van een goed model van mitrailleuse zijn, zoo als bereids is te kennen gegeven, nog niet afgeloopen. Daarom zijn voor de aanschaffing van zulke wapens, nog geene gelden onder de buitengewone uitgaven begrepen. § 3. Yan de toekomst eener wettelijke regeling van het vestingstelsel, een onderwerp waarmee de ondergeteekende zich steeds bezighoudt, mag het krachtdadig streven naar de voltooijing van ons verdedigingsstelsel niet afhankelijk worden gesteld. Er kan verschil van meening zijn nopens de noodzakelijkheid van sommige werken, doch omtrent vele der ontworpen verbeteringen in de Nieuwe Hollandsche waterlinie bestaat, meent de ondergeteekende, eenstemmigheid, en kan er geen bezwaar zijn om eenige daarvan te duen uitvoeren. De werken, welke thans worden voorgesteld, zijn : a. Naarden: Het verbeteren van het Ronduit en van de Spiegelbatterij, het maken van gemeenschapswegen naar die werken, het verbeteren van liet ravelijn OranjePromers en van het bastion Katten, van de vesting zelve; alsmede het verhoogen der inundatie-kade langs het Naardermeer en de Naardervaart. Met opzigt tot liet Ronduit kan er geen acht geslagen worden op de mogelijkheid der droogmaking van een gedeelte der Zuiderzee. Immers de voltooijing van het plan daartoe is nog zeer ver af, en men mag voor de stelling van Naarden niet lang wachten ; b. Muiden : het verbeteren van de vesting met het maken van nieuwe bruggen en het omleggen eener kade; c. Fort Uitermeer : het verbeteren van het fort, het maken' van een bomvrij logement met kruid- en munitie-berging, het bouwen van eene nieuwe schutsluis in plaats van de bestaande met het omleggen eener vaart; d. Fort Blaauwkapel: het verbeteren van het fort, het dekken der reduits en het maken van bomvrij logies, kruid- en munitie-berging; e. het maken van een weg met borstwering en doorgaand barbet van de laan van Minsweerd langs de Ridderschapvaart naar de Biltstraat en van een dergelijken weg van de Biltstraat langs liet Ezelsdijkje naar den tol op den Maartendijkschen weg. Buitendien had de ondergeteekende het maken van een dergelijken weg van den Koningsweg bij de lunetten op de Houtensche vlakte naar de laan van Minsweerd bij het fort van het Vossegat willen voorstellen. De overweging echter, dat aldaar, ongeveer in de rigting voor den aangenomen weg, de Oosterspoorweg zal gelegd worden, heeft hem bewogen het opmaken van een bepaald ontwerp uit te stellen tot de juiste ligging van den spoorweg zal zijn vastgesteld; f. Fort bij Everdingen : behalve verbeteringan als die aan andere forten uit te voeren , is het bouwen van een steenen beer met sluisopeningen in den bandijk vóór het werk, onder de werkzaamheden begrepen. De beer moet dienen tot verzekering van de stormvrijheid van het fort en tot vermeerdering der middelen van inundatiën. De Minister zou gaarne het verbeteren van het fort bij Honswijk reeds nu hebben voorgesteld, doch verschillende bezwaren hebben het wenschelijk doen achten, de vóór-ontwerpen aan een nader onderzoek te onderwerpen : g. Fort bij Vuren: Behalve door verbetering van het fort zelf, wil men door verlegging van den Waalbandijk en vereeniging van het fort met de lunet, stormvrijheid verzekeren en bovendien een krachtiger werk verkrijgen. Bij liet voorgestelde is — het zij hier ten deele herhaald — begrepen : de verbetering der aardewerken, het maken van bomvrije gebouwen tot verblijf voor de troepen, tot berging van buskruid en munitie en tot tijdelijke dekking van geschut (remises); het dekken van bomvrije gebouwen, onteigeningen, enz. § 4. Acht de Minister het niet wenschelijk, dat bij de wet in ééns de gelden worden aangewezen, welke noodig zouden zijn om het kazernement en de stalling in behoorlijken staat te brengen, evenmin kan hij zieh vereenigen met de meening dat de uitvoering van vele der werken hiertoe noodig, zou moeten worden uitgesteld tot na de definitive regeling van het vestingstelsel. Zou wettelijke regeling op zulk een speciaal gebied, waarbij de kans van misrekening aanmerkelijk is, van zelve tot bezwaren aanleiding geven, uitstel tot na de aanneming eener vestingwet zou schaden aan het militair belang, dat verbetering vordert van het lot van den soldaat, en dus ook vooral van de kazernering, welke op velschillende plaatsen veel te wenschen overlaat. Het is op dien grond dat de Minister wenscht al dadelijk een aanvang te doen maken met verbetering in die plaatsen welke voor elk stelsel van defensie als garnizoensplaatsen zullen worden aangemerkt. Hiertoe zijn op deze begrooting onder de buitengewone uitgaven eenige gelden voor kazernement en stalling uitgetrokken, en op den alzoo ingeslagen weg zal in de volgende jaren kunnen worden voortgegaan. 