De bazuin; gereformeerde stemmen uit de Christelijke Afgescheidene Kerk in Nederland-kerk-, nieuws- en advertentieblad, jrg 3, 1856, no. 10, 04-04-1856 
N° 10. derde JAARöaho. 1856. (tweede halfjaar.) uit k Cjirisftlijke Ifgmjmïm (fmfnnnmïtf fmk in j&terlmtö. (TEN VOORDEELE DER THEOLOGISCHE SCHOOL TE KAMPEN.) Jo'iil II: 1°. Blaast do Bazuin: (VRIJDAG, 4 APRIL.) Gij zult geene andere góden voor Mijn aangezicht hebben. Dit Blad verschijnt e'e'nmaal ’s weeks. Abonnements-prijs per 3 maanden ƒ1,3»; franco per post / 1,50. Verkrijgbaar bij de Drukkers Wilson At Co. te Meppel, en bij alle soliede Boekhandelaren. Prijs der Advertentiën van 1—8 regels ƒ 1,— elke regel meer 10 Cents, het zegelgeld hieronder begrepen. Advertentiën, Bestellingen en Kerknieuws worden, op werkdagen, vrachtvrij geadresseerd aan de Drukkers dezer. Intezenden Stukken, aan de Redactie van dit Weekblad, te Kampen. De Beeldstorm. (Exod. XX: 3.) Dat de Roomsche bladen van „den rampzaligen beeldstorm” spreken, verwondere niemand. Maar, dat zij daarbij aanhalingen kunnen doen uit protestantsche schriften en ons uit hunnen mond betrekkelijk dien beeldstorm laten hooren, dat het eene woedende schare is die „woedend op de altaren beelden en schilderstukken aanvalt , de grafsteden der bisschoppen opent en hun aseh ontheiligt; — dat zij de kerkboeken verscheuren, de beelden en reliquien verbreken en in volle vreugde om de vernielde voorwerpen heen dansen”; zoodat ons medegevoel gaande gemaakt en wij opgeroepen worden om te denken aan de kostbaarheden, sedert eeuwen met moeite en opoffering vergaard en nu in eenen enkelen dag, door de handen van het gemeen geplunderd en vernield”, dat is te erg. Bij de inzage van ’t geen de Katholijlce Stemmen ons hier ter lezing geven komen wij aan de hand van Ludovico de Sanctes juist terug van een bezoek der inkwisitie gevangenis te Rome. Het zal niemand verwonderen dat wij ons hoofd schudden en zeggen: is dan bij ons gevonden het bloedeloos bloed van beelden en altaren, in haar — in Rome, onzebeschuldigster ten deze — is gevonden het bloed der Propheten en der heiligen en aller dergene die gedood zijn op der aarde, Openb. XVIII: 24. Vergelijkender wijze gesproken durven wij ieder menschelijk zoowel als het Goddelijk oordeel dan wel met haar inwachten. Dit vergelijken der wijze, zegt iemand, zou ons echter niet veel baten, indien wij metterdaad onze schendende handen aan het heilige of eerwaarde geslagen hadden. Wij zeggen daarom ook meer, en nemen den beeldstorm onvoorwaardelijk onder onze bescherming. Zoo gij op deze onze verklaring terug deinst gaan wij nog verder en beweren tevens, dat èn Protestanten èn Roomschen het hierin met ons eens zijn. Vooraf echter merken wij op, dat het wel onnoozele bestrijders van Rome zijn, die haar toestemmen, dat in den beeldstorm de vraag te pas komt, of daar door „andere Noormannen kostbaarheden worden vernield en geplunderd”. Wanneer iemand in de St. Pieters kerk te Rome een Maria-pop of iets dergelijks zal hebben gekwetst, wat meent gij: zal hij dan worden behandeld als een woestaard die geen smaak heeft voor kunst, of als een heiligschender1 Immers het laatste? Voorzeker niet als woestaard of Noorman, maar als heiligschender wordt hij gestraft. Zoo was het ook in de dagen der Reformatie. De beelden-bestormers hadden het niet gemunt op voorwerpen van kunst en smaak, als zoodanig, maar zij hadden het gemunt op voorwerpen van aanbidding en vereering. Als zoodanig werd de zaak ook opgevat door Philips, den Hertog van Alva en dergelijke mannen. En daarom roepen wij u toe, dat wij de verdediging van den beeldstorm onvoorwaardelijk op ons nemen en onze tegensprekers zelfs tot onze medegenooten hebben. En ’t geen wij zeggen van den beeldstorm geldt evenzeer van de Beeldstormers. Wij bepalen ons er bij, twee hunner met name te noemen en ’t geen wij hen zien doen zal duidelijk spreken. Bij voorkeur nemen wij onze voorbeelden niet uit de rei der mannen voor wie wij partijdig mochten kunnen schijnen, maar uit die, welke door voor- en tegenstander wordt geëerd. De eerste beeldstormer , dien wij noemen, is Moses. Terwijl hij op den berg is met God, heeft Aaron op dringend aanzoek van het volk geen anderen God, maar een beeld, het beeld van een kalf gemaakt en heel lipt volk heeft het gebruikt om den Heere (Jehova) ter eere een feest te geven. Mozes klimt juist dien dag van den berg af en naauwelijks heeft hij vernomen wat daar in het leger gaande is, of beeldstormer is zjjn naam , want aan dat schoone en kostbare beeld slaat hij zijne heiligschendende hand, verbrandde het in het vuur, vermaalde het tot dat het klein werd, strooide het op het water en deed het den kinderen Israëls drinken ^ Ex. XXXH. De tweede beeldstormer, dien wij noemen, is Asa. Een afgrijselijke afgod, dien nog wel zijne eigene Moeder gemaakt had, verbrandde hij aan de beke Kidron en zette daarenboven er zijne Moeder om af, zoodat zij geene koningin meer was, 1 Kon. XV. Men voert ons wellicht te gemoet: andere tijden, andere zaken. Men late zich echter hierdoor niet langer verschalken, maar antwoorde kloekmoedig en in de kracht des Heeren: andere vormen, maar dezelfde zaken. De dienst des Heeren en de afgodendienst daarnaast, daartegenover , of ook onder de vertooning van iets anders, de dienst des Heeren, gelijk het Ex. XX. heet, dit is de zaak; en ’t is altijd, onder welke vormen dan ook, dezelfde zaakl — Dat de beelden-bestormers zondaren zijn, spreken wij niet tegen; dat het bij ieder hunner ook in dien storm, op aankomt, waarom zij mededoen, spreekt van zelf; dat in die verrichting hun ook de zonde aankleeft, wie zou het tegenspreken ? Maar het beginsel is heilig, het beginsel is uit God! Zoo iemand ons dit wil tegenspreken, wij zulhen gaarne antwoorden en, zoo wij hopen, met daarlating van alle personaliteiten, hetzij dan uit den tegenwoordigen, hetzij uit den vroegeren tijd. Wij verzoeken hem daarom bij de met name aangeduide beeldstormers zich te bepalen, ten einde de zaak als zoodanig in het licht te kunnen stellen. Bovenstaand stuk geschreven hebbende, zien wij uit eene aanhaling in de Kath. Stemmen, dat in de Evangelische Volks-almanak voor 1856 de Beeldstorm ook verdedigd wordt. Het verblijdt ons te zien dat de oogen opengaan. Bezoek op eene Christelijke School. — Wel Karei, wat dunkt u er van? —• — Ja, wat zou mij er van dunken! Met onderwijs is er ook al zoo als gewoonlijk op de scholen , behalve dat het alles eene Christelijke tint heeft, ’t Is niet tegen te spreken, dat bij zulk eene wijze van doen, de kinderen er gemakkelijk den indruk opdoen, dat God alles doet. — Maar dat wij de middel-oorzaken weg redeneren, wilt gij zeggen? — Neen, dat niet, integendeel, ik zou zeer onbillijk zijn, zoo ik althans dezen meester daarvan beschuldigde. Die man heeft mij uitnemend voldaan. Maar het zal in die vrije of Christelijke scholen ook al zijn, zoo als overal elders, dat de meester de school kleurt.— — Ja, dat stem ik toe, van den meester hangt ongemeen veel af. — — Weet gij wat ik in dien man zoo uitnemend vindt? — Nu? — — ’t Is dit, dat men wel kan zien, dat de man , waar hij van God en Zijne dienst spreekt, de middel-oorzaken niet vergeet, maar die juist laat optreden in al derzelver eigenaardigheid, schuld of onschuld, al naar dat het behoort. Men kan daarbij God de schuld niet geven van het kwade. En — — Meendet gij dan waarlijk, dat wij dat wilden, en dat daarin ons meer eigendommelijke zich openbaarde, dat wij daarom ons zoo veel opofferingen getroosten, ten einde zulke scholen te verkrijgen ? — — Hoor eens, uw persoon laat ik er gaarne buiten, maar, openhartig gesproken — men houdt het er algemeen voor, dat de menschen van uw soort fatalisten zijn, en dat zij dat, als of zij Turken waren, ook den kinderen met de paplepel willen ingeven. Dat men zelden een koe bont noemt, beste Hendrik, zoo hij niet een enkel vlakje heeft, spreken wij toch niet gemakkelijk tegen 1 — — Gij zegt daar nog al zoo wat — — Zoo ja, gij weet ook wel waar de schoen eigenlijk wringt, en — — Neen, maar houd eens op, want gij kondt wel honderd punten, het een voor, het ander na opnoemen, zonder mij de gelegenheid te laten die te beantwoorden. — — Nu ja, ik heb er ook nog meer, en het schijnt wel dat gij verlangt, dat ik er mij nu eens over uitlate. — Goed; gij kunt niet zooveel hebben of ik hoop het met geduld aan te hooren. Ik denk, hoe meer bedenkingen van dat soort door u geopperd worden, des te gemakkelijker zal het mij vallen u te doen zien, dat metterdaad hetgeen wij beoogen zoo onredelijk niet is, en, eigenlijk gezegd, door ieder Christen moet worden beaamd. — Dat laatste zoudt gij althans wel willen, maar gij weet wel dat het daar nog ver van daan is 1 Bij al het ontmoedigende, dat ik u nog te zeggen heb, Hendrik, wil ik vooraf nog een woordje zeggen, dat wel uwen meester persoonlijk raakt, maar niet de zaak zelve. Daar ik weet, dat gij dien man zeer hoog schat, mag u dat nog eenigsins verkwikken. — — Kom, dat zal mij dubbel aangenaam zijn, want ik vertrouw, dat hetgeen gij tot zijnen lof te zeggen hebt, voor do helft, zoo niet voor zeven-achtste minder aan zijn persoon zal zijn toe te schrijven, dan aan de beginselen die hij in het godsdienstige voorstaat. — — Zoo, daar zou ik al weer op moeten antwoorden, — help mij onthouden, dat ik er op terug moet komen 1 — maar laat ik u nu zeggen wat ik daar op de lippen had. Ik ben zooals gij weet een zeer practisch man. Dorre leerstellingen hebben mij nooit zeer behaagd, maar rechtschapenheid en braafheid, zie, daar heb ik net op 1 En nu heb ik veel loftuiting daarop gehoord en gelezen, uitmuntende redevoeringen er zelfs over hooren uitspreken, en dat bij voorkeur door wie ? — — Door schoolmeesters — — Ook al, maar neen, dat wilde ik niet zeggen, want ik geloof niet dat die menschen juist zoo veel slechter zijn dan anderen , maar ik heb dat gehoord van Leeraars, Meesters en Ouders, die men echter niet van nabij moest leeren kennen. — Zie, ik heb dien man nu gezien in zijn eigen huis, onder ons, in den familie-kring en op school. Men kan wel zien, dat de kinderen ontzach voor hem hebben, maar zij dmven ook met hem spelen. Men kan bemerken, dat zij zijne rechtvaardigheid kennen, maar dat zij eigenlijk bij zijne bewijzen van toegenegenheid in hun gewone element, en op hun gemak zich gevoelen — — Nu — — Laat mij nog eens verder gaan, want hetgeen ik daar aanroer is eigenlijk zulk een teder punt: de kinderen gevoelen zich niet alleen op hun gemak, daar waar hij bewijzen van welwillendheid hun toont, maar zij gevoelen „dat straf uitdeelen”, dat gaat hem aan het hart, dat doet hem zelf zeer. Ik kon — en gij weet ik heb al ettelijke personen gade geslagen en, zoo ik denk, eenige menschenkennis opgedaan 1 — ik kon gevoelen, die straf kostte hem veel! En hoeveel zij hem ook kostte, zij drong door. Maar zij drong ook tot aller geweten door, of laat ik liever zeggen: de kinderen voelden ’t, en wij voelden ’t mede, die zaak mocht niet straffeloos passeeren. Eerlijk moet ik het zeggen, hij was daar als eene halve Godheid in mijne oogen, en hij die gestraft werd: gelijk uit ’s meesters oog innige liefde en mededoogen tot hem, zoo laast gij uit zijn oog de overtuiging, dat de meester door trouw aan God, zoowel als door liefde tot hem geleid werd. Met een ander woord: Die man leeft in de liefde en hij vergeet de gerechtigheid niet. — Een halve Godheid, zegt gij — — Nu vergeef mij dat woord, maar versta wat ik zeg. Doorgaans is het in de maatschappij — huis of school, dat is het zelfde — aldus: De een kan niet straffen, omdat hij te goedig is. De ander kan niet goedig wezen, omdat hij te bar is. En de tucht ? Een gril wordt zij eigenlijk gezegd, een luim, en de meeste menschen regeren letterlijk naar hunne nukken en driften. — Gij hebt den man goed gadegeslagen; jaren ken ik hem nu, en ik geef hem geen ander getuigenis, ’t Spreekt van zelf, hij is een zondaar als andere menschen, en zoo gij hem kendet in zijne belijdenis van schuld en gebrek ook in dezen — — Nu ja, Hendrik, dat versta ik, dan zou hij zeker, vergeef mij het woord! even overdreven zich uitlaten, als gij. Doch genoeg. Ik wilde wel dat alle menschen zulk een tact van opvoeding en onderwijs hadden, als die man, dan had ik het ook; en geloof mij, ik wilde hem niet smaden, ik wilde dat ook u niet.— — Gij weet in dezen opzichte heeft de Heere mij reeds eenige verdraagzaamheid geleerd, zoodat, al wist ik zeker, dat zulks uw voornemen ware, wij zouden er nog geene vijanden door worden; maar ik ben daarenboven te wel overtuigd van ’t geen gij zegt, dan dat wij daarover behoeven te spreken. Gij weet ik ben een visscher, en ik heb den moed nog niet opgegeven, de beginselen, die de Heere in mijn hart heeft gelegd, ook nog in het uwe te zien heerschen. — — Beginselen! nu, nu! doch het is tijd, dat wij malkaar de hand geven. — — Maar man, ons gesprek is nog niet uit, al hebt gij zoo even het groote woord „doch genoeg” laten hooren. Gij voelt immers wel, dat ik mij nog niet heb verantwoord ? — — Nu ja, maar — — Maar — — Ja wat zal ik zeggen? Ik had eigenlijk ook nog vrij wat op te merken. — — Wel, bepaal dan een tijd, wanneer wij, zoo de Heere wil, ons gesprek weer opvatten ? Welnu — — Ik praat gaarne met u, zoodra mogelijk spreken wij verder 1 Doch ik moet weg 1 — Gij spreekt eerst nog een goed woord, niet waar? want het schijnt mij wel wat al te fijn, maar de gewoonte die gij in dezen bebt, bevalt mij niet alleen, maar ik voel, zij doet mij goed. % ('t Vervolg hierna.) Een woord van onderricht aan alle jonge - lieden der Chr. Afij. Ger. Kerk, die in de loting gevallen zijnde, met 1 April in dienst moeten treden. De ondervinding mij geleerd hebbende, dat sommige jongelieden onzer gemeente, óf beschroomd, óf er niet op bedacht zijn, bij de vraag die hun allen gedaan wordt, welke godsdienst zij belijden, er rondborstig voor uit te komen; zoo achtte ik het noodig hun aan te raden dit te doen, daar zij anders met den grooten hoop ter kerke moeten, of het naderhand somtijds moeite kost daar ter kerke te mogen gaan, waar zij het gewoon zijn of verlangen; en moge door velen, ja door allen, bij de bekentenis van Afgescheiden te zijn, ook die gevoegd kunnen worden, van de zonde en ongerechtigheid gescheiden, ja derzelve door genade gestorven te zijn; opdat zij daar, waar de zonde in hare volle kracht, de macht des Satans in zijne volle woede, of ook de treu- rige gevolgen der gewillige overgave en slavernij aan dezelve, te zien zijn, er niet door medé vervoerd worden of ten gronde gaan ; maar des te meerder hun voorregt mogen erkennen, en Gode er ootmoedig de eer van toebrengen, Die hen uit genade in Christus Jezus van de dienstbaarheid der zonde verlostte. En daar zulke jongelingen in den militairen stand veler verachting onderworpen zijn, zoo moge de Heere het door de werking van Zijnen H. Geest u die het vraagt doen ondervinden, dat gij zalig zijt, als u de menschen smaden en vervolgen, en liegende alle kwaad tegen u spreken om Zijnent wille; en gij u verblijden en verheugen moogt hiertoe verwaardigd te worden door Hem, die veel meer nog, die het kruis ondergaan heeft om onze zonden. AVag. 24 Maart 56. G. Ph. Z. Het klassicaal bestuur legt te Utrecht ten tweeden male een struikelblok voor de voeten der rechtzinnige partij in de zaak van de beroeping van Ds. Barger. Het heeft afschrift gevraagd van de notulen van de vergaderingen des kerkeraads. Het heeft gelijk, de Vaderlijke macht strekt zich immers verre uit? ’t Is echter niet te denken dat de kerkelijke reglementen daartoe vrijheid verleenen, maar wat doet een vader al niet voor zijn kind, een heer voor zijn slaaf! De laatste gaat er dikwerf met honden op af, om den weglooper in zijn gelukkig verblijf terug te voeren! Ds. van Rhijn zegt ons in de Vereeniging: Palmer trekt in zijne Evangelische opvoedkunde zijne beschouwingen alzoo zamen: „ opvoeding zonder Christendom, Christendom zonder „ Bijbel , Bijbel zonder Kerlc en kerkgemeenschap „zullen telkens weder blijken ijdel te zijn." Wij smeeken dagelijks den Heere dat Ds. van Rhijn en vele andere vrienden, die in de Vereeniging zoo welmeenend hunne stemmen verheffen, toch leeren inzien, dat juist zij onwetend zich schuldig maken aan het najagen dier ijdelheid, door eene schaduw voor iets wezenlijks te houden. Nog altijd toch spreken zij, alsof het Hervormd Kerkgenootschap, krachtens Koninklijk Besluit ten jare 1816 opgericht, de van ouds bestaan hebbende Gereformeerde kerk ware. Én in deszelfs ontstaan, én in deszelfs werking, heeft dat genootschap ten allen tijde juist het tegenovergestelde geopenbaard. Wat zich in deszelfs midden van kerk en kerkgemeenschap immer openbaarde, werpt, het uit. Deszelfs reglementair despotisme omklemt alles met ijzeren band en maakt elke kerkelijke openbaarmaking onmogelijk. Op onze betergezinde vrienden is daarom ook ten volle van toepassing het woord , dat zoo kennelijk moet worden opgemaakt uit de woorden , die Ds. van Rhijn zegt betrekkelijk het ontwerp van wet op het onderwijs: daarom is het recht verre van ons, en de gerechtigheid achterhaalt óns niet; wij wachten op het licht en ziet er is duisternis, op een grooten glans, maar wij wandelen in donkerheden, Jes. LIX: 9. Het Hervormd kerkgenootschap laat geene kerkelijke gemeenschap toe, en het is evenver verwijderd van de Hervormde kerk van de Reformatie, als het hedendaagsche Rome van de kerk te Rome in de dagen van Paulus. Alle pogingen der welgezinder! voor kerk en school moeten daarop noodwendig schipbreuk lijden, en de eenheid der Kerk die men had willen behouden, verbrokkelt daardoor op het zeerst. Cousin zegt: „Ook de volksschool is een heiligdom, en „de Godsdienst is daar met hetzelfde recht „als in de Kerk.” Thomas Chalmers zegt: „Geen grooter nationaal misdrijf en geen „zekerder voorbereiding van nationaal onheil, „dan de invoering van een stelsel vim nationale opvoeding, waarbij de godsdienst van „eene zoodanige opvoeding gescheurd wordt.” Met het oog op het ingediende wetsontwerp voor het lager onderwijs zegt een ongenoemde in de Vereeniging van Februarij : „Wij zullen dan eindelijk eene wet hebben „ter bekrachtiging van den feitelijken afkeer „tegenover God en Zijne heilige waarheid.” Wij beamen dit volkomen, met dit onderscheid, dat de schrijver had moeten zeggen: eene wet te meer; of wel: eene gemotiveerde wet in dien zin. De voorgedragene Wet op het Onderwijs is toch niets anders; — oneerlijk zouden wij zijn, indien wij weigerden het te erkennen! — niets anders, dan de ontwikkeling van het denkbeeld, dat de rationalistische strekking van het tijdvak des ongeloofs in alles geopenbaard heeft en ook in onze Grondwet nedergelegd ter plaatse waar zij zegt, dat volgens art. 194 de inrichting van het openbaar onderwijs, met eerbiediging van ieders Godsdienstige begrippen door de wet wordt geregeld. Art. 21 van het nu voorgedragen ontwerp moge zeggen, dat het onderwijs dienstbaar gemaakt wordt aan de bevordering van zedelijkheid en godsdienst,” ’t is in allen gevalle eene godsdienst, die niemand mag kwetsen, en deze zal zeker eene Christelooze zijn, want de Christelijke kwetst uit haar eigen aart. Niemand kan hiermede gediend zijn uitgezonderd de Roomsche, die haar beschouwt als de krachtige ontzenuwing van het Protestantisme, terwijl hij vertrouwt, dat hij het dan ook weldra machteloos en weerloos in de armen van het bijgeloof zal zien vallen. EENE GESCHIEDENIS. In eene zekere plaats van ons Vaderland hadden de Hervormden een’ zoogenaamden rechtzinnigen leeraar beroepen. Velen verwachtten van zijne komst groot nadeel voor de Afgescheidenen. Sommigen spraken er zelfs van, dat de Afgescheidene kerk, spoedig een pakhuis kon worden, öf bijkans zou ledig staan. Maar zie! de leeraar komt, doch de Afgescheidene kerk loopt niet ledig; en, toen na verloop van een jaar de plaatsen in de Afgescheidene kerk verhuurd werden, brachten zij zelfs ruim twee honderd gulden meer op, dan vroeger, toen er geen rechtzinnig leeraar bij de Hervormden stond. Maar waartoe dit medegedeeld ? is dat geene zelfverheffing? Voor deze zonde wenschen wij bewaard te blijven; wc zouden dit niet hebben gedaan, zoo we niet in de Stem Nr. 237 gelezen hadden: „Nu”, zoo roept men elkander toe (in Friesland), „heeft men den rechten man (Ds. Felix?) gevonden, om de Afgescheidenen krachtig te bestrijden, hare uitbreiding te beletten, en ze kerkelijk in den grond te helpen.” Broeders! uw vertrouwen zij op Hem, die gezegd heeft: „Ik zal mijne Gemeente bouwen", en zoo God en onze Koning slechts met ons j is, dan zullen allen, die Yleesch tot hun arm : stellen, zekerlijk beschaamd worden. Ook ons geldt het woord des Heilands: „Zie Ik heb eene geopende deur voor u gegeven, en niemand kan die sluiten, want gij hebt kleine kracht, en gij hebt Mijn Woord» bewaard, en hebt Mijnen Naam niet verloochend.” Openb. III: 8. X. GEBED. Genadig God! die in mijn boezem leest, Ik vlied tot U, en wil, maar kan niet smeeken. Aanschouw mijn nood, mijn neêrgezonken geest, En zie mijn oog van zilte tranen leeken. Ik smeek om niets, hoe kwijnend, hoe bedroefd! Gij ziet me, een prooi van mijn bedwelmde zinnen, Gij weet alleen hetgeen Uw kind behoeft, En mint het meer dan ’t ooit zich zelf kan minnen. Geef, Vader! geef aan Uw onwetend kroost Hetgeen het zelf niet durft, niet weet te vragen! Ik buig mij neêr, ik smeek noch kruis, noch troost. God! doe naar Uw ontfermend welbehagen. Ja wond of heel, verhef of druk mij neêr. ’k Aanbid Uw wil, hoe duister in mijne oogen; Ik offer me op, en zwijg, en wensch niet meer; k Berust in U, ziedaar mijn eenig pogen. Ik zie op U met kinderlijk ontzag, Met Christen hoop, noch flaauw, noch ongeduldig; Ach! leer Gij mij hetgeen ik hebben mag; Bid zelf in mij; zoo is mijn beê onschuldig. ötUtrrMjk. De bekende schrijfster van de Negerhut , Mrs. Ilarriet Beecher Stowe, teekent in hare uitgegevene Herinneringen uit vreemde landen het volgende aan: „Ik sprak eene poos met Lord Russell. „Van hem vernamen wij, dat de koningin „( Victoria) eene bijzondere zorg besteedde aan „de opvoeding en het godsdienstig onderlicht harer kinderen. Hij zeide, dat zij verlangde, dat de jonge Prin3 ten opzigte van „zijn godsdienstig onderwijs geheel aan de „zorg zijner ouders overgelaten zou worden, „tot dat hij zeven jaar was; maar dat, toen „men hem op dien leeftijd ondervroeg, men „even verbaasd als verrukt was over zijne „kennis van de Schriften. Ik moet hier aanwerken, dat zulk een voorbeeld, als de koningin in de opvoeding harer kinderen geeft, „zich in al de familiën de3 Rijks openbaart. „Huisselijkheid is thans bij de hooge standen „in de mode. Ik heb meer dan eens gelegenheid gehad, getuige te zijn, hoe zorgvuldig „Dames van rang hare kinderen opvoeden. „Dit pleit gunstiger voor de instandhouding „der Engelsche instellingen, dan alles wat ik „gezien heb. Als de kinderen van hen, die tot „rang en macht geboren zijn, opgevoed worden, „om, gelijk Fenelon zegt, deze zaken te beschouwen als eene ambtsbediening, die zij tot „welzijn der armen beklceden, zal het raadsel „van het leven in Engeland zich gemakkelijker „laten oplossen. Zoo is de zienswijze van „Lord Shaftesbury, en daar hij die met on„verpoosden ijver in zijne gesprekken en zijn „gedrag verspreidt, kan het niet missen, of zij „moet niet alleen op zijn’ eigen’ kring, maar „op alle kringen door het Rijk een’ merkbaren „invloed uitoefenen.” Onmiskenbaar groot is de invloed, dien het voorbeeld van wat aanzienlijk en hooggeplaatst is in den lande, op de afdalende standen en kringen, ten goede of ten kwade, uitoefent. In Nederland schijnen de Fransche zeden den boventoon te voeren, en het is te betreuren, dat ook in de kringen, waar in meerder of minder mate de Heer gevreesd wordt, in vormen en gesprekken aan de Parijsche mode niet zelden geofferd wordt. De taal en de manieren der Franschen schijnen boven die der Engelschen de voorkeur te hebben. Mogt men oude Hollandsche vroomheid en de taal des lands aldaar, niet langer als bannelingen aan treffen! nijj'ousmoaiT. _ Te Parijs is gisteren het definitieve vredesverdrag onderteekend. Dit berigt is officieel. Het geschut der Invalieden heeft dit berigt aan de wereld verkondigd. In afwachting den ratificatiën van het verdrag, is de wapenstilstand met zes weken verlengd. Dr. Cullen, te Dublin, heeft, om zijne leeken te waarschuwen tegen den invloed van het Protestantismus, gewaagd van den lagen trap van zedelijkheid waarop Engeland in vergelijking met Ierland staat. Hij beroept zich op de vele misdaden door het volk in Engeland gepleegd. Daarop heeft de Eerw. Dallas eene andere statistiek, uit officiële bronnen getrokken, opgemaakt. De bevolking van Engeland en Schotland te zamen is tegenover die van Ierland als van 16 tot 5 te schatten. In 1853 werden in Groot Brittannië 30.813 menschen voor grootere of kleinere misdaden gestraft, waarnaar in de verhouding van 16 tot 5, in Ierland niet meer dan 9.629 gestraft hadden moeten worden, maar het werkelijke cijfer werd bevonden 15.114 te zijn. Er is nog grooter bewijs ten voordeele van het Protestantisme. Dewijl do wet niet dikwijls de doodstraf in toepassing brengt, hadden er in ditzelfde jaar 8 doodvonnissen in Engeland en 1 in Schotland plaats ; en in Ierland alleen insgelijks 9. En zoo komt de ongerijmdheid van Dr. Cullens opmerkingen uit. (de Heraut.) De Amerikaansche bladen berichten ons, dat het drukken en verkoopen van de Boodschap des Presidents de belangrijke som van (13.000 Dollars) ƒ32.500 heeft opgebracht. In Junij 1851 werd de handel in brandewijn in den Staat Maine in Noord-Amerika geheel verboden. In 1853 werd reeds de gunstige werking dezer wet duidelijk waargenomen; de bedelarijen, straffen en misdaden namen op bijna ongeloofelijke wijze af; den 15 Junij 1855 was het tuchthuis van den genoemden Staat — ledig. In Kansas kwam het in de maand Januarij tusschen de voor- en tegenstanders der Slavernij tot een bloedig gevecht, waarbij verscheidene menschen werden gedood en gewond. De zaak van den Protestantschen leeraar die zich te Barcelona (Spanje) gevestigd had, maar in hechtenis genomen was, heeft boven verwachting een gunstigen loop, want de rechtbank heeft hem vrijgesproken. WEENEN. De bepalingen van het met den pausselijken stoel gesloten concordaat, betreffende liet toezigt der geestelijkheid op het openbaar Onderwijs, beginnen reeds vruchten te dragen. Van verscheidene zijden wordt aangedrongen op eene reorganisatie van de Universiteit van Weenen, en de woordvoerders van de partij der Ultramontanen beweren, dat de tijd daar is in welken zij, volgens de bedoeling des stichters, Rudolf van Habsburg, behoort te wezen, namelijk, tot eene kweekschool voor de kerkelijke leer en het kerkelijk leven, en dat niet alleen de lessen in de godgeleerdheid, maar Ook in alle andere vakken van wetenschap, aan dit beginsel moeten worden onderworpen en dienstbaar gemaakt. (H. Ct) FRANKFORT. In de metaalgietery van Miller zal een beeld der onbevlekte ontvangenis gegoten worden, van dezelfde afmetingen als het beroemde beeld Bavaria. LIVERPOOL. Den 17 November 1.1. werden te Liverpool vijf Katholieken opgenomen in den schoot der Engelsche kerk. lederen maandag avond heeft er in deze stad eene vergadering plaats, waarin men handelt over verschilpunten der godsdienstleer. Men vindt er een zeer talrijk publiek. De Buona-Novella , het orgaan der zich in Sardinië bevindende protestanten, telt in een harer nommers de veelvuldige overgangen tot de Hervormde kerk op, die in Italië over het algemeen en in ’t Koningrijk Sardinië in het bijzonder plaats vinden, en geeft een merkwaardig statistiek overzicht van het groote aantal Bijbels en Nieuwe Testamenten, die op het gansche schier-eiland, met inbegrip van Piemont, uitgedeeld worden. In Toskane werden in het laatste jaar 3635 Bijbels en 1790 Nieuwe Testamenten uitgedeeld; in Rome zelf waren 4000 exemplaren van de vertaling van Diodati afgegeven en in omloop gebragt. In Piemont zijn 7 Colporteurs en nog verscheidene andere personen met de uitdeeling belast. Het gezamentlijke getal der voor Italië bestemde en te London gedrukte Bijbels beloopt op dezen oogenblik 23.000, dat der Nieuwe Testamenten 10.000 exemplaren. (de Heraut.) TURKIJE. In de Hatti-Sheriff v an 18 Febr. 1.1. wordt als beginsel aangenomen, dat de Europeanen het regt zullen hebben om grondbezitters te zijn in Turkije; dat voor de uitoefening der burgerlijke rechten eene volledige gelijkheid zal zijn voor de Muzelmannen en de Christenen; en dat deze laatsten zullen onderworpen zijn aan de verschillende belastingen, en aan de krijgsdienst, waarbij hun echter het recht toegestaan is om zich te doen vervangen. Elke benaming, die de strekking mocht hebben om aan eenige minderheid van hen te doen denken, is verboden, zoowel in de Staatsbescheiden als in de bijzondere overeenkomsten. De Patriarchen zullen voor hun leven benoemd worden; de geestelijkheid zal een vast tractement genieten en hare goederen zullen beheerd worden door eene Vergadering uit geloofsgenooten bestaande. Er zullen gemengde rechtbanken opgerigt worden. Het onderwijs zal vrij zijn, evenwel onder toezicht van gemengde Commissiën. DE VREDE is, gelijk onze lezers bij lipt lezen dezer regelen allen zeker reeds weten, dan nu op Zondag den 30 Maart geteekend. De keizerin van Frankrijk verlangt de pen, de adelaarspen waarmede zulks is verricht. Vele dagbladen roepen ons toe, dat de Oostersche kwestie is opgelost en Europa’s rust op hechte en duurzame grondslagen gevestigd. En de Christen? Hij dankt en looft den naam van den Heere der Heirscharen die ons toeroept: Ik make den vrede en scheppe het kwaad; Ik de Heere doe al deze dingen, Jes. XLV: 7. Die zelfs het kwade doet medewerken ten goede, en door dezen oorlog eene groote deure geopend heeft tot de prediking van het Evangelie. Met Turkije als zoodanig, als Mohammedanisme, als kracht tegenover het kruis, is het dan nu ook gedaan, al zullen de Mogendheden hot naar den vorm nog laten bestaan. Intusschen zij het thans weer met te meer nadruk: Waakt en bidt, opdat gij niet in verzoeking komt, want de dag des kwaads is nimmer verre, al meent zulks eene zoo gaarne zorgelooze wereld! mmmiz. Beroepen te Haren Ds. I. Hulst, pred. te Stedum. Bedankt voor Diever door Ds. Schoemaker pred. te Aaiden; —voor Emmen door Ds. Kaptein, pred. te Gees. CORRESPOIISEKTIE. Het spijt ons niet te kunnen voldoen aan het verzoek van eenigen onzer lezers, om het stuk van Ds. Jach tegen Ds. Felix, dat in de Stem dezer dagen geplaatst werd, op te nemen. Wij lazen het echter in meer dan een opzicht met wezenlijk genoegen, en hopen dat Ds. Felix vooral het toch wel zal lezen. Moge dit woord ZEw. daartoe, zoo ’t noodig is, opwekken. Met hartelijke dankzegging ontfangen voor Studenten die zelve geene middelen hebben: Van M. D. een voorstander onzer school, maar geen lid der Chr. Afg. gemeente, een coupon..... f 2,97. Door bezorging van Ds. de Moen, van broeder G. K. ƒ5,— A. Brummelkamp. Heden overleed te Tiel, in den ouderdom van ruim 49 jaren, Mejufvrouw ANNA ABRAIIAMSZ, hartelijk geliefde dochter van Amsterdam , 28 Maart 1856. C. ABRAHAMSZ. Eene Jufvrouw die den Heere vreest, van de Chr. Afg. Ger. Kerk, goed met het wollennaaijen en de wasch kunnende omgaan, biedt zich aan als HUISHOUDSTER, of ook als -Jufvrouw van GEZELSCHAP. Hierop reflecterende , gelieve men zich met franco brieven te adresseren bij de drukkers WILSON & Co. te Meppel, onder Letter X. BEURSBERICHT. AMSTERDAM, 31 Maart 1856. GEBLEVEN. Ned. W. S. 2 Vj pc 63% 6 11 11 ^ 11 75 % 93’/ 16 Amort. Synd. 3% 11 90'/., Handelm. 4% 129% O. I. Leening 4 11 93% Haarl. Meer 5 Rusl. O. Hope 5 101% Dito 1828/29 5 11 ioi 'U Cert. 1831/33 5 Dito 1840 4 81% Dito Stieglitz 4 81% Ins.inAssign. 6 11 63% Cert. v. dito 6 Polen , Obl. 4 Spanje, Obl. 1 '/4 76% 11 25% GEBLEVEN. Spanje , Obl. 3 pc. 44% Binnenl. 3 „ 40 Amortisablo „ 7% Bewijz. Coup. 11 Oostenrijk , v 82% Oblig. Goll. 5 11 11 ^ „ 67% „ Metal. 5 „81% „ „ N. 5 „ 86 % 11 11 2^2 „ 4 1 13 % België, Cert. 2% 11 Rothschild 2% 11 Portug. , Obl. 3 „ 45'% 6 u 4 11 Amerika , Bank-Act. 11 mSTEERICHTElï. Rotterdam, 31 Maart. In weerwil der bekendheid van den afgekondigden Vrede te Parijs, waren Granen goed prijshoudend. Garst zelfs in brouw soorten 30 cents hooger. Gorinchem, 31 Maart. De aanvoer van Tarwe was klein, andere Granen ruim, men kocht roode Tarwe van ƒ13.50 tot ƒ 14.50, ris ƒ2.— meer waard. Rogge en Garst vorige prijs. Haver slap en 20 cents lager. — Leijden, 29 Maart. Boter van f 58 tot f 62. Tarwe van f 14.00 tot f 14.50. Rogge van f 10.00 tot f 10.30 Gerst van f 5.60 tot f 5.80. Haver van f 4.40 tot f 4.80. Paardeboonen van f 6.80 tot f 7.00. Duiveboonen van f 6.50 tot f 7.40. GEDRUKT TE MEPPEL, BIJ WILSON & CO. 