None
— De EU‑beleidsmakers moeten
trachten te waarborgen dat er
afwikkelingsmechanismen en
adequate achtervangmaatregelen
worden ingesteld die in verhou ‑
ding staan tot de omvang en de
structuur van de grensoverschrij ‑
dende activiteit van banken.39 Conclusies en aanbevelingen
Consumentenbescherming
87
De EBA kon haar functie inzake de
consumentenbescherming niet uitvoe ‑
ren ten gevolge van een gebrek aan
middelen, juridische beperkingen en
de ondervertegenwoordiging van de
nationale instanties voor consumenten ‑
bescherming in het besluitvormingspro ‑
ces van de EBA. Vele leden van de raad
van toezichthouders hebben slechts een
beperkt — of helemaal geen — man ‑
daat op het gebied van consumenten ‑
bescherming. Er bestaat bijgevolg een
risico van suboptimale besluitvorming,
niet alleen binnen de raad van toezicht ‑
houders, maar ook in de permanente co ‑
mités en subgroepen waarin de lidstaten
zijn vertegenwoordigd.
88
Een ander probleem is dat elk van
de drie ETA’s de bescherming van de
consument tot taak heeft. Dit leidt tot
een zekere overlapping, aangezien
consumenten een verzekering kunnen
afsluiten bij een bank of bij een verze ‑
keringsmaatschappij. Bijgevolg zijn de
ETA’s genoopt tot coördinatie van hun
werkzaamheden op het gebied van
consumentenbescherming en van het
besluitvormingsproces, waardoor de
bescherming van consumentenrechten
nog complexer te beheren wordt.
Aanbeveling 4
Krachtigere maatregelen zijn nodig
ter bescherming van de consument in
de financiële sector in de EU
— Er moet worden nagegaan hoe
administratieve middelen op
EU‑niveau doelmatiger en doel ‑
treffender kunnen worden benut
ter bevordering van de consumen ‑
tenbescherming in de EU.Ondersteunende activiteiten
89
Voor een doeltreffend prestatietoezicht
is de totstandbrenging vereist van een
systeem voor prestatiemeting aan de
hand van bijvoorbeeld essentiële presta ‑
tie‑indicatoren (KPI’s). De EBA moet een
dergelijk systeem nog opzetten om haar
doelmatige en doeltreffende werking te
verzekeren.
 Aanbeveling 5
Totstandbrenging van een systeem
voor prestatiemeting
— De EBA dient een prestatie ‑
metingssysteem in te voeren voor
haar kernactiviteiten teneinde haar
succes bij het bereiken van haar
doelstellingen als organisatie in
kaart te brengen.
Gevolgen van het GTM
90
In haar rol van regelgever is de EBA
bevoegd tot het opstellen van techni ‑
sche normen en ze zou haar deskundige
kennis nuttig kunnen inzetten om die
taak voort te zetten. De vraag rijst echter
wat haar toekomstige rol in het banken ‑
toezicht zal zijn, aangezien haar taak
beperkt is tot het coördineren en verge ‑
makkelijken van de werkzaamheden van
de NTA’s en zij geen bevoegdheid heeft
om de NTA’s specifieke besluiten op te
leggen. Bijgevolg bestaat het risico van
onzekerheid over de taken en verant ‑
woordelijkheden en van overlapping
tussen de EBA en de ECB.40 Conclusies en aanbevelingen
Aanbeveling 6
Verduidelijking van de taken en
verantwoordelijkheden is noodzake -
lijk voor een succesvolle bankenunie
en een doeltreffend toezicht op het
bankwezen
— De bankenunie vergt een duidelij ‑
ke scheiding van taken en verant ‑
woordelijkheden tussen de EBA,
de ECB en de NTA’s, zowel binnen
als buiten het GTM. Deze taken en
verantwoordelijkheden moeten
worden verduidelijkt in de wet ‑
geving of in memoranda van over ‑
eenstemming tussen de betrokken
instellingen/autoriteiten.— Er moeten procedures worden
opgezet om te zorgen voor hechte
en regelmatige samenwerking en
informatie‑uitwisseling tussen de
verschillende instanties. Bijzondere
aandacht moet worden besteed
aan de overgangsperiode vóór het
GTM volledig operationeel is.
— De EBA, het GTM en de andere
 nationale toezichthoudende
autoriteiten in de EU die niet
deel  nemen aan het GTM en de
EU‑brede afwikkelingsmechanis ‑
men moeten nauw samenwerken.
Dit verslag werd door de Rekenkamer te Luxemburg vastgesteld op haar
vergadering van 15  mei  2014.
 Voor de Rekenkamer
 Vítor Manuel da SILVA CALDEIRA
 President
41
 Bijlagen
Overzicht van de controleaanpakBijlage I
Controledoel-
stellingen
Controle-
criteria
Methoden
voor hetverzamelenvan controle-informatieHeeft de Commissie de invoering
van nieuwe regelingen goed
beheerd?
- Aanbevelingen door groepen deskundigen.
- Project management Body of Knowledge
(PMBOK-handleiding).
- In beheersplannen en regelgeving op niveau 1
vastgestelde termijnen.
- Wettelijke vereisten in de EBA-verordening
met betrekking tot:/uniF6BD een centraal toegankelijke databank van
geregistreerde financiële instellingen
/uniF6BD de versterking van het Europees Systeem
van nationale depositogarantiestelsels.
- Correcte tenuitvoerlegging van de EU-regels
in de lidstaten, zoals in de desbetreffende richtlijnen is vastgelegd.
- Effectbeoordelingen uitgevoerd
overeenkomstig de richtsnoeren.
- Onderzoek van beheersplannen en
planningsdocumenten.
- Onderzoek van de coördinatie met andere
DG’s.
- Gesprekken met personeelsleden op
sleutelfuncties.
- Vergelijking van de werkelijke publicatiedata
met de geplande data en termijnen.
- Verificatie van relevante documenten.- Onderzoek van de procedures bij de
Commissie.- Onderzoek van de EBA-werkprogramma’s
voor 2011 en 2012.
- Onderzoek van de lijst van het aantal
ambten/het wervingsplan.
- Onderzoek van voortgangsverslagen en
jaarlijkse activiteitenverslagen.
- Gesprekken met personeelsleden op
sleutelfuncties.
- Onderzoek van een reeks relevante colleges
van toezichthouders.
- Onderzoek van notulen.- Analyse van procedures inzake
informatiedeling.
 - Onderzoek van gepubliceerde documenten.Vervulde de EBA haar rol in het
toezicht op het bankwezen op een
doeltreﬀende wijze?Hebben de Commissie en de EBA hun opdrachten naar tevredenheid vervuld bij het
opzetten van de nieuwe regelingen voor het stelsel van regelgeving en toezicht voor
de banksector en werken die nieuwe regelingen op succesvolle wijze?
- Wettelijke vereisten in de EBA-verordening
met betrekking tot:/uniF6BD de oprichting van colleges van toezicht en
de bevordering van beste praktijken;
/uniF6BD bemiddeling;/uniF6BD samenwerking met andere
toezichthoudende autoriteiten;
/uniF6BD de uitwisseling van informatie;
/uniF6BD de organisatie van stresstesten;
/uniF6BD de ontwikkeling van toezichtnormen;/uniF6BD het uitbrengen van richtsnoeren en
aanbevelingen;
/uniF6BD consumentenbescherming.
- Project Management Body of Knowledge
(PMBOK-handleiding).
- Wervingsplan en werkprogramma.- Systeem voor prestatiemeting.42 Bijlagen
Beschrijving van de methoden voor het verzamelen van
controle‑informatie
Vooronderzoek
01
Voorafgaand aan de controle werd een vooronderzoek verricht naar het
beheer door de Commissie van de financiële crisis. DG Interne Markt en
Diensten is het DG dat verantwoordelijk is voor de beleidsmatige reactie van
de Commissie op de crisis in de financiële sector. Dit verkennende werk was
gebaseerd op een onderzoek van belangrijke documenten — zoals de toe ‑
passelijke wetgeving, jaarverslagen en beheersplannen — en vergaderingen
met personeelsleden op sleutelfuncties in verschillende eenheden van de
Commissie, de ECB, het ESRB en de EBA.
 Controlebezoeken aan de Commissie en de EBA
02
Het controleteam bezocht DG Interne Markt en Diensten drie keer om
controle‑informatie te verzamelen. Tijdens deze bezoeken ondervroegen de
controleurs personeel op sleutelfuncties in tien eenheden van het DG:
 —Interne auditcapaciteit;
 —Eenheid 02 — Beleid inzake financiële diensten, betrekkingen met de
Raad;
 —Directoraat A, Eenheid A1 — Personeelsbeheer en planning;
 —Directoraat B, Eenheid B2 — Analyse, impact en evaluatie;
 —Directoraat B, Eenheid B3, Toepassing van de internemarktwetgeving en
het Europees Parlement;
 —Directoraat B, Eenheid B4, Internationale aangelegenheden;
 —Directoraat E, Eenheid E2, Business‑to‑businessdiensten;
 —Directoraat F, Eenheid F2, Corporate governance, maatschappelijke
verantwoordelijkheid;
 —Directoraat F, eenheid F3, Boekhouding en financiële informatie;
 —Directoraat H, Eenheid H1, Bankwezen en financiële conglomeraten.Bijlage I43 Bijlagen
03
Naast de gesprekken werd een dossiercontrole verricht voor een selectie van
negen wetgevingsinitiatieven (zie bijlage IV ).
04
Het controleteam bracht twee bezoeken aan het EBA. Op de horizontale en
ondersteunende eenheden na, bestaat de EBA uit twee directoraten: „Toe ‑
zicht” en „Regelgeving”. Tijdens deze bezoeken werden in totaal 22 themati ‑
sche bijeenkomsten1 georganiseerd met personeelsleden op sleutelfuncties
(over sommige onderwerpen werd tijdens beide bezoeken gesproken).
05
Er werd een dossiercontrole verricht betreffende de werking van de toezicht ‑
houdende colleges voor een selectie van twaalf banken. De dossiers van tien
banken werden geselecteerd en onderzocht met betrekking tot de stresstest
van 2011 en de herkapitalisatie van 2012.
 Informatiebezoeken
06
Afgezien van de bezoeken aan DG Interne Markt en Diensten en de EBA
verzamelde het controleteam informatie over de bankenregelgeving en het
bankentoezicht en vroeg het deskundigen om hun mening:
a) tijdens bezoeken aan de andere ETA’s (de Eiopa en de ESMA), het ESRB, de
ECB en de Europese Federatie voor het bankwezen;
b) tijdens informatiebezoeken in zes lidstaten (de Tsjechische Republiek,
Frankrijk, Duitsland, Spanje, Zweden en het Verenigd Koninkrijk). Door ‑
gaans werden tijdens deze informatiebezoeken de NTA2 en de federatie
van banken bezocht. In Spanje werd ook de FROB (Nationaal Fonds voor
ordelijke herstructurering van het bankwezen) bezocht;1 Het beheer van de EBA, SCARA
(Standing Committee for
Accounting, Reporting and
Auditing — Vast Comité voor
boekhouding, verslaglegging
en accountantscontrole),
consumentenbescherming,
systeemrisico, gemeenschap ‑
pelijke toezichtcultuur,
tenuitvoerlegging van de
wetgeving, IT‑systemen,
personeelszaken, het ESRB,
het gezamenlijk comité,
bemiddeling, stresstesten,
toezichthoudende colleges,
technische normen en
werkprogramma.
 2 In sommige landen, zoals
Duitsland, zijn twee of meer
instellingen belast met het
toezicht op het bankwezen:
Bafin en Bundesbank,
Zweden: Riksbanken en
Finansinspektionen, VK: Bank
of England en de FSA
(Financial Supervisory
Authority).Bijlage I44 Bijlagen Bijlage Ic) Tijdens bezoeken aan de regelgevende instanties en toezichthouders in
twee derde landen: de Verenigde Staten en Canada, namelijk:
 —de Office of the Comptroller of the Currency (VS; toezichthoudende
 instantie op het bankwezen);
 —de Amerikaanse vereniging van banken;
 —het Amerikaanse ministerie van Financiën;
 —de Raad van bestuur van de Federal Reserve Bank (Washington);
 —de Federal Reserve Bank, New York;
 —de Office of the Superintendent of Financial Institutions (Kantoor van de
hoofdinspecteur financiële instellingen) (Canada);
d) door met een panel van deskundigen de eerste controleopmerkingen te
bespreken alvorens het eerste ontwerp van het speciaal verslag voor te
bereiden.45 Bijlagen Bijlage IIBevoegdheden en activiteiten van de EBA
Bevoegdheden van de Unie
volgens het Verdrag
(Artikelen 26 en 114 van het
Verdrag betreffende de werking
van de Europese Unie) Artikel 26:
„1. De Unie stelt de maatregelen vast die ertoe bestemd zijn om de interne markt tot stand te brengen en de werking
ervan te verzekeren, overeenkomstig de bepalingen terzake van de Verdragen.
2. De interne markt omvat een ruimte zonder binnengrenzen waarin het vrije verkeer van goederen, personen,
diensten en kapitaal is gewaarborgd volgens de bepalingen van de Verdragen.
 3. Op voorstel van de Commissie stelt de Raad de noodzakelijke beleidslijnen en voorwaarden vast om een evenwich -
tige vooruitgang in het geheel der betrokken sectoren te garanderen.”
Artikel 114:
„1. Tenzij in de Verdragen anders is bepaald, zijn de volgende bepalingen van toepassing voor de verwezenlijking van
de doeleinden van artikel 26. Het Europees Parlement en de Raad stellen volgens de gewone wetgevingsprocedu -
re en na raadpleging van het Economisch en Sociaal Comité de maatregelen vast inzake de onderlinge aanpassing
van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten die de instelling en de werking van de interne
markt betreffen.”
Bevoegdheden van de
Autoriteit
(Verordening (EU) nr. 1093/2010
van het Europees Parlement en
de Raad)Doelstellingen
a) de verbetering van de werking van de interne markt, daaronder met name begrepen een solide, effectief en
consistent niveau van regulering en toezicht;
b) het verzekeren van de integriteit, transparantie, efficiëntie en ordelijke werking van de financiële markten;
c) de versterking van de internationale coördinatie van het toezicht;
d) het voorkomen van reguleringsarbitrage en het bevorderen van gelijke concurrentievoorwaarden;
e) het waarborgen van behoorlijke regulering en toezicht met betrekking tot het aangaan van kredietrisico’s en
andere risico’s;
f) een betere consumentenbescherming.
 Taken
a) Bijdragen tot de invoering van kwalitatief hoogstaande gemeenschappelijke regulerings- en toezichtnormen en
-praktijken;
b) bijdragen tot de consistente toepassing van de juridisch bindende handelingen van de Unie;
c) stimuleren en vergemakkelijken van de delegatie van taken en verantwoordelijkheden tussen de bevoegde
autoriteiten;
d) nauw samenwerken met het ESRB1;
e) organiseren en verrichten van collegiale toetsingen van de bevoegde autoriteiten;
f) volgen en beoordelen van marktontwikkelingen op haar bevoegdheidsgebied;
g) verrichten van economische marktanalyses om aan te tonen dat de Autoriteit zich van haar taken heeft gekweten;
h) bevorderen van de bescherming van depositohouders en beleggers;
i) bijdragen tot de consistente en samenhangende werking van de colleges van toezichthouders, de monitoring,
beoordeling en meting van het systeemrisico, de ontwikkeling en coördinatie van herstel- en afwikkelingsplan -
nen, waarbij in de gehele Unie een hoge beschermingsgraad wordt geboden aan depositohouders en beleggers
en er methoden voor de afwikkeling van failliet gaande financiële instellingen worden ontwikkeld alsmede een
raming van de noodzaak tot passende financieringsinstrumenten;
j) vervullen van alle andere specifieke taken die in deze verordening of in andere wetgevingshandelingen zijn
vastgesteld;
k) bekendmaken en regelmatig bijwerken van informatie op haar website over haar activiteiten;
l) overnemen, voor zover van toepassing, van de huidige, lopende taken van het Comité van Europese bankentoe -
zichthouders (CEBT).
1 Europees Comité voor systeemrisico’s.46 Bijlagen Bijlage IIOrganisatie Raad van toezichthouders
Samengesteld uit de voorzitter, een vertegenwoordiger per lidstaat (het hoofd van de NTA2), Commissie, ECB3, ESRB,
Eiopa4 en ESMA5.
Raad van bestuur
Samengesteld uit de voorzitter en zes andere leden van de raad van toezichthouders.
Voorzitter
Benoemd door de raad van toezichthouders.
Uitvoerend directeur
Benoemd door de raad van toezichthouders.
De bezwaarcommissie
Gemengd orgaan van de drie ETA’s.
Externe audit
Europese Rekenkamer.
Kwijtingverlenende autoriteit
Europees Parlement.
 In 2013 (2012)  ter beschikking
van de Autoriteit gestelde
middelenBegroting voor 2013 (2012)
26,0 (20,7)  miljoen euro:
waarvan:
subsidie van de Europese Unie: 10,4 (8,3)  miljoen euro
bijdragen van de lidstaten: 15,2 (12,1)  miljoen euro
bijdragen van waarnemers: 0,4 (0,3)  miljoen euro
Personeelsbestand op 31  december  2013 (2012)
93 (68)  tijdelijke personeelsleden
13 (12) arbeidscontractanten
19 (14) gedetacheerde nationale deskundigen
Producten en diensten in 2012 − Publieke raadplegingen over 23 ontwerpen van technische regulerings- en uitvoeringsnormen, waarvan 16 over
kapitaal/eigen middelen.
− Voorlegging aan de Commissie van het eerste ontwerp van technische reguleringsnormen inzake kapitaalvereis -
ten voor centrale tegenpartijen volgens de Europese verordening inzake marktinfrastructuur.
− Publicatie van zes richtsnoeren, vier discussiedocumenten en veertien raadplegingsdocumenten.
− Uitbrengen van zeven adviezen aan de Commissie, het Europees Parlement en de Raad, drie brieven met com -
mentaar over boekhoudkwesties aan de stichting IASB/IFRS en een brief met commentaar over auditkwesties aan
IAASB.
− Follow- up van twee EBA -aanbevelingen: die van juli 2011 over een EU -brede stresstest en die van december 2011
(uit te voeren tegen 30 juni 2012) over herkapitalisatie (toezicht op de kapitaalplannen van banken, bekend -
making van afzonderlijke gegevens over de kapitaalsituatie van 61 banken).
2 Nationale toezichthoudende autoriteit.
3 Europese Centrale Bank.
4 Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen.
5 Europese Autoriteit voor effecten en markten.47 Bijlagen Bijlage II− Werkzaamheden in verband met de colleges van toezichthouders voor meer consistente toezichtspraktijken, een
betere coördinatie van de activiteiten en de uitwerking van gemeenschappelijke besluiten over bedrijfseigen
prudentiële vereisten, met specifieke aandacht voor de veertig grootste internationale banken binnen de EU.
− Deelneming aan 116 vergaderingen en activiteiten van colleges.
 − Ontwikkeling van de EBA -handleiding crisisbeheersing voor de omgang met noodsituaties, die de informatie -
uitwisseling binnen de colleges en met de EBA in noodsituaties betreft.
− Ontwikkeling van een document over goede praktijken voor consistentie in de inhoud en uitwerking van gemeen -
schappelijke besluiten.
− Afgifte van een aantal deskundigenverslagen (bijvoorbeeld een verslag over onderzoek van het prudentiële kader
bij mkb -leningen, over het toezicht in het kader van Bazel III/RKV IV, over de beoordeling van de mededelingen
van banken in antwoord op de in de richtlijn kapitaalvereisten genoemde vereisten van pijler 3, over de werking
van de colleges en de uitvoering van de actieplannen voor colleges enz.).
− Uitvoering van risicoanalyses, beoordeling en toezicht, presentatie van risicoverslagen aan een hele reeks
belanghebbenden (onder andere het jaarverslag aan het Europees Parlement, halfjaarlijkse en driemaandelijkse
bijwerkingen en verslagen, en een wekelijks overzicht betreffende liquiditeits- en financieringsvoorwaarden voor
Europese banken), versterking van de infrastructuur voor risicobeoordeling en -analyse, waaronder het onderzoek
van interne en externe gegevens.
− Input leveren voor en bijdragen aan de herziening van het Europees systeem voor financieel toezicht in het kader
van artikel 81 van de EBA -verordening samen met de ESMA, en de Eiopa (verstrekking van kwantitatieve en
kwalitatieve gegevens en zelfbeoordelingsverslag aan de Commissie).
− Bijdragen aan het programma van het Internationaal Monetair Fonds voor de beoordeling van de financiële sector
in de EU.
− Werkzaamheden betreffende Euribor en benchmark -onderwerpen, verricht samen met de ESMA, inclusief het
uitbrengen van aanbevelingen aan de nationale instanties en die van Euribor -EBF en de nationale instanties en
werk aan beginselen inzake het kiezen van benchmarks.
 − Uitvoering van enquêtes bij de nationale bevoegde instanties over de nationale regels inzake beroepsaansprake -
lijkheidsverzekering en over verantwoorde kredietverstrekking en behandeling van kredietnemers met betalings -
moeilijkheden, publicatie van het „Consumer Trend Report 2012” (consumententrendrapport 2012).
− Organisatie van de EBA -consumentenbeschermingsdag in oktober 2012.
− Oprichting van de Permanente Commissie consumentenbescherming en financiële innovatie (SCConFin) en haar
subgroepen inzake verantwoorde kredietverstrekking en behandeling van uitstaande schulden; indexfondsen en
contracten ter verrekening van verschillen.
− Organisatie en coördinatie van dertien seminars voor personeel van de EBA en van de nationale toezichthoudende
autoriteiten.
− Vaststelling van een reeks essentiële prestatie -indicatoren voor de financiële sector, met regelmatige rapportage
aan de raad van bestuur van de EBA.
− Verdere uitbreiding van het geïntegreerde e -HR-systeem (Allegro) ter bevordering van een efficiënte en transpa -
rante werkomgeving.
− Elf vergaderingen van de raad van toezichthouders (zeven vergaderingen waarbij de deelnemers fysiek bijeen -
kwamen, vier teleconferenties), acht vergaderingen van de raad van bestuur (zes vergaderingen waarbij de
deelnemers fysiek bijeenkwamen, twee teleconferenties).
− Ongeveer 180 vergaderingen van interne comités/groepen/taskforces en panels van de EBA.
 Bron:  Door de Autoriteit verstrekte gegevens.48 Bijlagen Bijlage IIIPanel van deskundigen
 —De heer Dirk Cupei, Europees forum van depositoverzekeraars en
 Vereniging van Duitse banken
 —De heer Farid Aliyev, Europese consumentenorganisatie
 —De heer Karel Lannoo, Centrum voor Europese Beleidsstudies
 —De heer Nicolas Véron, Bruegel‑instituut en Peterson‑instituut voor
 internationale economie
 —De heer Peter Nyberg, Åbo‑Academie, Finland
 —Mevrouw Eva Hüpkes, Raad voor financiële stabiliteit49 Bijlagen Bijlage IVWetgevingsinitiatieven die voor onderzoek zijn
geselecteerd
RKV II: Richtlijn 2009/111/EG van het Europees Parlement en de Raad van
16 september 2009
RKV III: Richtlijn 2010/76/EU van het Europees Parlement en de Raad van
24 november  2010
RKV IV: Richtlijn 2013/36/EU van het Europees Parlement en de Raad van
26 juni 2013 betreffende toegang tot het bedrijf van kredietinstellingen en
het prudentiële toezicht op kredietinstellingen en beleggingsondernemin ‑
gen, tot wijziging van Richtlijn 2002/87/EG en tot intrekking van de Richtlij ‑
nen 2006/48/EG en 2006/49/EG
CKV: Verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad
van 26  juni  2013 betreffende prudentiële vereisten voor kredietinstellin ‑
gen en beleggingsondernemingen en tot wijziging van Verordening (EU)
nr. 648/2012
Kader voor crisisbeheersing: Voorstel voor een richtlijn van het Euro ‑
pees Parlement en de Raad betreffende de totstandbrenging van een
kader voor het herstel en de afwikkeling van kredietinstellingen en
beleggingsondernemingen
Depositogarantiestelsels: Voorstel voor Richtlijn 2009/14/EG van het Europees
Parlement en de Raad van 11 maart 2009
Richtlijn inzake financiële conglomeraten: Richtlijn 2011/89/EU van het
 Europees Parlement en de Raad van 16  november  2011
Herziening van de jaarrekeningenrichtlijnen: Voorstel voor een richtlijn van
het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2011
Herziening van de transparantierichtlijn: Voorstel voor een richtlijn van het
Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2011, COM(2011) 683 final.50 Bijlagen Bijlage VAfwikkelingsmechanismen en depositoverzekering in de
Verenigde Staten en Canada
Afwikkelingsmechanismen in de VS
De regeling voor bankenafwikkeling in de VS wordt beheerd door de Federal
Deposit Insurance Corporation (FDIC). Dit federaal agentschap voor deposito ‑
verzekering heeft in de recente crisis bijna 500 banken afgewikkeld, waar ‑
onder relatief grote zoals de Washington Mutual.
 In 2010 werd de afwikkelingsbevoegdheid van de Federal Deposit Insurance
Corporation bij wet (de Dodd‑Frank Act) uitgebreid tot voor het systeem
relevante bankholdings, filialen van bij de FDIC verzekerde instellingen en
niet‑bancaire financiële instellingen zoals verzekeringsmaatschappijen.
Overeenkomstig de Dodd‑Frank Act moet iedere voor het systeem relevante
financiële instelling op gezette tijden een afwikkelingsplan aan de FDIC en de
Federal Reserve voorleggen, met daarin de plannen van de onderneming voor
een snelle en ordelijke afwikkeling volgens de faillissementswet in de VS.
Programma ter ondersteuning van probleemactiva (Troubled
Asset Relief Program — TARP)1
In 2009 voerden de Amerikaanse toezichthoudende agentschappen2 een
stresstest uit om te bepalen of de grootste Amerikaanse financiële instel ‑
lingen over voldoende kapitaalbuffers beschikten om het hoofd te kunnen
bieden aan de recessie en de onrust op de financiële markten. De financiële
instellingen met meer dan 100 miljard USD aan activa moesten hieraan deel ‑
nemen. De 19 aan de test deelnemende bankorganisaties vormden samen de
kern van het Amerikaanse bankwezen en waren goed voor ongeveer twee
derde van de totale activa van bankholdings in de VS. Tien van de 19 geteste
banken bleken te weinig kapitaal te bezitten. Volgens het ongunstige scena ‑
rio voor de jaren 2009 en 2010 wees de stresstest op een totaal kapitaaltekort
van circa 74,6 miljard USD bij die tien financiële instellingen.
 Het TARP fungeerde als financiële achtervang. Het was een programma van
de Amerikaanse regering voor het verstrekken van kredieten en activawaar ‑
borgen en het doen van investeringen en aankopen in en uit een reeks finan ‑
ciële instellingen om de financiële sector te versterken. De Amerikaanse re ‑
gering stelde via het kapitaalbijstandsprogramma van het TARP rechtstreeks
kapitaal ter beschikking aan die instellingen die volgens de resultaten van de
stresstest kapitaal tekortkwamen. Dankzij de toezegging om alle belangrijke
financiële instellingen te herkapitaliseren werd het vertrouwen van de beleg ‑
gers hersteld en konden de afzonderlijke financiële instellingen voldoende
kapitaal aantrekken in de particuliere markt. Negen3 van de tien instellingen
die volgens de stresstesten onvoldoende kapitaal bezaten, slaagden er im ‑
mers in voldoende kapitaal te vinden op de markten en behoefden derhalve
geen bijkomende middelen uit het TARP .1 In casu gaat het om het deel
van het TARP dat grote
instellingen betrof: de
stresstest (SCAP) en het
Capital Assistance Program
(CAP — kapitaalbijstands ‑
programma).
2 Board of Governors of the
Federal Reserve System (de
raad van gouverneurs van het
FED), Office of the Comptroller
of the Currency (een
toezichthoudende instantie
op het bankwezen) en de
Federal Deposit Insurance
Corporation (Federale Dienst
voor Depositoverzekering).
Het FED in New York werkte
met ongeveer tweehonderd
personeelsleden uiterst actief
mee aan de stresstesten.
 3 Samen waren zij goed voor
98 % van het geïdentificeerde
kapitaaltekort.51 Bijlagen Bijlage VHet Canadese afwikkelingsmechanisme
De Canada Deposit Insurance Corporation (CDIC — Canadese Dienst voor
 Depositoverzekering) verzekert de deposito’s van de bij haar aangesloten
instellingen en is de Canadese bankenafwikkelingsautoriteit. De premies
voor het depositogarantiestelsel worden op gezette tijden door de banken
betaald volgens een op risico gebaseerde aanpak (risico op de balans van de
banken).52 Bijlagen
Een kader voor het herstel en de afwikkeling van banken
De Raad voor financiële stabiliteit (FSB)1 publiceerde in oktober 2011 een
document met de essentiële eigenschappen van doeltreffende afwikkelings ‑
regelingen voor financiële instellingen. Deze vermeldt de kernelementen die
de FSB noodzakelijk acht voor een doeltreffende afwikkelingsregeling. De FSB
stelt dat afwikkelingsautoriteiten kunnen worden gedecentraliseerd, maar
dat dan zeer nauwe samenwerking en sluitende afspraken noodzakelijk zijn.
Voorts moet er bij een afwikkelingsregeling een duidelijk mandaat bestaan,
moeten er snel beslissingen kunnen worden genomen en moet er duidelijk en
transparant opgetreden worden ten aanzien van de deelnemende banken.
Essentiële eigenschappen van doeltreffende
afwikkelingsmechanismen
Afwikkelingsautoriteit
Elk rechtsgebied moet (een) aangewezen administratieve autoriteit(en) hebben,
belast met het uitoefenen van de afwikkelingsbevoegdheden ten opzichte van
ondernemingen binnen het toepassingsgebied van de afwikkelingsregeling
(„afwikkelingsautoriteit”). Wanneer binnen een rechtsgebied verschillende af ‑
wikkelingsautoriteiten actief zijn, dienen hun respectievelijke mandaten, rollen
en verantwoordelijkheden duidelijk te worden bepaald en gecoördineerd.
Wanneer verschillende afwikkelingsautoriteiten zijn belast met de afwik ‑
keling van onderdelen van dezelfde groep binnen een enkel rechtsgebied,
moet in de afwikkelingsregeling van dat rechtsgebied een leidende autoriteit
worden aangewezen die de afwikkeling van de juridische entiteiten binnen
dat rechtsgebied coördineert.
 De afwikkelingsautoriteit moet operationeel onafhankelijk zijn in overeen ‑
stemming met haar wettelijke verantwoordelijkheden, moet transparante
processen en goed bestuur toepassen, moet over adequate middelen
beschikken en moet worden onderworpen aan strenge beoordelings ‑ en
verantwoordingsmechanismen ter beoordeling van de doeltreffendheid van
alle afwikkelingsmaatregelen. Zij dient de deskundigheid, de middelen en de
operationele capaciteit te hebben om afwikkelingsmaatregelen te verrichten
met betrekking tot grote en complexe ondernemingen.
Afwikkelingsbevoegdheden
Het afwikkelingskader moet garanderen dat tijdig en in een vroeg stadium
tot de afwikkeling van een onderneming wordt overgegaan, voordat zij
balansmatig insolvent wordt en voordat heel het eigen vermogen volledig is
weggevaagd.1 De FSB is een internationaal
orgaan dat toezicht houdt op
en aanbevelingen formuleert
over het wereldwijde
financiële stelsel. De raad
werd opgericht na de G20 ‑top
te Londen in april 2009 als
opvolger van het Forum voor
financiële stabiliteit (FSF) . In de
raad zetelen al de grootste
economieën van de G20 , de
FSF‑leden en de Europese
Commissie . Hij is gevestigd in
Bazel, Zwitserland.Bijlage VI53 Bijlagen
Financiering van ondernemingen in afwikkeling
Rechtsgebieden dienen te beschikken over met particuliere middelen
 gefinancierde depositoverzekeringen of afwikkelingsfondsen, of over een
financieringsmechanisme voor terugvordering achteraf — bij de industrie —
van de kosten voor het verstrekken van tijdelijke financiering om de afwikke ‑
ling van de onderneming te vergemakkelijken.
Bron:  Raad voor financiële stabiliteit, Key attributes of effective resolution regimes for financial
institutions (Essentiële eigenschappen van doeltreffende afwikkelingsregelingen voor financiële
instellingen), oktober 2011.Bijlage VI54 Bijlagen
Bibliografie
Alford, D., „The Lamfalussy Process And EU Bank Regulation: Another Step
On The Road To Pan‑European Regulation?” (Het Lamfalussy‑proces en de
regelgeving voor banken in de EU: een volgende stap in de richting van een
pan‑Europese regelgeving?), Annual Review of Banking & Financial Law  [deel
25: 1] blz. 396, 2006.
 Ferran, E., Babis, V., The European Single Supervisory Mechanism  (Het Europees
gemeenschappelijk toezichtmechanisme) , Universiteit van Cambridge, Rech ‑
tenfaculteit, onderzoeksreeks juridische studies, 2013.
Gerhardt, M., Lannoo, K., Options for reforming deposit protection schemes in
the EU (Opties voor de hervorming van de depositobeschermingsregelingen in de
EU), European Credit Research Institute, ECRI Policy Brief nr. 4 (maart 2011).
Goodhart, C., Funding arrangements and burden sharing in banking resolution
(Financieringsregelingen en lastenverdeling bij bankenafwikkeling) , VOX, 2012.
Gortsos, C. VI., The ‘single supervisory mechanism’ a major building‑block
towards a European Banking Union (the full europeanisation of the ‘bank safety
net’) (Het „gemeenschappelĳk toezichtmechanisme”: hoeksteen voor een Euro ‑
pese bankenunie (de volledige Europeanisering van de „achtervang voor ban ‑
ken”), tweede jaarlijkse onderzoeksconferentie van IADI,  2013.
Goyal, R., Koeva Brooks, P ., Pradhan, M., Tressel, T., Dell’Ariccia, G., Leckow, R.,
Pazarbasioglu, C., en een IMF Staff Team, A Banking Union for the Euro Area
(Een bankenunie voor het eurogebied), IMF, 2013.
Gros, D., Schoenmaker, D., European Deposit Insurance: Financing the transition
(Europese Depositoverzekering: Financiering van de overgang) , Centrum voor
Europese Beleidsstudies, CEPS‑commentaar, 2012.
Huertas, T., Nieto, M. J., Banking union and bank resolution: How should the two
meet? (Bankenunie en bankenafwikkeling: waar kunnen beide elkaar vinden?) ,
VOX, 2012.
Kern, A., Bank resolution and recovery in the EU: enhancing banking union?
(Bankenafwikkeling en ‑ herstel in de EU: versterking van de bankenunie?), ERA
Academy of European Law, 2013.
Lannoo, K., Banking Union in three steps (De bankenunie in drie stappen) ,
 Centrum voor Europese Beleidsstudies, CEPS‑commentaar, 2012.
Lannoo, K., Roadmap to banking union: A call for consistency (Routekaart voor
de bankenunie: een oproep tot consistentie) , Centrum voor Europese Beleids ‑
studies, CEPS‑commentaar, 2012.
 Pisani‑Ferry, J., Sapir, A., Véron, N., Wolff, B.G., What Kind of European Banking
Union?  (Welke Europese bankenunie?) , Bruegel, 2012.Bijlage VII55 Bijlagen
Verhelst, S., The Single Supervisory Mechanism: A Sound First Step in Europe’s
Banking Union? (Het Europees gemeenschappelijk toezichtmechanisme: een
verstandige eerste stap naar een Europese bankenunie?) , Egmont, Koninklijk
Instituut voor Internationale Betrekkingen, 2013.
Véron, N., A realistic bridge towards European banking union (Een realistische
brug naar een Europese bankenunie) , Bruegel, 2013.
Véron, N., Europe’s single supervisory mechanism and the long journey towards
banking union (Europa’s gemeenschappelijk toezichtmechanisme en de lange
weg naar de bankenunie) , Bruegel, 2012.
Véron, N., Wolff, B.G., From supervision to resolution: next steps on the road to
European banking union (Van toezicht naar afwikkeling: volgende stappen op de
weg naar een Europese bankenunie) , Bruegel, 2013.
„A Banking Union for the Euro Area: Technical Background Notes” (Een ban ‑
kenunie voor het eurogebied: technische achtergrondinformatie), IMF, 2013.
„Financial markets in Europe: From the Single Market to a Banking Union”
(Financiële markten in Europa: van de interne markt naar een bankenunie),
Duitse Raad van economische deskundigen, jaarverslag 2012/2013, 2013.
 „Key Attributes of Effective Resolution Regimes for Financial Institutions”
(Essentiële eigenschappen van doeltreffende afwikkelingsregelingen voor
financiële instellingen), Raad voor financiële stabiliteit, 2011.Bijlage VII56
Samenvatting
V
De Commissie doet opmerken dat de EBA niet
verantwoordelijk is voor het rechtstreeks toezicht
op financiële entiteiten in de EU. De EBA is opge ‑
richt om het functioneren van de interne markt
te verbeteren, in het bijzonder door een hoog,
effectief en consistent niveau van regelgeving en
toezicht te verzekeren. De Autoriteit moet collec ‑
tieve waarden zoals de stabiliteit van het financiële
stelsel, de transparantie van markten en financiële
producten, en de bescherming van depositohou ‑
ders en beleggers garanderen. Zij moet daarnaast
ten behoeve van de economie in het algemeen ook
regelgevingsarbitrage voorkomen en zorgen voor
gelijke concurrentieverhoudingen en een betere
coördinatie van het internationaal toezicht.
VI
De Commissie doet opmerken dat de EBA een dui ‑
delijk mandaat en de bevoegdheid heeft gekregen
om bindende beslissingen te nemen die de con ‑
vergentie van het toezicht moeten vergroten, en
met name bindende uitspraken te doen in bemid ‑
delingszaken en onderzoeken naar vermeende
inbreuken op de EU‑wet ‑ en ‑ regelgeving.
VIII
De Commissie doet opmerken dat de respectieve
taken en verantwoordelijkheden van de verschil ‑
lende actoren duidelijk zijn omschreven in de
basiswetteksten. Op sommige gebieden is verdui ‑
delijking wellicht nuttig.
 Inleiding
15
De Commissie is van mening dat de rol van de EBA
en die van de ECB duidelijk zijn vastgesteld in de
toepasselijke verordeningen. Zowel in de GTM‑ver ‑
ordening (overwegingen 31 en 32) als in de gewij ‑
zigde EBA‑verordening (overweging 4) wordt bena ‑
drukt dat de oprichting van het GTM geen afbreuk
doet aan de rol en de verantwoordelijkheden van
de EBA. Op sommige gebieden (bv. stresstests, toe ‑
zichthandboek) zal nauwe samenwerking tussen de
Autoriteit en de ECB uiterst cruciaal zijn.Antwoord
van de Commissie
Opmerkingen
25
De Commissie doet opmerken dat zij sinds 2010
ongeveer 30 sets regels heeft voorgesteld om een
passende regulering van en een efficiënt toezicht
op alle financiële actoren, producten en markten te
bewerkstelligen. Daarmee heeft zij alle belangrijke
regels in verband met de G20 ‑toezeggingen en
zelfs meer voorgesteld. Deze regels zijn het basis ‑
kader voor alle 28 de lidstaten van de EU en onder ‑
steunen een goed functionerende eengemaakte
markt voor financiële diensten.
33
De Commissie erkent dat de termijn voor enkele
openbare raadplegingen van haarzelf en de EBA
krap was, maar dat had te maken met het urgente
karakter van de aangelegenheden waarover het
ging. In sommige gevallen diende rekening te wor ‑
den gehouden met data die bv. door de G20 ‑toe ‑
zeggingen waren gedicteerd, met uitzonderlijk
korte raadplegingstermijnen tot gevolg.
34
De Commissie werkt momenteel aan een alomvat ‑
tende beoordeling van de genomen maatregelen.
 Bij effectbeoordelingen wordt uitgegaan van aan ‑
names over toekomstige ontwikkelingen. Het was
moeilijk om bij het uitbreken van de crisis de regel ‑
gevingseffecten te isoleren van andere belangrijke
factoren, waaronder de directe gevolgen van de
financiële crisis (bv. toegenomen risicoaversie,
onzekere marktomstandigheden, uitzonderlijke
monetaire beleidsmaatregelen en lage rente). Er
was geen duidelijk counterfactual scenario waar ‑
tegen de verwachte effecten kwantitatief konden
worden getoetst. De marktomstandigheden van
vóór de crisis kunnen niet als counterfactual dienen,
want een groot deel van de financiële hervormings ‑
agenda is juist bedoeld om een herhaling van
„zeepbellen” te voorkomen.Antwoord van de Commissie 57
Deze technische normen hebben betrekking op:
 — de uitwisseling van informatie tussen de toe ‑
zichthouders van het land van herkomst en van
het land van ontvangst overeenkomstig artikel
50 van Richtlijn 2013/36/EU;
 — de paspoortkennisgevingen overeenkomstig de
artikelen 35, 36 en 39 van Richtlijn 2013/36/EU;
 — de gezamenlijke besluiten over kapitaal ‑ en
liquiditeitsvereisten die door leden van colle ‑
ges moeten worden genomen overeenkomstig
artikel 113 van Richtlijn 2013/36/EU;
 — de werking van de colleges van toezichthou ‑
ders overeenkomstig artikel 116 van Richtlijn
2013/36/EU.
50
De EBA stelt jaarlijks een verslag op. Daarin wordt
de vinger gelegd op de tekortkomingen en te ver ‑
beteren punten in de werking van de colleges van
toezichthouders.
68
Consumentenbescherming wordt in toenemende
mate gezamenlijk ontwikkeld door de ETA’s in het
kader van het „Joint Committee”. De „read‑across” ‑
methode is bijvoorbeeld toegepast op het gebied
van de klachtenbehandeling om vergelijkbare
regels voor alle drie de sectoren (banken, effecten,
verzekeringen), met inachtneming van sectorspeci ‑
fieke verschillen, te waarborgen.
 72
De Commissie doet opmerken dat bescherming van
consumenten en investeerders behoort tot de wet ‑
telijke, aan de ETA’s opgedragen taken. Toegege ‑
ven, de autoriteiten beschikken nog altijd over wei ‑
nig mogelijkheden om wettelijk bindende besluiten
te nemen om bepaalde producten/activiteiten te
verbieden (zie artikel 9, lid 5, van de EBA‑verorde ‑
ning), maar de mogelijkheden zijn ruimer dan de
bevoegdheden stricto sensu.Daarnaast berusten de hervormingen op een
duidelijke alomvattende strategie die ook interna ‑
tionale verbintenissen (G20) omvat. De Commis ‑
sie heeft er doorheen het proces naar gestreefd
coherente regels te ontwikkelen en te waken over
de consistentie. Bij de meeste wetgevingsvoorstel ‑
len was daarom een afzonderlijke effectbeoorde ‑
ling gevoegd. Het merendeel van de wetgevende
handelingen die als onderdeel van de regelgevende
respons op de crisis zijn vastgesteld, bevat.
41
De EBA is opgericht om het functioneren van
de interne markt te verbeteren, in het bijzonder
door een hoog, effectief en consistent niveau van
regelgeving en toezicht te verzekeren. De Autoriteit
moet collectieve waarden zoals de stabiliteit van
het financiële stelsel, de transparantie van mark ‑
ten en financiële producten, en de bescherming
van depositohouders en beleggers garanderen. Zij
moet daarnaast ten behoeve van de economie in
het algemeen ook regelgevingsarbitrage voorko ‑
men en zorgen voor gelijke concurrentieverhoudin ‑
gen en een betere coördinatie van het internatio ‑
naal toezicht.
49
De Commissie doet opmerken dat de rol van de EBA
in de colleges van toezichthouders de facto  beperkt
is, maar wil graag het volgende onderstrepen:
 — De werking van de colleges van toezichthou ‑
ders is er sinds 2011 op vooruitgegaan (zie de
jaarlijkse evaluatie van hun werking door de
EBA).
 — Sinds de goedkeuring van het GTM‑pakket is de
EBA ook bevoegd om vergaderingen van het
college bijeen te roepen.
— Verwacht wordt dat verschillende technische
normen die door de EBA zijn ontwikkeld, in 2014
zullen worden goedgekeurd. De toepassing van
deze normen zal in belangrijke mate bijdragen
tot het harmoniseren van de manier van werken
in de colleges van toezichthouders.Antwoord van de Commissie 58
Aanbeveling 1  — Tweede streepje
De Commissie is het ermee eens en doet opmer ‑
ken dat, tenzij de urgentie zulks rechtvaardigt,
zij zich strikt houdt aan haar richtsnoeren voor
goede praktijken wat betreft de duur van openbare
raadplegingen.
Aanbeveling 1  — Derde streepje
De Commissie is het ermee eens en doet opmerken
dat zij momenteel bezig is met een sectorover ‑
schrijdende analyse van de effecten van het vol ‑
ledige regelgevingspakket.
84
De EBA heeft zich geconcentreerd op de volumi ‑
neuze regelgevingsagenda, wat ten koste is gegaan
van haar taken op het gebied van de convergentie
van het toezicht. De Commissie verwacht dat hierin
op middellange termijn verandering zal komen. De
Commissie doet ook opmerken dat de EBA zowel
de bevoegdheid als het wettelijk mandaat heeft om
op het gebied van de convergentie van het toezicht
beslissingen te nemen en om meningsverschillen
tussen NTA’s te beslechten.
Aanbeveling 3  — Eerste streepje
De Commissie is het met deze aanbeveling eens
en doet opmerken dat de rol van de EBA bij de
stresstesten is versterkt als onderdeel van het
gehele GTM‑pakket.
 Aanbeveling 3  — Tweede streepje
De Commissie is het hiermee eens en verwijst naar
de recentelijk goedgekeurde richtlijn inzake herstel
en afwikkeling van banken (BRR), die in een Euro ‑
pees afwikkelingskader voorziet. Er is een politiek
akkoord over een gemeenschappelijk afwikkelings ‑
mechanisme (GAM), dat een gemeenschappelijke
afwikkelingsraad (GAR) en een gemeenschappelijk
afwikkelingsfonds voor de eurozone omvat, maar
dat nog formeel moet worden goedgekeurd. De
opzet van één of meerdere achtervangmaatrege ‑
len in het kader van het GAM zal parallel daarmee
worden besproken.Zo kan de EBA op grond van artikel 16 van de
EBA‑verordening op eigen initiatief richtsnoeren
uitvaardigen, zonder dat zij daarvoor in de sector ‑
wetgeving specifiek moet zijn gemachtigd.
79
De Commissie is van mening dat de rol en het
mandaat van de EBA stevig zijn verankerd in de
oprichtingsverordening en niet ter discussie kunnen
worden gesteld in memoranda van overeenstem ‑
ming tussen de ECB en autoriteiten van niet‑deel ‑
nemende lidstaten.
Conclusies en aanbevelingen
82
De doelstelling een volwaardige bankenunie tot
stand te brengen, doet geen afbreuk aan het
bestaansrecht van de EBA, waarvoor een funda ‑
mentele rol in de bescherming van de interne markt
is weggelegd.
83
Een sectoroverschrijdende beoordeling van de
effecten van de als reactie op de financiële crisis
aangenomen regelgevingsagenda wordt momen ‑
teel door de Commissie voorbereid.
 Aanbeveling 1  — Eerste streepje
De Commissie is het eens met de aanbeveling dat
de EBA voldoende tijd moet krijgen om technische
normen op te stellen en doet opmerken dat de
volgende aspecten reeds zijn geïmplementeerd:
de Commissie is er overeenkomstig haar wetge ‑
vingsvoorstellen toe gehouden termijnen vast te
stellen voor het uitvaardigen van de technische
normen die gekoppeld zijn aan de inwerkingtreding
van de desbetreffende basishandeling (gewoonlijk
12 maanden, minstens 6 maanden). Belangrijk te
vermelden, is dat de termijnen in laatste instantie
door de medewetgevers worden bepaald. De rest
van de aanbeveling is gericht tot het Parlement en
de Raad.Antwoord van de Commissie 59
Het is raadzaam zich nader te bezinnen op de vraag
hoe de bevoegdheden van de EBA om bindende
besluiten te nemen (bv. bindende bemiddeling,
inbreuken op de EU‑wetgeving) effectiever kunnen
worden gemaakt. Deze vraag zal worden behan ‑
deld in het komende verslag van de Commissie over
de evaluatie van het ESFS.
Bovendien schrijft de GTM‑verordening (overwe ‑
ging 31) duidelijke samenwerking van de ECB met
de ETA’s voor.
Aanbeveling 6  — Eerste streepje
De Commissie is het met deze aanbeveling eens
en doet opmerken dat de rol van de verschillende
vermelde actoren duidelijk is omschreven in de
basiswetteksten, maar dat hun samenwerking en de
implementatie nadere verduidelijking behoeven.
De GTM‑verordening voorziet in memoranda van
overeenstemming tussen bv. de ECB en de NTA’s
van niet‑deelnemende lidstaten.
Aanbeveling 6  — Tweede streepje
De Commissie is het ermee eens en doet opmerken
dat de ECB reeds een besluit heeft aangenomen
inzake de samenwerking van de ECB met en de
coördinatie van de werkzaamheden met de NTA’s.
 Aanbeveling 6  — Derde streepje
De Commissie is het ermee eens en doet opmer ‑
ken dat aan deze vraag is tegemoetgekomen in de
GTM‑verordening (overweging 31).87
De Commissie is het ermee eens en doet opmerken
dat bescherming van consumenten en investeer ‑
ders behoort tot de wettelijke, aan de EBA opgedra ‑
gen taken. Toegegeven, de autoriteiten beschikken
nog altijd over weinig mogelijkheden om wettelijk
bindende besluiten te nemen om bepaalde produc ‑
ten/activiteiten te verbieden (zie artikel 9, lid 5, van
de EBA‑verordening), maar de mogelijkheden zijn
ruimer dan de bevoegdheden stricto sensu.
88
De Commissie is van mening dat op het gebied van
consumentenbescherming een groter beroep zou
kunnen worden gedaan op het Comité van ETA’s.
Niettegenstaande dit het geheel inderdaad inge ‑
wikkelder maakt, zorgt het voor coördinatie en een
coherentere consumentenbescherming.
Aanbeveling 4
De Commissie is het eens met deze aanbeveling
voor wat haar aandeel betreft en doet opmerken
dat de oprichting en de regelmatige bijeenkom ‑
sten van het Comité de uitwisseling van gedachten
m.b.t. consumentenbeschermingskwesties over de
sectoren heen hebben vergemakkelijkt en verbe ‑
terd. Het Comité moet op dit gebied een sleutelrol
hebben. Consumentenbescherming heeft steeds
centraal gestaan bij tal van recente wetgevings ‑
voorstellen van de Commissie (zoals het bank ‑
rekeningvoorstel, PRIPS, de verzekeringsbemid ‑
delingsrichtlijn enz.). Recentelijk is ook de richtlijn
hypothecair krediet aangenomen en is een politiek
akkoord bereikt over MiFIDII.
 90
In de gewijzigde EBA‑verordening (overweging 4)
en de GTM‑verordening (overweging 32) wordt
onderstreept dat de overdracht van toezichthou ‑
dende taken aan de ECB geen afbreuk mag doen
aan de rol en de bestaande bevoegdheden en taken
van de EBA. Men mag niet vergeten dat de EBA zelf
geen toezichthouder is.60
V
EBA onderstreept dat voor belangrijke verbete ‑
ringen inzake de rol van EBA bij de convergentie
van het toezicht in de EU een wijziging van het
mandaat van EBA in de primaire wetgeving vereist
is. Ondanks de beperkte bevoegdheden van EBA
heeft zij aanzienlijke vooruitgang geboekt bij de
verbetering van het grensoverschrijdend toezicht
op banken en bij de werking van de colleges van
toezichthouders.
VI
EBA wijst erop dat zij, ondanks haar beperkte wet ‑
telijke bevoegdheden (bv. het ontbreken van de
bevoegdheid om bindende bemiddeling te ini ‑
tiëren) en het kleine aantal verzoeken om bemid ‑
deling van de nationale bevoegde autoriteiten,
in acht gevallen met succes niet ‑bindende en
bindende bemiddeling heeft uitgevoerd, die alle
werden afgesloten met wederzijds aanvaardbare
oplossingen.
EBA benadrukt dat voor een grotere betrouwbaar ‑
heid van de stresstesten in de hele EU een aan ‑
passing van het mandaat van EBA in de primaire
wet  geving vereist is. Onder de huidige regels
wordt de rol van EBA beperkt tot het „initiëren en
coördineren” van stresstesten, terwijl de wettelijke
verantwoordelijkheid voor de uitvoering ervan
en de contacten met de deelnemende banken bij
de bevoegde autoriteiten blijft. Dit geeft EBA een
grote verantwoordelijkheid en een reputatierisico,
zonder echte controle over de resultaten van de
stresstest.
 VIII
EBA is van mening dat memoranda van overeen ‑
stemming geen geschikte instrumenten zijn om de
taken en verantwoordelijkheden van EBA, de Euro ‑
pese Centrale Bank (ECB) en de nationale bevoegde
autoriteiten te verduidelijken, en zij is van oordeel
dat een dergelijke verduidelijking alleen kan gebeu ‑
ren door wijzigingen van de primaire wetgeving.Samenvatting
III
EBA is er vast van overtuigd dat zij erin geslaagd
is binnen de beperkingen op haar regelgevings ‑
en toezichthoudende taken en bevoegdheden
haar doelstellingen te verwezenlijken. EBA is van
mening dat de beperkingen in de bescherming
van de financiële stabiliteit in de EU te wijten zijn
aan onvolkomenheden in de institutionele opzet
van de monetaire unie, met name het ontbreken
van een geïntegreerd systeem van toezicht en een
gemeenschappelijk financieel vangnet, en niet door
tekortkomingen in de uitvoering van taken door
EBA. Deze onvolkomenheden worden nu met de
oprichting van de bankenunie aangepakt.
Bovendien vertoont het mandaat van EBA op het
gebied van consumentenbescherming een aantal
beperkingen, met name i) dat in de oprichtingsver ‑
ordening geen wetgeving inzake consumenten ‑
bescherming in de werkingssfeer van EBA werd
opgenomen; ii) dat EBA bij de EU ‑richtlijnen van
2011, 2012 of 2013 geen mandaat voor consumen ‑
tenbescherming werd verleend; en iii) dat het
aantal financiële instellingen waarvoor EBA haar
instrumenten kan inzetten beperkt is, en niet alle
financiële instellingen die relevant zijn voor consu ‑
mentenbescherming daar deel van uitmaken.
IV
EBA merkt op dat zij niet betrokken is geweest bij
de voorbereiding van de primaire EU ‑bankwet ‑
geving en geen invloed heeft gehad op de manda ‑
ten en deadlines van EBA in die wetgeving.
 EBA onderschrijft volledig de vereiste processen
van openbare raadpleging met betrekking tot haar
producten en neemt deze nauwgezet in acht, met
inbegrip van de betrokkenheid van de Stakeholder ‑
groep bankwezen. De enkele gevallen waarin de
lengte van de openbare raadpleging afweek van
de beste praktijken van EBA waren te wijten aan
de toezegging om de mandaten op tijd en binnen
de extern door wetgevers bepaalde termijnen te
voltooien, teneinde financiëlemarktdeelnemers
zekerheid te geven.Antwoord van de
Europese BankautoriteitAntwoord van de Europese Bankautoriteit 61
43
De bemiddelingsrol van EBA is beperkt door de
wetgeving. EBA kan geen bindende bemidde ‑
ling initiëren, tenzij in de primaire wetgeving een
specifiek mandaat wordt opgenomen. Verder is
er rechtsonzekerheid over de vraag of EBA kan
ingrijpen op gebieden waar de beoordelingen van
de toezichthoudende autoriteiten uiteenlopen  —
sommigen vinden dat EBA beslissingen van de
nationale autoriteiten slechts naast zich neer kan
leggen in gevallen waarin laatstgenoemden de
Europese wetgeving hebben geschonden. Ondanks
de beperkte bevoegdheden en het kleine aantal
bemiddelingsverzoeken van de nationale bevoegde
autoriteiten heeft EBA haar rol inzake niet ‑bindende
en bindende bemiddeling in acht gevallen met suc ‑
ces gespeeld (twee gevallen die zich voordeden in
de verzoeningsfase van een bindend bemiddelings ‑
verzoek, vijf niet ‑bindende bemiddelingsgevallen
en een informele bemiddeling) en heeft zij in alle
gevallen wederzijds aanvaardbare oplossingen aan ‑
gereikt (vier zaken werden afgesloten met formele,
zij het niet ‑bindende, afspraken en vier gevallen
met informele consensusafspraken).
Voor de rol van EBA in stresstesten, zie het ant ‑
woord van EBA op aanbeveling 3.
Gemeenschappelijk antwoord op de
paragrafen 49, 50, 51 en 52
Zie het antwoord van EBA op aanbeveling 2.
54
In het eerste kwartaal van 2014 ontving EBA twee
verzoeken om bindende bemiddeling van een
natio  nale bevoegde autoriteit.
