None
(15) De programmering via meerjarige en jaarlijkse evaluatieprogramma’s van de in het
kader van deze verordening uitgevoerde activiteiten heeft reeds beweze n meerwaarde
te hebben voor het waarborgen van de voorspelbaarheid en zekerheid. Daarom moet
de Commissie, in samenwerking met de lidstaten, meerjarige en jaarlijkse
evaluatieprogramma’s vaststellen. Deze programma’s moeten ook de nodige
flexibiliteit bied en zodat zij zich in de loop van de tijd kunnen aanpassen aan het
NL 31  NL dynamische karakter van het Schengen acquis . In geval van overmacht moeten de
programma’s in overleg met de betrokken lidstaten kunnen worden  aangepast zonder
de programma’s formeel te hoeven  wijzigen. In het meerjarige evaluatieprogramma,
dat voor zeven jaar wordt vastgesteld, moeten de specifieke prioritaire gebieden
worden aangegeven waarop de periodieke evaluaties betrekking moeten hebben. Deze
aanpak moet meer flexibiliteit, een betere pr ioritering en een evenwichtiger en
strategischer gebruik van alle beschikbare instrumenten mogelijk maken. De
verlenging van het meerjarig evaluatieprogramma van vijf naar zeven jaar zou ook
moeten leiden tot een intensiever, scherper en gerichter toezicht  op de lidstaten, zonder
verlaging van het controleniveau.
(16) De evaluatie - en toezichtactiviteiten moeten worden uitgevoerd door teams die bestaan
uit vertegenwoordigers van de Commissie en uit door de lidstaten aangewezen
deskundigen. Deze vertegenwoor digers en deskundigen moeten over passende
kwalificaties beschikken, met inbegrip van gedegen theoretische kennis en praktische
ervaring. Om de deelname van een voldoende aantal ervaren deskundigen te
bespoedigen en te vereenvoudigen, moet de Commissie in nauwe samenwerking met
de lidstaten een pool van deskundigen samenstellen en in stand houden. De pool moet
de belangrijkste bron van deskundigen voor evaluatie - en toezichtactiviteiten zijn.
 (17) Er moet meer flexibiliteit worden geboden met betrekking tot  de omvang van de
evaluatie - en toezichtsteams teneinde de efficiëntie te vergroten en de administratieve
lasten te verminderen. Daarom moet de Commissie de omvang van de teams
vaststellen en aanpassen al naargelang de behoeften en uitdagingen in verband m et
elke evaluatie - en monitoringactiviteit. Bij het opzetten van de teams moet de
Commissie zoveel mogelijk zorgen voor geografisch evenwicht en roulatie en moet
rekening worden gehouden met de capaciteit van de nationale overheden en de
behoefte aan uitee nlopende profielen. Het beginsel van gedeelde
verantwoordelijkheid, de gewenste voorspelbaarheid en de verbintenis die wordt
aangegaan bij de benoeming van deskundigen voor de pool, houdt in dat de
deskundigen die voor specifieke evaluaties worden uitgenod igd en hun nationale
autoriteiten gehoor moeten geven aan de desbetreffende uitnodiging; het afwijzen van
de uitnodiging moet naar behoren worden gemotiveerd, onder aanvoering van
zwaarwegende professionele - of persoonlijke redenen.
(18) De operationele k osten in verband met de evaluatie - en toezichtactiviteiten (reis - en
verblijfskosten en kosten van eten en drinken) moeten ten laste komen van de
begroting van de Unie. Eventuele extra dagvergoedingen van nationale deskundigen
die deelnemen aan evaluatie - en toezichtmissies en de personeelskosten van degenen
die deze deskundigen tijdens hun afwezigheid vervangen, kunnen worden gedekt door
de nationale programma’s van de lidstaten in het kader van de desbetreffende fondsen
van de Unie, overeenkomstig de doel stellingen en toepasselijke regels van die
fondsen.
 (19) De evaluatieverslagen moeten kort en bondig zijn. Zij moeten gericht zijn op de
tekortkomingen die een aanzienlijke impact hebben en aangeven op welke gebieden
belangrijke verbeteringen mogelijk zijn . Minder belangrijke bevindingen mogen geen
deel uitmaken van de verslagen. Het team moet deze bevindingen desalniettemin aan
het einde van de evaluatieactiviteit meedelen aan de geëvalueerde lidstaat, met
inbegrip van de autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor het desbetreffende
nationale mechanisme voor kwaliteitscontrole. Het team moet actief proberen beste
NL 32  NL praktijken vast te stellen met het oog op vermelding daarvan in de verslagen. Met
name nieuwe en innovatieve maatregelen die de toepassing van de
gemeenschappelijke regels aanzienlijk verbeteren en die door andere lidstaten in de
praktijk zouden kunnen worden gebracht, moeten in het verslag als beste praktijk
worden aangemerkt.
(20) Evaluatieverslagen moeten in de regel aanbevelingen bevatten voor het verhelpen van
vastgestelde tekortkomingen (met inbegrip van schendingen van de grondrechten) en
door de Commissie in één handeling worden vastgesteld bij wijze van een
uitvoeringshandeling via de onderzoeksprocedure bedoeld in artikel 5 van
Verordening  (EU) nr. 182/201136. Wanneer het verslag en de aanbevelingen worden
neergelegd in één document waarvoor één enkele goedkeuringsprocedure geldt,
versterkt dat de intrinsieke band tussen de bevindingen van de evaluatie en de
aanbevelingen. Bovendien moet de versnelde publicatie van de aanbevelingen de
lidstaten in staat stellen de tekortkomingen sneller en efficiënter te verhelpen.
Tegelijkertijd moet het gebruik van de onderzoeksprocedure ervoor zorgen dat de
lidstaten betrokken zijn bij het besluitvormingsp roces dat tot de vaststelling van de
aanbevelingen leidt.
(21) Aangezien de Raad een cruciale rol speelt bij onderlinge druk en er behoefte is aan
politieke discussies, moet de Raad niettemin aanbevelingen aannemen in gevallen die
voor de werking van het S chengengebied van politiek en algemeen belang zijn.
 Dergelijke gevallen moeten worden geacht zich voor te doen wanneer uit een evaluatie
blijkt dat er sprake is van een ernstige tekortkoming, in geval van thematische
evaluaties, of wanneer een evaluatie pl aatsvindt om na te gaan of een lidstaat die
gebonden is door het Schengen acquis  en waarvoor de binnengrenscontroles niet zijn
opgeheven, voldoet aan de voorwaarden om het Schengen acquis  volledig toe te passen
of, in het geval van een lidstaat die niet gebo nden is door het Schengen acquis  en die
heeft gekozen voor de toepassing van delen van het Schengenacquis, om na te gaan of
de lidstaat voldoet aan de voorwaarden voor de gedeeltelijke toepassing van het
Schengen acquis.
(22) Bovendien moeten, wanneer uit ev aluaties blijkt dat er sprake is van een ernstige
tekortkoming, specifieke bepalingen van toepassing zijn om ervoor te zorgen dat
onmiddellijk corrigerende maatregelen worden genomen. Zodra de geëvalueerde
lidstaat in kennis is gesteld van een ernstige tek ortkoming moet deze, gezien het risico
dat een dergelijke tekortkoming met zich meebrengt, onmiddellijk maatregelen
beginnen te nemen om de tekortkoming te verhelpen, en daarbij zo nodig alle
beschikbare operationele en financiële middelen inzetten. Corrig erende maatregelen
moeten worden onderworpen aan kortere uiterste termijnen en een scherpere politieke
controle en scherper politiek toezicht gedurende het hele proces. In dit verband moet
de Commissie de Raad en het Europees Parlement onmiddellijk op de h oogte brengen
wanneer uit een evaluatie blijkt dat er sprake is van een ernstige tekortkoming en
uiterlijk één jaar na de datum van de evaluatie een nieuw bezoek “wegens ernstige
tekortkomingen” organiseren om na te gaan of de lidstaat de betrokken
tekortk omingen heeft verholpen. De Commissie dient een verslag van het nieuwe
bezoek aan de Raad voor te leggen.
36 PB L  55 van 28.2.2011, blz.  13.
 NL 33  NL (23) De vaststelling van een ernstige tekortkoming vereist een grondige beoordeling per
geval op basis van duidelijke criteria met betrekking tot de aard, omvang en mogelijke
impact van de problemen, welke criteria per beleidsterrein kunnen verschillen. Een
bevinding kan als worden aangemerkt als een ernstige tekortkoming op basis van
afzonderlijke, voor de effectieve toepassing van het Schengen acquis  wezenlijke
factoren of op basis van een combinatie van verschillende factoren. Indien echter
wordt aangenomen dat een vastgestelde tekortkoming de algemene werking van het
gebied zonder binnengrenstoezicht in gevaar brengt of op korte termijn kan brengen o f
aanzienlijke negatieve gevolgen kan hebben voor de rechten van individuen, moet een
dergelijke tekortkoming als een ernstige tekortkoming worden beschouwd. Wanneer in
een evaluatieverslag een ernstige tekortkoming bij de uitvoering van het
buitengrenstoe zicht wordt vastgesteld, kunnen de artikelen 21 en 29 van Verordening
(EU) nr. 2016/399 van het Europees Parlement en de Raad37 van toepassing zijn.
 (24) Het evaluatie - en toezichtmechanisme moet een robuuste follow -up- en
toezichtcomponent omvatten, die do or de Commissie, in nauwe samenwerking met de
Raad en het EP, moet worden gewaarborgd, zonder een onevenredige last voor de
betrokken actoren met zich mee te brengen. Evaluaties moeten worden gevolgd door
actieplannen. Bij het opstellen van de actieplannen  moeten de geëvalueerde lidstaten
ten volle rekening houden met de financieringsmogelijkheden van de Unie en optimaal
gebruikmaken van de desbetreffende middelen. Om het proces te versnellen, moet de
Commissie opmerkingen maken over de toereikendheid van d e actieplannen,
bijvoorbeeld in de vorm van een brief. Indien de diensten van de Commissie het
actieplan niet toereikend achten, moet met het oog op een tijdige follow -up, van de
betrokken lidstaat worden verlangd dat hij binnen een maand na ontvangst van de
opmerkingen een herzien actieplan indient. Als regel moet de lidstaat om de zes
maanden een follow -upverslag over de uitvoering van de actieplannen uitbrengen aan
de Commissie en de Raad.
 (25) In het kader van haar toezichtactiviteiten moet de Commissie  de mogelijkheid hebben
om nieuwe bezoeken en controlebezoeken te organiseren. Nieuwe bezoeken moeten
worden georganiseerd om toezicht te houden op de voortgang van de uitvoering van
een actieplan na een evaluatie waarbij ernstige tekortkomingen zijn vastg esteld of na
een evaluatie die voorafgaat aan de volledige toetreding van een lidstaat tot Schengen
(“eerste evaluatie”) en waarbij is geconcludeerd dat de geëvalueerde lidstaat niet
voldeed aan de noodzakelijke voorwaarden voor de toepassing van het
Schen genacquis  op het respectieve geëvalueerde beleidsterrein. Het verslag van het
nieuwe bezoek moet beperkt blijven tot een overzicht van de vooruitgang die is
geboekt bij de uitvoering van de aanbevelingen. Anders kunnen, voor zover dat nodig
wordt geacht, c ontrolebezoeken worden uitgevoerd om toezicht te houden op de
uitvoering van een actieplan na een evaluatie waarbij geen ernstige tekortkoming werd
vastgesteld geacht. Controlebezoeken moeten altijd worden georganiseerd vóór de
afsluiting van een actieplan  na een eerste evaluatie. Wat de vereisten op het gebied van
organisatie en verslaglegging betreft, moeten controlebezoeken eenvoudiger zijn dan
evaluatiebezoeken. Met name moeten daarbij kleinere teams worden ingezet en mogen
deze bezoeken niet tot nieuwe  bevindingen leiden of de vaststelling van een

37 Verordening (EU)  2016/399 van het Europees Parlement en de Raad van 9  maart  2016 betreffende een
Uniecode voor de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode) (PB L  77 van
23.3.2016, blz.  1).
NL 34  NL afzonderlijk verslag vereisen. De Raad moet actiever worden betrokken bij de
toezichtsfase en moet zijn standpunt over de voorgestelde afsluiting van actieplannen
kenbaar maken.
 (26) Het is van essentieel bela ng en wenselijk dat het Europees Parlement en de Raad
regelmatig discussies op politiek niveau houden om het belang van de uitvoering van
het Schengen acquis  onder de aandacht te brengen, lidstaten die de gemeenschappelijke
regels voortdurend schenden ter v erantwoording te roepen en de druk op deze lidstaten
om de vastgestelde tekortkomingen te verhelpen, op te voeren. De Commissie moet
voldoende input leveren om deze besprekingen te bevorderen, onder meer door de
goedkeuring van een alomvattend jaarverslag over de in het voorgaande jaar
uitgevoerde evaluaties en de stand van uitvoering van de aanbevelingen, dat deel
uitmaakt van het verslag over de staat van Schengen. Het Europees Parlement wordt
aangemoedigd resoluties aan te nemen en de Raad moet conclusie s aannemen om de
druk op lidstaten die onvoldoende vooruitgang boeken, te verhogen. Het
“Schengenforum”, dat een unieke mogelijkheid biedt om Schengen op hoog niveau te
bespreken met vertegenwoordigers van het Europees Parlement, de lidstaten en de
Commiss ie, moet een platform bieden voor informele besprekingen met het oog op
een betere uitvoering van het Schengen acquis.
(27) Het bij deze verordening ingestelde evaluatie - en toezichtmechanisme moet een
aanvullende functie vervullen in de zin van het monito ren van de doeltreffendheid van
de praktische uitvoering van het beleid van de Unie door middel van onderlinge
beoordeling. De algemene bevoegdheid van de Commissie om toezicht te houden op
de toepassing van het Unierecht via inbreukprocedures onder contro le van het Hof van
Justitie van de Europese Unie, mag niet worden aangetast.
 (28) De rubriceringsstatus van de verslagen van evaluaties en nieuwe bezoeken moet
worden vastgesteld overeenkomstig de toepasselijke beveiligingsvoorschriften van
Besluit (EU, Eu ratom) 2015/444 van de Commissie38. De geëvalueerde lidstaat  moet
niettemin de mogelijkheid behouden om te verzoeken om de rubricering van het
gehele verslag of delen daarvan overeenkomstig de toepasselijke
beveiligingsvoorschriften.
(29) Gezien de bijzonde re rol die krachtens de laatste zin van artikel 70 van het Verdrag
betreffende de werking van de Europese Unie aan het Europees Parlement en de
nationale parlementen is toebedeeld, en die met betrekking tot de nationale
parlementen wordt benadrukt in artik el 12, punt c), van het Verdrag betreffende de
Europese Unie (VEU), moeten de Raad en de Commissie het Europees Parlement en
de nationale parlementen volledig op de hoogte brengen van de inhoud en de
resultaten van de evaluaties. Indien de Commissie een vo orstel tot wijziging van deze
verordening indient, zal de Raad bovendien overeenkomstig artikel 19, lid 7, punt h),
van zijn reglement van orde39, het Europees Parlement raadplegen teneinde zoveel
mogelijk rekening te houden met het advies van het Europees Parlement alvorens een
definitieve tekst aan te nemen.
38 Besluit (EU, Euratom) 2015/444 van de Commissie van 13 maart 2015 betreffende de
veiligheidsvoorschriften voor de bescherming van gerubriceerde EU -informatie (PB L 72 van
17.3.2015, blz. 53).
39 Besluit 2009/937/EU van de Raad van 1 de cember 2009 houdende vaststelling van zijn reglement van
orde (PB L 325 van 11.12.2009, blz. 35).
 NL 35  NL (30) Wanneer de lidstaten bij het uitvoeren van hun taken in het kader van deze
verordening persoonsgegevens verwerken, is Verordening (EG) nr.  2016/679 van het
Europees Parlement en de Raad40 van toepa ssing. Wanneer de instellingen, organen en
instanties van de Unie bij het uitvoeren van hun taken in het kader van deze
verordening persoonsgegevens verwerken, is Verordening (EU) 2018/1725 van het
Europees Parlement en de Raad41 van toepassing.
(31) Om een vormige voorwaarden voor de uitvoering van deze verordening te waarborgen,
moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend om de
meerjarige en jaarlijkse evaluatieprogramma’s vast te stellen, een standaardvragenlijst
op te stellen en bij t e werken en verslagen van evaluaties en nieuwe bezoeken vast te
stellen. Die bevoegdheden moeten  worden uitgeoefend  in overeenstemming met
Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad42.
(32) De Commissie moet onmiddellijk toepasselij ke uitvoeringshandelingen vaststellen
indien dit, in naar behoren gemotiveerde gevallen die verband houden met een ernstige
tekortkoming, om dwingende redenen van urgentie is vereist.
(33) Overeenkomstig de artikelen  1 en  2 van Protocol nr.  22 betreffende de positie van
Denemarken, dat aan het VEU en het VWEU is gehecht, neemt Denemarken niet deel
aan de vaststelling van deze verordening, die bijgevolg niet bindend is voor, noch van
toepassing is in Denemarken. Aangezien deze verordening voortbouwt op het
Schengen acquis , beslist Denemarken overeenkomstig artikel 4 van het
bovengenoemde protocol binnen een termijn van zes maanden nadat de Raad heeft
beslist over deze verordening of het deze in zijn interne recht zal omzetten.
 (34) Ierland neemt aan deze veror dening deel overeenkomstig artikel 5, lid 1, van Protocol
nr. 19 betreffende het Schengen acquis  dat is opgenomen in het kader van de Europese
Unie, gehecht aan het VEU en het VWEU, en artikel 6, lid 2, van Besluit
2002/192/EG van de Raad43.
(35) Wat IJsland  en Noorwegen betreft, vormt deze verordening een ontwikkeling van de
bepalingen van het Schengen acquis  in de zin van de Overeenkomst tussen de Raad
van de Europese Unie en de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen inzake
de wijze waarop IJsland en Noorwegen worden betrokken bij de uitvoering, de

40 Verordening (EU) 2016/679 van het Europees Parlement en de Raad van 27 april 2016 betreffende de
bescherming van natuurlijke personen in verband met de verw erking van persoonsgegevens en
betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van Richtlijn 95/46/EG (algemene
verordening gegevensbescherming) (PB L 119 van 4.5.2016, blz. 1).
41 Verordening (EU) 2018/1725 van het Europees Parlement en de  Raad van 23 oktober 2018 betreffende
de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de
instellingen, organen en instanties van de Unie en betreffende het vrije verkeer van die gegevens, en tot
intrekking van  Verordening (EG) nr. 45/2001 en Besluit nr. 1247/2002/EG (PB L 295 van 21.11.2018,
blz. 39).
42 Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot
vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van to epassing zijn op de wijze waarop de
lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (PB L 55 van
28.2.2011, blz. 13).
 43 Besluit 2002/192/EG van de Raad van 28 februari 2002 betreffende het verzoek van Ierland deel te
mogen nemen aan bepalingen van het Schengenacquis ( PB L 64 van 7.3.2002, blz. 20 ).
NL 36  NL toepassing en de ontwikkeling van het Schengen acquis  die vallen onder het gebied
bedoeld in artikel 1, punt A, van Besluit 1999/437/EG van de Raad44.
(36) Wat Zwitserland betreft, vormt deze verordening een o ntwikkeling van de bepalingen
van het Schengen acquis  in de zin van de Overeenkomst tussen de Europese Unie, de
Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake de wijze waarop
Zwitserland wordt betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikk eling van
het Schengen acquis  die vallen onder het gebied bedoeld in artikel 1, punt A, van
Besluit 1999/437/EG, in samenhang met artikel 3 van Besluit 2008/146/EG van de
Raad45.
(37) Wat Liechtenstein betreft, vormt deze verordening een ontwikkeling van de
bepalingen van het Schengen acquis  in de zin van het Protocol tussen de Europese
Unie, de Europese Gemeenschap, de Zwitserse Bondsstaat en het Vorstendom
Liechtenstein betreffende de toetreding van het Vorstendom Liechtenstein tot de
Overeenkomst tussen de Europese Unie, de Europese Gemeenschap en de Zwitserse
Bondsstaat inzake de wijze waarop Zwitserland wordt betrokken bij de uitvoering, de
toepassing en de ontwikkeling van het Schengen acquis  die vallen onder het gebied
bedoeld in artikel 1, punt  A, van Be sluit 1999/437/EG, in samenhang met artikel 3 van
Besluit 2011/350/EU van de Raad46.
 (38) Wat Cyprus, Bulgarije, Roemenië en Kroatië betreft, vormt deze verordening een
handeling die op het Schengen acquis  voortbouwt of anderszins daaraan is gerelateerd
in d e zin van respectievelijk artikel  3, lid  1, van de Toetredingsakte van 2003,
artikel  4, lid  1, van de Toetredingsakte van 2005 en artikel  4, lid  1, van de
Toetredingsakte van 2011.
(39) Aangezien de controle overeenkomstig de toepasselijke Schengenevaluatieprocedures
voor Bulgarije, Cyprus, Roemenië en Kroatië reeds is voltooid overeenkomstig hun
respectieve toetredingsakte, dient de controle als bedoeld in artikel 1, lid 2, punt b),
van deze verordening ten aanzien van deze lidstaten niet t e worden verricht.
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
HOOFDSTUK I
ALGEMENE BEPALINGEN

44 Besluit 1999/437/EG van de Raad van 17 mei 1999 inzake bepaalde toepassingsbepalingen  van de door
de Raad van de Europese Unie, de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen gesloten
overeenkomst inzake de wijze waarop deze twee staten worden betrokken bij de uitvoering, de
toepassing en de ontwikkeling van het Schengen acquis  (PB L 176 van 10.7.1999, blz. 31).
45 Besluit 2008/146/EG van de Raad van 28 januari 2008 betreffende de sluiting namens de Europese
Gemeenschap van de Overeenkomst tussen de Europese Unie, de Europese Gemeenschap en de
Zwitserse Bondsstaat inzake de wijze waarop Zwi tserland wordt betrokken bij de uitvoering, de
toepassing en de ontwikkeling van het Schengen acquis  (PB L 53 van 27.2.2008, blz. 1).
 46 Besluit 2011/350/EU van de Raad van 7 maart 2011 betreffende de sluiting namens de Europese Unie
van het Protocol tussen de Europese Unie, de Europese Gemeenschap, de Zwitserse Bondsstaat en het
Vorstendom Liechtenstein betreffende de toetreding van het Vorstendom Liechtenstein tot de
Overeenkomst tussen de Europese Unie, de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat in zake
de wijze waarop Zwitserland wordt betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van
het Schengen acquis  betreffende de afschaffing van controles aan de binnengrenzen en het verkeer van
personen (PB L 160 van 18.6.2011, blz. 19).
NL 37  NL Artikel 1
Onderwerp en toepassingsgebied
1. Bij deze verordening wordt een evaluatie - en toezichtmechanisme ingesteld om
ervoor te zorgen dat de lidstaten het Sch engenacquis doeltreffend toepassen en aldus
bijdragen tot een goed functionerende ruimte zonder controles aan de binnengrenzen.
2. Het ingestelde mechanisme voorziet in objectieve en onpartijdige evaluaties en
toezichtactiviteiten die gericht zijn op:
(a) het controleren van de toepassing van het Schengenacquis in de lidstaten
waarop het volledig van toepassing is, en in de lidstaten waarop volgens het
desbetreffende protocol bij het VEU en het VWEU het Schengenacquis
gedeeltelijk van toepassing is;
(b) het controleren of in de lidstaten ten aanzien waarvan geen besluit van de Raad
is genomen waarbij wordt verklaard dat de bepalingen van het Schengenacquis
geheel of gedeeltelijk moeten worden toegepast, is voldaan aan de nodige
voorwaarden voor de toepassin g van alle relevante onderdelen van het
Schengenacquis;
3. De evaluaties kunnen betrekking hebben op alle aspecten van het Schengenacquis en
rekening houden met het functioneren van de autoriteiten die het Schengenacquis
toepassen.
 Artikel 2
Definities
Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder:
(a) “Schengenacquis”: de bepalingen die in het kader van de Unie zijn opgenomen
overeenkomstig Protocol nr.  Artikel 3
Verantwoordelijkheden en verplichting tot samenwerking
1. De lidstaten en de Commissie zijn gezamenlijk verantwoordelijk voor de uitvoering
van het evaluatie - en toezichtmechanisme en de relevante org anen en instanties van
de Unie dragen overeenkomstig hun respectieve mandaten aan die uitvoering bij.
2. De Commissie is verantwoordelijk voor het opstellen van de jaarlijkse en meerjarige
evaluatieprogramma’s, het formuleren van vragenlijsten, het vastste llen van de
bezoekschema’s, het uitvoeren van bezoeken en het opstellen van evaluatieverslagen
en aanbevelingen. Zij zorgt ook voor de follow -up- en toezichtactiviteiten.
3. De lidstaten en de Commissie werken in elk stadium van de evaluaties volop samen
om te zorgen voor de effectieve uitvoering van deze verordening.
4. De lidstaten nemen alle algemene of bijzondere maatregelen om de Commissie en de
teams te ondersteunen en bij te staan bij de uitvoering van evaluatie - en
toezichtactiviteiten.
Zij zorgen ervoor dat de Commissie en de teams die evaluatie - en toezichtactiviteiten
uitvoeren, in staat zijn hun taken doeltreffend uit te voeren, met name door de
Commissie en de teams de mogelijkheid te bieden rechtstreeks relevante personen te
NL 39  NL benaderen en door op verzoek volledige en ongehinderde toegang te verlenen tot alle
terreinen, gebouwen en documenten, met inbegrip van nationale en interne
richtsnoeren en instructies, ook gerubriceerde.
5. De Commissie is verantwoordelijk voor het regelen van de reis naar  en vanuit de te
bezoeken lidstaat voor de vertegenwoordigers van de Commissie en de deskundigen
van de lidstaten in de teams.
De Commissie draagt de reis - en verblijfkosten van de deskundigen en de in
artikel  16, lid  2, bedoelde waarnemer die aan de bezoe ken deelnemen.
De bezochte lidstaat is verantwoordelijk voor het noodzakelijke vervoer ter plaatse.
 Artikel 4
Soorten evaluatie
1. Bij evaluaties kan het om de volgende soorten gaan:
(a) eerste evaluaties;
(b) periodieke evaluaties;
(c) onaangekondigde evaluaties;
(d) thematische evaluaties.
2. De Commissie kan onaangekondigde evaluaties organiseren, en wel met name:
(a) om praktijken aan de binnengrenzen te evalueren;
(b) wanneer zij kennis krijgt van opkomende of systemische problemen die een
aanzienlijk negatief effect zouden kunnen hebben op de werking van het
Schengengebied;
(c) wanneer zij redenen heeft om aan te nemen dat een lidstaat ernstig tekortschiet
in zijn ver plichtingen uit hoofde van het Schengen acquis , zoals een
beschuldiging van ernstige schendingen van de grondrechten aan de
buitengrenzen.
3. De Commissie kan thematische evaluaties organiseren om met name de uitvoering te
beoordelen van belangrijke wetswij zigingen wanneer deze van toepassing worden,
en van nieuwe initiatieven, of om kwesties binnen verschillende beleidsterreinen of
praktijken van lidstaten die met soortgelijke uitdagingen worden geconfronteerd, te
beoordelen.
Artikel 5
Soorten toezichtactiv iteiten
Toezichtactiviteiten kunnen het volgende omvatten:
NL 40  NL (a) de evaluatie van actieplannen en follow -upverslagen die door de geëvalueerde
lidstaten zijn ingediend;
(b) nieuwe bezoeken;
(c) controlebezoeken.
Artikel 6
Evaluatie - en toezichtmethoden
De in de artikelen 4 en 5 bedoelde evaluatie - en toezichtactiviteiten kunnen worden
uitgevoerd door middel van aangekondigde of onaangekondigde bezoeken en vragenlijsten of
andere methoden op afstand.
Elke evaluatie - en toezichtmethode kan onafhankelijk of in co mbinatie met een andere
methode worden gebruikt, naargelang het geval.
Artikel 7
Samenwerking met organen en instanties van de Unie
1. De Commissie werkt samen met de relevante organen en instanties van de Unie die
betrokken zijn bij de uitvoering van het  Schengen acquis  en met het Bureau van de
Europese Unie voor de grondrechten.
 De Commissie kan regelingen treffen met de organen en instanties van de Unie om
de samenwerking te vergemakkelijken.
2. De Commissie kan de in lid 1 bedoelde organen en instantie s van de Unie verzoeken
overeenkomstig hun respectieve mandaten informatie, statistische gegevens of
risicoanalyses te verstrekken om het situationeel bewustzijn in de zin van
Verordening (EU) 2019/1896 betreffende de uitvoering van het Schengen acquis  door
de lidstaten te verbeteren.
Artikel 8
Samenwerking met Frontex
1. Frontex dient jaarlijks uiterlijk op 31 augustus bij de Commissie en de lidstaten een
risicoanalyse in met het oog op het in artikel  13 van deze verordening bedoelde
jaarlijkse evaluatieprogramma.
2. De in lid 1 bedoelde risicoanalyse heeft betrekking op alle relevante aspecten van het
geïntegreerd grensbeheer en bevat ook aanbevelingen voor onaangekondigde
bezoeken in het volgende jaar, ongeacht de volgorde van de in een bepaald jaar te
evalueren lidstaten zoals vastgesteld in het meerjarige evaluatieprog ramma
overeenkomstig artikel  12.
Die aanbevelingen kunnen betrekking hebben op een regio of specifiek gebied en
bevatten een lijst van ten minste tien specifieke delen van de buitengrenzen en ten
NL 41  NL minste tien specifieke grensdoorlaatposten, specifieke loca ties die relevant zijn voor
de beoordeling van de naleving van Richtlijn 2008/115/EG47 en andere relevante
informatie.
Artikel 9
Samenwerking met Europol
Overeenkomstig artikel 4, lid 1, punt s), van Verordening (EU) 2016/794 van het Europees
Parlement en d e Raad48 verstrekt Europol expertise, analyses, verslagen en andere relevante
informatie ter ondersteuning van de uitvoering van deze verordening.
 Artikel 10
Synergieën met andere evaluatie - en toezichtactiviteiten
1. Om de bekendheid met de werking van het  Schengengebied te vergroten en dubbel
werk en tegenstrijdige maatregelen te voorkomen, maakt de Commissie bij de
voorbereiding van de evaluatie - en toezichtactiviteiten gebruik van de resultaten van
de relevante mechanismen en instrumenten, met inbegrip v an evaluatie - en
toezichtactiviteiten van de organen en instanties van de Unie die betrokken zijn bij de
uitvoering van het Schengen acquis  en van het Bureau van de Europese Unie voor de
grondrechten, alsmede van onafhankelijke nationale toezichtmechanismen  en -
organen en andere nationale kwaliteitscontrolemechanismen.
2. Aanbevelingen uit hoofde van deze verordening vormen een aanvulling op de
aanbevelingen uit hoofde van artikel  32, lid  7, van Verordening (EU) 2019/1896 in
het kader van de kwetsbaarheidsbe oordeling.
3. De Commissie kan de bijzonderheden van evaluatieverslagen, actieplannen en
actualiseringen inzake de uitvoering van de actieplannen op veilige wijze en tijdig
met de in lid 1 bedoelde organen en instanties van de Unie delen.
De informatie -uitwisseling vindt plaats overeenkomstig de mandaten van de
betrokken organen en instanties van de Unie.
Artikel 11
Informatie van derden
Bij de programmering en uitvoering van de evaluatie - en toezichtactiviteiten houdt de
Commissie rekening met informatie v erstrekt door derden, waaronder onafhankelijke
autoriteiten, niet -gouvernementele organisaties en internationale organisaties.
47 Richt lijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 over
gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde
landen die illegaal op hun grondgebied verblijven (PB L 348 van 24.12.2008, blz. 98).
 48 Verordening  (EU) 2016/794 van het Europees Parlement en de Raad van 11  mei 2016 betreffende het
Agentschap van de Europese Unie voor samenwerking op het gebied van rechtshandhaving (Europol)
en tot vervanging en intrekking van de Besluiten 2009 /371/JBZ, 2009/934/JBZ, 2009/935/JBZ,
2009/936/JBZ en 2009/968/JBZ van de Raad (PB L  135 van 24.5.2016, blz.  53).
NL 42  NL HOOFDSTUK II
PROGRAMMERING
Artikel 12
Meerjarig evaluatieprogramma
1. De Commissie stelt, in voorkomend geval na raadpleging van de betrokken organen
en instanties van de Unie, een meerjarig evaluatieprogramma op dat een periode van
zeven jaar bestrijkt en wel ten minste zes maanden voor het begin van de volgende
periode van zeven jaar.
In elke meerjarige evaluatiecyclus ondergaat e lke lidstaat één periodieke evaluatie en
ten minste één onaangekondigde evaluatie of thematische evaluatie.
2. De Commissie stelt het meerjarige evaluatieprogramma vast door middel van een
uitvoeringshandeling. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 29,
lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld. Het meerjarig evaluatieprogramma
wordt door de Commissie toegezonden aan het Europees Parlement en de Raad.
3. In het meerjarige evaluatieprogramma worden de specifieke prioritaire gebieden
vastgesteld die door de periodieke evaluaties moeten worden bestreken en wordt een
voorlopig tijdschema voor die evaluaties opgenomen.
Het bevat een voorlopige lijst van de lidstaten die in een bepaald jaar aan periodieke
evaluaties moeten worden onderworpen, onverminderd de aanpassingen uit hoofde
van lid 4. Bij de voorlopige volgorde waarin de lidstaten aan een periodieke evaluatie
worden onderworpen, wordt rekening gehouden met de tijd die sinds de vorige
periodieke evaluatie is verstreken. Daar bij wordt ook rekening gehouden met de
resultaten van eerdere evaluaties, het tempo waarin de actieplannen worden
uitgevoerd en andere relevante informatie waarover de Commissie beschikt met
betrekking tot de praktijken van de lidstaten.
 4. Ingeval de eval uaties wegens overmacht niet volgens het overeenkomstig lid 3
vastgestelde voorlopige tijdschema kunnen worden verricht, kan de Commissie, in
overleg met de betrokken lidstaten, het tijdschema voor de betrokken evaluaties
aanpassen.
De Commissie stelt het Europees Parlement en de Raad onverwijld in kennis van
dergelijke situaties en van de verwachte gevolgen ervan voor de programmering van
de evaluaties in het kader van het meerjarige evaluatieprogramma.
Artikel 13
Jaarlijks evaluatieprogramma
1. De Commiss ie stelt door middel van een uitvoeringshandeling uiterlijk op 15
november van het jaar dat voorafgaat aan het jaar waarop het programma betrekking
heeft, een jaarlijks evaluatieprogramma op, dat met name gebaseerd is op de
risicoanalyses en andere informa tie die de Commissie overeenkomstig de artikelen 7,
NL 43  NL 8, 9, 10 en 11 heeft verkregen. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in
artikel 29, lid 3, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.
2. Het jaarlijkse evaluatieprogramma bevat een voorlopig tijdsc hema voor de volgende
evaluaties:
(a) periodieke evaluaties van de lidstaten zoals gespecificeerd in het meerjarige
evaluatieprogramma;
(b) eerste evaluatie van een lidstaat nadat deze verklaard heeft gereed te zijn voor
evaluatie;
(c) ten minste één thema tische evaluatie.
3. Het jaarlijks evaluatieprogramma wordt door de Commissie toegezonden aan het
Europees Parlement en de Raad.
Ingeval de evaluaties wegens overmacht niet volgens het overeenkomstig lid 2
vastgestelde voorlopige tijdschema kunnen worden v erricht, kan de Commissie, in
overleg met de betrokken lidstaten, het tijdschema voor de betrokken evaluaties
aanpassen.
De Commissie stelt het Europees Parlement en de Raad onverwijld in kennis van
dergelijke situaties en van de verwachte gevolgen ervan v oor de programmering van
de evaluaties in het kader van het jaarlijks evaluatieprogramma.
Artikel 14
Standaardvragenlijst
1. Door middel van een uitvoeringshandeling stelt de Commissie een
standaardvragenlijst op en werkt zij deze bij.
 Bij het opstellen va n de vragenlijst kan de Commissie de in artikel  7 bedoelde
relevante organen en instanties van de Unie raadplegen.
2. De in lid 1 bedoelde uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 29, lid 2,
bedoelde adviesprocedure vastgesteld.
3. De standaardv ragenlijst heeft betrekking op de tenuitvoerlegging van de
desbetreffende wetgeving en de organisatorische en technische middelen die
beschikbaar zijn voor de uitvoering van het Schengenacquis, met inbegrip van de
middelen die worden vermeld in handboeken,  de Schengencatalogi en relevante
statistische gegevens.
4. Uiterlijk op 1 augustus van elk jaar zendt de Commissie de standaardvragenlijst toe
aan de lidstaten die overeenkomstig het jaarlijkse evaluatieprogramma het volgende
jaar een periodieke evaluatie  moeten ondergaan.
Deze lidstaten dienen hun antwoorden binnen drie maanden na ontvangst van de
standaardvragenlijst in bij de Commissie.
NL 44  NL De Commissie stelt deze antwoorden ter beschikking van de overige lidstaten.
5. Op verzoek van de Commissie actualiseren de geëvalueerde lidstaten hun
antwoorden op de standaardvragenlijst, beantwoorden zij in voorkomend geval
aanvullende vragen voorafgaand aan specifieke evaluaties, en verstrekken zij de
bevindingen van nationale kwaliteitscontrolemechanismen e n interne audits.
HOOFDSTUK III
GEMEENSCHAPPELIJKE BEPALINGEN VOOR EVALUATIE - EN
TOEZICHTACTIVITEITEN
Artikel 15
Deskundigen van de lidstaten
1. De aan evaluatie - en toezichtactiviteiten deelnemende deskundigen van de lidstaten
beschikken over de nodige kwalificaties, met name een gedegen theoretische kennis
van en praktische ervaring op de gebieden die onder het evaluatie - en
toezichtmechanisme vallen, over een grondige kennis van de evaluatiebeginselen, -
procedures en -technieken, en over het vermogen o m daadwerkelijk te
communiceren in een gemeenschappelijke taal.
2. Deskundigen van de lidstaten die overeenkomstig de desbetreffende toetredingsakte
gebonden zijn door het Schengenacquis, maar dat nog niet volledig toepassen,
kunnen deelnemen aan de evalua tie- en toezichtactiviteiten van alle onderdelen van
het Schengenacquis.
 Artikel 16
Opleiding van deskundigen
1. De lidstaten en de Commissie zorgen er in samenwerking met de relevante organen
of instanties van de Unie voor dat de deskundigen van de lidsta ten en de
vertegenwoordigers van de Commissie een passende opleiding krijgen om
Schengenevaluator te worden.
De opleidingen voor Schengenevaluatoren omvatten grondrechtencomponenten die
in samenwerking met het Bureau van de Europese Unie voor de grondrecht en
worden ontwikkeld.
De Commissie houdt, in samenwerking met de relevante organen en instanties van de
Unie, de basisopleidingsprogramma’s bij en zorgt waar nodig voor vervolg - en
opfriscursussen.
2. Voor opleidingsdoeleinden kan in elk team dat periodiek e evaluaties uitvoert, een
“waarnemer” van een lidstaat of van de Commissie worden opgenomen.
Artikel 17
Pool van deskundigen van de lidstaten
NL 45  NL 1. De Commissie vormt in samenwerking met de lidstaten jaarlijks een pool van
deskundigen wier professionele acht ergrond de specifieke prioriteitsgebieden
bestrijkt die in het meerjarige evaluatieprogramma zijn vastgesteld.
2. Parallel aan de opstelling van het jaarlijkse evaluatieprogramma overeenkomstig
artikel  13, lid  1, wijzen de lidstaten op verzoek van de Commi ssie voor de pool van
deskundigen van het daaropvolgende jaar ten minste één gekwalificeerde deskundige
aan per specifiek, in het meerjarige evaluatieprogramma vastgesteld gebied.
3. Afhankelijk van de evaluaties in het jaarlijkse evaluatieprogramma kan de
Commissie in het verzoek de professionele vereisten voor de aan te wijzen
deskundigen nader specificeren.
4. De lidstaten wijzen binnen vier weken na ontvangst van het in lid 2 bedoelde verzoek
deskundigen aan.
5. De lidstaten zorgen ervoor dat de aangewe zen deskundigen voldoen aan de in
artikel  15 bedoelde voorwaarden en aan de specifieke vereisten van het verzoek
inzake de vorming van de pool.
 6. Deskundigen die passende opleiding als bedoeld in artikel  16 hebben ontvangen,
worden aangewezen voor de pool  van deskundigen die wordt gevormd voor het jaar
volgend op het jaar waarin zij de desbetreffende opleiding hebben gevolgd.
7. De Commissie kan ook de respectieve organen en instanties van de Unie bedoeld in
artikel  7 verzoeken om deskundigen voor de pool aan te wijzen.
8. De Commissie beoordeelt de aangewezen deskundigen en bevestigt de selectie van
de deskundigen voor de pool binnen een week.
9. Indien geen van de deskundigen voor de specifieke gebieden aan de in lid 3 bedoelde
eisen voldoet, verzoekt de Commissie de betrokken lidstaat een nieuwe deskundige
voor het betrokken specifieke prioritaire gebied aan te wijzen.
10. De lidstaten zorgen ervoor dat de aangewezen deskundigen beschikbaar zijn voor
evaluaties.
Indien een deskundige niet langer beschikbaar is voor de pool, wijst de betrokken
lidstaat onverwijld een vervanger aan.
11. De Commissie zorgt dat de lijst van deskundigen van de pool actueel is en stelt de
lidstaten in kennis van het aantal aangewezen deskundigen van iedere lidstaat en v an
het profiel van die deskundigen.
Artikel 18
Vorming van de teams
1. De Commissie bepaalt het aantal deskundigen van de lidstaten en
vertegenwoordigers van de Commissie dat aan een team deelneemt op basis van de
bijzonderheden van en de behoeften inzake  de evaluatie - of toezichtactiviteit. De
NL 46  NL Commissie selecteert deskundigen uit de pool van deskundigen om lid te worden van
een team.
2. Bij de selectie van deskundigen houdt de Commissie rekening met de profielen die
nodig zijn voor een bepaalde evaluatie - of toezichtactiviteit, met inachtneming van
de noodzaak geografisch evenwicht en evenwicht wat betreft beroepservaring te
waarborgen en van de capaciteit van de nationale overheidsdiensten.
 Deskundigen van de lidstaten nemen niet deel aan een team dat een  evaluatie - of
toezichtactiviteit verricht in verband met de lidstaat waar zij in dienst zijn.
3. De Commissie nodigt de geselecteerde deskundigen onmiddellijk na de vaststelling
van de datum van de evaluatie - of toezichtactiviteit uit en niet later dan 10  weken
vóór de geplande aanvang van die activiteit. Uitgenodigde deskundigen reageren
binnen een week na ontvangst van de uitnodiging, in overleg met de autoriteiten die
hen hebben aangewezen.
4. In geval van onaangekondigde bezoeken verstuurt de Commissie  de uitnodigingen
uiterlijk twee weken vóór de geplande aanvang van het bezoek. De deskundigen
reageren binnen 72 uur na ontvangst van de uitnodiging, in overleg met de
autoriteiten die hen hebben aangewezen.
5. De Commissie kan de respectieve in artikel  7 bedoelde organen en instanties van de
Unie verzoeken een vertegenwoordiger met relevante beroepservaring en
praktijkervaring aan te wijzen om als waarnemer deel te nemen aan een evaluatie - of
toezichtactiviteit. Voor de uitnodiging en het antwoord daarop gelden de in de leden
3 en 4 vastgestelde uiterste termijnen.
6. Indien een lidstaat voor opleidingsdoeleinden een waarnemer als bedoeld in
artikel  16, lid  2, wenst aan te wijzen, stelt hij de Commissie daarvan ten minste zes
weken vóór de geplande aanvang  van de evaluatie in kennis.
7. De in de leden 5 en 6 bedoelde waarnemers ondersteunen het team op verzoek van de
hoofddeskundigen, maar nemen niet deel aan het interne besluitvormingsproces van
het team.
 8. Indien de Commissie niet ten minste zes weken vó ór de geplande aanvang van de
evaluatie - of toezichtactiviteit, of ten minste één week voor die aanvang in geval van
onaangekondigde bezoeken, een bevestiging ontvangt van de deelname van het
vereiste aantal deskundigen uit de pool, verzoekt de Commissie a lle lidstaten
onverwijld om voor de ontbrekende plaatsen gekwalificeerde deskundigen te
benoemen die geen deel uitmaken van de pool.
9. De lidstaten reageren binnen 72 uur na ontvangst van dat verzoek.
De Commissie wijst een hoofddeskundige van de Commissi e aan en doet een
voorstel voor de benoeming van de hoofddeskundige van de lidstaat. De
hoofddeskundige van de lidstaat wordt zo spoedig mogelijk na de oprichting van het
team door de teamleden benoemd.
De hoofddeskundigen zijn met name verantwoordelijk vo or de algemene planning,
de voorbereidende activiteiten, de organisatie van het team, de uitvoering van de
NL 47  NL evaluatie, de coördinatie van het opstellen van het evaluatieverslag,
kwaliteitscontrole en follow -up en relevante toezichtactiviteiten, al naargelan g het
geval.
Artikel 19
Opzet van bezoeken
1. De teams verrichten alle nodige voorbereidende activiteiten om ervoor te zorgen dat
de bezoeken efficiënt, nauwkeurig en consistent verlopen.
2. Het gedetailleerde programma voor de bezoeken aan een lidstaat of  aan het consulaat
van een lidstaat wordt door de Commissie opgesteld in nauwe samenwerking met de
hoofddeskundigen en de betrokken lidstaat.
Het kan bezoeken aan en vergaderingen met nationale autoriteiten en instanties, niet -
gouvernementele en internatio nale organisaties en andere entiteiten, organen en
instanties omvatten die betrokken zijn bij, deelnemen aan of gevolgen ondervinden
van de uitvoering van het Schengenacquis bij hun samenwerking met de lidstaat
waarop de evaluatie - of toezichtactiviteit be trekking heeft.
 3. In geval van aangekondigde bezoeken wordt de betrokken lidstaat ten minste vier
weken voordat het bezoek plaatsvindt, door de Commissie geraadpleegd en in kennis
gesteld van het tijdschema en het gedetailleerde programma. De Commissie ve rstrekt
vooraf de namen van de teamleden en de waarnemers. De  betrokken lidstaat wijst
een contactpunt aan dat de praktische regelingen in verband met het bezoek treft.
4. Onaangekondigde bezoeken vinden plaats zonder voorafgaande kennisgeving aan de
betro kken lidstaat. Bij wijze van uitzondering kan de Commissie de betrokken
lidstaat ten minste 24 uur van tevoren in kennis stellen van het bezoek wanneer het
hoofddoel van het onaangekondigde bezoek een steekproefsgewijze controle van de
uitvoering van het S chengenacquis is.
De Commissie stelt het gedetailleerde programma voor onaangekondigde bezoeken
vast. Indien de lidstaten van het bezoek in kennis zijn gesteld, kan de Commissie met
de betrokken lidstaat overleggen over het tijdschema en het gedetailleerde
programma.
5. De Commissie kan, in nauwe samenwerking met de lidstaten, richtsnoeren opstellen
en bijwerken voor het uitvoeren van onaangekondigde bezoeken.
Artikel 20
Methoden op afstand
De Commissie kan in samenwerking met de lidstaten richtsnoeren vaststellen voor het
uitvoeren van evaluatie - en toezichtactiviteiten door middel van vragenlijsten of andere
methoden op afstand.
NL 48  NL Artikel 21
Evaluatieverslag
1. Het team stelt na elke evaluatie een evaluatieverslag op.
De Commissie stelt het evaluatievers lag vast door middel van
uitvoeringshandelingen volgens de in artikel 29, lid 3, bedoelde
onderzoeksprocedure. Het evaluatieverslag wordt uiterlijk vier maanden na het einde
van de evaluatieactiviteit vastgesteld.
De Commissie legt het evaluatieverslag voo r aan de nationale parlementen, het
Europees Parlement en de Raad.
 2. Bij de opstelling van het evaluatieverslag houden de teams rekening met de
antwoorden op de standaardvragenlijst, eventuele overeenkomstig de artikelen 7 tot
en met 11 verkregen aanvullende informatie en de bevindingen naar aanleiding van
de evaluatieactiviteit. De evaluatieverslagen kunnen documentair en digitaal
materiaal bevatten ter ondersteuning van de bevindingen. Wanneer een evaluatie
door middel van een bezoek wordt verric ht, stelt het team het evaluatieverslag tijdens
het bezoek op.
De teams dragen de algemene verantwoordelijkheid voor het opstellen van het
evaluatieverslag en het waarborgen van de integriteit en kwaliteit ervan. In geval van
onenigheid probeert het team t ot een compromis te komen.
3. In het evaluatieverslag worden de kwalitatieve, kwantitatieve, operationele,
administratieve en organisatorische aspecten geanalyseerd en worden de bij de
evaluatie vastgestelde tekortkomingen, verbeterpunten en beste praktijk en vermeld.
4. De bevindingen kunnen worden beoordeeld als:
(a) beste praktijk;
(b) in overeenstemming, maar verbetering nodig;
(c) niet in overeenstemming.
5. Het evaluatieverslag bevat aanbevelingen voor corrigerende maatregelen die gericht
zijn op het v erhelpen van de tekortkomingen en het uitvoeren van de verbeterpunten
die bij de evaluatie zijn vastgesteld en geeft een indicatie van de prioriteiten voor de
uitvoering ervan. In het evaluatieverslag kunnen uiterste termijnen worden
vastgesteld voor de ui tvoering van de aanbevelingen. Wanneer uit de evaluatie blijkt
dat er sprake is van een ernstige tekortkoming, zijn de specifieke bepalingen van
artikel  23 van toepassing.
 6. De Commissie zendt het ontwerp -evaluatieverslag binnen vier weken na het einde
van de evaluatieactiviteit toe aan de geëvalueerde lidstaat. De geëvalueerde lidstaat
maakt zijn opmerkingen over het ontwerpevaluatieverslag binnen twee weken na
ontvangst kenbaar. Op verzoek van de geëvalueerde lidstaat wordt uiterlijk vijf
werkdagen na on tvangst van de opmerkingen van de geëvalueerde lidstaat een
NL 49  NL redactievergadering gehouden. De opmerkingen van de geëvalueerde lidstaat kunnen
in het ontwerpevaluatieverslag worden verwerkt.
Artikel 22
Follow -up en toezicht
1. Binnen twee maanden na de vasts telling van het evaluatieverslag dient de
geëvalueerde lidstaat bij de Commissie en de Raad een actieplan in om alle
aanbevelingen uit het evaluatieverslag uit te voeren.
2. Na raadpleging van het team dat de evaluatieactiviteit heeft uitgevoerd, maakt de
Commissie opmerkingen over de toereikendheid van het actieplan, van welke
opmerkingen zij de geëvalueerde lidstaat binnen een maand na de indiening van het
actieplan in kennis stelt. De Raad kan de lidstaten verzoeken opmerkingen over het
actieplan in te d ienen.
Indien de Commissie van oordeel is dat niet aan alle aanbevelingen voldoende
gevolg is gegeven, dient de geëvalueerde lidstaat binnen een maand na ontvangst van
de opmerkingen een herzien actieplan in.
3. De geëvalueerde lidstaat brengt na de vastst elling van het evaluatieverslag om de zes
maanden verslag uit aan de Commissie en de Raad over de uitvoering van zijn
actieplan, totdat de Commissie van oordeel is dat het actieplan volledig is uitgevoerd.
Afhankelijk van de aard van de tekortkomingen en d e stand van uitvoering van de
aanbevelingen kan de Commissie de geëvalueerde lidstaat een andere
verslagleggingsfrequentie voorschrijven.
Wanneer de Commissie van oordeel is dat het actieplan is uitgevoerd, stelt zij de
geëvalueerde lidstaat in kennis van de afsluiting van het actieplan.
 De Commissie stelt het Europees Parlement en de Raad ten minste tweemaal per jaar
in kennis van de stand van de uitvoering van de actieplannen. De Commissie
verstrekt met name informatie over haar opmerkingen inzake de toer eikendheid van
de in lid 2 bedoelde actieplannen, over de resultaten van nieuwe bezoeken en
controlebezoeken en over het eventuele bestaan van een aanzienlijk gebrek aan
vooruitgang bij de uitvoering van een actieplan.
HOOFDSTUK IV
ERNSTIGE TEKORTKOMING EN  SPECIFIEKE VORMEN VAN EVALUATIE
Artikel 23
Specifieke bepalingen in geval in het evaluatieverslag een ernstige tekortkoming wordt
vastgesteld
1. De in de leden 2 tot en met 7 vastgestelde regels zijn van toepassing op evaluaties
waarbij een ernstige tekor tkoming is vastgesteld.
NL 50  NL 2. Aan het einde van de evaluatieactiviteit delen de hoofddeskundigen van de
Commissie en de lidstaten namens het team de geëvalueerde lidstaat mee dat er een
ernstige tekortkoming is vastgesteld.
De geëvalueerde lidstaat neemt onm iddellijk corrigerende maatregelen, waaronder,
indien nodig, het mobiliseren van alle beschikbare operationele en financiële
middelen. De geëvalueerde lidstaat stelt de Commissie en de lidstaten onverwijld in
kennis van de onmiddellijk genomen of geplande corrigerende maatregelen.
Tegelijkertijd stelt de Commissie de in artikel  7 bedoelde, respectieve organen en
instanties van de Unie in kennis van de ernstige tekortkoming zodat zij de
geëvalueerde lidstaat eventueel kunnen ondersteunen. De Commissie stelt ook de
Raad en het Europees Parlement op de hoogte.
3. Het overeenkomstig artikel  21, leden  2, 3 en 4, opgestelde evaluatieverslag gaat met
name in op de bevindingen die tot de vaststelling van een ernstige tekortkoming
hebben geleid. Het bevat geen aanbev elingen. De Commissie zendt het ontwerp -
evaluatieverslag binnen twee weken na het einde van de evaluatieactiviteit toe aan de
geëvalueerde lidstaat.
