None
62015FJ0113_SUM



ARREST VAN HET GERECHT VOOR AMBTENARENZAKEN
VAN DE EUROPESE UNIE
(Enkelvoudige kamer)
20 juli 2016

Charlotte Adriaen e.a.
tegen


Europese Commissie

„Openbare dienst — Ambtenaren — Artikel 45 van het Statuut — Bevorderingsronde 2014 — Algemene uitvoeringsbepalingen van artikel 45 van het Statuut — Lijst van ambtenaren die door de directeuren-generaal en de diensthoofden worden voorgedragen voor bevordering — Niet-opneming van verzoekers naam — Mogelijkheid om de lijst van voor bevordering voorgedragen ambtenaren te betwisten voor het paritair bevorderingscomité — Vergelijkende beoordeling van de verdiensten van de voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren — Adviezen van een paritair orgaan — Motiveringsplicht”

Betreft:

Beroep, ingesteld krachtens artikel 270 VWEU, van toepassing op het EGA-Verdrag op grond van artikel 106 bis ervan, waarmee Charlotte Adriaen en de twaalf andere verzoekers wier namen zijn opgenomen in de bijlage vragen om nietigverklaring van de besluiten van het tot aanstelling bevoegd gezag van de Europese Commissie, dat het personeel van die instelling op 14 november 2014 is meegedeeld, om hen in het kader van de bevorderingsronde 2014 niet te bevorderen naar de hogere rang.
Beslissing:

Het beroep wordt verworpen. Adriaen en de twaalf andere verzoekers wier namen zijn opgenomen in de bijlage dragen hun eigen kosten en worden verwezen in de kosten van de Europese Commissie.
 Samenvatting



Beroepen van ambtenaren – Procesbelang – Noodzaak van persoonlijke grieven
(Ambtenarenstatuut, art. 91)


Ambtenaren – Bevordering – Vergelijkende beoordeling van de verdiensten – Modaliteiten – Beoordelingsbevoegdheid van de administratie – Grenzen – Eerbiediging van het gelijkheidsbeginsel – Noodzaak van een procedure om de subjectiviteit van de beoordelingen van verschillende beoordelaars te kunnen neutraliseren
(Ambtenarenstatuut, art. 45)


Ambtenaren – Bevordering – Vergelijkende beoordeling van de verdiensten – Voorafgaande beoordeling van de dossiers binnen elk directoraat-generaal – Toelaatbaarheid – Latere beoordelingen door het bevorderingscomité en vervolgens door het tot aanstelling bevoegd gezag – Omvang
(Ambtenarenstatuut, art. 45)


Ambtenaren – Bevordering – Klacht van een niet-bevorderde kandidaat – Afwijzend besluit – Motiveringsplicht – Omvang
(Ambtenarenstatuut, art. 25, tweede alinea, 45 en 90)


Ambtenaren – Bevordering – Vergelijkende beoordeling van de verdiensten – Modaliteiten – Door de Commissie ingevoerd stelsel – Opstelling van adviezen door raadgevende organen – Motiveringsplicht – Geen motiveringsplicht
(Ambtenarenstatuut, art. 45)




 Een beroep tot nietigverklaring is slechts ontvankelijk indien de verzoeker belang heeft bij de nietigverklaring van de bestreden handeling. Een dergelijk belang veronderstelt dat de nietigverklaring van die handeling op zich rechtsgevolgen kan hebben voor de belanghebbende of, anders geformuleerd, dat de uitkomst van het beroep in het voordeel kan zijn van de partij die het heeft ingesteld.
Een ambtenaar of functionaris is niet bevoegd om in het belang van de wet of van de instellingen in rechte op te treden en kan tot staving van een beroep tot nietigverklaring slechts hem persoonlijk betreffende grieven aanvoeren.
 (cf. punten 25 en 26)
Referentie:
Hof: beschikking van 8 maart 2007, Strack/Commissie, C‑237/06 P, EU:C:2007:156, punt 64

Gerecht voor ambtenarenzaken: arrest van 26 februari 2013, Labiri/EESC, F‑124/10, EU:F:2013:21, punt 56; beschikkingen van 22 april 2015, ED/ENISA, F‑105/14, EU:F:2015:33, punt 20en aldaar aangehaalde rechtspraak, en 16 december 2015, Bärwinkel/Raad, F‑118/14, EU:F:2015:154, punten 41 en 58



 Het tot aanstelling bevoegd gezag beschikt over een ruime beoordelingsbevoegdheid bij de vergelijkende beoordeling van de verdiensten van de voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren zoals voorzien in artikel 45, lid 1, van het Statuut. De aldus aan het tot aanstelling bevoegd gezag toegekende ruime beoordelingsbevoegdheid wordt echter begrensd door het vereiste dat de vergelijking van de sollicitaties met zorg en onpartijdig moet geschieden, in het belang van de dienst en overeenkomstig het beginsel van gelijke behandeling. In de praktijk moet deze vergelijkende beoordeling plaatsvinden op voet van gelijkheid en op basis van vergelijkbare informatie en inlichtingen.
Er bestaat een grote ongelijksoortigheid in de beoordelingen van de ambtenaren van de verschillende diensten van een instelling en deze ongelijksoortigheid is een bron van problemen wanneer het tot aanstelling bevoegd gezag, met eerbiediging van het gelijkheidsbeginsel, de vergelijkende beoordeling van de verdiensten van alle betrokken ambtenaren moet verrichten.
De verplichting om de verdiensten op gelijke voet en op basis van vergelijkbare informatie en inlichtingen te vergelijken, welke inherent is aan artikel 45 van het Statuut, vereist dus een procedure of methode waardoor de subjectiviteit kan worden weggenomen die het gevolg is van de beoordelingen die de verschillende beoordelaars in de krachtens artikel 43 van het Statuut opgestelde rapporten hebben uitgebracht en die krachtens artikel 45, lid 1, van het Statuut in aanmerking moeten worden genomen.
 Het tot aanstelling bevoegd gezag beschikt echter over de bevoegdheid om de verdiensten te vergelijken volgens de procedure of methode die het het meest geschikt acht. Gelet op de ruime beoordelingsmarge waarover de instelling beschikt om in overeenstemming met haar eigen behoeften op het gebied van organisatie en personeelsbeheer de doelen van artikel 45 van het Statuut te verwezenlijken, bestaat er voor haar immers geen verplichting om een specifiek beoordelings- en bevorderingsstelsel in te voeren.
(cf. punten 42‑45)
Referentie:
Hof: arresten van 1 juli 1976, De Wind/Commissie, 62/75, EU:C:1976:103, punt 17, en 21 april 1983, Ragusa/Commissie, 282/81, EU:C:1983:105, punten 9 en 13

Gerecht van eerste aanleg: arresten van 15 september 2005, Casini/Commissie, T‑132/03, EU:T:2005:324, punt 53en aldaar aangehaalde rechtspraak; 19 oktober 2006, Buendía Sierra/Commissie, T‑311/04, EU:T:2006:329, punt 169, en 14 februari 2007, Simões Dos Santos/BHIM, T‑435/04, EU:T:2007:50, punt 132

Gerecht van de Europese Unie: arrest van 15 januari 2014, Stols/Raad, T‑95/12 P, EU:T:2014:3, punten 29 en 32

Gerecht voor ambtenarenzaken: arresten van 14 juli 2011, Praskevicius/Parlement, F‑81/10, EU:F:2011:120, punt 53; 18 maart 2015, Ribeiro Sinde Monteiro/EDEO, F‑51/14, EU:F:2015:11, punt 41, waartegen hogere voorziening is ingesteld bij het Gerecht van de Europese Unie, zaak T‑278/15 P; 3 juni 2015, Gross/EDEO, F‑78/14, EU:F:2015:52, punt 44, waartegen hogere voorziening is ingesteld bij het Gerecht van de Europese Unie, zaak T‑472/15 P; 22 september 2015, Silvan/Commissie, F‑83/14, EU:F:2015:106, punt 24, waartegen hogere voorziening is ingesteld bij het Gerecht van de Europese Unie, zaak T‑698/15 P; 15 december 2015, Bonazzi/Commissie, F‑88/15, EU:F:2015:150, punten 50 en 62, en 2 maart 2016, Loescher/Raad, F‑84/15, EU:F:2016:29, punt 56



 Bevorderingsbesluiten en de in artikel 45 van het Statuut voorziene vergelijkende beoordeling van de verdiensten behoren tot de uitsluitende verantwoordelijkheid van het tot aanstelling bevoegd gezag.
 Ten eerste schrijft artikel 45, lid 1, van het Statuut weliswaar voor dat het tot aanstelling bevoegd gezag vóór elk bevorderingsbesluit de verdiensten van alle voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren moet vergelijken, doch het kan zich laten bijstaan door de administratieve diensten op verschillende niveaus van de hiërarchische weg, overeenkomstig de beginselen die inherent zijn aan het functioneren van elke administratieve structuur die hiërarchisch is opgebouwd. Zo kan het tot aanstelling bevoegd gezag voorzien in een voorafgaande beoordeling binnen elk directoraat-generaal van de dossiers van de voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren, ook al kan die voorafgaande beoordeling geen vervanging vormen voor de vergelijkende beoordeling die vervolgens moet plaatsvinden door, wanneer het is voorzien, een bevorderingscomité en vervolgens in elk geval door het tot aanstelling bevoegd gezag na afloop van de bevorderingsronde en met het oog op de vaststelling van eventuele bevorderingsbesluiten, daar laatstgenoemde vergelijkende beoordeling de enige is die uitdrukkelijk in het Statuut is voorzien.
 In het kader van de bevorderingsprocedure zoals voorzien in de door de Commissie vastgestelde algemene uitvoeringsbepalingen, kan niet worden toegestaan dat het tot aanstelling bevoegd gezag slechts de verdiensten onderzoekt van de ambtenaren die de beste positie innemen op de lijsten die op het niveau van de directoraten-generaal en de verschillende diensten worden opgesteld. In het kader van de op het niveau van de directoraten-generaal van de instelling gedecentraliseerde bepaling van de voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren die in dat stadium voor bevordering moeten worden voorgedragen aan het tot aanstelling bevoegd gezag, geeft de uitoefening, door de ambtenaren die in dat stadium door hun respectieve directeuren-generaal en diensthoofden niet zijn voorgedragen voor bevordering, van hun in de algemene uitvoeringsbepalingen voorziene recht om bij het paritair bevorderingscomité op te komen tegen die besluiten om hen niet voor te dragen voor bevordering, die ambtenaren echter de mogelijkheid om bij dat paritair orgaan hun verdiensten niet alleen op het niveau van de respectieve directoraten-generaal aan een vergelijkende beoordeling te onderwerpen, maar eveneens op het niveau van de gehele instelling.
 Ten tweede kan het tot aanstelling bevoegd gezag tijdens de fase van voorbereiding van zijn besluiten ter zake van bevordering een raadgevend paritair orgaan een rol laten spelen, zoals het paritair bevorderingscomité, en het kan eveneens bepalen dat dit wordt bijgestaan door een ander, eveneens paritair orgaan, alsmede dat het rekening houdt met de met redenen omklede ontwerpadviezen dat dit orgaan opstelt. Door zich tot die comités te wenden hebben de voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren die door hun directeuren-generaal en diensthoofden niet zijn voorgedragen voor bevordering, in het kader van de beroepsprocedure de mogelijkheid om de aandacht van het tot aanstelling bevoegd gezag op hun geval te vestigen door het op basis van hun betwistingen, van de met redenen omklede ontwerpadviezen en, eventueel, van de aanbevelingen van het paritair bevorderingscomité te dwingen om hun situatie uitvoerig te onderzoeken in het kader van de vergelijkende beoordeling van de verdiensten van alle voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren die het uiteindelijk na afloop van de bevorderingsprocedure verricht met het oog op de vaststelling van de bevorderingsbesluiten.
 (cf. punten 48‑51)
Referentie:
Hof: arrest van 4 februari 1987, Bouteiller/Commissie, 324/85, EU:C:1987:59, punt 11

Gerecht van eerste aanleg: arrest van 30 november 1993, Tsirimokos/Parlement, T‑76/92, EU:T:1993:106, punt 17

Gerecht voor ambtenarenzaken: arresten van 22 september 2015, Silvan/Commissie, F‑83/14, EU:F:2015:106, punten 48 en 50 en aldaar aangehaalde rechtspraak, waartegen hogere voorziening is ingesteld bij het Gerecht van de Europese Unie, zaak T‑698/15 P, en 15 december 2015, Bonazzi/Commissie, F‑88/15, EU:F:2015:150, punten 83 en 89 en aldaar aangehaalde rechtspraak


 Het tot aanstelling bevoegd gezag is weliswaar niet verplicht om de besluiten die het op het gebied van de bevordering neemt te motiveren, doch het dient dat besluit wel te motiveren in het besluit waarin het zich uitspreekt over de klacht, en wel op geïndividualiseerde wijze.
In dit kader moet de vraag of de motivering toereikend is worden beantwoord aan de hand van de feitelijke en juridische context waarin de bestreden handeling is vastgesteld. Daar bevordering overeenkomstig artikel 45 van het Statuut bij selectie door het tot aanstelling bevoegd gezag geschiedt, volstaat het dat de motivering van het besluit tot afwijzing van de klacht verband houdt met de toepassing van de wettelijke en statutaire voorwaarden voor bevordering op de individuele situatie van de ambtenaar.
 Wat de motivering betreft van een besluit genomen in het kader van een procedure waarbij een groot aantal ambtenaren betrokken is, kan van het tot aanstelling bevoegd gezag niet worden verlangd dat het zijn beslissing bij het besluit tot afwijzing van de klacht nader motiveert dan de in de klacht aangevoerde grieven, door met name de redenen uiteen te zetten waarom elk van de bevorderde ambtenaren verdienstelijker was dan de indiener van de klacht. De motivering van de afwijzing van de klacht moet immers slechts betrekking hebben op het voldoen aan de wettelijke voorwaarden waarvan het Statuut de regelmatigheid van de procedure laat afhangen, zodat het tot aanstelling bevoegd gezag niet verplicht is om de niet-bevorderde ambtenaar de vergelijkende beoordeling te laten zien die het over hem en de andere voor bevordering in aanmerking komende ambtenaren heeft uitgebracht noch om in detail uiteen te zetten hoe het tot het oordeel is gekomen dat de bevorderde ambtenaren bevorderd moesten worden.
(cf. punten 61‑63)
Referentie:
Gerecht voor ambtenarenzaken: arrest van 15 december 2015, Bonazzi/Commissie, F‑88/15, EU:F:2015:150, punten 96‑98 en aldaar aangehaalde rechtspraak


 In het kader van het door de Commissie ingevoerde bevorderingsstelsel zijn de paritaire intermediaire groep, een raadgevend orgaan, en het paritair bevorderingscomité niet noodzakelijkerwijs verplicht om hun standpunten in detail te rechtvaardigen.
(cf. punt 65)
Referentie:
Gerecht van eerste aanleg: arrest van 19 oktober 2006, Buendía Sierra/Commissie, T‑311/04, EU:T:2006:329, punt 143

Gerecht voor ambtenarenzaken: arrest van 11 mei 2010, Nanopoulos/Commissie, F‑30/08, EU:F:2010:43, punt 108en aldaar aangehaalde rechtspraak.
