Weekblad van het regt; verzameling van regtszaken, bouwstoffen voor wetgeving, mengelwerk, jrg 35, 1873, no. 3570, 10-04-1873 
Donderdag, 10 April 1873. N\ 3570. WEEKBLAD VAN HET R EGT. REGTSKÜNDIG NIEUWS- EN ADVERTENTIE-BLAD. riJF-EN-DERTIGSTH JAARGANG. JÜ8 ET VERITA8. Dit blad verschijnt des Maandags en Donderdags, en om de veertien dagen ook des Dingsdags. — Prijs per jaargang f 20/ voor de buitensteden franco per post met f 1.00 verhooging.— Prijs der advertentiën, 20 cents per regel. —Bijdragen, brieven, enz., franco aan de Uitgevers.— Agenten voor DuitscAland: Haasenstein en Vogler, te Hamburg. WETGEVING. NIEUWE REGTERLIJKE INRIGTING. Men weet, dat de Tweede Ivamer der Staten-Generaal de beraadslagirijren over het wets-ontwerp , houdende eene nieuwe regterlijke inrig- ting, tot eenen nader te bepalen dag heeft geschorst. Daar de Kamer wi-wens het aanstaande lJaaschfeest tot nadere bijeenkomst is uiteengegaan , zullen die beraadslagingen vooreerst niet voortgezet worden. Nu wij als het ware een rustpunt in die beraadslagingen bereikt neiiben, achten wij het niet ondoelmatig tner te doen volgen de artikelen van het wets-ontwerp, zoo als zij door de Kamer achtervol- geus zij i; aangenomen. EERSTE AEDEELING. VAN BB REGTERLIJKE MAUT IN HET ALGEMEEN. § 1. Van regtsmagt en die haar uitoefenen. Art. 1. Regtsmagt in burgerlijke en strafzaken wordt uitgeoefend door kantongeregten , arrondissements-regtbanken en den Hoogen Raad, behoudens de gevallen, waarin bij bijzondere wetten een andere regter tó aangewezen. Art. 2. De regtsmagt in burgerlijke zaken omvat de kennisneming van alle twistgedingen over eigendom of daaruit voortspruitende regten, over schuldvordering en andere burgerlijke regten, en de vrijwillige regtspraak. Die in strafzaken omvat de kennisneming van alle vervolging tot toepassing van straf. Art. 3. Behalve de regtsmagt, in art. 2 genoemd, en de beslissing, bij andere wetten aan de regterlijke magt opgedragen, behoort aan haar ook de kennisneming van alle vorderingen, welke haar grond niet hebben in het burgerlijk regt, wanneer zij strekken om te verkr'jgen betaling eener geldsom of handhaving van eigendom of eenig ander burgerlijk regt, doch alleen voor zoover de beslissing niet volgens wet of wettelijke verordening aan anderen toekomt. Deze vorderingen worden als burgerlijke zaken behandeld. § 2. Van het openbaar ministerie. Artt. 4—8 (aangehouden). § 3. Van de benoeming der regterlijke ambtenaren. Art. 9. De leden der regterlijke magt worden door Ons benoemd. Art. 10. Van het ontstaan eener vacature in den Hoogen Raad 'Ofdt door dien Raad aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal "'s gegeven , die ter vervulling daarvan eene nominatie van vijf personen aan Ons aanbiedt, ten einde daaruit eene keuze te doen. 'Ü die kennisgeving biedt de Hooge Raad aan de Tweede Kamer ie lijst ter aanbeveling van minstens zes personen aan, in alphasche orde gerangschikt. deArt' leden van en de procureur-generaal bij den Hoogen Raad, oden der arrondissements-regtbanken, alsmede hunne plaatsver"Kers en de kantonregters worden benoemd voor het leven; de vorige ambtenaren van het openbaar ministerie, de griffiers en subi-uut-griffiers tot weder-opzeggens toe. kantonregters-plantsvervangers worden voor vijf jaren aangesteld. 'J 'ijn bij aftreding weder benoembaar. ter- rli' 12' ('° kden der regterlijke magt, behalve de kantonreg5 plaatsvervangers, moeten op eene Rijks-hoogeschool den graad " doctor in de beide regten verkregen hebben, en wel : :':'ert ten minste tien jaren de leden van, de ambtenaren van het P'-'ibaar ministerie en de griffier bij den Hoogen Raad; "•dert ten minste drie jaren de leden van , de ambtenaren van het °Penbaar ministerie en de griffiers bij de arrondissements-regtbanken, ^srnede de kantonregters en de substituut-griffiers bij den Hoogen Art. 13. De leden van de regterlijke magt moeten den ouderdom oercikt hebben: leden van, da ambtenaren van het openbaar ministerie en de griffiers bij den Hoogen Raad van vijf-en-dertig-jaren; r>- leden van, de ambtenaren van het openbaar ministerie en de griKiers bij de arrondissements-regtbanken, alsmede de kantonregters ®n de substituut-griffiers bij den Hoogen Raad, van vijf-en-twintig jaren; de overige, daaronder begrepen de regters-plaatsvervangers , van uriB en twintig jaren. Art. 14. Onvereenigbaar met het lidmaatschap der regterlijke magt, ambt van regter-plaatsvervanger uitgezonderd, is: « betrekking van advokaat, procureur, notaris of deurwaarder; «ik openbaar bezoldigd ambt. doo^Ons'besr T'88 openbare bediening is een bezoldigd ambt, wordt ^,rt" 15, leden van de regterlijke magt, uitgezonderd de regtersp «vervangers, mogen niet zijn kooplieden, noch eenig ander beroep 'jc enen, zelfs niet op naam hunner echtgenooten of door tusschenperaonen. Onder dit verbod is begrepen het bestuur of beheer van eene onderneming van koophandel, scheepvaart of nijverheid. - ^rt. 16. Bloedverwanten of aangehuwden, tot den derden graad ingeloten, mogen niet te gelijk tot hetzelfde regterlijk collegie benogen, noch te zamen als kantonregter, ambtenaar van het openbaar mysterie van het kantongeregt, of griffier werkzaam zijn. '"geval van opkomende zwagerschap na de benoeming, legt hij, aoor wiens huwelijk de zwagerschap ontstaat, zijn ambt neder. Door " kfin echter in dat geval ontheffing van de wet worden verleend aaij de ie(jen van en ambtenaren bij de arrondissements-regtbanken en den Hoogen Raad. Aangehuwden, ten gevolge van zoodanige ontheffing tot hetzelfde regterlijk collegie behoorende, mogen niet als regters of ambtenaren van het openbaar ministerie te zamen zitting hebben bij de behande¬ ling derzelide zaak. Art. 17. De leden der regterlijke magt leggen, elk naar de wijze zijner godsdienstige gezindheid, vóór het aanvaarden van hun ambt den volgenden eed (belofte) af: «Ik zweer (beloof) trouw aan den Koning, gehoorzaamheid aan de wetten van den Staat, en dat ik mijne betrekking met eerlijkheid , naauwgezetheid en onzijdigheid , zonder aanzien van personen , zal waarnemen.» »Ik zweer (beloof), dat ik nimmer eenige giften of geschenken hoegenaamd zal aannemen of ontvangen van éénig persoon, welken ik weet of vermoed in eenige regtszaak te zijn of te zullen worden betrokken, in welke mijne ambtsverrigtingen zouden kunnen te pas komen. «Zoo waarlijk helpe mij God Al mag tig!» («Dat beloof ik.«) Alvorens tot dien eed of belofte te worden toegelaten, leggen zij den volgenden eed (verklaring) van zuivering af: »Ik zweer (verklaar), dat ik middellijk noch onmiddellijk , onder welken naam of voorwendsel ook, tot het verkrijgen mijner aanstelling , aan iemand, wie hij ook zij, iets heb gegeven of beloofd, noch zal geven.» «Zoo waarlijk helpe mij God Almagtig!» («Dat verklaar ik.») De benoeming vervalt, indien deze eeden of beloften niet binnen twee maanden na hare dagteekening zijn afgelegd. In bijzondere gevallen kan deze termijn door Ons worden verlengd. Art. 18. De eed, belofte of verklaring, in het vorig artikel vermeld , wordt afgelegd: door den president en den procureur-generaal bij den Hoogen Raad in Onze handen ■ door de overige leden van, en de advokaten-generaal bij dien Raad mede in Onze handen of ter openbare teregtzittin" van den Raad in handen van den president, daartoe door Ons gemagtigd; door de leden van en de ambtenaren van het openbaar ministerie bij de arrondissements-regtbanken ter openbare teregtzitting dier regt ban ken; door de kantonregters en de ambtenaren van het openbaar ministerie bij de kantongeregten , ter openbare teregtzitting der regtbank van hun arrondissement; door de griffiers, substituut-griffiers en regters-plaatsvervangers, ter openbare teregtzitting van bet collegie of het kantongeregt. waarbii zij benoemd zijn. De eed wordt door de reglers-plaats vervangers bii de regtbanken en de kantongeregten kosteloos afgelegd. Bij bei'benoming van kantonregters-plaatsvervangers wordt geen nieuwe eed, belofte of verklaring vereischt. § 4. Van de regterlijke tucht. Art. 19. De leden van den Hoogen Raad, en van de arrondisse¬ ments-regtbanken , de kantonregters en de regters-plaatsvervangers kunnen , op de vordering van den procureur-generaal door den Hoogen Raad, bij een met redenen omkleed arrest, uit hun ambt worden ontzet: 1». wanneer zij veroordeeld zijn tot gevangenisstraf, do gevange¬ nis-straf, welke geldboete vervangt, of die alleen wegens overtreding van politie is opgelegd, daaronder niet begrepen , of tot zwaardere straf; 2». wanneer zij verklaard zijn in staat van kennelijk onvermogen, of wegens schulden zijn gegijzeld; 3". wegens wangedrag of onzedelijkheid, of bn gebleken voortdu¬ rende achteloosheid in de waarneming van hun ambt, of 4o. wegens overtreding van de artt. 15 , 25 , 26 , 35 of 38, na reeds vooraf voor gelijke overtreding gewaarschuwd te zijn; de regters-plaatsvervangers en de regterliike ambtenaren, aan wie, ingevolge het 3de lid van art. 98, het drijven van eenigen handel of het uitoefenen van eenig ander bedrijf blijft vergund, bovendien, wanneer zij verklaard zijn m staat van faillissement. Zij , wier ontzetting moet worden gevorderd. worden . ten minste veertien dagen te voren, door den procureur-generaal bij den Hoogen Raad, bij gesloten brief, die de redenen der vordering behelst, opgeroepen , ten einde, des verkiezende, in hunne belangen te worden gehoord. De afgifte van den brief aan den opgeroepen ambtenaar geschiedt bij deurwaarders-exploit. De Hooge Kaad kan ook andere personen als getuigen hooren. Het onderzoek heeft plaats in raadkamer. De uitspraak geschiedt in het openbaar. Art. 20. De ambtenaren, in het vorig artikel vermeld, worden, op de wijze, daarbij bepaald, uit hun ambt ontslagen : 1°. bij gebleken ongeschiktheid door meer dan zeventigiangen ouderdom, door aanhoudende ligchaamsziekte, of ten gevolge van zielsziekte; 2°. wanneer zij onder curatele zijn gesteld; of 3°. wegens de aanvaarding van eene betrekking of ambt, onver¬ eenigbaar met het lidmaatschap der regterlijke magt. Voor de aanspraak op pensioen der wegens ongeschiktheid door ziels- of ligchaamsziekten ontslagen ambtenaren wordt geen nader bewijs van de oorzaak der ongeschiktheid gevorderd. Art. 21. De bepalingen van de beide vorige artikelen zijn toepasselijk op den procureur-generaal bij den Hoogen Raad. Bevindt deze zich in een der daarbij omschreven gevallen, dan heeft de toeDassing plaats op de vordering van den advokaat-generaal, daartoe door Ons aangewezen. Art. 22. Elk lid van de regterlijke magt. tegen wien , hetzij een bevel van dagvaarding in persoon, van gevangenneming of gevangenhouding, hetzij magtiging tot opneming in een huis van bewaring of geneeskundig gesticht voor krankzinnigen is verleend, of op wien lijfsdwang is ten uitvoer gelegd, wordt, op de vordering van den procureur-generaal, door den Hoogen Raad in zijne bediening geschorst. De opheffing der schorsing na den afloop van de vervolging , nk het ontslag uit het huis van bewaring of geneeskundig gesticht, of na het ontslag uit de gijzeling, gesclüedt mede op de vordering van den procureur-generaal of op verzoek van den geschorsten regterlijken ambtenaar, den procureur-generaal gehoord. Bevindt zich de procureur-generaal in een der in dit artikel omschreven gevallen, dan geschiedt de vordering op de wijze bii het vorig artikel bepaald. J Art. 23. Schorsing in de bediening brengt geene schorsing mede in het genot der bezoldiging. Art. 24. De presidenten zijn bevoegd, ambtshalve of op de vordering van het openbaar ministerie, aan de leden van hun collegie, de griffiers en substituut-griffiers, die de waardigheid van hun ambt of hunne ambtsbezigheden verwaarloozen, of die zich schuldig maken aan overtreding van de artt. 15, 25, 26, 35 of 38, na hen te hebben gehoord, de noodige waarschuwing te doen. De presidenten der arrondissements-regtbanken hebben gelijke bevoegdheid ten aanzien van de regters-plaatsvervangers bij hun collegie en de binnen het regtsgebied daarvan gevestigde kantonregters, hunne plaatsvervangers en griffiers. De president van den Hoogen Raad heeft gelijke bevoegdheid ten aanzien van de presidenten der arrondissements-regtbanken. § 5. Van de woonplaats, afwezigheid en vervanging der regterlijke ambtenaren. Art. 25. De kantonregters en hunne plaatsvervangers hebben hun vast en voortdurend verblijf binnen het kanton. Zij houden hunne teregtzittingen in de hoofdplaats des kantons. De griffiers bij de kantongeregten hebben hun vast en voortdurend verblijf in de hoofdplaats van het kanton. Om bijzondere redenen kan door Ons eene andere plaats in het kanton voor hun vast en voortdurend verblijf worden aangewezen. Indien het kanton een gedeelte eener gemeente uitmaakt, is het voldoende, dat de kantonregter, zijne plaatsvervangers en de griffier binnen die gemeente hun vast en voortdurend verblijf hebben. De ambtenaren van het openbaar ministerie bii de kantrmowetrton hebben hun vast en voortdurend verblijf ter plaatse, door Ons aan te wijzen. De overige leden der regterlijke magt hebben hun VQfit Pn vr>nrf- durend verblijf in de gemeente, waar hun collegie is gevestigd, of binnen den afstand van duizend meters daarbuiten. Art. 26. De leden der regterliike raast mo?en zich tiiat l*ntr«r rtnn acht dagen van de plaats van hun vast en voortdurend verblijf verwijderen zonder verlof van de ambtenaren, daartoe door Ons aan te wijzen. voor afwezigheid van meer dan veertien dagen wordt verlof vnn het hoofd van het Departement van Justitie gevorderd. Art. 2/. tiet voorgaande artikel is niet van toepassing on de leden der regterlijke magt, tevens leden van de Staten-Generaal, voor zoo¬ verre zij in laatstgenoemde betrekking afwezig moeten zijn. Art. 28. i>ij elke arrondissements-regtbank worden hoogstens viif. bij elk kantongeregt hoogstens vier plaatsvervangers benoemd. Art. 29. De presidenten der regterlijke collegiën worden , bii ver¬ hindering of ontstentenis, vervangen door eenen vice-president of het oudste aanwezige lid, de leden der arrondissements-regtbanken en kantonregters door regters-plaatsvervangers, naar rang van benoeming. Art. 30. Bij verhindering of ontstentenis der leden van het openbaar ministerie bij den Hoogen Raad en de arrondissements-regtbanken wordt hunne dienst waargenomen door eenen raadsheer, regter of regter-plaatsvervanger, daartoe door den president van het collegie aan te wijzen. De ambtenaren van het openbaar ministerie bij de kantongeregten worden, zoo noodig, vervangen door eenen regter-plaatsvervanger bij het kantongeregt, door den kantonregter aan te wijzen. Art. 31. .Bij verhindering of ontstentenis der griffiers en substituut¬ griffiers wordt hunne dienst waargenomen door eenen raadsheer, regter of regter-plaatsvervanger, daartoe door den president aan te wijzen. De griffiers der arrondissements-regtbanken kunnen zich bii de instructie van strafzaken en tot bijwoning van comparitiën in burgerlijke zaken doen vervangen door eenen klerk ter griffie, minstens drie-en-twintig jaren oud, op hunne voordragt door den president benoemd en beeedmd. Bij verhindering of ontstentenis van den griffier van een kanton¬ geregt , worden zijne ambtsverrigtingen waargenomen door een inge¬ zeten van het kanton, minstens dne-en-twmtig jaren oud, uoor den kantonregter te benoemen, tot weder-opzeggens toe, en te beëedigen. Maakt het kanton een gedeelte uit eener gemeente, zoo is net vol¬ doende, dat de benoemde zij ingezeten dier gemeente. Het formulier van de in dit artikel voorgesenreven eeden wordt door Ons bepaald. § 6. Van het beleid der justitie in het algemeen. t , wnrrlpn in hof nnonKoor Ari. öZ. -«.Aio ... uciiauuciu , tenzij de wet het tegendeel bepale, of de regter, om redenen van openbare orde of zedelijkheid, in het audientieblad of proces-verbaal der teregtzitting te vermelden, bevele, dat de behandeling geheel of ten deele met gesioien aeuren piaats nebbe. Alle vonnissen en arresten, daaronder niet begrepen de beschik- lr,'nrrpn increvolöe de wet in rndlrnmoi. J • . .. » —7 ° gsuumcu, wurueu in net rtnp.nhaar uitgesnroken. Zii honrlpn jIp c» i —v giwuucii ui, waarup z.y rusieu , en in strafzaken de artikelen der wet, waarop de veroordeeling rust. Xriaf.nolrnmm» «nn „T 1 ,. 1 ®. «au ecu ui meer aer bepalingen van dit artikel neott nietigheid ten gevolge. Art. 33. Vonnissen of arresten kunnen, op straffe van nietigheid , niet worden gewezen met een ander getal regtors of riadsheeren dan bij deze wet is bepaald. De presidenten" der regterlijke collegiën zijn bevoegd, indien zij het voor de behandeling eener zaak noodig achten, een of meer leden boven het bij de wet bepaald getal als bijzittende leden aan te wijzen. Deze bijzittende leden zijn bij de behandeling der zaak tegenwoordig doch werken niet mede tot het wijzen van het wonnis of arrest, dan' ter vervanging van de leden, het gewone getal uitmakende, die verhinderd worden daaraan deei te nemen. Van dit alles wordt in het audientieblad of proces-verbaal der terectzittiner melding gemaakt. Art. 34. Geen regterlijk ambtenaar mag deelnemen aan de beslissing in eene burgerlijke zaak, door een zijner bloedverwanten of aangehuwden in de regte linie bepleit. Deze bepaling is ook toepasselijk op de behandeling van zaken bij den kantonregter. Art. 35. Buiten de teregtzitting mag geen lid van een regterlijk collegie over een geschil, bij dat collegie aanhangig of dat hij weet of vermoedt dat daarbn aanhangig worden zal, zien Hetzij regtstreeks of zijdelings in eenig afzonderlijk onderhoud inlaten met partijen of een van haar of met hare advokaten ot procureurs, ot atzonderlijk van hen onderrigtmg ot schrifturen aannemen. Art 36. In alle zaken doet de president hoofdelijke omvraag. Beginnende met den commissaris of rapporteur, vraagt hij de andere leden"vnn het jongste af tot het oudste toe en brengt daarna zelf zijn eevoelen lilt. Na verdere beraadslaging heeft de stemming in diezelfde orde nlaats. Een afwezend lid kan zijn gevoelen niet door een zijner medeleden doen voordragen, noch schriftelijk indienen. Art. 37. Elke beslissing geschiedt bij volstrekte meerderheid. Wanneer meer dan twee gevoelens zijn nitgebragt, waarvan geen de volstrekte meerderheid heeft, moet de kleinste minderheid zich bij eene der betrekkelijke meerderheden voegen. Wanneer in strafzaken de stemmen staken, wordt het gevoelen gevolgd, dat het meest in het voordeel van den beklaagde is. Wanneer bij het bestaan van meer dan twee verschillende gevoe lens de stemmen voor al de gevoelens of wel voor die, waarvoor de minste stemmen zijn nitgebragt, gelijkstaan, voegen zich de stemmen, die het voor den beklaagde ongunstigst van die gevoelens hebben ge¬ uit. bii een der andere. Heeft het geval, in de laatste zinsnede bedoeld, in andere zaken plaats, dan wordt de beslissing opgemaakt, zoo als die het meest overeenkomt met het gevoelen der meeste leden. Art. 38. De leden van de regterlijke magt zijn verpligt het geheim te bewaren omtrent de gevoelens en de stemmen, die in raadkamer over aldaar behandelde regtszaken ziin uitgebragt. Zii zijn daartoe evenzeer verpligt omtrent alle zoodanige onderwer¬ pen , tot welker geheime behandeling in raadkamer besloten is, of waarvan ae geneimnouuing uij ue wet woruc opgeiegu. Art. 39. De regterlijke collegiën en ambtenaren zijn onderling ver- DÜ2t gevolg te geven aan letreren-requisitoriaal ten dienste der justitie. ook wanneer zij zijn uitgevaardigd door regterlijke collegiën of ambtenaren in eene der koloniën of bezittingen van het Rijk in andere werelddeelen, of in het buitenland door consulaire regtbanken of consulaire ambtenaren, wien de uitoefening van regtsmagt krachtens de wet is opgedragen. Zij voldoen aan soortgelijke verzoeken van vreemde collegiën of ambtenaren, of rigten die tot hen, volgens door Uns vast te stellen regels. TWEEDE AE DEELING. van de regterlijke magt in het bijzonder. § 1. Van de kantongeregten. Art. 40. De zetels der kantongeregten en hun regtsgebied onder¬ gaan voor alsnog geene verandering. Art. 41. (Aangehouden.) Art. 42. Onverminderd de werkzaamheden en bevoegdheden, den kantonregters bij andere wetten opgedragen, spreken zij regt in de zaken in de volgende artikelen, aan hunne kennisneming onderworpen, Art. 43. De kantonregters nemen kennis : 1°. van alle persoonlijke vorderingen, het bedrag van ƒ200 in hoofdsom met te boven gaande; 2". van alle vorderingen tot betaling van interessen tot een gelijk bedrag, ook dan, wanneer de inschuld, waarvan zij gevorderd worden, meer dan f 200 bedraagt; 3°. van alle vorderingen tot betaling van grondrenten, tienden, erfpachten en andere schuldpligtigheden van dien aard, tot een gelijk bedrag ; 4°. van alle vorderingen tot opeisching van roerende zaken, indien de eischer de waarde op f 200 of minder bepaalt en ter keuze van den verweerder laat, in plaats van de zaken zelve, hare waarde te geven. De regter verwijst partijen naar de arrondissements-regtbank, wanneer, bij verwering tegen eene der vorderingen, in dit artikel omschreven, de regtstitel wordt betwist, met het gevolg, dat een geschil te beslissen is over eene onbepaalde waarde of eene waarde,/200 te boven gaande. Art. 44. De kantonregters nemen kennis : 1°. van alle vorderingen tot zoodanig herstel aan verhuurde onroerende goederen, als bij de wet ten laste van den huurder is 2°. van alle vorderingen tot betaling van arbeidsloonen van werk¬ lieden, van loonen van dienstboden en tot uitvoering van overeenkomsten tusschen meesters en hunne dienstboden of werklieden; 3». van alle vorderingen wegens verborgen gebreken bij verkoop of ruiling van dieren; 4°. van de burgerlijke vordering ter zake van laster, hoon of beleediging, zoowel wanneer alleen eene vergoeding in geld, mits niet hooger dan ƒ 200, wordt gevorderd, als wanneer een andere eisch tot betering daarnevens of wel deze alleen gedaan wordt. Art. 45. De kantonregters nemen kennis van de vorderingen tot ontbinding van huur, en dien ten gevolge tot ontruiming van onroerende goederen, indien de huurprijs, voor een jaar berekend, niet meer bedraagt dan f 200. Art. 46. De kantonregters nemen kennis van alle vorderingen tot ontruiming van het gehuurde nii het verstrijken van den huurtijd. De regter verwijst partijen naar de arrondissements-regtbank, indien de verweerder ontkent, dat de huurtijd geëindigd is en de huurprijs, over een jaar berekend, meer bedraagt dan ƒ 200. Art. 47 (verworpen). Art. 48. De kantonregters nemen kennis van de vordering tot vanwaarde-verklaring van een beslag ter bewaring van regt, wanneer de vordering, ter zake waarvan het beslag gelegd is, tot hunne bevoegdheid behoort. Zij nemen in hetzelfde geval kennis van de vordering tot opheffing van zoodanig beslag. Art. 49. De kantonregters nemen kennis van de vordering tot vanwaarde- of nietig-verklaring van een gedaan aanbod van betaling of van eene geregtelijke bewaargeving, wanneer de waarde der zaak of de geldsom, die aangeboden of in bewaring gesteld is, hunne bevoegdheid niet overschrijdt. Art. 50. De kantonregters nemen kennis van eiken eisch in recon¬ ventie , die, wat het onderwerp des seschils betreft, tot hunne bevoegd¬ heid behoort, ook dan, wanneer het beloop van dien eisch, gevoegd bij dat van den eisch in conventie, die bevoegdheid te boven gaat. Wanneer zij, met opzigt tot het onderwerp van het geschil, onbe voegd zijn om kennis te nemen van den eisch in reconventie, kunnen zij of de kennisneming van den eisch in conventie aan zich houden öf beide gedingen verwijzen naar den regter, die bevoegd is om van den eisch in reconventie kennis te nemen. Art. . . . (nieuw). In de zaken, bedoeld bij de artt. 43 en 44, doen de kantonre; ters uitspraak in het hoogste ressort, wanneer het bedrog der vorde ;ring, of het geschil, dat ten gevolge van de betwisting van den regtstitel te beslissen is, eene waarde van f 50 niet te boven gaat in de zaken, bedoeld bij de artt. 45 en 46, wanneer de huur, over een jaar berekend , met hooger is dan f 50 , en verder in die zaken waarvan de kennisneming in het hoogste ressort hun bij andere wetten is opgedragen. In alle andere zaken zijn de vonnissen en beschikkingen van den kantonregter aan hooger beroep onderworpen. Art. 51. Partijen , bevoegd tot het aangaan van dading en com¬ promis , kunnen de beslissing van de daarvoor vatbare geschillen opdragen aan eenen kantonregter ter harer keuze. De kantonregter is verpligt aan die opdragt te voldoen , welke ook de aard van het geschil of de waarde van het betwiste voorwerp zij. Tegen zijne uitspraak is geen hooger beroep toegelaten, ten ware partijen het zich bij de opdragt hebben voorbehouden. Art. 52. Partijen, tot het aangaan van dading en compromis bevoegd, kunnen in zaken, die daarvoor vatbaar zijn, afstand doen van het regt van hooger beroep van de vonnissen van kantonregters. HOOGE ItAAD DER NEDERLANDEN. Hauier vun Sitritfzaliea. Zitting van den 3 Februarij 1873. Voorzitter, Mr. J. D. W. Pape. Kalkbranderij. — Herstelling. — Vernieuwing. — Provinciaal reglement op de wegen. Volgt uit de eerbiediging bij het provinciaal reglement op de wegen in Groningen van bestaande kalkbranderijen binnen den daarbij verboden a/stand, als verkregen beschouwd regt, van zelf het regt voor den bezitter om ze te herstellen ? — Ja. Is onder het regt tot herstelling van een gebouw dat tot vernieuwing van gedeelten daarvan begrepen ? — Ja. De ambtenaar van het Openb. Min. bij het Kantongeregt te Ap pingedam heeft zich in cassatie voorzien tegen een vonnis van den kantonregter te Appingedam van den 4 Dee. 1872 , waarbij T. H. Polgering, oud twee-en-zestig jaren, kalkbrander, geboren te Appingedam , wonende te Solwerd, gemeente Appingedam, is ontslagen van alle regtsvervolging ter zake van het hem ten laste gelegde; de kosten te dragen door den staat. Nadat was gehoord het verslag van den raadsheer Coninck Lief- sting, heeft de adv.-gen. Smits, namens den proc.-gen., geconcludeerd tot vernietiging van het beklaagde vonnis ; en dat de Hooge Raad, ten principale regt doende, met toepassing der artt. 67 en 78 van het regiement op het toezigt der wegen in de provincie Groningen van den 10 Julij 1854, goedgekeurd bn Kon. besluit van den 2 Aug. 1854 , n°. 54, en gewijzigd bij besluit van de Staten der provincie Groningen van den 9 Nov. 1864, goedgekeurd bij Kon. besluit van den 2 Dec. 1864, n°. 1 , en art. 1 der wet van den 22 April 1864 (Stbl. n°. 29), — den gereq. zal veroordeelen tot eene geldboete van f 3, niet betaald binnen twee maanden na aanmaning, te vervangen door gevangenis-straf van een dag, en in alle kosten van het regtsgeding. De Hooge Raad enz., Gelet op het middel van cassatie, door den req. voorgesteld bij memorie , waarbij wordt aangevoerd : schending van de artt. 67 eri 78 van het reglement op het toezigt der wegen in de provincie Groningen , doordat de kantonregter het verbod om kalkbranderijen , binnen den atstand van iuu enen van rijwegen gelegen, zonder toestemming van Ged. Staten te vernieuwen , verkeerdelijk heeft opgevat in den zin van geheel afbreken van het oude en weder oprigten van iets, dat geheel nieuw is; Overwegende, dat omtrent de memorie van cassatie, die, door den ambtenaar van het Openb. Min. onderteekend, de dagteekening voert van den 19 Dee. 1872 , wel niet door aanteekening van den griffier van het Kantongeregt, hetzij op de memorie, hetzij op den door dezen opgemaakten en bij de stukken gevoegden inventaris, waarop wel de memorie vermeld, doch geene dagteekening gesteld is, kan blijken, wanneer zij ter griffie van het Kantongeregt is ingeleverd; dat echter uit den door den proc.-gen. ter teregtzitting overgelegden brief van den griffier bij den Hoogen Raad, do dagteekening van den 12 Dec. 1872 dragende, ter geleiding der processtukken, en de op den inventaris van den griffier bij het Kantongeregt vermelde memorie van den req., voldoende blijkt, dat deze memorie vóór den 12 Dec. 1872 , en derhalve binnen den termijn van tien dagen na de aantee¬ kening der cassatie, op den 7 Dec. 1872 moet zijn ingeleverd aan den griffier bij het Kantongeregt, die haar op zijnen bij de processtukken gevoegden inventaris heeft vermeld ; O. betreffende het daarbn aangevoerde middel, dat art. bi van net reglement op het toezigt der wegen in de provincie Groningen van den 10 Juin 1854, het verbod bevattende om kalkbranderijen Dmnen den afstand van 100 meters van den openbaren weg op te rigten, te ver¬ anderen of te vernieuwen, kennelijk is uitgegaan van het denkbeeld, dat het voor de veiligheid van het verkeer op den weg in het algemeen nadeelig moet zijn, dat er binnen dien afstand kalkbranderijen aan openbare wegen gelegen zijn; dat daarom het verbod tot oprigting van kalkbranderijen binnen dien afstand is gegeven ; doch dat de provinciale wetgever bij de invoering van het reglement, ten einde bestaande eigendoms-regten niet te krenken, de destijds bestaande kalkbranderijen binnen gemelden afstand als verkregen regten heeft willen eerbiedigen; 0.. dat uit deze eerbiediging van de door den provincialen wetge¬ ver als verkregen beschouwde regten van de bezitters der kalkbrande¬ rijen van zelf het regt voortvloeit om die te herstellen, omdat de provinciale wetgever niet kan gewild hebben , dat aan die gebouwen de noodige herstellingen niet gebeuren zouden , daar de branderijen zonder tijdige, soms plotseling noodige, herstelling niet alleen voor de bezitters alle waarde verliezen, maar ook dikwijls meerdere gevaren voor het verkeer op den weg opleveren zouden; U., dat onder het regt tot herstelling van een gebouw net regt tot vernieuwing van gedeelten daarvan begrepen is, vermits zonder hernieuwing van enkele deelen gewoonlijk geene herstelling kan plaats hebben; 0., dat onder het vernieuwen van art. 67 van het reglement der¬ halve niet vernieuwen van gedeelten, maar van het geheele gebouw moet verstaan worden; waarmede de bewoording van het artikel' ook overeenstemt, hetwelk niet verbiedt, dat gedeelten van kalkbranderijen, maar dat de kalkbranderijen zonder vergunning van Ged. Staten worden vernieuwd; O., dat deze beperkte opvatting der woorden van het artikel ook voortvloeit uit den aard der wetsbepaling, die, als bevattende eene beperking van het overigens, volgens art. 625 B. Zitting van den 17 Maart 1873. Verordening op het rijden van voertuigen, met honden bespannen, binnen de gemeente BeRGSCHENIIOEK van 7 Sept. 1866. — Straffen. — Hooger beroep. — Niet-ontvankelijkheid in cassatie. Heeft niet art. 4 75 Straf regt, door zijne strafbepaling in n°. 3 tegen de overtreders der aldaar aangeduide reglementen, slechts de algemeene strekking dier reglementen aangegeven, het aa" die reglementen zelve overlatende, welke bijzondere maatregelen van voorzorg daaromtrent noodig gekeurd worden? — Ja. Bevat de bepaling van art. 2 van opgemelde verordening wel iets anders dan een bijzonderen voorzorgsmaatregel ten aanzien van het geleiden van voertuigen, met honden bespannen, kennelijk daarop gegrond, dat door het zitten van den geleider op zoodanig voertuig deze niet in staat is zulke trekdieren behoorlijk te besturen, maar dat daartoe vereischt wordt, dat hij ze te voet begeleide!— Neen. Behoort die bepaling alzoo werkelijk, tot een der reglementen, bi) voormeld n". 3 aangeduid; en is het vonnis des kantonregters derhalve, met het oog op de bedreigde straf, aan hooger beroep onderworpen 1 — Ja. De ambtenaar van het Openb. Min. bij het Kantongeregt te Hf" gersberg is req. van cassatie tegen een vonnis van den kantonregter te Hillegersberg van den 6 Dec. 1872, waarbij J. den Arend, koopman, wonende te Rotterdam, bij verstek is schuldig verklaard aan het zitten op eene hondenkar, waarvan men geleider is, in de gemeente Bergschenhoek; en, met toepassing van de artt. 2 , al. 1 , en 4 der verordening op het rijden van voertuigen, met honden bespannen, binnen de gemeente Bergschenhoek, van den 7 Sept. 1866, en art. 1 der wet van den 22 April 1864 (Stbl. n°. 29), veroordeeld tot betaling eener geldboete van ƒ 3 en, bij gebreke van betaling dier boete binnen twee maanden, na daartoe te zijn aangemaand, tot eene gevangenis-straf van één dag, voorts in de kosten van het geding. Nadat te dezer zake door den raadsheer Schuurman het versla? was uitgebragt, heeft de adv.-gen. Polis de volgende conclas'3 genomen : Edel Hoog Achtbare Heeren ! De korte memorie wijst slechts e'en middel van cassatie aan, namelijk: schending doorniet-toepassingva' art. 475, initio en no. 3, C. P., omdat de kantonregter Eiet de straf, bij dit artikel, maar die, bij de gemeente-verordening van Bergschenhoek van 7 April 1S66 bedreigd, heeft toegepast op het teil laste van den gereq. bewezen verklaarde feit van , als geleider eener me + an lïrtti/lfln Koononnnvi t-n. (1 o <1 .dn nïhtonflo (fl hfihhflH ff91*3(len i den openbaren weg binnen de gemeente Bergschenhoek, op den H Nov. 1872. .. De kantonregter is van oordeel, dat, vermits in vele gevallen " geleider van eene hondenkar de nonaen even goea, somtijus beter, in bedwang kan houden, wanneer hij op de kar zit, dan wanneer hij daarnaast loopt, niet kan worden aangenomen, dat art. van genoemde verordening behoort tot de reglementen, bedoeld U art. 475, no. 3, C. P. Ik houd die beslissing voor onjuist. Bij art. 2 der aangehaalde verordening is het den geleider van ee voertuig, met honden bespannen, niet alleen verboden zich op u-j voertuic te plaatsen, maar is hem bovendien de veroligting opgeleg > dat te voet te begeleiden. De strekking dier bepaling is kennelijk, da de voerlieden van hondenwagens steeds in staat zouden zijn hunne voe tuigen en trekdieren behoorlijk te besturen; en, indien het al w» mogt zijn , dat het loopen van den geleider naast de hondenkar » altijd het beste middel is om de honden in bedwang te houden, zou daardoor slechts bewezen zijn, dat de plaatselijke wetgevei * het beste middel heeft gekozen om zijn doel, de behoorlijke hestu» » vagens, te bereikon, wat door den regter niet mag wi»- onderzocht. ,_.na Voorschriften als het hier besprokene behooren dan ook , voi&* de gevestigde jurisprudentie van den Hoogen Raad, tot de bij art. * n". 3 , C. P. aangeduide reglementen. Men zie de arresten vani. 26 Junij 1866 (Weekbl. n". 2815, v. d. Honert , (r. Z., p. 340), 28 Aug. 1868 ( Weekbl. no. 3036, v. d. Honert, Cr. Z„ p. 214), en 2 Aug. 1869 (Weekbl. no. 3137, v. d. Honert, tr. XXV, pag. 4) (1). M00t. Op het ten laste gelegde en door oen itanionregcer Dewezew »-. deelde feit is dus ten onregte toegepast de strat, bedreigd uy - hii van het reglement. Dat feit stelde daar de overtreding, voorzien art. 475 , n". 3, C. P. Tegen die overtreding is niet alleen eene o n van fr. 6 tot 10, maar ook bij art. 476 C. P. gevangenis-strat is ' ten hoogste drie dagen bedreigd; en het gevolg daarvan is, dat niet zaak vatbaar was voor appel, en dat dus deze voorziening ontvankelijk. „prkl9' Ik heb daarom de eer te concluderen tot niet-ontvankelijk-ve ring van het beroep; de kosten te dragen door den Staat. 18^ (1) Met dit laatste arrest is niet in strijd dat van 28 Dec. jj tiVAl, _ a y YYV nntr. 84 . ' yVVCCK,Ut. II0. öi/y, V. u. iXUfluni , v*. ' ygj- | wordt beslist, dat het verbod om personen met hondenwagens t l voeren , niet bevat eenigen voorzorgsmaatregel ten aanzien va geleiden of besturen van een voertuig. De Hooge Raad enz., Gelet op het middel van cassatie, door den req. voorgesteld bij memorie, bestaande in : schending door niet-toepassing van art. 475, aanvang en n°. 3, Strafregt, omdat bij het vonnis ten onregte is uitgesproken de straf, bedreigd bij art. 4 der verordening op het rijden van voertuigen, met honden bespannen, binnen de gemeente Bergschenhoek, van den 7 Sept. 1866; Overwegende, dat bij het bestreden vonnis de gereq. is schuldig verklaard aan datgene, wat hem bij dagvaarding is ten laste gelegd, te weten: dat hij op den 11 Nov. 1872 , des middags omstreeks twaalf ure, op den openbaren weg binnen de gemeente Bergschenhoek, heeft gereden met eene kar, bespannen met twee honden, als geleider op die kar zittende, welk feit daarbij teregt wordt gequalificeerd als overtreding van art. 2 der verordening op het rijden van voertuigen, niet honden bespannen , binnen de gemeente Bergschenhoek, van den 7 Sept. 1866, luidende: «De geleider mag zich in geen geval op het voertuig plaatsen, maar is gehouden dat te voet te begeleiden»; terwijl In art. 4 dier verordening wordt bepaald, dat, voor zooveel daar¬ tegen bij geene wet, algemeenen maatregel van bestuur of provinciale verordening is voorzien, de overtredingen dier verordening worden gestraft met eene geldboete van f 3 tot f 6; 0. nu, wat de daartegen bedreigde straf betreft , dat art. 475 Strafregt, door zijne strafbepaling in n°. 3 tegen de overtreders der aldaar aangeduide reglementen, slechts de algemeene strekking dier reglementen heeft aangegeven , het aan de reglementen zelve overlatende , welke bijzondere maatregelen van voorzorg daaromtrent noodig gekeurd worden ; 0., dat de voormelde bepaling van art. 2 der verordening niets anders bevat dan een bijzonderen voorzorgsmaatregel ten aanzien van het geleiden van voertuigen, met honden bespannen , kennelijk daarop gegrond, dat, door het zitten van den geleider op zoodanig voertuig, deze niet in staat is zulke trekdieren behoorlijk te bestieren , maar dat daartoe vereischt wordt, dat hij ze te voet begeleide; O., dat deze bepaling alzoo werkelijk behoort tot een der reglementen , bij voormeld n°. 3 aangeduid, waarbij de geleiders verpligt worden om zich bestendig in staat te houden hunne voertuigen en trekdieren te besturen en te geleiden; tegen welke overtreding, krachtens den aanhef van art. 475 en art. PROVINCIALE GEREGTSHOVEN. PROVINCIAAL GEREGTSHOF IN NOORDHOLLAND. Kamer van Strafzaken. Zitting van den 6 November 1872. Voorzitter, Mr. G. Schimmelpenninck Jz. Valschheid in geschrifte. Invulling en valschelijk onderteeJcenen van een billet, dat, volgens artt. 9 en 10 der instructie voor het geneeskundige personeel in de gemeente Amsterdam, door een stads-geneesheer wordt afgegeven en waarbij wordt verklaard, dat hij van den daarin vermelden persoon de opname in de gasthuizen noodig acht. Zoodanig billet is een »certificat d"un fonclionnaire public», maar moet gerangschikt worden onder de in art. 162 C. P. bedoelde. Het Hof enz., Gezien de acte van beschuldiging, ten gevolge van het arrest van dit Hof (in raadkamer vergaderd) van den 9 Sept. 1872 , door den proc.-gen. opgemaakt tegen C. H. Stumpf, oud een-en-vijftig jaren, geboren te Amsterdam, zonder beroep en zonder woonplaats (gedetineerd) , wiens teregtstelling voor dit Hof bij het voormelde arrest is bevolen; houdende de acte van beschuldiging, dat hij wordt beschuldigd van: 1». valschheid in een, in de artt. 159, 160 en 161 Strafregt niet bedoeld, authentiek certificaat, door namaking van eene handteekening en bijvoeging van een feit, welke deze acte moest inhouden en doen blijken, waaruit verkorting van derden kon voortvloeijen; 2". het des bewust gebruik maken van het zoo even vermelde valsche stuk; 3°. landlooperij ; Gezien het exploit van den deurwaarder i'. Beuningh dd. 16 Oct. 1&72, waarbij de besch. is gedagvaard om op 30 Oct. 1872 voor dit Hof te verschijnen; Gehoord de mondelinge verklaringen der getuigen; Gehoord het requisitoir van den proc.-gen., daartoe strekkende, dat de besch. zal worden schuldig verklaard aan opgemelde misdrijven , wat de misdaden betreft, gepleegd onder verzachtende omstandigheden, «n dien ten gevolge veroordeeld tot eene correctionnele gevangenisstraf, in eenzame opsluiting door te brengen, voor den tijd van zes Hinanden, en tot betaling van twee geldboeten ten bedrage van f 50, i^et bepaling, dat elke_ boete, zoo de veroordeelde haar niet betaalt binnen twee maanden, na daartoe te zijn aangemaand, zal worden vervangen door drie dagen eenzame opsluiting; dat voorts de schuldigverklaarde zal worden veroordeeld in de kosten van het regtsgeding, ^behoeve van den Staat, des noods invorderbaar bij lijfsdwang; ove t'"d-elijk voornoem<l Geregtshof zal bevelen, dat de stukken van hebbende"? zullen wordea teruggegeven aan den eigenaar of regt- in^ebra'gt0^ ^ verde<3iging > door of van wege den besch. daartegen 28 J^nif tot ^24dJulf;e;!)eseh" ,heeft °Pgegeven en bekend : dat hij van te Amsterdam; dat hii is &eworden inuhe' binnengasthuis woonplaats, zonder uitoefent' ™nd8ezwo'7e" h«eft. «""te ™st° onderhoud te kunnen voorz eg d" alfa^ht> en ^nder m zUn „ , , „ia ' fc hij zich, door een ziekelijk ge- v .el gedi even, op 1 Aug. 11. hegeven heeft naar het huiszittenhuis altner en aldaar op z.jn verzoek het ten processe voorhanden billet, om in het gasthuis te worden opgenomen, ontvangen heeft; dat destijds dat billet nog met door een stads-geneeskundige onderteekend w«s. dewijl Dr. IIK Voor tijdelijke genees- of heelkundige hulp. IV0. Voor kostelooze hulp in de gasthuizen. Geldig tot het eind dezer ziekte. Do Commissie uit het Burgerlijk Armbestuur voor het Huiszittenhuis verklaart, dat Coenraad Stumpft, geb. 16 Mei 1821, R. C., wonende M 199, onvermogend is om zich het bovenstaande te verschafifen. Amsterdam, 1 Aug. 1872. Commissie uit het Burgerlijk Armbestuur voor het Huiszittenhuis. Voor het  'é ■a . s ^ ^ 2 £ g § g 3 S O. -3 .2 2 =5 2 £ M 2 '3 £ ° § -3 Ö Ü g> '5 -3 W > o o M De ondergeteekendc stads-geneeskundige in de geneeskundige wijk n. XII, gelet op artt. 9 en 10 der Instructie voor het Geneeskundig Personeel, acht voor bovengenoemden persoon opname in de Gasthuizen noodig. Amsterdam, den 6 Aug. 1872. (was get.) C. Hercenrat.» dat hij den juisten datum, waarop hij die valschheid gepleegd heeft, niet weet op te geven, doch dat dit geschied moet zijn tusschen 1 en 6 Aug. 11.; dat hij de laatste nachten vóór zijne aanhouding doorgebragt heeft in het gesticht «Toevlugt voor behoeftigen», op de Passeerdergracht te Amsterdam, en bij zijne aanhouding geen geld bezat; dat in het vervalschte billet buurt M 199 als zijne woonplaats stond opgegeven, omdat die bij den buurt-commissaris bekend stond en hij geene afschrijving verzocht had, hebbende hij in die buurt de slaapsteê van van Nieda het laatst in de maand Junij , vóór zijne opname in het gasthuis, bezocht; en eindelijk, dat hij op het in judicia aanwezige stuk papier, gedagteekend Amsterdam, 10 Aug. 1872 , op verzoek van den regter-comrmssaris, geschreven heeft »C. Hereenrath»; O., dat de navolgende getuigen hebben verklaard : J. Verhagen, beambte van het Burgerlijk Armbestuur te Amsterdam: dat besch., na zich in Febr. en Junij bevorens met hetzelfde doel te hebben aangemeld, zich op 1 Aug. jl. vervoegde aan het kantoor van het huiszittenhuis te Amsterdam ter bekoming van een bewijs van onvermogen om in het gasthuis te worden opgenomen; dat besch. telkens het gevorderde bewijs van inschrijving bij den buurt-secretaris overhandigd , en ook telkens van getuige vernomen heeft de plaats , waar hij zich moest vervoegen om vooraf door den stads-geneesheer te worden onderzocht; dat het vertoond billet, houdende, dat de besch. onvermogend is om zich genees- of heelkundige hulp te verschaffen (en zonder welk bewijs niemand in de gasthuizen kan worden opgenomen), door getuige is ingevuld en aan besch. afgegeven; dat destijds het onderstaande oningevuld was en het billet natuurlijk ook nog niet de handteekening van den geneesheer droeg; dat ten bewijze van de authenticiteit van het afgegeven billet van onvermogen daaronder de stempel is gedrukt van de commissie uit het Burgerlijk Armbestuur voor het huiszittenhuis , wordende deze stukken altijd in dien vorm afgegeven, zoodat de stempel geldt voor handteekening; dat het nummer «1728» het volgnummer van. het dag-journaal dier commissie is, doch dat getuige het volgnummer n°. 816 of 316, voorkomende op de geneeskundige verklaring, daarop niet heeft geschreven en ook met weet, door wien dit gedaan is; P. Mom: dat getuige is lid van de commissie uit het Burgerlijk Armbestuur voor het huiszittenhuis te Amsterdam, tot welke betrekking hij door den Gemeenteraad benoemd is ; dat het vertoonde billet afgegeven is op last van die commissie, en dat ten bewijze daarvan strekt de stempel, aan den voet van het billet gedrukt, welke afdruk in alle soortgelijke stukken als handteekening geldt; C. J. J. Hirschig , medicinae-doctor : dat getuige zich herinnert besch., in zijne hoedanigheid van door den Gemeenteraad aangesteld stads-geueesheer, in de maand Aug. 11. twee of driemaal gezien te hebben aan het bureau Nieuwmarkt, waar hij zijne zittingen houdt; dat getuige, toen besch. zich voor het laatst aanmeldde met verzoek tot opname in het gasthuis, hem te kennen heeft gegeven, dat dit niet noodzakelijk was, doch hem beschouwende als een loopenden zieke, als zoodanig ingeschreven heeft, zoo als blijkt uit het volgnummer 316, door hem op het vertoonde billet ingevuld; dat getuige de handteekening van Dr. Herckenrath zeer goed kent, maar dat de vertoonde niet van dien geneesheer afkomstig is; dat evenmin door die hand geschreven zijn «Genees n0. XII den 6 Aug.» en «2» achter «187«; dat besch. het billet van getuige heeft terug- umvangen , zonaer aat cie evengemeiae woorden en naamteekening daaronder gesteld waren ; W. Santink , knecht in het binnengasthuis ; dat besch., die vroeger als patiënt in het gasthuis geweest is, in het begin van de maand Aug. 11. meermalen oretracht heeft daarin weder opgenomen te worden en zulks voorzien van het in judicio ; „ 4. 1 4 i j j.:; j _ _ 1. J aanwezige uiuei j uau ueiaoive uesujus eenter üe onderteekenino- van een geneeskundige nog niet droeg; dat besch., door den interne Wachtenaar onderzocht en niet ongesteld bevonden , van dezen den raad ontving het billet door een "stadsgeneesheer te laten onderteekenen; dat besch., na zich nog een paar malen, zonder voorzien te zijn van een geneeskundig certificaat, aangemeld te hebben en dus om dezelfde reden afgewezen te zijn, en na vroeger aan getuige verklaard te hebben, dat een geneeskundig certificaat hem bepaald geweigerd was, op 6 Aug. 11. andermaal eene poging tot opname gedaan heeft, onder overgave van het reeds vroeger vertoonde in judicia aanwezige billet, dat thans de handteekening droeg van »C. Hercenrat"; dat getuige, dit billet op het kantoor brengendo van den schrijver, vernam, dat deze de daaronderstaande handteekening niet hield voor die van Dr. Herckenrath ; dat besch., door getuige opmerkzaam gemaakt, dat de handteeke¬ ning van den doctor valsch was, dit ontkende; G. P. Bronsjard, schrijver in het binnengasthuis: dat besch., die destijds opgaf te wonen op den Zeedijk, M, 199, in het binnengasthuis verpleegd is geworden van 28 Junij tot 24 Julij jl.; dat besch., in het begin van Augustus zich andermaal tot verple¬ ging aanmeldende, en door den interne Wachtenaar onderzocht, doch niet ziek bevonden, afgewezen is, ook op grond, dat het door hem vertoonde, in judicio aanwezige billet destijds niet door een stadsgeneeskundige was onderteekend; dat besch., een paar dagen later terugkomende, andermaal afge. wezen en verwezen is naar den stads-geneeskundige, zitting houdenda op de Nieuwemarkt; dat besch. op 6 Aug. weder is teruggekomen ; dat kort daarna Santink op het kantoor verschenen is met het in judicio aanwezige billet, dat thans onderteekend was, doch naar het oordeel van getuige met eene valsche handteekening, hebbende getuide dit billet dadelijk overhandigd aan den directeur Thijssen; ° E. H. G. Thijssen, directeur-geneeskundige der gasthuizen te Amsterdam: dat ^ getuige het billet ontvangen heeft van den vorigen getuige , Bronsjard, en zich onmiddellijk na inzage overtuigd hield van da valschheid, weshalve hij het aan den waarnemenden burgemeester heeft ter hand gesteld ; dat het billet afgegeven is door de commissie uit het Burgerlijk. Armbestuur, en dat, tegen vertoon van dit bewijs, zij , die tijdelijk genees- of heelkundige hulp behoeven, kosteloos in de gasthuizen worden verpleegd, indien zij werkelijk blijken ziek te zijn; dat, wel is waar, het billet, houdende, dat besch. woonachtig was in wijk M, n°. 199, volgens bestaande instructie, geteekend had moeten worden door den stads-geneesheer Dr. Hirschig, die in de genoemde wijk, en niet door diens ambtgenoot, Dr. Herckenrath, die in eene andere wijk fungeert; doch dat deze abnormaliteit geen beletsel zou zijn geweest voor de opname van een patiënt, daar meermalen de ééne stads-geneesheer den andere vervangt, zonder dat er door de Directie van het gasthuis op wordt gelet of op gelet kan worden, of er termen voor deze vervanging bestonden; L. J. Herckenrath , stads-geneeskundige : dat hij bepaaldelijk ontkent. hooger gezag voor die vervanging vereischt wordt; U Dijkman, directeur der cellulaire gevangenis te Amsterdam : dat besch. op 10 Aug. 11. in zeer verwaarloosden en onreinen toe¬ stand is ingebragt, verkeerende in zeer armoedize omstandiu-hedp.n en, behalve een lombardbriefje, geen geld noch geldswaarde bij zich hebbende en kennelijk de sporen dragende van misbruik van sterken drank; O., wat het eerste en tweede punt van beschuldiging betreft: dat de omstandige en volledige geregteliike bekentenis^ vn.n dfin hpQpVi dat hij de hem te last gelegde vervalsching gepleegd en van het vervalschte stuk gebruik gemaakt heeft, bevestigd wordt door de verklaringen van : 1». den getuige L. J. Herckenrath: dat hij bepaaldelijk ontkent, onder het van valschheid verdachte stuk den naam »C. Hercenrat» welke onjuist is in spelling en voornaam, gezet en in dat gedrukte stuk de woorden: «Genees, n°. XII, den 6 Aug.», benevens het cijfer »2» achter «187» ingevuld te hebben; 20. den getuige O. J. J. Hirschig: dat hij de handteekening en het schrift van Dr. Herckenrath zeer goed kent, en dat bovengemelde handteekening en verder schrift niet van dezen afkomstig zijn, alsmede dat getuige den besch. zijne handteekening als stads-geneesheer ouuer nei geuicriiuiiieeruB siuk geweigera neeit, ornaat nij hem alleen als een loopenden zieke beschouwde; 3o. den getuige "W. Santink : dat besch. op 6 Aug. 1872, na zich vroeger tot opname in het gasthuis te hebben aangemeld, onder vertoon van het geïncrimineerde billet, dat destijds de onderteekening van een stads-geneesheer nog niet droeg, en na van hem den raad ontvangen te hebben, het billet door een stads-geneesheer te laten teekenen , zich andermaal aan het gasthuis vervoegd en onder over gave van hetzelfde billet, zoo als het thans ingevuld in judicio aanwezig is , opname verzocht heeft; 4o. den getuige J. Verhagen Jr.: dat besch. het stuk, waarin deze bekent de valschheid gepleegd te hebben, van getuige ontvangen heeft met de mededeeling, dat besch. zich, alvorens in het gasthuis" opu-enomen te kunnen worden, door een stads-geneesheer moest laten onderteekenen ; 0., dat door deze bewijsmiddelen en door vergelijking van de t*eincrimineerde deelen van het bewuste billet met het woord »C. Hereenrath» , door den besch. op dictamen van den rcgter-commissaris geschreven, waaromtrent het Geregtshof aanneemt, dat een en ander door denzelfden persoon geschreven is , — wettig en overtuigend is bewezen, dat de besch. zich heeft schuldig gemaakt aan de feiten bera sub n™. 1 en 2 in het arrest van teregtstelling ten laste geleed, terwijl het bedriegelijke van de handelingen voortvloeit uit dezelfde1bewijsmiddelen , met uitzondering van het in de laatste plaats vermelde • O., wat de qualificatie van deze feiten betreft, dat bepaaldelijk dat gedeelte van het billet, waarin de valschheid bedreven is, bestaat uit eene verklaring van een stads-geneeskundige van de gemeente Amsterdam, waarin deze, krachtens en met beroep op artt. 9 en 10 der instructie voor het geneeskundig personeel in die gemeente, zou verklaren , dat hij voor den persoon des beschuldigden opname ia de gasthuizen noodig acht; O., dat zulk eene verklaring, uitgaande van een door den Gemeenteraad benoemden en bezoldigden en casu quo te ontslaan stads-geneeskundige (blijkens de artt. 5, 24 en 28 van de verordening, regelende de geneeskundige armverzorging voor de gemeente Amsterdam, van 8 Maart 1871), wiens verklaring, krachtens art. 31 derzelfde verordening , dat de maatschappelijke toestand van den lijder eene behoorlijke genees-, heel- of verloskundige verpleging buiten de gasthuizen niet toelaat, — een van de vereischten is om in het stedelijk gasthuis opgenomen te worden, kennelijk is een «certificat d'un fonctionnaire public»; O. verder, dat zulk een certificaat niet gerangschikt kan worden onder de in art. 161 C. P. bedoelde, daar het kenmerkend karakter van deze is om de goedwilligheid van de Hooge Regering of van bijzondere personen in te roepen, terwijl in casu den bezitter van het certificaat, wel is waar, in dien zin geen titel tot opname in de gasthuizen werd verstrekt, dat hij zijn regt kou vindiceren , doch die opname hem toch, zonder eenige bijkomende goedwilligheid, door den aard van de inrigting van die gasthuizen werd gewaarborgd; dat toch art. 36 van do verordening op het Burgerlijk Armbestuur te Amsterdam van 28 Sept. 1870 als beginsel vaststelt, dat behoeftigen , die aldaar woonplaats hebben, in den zin van het Kon. besluit van 3 Nov« 1861 (Stbl. n°. 94), en wier maatschappelijke toestand eene behoorlijke genees-, heel" of verloskundige verpleging daarbuiten niet toelaat, ter kostelooze verpleging in de gasthuizen worden opgenomen; dat dus in den regel tot opname vereischt worden vier elementen als: inwoning, behoeftige omstandigheden, ziekte en een zoodanige maatschappelijke toestand, die verpleging buiten de gasthuizen niet toelaat; dat, in verband met dit beginsel, het boven "aangehaalde art. 