None
PE-CONS 18/16     32
   NL
 Artikel 4
Gunstiger bepalingen
1. Deze rich tlijn doet geen afbreuk aan gunstiger bepalingen van:
a) bilaterale of multilaterale overeenkomsten tussen de  Unie of de  Unie en haar
lidstaten enerzijds, en een of meer derde landen anderzijds, of
b) bilaterale of multilaterale overeenkomsten tussen een o f meer lidstaten en een of
meer derde landen.
2. Deze richtlijn laat onverlet dat de lidstaten bepalingen kunnen invoeren of handhaven die
gunstiger zijn voor de derdelanders die onder deze richtlijn vallen  wat betreft de
artikelen  10, lid 2, onder  a), en de artikelen  18, 22, 23, 24, 25, 26, 34 en  35.
PE-CONS 18/16     33
   NL
 HOOFDSTUK II
TOELATING
Artikel 5
Beginselen
1. Toelating van een derdelander in de zin van deze richtlijn  is alleen mogelijk indien na
controle van het dossier blijkt dat hij voldoet aan:
a) de algemene voorwaarden die zijn gesteld in artikel  7; en
b) de relevante specifieke voorwaarden die zijn gesteld in artikel  8, 11, 12, 13, 14 of 16.
2. De lidstaten mogen van de aanvrager verlangen dat hij de in lid 1 bedoelde bewijsstukken
indient in een of ficiële  taal van de betrokken lidstaat of in een van de officiële talen van de
Unie, zoals bepaald door die lidstaat.
3. Wanneer aan alle algemene en aan de relevante specifieke voorwaarden is voldaan, heeft
de derdelander recht op een vergunning.
Indien e en lidstaat verblijfstitels alleen op het eigen grondgebied afgeeft en aan alle
toelatingsvoorwaarden van deze richtlijn is voldaan, verstrekt de betrokken lidstaat de
derdelander het vereiste visum.
 PE-CONS 18/16     34
   NL
 Artikel 6
Aantal toelatingen
Deze richtlijn doet geen afbreuk aan het recht van een lidstaat om, in overeenstemming met
artikel  79, lid 5, VWEU, te bepalen hoeveel derdelanders als bedoeld in artikel  2, lid 1, van deze
richtlijn, met uitzondering van studenten, worden toegelaten, indien de betrokken lidstaat van
oordeel is dat deze onderdanen zich in een arbeids verhouding bevinden of zullen bevinden. Op die
basis kan een aanvraag voor een vergunning als niet -ontvankelijk worden beschouwd of worden
afgewezen.
Artikel 7
Algemene voorwaarden
1. Bij de toelating van een derdelander op grond van deze richtlijn geldt voor een verzoeker het volgende :
a) hij moet een volgens het nationale recht geldig reisdocument overleggen, alsmede, indien vereist, een aanvraag voor een visum of een geldig visum of, waar van toepas sing, een geldige verblijfstitel of een geldig visum voor verblijf van langere
duur; de lidstaten mogen verlangen dat het reisdocument geldig is voor ten minste de duur van het geplande verblijf;
b) hij legt, indien hij volgens het nationale recht van de betrokken lidstaat minderjarig is, een bewijs over van toestemming van de ouders of voogd of een gelijkwaardig
document voor het beoogde verblijf;

PE-CONS 18/16     35
   NL
 c) hij toont aan dat de derdelander in het bezit is van of, indien het nationale recht die
mogelijkheid biedt , een aanvraag heeft ingediend voor een ziektekostenverzekering
die alle risico’s dekt die normaal voor de onderdanen van die lidstaat gedekt zijn; de verzekering is geldig voor de duur van het voorgenomen verblijf.
 d) hij legt, indien de lidstaat daarom v erzoekt, een bewijs over van betaling van de
vergoeding van de behandeling van de aanvraag krachtens artikel  36;
e) hij toont op verzoek van de betrokken lidstaat aan dat de derdelander gedurende het geplande verblijf zal beschikken over voldoende middelen om de kosten te dekken van zijn levensonderhoud zonder een beroep te doen op het bijstandssysteem van de lidstaat, alsmede de kosten van de terugreis. De beoordeling of hij beschikt over voldoende middelen moet gebaseerd zijn op een individueel onderzoek van het geval
en houdt rekening met de middelen die, onder meer, afkomstig zijn van een subsidie, een beurs, een toelage, een geldige arbeidsovereenkomst of een bindend aanbod van een baan of een financiële toezegging door een organisatie voor scholierenui twisseling, een entiteit die stagiairs ontvangt, een organisatie voor
vrijwilligerswerk, een gastgezin of een organisatie die bemiddelt voor au pairs.
2. De lidstaten mogen van de aanvrager verlangen dat hij het adres geeft van de betrokken derdelander op hun grondgebied.
Indien het nationale recht van een lidstaat vereist dat er een adres wordt opgegeven op het moment van de aanvraag en de betrokken derdelander zijn toekomstige adres nog niet kent, aanvaarden de lidstaten een tijdelijk adres. In dat geval moet de derdelander zijn vast adres uiterlijk op het moment van de afgifte van een  vergunning als bedoeld in artikel  17
opgeven.
PE-CONS 18/16     36
   NL
 3. De lidstaten kunnen een referentiebedrag aangeven dat zij beschouwen als „ voldoende
middelen” , zoals bedoeld in lid 1, onde r e). De beoordeling of de aanvrager beschikt over
voldoende middelen moet gebaseerd zijn op een individueel onderzoek van het geval.
 4. De aanvraag wordt ingediend en behandeld wanneer de betrokken derdelander verblijft
buiten het grondgebied van de lidst aat tot welke hij wenst te worden toegelaten, of
wanneer hij al legaal in die lidstaat verblijft als houder van een geldige verblijfstitel of van een visum voor verblijf van langere duur.
Bij wijze van afwijking kan een lidstaat overeenkomstig zijn nationa le recht een aanvraag
aanvaarden die wordt ingediend terwijl de betrokkene niet in het bezit is van een  geldige
verblijfsvergunning of geldig visum voor verblijf van langere duur, maar wel  legaal op het
grondgebied van de betrokken lidstaat verblijft.
5. De lidstaten bepalen of aanvragen moeten worden ingediend door de derdelander, door de
gastentiteit of door een van beiden.
6. Derdelanders die geacht worden een bedreiging te vormen voor de openbare orde, de
openbare veiligheid of de volksgezondheid, worde n niet toegelaten.
Artikel 8
Specifieke voorwaarden voor onderzoekers
1. Indien het de toelating betreft van een derdelander met het oog op onderzoek, moet de
aanvrager naast de in artikel  7 gestelde algemene voorwaarden een gastovereenkomst of
een contract overleggen, indien dit is vereist op grond van het nationale recht overleggen, overeenkomstig artikel 10.
PE-CONS 18/16     37
   NL
 2. Overeenkomstig het nationale recht kunnen de lidstaten van de onderzoeksinste lling een
schriftelijke verklaring eisen om, in geval van illegaal verblijf van een onderzoeker op het
grondgebied van de betrokken lidstaat, de uit overheidsmiddelen betaalde kosten van  diens
verblijf en terugreis terug te betalen. De financiële aansprakelijkheid van de
onderzoeksinstelling verstrijkt uiterlijk zes maanden na de beëindiging van de gastovereenkomst.
 Indien het recht op verblijf van de onderzoeker overeenkomstig de bepalingen van artikel  25 is uitgebreid, loopt de aansprakelijkheid van de in de eerste alinea van dit lid
bedoelde onderzoeksinstelling af op de datum waarop de verblijfsvergunning voor het zoeken naar een baan of voor ondernemerschap ingaat.
3. Een lidstaat die een erkenningsprocedure voor onderzoeksinstellingen heeft ingesteld overeenkomstig artikel 9 moet aanvragers vrijstellen van het overleggen van een of meer van de documenten of bewijsstukken als bedoeld in lid  2 van dit artikel of in artikel 7,
lid 1, onder  c), d) of e) en in artikel  7, lid  2, indien het derdelanders betref t die door
erkende onderzoeksinstellingen wensen te worden ontvangen.
Artikel 9
Erkenning  van onderzoeksinstellingen
1. De lidstaten kunnen besluiten een erkenningsprocedure vast te stellen voor publieke en/of private onderzoeksinstellingen die een onderzoeker wensen te ontvangen in het kader van de ingevolge deze richtlijn vastgestelde toelatingsprocedure.
PE-CONS 18/16     38
   NL
 2. De erkenning van onderzoeksinstellingen geschiedt in overeenstemming met de procedures
die in het nationale recht of de bestuurlijke gebruiken van de betrokken lidstaten zijn voorgeschreven. Verzoeken om erkenning van onderzoeksinstellingen worden overeenkomstig die procedures gedaan, en zijn gebaseerd op hun wettelijke opdracht of maatschappelijk doel en op bewijs dat zij zich met onderzoeksactivitei ten bezighouden.
De aan een onderzoekinstelling verleende erkenning geldt voor ten minste vijf jaar. In uitzonderlijke gevallen kunnen de lidstaten die erkenning voor een kortere termijn verlenen.
 3. De lidstaten kunnen onder meer weigeren de erkenning van een onderzoeksinstelling te verlengen of deze intrekken indien:
a) de instelling niet meer voldoet aan de voorwaarden van lid  2 van dit artikel, artikel 8,
lid 2, of artikel  10, lid 7;
b) de erkenning op frauduleuze wijze is verkregen, of
c) een onderzoek sinstelling op frauduleuze of nalatige wijze een gastovereenkomst met
een derdelander heeft gesloten.
Indien een verzoek om verlenging is geweigerd of de erkenning is ingetrokken, kan het de betrokken instelling voor een periode van maximaal vijf jaar na de bekendmaking van de beslissing tot intrekking of niet -verlenging worden verboden opnieuw erkenning aan te
vragen.
PE-CONS 18/16     39
   NL
 Artikel 10
Gastovereenkomst
1. Een onderzoeksinstelling die een derdelander wenst te ontvangen voor
onderzoeksdoeleinden, sluit met deze derdelander een gastovereenkomst. De lidstaten kunnen bepalen dat contracten met de gegevens zoals bedoeld in lid  2 en, indien van
toepassing, lid  3, voor de toepassing van deze richtlijn worden beschouwd als
gelijkwaardig aan gastovereenkomsten.
2. De gast overeenkomst bevat:
a) de titel of het doel van de onderzoeksactiviteit of het onderzoeksgebied;
b) een verklaring van de derdelander dat hij zal trachten de onderzoeksactiviteit volledig uit te voeren;
c) een verklaring van de onderzoeksinstelling dat zij  de derdelander ontvangt met het
oog op de voltooiing van het onderzoek;
d) de begindatum en de einddatum of de geschatte duur van de onderzoeksactiviteit;
e) informatie over de voorgenomen mobiliteit in een of meerdere tweede lidstaten indien die mobilite it op het moment van de aanvraag in de eerste lidstaat bekend is.
3. De lidstaten mogen ook verlangen dat de gastovereenkomst informatie bevat over:
a) de rechtsbetrekking tussen de onderzoeksinstelling en de onderzoeker;
b) de arbeidsvoorwaarden van de onderzoeker.
 PE-CONS 18/16     40
   NL
 4. Onderzoeksinstellingen mogen alleen gastovereenkomsten tekenen indien de
onderzoeksactiviteit door de betrokken instanties van de onderzoeksinstelling is goedgekeurd na toetsing van:
a) het doel en de geschatte duur van de onderzoeksactivite it en de beschikbaarheid van
de hiervoor benodigde financiële middelen;
b) de kwalificaties van de derdelander in het licht van de onderzoeksdoelstellingen, gestaafd met een gewaarmerkte kopie van de diploma's;
5. De gastovereenkomst verstrijkt automatisch  wanneer de derdelander niet wordt toegelaten
of wanneer de rechtsbetrekking tussen de onderzoeker en de onderzoeksinstelling wordt beëindigd.
6. Onderzoeksinstellingen stellen de bevoegde autoriteit van de betrokken lidstaat zo spoedig mogelijk in kennis van gebeurtenissen die de uitvoering van de gastovereenkomst
verhinderen.
7. De lidstaten mogen voorschrijven dat de onderzoeksinstelling binnen twee maanden nadat een gastovereenkomst afloopt, bij de daartoe aangewezen bevoegde autoriteiten moet bevestige n dat de onderzoeksactiviteit is verricht.
8. De lidstaten mogen in hun nationale recht bepalen welke gevolgen de intrekking of de weigering van een verlenging van de erkenning inhoudt voor de bestaande, overeenkomstig dit artikel gesloten gastovereenkomst en, en voor de vergunningen van de
betrokken onderzoekers.
PE-CONS 18/16     41
   NL
 Artikel 11
Specifieke voorwaarden voor studenten
1. Indien het de toelating betreft van een derdelander met het oog op studie, moet de
aanvrager naast de in artikel  7 gestelde algemene voorwaarden:
a) aantonen dat de derdelander is aangenomen door een instelling voor hoger onderwijs om daar een studieprogramma te volgen;
b) indien de lidstaat dat vereist, aantonen dat het door de instelling voor hoger onderwijs gevraagde inschrijfgeld is betaald;
c) indien de lidstaat dat vereist, bewijzen dat de derdelander over voldoende kennis beschikt van de taal van het studieprogramma;
d) indien de lidstaat dat vereist, aantonen dat de derdelander over voldoende middelen beschikt om de studiekosten te dragen.
 2. Derdelanders die automatisch in aanmerking komen voor een ziektekostenverzekering voor alle risico’s die voor de eigen onderdanen in de betrokken lidstaat normaliter zijn
gedekt, omdat die is gekoppeld aan hun inschrijving bij een instelling voor hoger onderwijs, worden geacht te voldoen aan de in artikel 7, lid  1, onder  c), gestelde
voorwaarde.
PE-CONS 18/16     42
   NL
 3. Indien het derdelanders betreft die door erkende instellingen voor hoger onderwijs willen
worden ontvangen, moet een lidstaat die een erkenningsprocedure voor instellingen voor hoger onderwijs heeft ingesteld overeenkomstig artikel  15, aanvragers vrijstellen van het
overleggen van een of meer van de documenten of bewijsstukken als bedoeld in lid 1,
onder  b), c) of d) van dit artikel, in artikel 7, lid  1, onder  d), of in artikel  7, lid 2.
 Artikel 12
Specifieke voorwaarden voor scholieren
1. Indien het de toelating van een derdelander betreft in het kader van een scholierenuitwisseling of een educatief project, moet de aanvragernaast de in artikel 7 gestelde algemene voorwaarden kunnen aantonen dat:
a) de derdelander zich bevindt tussen de door de betrokken lidstaat vastgestelde minimum-  en maximumleeftijd en tussen het door de betrokken lidstaat vastgestelde
minimum-  en maximumopleidingsniveau;
b) zij zijn toegelaten tot een onderwijsinstelling;
c) zij deelnemen aan een erkend nationaal of regionaal onderwijsprogramma in het kader van een scholierenuitwisselingsprogramma of educatief project  dat ten uitvoer
wordt gelegd door een onderwijsinstelling overeenkomstig het nationale recht of de nationale gebruiken;
d) de onderwijsinstelling of, indien het nationale recht die mogelijkheid biedt, een derde partij de aansprakelijkheid voor de derdelander op zich neemt gedurende zijn gehele verblijf op het grondgebied van de  betrokken lidstaat, in het bijzonder wat betreft de
studiekosten;

PE-CONS 18/16     43
   NL
 e) de derdelander gedurende het gehele verblijf bij een gezin verblijft of in een speciaal
onderkomen binnen de onderwijsinstelling of, indien het nationale recht  die
mogelijkheid biedt, i n enige andere faciliteit die voldoet aan de door de betrokken
lidstaat gestelde voorwaarden en die is geselecteerd conform de regels van het
scholierenuitwisselingsprogramma of het educatieve project  waaraan de derdelander
deelneemt.
2. De lidstaten mogen  de toelating van scholieren die deelnemen aan een
scholierenuitwisselingsprogramma beperken tot derdelanders die dezelfde mogelijkheid bieden aan onderdanen van de lidstaten.
 Artikel 13
Specifieke voorwaarden voor stagiairs
1. Indien het de toelating betreft van een derdelander die als stagiair wil worden toegelaten, moet de aanvrager naast de in artikel 7 gestelde algemene voorwaarden:
a) een stageovereenkomst tonen, die voorziet in een theoretische en praktische stage, met een gastentiteit. De lidstaten mogen verlangen dat deze stageovereenkomst door
de bevoegde autoriteit is erkend en dat de voorwaarden waarop de overeenkomst is
gebaseerd voldoen aan de eisen in het nationale recht, collectieve overeenkomsten of gebruiken van de betrokken lidstaat. De stageovereenkomst bevat:
i) een beschrijving van het stageprogramma, met inbegrip van de educatieve doelstelling of de leercomponenten;

PE-CONS 18/16     44
   NL
 ii) de duur van de stage;
iii) de voorwaarden voor plaatsing en voor het toezicht op de stage ;
iv) de stage -uren, en
v) de rechtsbetrekking tussen de stagiair en de gastentiteit;
b) aantonen dat de derdelander een diploma van het hoger onderwijs heeft verkregen in
de twee jaar voorafgaand aan de datum van de aanvraag of aantonen dat hij een studie  volgt die leidt tot een diploma van hoger onderwijs;
c) indien de lidstaat dat eist, aantonen dat de derdelander gedurende het verblijf over voldoende middelen zal beschikken om de kosten van de stage te dekken;
d) indien de lidstaat dat eist, aantonen da t de derdelander een taalcursus heeft gevolgd
of zal volgen om  over voldoende kennis te beschikken voor het volgen van de stage;
e) indien de lidstaat dat eist, aantonen dat de gastentiteit de aansprakelijkheid voor de derdelander op zich neemt gedurende het gehele verblijf op het grondgebied van de
betrokken lidstaat, in het bijzonder voor de kosten van levensonderhoud en accommodatie;
f) indien de lidstaat dat eist, aantonen dat, indien de derdelander gedurende het gehele verblijf bij  de gastentiteit verb lijft, de huisvesting voldoet aan de door de betrokken
lidstaat gestelde voorwaarden.
 PE-CONS 18/16     45
   NL
 2. De lidstaten mogen verlangen dat de stage hetzelfde gebied bestrijkt en zich op hetzelfde
kwalificatieniveau situeert als de hoger- onderwijsgraad of de studie bedoeld in lid 1,
onder  b).
3. De lidstaten mogen verlangen dat de gastentiteit verklaart dat de stage niet in de plaats komt van een baan.
4. Overeenkomstig hun nationale recht mogen de lidstaten van de gastentiteit een schriftelijke verbintenis eisen dat zij, in geval van illegaal verblijf van een stagiair op het  grondgebied
van de betrokken lidstaat, de uit overheidsmiddelen betaalde kosten voor  diens verblijf en
terugreis zal terugbetalen. De financiële aansprakelijkheid van de gastentiteit verstrijkt uiterlijk zes maanden na de beëindiging van de stageovereenkomst.
 Artikel 14
Specifieke voorwaarden voor vrijwilligers
1. Indien het de toelatin g betreft van een derdelander die als vrijwilliger wenst te worden
toegelaten, moet de aanvrager naast de in artikel 7 gestelde algemene voorwaarden:
a) een overeenkomst overleggen die is gesloten met de gastentiteit of, indien het nationale  recht die moge lijkheid biedt, met een andere instantie in de betrokken
lidstaat  die verantwoordelijk is voor het vrijwilligersprogramma waaraan de
derdelander deelneemt. De overeenkomst bevat:
i) een beschrijving van het vrijwilligersprogramma ;
ii) de duur van het vrijw illigerswerk ;

PE-CONS 18/16     46
   NL
 iii) de voorwaarden voor plaatsing en voor het toezicht op het vrijwilligerswerk;
iv) het aantal uren dat de vrijwilliger aan het vrijwilligerswerk moet besteden ;
v) de beschikbare middelen ter dekking van de kosten van levensonderhoud en
onderkomen van de derdelander en een minimumbedrag aan zakgeld voor de duur van het verblijf , en
vi) in voorkomend geval, de opleiding die de derdelander zal ontvangen om hem te helpen bij het verrichten van zijn vrijwilligerswerk;
b) aantonen, indien de lidstaat dit verlangt, dat, indien de derdelander gedurende het gehele verblijf bij  de gastentiteit verblijft, de huisvesting voldoet aan de door de
lidstaten gestelde voorwaarden;
c) aantonen dat de gastentiteit of, indien het national e recht van een betrokken lidstaat
die mogelijkheid biedt, een andere instantie die verantwoordelijk is voor het vrijwilligersprogramma een aansprakelijkheidsverzekering heeft afgesloten;
d) aantonen, indien de lidstaat dit verlangt, dat de derdelander een basisinleiding tot de
taal, de geschiedenis en de politieke en maatschappelijke structuren van die lidstaat heeft gevolgd of zal volgen.
2. De lidstaten mogen minimum - en maximumleeftijdsgrenzen stellen voor derdelanders die
verzoeken om als vrijwilliger te worden toegelaten, zonder afbreuk te doen aan de voorschriften in het kader van het Europese vrijwilligerswerk.
 PE-CONS 18/16     47
   NL
 3. Vrijwilligers die deelnemen aan het Europese vrijwilligerswerk zijn niet verplicht het
bewijsmateriaal als bedoeld in lid 1, onder  c) en,  in voorkomend geval, onder  d), over te
leggen.
Artikel 15
Erkenning van instellingen voor hoger onderwijs, scholen,
organisaties die verantwoordelijk zijn voor vrijwilligerswerk
of entiteiten die stagiairs ontvangen
1. Voor de toepassing van deze richtlijn mogen de lidstaten besluiten een erkenningsprocedure op te zetten voor instellingen voor hoger onderwijs, scholen, organisaties die verantwoordelijk zijn voor vrijwilligerswerk of entiteiten die stagiairs ontvangen.
2. De erkenning geschiedt in overeenstemming met de procedures die in het nationale recht of de bestuurlijke gebruiken van de lidstaat in kwestie zijn voorgeschreven.
3. Wanneer een lidstaat besluit een erkenningsprocedure op te zetten overeenkomstig de leden  1 en 2, wordt er aan de ga stentiteiten duidelijke en transparante informatie verstrekt
over onder meer de voorwaarden en criteria voor de erkenning, de geldigheidsduur, de gevolgen van niet -naleving, met inbegrip van de eventuele intrekking of niet -verlenging,
alsmede over iedere t oepasselijke sanctie.
 PE-CONS 18/16     48
   NL
 Artikel 16
Specifieke voorwaarden voor au pairs
1. Indien het de toelating betreft van een derdelander die verzoekt om voor au- pairactiviteiten
te worden toegelaten, moet de derdelander naast de in artikel 7 gestelde algemene
voorwaa rden:
a) een overeenkomst overleggen tussen de derdelander en het gastgezin, waarin de rechten en  plichten van de derdelander als au pair worden omschreven, met inbegrip
van een opgave van het te ontvangen zakgeld, passende regelingen die de  au pair in
staat stellen cursussen te volgen en het maximale aantal uren dat wordt besteed aan dagelijkse verplichtingen;
b) aantonen dat de derdelander tussen 18 en 30 jaar oud is. In uitzonderlijke gevallen mogen de lidstaten toestaan dat een derdelander die ouder is dan 30 jaar, als au  pair
wordt toegelaten;
c) aantonen dat het gastgezin of een organisatie die bemiddelt voor au pairs, indien het nationale recht die mogelijkheid biedt, de aansprakelijkheid voor de  derdelander op
zich neemt gedurende het gehele verblijf  op het grondgebied van de betrokken
lidstaat, in het bijzonder in verband met kosten voor levensonderhoud, huisvesting en
ongevallenrisico's;
2. De lidstaten mogen verlangen dat een derdelander die verzoekt als au pair te worden
toegelaten aantoont
a) basiskennis te hebben van de taal van de betrokken lidstaat, of
b) voortgezet onderwijs te hebben genoten, alsmede beroepskwalificaties of, indien van
toepassing, te voldoen aan de voorwaarden voor  het uitoefenen van een
gereglementeerd beroep, zoals voorgeschreven door het nationale recht.
PE-CONS 18/16     49
   NL
 3 De lidstaten mogen bepalen dat au pairs alleen worden geplaatst door een organisatie die
bemiddelt voor au pairs onder de in het nationale recht vastgelegde voorwaarden.
 4. De lidstaten mogen verlangen dat de leden van het gastgezin een andere nationaliteit hebben dan de derdelanders die verzoeken te worden toegelaten met het oog op au-pairactiviteiten, en dat zij geen familiebanden hebben met de betrokken derdelanders.
5. De au pair mag niet meer dan 25 uur per w eek werken. De au pair heeft ten minste één
vrije dag per week.
6. De lidstaten kunnen een minimumbedrag vaststellen dat de au pair als zakgeld moet krijgen.
HOOFDSTUK III
VERGUNNINGEN EN DUUR VAN HET VERBLIJF
Artikel 17
Vergunningen
1. Wanneer de vergunni ng de vorm aanneemt van een verblijfstitel, gebruiken de lidstaten het
in Verordening (EG) nr. 1030/2002 bepaalde model en vermelden zij op die verblijfstitel
de termen „ onderzoeker ”, „student ”, „scholier ”, „stagiair ”, „vrijwilliger”  of „au pair ”.
2. Wanne er de vergunning de vorm aanneemt van een visum voor verblijf van langere duur,
vermelden de lidstaten onder de rubriek „ opmerkingen”  op de visumsticker dat het visum
is afgegeven aan de „ onderzoeker ”, „student ”, „scholier ”, „stagiair ”, „vrijwilliger”  of „au
pair”.
PE-CONS 18/16     50
   NL
 3. Voor onderzoekers en studenten die naar de Unie komen in het kader van een  specifiek
uniaal of multilateraal programma met mobiliteitsmaatregelen, of een  overeenkomst tussen
twee of meer erkende instellingen voor hoger onderwijs, wordt in de  vergunning verwezen
naar dat specifieke programma of die overeenkomst.
 4. Wanneer aan een onderzoeker een vergunning voor langetermijnmobiliteit wordt
afgegeven in  de vorm van een verblijfstitel, gebruiken de lidstaten het in Verordening (EG)
nr. 1030/2002 bepaalde model en vermelden zij op die verblijfstitel
„onderzoekersmobiliteit ”. Wanneer de vergunning voor langetermijnmobiliteit aan een
onderzoeker wordt afgegeven in de vorm van een visum voor verblijf van langere duur, vermelden de lidstaten in de rubriek „ opmerkingen”  op de visumsticker
„onderzoekersmobiliteit ”.
Artikel 18
Vergunningsduur
1. Een vergunning voor onderzoekers is ten minste één jaar geldig, of geldt voor de duur van
de gastovereenkomst, indien die korter is. De vergunning wordt verlengd indien artikel  21
niet van toepassing is.
De vergunning voor onderzoekers die gedekt zijn door uniale of multilaterale programma’s met mobiliteitsmaatregelen, is ten minste twee jaar geldig, of net zo lang als de looptijd van de gastovereenkomst, indien die korter is. Indien aan de algemene voorwa arden van
artikel  7 niet wordt voldaan voor de twee jaar of voor de volledige looptijd van de
gastovereenkomst, geldt de eerste alinea van dit lid. De lidstaten behouden het recht om zich er van te verzekeren dat de in artikel  21 vermelde redenen voor intr ekking niet
bestaan.
PE-CONS 18/16     51
   NL
 2. Een vergunning voor studenten is ten minste één jaar geldig, of geldt voor de duur van de
studie, indien die korter is. De vergunning wordt verlengd indien artikel  21 niet van
toepassing is.
 De vergunning voor studenten die gedekt zijn door uniale of multilaterale programma’s
met mobiliteitsmaatregelen, of door een overeenkomst tussen twee of meer instellingen voor hoger onderwijs, is ten minste twee jaar geldig, of net zo lang als de duur van hun studie, indien die korter is. Indie n aan de algemene voorwaarden van artikel  7 niet wordt
voldaan gedurende de twee jaar of tijdens de volledige duur van de studie, geldt de eerste alinea van dit lid. De lidstaten behouden het recht om zich er van te verzekeren dat de in artikel  21 vermelde  redenen voor intrekking niet bestaan
3. De lidstaten mogen bepalen dat de totale duur van het verblijf voor studie niet langer mag zijn dan de maximale studieduur volgens hun nationale recht.
4. De geldigheidsduur van een vergunning voor scholieren is gel ijk aan de duur van het
scholierenuitwisselingsprogramma of het educatieve project, indien dat minder is dan één
jaar, of  maximaal één jaar. De lidstaten mogen beslissen om toe te staan dat de vergunning
eenmalig wordt verlengd met de tijd die noodzakelijk is voor de voltooiing van het scholierenuitwisselingsprogramma of het educatieve project, indien artikel  21 niet van
toepassing is.
5. De geldigheidsduur van een vergunning voor au  pairs is gelijk aan de looptijd van de
overeenkomst tussen de au pair en h et gastgezin, indien die minder is dan één jaar, of is
maximaal één jaar. De lidstaten mogen beslissen om toe te staan dat de vergunning eenmalig met hooguit zes maanden wordt verlengd, na een met redenen omkleed verzoek van het gastgezin, indien artikel  21 niet van toepassing is.
 PE-CONS 18/16     52
   NL
 6. De geldigheidsduur van een vergunning voor stagiairs is gelijk aan de looptijd van de
stageovereenkomst indien die minder is dan zes maanden, of is maximaal één jaar. Indien de looptijd van de overeenkomst meer dan zes maanden bedraagt, mag de geldigheidsduur
van de vergunning gelijk zijn aan de periode in kwestie volgens het nationale recht.
De lidstaten mogen beslissen om toe te staan dat de vergunning eenmalig wordt verlengd met de tijd die nodig is voor de voltooiing van de  stage, indien artikel  21 niet van
toepassing is.
7. De geldigheidsduur van een vergunning voor vrijwilligers is gelijk aan de looptijd van de overeenkomst bedoeld in artikel  14, lid 1, onder  a), indien die minder is dan één jaar, of is
maximaal één jaar. Indien de looptijd van de overeenkomst meer dan één jaar bedraagt,
mag de geldigheidsduur van de vergunning gelijk zijn aan de periode in kwestie volgens het nationale recht.
8. De lidstaten mogen bepalen dat, indien het reisdocument van de derdelander minder dan één jaar geldig is of minder dan twee jaar in de gevallen bedoeld in de leden  1 en 2, de
verlangde vergunning niet langer geldig mag zijn dan het reisdocument.
9. Indien lidstaten tijdens het eerste jaar binnenkomst en verblijf toestaan op basis va n een
visum voor verblijf van langere duur, wordt een aanvraag voor een verblijfstitel ingediend voordat het visum voor verblijf van langere duur verstrijkt. De verblijfstitel wordt afgegeven indien artikel  21 niet van toepassing is.
 PE-CONS 18/16     53
   NL
 Artikel 19
Aanvullende informatie
1. De lidstaten mogen aanvullende informatie opnemen op papier dan wel in elektronische
vorm, zoals bedoeld in artikel 4 van Verordening (EG) nr . 1030/2002 en in artikel  16,
onder  a), van de bijlage daarbij. Deze informatie kan betrekking hebben op het verblijf en,
in de in artikel 24 van deze richtlijn bedoelde gevallen, de economische activiteiten van de student en kan met name de volledige lijst omvatten van lidstaten die de onderzoeker of de
student in het kader van mobiliteit voornemens is te bezoeken, of relevante informatie over
een specifiek uniaal of multilateraal programma met mobiliteitsmaatregelen, of een
overeenkomst tussen twee of meer instellingen voor hoger onderwijs.
2. De lidstaten mogen ook bepalen dat de in lid  1 van dit artikel bedoelde informatie wordt
vermeld op een visum voor verblijf van langere duur, als bedoeld in punt 12 van de bijlage bij Verordening (EG) nr.  1683/95 van de Raad
1.
1 Verordening (EG) nr.  1683/95 van de Raad van 29 mei 1995 betreffende de invoering van
een uniform visummodel  (PB L  164 van 14.7.1995, blz. 1).
PE-CONS 18/16     54
   NL
 HOOFDSTUK IV
REDENEN VOOR WEIGERING,
INTREKKING OF NIET -VERLENGING
VAN VERGUNNINGEN
Artikel 20
Redenen voor weigering
1. De lidstaten weigeren een aanvraag wanneer:
a) niet is voldaan aan de algemene voorwaarden van artikel  7 of aan de toepasselijke
specifieke voorwaarden van artikel  8, 11, 12, 13, 14 of 16;
b) de overgelegde document en op frauduleuze wijze zijn verkregen, zijn vervalst of
ongeoorloofd gewijzigd;
c) de betrokken lidstaat alleen indiening via een erkende gastentiteit toelaat, en de
gastentiteit niet wordt erkend.
 2. De lidstaten kunnen een aanvraag weigeren wanneer:
a) de gastentiteit of een ander orgaan als bedoeld in artikel  14, lid 1, onder  a), of een
derde als bedoeld in artikel  12, lid 1, onder  d), of het gastgezin of het
au-pairbemiddelingsbureau niet heeft voldaan aan zijn wettelijke verplichtingen met
betrekking tot sociale zekerheid, belastingen, rechten van werknemers of de
arbeidsomstandigheden;

PE-CONS 18/16     55
   NL
 b) indien van toepassing, de gastentiteit die of het gastgezin dat de derdelander in dienst
wil nemen niet voldoet aan de arbeidsvoorwaarden zoals voorzien in het nati onale
recht of collectieve overeenkomsten of gebruiken in de betrokken lidstaat;
c) de gastentiteit, een ander orgaan als bedoeld in artikel  14, lid 1, onder  a), een derde
als bedoeld in artikel  12, lid 1, onder  d), het gastgezin of het
au-pairbemiddelingsbureau overeenkomstig het nationale recht bestraft is wegens
zwartwerk of illegale arbeid;
d) de gastentiteit is opgericht of opereert met als voornaamste doel derdelanders die onder het toepassingsgebied van deze richtlijn vallen, toegang tot het  gastland te
verschaffen;
e) in voorkomend geval, de bedrijfsactiviteiten van de gastentiteit overeenko mstig het
nationale insolventierecht worden of zijn vereffend, of indien er geen  economische
activiteit plaatsvindt;
f) de lidstaat bewijs of ernstige en objectieve redenen heeft om vast te stellen dat het verblijf van de derdelander andere doelen zou dienen dan die waarvoor hij verzoekt
te worden toegelaten.
 3. Indien een derdelander verzoekt te worden toegelaten om in een  lidstaat een
arbeidsverhouding aan te gaan, kan die lidstaat nagaan of de betrokken vacature door onderdanen van die lidstaat of door a ndere burgers van de  Unie kan worden vervuld, dan
wel door derdelanders die legaal in die lidstaat verblijven, in welk geval zij de aanvraag kan afwijzen. Dit lid geldt onverminderd het beginsel van preferentie voor burgers van de Unie, dat is neergelegd i n de desbetreffende bepalingen van de toepasselijke
toetredingsakten.
PE-CONS 18/16     56
   NL
 4. Onverminderd lid 1 wordt in elk besluit tot afwijzing van een aanvraag rekening gehouden
met de specifieke omstandigheden van het  geval en wordt het evenredigheidsbeginsel
geëerbiedi gd.
Artikel 21
Redenen voor intrekking of niet -verlenging van een vergunning
1. De lidstaten trekken een vergunning in of weigeren deze, in voorkomend geval, te verlengen wanneer:
a) de derdelander niet meer voldoet aan de algemene voorwaarden van artikel  7, met
uitzondering van artikel  7, lid  6, of aan de toepasselijke specifieke voorwaarden van
artikel  8, 11, 12, 13, 14, 16 of de voorwaarden van artikel  18;
b) de overgelegde vergunningen of documenten op frauduleuze wijze zijn verkregen of zijn vervalst of ongeoorloofd gewijzigd;
c) de betrokken lidstaat alleen indiening via een erkende gastentiteit toelaat, en de gastentiteit niet wordt erkend;
d) het verblijf van de derdelander andere doeleinden dient dan die waarvoor de vergunning was afgegeven.
 2. De lidstaten kunnen een vergunning intrekken of, in voorkomend geval, weigeren deze te
verlengen wanneer:
a) de gastentiteit of een ander orgaan als bedoeld in artikel  14, lid 1, onder  a), of een
derde  partij als bedoeld in artikel  12, lid 1, onder  d), of het gastgezin of het
au-pairbemiddelingsbureau niet heeft voldaan aan zijn wettelijke verplichtingen met
betrekking tot sociale zekerheid, belastingen, rechten van werknemers of de arbeidsomstandigheden;

PE-CONS 18/16     57
   NL
 b) indien van toepassing, de gastentiteit die of het gastgezin dat de derdelander in dienst
wil nemen  niet voldoet aan de arbeidsvoorwaarden zoals voorzien in het nationale
recht, collectieve overeenkomsten of gebruiken in de betrokken lidstaat.
c) de gastent iteit, een ander orgaan als bedoeld in artikel  14, lid 1, onder  a), een derde
als bedoeld in artikel  12, lid 1, onder  d), of het gastgezin of het
au-pairbemiddelingsbureau overeenkomstig het nationale recht bestraft is wegens
zwartwerk of illegale arbeid;
d) de gastentiteit is opgericht of opereert met als voornaamste doel derdelanders die binnen de werkingssfeer van deze richtlijn vallen, toegang te verschaffen tot het gastland;
e) in voorkomend geval, de bedrijfsactiviteiten van de gastentiteit overeenkom stig het
nationale insolventierecht worden of zijn vereffend, of indien er geen  economische
activiteit plaatsvindt;
f) voor studenten: indien de student zich niet houdt aan de tijdsbeperkingen die krachtens  artikel 24 aan de toegang tot economische activit eiten zijn gesteld of
volgens het nationale recht of de bestuurlijke gebruiken onvoldoende voortgang boekt bij zijn studie.
3. In geval van intrekking kan een lidstaat bij de beoordeling van het gebrek aan voortgang bij de betreffende studie, zoals bedoeld  in lid  2, onder  f), de gastentiteit raadplegen.
 4. De lidstaten kunnen een vergunning intrekken of weigeren te verlengen om redenen die verband houden met de openbare orde, de openbare veiligheid, of de volksgezondheid.
PE-CONS 18/16     58
   NL
 5. Indien een derdelander verzoekt  om verlenging van zijn vergunning om  in een lidstaat in
een arbeidsverhouding te blijven of er een arbeidsverhouding aan te  gaan, met uitzondering
van een onderzoeker die met dezelfde gastentiteit in een arbeidsverhouding blijft, kan die
lidstaat nagaan o f de betrokken vacature door onderdanen van die lidstaat of door andere
burgers van de Unie kan worden vervuld, dan wel door derdelanders die in die lidstaat de status van langdurig ingezetene bezitten, in welk geval zij de vergunning kunnen weigeren te ve rlengen. Dit lid geldt onverminderd het beginsel van preferentie voor burgers van de
Unie, dat is neergelegd in de  desbetreffende bepalingen van de toepasselijke
toetredingsakten.
6. Indien de lidstaat van plan is de vergunning van een student in te trekke n of niet te
verlengen overeenkomstig lid  2, onder  a), c), d) of e), mag de student een aanvraag
indienen om bij een andere instelling voor hoger onderwijs een gelijkwaardige studie te voltooien. De student mag op het grondgebied van de betrokken lidstaat verblijven totdat de bevoegde autoriteiten een besluit hebben genomen over de aanvraag.
7. Onverminderd lid  1 wordt in elk besluit tot intrekking of niet -verlenging van een
vergunning rekening gehouden met de specifieke omstandigheden van het  geval en word t
het evenredigheidsbeginsel geëerbiedigd.
PE-CONS 18/16     59
   NL
 HOOFDSTUK V
RECHTEN
Artikel 22
Gelijke behandeling
1. Onderzoekers  hebben recht op dezelfde behandeling als de onderdanen van de betrokken
lidstaat als bedoeld in artikel  12, leden 1 en  4, van Richtlijn 2011/98/EU.
 2. De lidstaten mogen beperkingen stellen aan deze gelijke behandeling van onderzoekers:
a) wat betreft artikel 12, lid  1, onder  c), van Richtlijn 2011/98/EU, door beurzen,
uitkeringen en leningen voor studie en onderhoud — of andere beurzen en leningen
— uit te sluiten ;
b) wat betreft artikel 12, lid  1, onder  e), van Richtlijn 2011/98/EU, door onderzoekers
die ten hoogste zes maanden op het grondgebied van de betrokken lidstaat mogen verblijven geen gezinstoelagen toe te kennen ;
c) wat betreft artikel 12, lid  1, onder  f), van Richtlijn 2011/98/EU, door de toepassing
ervan te beperken tot gevallen waarin de geregistreerde of gebruikelijke verblijfplaats van de gezinsleden van de onderzoeker voor wie hij aanspraak maakt op uitkeringen zich op het grondgebied van de betrokken lidstaat bevindt ;
(d) wat betreft artikel 12, lid  1, onder  g), van Richtlijn 2011/98/EU, door de toegang tot
huisvesting te beperken.
PE-CONS 18/16     60
   NL
 3. Stagiairs, vrijwilligers en au pairs die worden geacht in de betrokken lidstaat een
arbeidsverhouding te zijn aangegaan, en studenten hebben recht op dezelfde behandeling als onderdanen van de betrokken lidstaat als bedoeld in artikel  12, leden  1 en 4, van
Richtlijn 2011/98/EU, met inachtneming van de beperkingen als bedoeld in lid 2 van dat artikel.
4. Stagiairs, vrijwilligers en au pairs die worden geacht in de betrokken lidstaat geen arbeidsverhouding te zijn aangegaan, en scholieren hebben recht op deze lfde behandeling
met betrekking tot de toegang tot goederen en diensten en het aanbod van goederen en
diensten dat volgens het nationale recht aan het publiek beschikbaar wordt gesteld, alsook, in voorkomend geval, met betrekking tot de erkenning van diploma’s, certificaten en
andere beroepskwalificaties, overeenkomstig de geldende nationale procedures.
 De lidstaten kunnen overeenkomstig het nationale recht besluiten hun geen gelijke behandeling toe te kennen met betrekking tot procedures voor het verkrijge n van
huisvesting en/of de gebruikmaking van diensten van arbeidsbureaus.
Artikel 23
Onderwijs  door onderzoekers
Onderzoekers mogen, in overeenstemming met het nationale  recht, naast hun onderzoeksactiviteiten
lesgeven. De lidstaten kunnen een maximumaanta l uren of dagen voor het lesgeven vaststellen.
PE-CONS 18/16     61
   NL
 Artikel 24
Economische activiteiten van studenten
1. Buiten de studie -uren en onder voorbehoud van de regels en voorwaarden die voor de
gekozen activiteit in de betrokken lidstaat gelden, mogen studenten in l oondienst werken
en als zelfstandige een economische activiteit uitoefenen, met inachtneming van de
beperkingen als bedoeld in lid 3.
2. Indien noodzakelijk verlenen de lidstaten aan studenten en/of werkgevers overeenkomstig
hun nationale recht voorafgaande toestemming.
3. Elke lidstaat stelt voor zo’n activiteit een maximumaantal toegelaten uren per week of
dagen of maanden per jaar vast, van minimaal 15 uur per week of het equivalent ervan in dagen of maanden per jaar. Er kan rekening worden gehouden met de situatie op de arbeidsmarkt in de betrokken lidstaat.
Artikel 25
Verblijf voor onderzoekers en studenten
met het oog op  ondernemerschap of het zoeken naar werk
1. Na de voltooiing van een onderzoek of een studie hebben onderzoekers en studenten de mogelijkheid om gedurende ten minste negen maanden op het grondgebied van de lidstaat die, overeenkomstig artikel  17 en op basis van de in lid  3 van dit artikel bedoelde
verblijfsvergunning, een vergunning heeft verleend, te verblijven om werk te zoeken of een
bedrijf op te richten.
 PE-CONS 18/16     62
   NL
 2. De lidstaten kunnen besluiten met betrekking tot het diploma een minimumniveau vast te
stellen dat studenten moeten halen om voor de toepas sing van dit artikel in aanmerking te
komen. Dit niveau mag niet hoger zijn dan niveau 7 van het Europees kwalificatiekader  1.
3. Voor verblijf als bedoeld in lid  1 geven de lidstaten, op basis van een aanvraag van de
onderzoeker of de student, aan de derdelander een verblijfsvergunning af  overeenkomstig
Verordening (EG) nr.  1030/2002, mits nog aan de voorwaarden van artikel  7, lid  1,
onder  a), c), d) en e), en artikel  7, lid 6, en, indien van toepassing, van artikel  7, lid 2, van
deze richtlijn is voldaan.  Voor onderzoekers verlangen de lidstaten een bevestiging van de
onderzoeksinstelling dat de onderzoeksactiviteiten zijn voltooid, en voor studenten een bewijs van het behalen van een diploma of certificaat in het hoger onderwijs of een ander bewijs van opleidingstitels. In voorkomend geval, en indien nog aan de bepalingen van
artikel  26 is voldaan, wordt de in dit artikel bedoelde verblijfsvergunning
dienovereenkomstig verlengd.
4. De lidstaten kunnen een aanvraag krachtens dit artikel afwijzen indien:
a) niet is voldaan aan de voorwaarden van lid  3 en, indien van toepassing, van  de leden
2 en 5;
b) de overgelegde documenten op frauduleuze wijze zijn verkregen, zijn vervalst of
ongeoorloofd zijn gewijzigd.
5. De lidstaten kunnen eisen dat de aanvraag kracht ens dit artikel van onderzoekers of
studenten, en, in voorkomend geval, van de gezinsleden van onderzoekers ten minste 30
dagen voor het einde van de geldigheid van de in krachtens artikel  17 of 26 verleende
vergunningen worden ingediend.
 1 Aanbeveling van het Europees Parlement en van de Raad van 23 april 2008 tot vaststelling
van een Europees kwalificatiekader voor een leven lang leren (PB C  111 van 6.5.2008,
blz. 1).
PE-CONS 18/16     63
   NL
 6. Indien het be wijs van het behalen van een diploma of certificaat in het hoger onderwijs of
een ander bewijs van opleidingstitels, of de bevestiging van de onderzoeksinstelling dat de
onderzoeksactiviteit is voltooid niet vóór het verstrijken van de krachtens artikel  17
verleende  vergunning beschikbaar is, en aan alle andere voorwaarden is voldaan, dan staan
de lidstaten toe dat de derdelander op hun grondgebied mag blijven  om binnen een
redelijke termijn en in overeenstemming met het nationale recht dergelijk bewijs over te
kunnen leggen.
7. Indien ten minste drie maanden verlopen zijn na de afgifte van de verblijfsvergunning krachtens dit artikel door de betrokken lidstaat, kan deze eisen dat derdelanders kunnen aantonen dat zij een gerede kans maken om te worden aangenomen of een bedrijf te beginnen.
De lidstaten kunnen eisen dat het werk dat de der delander zoekt of het bedrijf dat hij aan
het opstarten is, overeenstemt met het niveau van de afgeronde studie of het  voltooide
onderzoek.
8. Wanneer niet meer aan de voorwaarden van de leden  3 of 7 wordt voldaan, kunnen de
lidstaten overeenkomstig hun na tionale recht de verblijfsvergunning van de derdelander en,
in voorkomend geval, die van zijn gezinsleden intrekken.
9. Tweede lidstaten kunnen dit artikel toepassen op onderzoekers en, in voorkomend geval, hun gezinsleden, of studenten die in de betrokken tweede lidstaat wonen of hebben gewoond, overeenkomstig de artikelen  28, 29, 30 en 31.
 PE-CONS 18/16     64
   NL
 Artikel 26
Gezinsleden van onde rzoekers
1. Om het de gezinsleden van onderzoekers mogelijk te maken zich bij de onderzoeker in de
eerste lidstaat te voegen, of, in het geval van langetermijnmobiliteit, in de tweede lidstaten, passen de lidstaten de bepalingen van Richtlijn 2003/86/EG me t de in dit artikel
neergelegde afwijkingen toe.
2. In afwijking van artikel  3, lid 1, en van artikel  8 van Richtlijn 2003/86/EG wordt aan het
afgeven van een verblijfsvergunning aan de gezinsleden niet de voorwaarde verbonden dat
de onderzoeker reden heef t om te verwachten dat hem een permanent verblijfsrecht zal
worden toegekend en dat hij al ten minste gedurende een bepaalde periode in het land
verblijft.
3. In afwijking van artikel  4, lid 1, laatste alinea, en van artikel  7, lid 2, van Richtlijn
2003/86/EG kunnen de daarin bedoelde integratievoorwaarden en - maatregelen alleen
worden toegepast nadat de betrokken personen een verblijfsvergunning hebben verkregen.
4. In afwijking van artikel  5, lid 4, eerste alinea, van Richtlijn 2003/86/EG worden de
verbli jfsvergunningen voor gezinsleden door een lidstaat afgegeven binnen 90 dagen na  de
datum van indiening van de volledige aanvraag, mits aan  de voorwaarden voor
gezinshereniging is voldaan. De bevoegde autoriteit van de betrokken lidstaat behandelt de aanvraag voor gezinsleden tegelijk met de aanvraag voor de toelating of de langetermijnmobiliteit van de onderzoeker, indien de aanvraag voor gezinsleden op hetzelfde moment wordt ingediend. De verblijfsvergunning voor gezinsleden wordt slechts
verleend wa nneer de onderzoeker een vergunning heeft verkregen overeenkomstig
artikel  17.
 PE-CONS 18/16     65
   NL
 5. In afwijking van artikel  13, leden 2 en  3, van Richtlijn 2003/86/EG, loopt de
geldigheidsduur  van de verblijfsvergunningen van gezinsleden, als algemene regel, af op
de datum dat de vergunning van de onderzoeker verstrijkt. Dit omvat tevens, in
voorkomend geval, vergunningen die aan de onderzoeker zijn afgegeven met het oog op ondernemerschap of het zoeken naar werk overeenkomstig artikel  25. De lidstaten kunnen
verlangen dat  de reisdocumenten van gezinsleden geldig zijn voor ten minste de duur van
het geplande verblijf.
6. In afwijking van artikel  14, lid 2, tweede zin, van Richtlijn 2003/86/EG, past de eerste
lidstaat, of, in het geval van langetermijnmobiliteit, passen de t weede lidstaten, geen
tijdslimiet toe voor toegang tot de arbeidsmarkt voor gezinsleden, behalve in uitzonderlijke omstandigheden zoals ongewoon hoge werkloosheid.
HOOFDSTUK VI
MOBILITEIT  TUSSEN  LIDSTATEN
Artikel 27
Mobiliteit binnen de Unie
1. Een derdela nder met een geldige vergunning die door de eerste lidstaat voor  een studie in
het kader van een uniaal of multilateraal of programma met mobiliteitsmaatregelen, voor een studie in het kader van een overeenkomst tussen twee of meer instellingen voor hoger onderwijs, of voor onderzoek is afgegeven, mag op basis van die vergunning en van een geldig reisdocument, onder de voorwaarden van de artikelen  28, 29 en 31 en behoudens
artikel  32, één of meerdere tweede lidstaten binnengaan en er verblijven om een deel van
zijn studie of onderzoek uit te voeren.
PE-CONS 18/16     66
   NL
 2. Tijdens de in lid 1 bedoelde mobiliteit mogen onderzoekers en studenten overeenkomstig
het bepaalde in de artikelen  23 en 24 in één of meer tweede lidstaten naast
hun onderzoeksactiviteiten doceren, respectievelijk naast hun studie werken.
 3. Indien een onderzoeker overeenkomstig artikel  28 of 29 ter naar een tweede lidstaat
verhuist, wordt gezinsleden die houder zijn van een verblijfsvergunning die
overeenkomstig artikel  26 is afgegeven, toegestaan de onderzoeker te vergezellen in  het
kader van zijn mobiliteit onder de voorwaarden van artikel  30.
Artikel  28
Kortetermijnmobiliteit van onderzoekers
1. Onderzoekers die houder zijn van een door de eerste lidstaat afgegeven geldige
vergunning, hebben, over eenkomstig de voorwaarden in dit artikel, het recht om  — binnen
een periode van 360 dagen per lidstaat  — ten hoogste 180 dagen in een
onderzoeksinstelling in een of meerdere tweede lidstaten te verblijven om een deel van hun onderzoek aldaar uit te voeren.
2. De tweede lidstaat kan verlangen dat de onderzoeker, de onderzoeksinstelling in de eerste lidstaat of de onderzoeksinstelling in de tweede lidstaat de bevoegde instanties van de eerste en de tweede lidstaat in kennis stelt van het voornemen van de onde rzoeker om een
deel van zijn onderzoek in de onderzoeksinstelling in de tweede lidstaat uit te voeren.
PE-CONS 18/16     67
   NL
 In zulke gevallen zorgt de tweede lidstaat ervoor dat de kennisgeving kan plaatsvinden:
a) op het moment van de aanvraag in de eerste lidstaat, indien e r in dat stadium al een
voornemen tot mobiliteit naar de tweede lidstaat bestaat , of
b) nadat de onderzoeker in de eerste lidstaat is toegelaten, zodra de voorgenomen
mobiliteit naar de tweede lidstaat bekend is.
3. Indien de kennisgeving overeenkomstig li d 2, onder  a), is geschied, en de tweede lidstaat
geen  bezwaar heeft gemaakt bij de eerste lidstaat overeenkomstig lid  7, kan de mobiliteit
van de onderzoeker naar de tweede lidstaat plaatsvinden op ieder moment binnen de geldigheidsduur van de vergunning.
