None
A/664/1/71 n

Wat het leggen van contacten tussen het Permanent Comité voor
Arbeidsvraagstukken en het Raadgevend Comité betreft, hoopt spreker dat
een "modus operandi" zal worden gevonden en hij laat het aan het Bureau
van het Raadgevend Comité en aan de Voorzitter daarvan over suggesties
te doen, die hiertoe kunnen bijdragen. Na erop te hebben gewezen dat de
Gemeenschap dc buitenlandse werknemers uitdrukkelijk niet van de voor­
delen van het Sociaal Fonds heeft willen uitsluiten, laat hij het aan
de heer Henze over een toelichting te geven op het juridische begrip
"migre re n de we rkneme r'
:?.
De heer Capanna dringt aan op het bouwen van arbeiderswoningen
in de onmiddellijke nabijheid van dc nieuwe fabrieken 5 dit was de gedachte
waarvan Jean Monnet was uitgegaan$ deze wilde een deel van de heffingen
bestemmen voor het verstrekken van woningbouwleningen tegen lage rente­
voet. Spreker zelf is graag bereid over dit punt van gedachten te wis­
selen, hoewel hij tot nu toe van mening was dat aan de omschakeling en
de wederaanpassing voorrang moest worden verleend boven de woningbouw.
De bedragen die aan de Gemeenschap terugkomen in de vorm van aflossingen
en die reeds vrij aanzienlijk beginnen te worden, kunnen echter voor het
zevende woningbouwprogramma en ook voor een experimenteel programma be­
schikbaar worden gesteld.
De heer HENZE verklaart dat er eigenlijk geen juridische definitie
van het begrip "migrerende werknemers" bestaat» In Duitsland heeft de West—
duitse omroep oen concours georganiseerd om een nieuwe term te vinden. Het
resultaat hiervan is nog niet bekend. Binnen de Gemeenschap spreekt men
nooit van "buitenlandse" werknemers* zo nodig wordt hun nationaliteit
vermeld of worden zij aangeduid als "onderdanen van de Gemeenschap", het­
geen uiteindelijk moet worden "Europees staatsburger".
 De VOORZITTER juicht het toe dat men voorstander is van het leggen
van contacten tussen het Permanent Comité voor Arbeidsvraagstukken en het
Raadgevend Comité en stelt voor dat het Bureau in contact blijft met de
Commissie on in het bijzonder met de heer Coppé om, volgens diens formule,
een modus operandi vast te stellen.
a/ 664/1/71 n

- 10 -

De vraag of het Comité de werkgelegenheid of de woningbouw voorop
dient te stollen, kan pas worden beantwoord als de Commissie voor Arbeids­
vraagstukken hierover zal hebben beraadslaagd*

Het Raadgevend Comité is voornemens de problemen in verband met
de toetreding van Groot-Brittannie tot de gemeenschappelijke markt door
zijn commissies te laten bestuderen. Zou de heer Coppé bereid zijn richting
te geven aan de werkzaamheden van de Commissie voor Arbeidsvraagstukken,
zoals spreker dit de heer Thomassen in het vooruitzicht heeft gesteld?

De heer ROTH vraagt zich af of bij voorbeeld de Italiaanse arbeiders
die zich blijvend met hun gezin in Duitsland hebben gevestigd, nog als
"migrerende werknemers" kunnen worden beschouwd.
De heer HENZE memoreert dat de Gemeenschap nooit de term "migrerende
werknemers" gebruikt.
De heer CAPANNA is van mening dat de migratie toch eigenlijk een
trieste zaak is, zodat aan investeringen ten behoeve van de woningbouw
voorrang moet worden gegeven.
 De heer PAGANI verklaart dat de vakbonden zich niet zo zeer inte­
resseren voor de juridische definitie van het begrip "migrerende werknemers"
als wel voor de menselijke problemen die zij opwerpen. Hij vindt dat de
werknemers bij voorkeur in eigen land te werk moeten worden gesteld, of
althans in Europa - waar integratie in cultureel opzicht voor de immigranten
uit de voormalige koloniën een utopie is

a/ 6 6 4 / 1 / 7 1

n

Spreker dringt er op aan ervoor te zorgen dat het Permanent Comité
voor Arbeidsvraagstukken in ieder geval con instrument is voor het voeren
van politieke acties, en niet alleen maar een bureau voer het verrichten
van studies.
Tevens wenst hij dat een soortgelijk comité wordt gevormd, met als
taak aan de bevordering van de sociale woningbouw en de sociale milieuomstandigheden in het algemeen die voorrang te verlenen die zij verdient,
maar die zij in feite niet steeds verkrijgt.
De heer COPPE stelt zich voor do heer Pagani in een persoonlijk
onderhoud te antwoorden,

De heer PAGANI heeft hiertegen geen bezwaar, hoewel de door hem
opgeworpen problemen zijns inziens van algemeen politiek belang zijn.
De heer RIFFLËT zal gaarne ingaan op de sociale problemen die
tl
rijzen in verband met de eventuele toetreding van Groot-Brittannie. Daar
deze materie nog in beweging is, is het, ónmogelijk bij voorbaat pasklare
oplossingen voor te stellen voor problemen waarvan niemand weet hoe ze
zich concreet zullen voordoen. De Commissie vermijdt dan ook een dogmatisch
standpunt in te nemen.
Spreker kan echter wel zeggen dat men bij de eerste onderhandelingen
tot de voorlopige conclusie was gekomen dat de sociale vraagstukken geen
wezenlijke belemmeringen zouden vormen voor do toetreding van Groot-Brittannii.
 Dit geldt nog steeds, maar het is nog niet mogelijk geweest nadere inlich­
tingen te verkrijgen over de ontwikkeling van de situatie der werknemers in
de kolenmijnen en de·; ijzer- en staalindustrie in Groot—Brittannie sedert 1968,
toen de Commissie haar laatste onderzoek verrichtte naar de sociale zekerheid
in de kolenmijnindustrie. Een werkgroep ad hoe zal binnen enkele weken een
rapport indienen, aan de hand waarvan de balans kan worden opgemaakt.
a/ 664/1/71 n

12

De commissie onder voorzitterschap van de heer Thomassen zou een
soort inventaris kunnen opstellen van de punten die de heer Thomassen ver­
ontrusten. De Commissie van de Europese Gemeenschappen zou hem dan laten
weten hoe zij er tegenover staat, en hem de gegevens doen toekomen, waar­
over zij beschikt. Daarna zou een nuttige gedachtenwisseling kunnen worden
ingeleid.
De heer COPPE stelt de heer Michel voor de Commissie voor Arbeids­
vraagstukken een toelichting te geven op de werking van het vernieuwde
Sociale Fonds van de E.E.G.
De VOORZITTER dankt hem hiervoor en neemt zijn voorstel aan.
4. VERVOERVRAAGSTUKKEN IN DE GEïffiENSCHAP

De heer COPPE wil beginnen met een statistisch overzicht van het
vervoer van E.G.K.St-produkten. Vervolgens zal hij do toepassing van het
E.G.K.S.-Verdrag in het kader van het gemeenschappelijk vervoerbeleid be­
handelen en ten slotte spreken over de vooruitzichten die dit gemeenschap­
pelijk vervoerbeleid opent.
 Hij memoreert dat sedert de oprichting van de Gemeenschappelijke
Markt voor Kolen en Staal de ertsproduktic van de Gemeenschap is gestegen
van 61 tot 68 miljoen ton en in 1960 zelfs 90 miljoen ton bereikte. De
invoer van buitenlands erts is gestegen van 14 tot 80 miljoen ton, dus met
een factor 6. De met deze invoer samenhangende vervoerprestaties zijn echter
slechts toegenomen met een factor 5» doordat een toenemend aandeel van het
ingevoerde erts wordt verwerkt in de nieuwe aan de kust gevestigde bedrijven.
Het vervoer van communautair erts is vergeleken met 1952 met 25 % terug­
gelopen.
a/ 664/1/71 n

De kolenwinning is sedert 1952 met 30 % en de vervoerde hoeveelheid
kolen met 20 % verminderde Daarentegen is de invoer met ongeveer l/3 ge­
stegen, namelijk van 22 tot 30 miljoen ton.
De produktie van ruwstaal vertoonde een stijging van 42 tot 109 mil
joen ton en de vervoerde hoeveelheden staal gaven een soortgelijke ont­
wikkeling te zien s 33 miljoen ten in 19 5 1 ? 7$ miljoen ton in 1968.
Het aandeel van E.C-.K,, S.-produkten in het totale vervoer binnen
de Gemeenschap is slechts weinig verminderd i voor het vervoer per spoor

52 % in 1962 tot 50 '¡o thans on voor het vervoer over de binnenwateren
van respectievelijk 25 % tot 20 c
j>} bij het vervoer over de weg daarentegen
van

neemt het aandeel van deze produkten sterk toe.
Wat de vrachtprijzen betreft, kan spreker slechts fragmentarische
gegevens verstrekken. Deze zijn echter voldoende om aan te tonen dat de
vervoertarieven de algemene prijsstijging niet hebben gevolgd.
 Zo zijn bij voorbeeld de tarieven van de Duitse spoorwegen voor hot
vervoer van ijzer en staal sedert 1952 met 27 % gedaald» Het vrachttarief
voor het verveer van cokes tussen het Ruhrgebied er Lotharingen is sedert

1953 met 24 % verminderd, terwijl de prijs van de cokes zelf met 50 % is
gestegen.
Hoewel het vrachttarief voor ingevoerd erts is gestegen, is de prij
van Zweeds erts franco Ruhrgebied sedert 1953 gedaald met 35

Ook voor

het vervoer van kolen zijn de vrachtprijzen U.S.A»—Europa sedert 1952 20 %
lager geworden.
Het aandeel van de vervoerkoster ir de kostprijzen van E.G.K.S.produkten is verminderd, voor Ruhrcokes van 41 lol

21 %·.
Bij het vervoer per spoor valt er voorts een verschuiving van de
algemene tarieven naar voordeliger tarieven waar te nemen.
A/664/1/71 n

- i4 Bij de oprichting van de E.G.K.S. geschiedde 2/3 van het vervoer van
E.G.K.S.-produkten per spoor volgens de algemene prijsschalen, die even­
eens voor andere produkten van toepassing waren, en slechts l/3 volgens
de bijzondere pri jsschalen.; deze verhouding is thans omgekeerd.
Uit deze statistische gegevens kan worden geconcludeerd dat de
kolenmijn- en de ijzer- en staalindustrie zich parallel hebben ontwikkeld
?T

met het vervoer, waarbij het karakter van deze industrieën geleidelijk
meer gelijkenis vertoont met dat van iedere andere industrie. Bit is een
ontwikkeling waarnaar de heer Coppé reeds lang streeft.
 Wat de toepassing van het E.G.K. S.-Verdrag in het kader van het
gemeenschappelijk vervoerbeleid betreft, memoreert de heer Coppé dat in
hot Verdrag van Parijs de kwestie van het vervoerbeleid opzettelijk buiten
beschouwing is gelaten. Hot Verdrag maakt alleen melding van dc neutrali­
teit van de vervoers ©Ertror en van de doorzichtigheid van deze markt, terwijl
het zich beperkt tot het verbod van discriminatie en de nadruk legt op de
harmonisatie en op de openbaarmaking van de prijzen en vervoervoorwaarden
voor kolen en staal. Bank zij dc reeds in 1952 door de Hoge Autoriteit ge­
voerde actie kon aan de ergste gevallen van discriminatie snel een einde
worden gemaakt, In 1955 Gn 1956 zijn voor al het vervoer per spoor van
E.G,K.So-produkten rechtstreekse tarieven van kracht geworden, waardoor
het nationale en internationale vervoer met elkaar in evenwicht word ge­
bracht en een daling van de vrachttarieven mogelijk werd. Wat echter de
overige takken van vervoer betreft, stuitte de Europese Executieve steeds
weer op moeilijkheden, die zowel verband hielden met bepaalde juridische
situaties, zoals de Piijnvaar takte, alsook met de opvatting die de re­
geringen hadden van hun verantwoordelijkheid, Be Hoge Autoriteit is er
met name niet in geslaagd de openbaarheid van de vrachtprijzen en vervoer­
voorwaarden voor kolen en staal te realiseren! met haar aanbeveling l/6l
heeft zij de regeringen gewezen op de verplichtingen die het Verdrag hun
oplegt, maar in de toepassing van deze aanbeveling heeft zij blijk gegeven
van een zeer grote souplesse, waarbij zij voor geringe hoeveelheden en
voor het vervoer over korte afstand afzag van openbaarmaking en bij de
bekendmaking van de vrachtprijzen een onzekerheidsmarge tolereerde. Hoewel
aanzienlijke vorderingen zijn gemaakt, bestaan er ook thans nog bepaalde
leemten, vooral bij het vervoer over de weg en ov^r de binnenwateren.
 a/ 664/1/71 n

- 15

Bij het Bepalen van de· toekomstige actielijn dient terdege rekening
te worden gehouden met de· thans aan de gang zijnde ontwikkeling in de gehele
vervoorscctor. In deze sector, waar de vraag steeds dringender en do con­
currentie steeds scherper wordt, waar nieuwe technieken worden ontwikkeld
en alle ratienalisatieraogelijkheden moeten worden benut, is bij toepassing
van starre tarieven een voldoende aanpassing van de ondernemingen en diensten
aan de marktverhoudingen niet mogolijk. Dit verklaart waarom, terwijl bij de
opstelling van het E.G.K.S.-Verdrag vaste prijzen golden voor het grootste
deel van het vervoer, thans een uitgesproken ontwikkeling valt waar te nemen,
die gaat in de richting van een zeer grote mate van commerciële vrijheid van
de ondernemingen die werkzaam zijn in de bedeelde drie takken van vervoer.
 Rekening houdend met de ontwikkeling die zich reeds toen aftekende,
heeft de Europese Executieve reeds in 1963 voorgesteld voor alle drie takken
van vervoer een stelsel in te voeren, gebaseerd op een verplichte tarifering
met een marge van 10 tot 30

voorts had zij voorgesteld alleen te voorzien

in openbaarmaking van de tariefmarges en van de buiten deze marges toegepaste
vrachtprijzen, maar de vrijheid van prijsvorming binnen de limieten van de
marges te- blijven binden aan hot in acht nemen van de voorschriften van het
E.G.K. S. -Verdrag. In 1965 stelde de Europese Executieve voor on naast de
verplichte tarifering een reforentietarifering met een uniforme marge van
20 % in te voeren, doch ruimte te laten voor de mogelijkheid om voor E.G.K.S.produkten een nauwere marge vast te stellen. In de Raad van Ministers eisten
sommige regeringen echter een gelijke marge voor alle vervoer en de voor­
stellen van do Commissie haalden het niet. Er word alleen een verordening
vastgesteld houdende invoering van een stelsel van verplichte tarifering
voor het vervoer over de weg, maar deze- verordening is niet in werking
getreden. Men mag niet verwachten dat de Raad zich binnen afzienbare tijd
opnieuw zal bezighouden met de tarifering van het vervoer in zijn geheel.
De regeringen var. alle landen voeren echter een beleid dat erop is gericht
de ondernemingen meer vrijheid te geven bij de vaststelling van hun vracht­
prijzen;; dit is met name onlangs in Frankrijk en in de Bondsrepubliek gebeurd
voor hot vervoer por spoor.
 a/ 664/1/71 n

- 16 -

Nu maakt uiteraard oen liberaal stelsel discriminerende praktijken
mogelijk, maar men moet toch constateren dat de ergste gevallen van dis­
criminatie het gevolg waren van direct of indirect ingrijpen van de overheid
en dat het thans door de overheid gevolgde beleid is gericht op verzachting
van deze discriminaties» De op tariefgebied geconstateerde ontwikkeling
doet oen probleem rijzen in verband met de toepassing van de rechtstreekse
tarieven voor E.G.K,S.—produkten en stelt opnieuw de kwestie van de open­
baarmaking aan de orde» Daarom kan op dit punt de mogelijkheid van specifieke
maatregelen, die de E.G.KoS» in staat zouden moeten stellen naar doeleinden
te verwezenlijken., niet worden uitgesloten, maar men dient zich wel af te
vragen of de belangen van de deelnemers aan de gemeenschappenjke E.G.K.S„markt en het algemene belang ook thans nog eisen dat voor het vervoer van
E.G.K„S„—produkten dwingender maatregelen worden genomen dan voor het vervoer
van de overige produkten» Kan de gemeenschappelijke markt voor kolen en staal
uitsluitend op basis van de régels van het gemeenschappelijk vervoerbeleid
bevredigend functioneren? Deze vraag moet goed worden overdacht.
 De voorwaarden voor de toepassing van artikel 60 worden momenteel
herzien» Zodra deze herziening een feit is, zal de Commissie moeten bepalen
cf zij haar actie op het gebied van vervoer al dan niet moet wijzigen» De
toekenning van meer vrijheid op tariefgebied on het openstellen van de
nationale vervoermarkten kan slechts worden toegejuicht door allen die
wensen dat do vervoermarkt wordt geïntegreerd in de gemeenschappelijke
markt, doch deze integratie veronderstelt een voorafgaande harmonisatie
van de concurrentievoorwaarden. Momenteel overweegt de Commissie de Raad
9*
alleen die maatregelen voor te stellen, waardoor de financiële zelfstandig­
heid van de spoorwegondernemingen kan worden gewaarborgd en de sociale har­
monisatie kan worden bevorderd, alsmede maatregelen betreffende de toe­
rekening van de infrastructuurkosten» Al deze projecten maken deel uit
van het gedurende de overgangsperiode te voeren beleid.
 Ten aanzien van het beleid dat na beëindiging van deze periode
dient te worden gevolgd, zal zij moeten kiezen tussen twee uitersten, name­
lijk het transponeren van het nationale vervoerbeleid ir: het Europese vlak
ofwel het zich beperken tot het harmoniseren van de gevolgen, zonder de

A/664 / l / 7 1 n

- 17 -

structuren aan te taston* Wolk van deze twee uitersten moet men kiezen ?
Een gemeenschappelijk vervoerbeleid dient te zijn gericht op hot volledig
ten nutte maken van de voordelen van een verruimde markt, naar gelang de
door

het isolement

van de nationale markten veroorzaakte kosten en

verliezen geringer worden* Allereerst moeten deze kosten zichtbaar worden
gemaakt en vervolgens moet worden bepaald ¡net welke middelen zij kunnen
worden verminderd*

Het tot dusver gevoerde nationale beleid heeft do realiteiten aan
het oog onttrokken* Getracht moet worden een beter inzicht te verkrijgen
in de kosten van het gebruik van dc infrastructuur en deze kosten billijk
om te slaan’ de grote investeringsprojecten moeten worden onderworpen aan
een vergelijkend onderzoek uit hot oogpunt van hun rentabiliteit voor do
Gemeenschap, terwijl dc ondernemingsstructuren moeten worden geharmoniseerd.
De Duitse Minister van Verkeer heeft onlangs het idee van één enkele Europese
spoorwegonderneming gelanceerd* Dit voorstel dient te worden bestudeerd onder
het gezichtspunt van de kosten die ontstaan door het isolement van de
nationale markten.
 Voorts zal iedere vooruitgang op het gebied van do veiligheid en de
milieubescherming een ondraaglijke last vormen, als deze maatregelen niet
door alle landen gelijktijdig worden genomen*

Ten slotte zou bij het onderzoek naar nieuwe vervoermiddelen een
versnippering van de inspanningen leiden tot grote verspillingen*

Hetgeen spreker hier zegt, is uiteraard niet bindend voor do Com­
missie. Hij heeft in de eerste plaats getracht een gedachtenwisse1ing uit
te lokken* Hij zou graag willen weten hoe het Comité denkt over de vraag
of het tariefstelsel dat momenteel wordt uitgewerkt een goed functioneren
van de markt voor kolen en staal in do zin van het Verdrag mogelijk zal
maken, alsmede over de eventuele noodzaak van specifieke maatregelen met
een meer dwingend karakter ten aanzien van de vrachtprijzen en vervoersvoorwaarden voor kolen cn stae.1*

- 18 -

D g VOORZITTER dankt do heer Coppé voor diens exposéj hij twijfelt
er niet aan dat sommige loden van het Comité hierop onmiddellijk zouden
willen reageren» Het exposé bevat echter zovele elementen dat hij zeker
is namens het Comité te spreken als hij verzoekt aar. alle leden de vol­
ledige tekst toe te zenden om hen in staat t«j stellen na een grondig
onderzoek daarvan hun opmerkingen degelijk te formuleren, (l)

Naar aanleiding van oen bepaald punt uit het exposé van de heer
Coppé zegt 'hij er niet van overtuigd te zijn dat de sectoren kolen en staal,
waarvoor een bijzonder verdrag geldt, gelijk kunnen worden gesteld met een
willekeurige andere industrie. Wellicht moet zelfs onderscheid worden ge­
maakt tussen do kolenmijn- en de ijzer- en staalindustrie, daar de problemen
voor beide sectoren geheel anders liggen.
 Voorts lijkt het hem van belang het misverstand te vermijden dat
een grotere tariefvrijheid, zoals de Commissie die voorstaat, de openbaar­
making van de tarieven automatisch zou uitsluiten» Hij is van mening dat
in ieder geval een samenhangend beleid moet worden gevolgd en dat de tarief­
vrijheid, indien deze wordt erkend, zowel voor de produkten als voor de
diensten moet gelden. Hij vraagt zich af of bij het zeevervoer - waaraan
immers eveneens aandacht moet worden besteed wanneer eenmaal de uitbreiding
van de gemeenschappelijke markt onder ogen wordt gezien - de tariefvrijheid
wel in het belang van de Lid-Staten is. Het komt hem voor dat deze vrijheid
indruist tegen de uit hut Verdrag van Parijs voortvloeiende maatregelen
tegen discriminerende praktijken. Deze kwestie houdt verband met het pro­
bleem waarover de Commissie Markt en Prijzen reeds heeft beraadslaagd en
dat door het Raadgevend Comité moet worden bestudeerd, wanneer dit advies
moet uitbrengen over het ontwerp tot wijziging van de toepassingsmodaliteiten van artikel 60»(
)
l

(l) De volledige tekst van het exposé van dv heer Coppé wordt afzonderlijk
verspreid onder No. 606/71»

De heer MEYERWISCH wijst erop dat er tussen de verschillende takken
van vervoer sterke distorsies in de concurrentie kunnen bestaan. Het wegen­
net wordt gefinancierd uit openbare middelen en het is zeer moeilijk de
kosten van het wegvervoer afzonderlijk te bepalen, terwijl de spoorwegen
hun infrastructuur grotendeels zelf moeten financieren. Bovendien kom men
wel steeds grotere schepen en vliegtuigen bouwen, maar de belasting van
een weg is aan grenzen gebonden. Met al deze factoren moet rekening worden
gehouden, wil men niet dat het vervoerbeleid op een verkeerd spoor geraakt.
 Binnen 10 tot 15 jaar zou hot tu laat zijn,

De heer COPPE is het hiermee volledig eens. Uiteraard is concur­
rentie tussen de voornaamste takken van vervoer niet mogelijk als de kosten
van het gebruik van de infrastructuur niet billijkcr worden omgeslagen en
als dit niet gemeenschappelijk gebeurt. Het zal echter veel tijd en moeite
kosten om dit te bereiken.
De heer TACOOME verklaart dat geen enkele bedrijfstak onder zo'n
zware fiscale druk staat als het wegvervoer, dat daardoor in het nadeel
is ten opzichte van de spoorwegen.
Voorts hoopt hij dat dank zij een betere coördinatie tussen de
organisaties die zich bezighouden ¡net hot vervoer per spoor, dc moeilijk­
heden die Italië ondervindt bij het transitovervoer aan zijn grenzen,
kunnen worden overwonnen.
A/664/i / 71 n

- 2O

Do hec-r DE LA. VALLEK PQUSSIN meent dat het probleem van het omslaan
van de infrastructuurkosten in een zeer breod perspectief moet worden ge­
zien. Politieke factoren leiden er namelijk in sommige gevallen toe dat de
infrastructuur van het ene gebied meer wordt ontwikkeld dan van het andere.
In die gevallen moet een deel van de kosten gemeenschappelijk worden ge­
dragen.
De heer CQPPE constateert dat de beide problemen, namelijk de
liberalisatie van de prijzen van de produkton en die van de vrachten,
nauw met elkaar verband houden.
Hij is hot eens met de opmerkingen van de heer de la Vallée Poussin
over het omslaan van de investeringskosten.
Aan het adres van de heer Taccone merkt hij op dat de fiscale
lasten die op het wegvervoer drukken, weliswaar aanzienlijk zijn, maar
niet noodzakelijk steeds te zwaar, als men rekening houdt met de kosten
van het gebruik van de wegen door het zware vrachtverkeer.
 De heer ROTH zou graag zien dat het gehele vervoerprobleem

wordt

bestudeerd door een speciale commissie, waarin dan de leden van het Raad­
gevend Comité met de deskundigen zouden kunnen samenwerken.
De VOORZITTER is met de hoer Rotli van mening dat het exposé van
de heer Coppé in bijzonderheden dient te worden bestudeerdj hij verzoekt
echter de Voorzitter en hot Bureau te laten bepalen welke maatregelen
hiervoor nodig zijn.
 Do heer LABBE merkt op dat naar zijn mening het punt in kwestie
in feite neerkomt op do vraags

kan de ontwikkeling van het vervoerbeleid

van de E.E.G. in strijd komen met de regels die op dit gebied in het kader
van de E.G.K.S. zijn vastgesteld?

4/664/1/71 n

- 21

De heer COPPE is het hiermee ééns, De vraag kan zo worden geforrnulecrd 2 moeten er gezien de oriëntering* van het vervoerbeleid van de
E,E„G, bijzondere maatregelen worden genomen om rekening te houden met
de eisen van het E.G,K,S,-Verdrag?

De VOORZITTER stelt voor dat do loden van het Comité, nadat zij
hun eerste opmerkingen tijdens de zitting hebben gemaakt, do rest van het
exposé grondig bestuderen en hun verdere opmerkingen ter kennis brengen
van het Secretariaat, (Instemming)

6, DIVERSEN
RELATIES MET HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ

De VOORZITTER memoreert dat contact is opgenoraen met de Voorzitter
van het Economisch en Sociaal Comité} ten einde na te gaan in hoeverre
samenwerking tussen beide comités mogelijk is. Voor het uitwisselen van
documenten is een regeling getroffen, die aan Voorzitter Malfatti is voor­
gelegd en door deze is goedgekeurd, De agenda, de aan het Economisch en
SociaaT Comité voorgelegde documenten, de door dit Comité uitgewerkte
documenten en zittingsverslagen zullen aan het Raadgevend Comité worden
toegezonden, dat van zijn kant zijn eigen documenten aan het Economisch en
Sociaal Comité zal toezenden. Indien het Raadgevend Comité daarmee akkoord
is, zou aldus een vruchtbare samenwerking tussen beide comités tot stand
kunnen worden gebracht, (Instemming)

De zitting wordt te 12,33 uur geschorst,

A/664 / 1 / 7 1 n

- 22

De zitting wordt te 14_°_20 uurJierv a t.
 2. HET INDUSTRIEBELEID VAN DE GEMEENSCHAP (l)

De VOORZITTER dankt de heer Spinelli dat deze, ondanks zijn talrijke
bezigheden, heeft willen konen on voor het Comité een lezing te houden over
het industriebeleid van de Gemeenschap.
Nadat de heer SPINELLI het Comité heeft verzocht zijn laat komen te
verontschuldigen, zegt hij dat hij voor het Comité gaarne zij

standpunt

wil toelichten en dat hij met veel belangstelling zal luisteren naar de
adviezen van de leden van het Comité, wier ervaring met de integratie van
de E.G.K.S.-industrieën uiterst waardevol is.
Spreker verklaart dat het memorandum van de Commissie hoofdzakelijk
was bedoeld om een debat uit te lokken en dat reeds thans dit doel groten­
deels is bereikt. Talrijke politieke, beroeps- en vakbondsorganisaties
hebben reeds hun standpunt kenbaar gemaakt. De Raad heeft in april over
het memorandum beraadslaagd^ de studie hiervan werd voortgezet door de
permanente vertegenwoordigers, die een groep van hoge ambtenaren hebben
gevormd ter bestudering van de belangrijkste problemen. Deze groep zal
haar conclusies zonder twijfel nog vandaag vastleggen en deze dan aan de
permanente vertegenwoordigers voorleggen. De heer Spinelli meent te kunnen
zeggen dat deze conclusies cp een groot aantal punten ten .gunste van de
stellingen van de Commissie zullen uitvallen. Hetzelfde geldt voor het
advies dat drie dagen geleden door het Europese Parlement werd uitgebracht.
 Het Economisch en Sociaal Comité moet op 25 februari advies uitbrengen.(
)
l
(l) De volledige tekst van het exposé van de heer Spinelli wordt afzonderlijk
verspreid onder No. 605/71°
A/664/l/71 n

- 23 -

De ontwikkeling van dc Gemeenschap dwingt degenen die voor het
economische beleid verantwoordelijk zijn, de problemen dit; de verschil­
lende sectoren van het bedrijfsleven raken, opnieuw in een algemeen kader
te plaatsen.. Het industriebeleid mag niet worden verbrokkeld; het moet
bestaan uit maatregelen die de meest uiteenlopende sectoren betreffen,
maar die toch een samenhangend geheel vormen. De discussies naar aanleiding
van de eerste besluiten over de economische en monetaire unie hebben aangetoond dat deze unie niet kan worden bereikt zolang de produktiemiddelen
niet werden geïntegreerd en het gestoorde economische evenwicht niet wordt
hersteld; de integratie van de produktiestructuren en het zo veel mogelijk
herstellen van het gestoorde evenwicht moeten de doelstellingen van het
industriebeleid van de Gemeenschap zijn.
 Dit beleid dient in de eerste plaats te zijn gericht op het uit
de weg ruimen van de belemmeringen die de ontwikkeling van de Europese onder­
nemingen nog in de weg staan, of het nu gaat om het kapitaalverkeer, do
financieringsvocrwaarden voor de ondernemingen, het juridische kader of
de fiscale verplichtingen, welke voor de bedrijvigheid der ondernemingen
van beslissende betekenis zijn. Momenteel wordt belangrijk werk verricht om
te komen tot de instelling van een Europese handelmaatschappij. De Commissie
beseft dat haast moet werden gemaakt met het uit de weg ruimen van de tech­
nische belemmeringen die de uitbreiding van het handelsverkeer in de weg
staan; in het besef dat de op dit gebied bestaande achterstand verontrustend
is, zal zij alles doen wat in haar vermogen ligt cm aan deze toestand oen
eind te maken. De Commissie weet dat de situatie werkelijk kritiek zou zijn,
indien de Gemeenschap niet in staat zou zijn de door de regeringen genomen
maatregelen ter bestrijding van de luchtverontreiniging en ter bescherming
van het milieu te harmoniseren. Spreker is er persoonlijk van overtuigd dat
de Gemeenschap eens zal moeten worden uitgerust met wetgevende bevoegdheden,
wil zij op dit gebied positieve resultaten bereiken.
Het tweede grote doel van het communautaire beleid moet, volgens
de Commissie, zijn gericht op het openstellen var de openbare markten.
Aangezien de staat de grootste cliënt van de industrie is, worden door het
feit dat deze markten uitsluitend nationale markten zijn, belangrijke sec­
toren van het bedrijfsleven aan de gemeenschappelijke markt onttrokken.
A/664/1/71 n

Op dit gebied moeten oude gewoonten worden doorbroken en gerechtvaardigde
sociale of regionale wensen ondergeschikt worden gemaakt. Hoe moeilijk
deze taak ook is, de Commissie is vastbesloten haar krachtig aan te pakken.
De industrie zal niet werkelijk Europees worden, zolang de openbare markten
nationale markten blijven.
 In dit zelfde verband is het van belang de samenwerking tussen de
ff

indistrieen van de Gemeenschap te bevorderen, in gemeenschapsverband de
nodige aandacht te besteden aan de moeilijkheden van bepaalde sectoren en
deze te herstructureren of zo nodig om te schakelen, zonder evenwel voor
niet—rendabele produkten protectiegebieden te scheppen. Ten slotte is de
Commissie voornemens voorstellen te doen, die erop gericht zijn het weten­
schappelijk speurwerk op gemeenschapsniveau verder te ontwikkelen:; zij is
van mening dat de industriële vooruitgang zou kunnen worden bevorderd door
het sluiten van communautaire ontwikkelingsovereenkomsten.
Nog een ander beginsel moet hierbij in aanmerking worden genomen.
De ontwikkeling van de Gemeenschap raag niet geschieden ten koste van dis­
criminatie waarvan de derde landen, en in het bijzonder do landen in ont­
wikkeling, het slachtoffer zouden worden. Dc· Gemeenschap mag niet haar toe­
vlucht nemen tot protectionisme om de gevolgen van de zwakten in haar economie
te verzachten; zij doet er beter aan ervoor te zorgen dat deze zwakke plekken
verdwijnen. Do Commissie zal ernaar streven de Europese ondernemingen con­
currentievoorwaarden te verschaffen, die niet door protectionistische over­
wegingen worden vervalst en hen in staat stellen mede te werken aan de
industrialisatie van dc landen in ontwikkeling.
Als derde belangrijk beginsel geldt dat de industriële ontwikkeling
geen doel op zich is, maar dient te beantwoorden aan de behoeften van de
maatschappij. Het zou ingaan tegen de belangen van de volken als geen rekeC?

ning zou worden gehouden met de gevolgen die de industriële ontwikkeling
kan hebben voor de regionale ontwikkeling, het werkgelegenheidsniveau en
de milieubescherming, vooral waar, zoals Bondskanselier Brandt heeft gezegd,
Europa aan het begin staat van de tweede industriële revolutie, terwijl de
gevolgen van de eerste nog op vele punten doorwerken.
 - 25 -

Het kapitalisme kan niet meer dat zijn wat het in de 19e eeuw wasj het
moet plaats inruimen voor de vakbonden, die een grotere inspraak van de
werknemers bij de economische beslissingen eisen en verlangen dat meer
aandacht wordt besteed aan de levensomstandigheden van de bevolking.
De Commissie is niet ongevoelig voor de schade die een te sterke
industriële ontwikkeling aan het milieu zou kunnen toebrengen. Het Verdrag
verschaft haar weinig wapenen om hiertegen op te treden, maar zij kan zich
in ieder geval beroepen op artikel 235» Zij is voornemens op korte termijn
een eerste reeks maatregelen uit te werken.
De Commissie is zich bewust van de noodzaak mot de nationale diensten
samen te werken bij hot tot stand brengen van do instrumenten van het
industriebeleid, cn is derhalve bereid ieder voorstel dat gericht is op
het institutionaliseren van zodanig overleg, welwillend te bestuderen.
Doch in een sector met zulke netelige en complexe problemen kan niet worden
volstaan met een eenvoudige dialoog tussen nationale·· en Europese ambtenaren^
hier zijn politieke beraadslagingen absoluut noodzakelijk. Do Commissie hoeft
dan ook besloten een grote conferentie bijeen te roepen over het onderwerp
"Industrie en Samenleving in de Europese Gemeenschap", ten einde te komen
tot een onderlinge vergelijking van do standpunten van alle betrokken
kringen, met name over de problemen die verband houden met de industriële
groei, het sociale en regionale evenwicht, de rol van het collectieve over­
leg bij de programma's voor industriële ontwikkeling, de milieubescherming
en de betrekkingen mot do derde landen. Op deze conferentie kan de balans
worden opgemaakt van de reeds ontwikkelde initiatieven en de route voor
verdergaande acties worden uitgezet.
 CJ
Het industriële beleid van de Gemeenschap dient erop gericht te zijn
een einde te maken aan de nog steeds bestaande afgeslotenheid van de na­
tionale markten en de aanpassing van de structuren te vergemakkelijken door
het opheffen van de fiscale belemmeringen en do discriminaties die het gevolg
zijn van het voeren van nationale politiek, door het tot stand brengen van
nieuwe juridische vormen en door boven-nationale concentraties. Voorts dient
de tenuitvoerlegging van dit industriële beleid werkelijk verplicht te worden
gestold door het afschaffen van bepaalde voorwaarden, die voor sommige in­
dustrieën wel en voor andere niet gelden.
A /664/l/7l· n

- 26 -

Dit zijn de grondlijnen waarop de bij de fusie van de Verdragen
te nemen beslissingen zullen zijn geïnspireerde

De VOORZITTER vraagt of de Commissie een volledige liberalisatie
voor alle industrieën bepleit, dan wel van mening is dat voor de energie
een bijzondere regeling behoort te gelden, In dit verband maakt hij melding
van het beleid van de Verenigde Staten, die op het gebied van de aardolie
maatregelen hebben genomen, waarvan men niet kan zeggen dat zij volkomen
liberaal zijn. Voorts meent hij dat de recente gebeurtenissen tot nadenken
op dit punt moeten stemmen.
 De heer SPINELLI verklaart dat een algemene houding die gericht is
op vrijhandelsverkeer, niet betekent dat geen rekening wordt gehouden met
problemen van bijzondere aard om in sommige gevallen een meer genuanceerde
houding te kunnen aannemen. Zonder een gewaarborgde energievoorziening
zou de hele industriële ontwikkeling van Europa op losse schroeven komen
te staan, De Commissie heeft dan ook reeds lang geleden een memorandum
ingediend, waarin richtlijnen voor een energiebeleid worden aanbevolen,
waardoor de Gemeenschap niet alleen kan beschikken over energieprodulcten
tegen de laagste prijs, rnaar ook een minimum—energieproduktie binnen de
E.E,G, zelf is gegarandeerd. Er werd geen overeenstemming bereikt over de
tenuitvoerlegging van een gemeenschappen jk energiebeleid. Telkens wanneer
er een internationale crisis heerst, wordt de situatie dan ook zorgwekkend,
De Commissie is voornemens gebruik te maken van de door de huidige situatie
ontstane ongerustheid'om binnenkort met nieuwe voorstellen te komen.
a /664/1/71

n

- 27 -

Dg heer MEYERWISCH legt dc nadruk op de sociale conflicten die
kunnen ontstaan als gevolg van het feit dat do ontwikkeling van de in­
dustrie en die van de maatschappij niet- voldoende worden gecoördineerd.
Hij vreest dat de beoogde conferentie ever het industriële beleid do
kwesties met betrekking tot de organisatie van dc samenleving te veel
op de achtergrond zou laten» Met haar ontwerp voor een Europese naam­
loze vennootschap doet de Commissie do industrie oen zeer edelmoedig
aanbod; zij zou best een even edelmoedig aanbod aan de werknemers kunnen
doen om hen in sterkere mate aan het leven dor ondernemingen tc laten
deelnemen.
De heer PEETERS meent dat de economische expansie van de E.E.G.
 niet zo veelomvattend en duurzaam zou zijn geweest als zij niet had be­
schikt over energie in voldoende hoeveelheid. Hij verheugt zich dat de
heer Spinelli dit inziet en hij zou graag willen dat de Commissie binnen­
kort hot Comité mededeelt hoe zij zich voorstelt in dc groeiende behoeften
te voorzien terwijl de teruglopende kolenproduktie in dc Gemeenschappelijke
Markt deze markt nog meer afhankelijk van de derde landen dreigt te maken.
De heer 30ULBT prijst de opstellers van hot memorandum, dat volgens
hem dc overgang naar een actieve intervontiepolitiek aangeeft on de ver­
diensté heeft twee fundamentele eisen nadrukkelijk te formuleren, namelijk
de voltooiing van de Gemeenschappelijke energiemarkt en het tot stand brengen
van moderne produktiestructuren. Spreker stelt met belangstelling vast dat,
wat dit tweede punt betreft, de Commissie de nadruk legt op het belang van
het wetenschappelijk speurwerk en de technologie, waarvan inderdaad de macht
en het overleven zonder me^r van de maatschappij, in steeds sterkere mate
zal afhangen. Zijns inziens is voor iedere vooruitgang op dit gebied de
politieke wil van de Staten oen eerste voorwaarde, doch hiervoor is tevens
vereist dat dc Commissie zich volledig kwijt van de haar door het Verdrag
opgelegde taal: in het licht van de met het E.G.K.S.-Verdrag opgedane er­
varingen en gebruik makend van de hiermee behaalde resultaten.
 a /664/1/71

n

- 28 -

Wat de scholing van het leidinggevende personeel betreft, merkt
de heer Boulet op dat hier gelijktijdig twee verschijnselen zijn waar
te nemen, die met elkaar in tegenspraak zijn. Enerzijds hebben de jonge
afgestudeerden bij het verleken van de universiteit vaak moeite een plaats
in het beroepsleven te vinden. Anderzijds heeft de industrie de neiging
leidinggevend personeel in de kracht van hun leven aan de kant te zetten
en te vervangen door jongeren, hetgeen leidt tot een verspilling van
menselijke bekwaamheden en waarden. Om aan deze tegenstrijdigheid een
einde te maken moet het Europese industriebeleid een belangrijke plaats
inruimen aan de problemen in verband met de scholing van leidinggevend
personeel en daarbij twee doeleinden nastreven s inschakeling van do jonge
academici in de ondernemingen en voertgezette opleiding van het oudere
leidinggevende personeel. De fundamentele kwestie is au fond steeds de­
zelfde s doeltreffende bescherming van de juridische, economische en
sociale belangen van d^ werknemers van alle categorieën.
Spreker betwist geenszins de noodzaak van verdere ontwikkeling
van die ondernemingen met vertakkingen in de hele Gemeenschap waarover
de heer Spinelli heeft gesproken. Hij dringt er echter op aan dak ook
een zeer ruime plaats moet worden gereserveerd voor de kleine en middel­
grote ondernemingen, die mot name onontbeerlijk zijn voor het produktief
maken van plaatselijke hulpbronnen.
De versnelling van het communautaire integratieproces vereist
een versterking van de functie en dc initiatiofbevoegdheden van de Com­
missie. Spreker besluit mot te zeggen dat hij voldaan is over hetgeen
Voorzitter Malfatti hierover, vooral in september vorig j'aar, voor het
Europese Parlement heeft gezegd.
 De heer DE LA VALLEE POUSSIH is getroffen door hetgeen is gezegd
over de noodzaak van het ontwikkelen van de economie overeenkomstig de
menselijke behoeften. Dit doel, dat inderdaad essentieel is, kan zijns
inziens slechts worden bereikt als men beschikt over een machtig en werke­
lijk onafhankelijk economisch blok. Alleen dan zal men kunnen kiezen
tussen de onmiddellijke economische eisen en de menselijke behoeften en
kunnen de conflicten die thans tussen deze twee categorieën ontstaan,
worden overwonnen.
A/664/1/71 n

- 29 -

De heer TACCONE wijst erop dat hot probleem van do gegarandeerde
voorziening zich niet alleen voerdoet bij de energieprodukten, maar ook
bij sommige grondstoffen. Hierbij denkt hij vooral aan schroot. In 1969 &n

1970 waren de schrootprijzen sterk gestegen, maar nu komen ze weer geleide­
lijk terug op een meer normaal niveau, daar de bedrijvigheid van de ijzer­
en staalindustrie eind 1970 iets is verminderd. Helaas hebben de hande­
laren uitvöereentingonton gekregen, die weliswaar niet zeer aanzienlijk
waren — 200.000 ton — maar toch voldoende om opnieuw sterke prijsstijgingen
te veroorzaken. Het gevolg hiervan is een zeer onaangename situatie voor
dc ijzer- en staalindustrie, die gemakkelijk had kunnen worden vermeden.
Spreker dringt er dan ook op aan in april aanstaande, wanneer de geldig­
heidsduur van de uitvoervergunningen verstrijkt, ook te luisteren naar
de wensen van de schrootverbruikers, en niet alleen maar naar die van de
schroothandelaren.
Voorts zou de heer Taccone graag zien dat dv. Gemeenschap steun
verleent aan die organisaties die zoveel mogolijk trachten aan dc resul­
taten van het toegepaste onderzoek bekendheid to geven en de nieuwe produktie
methoden op grote schaal ingang te doen vindon. Gezien de snelheid van de
technische ontwikkeling, met name in de ijzer— en staalindustrie, moet de
opleiding van het leidinggevende personeel in de industrie noodzakelijk
worden verbeterd.
 De heer ROTH merkt op dat alle in hot Raadgevend Comité vertegen­
woordigde verbruikers, tot welke categorie zij ook behoren, evenzeer als
de producenten belang hebben bij het industriebeleid van de Gemeenschap»

'dat de openbare markten betreft, gelooft spreker niet dat er sprake
is van': overdreven nationalisme op het niveau van de Staten. Dat bewijst wol
het feit dat de regeringen graag wapens in Duitsland kopen en dat de Duitse
spoorwegen hun materiaal uit Frankrijk betrekken. Maar de plaatselijke
autoriteiten hebben de neiging al hun aankopen op dc nationale of zelfs
da regionale markt te doen. Kan moet men ervan overtuigen dat het in hun
belang kan zijn gebruik te maken van de mogelijkheden van dc Gemeenschap­
pelijke Markt, en dat is een kwestie van voorlichting on propaganda. Evenzo
raceten de politici, die op plaatselijk niveau worden gekozen on bang zijn
bij het sluiten van transacties ervan tc worden beschuldigd de plaatselijko

A/664 A / 7 1 n

-

30 -

belanden -te verwaarlozen, werden overreed te breken met hun gewoonten.
Ten slotte moeten de industriëlen zelf worden verplicht geen afspraken
te maken, met het doel bepaalde markten te reserveren. Spreker is enigszins
verontrust over de plannen die de Commissie wellicht koestert; hij vreest
dat zij geen weerstand kan bieden aan het streven naar perfectionisme.
In ider geval kunnen volgens hem geen afdoende resultaten worden bereikt
zonder het Verdrag te wijzigen.
 De heer PAGAT-iT, aio in het exposé van do heer Spinelli tot zijn
genoegen het bewijs hoeft gezien dat de Commissie oprecht wil samenwerken
met alle sociale partners, wil zich tot spreker van de Italiaanse vak­
beweging maken. Hij vindt het heel goed dat uiting wordt gegeven aan do wil
tot sociale vooruitgang, maar hij zou graag zien dat dit begrip even nauw­
keurig wordt gedefinieerd als liet begrip "winst” . De werkgevers kunnen de
waarde van het beleid van de Gemeenschap niet beoordelen aan de hand van
een algemene en. vage verklaring; wat hem interesseert, is te weten wat de
Gemeenschap praktisch zal doen op het gebied van dc volledige werkgelegen­
heid, de bouw van woningen en scholen, de arbeidshygiëne en arbeidsveilig­
heid en ton slotte dc lonen, die gegarandeerd behoren te zijn. Zij zullen
dus afwachten totdat zij do bedoelingen van de Commissie nauwkeurig kennen,
om te weten of zij haar actie al of niet kunnen steunen.
Zij twijfelen aan de doeltreffendheid van hun eventuele inspraak
op Europees niveau, wanneer zij op nationaal niveau geen inspraak krijgen.
In Italië neemt men zelfs nie-t de moeite hen op do hoogte te stellen; men
is er zelfs nog niet overal in het stadium van hot paternalisme. Onder die
omstandigheden kunnen de werknemers niet anders dan wantrouwend zijn. Als
zij ervan overtuigd zijn dat door het beleid van de Gemeenschap hun situatie
zal verbeteren, zullen zij niet aarzelen daaraan hun steun te geven; maar
als zij merken dat zij er in feite buiten worden gehouden en men hen niet
laat profiteren van de economische vooruitgang, zullen zij hun toevlucht
nemen tot contestatie.
 De VOORZITTER erkent dat de sociale en industriële vraagstukken
nauw met elkaar verband houden, maar hij wijst erop dat het Comité tijdens

- 31 -

de ochtendzitting gelegenheid, heeft gehad het sociale probleem net de heer
Coppé te "bespreken en hij zou niet graag zien dat het debat een politieke
wending noemt.
Do hoor LA3BE behoudt zich het recht voor over het exposé van de
heer Spinelli na te denken alvorens hierover zijn standpunt te bepalen«
Hij sluit zich aan bij het betoog van de heer Taccone en wenst met hem
dat het schrootexperiment.niet wordt herhaald, omdat het geen goede resul­
taten heeft opgeleverd.
De hoer CONRQT merkt op dat de versterking van het industriële
potentieel van de Gemeenschap enorme investeringen zal vergen, terwijl de
kapitaalbronnen thans zeer moeilijk toegankelijk zijn. Een beroep doen op
de Staten is niet do beste oplossing, want daardoor zou het nationalisme
wel eens kunnen worden versterkt. Het lijkt dan ook noodzakelijk de krediet
stolsels te moderniseren en eigen communaut aire financierirgsmogelijkheden
te schoppen.
De heer GAPANNA is hot act dc heer Fagani in zoverre eens dat het
hem niet mogelijk lijkt de sociale infrastructuur buiten beschouwing te
laten als men zich met de industriële problemen bezighoudt. Voorts heeft
hij de indruk dat in het memorandum van du Commissie het probleem van het
regionale beleid enigszins wordt verwaarloosd, terwijl dit hem toch funda­
menteel lijkt te zijn.
