None
L_2002102NL.01000101.xml











18.4.2002   


NL


Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen


L 102/1





VERORDENING (EG) Nr. 658/2002 VAN DE RAAD
van 15 april 2002
tot instelling van het definitief antidumpingrecht op de invoer van ammoniumnitraat van oorsprong uit Rusland
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
Gelet op Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zĳn van de Europese Gemeenschap (1), hierna „basisverordening” te noemen, inzonderheid op artikel 11, lid 2, en artikel 11, lid 3,
Gelet op het voorstel dat door de Commissie na overleg met het Raadgevend Comité werd ingediend,
Overwegende hetgeen volgt:
A.   PROCEDURE
1.   Vorige onderzoeken






(1)


In mei 1994 aanvaardde de Commissie na een regionale antidumpingprocedure met betrekking tot invoer in het Verenigd Koninkrĳk bĳ Besluit 94/293/EG (2) verbintenissen in verband met de invoer van ammoniumnitraat van oorsprong uit Litouwen en Rusland. De door de Russische autoriteiten aangeboden en door de Commissie aanvaarde verbintenis werd evenwel reeds binnen het eerste jaar niet meer nagekomen.
(2)


In juni 1994 werd een zich over de gehele Gemeenschap uitstrekkend antidumpingonderzoek met betrekking tot de invoer van ammoniumnitraat van oorsprong uit Litouwen en Rusland ingeleid na een klacht van de European Fertiliser Manufacturers Association (EFMA). De procedure werd bĳ Besluit 95/344/EG van de Commissie (3) beëindigd voor de invoer uit Litouwen; in augustus 1995 stelde de Raad bĳ Verordening (EG) nr. 2022/95 (4) een definitief antidumpingrecht in op de invoer van ammoniumnitraat uit Rusland. Op de invoer uit Rusland was een variabel recht van toepassing gelĳk aan het verschil tussen ECU 102,9 per netto ton product (de „minimuminvoerprĳs” of „MIP”) en de nettoprĳs, cif-grens Gemeenschap, vóór inklaring, in alle gevallen waarin laatstgenoemde prĳs lager was.
 (3)


Nadat bĳ een volgend onderzoek werd vastgesteld dat de importeur het recht voor zĳn rekening nam, werden de maatregelen in maart 1998 bĳ Verordening (EG) nr. 663/98 (5) gewĳzigd en werd een specifiek recht van ECU 26,3 per ton vastgesteld.
2.   Onderzoeken in verband met andere landen






(4)


In oktober 1999 werd een antidumpingonderzoek ingeleid met betrekking tot de invoer in de Gemeenschap van ammoniumnitraat uit Litouwen, Polen en Oekraïne (6). Uit dit onderzoek bleek dat uit Polen en Oekraïne ammoniumnitraat met dumping werd ingevoerd en dat de bedrĳfstak van de Gemeenschap hierdoor aanmerkelĳke schade werd berokkend; uit Litouwen bleek evenwel niet met dumping te worden ingevoerd. Bĳgevolg werden bĳ Verordening (EG) nr. 132/2001 (7) van de Raad definitieve antidumpingmaatregelen ingesteld op de invoer van ammoniumnitraat uit Polen en Oekraïne en werd de procedure met betrekking tot de invoer uit Litouwen beëindigd. Er werden rechten ingesteld in de vorm van een specifiek recht per ton om de doeltreffendheid van de maatregelen te waarborgen en prĳsmanipulatie te ontmoedigen.
 3.   Onderhavig onderzoek
3.1.   Verzoek om een nieuw onderzoek






(5)


Nadat op 24 februari 2000 het bericht werd gepubliceerd dat de antidumpingmaatregelen die van toepassing waren op de invoer van ammoniumnitraat uit Rusland op het punt stonden te vervallen (8), ontving de Commissie enerzĳds een verzoek om een nieuw onderzoek naar aanleiding van dit vervallen van de maatregelen en anderzĳds een verzoek om een tussentĳds nieuw onderzoek respectievelĳk ingevolge artikel 11, lid 2, en artikel 11, lid 3, van de basisverordening. Deze verzoeken werden ingediend door de EFMA namens producenten die het grootste gedeelte van de productie van ammoniumnitraat van de Gemeenschap voor hun rekening nemen („de producenten van de Gemeenschap die het verzoek indienden”). In het verzoek om een nieuw onderzoek naar aanleiding van het vervallen van de maatregelen werd aangevoerd dat de schadelĳke dumping bĳ invoer uit Rusland zich waarschĳnlĳk zou voortzetten of herhalen indien de maatregelen vervielen. Het verzoek om een tussentĳds nieuw onderzoek was gebaseerd op het feit dat de geldende maatregelen niet toereikend waren om de schadelĳke gevolgen van de dumping op te heffen.
3.2.   Bericht van inleiding






(6)


Na overleg met het Raadgevend Comité besloot de Commissie dat er voldoende bewĳzen waren en opende zĳ een nieuw onderzoek ingevolge artikel 11, lid 2, en artikel 11, lid 3, van de basisverordening, hetgeen zĳ met een bericht in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen bekendmaakte (9).
 3.3.   Onderzoektĳdvak






(7)


Het onderzoektĳdvak („OT”) dat voor het onderzoek naar de voortzetting, dan wel herhaling van de dumping en schade in aanmerking werd genomen, besloeg de periode van 1 juli 1999 tot 30 juni 2000. Het onderzoek naar de ontwikkelingen die relevant waren voor de vaststelling of de schade zich al dan niet zou voortzetten en/of herhalen had betrekking op de periode van 1 januari 1996 tot het einde van het OT („onderzochte periode”).
3.4.   Bĳ het onderzoek betrokken partĳen






(8)


De Commissie bracht de volgende partĳen officieel op de hoogte van de inleiding van het nieuwe onderzoek: de producenten van de Gemeenschap die het verzoek hadden ingediend, de Russische exporteurs/producenten, de importeurs, de verwerkende bedrĳven en hun verenigingen waarvan de betrokkenheid bekend was alsmede de vertegenwoordigers van het betrokken exporterende land. Zĳ zond de volgende partĳen vragenlĳsten: de exporteurs/producenten, de producenten van de Gemeenschap, de importeurs, de verwerkende bedrĳven en hun verenigingen waarvan de betrokkenheid bekend was alsmede alle partĳen die zich binnen de in het bericht van inleiding vastgestelde termĳn bekendmaakten.
(9)


Om de Russische exporteurs/producenten in staat te stellen een verzoek om behandeling als marktgericht bedrĳf of om afzonderlĳke behandeling in te dienen, zond de Commissie de exporteurs/producenten waarvan de betrokkenheid bekend was de nodige formulieren.
(10)


De vragenlĳst werd beantwoord door: negen producenten van de Gemeenschap, één producent in het analoge land, twee importeurs, één vereniging van importeurs en twee verenigingen van verwerkende bedrĳven. Uit het betrokken exportland liep slechts één ingevulde vragenlĳst binnen.
 3.5.   Verificatie van de ontvangen gegevens






(11)


De Commissie verzamelde en verifieerde alle gegevens die zĳ noodzakelĳk achtte voor haar vaststellingen met betrekking tot de voortzetting, dan wel herhaling van de dumping en schade en m.b.t. het belang van de Gemeenschap. De Commissie stelde de rechtstreeks betrokken partĳen in de gelegenheid om hun standpunten schriftelĳk bekend te maken en om te verzoeken te worden gehoord.
(12)


Er vonden verificatiebezoeken plaats ten kantore van de volgende ondernemingen:






 


Producenten van de Gemeenschap:






—


Grande Paroisse SA, Frankrĳk










—


Hydro Agri France, Frankrĳk










—


Kemira Ince Ltd, Verenigd Koninkrĳk










—


Terra Nitrogen, Verenigd Koninkrĳk














 


Producent in het analoge land:






—


Mississippi Chemical Corporation, Yazoo City, VS.
B.   PRODUCT EN SOORTGELĲK PRODUCT
1.   Product






(13)


Het betreft hetzelfde product dat reeds in het vorige onderzoek werd onderzocht, namelĳk ammoniumnitraat („AN” of „het onderzochte product”), een vaste meststof op basis van stikstof die vaak in de landbouw wordt gebruikt. De meststof wordt vervaardigd van ammoniak en salpeterzuur en heeft in de vorm van prills of granules een stikstofgehalte van meer dan 28 gewichtsprocenten.
(14)


Het betrokken product wordt momenteel ingedeeld onder de GN-codes 3102 30 90 (ammoniumnitraat ander dan in waterige oplossing) en 3102 40 90 (mengsels van ammoniumnitraat en calciumcarbonaat of andere niet-vruchtbaarmakende anorganische stoffen met een stikstofgehalte van meer dan 28 gewichtsprocenten).
 2.   Soortgelĳk product






(15)


Zoals zowel uit het vorige onderzoek als uit het onderzoek met betrekking tot andere landen bleek, is AN een echt basisproduct en zĳn de fundamentele chemische eigenschappen van dit product vergelĳkbaar, ongeacht het land van oorsprong. Er zĳn twee verschillende soorten AN: prills en granules. Granules hebben een grotere diameter en derhalve een beter spreidend vermogen. Uit het onderzoek is gebleken dat uit Rusland prills werden ingevoerd en dat het grootste gedeelte van het AN dat door de bedrĳfstak van de Gemeenschap wordt vervaardigd de vorm heeft van granules. Omdat prills en granules evenwel dezelfde chemische kenmerken hebben en hetzelfde eindgebruik kennen en bovendien volgens de verwerkende bedrĳven onderling verwisselbaar zĳn, moeten zĳ beschouwd worden als twee verschillende vormen van hetzelfde product.
(16)


Het product dat in de Gemeenschap wordt vervaardigd en verkocht door de producenten van de Gemeenschap die het verzoek indienden, wordt derhalve beschouwd als een soortgelĳk product vergeleken met het product dat in Rusland wordt vervaardigd en aldaar wordt verkocht of uit dat land naar de Gemeenschap wordt uitgevoerd. Hetzelfde geldt voor het AN dat op de binnenlandse markt van het analoge land wordt verkocht.
C.   DUMPING EN DE MOGELĲKE VOORTZETTING ERVAN






(17)


Volgens artikel 11, lid 2, van de basisverordening moet worden nagegaan of het waarschĳnlĳk is dat de dumping zich bĳ het vervallen van de maatregelen voortzet of herhaalt.
(18)


Om na te gaan of het waarschĳnlĳk is dat de dumping zich voortzet, moet worden geverifieerd of er momenteel sprake is van dumping en zo ja of deze zich eventueel zal voortzetten.
 1.   Dumping tĳdens het OT
1.1.   Tĳdens het OT naar de Gemeenschap uitgevoerde hoeveelheden






(19)


Tĳdens het OT werden 282 Kton AN uit Rusland in de Gemeenschap ingevoerd, hetgeen neerkomt op ongeveer 20 % van de totale invoer en ongeveer 5 % van het verbruik van AN in de Gemeenschap. Vergeleken met het vorige onderzoektĳdvak liggen de ingevoerde hoeveelheden niet beduidend lager; toen werden van april 1993 tot maart 1994 340 Kton ingevoerd.
1.2.   Behandeling als marktgericht bedrĳf (MET = Market Economy Treatment) en afzonderlĳke behandeling (IT = Individual Treatment)






(20)


Drie exporteurs/producenten dienden verzoeken in om als marktgericht bedrĳf, en/of afzonderlĳk, te worden behandeld. Omdat twee van deze ondernemingen de vragenlĳst van de Commissie later niet binnen een redelĳke termĳn beantwoordden, oordeelde de Commissie dat hun verzoeken niet verder behandeld moesten worden. Aangezien de nodige gegevens om de dumping te berekenen niet werden voorgelegd, konden de MET- en IT-verzoeken niet in overweging worden genomen. Deze bedrĳven werden derhalve beschouwd als bedrĳven die niet aan het onderzoek medewerkten; later werd hun medegedeeld dat de bevindingen in hun geval op de beschikbare gegevens gebaseerd zouden worden ingevolge artikel 18 van de basisverordening.
(21)


Het derde bedrĳf dat een MET/IT-verzoek indiende bleek tĳdens het OT het betrokken product niet naar de Gemeenschap te hebben uitgevoerd. Bĳ gebrek aan effectieve gegevens over de uitvoer m.b.t. het OT was berekening van de dumping noch in het kader van het „nieuw onderzoek naar aanleiding van het vervallen van de maatregelen”, noch in het kader van het „tussentĳds nieuw onderzoek” mogelĳk. Bĳgevolg konden noch de MET-behandeling, noch de IT-behandeling in overweging worden genomen.
 1.3.   Analoog land






(22)


Aangezien bĳ invoer uit Rusland artikel 2, lid 7, onder a, van de basisverordening van toepassing is, behalve wanneer de onderneming in kwestie als een marktgericht bedrĳf wordt beschouwd, moet de normale waarde gebaseerd worden op gegevens die verkregen werden in een derde land met markteconomie. In het Bericht van inleiding stelde de Commissie Polen als geschikt analoog land voor omdat Polen ook in het kader van andere onderzoeken met betrekking tot hetzelfde product als analoog land in aanmerking was genomen en het productieproces alsmede de beschikbaarheid van grondstoffen vergelĳkbaar waren met de situatie in Rusland.
(23)


De European Fertiliser Import Association (EFIA) had bezwaren tegen deze keuze. De belangrĳkste argumenten hierbĳ waren dat Polen zeer hoge binnenlandse prĳzen voor meststoffen hanteerde ten gevolge van zĳn sterk protectionistische houding bĳ de invoer van meststoffen en dat het de hoogste aardgasprĳzen in Centraal-Europa hanteerde ten gevolge van het gasdistributiemonopolie van de overheid. EFIA stelde Litouwen als alternatief voor omdat dat land een buurland was en zĳn productieproces met het Russische vergelĳkbaar was, en omdat het geen ruilhandel kende en de enige Litouwse producent zĳn aardgas kocht van een Russische leverancier die ook aan Russische producenten levert tegen prĳzen die schommelen volgens de gepubliceerde prĳs voor ammoniak, cif Noord-Europa.
(24)


Noch de bekende Poolse producenten, noch de enige Litouwse producent waren evenwel tot medewerking bereid.
 (25)


De Commissie wendde zich dan tot producenten in Australië en de VS zoals door EFMA werd voorgesteld. Omdat in elk van deze landen slechts één producent tot medewerking bereid werd gevonden, werden de binnenlandse verkoop in de vorm van het marktaandeel van deze producenten en de representativiteit van hun binnenlandse verkoop ten aanzien van de Russische uitvoer naar de Gemeenschap verder onderzocht. Hierbĳ bleek dat beide producenten weliswaar een representatieve verkoop hadden maar de Australische producent op zĳn binnenlandse markt niet met ernstige concurrentie te kampen had. De producent in de VS daarentegen kon op een sterke binnenlandse verkoop bogen maar moest wat de prĳzen betreft tevens optornen tegen concurrentie van zowel binnenlandse als buitenlandse bedrĳven. De VS werden derhalve als het geschiktste analoge land in aanmerking genomen.
(26)


De verkoop van AN door de producent in de VS op zĳn binnenlandse markt werd onderzocht en er werd vastgesteld dat deze verkoop representatief was, vergeleken met de uit Rusland naar de Gemeenschap uitgevoerde hoeveelheden.
 (27)


Nadat EFIA hiervan op de hoogte was gebracht, voerde deze vereniging aan dat de Commissie er niet van had mogen afzien Litouwen als het analoog land in aanmerking te nemen met als reden dat de enige Litouwse producent niet tot medewerking bereid was. EFIA oordeelde dat de recente antidumpingprocedure met betrekking tot de invoer van ammoniumnitraat uit Litouwen, Oekraïne en Polen (10) relevante gegevens had opgeleverd. De onderzoektĳdvakken van beide procedures vallen inderdaad ten dele samen. Onderhavige procedure heeft met bedoelde procedure evenwel slechts de drie eerste maanden van het OT gemeen. Volgens artikel 6, lid 1, van de basisverordening wordt, „om ervoor te zorgen dat de bevindingen representatief zĳn, een onderzoektĳdvak vastgesteld, dat normaal een onmiddellĳk aan de procedure voorafgaande periode van tenminste zes maanden beslaat”. Derhalve werd geoordeeld dat de gegevens van de eerste drie maanden van het OT niet voldoende representatief zĳn voor de seizoensgebonden en veranderlĳke AN-markt. Bovendien moet worden benadrukt dat het zou indruisen tegen de bepalingen van artikel 19, lid 6, van de basisverordening om gegevens die in het kader van een bepaalde procedure en voor een bepaald doel werden gebruikt, ook in een andere procedure en voor een ander doel te gebruiken, zeker als bovendien ook nog blĳkt dat de betrokken partĳ niet eens bereid was aan dat tweede onderzoek medewerking te verlenen. Het argument werd derhalve van de hand gewezen.
1.4.   Normale waarde






(28)


Zoals hierboven reeds werd medegedeeld, werd de normale waarde berekend op basis van de gegevens die werden geverifieerd in de Amerikaanse onderneming die volle medewerking aan het onderzoek verleende.
 (29)


Om vast te stellen of de verkoop van het soortgelĳk product op de markt van de VS had plaatsgevonden in het kader van normale handelstransacties werd de binnenlandse verkoopprĳs af fabriek vergeleken met de volledige productiekosten (d.w.z. de fabricagekosten vermeerderd met de verkoopkosten en met de algemene en administratieve uitgaven). Omdat de gewogen gemiddelde verkooprĳs hoger was dan de gewogen gemiddelde kostprĳs per eenheid werd de normale waarde vastgesteld op basis van de gewogen gemiddelde verkoopprĳs op de binnenlandse markt tĳdens het OT.
(30)


Zowel EFIA als de Russische exporteur die medewerking verleende, voerden aan dat de berekende normale waarde een neerwaartse aanpassing had moeten ondergaan omdat de VS-producenten hoge prĳzen betaalden voor hun aardgas. Een eerste opmerking in dit verband is dat de normale waarde niet werd berekend maar werd vastgesteld aan de hand van de prĳzen van de winstgevende verkopen op de binnenlandse markt van de VS. Ten tweede zĳ erop gewezen dat aardgas inderdaad een belangrĳk kostenelement bĳ de productie van AN is maar dat werd vastgesteld dat er sterke concurrentie was op de binnenlandse markt voor AN van de VS en dat er grote hoeveelheden werden ingevoerd. Als zodanig worden deze binnenlandse prĳzen voor AN in hoge mate bepaald door de situatie op de markt veeleer dan door de kostprĳs. Er waren geen bewĳzen van de mate waarin de hogere aardgasprĳzen op de markt van de VS de binnenlandse verkoopprĳzen voor AN tĳdens het OT beïnvloed zouden hebben. Tenslotte moet erop gewezen worden dat zelfs indien hoge aardgasprĳzen kwantificeerbare gevolgen zouden hebben gehad voor de binnenlandse verkoopprĳzen van AN, dit geen gevolgen zou hebben gehad voor het definitieve recht omdat de dumpingmarge niet lager dan de schademarge geweest zou zĳn. Het argument werd derhalve van de hand gewezen.
 1.5.   Uitvoerprĳs






(31)


Omdat de enige exporteur/producent die aan het onderzoek medewerkte het betrokken product tĳdens het OT niet naar de Gemeenschap uitvoerde, werd de uitvoerprĳs vastgesteld op basis van de beschikbare gegevens overeenkomstig artikel 18 van de basisverordening; in dit geval waren dat de prĳzen cif-grens Gemeenschap van de Eurostat-statistieken.
1.6.   Vergelĳking






(32)


De normale waarde werd vergeleken met de uitvoerprĳs in het af fabriek-stadium. Deze methode werd gebruikt om rekening te kunnen houden met de verschillen in kosten voor binnenlands vervoer tussen landen met en landen zonder markteconomie. Vooral bĳ een product zoals het onderzochte product dat bulk wordt geleverd, vormen deze kosten een belangrĳk deel van de verkoopprĳs. Derhalve werden de nodige correcties aangebracht aan de uitvoerprĳs cif teneinde rekening te houden met de verschillen in de volgende kosten: vervoer van het bedrĳf naar de haven, havengelden, verzekering en vracht.
(33)


De prĳzen voor het vervoer van AN in de VS bleken bepaald te worden door de situatie op de markt, die het gevolg is van concurrentie tussen de vervoersondernemingen. Omdat de VS een concurrerende markt hebben, werden de kosten voor het vervoer van het product per spoor die tĳdens het onderzoek werden vastgesteld, proportioneel toegepast op de uitvoerprĳs, cif-grens Gemeenschap, van de Russische exporteurs/producenten op basis van de geraamde, gewogen gemiddelde afstand tot de grens van de Gemeenschap voor alle „op uitvoer gerichte” (zie overweging 37) Russische producenten.
1.7.   Dumpingmarge






(34)


Ingevolge artikel 2, lid 11 en lid 12, van de basisverordening werd de voor het gehele land geldende dumpingmarge vastgesteld op basis van een vergelĳking van de gewogen gemiddelde normale waarde met de gewogen gemiddelde uitvoerprĳs in het af fabriek-stadium. De voor het gehele land geldende dumpingmarge, uitgedrukt als een percentage van de prĳs „cif-grens Gemeenschap”, bedraagt 115,8 %.
 2.   Mogelĳke voortzetting van de dumping






(35)


Uit overweging 34 hierboven blĳkt dat tĳdens het OT met dumping naar de Gemeenschap werd uitgevoerd. Bovendien was de dumpingmarge veel hoger dan in het kader van de vorige onderzoeken werd vastgesteld.
(36)


Om na te gaan of het waarschĳnlĳk was dat verder grote hoeveelheden tegen sterke dumpingprĳzen zouden worden ingevoerd, werden gegevens uit verschillende bronnen onderzocht. In de eerste plaats werden de gegevens onderzocht die door de enige medewerkende Russische producent werden verstrekt. Deze producent bleek echter naar derde landen te hebben uitgevoerd maar niet naar de Gemeenschap. Omdat geen andere onderneming die naar de Gemeenschap had uitgevoerd medewerking verleende, werd in de tweede plaats, ingevolge artikel 18, lid 1, van de basisverordening, gebruik gemaakt van de gegevens van Eurostat en van de gegevens in het verzoek om het nieuwe onderzoek; deze gegevens stelden de Commissie in staat de hoeveelheden die in de toekomst naar de Gemeenschap zullen worden uitgevoerd te extrapoleren.
 (37)


De totale productiecapaciteit voor AN in Rusland wordt geraamd op ongeveer 8 900 Kton (1,6 maal het verbruik in de Gemeenschap tĳdens het OT); hiervan zouden de „op uitvoer gerichte” producenten (in het algemeen de producenten die redelĳk gemakkelĳk bĳ een haven kunnen komen) minimaal 4 500 Kton voor hun rekening nemen. Hoewel de bezettingsgraad van de productiecapaciteit tussen de verschillende ondernemingen en bovendien van jaar tot jaar behoorlĳk varieert, wordt het binnenlands verbruik op slechts ongeveer 2 200 Kton geraamd. Rekening houdend met de huidige uitvoer uit Rusland naar andere derde landen (2 189 Kton in 1999) betekent dit dat er voldoende capaciteit over is voor de productie van goederen die kunnen worden uitgevoerd. Indien de maatregelen vervielen, zou deze capaciteit kunnen worden aangewend om nog meer dan nu het geval is naar de Gemeenschap uit te voeren.
(38)


Bovendien zĳ eraan herinnerd dat de uitvoer uit Rusland naar de EG in 1996 nog 40 % van de totale Russische uitvoer van het betrokken product (11) bedroeg. Ook mag niet uit het oog worden verloren dat een aantal derde landen (de VS, Australië, Polen en Hongarĳe) handelsbeschermende maatregelen namen tegen de invoer uit Rusland, dat China met ingang van 1997 op ingrĳpende wĳze overging tot vervanging van invoer door binnenlandse productie en dat het binnenlandse verbruik in Rusland in de nabĳe toekomst waarschĳnlĳk zeer laag zal blĳven. Dit betekent dat de Russische producenten de Gemeenschap waarschĳnlĳk als afzetmarkt zullen gebruiken voor eventuele extra productie.
(39)


Gezien de huidige prĳzen op de markt van de Gemeenschap, is het waarschĳnlĳk dat de Russische exporteurs/producenten verder tegen dumpingprĳzen zullen invoeren teneinde verloren marktaandeel te heroveren. Dit wordt ook bevestigd door het prĳsgedrag van de Russische exporteurs op de andere belangrĳke exportmarkten dan de Gemeenschap en de VS.
 (40)


Een ander argument is dat wordt verwacht dat het meststofverbruik in de wereld tegen 2004 zal zĳn gestegen; de grootste stĳging wordt evenwel in Azië en vooral in China en India verwacht. China en India hebben echter een massale productiecapaciteit voor meststoffen gecreeerd om de invoer te beperken. Zo verbood meer bepaald China de invoer van stikstofhoudende meststoffen, waaronder AN.
(41)


Zoals reeds in overweging 21 werd medegedeeld, voerde de enige exporteur/producent die medewerking verleende aan het onderzoek niet naar de Gemeenschap uit tĳdens het OT. Hoewel deze producent tĳdens het OT over een omvangrĳke productiecapaciteit beschikte, was zĳn niet bezette capaciteit beperkt. Dat betekent voor deze producent dat de productie van grote hoeveelheden voor uitvoer naar de Gemeenschap bĳ het eventuele vervallen van de maatregelen ten koste zou moeten gaan van zĳn verkoop op andere markten. Zelfs indien deze exporteur, bĳ het eventuele vervallen van de maatregelen, zonder dumping in de Gemeenschap zou invoeren, zou de bevinding dat waarschĳnlĳk verder met dumping zou worden ingevoerd voor het land als geheel overeind blĳven omdat andere exporteurs tĳdens het OT omvangrĳke hoeveelheden met een hoge dumpingmarge naar de Gemeenschap hebben uitgevoerd.
 (42)


EFIA voerde aan dat alle kosten, zoals de kosten voor verzekering, vervoer, lossen, opslag en overladen, sedert de recente terroristische aanslagen in de VS zĳn gestegen en dat deze stĳging tot uitdrukking zal komen in hogere prĳzen voor ingevoerde meststoffen omdat de importeurs deze kosten eveneens moeten recupereren. Dit argument is evenwel ongegrond want er werden geen bewĳzen voorgelegd waaruit bleek dat de gestegen kosten belangrĳker gevolgen zouden hebben voor de Russische uitvoerprĳzen dan voor de binnenlandse prĳzen in de VS. Bovendien kan met ontwikkelingen die zich na het OT hebben voorgedaan slechts rekening worden gehouden indien kan worden aangetoond dat de resultaten van het onderzoek hierdoor onbruikbaar worden en het niet meer terecht is dat nog een antidumpingrecht wordt ingesteld. Dit bleek niet het geval te zĳn en het argument werd derhalve van de hand gewezen.
3.   Conclusie






(43)


Het onderzoek leverde geen aanwĳzingen op dat de voor het onderzoektĳdvak vastgestelde dumpingmarge zou verdwĳnen of de destĳds met dumping ingevoerde hoeveelheden zouden dalen indien de maatregelen vervielen. Bovendien werd vastgesteld dat de Russische producenten over grote overtollige capaciteit beschikten zodat het vervallen van de maatregelen waarschĳnlĳk meer uitvoer met dumping naar de Gemeenschap in de hand zou werken. Derhalve werd geconcludeerd dat het waarschĳnlĳk was dat verder grotere hoeveelheden tegen sterke dumpingprĳzen zouden worden ingevoerd indien de maatregelen vervielen.
 D.   STREKKING VAN HET BEGRIP BEDRĲFSTAK VAN DE GEMEENSCHAP






(44)


Van de 11 producenten van de Gemeenschap die het verzoek indienden, beantwoordde er één (Sefanitro) de vragenlĳst niet en legde er één (Chemical Industries of Northern Greece) niet voldoende gegevens voor. Bĳgevolg werden deze bedrĳven beschouwd als bedrĳven die geen medewerking verleenden en werden zĳ niet tot de bedrĳfstak van de Gemeenschap gerekend. Uit het onderzoek bleek dat de overige negen medewerkende producenten meer dan 85 % van de AN-productie van de Gemeenschap tĳdens het OT voor hun rekening namen. Deze bedrĳven vormen derhalve de bedrĳfstak van de Gemeenschap in de zin van artikel 4, lid 1, en artikel 5, lid 4, van de basisverordening.
E.   ONDERZOEK NAAR DE SITUATIE OP DE MARKT VAN DE GEMEENSCHAP
1.   Voorafgaande opmerkingen






(45)


De instelling van antidumpingmaatregelen op de invoer van AN uit Rusland in 1995 zorgde aanvankelĳk voor een sterke verbetering van de economische situatie van de producenten van de Gemeenschap die het verzoek indienden; zĳ boekten vooral betere financiële resultaten dankzĳ de stĳging van de prĳzen die zich van 1995 tot 1996 voordeed.
2.   Verbruik






(46)


Het verbruik in de Gemeenschap werd vastgesteld op basis van: de door de bedrĳfstak van de Gemeenschap op de markt van de Gemeenschap verkochte hoeveelheden (vermeld in de antwoorden op de vragen van de vragenlĳst), de door de andere (medewerkende en niet-medewerkende) producenten van de Gemeenschap op de markt van de Gemeenschap verkochte hoeveelheden (vermeld in de klacht) en de uit het betrokken land en uit alle andere derde landen in de Gemeenschap ingevoerde hoeveelheden (door Eurostat ter beschikking gesteld).
 Volgens deze gegevens daalde het verbruik in de Gemeenschap met 13 % van 1996 tot het OT, d.w.z. van 6 328 Kton in 1996 tot 5 525 Kton tĳdens het OT. De daling was opvallend in de periode van 1996 tot 1997; vervolgens bleven de hoeveelheden tot het eind van het OT betrekkelĳk stabiel.
3.   Invoer uit het betrokken land
3.1.   Ingevoerde hoeveelheden en marktaandeel






(47)


De totale invoer van AN in de Gemeenschap daalde tĳdens de onderzochte periode (–28 %), ook al kon er van 1999 tot het OT een lichte stĳging worden vastgesteld.
De uit Rusland ingevoerde hoeveelheden daalden sterk tĳdens de onderzochte periode, vooral vanaf 1997. Deze ontwikkeling schĳnt enerzĳds het gevolg te zĳn van de heropening van het onderzoek (publicatie in 1997 waarvan de in 1998 gepubliceerde conclusies leidden tot een wĳziging van de antidumpingmaatregelen in dat jaar) en anderzĳds van de belangrĳke stĳging van de hoeveelheden die werden ingevoerd door producenten in bepaalde andere derde landen die profiteerden van de instelling van antidumpingrechten op de invoer uit Rusland. Van 1996 tot het eind van het OT daalde de invoer uit Rusland met 74 %; de invoer uit andere landen daarentegen steeg met 30 %.
(48)


Het marktaandeel van de invoer uit Rusland daalde met 12 percentpunten tĳdens de onderzochte periode. Tĳdens het OT vertegenwoordigde het evenwel nog steeds 5 % van het verbruik in de Gemeenschap en een groot gedeelte, namelĳk 20 %, van de totale invoer.
3.2.   Prĳzen






(49)


Na de instelling van maatregelen in 1995 daalden de gemiddelde prĳzen van de betrokken invoer volgens Eurostat van 1996 tot het OT met 45 %.
 3.3.   Prĳsvergelĳking






(50)


De Commissie onderzocht of de exporteurs/producenten in het betrokken land de prĳzen van de bedrĳfstak van de Gemeenschap tĳdens het OT onderboden. Hiertoe werden de cif-prĳzen van de exporteurs/producenten terdege gecorrigeerd zodat prĳzen af kade grens Gemeenschap, na inklaring, werden verkregen; deze werden in hetzelfde handelsstadium vergeleken met de prĳzen af fabriek van de producenten van de Gemeenschap. In beide gevallen ging het om prĳzen voor verpakte producten omdat de ingevoerde producten steeds verpakt waren terwĳl de bedrĳfstak van de Gemeenschap zĳn producten zowel verpakt als bulk verkocht. De correcties waren derhalve toegepast in de gevallen waarin het nodig was. Bovendien bleek uit het onderzoek dat granules doorgaans tegen een hogere prĳs werden verkocht dan prills. Bĳ de prĳsvergelĳking werd voor dit verschil derhalve een correctie van 3,1 EUR per ton toegepast. Dit bedrag komt neer op het gemiddelde prĳsverschil tussen de door bedrĳfstak van de Gemeenschap tĳdens het onderzoektĳdvak verkochte granules en prills.
(51)


EFIA voerde aan dat een correctie moest worden toegepast voor de lagere kwaliteit van het uit Rusland ingevoerde product. Uit het onderzoek bleek evenwel dat de kwaliteit van het betrokken product uit Rusland de laatste jaren verbeterd was en was aangepast aan de hogere Europese normen. Dit argument werd derhalve van de hand gewezen.
(52)


Het voor het gehele land geldende prĳsverschil dat op deze basis werd vastgesteld en als een percentage van de prĳzen van de producenten van de Gemeenschap werd uitgedrukt, bedraagt 27,7 %. Het verschil bedraagt na toevoeging van het antidumpingrecht aan de uitvoerprĳs nog steeds 3,2 %. Bovendien stonden de prĳzen van de bedrĳfstak van de Gemeenschap onder druk, aangezien de bedrĳfstak verliezen leed ten belope van 18 %.
 4.   Economische situatie van de bedrĳfstak van de Gemeenschap
4.1.   Productie






(53)


De productie van de bedrĳfstak van de Gemeenschap daalde met 17 % van 1996 tot het OT, d.w.z. van 4 713 Kton tot 3 903 Kton. Er kon een kleine stĳging worden vastgesteld van 1997 tot 1998 maar de productie daalde opnieuw in 1999.
4.2.   Productiecapaciteit en bezettingsgraad van de productiecapaciteit






(54)


Er zĳ op gewezen dat de capaciteit en de bezettingsgraad van de capaciteit voor deze soort productie en deze bedrĳfstak niet als zinvolle indicatoren werden beschouwd omdat ook andere producten met dezelfde productie-installaties vervaardigd worden. Omdat andere producten ook op basis van aardgas dat in ammoniak wordt omgezet vervaardigd worden, worden dezelfde productie-installaties ook voor deze producten gebruikt. De totale productiecapaciteit van de bedrĳfstak van de Gemeenschap bleef betrekkelĳk stabiel tĳdens de onderzochte periode. De bezettingsgraad van de productiecapaciteit daalde van 56 % in 1996 tot 46 % in 1997 en bleef vervolgens stabiel.
4.3.   Verkoop in de Gemeenschap






(55)


De door de bedrĳfstak van de Gemeenschap verkochte hoeveelheden daalden van 4 238 Kton in 1996 tot 3 766 Kton tĳdens het OT, hetgeen neerkomt op een daling met 11 %. De daling was het sterkst tussen 1996 en 1997; ze bedroeg toen 15 %.
4.4.   Voorraden






(56)


De voorraden worden niet als een relevante schade-indicator beschouwd omdat de verkoop van AN seizoensgebonden is en het product voor een deel door de producenten zelf en voor een deel door de landbouwcoöperaties wordt opgeslagen.
4.5.   Marktaandeel






(57)


Het marktaandeel van de bedrĳfstak van de Gemeenschap daalde van 1996 tot 1997 en steeg vervolgens opnieuw zodat het uiteindelĳk van 1996 tot het OT met 1,2 percentpunten was gestegen. Tĳdens het OT bedroeg het 68,2 %, vergeleken met 67 % in 1996.
 4.6.   Prĳzen en factoren die de prĳzen beïnvloeden






(58)


De gemiddelde netto verkoopprĳs van de producenten van de Gemeenschap daalde van ECU 133/ton in 1996 tot ECU 99/ton tĳdens het OT, hetgeen neerkomt op een daling met 25 %. Deze daling was bĳzonder uitgesproken tussen 1996 en 1999; toen bedroeg ze namelĳk (–28) %. Behalve de betrokken invoer kunnen ook andere factoren druk hebben uitgeoefend op de prĳzen zoals de dalende vraag op de markt van de Gemeenschap in de periode van 1996 tot 1997, de invoer uit landen waarop Verordening (EG) nr. 132/2001 van toepassing was en het Chinese verbod op de invoer van stikstofhoudende meststoffen dat in 1997 werd ingesteld.
4.7.   Winstgevendheid en rentabiliteit van investeringen






(59)


De gewogen gemiddelde winstgevendheid van de bedrĳfstak van de Gemeenschap verslechterde met 37 procentpunten van 1996 tot het OT, namelĳk van 18,6 % tot (–18) %. Deze ontwikkeling moet getoetst worden aan het prĳsverloop dat een soortgelĳk patroon vertoonde alsmede aan ontwikkeling van de aardgasprĳs, die vanaf het derde kwartaal van 1999 steeg.
Tĳdens de onderzochte periode hielden de ontwikkeling van de rentabiliteit van de investeringen en van de winstgevendheid gelĳke tred.
4.8.   Cashflow






(60)


De ontwikkeling van de cashflow die door de bedrĳfstak van de Gemeenschap in verband met de verkoop van ammoniumnitraat werd gegenereerd, hield gelĳke tred met de ontwikkeling van de winstgevendheid.
4.9.   Vermogen om kapitaal bĳeen te brengen






(61)


De structuur van de klagende bedrĳven — de meststofproducenten maken deel uit van grote chemische groepen die ook andere producten vervaardigen — maakte het onmogelĳk het vermogen om kapitaal bĳeen te brengen uitsluitend voor het betrokken product vast te stellen; derhalve werd dit vermogen niet beschouwd als een zinvolle schade-indicator.
 4.10.   Werkgelegenheid en salarissen






(62)


De werkgelegenheid van de bedrĳfstak van de Gemeenschap daalde van 1996 tot het OT van 1 986 tot 1 608 werknemers, hetgeen neerkomt op een daling met (–19) %. In het algemeen hield de daling van de salarissen gelĳke tred met de daling van het aantal werknemers.
4.11.   Investeringen






(63)


De investeringen bleven betrekkelĳk stabiel tĳdens de onderzochte periode. De cĳfers omvatten ook investeringen in installaties voor de productie van grondstoffen (productiestadia die de productie van AN voorafgaan). Van 1996 tot het OT werd het meest geïnvesteerd in installaties voor de productie van salpeterzuur, een grondstof die bĳ de vervaardiging van AN wordt gebruikt maar die ook gebruikt kan worden voor de vervaardiging van andere producten zoals Urea Ammonium Nitrate oplossingen.
4.12.   Omvang van de dumpingmarge






(64)


Gezien de uit de betrokken landen ingevoerde hoeveelheden en de prĳzen van de ingevoerde producten, kunnen de gevolgen van de omvang van de werkelĳke dumpingmarge voor de bedrĳfstak van de Gemeenschap niet als verwaarloosbaar worden beschouwd.
 5.   Conclusie






(65)


Zoals in overweging 45 werd uiteengezet, stelden producenten van de Gemeenschap die het verzoek indienden na de instelling van de antidumpingmaatregelen op de invoer van AN uit Rusland in 1995 aanvankelĳk een verbetering van hun economische situatie vast. Vanaf 1997 trad evenwel opnieuw een verslechtering in. Met uitzondering van het marktaandeel, dat ten gevolge van de prĳsdalingen enigszins steeg, kenden alle schade-indicatoren, namelĳk: productie, verkochte hoeveelheden, prĳzen, winstgevendheid, rentabiliteit van investeringen, cashflow en werkgelegenheid een negatieve ontwikkeling. Vooral de sterke daling van de verkoopprĳzen van de bedrĳfstak van de Gemeenschap had negatieve gevolgen voor zĳn winstgevendheid. Zoals werd bevestigd in Verordening (EG) nr. 132/2001 van de Raad moet bĳ deze ontwikkeling de grote aanwezigheid op de markt van de Gemeenschap van producten die uit deze derde landen werden ingevoerd en die meer dan de helft van het Russische marktaandeel veroverden en de prĳzen van de bedrĳfstak van de Gemeenschap onderboden, voor ogen worden gehouden.
(66)


In dit verband zĳ erop gewezen dat de prĳzen van de uit Rusland ingevoerde producten volgens de gegevens van Eurostat gedurende de gehele onderzochte periode, indien geen rekening wordt gehouden met het specifieke recht dat in 1998 werd ingesteld, lager waren dan de verkoopprĳzen van de uit Polen en Oekraïne ingevoerde producten (27 % lager tĳdens het OT). Een uitzondering vormt het jaar 1997; toen waren de prĳzen van de producten gelĳk.
F.   MOGELĲKE HERHALING VAN DE SCHADE
2.   Mogelĳke herhaling van de schade






(70)


Om de mogelĳke gevolgen van het vervallen van de geldende maatregelen na te gaan, werden onderstaande elementen onderzocht.
 (71)


Indien de maatregelen werden ingetrokken, zou er, aangezien er sprake is van een basisproduct en een prĳsgevoelige markt, zeer waarschĳnlĳk een algemene prĳsdrukkende werking uitgaan van enerzĳds het prĳsbeleid van de Russische exporteurs/producenten, dat lage prĳzen te zien geeft in derde landen en op de markt van de Gemeenschap, en anderzĳds het vermogen van deze producenten om omvangrĳke extra hoeveelheden AN te leveren. De Russische exporteurs/producenten zouden naar alle waarschĳnlĳkheid een belangrĳk extra marktaandeel van de bedrĳfstak van de Gemeenschap overnemen. Dit zou op zĳn beurt leiden tot een herhaling van de schade die door deze invoer uit Rusland werd teweeggebracht, hetgeen zich voor de bedrĳfstak van de Gemeenschap zou uiten in lagere verkoopprĳzen, kleinere hoeveelheden en een dalend marktaandeel met dienovereenkomstige gevolgen voor de winstgevendheid.
(72)


De bedrĳfstak van de Gemeenschap bevindt zich in een moeilĳke situatie, vooral wat zĳn winstgevendheid betreft. De situatie van de bedrĳfstak van de Gemeenschap verbeterde weliswaar opmerkelĳk in het eerste jaar na de instelling van de onderzochte maatregelen maar verslechterde later opnieuw, vooral vanaf 1997, ten gevolge van de schadelĳke dumping bĳ invoer uit andere landen, zoals blĳkt uit Verordening (EG) nr. 132/2001. De situatie is nu zelfs nog slechter. Indien de maatregelen tegen Rusland werden ingetrokken, zou de bedrĳfstak van de Gemeenschap niet alleen opnieuw gevaar lopen, maar ook minder of geen voordeel kunnen halen uit de maatregelen tegen andere landen.
 (73)


EFIA voerde aan dat de prĳsdaling die zich vanaf 1997 op de markt van de Gemeenschap inzette, te wĳten is aan een aantal factoren, waaronder het Chinese verbod op de invoer van stikstofhoudende meststoffen, en dat deze daling geen gevolg is van het prĳsgedrag van de Russische producenten. Zelfs indien andere factoren, zoals de daling van de vraag op de markt van de Gemeenschap die zich van 1996 tot 1997 voordeed en het beleid van China, de prĳsdaling veroorzaakt kunnen hebben, moet toch worden erkend dat de prĳzen van de Russische producenten veel sterker daalden dan die van alle andere exporteurs en veel lager waren dan de bĳ invoer uit landen zoals Litouwen, Egypte en Bulgarĳe gehanteerde prĳzen zonder dumping. De verklaring hiervoor ligt mogelĳk in het feit dat Rusland één van zĳn belangrĳkste uitvoermarkten kwĳtspeelde, aangezien Rusland meer dan 1 000 Kton naar China uitvoerde; in 1996, het jaar voordat het verbod inging, kwam dit neer op 90 % van alle Chinese invoer van AN.
 (74)


Dezelfde vereniging van importeurs voerde ook aan dat de verslechtering van de situatie van de bedrĳfstak van de Gemeenschap reeds werd toegeschreven aan invoer uit Polen en Oekraïne in het kader van een ander onderzoek dat aanleiding was tot de instelling van antidumpingmaatregelen en dat dit argument derhalve niet nogmaals kan worden gebruikt met betrekking tot de invoer van AN uit Rusland. In dit verband willen wĳ erop wĳzen dat het doel van een nieuw onderzoek naar aanleiding van het vervallen van maatregelen is, de situatie van de bedrĳfstak van de Gemeenschap te evalueren en hierbĳ na te gaan hoe groot de kans is dat dumping en schade zich voortzetten of herhalen indien de maatregelen worden ingetrokken. In het kader van onderhavig onderzoek naar aanleiding van het vervallen van de maatregelen heeft het feit dat de verslechtering van de situatie van de bedrĳfstak van de Gemeenschap gedurende een bepaalde periode werd toegeschreven aan de invoer uit andere derde landen, namelĳk Polen en Oekraïne, in het kader van een ander antidumpingonderzoek geen gevolgen voor de evaluatie van het toekomstige gedrag van Russische exporteurs op de markt van de Gemeenschap en de mogelĳke gevolgen daarvan voor de situatie van de bedrĳfstak van de Gemeenschap.
(75)


Tenslotte voerde EFIA aan dat de daling van de winstgevendheid voor de bedrĳfstak van de Gemeenschap hoofdzakelĳk te wĳten was aan de stĳging van de prĳs voor aardgas en dat de prĳs waarbĳ de bedrĳfstak geen schade leed, had moeten worden gecorrigeerd teneinde hiermee rekening te houden.
 In overweging 59 werd reeds gezegd dat er rekening mee gehouden werd dat de stĳging van de aardgasprĳs gevolgen voor de winstgevendheid kon hebben gehad. De factor winstgevendheid is evenwel slechts één factor in het onderzoek naar de situatie van de bedrĳfstak van de Gemeenschap en, zoals in overweging 65 werd uiteengezet, wezen vele andere indicatoren op een negatieve ontwikkeling tĳdens de onderzochte periode. Derhalve werd geoordeeld dat de stĳging van de gasprĳs veeleer gezien moest worden als een factor die de schade verergerde dan als de oorzaak van deze schade omdat de bedrĳfstak van de Gemeenschap ten gevolge van de druk op zĳn prĳzen bedoelde stĳging niet kon doorberekenen in zĳn verkoopprĳs.
Tot slot zĳ opgemerkt dat het onderzoek naar het prĳsverloop voor aardgas in de Gemeenschap voor de laatste jaren zeer veranderlĳke prĳzen aan het licht heeft gebracht en geen conclusies toeliet met betrekking tot het toekomstige prĳsverloop. Bĳgevolg wordt geconcludeerd dat er zich op de markt van de Gemeenschap geen speciale omstandigheden voordeden die een correctie rechtvaardigden.
(76)


Op basis van het bovenstaande wordt geconcludeerd dat de schade zich zeer waarschĳnlĳk zou herhalen indien de maatregelen werden ingetrokken.
G.   BELANG VAN DE GEMEENSCHAP
1.   Inleiding






(77)


Ingevolge artikel 21 van de basisverordening ging de Commissie na of een verlenging van de geldigheidsduur en wĳziging van de momenteel geldende maatregelen zouden indruisen tegen het belang van de Gemeenschap in haar geheel. Om het belang van de Gemeenschap te evalueren, werden de belangen van de volgende partĳen nagegaan: de bedrĳfstak van de Gemeenschap, de importeurs/handelaren en de bedrĳven die het betrokken product verwerken. Om de mogelĳke gevolgen van het al dan niet handhaven van de maatregelen te onderzoeken, verzocht de Commissie alle hierboven vermelde belanghebbende partĳen om gegevens.
 (78)


Er zĳ aan herinnerd dat de goedkeuring van maatregelen tĳdens het vorige onderzoek niet als schadelĳk voor het belang van de Gemeenschap werd beschouwd. Bovendien is onderhavig onderzoek „een nieuw onderzoek”, in het kader waarvan dus een situatie wordt onderzocht waarin reeds antidumpingrechten gelden; hierdoor wordt het mogelĳk eventuele negatieve gevolgen van de huidige antidumpingmaatregelen voor de betrokken partĳen vast te stellen.
(79)


Op deze basis werd onderzocht of er niettegenstaande de conclusies met betrekking tot de mogelĳke herhaling van de schadelĳke dumping, dwingende redenen waren om te concluderen dat handhaving van de maatregelen in dit geval niet in het belang van de Gemeenschap zou zĳn.
2.   Belang van de bedrĳfstak van de Gemeenschap






(80)


Er wordt van uitgegaan dat indien de antidumpingmaatregelen niet worden gehandhaafd zeer waarschĳnlĳk opnieuw schadelĳke dumping zal optreden en de situatie van de bedrĳfstak van de Gemeenschap die tĳdens de onderzochte periode achteruitging, nog meer zal verslechteren.
(81)


De bedrĳfstak van de Gemeenschap heeft bewezen een structureel levensvatbare bedrĳfstak te zĳn die zich aan de gewĳzigde omstandigheden op de markt kan aanpassen. Dit is vooral gebleken uit de winsten die de bedrĳfstak tot 1997 verwezenlĳkte en uit zĳn investeringen in moderne productiecapaciteit. Het succes van deze inspanningen is grotendeels afhankelĳk van de aanwezigheid van billĳke concurrentie op de markt van de Gemeenschap.
(82)


Redelĳkerwĳze mag worden verwacht dat de bedrĳfstak van de Gemeenschap zal profiteren van de maatregelen die bĳ Verordening (EG) nr. 132/2001 werden ingesteld. Een voorwaarde hierbĳ is dat de maatregelen niet door schadelĳke dumping van andere oorsprong worden ondergraven. Zoals hierboven werd medegedeeld is het, gezien de waarschĳnlĳkheid dat de schadelĳke dumping uit Rusland zich zal herhalen, in het belang van de bedrĳfstak van de Gemeenschap dat de antidumpingmaatregelen tegen de invoer van AN uit Rusland gehandhaafd blĳven.
 3.   Belang van de importeurs






(83)


De Commissie ontving ingevulde vragenlĳsten en gegevens van de EFIA, die 24 importeurs vertegenwoordigt, en van twee importeurs (op 48 verzonden vragenlĳsten).
(84)


De ingevulde vragenlĳsten die van de twee medewerkende importeurs werden ontvangen, bevestigden de prĳsdaling die zich vanaf 1998 voordeed alsmede het feit dat de producenten van de Gemeenschap deze ontwikkeling moesten volgen teneinde hun concurrentievermogen te handhaven. Eén van deze importeurs benadrukte tevens dat het noodzakelĳk was de infrastructuur in Europa in stand te houden om zo over goede mogelĳkheden voor bevoorrading van de Europese markt te blĳven beschikken. De vereniging (EFIA) daarentegen was tegen voortzetting van de maatregelen gekant.
(85)


De geringe medewerking en het feit dat de importeurs in het algemeen een ruim assortiment meststoffen aanbieden, waarvan AN er slechts één is, leidden tot de conclusie dat eventuele negatieve gevolgen van handhaving van de maatregelen voor de importeurs geen dwingende reden waren om de maatregelen niet voort te zetten.
4.   Belang van de verwerkende bedrĳven






(86)


De bedrĳven die het betrokken product verwerken, zĳn landbouwers. De Commissie zond zes Europese en nationale verenigingen van verwerkende bedrĳven vragenlĳsten. Twee verenigingen vulden de vragenlĳst in. Beide zĳn principieel tegen voortzetting van de maatregelen gekant.
(87)


Eén vereniging van verwerkende bedrĳven voerde aan dat het onderzoek naar het belang van de verwerkende bedrĳven vooral moet worden toegespitst op de Britse verwerkende bedrĳven omdat het Verenigd Koninkrĳk de grootste afnemer in de Gemeenschap zou zĳn. Uit het onderzoek bleek evenwel dat het Verenigd Koninkrĳk tĳdens het OT slechts 16 % (hoeveelheden) van het uit Rusland in de Gemeenschap ingevoerde product afnam terwĳl Frankrĳk 47 % van deze invoer afnam. Het argument dient derhalve van de hand te worden gewezen.
 (88)


Dezelfde vereniging voerde bovendien aan dat de handhaving van de antidumpingmaatregelen het inkomen van de Britse landbouwers zou doen dalen en deze landbouwers in een veel moeilĳker economische situatie zou doen belanden. Zoals in Verordening (EG) nr. 132/2001 werd uiteengezet, vertegenwoordigen meststoffen gemiddeld 6 % van de totale productiekosten van landbouwers. De invoer van AN uit het betrokken land vertegenwoordigde tĳdens het OT 5 % van het verbruik op de markt van de Gemeenschap; bovendien wordt waarschĳnlĳk slechts een gedeelte van de eventuele stĳging van de invoerprĳs doorberekend aan de verwerkende bedrĳven zodat een mogelĳke stĳging van de productiekosten voor de landbouwers waarschĳnlĳk zeer miniem zal zĳn. Indien de bedrĳfstak van de Gemeenschap bovendien niet alleen zĳn verkochte hoeveelheden maar ook zĳn prĳzen zou verhogen, zou deze prĳsstĳging ook beperkt zĳn omdat nog andere leveranciers een rol spelen. Op 37 % van alle invoer van AN in de Gemeenschap zĳn immers geen antidumpingmaatregelen van toepassing.
(89)


EFIA en één vereniging van verwerkende bedrĳven voerden aan dat de antidumpingmaatregelen het aantal leveranciers van AN met concurrerende prĳzen voor de landbouwers beperkt omdat slechts 37 % van de invoer van AN in de Gemeenschap niet aan antidumpingmaatregelen is onderworpen.
Wĳ herinneren er enerzĳds aan dat het doel van antidumpingmaatregelen niet is het aantal leveranciers te beperken maar wel billĳke concurrentie op de markt van de Gemeenschap te herstellen.
Anderzĳds zĳ erop gewezen dat het cĳfer van 37 % deels onderschat is. De invoer van AN in de EG uit landen die geen dumping toepassen, werd immers minder aantrekkelĳk omdat Rusland, Polen en Oekraïne sterke druk op de prĳzen uitoefenden. Het is derhalve hoogstwaarschĳnlĳk dat landen die geen dumping toepassen, beter op de markt van de Gemeenschap vertegenwoordigd zullen zĳn indien billĳke concurrentie wordt hersteld.
