Bemoedigend onderrigt voor heilbegeerigen
BEMOEDIGEND ONDERRIGT VOOR HEILBEGEERIGEN. Wt LEERREDE . over JOHANNES VI: 37.h - door S. J. de HOEST, LEEHA1R BIJ DE BEBVOBUDE GEBEBHTB TB HIJKEBK OP DB VKLCWE. Uitgegeven ten voordeele van verarmde Geloofsgenooten. Voor de Inteekenaren 10 Cents. Buiten inteekening . . 15 —— Tb AMSTEBDAM, bij J. H. DEN OUDEN. Is ook te bekomen b$ G. VAN P E U R S S I, In de Nieuwe Spiegelstraat, bij de Kerktiraat. 1839. I LEERREDE tot een BEMOEDIGEND ONDERRIGT VOOR, HEILBEGEERIGEN. Voorzang: Ps. LXV: i, 2, 3. tekst: Joh. VI: 37. „ Die tot Mij komt, zal Ik geenszins uitwerpen." (*) Daar zijn misfchien weinig plaatfen uit Gods heilig Woord, die men zoo menigvuldige keeren hoort aanvoeren, dan de verklaring door den gezegenden jEZur; eens gegeven: „ die tot Mij komt, zal Ik geenszins uitwerpen." Hier mede tracht men den zóndaar, wiens geweten ontwaakte, «tot den eenigen Redder der zielen te brengen; hiermede tracht men den bekommerde hoop en moed in te Soezemen; hierin zoekt een verflagen gemoed zijnen troost in angst (*) Uitgefproken te Nqkerk op de Peluw, 19 Nov. 1837. angst en onrust; hierin zoekt WJ een wapen tegen het vreesachtig en weifelend ongeloof. Het is ook inderdaad eene verklaring, naar alle deze oogmerken berekend; het is een-dierbare uitfpraak, waar wij genoeg aan hebben tot.ware zielsrust, indien £ij door den Geest Góds aan ons hart geheiligd en een middel voor ons wordt, tot de oefening van een vol geloofsvertrouwen. O, wierd zij zoo aan onzer aller harten geheiligd: wierd Zij zoo eene kracht van God tot onzer aller zaligheid ! Met dezen biddenden wensch, zal ik haar u en mijzelven voortellen te dezer ure, M. H.! en ik acht dat het velen uwer welkom zal zijn. Deze heilvolle verklaring des Heeren, dit Evangelie in het Evangelium, dezen vasten grond der hope, dit onderpand van goddelijke ontferming, waarmede eene fcbaar van arme zondaars, zichzelv' veroordeelend, reeds eene zalige eeuwigheid is ingegaan, zal ik voor uw verftand in het licht ftellen, zal ik u op het harte leggen, opdat ook gij er eene wezentnjke winst meê doen moogt. Komt gij allen, die zalig wilt worden! is het u eWfef* hoort dan en verftaat en doet naar hetgeen gij hooren zult; opdat uwe ziel leve en niet fterve! Bidt met mij vooraf om eenen zegen! De hoogstgewigtige redevoering, waarin ons tekstwoord voorkomt, fprak jezus uit, in de Synagoge te Capemaum, voor eene menigte Joden, die vanaUezrjde* waren toegevloeid, en met de grootfte belangftellmg zich beflverd hadden, om den Heer te ontmoeten. Och of hunne ijver uit zuivere bronnen ware voortgevloeid! uit ware heilbegeerte om den weg der zaligheid uit 's Heeren mond te leeren; uit oprechte zucht om door het geloof in zijnerf Naam behouden te worden. Maar het was aardichgezindheid die hen dreef; het was zingenot dat zij verwachtend 3rj waren daags te voren aanfchouwers en deelgenooten geweest van de wonderdadige fpijziging, en nu kwamen zij tot Jezus om de fpjjze die vergaat, zonder befef of lust te hebben voor de fptjze die blijft tot in het eeuwige., leven. Zij vonden dan ook niet wat zij gezocht hadden. Befchamend was des Hejbnds rede; zoodat velen te leur gefield, ergernis namen uit hetgeen zij hoorden, en van het eene uiterfte tot het andere overflaande, zich boos en vfc. andi§ yetwijderden. Intusfchen vloeide de dierbaarfte: waar-' heid van jez.cs:. lippen en gaf Hij een onderwijs-jboo volledig als-r&tlokkend en in allen opzicht gefchikt om harten aan Hem te verbinden in liefde en geloof. Van zulken aard is inzonderheid de verklaring door Hem afgelegd in onzen tekst. Zalig de Joden, indien zij haar aangegrepen en geloofd hadden ! zij xzouden mét meer dan brood gevoed., in eeuwigheid niet meer gehongerd.hebben. Zalig wij, indien wq haar met vreugde hooren en gekwen; dan is onze redding gewis. '-Dat wij In de eerfte plaatl deze verklaring opmerkzaam over•negen ; om Daarna te zien, welke vaste gronden v/ij hebben, om ons op haar te verlaten, en A 3 E4ti~ Eindelijk, op het,gebruik-te letten, dat w$ hiervan te, maken hebben. t In de eerjle plaats overwegen wij des Heeren hier gegevene verklaring* Om haar wel te verbaan«, moeten wij «ie uitdrukking* „ die tot Mij komt," licht bijzetten, uit het verband van zaken en uit het beloop van 's Heilands redenen. De Joden, tot wien jezus fprak, waren tot Hem gekomen, maar hadden zich in hunne verwachting bedrogen gevonden en- hunne oogmerken niet bereikt. Zij hielden jrizus voor een-wonderdoend Profeet ;.«ij meenden dat Hij zich tot Koning zou opwerpen, en als zoodanig weigerden zij Hém geene hulde; zij zouden Hem gaarn erkend , zich gehoorzaam onder zpï! bByeleoP'gefteld hebbea^esmetHèm tegen de Romeinen geftredeh; daarom waren' zij rot Hem gekomen. En met die bedoeling komende, had jezus hen afgewezen. Hij was trouwens meer dan een wonderdoend Profeet; Hij was de Zoon Gods: Hij was ook niet op aarde verfchenen om tijdelijke voordeden aan te brengen; maar om zondaars voor de eeuwigheid te behouden en zalig te maken.' Indien de Joden tot Hem gekomen waren, om Hem daarvoor te erkennen, om zich zóó aan Hem te onderwerpen, om deze zaligheid van Hem te ontvangen,'dan zouden zij niet vergeefs zijn gekomen, dan zouden zij hun doel bereikt hebben. Hun dit onder het oog te bréngen, was het doel van al wat jezus tot hiertoe gefproken had, van vs. 26 af. En als Hij>nu plechtig tig verklaart : „ die tot Mij komt zal ik geenszins uitwerpen;" dan is de zin dezer woorden zonder moeite te vinden. Hij fielt zich menfchen voor, die Hem erkennen als den van God gegevenen Zaligmaker; die zichzelven als zondaars befchouwen „ voor wie geen raad of hulp of betoond, is, dan bij Hem; die in dit gevoel en met deze erkentenis zich tot Hem wenden, om zich als verlorénen aan: Hem op te dragen en van Hem redding af te fmeken. Omtrent zulken verklaart Hij: „ Ik zal ze geenszins ■aitwerpen." „ Zij zullen," wil Hij zeggen: „ van Mij' verkrijgen, wat zij bij Mij gezocht hebben, zij zullen zalig worden." De fpreekwijs is zinrijk; er wordt meer door bedoeld, dan uitgedrukt. Jezus zegt alleen: „Ik zal ze niet uitwerpen;" maar Hij fluit in, wat er bij vooronderfteld wórdt: „ Ik zal ze in^ gunst aannemen, hunne „begeerte vervuilende." Als wij nu op deze verklaring een weinig doordenken, doen er zich onderfcheidene zaken voor onzen aandacht op, waaromtrent wij eenige vragen te beantwoorden hebben. Jezus , hier verklarende niemand te zullen uitwerpen , die tot Hem komt, maakt zich kenbaar als den Zaligmaker ; den Bevrijder vain het kwade, den Schenker van het goede. Maar welk kwaad is het, waarvan Hij bevrijdt, eh welk goed is het, dat Hij fchenkt ? Heifis het kwaad -der zonde; het hoogde kwaad; daarvan bevrijdt Hij: het is niet bevrijding van de rampen'dezes levens, van den tegenfpoed die den mensch op aarde treft, waarvan Hij .verlost, gelijk de fchare te C#pérnaum meende; immers deze alleen niet; maar Hij Verlost van de zonde, die ze veroorzaakt heeft en van é& verdere, van de ergfte gevolgen A 4 der der zonde, die eerst na dit leyen gezien worden^ Het goed dat Hij fchenkt, is geert tijdelijk goed, geen aardsch geluk, zoo als de Joden verwachtten; het is geestelijk en eeuwig-blijvend goed. 'De Joden begeerden van Hem, verbreking van het Romeinfche juk^ vrijheidsleer, rijkdom ; en Hij zou dit hebben kunnen fcheriken, indien Hij niet meer ware geweest dan mozes of jozua , of salomo , of elia; Hij is echter meer dan die; Hij is Gods Zoon; en die van Hem begeert verlosfing. van den vloek, van de flavernij, van de bezolding der zonde; die van Hem bsgeert herdelling in Gods gunst en gemeenfchap, vernieuwing naar Gods beeld, heiligheid en taligheid, die begeert van. Hem, hetgeen zijn naam en ambt, Zaligmaker , aanduidt. Jezus, hier verklarende niemand te zullen uitwerpen, die tot Hem komt, eigent zich' de macht toe om zalig te maken. Hi] veronderdelt, dat het vermogen om zich van het hoogde kwaad te bevrijden en het hoogfté goed te fchenken, niet is in den mensch, maar bij Hem en dat het bij Hem blijft, zoodat niemand dien Hij zalig wil maken, van de .zaligheid zal verdoken blijven, of die flechts gedeeltelijk en onvolkomen ontvangen. Hij betuigt tevens Zijne bereidvaardigheid om van die macht ter zaliging, Hem gegeven , gebruik te maken; zoodat er aan den goeden uitflag geen twijfel is, wanneer zondaars zich tot Hem begeven met beroep op Zijne macht. Wij vinden derhal ven in deze verklaring het antwoord op vragen van het hoogst gewicht. Is er voor zondaars mogelijkheid om zalig te worden ? Ja. Wie kan hen zalig maken ? jezus. Zou Hij willen, wat Hfl kan ? zonder eenigen twijfel ? Maakt ! Hij Hij volkoïnen zalig, zalig voor de eeuwigheid ? Ja, zoo zelfs, dat die iets anders van Hem begeert, het niet verkrijgt. ■■' :, :f-rifverder. Voor wie is jezus een yolkomen, machtige, gewillige Zaligmaker? Zijne plechtige verklaring wijst het aan. Voor die tot Hem komen.' Wéax'm is dit tot jezus komen gelegen? De Joden kwamen in :Z^ew'zichtbare, tegenwoordigheid ; en is Hij nu niet-meer voor het ftoffelijke. oog aanfchouWbaar; Zijn oog ziét ons, hoewel "wij Hem niet zien; H^is aan alle plaatfen tegenwoordig; dat dan de zondaar de knie eerbiedig buige,. dat hij biddend fpreke, als of de Heer ziohitbaar bij hem ftond. Maar de hoofdzaak is, het oogmerk van zulk een komen en de gemoedsgefteldheid waar het meê gefehiedt. Die tot jezus komt moet geen ander oogmerk Aebben, dan' om'door Hem te worden zalig gemaakt, iaiden.ftraks genoemden zin; hij moet niets anders dan dit bedoelen. En hij moét met dit oogmerk komende, eene gemoedsgefteMheid hebben, die er mede overeeuftemt; hij moet zich zelv' als zondaar befchouwen, die zichzelven niet redden kan ; hö 'moet Jezus als Zaligmaker erkennen; hij moet zichzelven veröordeelen, berouw over zijne zonden , lust om God te dienen gevoelen. Wanneer hij, zoo jgefteldr, | voor jezus neêrvalt en zijne begeerte voor Hem blootlegt, dan komt hij tot jezus. Intusfclien kan van deze gemoedsgefleldheid bij den een meer zïjn dan bij den ander; de een toch ziet ep gevoelt meer yaiï zfóne zonde dan de andere ; of ook meer van, jezus macht en liefde,; des eenen berouw en droefheid,, en ijver tot bekeering is levendiger en vuriger dan die des anderen; hier, moeten wö op het ivtóen der zaken' letten, ■A 5 niet niet op. haar trap en maat. Ja zelfs kan met het groote oogmerk dat den zondaar tot 'jezös brengt, eenig bijoogmerk gepaard gaan, zonder dat men daarom van hem zeggen mag: „hij komt niet tot jezus;" als iemand dit Hoofdoogmerk geheel mist en van de genoemde bartsge-* fteldheidffltóets bezilfffen hij kömt dan tot jezus, dan » het geen ander komen, dan dat der Joden , en dan vindt h$ zich zeker bedrogen, niet minder dan «ijlleden. Voor hen dan, die zoo komen, ftaat 's Heilands verklaring: „ lk zal ze geenszSm^öitwérpen!" Dit geldt alle de komenden. Zou ook nrisfbhien een zeer ergerlijk, een zeer hardnekkig , een federt vele jaren zeer weêrfpannig zondaar te vergeefs komen* In geenen deele. Naar jezus woord, dat onbepaald is: „ die tot Mij komt," is niemandt&ge* floten. Het komt op het tot jezus komen aan, en nietop de hoedanigheid der komenden. Zijn er onder hen huichelaar*, godslasteraars, dieven, hoereerders"., moordenaars , als zij9»men , zullen zij niet worden uitgeworpen, even min als de wijzen t»4ngetoogenen en die voor menfchen onberispelijk ztifa. ; Vragen wij of dit komen dan eene zekere voorwaarde is, waarvan de zaligheid afhangt? het antwoord is ontkennend , als wij aan voorwaarde het denkbeeld•■ van; vtfrdienftelijkheid hechten. Dit kan uit den aard der zaak niet anders aflö, Als de macht om zalig te maken, geheel en alleen bij jezus is ;-als de voorwerpen die Hij zalig maakt, zondaars zijn f ook-de grootften; als het komen tot Hem, niets anders is dan een beroep op zijne ontferming» met aeltVèröordeeling en zelfverfoeijmg, dan kan et^feflaat te* men niets veidienftelijk» liggen. En de boetvaardigheid Wt- v • des des ha#én., de lust om van nu aan Gode te leven, die tot' het komen noqdig zijn , mogen niet aangemerkt worr den, als hoedanigheden, door welken de zondaar zich in jezus oogen aangenaam maakt en Hem tot barmhartigheid, beweegt. Zij zijn niet anders te befchpuwen, dan als hoedanigheden en werkzaamheden, die noodzakelijk, uit den aart der zaak in den zondaar zijn, als hij tot jezus komt; zpnder. welke het onmogelijk is , dat hij kome; geigk bij voorbeeld het uitfteeken der hand en het aangrijpen eener toegereikte gifte, onmisbaar gevorderd wordt, om ze te ontvangen, terwijl;4it nogtans den gever niet beweegt, noch den ontvanger eenig recht geeft. Het komen tot jezus kunnen wij dus eene voorwaarde noemen, of een vereischte, indien wij daar flechts het verdienftelijke van afzonderen. Het is als of iemand zijn huis open (tel-, de, en ieder' arme die het in trad, een ruime gift beloofde; zoodanig is deze verklaring des Heeren aan zondaars: „die tot Mij komt, zal Ik geenszins uitwerpen !" Maar hoe is nu dit geenszins uitwerpen te verdaan? Wordt een zondaar, die tot jezus kcjmt,,- aanftonds en volkomen en zoo dat hij het weet en gevoelt, zalig gemaakt ? Volkomene bevrijding van het zonde kwaad, volkomene bekwaammaking om in zuivere heiligheid voor God te leven , ontvangt de tot jezus komende zondaar geenszins , zoodra hij tot jezus komt; ook niet, zoolang h# hier op aarde yerkeert: evenmin wordt hjj terflond boven alle gevolgen der zonde verheven en in het bezit van volmaakte zaligheid gefield. Dat zou onbeftaanbaar zijn met de orde der dingen, die de Alregeerer heeft vastgefteld ; waarom ook de Apostel zegt: „ Wij z\jh in hope zalig." Maar Maar vermits de zaligheid voor allen die tot jezus komen, gewis en onverliesbaaar is , uit hoofde van de macht en de getrouwheid des Belölers', zoo kan men-zeggen, dat die tot jezus komt, van (tonden aan, zalig is; gelijk de arme, zich op de belofte des weldadigen gevers verlatende , niet meer arm kan genoemd worden, of fchoon hij van de hem toegezegde gift, voor het- oogenblik nog geen genot heeft. Zoo zegt de Heer tot de geloovigen van Smijrna (Openb. II: 9.) „ Ik weet "uwe armoede, doch gij zijt rijk." Ündertusfchen weet en gevoelt de zondaar die tot jezus komt, dit niet altijd klaar en krachtig. Onr geloof is daar oorzaak van. Immers, wanneer hij vastelijk, zopder twijfeling. geloofde, dat hij naar 's Heeren verklaring geenszins zal worden uitgeworpen, dan zou hij al dien vrede en troost fmaken, die uit het in hope zalig zijn, voortvloeit. Hieruit volgt, dat wanneer eenig zondaar enkel en alleen op grond van jezus belofte, zich gerust ftelde en van de zaligheid verzekerd hield, hij niet zou dwalen. Zoo is het inderdaad ; de zaligheid wordt aan -het geloof vastgemaakt j en zulk een zondaar, die niet op zichzelven let i pm in zijn komen èen grond "van rust te vinden, die niet let op de bewijzen van genade in zijn binnenfte, om daaruit bij gevolgtrekking troost te halen; maar die niets heeft dan jezus verklaring; die op die verklaring tot Hem komt, die komende zich op jezus belofte en op die alleen verlaat; zulk een zondaar is in nadruk een gelovige; zulk een zondaar kan een verzekerd gelovige zijn, in hetzelfde oogenblik, waarin hij voor het eerst tot jezus komt. Ik fpreek nu van de zaak in zichzelve; er waren tijden, waarin men velen alzoo vond; wat echter onzen tijd betreft; wij zien dat het ongeloof bij velen niet dan: langzaam en na zwaar ftrijden , voor de kalmte des geloofs plaats maakt. Merkt nu op, indien ik 's Heeren verklaring wel heb toegelicht, hoe dierbaar, hoe naar den toeftand van ellendige zondaars berekend zij is. Wat menigte van bedenkingen , die de heilbegeerige ziele' flingeren en doen beeven , vallen hierbij weg. Jezus heeft gezegd: „ die tot i mij komt, zal Ik geenszins uitwerpen i" en die nu zalig wil worden, (want die liever in zonden voortleeft en dit Evangelium gering acht, die maakt geen bedenkingen, die * heeft zichzelven buiten deze roeping gefloten i) die nu zalig wil worden, zeg ik, die vrage niet: „ kan ik welza- WëÊ.-- " % „ lig worden? zou hét voor mij wel zijns? mag ik, ik „ wel tot jezus komen? heb ik niet te lang en te zwaar „ gezondigd ? ben ik wel ootmoedig en boetvaardig ge„ noeg? ben ik wel begeerig genoeg, genoeg aan deiwe„ reld verloochend en genoeg der zonde vijandig geworden 3" die vragen allen gelden niets; de vraag is alleen: „ wilt „ gij zalig worden? zoo ga tot jezus;" geloof zinwoord en uwe ziel zal gered.zijn!" ' Er is nog ééne zwarigheid, die onzen aandacht trekt* Zij fpruit voort uit 's Heven .woorden, die onzen teksi onmiddeujk voorafgaan, „ al wat Mij de Vader geeft,zal „ tot Mijl!komen." Jezus fpreekt daar in de vooronderftelling, die hij ftraks vs. 44 uitdrukkelijk leert, dat nie-> mand tot Hem komen kan, tea zij de Vader-, hedu «rekkeJ maar dat ook ieder en allen die door den Vader getrokken worden, zeker tot Hem komen zitilen; trouwens, wij weten het van elders, dat 's menfchéngeestelijke doodftaat hem belet, zichzelv' als zondaar, jezus.als Zaligmaker te erkennen en zich aan Hem ter zaliging over te geve»4 daartoe is geestelijke levendmaking noodig.fin deze wordt den uitverkoomen alleen gefchoriken. II. Maar hebben wij nu vaste gronden, om ons op V Herren verklaring% hier gegeven , te kunnen verlaten, met zekerheid, dat wij ons niet bedriegen en dat wij waarlijk-tot jezus komende, niet zullen worden nitgeworpen ? Zoo ja, dan is de zaak voldongen en elk hëlbegeerigfr ziet den weg der behoudenis geopend. Die vaste gronden hebbeof ik zal ze u aanwijzen in de tweede plaats. Jezus kan en wil en zal zijn Woord geftand doen en niemand uitwerpen, die tot Hem komt. Eigenlijk is ; Zijnr Woord alleen een Voldoende ijrond om dat vast te ftelleft. Want wie is Hij, die dat WoordLgèi IpnDken heeft? de Amen, de waarachtige, de getrouwe Getuige; die Hem gezien heeftyheeft den'Vader g'èzWtVJ die Hem gehoord heeft, heeft den Vader gehoord; Hij en de Vader z^jh ;ëén. Om het ftuk wat>aieer uit een te zetten, wijs ik u echr ter op dit'drfevoudige - fnoer, dat niet verbrokétt wordt ♦ op het oogmeifcvan Zijne komst op deze aarde; op zijne da- daden toen Hij op aarde was; op zijn werk nu in den Hemel. Hij laat zich in hetgeen op onzen tekst volgt, over het oogmerk zijner komst hier op aarde, dus uit: „ Want," (en met dit „ want ," geeft Hij.rede van het gezegde;" „die. tot Mij komt, zal Ik. geenszins uitwerpen,-") „ want Ik ben uit den Hemel nedergedaald, niet opdat „ Ik Mijnen wille zou doen, maar. den wil desgenen, die „ Mij gezonden heeft." Indien het dus ook mogelijk ware, (hetgeen ongèrqmd is om te (tellen ,) dat jezus wil niet ftrekte tot behoudenis van zondaars, Hij zou dien wil niet opvolgen; Hij is gekomen , om als een goed gezant, zijns Zenders wil uit te voeren: wat wil nu de Vader? jezus vervolgt: „ En dit is de wil des Vaders, Die Mij „ gezonden heeft, dat al wat Hij Mij gegeven heeft, Ik „ daaruit niet verlieze., maar het opwekke ten uiterftehr „ dage; en dit is de wil desgenen Die Mij. gezonden. „ heeft, dat een iegelijk, die den Zoon aarifchouwt en in „ Hem gelooft, het eeuwige leven hebbe.'"- Zonder dat ik er meer bgvoeg, gevoelt elk*nadenkende dekkracht «an dit bewijs, de vastheid van den"grond, dien het oplevert. Aan dit oogmerk zijner komst op aarde nu, hebben 's Heüands daden ten volle beantwoord. Doorzoekt vrij de gefchiedenis zijns aardfcheu levens, nergens -zult gij deze heilvolle verklaring aan zondaars, die tot Hem komen, gedaan , gelogenftraft vinden. Van (londen aanpredikte Hij bekeering, vergeving van zonden, zaligheid, door het geloof in Hem; nooit wees Hij eenreenig' zondaar af, die zich fmeekend aan zijn voeten- wierp om «qne ontferming in te roepen, (leeds was Hij gereed om te hooren, te raden den, te leeren, te troosten, te helpen. Hij giflg het land door goed doende, en de duizende wonderen, die Hij verrichtte, hadden zij niet allen eene weldadige ftrekking? waren zij niet allen afbeeldingen en of het ware onderpanden van de geestelijke weldaden, die men van Hem verwachten mocht? waartoe meer? zou Hij een zondaar, 'die tot Hem komt, uitwerptn, Hij die het Kruis gedram gen en aan het Kruis zijn leven gegeven heeft, tot een losprijs voor de zielen der zondaars ? mogen wij twijfelen aan zijne trouw, daar Hij zijn bloed heeft laten vloeijen, om verzoening te doen, daar Hij zich onder den vloek géftetd, daar 'Hij zich jn den dood geftort heeft, om de ftrafFen weg te jjemen en vergeving en. Oordeelt dan nu, of een zondaar genoegzaam vasten grond ;heeft, om zich op 'sHeüands verklaring van gantfcher harte te kunnen verlaten. Nog eens dan : dierbare verklaring! waarlijk dit ts bigde boodfchap ;; tóne, verlegene, door fchuld verfiagene ziele, wat nebt gij toch meer noOdig? hier is, mag ik zeggen, eenfisra uit den Hemel; want God fpreekt inzjjb Woord en het ftaat daar voor aller oog gefchreven: „ die tot Mij u te*nt, zal Ik geenszins uitwerpen!" wat zoudt gij meer verlangen? Kom, ga op dit Woord tot jezus; werp u . met alle uwe ellenden op zijn belofte néér; zeg: „Amen:, „ Heer, ik geteove!" en gij zult bebbuden zijn. Ik ben zoo genaderd tot III. Het laatfke deel mijner rede, waarin ik u móet doen letten op het gebruik, dat v$ van het overwogene te maken hebben. 7a\ 's Heeren verklaring, die wij overwogen hebben, ons eenig nut aanbrengen, dan fpreekt het van zelve dat wij wfl haar gelooven, dat is, als waarachtig aannemen moeten. De zaak is klaar en onbetwistbaar. Wanneer wij die verklaring hooreh, en ze loochenen, of befchouwen als iets dat onzeker is, voor het minst ons niet aangaat, dan is zij voor ons nutteloos, dan werkt zij bij ons niets goeds uit, dan laat zij ons gelijk wij zijn. Dit nu is het geval met een iegelijk mensch , die zichzelven niet kent als fchuldig en ganscb verloren^zondaar; wij allen, zoolang wij de rechte zelfkennisfe misfen, gevoelen geen behoefte aan eenen Zaligmaker zoo als jezus is; rijk en verrijkt zijnde in onze eigen oogen en geens dings gebrek hebbende, hoe zouden wij dan in oene verklaring als deze belang ftelleni?i hoe zouden wij dan ons kunnen verheugen in een geopenden heilweg, en dienvolvaardig inflaan. Geloof derhalven wordt hier gevorderd ; maar ook zelfkennis ; gezicht van fchUldi en ellende, gevoel van behoefte ; dan eerst wordt dit Woord des Heeren een aller aanneming , *en ook onzer aanneming ^waardig Woord. Die nu onder ons tot de ongelbovigen behoort , 6 hoe moet ik hem beklagen! ,Ja waarlijk, medelijden gevoelt mijn hart met zulk èen. Immers, niet Hechts dat 's Heeren verklaring hem geen nut aanbrengt; och! zij zal hem eeuwige fchade aanbrengen, "flat Evangelium der zaligheid toch zal getuigen in den dag des oordeels tegen elk, die het verfmaad en verworpen heeft, en de rampzaligheid die den ongeloovigen en verharden befchooren is, zal te zwarer zijn, nadat zij in het heden der genade geleefd hebben en de toezeggingen des Heeren ook hun zijn verkondigd geworden. B 2 Gij Gij zult tot mij zeggen: „ (laat het in onze hand ons „ zei ven te bekeeren?" Ik zeg u, ó mensch! indien gij niet ontkent bekeering noodig te hebben, dan is er hope voor u ; dan moogt gij, wat gij zelve niet kunt uitwerken , van dien God vragen, die het willen en het volbrengen werkt. Maar is uw (laat in uwe fchatting goed en veilig, of maakt gij misbruik van Gods getuigenisfen-, die verkeerende en buigende naar uw goeddunken, wat heb ik dan met u te doen; gij hebt die u oordeelen zal; ik heb niet' anders te doen , dan het Woord des vredes vermanend tot u te brengen. -5^f.?*J Intusfchen, laten wij omzichtig tóezien, dat wij onszelven niet misleiden. Het geloof, waarvan ik fpreek, dat ons betaamt,Ten"aanzien der overwogene verklaring , is geen bloot verftandelijk, toellemmen; dat wordt bij niet weinigen gevonden. Het is meer; het is eene toeftemming van het hart, die den wil buigt en die werkzaamheden voortbrengt. Ach! er zijn er velen, die zich zondaars noemen, die jezus Zaligmaker heeten, die ook bidden, die ook gelooven, dat wie tot hem komt geenszins zal worden uitgeworpen, en die 'helaas! niet dan al te gerust zijn en zich de zaligheid beloovén. Wat is het met zulken? Een oppervlakkig werk, in het hoofd zittende en in de hartstochten, maar niet in het diepst der ziele. Aan de vruchten wordt een boom gekend; zoo ook dezen. aSpoort hen flechts na en ziet of zij vruchten voortbrengen, die des geloofs en der bèkeeringe waardig zijn. Als ons geloof aan de overwogene .verklaring des Heeren recht is, dan kan het niet misfen, of wij zijn werkzaam \ en en handelen overeenkomftig die verklaring, waaromtrent . ons geloof verkeert. En dit wil ik inzonderheid u op het hart drukken, die in waarheid aan u zeiven bekend gemaakt, heilbegeerig tot jezus opziet en op grond van zijne eigene toezegging zijne genade over u in roept. Dat gij zoo zoekt en bidt en klopt, is alleszints goed; het is de weg om te ontvangen, en te vinden en een open toegang te verkrijgen. Het is ook een bewijs dat jezus woorden bij u wegen; ja, gij komt tot Hem én ik mag u vooraf verzekeren : gij zult geenszins worden uitgeworpen. Maar wanneer gij in waarheid geloofdet, wat de Heere zegt aan allen die tot Hem komen, dan zoudt gij met meer vrijmoedigheid, met meer vastheid, met meer •ruimte werkzaam zijn. Ik weet het; gij betwijfelt des Heeren trouw niet; de bron des ongeloofs ligt aan uwe zijde; ook dit echter .behoort niet alzoo te zijn. O leert toch niets in u zeiven te zoeken , daar is niets dan zonde en ellende; leert toch jezus gelooven op zijn enkel woord; dan zult gij troost fmaken, dan zult gij rust vinden; zonder dat zal er immer onrust en vreeze bij u'overblijven. Alles is Gods gave; fmeekt om meerder licht; om licht in de waarheid buiten u; om licht in uwe inwendige gefteldheid, opdat gij vaste gangen maken moogt. Heeft het den vrijmachtigen uitdeeler van alle goede gaven behaagd, ons van dat licht eene ruimere mate te fchenken, dan voegt het ons ten opzicht der overwogene verklaring met vertrouwen werkzaam te zijn. Ik bedoel een vast vertrouwen, vaster dan dat bij het wankelend en bevend ' toevlugt nemen gevonden wordt. En de grond van i dat dat vaste venïouwen hebben vvfj Weder niet in ons zei ven te zoeken, maar In 's Heilands belofte. O, Christen', als gij op u zelv' uw vertrouwen moest vestigen, hoe zoudt gij dan beftaan ? immers ook nadat gij door den H. Geest vernieuwd zijt geworden, is er zooveel in u, dat alle hoop zou nederflaan. Maar uwè hoop mag fteeds blijven; want gij mobgt telkens als van nieuws tot jezus gaan , wetende dat Hij onveranderlijk is en Hij u nooit zal uitwerpen. Zalig, die zoo gelooven mag en zoo werkzaam zijn uit het geloof en zoo een vast geloofsvertrouwen oefenen. Wat heb ik ter aanfporing meer te zeggen ? Misfchien gevoelde deze of gene, onder mijn fpreken, de kracht- van jezus woord; misfchien gaf zich een verlorene aan Hem over; misfchien ondervond een in ftilte tot Hem zuchtend hart, dat Hij zijne belofte waarheid maakt. Och, mocht het openbaar worden , tot eer zijns naams ! En. laat dan de wereld en de zielevljand en het inwonend bederf woelen ; laat dan rampen komen aanftormen; laat dan de dood tot ons naderen; wij zullen niet vreezen; hieraan hebben wij genoeg: „ die tot jezus kwam , zal geenzins worden .„ uitgeworpen I" als het einde daar is, zullen wij het in volle kracht ervaren; hier wordt er veel van gefmaakt; 6 wat zal het in den Hemel zijn! de groote Ontfermetzelve leide u en mij doof zijnen Geest in de waarheid en (lelie ze voor ons tót eene kracht van Hem, ter ónzer zaligheid ! Amen! Nazang'. Pf. CXIX: 17. 