None
(45) Om onnodige belemmeringen voor de internationale handel te vermijden en een
gelijke behandeling met de in de Unie ingestelde overheidsre gelingen te waarborgen,
moeten overheidsinstanties van derde landen die een nieuwe regeling voor een
milieukeurmerk opzetten, de Commissie kunnen verzoeken om goedkeuring van het
gebruik van het keurmerk op de markt van de Unie. Deze goedkeuring mag alleen
worden verleend als de regeling bijdraagt tot de verwezenlijking van de doelstellingen
van deze richtlijn, een meerwaarde biedt wat betreft milieuambitie en dekking van
milieueffecten, productgroepen of sectoren, en aan alle vereisten van deze richtlijn
voldoet.
(46) Door particuliere exploitanten ingestelde regelingen voor milieukeurmerken, kunnen,
als zij te talrijk zijn en qua reikwijdte overlappen, tot verwarring bij de consument
leiden of het vertrouwen in milieukeurmerken ondermijnen. De lidstaten mo gen
nieuwe regelingen voor milieukeurmerken van particuliere exploitanten daarom alleen
toelaten als die regelingen in vergelijking met de bestaande nationale of regionale
regelingen een aanzienlijke meerwaarde bieden wat betreft de milieuambitie van de
criteria voor de toekenning van het keurmerk, de dekking van relevante milieueffecten
en de volledigheid van de onderliggende beoordeling. De lidstaten moeten een
procedure opzetten voor de goedkeuring van nieuwe regelingen voor
milieukeurmerken op basis van  een door een onafhankelijke verificateur opgesteld
conformiteitscertificaat. Dit moet zowel van toepassing zijn op in de Unie ingestelde
regelingen als op regelingen uit derde landen.
(47) Om rechtszekerheid te bieden en de handhaving van de bepalingen inzake nieuwe op
nationaal of regionaal niveau officieel erkende regelingen voor milieukeurmerken en
nieuwe particuliere regelingen voor keurmerken te vergemakkelijken, moet de
Commissie een lijst publiceren van de regelingen waarvan het gebruik op de mark t
van de Unie toegestaan blijft of wordt goedgekeurd.
 (48) Om te zorgen voor een geharmoniseerde aanpak door de lidstaten van de beoordeling
en goedkeuring van door particuliere exploitanten ontwikkelde regelingen voor
milieukeurmerken en om een procedure vast te stellen voor de goedkeuring door de
Commissie van door overheidsinstanties van derde landen ingestelde regelingen,
moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend om
gemeenschappelijke regels vast te stellen met gedetailleerde vere isten betreffende de
goedkeuring van dergelijke regelingen voor milieukeurmerken, het formaat en de
inhoud van ondersteunende documenten, en regels voor de goedkeuringsprocedure
voor dergelijke regelingen. Die bevoegdheden moeten worden uitgeoefend in
overeenst emming met Verordening (EU) nr.  182/2011  van het Europees Parlement en
de Raad19.
19 Verordening (EU) nr.  182/2011  van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011  tot
vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de
lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (PB L  55 van
28.2.2011 , blz.  13).
NL 42  NL (49) Het is van essentieel belang dat uitdrukkelijke milieuclaims een juiste afspiegeling
vormen van de milieuprestaties en milieueffecten waarop de claim betrekking heef t en
rekening houden met de meest recente wetenschappelijke gegevens. De lidstaten
moeten er daarom voor zorgen dat de handelaar die de claim doet, de staving en het
communiceren van de claim ten minste om de vijf jaar herziet en bijwerkt om de
naleving va n de vereisten van deze richtlijn te waarborgen.
(50) Om ervoor te zorgen dat uitdrukkelijke milieuclaims betrouwbaar zijn, moeten de
lidstaten een procedure opzetten om te verifiëren of de staving en het communiceren
van uitdrukkelijke milieuclaims, met i nbegrip van milieukeurmerken, of de regelingen
voor milieukeurmerken aan de vereis ten van deze richtlijn voldoen.
 (51) Om de bevoegde autoriteiten in staat te stellen de uitvoering van de bepalingen van
deze richtlijn efficiënter te controleren en om zo ve el mogelijk te voorkomen dat
ongestaafde uitdrukkelijke milieuclaims, met inbegrip van milieukeurmerken, op de
markt verschijnen, moeten verificateurs die aan de geharmoniseerde vereisten van
deze richtlijn voldoen, controleren dat de informatie die wordt gebruikt voor zowel de
staving als het communiceren van uitdrukkelijke milieuclaims, aan de eisen van deze
richtlijn voldoet. Om misleiding van de consument te voorkomen, moet de verificatie
in elk geval plaatsvinden voordat milieuclaims openbaar worden ge maakt of
milieukeurmerken worden aangebracht. De verificateur kan, indien dat passend is,
verschillende manieren aangeven waarop een uitdrukkelijke milieuclaim kan worden
gecommuniceerd in overeenstemming met de vereisten van deze richtlijn, zodat het
niet nodig is om een claim steeds te hercertificeren als de manier van communiceren
enigszins wordt aangepast zonder afbreuk te doen aan de naleving van de vereisten
van deze richtlijn. Om handelaren te helpen de regels inzake de staving en het
communiceren va n uitdrukkelijke milieuclaims, met inbegrip van milieukeurmerken,
na te leven, moet bij de verificatie rekening worden gehouden met de aard en de
inhoud van de claim of het milieukeurmerk, met inbegrip van de vraag of zij oneerlijk
lijken te zijn in het li cht van Richtlijn 2005 /29/EG.
(52) Om handelaren op de hele interne markt rechtszekerheid te bieden met betrekking tot
de conformiteit van uitdrukkelijke milieuclaims met de vereisten van deze richtlijn,
moet het conformiteitscertificaat in de hele Unie do or de bevoegde autoriteiten worden
erkend. Micro -ondernemingen moeten een dergelijk certificaat kunnen aanvragen als
zij hun claims in overeenstemming met de vereisten van deze richtlijn willen laten
certificeren om in de hele Unie voordeel te halen uit de  erkenning van het certificaat.
 Het conformiteitscertificaat moet de beoordeling van een milieuclaim door de
overheidsinstanties of rechtbanken die Richtlijn 2005 /29/EG handhaven, echter
onverlet laten.
(53) Om eenvormige voorwaarden voor de bepalingen inz ake de verificatie van
uitdrukkelijke milieuclaims en regelingen voor milieukeurmerken te waarborgen en
om de handhaving van de bepalingen inzake verificatie van deze richtlijn te
vergemakkelijken, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden
toegekend om een gemeenschappelijk formulier voor conformiteitscertificaten en de
technische middelen voor de afgifte van dergelijke certificaten vast te stellen. Die
bevoegdheden moeten worden uitgeoefend in overeenst emming met Verordening
(EU) nr.  182/2011  van het Europees Parlement en de Raad20.
20 Verordening (EU) nr.  182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011  tot
vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de

NL 43  NL (54) Kleine en middelgrote ondernemingen (kmo’s) moeten kunnen profiteren van de
kansen die de markt voor duurzamere producten biedt, maar zij kunnen worden
geconfronteerd met verhoudingsgewijs hogere kosten en moeilijkheden in verband
met bepaalde vereisten inzake de staving en verificatie van uitdrukkelijke
milieuclaims. De lidstaten moeten relevante informatie verstrekken, de verschillende
manieren om aan de vereisten van deze richtlijn te voldoen onder de aan dacht brengen,
zorgen voor gerichte en gespecialiseerde opleiding en, onder andere op financieel
gebied, specifieke hulp en ondersteuning bieden aan kmo’s die uitdrukkelijke
milieuclaims over hun producten of activiteiten willen doen. De lidstaten moeten d eze
maatregelen nemen in overeenstemming met de geldende staatssteunregels.
(55) Om op de markt van de Unie te zorgen voor een gelijk speelveld waarop claims over
de milieuprestaties van een product of handelaar op betrouwbare, vergelijkbare en
verifieerba re informatie gebaseerd zijn, moeten gemeenschappelijke regels voor
handhaving en naleving worden vastgesteld.
 (56) Om ervoor te zorgen dat de doelstellingen van deze richtlijn worden verwezenlijkt en
dat de vereisten ervan doeltreffend worden gehandhaafd,  moeten de lidstaten bevoegde
autoriteiten aanwijzen die verantwoordelijk zijn voor de toepassing en handhaving van
deze richtlijn. Gezien de nauw e samenhang tussen de artikelen  5 en 6 van deze
richtlijn en de bepalingen van Richtlijn 2005 /29/EG, moeten de  lidstaten voor de
handhaving van die artikelen echter de bevoegde autoriteiten kunnen aanwijzen die
ook voor de handhaving van Richtlijn 2005 /29/EG verantwoordelijk zijn. Omwille van
de consistentie moeten de lidstaten in dat geval gebruik kunnen maken va n de
handhavingsmiddelen en -bevoegdheden die zij overeenkomstig artikel  11 van
Richtlijn 2005 /29/EG hebben vastgesteld, in afwijking van de handhavingsregels van
deze richtlijn. In gevallen waarin er op hun grondgebied meer dan één aangewezen
bevoegde aut oriteit is en om de doeltreffende uitoefening van de taken van de
bevoegde autoriteiten te waarborgen, moeten de lidstaten zorgen voor nauwe
samenwerking tussen alle aangewezen bevoegde autoriteiten.
(57) Onverminderd de bevoegdheden die reeds bij Verorden ing (EU) 2017 /239421 aan
consumentenbeschermingsautoriteiten zijn toegekend, moeten de bevoegde
autoriteiten beschikken over een minimum aan onderzoeks - en
handhavingsbevoegdheden om de naleving van deze richtlijn te kunnen waarborgen,
sneller en efficiënte r met elkaar te kunnen samenwerken en marktdeelnemers ervan te
kunnen weerhouden inbreuk op deze richtlijn te maken. Deze bevoegdheden moeten
toereikend zijn om uitdagingen met betrekking tot handhaving op het gebied van
elektronische handel en de digitale  omgeving doeltreffend aan te pakken en om te
voorkomen dat marktdeelnemers die zich niet aan de wet houden, gebruikmaken van
tekortkomingen in het handhavingssysteem door zich in lidstaten te vestigen waar de
bevoegde autoriteiten mogelijk niet over voldo ende middelen beschikken om
onrechtmatige praktijken aan te pakken.
 (58) De bevoegde autoriteiten moeten in het kader van hun onderzoek alle feiten en
omstandigheden van de zaak als bewijsmateriaal kunnen gebruiken.
lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (PB L  55 van
28.2.2011 , blz.  13).
21 Verordening (EU) 2017 /2394  van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2017
betreffende samenwerking tussen de nationale autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor handhaving
van de wetgeving inzake consumente nbescherming en tot intrekking van Verordening (EG)
nr. 2006 /2004  (PB L  345 van 27.12.2017 , blz.  1).
NL 44  NL (59) Om de aanwezigheid van misleidende en ongestaafde uitdrukkelijke milieuclaims op
de markt van de Unie te voorkomen, moeten de bevoegde autoriteiten de
uitdrukkelijke milieuclaims die worden gedaan en de regelingen voor
milieukeurmerken die worden toegepast, regelmatig controleren om na te g aan of zij
aan de vereisten van deze richtlijn voldoen.
(60) Als de bevoegde autoriteiten een inbreuk op de vereisten van deze richtlijn vaststellen,
moeten zij een evaluatie verrichten en op basis van de resultaten daarvan de handelaar
van de geconstateer de inbreuk in kennis stellen en eisen dat de handelaar corrigerende
maatregelen neemt. Om de misleidende gevolgen voor de consument van een niet -
conforme uitdrukkelijke milieuclaim of niet -conforme regeling voor
milieukeurmerken tot een minimum te beperken , moeten de bevoegde autoriteiten de
handelaar verplichten om snel doeltreffende maatregelen te nemen om die inbreuk te
verhelpen. De vereiste corrigerende maatregelen moeten in verhouding staan tot de
geconstateerde inbreuk en de verwachte schadelijke gev olgen ervan voor de
consument.
 (61) Wanneer een inbreuk niet beperkt is tot hun nationale grondgebied en de
uitdrukkelijke milieuclaim tussen handelaren is doorgegeven, moeten de bevoegde
autoriteiten de andere lidstaten in kennis stellen van de resultaten  van hun evaluatie en
van alle maatregelen die zij van de verantwoordelijke handelaar hebben vereist.
(62) De bevoegde autoriteiten moeten uitdrukkelijke milieuclaims die op de markt van de
Unie worden gedaan ook controleren op basis van relevante informat ie waarover zij
beschikken, waaronder concrete aanwijzingen van derden. Derden die een klacht
indienen, moeten kunnen aantonen dat zij voldoende belang hebben of kunnen stellen
dat inbreuk is gemaakt op een recht.
(63) Om ervoor te zorgen dat de niet -nalev ing van de vereisten van deze richtlijn door
handelaren op doeltreffende wijze wordt ontmoedigd, moeten de lidstaten regels
inzake sancties voor inbreuken op deze richtlijn vaststellen en ervoor zorgen dat die
regels worden toegepast. Die sancties moeten d oeltreffend, evenredig en afschrikkend
zijn. Om een consistentere toepassing van sancties mogelijk te maken, moeten
gemeenschappelijke, niet -limitatieve criteria worden vastgesteld voor het bepalen van
de soorten sancties die in geval van inbreuken moeten worden opgelegd en voor het
bepalen van de hoogte van die sancties. Die criteria moeten onder meer de aard en de
ernst van de inbreuk omvatten, alsook de uit de inbreuk voortvloeiende economische
voordelen, zodat de verantwoordelijken  die voordelen worden ontnomen.
 (64) Wanneer zij sancties en maatregelen voor inbreuken vaststellen, moeten de lidstaten
er, rekening houdend met de ernst van de inbreuk, voor zorgen dat het niveau van de
geldboeten handelaren die de regels niet naleven, daadwerkelijk het econo mische
voordeel ontneemt dat het gebruik van de misleidende of ongestaafde uitdrukkelijke
milieuclaim of niet -conforme regeling voor milieukeurmerken heeft opgeleverd, ook
in geval van herhaalde inbreuken. De maatregelen met betrekking tot inbreuken
waarin  de lidstaten voorzien, moeten daarom ook de inbeslagneming van het
desbetreffende product bij de handelaar of van de inkomsten uit de met de inbreuk
verband houdende transacties of een tijdelijke uitsluiting of een tijdelijk verbod op het
in de Unie in de  handel brengen van producten of aanbieden van diensten omvatten.
De ernst van de inbreuk moet het belangrijkste criterium zijn bij het bepalen van de
door de handhavingsautoriteiten te nemen maatregelen. In geval van wijdverbreide
NL 45  NL inbreuken met een Uniedi mensie die het voorwerp van een gecoördineerd onderzoek
en handhavingsmaatregelen overeenkomstig Verordening (EU) 2017 /239422 zijn, moet
het maximumbedrag van boetes afschrikkend zijn en ten minste 4 % van de totale
jaaromzet van de handelaar in de betrokke n lidstaat of lidstaten bedragen.
 (65) Bij het vaststellen van gedelegeerde han delingen uit hoofde van artikel  290 VWEU is
het van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden,
onder meer op deskundigenniveau, tot passende raadpl eging overgaat in
overeenstemming met de beginselen die zijn vastgelegd in het Interinstitutioneel
Akkoord van 13 april 2016  over beter wetgeven23. Met name om te zorgen voor
gelijke deelname aan de voorbereiding van gedelegeerde handelingen ontvangen het
Europees Parlement en de Raad alle documenten op hetzelfde tijdstip als de
deskundigen van de lidstaten, en hebben hun deskundigen systematisch toegang tot de
vergaderingen van de deskundigengroepen van de Commissie die zich bezighouden
met de voorbereidin g van de gedelegeerde handelingen.
(66) Om na te gaan in hoeverre de wetgeving de door haar nagestreefde doelstellingen
bereikt, moet de Commissie deze richtlijn evalueren en aan het Europees Parlement en
de Raad verslag uitbrengen over de belangrijkste be vindingen. Met het oog op de
evaluatie van deze richtlijn moeten de lidstaten regelmatig informatie over de
toepassing van deze richtlijn verzamelen en die jaarlijks bij de Commissie indienen.
(67) Wanneer de Commissie het op basis van de resultaten van de  monitoring en evaluatie
van deze richtlijn passend acht een herziening van deze richtlijn voor te stellen, moet
ook worden nagedacht over de haalbaarheid en geschiktheid van verdere bepalingen
inzake het verplicht stellen van een gemeenschappelijke method e voor de staving van
uitdrukkelijke milieuclaims, de uitbreiding van het verbod op milieuclaims voor
producten die gevaarlijke stoffen bevatten, tenzij het gebruik ervan essentieel wordt
geacht voor de samenleving, of verdere harmonisatie van de vereisten  inzake de
staving van specifieke milieuclaims over milieuaspecten of milieueffecten.
 (68) Het gebruik van de schadelijkste stoffen, en met name het gebruik ervan in
consumentenproducten, moet in de Unie uiteindelijk worden uitgefaseerd om ernstige
schade aan de gezondheid van de mens en aan het milieu te vermijden en te
voorkomen.  Krachtens Verordening (EG) nr.  1272 /2008  van het Europees Parlement
en de Raad24 mogen vermeldingen zoals “niet toxisch”, “onschadelijk”, “niet
vervuilend”, “milieuvriendelijk” of  andere vermeldingen die aangeven dat een stof of
mengsel niet gevaarlijk is, dan wel vermeldingen die niet stroken met de indeling van
die stof of dat mengsel, niet worden aangebracht op het etiket van mengsels en stoffen
die gevaarlijke chemische stoffen  bevatten. De lidstaten moeten ervoor zorgen dat aan
die verplichting wordt voldaan. Zoals toegezegd in de strategie voor duurzame
chemische stoffen zal de Commissie criteria voor essentiële gebruiksdoeleinden

22 Verordening (EU) 2017 /2394  van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2017
betreffende samenwerking tussen de nationale autoriteiten die veran twoordelijk zijn voor handhaving
van de wetgeving inzake consumentenbescherming en tot intrekking van Verordening (EG)
nr. 2006 /2004  (PB L  345 van 27.12.2017 , blz.  1).
23 PB L  123 van 12.5.2016 , blz.  1.
24 Verordening (EG) nr.  1272 /2008  van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008
betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels, tot wijziging en intrekking
van de Richtlijnen 67/548/EEG en 1999 /45/EG en tot wijziging van Verordening (EG) nr.  1907 /2006
(PB L  353 van 31.12.2008 , blz.  1).
NL 46  NL vaststellen als leidraad voor de toepassing er van in alle relevante wetgeving van de
Unie.
 (69) Daar de doelstellingen van deze richtlijn, namelijk het verbeteren van de werking van
de interne markt voor marktdeelnemers die op de interne markt actief zijn en voor
consumenten die zich op milieuclaims v erlaten, niet voldoende door de lidstaten
kunnen worden verwezenlijkt, maar vanwege de omvang of de gevolgen van het
optreden beter door de Unie kunnen worden verwezenlijkt, kan de Unie ,
overeenkomstig het in artikel  5 van het Verdrag betreffende de Europe se Unie
neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in
hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan
nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken.
(70) Overeenkomstig de gezamen lijke politieke verklaring van 28 september 2011  van de
lidstaten en de Commissie over toelichtende stukken25 hebben de lidstaten zich ertoe
verbonden om in gerechtvaardigde gevallen de kennisgeving van hun
omzettingsmaatregelen vergezeld te doen gaan van é én of meer stukken waarin het
verband tussen de onderdelen van een richtlijn en de overeenkomstige delen van de
nationale omzettingsinstrumenten wordt toegelicht. Met betrekking tot deze richtlijn
acht de wetgever de toezending van die stukken gerechtvaard igd.
(71) De b ijlage bij Verordening (EU) nr.  1024 /2012  van het Europees Parlement en de
Raad26 moet worden gewijzigd om een verwijzing naar deze richtlijn toe te voegen ter
bevordering van de administratieve samenwerking tussen de bevoegde autoriteiten via
het Informatiesysteem interne markt.
(72) De bijlage bij Verordening (EU) 2017 /2394  van het Europees Parlement en de Raad27
moet worden gewijzigd om een verwijzing naar deze richtlijn toe te voegen ter
bevordering van de grensoverschrijdende samenwerking b ij de handhaving van deze
richtlijn.
 (73) Bijlage  I bij Richtlijn (EU) 2020 /1828  van het Europees Parlement en de Raad28 moet
worden gewijzigd om een verwijzing naar deze richtlijn toe te voegen ter bescherming
van de collectieve consumentenbelangen waarin deze richtlijn voorziet,
HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel  1
Toepassingsgebied
1. Deze richtlijn is van toepassing op uitdrukkelijke milieuclaims die handelaren in het
kader van handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten over producten
of over handelaren doen.
25 PB C  369 van 17.12.2011 , blz.  14.
26 Verordening (EU) nr.  1024 /2012  van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012
betreffende de administratieve samenwerking via het Informatiesysteem interne markt en to t intrekking
van Beschikking 2008 /49/EG van de Commissie (“de IMI -verordening”) (PB L  316 van 14.11.2012 ,
blz. 1).
27 PB L  345 van 27.12.2017 , blz.  1.
28 Richtlijn (EU) 2020 /1828  van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2020  betreffende
representatieve vorderingen ter bescherming van de collectieve belangen van consumenten en tot
intrekking van Richtlijn 2009 /22/EG (PB  L 409 van 4.12.2020 , blz.  1).
 NL 47  NL 2. Deze richtlijn is niet van toepassing op regelingen voor milieukeurmerken en
uitdrukkelijke milieuclaims die worden gereguleerd of gestaafd door regels die zijn
vastgesteld in:
a) Verordening (EG) nr.  66/2010  van het E uropees Parlement en de Raad29;
b) Verordening (EU) 2018 /848 van het Europees Parlement en de Raad30;
c) Verordening (EU) 2017 /1369  van het Europees Parlement en de Raad31;
d) Richtlijn 2009 /125/EG van het Europees Parlement en de Raad32;
e) Verordening (EU)  nr. 305/2011  van het Europees Parlement en de Raad33;
f) Verordening (EG) nr.  765/2008  van het Europees Parlement en de Raad34;
g) Verordening (EG) nr.  1221 /2009  van het Europees Parlement en de Raad35;
h) Richtlijn 1999 /94/EG van het Europees Parlement en de Raad36;
i) Verordening (EU) nr.  305/2011  van het Europees Parlement en de Raad37;
j) Richtlijn 2006 /66/EG van het Europees Parlement en de Raad38;
k) Richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad39;
l) Verordening (EU) 2020 /852 van het Europees P arlement en de Raad40;

29 Verordening (EG) nr.  66/2010  van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009
betreffende de EU -milieukeur (PB L  27 van 30.1.2010 , blz.  1).
30 Verordening (EU) 2018 /848 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2018  inzake de
biologische productie en de etikettering van biologische producten en tot intrekking va n Verordening
(EG) nr.  834/2007  van de Raad (PB L  150 van 14.6.2018 , blz.  1).
31 Verordening (EU) 2017 /1369  van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2017  tot vaststelling
van een kader voor energie -etikettering en tot intrekking van Richtlijn 2010 /30/EU (PB L  198 van
28.7.2017 , blz.  1).
 32 Richtlijn 2009 /125/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009  betreffende de
totstandbrenging van een kader voor het vaststellen van eisen inzake ecologisch ontwerp voor
energiegerelateerde produc ten (PB L  285 van 31.10.2009 , blz.  10).
33 Verordening (EU) nr.  305/2011  van het Europees Parlement en de Raad van 9 maart 2011  tot
vaststelling van geharmoniseerde voorwaarden voor het verhandelen van bouwproducten en tot
intrekking van Richtlijn 89/106/EEG van de Raad (PB L  88 van 4.4.2011 , blz.  5).
34 Verordening (EG) nr.  765/2008  van het Europees Parlement en de Raad van 9 juli 2008  tot vaststelling
van de eisen inzake accreditatie en markttoezicht betreffende het verhandelen van producten en tot
intrekking van Verordening (EEG) nr.  339/93 (PB L  218 van 13.8.2008 , blz.  30).
35 Verordening (EG) nr.  1221 /2009  van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009  inzake
de vrijwillige deelneming van organisaties aan een communautair milieubeheer - en milieuauditsysteem
(EMAS), tot intrekking van Verordening (EG) nr.  761/2001  en van de Beschikkingen 2001 /681/EG en
2006 /193/EG van de Co mmissie (PB L  342 van 22.12.2009 , blz.  1).
36 Richtlijn 1999 /94/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 1999  betreffende de
beschikbaarheid van consumenteninformatie over het brandstofverbruik en de CO 2-uitstoot bij de
verbranding van nieuw e personenauto’s (PB L  12 van 18.1.2000 , blz.  16).
37 Verordening (EU) nr.  305/2011  van het Europees Parlement en de Raad van 9 maart 2011  tot
vaststelling van geharmoniseerde voorwaarden voor het verhandelen van bouwproducten en tot
intrekking van Richtlij n 89/106/EEG van de Raad (PB L  88 van 4.4.2011 , blz.  5).
 38 Richtlijn 2006 /66/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 september 2006  inzake batterijen
en accu’s, alsook afgedankte batterijen en accu’s en tot intrekking van Richtlijn 91/157/EEG (PB  L 266
van 26.9.2006 , blz.  1).
39 Richtlijn  94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 1994  betreffende
verpakking en verpakkingsafval (PB  L 365 van 31.12.1994 , blz.  10).
NL 48  NL m) Verordening (EU) …/… van het Europees Parlement en de Raad41;
n) Richtlijn 2012 /27/EU van het Europees Parlement en de Raad42;
o) Richtlijn 2013 /34/EU van het Europees Parlement en van de Raad43 en andere
regels, normen of richtsnoere n op nationaal, internationaal of Unieniveau voor
financiële diensten, financiële instrumenten en financiële producten;
p) andere bestaande of toekomstige regels van de Unie die de voorwaarden
bepalen waaronder bepaalde uitdrukkelijke milieuclaims over bep aalde
producten of handelaren mogen of moeten worden gedaan of die de
voorschriften voor de beoordeling of het communiceren van de milieueffecten,
milieuaspecten of milieuprestaties van bepaalde producten of handelaren of de
voorwaarden voor regelingen voo r milieukeurmerken bevatten.
 Artikel  2
Definities
Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder:
1) “milieuclaim”: een milieuclai m zoals gedefinieerd in artikel  2, punt  o), van Richtlijn
2005 /29/EG;
2) “uitdrukkelijke milieuclaim”: een milieuclaim in tekstvorm of opgenomen in een
milieukeurmerk;
3) “handelaar”: een handelaa r zoals gedefinieerd in artikel  2, punt  b), van Richtlijn
2005 /29/EG;
4) “product”: een produc t zoals gedefinieerd in artikel  2, punt  c), van Richtlijn
2005 /29/EG;
5) “consument”: een consumen t zoals gedefinieerd in artikel  2, punt  a), van Richtlijn
2005 /29/EG;
6) “handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten”: handelspraktijken van
ondernemingen jegens consumente n zoals gedefinieerd in artikel  2, punt  d), van
Richtlijn 2005 /29/EG;
7) “duurzaamheidskeurmerk”: een duurzaamheidskeurmer k zoals gedefinieerd in
artikel  2, punt  r), van Richtlijn 2005 /29/EG;

40 Verordening (EU) 2020 /852 van het Europees Parlement en de Raad van  18 juni 2020  betreffende de
totstandbrenging van een kader ter bevordering van duurzame beleggingen en tot wijziging van
Verordening (EU) 2019 /2088  (PB L  198 van 22.6.2020 , blz.  13).
41 Verordening (EU) …/… van het Europees Parlement en de Raad tot vastste lling van een
certificeringskader van de Unie voor koolstofverwijderingen (PB L ... van ..., blz. ...).
42 Richtlijn 2012 /27/EU van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012  betreffende energie -
efficiëntie, tot wijziging van de Richtlijnen 2009 /125/EG en 2010 /30/EU en houdende intrekking van
de Richtlijnen 2004 /8/EG en 2006 /32/EG (PB L  315 van 14.11.2012 , blz.  1).
 43 Richtlijn 2013 /34/EU van het Europees Parlement en van de Raad van 26 juni 2013  betreffende de
jaarlijkse financiële overzichten, ge consolideerde financiële overzichten en aanverwante verslagen van
bepaalde ondernemingsvormen, tot wijziging van Richtlijn 2006 /43/EG van het Europees Parlement en
de Raad en tot intrekking van Richtlijnen 78/660/EEG en 83/349/EEG van de Raad (PB L  182 van
29.6.2013 , blz.  19).
 NL 49  NL 8) “milieukeurmerk”: een duurzaamheidskeurmerk dat uitsluitend of hoofdzakelijk
betrekking heeft op de milieuas pecten van ee n product, proces of handelaar;
9) “productgroep”: een reeks producten die soortgelijke doeleinden hebben of
vergelijkbaar zijn in termen van gebruik of vergelijkbare fu nctionele eigenschappen
hebben;
10) “certificeringsregeling”: een certificeringsregelin g zoals gedefinieerd in artikel  2,
punt s), van Richtlijn 2005 /29/EG;
11) “verificatie”: het conformiteitsbeoordelingsproces dat door een verificateur wordt
uitgevoerd om te verifiëren of de staving en het communiceren van de uitdrukke lijke
milieuclaims in overeenstemming zijn met de vereisten van deze richtlijn dan wel of
regelingen voor milieukeurmerken aan deze verordening voldoen;
12) “waardeketen”: alle activiteiten en processen die deel uitmaken van de levenscyclus
van een product  of de activiteit van een handelaar, met inbegrip van herproductie;
13) “levenscyclus”: de opeenvolgende en onderling met elkaar verbonden stadia
gedurende de levensduur van een product, te weten de verwerving van grondstoffen
of de opwekking daarvan uit n atuurlijke hulpbronnen, de voorbehandeling, de
vervaardiging, de opslag, de distributie, de installatie, het gebruik, het onderhoud, de
reparatie, het upgraden, het opknappen alsook het hergebruik, en het einde van de
levensduur;
14) “primaire informatie”:  informatie die rechtstreeks door de handelaar wordt gemeten
of verzameld in een of meer inrichtingen die representatief zijn voor de activiteiten
van de handelaar;
15) “secundaire informatie”: informatie die gebaseerd is op andere bronnen dan primaire
informatie, waaronder literatuuronderzoek, technische studies en octrooien;
16) “publiek”: een of meer natuurlijke of rechtspersonen en hun verenigingen,
handelaren of groepen;
17) “milieuprestaties”: de prestaties van een bepaald product, een bepaalde produ ctgroep,
een bepaalde handelaar of een bepaalde sector wat betreft de milieuaspecten of
milieueffecten van dat product of die productgroep of van de activiteiten van die
handelaar of die sector;
18) “milieuaspect”: een element van de activiteiten van een h andelaar of sector of van
producten of productgroepen dat een uitwerking heeft of kan hebben op het milieu;
19) “milieueffect”: elke positieve of negatieve verandering in het milieu die geheel of
gedeeltelijk is veroorzaakt door de activiteiten van een han delaar of sector of door
een product of productgroep tijdens de levenscyclus ervan.
 Artikel  3
Staving van uitdrukkelijke milieuclaims
1. De lidstaten zorgen ervoor dat handelaren een beoordeling uitvoeren om
uitdrukkelijke milieuclaims t e staven. Die beoor deling moet:
– specificeren of de claim betrekking heeft op het volledige product, een
deel van het product of bepaalde aspecten van het product dan wel op
NL 50  NL alle activiteiten van een handelaar of een bepaald deel of aspect van die
activiteiten, naargelang de claim;
– gebaseerd zijn op algemeen erkend wetenschappelijk bewijs,
gebruikmaken van nauwkeurige informatie en rekening houden met
relevante internationale normen;
– aantonen dat de milieueffecten, milieuaspecten of milieuprestaties
waarop de claim betrekking  heeft, significant zijn vanuit het oogpunt
van de levenscyclus;
– indien een claim over milieuprestaties wordt gedaan, rekening houden
met alle milieuaspecten of milieueffecten die van belang zijn voor de
beoordeling van de milieuprestaties;
– aantonen dat de  claim niet gelijkstaat aan wettelijke vereisten voor
producten binnen de productgroep of voor handelaren binnen de sector;
– aangeven of het product of de handelaar waarop de claim betrekking
heeft, aanzienlijk beter presteert wat betreft de milieueffecten,
milieuaspecten of milieuprestaties waarop de claim betrekking heeft,
dan wat gebruikelijk is voor producten in de desbetreffende
productgroep of handelaren in de desbetreffende sector;
– nagaan of de verbetering van de milieueffecten, milieuaspecten of
milieuprestaties waarop de claim betrekking heeft, ernstige schade
veroorzaakt in verband met de milieueffecten op de klimaatverandering,
het verbruik van hulpbronnen en de circulariteit, het duurzame gebruik
en de bescherming van water en mariene hulpbronnen , de
verontreiniging, de biodiversiteit, het dierenwelzijn en ecosystemen;
– de compensaties voor broeikasgasemissies scheiden van de
broeikasgasemissies om aanvullende milieu -informatie te verstrekken,
specificeren of die compensaties betrekking hebben op emissiereducties
of op emissieverwijderingen, en beschrijven in welke zin di e
compensaties een hoog integriteitsniveau hebben en hoe zij correct zijn
berekend om de geclaimde impact op het klimaat weer te geven;
– primaire informatie omvatten die voor de handelaar beschikbaar is
betreffende de milieueffecten, milieuaspecten of milieuprestaties
waarop de claim betrekking heeft;
– indien er geen primaire informatie beschikbaar is, relevante secundaire
informatie betreffende milieueffecten, milieuaspecten of
milieuprestaties omvatten die representatief is voor de specifieke
waardeket en van het product of de handelaar waarop de claim
betrekking heeft.
 2. Indien wordt aangetoond dat er aanzienlijke milieueffecten bestaan waarop de claim
geen betrekking heeft, maar er geen algemeen erkend wetenschappelijk bew ijs
beschikbaar is om de in l id 1, punt  c), bedoelde beoordeling te kunnen uitvoeren,
houdt de handelaar die de claim over een ander aspect doet rekening met de
beschikbare informatie en werkt hij indien nodig de  beoordeling overeenkomstig
lid 1 bij zodra er algemeen erkend wetenschap pelijk bewijs beschikbaar is.
3. De in de leden  1 en 2 vastgestelde vereisten zijn niet van toepassing op handelaren
die micro -ondernemingen zijn in de zin van Aanbeveling 2003 /361/EG van de
NL 51  NL Commissie44, tenzij zij om verificatie verz oeken om overeenkomstig  artikel  10 een
conformiteitscertificaat te verkrijgen.
 4. Indien uit de in artikel  20 bedoelde regelmatige monitoring van de evolutie van
milieuclaims blijkt dat er voor specifieke claims verschillen zijn  in de toepassing van
de in lid  1 vastgestelde vere isten en dat deze verschillen de goede werking van de
interne markt belemmeren, of indien de Commissie vaststelt dat het gebrek aan
vereisten voor specifieke claims tot wijdverbreide misleiding van de consument leidt,
kan de C ommissie overeenkomstig artike l 18 gedelegeerde hande lingen vaststellen
om de in lid  1 vastgestelde vereisten voor de staving van uitdrukkelijke milieuclaims
aan te vullen door:
– de regels voor de beoordeling van de milieuaspecten, milieueffecten en
milieuprestaties vast te stellen, ond er andere door te bepalen welke
activiteiten, processen, materialen, emissies of gebruiksdoeleinden van
een product in aanzienlijke mate bijdragen of niet kunnen bijdragen tot
de desbetreffende milieueffecten, mili euaspecten of milieuprestaties;
– te bepalen  voor welke milieuaspecten of milieueffecten primaire
informatie moet worden verstrekt en de criteria voor de beoordeling van
de juistheid van de primaire en secundaire informatie vast te stellen, of
– specifieke regels in verband met de levenscyclus vast te  stellen voor de
staving van uitdrukkelijke milieuclaims voor bepaalde productgroepen
en sectoren.
 5. Wanneer de Commissie overeenkomstig het vorige lid de vereisten voor de staving
van uitdrukkelijke milieuclaims specificeert, houdt zij rekening met de
wetenschappelijke of andere beschikbare technische informatie, met inbegrip van
relevant internationale normen, en neemt zij in voorkomend geval het volgende in
overweging:
a) de specifieke kenmerken van de sectoren en producten die een specifieke
methodolog ische aanpak vereisen;
b) de potentiële bijdrage van specifieke productgroepen of sectoren aan de
verwezenlijking van de klimaat - en milieudoelstellingen van de Unie;
– alle uit de wetgeving van de Unie afgeleide relevante informatie;
– hoe toegankelijk infor matie en gegevens voor de beoordeling zijn en
hoe gemakkelijk kleine en middelgrote ondernemingen (kmo’s) van
deze informatie en gegevens gebruik kunnen maken.
Artikel  4
Staving van vergelijkende uitdrukkelijke milieuclaims
1. De staving van uitdrukkelijke  milieuclaims die stellen of impliceren dat een product
of een handelaar minder milieueffecten of betere milieuprestaties dan andere
producten of handelaren heeft (“vergelijkende milieuclaims”), moet  naast de
vereisten van artikel  3 ook aan de volgende ver eisten voldoen:

44 Aanbeveling 2003 /361/EG van de Commissie van 6 mei 2003  betreffende de definitie van kleine,
middelgrote en micro -ondernemingen ( PB L 124 van 20.5.2003 , blz.  36).
 NL 52  NL – de informatie en gegevens die worden gebruikt voor de beoordeling van
de milieueffecten, milieuaspecten of milieuprestaties van de producten
of handelaren waarmee wordt vergeleken, staan gelijk aan de informatie
en gegevens die worden gebru ikt voor de beoordeling van de
milieueffecten, milieuaspecten of milieuprestaties van het product of de
handelaar waarop de claim betrekking heeft;
– de gegevens die worden gebruikt voor de beoordeling van de
milieueffecten, milieuaspecten of milieuprestatie s van de producten of
handelaren, worden op gelijkwaardige wijze gegenereerd of verkregen
als de gegevens die worden gebruikt voor de beoordeling van de
milieueffecten, milieuaspecten of milieuprestaties van de producten of
handelaren waarmee wordt vergele ken;
– de dekking van de stadia van de waardeketen is gelijkwaardig voor de
producten en handelaren die worden vergeleken en zorgt ervoor dat de
belangrijkste stadia voor alle producten en handelaren in aanmerking
worden genomen;
– de dekking van de milieueffe cten, milieuaspecten of milieuprestaties is
gelijkwaardig voor de producten en handelaren die worden vergeleken
en zorgt ervoor dat de belangrijkste milieueffecten, milieuaspecten of
milieuprestaties voor alle producten en handelaren in aanmerking
worden g enomen;
– de voor de vergelijking gebruikte hypothesen worden op gelijkwaardige
wijze vastgesteld voor de producten en handelaren die worden
vergeleken.
 2. Wanneer een vergelijkende milieuclaim verband houdt met een verbetering van de
milieueffecten, milieua specten of milieuprestaties van een product waarop de claim
betrekking heeft ten opzichte van de milieueffecten, milieuaspecten of
milieuprestaties van een ander product van dezelfde handelaar, een concurrerende
handelaar die niet langer op de markt actief  is of een handelaar die niet langer aan
consumenten verkoopt, moet in de staving van die claim worden uitgelegd welke
gevolgen die verbetering heeft voor andere relevante milieueffecten, milieuaspecten
of milieuprestaties van het product waarop de claim b etrekking heeft en duidelijk
worden vermeld wat het referentiejaar voor de vergelijking is.
3. De in dit artikel vastgestelde vereisten zijn niet van toepassing op handelaren die
micro -ondernemingen zijn in de zin van Aanbeveling 2003 /361/EG van de
Commiss ie45, tenzij zij om verificatie verz oeken om overeenkomstig artikel  10 een
conformiteitscertificaat te verkrijgen.
Artikel  5
Communiceren van uitdrukkelijke milieuclaims
1. De lidstaten zorgen ervoor dat een handelaar verplicht is een uitdrukkelijke
milieuc laim te communiceren overeenkomstig de vereisten van dit artikel.
45 Aanbeveling 2003 /361/EG van de Commissie van 6 mei 2003  betreffende de definitie van kleine,
middelgrote en micro -ondernemingen ( PB L 124 van 20.5.2003, blz.  36).
NL 53  NL 2. Uitdrukkelijke milieuclaims mogen alleen betrekking hebben op milieueffecten,
milieuaspecten of milieuprestaties die overeenkomsti g de vereisten van de
artikelen  3, 4 en 5 worden gestaaf d en die overeenkomstig artikel  3, lid 1, punt  c)
of d), als significant voor het betrokken product of de betrokken handelaar zijn
aangemerkt.
 3. Wanneer de uitdrukkelijke milieuclaim verband houdt met een eindproduct en de
gebruiksfase tot de meest relevante fasen van de levenscyclus van dat product
behoort, bevat de claim informatie over de wijze waarop de consument het product
moet gebruiken om de verwachte milieuprestaties van dat product te bereiken. Die
informatie wordt samen met de claim verstr ekt.
4. Wanneer de uitdrukkelijke milieuclaim verband houdt met de toekomstige
milieuprestaties van een product of handelaar, moet de claim een tijdsgebonden
verbintenis betreffende verbeteringen binnen de eigen activiteiten en waardeketens
omvatten.
5. Uitdrukkelijke milieuclaims over de cumulatieve milieueffecten van een product of
handelaar op basis van een geaggregeerde indicator van milieueffecten kunnen alleen
worden gedaan op basis van in het Unierecht vastgestelde regels voor de berekening
van een d ergelijke geaggregeerde indicator.
6. Informatie over het product of de handelaar waarop de uitdrukkelijke milieuclaim
betrekking heeft en over de staving wordt samen met de claim in fysieke vorm of als
weblink, als QR -code of in een gelijkaardige vorm ver strekt.
 Die informatie omvat ten minste het volgende:
– de milieuaspecten, milieueffecten of milieuprestaties waarop de claim
betrekking heeft;
– de relevante normen van de Unie of de relevante internationale normen,
in voorkomend geval;
– de onderliggende stu dies of berekeningen die zijn gebruikt voor de
beoordeling, meting en monitoring van de milieueffecten,
milieuaspecten of milieuprestaties waarop de claim betrekking heeft,
zonder de resultaten van die studies of berekeningen buiten
beschouwing te laten, e n een toelichting bij het toepassingsgebied, de
hypothesen en de beperkingen van die studies of berekeningen, tenzij
die informatie een bedrijfsgeheim in de zin van artikel  2, lid 1, van
Richtlijn (EU) 2016 /94346 is;
– een korte toelichting op de wijze waarop  de verbeteringen waarop de
claim betrekk ing heeft, worden gerealiseerd;
– het in artikel  10 bedoelde conformiteitscertificaat betreffende de staving
van de claim en de contactgegevens van de verificateur die het
conformiteitscertificaat heeft opgesteld;
– voor uitdrukkelijke milieuclaims met betrekking tot het klimaat die
gebaseerd zijn op compensaties voor broeikasgasemissies, informatie

46 Richtlijn (EU) 2016 /943 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016  betreffende de
bescherming van niet -openbaar gemaakte knowhow en bedrijfsinformatie (bedrijfsgeheimen) tegen het
onrechtmatig verkrijgen, gebruiken en openbaar ma ken daarvan (PB  L 157 van 15.6.2016 , blz.  1).
NL 54  NL over de mate waarin zij afhankelijk zijn van compensaties en over de
vraag of deze betrekking hebben op emissiereducties of
emissieverwijderingen;
– een samenvatting van de beoordeling, met inbegrip van de in dit lid
vermelde elementen, die duidelijk en begrijpelijk is voor de
consumenten die tot de doelgroep van de claim behoren en die wordt
verstrekt in ten minste één van de o fficiële talen van de lidstaat waar de
claim wordt gedaan.
 7. De in de leden  2, 3 en 6 vastgestelde vereisten zijn niet van toepassing op handelaren
die micro -ondernemingen zijn in de zin van Aanbeveling 2003 /361/EG van de
Commissie, tenzij zij om verifica tie verz oeken om overeenkomstig artikel  10 een
conformiteitscertificaat te verkrijgen.
8. Wanneer de staving van bepaalde milieueffecten, milieuaspecten of milieuprestaties
onderworpen is aan de regels die zijn vastgesteld in de in artikel  3, lid 4, punten  a)
en c), bedoelde gedelegeerde handelingen, kan de C ommissie overeenkomstig
artikel  18 gedelegeerde handeling en vaststellen om de in artikel  5 vastgestelde
vereisten voor het communiceren van uitdrukkelijke milieuclaims aan te vullen door
nader te bepale n welke informatie over die milieueffecten, milieuaspecten of
milieuprestaties kan of moet worden meegedeeld, om ervoor te zorgen dat de
consumenten niet worden misleid.
Artikel  6
Communiceren van vergelijkende milieuclaims
Vergelijkende milieuclaims mogen  geen verband houden met een verbetering van de
milieueffecten, milieuaspecten of milieuprestaties van het product waarop de claim betrekking
heeft ten opzichte van de milieueffecten, milieuaspecten of milieuprestaties van een ander
product van dezelfde ha ndelaar, een concurrerende handelaar die niet langer op de markt
actief is of een handelaar die niet langer aan consumenten verkoopt, tenzij zij gebaseerd zijn
op bewijs dat de verbetering aanzienlijk is en in de afgelopen vijf jaar is verwezenlijkt.
Artik el 7
Milieukeurmerken
1. De lidstaten zorgen ervoor dat milieukeurmerken aan de  voorschriften van de
artikelen  3 tot en met  6 voldoen en overeenkomstig artikel  10 worden geverifieerd.
2. Alleen milieukeurmerken die zijn toegekend in het kader van regelinge n voor
milieukeurmerken die op grond van het recht van de Unie zijn ingesteld, mogen een
rating of score van een product of handelaar geven die gebaseerd is op een
geaggregeerde indicator van de milieueffecten van een product of handelaar.
 NL 55  NL Artikel  8
Vereis ten voor regelingen voor milieukeurmerken
1. Een regeling voor milieukeurmerken is een certificeringsregeling om te bevestigen
dat een product, een proces of een handelaar aan de vereisten van een
milieukeurmerk voldoet.
2. Regelingen voor milieukeurmerken  moeten aan de volgende vereisten voldoen:
– de informatie over de eigendom en de besluitvormingsorganen van de
regeling voor milieukeurmerken is transparant, gratis toegankelijk,
gemakkelijk te begrijpen en voldoende gedetailleerd;
– de informatie over de doe lstellingen van de regeling voor
milieukeurmerken en de vereisten en procedures voor de monitoring
van de conformiteit van de regeling voor milieukeurmerken zijn
transparant, gratis toegankelijk, gemakkelijk te begrijpen en voldoende
gedetailleerd;
– de voor waarden voor toetreding tot de regeling voor milieukeurmerken
staan in verhouding tot de omvang en de omzet van ondernemingen,
zodat kleine en middelgrote ondernemingen niet worden uitgesloten;
– de vereisten voor de regeling voor milieukeurmerken zijn ontwi kkeld
door deskundigen die de wetenschappelijke degelijkheid ervan kunnen
waarborgen en zijn ter raadpleging voorgelegd aan een heterogene
groep belanghebbenden die ze heeft geëvalueerd en de relevantie ervan
vanuit maatschappelijk oogpunt heeft gewaarborg d;
– de regeling voor milieukeurmerken beschikt over een mechanisme voor
de behandeling van klachten en de beslechting van geschillen;
– de regeling voor milieukeurmerken beschikt over procedures voor het
aanpakken van niet -naleving en voorziet in de intrekki ng of schorsing
van het milieukeurmerk in geval van aanhoudende en flagrante niet -
naleving van de vereisten van de regeling.
 3. Vanaf [ PB: gelieve de datum van omzetting van deze richtlijn in te voegen ] worden
door de overheidsinstanties van de lidstaten g een nieuwe nationale of regionale
regelingen voor milieukeurmerken ingesteld. Nationale of regionale regelingen voor
milieukeurmerken die voor die datum zijn ingesteld, mogen echter milieukeurmerken
blijven toekennen op de markt van de Unie, mits zij aan d e vereisten van deze
richtlijn voldoen.
Vanaf de in de eerste alinea genoemde datum mogen regelingen voor
milieukeurmerken alleen uit hoofde van het Unierecht worden ingesteld.
4. Vanaf [ PB: gelieve de datum van omzetting van deze richtlijn in te voegen ] moeten
alle nieuwe door overheidsinstanties van derde landen ingestelde regelingen voor
milieukeurmerken die milieukeurmerken toekennen die op de markt van de Unie
zullen worden gebruikt, door de Commissie worden goedgekeurd voordat zij de
markt van de Unie  mogen binnenkomen, om ervoor te zorgen dat die keurmerken
een meerwaarde bieden wat betreft hun milieuambitie, met name wat betreft de
dekking van milieueffecten, milieuaspecten of milieuprestaties of van een bepaalde
productgroep of sector , in vergelijki ng met de in lid  3 bedoelde bestaande regelingen
NL 56  NL op regionaal, nationaal of Unieniveau, en dat zij aan de vereisten van deze richtlijn
voldoen. Regelingen voor milieukeurmerken die voor die datum door
overheidsinstanties van derde landen zijn ingesteld, mo gen milieukeurmerken blijven
toekennen die op de markt van de Unie zullen worden gebruikt, mits zij aan de
vereisten van deze richtlijn voldoen.
 5. De lidstaten zorgen ervoor dat regelingen voor milieukeurmerken die door
particuliere exploitanten zijn inge steld na [ PB: gelieve de datum van omzetting van
deze richtlijn in te voegen ], alleen worden goedgekeurd als die regelingen een
meerwaarde bieden wat betreft hun milieuambitie, met name wat betreft de dekking
van milieueffecten, milieuaspecten of milieupre staties of van een bepaalde
productgroep of sector en hun vermogen om de groene transitie van kmo’s te
ondersteunen , in vergelijking met de in lid  3 bedoelde bestaande regelingen op
regionaal, nationaal of Unieniveau, en zij aan de vereisten van deze richtlijn voldoen.
Deze procedure voor de goedkeuring van nieuwe regelingen voor milieukeurmerken
is van toepassing op regelingen die door particuliere e xploitanten in de Unie en in
derde landen zijn ingesteld.
De lidstaten stellen de Commissie van de goedkeuring van nieuwe particuliere
regelingen in kennis.
6. Om de in de leden  4 en 5 bedoelde goedkeuringen te verkrijgen, verstrekken
exploitanten van nieu we regelingen voor milieukeurmerken bewijsstukken die de
volgende informatie bevatten:
– de beginselen die ten grondslag liggen aan de ontwikkeling van de
regeling;
– de voorgestelde reikwijdte van de regeling;
– het bewijs dat de regeling een meerwaarde zal b ieden, zoals beschreven
in lid  4 voor regelingen voor milieukeurmerken die door
overheidsinstanties in derde landen zijn ingesteld of in lid  5 voor
regelingen voor milieukeurmerken die door particuliere exploitanten
zijn ingesteld;
– een voorstel voor ontwer pcriteria en de methode voor de ontwikkeling
en toekenning van het milieukeurmerk en de verwachte effecten op de
markt;
– een gedetailleerde beschrijving van de eigendom en de
besluitvormingsorganen van de regeling voor milieukeurmerken.
