Gemeinsamer Standpunkt (EG) Nr. 9/2009 vom 9. Januar 2009 , vom Rat festgelegt gemäß dem Verfahren des Artikels 251 des Vertrags zur Gründung der Europäischen Gemeinschaft im Hinblick auf den Erlass einer Richtlinie des Europäischen Parlaments und des Rates über gemeinsame Vorschriften für den Erdgasbinnenmarkt und zur Aufhebung der Richtlinie 2003/55/EG (Text von Bedeutung für den EWR)
a) Veiksmingas tinklo eksploatavimo veiklos atskyrimas nuo gavybos ir tiekimo veiklos Taryba, kuriai pritarė Komisija, laikėsi nuomonės, kad tikslinga numatyti ne tik dvi Komisijos siūlomas pasirinkimo galimybes (nuosavybės atskyrimas ir nepriklausomas sistemos operatorius (NSO)), bet ir trečią galimybę — nepriklausomas perdavimo operatorius (NPO) — tais atvejais, kai direktyvos įsigaliojimo dieną perdavimo sistemos operatorius yra vertikaliosios integracijos įmonės dalis (naujas IV skyrius su 17–23 straipsniais, atitinkančiais 13, 15 ir 16 konstatuojamą- sias dalis). Visoms trims pasirinkimo galimybėms taikomos vienodos sąlygos; jomis bus galima pasinaudoti tiek elektros energijos, tiek dujų sektoriuose. C 70 E/74 LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys 2009 3 24 Nuostatomis dėl NPO bus užtikrintas operatoriaus (17 ir 18 straipsniai), jo valdymo (19 straips- nis) ir priežiūros organo (20 straipsnis) faktinis nepriklausomumas, taip pat užtikrinta, kad būtų išvengta interesų konfliktų. Siekti šio tikslo taip pat padeda atitikties programa ir už atitikties programos priežiūrą atsakingas pareigūnas (21 straipsnis). Be to, bus užtikrintos neiškraipytos investavimo paskatos ir jungiamųjų linijų infrastruktūros plėtra (22 straipsnis), taip pat sąžininga ir nediskriminacinė prieiga prie tinklo (23 straipsnis). Siekiant užtikrinti, kad būtų laikomasi IV skyriaus nuostatų, 40 straipsnio 5 dalyje buvo numa- tyti papildomi reguliavimo institucijų įgaliojimai ir kompetencija. Be to, 7 straipsnis buvo pa- pildytas pastraipa, susijusia su regioniniu bendradarbiavimu dalyvaujant NPO. Galiausiai 51 straipsnio dėl ataskaitų teikimo 3–5 dalyse nustatyta, kad praėjus dviem metams po direk- tyvos perkėlimo į nacionalinę teisę dienos Komisija, atlikdama bendrą peržiūrą, vadovaudamasi tam tikrais kriterijais įvertins, kaip įgyvendinama NPO galimybė. Bendrosios pozicijos nuostatomis dėl NPO siekiama užtikrinti susirūpinimą keliančių klausimų dėl NPO galimybės taikymo srities, terminų ir vykdymo užtikrinimo pusiausvyrą, kartu užtikri- nant jos įgyvendinamumą ir apsaugant vertikaliosios integracijos įmonės finansinius interesus. Tai yra viena iš priežasčių, dėl kurių Taryba nusprendė esant netikslinga įtraukti nuostatas dėl patikėtinio. Siekiant atsižvelgti į tuos atvejus, kai vertikaliosios integracijos įmonei priklausančiai perdavimo sistemai taikomos priemonės, kuriomis užtikrinamas didesnis faktinis perdavimo sistemos operatoriaus nepriklausomumas nei taikant IV skyriaus nuostatas, 9 straipsnio 9 dalyje numatyta papildoma nuostata. b) Vienodos sąlygos Kadangi Bendrijos rinkoje ateityje bus numatyti trys skirtingi atskyrimo modeliai, 46 straipsnyje (kartu su atitinkančia 17 konstatuojamąja dalimi) nustatyta vadinamoji vienodų sąlygų nuostata. Visų pirma joje numatyti keli kriterijai, taikomi priemonėms, kurių valstybės narės gali imtis siekdamos užtikrinti vienodas sąlygas.  c) Bendrijos ir trečiųjų šalių perdavimo sistemos operatorių (PSO) sertifikavimas Bendrojoje pozicijoje yra du straipsniai dėl PSO sertifikavimo: bendro pobūdžio straipsnis (10 straipsnis) ir straipsnis dėl su trečiosiomis šalimis susijusio sertifikavimo (11 straipsnis), kuris pakeitė Komisijos pasiūlymo 7a straipsnį. 11 straipsniu užtikrinama, kad, viena vertus, trečiųjų šalių PSO laikytųsi tų pačių atskyrimo taisyklių kaip ir Bendrijos PSO; kita vertus, jame nusta- tomas energijos tiekimo valstybėms narėms ir Bendrijai saugumo kriterijus, į kurį reikės atsiž- velgti išduodant sertifikatą. Taryba taip pat laikėsi nuomonės, kad tikslinga tą sertifikavimo procedūros dalį, kuria nusta- tomas Komisijos vaidmuo šioje procedūroje, perkelti į Dujų reglamento naują 3 straipsnį. Be to, pagrindinį sprendimą dėl sertifikavimo ir toliau priims nacionalinės reguliavimo institucijos, o Komisijos prašoma pateikti nuomonę dėl sertifikavimo. Nacionalinės reguliavimo institucijos turi kuo labiau atsižvelgti į tą nuomonę. d) Reguliavimo institucijos Taryba papildė 38 straipsnį dviem papildomomis dalimis, kuriomis užtikrinama, kad vienos reguliavimo institucijos nacionaliniu lygiu principas, derinamas su vieninteliu atstovavimu (pvz. , agentūroje), neprieštarautų tam, kad šiuo metu kai kuriose valstybėse narėse reguliavimo institu- cijos veikia regionų lygiu arba mažose ir izoliuotose teritorijos dalyse (38 straipsnio 2 ir 3 dalys). Bendrosios pozicijos tekstu užtikrinamas reguliavimo institucijų nepriklausomumas, bet jame taip pat paaiškinama, kad tai nereiškia, jog reguliavimo institucijoms netaikoma teisminė kont- rolė ar parlamentinė priežiūra (26 konstatuojamoji dalis) arba kad jos gali ignoruoti bendresnius tikslus, pvz. , aplinkosauginio tvarumo ar srityse (38 straipsnio 4 dalis). įpareigojimų teikti viešąsias paslaugas 2009 3 24 LT Europos Sąjungos oficialusis leidinys C 70 E/75 Bendrąja pozicija taip pat užtikrinama, kad, vykdydamos savo pareigas, reguliavimo institucijos turėtų galimybę atitinkamais atvejais veikti glaudžiai bendradarbiaudamos su kitomis instituci- jomis, pavyzdžiui, konkurencijos srityje, išsaugodamos savo nepriklausomumą ir nedubliuo- damos užduočių (pvz. , stebėsenos), kurias paprastai vykdo kitos institucijos (40 straipsnio 2 dalis). e) Tarpvalstybinių klausimų reguliavimo tvarka Dalys, kuriose nustatomas agentūros vaidmuo (41 straipsnio 3 ir (iš dalies) 4 dalys), dėl teisinių priežasčių buvo perkeltos į Reglamentą dėl Agentūros (naujas 8 straipsnis). Sprendžiant tarpvals- tybinius klausimus, Agentūra dalyvaus tik kraštutiniu atveju, nacionalinių reguliavimo institucijų prašymu arba jeigu nacionalinės reguliavimo institucijos nesusitars per tam tikrą laikotarpį. f) Išimčių taikymas naujai infrastruktūrai Tarybos nuomone, tikslinga, kad Agentūra dalyvautų taikant išimtis naujai infrastruktūrai, kuri yra daugiau nei vienos valstybės narės teritorijoje (35 straipsnis), tik tais atvejais, kai atitinka- moms nacionalinėms reguliavimo institucijoms nepavyksta susitarti arba jos pateikia bendrą prašymą Agentūrai (4 dalis).  24. 3. 2009 NL Publicatieblad van de Europese Unie C 70 E/37 GEMEENSCHAPPELIJK STANDPUNT (EG) Nr. 9/2009 door de raad vastgesteld op 9 januari 2009 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2009/…/EG van het Europees Parlement en de Raad van … betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor aardgas en tot intrekking van Richtlijn 2003/55/EG (Voor de EER relevante tekst) (2009/C 70 E/02) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, (5) Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, en met name op artikel 47, lid 2, en de artikelen 55 en 95, Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1), Gezien het advies van het Comité van de Regio's (2), Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (3), Overwegende hetgeen volgt: (1) (2) (3) (4) Met de interne markt voor aardgas, die sinds 1999 gelei- delijk is ingevoerd in het geheel van de Gemeenschap, heeft tot doel een echte keuzevrijheid te bieden aan alle consumenten in de Europese Unie, zowel particulieren als ondernemingen, nieuwe mogelijkheden voor economi- sche groei te creëren en de grensoverschrijdende handel te bevorderen en zo efficiëntieverbeteringen, concurre- rende tarieven en een betere dienstverlening te bewerk- stelligen, alsmede bij te dragen tot de leverings- en voor- zieningszekerheid en de duurzaamheid van de economie. Richtlijn 2003/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor aardgas (4) heeft aanzienlijk bijgedragen tot de totstandbrenging van een dergelijke interne markt voor aardgas. De vrijheden die de burgers van de Unie in het Verdrag worden gegarandeerd namelijk het het vrij verkeer van goederen, het vrij verrichten van diensten en de vrijheid verwezenlijkt van vestiging kunnen evenwel worden in een volledig opengestelde markt waarop alle consumenten hun leveranciers vrijelijk kunnen kiezen en alle aanbieders vrijelijk aan hun afnemers kunnen leveren. enkel Momenteel bestaan er evenwel belemmeringen voor de verkoop van aardags onder gelijke voorwaarden en zonder discriminatie of achterstelling in de Gemeenschap. Er is met name nog steeds geen sprake van een niet- discriminerende nettoegang en van een gelijk niveau van regulerend toezicht in de lidstaten. (1) PB C 211 van 19. 8. 2008, blz. 23. (2) PB C 172 van 5. 7. 2008, blz. 55.  (3) Advies van het Europees Parlement van 9 juli 2008(nog niet bekendge- maakt in het Publicatieblad), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 9 januari 2009 en standpunt van het Europees Parlement van … (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad). (4) PB L 176 van 15. 7. 2003, blz. 57. (6) (7) (8) In de mededeling van de Commissie van 10 januari 2007 „Een energiebeleid voor Europa” wordt het belang onder- streept van de voltooiing van de interne markt voor aard- gasinterne markt voor aardgas en de totstandbrenging van een gelijk speelveld voor alle in de Gemeenschap gevestigde aardgasbedrijven. Uit de mededelingen van 10 januari 2007 getiteld „de vooruitzichten voor de interne gas- en elektriciteitsmarkt” en over „Onderzoek op grond van artikel 17 van Verordening (EG) nr. 1/ 2003 naar de Europese gas- en elektriciteitssectoren (Eindverslag)” blijkt dat de huidige regels en maatregelen niet het vereiste kader leveren om de doelstelling van een goed functionerende interne markt te verwezenlijken. Zonder een effectieve afscheiding tussen netten en productie- en leveringsactiviteiten („effectieve ontvlech- ting”) blijft er een inherent risico op discriminatie bestaan, niet alleen bij de exploitatie van de netten, maar ook wat betreft de stimulansen voor verticaal geïnte- greerde bedrijven om in toereikende mate in hun netten te investeren. juridische en functionele ontvlechtingsregels De als bepaald in Richtlijn 2003/55/EG hebben evenwel niet geleid tot een effectieve ontvlechting van de transmissie- systeembeheerders. Derhalve heeft de Europese Raad in zijn zitting van 8 en 9 maart 2007 te Brussel de Commissie verzocht om wetgevingsvoorstellen uit te werken voor een daadwerkelijke scheiding tussen leve- rings- en productiediensten, enerzijds, en netwerkexploi- tatie, anderzijds. Uitsluitend het wegwerken van stimulansen voor verticaal geïntegreerde bedrijven om hun concurrenten met betrek- king tot nettoegang en netinvesteringen te discrimineren, kan een effectieve ontvlechting waarborgen. Ontvlechting van de eigendom hetgeen met zich brengt dat de neteige- naar wordt aangewezen als de netbeheerder en onafhan- kelijk is van belangen bij de productie en levering, is duidelijk een effectieve en stabiele manier om het inhe- rente belangenconflict op te lossen en de leverings- en voorzieningszekerheid te waarborgen.  Om deze reden heeft het Europees Parlement in zijn resolutie van 10 juli 2007 inzake de vooruitzichten voor de interne gas- en elektriciteitsmarkt gesteld dat het ontvlechten van de eigendom op het niveau van de transmissie het effi- ciëntste middel is om investeringen in infrastructuur op niet-discriminerende wijze te bevorderen en te zorgen voor eerlijke toegang tot het net voor nieuwkomers en transparantie op de markt. In het kader van ontvlechting van de eigendom moet van de lidstaten worden geëist dat zij ervoor waken dat dezelfde persoon of personen C 70 E/38 NL Publicatieblad van de Europese Unie 24. 3. 2009 een zeggenschap kan dan wel kunnen uitoefenen over een productie- of leveringsbedrijf en tegelijk zeggenschap of rechten kan dan wel kunnen uitoefenen over een trans- transmissiesysteem. of missiesysteembeheerder Omgekeerd moet zeggenschap over een transmissiesys- teem of een transmissiesysteembeheerder de mogelijkheid uitsluiten zeggenschap of rechten uit te oefenen over een productie- of leveringsbedrijf. Binnen deze grenzen leveringsbedrijven minderheidsbe- mogen productie- of langen hebben in transmissiesysteembeheerders of trans- missiesystemen. (9) De definitie van de term „zeggenschap” is overgenomen uit Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad van 20 januari 2004 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen (1). (10) Aangezien ontvlechting van de eigendom in sommige gevallen een herstructurering van de bedrijven vergt, moeten de lidstaten extra tijd krijgen om de relevante bepalingen toe te passen. Gezien de verticale kruisver- banden tussen de elektriciteits- en de gassector moeten de ontvlechtingsbepalingen gelden voor beide sectoren samen. (11) Om in het kader van de ontvlechting van de eigendom volledige onafhankelijkheid tussen netexploitatie ten aanzien van productie- en leveringsbelangen te waar- borgen en de uitwisseling van vertrouwelijke informatie te voorkomen, mag eenzelfde persoon geen lid zijn van de raad van bestuur van zowel een transmissiesysteembe- heerder of een transmissiesysteem als een bedrijf dat één van de functies van productie of levering verricht. Om dezelfde reden mag eenzelfde persoon niet over de bevoegdheid beschikken om leden van de raad van bestuur van een transmissiesysteembeheerder of een transmissiesysteem aan te wijzen, én zeggenschap of rechten uit te oefenen over een productie- of leveringsbe- drijf.  (12) De aanwijzing van een systeem- of transmissiebeheerder die onafhankelijk is van productie- en leveringsbelangen, dient het voor een verticaal geïntegreerde bedrijf mogelijk te maken om zijn netactiva in eigendom te handhaven en toch een effectieve scheiding van de belangen te bewerk- stelligen, op voorwaarde dat deze onafhankelijke systeem- beheerder of de onafhankelijke transmissiebeheerder alle functies van een systeembeheerder vervult en er is voor- zien in gedetailleerde regulerings- en toezichtsmecha- nismen. (13) Wanneer op … (*) een bedrijf dat eigenaar is van een transmissiesysteem deel uitmaakt van een verticaal geïnte- greerd bedrijf, moeten de lidstaten daarom de keuze krijgen tussen, hetzij ontvlechting van de eigendom, hetzij het aanwijzen van een systeem- of transmissiebe- heerder die onafhankelijk is van productie- en leverings- belangen. (14) Teneinde de belangen van de aandeelhouders van verti- caal geïntegreerde bedrijven te vrijwaren, moeten de lidstaten de keuze hebben ontvlechting van de eigendom in te voeren, hetzij via directe desinvestering, hetzij via (1) PB L 24 van 29. 1. 2004, blz. 1. (*) Datum van inwerkingtreding van deze richtlijn invullen. splitsing van de aandelen van het geïntegreerde bedrijf in aandelen in het netbedrijf en aandelen in het resterende productie- en leveringsbedrijf, mits wordt voldaan aan de eisen ten gevolge van ontvlechting van de eigendom. (15) De volledige doeltreffendheid van de oplossingen van een transmissiebeheerder moet onafhankelijke systeem- of worden gewaarborgd met behulp van specifieke aanvul- lende regels. De onafhankelijkheid van de transmissiebe- heerder moet onder meer gewaarborgd worden door bepaalde afkoelingsperiodes tijdens welke in het verticaal geïntegreerde bedrijf geen bestuursactiviteiten of andere toepasselijke activiteiten worden uitgeoefend die toegang geven tot dezelfde informatie als die welke kon worden verkregen in een bestuursfunctie. (16) Een lidstaat mag kiezen voor volledige ontvlechting van de eigendom op zijn grondgebied. Indien een lidstaat dat recht heeft uitgeoefend, heeft een bedrijf niet het recht transmissiesysteembe- een onafhankelijke systeem- of heerder aan te wijzen. Bovendien kan een bedrijf dat één van de functies van productie of levering verricht, geen direct of indirect zeggenschap, noch rechten uitoefenen over een transmissiesysteembeheerder uit een lidstaat die wel voor volledige ontvlechting van de eigendom heeft gekozen. (17) Al zullen er met deze richtlijn op de interne markt voor aardgas verschillende modellen van marktorganisatie bestaan, de maatregelen die de lidstaten uit hoofde van deze richtlijn kunnen nemen om voor een gelijk speelveld te zorgen, moeten gebaseerd zijn op dwingende redenen van algemeen belang.  Over de vraag of maatregelen verenigbaar zijn met het Verdrag en de Gemeenschaps- wetgeving moet de Commissie worden geraadpleegd. (18) Bij de toepassing van effectieve ontvlechting moet het beginsel van niet-discriminatie tussen de openbare en de particuliere sector in acht worden genomen. Daartoe mag eenzelfde persoon niet over de mogelijkheid beschikken om, in strijd met de regels van de ontvlechting van de eigendom of met de optie van de onafhankelijke systeem- beheerder enige zeggenschap of recht uit te oefenen, alleen dan wel gezamenlijk, ten aanzien van de samenstel- ling, stemming of besluitvorming in de organen van zowel de transmissiesysteembeheerders of transmissiesys- temen als de productie- of leveringsbedrijven. Wat betreft de ontvlechting van de eigendom en de oplossing van de onafhankelijke de lidstaten in kwestie kunnen aantonen dat aan deze eis is twee afzonderlijke overheidsinstanties zeggen- voldaan, schap kunnen hebben over enerzijds productie- en leve- ringsactiviteiten en anderzijds transmissieactiviteiten. systeembeheerder, moeten, mits (19) De effectieve scheiding van, enerzijds, netactiviteiten en anderzijds leverings- en productieactiviteiten moet in de gehele Gemeenschap toegepast worden op zowel Gemeenschaps- als niet-Gemeenschapsbedrijven. Om te waarborgen dat netactiviteiten en leverings- en productie- activiteiten overal in de Gemeenschap onafhankelijk van elkaar worden gehouden, moeten de regulerende instan- ties de bevoegdheid krijgen de certificering te weigeren 24. 3. 2009 NL Publicatieblad van de Europese Unie C 70 E/39 van transmissiesysteembeheerders die de ontvlechtingsre- gels niet naleven. Om overal in de Gemeenschap een samenhangende toepassing van die regels te waarborgen, ten volle rekening moeten de regulerende instanties houden met het advies van de Commissie wanneer zij certificeringsbesluiten nemen. Om tevens de naleving van de internationale verplichtingen van de Gemeenschap te waarborgen, moet de Commissie het recht hebben om een advies te geven betreffende de certificering met betrekking tot een transmissiesysteembeheerder of een eigenaar van een transmissiesysteem waarover één of meer personen uit één of meer derde landen zeggenschap heeft. veiligheid, het (20) Het veiligstellen van de energievoorziening is een essen- tieel onderdeel van de openbare veiligheid en is daarom inherent verbonden met de efficiënte werking van de interne markt voor gas. Gas kan de burgers van de Unie slechts bereiken via het net. Functionerende gasmarkten en met name de netten en andere activa die met de leve- ring van gas verbonden zijn, zijn essentieel voor de open- concurrentievermogen van de bare economie en het welzijn van de burgers van de Unie.  Personen uit derde landen mogen bijgevolg alleen zeggen- schap over een transmissiesysteem of een transmissiesys- teembeheerder krijgen, indien zij voldoen aan de eisen van effectieve scheiding die binnen de Gemeenschap van toepassing zijn. Onverlet haar internationale verplich- tingen is de Gemeenschap van oordeel dat de sector van de gastransmissiesystemen van groot belang is voor de Gemeenschap en dat dus extra beschermingssmaatregelen vereist zijn met betrekking tot het in stand houden van de energieleverings- en voorzieningszekerheid van de Gemeenschap, teneinde bedreigingen voor de openbare orde en de openbare veiligheid in de Unie en het welzijn van haar burgers te vermijden. De leverings- en voorzie- ningszekerheid voor energie in de Gemeenschap noopt met name tot een beoordeling van de onafhankelijkheid van het netbeheer, van de mate waarin de Gemeenschap en de afzonderlijke lidstaten afhankelijk zijn van de leve- ring van energie uit derde landen, alsmede van de behan- deling van binnenlandse en buitenlandse handel en inves- teringen in energie in een bepaald derde land. De leverings- en voorzieningszekerheid moet derhalve worden beoordeeld in het licht van de feitelijke omstan- digheden van elk geval, alsmede in het licht van de rechten en verplichtingen uit hoofde van het internatio- naal recht, in het bijzonder de internationale overeen- komsten tussen de Gemeenschap en het betrokken derde land. De Commissie wordt aangemoedigd om in voorko- mend geval aanbevelingen te doen om te onderhandelen toepasselijke overeenkomsten met derde landen over waarin de en voorzieningszekerheid van energie in de Gemeenschap aan bod komt of om daartoe de nodige elementen op te nemen in andere onderhande- lingen met deze derde landen. leverings- (21) en voor transparante Er moeten verdere maatregelen worden getroffen om te zorgen niet-discriminerende tarieven voor de toegang tot transmissie. Deze tarieven moeten op een niet-discriminerende basis voor alle gebruikers gelden. Indien de opslaginstallaties, de leiding- buffer of ondersteunende diensten op een voldoende concurrerende markt functioneren, kan toegang worden verleend op basis van transparante en niet-discrimine- rende, op de markt gebaseerde mechanismen. (22) De onafhankelijkheid van de opslagsysteembeheerders moet worden gewaarborgd teneinde derden een betere toegang te geven tot opslaginstallaties die in technisch en/of economisch opzicht noodzakelijk zijn voor een effi- ciënte toegang tot het systeem voor levering aan de afne- mers.  Het is daarom passend dat opslaginstallaties worden beheerd door juridisch gescheiden entiteiten die over effectieve beslissingsbevoegdheid beschikken met betrekking tot de activa die noodzakelijk zijn voor het onderhoud, de exploitatie en de ontwikkeling van opslag- installaties. Ook moet de transparantie worden verhoogd inzake de opslagcapaciteit die aan derden ter beschikking lidstaten te wordt gesteld, meer bepaald door de verplichten een duidelijk, niet-discriminerend kader vast te stellen en bekend te maken waarin het voor opslagin- stallaties geldende reguleringsstelsel omschreven staat. Vertrouwelijkheidsvoorschriften voor commercieel gevoe- lige informatie zijn van groot belang als het gegevens met een strategisch karakter betreft of als een opslaginstallatie slechts één gebruiker heeft. (23) Niet-discriminerende toegang tot de distributienetten is bepalend voor de downstreamtoegang tot afnemers op kleinhandelsniveau. De ruimte voor discriminatie wat is echter toegang voor derden en investeringen betreft, kleiner op distributieniveau dan op transmissieniveau omdat congestie en de invloed van de productiebelangen op het distributieniveau doorgaans minder groot zijn dan op transmissieniveau. Bovendien is de wettelijke en func- tionele ontvlechting van de distributiesysteembeheerders overeenkomstig Richtlijn 2003/55/EG pas verplicht sinds 1 juli 2007 en moeten de effecten daarvan op de interne markt voor aardgas nog worden geëvalueerd. De momen- teel geldende en functionele ontvlechting kunnen resulteren in effectieve ontvlechting op voorwaarde dat zij duidelijker worden geformuleerd, goed ten uitvoer worden gelegd en nauwlettend worden gemonitord. Om een gelijk speelveld op kleinhandelsni- veau te creëren, moeten de activiteiten van de distributie- systeembeheerders daarom worden gemonitord om te voorkomen dat zij hun verticale integratie kunnen benutten ten gunste van hun concurrentiepositie op de markt, met name ten aanzien van huishoudelijke en kleine niet-huishoudelijke afnemers. regels voor juridische (24) (25) kleine distributiesysteembeheerders Teneinde geen onevenredige financiële en administratieve lasten op te leggen, moeten de lidstaten, waar nodig, in staat zijn deze bedrijven te ontheffen van de voorschriften inzake juridi- sche ontvlechting wat betreft de distributie. Bij Richtlijn 2003/55/EG is voor de lidstaten de eis inge- voerd om regulators met specifieke bevoegdheden in te stellen. De ervaring heeft echter uitgewezen dat de doel- treffendheid van regulering vaak wordt belemmerd door het gebrek aan onafhankelijkheid van de regulators van hun regeringen en door de ontoereikendheid van hun bevoegdheden en beslissingsmacht.  Om deze reden heeft de Europese Raad in zijn bijeenkomst van 8 en 9 maart 2007 te Brussel de Commissie verzocht wetge- vingsvoorstellen uit te werken om te zorgen voor een verdere harmonisering van de bevoegdheden en een grotere onafhankelijkheid van de nationale energieregula- tors. Deze nationale instanties kunnen bevoegd zijn voor zowel elektriciteit als gas. regulerende C 70 E/40 NL Publicatieblad van de Europese Unie 24. 3. 2009 (26) Om de interne markt voor aardgas goed te laten functio- neren, moeten de energieregulators besluiten kunnen nemen over alle relevante reguleringskwesties en moeten zij volledig onafhankelijk zijn van alle andere publieke of particuliere belangen. Zulks staat niet in de weg aan rech- terlijke toetsing en parlementair toezicht overeenkomstig het constitutionele recht van de lidstaten. Voorts is de goedkeuring van de begroting van de regulator door de nationale wetgever niet op te vatten als een belemmering van de begrotingsautonomie. (30) (27) Om ervoor te zorgen dat alle marktspelers, waaronder nieuwe deelnemers, daadwerkelĳk toegang tot de markt hebben, zĳn niet-discriminerende balanceringsmecha- nismen nodig die de kosten weerspiegelen. Dit moet worden verwezenlĳkt door de invoering van transparante, op de markt gebaseerde mechanismen voor de levering en aankoop van de hoeveelheden gas die nodig zĳn in het kader van de balanceringsbehoeften. De nationale regulerende instanties moeten een actieve rol spelen om te garanderen dat de balanceringstarieven niet-discrimine- rend zijn en een weerspiegeling van de kosten vormen. Tegelijkertijd moeten passende stimuleringsmaatregelen worden vastgesteld om de input en output van gas op elkaar af te stemmen en het systeem niet in gevaar te brengen. (28) De nationale regulerende instanties moeten in staat zijn de tarieven of de methoden voor de berekening van de tarieven vast te stellen of goed te keuren op basis van een voorstel van de transmissiesysteembeheerder(s), van de distributiesysteembeheerder(s) of van de LNG-systeembe- heerders, dan wel op basis van een voorstel dat is over- eengekomen tussen deze systeembeheerder(s) en de gebruikers van het net. Bij de uitvoering van deze taken moeten de nationale regulerende instanties ervoor zorgen dat de transmissie- en distributietarieven niet-discrimine- rend zijn en een weerspiegeling van de kosten vormen, en rekening houden met de lange termijn, marginale vermeden netkosten en vraagzijdebeheermaatregelen.  (29) Energieregulators moeten de bevoegdheid krijgen om bindende besluiten in verband met aardgasbedrijven vast te stellen en doeltreffende, evenredige en afschrikwek- kende sancties op te leggen aan aardgasbedrijven die hun verplichtingen niet nakomen of de bevoegde rechterlijke instantie daartoe voorstellen te doen. Regulerende instan- ties moeten ook de bevoegdheid krijgen om, ongeacht de te toepassing van de concurrentieregels, een besluit nemen over passende maatregelen ter bevordering van daadwerkelijke mededinging die noodzakelijk zijn voor de goede werking van de interne markt voor aardgas. Het opzetten van gasafzetprogramma's is één van de moge- lijke maatregelen om daadwerkelijke mededinging te bevorderen en een goede werking van de markt te garan- deren. Energieregulators moeten ook de bevoegdheid krijgen om bij te dragen tot het waarborgen van een hoog niveau van openbare dienstverlening voor wat betreft de openstelling van de markt, van de bescherming van kwetsbare afnemers, en van de effectiviteit van de maatregelen ter bescherming van de consument. Deze bepalingen laten de bevoegdheden van de Commissie op het gebied van de toepassing van de mededingingsregels, inclusief het onderzoek naar fusies met een communau- taire dimensie, en de regels betreffende de interne markt, zoals het vrije verkeer van kapitaal, onverlet. De onafhankelijke instantie waarbij een door de beslissing van een nationale regulator getroffen partij beroep kan aantekenen, zou een rechtbank of ander rechtscollege kunnen zijn met de bevoegdheid om een rechterlijke toet- sing uit te voeren. Investeringen in belangrijke nieuwe infrastructuur moeten sterk worden bevorderd om het goed functioneren van de interne markt voor aardgas te waarborgen. Teneinde het positieve effect van grote infrastructuurprojecten waarvoor ontheffing is verleend op de mededinging en de leverings- en voorzieningszekerheid te versterken, moet de marktbelangstelling gedurende de projectplan- ningsfase worden getest en moeten congestiebeheersregels ten uitvoer worden gelegd. Wanneer een bepaalde infra- structuur gelegen is op het grondgebied van meer dan één lidstaat, is het aangewezen dat het bij Verordening (EG) nr. …/2009 van het Europees Parlement en de Raad (1) opgerichte Agentschap voor de samenwerking tussen „het Agentschap” genoemd, als laatste instantie de ontheffingsaanvraag behandelt zodat beter rekening wordt gehouden met administratieve grensoverschrijdende gevolgen en de verwerking ervan vlotter verloopt. Voorts moet het, gezien het uitzonderlijke risicoprofiel van de uitvoering van infrastructuurprojecten, mogelijk zijn om aan bedrijven met leverings- en produc- tiebelangen voor de desbetreffende projecten tijdelijke partiële ontheffingen met betrekking tot de ontvlechtings- regels toe te staan.  Dit moet met name gelden, om redenen van leverings- en voorzieningszekerheid, voor nieuwe pijpleidingen binnen de Gemeenschap die gas transporteren vanuit derde landen naar de Gemeenschap. energieregulators, grootschalige dergelijke hierna (31) De interne markt voor aardgas lijdt onder een gebrek aan liquiditeit en transparantie, wat de efficiënte toewijzing indekking van risico's en toetreding van van middelen, nieuwkomers belemmert. Het marktvertrouwen, de liqui- diteit van de markt en het aantal marktdeelnemers moeten worden opgetrokken en daarvoor moet het regu- lerend toezicht op bedrijven die actief zijn in de gasleve- ring worden versterkt. Dergelijke eisen moeten verenig- baar zijn met de bestaande communautaire wetgeving betreffende de financiële markten en laten bedoelde wetgeving onverlet. De energieregulators en de regulators voor de financiële markten moeten samenwerken teneinde het voor elkaar mogelijk te maken een overzicht over de betrokken markten te krijgen. (32) Voordat de Commissie richtsnoeren aanneemt waarin voorts de eisen met betrekking tot het bijhouden van gegevens worden omschreven, moeten het Agentschap en het Comité van Europese effectenregelgevers („CESR”) gezamenlijk de kwestie bestuderen en de Commissie van advies dienen over de inhoud van die richtsnoeren. Het Agentschap en het CESR moeten ook samenwerken om verder onderzoek te verrichten en advies te verlenen over de vraag of in gasleveringscontracten en gasderivaten vóór en/of na de transactie moeten worden onderworpen aan transparantie-eisen en, indien dat het geval is, wat dan de inhoud van die eisen moet zijn. transacties (33) In het belang van de leverings- en voorzieningszekerheid moet het evenwicht tussen vraag en aanbod in de afzon- derlijke lidstaten worden gemonitord en in vervolg op het monitoren moet een verslag worden uitgebracht over de situatie op het niveau van de Gemeenschap, met (1) PB L … 24. 3. 2009 NL Publicatieblad van de Europese Unie C 70 E/41 inachtneming van de interconnectiecapaciteit tussen de verschillende regio's. Met dergelijke monitoring moet tijdig genoeg een begin worden gemaakt, zodat passende maatregelen kunnen worden genomen indien de leve- rings- en voorzieningszekerheid in gevaar komt. De bouw en het onderhoud van de noodzakelijke netinfrastructuur, met interconnectiecapaciteit, moeten bijdragen aan een stabiele gasvoorziening. inbegrip van (34) De lidstaten moeten waarborgen dat, rekening houdend met de nodige kwaliteitsvoorschriften, biogas en gas uit biomassa en andere soorten gas een niet-discriminerende toegang tot het gasnet krijgen, op voorwaarde dat deze toegang permanent verenigbaar is met de desbetreffende technische regels en veiligheidsnormen.  Deze regels en normen moeten het technisch mogelijk en veilig maken dat deze gassen worden ingevoerd in en getransporteerd via het aardgasnet, en moeten ook rekening houden met de chemische kenmerken van deze gassen. (35) (36) Langetermijncontracten zullen een belangrijk deel van de gasvoorziening van de lidstaten blijven uitmaken en moeten worden gehandhaafd als optie voor de gasleve- rende bedrijven voor zover zij de doelstelling van deze richtlijn niet ondermijnen en verenigbaar zijn met het Verdrag, met inbegrip van de mededingingsregels. Daarom moet met deze contracten rekening worden gehouden bij de planning van de leverings- en transmis- siecapaciteit van de aardgasbedrijven. Teneinde de handhaving van hoge normen van de open- bare dienstverlening in de Gemeenschap te waarborgen, moet de Commissie op gezette tijden in kennis worden gesteld van alle door de lidstaten genomen maatregelen ter verwezenlijking van de doelstellingen van deze richt- lijn. De Commissie moet op gezette tijden een verslag publiceren waarin de op nationaal niveau genomen maat- regelen ter verwezenlijking van de doelstellingen van openbare dienstverlening worden geanalyseerd en de doelmatigheid ervan wordt vergeleken, teneinde aanbeve- lingen te kunnen doen betreffende maatregelen die op nationaal niveau moeten worden genomen om een hoog peil van openbare dienstverlening te bereiken. De lidstaten moeten ervoor zorgen dat alle verbruikers die zijn aangesloten op het gassysteem op de hoogte worden gebracht van hun rechten om tegen redelijke prijzen van aardgas van een specifieke kwaliteit te worden voorzien. Maatregelen die de lidstaten nemen om de eindafnemers te beschermen, mogen verschillen naarge- lang zij greicht zijn op huishoudelijke afnemers dan wel kleine en middelgrote bedrijven. (37) Naleving van de eisen inzake openbaredienstverlening is een fundamentele eis van deze richtlijn, en het is belang- rijk dat in deze richtlijn gemeenschappelijke, door alle lidstaten nageleefde minimumnormen worden vastgesteld waarbij rekening wordt gehouden met de doelstellingen op het gebied van algemene bescherming, leverings- en voorzieningszekerheid, milieubescherming en gelijkwaar- dige mededingingsniveaus in alle lidstaten. Het is belang- rijk dat de voorschriften inzake openbare dienstverlening op nationale basis kunnen worden geïnterpreteerd, reke- ning houdend met de nationale omstandigheden en met inachtneming van de Gemeenschapswetgeving. (38) De maatregelen van de lidstaten om de doelstellingen inzake sociale en economische cohesie te verwezenlijken kunnen met name adequate economische stimulansen behelzen, waarbij, indien nodig, alle bestaande nationale en communautaire instrumenten worden gebruikt. Tot die instrumenten kunnen ook aansprakelijkheidsmecha- nismen, die de nodige investeringen moeten garanderen, behoren.  (39) Voor zover de door de lidstaten genomen maatregelen ter vervulling van openbaredienstverplichtingen, steunmaat- regelen van de staten, in de zin van artikel 87, lid 1, van het EG-verdrag vormen, moeten zij overeenkomstig artikel 88, lid 3, van het EG-verdrag ter kennis van de Commissie worden gebracht. (40) De openbaredienstverplichtingen en de gemeenschappe- lijke minimumnormen die daaruit voortvloeien, moeten verder worden versterkt om te waarborgen dat alle verbruikers hun voordeel doen met de vrije mededinging. Toegang tot verbruiksgegevens is bij de levering aan afne- mers een belangrijk aspect en de consumenten moeten over hun gegevens kunnen beschikken zodat zij concur- renten kunnen uitnodigen een op deze gegevens geba- seerd aanbod te doen. De consument moet ook het recht hebben om naar behoren te worden geïnformeerd over zijn energieverbruik. Op gezette tijden verstrekte infor- matie over de energiekosten zullen een stimulans zijn voor energiebesparing aangezien de consument hierdoor feedback krijgt over het effect van investeringen in energie-efficiëntie en het effect van gedragswijziging. (41) Teneinde bij te dragen tot leverings- en voorzieningsze- kerheid en een geest van solidariteit tussen de lidstaten te handhaven, met name in gevallen van onderbreking van de energievoorziening, is het belangrijk te voorzien in een kader voor regionale samenwerking in een geest van solidariteit. Deze samenwerking in een geest van solidari- teit kan, indien de lidstaten daartoe besluiten, eerst en vooral op marktgebaseerde mechanismen berusten. (42) Met het oog op de totstandbrenging van een interne markt voor aardgas moeten de lidstaten de integratie van hun nationale markten en de samenwerking van de netbeheerders op communautair en regionaal niveau bevorderen. (43) De regulerende instanties moeten informatie over de markt verstrekken ook om het voor de Commissie moge- lijk te maken zich te kwijten van haar taak inzake obser- vatie en monitoring van de interne markt voor aardgas en de ontwikkeling daarvan op korte, middellange en lange termijn, met inbegrip van aspecten zoals vraag en aanbod, transmissie- en distributie-infrastructuur, grens- overschrijdende handel, investeringen, groothandels- en verbruikerstarieven, marktliquiditeit, milieueffecten en efficiëntieverbeteringen. (44) Aangezien de doelstelling van deze richtlijn, namelijk de totstandbrenging van een volledig operationele interne markt voor aardgas, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt en derhalve beter door de Gemeen- schap kan worden bereikt, kan de Gemeenschap maatre- gelen vaststellen, in overeenstemming met het subsidiari- in artikel 5 van het EG- teitsbeginsel als uiteengezet verdrag.  Overeenkomstig het evenredigheidsbeginsel, zoals vervat in dat artikel, gaat deze richtlijn niet verder dan wat nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken. C 70 E/42 NL Publicatieblad van de Europese Unie 24. 3. 2009 (45) Krachtens Verordening (EG) nr. …/2009 van het Euro- pees Parlement en de Raad van … betreffende de voor- waarden voor de toegang tot aardgastransmissienetten (1) kan de Commissie richtsnoeren vaststellen om het vereiste niveau van harmonisatie te bewerkstelligen. Dergelijke richtsnoeren, die bijgevolg bindende uitvoe- ringsmaatregelen zijn, vormen, ook ten aanzien van sommige bepalingen van deze richtlijn, een nuttig instru- ment dat wanneer nodig snel kan worden aangepast. (46) De voor de uitvoering van deze richtlijn vereiste maatre- gelen moeten worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststel- ling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (2). (47) In het bijzonder moet aan de Commissie de bevoegdheid worden gegeven de richtsnoeren vast te stellen die nodig zijn voor het bewerkstelligen van de minimale harmoni- satie om het met deze richtlijn beoogde doel te kunnen bereiken. Aangezien het maatregelen van algemene strek- king betreft tot wijziging van niet-essentiële onderdelen van deze richtlijn, door haar aan te vullen met nieuwe niet-essentiële onderdelen, moeten deze maatregelen worden vastgesteld volgens de in artikel 5 bis van Besluit 1999/468/EG bepaalde regelgevingsprocedure met toet- sing. (48) Overeenkomstig punt 34 van het Interinstitutioneel Akkoord „Beter wetgeven” (3) worden de lidstaten aange- spoord voor zichzelf en in het belang van de Gemeen- schap hun eigen tabellen op te stellen, die voor zover mogelijk het verband weergeven tussen de richtlijnen en de omzettingsmaatregelen, en deze openbaar te maken. (49) Gezien de omvang van de hierin gedane wijzigingen ivan Richtlijn 2003/55/EG is het ter wille van de duidelijkheid en de logica wenselijk de betrokken bepalingen te herschikken door hen samen te brengen in één tekst in een nieuwe richtlijn. (50) Deze richtlijn is in overeenstemming met de grond- rechten en beginselen die met name door het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie worden erkend, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: HOOFDSTUK I Werkingssfeer en definities Artikel 1 Toepassingsgebied 1. Bij deze richtlijn worden gemeenschappelijke regels vastge- steld voor de transmissie, de distributie, de levering en de opslag van aardgas.  De richtlijn stelt de regels vast met betrekking tot de organisatie en de werking van de aardgassector, de toegang tot de markt, de criteria en procedures voor de verlening van vergunningen voor de transmissie, de distributie, de levering en de opslag van aardgas en het beheer van systemen. (1) PB L … (2) PB L 184 van 17. 7. 1999, blz. 23. (3) PB C 321 van 31. 12. 2003, blz. 1. 2. De bij deze richtlijn vastgestelde voorschriften voor aardgas, waartoe ook vloeibaar aardgas (LNG) behoort, zijn tevens van toepassing op biogas en uit biomassa verkregen gas en andere soorten gas, voor zover het technisch mogelijk en veilig is dergelijke gassen in te voeren in en te transporteren via het aardgassysteem.  Artikel 2 Definities Voor de toepassing van deze richtlijn gelden de volgende defini- ties: 1) „aardgasbedrijf”: natuurlijke persoon of rechtspersoon die ten minste een van de volgende functies vervult: productie, levering, aankoop of opslag van transmissie, distributie, aardgas, met inbegrip van LNG, en die verantwoordelijk is voor de met deze functies verband houdende commerciële, technische en/of onderhoudswerkzaamheden, maar die geen eindafnemer is; 2) „upstreampijpleidingnet”: pijpleiding pijpleidingnet gebruikt en/of gebouwd als onderdeel van een olie- of gasproductieproject, of gebruikt om aardgas afkomstig van een of meer van dergelijke projecten te transporteren naar een verwerkingsinstallatie, terminal of aanlandingsterminal; of 3) „transmissie”: transport van aardgas door een hogedrukpij- pleidingnet anders dan een upstreampijpleidingnet, met het oog op de belevering van afnemers, de levering zelf niet inbegrepen; 4) „transmissiesysteembeheerder”: persoon natuurlijke of rechtspersoon die de transmissiefunctie verricht en in een bepaald gebied verantwoordelijk is voor de exploitatie, het onderhoud en zo nodig de ontwikkeling van het transmis- siesysteem alsook, indien van toepassing, de interconnecties ervan met andere systemen, en die ervoor moet zorgen dat het systeem op lange termijn kan voldoen aan een redelijke vraag naar transport van gas; 5) „distributie”: transport van aardgas langs lokale of regionale pijpleidingnetten met het oog op de belevering van afne- mers, de levering zelf niet inbegrepen; 6) „distributiesysteembeheerder”: natuurlijke persoon of rechts- persoon die de distributiefunctie verricht en in een bepaald gebied verantwoordelijk is voor de exploitatie, het onder- houd en zo nodig de ontwikkeling van het distributiesys- teem alsook, indien van toepassing, de interconnecties ervanmet andere systemen, en die ervoor moet zorgen dat het systeem op lange termijn kan voldoen aan een redelijke vraag naar distributie van gas; 7) „levering”: verkoop, wederverkoop daaronder begrepen, van aardgas, met inbegrip van LNG, aan afnemers; 8) „leveringsbedrijf”: natuurlijke persoon of rechtspersoon die de leveringsfunctie verricht; 9) „opslaginstallatie”: installatie die wordt gebruikt voor de opslag van aardgas en die eigendom is van en/of geëxploi- teerd wordt door een aardgasbedrijf, met inbegrip van het gedeelte van LNG-installaties dat voor opslag gebruikt wordt, maar met uitzondering van het gedeelte dat in gebruik is voor productiedoeleinden en met uitzondering van installaties die uitsluitend ten dienste staan van trans- missiesysteembeheerders bij de uitoefening van hun functies; 24. 3.  2009 NL Publicatieblad van de Europese Unie C 70 E/43 10) „opslagsysteembeheerder”: natuurlijke persoon of rechtsper- soon die de opslagfunctie verricht en verantwoordelijk is voor het beheer van een opslaginstallatie; 11) „LNG-installatie”: terminal die voor het vloeibaar maken van aardgas, de invoer of de verlading, en de hervergassing van LNG gebruikt wordt, met inbegrip van ondersteunende diensten en installaties voor tijdelijke opslag die nodig zijn voor de hervergassing en de daaropvolgende doorlevering aan het van alle transmissiesysteem met uitsluiting gedeelten van LNG-terminals die voor opslag gebruikt worden; 12) „LNG-systeembeheerder”: natuurlijke persoon of rechtsper- soon die de functie van het vloeibaar maken van aardgas of de invoer, de verlading en de hervergassing van LNG verricht en verantwoordelijk is voor de exploitatie van een LNG-installatie; 13) „systeem”: alle transmissie- en/of distributienetten en/of LNG- en/of opslaginstallaties die eigendom zijn van en/of geëxploiteerd worden door een aardgasbedrijf, met inbegrip van de leidingbuffer en de installaties die ondersteunende diensten verlenen, alsmede die van verwante bedrijven die nodig zijn voor de toegang tot transmissie, distributie en LNG; 14) „ondersteunende diensten”: diensten die nodig zijn voor de toegang tot en de exploitatie van transmissie- en/of distri- butienetten en/of LNG-installaties en/of opslaginstallaties, met inbegrip van het opvangen van fluctuaties in systeem- belasting en menging, maar uitgezonderd installaties die uitsluitend ten dienste staan van transmissiesysteembeheer- ders bij de uitoefening van hun functies; 15) „leidingbuffer”: gasopslag door middel van compressie in gastransmissie- en gasdistributiesystemen, uitgezonderd installaties die ten dienste staan van transmissiesysteembe- heerders bij de uitoefening van hun functies; 22) „verwant bedrijf”: een verbonden onderneming, in de zin van artikel 41 van Zevende Richtlijn 83/349/EEG van de Raad van 13 juni 1983 op de grondslag van artikel 44, lid 2, sub g) (*), van het Verdrag betreffende de geconsoli- deerde jaarrekening (1), en/of een geassocieerde onderne- ming in de zin van artikel 33, lid 1, van die richtlijn en/of een onderneming die aan dezelfde aandeelhouders toebe- hoort; 23) „systeemgebruikers”: natuurlijke personen of rechtspersonen die leveren aan of afnemen van het systeem; 24) „afnemers”: grootafnemers of eindafnemers van aardgas en aardgasbedrijven die aardgas kopen; 25) „huishoudelijke afnemers”: afnemers die aardgas kopen voor eigen huishoudelijk gebruik; 26) „niet-huishoudelijke afnemers”: afnemers die aardgas kopen dat niet bestemd is voor eigen huishoudelijk verbruik; 27) „eindafnemers”: afnemers die aardgas kopen voor eigen gebruik; 28) „in aanmerking komende afnemers”: afnemers die vrij zijn om gas te kopen bij de leverancier van hun keuze, in de zin van artikel 36; 29) „grootafnemers”: natuurlijke personen of rechtspersonen die geen transmissiesysteembeheerder of distributiesysteembe- heerder zijn en die aardgas kopen voor wederverkoop binnen of buiten het systeem waarop zij aangesloten zijn; 30) „planning op lange termijn”: planning op lange termijn van leverings- en transportcapaciteit van aardgasbedrijven om aan de vraag naar aardgas van het systeem te voldoen, de bronnen te diversifiëren en de levering aan de afnemers zeker te stellen; 31) „opkomende markt”: lidstaat waar de eerste commerciële levering in het kader van het eerste langlopende aardgasle- veringscontract hoogstens tien jaar tevoren heeft plaatsge- vonden; 32) „zekerheid”: zowel de zekerheid van de levering van aardgas 16) „stelsel van systemen”: een aantal systemen die met elkaar als de technische beveiliging; verbonden zijn; 17) „interconnector”: transmissieleiding die een grens tussen lidstaten overschrijdt of overspant met uitsluitend als bedoeling transmissiesystemen van die lidstaten onderling te koppelen; de nationale 18) „directe leiding”: aardgaspijpleiding ter aanvulling van het stelsel van systemen; 19) „geïntegreerd aardgasbedrijf”: verticaal of horizontaal geïnte- greerd bedrijf; 20) „verticaal geïntegreerde bedrijf”: aardgasbedrijf of groep van aardgasbedrijven waarin dezelfde persoon of dezelfde personen, direct of indirect, het recht hebben zeggenschap uit te oefenen en waarbij het bedrijf of de groep van bedrijven ten minste één van de functies van transmissie, distributie, LNG of opslag en ten minste één van de functies van productie of levering van aardgas verricht; 21) „horizontaal geïntegreerd bedrijf”: bedrijf dat ten minste één van de functies van productie, transmissie, distributie, leve- ring of opslag van aardgas en daarnaast een niet op het gebied van gas liggende activiteit verricht; 33) „nieuwe infrastructuur”: infrastructuur die bij de inwerking- treding van deze richtlijn niet voltooid is; 34) „aardgasleveringscontract”: een contract voor de levering van aardgas, een aardgasderivaat niet inbegrepen; 35) „aardgasderivaat”: een financieel instrument, als omschreven in deel C5, C6 of C7 van bijlage I bij Richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende markten voor financiële instrumenten (2), met betrekking tot aardgas; 36) „zeggenschap”: rechten, overeenkomsten of andere middelen die, afzonderlijk of tezamen, met inachtneming van alle feitelijke of juridische omstandigheden, het mogelijk maken een beslissende invloed uit te oefenen op de activiteiten van een onderneming, met name: a) eigendoms- of gebruiksrechten op alle vermogensbe- standdelen van een bedrijf of delen daarvan; (*) De titel van Richtlijn 83/349/EEG is aangepast in verband met de hernummering van de artikelen van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, overeenkomstig artikel 12 van het Verdrag van Amsterdam; oorspronkelijk werd verwezen naar artikel 54, lid 3, onder g). (1) PB L 193 van 18. 7. 1983, blz. 1. (2) PB L 145 van 30. 4. 2004, blz. 1. C 70 E/44 NL Publicatieblad van de Europese Unie 24. 3. 2009 b) rechten of overeenkomsten die een beslissende invloed verschaffen op de samenstelling, het stemgedrag of de besluiten van de organen van een onderneming. onderhoud en aanleg van de noodzakelijke netinfrastructuur, inclusief interconnectiecapaciteit. HOOFDSTUK II Algemene regels voor de organisatie van de sector Artikel 3 Openbaredienstverplichtingen en bescherming van de afnemer 1. De lidstaten waarborgen op basis van hun institutionele organisatie en met inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel dat aardgasbedrijven, onverminderd lid 2, volgens de beginselen van deze richtlijn worden geëxploiteerd met het oog op de totstandbrenging van een door concurrentie gekenmerkte, zekere en in milieuopzicht duurzame aardgasmarkt; wat de rechten en plichten betreft, mogen zij deze bedrijven niet verschillend behandelen. energie-efficiëntie 2. Met volledige inachtneming van de toepasselijke bepa- lingen van het Verdrag, met name artikel 86, mogen de lidstaten in het algemeen economisch belang aan bedrijven die in de gassector actief zijn verplichtingen inzake openbare dienstverle- ning opleggen, die betrekking kunnen hebben op de zekerheid, met inbegrip van leverings- en voorzieningszekerheid, regel- maat, kwaliteit en prijs van de leveringen, en milieubescherming, en klimaatbescherming. Deze waaronder verplichtingen moeten duidelijk gedefinieerd, transparant, niet- discriminerend en controleerbaar zijn en de gelijke toegang van communautaire aardgasbedrijven tot nationale consumenten waarborgen. Met betrekking tot leverings- en voorzieningszeker- heid en energie-efficiëntie/vraagzijdebeheer, alsmede ter verwe- zenlijking van milieudoelstellingen in de zin van dit lid, kunnen de lidstaten gebruik maken van planning op lange termijn, daarbij rekening houdend met de mogelijkheid dat derden toegang tot het net wensen. 3. De lidstaten nemen passende maatregelen om eindafne- mers te beschermen en om een hoog niveau van consumenten- bescherming te waarborgen en waarborgen in het bijzonder een passende bescherming van kwetsbare afnemers, met inbegrip van passende maatregelen om hen te helpen voorkomen dat zij worden afgesloten. In dit verband kunnen zij passende maatre- gelen nemen ter bescherming van op het gassysteem aange- sloten afnemers in afgelegen gebieden. De lidstaten kunnen een noodleverancier aanwijzen voor op het gasnet aangesloten afne- mers. Zij zorgen voor een hoog niveau van consumentenbe- scherming, met name met betrekking tot de transparantie van algemene contractvoorwaarden, algemene informatie en mecha- nismen ter beslechting van geschillen.  De lidstaten zorgen ervoor dat een in aanmerking komende afnemer daadwerkelijk de mogelijkheid heeft op een nieuwe leverancier over te stappen. Wat ten minste de huishoudelijke afnemers betreft, omvatten deze maatregelen de in bijlage I beschreven maatregelen. 5. De lidstaten kunnen besluiten artikel 4 niet toe te passen op de distributie, voor zover de toepassing daarvan de aardgas- bedrijven in feite of in rechte verhindert zich van de in het alge- meen economisch belang aan hen opgelegde verplichtingen te kwijten en voor zover de ontwikkeling van de handel niet zodanig wordt belemmerd dat de belangen van de Gemeenschap hiervan schade zouden ondervinden. De belangen van de Gemeenschap omvatten onder meer concurrentie met betrek- king tot de in aanmerking komende afnemers overeenkomstig deze richtlijn en artikel 86 van het Verdrag. 6. De lidstaten delen de Commissie na de implementatie van deze richtlijn alle maatregelen mede die zijn vastgesteld om openbare dienstverleningverplichtingen in het leven te roepen, met inbegrip van consumenten- en milieubescherming en van de mogelijke gevolgen van deze maatregelen voor de nationale en internationale concurrentie, ongeacht of deze maatregelen een ontheffing van de bepalingen van deze richtlijn vereisen. Zij stellen de Commissie vervolgens om de twee jaar in kennis van alle wijzigingen van deze maatregelen, ongeacht of deze maatre- gelen een ontheffing van deze richtlijn vereisen. Artikel 4 Toestemmingsprocedure 1. In gevallen waarin toestemming (bijvoorbeeld vergunning, toelating, concessie, instemming of goedkeuring) vereist is voor de bouw of exploitatie van aardgasinstallaties, verlenen de lidstaten of de door hen aangewezen bevoegde instanties over- eenkomstig de leden 2 tot en met 4 toestemming voor de bouw en/of exploitatie van dergelijke installaties, pijpleidingen en bijbehorende uitrusting op hun grondgebied. De lidstaten of de door hen aangewezen bevoegde instanties kunnen op dezelfde basis tevens toestemming verlenen voor de levering van aardgas, ook aan grootafnemers. 2. Lidstaten met een toestemmingsregeling leggen objectieve en niet-discriminerende criteria vast waaraan moet worden voldaan door een bedrijf dat een aanvraag voor de bouw en/of exploitatie van aardgasinstallaties of een aanvraag voor het leveren van aardgas indient. De niet-discriminerende criteria en procedures voor het verlenen van toestemming worden gepubli- ceerd. 3. De lidstaten dragen er zorg voor dat de redenen waarom toestemming wordt geweigerd objectief en niet-discriminerend zijn en aan de aanvrager worden meegedeeld. De Commissie wordt ingelicht over de redenen van een dergelijke weigering.  De lidstaten stellen een procedure vast die de aanvrager de mogelijkheid biedt om tegen dergelijke weigeringen beroep aan te tekenen. 4. De lidstaten nemen passende maatregelen ter verwezenlij- king van de doelstellingen inzake sociale en economische samenhang, milieubescherming — waaronder eventueel middelen ter bestrijding van klimaatverandering — en de leve- rings- en voorzieningszekerheid. Bij deze maatregelen kan het met name gaan om het verstrekken van toereikende economi- sche stimulansen, in voorkomend geval met gebruikmaking van alle bestaande nationale en communautaire instrumenten, voor 4. Met het oog op de ontwikkeling van gebieden waar sinds kort geleverd wordt en met het oog op een doelmatige exploi- tatie in het algemeen, kunnen de lidstaten onverminderd artikel 37 verdere toestemming voor de bouw en exploitatie van distri- butiepijpleidingsystemen in een bepaald gebied weigeren als dergelijke pijpleidingsystemen in dat gebied zijn aangelegd of daartoe voorstellen zijn gedaan en de bestaande of geplande capaciteit niet volledig wordt benut. 24. 3. 2009 NL Publicatieblad van de Europese Unie C 70 E/45 Artikel 5 Monitoren van de leverings- en voorzieningszekerheid en De lidstaten zorgen ervoor dat aangelegenheden betreffende de leverings- gemonitord. voorzieningszekerheid worden Wanneer de lidstaten het nodig achten, kunnen zij deze taak toevertrouwen aan de in artikel 44, lid 1, bedoelde regulerende instanties. Met name zal het evenwicht tussen vraag en aanbod op de nationale markt, het niveau van de verwachte toekomstige vraag en beschikbare voorraden, geplande of in aanbouw zijnde extra capaciteit die wordt overwogen, en de kwaliteit en de staat van onderhoud van de netten, alsmede maatregelen ter dekking van de piekvraag en bij het in gebreke blijven van één of meer leveranciers gemonitord worden. De bevoegde instanties publi- ceren jaarlijks uiterlijk op 31 juli een verslag over de bevin- dingen die het monitoren van deze aangelegenheden heeft opge- leverd, alsmede de getroffen of overwogen maatregelen met betrekking tot deze aangelegenheden en zenden dit verslag onverwijld naar de Commissie. 2. De lidstaten zorgen er bij de uitvoering van deze richtlijn voor dat de transmissiesysteembeheerders beschikken over een of meer geïntegreerde systemen op regionaal niveau waaraan twee of meer lidstaten meewerken voor de toewijzing van capa- citeit en voor de controle op de beveiliging van het net. 3.  Ingeval verticaal geïntegreerde transmissiesysteembeheer- ders deelnemen aan een gemeenschappelijke onderneming die is opgericht ter uitvoering van zulke samenwerking, ontwerpt en implementeert de gemeenschappelijke onderneming een nale- vingsprogramma met de maatregelen die moeten worden genomen om discriminerend en concurrentieverstorend gedrag uit te sluiten. Dit programma bevat de specifieke verplichtingen van de werknemers ter verwezenlijking van de doelstelling van uitsluiting van discriminerend en concurrentieverstorend gedrag. Het moet door het Agentschap worden goedgekeurd. De nale- ving van het programma wordt op onafhankelijke wijze gemoni- tord door de nalevingsfunctionarissen van de verticaal geïnte- greerde transmissiesysteembeheerders. Artikel 6 Regionale solidariteit 1. Teneinde de zekerheid van de voorziening op de interne markt voor aardgas te waarborgen, werken de lidstaten samen om de regionale en bilaterale solidariteit te bevorderen. 2. Deze samenwerking heeft betrekking op situaties die resul- teren uit of op korte termijn waarschijnlijk zullen resulteren uit een ernstige onderbreking van de voorziening in een lidstaat. Het rapport dient te bevatten: a) coördinatie van de nationale noodbepalingen als bedoeld in artikel 8 van Richtlijn 2004/67/EG van de Raad van 26 april 2004 betreffende maatregelen tot veiligstelling van de aard- gasvoorziening (1); b) identificatie en, waar nodig, ontwikkeling of modernisering van elektriciteits- en aardgasinterconnecties; c) voorwaarden en praktische uitvoeringsbepalingen voor wederzijdse bijstand. De Europese Commissie wordt op de hoogte gehouden 3. van deze samenwerking. De Commissie kan richtsnoeren voor regionale solidariteit 4. en samenwerking aannemen. Deze maatregelen, die niet-essen- tiële elementen van deze richtlijn beogen te wijzigen door haar aan te vullen, worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 50, lid 3, bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing. Artikel 8 Technische voorschriften De lidstaten zorgen ervoor dat er technische veiligheidscriteria worden opgesteld en dat er technische voorschriften worden opgesteld met de minimumeisen inzake het technisch ontwerp en de exploitatie, waaraan moet worden voldaan voor de aansluiting op het systeem van LNG-installaties, opslaginstalla- ties, andere transmissie- en distributiesystemen en directe leidingen, en dat deze openbaar worden gemaakt. Die technische voorschriften moeten de interoperabiliteit van de systemen garanderen en objectief en niet-discriminerend zijn. Zij worden aan de Commissie meegedeeld overeenkomstig artikel 8 van Richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften en regels betreffende de informatiemaatschappij (2). HOOFDSTUK III Transmissie, opslag en LNG Artikel 9 Ontvlechting van transmissiesystemen en van transmissie- systeembeheerders Artikel 7 1.  De lidstaten zorgen ervoor dat per … (*): Bevordering van regionale samenwerking 1. De lidstaten werken onderling samen met het doel hun nationale markten, ten minste op regionaal niveau, te integreren. Met name moedigen de lidstaten de samenwerking van trans- missiesysteembeheerders op regionaal niveau aan en bevorderen zij de samenhang van hun wettelijk en regelgevingskader. Het geografische gebied waarop deze samenwerking betrekking heeft, omvat de samenwerking in geografische lid 3, gebieden als omschreven overeenkomstig artikel 12, samenwerking van Verordening (EG) nr. …/2009. Deze kan aanvullend ook andere geografische gebieden bestrijken. regionale (1) PB L 127 van 29. 4. 2004, blz. 92. a) ieder bedrijf dat eigenaar is van een transmissiesysteem, handelt als een transmissiesysteembeheerder; b) dezelfde persoon of personen niet het recht hebben om: i) direct of indirect zeggenschap uit te oefenen over eenbe- drijf dat één van de functies van productie of levering verricht, en direct of indirect zeggenschap uit te oefenen of rechten uit te oefenen over een transmissiesysteembe- heerder of een transmissiesysteem, of (2) PB L 204 van 21. 7. 1998, blz. 37. (*) Datum van omzetting plus één jaar = 30 maanden na de inwerkingtre- ding van deze richtlijn. C 70 E/46 NL Publicatieblad van de Europese Unie 24. 3. 2009 ii) direct of indirect zeggenschap uit te oefenen over een transmissiesysteembeheerder of een transmissiesysteem, en direct of indirect zeggenschap uit te oefenen of rechten uit te oefenen over een bedrijf dat één van de functies van productie of levering verricht; c) dezelfde persoon of dezelfde personen niet het recht hebben om leden aan te wijzen van de raad van toezicht, van de raad van bestuur of van organen die het bedrijf juridisch vertegen- woordigen, van een transmissiesysteembeheerder of een transmissiesysteem, en om op directe of indirecte wijze zeggenschap uit te oefenen of rechten uit te oefenen over eenbedrijf dat één van de functies van productie of levering verricht; en d) dezelfde persoon niet het recht heeft om lid te zijn van de raad van toezicht, van de raad van bestuur of van organen die het bedrijf juridisch vertegenwoordigen, van zowel een bedrijf dat één van de functies van productie of levering verricht, als een transmissiesysteembeheerder of een trans- missiesysteem. De in lid 1, onder b) en c), bedoelde rechten omvatten 2.  met name: a) het recht om stemrechten uit te oefenen, of b) de bevoegdheid om leden aan te wijzen van de raad van toezicht, van de raad van bestuur of van organen die het bedrijf juridisch vertegenwoordigen. 3. Voor de toepassing van lid 1, punt b), omvat het begrip levering „bedrijf dat één van de functies van productie of verricht” het begrip „bedrijf dat één van de functies van productie of levering verricht in de zin van Richtlijn 2009/…/ EG van het Europees Parlement en de Raad van … betreffende gemeenschappel”ijke regels voor de interne markt voor electrici- teit (1), en omvatten de begrippen „transmissiesysteembeheerder” en „transmissiesysteem” de begrippen „transmissiesysteembe- heerder”, in de zin van Richtlijn 2009/…/EG. respectievelijk „transmissiesysteem” 4. De lidstaten kunnen afwijkingen van lid 1, punten b) en c), toestaan tot uiterlijk … (*), op voorwaarde dat de transmis- siesysteembeheerders geen onderdeel vormen van een verticaal geïntegreerde bedrijf. eigenaar zijn van transmissiesystemen, 5. De in lid 1, onder a), van dit artikel vervatte verplichting wordt geacht te zijn vervuld in een situatie waarin twee of meer bedrijven die een gemeenschappelijke onderneming hebben opgericht die in twee of meer lidstaten optreedt als transmissiesysteembeheerder van de betrokken transmissiesystemen. Geen ander bedrijf mag deel uitmaken van de gemeenschappelijke onderneming, tenzij het overeenkomstig artikel 15 is erkend als onafhankelijke systeem- beheerder of als een onafhankelijk transmissiebeheerder voor de toepassing van hoofdstuk IV. 6. Wanneer de in lid 1, onder b), c) en d), bedoelde persoon de lidstaat of een ander overheidsorgaan is, worden voor de toepassing van dit artikel twee afzonderlijke overheidsorganen die zeggenschap uitoefenen over, enerzijds, een transmissiesys- teembeheerder of een transmissiesysteem en, anderzijds, over een bedrijf dat één van de functies van productie of levering (1) PB L … (*) Datum van omzetting plus twee jaar = 42 maanden na de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn. verricht, niet beschouwd. als dezelfde persoon of dezelfde personen De lidstaten waken ervoor dat de in artikel 16 bedoelde 7. commercieel gevoelige gegevens in de handen van een transmis- siesysteembeheerder die deel heeft uitgemaakt van een verticaal geïntegreerde bedrijf en het personeel van die transmissiesys- teembeheerder, worden overgedragen aan bedrijven die één van de functies van productie of levering verrichten. 8. De lidstaten kunnen besluiten lid 1 niet toe te passen, als het transmissiesysteem op … (**) toebehoort aan een verticaal geïntegreerde bedrijf.  In dat geval besluit de betrokken lidstaat: a) een onafhankelijke systeembeheerder aan te wijzen overeen- komstig artikel 14, of b) de bepalingen van hoofdstuk IV na te leven. 9. De lidstaten kunnen besluiten lid 1 niet toe te passen als het transmissiesysteem op … (**) toebehoort aan een verticaal geïntegreerde bedrijf en er regelingen van kracht zijn die een effectievere onafhankelijkheid van de transmissiesysteembe- heerder waarborgen dan de bepalingen van hoofdstuk IV. 10. Voordat een bedrijf wordt goedgekeurd en aangewezen als transmissiesysteembeheerder uit hoofde van lid 9 van dit artikel, wordt het gecertificeerd volgens de procedures van artikel 10, leden 4 tot en met 6, van deze richtlijn, en van artikel 3 van Verordening (EG) nr. …/2009, ingevolge waarvan de Commissie controleert of de bestaande regelingen duidelijk een effectievere onafhankelijkheid van de transmissiesysteembe- heerder waarborgen dan de bepalingen van hoofdstuk IV. Een verticaal geïntegreerd bedrijf dat eigenaar is van een 11. transmissiesysteem, mag in geen geval worden belet maatregelen te treffen om te voldoen aan het bepaalde in lid 1. Bedrijven die één van de functies van productie of leve- 12. ring verrichten, mogen in geen geval in staat zijn op directe of indirecte wijze zeggenschap of enig recht uit te oefenen ten aanzien van ontvlechte transmissiesysteembeheerders in lidstaten die lid 1 toepassen. Artikel 10 Aanwijzing en certificering van transmissiesysteem- beheerders 1. Voordat een bedrijf wordt goedgekeurd en als transmissie- systeembeheerder wordt aangewezen, wordt zij gecertificeerd volgens de procedures van de leden 4 tot en met 6, van dit artikel, en artikel 3 van Verordening (EG) nr. …/2009. 2. Bedrijven die eigenaar zijn van een transmissiesysteem en die overeenkomstig onderstaande certificeringsprocedure door de nationale regulerende instantie gecertificeerd zijn als zijnde in overeenstemming met de eisen van artikel 9 worden door de lidstaten goedgekeurd en aangewezen als transmissiesysteembe- heerders. De aanwijzing van transmissiesysteembeheerders wordt ter kennis van de Commissie gebracht en bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie. (**) Datum van inwerkingtreding van deze richtlijn invullen. 24. 3. 2009 NL Publicatieblad van de Europese Unie C 70 E/47 3. De transmissiesysteembeheerders stellen de regulerende instantie in kennis van elke geplande transactie die een hereva- luatie kan vereisen van hun naleving van de vereisten van artikel 9. 4. De regulerende instanties monitoren of de transmissiesys- teembeheerders de vereisten van artikel 9 permanent naleven.  Zij starten een certificeringsprocedure om bedoelde naleving te waarborgen: a) wanneer zij van de transmissiesysteembeheerder een kennis- geving uit hoofde van lid 3 ontvangen; b) op eigen initiatief wanneer zij er kennis van hebben dat een geplande wijziging van rechten of invloed ten aanzien van transmissiesysteemeigenaars of -beheerders kan leiden tot een inbreuk op artikel 9, of wanneer zij redenen hebben om aan te nemen dat een dergelijke inbreuk heeft plaatsgevonden; of c) na een met redenen omkleed verzoek van de Commissie. 5. De regulerende instanties nemen een besluit over de certi- ficering van een transmissiesysteembeheerder binnen vier maanden na de datum van kennisgeving door de transmissiesys- teembeheerder of de datum van het verzoek van de Commissie. Na het verstrijken van deze periode wordt de certificering geacht te zijn toegekend. Het expliciete of stilzwijgende besluit van de regulerende instantie wordt pas van kracht na de afronding van de procedure van lid 6. 6. Het expliciete of stilzwijgende besluit betreffende de certifi- cering van een transmissiesysteembeheerder wordt door de regulerende instantie onverwijld ter kennis gebracht van de Commissie, samen met alle relevante informatie in verband met dit besluit. De Commissie besluit volgens de procedure van artikel 3 van Verordening (EG) nr. …/2009. 7. De regulerende instanties en de Commissie kunnen bij de transmissiesysteembeheerder en bedrijven die één van de func- ties van productie of levering verrichten, alle informatie opvragen die van toepassing is voor de uitvoering van hun taken krachtens dit artikel. De regulerende instanties en de Commissie nemen de 8. vertrouwelijkheid van commercieel gevoelige informatie in acht. Artikel 11 Certificering met betrekking tot derde landen 1. Indien de eigenaar van een transmissiesysteem of een transmissiesysteembeheerder waarover een persoon of personen uit een of meer derde landen zeggenschap hebben, om certifice- ring verzoekt, stelt de regulerende instantie de Commissie daarvan in kennis. De regulerende instantie stelt de Commissie tevens onverwijld in kennis van omstandigheden die ertoe zouden leiden dat een persoon of personen uit een of meer derde landen zeggenschap over een transmissiesysteem of een transmissiesysteembeheerder verkrijgen. Transmissiesysteembeheerders 2. regulerende instantie in kennis van omstandigheden die ertoe zouden leiden dat een persoon of personen uit een of meer derde landen zeggenschap over het transmissiesysteem of de transmissiesys- teembeheerder verkrijgen. stellen de heerder een ontwerpbesluit over de certificering van een trans- missiesysteembeheerder.  Zij weigert de certificering indien niet is aangetoond: a) dat de entiteit artikel 9; en in kwestie voldoet aan de vereisten van b) ten overstaan van de regulerende instantie of een andere bevoegde instantie, aangewezen door de lidstaat die de certi- ficering toekent, dat het toekennen van de certificering geen bedreiging vormt voor de energievoorzieningszekerheid van de lidstaat en de Gemeenschap. Bij het beraad over deze vraag houdt de regulerende instantie of de andere aldus aangewezen bevoegde instantie rekening met: i) de rechten en verplichtingen die de Gemeenschap heeft met betrekking tot hetbetrokken derde land uit hoofde van het internationaal recht, met inbegrip van een over- eenkomst die is gesloten met een of meer derde landen waarbij de Gemeenschap partij is en waarin energievoor- zieningszekerheid aan bod komt; ii) de rechten en verplichtingen die de lidstaat heeft ten aanzien van de betrokken derde landen uit hoofde van overeenkomsten met deze derde landen, voor zover zij stroken met het gemeenschapsrecht, en iii) andere specifieke feiten en omstandigheden van het betrokken geval en het betrokken derde land. 4. Het besluit wordt door de regulerende instantie onverwijld ter kennis van de Commissie gebracht, samen met alle relevante informatie over het besluit. 5. De lidstaten bepalen dat de regulerende instantie en/of de aangewezen bevoegde instantie, bedoeld in lid 3, onder b), voordat de regulerende instantie een besluit neemt over de certi- ficering, bij de Commissie advies moeten inwinnen over: a) dat de entiteit artikel 9; en in kwestie voldoet aan de vereisten van b) de vraag of het toekennen van de certificering geen bedrei- ging vormt voor de energieleverings- en voorzieningszeker- heid van de Gemeenschap. 6. De Commissie onderzoekt het in lid 5 bedoelde verzoek om een advies zodra zij dat heeft ontvangen. Binnen twee maanden na ontvangst van het verzoek geeft de Commissie een advies aan de nationale regulerende instantie of aan de aange- wezen bevoegde instantie, indien het verzoek afkomstig was van laatstgenoemde instantie. Wanneer de Commissie haar advies opstelt, mag zij de stand- punten vragen van het Agentschap, de betrokken lidstaat en belanghebbenden. De periode van twee maanden wordt in geval van dergelijke vraag van de Commissie met twee maanden verlengd. Als de Commissie niet binnen deze twee maanden advies uitbrengt, wordt zij geacht geen bezwaar te hebben tegen het besluit van de regulerende instantie. 7.  Bij de beoordeling of zeggenschap door een persoon of personen uit een of meer derde landen een bedreiging vormt voor de energieleverings- en voorzieningszekerheid van de Gemeenschap, houdt de Commissie rekening met: 3. De regulerende instantie neemt binnen vier maanden na de datum van kennisgeving door de transmissiesysteembe- a) de specifieke feiten van het geval en het betrokken derde land of de betrokken derde landen; en C 70 E/48 NL Publicatieblad van de Europese Unie 24. 3. 2009 b) de rechten en verplichtingen van de Gemeenschap met betrekking tot dat derde land of die derde landen uit hoofde van het internationaal recht, met inbegrip van een overeen- komst die is gesloten met een of meer derde landen waarbij de Gemeenschap partij is en waarin de leverings- en voorzie- ningszekerheid aan bod komt. De nationale regulerende instantie neemt, binnen twee 8. maanden na de in lid 6 bedoelde periode, een definitief besluit over de certificering. Bij het nemen van haar definitieve besluit houdt de nationale instantie ten volle rekening met het advies van de Commissie. In ieder geval hebben de lidstaten het recht certificering te weigeren wanneer toekenning van een certifice- ring een bedreiging vormt voor de energieleverings- en voorzie- ningszekerheid van de lidstaat. Wanneer de lidstaat een andere bevoegde instantie heeft aangewezen om over punt b) van lid 3 te oordelen, mag hij van de nationale regulerende instantie verlangen dat zij haar definitieve besluit afstemt op het oordeel van die bevoegde instantie. Het definitieve besluit van de regule- rende instantie en het advies van de Commissie worden samen bekendgemaakt. 9. Niets in dit artikel doet afbreuk aan het recht van de lidstaten om, in overeenstemming met het gemeenschapsrecht, nationale wettelijke controles uit te voeren ter bescherming van legitieme belangen op het gebied van de openbare veiligheid. 10. De Commissie kan richtsnoeren vaststellen waarin de voor de toepassing van dit artikel te volgen procedure nader wordt omschreven. Deze maatregelen, die niet-essentiële elementen van deze richtlijn beogen te wijzigen door haar aan te vullen, worden vastgesteld volgens de in artikel 50, lid 3, bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing. Dit artikel, met uitzondering van lid 3, punt a), van dit 11. artikel is ook van toepassing op lidstaten waarvoor een afwij- king uit hoofde van artikel 48 geldt.  b) onthoudt zich van discriminatie tussen systeemgebruikers of categorieën van systeemgebruikers, met name ten gunste van verwante bedrijven; c) verstrekt elke andere transmissiesysteembeheerder, opslagsys- teembeheerder, LNG-systeembeheerder en/of elke distributie- systeembeheerder voldoende informatie om te waarborgen transport en de opslag van aardgas kunnen dat het geschieden op een wijze die verenigbaar is met de zekere en doelmatige exploitatie van het stelsel van systemen; en d) verstrekt de systeemgebruikers de informatie die zij voor een efficiënte toegang tot het systeem nodig hebben. 2. De door transmissiesysteembeheerders vastgestelde regels voor het in evenwicht houden van het gastransmissiesysteem, waaronder de regels voor de tarieven die zij hun systeemgebrui- kers in rekening brengen voor energie-onbalans, zijn objectief, transparant en niet-discriminerend. De voorwaarden, met inbe- grip van de regels en tarieven, voor het verlenen van dergelijke diensten door transmissiesysteembeheerders worden volgens een methode die in overeenstemming is met artikel 40, lid 6, vastge- steld op een niet-discriminerende wijze die de kostprijs weer- spiegelt. De voorwaarden worden gepubliceerd. De lidstaten kunnen verlangen dat transmissiesysteembe- 3. heerders voldoen aan minimumeisen voor het onderhoud en de ontwikkeling van het transmissiesysteem, inclusief interconnec- tiecapaciteit. 4. Transmissienetbeheerders schaffen de energie die zij ter uitvoering van hun taken gebruiken aan volgens transparante, niet-discriminerende en op de markt gebaseerde procedures. Artikel 14 Artikel 12 Onafhankelijke systeembeheerders Aanwijzing van beheerders van opslag- en LNG-installaties De lidstaten of door hen daartoe aangezochte aardgasbedrijven met eigen transmissie-, opslag- of LNG-installaties wijzen een of meer systeembeheerders aan voor een termijn die door de lidstaten op grond van efficiëntie en economisch evenwicht wordt vastgesteld. 1. Wanneer het transmissiesysteem op … (*) tot een verticaal geïntegreerde bedrijf behoort, kunnen de lidstaten besluiten artikel 9, lid 1, niet toe te passen en op voorstel van de eigenaar van het transmissiesysteem een onafhankelijke systeembeheerder aanwijzen. Die aanwijzing moet door de Commissie worden goedgekeurd. De lidstaat mag een onafhankelijke systeembeheerder 2. alleen goedkeuren en aanwijzen en wanneer: Artikel 13 a) de kandidaat-beheerder heeft aangetoond te voldoen aan de eisen van artikel 9, lid 1, onder b) tot en met d); Taken van transmissie-, opslag- en/of LNG-systeem- beheerders 1. 