De Vrije Fries
Daar krijgt door een steen de calêche een schok, 's mans parapluie valt onder het rijtuig, en hij zelf had waar schijnlijk een grote tuimeling gemaakt, ware niet een van de dames in het rijtuig toegesprongen en had hem bij zijn kraag vastgehouden, tot dat hij zodoende het evenwicht hervatte, dat hij in plaats van rechts, links op den weg bij den rotswand te lande kwam, bij zijn gekneusden parapluie. "Madame, madame, vous avez bien de force, vous lui avez sauvé la vie," zoo klonk het uit den mond van de andere dame, en daarin mag nu eenige Fransche overdrijving zijn gelegen, die ons aan de indeling van Sterne's waterdichte pruik in den oceaan, waartoe men even goed een emmer vol water kon bezigen, doet denken, er lag toch een grondslag in van waarheid. — Toen de gids weder op zijn beenen stond, loste zich alles op: "Ein wenig besoffen," stamelde hij, "habe ein schönes Trinkgeld da," en bij dit woord wees hij, zoo goed en kwaad hij deze positie kon aannemen, naar beneden, "gehapt." Zijn mimiek was zoo natuurlijk, dat ik Emile deze woorden niet behoefde te vertolken. Wij leverden den man aan de hoede van onzen goedhartigen conducteur over, en toen wij (dat zijn de Friezen en niet de Fransen, die zaten reeds lang toen tête à tête in de calèche) op de Brunigpass (3152 voet) kwamen, was de gids door het kille bergwater, dat op vele plaatsen uit den rotswand sijpelt, en de fijnere berglucht, zoodanig hersteld, dat hij weer op den bok plaats nam, en verder tot Alpnach in zijn kaart zat te kijken. Van Senden eindîgt het Bijvoegsel op zijne Alpenroozen^ waarin hij Bînkes arbeid vermeldt, aldus: „ Yoor eeneR» 472 BROKSTUKKBN UIT HUN DAGBOEK. „ Frieschen geleerde zoude een togt naar het Haslithal f9 eene schoone verademing en levendige toepassing zijn „ op zijne studiên over dit onderwerp." Welnu, moge het heden avond medegedeelde een uwer daartoe opwekken. Leeuwarden , 19 Januarij 1865. J. DIRKS. ' n mt^ n' ^ iseliet kb. 3. /. 