None
Het institutionaliseren van de paritaire comités
bevordert de continuïteit en de duidelijkheid bij het
overleg; hierdoor wordt de sociale partners de zeker­
heid geboden dat zij hun mening inzake de voorstel­
len die de Commissie aan de Raad voorlegt tot
uiting kunnen brengen. Daarom vindt de Commis-Nr. C 287/6 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 4. 11. 82
sie het gewenst dat het statuut van de paritaire comi­
tés wordt verbeterd en hun aantal wordt uitgebreid
in die zin dat ook de andere vervoerstakken hierin
worden betrokken, daar men zich bij deze momen­
teel moet tevreden stellen met een zeer incidenteel
overleg met beide sociale partners of met een van
hen afzonderlijk.
Voor 1982 staan de volgende vergaderingen nog op
het programma:
Wegvervoer
Binnenscheepvaart
Spoorwegen
Vervoer overzee
Burgerluchtvaart Voltallig
1
1
1
1 Werk
groepen
2
2
1
1
2
b) De belangrijkste afnemers zijn:
— de chemische industrie;
— voor de consumptie geschikt zout;
— strooizout;
— diverse industrieën, de visserij, de landbouw,
wateronthardingstoestellen.
 Pekel is niet meegerekend in de hierboven weer­
gegeven statistieken. Wel zij gewezen op het toe­
nemende belang hiervan voor de chloorproduk-
tie. SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 697/82
van de heer Wurtz
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(15 juni 1982)
Betreft: Markt voor zout en monomeervinylchloride
Kan de Commissie zo volledig en nauwkeurig
mogelijke gegevens verstrekken over de zoutmarkt
in elke Lid-Staat van de Gemeenschap, alsmede in
Spanje en Portugal?
Kan zij met name mededelen wie de belangrijkste
producenten zijn, hun marktaandeel in de landen
van de Gemeenschap, de belangrijkste afnemers,
alsmede de invoer uit derde landen en het intracom­
munautaire handelsverkeer in volume en percentage
ten opzichte van de produktie?
Kan de Commissie antwoorden op dezelfde vragen
voor monomeervinylchloride?
Kan zij bij benadering mededelen welke de prijsver­
schillen voor deze beide produkten in de EEG-lan-
den zijn?
c) Uit derde landen zijn in de loop van 1980 de vol­
gende hoeveelheden ingevoerd (bron: Eurostat):
1. Zout en zuiver natriumchloride, bestemd om
chemisch te worden verwerkt (het scheiden
van natrium en chloor) voor de vervaardiging
van andere produkten (NIM EX E-code
25.01-12):
207 174 ton, waarvan:
Duitsland 910 ton
Frankrijk 1 ton Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(4 oktober 1982)
I. De zoutmarkt
a) De Commissie is niet in staat om de voornaamste producenten aan te geven, noch
hun marktaandeel. Zij kan slechts de geïnstalleerde capaciteiten (1982) en de pro­
duktie in 1980 aangeven:
(1 000 ton)
EEG waarvan
— Bondsrepubliek Duitsland
— Frankrijk
— Italië
— Verenigd Koninkrijk
— Spanje
— Portugal Geïnstalleerde capaciteiten
1982
34 400
15 000
4 700
5 300
4 200
3 000
850 Produktie
1980
22 200
—
—
—
—
— 4. 11.82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 287/7
Italië
Denemarken 206 260 ton
3 ton.
 2. Zout en zuiver natriumchloride, gedenatu­
reerd, dan wel bestemd voor ander indus­
trieel gebruik, ander dan onder punt 1 (NI­
MEXE-code 25.01 -14):
190 153 ton, waarvan:
Frankrijk 11231 ton
Italië 73 090 ton
Verenigd Koninkrijk 16 213 ton
Ierland 4 950 ton
Denemarken 84 669 ton.
3. Zout geschikt voor menselijke consumptie
(NIMEXE-code 25.01-16):
1 143 ton, waarvan:
Duitsland 152 ton
Frankrijk 57 ton
Italië 70 ton
BLEU 11 ton
Verenigd Koninkrijk 752 ton
Denemarken 101 ton.
d) De intracommunautaire zoutinvoer (NIMEXE-
code 25.01-12; 14; 16; 18) bedroeg gedurende
1980 2 500 000 ton.
e) Bij gebrek aan nadere aanduidingen wat betreft
de „twee produkten" genoemd in de vraag, is de
Commissie niet in staat om inlichtingen te ver­
strekken omtrent de prijsniveaus.
11. Vinylchloridemonomeer (VCM)
De voornaamste producenten zijn de volgende:
Approximatieve capaciteiten 1982:
ICI
Solvay
Montedison
AKZO
CHLOE
Chem. Werke Huls
Hoechst
BASF
BPChem. 750 000 ton
600 000 ton
550 000 ton
500 000 ton
500 000 ton
400 000 ton
300 000 ton
250 000 ton
250 000 ton
Approximatieve capaciteiten 1980:
Spanje 430 000 ton
Portugal —.
Het marktaandeel van de producenten is de Com­
missie niet bekend.
De voornaamste afnemers zijn voor 100% verwer­
kers, waardoor dit produkt gepolymeriseerd wordt
(zie onder III: PVC).
Men heeft berekend dat de invoer van VCM vanuit
derde landen in 1980 31 533 ton bedroeg (0,9 % van
de EG-produktie) en dat de intracommunautaire invoer 441 608 ton VCM bedroeg (12,2% van de
EG-produktie).
 III. Polyvinylchloride (P VC)
De voornaamste producenten zijn de volgende:
Approximatieve capaciteiten 1982:
ICI
Montedison
CHLOE/ATO
Solvay
Chem. Werke Huls
BP Chemicals
SHELL Chemie
WACKER
BASF
Hoechst
DSM 750 000 ton
540 000 ton
500 000 ton
450 000 ton
410 000 ton
370 000 ton
330 000 ton
310 000 ton
280 000 ton
240 000 ton
180 000 ton
Approximatieve capaciteiten 1980:
Spanje 283 000 ton
Portugal 35 000 ton.
De respectieve marktaandelen van deze producen­
ten zijn de Commissie niet bekend.
De voornaamste afnemers van dit produkt zijn de
verwerkers van kunststoffen (extrusie, kalanderen,
bekleden, persen, enz.).
Men heeft berekend dat de invoer van PVC vanuit
derde landen in 1980 190 613 ton bedroeg (5,8 % van
de EG-produktie) en dat de intercommunautaire
invoer van PVC 939 719 ton bedroeg (28,6 % van de
EG-produktie).
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 702/82
van de heer Glinne
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(17 juni 1982}
Betreft: Interimpersoneel in dienst bij de Commis­
sie
In juli 1978 had de Commissie te Brussel 216 inte­
rimpersoneelsleden in dienst, wier arbeidsvoorwaar­
den zijn geregeld bij de Belgische wet van 28 juni
1976, met name in artikel 10 betreffende gelijke
beloning. In maart 1979 verhoogde de Commissie
de salarissen van interimpersoneelsleden met
gemiddeld 30 %, naar aanleiding van een conflict
dat juist te maken had met gelijke beloning, maar
stelde de datum voor de betaling van achterstallige
bedragen vast op 1 juli 1978, terwijl ze eigenlijk had­
den moeten worden betaald vanaf 1 december 1976,
de datum waarop de wet van 28 juni 1976 in wer­
king trad.
 Wanneer zal de Commissie de aan interimperso­
neelsleden verschuldigde achterstallige bedragen Nr. C 287/8 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 4. 11. 82
voor de periode van 1 december 1976 tot 1 juli 1978
betalen en met hoeveel moratoire rente?
Antwoord van de heer Burke
namens de Commissie
(29 september 1982)
Besprekingen tussen de betrokken vakorganisaties
en de diensten van het Ministerie van Tewerkstelling
en Arbeid enerzijds en de diensten van de Commis­
sie anderzijds hebben uiteindelijk geleid tot een
overeenkomst met betrekking tot het gebruik van
uitzendkrachten bij de diensten van de Commissie
te Brussel; de datum van inwerkingtreding van de
overeenkomst werd vastgesteld op 1 maart 1979. De
overeenkomst strekt ertoe een aan de bijzondere
situatie van de Commissie aangepaste regeling vast
te stellen waardoor de Belgische wet van 28 juni
1976 houdende voorlopige regeling van de tijdelijke
arbeid, de uitzendarbeid en het ter beschikking stel­
len van werknemers ten behoeve van gebruikers kan
worden toegepast op de door de Commissie tewerk­
gestelde uitzendkrachten.
In onderlinge overeenstemming werd 1 juli 1978
aangenomen als datum voor de inwerkingtreding
van het nieuwe systeem voor de salarisberekening
van de door de Commissie tewerkgestelde uitzend­
krachten, rekening houdend met het feit dat voor de
Europese ambtenaren door de Raad was besloten
tot een salarisverhoging met terugwerkende kracht
tot die datum.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 708/82
van de heer Rogalla
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(17juni 1982)
Betreft: Mogelijkheid om in internationale treinen
kaartjes te kopen voor bestemmingen in
tweede of derde landen
1. Is het de Raad bekend dat het als gevolg van
eng-nationale regelingen onmogelijk is in Straats­
burg in een internationale trein die uit Zwitserland
komt een kaartje voor Brussel te kopen?
2. Wat heeft de Raad sedert 1958 gedaan om het
mogelijk te maken in internationale treinen kaartjes
te kopen voor bestemmingen in tweede of derde
landen?
3. Indien de harmonisering op dit terrein nog in
een beginstadium verkeert, welke maatregelen zal de
Raad in overweging nemen respectievelijk voorstel­
len en goedkeuren om deze van weinig Europees
besef getuigende toestanden zo snel mogelijk te
doen verdwijnen en binnen welke termijn? Antwoord
(29 september 1982)
De Raad kan zich alleen maar aansluiten bij de
mening van het geachte Parlementslid en zich in het
algemeen op het standpunt stellen dat de verkoop
van kaartjes aan reizigers op de geschiktste manier
zou moeten worden georganiseerd gelet op de eisen
van het commerciële beheer van de spoorwegonder­
nemingen.
De Raad is van oordeel dat het bijzondere probleem
dat het geachte Parlementslid aan de orde stelt,
moet worden geregeld op het niveau van de spoor­
wegen in het kader van hun internationale samen­
werking.
 In dit verband zij eraan herinnerd dat de Raad in
zijn resolutie van 15 december 1981 betreffende het
spoorwegbeleid van de Gemeenschap onder andere
de Commissie heeft verzocht een onderzoek in te
stellen naar de hindernissen die een versterking van
de samenwerking tussen de spoorwegondernemin­
gen in de weg staan en aan te geven welke hinder­
nissen door een ingrijpen van de Regeringen kun­
nen worden weggenomen. Naar aanleiding van dat
onderzoek dient de Commissie een verslag, even­
tueel met voorstellen, aan de Raad voor te leggen.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 709/82
van de heer Welsh
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(17juni 1982)
Betreft: Betrekkingen tussen de Commissie en het
Interventiebureau voor landbouwproduk-
ten
Het Interventiebureau voor landbouwprodukten
voert namens de Commissie het beheer over het
gemeenschappelijk landbouwbeleid. Dat betekent
dat de Commissie het Bureau algemene richtsnoeren
voor het te voeren beleid moet verstrekken. Zo heeft
met name een bedrijf in mijn kiesdistrict onlangs bij
het Bureau een verzoek ingediend om vergoeding
van achterstallige rentekosten gemaakt doordat het
bedrijf over een periode van vier jaar te weinig resti­
tuties had ontvangen voor suikeruitvoer. Kan de
Commissie, zonder nader in te gaan op specifieke
gevallen, de volgende vragen beantwoorden:
1. Wat is precies de verhouding tussen de Commis­
sie en het Interventiebureau voor landbouwpro­
dukten?
2. In hoeverre stelt de Commissie richtsnoeren vast
voor het door het Bureau te voeren beleid en in
hoeverre oefent zij effectief controle uit op zijn
werkzaamheden ? 4. 11. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 287/9
3. Gaat de Commissie er in beginsel mee akkoord
dat bedrijven rentekosten in rekening mogen
brengen die het gevolg zijn van te lage restitutie­
betalingen of moeten de plaatselijke interventie­
autoriteiten daarover beslissen?
4. Waar kan een bedrijf zich beklagen wanneer het
ontevreden is over de manier waarop plaatselijke
interventieautoriteiten opereren ?
5. Onderhoudt de Commissie met de interventie­
autoriteiten van alle Lid-Staten dezelfde relatie
en, zo niet, kan zij voor elke Lid-Staat de voor­
naamste kenmerken van die betrekkingen
beschrijven?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(5 oktober 1982)
1. De toepassing van communautaire bepalingen
inzake uitgaven die worden gefinancierd door de
afdeling Garantie van het EOGFL behoort tot de
bevoegdheid van de nationale instanties die door de
Lid-Staten zijn aangewezen. De Commissie is niet
bevoegd tot het nemen van besluiten over de inter­
pretatie van die bepalingen. Zij kan alleen haar
standpunt geven. Dat is niet bindend voor de natio­
nale autoriteiten, maar geeft aan, welke lijn de
Commissie zal volgen bij haar besluiten over de
goedkeuring van de rekeningen.
 Dit heeft als consequentie dat de standpunten die
door de Commissie naar voren worden gebracht in
het kader van deze samenwerking met de nationale
instanties waaraan de toepassing van de commu­
nautaire verordeningen is opgedragen, de Gemeen­
schap niet tegenover particulieren kunnen binden.
2. De taken die het interventiebureau namens de
Gemeenschap ten aanzien van landbouwprodukten
vervult, vloeien voort uit de bepalingen die zijn
vastgesteld in de gemeenschappelijke marktordenin­
gen. De Commissie is niet betrokken bij de interne
organisatie of het bestuur van het interventiebureau.
Dat zijn taken van de nationale autoriteiten die,
wanneer dat in de verordeningen is bepaald, ook
maatregelen moeten nemen op specifieke terreinen,
zoals de nationale controle op de uitvoering van de
maatregelen.
De Commissie verricht controles, maar hoofdzake­
lijk in het kader van de goedkeuring van de rekenin­
gen.
3. Of een bedrijf recht heeft op betaling van rente
hangt af van het nationale recht. De communautaire
wetgeving bevat dienaangaande geen specifieke
bepalingen; de door een Lid-Staat betaalde rente
komt voor eigen rekening van de Staat en kan niet worden vergoed door de afdeling Garantie van het
EOGFL.
4. Aangezien het interventiebureau een onderdeel
is van de nationale administratie, moeten klachten
worden gericht aan de met het toezicht belaste
nationale autoriteiten.
5. De relaties tussen de Commissie en de interven­
tiebureaus zijn gebaseerd op Verordening (EEG)
nr. 729/70 (') en zijn dan ook met alle Lid-Staten
dezelfde.
(') PB nr. L 94 van 28. 4. 1970, blz. 13.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 714/82
van de heer Bonde
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(17 juni 1982)
Betreft: Aankoop van het Jean Monnet-gebouw
Is het Europese Parlement bevoegd onroerend goed
te verwerven en stemt de Raad in met het besluit het
Jean Monnet-gebouw te kopen?
Antwoord
(29 september 1982)
De Raad, die geen kennis heeft van het door de
geachte Afgevaardigde genoemde besluit, wijst erop
dat krachtens de Verdragen de Gemeenschap — res­
pectievelijk de EGKS (artikel 6, eerste alinea, van
het EGKS-Verdrag), de EEG (artikel 210 van het
EEG-Verdrag) en de EGA (artikel 184 van het
EGA-Verdrag) — rechtspersoonlijkheid bezit.
 Wat de interne rechtsorde van elk der Lid-Staten
betreft, heeft de Gemeenschap — respectievelijk de
EGKS (artikel 6, derde alinea, van het EGKS-Ver­
drag), de EEG (artikel 211, eerste zin, van het EEG-
Verdrag) en de EGA (artikel 185, eerste zin, van het
EGA-Verdrag) — de ruimste handelingsbevoegd­
heid welke door de nationale wetgevingen aan
rechtpersonen wordt toegekend. Zo kan zij met
name onroerende goederen verwerven. Met het oog
hierop wordt de EGKS vertegenwoordigd door haar
Instellingen, elk in het kader van haar bevoegdhe­
den (artikel 6, vierde alinea, van het EGKS-Ver-
drag), terwijl de EEG en de EGA worden vertegen­
woordigd door de Commissie (artikel 211, tweede
zin van het EEG-Verdrag en artikel 185, tweede zin,
van het EGA-Verdrag). Nr. C 287/10 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 4. 11. 82
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 726/82
van de heer McCartin
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(17juni 1982)
Betreft: Uitgaven afdelingen Oriëntatie en Garantie
van het EOGFL het feit dat de Europese Gemeenschap een eco­
nomisch geheel vormt, waarin een produkt vaak
met toekenning van een restitutie wordt uitge­
voerd uit een andere Lid-Staat dan die waar het
voortgebracht is. Daar bij uitvoer geen onder­
scheid wordt gemaakt naar het land van oor­
sprong in de Gemeenschap, is het moeilijk deze
factor te kwantificeren;
Kan de Commissie per Lid-Staat gegevens verstrek­
ken inzake de uitgaven voor elke landbouwer van
de afdeling Oriëntatie (a) en de afdeling Garantie
(b) van het EOGFL? de verschillen in de structuur van de landbouw­
bedrijven: daardoor varieert het aantal bedrij­
ven, wat rechtstreeks van invloed is op deze wis­
kundige berekening;
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(4 oktober 1982)
Daar geen recentere statistieken over de landbouw­
bedrijven beschikbaar zijn, hebben de gegevens
betrekking op 1980.
 De Commissie wijst erop dat bij een vergelijking
van de uitgaven van het EOGFL per Lid-Staat en
per landbouwbedrijf grote voorzichtigheid in acht
genomen moet worden. Het betreft hier namelijk
slechts een louter wiskundige berekening, waarbij
geen rekening is gehouden met belangrijke factoren
zoals: het feit dat het produktiepakket van Lid-Staat tot
Lid-Staat zeer heterogeen is; daar het uitgaven­
niveau van sector tot sector sterk verschilt, met
name naar gelang van de gemeenschappelijke
marktordening, variëren de uitgaven dus ook van
Lid-Staat tot Lid-Staat;
het uiteenlopende tempo waarin de uit het
EOGFL, afdeling Oriëntatie, gefinancierde
maatregelen in de Lid-Staten worden uitgevoerd.
De in de hierna volgende tabellen vermelde cijfers
vormen derhalve geen juiste waardemeter voor de
steun die de landbouwers in de onderscheiden Lid-
Staten uit het EOGFL ontvangen.
 a) Uitgaven van het EOGFL-Oriëntatie per landbouwbedrijf
Verdeling van de uitgaven van het EOGFL-Oriëntatie pér
Lid-Staat 1980
(in miljoenen Ecu)
Bondsrepubliek Duitsland
Frankrijk
Italië
Nederland
België
Luxemburg
Verenigd Koninkrijk
Ierland
Denemarken
Griekenland a
93.3
143,9
155,4
19,8
13,2
0,6
96,4
48,5
20,7
- 0) Aantal landbouwbe­
drijven
b
797 400
1 135 000
2 100 000(-)
129 000
91 200
4 700
249 000
220 000(2)
116 000
720 000(2) a
C " b
(in Ecu)
c
117,0
126,8
74,0
153,5
144,7
127,7
387,1
220,5
178,4
— 4. 11. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 287/11
b) Uitgaven van het EOGFL-Garantie per landbouwbedrijf
Verdeling van de uitgaven van het EOGFL-Garantie per
Lid-Staat 1980
(in miljoenen Ecu)
Bondsrepubliek Duitsland
Frankrijk
Italië
Nederland
België
Luxemburg
Verenigd Koninkrijk
Ierland
Denemarken
Griekenland a
2 452,9
2 829,7
1 828,0
1 543,3
571,1
11,6
885,2
564,6
615,8
- (') Aantal landbouwbe­
drijven
b
797 400
1 135 000
2 100 000(2)
129 000
91 200
4 700
249 000
220 000(2)
116 000
720 000(2) (in Ecu)
c
3 076
2 493
870
11 963
6 262
2 468
3 555
2 566
5 309
(') In 1980 behoorde Griekenland nog niet tot de Gemeenschap.
(2) Raming op basis van de laatst bekende cijfers.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 732/82
van mevrouw Le Roux
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(17 juni 1982)
Betreft: Bescherming van de visserijmarkt
De Raad van ministers van Visserij heeft in septem­
ber 1981 besluiten genomen betreffende de bescher­
ming van de Europese markt tegen importen uit
derde landen.
 In hoeverre zijn deze besluiten ten uitvoer gelegd?
Is het mogelijk de doeltreffendheid van de maatre­
gelen te controleren? Zo ja, blijken deze maatrege­
len dan bevredigend te zijn?
Antwoord
(29 september 1982)
De nieuwe gemeenschappelijke ordening der markt
in de sector visserijprodükten, waarmee de Raad
van ministers van Visserij tijdens zijn zitting van
29 september 1981 zijn principiële instemming heeft
betuigd, bevat onder meer een aantal bepalingen
voor een krachtiger bescherming van de interne
markt tegen invoer van visserijprodükten uit derde
landen tegen lage prijzen.
Aangezien op 29 december 1981 formeel door de
Raad aangenomen Verordening (EEG) nr. 3796/81
houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector visserijprodükten ('), pas sinds
1 juni 1982 van toepassing is — onder voorbehoud
van Verordening (EEG) nr. 1865/82 van de Raad
van 29 juni 1982 tot schorsing van enkele bepalin­
gen van deze verordening tot 1 januari 1983 (2) — is
het te vroeg voor de Raad om te kunnen beoordelen
of de door het geachte Parlementslid bedoelde
maatregelen ook werkelijk doeltreffend en bevredi­
gend zijn.
(') PBnr. L 379 van 31. 12. 1981, blz. 1.
(2) PB nr. L 206 van 14. 7. 1982, blz. 1.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 743/82
van de heer Schwartzenberg
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(17juni 1982)
Betreft: Vrije vestiging van artsen in Luxemburg
Acht de Raad de Luxemburgse wet die bepaalt dat
elke arts uit een andere Lid-Staat die zich in Luxem­
burg wenst te vestigen het plaatselijke dialect moet
kennen, juridisch gezien verenigbaar met zijn richt­
lijnen van 1975 en 1978 inzake de vrije vestiging van
artsen en tandartsen en is zij niet van mening dat
hierdoor de vrije vestiging in de praktijk volledig
onmogelijk wordt gemaakt? Nr. C 287/12 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 4. 11.82
Antwoord
(29 september 1982)
De Raad herinnert de geachte afgevaardigde eraan
dat, overeenkomstig artikel 155 van het EEG-Ver-
drag, de Commissie tot taak heeft toe te zien op de
toepassing van de bepalingen van dat Verdrag en
van de bepalingen welke de Instellingen krachtens
dat Verdrag vaststellen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 744/82
van de heer Schwartzenberg
aan de ministers van Buitenlandse zaken van de tien
Lid-Staten van de Europese Gemeenschap, in het
kader van de politieke samenwerking bijeen
(17juni 1982)
Betreft: Berechting van door de Engelsen gevangen
genomen Argentijnse beulen
Achten de ministers het niet hun taak om de Rege­
ring van het Verenigd Koninkrijk te verzoeken de
Argentijnse beulen, zoals kapitein Astiz, die misda­
den tegen de mensheid hebben begaan en die bij het
conflict op de Falkland-eilanden gevangen zijn
gemaakt, voor een speciale rechtbank te brengen?
Antwoord
(27 september 1982)
Deze kwestie is niet door de ministers van Buiten­
landse Zaken van de Tien besproken en het Ve­
renigd Koninkrijk heeft de bedoelde gevangenen
inmiddels gerepatrieerd. Wat het beginsel betreft
veroordelen de Tien evenwel ten zeerste elke schen­
ding van de mensenrechten, zowel in Argentinië als
elders.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 745/82
van de heer Schwartzenberg
aan de ministers van Buitenlandse zaken van de tien
Lid-Staten van de Europese Gemeenschap, in het
kader van de politieke samenwerking bijeen
(17juni 1982)
Betreft: Oprichting van een internationaal gerechts­
hof voor de berechting van schending van
de Rechten van de Mens Zijn de ministers van Buitenlandse Zaken bereid
om, overeenkomstig de resolutie die op 23 mei 1982
te Montreal na afloop van het congres van de Inter­
nationale Federatie van de Rechten van de Mens
werd aangenomen, het plan tot oprichting van een
internationaal gerechtshof voor de berechting van
overtredingen van de rechten van mens te steunen?
Antwoord
(27 september 1982)
De Tien hebben het plan, waaraan de geachte Afge­
vaardigde in zijn vraag refereert, niet ontvangen.
De Tien nemen akte van de suggestie van de heer
Schwartzenberg en zijn bereid deze te bestuderen
wanneer de tekst van het plan hen bereikt.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 749/82
van de heer Bonde
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(17 juni 1982)
Betreft: Eigen inkomsten door verkoop van adver­
tenties
Kan de Commissie, aangezien in de Deenstalige
versie van het tijdschrift van de Commissie thans
advertenties zijn geplaatst, meedelen:
1. op welke rekeningen de inkomsten worden
geboekt,
2. op welke juridische grondslag de Commissie is
overgegaan tot een zelfstandige economische
activiteit en tot het verwerven van nieuwe, eigen
inkomsten,
3. of deze door de Commissie uitgeoefende econo­
mische activiteit onder de bepalingen van het
Verdrag van Rome valt, bij voorbeeld ten aan­
zien van concurrentievervalsende overheidssteun
en, zo ja, of zij in dat geval gelijke concurrentie­
voorwaarden kan waarborgen voor het Deensta­
lige tijdschrift van de Commissie (dat GRATIS
op kosten van de belastingbetaler wordt gedistri­
bueerd) en de concurrenten van dit tijdschrift,
zoals bij voorbeeld het weekblad Notat van de
tegenstanders van de EG?
Antwoord van de heer Natali
namens de Commissie
(5 oktober 1982)
1. De netto-opbrengst van de verkoop van adver­
tentieruimte in het blad EF-Avisen wordt geboekt 4. 11.82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 287/13
op post 9999 van de begroting van de Gemeen­
schappen.
2. Ten einde de produktie- en verspreidingskosten
van dit blad te drukken, heeft de Commissie bij
wijze van eerste experiment en indachtig artikel 211
van het EEG-Verdrag een Deense firma belast met
het namens de Gemeenschappen verkopen van
advertentieruimte. Zulks strookt ook met de in arti­
kel 2 van het Financieel Reglement van 21 decem­
ber 1977 (!) aanbevolen principes van zuinigheid en
goed financieel beheer.
3. De verkoop van advertentieruimte in een eigen
publikatie van de Gemeenschappen op basis van
een privaatrechtelijke overeenkomst is geen steun­
maatregel in de zin van artikel 92 e. v. van het
EEG-Verdrag.
 (') PBnr. L 356 van 31. 12. 1977, blz. 1.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 750/82
van de heer Bonde
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(29 juni 1982)
Betreft: Creëring van eigen inkomsten door verkoop
van advertenties
Kan de Raad, aangezien men met de Deenstalige
versie van het tijdschrift van de Commissie met de
verkoop van advertentieruimte is begonnen, meede­
len of hij de Commissie toestemming heeft verleend
een economische activiteit te ontplooien?
Heeft de Raad reeds de vereiste juridische grondslag
geschapen voor het opeisen van de inkomsten uit
advertenties of is hij voornemens zulks te doen?
Geldt de BTW-vrijstelling die de EG-Instellingen
genieten ook voor de economische activiteit van de
Commissie met betrekking tot het uitgeven van een
tijdschrift zodat er GEEN BTW voor druk- en distri-
butiekosten aan de Deense staat worden afgedra­
gen?
Kan de Commissie zonder een speciale juridische
grondslag andere eigen inkomsten creëren, bij voor­
beeld door deze slechts als negatieve kosten op de
bestaande rekeningen te verdisconteren?
Antwoord
(29 september 1982)
De door de geachte Afgevaardigde te berde
gebrachte problemen ressorteren onder het beheer
van de Commissie, die de begroting onder haar
eigen verantwoordelijkheid ten uitvoer legt. SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 756/82
van de heer Balfe
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(29 juni 1982)
Betreft: Tenuitvoerlegging van Richtlijn 77/
62/EEG betreffende overheidsopdrachten
Onlangs zijn verdere bewijzen geleverd van de
ondoelmatigheid van de Richtlijnen 77/62/EEG (l)
en 71/305/EEG (2) met name in twee documenten,
CC81/02 en CC81/03, van het Raadgevend Comité
inzake overheidsopdrachten. Gedurende de periode
1 juni 1980 t/m 31 januari 1982 plaatste de Greater
London Council 75 advertenties; daarop werden
aanvragen voor inschrijvingsformulieren ontvangen
van twintig bedrijven in andere Lid-Staten, waarvan
er zeven de papieren ook inzonden; geen enkele zag
kans aan de criteria van kosten en prijzen te vol­
doen.
 In deze periode bedroeg het aantal door de Lid-Sta­
ten geplaatste advertenties:
België 154
Denemarken 74
Frankrijk 969
Duitsland 537
Ierland 20
Italië 110
(eerst waren er moeilijkheden i. v. m. de wetgeving)
Luxemburg 16
Nederland 192
Griekenland 2
(pas lid geworden)
Verenigd Koninkrijk 842.
Kan de Commissie, aangezien de richtlijn duidelijk
niet wordt toegepast, haar voornemen dienaan­
gaande kenbaar maken? Vindt de Commissie het
niet gepast deze nutteloze en dure richtlijn af te
schaffen?
(') PBnr. L 13 van 15. 1. 1977, blz. 1.
(2) PB nr. L 185 van 16. 8. 1971, blz. 5.
Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(5 oktober 1982)
De door het geachte Parlementslid genoemde cijfers
kunnen toch eigenlijk niet zijn conclusie schragen
dat Richtlijn 77/62/EEG van de Raad van
21 december 1976 betreffende de coördinatie van de
procedures voor het plaatsen van overheidsopdrach­
ten voor leveringen duidelijk niet zou worden toege­
past.
 De Commissie deelt over het geheel genomen niet
de opvattingen van het geachte Parlementslid zoals
deze in zijn vraag naar voren werden gebracht. Nr. C 287/14 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 4. 11.82
De Commissie is met name van mening dat de van
de overheden verlangde inspanningen voor het gra­
tis publiceren in de gehele Gemeenschap van hun
aankondigingen van overheidsopdrachten en het
naleven van de communautaire discipline, weinig
betekenen wanneer men de voordelen voor ogen
houdt die zij bij de mogelijkheid van een daadwer­
kelijke mededinging op dit gebied hebben. Door er
zorg voor te dragen dat alle leveranciers over een
volledige informatie kunnen beschikken en op
gelijke voet worden behandeld, tracht de richtlijn te
verzekeren dat de overheden zich tegen de gunstig­
ste voorwaarden wat betreft kwaliteit en prijs kun­
nen bevoorraden. Voorts moeten de overheden en
hun leveranciers door de werking van de richtlijn
het maximum aan voordelen kunnen trekken uit het
bestaan en de omvang van de gemeenschappelijke
markt.
Er doen zich ongetwijfeld belangrijke moeilijkheden
voor bij de toepassing van deze betrekkelijk nieuwe
communautaire regeling: daartegenover staat even­
wel ook het feit dat er belangrijke vooruitgang werd
geboekt bij de opening van de markt voor over­
heidsopdrachten voor de communautaire concurren­
tie. In dit verband gelieve het geachte Parlementslid
kennis te nemen van de antwoorden die werden
gegeven op schriftelijke vraag nr. 445/82 van de
heer Moreland (') en op mondelinge vraag H-214
82 van Dame Shelagh Roberts (2), waarin de Com­
missie mededeelt dat het geheel van de aan de ver­
betering van de transparantie van de markt voor
overheidsopdrachten verbonden vraagstukken
wordt bestudeerd en binnenkort op alle communau­
taire niveaus aan de orde zal worden gesteld.
 Bij gelegenheid van de besprekingen in het Raadge­
vend Comité inzake overheidsopdrachten over het
door het geachte Parlementslid geciteerde werkdo­
cument, heeft dit comité de Commissie aangemoe­
digd bij haar inspanningen om de belemmeringen
en weerstanden te overwinnen die aan het volledig
succes van het systeem nog in de weg staan en te
bewerkstelligen dat daarmede de daadwerkelijke
concurrentie op het gebied van de overheidsop­
drachten wordt verzekerd, waarbij niet alleen de
leveranciers zijn gebaat maar meer nog de afnemer
en zodoende ook de schatkist.
(') PB nr. C 225 van 30. 8. 1982.
(2) Handelingen van het Europese Parlement, nr. 1-287
(juli 1982).
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 757/82
van de heer Balfe
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(29juni 1982)
Betreft: Reisfaciliteiten Op 19 maart 1982 stelde ik vraag nr. H-25/82 (*):
„Kan de Raad een overzicht geven per 1 januari
1982 van de aard en de omvang van alle reisfaci­
liteiten, hetzij in contanten hetzij in natura, die
door de afzonderlijke Lid-Staten aan leden van
het Europese Parlement zijn verleend."
die op 22 april 1982 als volgt werd beantwoord:
„De Raad beschikt niet over de door het geachte
Parlementslid gevraagde informatie.".
a) Hoe kan de Raad zijn begrotingsbevoegdheden
uitoefenen zonder over details in verband met de
uitgaven te beschikken?
b) Is de Raad ook niet van mening dat de reden
voor zijn terughoudendheid het feit is dat een
aantal Lid-Staten aan hun Europese parlements­
leden reisfaciliteiten bieden, die de door het
Europese Parlement verleende reisvergoedingen
overlappen, zodat het met andere woorden
mogelijk is tweemaal te beuren?
(') Handelingen van het Europese Parlement (april 1982).
 Antwoord
(29 september 1982)
De uitgaven voor de reisfaciliteiten, hetzij in con­
tanten hetzij in natura, die door de afzonderlijke
Lid-Staten aan leden van het Europese Parlement
worden verleend, vallen onder de begroting van die
Lid-Staten en niet onder de begroting van de Euro­
pese Gemeenschappen, die de enige begroting is
waarover de Raad samen met het Parlement zeggen­
schap heeft.
Indien er kans bestaat op overlapping van de door
de Lid-Staten verleende faciliteiten en de door het
Europese Parlement betaalde vergoedingen, dienen
de bevoegde autoriteiten van deze Lid-Staten en die
van het Europese Parlement de aldus ontstane si­
tuatie te onderzoeken.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 768/82
van mevrouw Weber
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(29 juni 1982)
Betreft: Oestrogeenresiduen in kalfsvlees
In mijn vraag nr. 1892/81 (!) vroeg ik of het bij de
kalfsvleesconserven in de Bondsrepubliek Duits­
land, waarin oestrogeen werd aangetroffen, mogelij­
kerwijs ging om vlees afkomstig uit de in de
Gemeenschap na het oestrogeenschandaal van 1980
(') PB nr. C 132 van 24. 5. 1982, blz. 20. 4.11.82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 287/15
opgeslagen voorraden. Het antwoord van de Com­
missie, dat zij geen commentaar kon geven op sug­
gesties over de oorzaak van de aanwezigheid van
oestrogeenresiduen in de betrokken levensmiddelen,
is onbevredigend. Kan de Commissie daarom mede­
delen:
1. of zij inmiddels door de Duitse Regering is inge­
licht omtrent de hoeveelheden afgekeurde
levensmiddelen?
2. wanneer zij het Europese Parlement bijzonderhe­
den over dit incident zal kunnen mededelen?
3. of het vanuit een oogpunt van de volksgezond­
heid en het consumentenbeleid niet juist en
noodzakelijk zou zijn geweest volledig af te zien
van de opslag van het door de consument niet
gewenste kalfsvlees, zoals het Parlement herhaal­
delijk heeft verlangd?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(4 oktober 1982)
1 en 2. Zoals in het antwoord van 28 april 1982 op
de schriftelijke vraag nr. 1892/81 van het geachte
Parlementslid wordt vermeld, heeft de Commissie
de Regering van de Bondsrepubliek Duitsland om
gedetailleerde gegevens over dit voorval betreffende
produkten op basis van kalfsvlees met een zeker
gehalte van oestrogeen verzocht.
 De Regering van de Bondsrepubliek Duitsland heeft
aan de Commissie medegedeeld, dat men aldaar in
het kader van de particuliere voorraadvorming in
totaal 212 ton kalfsvlees opgeslagen heeft. Via extra
controles van de hiertoe bevoegde instanties is
komen vast te staan, dat er bij het opgeslagen kalfs­
vlees geen oestrogeenresiduen zijn geconstateerd.
De kalfsvleesprodukten, waarin bij onderzoek van
overheidswege begin 1982 DES werd aangetoond,
zijn in de jaren 1979 en 1980 vervaardigd en de
Bondsregering houdt het derhalve voor uitgesloten
dat het hiervoor gebruikte kalfsvlees afkomstig is uit
particuliere voorraden in de Bondsrepubliek Duits­
land.
3. De Commissie kan de mening van het geachte
Parlementslid niet delen, dat men volledig van par­
ticuliere opslag had moeten afzien. Gezien de
marktsituatie in deze sector was het noodzakelijk
om steunmaatregelen te treffen en de Commissie
beschouwt de via de particuliere opslag geboden
uitkomst als de beste manier hiertoe. De Commissie
heeft geen aanleiding om te twijfelen aan de
namens de Bondsrepubliek Duitsland gegeven ver­
klaringen betreffende de op het onderhavige vlees
uitgevoerde controles met het oog op de geschikt­
heid voor de consumptie. SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 778/82
van mevrouw Boot
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(29 juni 1982)
Betreft: Harmonisatie wetgeving inzake eliminering
van technische handelsbelemmeringen
Blijkens de rede die Commissaris Narjes 3 juni j. 1.
te Bonn gehouden heeft, zijn meer dan twintig ont-
werp-richtlijnen inzake harmonisatie van technische
voorschriften rijp voor besluit. De besluitvorming
wordt in de Ministerraad echter geblokkeerd door
kritiek van de Franse Regering, dat namelijk de bui­
tengrens van de Gemeenschap een te grofmazig net
zou zijn voor goederen uit derde landen (zie VWD/
3.6.82,11/2).
 1. Kan de Raad meer gedetailleerd meedelen,
waarin de kritiek van Franse zijde precies
bestaat?
2. Is de Raad van mening dat het juridisch moge­
lijk is — afgezien van het gemeenschappelijk
douanetarief — produkten uit derde landen
anders te behandelen dan communautaire pro­
dukten?
3. Zo ja, op grond van welke bepaling meent de
Raad dit te rechtvaardigen?
4. Zo neen, uit welke hoofde meent de Raad dat de
bovenbedoelde richtlijnen kunnen worden
tegengehouden?
5. Is de Raad niet van oordeel dat het onaanvaard­
baar is dat door het uitblijven van de richtlijnen
de binnenhandel in de Gemeenschap 5 to 10%
duurder uitvalt dan nodig is?
6. Wat heeft de Raad tot nu toe gedaan om de
besluitvorming over de richtlijnen te bespoedi­
gen?
7. Wanneer kunnen de richtlijnen worden ver­
wacht?
Antwoord
(29 september 1982)
1 t/m 4. Inderdaad is de aanneming van twintig
richtlijnen met betrekking tot de opheffing van tech­
nische handelsbelemmeringen voor industriële pro­
dukten, met betrekking waartoe de Raad in het
besluitvormingsstadium is aangekomen, al enige tijd
geblokkeerd. Dit is het gevolg van de verschillen
van mening die in de Raad aan de dag zijn getreden
met betrekking tot de toegang van produkten van
oorsprong uit derde landen tot het bij de harmonisa­
tierichtlijnen ingevoerde communautaire systeem
voor de afgifte van certificaten; bepaalde delegaties
zijn namelijk van mening dat derde landen zonder
werkelijke wederkerigheid niet in aanmerking moe­
ten komen voor de voordelen van dit systeem. Nr. C 287/16 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 4. 11. 82
De internationale verplichtingen die de Gemeen­
schap heeft aangegaan leggen in vergelijkbare situa­
ties de plicht op om ingevoerde produkten ten min­
ste een even gunstige behandeling te geven als com­
munautaire produkten.
 5. Een gebrek aan harmonisatie op het gebied van
de technische voorschriften doet de kosten van de
produkten waarschijnlijk stijgen, en is derhalve
zowel voor de industrie zelf als voor de consument
nadelig. De Raad blijft veel aandacht schenken aan
deze kwesties en heeft er nog tijdens de Europese
Raad van 29 en 30 maart 1982 op gewezen hoe
belangrijk hij het acht de interne markt van de
Gemeenschap te handhaven en te ontwikkelen;
mede door een actiever extern beleid krijgt de
Gemeenschap namelijk een continentale dimensie
op vergelijkbare hoogte met die van de voornaamste
economische blokken in de wereld.
 6 en 7. Op basis van het voorstel dat de Commis­
sie in februari 1980 bij hem heeft ingediend, heeft
de Raad enkele maanden geleden zijn besprekingen
actief hervat, ten einde het vraagstuk op te lossen
van de toegang van produkten van oorsprong uit
derde landen tot het systeem voor de afgifte van cer­
tificaten. Indien deze besprekingen in hetzelfde
tempo worden voortgezet, mag worden verwacht dat
de Raad aan het eind van de herfst een politieke uit­
spraak over dit dossier kan doen. __
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 819/82
van de heren Moreland en Spencer
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(5 juli 1982)
Betreft: Uitvoering Richtlijn 75/268/EEG (•)
betreffende probleemgebieden
1. Krachtens artikel 3, lid 5, van de richtlijn kan
met het oog op natuurbehoud financiële steun wor­
den verleend aan minder rendabele landbouwactivi­
teiten en krachtens artikel 10 eveneens voor deel­
tijdse niet agrarische activiteiten. In welke Lid-Sta-
ten heeft men hiervan gebruik gemaakt? Waarom
hebben andere Lid-Staten dit niet gedaan?
2. In zijn verklaring aan de speciale landbouw-
commissie van het Lagerhuis wijst het Peak Park
Joint Planning Board (gemengd bestuur van het
Peak Park) erop dat, ofschoon de richtlijn land­
bouwactiviteiten wil aanmoedigen die met het
sociale beleid en het milieubeleid in overeenstem­
ming zijn, sommige Lid-Staten deze gelden gebrui­
ken om de produktiviteit in de landbouw te verbete­
ren. Is de Commissie het hiermee eens?
(') PB nr. L 128 van 19. 5. 1975, blz. 1. 3. Meent zij niet ook dat de krachtens deze richt­
lijn verstrekte middelen moeten worden gebruikt:
a) niet zozeer voor nieuwe bedrijfsinvesteringen als
wel om het onderhoud aan te moedigen;
b) voor steun aan kleine traditionele landbouwbe­
drijven ;
c) voor steun aan deeltijdse niet agrarische activi­
teiten zoals toerisme;
d) voor steun met het oog op natuurbehoud?
4. Is de Commissie het ermee eens dat bij de toe­
passing van de richtlijn van de specifieke behoeften
en mogelijkheden van de gebieden moet worden
uitgegaan en dat hierover met de bevolking overleg
moet plaatsvinden?
5.  (3) PB nr. L 94 van 28. 4. 1970, blz. 13. 4. 11. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 287/17
— toekenning van investeringssteun onder gunsti­
ger voorwaarden aan landbouwbedrijven met
ontwikkelingsmogelijkheden overeenkomstig
Richtlijn 72/159/EEG;
— toekenning van steun voor collectieve investerin­
gen ten behoeve van de groenvoederproduktie
en voor de verbetering en de uitrusting van geza­
menlijk geëxploiteerde gewone weiden en berg­
weiden;
— toekenning van nationale investeringssteun
onder gunstiger voorwaarden.
Het staat de Lid-Staten vrij slechts enkele van deze
maatregelen toe te passen en zij beschikken over
ruime mogelijkheden inzake keuze van aard, me­
thode en omvang van de steunverlening. Er zij op
gewezen dat Richtlijn 75/268/EEG niet mag wor­
den aangewend om alleen maar de landschapsver­
zorging te stimuleren, maar wel om de landbouw te
stimuleren en aldus tot de landschapsverzorging bij
te dragen. Dit doet geen afbreuk aan het feit dat de
Lid-Staten het recht hebben aanvullende steunrege­
lingen inzake landschapsverzorging in te stellen.
Gelet op het voorgaande geeft de Commissie op de
vraag van de geachte Parlementsleden het volgende
antwoord:
1. De Commissie wijst erop dat artikel 3 van Richt­
lijn 75/268/EEG betrekking heeft op de com­
munautaire lijst van de verschillende types berg-
streken en probleemgebieden. Artikel 3, lid 5,
betreft de indeling van door specifieke proble­
men gekenmerkte kleine streken, waar het hand­
haven van de landbouwactiviteit noodzakelijk is
voor de verzorging van het natuurlijke landschap
en zijn toeristische bestemming of voor de
bescherming van de kusten. De specifieke pro­
blemen moeten in hoofdzaak het gevolg zijn van
permanente natuurlijke omstandigheden waar­
door de landbouw wordt bemoeilijkt.
Kleine streken als bedoeld in artikel 3, lid 5, zijn
opgenomen in de communautaire lijst van pro­
bleemgebieden voor de Bondsrepubliek Duits­
land, Griekenland, Frankrijk, Italië, Luxemburg
en Nederland.
 De geachte Parlementsleden beweren terecht dat
krachtens artikel 10 van Richtlijn 75/268/EEG
de bij Richtlijn 72/159/EEG vastgestelde steun­
regeling eveneens kan gelden voor investeringen
op toeristisch of ambachtelijk gebied ten
behoeve van bedrijven met een ontwikkelings­
plan, die gelegen zijn in probleemgebieden waar
inkomsten uit niet-agrarische activiteiten moge­
lijk zijn. Deze steunregeling geldt in de meeste
Lid-Staten, maar door de landbouwers is er
slechts een beperkt gebruik van gemaakt.
2. De Commissie heeft geen kennis van de bespre­
kingen tussen de speciale landbouwcommissie
van het Lagerhuis (UK House of Commons
Select Committee on Agriculture) en het
gemengd bestuur van het Peak Park (Peak Park Joint Planning Board). Wel moet erop worden
gewezen dat een van de doelstellingen van arti­
kel 39 van het EEG-Verdrag betrekking heeft op
de toeneming van de produktiviteit van de land­
bouw. In plattelandsgebieden is de landbouw
van levensbelang voor de werkgelegenheid en
het inkomen van de plattelandsbevolking.
Bovendien is de landbouw van fundamenteel
belang voor het milieu.
3. Krachtens Richtlijn 75/268/EEG worden com­
penserende vergoedingen voor permanente
natuurlijke handicaps uitgekeerd aan bedrijfs-
hoofden die ten minste 3 ha cultuurgrond bebou­
wen en de verbintenis aangaan om gedurende
ten minste vijf jaar een landbouwactiviteit te
blijven uitoefenen.
 De steun in het kader van Richtlijn 72/159/EEG
wordt op selectieve basis verleend aan land­
bouwbedrijven die een bedrijfsontwikkelings-
plan indienen waaruit blijkt dat het bedrijf op
lange termijn leefbaar is. Na voltooiing van het
plan moet het bedrijf ten minste het vergelijk­
bare arbeidsinkomen opleveren voor de arbeids­
krachten op het bedrijf. Investeringen in het
kader van het bedrijfsontwikkelingsplan moeten
gericht zijn op de ontwikkeling en modernisering
van het bedrijf en moeten noodzakelijk zijn om
het vergelijkbare inkomen te bereiken. Investe­
ringen op toeristisch of ambachtelijk gebied
komen voor steun in aanmerking tot een investe­
ringsbedrag van ten hoogste 13 786 Ecu per
bedrijf.
Met betrekking tot de nationale investerings­
steun moeten de Lid-Staten de in artikel 12 van
Richtlijn 75/268/EEG vastgestelde maxima in
acht nemen maar verder staat het hun vrij steun
te verlenen aan kleinere bedrijven, voor zover
deze steun verenigbaar is met de artikelen 92 en
93 van het Verdrag. Richtlijn 75/268/EEG heeft
onder meer ten doel tot de landschapsverzorging
bij te dragen door de landbouw in stand te hou­
den ten einde de plattelandsbevolking te behou­
den en daardoor de plaatselijke infrastructuur en
diensten leefbaar te houden.
4. Bij de toepassing van Richtlijn 75/268/EEG in
probleemgebieden moet rekening worden gehou­
den met de bijzondere situatie en de speciale
ontwikkelingsbehoeften van iedere streek. Welke
methode daarbij wordt gevolgd moet door iedere
Lid-Staat zelf worden uitgemaakt. Individuele
ontwikkelingsplannen moeten uiteraard reke­
ning houden met de behoeften en doelstellingen
van de individuele landbouwers.
5. Richtlijn 75/268/EEG is door de Raad in 1980
aangepast bij Richtlijn 80/666/EEG (>); de
belangrijkste wijzigingen betreffen een verho­
ging van de communautaire financieringssteun
voor de armste gebieden van de Gemeenschap.
