None
10853/1/15  REV 1   ev
 DG G 2B   NL

Hierbij gaat voor de delegaties een nieuwe versie van document COM(2015) 353 final/2.
Bijlage: COM(2015) 353 final/2
 Raad van de
Europese Unie





Brussel , 23 januari  2018
(OR. en)


10853/1 /15
REV 1



CCG 14
ENV 480
ENER 278

Interinstitutioneel dossier:
2015/0155 (NLE)


VOORSTEL
van: de heer Jordi AYET PUIGARNAU, directeur,
namens de secretaris -genera al van de Europese Commissie
aan: de heer Jeppe TRANHOLM -MIKKELSEN,
secretaris -generaal van de Raad van de Europese Unie
Nr. Comdoc.:  COM(2015) 353 final/2
Betreft:  Voorstel voor een BESLUIT VAN DE RAAD betreffende het standpunt dat
de Europese Unie in de OESO -werkgroepen voor exportkredieten moet
innemen met betrekking tot wijzigingen van de OESO -regeling inzake door
de overheid gesteunde exportkredieten

NL   NL

 EUROPESE
COMMISSIE
Brussel, 20.7.2015
COM(2015) 353 final/2
2015/0155 (NLE)

Desensitised on 19.01.2018
Voorstel voor een
BESLUIT VAN DE RAAD
betreffende het standpunt dat de Europese Unie in de OESO -werkgroepen voor
exportkredieten moet innemen met betrekking tot wijzigingen van de OESO -regeling
inzake door de overheid gesteunde exportkredieten
NL 2  NL TOELICHTING
1. ACHTERGROND  VAN  HET  VOORSTEL
Sinds de jaren zeventig houdt de OESO zich bezig met exportkredieten, teneinde een kader te
creëren voor het ordelijke gebruik van door de overheid gesteunde exportkredieten en aldus op mondiaal niveau een gelijk speelveld en eerlijke concurrentie tussen exporteurs te
bevorderen. Het belangrijkste instrument ter ondersteuning van deze inspanningen om het
internationale handelsverkeer te reguleren is de OESO -regeling inzake door de overheid
gesteunde exportkredieten ("de regeling"), een gentlemen's agreement  tussen de Europese
Unie, de Verenigde Staten, Canada, Japan, Korea, Noorwegen, Zwitserland, Nieuw -Zeeland
en Australië.
 Deze regeling wordt regelmatig geactualiseerd in het licht van nieuwe technische en politieke
ontwikkelingen die exportkredieten in ve rschillende sectoren beïnvloeden. De regeling is
omgezet krachtens Verordening (EU) nr. 1233/2011 van het Europees Parlement en de Raad
en is bijgevolg juridisch bindend in de EU
1 2. Overeenkomstig artikel  2 van deze verordening
worden actualiseringen als de voorliggende door middel van gedelegeerde handelingen in de
EU-wetgeving opgenomen.
Momenteel wordt onderhandeld over een actualisering die tot doel heeft bij de deelnemers financiële regels inzake exportkredieten voor kolencentrales in te voeren. Deze financiële regels dienen klimaatvriendelijke export te bevorderen en zijn volledig in lijn met het EU -
beleid inzake klimaatverandering. De Raad van de OESO heeft tijdens zijn bijeenkomst in Parijs op 6 -7 mei 2014 de "ministeriële verklaring van de OESO inz ake klimaatverandering
2014" goedgekeurd. Een van de manieren om verder inspanningen te leveren voor de strijd tegen klimaatverandering die in deze verklaring wordt genoemd, is:
"- Verder bespreken hoe exportkredieten kunnen bijdragen tot onze gemeenschap pelijke
doelstelling om de klimaatverandering aan te pakken".
Er bestaan twee OESO -werkgroepen voor exportkredieten: 1. de " Coördinatiegroep
kredietverzekering en financieringskredieten ", die zich bezighoudt met de OESO -
aanbevelingen inzake de gemeenschapp elijke aanpak van zorgvuldigheid op milieu-  en
sociaal gebied, omkoperij, en duurzame kredietpraktijken in het kader van exportkredieten; 2.
 de "deelnemers aan de regeling inzake door de overheid gesteunde exportkredieten ", die
wijzigingen van de OESO -regeling bespreken. Het thema van exportkredieten en
klimaatverandering, en met name exportkredieten en kolencentrales, is intensief besproken. Na de 135e  vergadering van de Coördinatiegroep kredietverzekering en
financieringskredieten in juni 2014 heeft de voorzitter als onderdeel van de conclusies een "Plan van de voorzitter inzake exportkredieten en klimaatverandering " opgesteld dat tot doel
heeft " de werkgroepen voor exportkredieten op weg te helpen om een pakket maatregelen
goed te keuren die klimaatvriend elijke export en de beste beschikbare technologieën daarvoor
aanmoedigen en steunen. Dit plan kan in dit verband zowel stimulerings - als
ondersteuningsmaatregelen omvatten." Het plan was een belangrijk onderwerp tijdens de vergaderingen van de werkgroepen voor exportkredieten in 2014 en 2015. Het huidige voorstel voor een besluit betreft alleen wijzigingen van de OESO -regeling (waarover de

1 Verordening (EU) nr.  1233/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011
betreffende de toepassing van bepaalde richtsnoeren op he t gebied van door de overheid gesteunde
exportkredieten en tot intrekking van de Beschikkingen 2001/76/EG en 2001/77/EG van de Raad (PB
L 326 van 8.12.2011, blz.  45).
2 Eerdere versies van de OESO -regeling zijn in EU -wetgeving omgezet bij beschikkingen/besluiten van
de Raad.
 NL 3  NL "deelnemers" het eens zijn geworden), en geen wijzigingen van de "aanbeveling inzake
gemeenschappelijke benaderingen van milieu" (aangezien die aanbeveling volgens het EU -
recht niet juridisch bindend is en dus buiten het bereik van dit besluit valt). Nadat de OESO -
werkgroepen voor exportkredieten het plan grondig hadden besproken, werd op 7 april 2015 een " Herzien voorstel  van de voorzitter voor een overeenkomst inzake exportkredieten en
klimaatverandering" (zie het bij dit besluit gevoegde OESO -document
TAD/XCR(2015)1/PROV) voorgelegd aan de leden van de Coördinatiegroep kredietverzekering en financieringskredieten en aan de deelnemers aan de regeling inzake
door de overheid gesteunde exportkredieten, zodat zij de inhoud daarvan tijdens hun vergaderingen van 9- 12 juni 2015 konden bespreken.
De Europese Unie is een zeer actief lid van de OESO -werkgroepen voor exportkredieten en is
een deelnemer aan de regeling inzake door de overheid gesteunde exportkredieten sinds de totstandkoming ervan in de jaren zeventig. Tot op heden is deze regeling het belangrijkste pakket van internationale regels met betrekking tot exportkredieten. Ongeveer twee derde van de OESO -exportkredietverstrekkers maken deel uit van de Europese Unie.
De hierboven beschreven inspanningen van de OESO inzake exportkredieten zijn volledig in lijn met de beleidsprioriteiten van de EU. Het "Herziene voorstel van de  voorzitter" zal een
cruciale rol spelen bij de verdere besprekingen binnen de OESO en vormt de basis voor een eventuele wijziging van de OESO -regeling met betrekking tot kolencentrales. De komende
maanden zal de politieke druk toenemen om dit proces nog vóór de 21e  conferentie van de
partijen bij het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (Parijs, 30 november -12 december 2015) te voltooien.
 De OESO- werkgroepen voor exportkredieten zullen worden verzocht om tijdens een van hun
komende  bijeenkomsten (tijdens een speciale bijeenkomst in september 2015 of tijdens een
andere bijeenkomst in het najaar van 2015) wijzigingen van de OESO -regeling goed te
keuren. Daarom is het van cruciaal belang dat de Europese Unie op die bijeenkomsten een
standpunt kan innemen over het voorstel van de voorzitter en de door de voorzitter
voorgestelde wijzigingen van de OESO -regeling.
2. RECHTSGRONDSLAG,
 SUBSIDIARITEIT  EN EVENREDIGHEID
De OESO- regeling is een gentlemen's agreement tussen de EU en de acht ander e deelnemers
(Australië, Canada, Japan, Korea, Nieuw -Zeeland, Noorwegen, de Verenigde Staten en
Zwitserland). De regeling en de opeenvolgende wijzigingen daarvan worden uit hoofde van
de artikelen  1 en 2 van Verordening (EU) nr. 1233/2011 van het Europees Parlement en de
Raad in de EU -wetgeving opgenomen. Verordening (EU) nr. 1233/2011 bepaalt als volgt:
"De Commissie stelt overeenkomstig artikel  3 gedelegeerde handelingen vast om bijlage  II te
wijzigen naar aanleiding van wijzigingen in de richtsnoeren die  de deelnemers aan de regeling
overeenkomen". De regeling en de wijzigingen daarvan hebben dus rechtsgevolgen in de zin
van artikel  218, lid 9, VWEU3. Volgens hoofdstuk I heeft de regeling voornamelijk tot doel
een kader te creëren voor het ordelijke gebruik van door de overheid gesteunde exportkredieten en aldus op mondiaal niveau gelijke voorwaarden en eerlijke concurrentie tussen exporteurs te ontwikkelen; dus om het internationale handelsverkeer, met name het exportbeleid, te bevorderen en te reguleren in de zin van artikel  207 VWEU. Daarom is er een
op artikel  207 en artikel  218, lid 9, VWEU gebaseerd besluit van de Raad nodig om het
namens de Europese Unie in de OESO -werkgroepen voor exportkredieten in te nemen
standpunt te bepalen.
 3 Zie met name het arrest van het Hof van 7  oktober 2014 in zaak C -399/12, Bondsrepubliek Duitsland
tegen Raad van de Europese Unie (OIV), punt  63.
NL 4  NL Om formele redenen moet de tekst van de voorzitter wat de regeling betreft worden
omgevormd tot een aantal voorstellen voor wijzigingen van de regeling.
3. RESULTATEN  VAN  EVALUATIES  ACHTERAF,  RAADPLEGINGEN  VAN
BELANGHEBBENDEN  EN EFFECTBEOORDELINGEN
Er is geen effectbeoorde ling uitgevoerd met betrekking tot het huidige voorstel, aangezien de
voorgestelde wijzigingen het constante EU -beleid inzake exportkredieten voortzetten, die na
de wijzigingen van de regeling bij gedelegeerde handeling in de EU -wetgeving worden
opgenomen.
4. GEVOLGEN  VOOR  DE BEGROTING
De enige gevolgen voor de begroting zijn de administratieve uitgaven.
5. OVERIGE  ELEMENTEN
GEDETAILLEERDE UITLEG VAN DE SPECIFIEKE BEPALINGEN VAN HET VOORSTEL — SAMENVATTING VAN DE VOORGESTELDE
WIJZIGINGEN VAN DE OESO -REGELING EN AANBEVOLEN
STANDPUNT VAN DE EUROPESE UNIE
Het compromisvoorstel van de voorzitter geeft geen expliciet overzicht van de wijzigingen waar de tekst op aanstuurt. Niettemin kan het als volgt worden samengevat:
– Nieuwe kolencentrales in hooginkomenslanden komen alleen in aanmerking voor exportsteun als zij uitgerust zijn met operationele koolstofvastleggings - en
opslagtechnologieën (CCS- technologieën) (d.w.z. projecten die in aanmerking
komen voor financiering onder de huidige OESO -sectorovereenkomst inzake
exportkredieten voor projecten voor hernieuwbare energie, beperkings-  en/of
aanpassingsmaatregelen met het oog op de klimaatverandering, en water).
– Nieuwe kolencentrales met "subkritische technologie" (d.w.z. druk < 221 bar) in hooginkomenslanden komen ni et in aanmerking voor exportsteun.
 – Voor alle overige landen geldt het volgende:
voor nieuwe kolencentrales met "superkritische en betere technologie" (d.w.z. druk > 221 bar en stoomtemperatuur van 550°C) bedraagt de
maximumkrediettermijn 12  jaar,
nieuwe kolencentrales met subkritische technologie komen niet in aanmerking
voor exportsteun tenzij deze centrales over operationele koolstofvastleggings-
en opslagtechnologieën beschikken of om andere redenen onder de bestaande sectorovereenkomst inzake klimaatverandering vallen,
in het geval van kleine projecten (met een geïnstalleerde capaciteit van maximum 300  MWp) komen nieuwe kolencentrales toch in aanmerking voor
exportsteun, zelfs als zij met subkritische technologie zijn uitgerust; de maximumkrediettermij n bedraagt in deze gevallen 10 jaar.
– Voor bestaande, al dan niet geretrofitte en gemoderniseerde, kolencentrales gelden de standaardfinancieringsvoorwaarden van de regeling (maximumkrediettermijn van
NL 5  NL vijf — in sommige gevallen acht en een half —  jaar voor hooginkomenslanden van
de OESO en tien jaar voor alle overige landen).
– Na een implementatieperiode van twee jaar is er een grondige herziening van de
nieuwe bepalingen inzake exportkredieten en klimaatverandering gepland om te evalueren in welke mate de d oelstellingen zijn bereikt, of er wijzigingen nodig zijn
om de doelstellingen beter te bereiken, en of er nieuwe doelstellingen moeten worden geformuleerd.
De Commissie beschouwt het "Herziene voorstel van de voorzitter" in principe als een evenwichtig pa kket en beveelt aan dat de EU meewerkt aan het bereiken van een compromis
tussen de OESO -deelnemers op basis van dit voorstel. Voor zover mogelijk moet de EU
ernaar streven om het voorstel kracht bij te zetten op basis van de hieronder opgesomde aanbevelin gen. Indien dit niet mogelijk blijkt, dient een compromis op basis van de
hoofdlijnen van het "Herziene voorstel van de voorzitter" te worden gesteund.
 Aanbevolen standpunt met betrekking tot specifieke punten:
Voorstel dat nieuwe kolencentrales in hoogink omenslanden alleen in aanmerking komen
voor exportsteun als zij uitgerust zijn met operationele koolstofvastleggings-  en
opslagtechnologieën  (d.w.z. projecten die in aanmerking komen voor financiering onder de
huidige OESO -sectorovereenkomst inzake exportkredieten voor projecten voor hernieuwbare
energie, beperkings - en/of aanpassingsmaatregelen met het oog op de klimaatverandering, en
water) en voorstel dat nieuwe kolencentrales met subkritische technologie in
hooginkomenslanden niet in aanmerking komen voor exportsteun.
 Aanbevolen standpunt
Hoewel deze twee maatregelen de mogelijkheid voor exportsteun voor kolencentrales al
aanzienlijk zouden beperken (uitgaand van de definitie van de Wereldbank van een "hooginkomensland" als een land met een bruto nation aal inkomen (bni) per hoofd van de
bevolking van 12 746 USD zou deze maatregel al 75  landen betreffen), moet de EU streven
naar een krachtiger totaaleffect, dat de voorgestelde maatregel waarschijnlijk zal hebben, door een differentiatie volgens de gebruik te technologieën in te voeren en het geografische
toepassingsgebied te verruimen: 1. Het lijkt inderdaad gepast te bepalen dat exportsteun alleen kan worden toegekend aan nieuwe centrales met superkritische technologie (druk boven 221 bar, stoomtemperatuur  550°C) die uitgerust zijn met operationele koolstofvastleggings -
en opslagtechnologieën (CCS). De maximumkrediettermijn moet in overeenstemming met de bepalingen van de sectorovereenkomst inzake klimaatverandering worden vastgesteld op 18 jaar. Voor ultra superkritische centrales (druk hoger dan 221 bar, stoomtemperatuur
minimaal rond 600°C) zou het logisch zijn om exportkredieten toe te laten als zij CCS -klaar
zijn. De maximumkrediettermijn moet op tien jaar worden vastgesteld. 2. Voorgesteld wordt deze maatregelen uit te breiden naar "middeninkomenslanden". Volgens de definitie van de Wereldbank zijn middeninkomenslanden landen met een bruto nationaal inkomen van 1 045 tot 12 745 USD. Dan komt het aantal neer op 180 landen (met inbegrip van alle 28 EU -
lidstaten, alle OESO -leden, evenals Brazilië, China, India, Indonesië, de Russische Federatie,
Vietnam, Zuid- Afrika en verschillende landen van de Balkan, het Middellandse Zeegebied,
het Midden -Oosten, Azië en Latijns- Amerika).
 Sommige middeninkomenslanden (vooral India, Indonesië, Vietnam, Zuid- Afrika en Turkije)
waren het voorbije decennium de belangrijkste begunstigden van exportsteun voor nieuwe kolencentrales; bovendien zijn er aanwijzingen en aankondigingen dat er de komende jaren in India, Indonesië en V ietnam grote kolencentrales zullen worden bijgebouwd. Nochtans zijn
hoog-  of middeninkomenslanden al in een positie die hen in staat stelt om het aandeel van
NL 6  NL kolen in hun energievoorziening te verminderen door klimaatvriendelijkere alternatieve
technologie ën toegankelijker te maken; daarom wordt de voortzetting van officiële
exportsteun aan koolstofintensieve energieproductie in deze landen gezien als een element dat de overgang naar een koolstofarme energievoorziening afremt doordat daardoor eventueel door de private sector gefinancierde alternatieven en klimaatvriendelijkere alternatieve
technologieën worden verdreven. De voorgestelde maatregelen zouden de wereld een duidelijk politiek signaal geven dat de EU en de andere acht deelnemers aan de OESO -
regeli ng geen exportsteun meer kunnen toekennen aan projecten die de
koolstofafhankelijkheid in stand houden en de doelstelling in gevaar brengen om tegen 2020 de toename van broeikasgasemissies in te dammen en tegen 2050 die emissies met 60  % ten
opzichte van 2010 terug te brengen. In het geval van laaginkomenslanden — en onder
voorbehoud van het hierna aanbevolen standpunt — kan het zijn dat hun energiebehoeften in
combinatie met hun macro- economische situatie en de beperkte beschikbaarheid van
vergelijkbare al ternatieve opties inzake gas en/of hernieuwbare energiebronnen het toekennen
van exportsteun aan nieuwe kolencentrales rechtvaardigen, temeer omdat laaginkomenslanden momenteel maar beperkt bijdragen tot de wereldwijde uitstoot.
 Rekening houdend met het fe it dat de commerciële levensvatbaarheid van CCS -technologie
nog niet volledig is aangetoond en deze op basis van de relevante EU -wetgeving zoals de
richtlijn CO
2-afvang en -opslag ("CCS -richtlijn") en de richtlijn inzake industriële emissies
("RIE -richtlijn") niet verplicht is, zouden ultrasuperkritische kolencentrales niet moeten
worden verplicht om uitgerust te zijn met operationele koolstofvastleggings - en
opslagtechnologieën, maar wel om CCS -klaar te zijn. Wat een CCS -klare kolencentrale
inhoudt, wordt omschreven in artikel  33 van de CCS -richtlijn en in artikel 36 van de RIE -
richtlijn4 als een centrale die aan de volgende voorwaarden voldoet: i) er zijn geschikte
opslaglocaties beschikbaar, ii) vervoersfaciliteiten zijn technisch en economisch haalbaar, iii)
het is technisch en economisch haalbaar om de installatie achteraf aan kooldioxideafvang aan
te passen, en iv) er is geschikte ruimte op het terrein van de installatie vrijgemaakt om
kooldioxide af te vangen en te comprimeren.
Voorstel om in alle overige landen voor nieuwe kolencentrales met "superkritische en
betere technologie" (d.w.z. druk > 221 bar en stoomtemperatuur van 550°C) de maximumkrediettermijn op 12  jaar vast te stellen
Aanbevolen standpunt
Het voorstel is een stap in de goede richting, omdat het uitgaat van een differentiatie van de financieringsvoorwaarden naargelang de gebruikte soort technologie. De EU moet deze algemene benadering steunen en proberen om deze in twee opzichten nog te verbeteren: 1. Er is nog meer differentiatie nodig met een verder onderscheid tussen verschillende soorten technologie; 2. De Commissie vindt dat de maximumkrediettermijnen voor kolencentrales korter moeten zijn dan voor minder vervuilende centrales zoals gascentrales (momenteel is de maximumkrediettermijn  voor alle niet -nucleaire centrales al vastgesteld op 12  jaar).
 Daarom wordt aanbevolen om voor alle landen die volgens de definities van de Wereldbank niet aan de criteria van hoog-  of middeninkomenslanden voldoen de maximumkrediettermijn
voor nieuwe kole ncentrales met superkritische technologie (druk boven 221 bar,
stoomtemperatuur 550°C) op 8 jaar vast te stellen. Voor nieuwe centrales met ultrasuperkritische technologie (druk boven 221 bar, stoomtemperatuur ongeveer 600°C en hoger) wordt de maximumkredi ettermijn op 10 jaar vastgesteld.
4 PB L  140 van 5.6.2009 en PB L  334 van 17.12.2010.
NL 7  NL Voorstel om in alle overige landen nieuwe kolencentrales met subkritische technologie
(d.w.z. druk lager dan 221 bar) niet in aanmerking te laten komen voor exportsteun tenzij deze centrales over operationele koolstofvastl eggings - en opslagtechnologieën beschikken
of om andere redenen onder de bestaande sectorovereenkomst inzake klimaatverandering vallen
Aanbevolen standpunt
Indien de reikwijdte van "alle overige landen" wordt geherdefinieerd zoals hierboven uiteengezet, d ient de EU een resultaat op basis van dit voorstel te steunen.
Voorstel om in alle overige landen voor kleine projecten (met een geïnstalleerde capaciteit van maximum 300 MWp) nieuwe kolencentrales toch in aanmerking te laten komen voor exportsteun, zelfs als zij met subkritische technologie zijn uitgerust, waarbij de maximumkrediettermijn in deze gevallen op 10  jaar wordt vastgesteld
Aanbevolen standpunt
Voor nieuwe kolencentrales met subkritische technologie en met een energiecapaciteit van maximaal 300  MWe moet de maximumkrediettermijn bij wijze van uitzondering op 8 jaar
worden vastgesteld.
 Hoewel uit cijfers uit het verleden blijkt dat er tot nu toe geen enkele exportsteun voor kolen naar laaginkomenslanden is gegaan, kan het zijn dat de energiebehoef ten van die landen in
combinatie met hun macro- economische situatie en de beperkte beschikbaarheid van
vergelijkbare alternatieve opties inzake gas en/of hernieuwbare energiebronnen het toekennen van exportsteun aan nieuwe kolencentrales rechtvaardigen, zolang koolstofarme alternatieven volledig worden geëvalueerd. In dergelijke gevallen zou de rationalisering van subsidies voor exportkrediet de eerste stap kunnen zijn die op korte termijn dient te worden overwogen. Deze kredieten zouden onder andere kunnen worden gerationaliseerd door middel van een
differentiatie van de subsidievoorwaarden, d.w.z. een differentiatie van de krediettermijn, afhankelijk van de koolstofintensiviteit van de belangrijkste technologieën voor de fossiele
brandstoffen. Aangezien er  ook volgens de publicaties 2013 World Energy Outlook Special
Report Redrawing the Energy and Climate Map en  2012 Technology Roadmap for High-
efficiency Low -emissions Coal -fired Power Generation van het Internationaal
Energieagentschap geen nieuwe eenheden  van kolencentrales met subkritische technologieën
of met een energiecapaciteit van maximum 300  MWe meer gebouwd zouden mogen worden,
is het gerechtvaardigd om exportkredieten voor dit soort centrales niet langer te subsidiëren.
Niettemin kunnen er in laaginkomenslanden situaties zijn waarin een kleine kolencentrale met een energiecapaciteit van maximaal 300  MWe de enige levensvatbare optie blijkt te zijn voor
elektriciteitsproductie. In deze uitzonderlijke gevallen zou het mogelijk moeten zijn om exportste un toe te kennen.
Bijkomende aanbevolen standpunten inzake nieuwe met fossiele brandstoffen gestookte
centrales :
• Voor nieuwe centrales die geen kolen - of kerncentrale zijn dient de
maximumkrediettermijn 12 jaar te blijven.
 • Onder voorbehoud van de hierboven genoemde voorwaarden mag exportsteun voor
nieuwe met fossiele brandstoffen gestookte centrales (zowel kolen - als andere
centrales) alleen worden overwogen als de mogelijkheid om vergelijkbare minder
koolstofintensieve alte rnatieven te gebruiken wordt geëvalueerd en een verslag
daarvan bij de aanvraag voor een exportkredietverbintenis is gevoegd. De exportkredietinstellingen dienen hiervoor een gemeenschappelijke evaluatiemethode
NL 8  NL ter beschikking van de aanvragers te stellen.  Als er alternatieve opties zijn die
technisch haalbaar zijn en slechts lichtjes duurder, moeten voorafgaand aan de
aanvraag voor een exportkredietverbintenis overeenkomstige financiële oplossingen worden onderzocht. Bovendien kan deze exportsteun alleen w orden toegekend als
het project in kwestie verenigbaar is met het nationale beleid en de nationale strategie voor het tegengaan van de klimaatverandering.
Voorstel dat voor bestaande, al dan niet geretrofitte en gemoderniseerde, kolencentrales de standaardfinancieringsvoorwaarden van de regeling gelden
Aanbevolen standpunt
De EU dient in te stemmen met de toepassing van de standaardfinancieringsvoorwaarden van de regeling voor de toekenning van exportsteun aan bestaande, al dan niet geretrofitte en gemoderniseerde, kolencentrales, op voorwaarde dat de efficiëntie van de kolencentrale in kwestie zal toenemen tot een minimaal niveau van 38 % (LHV, netto) gebaseerd op
stoomparameters van 165 bar en 540°C/540°C herverhitting. Projecten met een CCS -retrof it
komen in aanmerking voor financiering onder de OESO -sectorovereenkomst inzake
exportkredieten voor projecten voor hernieuwbare energie, beperkings - en/of
aanpassingsmaatregelen met het oog op de klimaatverandering, en water.
Motivering: Het mitigatiepotentieel van de bestaande kolencentrales overal ter wereld is hoog.
Investeringen die gebruikmaken van dat mitigatiepotentieel kunnen een alternatief zijn voor nieuwe kolencentrales die misschien wel even efficiënt zijn, maar de koolstofafhankelijkheid verlengen; daarom is het aanvaardbaar zulke investeringen te steunen zolang de
minimumnormen inzake efficiëntie worden gehaald.
 Voorstel voor een grondige herziening na twee jaar
Aanbevolen standpunt
Voor de Europese Unie is het altijd een belangrijke doelste lling geweest om een krachtige
herzieningsclausule in te voeren, aangezien het daardoor mogelijk wordt al in de nabije
toekomst op een dynamische manier het nieuwe pakket regels aan te passen aan de verdere
ontwikkelingen inzake klimaatbeleid. Het standpunt dat de voorkeur van de EU wegdraagt, is dat voorafgaand aan deze herziening de OESO en het Internationaal Energieagentschap een analytische studie van de impact van exportkredieten op de klimaatverandering moeten uitvoeren.
NL 9  NL 2015/0155 (NLE)
Voorstel voor een
BESLUIT VAN DE RAAD
betreffende het standpunt dat de Europese Unie in de OESO -werkgroepen voor
exportkredieten moet innemen met betrekking tot wijzigingen van de OESO- regeling
inzake door de overheid gesteunde exportkredieten
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel  207,
in samenhang met artikel  218, lid 9,
Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
Overwegende hetgeen volgt:
(1) Een internationaal kader voor het ordelijke gebruik van exportkredieten is van
wezenlijk belang om op mondiaal niveau een gelijk speelveld te creëren en de
internationale handel te bevorderen. Een dergelijk kader moet regelmatig geactual iseerd worden om rekening te houden met technologische en maatschappelijke
ontwikkelingen en behoeften; de actualisering van dit jaar met betrekking tot kolencentrales is ingegeven door de strijd tegen klimaatverandering.
(2) De Raad van de Organisatie voo r Economische Samenwerking en Ontwikkeling
(OESO) heeft zich in zijn ministeriële verklaring inzake klimaatverandering van 6 -
7 mei 2014 ertoe verbonden om verder te bespreken hoe exportkredieten kunnen
bijdragen tot de gemeenschappelijke doelstelling om de  klimaatverandering aan te
pakken.
 (3) In 2014 en 2015 hebben de OESO -werkgroepen voor exportkredieten (de
"Coördinatiegroep kredietverzekering en financieringskredieten " en de " deelnemers
aan de regeling inzake door de overheid gesteunde exportkredieten ") uitvoerige
besprekingen gevoerd over exportkredieten en klimaatverandering. Een "Herzien
voorstel van de voorzitter voor een overeenkomst inzake exportkredieten en
klimaatverandering" is op 7 april 2015 voorgelegd aan de leden van de werkgroepen voor exportkredieten met het oog op het bereiken van een compromis.
(4) De regels waarover een overeenkomst dient te worden bereikt moeten ten uitvoer worden gebracht via wijzigingen van de OESO -regeling inzake door de overheid
gesteunde exportkredieten ("de regeli ng"). Naar verwachting zullen deze wijzigingen
nog vóór de 21e  Conferentie van de Partijen bij het VN -Raamverdrag inzake
klimaatverandering worden goedgekeurd.
(5) De wijzigingen van de regeling hebben rechtsgevolgen in de Unie uit hoofde van artikel  2 van Verordening (EU) nr. 1233/2011 van het Europees Parlement en de
Raad
5 waarin staat dat "[d]e Commissie [...] overeenkomstig artikel  3 gedelegeerde

5 Verordening (EU) nr. 1233/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2011
betreffende de toepassing van bepaalde richtsnoeren op het gebied van door de overheid gesteunde
exportkredieten en tot intrekking van de Beschikkingen 2001/76/EG en 2001/77/EG van de  Raad (PB
L 326 van 8.12.2011, blz.  45).
NL 10  NL handelingen vast[stelt] om bijlage II te wijzigen naar aanleiding van wijzigingen in de
richtsnoeren die de deelnemers aan de regeling overeenkomen".
(6) Bijgevolg is het zaak te bepalen welk standpunt de Europese Unie moet innemen in de werkgroepen voor exportkredieten met betrekking tot de wijzigingen van de OESO.
 (7) Het OESO- voorstel kan ook betrekking hebbe n op het concept van de beste
beschikbare technieken; de uiteindelijke wijzigingen van de regeling moeten de bestaande EU -wetgeving onverlet laten, met name het referentiedocument voor de
beste beschikbare technieken voor grote stookinstallaties (LCP BREF)  in het kader
van de richtlijn inzake industriële emissies (RIE).
(8) Om de doeltreffendheid van de in dit besluit vastgestelde maatregelen te garanderen, dient het besluit onmiddellijk in werking te treden,
HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
Artikel  1
De Europese Unie dient in de OESO -werkgroepen voor exportkredieten het standpunt in te
nemen dat zij een op de grondlijnen van het herziene voorstel van de voorzitter voor een overeenkomst inzake exportkredieten en klimaatverandering gebaseerd compromis  voor
wijziging van de OESO -regeling inzake door de overheid gesteunde exportkredieten met
betrekking tot exportkredietsteun aan kolencentrales steunt en goedkeurt. Voor zover mogelijk moet de Unie ernaar streven om het voorstel kracht bij te zetten op bas is van de
volgende punten:
a. Exportkredietsteun aan nieuwe kolencentrales in hoog-  en
middeninkomenslanden (volgens de definitie van de Wereldbank) kan alleen worden toegekend aan:
i) centrales voorzien van superkritische technologie (gedefinieerd als centrales met als operationele parameters van de stoomcyclus: druk hoger
dan 221 bar en temperatuur van ongeveer 550°C) met operationele
koolstofvastlegging en - opslag (deze projecten komen in aanmerking
voor financiering onder de huidige OESO -sectorovereen komst inzake
exportkredieten voor projecten voor hernieuwbare energie, beperkings -
en/of aanpassingsmaatregelen met het oog op de klimaatverandering, en
water), en
ii) ultrasuperkritische centrales (gedefinieerd als centrales met als operationele parameter s van de stoomcyclus: druk hoger dan 221 bar en
temperatuur van minimaal 600°C) die CCS -klaar zijn. Voor deze
centrales bedraagt de maximumkrediettermijn tien jaar.
 In deze landen mag geen exportkredietsteun worden toegekend aan nieuwe kolencentrales met subkritische technologie (gedefinieerd als centrales met een druk die lager dan 221 bar is).
b) Voor exportkredietsteun aan nieuwe kolencentrales in alle overige landen (laaginkomenslanden zoals gedefinieerd door de Wereldbank) moet de maximumkrediettermijn  voor kolencentrales met superkritische technologie
acht jaar bedragen. Voor ultrasuperkritische centrales moet de maximumkrediettermijn tien jaar bedragen.
NL 11  NL c) In laaginkomenslanden (zoals gedefinieerd door de Wereldbank) mag geen
exportkredietsteun worde n toegekend aan nieuwe kolencentrales met
subkritische technologie, tenzij:
i) deze centrales over operationele koolstofvastleggings-  en
opslagtechnologieën beschikken of om andere redenen onder de
bestaande sectorovereenkomst inzake exportsteunkredieten en klimaatverandering vallen, of
ii) het bij wijze van uitzondering eenheden van centrales met een energiecapaciteit van maximaal 300  MWe betreft (voor zulke kleine
centrales moet de maximumkrediettermijn op acht jaar worden vastgesteld).
d) Voor nieuwe ce ntrales die geen kolen-  of kerncentrale zijn, dient de
maximumkrediettermijn 12 jaar te blijven.
e) Onder voorbehoud van de in de punten a) tot en met  d) genoemde voorwaarden
mag exportkredietsteun voor nieuwe met fossiele brandstoffen gestookte centrales (zowel kolen - als andere centrales) alleen worden overwogen als de
mogelijkheid om vergelijkbare minder koolstofintensieve alternatieven te gebruiken wordt geëvalueerd en een verslag daarvan bij de aanvraag voor een exportkredietverbintenis wordt gevoegd. Bovendien kan deze exportkredietsteun alleen worden toegekend als het project in kwestie verenigbaar is met het nationale beleid en de nationale strategie voor het
tegengaan van de klimaatverandering.
 f) Voor de toekenning van exportkredietsteun aan alle bestaande, al dan niet geretrofitte en gemoderniseerde, kolencentrales moet de standaardmaximumkrediettermijn in de zin van artikel 12 van de OESO -
regeling (vijf of acht en een half jaar voor OESO -landen met een hoog
inkomen, tien jaar voor alle overige landen) worden toegepast en toegekend op voorwaarde dat de efficiëntie van de kolencentrale in kwestie zal toenemen tot een minimaal niveau van 38 % (LHV, netto), gebaseerd op stoomparameters van 165 bar en 540°C/540°C herverhitting.
g) De exportkrediettransacties voor kolencentrales moeten op een gepaste manier worden gemonitord en gerapporteerd met een herziening na de eerste implementatieperiode van  twee jaar. Met het oog op een optimale voorbereiding van deze herziening dient er een analytische studie va n de
impact van exportkredieten op de klimaatverandering te worden uitgevoerd.
De vertegenwoordigers van de Unie in de OESO -werkgroepen van exportkredieten kunnen
een wijziging van de OESO -regeling inzake door de overheid gesteunde exportkredieten op
basis van de grondlijnen van het herziene voorstel van de voorzitter, met inbegrip van
wijzigingen met betrekking tot specifieke punten die de grondlijnen niet veranderen, en/of de hierboven genoemde elementen, zonder nader besluit van de Raad goedkeuren.
NL 12  NL Artik el 2
Dit besluit is gericht tot de Europese Commissie.
Gedaan te Brussel,
 Voor de Raad
 De voorzitter.
