Weekblad van het regt; verzameling van regtszaken, bouwstoffen voor wetgeving, mengelwerk, jrg 37, 1875, no. 3837, 29-04-1875 
dat' dus als eischer iu het geding is opgetreden de officier van justitie en niet de Regering als vertegenwoordigende den lande, en Cruit'volgt, dat het eindvonnis, waarvan appel ook tusschen geen andere paftijen kon worden gewezen dau tusschen den officier van institie en de opgekomen reclamanten ; O. ' dat alzoo in dezen stand der zaak zal dienen te worden onderzocht, of de vordering tegen de Regering v.m et. " 'e a s veiteUnwoordigende den lande, in appel gedaan ontvankelijk is; O. dat deze vraag ontkennend moet worden beantwoord, daar toch, al lui It het opschrift van dat vonnis dat het .s gewezen tusschen den officier van justitie rntione officu voor en namens het Gouvernement van Ned. Indië als vertegenwoordigende den lande, en de reclamanten, e„ al heeft dc officier van justitie zijne latere schrifturen in het geding gediend ratione officu. voor en namens diezelfde regtspersoon, echter in de werkelijkheid de Regering van Ned. Indië niet mag geacht worden als eischeresse in het geding te zijn opgetreden, daar toch bij den regtsingang de litigerende partijen worden aangewezen , en het opschrift van een vonnis of van eenig gediend schriftuur den inhoud dier stukken met verandert; dat het vonnis, waarvan appel, wat zijn inhoud aangaat, dan ook niet de blijken draagt, dat men tusschen andere personen heeft regt gedaan dan tusschen den officier van justitie ratione officii, en hen , die bij de verleende autorisatie tot dagvaarding bij edietale citatie ziin aangewezen, en dit luce clarius blijkt niet alleen uit de in het vonnis geposeerde daadzaken en uit het dispositief, waarbij aan den eischer en impetrant ratione officii zijn door hem gedienden eisch en 1 j genomen conclusie zijn sreadiudiceerd , maar tevens uit de ten nm j cesse bij de stukken gefurneerde notulen der gehouden teregtzittingen. ? houdende, dat gecompareerd is de officier van justitie ratione officii en dat door hem ambtshalve, en niet namens de Regering van Ned. Indië als vertegenwoordigende den lande, de dingtalen zijn gehouden; 0.y dat derhalve het appel , aanhangig gemaakt zijnde tusschen andere Dartiien dan die. REGTERLIJKE ORGANISATIE. (Uit de Arnhemsche Courant.) Te regt wordt bij het publiek geklaagd over de weinige voortvarendheid door de Tweede Kamer aan deu dag gelegd bij de behandeling der drie ontwerpen van wet, door den Minister van Justitie aangeboden tot intrekking der wet van 29 Mei 1849 (Stbl. n0. 21) tot wijziging van art. 84 der wet op de regterlijke organisatie en' het beleid der justitie en van den staat, gevoegd bij art. 110 dier wet en tot opheffing van de provinciale hoven en instelling van nieuwe geregtshoven. Deze ontwerpen zijn ingezonden 1 Maart; de Tweede Kamer is op recès uiteengegaan den 19den Maart; wij zijn thans in de laatste helft van April, eu nog verneemt men niets van een Voorloopig Verslag. Het publiek wacht op de Kamer en niemand begrijpt waar de Kamer op wacht. De vertiaging in de behandeling dezer ontwerpen is des te meer in het oogloopend omdat, op welk standpunt men zich stelle, of men de voorgestelde wijzigingen goed- of afkeure, lange bedenkingen en overwegingen hier noodeloos zijn. Het onderwerp is overbekend; wat voor en wat tegen te zeggen is, is reeds dikwijls gezegd en een afgezaagd thema geworden. Een beknopt overzigt van de motiven pro en contra is voor beide partijen voldoende; zij boezemen uan het publiek geen belang meer in, dat ongeduldig op de conclusie wacht en gaarne eindelijk uitgemaakt zag, of de Kamer werkelijk iets voor de reorganisatie van ons regtswezen doen wil, of dat zij ook nu weder alleen weet te besluiten dat zij deze reorganisatie niet, maar eene andere — eene onbekende ^-reorganisatie wil. De punton van het dispuut zijn gemakkelijk op te geven : 1. of men eene volledige reorganisatie moet hebben of eene partiële ; 2. of men moet beginnen van boven af of van beneden • 3. of men niet hoven, regtbanken en kantongeregten te gelvk moet reorganiseren; 4. of vijf hoven niet veel te veel zijn ; 5. of vijf hoven niet veel te weinig zijn; 6. of men de hoven, welke de Regering wil afschaffen, niet moet behouden ; 7. of men de hoven , welke de Regering wil behouden, niet moet afschaffen ; 8. of men niet beter doet al de hoven te behouden : 9. of men niet beter doet al de hoven af te schaffen; 10. of de vijf nieuwe hoven niet al te overkropt met werk zouden zijn ; 11. of de vijf nieuwe hoven niet al te veel leêgen tijd zouden hebben \ 12. of de traktementen der nieuwe leden van de nieuwe hoven niet veel te hoog zijn gesteld ; 13. of de traktementen der nieuwe leden van de nieuwe hoven niet veel te laag zijn gesteld. Ziedaar reeds terstond 13 haakjes om de nieuwe reorganisatie aan op te hangen eu kapot te maken. Met een weinig goeden wil en wanneer de elkander tegensprekende opposanten zich op grond der elkander omverwerpende motieven in e'én afkeurend votum vereenigen, is er overvloedige gelegenheid om ook dit ontwerp, gelijk tallooze voorgangers en nog een dozijn ontwerpen in het verschiet, dood te maken. Eene oppositie als deze — en het staat te vreezen dat het de oppositie der Kamer zijn zal — is eene oppositie van voorwendsels eu exceptien , vooruitgeschoven om te bedekken dat de Kamer hare medewerking niet wil verleenen. Of wat is, na de ondervindingen der jongste twintig jaren , het opwerpen der quaestie, of volledige reorganisatie niet veel verkieslijker is dan eene partiële reorganisatie, anders dan een voorwendsel ? Zoo iets duidelijk gebleken is, dan is het wol dit, dat met de Tweede Kamer eene volledige reorganisatie tot stand te brengen oen onbegonnen werk en eene onmogelijkheid is. Het bceldgieten in eens is eene kunst welke de Kamer niet verstaat. Een arm afzonderlijk, een been afzonderlijk, het hoofd afzonderlijk, een hand en een voet afzonderlijk, een romp in gedeelten en daarna de verschillende ledematen zoo goed doenlijk aaneengepast, bevestigd en wat afgevijld zoodat zij sluiten, ziedaar de kunst van wetgeven zoo als zij door onze Tweede Kamer wordt in practijk gebragt. Wij schrikken daarom steeds voor de stoute eischen in Voorloopige Verslagen om iets dat van éénigen omvang is in zijn geheel en in eens te regelen. Het is zooveel gezegd als: stel ons iets voor, waarvan niets te regt komt. Deze geheele, algemeene en ineensche regelingen zijn de utopiën en idoalen der Tweede Kamer, onbereikbaarheden in het werkelijke parlementaire leven. Dit voorwendsel afgewezen zijnde komt men met de exceptiën : ra» boven of van beneden? of vereenvoudiging van alle regtspraken te qelijkl De 'quaestie van boven of van beneden dunkt ons even praktisch als de quaestie aan welk uiteinde van het brood men het zal aansnijden. Wat doet het af f om het brood is het te doen , niet om het aansnijden. Voor den eisch der vereenvoudiging van alle regtspraken —■ de regtcpraak der hoven, regtbanken en kantongeregten — te gelijk, beware ons de Hemel. Hier ligt een adder in het gras. Reeds nu beginnen de provinciale kleingeestigheden, jaloerschheden en egoïsmen zich luide te doen gelden ; vermeerder ze met de arrondissaments-, de kantonnale, de stedelijke en dorpelijke kleingeestigheden enz., en gij organiseert eene kracht van tegenstand waar Minister en Kamer pro en contra is voor beide partijen voldoende; zij boezemen uan het ■ niet tegen zullen bestand wezen. Niet alleen voor het land is zulk een doortastende maatregel veel te radikaal, maar voor de Tweede Kamer evenzeer. Welk narenbergsch kiezer zou ooit weder zijne stem geven aan mijnheer ***, die door zijn votum Narenberg van zijne regtbank of zijn kantongeregt heeft helpen berooven? Is het vreemd, dat mijnheer * * * er voor terugdeinst zijn Narenbergschen kiezers met zulk een votum als antecedent onder de oogen te komen, den vloek zijner impopulariteit te trotseren en den druk hunner ongenade te torsehen ? Geheele vereenvoudiging ineens is een logische eisch, maar het is voor de reorganisatie doodelijke logica. De hervorming zou al te doeltreffend wezen; en om dit al te doeltreffend te ontgaan, zal men verkiezen niets te hervormen, alles te behouden wat is en zoo als het is. Narenberg en al de verdere rotten boroughs onzer regtspleging zijn dan gered, bestendigd en vereeuwigd. Niet minder is het debat te duchten over de vragen, of vijf hoven niet te veel of niet te wJnig is, of behoud of afschaffing van alle hoven niet verkieselijker is, en of, als men het stelsel der vijf hoven aanneemt , die hoven niet in andere hoofdplaatsen behooren gevestigd te worden? Het is zeer wel mogelijk dat het doen vervallen van alle hoven het verkieselijkst ware, en dat, indien men hoven behouden wil, drie, of hoogstens vier hoven volkomen voldoende zouden wezen. Maar de eerste quaestie is op dit oogenblik niet aan de orde, omdat het stelsel dat de Regering voorstaat, en dat nu het eenig mogelijk stelsel geworden is, inkrimping en vereenvoudiging is van het thans geldend systeem van regtspraak, namelijk een Hooge Raad, geregtshoven, arrondissements-regtbanken en kantongeregten. De Kamer heeft steeds getoond geen ander stelsel te willen, ten minste geen ander stelsel te kunnen tot stand brengen. Zij verschoone nu ook het land van lange, onvruchtbare beschouwingen over een ander beginsel en een beter systeem van regtspraak dat toch nooit tot uitvoering komt. De quaestie der drie of vier — in plaats van vijf — hoven is van ondergeschikt belang en kan des noods door een amendement ter vermindering van 5 tot 3 of 4 uitgemaakt worden. Zal de Kamer zich weten te verheffen boven de ellendige lokaliteitsquaestiën waar het hof zetelen zal ? in Leevwarden ? of in Groningen of Assen? in Arnhem of in Zwolle? in Amsterdam of in Utrecht? in 's Gravenhage of in Rotterdam? enz. Van het gemeentelijk standpunt gezien en geredeneerd heeft elke gemeente die ophoudt de residentie van een hof te zijn reden van beklag; het weggaan van het hof is natuurlijk verlies en schade voor de gemeente in het algemeen en voor vele gemeentenaren in het bijzonder, maar dit motief mag bij de Regering en de Kamers niet wegen. Het Hof met zijn aanhang is niet ten dienste en nutte der gemeente ingesteld, maar voor bet algemeen belang der regtspraak, en zoodra het blijkt dat door een kleiner personeel hooger bezoldigd en met meer werk te doen eene betere regtspraak aan de regtzoekenden verzekerd wordt, moet dit alle klagten, bezwaren , grieven en protesten van praktizijns die met het verlies van cliënten bedreigd worden, van eigenaren die hunne huizen voordeelig verhuurd hebben en ze leeg zullen krijgen, van leveranciers die goede kalanten zien verhuizen enz., enz., overwegen. Dit behoort het standpunt der Kamer te zjjn ; laat ons hopen, dat zij den zedelijken moed zal hebben zich op dit standpunt te plaatsen en er zich op te handhaven. Ook de exceptiën van het beweerd te veel of te weinig te doen te hebben, van het te hoog of te laag bezoldigen, behooren niet iu aanmerking te worden genomen. Zulk eene oppositie van spijkers op laag water zoeken, is eene Kamer, die ernstige zaken ernstig behandelen wil, onwaardig. Maar beitaat er niet eene andere , eene verborgen gehouden, niet openlijk gezegde, maar des te meer in het verborgene werkende reden van oppositie, eeno reden, zoo al niet om de voorgestelde reorganisatie te verwerpen, dan toch om haren voortgang te stuiten en haar door dilatoire exceptiën op te houden? Wordt het o itwerp der hoven wet, dan worden de bestaande provinciale hoven ontbonden en de Regering stelt de nieuwe hoven naar haar welgevallen te zamen. Is het nu niet gevaarlijk zulk eene magt te geven in handen van een conservatieven Minister van Justitie in een conservatief Kabinet ? is het niet te vreezen en niet te voorzien, dat de Minister van deze gunstige gelegenheid zal gebruik maken om de nieuwe hoven te vullen met zijne conservatieve vrienden en partijgonooten ? Mag de Tweede Kamer, mag althans het liberaal gedeelte der Kamer, tot zulk eene tegen het liberalisme gerigte partij manoeuvre medewerken? Deze grond van oppositie heeft voor ons niet de minste waarde. Dat onder een conservatief Kabinet de kansen van conservatieve kandidaten altijd beter zullen staan dan onder een niet-conservatief Kabinet, spreekt wel van zelf. Kik Kabinet, van welke kleur of partij ook, zal , wanneer het daartoe in de gelegenheid is en de kandidaten er voor in de termen zijn, liever zijne vrienden en partijgenooten tot staatsambten benoemen dan zijne vijanden en tegenstanders. Ook in de politiek visebt ieder op zijn getij, en wanneer de benoemde een eerlijk man is, geschikt en bekwaam voor den hem toevertrouwden post, zien wij daarin ook zooveel kwaad niet. Bedenk ook wel, dat deze dilatoire exceptie, door de liberale oppositie aan een conservatief minister tegengeworpen, later met evenveel regt on reden door eene conservatieve oppositie aan een liberaal minister kan tegengeworpen worden. Is dit een argument nu, dan is het ook een argument altijd, en de vereenvoudigde reorganisatie komt dan nooit tol stand. Dat, wanneer de heer van Lijnden onze hoven reorganiseert, de conservatieve magistraten eene goede beurt krijgen en hooge loten trekken zullen, verwachten ook wij. Maar ook hier zijn grenzen , welke een verstandig en voorzigtis* Minister, die zijne portefeuille nog niet moede is en liefst niet met de Kamer in onmin geraakt, niet zal overschrijden. Doch gesteld, h\j deed het; hij offerde zich voor zijne partijgenooten op en maakte van onze geregtshoven conservatieve keurbenden , dan nog zouden wij dit — hoe sterk wy zulk eene in het oog loopende partijdigheid afkeuren zouden — beschouwen als een tijdelijk en voorbijgaand kwaad. Binnen de twintig jnren zou van de conservatieve magistraten-/'««mee of magistraten-ScAuó niet veel meer over wezen , en wij zouden de vereenvoudigde regtspraak door wel bezoldigde on met behoorlijk werk voorziene raadsheeren gewonnen hebben. Ook deze geheime beweegreden dus regtvaardigt het talmen der Tweede Kamer om deze ontwerpen in behandeling te nemen volstrekt niet. HOOGE RAAD. Zitting van Maandag, 26 April. flurtrerlijke kamer, Voorzitter, Mr. F. de Gbeve. Conclusie door het Opekb. Min. genomen in zake: (cassatie) geërfdens van den Dorpspoldor van Herwijnen, eischers, procureur Mr. J.van der Jagt, tegen C. A. van Everdingen, burgemeester van en wonende te Vuren , ais zoodanig optredende voor den Staat der Nederlanden, verweerder, procureur Mr. C. J. Franpoie. Adv.-gen. Polis concludeert tot verwerping. Uitspraak 3 Mei, Kamer van Strafzaken. Voorzitter, Mr. J. D. W. Papk. I. Uitspraak gedaan in zake : 1". den ambtenaar van het Openb. Min. bij het Kantongeregt U Hoogezand, tegen een vonnis in zake S. Lanting, A. '1'. Bolhuis en T. Ganzeveld. Het vonnis vernietigd en de zaak verwezen naar de Regtbank te Groningen. 2". den officier bij de Regtbank te Gorinchem, tegen een vonnis in zake W. Hartog. Verworpen. 3". P. Hochstenbach, tegen een arrest van het Hof in Limburg. Verworpen. 4°, L. I. Akker, tegen een arrest van het Hof in Overijssel. Verworpen. 5«. R. Bakker, tegen een arrest van het Hof in Groningen. Verworpen. 6«. den proc.-gen. bij het Hof in Friesland, tegen een arrest in zake H. J. Jansen. Verworpen. "o. Th. Hasselo, tegen een vonnis van het Kantongeregt te Asten. Verworpen. II. Conclusie genomen in zake: 1». A. J. Versteegh, tegen een vonnis van het Kantongeregt te Tiel. Adv.-gen. Römer concludeert tot vernietiging van het vonnis en verwijzing der zaak naar de Regtbank te Tiel. Uitspraak 18 Mei. 2o, W. J. J. Keman, tegen een vonnis van het Kantongeregt n°. II te Amsterdam. Adv.-gen. Römer concludeert tot verwerping. Uitspraak 18 Mei. III. Behandeld het beroep van: 1°. Ph. West, tegen een vonnis der Regtbank te Amsterdam. Rapp., raadsh. Gertsen. Adv.-gen. Römer concludeert tot verwerping. Uitspraak 18 Mei. 2». J. Ritsema, tegen een vonnis van het Kantongeregt te Onderdendam. Rapp., raadsh. Italff. Conclusie bepaald op 3 Mei. 3°. G. J. Kuiper, tegen een vonnis der Regtbank te Winschoten. Rapp., raadsh. Coninck Liefsting. Conclusie bepaald op 3 Mei. BENOEMINGEN, VERKIEZINGEN ENZ. Bij Z. M. besluit van den 20 dezer, n°. 23, is, met ingang van 1 Mei e. k., benoemd tot secretaris van de commissie van administratie over de gevangenissen te Leiden , Mr. F. Was, advokaat en plaatsvervangend kantonregter te Leiden. — Bij Z. M. besluit van den 23 dezer, n". 23, zijn benoemd : tot procureur-generaal bij het Prov. Geregtshof in Friesland, Mr. W. Terpstra, advokaat-generaal bij het Hof in Zuidholland ; tot advokaat-generaal bij het Prov. Geregtshof in Zuidholland, Jhr. Mr. A. J. T. H. vari den Bergh, advokaat-generaal bij bet Hof in Limburg. — Op de door de Arrond.-Regtbank te Leeuwarden opgemaakte voordragt voor de betrekking van procureur bij dat collegie, ter vervulling der vacature, ontstaan door het aan Mr. J. Zijlstra verleend eervol ontslag, is geplaatst Mr. G. A. Murray Bakker, advokaat aidaar, zgnde de eenige candidaat naar die betrekking. BERIGTEN. 's Gravenhage, den 26 April. Uit het verslag der zitting van de ka ter van koophandel en fabrieken te Amsterdam van 22 dezer, voorkomende in de Amsterdamsche bladen, ontleenen wij het volgende: Van de kamer te Dordrecht: het voorstel om gezamenlijk met andere kamers mid leien te beramen tot vrijwaring tegen de nadeelen, voortvloeyende uit de beslissing, dat het vergaan van ingeladen goederen door brand den schipper van zijne aansprakelijkheid jegens de inladers niet ontheft. De commissie (de voorzitter en de heer Hendrichs), in wier handen dit stuk is gesteld, onderwerpt aan het oordeel van de kamer in antwoord hierop den volgenden brief; • Het voorstel, vervat in uwe missive van 27 Maart 1875, is door ons in ernstige overweging genomen. Wij deelen geheel uwe overtuiging , dat de uitspraak van het Prov. Geregtshof' in Znidholland , onlangs gedaan in de zaak tegen het stoomschip Willem 111, ten opzigte van de aansprakelijkheid der schippers voor de goederen jegens de inladers, voor de reederijen hoogst nadeeiige gevolgen zou hebben , indien deze uitspraak algemeen geldende werd. Daartegen zouden de reederijen met kracht opkomen, en de kamers van koophandel middelen beramen moeten, ten einde dat gevaar van onze reederijen af te weren. Wij meenen echter dat, nu de stoomvaartmaatschappij Nederland besloten heeft, van dit arrest beroep in cassatie bij den Hoogen Raad in te stellen, men den verderen loop der zaak moet afwachten, en dat eene eindbeslissing het onderwerp van gezamenlijke beraadslaging en handelingen der kamers van koophandel kan uitmaken. Daartoe verklaren wij ons gaarne bereid, indieu noo lig, op de door u voorgestelde wijze mede te werken, maar voor het oogenblik wenschen wy de definitieve uitspraak af te wachten. De heer Muller kan zich met het antwoord, zoo als het daar ligt, niet vereenigen, omdat er in dit antwoord een gevoelen wordt uitgesproken over een uitspraak van een regtbank; hij acht dit , op zijn minst genomen , onvoorzigtig en voorbarig , omdat men de eindbeslissing in het hoogste ressort niet afwacht. In eene brochure Brand op zee, zijn de regtsgronden, daarop betrekking hebbende, breedvoerig omschreven , terwijl hij mede op de adviezen van autoriteiten in de regtsgeleerdheid, als: de heeren Lipman, van Goor en Brugmans, in deze quaestie meent te kunnen wijzen; hij is van oordeel, dat de uitspraak van de Rotterdamsche Regtbank de juiste is, en dat men aan de kamer te Dordrecht eenvoudig moet antwoorden, dat deze kamer eerst de uitspraak van den Hoogen Raad wil afwachten; hij zal daarom tegen het adres stemmen. De heer Cordes deelt de bezwaren van den heer Muller; ook de heer van Kempen vindt in het voorstel van den heer Muller wel iets dat hem aannemelijk voorkomt, ofschoon hij niet tegen het adres zal stemmen. De heer Muller stelt nu voor, om uit het adres weg te nemen de woorden: »nadeelig voor de reederijen-, omdat de kamer niet de representant der reederijen is. Het amendement van den heer Muller wordt hierop in stemming gebragt en met 12 tegen 3 stemmen, die der heeren Muller, Cordes en van Kempen, verworpen. De brief wordt daarop met 12 tegen 2 stemmen (Muller en Cordes) goedgekeurd. Van den minister van Justitie het verzoek, om advies over de invoering van handelsregisters en het vaststellen van wettelijke bepalingen tegen het namaken van fabriekmerken. De commissie van rapporteurs, de heeren Cordes, Beuker en Engels, stelt voor den minister de ingenomenheid der kamer met zijn voor* nemen te betuigen, maar daarbij tevens den wensch te kennen geven nog iets verder te gaan en Duitsche wetten hieromtrent te raadplegen en zoo mogelijk over te nemen, on dat, voor dat dez® zaak definitief geregeld worde, deze kamer daarvan iu zijn gebe6' worde in kennis gesteld. De heer Hendrichs wenscht in dien brief te zien opgenomen, d»1 die merken ook in andere landen niet nagemaakt kunnen worden j en dat men daartoe met andere regeringen zich versta. De i°0'" zitter zegt, dat geregistreerde handelsmerken in Engeland bescheriU'1 worden , wanneer men wederkeerig in andere landen de üngeUWe beschermt. De heer Cordes merkt op, dat dit blijkbaar de bedoel'0® van den minister is. De heer Muller vindt het in de missive t°c niet duidelijk uitgedrukt. Na de gegeven inlichtingen heeft de 1"*! Hendrichs verder geen bezwaren, en wordt het concept-antwoor" daarna met algemeene stemmen goedgekeurd. — In de zitting van de Kamer van Koophandel en Fabrieken 'e Rotterdam, op Vrijdag 23 April gehouden, was o. a. ingediend: lo. Eene missive van den minister van Justitie, houdende aanvi »"'* om advies ter zake eener regeling omtrent de fabriekmerken, met betrekking tot het internationaal verkeer. Uit de missive blijk' dat de minister die regeling wenschelijk acht en bij hem tevens (l(" vraag is gerezen, of het wenschelijk zou zijn, hier te landee(i" handelsregister in te voeren, in den zin van art. 12 en 14 van 1,6 Duitsche Wetboek van Koophandel. Het bureau heeft deze missive gesteld in handen eener courn1*88'6! die alsnu rapporteert ten gunste zoowel van eene regeling orntretl de merken als van een register naar de bedoeling van den ministel' 2°. Eene missive van de Kamer van Koophandel te DordrecM' naar aanleiding der uitspraak van het Prov. Geregtshof in de Z!1 der Willem 111. De Kamer is van oordeel, dat die beslissing, ofscbo0" misschien volkomen juist en naar streng regt, voor de reederijel1 nadeeiige gevolgen kan hebben; zij wenscht mitsdien , gemeenscb^ pelijk met andere kamers, binnen wier kring reederijen gevest1? zijn, dienaangaande stappen te doen en verlangt, dat de kanief® 1 Amsterdam, Rotterdam, Middelburg en Schiedam, de hiertoe nood'ü commissien zullen benoemen. De vergadering, in aanmerking nemende, dat aan het be®^"9' der Dordrechtsche Kamer reeds is te gemoet gekomen door ee", nieuwe clausule in de cognossementen en de zaak nog niet in h0t!s!L instantie is beslist, besluit te antwoorden hoofdzakelijk in dien z'"_' dat zij de verlangde onderhandelingen ontijdig acht, zich voorheb"1' dende later al of niet op de zaak terug te komen. ; — Men meldt uit Paramaribo 20 Maart. Voorloopig zijn verle"f>' de navolgende bij Gouvernements resolutie van 1 Dec. 18 74 uitgebr»gi,e qualificatiën : lo. op den griffier bij het Hof van Justitie Mr. Wesenhagen, om als tijdelijk bij het Hof van Justitie zitting te neme"1' 2». op den subst.-griffier bij het Hof van Justitie J. M. Schaster, 0.1" als tijdelijken griffier bij het Hof op te treden ; 3». op den tijd^'J gequalificeerden ambtenaar ter griffie bij het Hof van Justitie Ringeling, om als subst.-griffier bij dat Hof op te treden; 4®. tijdelijk geëmployeerden J. M. Goedman , om als ambtenaar ter gritb bij dat Hof op te treden. Verbetering. — In Weekbl. n». 3835 staat bij het arrest Noofd; holland de naam des geïntimeerden ./. M. Kordes. Dit moet Z'J"' J. H. Cordes. — In het vorig nummer, p. 4, kol. 1, regel 22 v. b., te 1"°"' boeijende. ADVERTENTIEN. Mr. J. ERESEMANN VIETOR, Notaris te W* schoten, zal Woensdag 5 Mei 1875, publiek verkoopt een 200tal meest Rechtsgeleerde Werk®"' waaronder Diephuis , Opzoomeu, Léon , BoisskVAI*' Vkuede, yan Rees, dk B. Kemper, Ned. RegtspraW' Demolombe, Zachariae, Chauveau en Héue, Sa1*' üei.in's Répertoire, Bibliograpkie Universelle, e0-\ nagelaten door wijlen den Heer Mr. E. A. SANDBRl^' zijnde de lijst op franco-aanvraag gratis verkrijgbaar- Door GEBR. BELINEANTE, te s Ilage, is aan de inteekenaren verzonden: DE REGTSPRAAK van den HOOGEN EAAft GEB RAGT OP DE ARTIKELEN DER STAATS- EN BURGEB' LUKE WETTEN, BESLUITEN EN VERORDENINGEN» alls3 met ophelderingen en geschiedkundige toelichting811' verwijzingen enz., door Mr. I>. LÈOl\. 3e SUPPLEMENT op den 2e« vermeerderden druk van Deel II, Aflev. 4 (Koophandel), door Mr. J. A. LBVY. Prijs f 0.75. De afdeeling: Koophandel met de 3 supplement" 1 geheel bijgewerkt, is nu a / 12.75 verkrijgbaar. Van Regtspraak zijn verder afz0"' derlijk te bekomen: yan Emden, Staatsregt, f &.75; le vervok op idem [*J 2e vervolg /8.25; 3e vervolg f6 - 4e vervol g f*-1*' van Emuen, Regterlijke Organisatie enz., f 4 ; en Asser, Burgerlijk Wetboek, f 25. Snelpersdruk en uitgave van OKBitoK"®'*" , te 'b Gtravenli»ft*)« I. 