Poslovnik – 9. parlamentarno obdobje – julij 2019
Artikel 222 Openbare hoorzitting en plenair debat naar aanleiding van een burgerinitiatief 1. Wanneer de Commissie een burgerinitiatief in het desbetreffende register heeft gepubliceerd overeenkomstig artikel 10, lid 1, onder a), van Verordening (EU) nr. 211/2011 van het Europees Parlement en de Raad (52), gaat de Voorzitter van het Europees Parlement op voorstel van de voorzitter van de Conferentie van commissievoorzitters als volgt te werk: a) hij belast de overeenkomstig bijlage VI ter zake bevoegde commissie met de taak de in artikel 11 van Verordening (EU) nr. 211/2011 bedoelde openbare hoorzitting te organiseren; de voor verzoekschriften bevoegde commissie treedt automatisch overeenkomstig artikel 57 van het Reglement op als medeverantwoordelijke commissie; b) hij kan, wanneer er twee of meer burgerinitiatieven over een vergelijkbaar onderwerp overeenkomstig artikel 10, lid 1, onder a), van Verordening (EU) nr. 211/2011 in het desbetreffende register zijn gepubliceerd, na overleg met de organisatoren besluiten een gezamenlijke openbare hoorzitting te organiseren waarin alle betrokken burgerinitiatieven op voet van gelijkheid worden behandeld. 2. De ter zake bevoegde commissie: a) gaat na of de Commissie de organisatoren overeenkomstig artikel 10, lid 1, onder b), van Verordening (EU) nr. 211/2011 op passend niveau heeft ontvangen; b) ziet er zo nodig met de steun van de Conferentie van commissievoorzitters op toe dat de Commissie naar behoren bij de organisatie van de openbare hoorzitting wordt betrokken en dat zij bij de hoorzitting op passend niveau wordt vertegenwoordigd. 3. De voorzitter van de ter zake bevoegde commissie belegt de openbare hoorzitting op een geschikte datum binnen drie maanden na de indiening van het burgerinitiatief bij de Commissie overeenkomstig artikel 9 van Verordening (EU) nr. 211/2011. 4. De ter zake bevoegde commissie organiseert de openbare hoorzitting in het Parlement, eventueel samen met andere instellingen en organen van de Unie die eraan wensen deel te nemen. Zij kan andere belanghebbenden uitnodigen om de hoorzitting bij te wonen. De ter zake bevoegde commissie nodigt een representatieve groep organisatoren, onder wie ten minste een van de in artikel 3, lid 2, tweede alinea, van Verordening (EU) nr. 211/2011 bedoelde contactpersonen, uit om het initiatief tijdens de openbare hoorzitting toe te lichten. 5. Het Bureau keurt overeenkomstig met de Commissie overeengekomen regelingen regels goed voor de terugbetaling van gemaakte kosten. 6.  De Voorzitter van het Parlement en de voorzitter van de Conferentie van commissievoorzitters kunnen hun bevoegdheden uit hoofde van dit artikel aan een ondervoorzitter respectievelijk aan een andere commissievoorzitter delegeren. 7. Indien aan de voorwaarden van artikel 57 of artikel 58 is voldaan, zijn deze bepalingen dienovereenkomstig van toepassing op andere commissies. De artikelen 210 en 211 zijn eveneens van toepassing. Artikel 25, lid 9, is niet van toepassing op openbare hoorzittingen naar aanleiding van burgerinitiatieven. 8. Het Parlement houdt tijdens een vergaderperiode aansluitend op de hoorzitting een debat over een burgerinitiatief dat overeenkomstig artikel 10, lid 1, onder a), van Verordening (EU) nr. 211/2011 in het desbetreffende register is gepubliceerd, en besluit bij plaatsing van het debat op de agenda of het debat al dan niet met een resolutie wordt afgesloten. Het Parlement neemt tot afsluiting van het debat geen resolutie aan indien tijdens dezelfde of de volgende vergaderperiode een identiek of gelijksoortig onderwerp wordt behandeld, tenzij de Voorzitter om uitzonderlijke redenen een ander voorstel doet. Indien het Parlement besluit een resolutie tot afsluiting van het debat aan te nemen, kunnen de ter zake bevoegde commissie, een fractie of leden die ten minste de lage drempel bereiken een ontwerpresolutie indienen. Artikel 132, leden 3 tot en met 8, betreffende de indiening van en stemming over ontwerpresoluties is van overeenkomstige toepassing. 9. Naar aanleiding van de mededeling van de Commissie waarin zij haar juridische en politieke conclusies uiteenzet over een specifiek burgerinitiatief, beoordeelt het Parlement de maatregelen die de Commissie op grond van deze mededeling neemt. Ingeval de Commissie geen passend voorstel met betrekking tot een burgerinitiatief indient, kan de ter zake bevoegde commissie in overleg met de organisatoren van het burgerinitiatief een hoorzitting organiseren. Voorts kan het Parlement besluiten of het een plenair debat houdt en of dit debat met een resolutie wordt afgesloten. De procedure van lid 8 is van overeenkomstige toepassing. Het Parlement kan ook besluiten de door artikel 225 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie toegekende bevoegdheid uit te oefenen, en daarmee de procedure van artikel 47 in gang te zetten. HOOFDSTUK 2 Interparlementaire delegaties Artikel 223 Instelling en taken van interparlementaire delegaties 1. Op voorstel van de Conferentie van voorzitters stelt het Parlement vaste interparlementaire delegaties in en besluit het over de aard en het aantal leden.  Het aantal leden van elke delegatie wordt vastgesteld naargelang de taken van de delegatie. De leden worden tijdens de eerste of de tweede vergaderperiode van het nieuwgekozen Parlement voor de duur van de zittingsperiode benoemd door de fracties en de niet-fractiegebonden leden. 2. De fracties zorgen voor zover mogelijk voor een billijke vertegenwoordiging van de lidstaten, de politieke stromingen en de geslachten. In delegaties mag niet meer dan een derde van de leden dezelfde nationaliteit hebben. Artikel 209 is van overeenkomstige toepassing. 3. De bureaus van de delegaties worden samengesteld volgens de in artikel 213 voor de vaste commissies vastgestelde procedure. 4. Het Parlement stelt de algemene bevoegdheden van de verschillende delegaties vast. Het kan te allen tijde tot uitbreiding en beperking van deze bevoegdheden besluiten. 5. De Conferentie van voorzitters stelt op voorstel van de Conferentie van delegatievoorzitters de voor de werkzaamheden van de delegaties noodzakelijke uitvoeringsbepalingen vast. 6. De voorzitter van een delegatie brengt regelmatig verslag uit aan de voor buitenlandse zaken bevoegde commissie over de werkzaamheden van de delegatie. 7. De voorzitter van een delegatie krijgt de gelegenheid in een commissie het woord te voeren wanneer er een onderwerp aan de orde is dat onder de bevoegdheid van de delegatie valt. Hetzelfde geldt bij vergaderingen van de delegatie voor de voorzitter of rapporteur van die commissie. Artikel 224 Gemengde parlementaire commissies 1. Het Europees Parlement kan met de parlementen van de staten die met de Unie geassocieerd zijn of waarmee de Unie toetredingsonderhandelingen heeft opgestart, gemengde parlementaire commissies instellen. Deze commissies kunnen aanbevelingen tot de betrokken parlementen richten. In het geval van het Europees Parlement worden deze voorstellen verwezen naar de bevoegde commissie, die voorstellen doet met betrekking tot het eraan te geven gevolg. 2. De algemene bevoegdheden van de diverse gemengde parlementaire commissies worden door het Europees Parlement vastgesteld in overeenstemming met de overeenkomsten met de derde landen. 3. Voor de gemengde parlementaire commissies gelden de procedurele bepalingen die in de betrokken overeenkomst zijn vastgesteld. Deze zijn gebaseerd op de pariteit tussen de delegatie van het Europees Parlement en die van het parlement van de betrokken staat. 4. De gemengde parlementaire commissies stellen hun reglement vast en leggen dit ter goedkeuring voor, binnen het Europees Parlement aan het Bureau en binnen het parlement van het betrokken derde land aan het bevoegde orgaan van dat land. 5.  De benoeming van de leden van de delegaties van het Europees Parlement in de gemengde parlementaire commissies en de samenstelling van de bureaus van deze delegaties vinden plaats volgens de voor de interparlementaire delegaties vastgestelde procedure. Artikel 225 Samenwerking met de Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa 1. De organen van het Parlement, en meer in het bijzonder de commissies, werken samen met hun tegenhangers van de Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa op gebieden van gemeenschappelijk belang, met name om de doelmatigheid van hun werkzaamheden te vergroten en dubbel werk te voorkomen. 2. De Conferentie van voorzitters bepaalt in overleg met de bevoegde autoriteiten van de Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa de regelingen voor deze samenwerking. TITEL IX VERZOEKSCHRIFTEN Artikel 226 Petitierecht 1. Overeenkomstig artikel 227 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie heeft iedere burger van de Europese Unie, alsmede iedere natuurlijke of rechtspersoon met verblijfplaats of statutaire zetel in een lidstaat, het recht om individueel of samen met andere burgers of personen een verzoekschrift tot het Parlement te richten betreffende een onderwerp dat tot de werkterreinen van de Europese Unie behoort en dat hem rechtstreeks aangaat. 2. Aan het Parlement gerichte verzoekschriften vermelden de naam en de vaste woonplaats van iedere indiener. 3. Bij het Parlement ingediende geschriften die duidelijk niet bedoeld zijn als verzoekschrift, worden niet als verzoekschrift ingeschreven. In plaats daarvan worden zij onverwijld toegezonden aan de passende dienst voor verdere behandeling. 4. Wanneer een verzoekschrift door verscheidene natuurlijke of rechtspersonen is ondertekend, wijzen de ondertekenaars een vertegenwoordiger en plaatsvervangende vertegenwoordigers aan die voor de toepassing van deze titel van het Reglement als de indieners worden beschouwd. Wanneer geen dergelijke vertegenwoordigers zijn aangewezen, wordt de eerste ondertekenaar of een andere geschikte persoon als de indiener beschouwd. 5. Iedere indiener kan op elk moment zijn handtekening onder het verzoekschrift intrekken. Indien alle indieners hun handtekeningen intrekken, dan vervalt het verzoekschrift. 6. De verzoekschriften moeten gesteld zijn in een officiële taal van de Europese Unie. In een andere taal gestelde verzoekschriften worden alleen in behandeling genomen als de indiener een in een officiële taal gestelde vertaling heeft bijgevoegd. De briefwisseling van het Parlement met de indiener van het verzoekschrift wordt gevoerd in de taal van de vertaling.  Het Bureau kan besluiten dat verzoekschriften en briefwisseling met indieners in andere talen gesteld kunnen zijn, mits deze talen overeenkomstig de grondwettelijke orde van de betrokken lidstaten op hun gehele grondgebied of een deel daarvan als officiële taal gelden. 7. Verzoekschriften kunnen worden ingediend per post of via het verzoekschriftenportaal dat beschikbaar wordt gesteld op de website van het Parlement, waar de indiener aanwijzingen krijgt om het verzoekschrift te formuleren op een wijze die in overeenstemming is met de leden 1 en 2. 8. Indien meerdere verzoekschriften worden ontvangen over eenzelfde onderwerp, kunnen zij gezamenlijk worden behandeld. 9. Verzoekschriften die aan de in lid 2 gestelde voorwaarden voldoen, worden in volgorde van binnenkomst in een algemeen register ingeschreven. Verzoekschriften die daar niet aan voldoen, worden ter zijde gelegd. De redenen daarvoor worden meegedeeld aan de indiener van het verzoekschrift. 10. De in het algemeen register ingeschreven verzoekschriften worden door de Voorzitter naar de voor verzoekschriften bevoegde commissie verwezen, die eerst vaststelt of het verzoekschrift ontvankelijk is overeenkomstig artikel 227 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie. Indien de commissie geen overeenstemming bereikt over de ontvankelijkheid van het verzoekschrift, wordt het ontvankelijk verklaard als ten minste een derde van de leden van de commissie daarom verzoekt. 11. Verzoekschriften die door de commissie niet-ontvankelijk zijn verklaard, worden gearchiveerd. De indiener van het verzoekschrift wordt met opgave van redenen hiervan in kennis gesteld. Eventueel kunnen alternatieve verhaalmiddelen worden aanbevolen. 12. Verzoekschriften worden openbare documenten zodra zij zijn geregistreerd. Om redenen van transparantie mag het Parlement de naam van de indiener, eventuele mede-indieners en eventuele medeondertekenaars en de inhoud van het verzoekschrift publiceren. De indiener, mede-indieners en medeondertekenaars worden dienovereenkomstig geïnformeerd. 13. Niettegenstaande lid 12 kunnen indieners, mede-indieners of medeondertekenaars verzoeken hun naam niet te publiceren ter bescherming van hun privacy, in welk geval het Parlement dit verzoek dient in te willigen. Wanneer de klacht van de indiener omwille van de anonimiteit van de indiener niet kan worden behandeld, wordt de indiener geraadpleegd over de vraag welke verdere stappen moeten worden ondernomen. 14. Om de rechten van derden te beschermen, kan het Parlement op eigen initiatief of op verzoek van de betrokken derde een verzoekschrift en/of andere daarin vervatte gegevens anonimiseren indien het dit gepast acht. 15.  Verzoekschriften die bij het Parlement zijn ingediend door natuurlijke of rechtspersonen die geen burger van de Europese Unie zijn en niet hun verblijfplaats of statutaire zetel in een lidstaat hebben, worden afzonderlijk geregistreerd en gearchiveerd. De Voorzitter zendt maandelijks een overzicht van de in de voorafgaande maand ontvangen verzoekschriften, met vermelding van het onderwerp, naar de commissie. De commissie kan de verzoekschriften waarvan zij behandeling dienstig acht opvragen. Artikel 227 Behandeling van verzoekschriften 1. Ontvankelijke verzoekschriften worden door de voor verzoekschriften bevoegde commissie behandeld in het kader van haar normale werkzaamheden, in een debat tijdens een gewone vergadering dan wel middels een schriftelijke procedure. Indieners kunnen worden uitgenodigd of kunnen verzoeken om deel te nemen aan de vergaderingen van de commissie waarop hun verzoekschrift zal worden besproken. De voorzitter bepaalt of de indieners het woord mogen voeren. 2. De commissie kan besluiten om over een ontvankelijk verklaard verzoekschrift een beknopte ontwerpresolutie aan het Parlement voor te leggen, mits de Conferentie van commissievoorzitters hierover op voorhand wordt geïnformeerd en de Conferentie van voorzitters hiertegen geen bezwaar maakt. Deze ontwerpresoluties worden ingeschreven op de ontwerpagenda van de vergaderperiode die uiterlijk acht weken na goedkeuring van die ontwerpresoluties in de commissie wordt gehouden. Zij worden bij een enkele stemming in stemming gebracht. De Conferentie van voorzitters kan voorstellen artikel 160 toe te passen en bij ontstentenis daarvan worden die ontwerpresoluties zonder debat in stemming gebracht. 3. Indien de commissie voornemens is over een ontvankelijk verzoekschrift een initiatiefverslag overeenkomstig artikel 54, lid 1, op te stellen en het verslag met name betrekking heeft op de toepassing of interpretatie van het Unierecht of op voorstellen tot wijziging van bestaand recht, wordt de ter zake bevoegde commissie overeenkomstig artikel 56 en artikel 57 als medeverantwoordelijke commissie aangewezen. De commissie aanvaardt zonder te stemmen suggesties van de ter zake bevoegde commissie voor onderdelen van de ontwerpresolutie wanneer die suggesties betrekking hebben op de toepassing of interpretatie van het Unierecht of op wijzigingen van bestaand recht. Indien de commissie dergelijke suggesties niet aanvaardt, kan de ter zake bevoegde commissie deze rechtstreeks ter plenaire vergadering indienen. 4. Ondertekenaars kunnen hun handtekening plaatsen onder een ontvankelijk verklaard verzoekschrift op het verzoekschriftenportaal. Dit portaal beschikbaar wordt gesteld op de website van het Parlement, of kunnen aangeven dat zij hun steun voor een verzoekschrift intrekken. 5.  De commissie kan de Commissie verzoeken haar bij te staan, met name door nadere informatie met betrekking tot de toepassing of de naleving van het Unierecht dan wel alle voor het verzoekschrift relevante inlichtingen of documenten te verstrekken. Vertegenwoordigers van de Commissie wordt verzocht aan de vergaderingen van de commissie deel te nemen. 6. De commissie kan de Voorzitter verzoeken haar advies of aanbeveling voor verdere actie of met het oog op een antwoord toe te zenden aan de Commissie, de Raad of de betrokken nationale autoriteiten. 7. De commissie dient jaarlijks een verslag in bij het Parlement over de resultaten van haar beraadslagingen en, indien passend, over de maatregelen die de Raad en de Commissie hebben genomen naar aanleiding van door het Parlement naar hen verwezen verzoekschriften. Is de behandeling van een ontvankelijk verzoekschrift afgerond, dan wordt de behandeling voor gesloten verklaard bij besluit van de commissie. 8. De indiener wordt op de hoogte gesteld van alle relevante besluiten van de commissie en de daaraan ten grondslag liggende redenen. 9. Bij besluit van de commissie kan de behandeling van een verzoekschrift worden heropend indien relevante nieuwe feiten die verband houden met het verzoekschrift onder haar aandacht zijn gebracht en de indiener daarom verzoekt. 10. De commissie stelt bij meerderheid van haar leden richtsnoeren vast voor de behandeling van verzoekschriften overeenkomstig dit Reglement. Artikel 228 Onderzoeksmissies 1. In het kader van de behandeling van verzoekschriften, de vaststelling van feiten of het zoeken naar oplossingen kan de commissie onderzoeksmissies doen in de lidstaat of regio die het voorwerp is van een ontvankelijk verklaard verzoekschrift waarover reeds in de commissie is beraadslaagd. In de regel hebben onderzoeksmissies betrekking op vraagstukken die in meerdere verzoekschriften zijn opgeworpen. De regeling van het Bureau inzake reizen van commissiedelegaties binnen de Europese Unie is van toepassing. 2. In de lidstaat van bestemming gekozen leden maken geen deel uit van de delegatie. Zij kunnen de delegatie tijdens de onderzoeksmissie wel ambtshalve begeleiden. 3. Na elke onderzoeksmissie wordt een missieverslag opgesteld door de officiële leden van de delegatie. Het hoofd van de delegatie coördineert het opstellen van het verslag en tracht op voet van gelijkheid tussen de officiële leden consensus te bereiken over de inhoud ervan. Indien geen consensus wordt bereikt, zet het missieverslag de uiteenlopende beoordelingen uiteen. Leden die de delegatie ambtshalve begeleiden, nemen geen deel aan de opstelling van het verslag. 4.  Het missieverslag wordt, met inbegrip van eventuele aanbevelingen, aan de commissie voorgelegd. Leden kunnen amendementen indienen op de aanbevelingen, maar niet op onderdelen van het verslag die betrekking hebben op door de commissie vastgestelde feiten. De commissie stemt eerst over de eventuele amendementen op de aanbevelingen en vervolgens over het missieverslag in zijn geheel. Indien het missieverslag wordt goedgekeurd, wordt het ter informatie toegezonden aan de Voorzitter. Artikel 229 Bekendmaking van verzoekschriften 1. Van de verzoekschriften die zijn ingeschreven in het in artikel 226, lid 9, genoemde algemeen register, alsmede van de belangrijkste besluiten over de te volgen procedure voor de behandeling van specifieke verzoekschriften wordt ter plenaire vergadering mededeling gedaan. Deze mededelingen worden opgenomen in de notulen van de vergadering. 2. De titels en samenvattingen van de in het algemeen register ingeschreven verzoekschriften, alsmede de samen met de verzoekschriften toegezonden adviezen en belangrijkste besluiten worden voor het publiek toegankelijk gemaakt op het verzoekschriftenportaal op de website van het Parlement. Artikel 230 Burgerinitiatief 1. Wanneer het Parlement ervan in kennis wordt gesteld dat de Commissie overeenkomstig Verordening (EU) nr. 211/2011 is verzocht een voorstel voor een rechtshandeling krachtens artikel 11, lid 4, van het Verdrag betreffende de Europese Unie in te dienen, gaat de voor de verzoekschriften bevoegde commissie na of dit gevolgen kan hebben voor haar werkzaamheden en stelt zij in voorkomend geval de indieners die verzoekschriften hebben ingediend over hiermee samenhangende onderwerpen, hiervan in kennis. 2. Voorgestelde burgerinitiatieven die overeenkomstig artikel 4 van Verordening (EU) nr. 211/2011 zijn geregistreerd, maar die niet overeenkomstig artikel 9 van die verordening bij de Commissie kunnen worden ingediend omdat niet aan alle toepasselijke procedures en voorwaarden is voldaan, kunnen door de voor de verzoekschriften bevoegde commissie onderzocht worden indien zij dit wenselijk acht. De artikelen 226, 227, 228 en 229 zijn van overeenkomstige toepassing. TITEL X EUROPESE OMBUDSMAN Artikel 231 Verkiezing van de Europese Ombudsman 1. Aan het begin van elke zittingsperiode of in geval van overlijden of vrijwillig ontslag van de Ombudsman of ontheffing van de Ombudsman uit zijn ambt, roept de Voorzitter op tot de voordracht van kandidaten voor het ambt van Europese Ombudsman en stelt hij hiervoor de indieningstermijn vast. Deze oproep wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie. 2. De kandidaten moeten door ten minste veertig leden uit ten minste twee lidstaten worden gesteund. Ieder lid mag slechts één kandidaat steunen.  De voordrachten bevatten alle bewijsstukken op grond waarvan met zekerheid kan worden vastgesteld dat de kandidaat voldoet aan de voorwaarden van artikel 6, lid 2, van Besluit 94/262/EGKS, EG, Euratom van het Europees Parlement (53). 3. De voordrachten worden toegezonden aan de bevoegde commissie. Een volledige lijst van leden die de kandidaten hebben gesteund, wordt tijdig beschikbaar gesteld aan het publiek. 4. De bevoegde commissie kan verzoeken de kandidaten te horen. Deze hoorzittingen zijn toegankelijk voor alle leden. 5. Een alfabetische lijst met ontvankelijke voordrachten wordt vervolgens aan het Parlement ter goedkeuring voorgelegd. 6. De Ombudsman wordt gekozen bij meerderheid van de uitgebrachte stemmen. Indien na de eerste twee stemrondes geen enkele kandidaat is gekozen, blijven alleen de twee kandidaten over die in de tweede stemronde het hoogste aantal stemmen hebben behaald. Bij staking van stemmen gaat de kandidaat met de hoogste leeftijd voor. 7. Voordat tot stemming wordt overgegaan, vergewist de Voorzitter zich ervan dat ten minste de helft van de leden van het Parlement aanwezig is. 8. Behalve in geval van overlijden of ontheffing van het ambt blijft de Ombudsman in functie totdat zijn opvolger is geïnstalleerd. Artikel 232 Werkzaamheden van de Ombudsman 1. De bevoegde commissie onderzoekt gevallen van wanbeheer waarvan zij door de Ombudsman overeenkomstig artikel 3, leden 6 en 7, van Besluit 94/262/EGKS, EG, Euratom in kennis is gesteld, waarna zij kan beslissen om uit hoofde van artikel 54 een verslag opstellen. De bevoegde commissie ondezoekt het verslag dat de Ombudsman overeenkomstig artikel 3, lid 8, van Besluit 94/262/EGKS, EG, Euratom, aan het einde van elke zitting het Parlement over het resultaat van zijn onderzoeken indient. De bevoegde commissie kan bij het Parlement een ontwerpresolutie indienen indien zij van mening is dat het Parlement een standpunt moet innemen ten aanzien van een bepaald aspect van het verslag. 2. De Ombudsman kan eveneens de bevoegde commissie op haar verzoek informatie verstrekken dan wel op eigen initiatief door die commissie worden gehoord. Artikel 233 Ontheffing van de Ombudsman van het ambt 1. Een tiende van de leden van het Parlement kan verzoeken om ontheffing van de Ombudsman uit zijn ambt indien hij niet meer aan de voorwaarden voor de uitoefening van zijn ambt voldoet of op ernstige wijze is tekortgeschoten.  Indien in de twee voorgaande maanden is gestemd over een dergelijk verzoek om ontheffing van de Ombudsman uit zijn ambt kan een nieuw verzoek alleen worden ingediend door een vijfde van de leden. 2. Het verzoek wordt voorgelegd aan de Ombudsman en de bevoegde commissie, die verslag uitbrengt aan het Parlement indien de meerderheid van haar leden van mening is dat de aangevoerde argumenten gegrond zijn. De Ombudsman wordt op eigen verzoek vóór de stemming over het verslag gehoord. Het Parlement neemt na een debat een besluit bij geheime stemming. 3. Voordat tot stemming wordt overgegaan, vergewist de Voorzitter zich ervan dat ten minste de helft van de leden van het Parlement aanwezig is. 4. Indien voor ontheffing van de Ombudsman uit het ambt is gestemd en hij hieraan geen gevolg heeft gegeven, verzoekt de Voorzitter uiterlijk tijdens de vergaderperiode volgend op die waarin de stemming plaatsvond het Hof van Justitie om de Ombudsman uit het ambt ontheven te verklaren en om onverwijld hierover uitspraak te doen. De procedure wordt gestaakt bij vrijwillige ontslagneming van de Ombudsman. TITEL XI SECRETARIAAT-GENERAAL VAN HET PARLEMENT Artikel 234 Secretariaat-generaal van het Parlement 1. Het Parlement wordt bijgestaan door een door het Bureau benoemde secretaris-generaal. De secretaris-generaal legt ten overstaan van het Bureau de plechtige belofte af dat hij zijn ambt naar eer en geweten en volstrekt onpartijdig zal uitoefenen. 2. De secretaris-generaal van het Parlement heeft de leiding over het secretariaat-generaal, waarvan de samenstelling en organisatie door het Bureau worden bepaald. 3. Het Bureau stelt het organigram van het secretariaat-generaal van het Parlement vast alsmede de regelingen betreffende de administratieve en financiële positie van de ambtenaren en andere personeelsleden. De Voorzitter van het Parlement doet aan de bevoegde instellingen van de Europese Unie de noodzakelijke mededelingen. TITEL XII BEVOEGDHEDEN EN VERANTWOORDELIJKHEDEN MET BETREKKING TOT EUROPESE POLITIEKE PARTIJEN EN EUROPESE POLITIEKE STICHTINGEN Artikel 235 Bevoegdheden en verantwoordelijkheden met betrekking tot Europese politieke partijen en Europese politieke stichtingen (54) 1. Indien het Parlement overeenkomstig artikel 65, lid 1, van het Financieel Reglement besluit zich het recht voor te behouden uitgaven toe te staan, treedt het op via zijn Bureau. Op basis hiervan is het Bureau bevoegd besluiten te nemen overeenkomstig de artikelen 17, 18, 24, 27, lid 3, en 30 van Verordening (EU, Euratom) nr. 1141/2014 van het Europees Parlement en de Raad (55).  Individuele door het Bureau op basis van dit lid vastgestelde besluiten worden door de Voorzitter ondertekend namens het Bureau en worden ter kennis van de aanvrager of begunstigde gebracht overeenkomstig artikel 297 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie. Individuele besluiten worden overeenkomstig artikel 296, tweede alinea, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie met redenen omkleed. Het Bureau kan te allen tijde het advies van de Conferentie van voorzitters inwinnen. 2. Op verzoek van een vierde van de leden van het Parlement dat ten minste drie fracties vertegenwoordigt, stemt het Parlement over het besluit om overeenkomstig artikel 10, lid 3, van Verordening (EU, Euratom) nr. 1141/2014 de Autoriteit voor Europese politieke partijen en Europese politieke stichtingen te verzoeken na te gaan of een geregistreerde Europese politieke partij of geregistreerde Europese politieke stichting de in artikel 3, lid 1, onder c, en artikel 3, lid 2, onder c, van Verordening (EU, Euratom) nr. 1141/2014 gestelde voorwaarden naleeft. 3. Op grond van artikel 10, lid 3, eerste alinea, van Verordening (EU, Euratom) nr. 1141/2014, kan een groep van ten minste 50 burgers een gemotiveerd verzoek indienen, waarin zij het Parlement verzoekt om te verzoeken om de in lid 2 genoemde verificatie. Het gemotiveerd verzoek wordt ingediend noch ondertekend door de leden. Het verzoek bevat feitelijke gegevens waaruit blijkt dat de betrokken Europese politieke partij of de betrokken Europese politieke stichting niet voldoet aan de in lid 2 genoemde voorwaarden. De Voorzitter zendt ontvankelijke verzoeken van groepen burgers voor nadere behandeling door aan de bevoegde commissie. Na deze behandeling, die binnen vier maanden na verwijzing door de Voorzitter moet plaatsvinden, kan de bevoegde commissie bij meerderheid van haar leden die ten minste drie fracties vertegenwoordigen, een voorstel indienen om gevolg te geven aan het verzoek, en stelt zij de Voorzitter daarvan in kennis. De groep burgers wordt in kennis gesteld van de resultaten van de behandeling in de commissie. Onmiddellijk na ontvangst van het voorstel van de commissie stelt de Voorzitter het Parlement in kennis van het verzoek. Na een dergelijke kennisgeving door de Voorzitter besluit het Parlement bij meerderheid van de uitgebrachte stemmen om al dan niet een verzoek in te dienen bij de Autoriteit voor Europese politieke partijen en Europese politieke stichtingen. De commissie stelt richtsnoeren vast voor de behandeling van dergelijke verzoeken van groepen burgers. 4.  Op verzoek van een vierde van de leden van het Parlement dat ten minste drie fracties vertegenwoordigt, stemt het Parlement over een voorstel voor een met redenen omkleed besluit om overeenkomstig artikel 10, lid 4, van Verordening (EU, Euratom) nr. 1141/2014 bezwaar te maken tegen het besluit van de Autoriteit voor Europese politieke partijen en Europese politieke stichtingen tot schrapping van een Europese politieke partij of Europese politieke stichting uit het register, binnen drie maanden na de kennisgeving van dat besluit aan het Parlement. De bevoegde commissie stelt een met redenen omkleed ontwerpbesluit op. Bij verwerping van een ontwerpbesluit wordt het tegengestelde besluit geacht te zijn aangenomen. 5. Op basis van een voorstel van de bevoegde commissie wijst de Conferentie van voorzitters krachtens artikel 11, lid 1, van Verordening (EU, Euratom) nr. 1141/2014 twee leden aan voor het comité van onafhankelijke vooraanstaande personen. TITEL XIII TOEPASSING EN WIJZIGING VAN HET REGLEMENT Artikel 236 Toepassing van het Reglement 1. Bij twijfel over de toepassing of de interpretatie van dit Reglement kan de Voorzitter de zaak voor behandeling naar de bevoegde commissie verwijzen. Dit geldt ook voor commissievoorzitters, indien tijdens commissiewerkzaamheden twijfel dienaangaande rijst. 2. De commissie beslist of het noodzakelijk is een wijziging van het Reglement voor te stellen. In dat geval wordt de procedure van artikel 237 gevolgd. 3. Indien de commissie beslist dat een interpretatie van het geldende artikelen volstaat, dan doet zij deze interpretatie aan de Voorzitter toekomen, die op zijn beurt het Parlement tijdens de eerstvolgende vergaderperiode ervan in kennis stelt. 4. Indien de door de commissie gegeven interpretatie door een fractie of leden die ten minste de lage drempel bereiken binnen 24 uur na de bekendmaking ervan wordt betwist, wordt de aangelegenheid in het Parlement in stemming gebracht. Goedkeuring van de tekst geschiedt bij meerderheid van de uitgebrachte stemmen, mits ten minste een derde van de leden van het Parlement aanwezig is. Bij verwerping wordt de zaak terugverwezen naar de commissie. 5. Niet-betwiste interpretaties en door het Parlement goedgekeurde interpretaties worden cursief gedrukt als toelichting bij de betrokken artikelen van het Reglement. 6. Interpretaties gelden als precedent bij de latere toepassing en interpretatie van de betrokken artikelen. 7. Het Reglement en de interpretaties worden regelmatig door de bevoegde commissie aan een herziening onderworpen. 8.  Wanneer het Reglement rechten toekent aan een specifiek aantal leden, dan wordt dit aantal automatisch vervangen door het dichtstbij liggende gehele getal dat met hetzelfde percentage van het totale aantal leden van het Parlement overeenkomt, ingeval het totale aantal leden van het Parlement, met name als gevolg van uitbreidingen van de Europese Unie, wordt gewijzigd. Artikel 237 Wijziging van het Reglement 1. Ieder lid kan wijzigingen op dit Reglement en de bijlagen voorstellen, die vergezeld kunnen gaan van korte motiveringen. De bevoegde commissie behandelt deze wijzigingsvoorstellen en beslist om ze al dan niet aan het Parlement voor te leggen. Voor de toepassing van de artikelen 180, 181 en 183 op de behandeling van dergelijke voorgestelde wijzigingen ter plenaire vergadering, wordt met in die artikelen gemaakte verwijzingen naar de “oorspronkelijke tekst” of naar het voorstel voor een wetgevingshandeling naar de op dat moment geldende bepaling verwezen. 2. Overeenkomstig artikel 232 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie is voor de aanneming van amendementen op dit Reglement de meerderheid van de leden van het Parlement vereist. 3. Tenzij dat anders is aangegeven bij de stemming, treden wijzigingen van dit Reglement en de bijlagen in werking op de eerste dag van de vergaderperiode die volgt op de aanneming ervan. TITEL XIV DIVERSE BEPALINGEN Artikel 238 De symbolen van de Unie 1. Het Parlement erkent en voert de volgende symbolen van de Unie: — de vlag met een cirkel van twaalf gouden sterren op een blauw veld; — de hymne ontleend aan de “Ode aan de vreugde” uit de negende symfonie van Ludwig van Beethoven; — het devies “In verscheidenheid verenigd”. 2. Het Parlement viert op 9 mei de “Dag van Europa”. 3. De vlag hangt uit in alle gebouwen van het Parlement en ter gelegenheid van officiële gebeurtenissen. De vlag wordt gebruikt in elke vergaderruimte van het Parlement. 4. De hymne wordt gespeeld bij de opening van elke constituerende vergadering en bij andere plechtige vergaderingen, met name die ter verwelkoming van staatshoofden en regeringsleiders of van nieuwe leden na een uitbreiding. 5. Het devies staat op de officiële documenten van het Parlement. 6. Het Bureau bestudeert het verdere gebruik van de symbolen binnen het Parlement. Het Bureau stelt nadere bepalingen vast voor de tenuitvoerlegging van dit artikel.  Rule 239 Gendermainstreaming Het Bureau stelt een genderactieplan op dat beoogt in alle activiteiten van het Parlement, op alle niveaus en in alle fasen, een genderperspectief te integreren. Het genderactieplan wordt tweejaarlijks geëvalueerd en ten minste elke vijf jaar herzien. Artikel 240 Onafgedane zaken Aan het einde van de laatste vergaderperiode vóór de verkiezingen worden alle door het Parlement onafgedane zaken, onder voorbehoud van de tweede alinea, als vervallen beschouwd. Aan het begin van elke zittingsperiode neemt de Conferentie van voorzitters een besluit over de met redenen omklede verzoeken van de parlementaire commissies en de andere instellingen om de behandeling van onafgedane zaken opnieuw te beginnen of voort te zetten. Deze bepalingen gelden niet voor verzoekschriften, voor burgerinitiatieven en voor mededelingen waarover geen besluit behoeft te worden genomen. Artikel 241 Rectificaties 1. Indien in een door het Parlement aangenomen tekst een fout wordt geconstateerd, doet de Voorzitter zo nodig aan de bevoegde commissie een ontwerprectificatie toekomen. 2. Indien in een door het Parlement aangenomen tekst waarover met andere instellingen overeenstemming is bereikt een fout wordt geconstateerd, tracht de Voorzitter met die instellingen tot overeenstemming over de noodzakelijke correcties te komen alvorens overeenkomstig lid 1 te handelen. 3. De bevoegde commissie behandelt de ontwerprectificatie en legt deze aan het Parlement voor, wanneer zij ervan overtuigd is dat er sprake is van een fout die op de voorgestelde wijze kan worden gecorrigeerd. 4. De rectificatie wordt in de eerstvolgende vergaderperiode bekendgemaakt. Zij wordt geacht te zijn goedgekeurd, tenzij een fractie of leden die ten minste de lage drempel bereiken uiterlijk vierentwintig uur na de bekendmaking verzoeken de rectificatie in stemming te brengen. Indien de rectificatie niet wordt goedgekeurd, wordt zij terugverwezen naar de bevoegde commissie. De bevoegde commissie kan een gewijzigde rectificatie voorstellen of de procedure sluiten. 5. Goedgekeurde rectificaties worden op dezelfde wijze bekendgemaakt als de tekst waarop zij betrekking hebben. Artikel 79 is van overeenkomstige toepassing. (1)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145 van 31. 5. 2001, blz. 43). (2)  Interinstitutioneel akkoord van 20 november 2002 tussen het Europees Parlement en de Raad over de toegang van het Europees Parlement tot gevoelige gegevens van de Raad op het gebied van het veiligheids- en defensiebeleid (PB C 298 van 30. 11.  2002, blz. 1). Kaderakkoord van 20 oktober 2010 over de betrekkingen tussen het Europees Parlement en de Europese Commissie (PB L 304 van 20. 11. 2010, blz. 47). Interinstitutioneel Akkoord van 12 maart 2014 tussen het Europees Parlement en de Raad over het doorzenden aan en verwerken door het Europees Parlement van gerubriceerde informatie waarover de Raad beschikt met betrekking tot aangelegenheden die niet vallen onder het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (PB C 95 van 1. 4. 2014, blz. 1). (3)  Besluit van het Europees Parlement van 23 oktober 2002 inzake de tenuitvoerlegging van het interinstitutioneel akkoord over de toegang van het Europees Parlement tot gevoelige gegevens van de Raad op het gebied van het veiligheids- en defensiebeleid (PB C 298 van 30. 11. 2002, blz. 4). Besluit van het Bureau van 15 april 2013 over de regels voor de behandeling van vertrouwelijke informatie door het Europees Parlement (PB C 96 van 1. 4. 2014, blz. 1). (4)  Zie bijlage II. (5)  Zie bijlage I. (6)  Akkoord van 16 april 2014 tussen het Europees Parlement en de Europese Commissie over het transparantieregister voor organisaties en als zelfstandige werkzame personen die betrokken zijn bij het maken en het uitvoeren van het EU-beleid (PB L 277 van 19. 9. 2014, blz. 11). (7)  Interinstitutioneel akkoord van 25 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad van de Europese Unie en de Commissie van de Europese Gemeenschappen betreffende de interne onderzoeken verricht door het Europees Bureau voor Fraudebestrijding (OLAF) (PB L 136 van 31. 5. 1999, blz. 15). (8)  Besluit van het Parlement van 18 november 1999 betreffende de voorwaarden voor en de wijze van uitvoering van interne onderzoeken op het gebied van de bestrijding van fraude, corruptie en elke andere onwettige activiteit die schadelijk is voor de belangen van de Gemeenschappen. (9)  Artikel 14 is van overeenkomstige toepassing op de commissies (zie artikel 213, lid 3). (10)  Artikel 15 is van overeenkomstige toepassing op de commissies (zie artikel 213, lid 3). (11)  Artikel 16 is van overeenkomstige toepassing op de commissies (zie artikel 213, lid 3). (12)  Artikel 19 is van overeenkomstige toepassing op de commissies (zie artikel 213, lid 3). (13)  Artikel 20 is van overeenkomstige toepassing op de commissies (zie artikel 213, lid 3). (14)  Zie bijlage I. (15)  Kaderakkoord van 20 oktober 2010 over de betrekkingen tussen het Europees Parlement en de Commissie (PB L 304 van 20.  11. 2010, blz. 47). (16)  Interinstitutioneel Akkoord van 13 april 2016 tussen het Europees Parlement, de Raad van de Europese Unie en de Europese Commissie over beter wetgeven (PB L 123 van 12. 5. 2016, blz. 1). (17)  Interinstitutioneel Akkoord over beter wetgeven, punt 25. (18)  Zie het desbetreffende besluit van de Conferentie van voorzitters. (19)  Gedragscode voor onderhandelingen over dossiers volgens de gewone wetgevingsprocedure. (20)  Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline, de samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer (PB C 373 van 20. 12. 2013, blz. 1). (21)  Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (PB L 298 van 26. 10. 2012, blz. 1). (22)  Zie bijlage V. (23)  Punt 4 van het Interinstitutioneel Akkoord van 20 december 1994 voor een versnelde werkmethode voor de officiële codificatie van wetteksten (PB C 102 van 4. 4. 1996, blz. 2). (24)  Punt 9 van het Interinstitutioneel Akkoord van 28 november 2001 over een systematischer gebruik van de herschikking van besluiten (PB C 77 van 28. 3. 2002, blz. 1). (25)  Besluit 1999/468/EG van 28 juni 1999 van de Raad tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (PB L 184 van 17. 7. 1999, blz. 23). (26)  Artikel 112, lid 4 wordt uit het Reglement geschrapt zodra de regelgevingsprocedure met toetsing volledig uit de bestaande wetgeving is verwijderd. (27)  Zie Bijlage VII. (28)  Zie Bijlage III. (29)  Zie Bijlage III. (30)  Verlengd bij besluit van het Parlement van 12 maart 2019. (31)  Artikel 171, lid 2, is van overeenkomstige toepassing op de commissies (zie artikel 216, lid 4). (32)  Artikel 174 is van overeenkomstige toepassing op de commissies (zie artikel 219). (33)  Artikel 179 is van overeenkomstige toepassing op de commissies (zie artikel 219). (34)  Artikel 180 is van overeenkomstige toepassing op de commissies (zie artikel 219). (35)  Artikel 181 is van overeenkomstige toepassing op de commissies (zie artikel 219). (36)  Artikel 182 is van overeenkomstige toepassing op de commissies (zie artikel 219). (37)  Artikel 183 is van overeenkomstige toepassing op de commissies (zie artikel 219).  (38)  Artikel 185, lid 1, is van overeenkomstige toepassing op de commissies (zie artikel 219). (39)  Artikel 186 is van overeenkomstige toepassing op de commissies (zie artikel 219). (40)  Artikel 187 is van overeenkomstige toepassing op de commissies (zie artikel 219). (41)  Artikel 189 is van overeenkomstige toepassing op de commissies (zie artikel 219). (42)  Artikel 190, leden 3 en 4, is van overeenkomstige toepassing op de commissies (zie artikel 219). (43)  Artikel 191 is van overeenkomstige toepassing op de commissies (zie artikel 219). (44)  Artikel 192 is van overeenkomstige toepassing op de commissies (zie artikel 219). (45)  Artikel 193 is van overeenkomstige toepassing op de commissies (zie artikel 219). (46)  Artikel 195 is van overeenkomstige toepassing op de commissies (zie artikel 219). (47)  Artikel 200 is van overeenkomstige toepassing op de commissies (zie artikel 219). (48)  Artikel 201 is van overeenkomstige toepassing op de commissies (zie artikel 219). (49)  Artikel 204, leden 2, 3 en 5, is van overeenkomstige toepassing op de commissies waar een volledig verslag is opgesteld (zie artikel 216, lid 5). (50)  Zie Bijlage VI. (51)  Besluit 95/167/EG, Euratom, EGKS van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie van 19 april 1995 tot vaststelling van de wijze van uitoefening van het enquêterecht van het Europees Parlement (PB L 113 van 19. 5. 1995, blz. 1). (52)  Verordening (EU) nr. 211/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 over het burgerinitiatief (PB L 65 van 11. 3. 2011, blz. 1). (53)  Besluit 94/262/EGKS, EG, Euratom van het Europees Parlement van 9 maart 1994 inzake het Statuut van de Europese ombudsman en de algemene voorwaarden voor de uitoefening van zijn ambt (PB L 113 van 4. 5. 1994, blz. 15). (54)  Artikel 235 is uitsluitend van toepassing op Europese politieke partijen en Europese politieke stichtingen als bedoeld in artikel 2, lid 3 en 4, van Verordening (EU, Euratom) nr. 1141/2014. (55)  Verordening (EU, Euratom) nr. 1141/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2014 betreffende het statuut en de financiering van Europese politieke partijen en Europese politieke stichtingen (PB L 317 van 4. 11. 2014, blz. 1).  BIJLAGE I GEDRAGSCODE VOOR DE LEDEN VAN HET EUROPEES PARLEMENT INZAKE FINANCIËLE BELANGEN EN BELANGENCONFLICTEN Artikel 1 Grondbeginselen Bij de uitoefening van hun taken als lid van het Europees Parlement: a) laten de leden zich leiden en inspireren door de volgende algemene gedragsprincipes: belangeloosheid, integriteit, transparantie, toewijding, eerlijkheid, verantwoordelijkheid en respect voor het aanzien van het Parlement, b) handelen de leden uitsluitend in het algemeen belang, zonder direct of indirect financieel voordeel of enige vorm van beloning te verkrijgen of te willen verkrijgen. Artikel 2 Belangrijkste plichten van de leden Bij de uitoefening van hun mandaat als lid van het Europees Parlement: a) maken de leden geen afspraken die hen ertoe brengen in het belang van derde natuurlijke of rechtspersonen te handelen of te stemmen en die afbreuk zouden kunnen doen aan hun stemvrijheid zoals neergelegd in artikel 6 de Akte van 20 september 1976 betreffende de verkiezing van de leden van het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen en in artikel 2 van het statuut van de leden van het Europees Parlement, b) verlangen, aanvaarden of ontvangen de leden geen enkel direct of indirect voordeel in geld of in natura in ruil voor specifiek gedrag in het kader van de parlementaire werkzaamheden van het lid, en gaan zij zorgvuldig elke situatie uit de weg die de schijn van omkoping, corruptie of ongepaste beïnvloeding zou kunnen wekken. c) houden de leden zich niet beroepsmatig bezig met betaalde lobbyactiviteiten die rechtstreeks verband houden met het besluitvormingsproces van de Unie. Artikel 3 Belangenconflicten 1. Van een belangenconflict is sprake wanneer een lid van het Europees Parlement een persoonlijk belang heeft dat een ongewenste invloed kan hebben op de wijze waarop hij zijn taken als lid uitoefent. Van een belangenconflict is geen sprake wanneer een lid voordeel geniet door het enkele feit dat hij tot de bevolking als geheel of tot een grote categorie van mensen behoort. 2. Wanneer een lid vaststelt dat hij in een belangenconflict kan komen, neemt hij onmiddellijk de nodige maatregelen om dit te voorkomen, overeenkomstig de beginselen en bepalingen van deze gedragscode. Wanneer het lid het belangenconflict niet weet op te lossen, laat hij dit de Voorzitter schriftelijk weten. In geval van twijfel kan het lid het vertrouwelijke advies inwinnen van het bij artikel 7 ingestelde raadgevend comité voor het gedrag van de leden. 3.  Onverminderd het bepaalde in lid 2 geven de leden, alvorens in de plenaire vergadering of in enig orgaan van het Parlement het woord te voeren of te stemmen, of zich als rapporteur te laten benoemen, bekendheid aan feitelijke of potentiële belangenconflicten in het licht van de behandelde aangelegenheid, voor zover een dergelijk conflict niet reeds duidelijk blijkt uit de overeenkomstig artikel 4 opgegeven informatie. Deze mededeling wordt in de loop van de desbetreffende parlementaire debatten schriftelijk of mondeling aan de voorzitter gedaan. Artikel 4 Opgave door de leden 1. Omwille van de transparantie doen de leden van het Europees Parlement onder hun persoonlijke verantwoordelijkheid voor het einde van de eerste vergaderperiode na de verkiezingen voor het Europees Parlement (of, bij ambtsaanvaarding in de loop van de zittingsperiode, binnen 30 dagen na het begin van hun mandaat) aan de Voorzitter opgave van hun financiële belangen, met gebruikmaking van het ingevolge artikel 9 door het Bureau vastgestelde formulier. Zij stellen de Voorzitter op de hoogte van elke wijziging die voor hun opgave van belang is, voor het einde van de maand die volgt op de wijziging. 2.  De opgave van financiële belangen bevat de volgende, nauwkeurig te vermelden informatie: a) de beroepswerkzaamheid of beroepswerkzaamheden van het lid gedurende de drie jaar voor zijn ambtsaanvaarding in het Parlement, alsmede van zijn deelname in die periode aan comités of raden van bestuur van ondernemingen, niet-gouvernementele organisaties, verenigingen of andere rechtens opgerichte organisaties, b) elke bezoldiging die het lid voor de uitoefening van een mandaat in een ander parlement ontvangt, c) elke vaste bezoldigde activiteit die het lid naast zijn taken uitoefent, in loondienst dan wel als zelfstandige, d) zijn al dan niet bezoldigde deelname aan comités of raden van bestuur van ondernemingen, niet-gouvernementele organisaties, verenigingen of andere rechtens opgerichte organisaties, of van de uitoefening van enige andere externe werkzaamheid die hij al dan niet bezoldigd verricht, e) incidentele externe werkzaamheden die hij tegen vergoeding verricht (waaronder publicaties, lezingen of deskundigenadvies), wanneer de vergoedingen voor alle incidentele externe werkzaamheden van het lid in totaal meer bedragen dan 5 000 EUR per kalenderjaar, f) deelname in ondernemingen of maatschappen wanneer dit gevolgen kan hebben voor het overheidsbeleid of wanneer die deelname het lid aanzienlijke invloed verschaft op de zakelijke belangen van de betrokken organisatie, g) alle in het kader van zijn politieke activiteiten door derden verleende financiële, personele of materiële steun, naast de door het Parlement beschikbaar gestelde middelen, die aan het lid in het kader van zijn politieke activiteiten door derden wordt verleend, met vermelding van hun identiteit, h) overige financiële belangen die van invloed kunnen zijn op de uitoefening van zijn taken. Voor elk van de ingevolge de eerste alinea op te geven punten vermeldt het lid in voorkomend geval of de activiteit al dan niet bezoldigd act is; voor de punten a), c), d), e) en f) vermeldt het lid tevens een van de volgende inkomstenscategorieën: — onbezoldigd; — van 1 tot 499 EUR per maand; — van 500 tot 1 000 EUR per maand; — van 1 001 tot 5 000 EUR per maand; — van 5 001 tot 10 000 EUR per maand; — boven 10 000 EUR per maand, met vermelding van het dichtstbijzijnde bedrag, afgerond op 10 000 EUR. Alle inkomsten die het lid ontvangt uit hoofde van elk van de ingevolge de eerste alinea op te geven punten, doch niet op regelmatige basis, worden op jaarbasis berekend, door twaalf gedeeld en in een van de in de tweede alinea genoemde categorieën ingedeeld.  3. De uit hoofde van dit artikel aan de Voorzitter verstrekte informatie wordt in een gemakkelijk toegankelijke vorm op de website van het Parlement gepubliceerd. 4. Leden zijn niet verkiesbaar voor functies in het Parlement of diens organen, kunnen niet tot rapporteur worden benoemd en kunnen niet deelnemen aan een officiële delegatie of interinstitutionele onderhandelingen, zolang zij geen opgave van hun financiële belangen hebben gedaan. 5. Indien de Voorzitter informatie ontvangt die hem doet vermoeden dat de opgave van financiële belangen van een lid grotendeels onjuist of niet langer actueel is, kan hij het in artikel 7 bedoelde raadgevend comité raadplegen. Indien nodig verzoekt de Voorzitter het lid zijn opgave binnen 10 dagen te corrigeren. Het Bureau kan een besluit goedkeuren om lid 4 toe te passen op leden die geen gehoor geven aan het verzoek tot correctie van de Voorzitter. 6. Rapporteurs kunnen uit eigen beweging in de toelichting bij hun verslag een overzicht geven van de vertegenwoordigers van externe belangen die in verband met het onderwerp van het verslag zijn geraadpleegd (1). Artikel 5 Geschenken en soortgelijke voordelen 1. De leden van het Europees Parlement onthouden zich bij de uitoefening van hun taken van aanvaarding van geschenken of soortgelijke voordelen, met uitzondering van geschenken en soortgelijke voordelen met een approximatieve waarde van minder dan 150 EUR die hun uit hoffelijkheid worden aangeboden, of geschenken en soortgelijke voordelen die hun uit hoffelijkheid worden aangeboden wanneer zij het Parlement officieel vertegenwoordigen. 2. Geschenken die de leden overeenkomstig lid 1 worden aangeboden wanneer zij het Parlement officieel vertegenwoordigen, worden overgedragen aan de Voorzitter en behandeld volgens de uit hoofde van artikel 9 door het Bureau vastgestelde uitvoeringsvoorschriften. 3. De leden 1 en 2 zijn niet van toepassing op de vergoeding van reis-, accommodatie- en verblijfkosten van leden of op de rechtstreekse betaling van zulke onkosten door derden, wanneer de leden op uitnodiging en in het kader van de uitoefening van hun taken door derden georganiseerde gelegenheden bijwonen. De draagwijdte van onderhavig lid en met name de regels ter waarborging van transparantie worden nader omschreven in de door het Bureau uit hoofde van artikel 9 vastgestelde uitvoeringsvoorschriften.  Artikel 6 Activiteiten van oud-leden Oud-leden van het Europees Parlement die zich beroepsmatig bezighouden met lobby- of representatieactiviteiten die rechtstreeks verband houden met het besluitvormingsproces van de Unie, moeten het Europees Parlement daarvan in kennis stellen en kunnen gedurende de gehele duur van zulke activiteiten geen gebruik maken van de faciliteiten die aan oud-leden overeenkomstig de daartoe door het Bureau vastgestelde regeling (2) worden toegekend. Artikel 7 Raadgevend comité voor het gedrag van de leden 1. Er wordt een raadgevend comité voor het gedrag van de leden (het “raadgevend comité”) ingesteld. 2. Het raadgevend comité bestaat uit vijf leden, die de Voorzitter aan het begin van zijn ambt kiest uit de leden van de Commissie constitutionele zaken en de Commissie juridische zaken, met inachtneming van de ervaring van de leden en het politiek evenwicht. Ieder lid van het raadgevend comité neemt het voorzitterschap bij toerbeurt voor een periode van zes maanden waar. 3. Aan het begin van zijn ambt kiest de Voorzitter tevens de reserveleden van het raadgevend comité, en wel één lid voor elke fractie die niet in het raadgevend comité vertegenwoordigd is. In geval van vermoedelijke overtreding van deze gedragscode door een lid van een fractie die niet in het raadgevend comité vertegenwoordigd is, fungeert het desbetreffende reservelid als volwaardig zesde lid van het comité bij het onderzoek naar de vermoedelijke overtreding. 4. Op verzoek van een lid geeft het raadgevend comité in vertrouwen en binnen 30 kalenderdagen richtsnoeren omtrent de uitlegging en toepassing van de bepalingen in deze gedragscode. Het lid in kwestie is gerechtigd zich op deze richtsnoeren te verlaten. Op verzoek van de Voorzitter beoordeelt het raadgevend comité ook vermoedelijke gevallen van overtreding van deze gedragscode en dient het de Voorzitter van advies voor wat betreft de eventueel te nemen maatregelen. 5. Het raadgevend comité kan zich na overleg met de Voorzitter laten adviseren door externe deskundigen. 6. Het raadgevend comité brengt jaarlijks verslag uit over zijn werkzaamheden. Artikel 8 Procedure in geval van eventuele overtreding van de gedragscode 1. Ingeval er gronden zijn om aan te nemen dat een lid van het Europees Parlement deze gedragscode wellicht heeft overtreden, verwijst de Voorzitter de zaak naar het raadgevend comité, behalve in gevallen van kennelijk vexatoir gedrag. 2. Het raadgevend comité onderzoekt de omstandigheden rond de vermoedelijke overtreding en kan het desbetreffende lid horen.  Op grond van zijn bevindingen formuleert het een aanbeveling voor een eventueel besluit aan de Voorzitter. In geval van vermoedelijke overtreding van de gedragscode door een vast lid of door een reservelid van het raadgevend comité ziet het vaste lid of het reservelid af van deelname aan de werkzaamheden van het raadgevend comité met betrekking tot die vermoedelijke overtreding. 3. Wanneer de Voorzitter, gelet op de aanbeveling van het raadgevend comité, na het betrokken lid te hebben verzocht om schriftelijke opmerkingen in te dienen, tot de conclusie komt dat het betrokken lid de gedragscode heeft overtreden, stelt hij bij een met redenen omkleed besluit een sanctie vast. De Voorzitter stelt dat lid in kennis van dat met redenen omkleed besluit. De opgelegde sanctie kan een of meerdere van de in artikel 176, leden 4 tot en met 6, van het Reglement genoemde maatregelen omvatten. 4. Voor het betrokken lid staan de in artikel 177 van het Reglement genoemde interne beroepsmogelijkheden open. Artikel 9 Uitvoering Het Bureau stelt de uitvoeringsvoorschriften voor deze gedragscode, inclusief een controleprocedure, vast en stelt zo nodig de in de artikelen 4 en 5 genoemde bedragen bij. Het Bureau kan voorstellen tot herziening van deze gedragscode formuleren. (1)  Zie Besluit van het Bureau van 12 september 2016 over de uitvoering van het Interinstitutioneel Akkoord over het transparantieregister. (2)  Besluit van het Bureau van 12 april 1999 over faciliteiten voor oud-leden van het Europees Parlement. BIJLAGE II CODE VOOR PASSEND GEDRAG VOOR LEDEN VAN HET EUROPEES PARLEMENT BIJ DE UITVOERING VAN HUN TAKEN 1. Bij de uitvoering van hun taken behandelen leden van het Europees Parlement iedereen die bij het Europees Parlement werkt met waardigheid, beleefdheid en respect en zonder vooroordelen of discriminatie. 2. Bij de uitvoering van hun taken gedragen de leden zich op professionele wijze en onthouden zij zich in hun contacten met personeelsleden van neerbuigende, kwetsende, beledigende of discriminerende taal en andere onethische, vernederende of onrechtmatige handelingen. 3. Leden mogen met hun handelingen personeelsleden niet aanzetten of aansporen tot het schenden, omzeilen of negeren van de geldende wetgeving, de interne regels van het Parlement of deze code, noch dergelijk gedrag tolereren van onder hun verantwoordelijkheid vallende personeelsleden. 4. Leden zullen er met passende discretie naar streven dat onenigheid of een conflict met een onder hun verantwoordelijkheid vallend personeelslid snel, eerlijk en doeltreffend wordt aangepakt, zodat het Europees Parlement op doeltreffende wijze kan functioneren. 5.  Indien nodig volgen de leden de procedures voor het beheersen van conflictsituaties of gevallen van (psychische of seksuele) intimidatie onmiddellijk en volledig, onder meer door snel te reageren op beschuldigingen van intimidatie. De leden moeten deelnemen aan een voor hen georganiseerde speciale opleiding over het voorkomen van conflicten en intimidatie op het werk en over goed leiderschap aan hun team. 6. De leden zullen een verklaring ondertekenen waarmee ze toezeggen zich aan deze code te houden. Alle al dan niet ondertekende verklaringen zullen worden gepubliceerd op de website van het Parlement. 7. Leden die de verklaring bij deze code niet hebben ondertekend, mogen niet worden gekozen als ambtsdragers van het Parlement of van een van zijn organen, worden benoemd als rapporteur of deelnemen aan een officiële delegatie of interinstitutionele onderhandelingen. BIJLAGE III CRITERIA VOOR VRAGEN MET VERZOEK OM SCHRIFTELIJK ANTWOORD OVEREENKOMSTIG DE ARTIKELEN 138, 140 EN 141 1. Vragen met verzoek om schriftelijk antwoord: — vermelden duidelijk de adressaat aan wie zij via de gebruikelijke interinstitutionele kanalen moeten worden doorgezonden; — vallen uitsluitend binnen de grenzen van de bevoegdheden van de adressaat, zoals neergelegd in de desbetreffende Verdragen of rechtshandelingen van de Unie, of binnen het kader van diens werkzaamheden; — zijn van algemeen belang; — zijn beknopt en zijn als een begrijpelijke vraag geformuleerd; — mogen niet langer dan 200 woorden zijn; — mogen geen beledigende uitlatingen bevatten; — mogen geen louter persoonlijke aangelegenheden betreffen; — mogen niet meer dan drie deelvragen omvatten. 2. Vragen aan de Raad mogen geen betrekking hebben op een onderwerp van een lopende gewone wetgevingsprocedure of op de begrotingsfuncties van de Raad. 3. Desgewenst verleent het secretariaat vraagstellers assistentie om in een afzonderlijk geval aan de criteria van punt 1 te voldoen. 4. Is in de voorgaande zes maanden een identieke of soortgelijke vraag gesteld en beantwoord, of is een vraag louter bedoeld om nadere informatie te verkrijgen ten aanzien van het vervolg dat aan een specifieke resolutie van het Parlement is gegeven, terwijl die informatie in de voorgaande zes maanden reeds door de Commissie is verstrekt in een schriftelijke vervolgmededeling, dan doet het secretariaat de vraagsteller een kopie van de vorige vraag en van het antwoord of de vervolgmededeling toekomen. De nieuwe vraag wordt niet aan de adressaten voorgelegd, tenzij de Voorzitter daartoe besluit naar aanleiding van nieuwe ontwikkelingen van betekenis en een met redenen omkleed verzoek van de vraagsteller. 5.  Wordt in een vraag om feitelijke of statistische informatie verzocht die reeds bij de onderzoeksdiensten van het Parlement beschikbaar is, dan wordt de vraag niet aan de adressaat voorgelegd maar eerder aan die diensten toegestuurd, tenzij de Voorzitter op verzoek van de vraagsteller anders besluit. 6. Vragen die onderling samenhangende onderwerpen betreffen, kunnen door het secretariaat tot één vraag worden samengevoegd en gezamenlijk worden beantwoord. BIJLAGE IV RICHTSNOEREN EN ALGEMENE CRITERIA VOOR DE KEUZE VAN DE ONDERWERPEN DIE MOETEN WORDEN GEPLAATST OP DE AGENDA VOOR HET DEBAT OVER GEVALLEN VAN SCHENDING VAN DE MENSENRECHTEN, DE DEMOCRATIE EN DE RECHTSSTAAT, ALS BEDOELD IN ARTIKEL 144 Criteria voor prioriteit 1. Prioriteit krijgen ontwerpresoluties waarmee het Parlement ten aanzien van de Raad, de Commissie, de lidstaten, derde landen of internationale organisaties, een standpunt wenst in te nemen, alvorens een aangekondigde gebeurtenis plaatsvindt, wanneer de vergaderperiode waarin de stemming plaatsvindt de lopende vergaderperiode is. 2. De ontwerpresoluties mogen niet langer zijn dan 500 woorden. 3. Onderwerpen die onder de in de Verdragen vastgelegde bevoegdheden van de Europese Unie vallen, krijgen prioriteit, mits zij van bijzonder belang zijn. 4. Het aantal geselecteerde onderwerpen dient zodanig te zijn dat een debat kan worden gehouden dat is afgestemd op het belang ervan; er geldt een maximum van drie onderwerpen, met inbegrip van rubrieken. Procedure 5. De prioriteitscriteria voor de opstelling van de lijst van de in het debat over gevallen van schending van de mensenrechten, de democratie en de rechtsstaat op te nemen onderwerpen worden ter kennis gebracht van het Parlement en de fracties. Beperking en verdeling van de spreektijd 6. Met het oog op een optimale benutting van de beschikbare tijd, komt de Voorzitter in overleg met de fractievoorzitters, met de Raad en de Commissie een beperking van de spreektijd voor hun eventuele uiteenzettingen in het kader van het debat over gevallen van schending van de mensenrechten, de democratie en de rechtsstaat overeen. Indieningstermijn voor amendementen 7. De termijn voor de indiening van amendementen dient zodanig te zijn dat tussen de ronddeling van de teksten van de amendementen in de officiële talen en het tijdstip van het debat over de ontwerpresoluties voldoende tijd voor een adequate behandeling van deze amendementen door de leden en de fracties overblijft. BIJLAGE V PROCEDURE VOOR DE BEHANDELING EN AANNEMING VAN BESLUITEN INZAKE DE VERLENING VAN KWIJTING Artikel 1 Documenten 1.  De volgende documenten worden gedrukt en rondgedeeld: a) de jaarrekening, de analyse van het financieel beheer en de financiële balans als ingediend door de Commissie; b) het jaarverslag en de speciale verslagen van de Rekenkamer met de antwoorden van de instellingen; c) de verklaring van de Rekenkamer waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, als bedoeld in artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie; d) de aanbeveling van de Raad. 2. Deze documenten worden aan de bevoegde commissie voorgelegd. Alle betrokken commissies kunnen advies uitbrengen. 3. Mochten andere commissies advies willen uitbrengen, dan stelt de Voorzitter de termijn vast waarbinnen deze adviezen aan de bevoegde commissie moeten worden uitgebracht. Artikel 2 Behandeling van het verslag 1. Overeenkomstig het Financieel Reglement behandelt het Parlement uiterlijk op 30 april van het jaar volgende op het jaar waarin het jaarverslag van de Rekenkamer is aangenomen, het kwijtingsverslag van de bevoegde commissie. 2. Tenzij in deze bijlage anders is bepaald, zijn de bepalingen van het Reglement inzake amendementen en stemmingen van toepassing. Artikel 3 Inhoud van het verslag 1. Het kwijtingsverslag van de bevoegde commissie bevat: a) een ontwerpbesluit tot verlening van kwijting of tot uitstel van het kwijtingsbesluit (stemming tijdens de vergaderperiode van april) of een ontwerpbesluit tot verlening van kwijting of tot weigering kwijting te verlenen (stemming tijdens de vergaderperiode van oktober); b) een ontwerpbesluit tot afsluiting van de rekeningen van alle inkomsten, uitgaven, activa en passiva van de Unie; c) een ontwerpresolutie met opmerkingen bij het ontwerpbesluit als bedoeld onder a), inclusief een beoordeling van het begrotingsbeheer door de Commissie in het desbetreffende begrotingsjaar en opmerkingen over de uitvoering van de uitgaven in de toekomst; d) als bijlage, een lijst van de van de Commissie ontvangen documenten alsmede van de aangevraagde, maar niet ontvangen documenten; e) de adviezen van de betrokken commissies. 2. Indien de bevoegde commissie voorstelt het kwijtingsbesluit uit te stellen, wordt in de desbetreffende ontwerpresolutie onder meer gewezen op: a) de redenen voor het uitstel; b) de verdere maatregelen die van de Commissie worden verwacht en de daaraan gestelde termijnen; c) de documenten die nodig zijn om het Parlement in de gelegenheid te stellen een gefundeerd besluit te nemen. Artikel 4 Behandeling en stemming in het Parlement 1.  Een kwijtingsverslag van de bevoegde commissie wordt opgenomen op de agenda van de vergaderperiode die volgt op de indiening ervan. 2. Alleen amendementen op de overeenkomstig artikel 3, lid 1, onder c), ingediende ontwerpresolutie zijn ontvankelijk. 3. Bij de stemming over de ontwerpbesluiten en de ontwerpresolutie wordt, voor zover in artikel 5 niet anders wordt bepaald, de volgorde als vermeld in artikel 3 aangehouden. 4. Het Parlement spreekt zich uit met volstrekte meerderheid van de uitgebrachte stemmen, overeenkomstig artikel 231 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie. Artikel 5 Procedurevarianten 1. Stemming tijdens de vergaderperiode van april In eerste instantie bevat het kwijtingsverslag een ontwerpbesluit tot verlening van kwijting of tot uitstel van kwijting. a) Behaalt een ontwerpbesluit tot verlening van kwijting de meerderheid, dan betekent dit dat kwijting wordt verleend. Dit houdt ook de afsluiting van de rekeningen in. Behaalt een ontwerpbesluit tot verlening van kwijting geen meerderheid, dan wordt de kwijting geacht te zijn uitgesteld en dient de bevoegde commissie binnen zes maanden een nieuw verslag in met een nieuw ontwerpbesluit tot verlening van kwijting of tot weigering kwijting te verlenen. b) Wordt een ontwerpbesluit tot uitstel van kwijting aangenomen, dan dient de bevoegde commissie binnen zes maanden een nieuw verslag in met een nieuw ontwerpbesluit tot verlening van kwijting of tot weigering kwijting te verlenen. In dat geval wordt ook de afsluiting van de rekeningen uitgesteld en met het nieuwe verslag opnieuw een ontwerpbesluit hiertoe ingediend. Behaalt een ontwerpbesluit tot uitstel van kwijting geen meerderheid, dan wordt de kwijting geacht te zijn verleend. In dat geval houdt het besluit ook de afsluiting van de rekeningen in. De ontwerpresolutie kan alsnog in stemming worden gebracht. 2. Stemming tijdens de vergaderperiode van oktober In tweede instantie bevat het kwijtingsverslag een ontwerpbesluit tot verlening van kwijting of tot weigering kwijting te verlenen. a) Behaalt een ontwerpbesluit tot verlening van kwijting de meerderheid, dan betekent dit dat kwijting wordt verleend. Dit houdt tevens afsluiting van de rekeningen in. Behaalt een ontwerpbesluit tot verlening van kwijting geen meerderheid, dan houdt dit weigering van het verlenen van kwijting in. Een formeel ontwerpbesluit tot afsluiting van de rekeningen voor het betreffende jaar wordt ingediend voor een volgende vergaderperiode waarin de Commissie wordt verzocht een verklaring af te leggen.  b) Behaalt een ontwerpbesluit tot weigering kwijting te verlenen de meerderheid, dan wordt een formeel ontwerpbesluit tot afsluiting van de rekeningen voor het betreffende jaar ingediend voor een volgende vergaderperiode waarin de Commissie wordt verzocht een verklaring af te leggen. Behaalt een ontwerpbesluit tot weigering kwijting te verlenen geen meerderheid, dan wordt de kwijting geacht te zijn verleend. In dat geval houdt het besluit ook de afsluiting van de rekeningen in. De ontwerpresolutie kan alsnog in stemming worden gebracht. 3. Indien de ontwerpresolutie of het ontwerpbesluit tot afsluiting van de rekeningen bepalingen bevat die niet in overeenstemming lijken te zijn met de stemming in het Parlement inzake de kwijting, dan kan de Voorzitter na overleg met de voorzitter van de bevoegde commissie de stemming uitstellen en een nieuwe termijn voor de indiening van amendementen vaststellen. Artikel 6 Uitvoering van kwijtingsbesluiten 1. De Voorzitter doet alle overeenkomstig artikel 3 door het Parlement aangenomen besluiten en resoluties aan de Commissie en aan alle andere instellingen toekomen, en draagt zorg voor de publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie in de voor wetgevingsbesluiten bestemde reeks. 2. De bevoegde commissie brengt ten minste éénmaal per jaar aan het Parlement verslag uit over de maatregelen die de instellingen naar aanleiding van de opmerkingen bij de kwijtingsbesluiten en van de andere opmerkingen in de resoluties van het Parlement betreffende de uitvoering van de uitgaven hebben genomen. 3. De Voorzitter kan namens het Parlement, op basis van een verslag van de voor de begrotingscontrole bevoegde commissie, overeenkomstig artikel 265 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie bij het Hof van Justitie van de Europese Unie beroep instellen tegen de betrokken instelling wegens niet-nakoming van de verplichtingen die voortvloeien uit de opmerkingen bij de kwijtingsbesluiten of in andere resoluties ter uitvoering van de uitgaven. BIJLAGE VI BEVOEGDHEDEN EN VERANTWOORDELIJKHEDEN VAN DE PARLEMENTAIRE COMMISSIES (1) I. Commissie buitenlandse zaken Deze commissie is bevoegd voor de bevordering, tenuitvoerlegging en controle van het buitenlands beleid van de Unie ten aanzien van: 1. het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (GBVB) en het gemeenschappelijk veiligheids- en defensiebeleid (GVDB), waarbij de commissie wordt bijgestaan door een Subcommissie veiligheid en defensie; 2. de betrekkingen met andere instellingen en organen van de Unie, met de VN en met andere internationale organisaties en interparlementaire vergaderingen voor aangelegenheden die onder haar bevoegdheid vallen; 3.  het toezicht op de Europese Dienst voor extern optreden 4. de intensivering van de politieke betrekkingen met derde landen door middel van veelomvattende samenwerkings- en hulpverleningsprogramma's of internationale overeenkomsten, zoals associatie- en partnerschapsovereenkomsten; 5. de opening, follow-up en sluiting van onderhandelingen over toetreding van Europese staten tot de Unie; 6. de volledige wetgeving, planning en nauwkeurig onderzoek van de maatregelen in het kader van het Europees instrument voor democratie en de mensenrechten, het Europees nabuurschapsinstrument, het instrument voor pretoetredingssteun, het instrument voor bijdrage aan vrede en stabiliteit en het partnerschapsinstrument voor samenwerking met derde landen, en het beleid dat daaraan ten grondslag ligt; 7. het toezicht op en de follow-up van, onder andere, het Europees nabuurschapsbeleid (ENB), met name met betrekking tot de jaarlijkse ENB-voortgangsverslagen; 8. kwesties betreffende de democratie, de rechtsstaat, de rechten van de mens, met inbegrip van de rechten van minderheden, in derde landen en de beginselen van het internationale recht; waarbij de commissie wordt bijgestaan door een Subcommissie mensenrechten, die moet zorgen voor de samenhang tussen alle externe beleidsmaatregelen van de Unie en haar beleid inzake de mensenrechten; onverminderd de relevante bepalingen, kunnen de vergaderingen van de subcommissie worden bijgewoond door leden van andere commissies en organen met bevoegdheden op dit terrein; 9. de betrokkenheid van het Parlement bij missies voor verkiezingswaarneming, zo nodig in samenwerking met andere relevante commissies en delegaties. De commissie draagt zorg voor het beleidstoezicht en de coördinatie van de werkzaamheden van de gemengde parlementaire commissies en parlementaire samenwerkingscommissies, alsmede van de werkzaamheden van de interparlementaire delegaties en delegaties ad hoc die onder haar bevoegdheid vallen. II. Commissie ontwikkelingssamenwerking Deze commissie is bevoegd voor: 1. de bevordering en tenuitvoerlegging van en het toezicht op het ontwikkelingssamenwerkingsbeleid van de Unie, met name a) de politieke dialoog met de ontwikkelingslanden, zowel bilateraal als in relevante internationale organisaties en interparlementaire fora, b) hulpverlening aan en samenwerkingsovereenkomsten met de ontwikkelingslanden, met name het toezicht op doeltreffende steunverlening en de evaluatie van de resultaten, mede ten aanzien van de uitroeiing van de armoede, c) toezicht op het verband tussen de beleidsmaatregelen van de lidstaten en die welke op het niveau van de Unie ten uitvoer worden gelegd, d) bevordering van democratische waarden, goed bestuur en mensenrechten in de ontwikkelingslanden, e) tenuitvoerlegging van, toezicht op en bevordering van de samenhang van de maatregelen van het ontwikkelingsbeleid; 2.  de volledige wetgeving, planning en nauwkeurig onderzoek van de maatregelen in het kader van het Instrument voor ontwikkelingssamenwerking (DCI), het Europees Ontwikkelingsfonds (EOF) — in nauwe samenwerking met de nationale parlementen — en het Instrument voor humanitaire hulp, alsmede alle kwesties in verband met humanitaire hulp in ontwikkelingslanden en het beleid dat daaraan ten gronde ligt; 3. kwesties betreffende de ACS-EU-Partnerschapsovereenkomst en de betrekkingen met relevante organen; 4. kwesties die verband houden met de landen en gebieden overzee (de LGO); 5. de betrokkenheid van het Parlement bij missies voor verkiezingswaarneming, zo nodig in samenwerking met andere relevante commissies en delegaties. Deze commissie draagt zorg voor de coördinatie van de werkzaamheden van de interparlementaire delegaties en delegaties ad hoc die onder haar bevoegdheid vallen. III. Commissie internationale handel Deze commissie is bevoegd voor aangelegenheden in verband met de vaststelling en tenuitvoerlegging van en het toezicht op het gemeenschappelijk handelsbeleid en met de externe economische betrekkingen van de Unie, met name: 1. financiële, economische en handelsbetrekkingen met derde landen en regionale organisaties; 2. het gemeenschappelijk buitentarief en de handelsfacilitatie, alsmede de externe aspecten van de douanevoorschriften en het douanebeheer; 3. het aangaan, toezien op, sluiten en volgen van bilaterale, multilaterale en plurilaterale handelsovereenkomsten waarin de economische, handels- en investeringsbetrekkingen met derde landen en regionale organisaties geregeld zijn; 4. technische harmonisatie- of normalisatiemaatregelen op gebieden die bij internationale rechtsinstrumenten zijn geregeld; 5. betrekkingen met relevante internationale organisaties en internationale fora over met handel verband houdende zaken, en met organisaties ter bevordering van de regionale, economische en commerciële integratie buiten de Unie; 6. de betrekkingen met de Wereldhandelsorganisatie, met inbegrip van de parlementaire dimensie ervan. Deze commissie onderhoudt contacten met de relevante interparlementaire delegaties en delegaties ad hoc voor zover het gaat om de economische en commerciële aspecten van de betrekkingen met derde landen. IV. Begrotingscommissie Deze commissie is bevoegd voor: 1. het meerjarig financieel kader voor de ontvangsten en uitgaven van de Unie en voor het stelsel van eigen middelen van de Unie; 2. de begrotingsbevoegdheden van het Parlement ten aanzien van de begroting van de Unie en het voeren van onderhandelingen over en het ten uitvoer leggen van interinstitutionele akkoorden op dit gebied; 3. de raming van het Parlement overeenkomstig de in het Reglement vastgestelde procedure; 4. de begrotingen van de gedecentraliseerde organen; 5. de financiële activiteiten van de Europese Investeringsbank die geen deel uitmaken van de Europese economische beleidsaansturing; 6. 