2000/319/CE: Decisione della Commissione, del 22 dicembre 1999, relativa al regime di aiuti di Stato instituito dall'Italia a favore della produzione, trasformazione e commercializzazione di prodotti di cui all'allegato i del trattato CE (legge 27 settembre 1995, n. 68 della Regione Sicilia) [notificata con il numero C(1999) 5202] (Il testo in lingua italiana è il solo facente fede)
68/95 duidelijk in steunmaatregelen die alleen betrekking hebben op verkoopseizoenen in het ver- leden (/1993/1994, 1994/1995 en 1995/1996) en die bovendien niet waren opgenomen in de oor- spronkelijke goedkeuring van artikel 48 van regionale wet nr. 32/91, die betrekking had op de financiering van de driejarige periode 1991-1993. De vaststelling van steunmaatregelen in de vorm van kortlopende leningen tegen verlaagde rentevoet voor reeds afgelo- pen verkoopseizoenen (zie overweging 54), strookt niet met de gedachte die aan de basis ligt van de regelgeving inzake steun voor (cid:132)kortlopende leningen tegen verlaagde rentevoet(cid:148) in de landbouwsector, die slechts bij wijze van uitzondering wordt beschouwd als steunmaatregel die kan bijdragen tot de ontwikke- ling van de landbouwsector, in afwijking van het ver- bod dat is vervat in artikel 87 van het EG-Verdrag. Er dient bovendien op te worden gewezen dat de dien- sten van de Commissie, binnen de termijn van twee maanden te rekenen vanaf de kennisgeving van regio- in het kader van nale wet nr. 68/95 (onderzocht steunmaatregel N 750/B/95), de Italiaanse autoriteiten hadden gewaarschuwd dat a) de steunmaatregelen voor de verkoopseizoenen 1993/1994 en 1994/1995 leken te moeten worden beschouwd als steun voor de bedrijfsvoering, die onverenigbaar is met de gemeen- schappelijke markt, en deze autoriteiten hadden ver- zocht de betrokken maatregelen in te trekken, tenzij zij in staat waren aan te tonen dat de betrokken steunmaatregelen voldeden aan de destijds geldende criteria inzake steun voor herstructurering van onder- nemingen in moeilijkheden (zie overweging 45); b) de verkoopseizoen voor 1995/1996 moesten voldoen aan de criteria die waren vermeld in het nieuwe ontwerp voor een mededeling, waarvan een kopie werd bijgevoegd; c) de steunmaatregelen, die bestemd waren voor ondernemingen waarvan het omzetcijfer voor ten minste 70 % moest zijn verkre- gen door de verkoop van citrusvruchten en groenten in artikel 6 bedoelde steunmaatregelen het en fruit buiten de regio, een exportsteun leken te vor- men die onverenigbaar is met de gemeenschappelijke markt en de nationale autoriteiten hadden verzocht de maatregel in te trekken of te wijzigen, ofwel hun weigering om aan dit verzoek gevolg te geven, duide- lijk toe te lichten; deze toelichtingen zijn nooit mee- gedeeld (zie de punten 1, 2 en 3 van brief VI/036342 van 2 oktober 1995). In haar beschikking tot inlei- ding van de procedure had de Commissie uitdrukke- lijk uiting gegeven aan haar vermoeden dat de betrokken steunmaatregelen in werkelijkheid een exportsteun betroffen.  Uit hetgeen voorafgaat blijkt dat artikel 6 van regionale wet nr. 68/95, dat slechts de inhoud van artikel 48 van regionale wet nr. 32/91 overneemt, zonder er evenwel naar te verwijzen, en bepalingen bevat die betrekking hebben op het verleden in plaats van op de toekomst, stricto sensu niet kan worden beschouwd als een her- financiering van artikel 48 van regionale wet nr. 32/91. (53) Er moet derhalve worden onderzocht of de in artikel 6 van regionale wet nr. 68/95 bedoelde steun kan worden beschouwd (cid:151) zoals de Italiaanse autoriteiten beweren (cid:151) als een (cid:132)kortlopende lening tegen verlaagde rentevoet(cid:148), die verenigbaar is met de normaliter door de Commissie terzake gehanteerde principes. De regelgeving inzake kortlopende leningen tegen ver- laagde rentevoet in de landbouwsector die op het tijdstip van de kennisgeving van toepassing was, verbiedt de toe- kenning van een lening voor een enkel product of een enkele activiteit en beperkt de duur ervan tot twaalf maanden. Bij brief SG(97) D/455 van 23 januari 1997, waarbij de herfinanciering van artikel 48 van regionale wet nr. 32/91 voor het verkoopseizoen 1992/1993 voor de laat- ste maal werd toegestaan (steunmaatregel C 61/96, ex steunmaatregel N 408/B/96), wees de Commissie de Itali- aanse autoriteiten erop dat de goedkeuring van de her- financiering niet vooruitliep op het onderzoek van de nieuwe maatregel die was aangemeld en die werd onder- zocht in het kader van steunmaatregel N 750/B/95 (d. w. z. artikel 6 van regionale wet nr. 68/95), die een nieuwe steunregeling vormde (SG(97) D/455 van 23 januari 1997), en deelde hen mee dat regionale wet nr. 68/95 zou worden getoetst aan de nieuwe regelgeving inzake (cid:132)beheerskredieten(cid:148) die na 31 december 1996 van toepassing was (mededeling van de Commissie inzake steunmaatregelen van de staten in de vorm van kortlo- pend krediet met rentesubsidie in de landbouw).  Naar aanleiding van een eerste schorsing van de toepas- sing van de nieuwe regels, heeft de Commissie de lidsta- ten evenwel bij brief SG(97) D/10801 van 19 december 1997 meegedeeld dat, vanaf 30 juni 1998, de mededeling van de Commissie inzake kortlopende leningen met ren- tesubsidie in de landbouw zou worden toegepast zoals uitgelegd in de vorenvermelde brief SG(97) D/10801 van de Commissie van 19 december 1997 en dat de proce- dure van artikel 88, lid 2, van het EG-Verdrag (toen arti- kel 93, lid 2) zou worden ingeleid ten aanzien van de steunmaatregelen die (cid:132)in werking zouden zijn getreden of 6. 5. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 110/31 zouden zijn gebleven(cid:148) na 30 juni 1998 en die niet vol- deden aan de nieuwe voorschriften. Gelet op het feit dat de onderzochte steunmaatregel, die is ingesteld bij artikel 6 van regionale wet nr. 68/95, zou zijn toegepast in de (cid:132)verkoopseizoenen(cid:148) 1993/1994, 1994/1995 en 1995/1996 en dat de latere mededeling van de Commissie inzake steunmaatregelen van de staten in de vorm van kortlopend krediet met rentesubsidie in de landbouw zou worden toegepast op de na 30 juni 1998 (cid:132)in werking getreden of in werking gebleven steun- maatregelen(cid:148), lijkt het dat de steun voor kortlopend kre- diet met rentesubsidie die is toegekend voor de (cid:132)verkoop- seizoenen(cid:148) 1993/194, 1994/1995 en 1995/1996 nog kan worden onderzocht op basis van de criteria die voor kortlopend krediet met rentesubsidie golden v(cid:243)(cid:243)r 30 juni 1998, de datum vanaf welke de nieuwe mededeling wordt toegepast. (54) Het ging daarbij om de volgende criteria: de leningen moeten (cid:132)seizoengebonden(cid:148) zijn en bestemd zijn om alge- mene kosten (aankoop van grondstoffen, betaling van arbeidskrachten, enz. ) te financieren, de lening mag niet uitsluitend voor een bepaald product of een bepaalde activiteit worden toegekend en de duur ervan mag niet meer dan twaalf maanden bedragen. In dat verband dient erop te worden gewezen dat de nieuwe voorschriften die voor dit soort steun gelden, en die zijn vervat in de mededeling van de Commissie inzake kortlopend krediet met rentesubsidie in de landbouw, dezelfde criteria bevat- ten, maar tegelijk ook andere strengere eisen, waarover de nationale autoriteiten in hun opmerkingen geen gewag hebben gemaakt. In het onderhavige geval lijken de toen voor (cid:132)beheerskre- dieten(cid:148) geldende criteria niet in acht te zijn genomen, en wel om de volgende redenen: a) b) ten eerste, heeft artikel 6 van regionale wet nr.  68/95 uitsluitend betrekking op handelsondernemingen die werkzaam zijn in Siciliº en die ten minste 70 % van hun omzet behalen met de verkoop van citrusvruch- ten en groenten en fruit buiten de regio. De steun lijkt dus uitsluitend te worden toegekend aan twee in hoofd- specifieke categorieºn producten en dus, zaak, betrekking te hebben op een enkele activiteit (de uitvoer uit Siciliº); autoriteiten: ten tweede, gezien de strekking van de door de natio- nale autoriteiten meegedeelde opmerkingen (zie over- wegingen 31 en 32), kan niet worden uitgesloten dat de betrokken leningen een looptijd van meer dan twaalf maanden kunnen hebben gehad (volgens de (cid:132)(cid:133) opmerkingen van de nationale bovendien zijn in deze regelgeving (van de Commis- sie) geen maximale steunintensiteiten bepaald en staat zij toe dat de lening met verlaagde rentevoet jaarlijks wordt vernieuwd (cid:133) De mogelijkheid om jaarlijks deze leningen te vernieuwen, waarin door de voren- vermelde communautaire regelgeving is voorzien, beperkt overigens, voorzover zulks noodzakelijk is, de bepaling die in de regionale regelgeving is opge- nomen in verband met de duur van de aflossing van de lening in 36 maanden. (cid:133) Wij vestigen de aan- dacht op de duur van de aflossing, omdat het bedrag van de lening reeds afneemt vanaf de eerste maand nadat ze is toegekend, zodat de gemiddelde duur ervan veel korter is dan 36 maanden(cid:148)); c) ten derde, ook indien men aanneemt dat de lening met rentesubsidie niet is verleend voor ØØn bepaald product (maar voor twee soorten producten) of niet is verleend voor ØØn bepaalde activiteit (maar voor- namelijk voor ØØn enkele activiteit, de uitvoer) en dat de looptijd van de lening niet meer dan twaalf maan- den bedraagt (hetgeen niet zeker is), lijkt de steun, daar de nationale autoriteiten hebben bevestigd dat (cid:132)de landbouwondernemers geen belangstelling had- den, en ook niet hadden kunnen hebben voor een steun die bestemd was voor kopers (handelaars) die op het tijdstip waarop ze de goederen aankochten, normaal geen voordeel konden verwachten dat nog moest worden toegekend bij een wet die achteraf diende te worden aangenomen(cid:148) en dat (cid:132)de regionale wet nr.  68/95 is goedgekeurd toen de eerste twee ver- koopseizoenen had (1993/1994 en 1994/1995) reeds voorbij waren, ter- wijl het verkoopseizoen 1995/1996 reeds begonnen was(cid:148), niet te beantwoorden aan de gedachte die aan de basis ligt van het criterium van (cid:132)seizoengebonden- heid(cid:148) van de lening, namelijk de landbouwonder- nemer in staat te stellen de uitgaven in verband met financieren de voordat hij kan beschikken over de opbrengst van de verkoop van zijn productie aan het einde van deze cyclus. landbouwproductiecyclus betrekking waarop reeds zij te Dat wordt ook bevestigd door de volgende verklaringen van de Italiaanse autoriteiten: (cid:132)(cid:133) de nationale autoritei- ten wijzen er voorts op dat het in dit geval niet gaat om leningen die worden toegekend om te voorzien in behoeften van de betrokken bedrijven op korte termijn, maar om een herschikking van de schuldenlast die het gevolg is van kortlopende bankleningen die zijn aange- gaan tegen zeer hoge rentevoeten die, zoals eerder uiteen- gezet, de concurrentievoorwaarden tussen de bedrijven op het eiland en die in de rest van Italiº, en zeker ten opzichte van die in de andere landen van de Gemeen- schap, vervalsen. ((cid:133)) Indien de bedrijven toegang zouden hebben gehad tot leningen op korte termijn tegen een- zelfde rentevoet als de verlaagde rentevoet, die ongeveer gelijk is aan de gemiddelde rentevoet in de rest van Italiº, zouden ze zeker niet met hun huidige schuldenlast zijn opgezadeld. (cid:148) (zie overweging 32). Het feit dat de onderzochte (cid:132)leningen met rentesubsidie(cid:148) niet voldoen aan de primaire eis, namelijk die dat ze kun- nen worden aangemerkt als kortlopende leningen met rentesubsidie, in de betekenis die de Commissie daaraan normaal toekent, lijkt ook te worden bevestigd door de verklaring van de Italiaanse autoriteiten dat (cid:132)uit de betrokken bepalingen blijkt dat de verwijzing naar de omvang van de verkopen was ingegeven door de wens van de regionale wetgever om een afzetsector af te bake- nen die, wegens de omvang van de omzet van de bedrij- ven, meer dan andere reºle risico’s inhield voor ernstige aantastingen van de werkgelegenheid. Vandaar de bepa- ling in lid 4 van het betrokken artikel(cid:148), die voorzag in de L 110/32 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 5. 2000 (55) intrekking van de toegekende rentesubsidie en de terug- vordering van de reeds uitgekeerde subsidie indien de begunstigden de verplichting om hun werkgelegenheid te handhaven, niet zouden nakomen.  Hieruit volgt dat de steunmaatregelen zoals bedoeld in artikel 6 van regionale wet nr. 68/95, dat betrekking heeft op het verleden in plaats van op de toekomst, uit- sluitend gelden voor twee specifieke categorieºn produc- ten, voornamelijk verband houden met ØØn enkele activi- teit (uitvoer buiten de regio), een toepassingstermijn lij- ken te hebben van meer dan twaalf maanden, niet lijken te beantwoorden aan het beginsel dat aan de basis van dit soort steunmaatregelen moet liggen en derhalve niet kunnen worden beschouwd als (cid:132)kortlopende leningen met rentesubsidie(cid:148) die voldoen aan de regels die de Com- missie normaal voor dit soort steunmaatregelen hanteert sedert of v(cid:243)(cid:243)r de datum waarop de (cid:132)mededeling van de Commissie inzake kortlopend krediet met rentesubsidie in de landbouw(cid:148) in werking is getreden. In hun opmerkingen hebben de Italiaanse autoriteiten betwist dat de betrokken steunmaatregelen konden wor- den beschouwd als (cid:132)exportsteun(cid:148), waarbij zij er inzonder- heid op hebben gewezen dat onder (cid:132)verkopen buiten het grondgebied van de regio(cid:148) niet noodzakelijk of uitsluitend uitvoer van de producten kon worden verstaan. De Com- missie neemt akte van het feit dat de verkoop buiten het grondgebied van de regio niet noodzakelijk of uitsluitend betekent dat de producten buiten het Italiaanse grond- gebied moeten worden uitgevoerd en daarom wordt in deze beschikking niet verder ingegaan op dit aspect van het onderzoek van de betrokken steunmaatregel. Over- wegende evenwel dat de methode voor de berekening van de steun (zie overweging 23) lijkt overeen te komen met een methode voor de berekening van exportsteun, zoals de Commissie reeds in haar beschikking tot inlei- ding van de procedure heeft opgemerkt, aangezien de nationale autoriteiten hun opmerkingen baseren op een letterlijke interpretatie van artikel 6 van regionale wet nr. 68/95, maar geen documentaire bewijzen verstrekken van de gegevens betreffende, bijvoorbeeld, de uitvoer bui- ten het grondgebied van de regio naar de rest van Italiº of naar buiten het Italiaanse grondgebied, kan de Com- missie niet uitsluiten dat de steun de facto een export- steun kan zijn. (56) In hun opmerkingen hebben de nationale autoriteiten geen beroep gedaan op de mogelijkheid dat de in artikel 6 van regionale wet nr. 68/95 bedoelde steun zou kun- nen voldoen aan de voorwaarden voor reddings- of her- structureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden.  Overeenkomstig de communautaire richtsnoeren ter- zake (16) moet reddingssteun bestaan uit kassteun in de vorm van een kredietgarantie of af te lossen kredieten tegen een rente gelijk aan de marktrente, zich qua bedrag beperken tot het strikt noodzakelijke voor de voortzetting van de exploitatie van een onderneming (bijv. dekking van de loonkosten, lopende leveringen), alleen worden uitgekeerd voor de periode (over het algemeen niet langer dan zes maanden) die noodzakelijk is voor de vaststelling van de noodzakelijke en mogelijke herstelmaatregelen, economisch-financiºle worden gerechtvaardigd door dringende sociale redenen en niet ten gevolge hebben dat de situatie van de indus- trie of de landbouwsector in andere lidstaten uit het even- wicht wordt gebracht. Een andere voorwaarde is voorts dat de redding in beginsel een eenmalig karakter moet hebben. Volgens deze richtsnoeren moet de herstructure- ringssteun aan de volgende voorwaarden voldoen: a) hij moet de levensvatbaarheid op lange termijn en de gezondheid van de onderneming bin- nen een redelijk tijdsbestek herstellen op grond van rea- listische veronderstellingen inzake de omstandigheden waaronder de onderneming in de toekomst zal functione- ren; b) er moeten maatregelen worden genomen om nadelige gevolgen voor concurrenten zoveel mogelijk te neutraliseren; c) het bedrag en de intenstiteit van de steun moeten tot het voor de uitvoering van de herstructure- ring strikt noodzakelijke minimum worden beperkt en in verhouding staan tot de voordelen die daarvan voor de Gemeenschap worden verwacht; d) de onderneming moet het aan de Commissie voorgelegde en door haar goedge- keurde herstructureringsplan volledig uitvoeren en andere in de beschikking van de Commissie opgelegde verplich- tingen nakomen; e) met het oog op het toezicht op de uitvoering, het verloop en het welslagen van het herstruc- tureringsplan moet jaarlijks een gedetailleerd verslag bij de Commissie worden ingediend. De nationale autoritei- ten hebben geen bewijzen verstrekt dat de onderzochte maatregel aan bovenstaande criteria voldoet, en uit de door de Italiaanse autoriteiten verstrekte gegevens zijn ook geen bewijzen daarvoor af te leiden. (57) In hun opmerkingen hebben de nationale autoriteiten geen beroep gedaan op de mogelijkheid dat de in artikel 6 van regionale wet nr. 68/95 bedoelde steun zou kun- nen voldoen aan de voorwaarden die zijn vastgesteld in het kader van de regels die de Commissie voordien nor- maliter hanteerde bij het onderzoek van steunmaatregelen om de financiºle lasten van leningen voor de financiering van reeds uitgevoerde investeringen te verlichten.  Er is geen enkel bewijs verstrekt dat de betrokken maatregelen voldoen aan de in overweging 45 bepaalde eisen en uit de door de nationale autoriteiten verstrekte gegevens zijn ook geen bewijzen in die zin af te leiden. (58) De door de Italiaanse autoriteiten meegedeelde opmerkin- gen bevatten een vage verwijzing naar een verband tussen de maatregelen en het behoud van werkgelegenheid, zon- der dat evenwel bewijzen worden geleverd dat de steun in overeenstemming is met de geest en de letter van de richtsnoeren betreffende werkgelegenheidssteun (17). Vol- gens de nationale autoriteiten (zie overweging 37) (cid:132)(cid:133) blijkt duidelijk uit de betrokken bepalingen dat de verwij- zing naar de omvang van de verkopen was ingegeven door de wens van de regionale wetgever om een afzetsec- tor af te bakenen die, wegens de omvang van de omzet van de bedrijven, meer dan andere reºle risico’s inhield voor ernstige aantastingen van de werkgelegenheid. Van- daar de bepaling in artikel 4, lid 4, van regionale wet nr. 68/95(cid:148) (betreffende de intrekking van de steun en de terugvordering van de reeds uitgekeerde steun indien de begunstigden de verplichting om hun werkgelegenheid te handhaven, niet nakomen). (16) Zie voetnoot 5. (17) PB C 334 van 12. 12. 1995, blz. 4. 6. 5. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 110/33 Er dient op te worden gewezen dat, hoewel bij artikel 6, lid 4, van regionale wet nr. 68/95 was voorzien in de intrekking en de terugvordering van de steun indien de begunstigden de verplichting tot het in stand houden van de werkgelegenheid niet zouden nakomen, de in artikel 6 bedoelde steunmaatregel niet lijkt te beantwoorden, noch aan de geest, noch aan de letter van de richtsnoeren betreffende werkgelegenheidssteun, en inzonderheid aan de punten 16 en 22 daarvan (betreffende steun voor het behoud van de werkgelegenheid). Meer bepaald dient in aanmerking te worden genomen dat: a) de steun niet is vastgesteld en ook niet specifiek bedoeld was als steun voor het behoud van de werkgelegenheid: b) het bedrag ervan los staat van het aantal werknemers en c) de vorm ervan geen verband houdt met de arbeidskosten. Daarom kan de in artikel 6 van regionale wet nr.  68/95 bedoelde steun, ook al kan hij indirect bijdragen tot het behoud van werkgelegenheid, zoals het geval is voor vele andere vormen van steunverlening, niet worden beschouwd als steun voor de werkgelegenheid in de zin van de com- munautaire richtsnoeren terzake. (59) De in artikel 6 bedoelde steun, die duidelijk een investe- ringssteun is, lijkt derhalve niet te voldoen aan de voor- waarden die gelden, noch voor kortlopende leningen met rentesubsidies, noch voor leningen voor de redding of de herstructurering van ondernemingen in moeilijkheden, noch voor die voor steun voor de werkgelegenheid, en evenmin in aanmerking te komen voor ØØn van de uit- zonderingen waarin bij andere wetsbepalingen is voor- zien, maar moet integendeel worden beschouwd als een gewone steun voor de bedrijfsvoering, die is toegekend om in het verleden aangegane schulden te herschikken, en waarvan het effect ophoudt zodra de uitkering van de steun wordt beºindigd. (60) Voor de sector landbouw en visserij, d. w. z. de productie, de verwerking en de afzet van in bijlage I vermelde pro- ducten, huldigt de Commissie sedert jaren consequent het principe dat toekenning van steun voor de bedrijfsvoering verboden is in alle regio’s, ook in die waarvoor artikel 87, lid 3, onder a), van het EG-Verdrag geldt. Deze steun- maatregelen kunnen, wegens hun aard alleen al, strijdig zijn met de mechanismen van de gemeenschappelijke marktordeningen, die voorrang hebben boven de in het Verdrag bepaalde mededingingsregels (18). Dit principe is herhaaldelijk bevestigd (19). (61) Daar de opmerkingen van de Italiaanse autoriteiten beves- tigen dat het doel van de onderzochte maatregel was de schuldenlast van de begunstigden te verlichten en dat de begunstigden geen tegenprestatie dienden te leveren die (18) Arrest van het Hof van Justitie in zaak 177/78 (Pigs and Bacon), Commissie tegen McCarren, 1979, Jurisprudentie 2161. (19) XXe verslag over het mededingingsbeleid, 1990, punten 337 en 347; XXIe verslag over het mededingingsbeleid, 1991, punten 316 en 317; XXIIe verslag over het mededingingsbeleid, 1992, punten 503 en 504; XXIIIe verslag over het mededingingsbeleid, 1993, punten 547 en 548; XXVe verslag over het mededingingsbeleid, 1995, punten 238-240; XXVIe verslag over het mededingings- beleid, 1996, blz. 251-255.  geacht had kunnen worden de ontwikkeling van bepaalde economische activiteiten of bepaalde regio’s te bevorde- ren, moet de Commissie, gelet op de bij de rechtspraak vastgestelde beginselen (20), derhalve concluderen dat de maatregel niet in aanmerking komt voor ØØn van de in lid 3, onder a) en c) van het EG-Verdrag artikel 87, bedoelde uitzonderingen. (62) Artikel 7 van regionale wet nr. 68/95 machtigt het IRCAC om, overeenkomstig regionale wet nr. 37/78, aan door jongeren opgerichte co(cid:246)peraties die leningen heb- ben aangegaan die zij niet kunnen terugbetalen, een bedrijfskrediet tegen verlaagde rentevoet toe te kennen. Regionale wet nr. 37/78 (die inmiddels is ingetrokken) voorzag in een steunregeling ten behoeve van jonge ondernemers en maakte het mogelijk: a) steun in de vorm van subsidies en leningen met verlaagde rente toe te ken- nen voor investeringen, en b) steun te verlenen in de vorm van kredieten tegen verlaagde rente voor het beheer van ondernemingen gedurende de eerste drie jaren na de investeringen en de proefperiode met die investeringen. Wegens vertraging bij het uitvoeren van de investeringen is een aantal (volgens de beschikbare informatie zijn het er 25) co(cid:246)peraties niet met de productie kunnen begin- nen v(cid:243)(cid:243)r het einde van de periode (drie jaar) waarin zij waren vrijgesteld van aflossing van de leningen voor de investeringen en hebben die co(cid:246)peraties bijgevolg de leningen niet kunnen terugbetalen. Zij zouden daarom niet in aanmerking komen voor beheerskrediet. Artikel 7 van regionale wet nr. 68/95 maakt het in feite mogelijk ØØn van de steunmaatregelen waarin regionale wet nr. 37/78 voorziet toe te passen ten aanzien van bedrijven die volgens die wet niet voldoen aan de voorwaarden om voor deze steun in aanmerking te komen. Dit artikel bood de betrokken bedrijven inzonderheid de mogelijk- heid om in aanmerking te komen voor de beheerskredie- ten die waren ingesteld bij regionale wet nr. 37/78, op voorwaarde dat het bedrag dat op grond van die wet wordt toegekend, niet groter is dan het bedrag van de vervallen lening (voor het financieren van de investerin- gen). Het IRCAC verrekent dus de niet-betaalde schulden met het nieuwe krediet, d. w. z. een deel van het nieuwe krediet wordt gebruikt om de voor de uitvoering van de investeringen aangegane lening te herschikken).  (63) In haar beschikking tot inleiding van de procedure had de Commissie erop gewezen dat de steun moest worden getoetst aan de criteria die de Commissie hanteert bij het onderzoek van steunmaatregelen om de financiºle kosten te verlagen van de leningen die zijn aangegaan om reeds uitgevoerde investeringen te financieren (criteria die van toepassing zijn voor de ondernemingen in de sectoren landbouw en visserij). Volgens die criteria: a) mag het gecumuleerde subsidie-equivalent van de steun die is ver- leend toen de leningen zijn aangegaan en de betrokken steun niet hoger zijn dan de steunintensiteit die normaal wordt aanvaard door de Commissie voor investerings- steun (in de sector productie, verwerking en afzet van in bijlage I (vroeger bijlage II) vermelde producten); b) moe- ten de eventuele sectorale beperkingen in acht worden (20) Inzonderheid het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 8 juni 1995 in zaak T-459/93 (Siemens/Commissie), 1995, blz. II-1675, en de daarin geciteerde jurisprudentie. L 110/34 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 5. 2000 genomen; c) moet de steun worden verleend naar aanlei- ding van aanpassingen van de rentevoet voor nieuwe leningen, die zijn uitgevoerd om rekening te houden met schommelingen in de kosten van het geld op de markt (de steun mag niet meer bedragen dan het bedrag dat overeenkomt met het renteverschil tussen de nieuwe en de oude leningen), of moet hij betrekking hebben op landbouwbedrijven die qua levensvatbaarheid bepaalde garanties bieden, inzonderheid indien de financiºle lasten voortvloeiend uit bestaande leningen zodanig zijn dat de bedrijven in een gevaarlijke situatie terecht zouden kun- nen komen of zelfs failliet zouden kunnen gaan; d) moe- ten de moeilijkheden van de bedrijven een gevolg zijn van externe en niet van interne factoren. (64) Op grond van de door de Italiaanse autoriteiten mee- gedeelde opmerkingen kan de Commissie niet vaststellen of aan de bovenvermelde criteria is voldaan en kan zij niet concluderen of de steun, wat deze criteria betreft, verenigbaar is met de gemeenschappelijke markt. De Itali- aanse autoriteiten hebben geen gegevens verstrekt die het mogelijk maken te verifiºren of aan de in overweging 63, onder a) en b), bedoelde criteria is voldaan.  Wat het onder c) bedoelde criterium betreft, hebben de Italiaanse autoriteiten, hoewel ze de verzekering hebben gegeven dat de steun slechts zal worden toegekend aan co(cid:246)pera- ties, met inbegrip van co(cid:246)peraties in de landbouwsector, die garanties bieden ten aanzien van hun levensvatbaar- heid, niet meegedeeld, noch aan welke criteria zij de eventuele levensvatbaarheidgaranties die door deze bedrij- ven zouden zijn geboden, zouden hebben getoetst, noch van welke aard deze garanties waren. Er lijkt bovendien zelfs niet te zijn voldaan aan het onder d) genoemde cri- terium daar, enerzijds, niet kan worden uitgesloten dat de moeilijkheden waarin de betrokken ondernemingen zich bevinden, door interne factoren zijn veroorzaakt ((cid:132)deze ondernemingen zijn overwegend opgericht door jonge werklozen(cid:148)) en anderzijds het, zonder nadere gegevens, niet zeker is dat externe factoren zoals die welke door de nationale autoriteiten zijn vermeld ((cid:132)de wijzigingen in regionale wet nr. 38/78 en de noodzaak om de installa- ties aan de nieuwe regelgeving in de sector aan te passen (cid:133) (hetgeen) heeft geleid tot een aanzienlijke vertraging in de uitvoering van de projecten(cid:148)) hebben kunnen leiden tot een zodanig moeilijke situatie dat het nodig was een dergelijke maatregel vast te stellen en dit soort steun voor de betrokken ondernemingen beschikbaar te stellen. (65) De nationale autoriteiten hebben er ook op gewezen dat de eenheden waarvoor de in artikel 7 van regionale wet nr. 68/95 bedoelde steun bedoeld is, ondernemingen zijn die aan de voorwaarden zouden kunnen voldoen om in aanmerking te komen voor reddingssteun in de zin van de communautaire richtsnoeren voor reddings- en her- structureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden. Overeenkomstig de regels voor reddingssteun (punt 3. 1 van de richtsnoeren), die met ingang van 1 januari 1998 voor nieuwe steunmaatregelen van de staten gelden (21) en die de regels waarnaar in de beschikking tot inleiding van de procedure is verwezen, vervangen, (cid:132)moet red- dingssteun ((cid:133)) om door de Commissie te worden goed- gekeurd: bestaan uit kassteun in de vorm van een krediet- garantie of af te lossen kredieten tegen een rente gelijk aan de marktrente, zich qua bedrag beperken tot het (21) Zie voetnoot 5.  lopende leveringen); strikt noodzakelijke voor de voortzetting van de exploita- tie van de onderneming (bijvoorbeeld dekking van de loonkosten, slechts worden uit- gekeerd voor de periode (over het algemeen niet langer dan zes maanden) die noodzakelijk is voor de vaststelling van de noodzakelijke en mogelijke herstelmaatregelen; worden gerechtvaardigd door dringende sociale redenen en niet ten gevolge hebben dat de situatie van de indu- strie of de landbouwsector in andere lidstaten uit het evenwicht wordt gebracht. Een andere voorwaarde is voorts dat de redding in beginsel een eenmalig karakter heeft. Het herhaaldelijk verlenen van reddingssteun, met als enig werkelijk resultaat een bestendiging van de bestaande situatie, waarbij het onvermijdelijke wordt uit- gesteld, terwijl de daarmee gepaard gaande industriºle, agrarische en sociale problemen naar andere, efficiºntere producenten en andere lidstaten worden verschoven, is beslist onaanvaardbaar(cid:148). (66) De Italiaanse autoriteiten hebben erop gewezen dat de eenheden waarvoor de in artikel 7 van regionale wet nr. 68/95 bedoelde steun bestemd was, (cid:132)ondernemingen(cid:148) zijn die zich in ernstige financiºle moeilijkheden bevonden zelfs voordat hun productieactiviteit was begonnen, en hebben meegedeeld dat: a) de steun bestond uit een ren- tesubsidie van 4 %, gelijkwaardig aan de rentesubsidie welke door het IRCAC is toegepast voor het krediet aan de co(cid:246)peraties; b) de maatregel zo is opgesteld dat het beheerskrediet de jongerenco(cid:246)peraties de mogelijkheid geeft de activiteit waarvoor het op grond van regionale wet nr. 37/78 gefinancierde project is uitgevoerd op te starten of te handhaven; c) de betrokken steun, waarvan het bedrag ten minste gelijk is aan dat van de vervallen steun en wordt verleend in eenmaal, dus als een een- malige maatregel, wordt verleend om een schuldenlast te saneren die het voor de co(cid:246)peratie onmogelijk maakt om de aanloopkosten of de kosten voor het aanvankelijke beheer van de activiteit die haar in staat kan stellen de achterstallige afbetalingen van de lening te voldoen, te dragen; d) de steun bestemd is voor een sector die met ernstige moeilijkheden te kampen heeft en waar de werk- loosheid veel hoger ligt dan in andere sectoren in de regio. (67) De door de Italiaanse autoriteiten meegedeelde opmerkin- gen bieden echter niet de mogelijkheid om na te gaan of aan de door de Commissie in haar mededeling inzake reddingssteun aan ondernemingen in moeilijkheden beschreven criteria is voldaan.  Met name a) is niet gewaarborgd dat het krediet zou worden toegekend tegen een rentevoet die gelijk is aan de rente op de markt (er dient op te worden gewezen dat ten tijde van de aanmel- ding, de rente voor de betrokken leningen zou zijn bere- kend (cid:132)tegen een rentevoet van 4 %, d. i. de rente die door het IRCAC is toegepast voor de aan de co(cid:246)peraties ver- terwijl de door de Commissie voor strekte kredieten(cid:148), Italiº toegepaste referentierentevoet 11,35 % bedroeg en thans 4,76 % bedraagt); b) is er geen enkele bevestiging gegeven van het feit dat de steun slechts zou zijn ver- leend gedurende de periode die strikt noodzakelijk was (meestal niet meer dan zes maanden) voor de vaststelling van de noodzakelijke en uitvoerbare saneringsmaatrege- len; c) is er geen enkele garantie verstrekt dat de steun zich zou beperken tot het bedrag dat nodig was voor de voortzetting van de exploitatie van de onderneming (bij- lopende leverin- voorbeeld, dekking van de loonkosten, 6. 5. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 110/35 gen); er werd integendeel bevestigd dat de ondernemin- gen zich in een (cid:132)ernstige financiºle situatie bevonden reeds voordat ze met hun productieactiviteit waren begonnen(cid:148) en dat de steun, die ten minste gelijk was aan de vervallen schulden, zou worden uitgekeerd (cid:132)om een schuldenlast te saneren die het voor de co(cid:246)peratie onmo- gelijk maakt om de kosten te dragen voor het opstarten of voor het aanvankelijke beheer van de activiteit die haar de mogelijkheid moet bieden om de achterstallige aflos- singen alsnog te betalen(cid:148) (zie overweging 38); d) ten slotte is niet gewaarborgd dat de steun geen ongerecht- vaardigde negatieve gevolgen zal hebben op de situatie van de industrie of de landbouw in andere lidstaten. Bovendien kan, hoewel de nationale autoriteiten hebben verklaard dat de steun bestemd is voor een sector die te kampen heeft met ernstige moeilijkheden en met een hoge werkloosheid, niet worden geconcludeerd dat de maatregel, als dusdanig, kan worden beschouwd als red- dingssteun die is gerechtvaardigd door dringende sociale redenen, daar de leden van de betrokken co(cid:246)peraties overwegend jonge werklozen zijn. Ten slotte kan, hoewel de nationale autoriteiten verklaren dat (cid:132)de betrokken steun, die ten minste gelijk is aan het bedrag van de ver- vallen lening, en in eenmaal wordt uitgekeerd, d. w. z.  dus een eenmalige maatregel is, die wordt verleend om een schuldenlast te saneren(cid:148), omdat de onderneming zich reeds in ernstige financiºle moeilijkheden zou bevinden nog voordat ze haar productie begint, niet worden gecon- cludeerd dat is voldaan aan de voorwaarde dat (cid:132)de red- ding in beginsel een eenmalig karakter heeft(cid:148). In hun opmerkingen hebben de Italiaanse autoriteiten geen beroep gedaan op de mogelijkheid dat de in artikel 7 van regionale wet nr. 68/95 bedoelde steun zou kun- nen voldoen aan de voorwaarden voor de herstructure- ring van ondernemingen in moeilijkheden. Overeenkom- stig de communautaire richtsnoeren voor reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkhe- den (22) moet herstructureringssteun aan de volgende algemene voorwaarden voldoen: a) hij moet de levensvat- baarheid en gezondheid op lange termijn van de onder- neming binnen een redelijk tijdsbestek herstellen op grond van realistische veronderstellingen inzake de omstandigheden waaronder de onderneming in de toe- komst zal functioneren; b) er moeten maatregelen wor- den genomen om nadelige gevolgen voor concurrenten zoveel mogelijk te neutraliseren; c) het bedrag en de intensiteit van de steun moeten tot het voor de uitvoering van de herstructurering strikt noodzakelijke minimum worden beperkt en in verhouding staan tot de voordelen die daarvan voor de Gemeenschap worden verwacht; d) de onderneming moet het aan de Commissie voorgelegde en door haar goedgekeurde herstructureringsplan volledig uitvoeren: e) met het oog op het toezicht op de uitvoe- ring, het verloop en het welslagen van het herstructure- ringsplan moet jaarlijks een gedetailleerd verslag bij de Commissie worden ingediend. Er is geen enkel bewijs verstrekt dat de maatregel aan vorenvermelde voorwaar- den voldoet, en uit de door de nationale autoriteiten ver- strekte gegevens is een dergelijk bewijs ook niet af te lei- den. (68) (69) Aan de voorwaarde die gelden om reddings- of herstruc- tureringssteun te mogen verlenen is niet voldaan, mede (22) Zie voetnoot 5. omdat de nationale autoriteiten nergens hebben verwezen naar een (cid:132)levensvatbaar herstructurerings- of herstelpro- gramma(cid:148), en ook niet hebben aangetoond dat de eco- nomische en financiºle doeltreffendheid van de betrokken ondernemingen erdoor kan worden verbeterd. Uit de door hen verstrekte informatie blijkt dat de steun geen verband houdt met nieuwe investeringen, en ook niet voldoet aan de voorwaarden die in andere regelingen zijn vastgesteld om voor een uitzondering op het algemene verbod dat is vastgesteld in artikel 87 van het EG-Verdrag in aanmerking te komen.  Daaruit volgt dat de onder- zochte steun slechts een steun voor de bedrijfsvoering is, die tot doel heeft de schuldenlast van de begunstigde ondernemingen te verlichten, en dat het effect ervan zal ophouden te bestaan zodra de steunverlening wordt stop- In deze omstandigheden behoudt de Commissie gezet. bovendien haar standpunt inzake de verenigbaarheid van de steunregeling waarin oorspronkelijk was voorzien bij regionale wet nr. 37/78, waarnaar artikel 7 van regionale wet nr. 68/95 verwijst, met de thans geldende regels inzake staatssteun in beraad. (70) In de sectoren landbouw en visserij, die de productie, de verwerking en de afzet van in bijlage I vermelde produc- ten omvat, huldigt de Commissie sedert vele jaren con- stant het principe dat verlening van steun voor de bedrijfsvoering verboden is in alle regio’s, ook in die als bedoeld in artikel 87, lid 3, onder a), van het EG-Verdrag. Dit soort steunmaatregelen is van zodanige aard dat ze de mechanismen van de gemeenschappelijke marktorde- ningen verstoren, die voorrang hebben op de in het EG- Verdrag bepaalde concurrentieregels (23). Dit principe is herhaaldelijk bevestigd (24). (71) Daar de door de Italiaanse autoriteiten meegedeelde opmerkingen bevestigen dat het doel van de onderzochte maatregelen is de schuldenlast van de begunstigden te verlichten en dat van de begunstigden geen enkele tegen- prestatie wordt geºist die kan worden geacht de ontwik- keling van bepaalde economische activiteiten of van bepaalde regio’s te bevorderen, moet de Commissie, gelet op de in de rechtspraak vastgelegde principes (25), der- halve besluiten dat de maatregelen niet in aanmerking komen voor ØØn van de uitzonderingen waarin is voor- zien bij artikel 87, lid 3, onder a) en c), van het EG-Ver- drag. V. CONCLUSIES (72) Op grond van het voorafgaande moet worden besloten dat de steunmaatregelen waarin bij de onderzochte regio- nale wet is voorzien, voorzover ze betrekking hebben op de sectoren landbouw en visserij, steunmaatregelen van de staten in de zin van artikel 87, lid 1, van het EG-Ver- drag zijn, die niet in aanmerking komen voor ØØn van de in artikel 87, lid 2 of lid 3, bedoelde uitzonderingen. (73) Gelet evenwel op het feit dat bij artikel 9 van de onder- zochte regionale wet nr. 68/95 verlening van de in deze wet bedoelde steun uitdrukkelijk afhankelijk is gesteld (23) Zie voetnoot 18. (24) Zie voetnoot 19. (25) Zie voetnoot 20. L 110/36 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 5.  6. 5. 2000 DA De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende L 110/17 KOMMISSIONENS BESLUTNING af 22. december 1999 forarbejdning og om den statsstłtteordning, markedsfłring af de produkter, der er omhandlet i EF-traktatens bilag I (regionen Siciliens lov nr. 68 af 27. september 1995) som Italien har fremstilling, indfłrt for (meddelt under nummer K(1999) 5202) (Kun den italienske udgave er autentisk) (2000/319/EF) KOMMISSIONEN FOR DE EUROP˘ISKE F˘LLESSKABER HAR (cid:151) under henvisning til traktaten om oprettelse af De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskaber, s(cid:230)rlig artikel 88, stk. 2, fłrste afsnit, efter i overensstemmelse med n(cid:230)vnte artikel at have opfordret de interesserede parter til at frems(cid:230)tte deres bem(cid:230)rkninger (1), og under henvisning til de fremsendte bem(cid:230)rkninger, og ud fra fłlgende betragtninger: I. SAGENS HIDTIDIGE FORL(cid:216)B (1) Ved skrivelse af 8. august 1995 anmeldte Italiens Faste Repr(cid:230)sentation ved Den Europ(cid:230)iske Union i henhold til traktatens artikel 88, stk. 3, et forslag til regionallov for regionen Sicilien til Kommissionen. N(cid:230)vnte lovforslag blev efterfłlgende vedtaget som regionen Siciliens lov nr. 68 af 27. september 1995 om »oprettelse af en garanti- fond til konsolidering af industri- og handelsvirksomhe- ders g(cid:230)ldsforpligtelser og af en fond til konsolidering af h(cid:229)ndv(cid:230)rksvirksomheders g(cid:230)ld. Stłtte erhvervsdri- vende«, herefter kaldet lov nr. 68/95. til (2) Undersłgelsen af de p(cid:229)g(cid:230)ldende foranstaltninger blev opdelt som fłlger: Med stłtteforanstaltning N 750/A/95 undersłgte og god- kendte Kommissionen i henhold til traktatens artikel 87 og 88 (Kommissionens skrivelse SG(96) D/8236 af 24. september 1996) fłrn(cid:230)vnte lov, s(cid:229)fremt de anvendes i andre sektorer end landbrug, fiskeri og akvakultur. foranstaltningerne i Anvendelsen i landbrugs-, fiskeri- og akvakultursektoren af foranstaltningerne i n(cid:230)vnte lov blev undersłgt af Kom- missionen i forbindelse med stłtteforanstaltning nr. N 750/B/95. (1) EFT C 86 af 21. 3. 1998, s. 3. (3) Kommissionen anmodede om supplerende oplysninger den 2. oktober 1995 (telex nr. 36342), den 13. marts 1996 (telex nr. 11717) og den 2. september 1996 (telex nr. 33700). Ved skrivelse af 18. juli 1996 og af 6. november 1996 fremsendte Italiens Faste Repr(cid:230)sentation nogle af de oplysninger, Kommissionen havde anmodet om. Den 3. december 1996 (telex nr. 46422) blev de italien- ske myndigheder anmodet om flere pr(cid:230)cise og detalje- rede oplysninger om det sektorspecifikke anvendelsesom- r(cid:229)de for alle bestemmelserne i regionallov nr. 68/95. Ved skrivelse af 15. september 1997 fremsendte de itali- enske myndigheder nogle oplysninger om § 6 i den p(cid:229)g(cid:230)ldende regionallov. De andre oplysninger, Kommis- sionen havde anmodet om, blev dog ikke fremsendt.  Som fłlge af en rykkerskrivelse i den forbindelse, der blev fremsendt af Kommissionen den 22. oktober 1997, med- delte de italienske myndigheder Kommissionen ved skri- velse af 28. oktober 1997, at de ikke var i besiddelse af flere oplysninger. Den 24. september 1997 godkendte Kommissionen stłt- teforanstaltning N 750/A/95 (skrivelse til den italienske regering SG(96) D/8236). P(cid:229) baggrund af oplysningerne fra de italienske myndighe- der er det klart, at §§ 6 og 7 i regionallov nr. 68/95 g(cid:230)lder for sektorerne for fremstilling, forarbejdning og markedsfłring af de produkter, som er omhandlet i EF- traktatens bilag I. Med hensyn til de andre bestemmelser har de italienske myndigheder ikke svaret p(cid:229) forespłrgs- len fra Kommissionens tjenestegrene om det sektorspeci- fikke anvendelsesomr(cid:229)de for de stłtteordninger, der er omhandlet i samme lovs §§ 1, 3 og 5 (forespłrgsel ved telex af 3. december 1996). (4) Ved skrivelse af 13. februar 1998 (SG(98) D/1223) med- delte Kommissionen Italien sin beslutning om at indlede proceduren efter EF-traktatens artikel 88, stk. 2, over for anvendelsen af landbrugs-, s(cid:229)danne foranstaltninger fiskeri- og akvakultursektoren. i L 110/18 DA De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende 6. 5. 2000 (5) Kommissionens beslutning om at indlede proceduren blev i De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende (2). offentliggjort Kommissionen opfordrede de interesserede parter til at frems(cid:230)tte deres bem(cid:230)rkninger til den p(cid:229)g(cid:230)ldende stłtte. til fłlgende bestemmelser: § 34 i regionallov nr. 15/93, § 43 i regionallov nr. 25/93, (cid:230)ndret af § 3 i regionallov nr. 68/95, samt § 44 i regionallov nr. 25/93. (6) Ved skrivelse af 30. juni 1998 fremsatte de italienske myndigheder deres bem(cid:230)rkninger til Kommissionen. Kommissionen modtog ingen bem(cid:230)rkninger fra andre interesserede parter. (10) Den stłtteordning, der er omhandlet i § 34 i regionallov nr. 15/93, blev godkendt af Kommissionen i forbindelse med stłtteforanstaltning N 730/95. Der er tale om stłtte i form af lavtforrentede l(cid:229)n til den łkonomiske omstruk- turering af virksomheder inden for produktionssektoren. Efter et uformelt młde mellem Kommissionens tjeneste- grene og de italienske myndigheder, hvor sidstn(cid:230)vnte gav udtryk for, at de havde til hensigt at anmode om, at den stłtte, der er omhandlet i lovens § 6, blev behandlet for sig selv i forhold til resten af de foranstaltninger, over for hvilke proceduren efter traktatens artikel 88, stk. 2, var indledt, anmodede Kommissionens tjenestegrene blevet om supplerende oplysninger om § 6 ved telex nr. 42510 af 10. november 1998. Ved skrivelse af 19.  november 1998 fremsendte de italienske myndigheder supplerende bem(cid:230)rkninger til § 6 til Kommissionens tjenestegrene. i traktatens bilag I (7) N(cid:230)rv(cid:230)rende beslutning vedrłrer udelukkende stłttefor- sektorer, der er anstaltningernes gyldighed for de (landbrug, det vil sige omhandlet prim(cid:230)rproduktion, forarbejdning og markedsfłring af landbrugsprodukter samt fiskeri- og akvakulturprodukter). I n(cid:230)rv(cid:230)rende beslutning angiver udtrykket »de berłrte sektorer«, s(cid:229)fremt intet andet er n(cid:230)vnt, alle de landbrugs- og fiskeriprodukter, der er omhandlet i EF-traktatens bilag I. II. BESKRIVELSE (8) N(cid:230)rv(cid:230)rende beslutning vedrłrer udelukkende de for- anstaltninger, der er omhandlet i paragrafferne i regional- lov nr. 68/95, og som er beskrevet herefter, s(cid:229)fremt de g(cid:230)lder for produkter i bilag I (landbrugs- og fiskeripro- dukter). S(cid:229)fremt de g(cid:230)lder for andre sektorer end land- brug, fiskeri og akvakultur, er de foranstaltninger, der er omhandlet i regionallov nr. 68/95, blevet undersłgt og godkendt af Kommissionen i henhold til EF-traktatens artikel 87 og 88 ved skrivelse nr. SG(96) D/8236 af 24. september 1996. (9) § 1 i lov nr. 68/95 Med denne paragraf oprettes to garantifonde (den ene til virksomheder inden for den industrielle sektor og den anden til virksomheder inden for handelssektoren), som tager sigte p(cid:229) at d(cid:230)kke risiciene i forbindelse med den łkonomiske omstrukturering, der er iv(cid:230)rksat i henhold (2) Se fodnote 1. (11) Den stłtteordning, der er omhandlet i § 43 i regionallov nr. 25/93, blev godkendt som de minimis-stłtte i forbin- delse med stłtteforanstaltning N 472/94. Der er tale om en stłtteordning med henblik p(cid:229) indfrielsen af handels- virksomheders g(cid:230)ld. (12) Med hensyn til den stłtte, der er omhandlet i § 44 i regionallov nr. 25/93, har Kommissionen vedtaget en beslutning, i hvilken den har konstateret stłttens uforene- lighed med f(cid:230)llesmarkedet (beslutning af 17. juli 1996, vedtaget i forbindelse med procedure C 30/95 (cid:151) ex N 113/B/93). N(cid:230)vnte § 44 omhandler stłtte i form af lovtforrentede l(cid:229)n til indfrielsen af bankg(cid:230)ld hos virksom- heder, der handler med frugt og grłntsager samt citrus- frugter. (13) § 3 i regionallov nr. 68/95 § 3 i regionallov nr. 68/95 (cid:230)ndrer gyldighedsbetingel- serne for den stłtte, der blev indfłrt med ovenn(cid:230)vnte ordning, som er omhandlet i § 43 i regionallov nr. 25/93, og som tager sigte p(cid:229) indfrielsen af handelsvirk- somheders g(cid:230)ld. Ordningen blev godkendt som de mini- mis-stłtte forbindelse med stłtteforanstaltning N 472/94. i (14) § 5 i regionallov nr. 68/95 § 5 i regionallov nr.  68/95 omhandler stłtte i form af lavtforrentede l(cid:229)n til indfrielsen af h(cid:229)ndv(cid:230)rksvirksomhe- ders g(cid:230)ld og blev godkendt som de minimis-stłtte i for- bindelse med stłtteforanstaltning N 750/A/95. (15) Med hensyn til §§ 1, 3 og 5 har Kommissionen i sin beslutning om at indlede proceduren fremsat fłlgende bem(cid:230)rkninger. (16) Med hensyn til § 1 og i betragtning af det indfłrte system (garantien bevilges for l(cid:229)n, der nyder godt af den fłrste regionalstłtte) skal foreneligheden af stłtten, som best(cid:229)r i garantibevillingen, ogs(cid:229) undersłges i forbindelse med for- eneligheden af den fłrste stłtte, der blev ydet i form af lavtforrentede l(cid:229)n til g(cid:230)ldskonsolideringen. Hvad ang(cid:229)r den garanti, som fonden har bevilget til de operationer, 6. 5. 2000 DA De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende L 110/19 der er n(cid:230)vnt i § 44 i regionallov nr. 25/93, har Kommis- sionen allerede konstateret, at disse operationer er ufor- enelige med f(cid:230)llesmarkedet, og der er derfor s(cid:229) meget mere grund til at antage, at garantien ogs(cid:229) er uforenelig med f(cid:230)llesmarkedet. (17) Ved skrivelse af 16. januar 1997 meddelte de italienske myndigheder Kommissionen, at selvom omtalte § 44 ikke officielt var blevet oph(cid:230)vet, var den ikke blevet gennem- fłrt, da de budgetbevillinger, der var afsat til denne ord- ning i regionallov nr. 25/93, ikke var blevet anvendt i tide (inden udgangen af budget(cid:229)ret 1993). Den henvis- ning til ordningen i § 44 i regionallov nr. 25/93, der er medtaget i § 1 i regionallov nr. 68/95, skulle s(cid:229)ledes ikke have nogen relevans. Kommissionen noterede sig dette, da den indledte proceduren efter EF-traktatens artikel 88, stk. 2. (18) Hvad ang(cid:229)r de andre stłtteordninger, som er indfłrt med § 1 i lov nr. 68/95, opstod der under undersłgelsen af stłtte bevilget i form af garantier tvivl om, at disse stłtte- ordninger reelt ikke g(cid:230)lder for de berłrte sektorer. Den 3. december 1996 blev de italienske myndigheder derfor anmodet om at pr(cid:230)cisere det sektorspecifikke anvendel- sesomr(cid:229)de for hver enkelt af bestemmelserne i regional- lov nr. 68/95 (og dermed for de p(cid:229)g(cid:230)ldende stłtteord- ninger). Da de italienske myndigheder ikke har givet disse oplysninger, har Kommissionen ikke kunnet udelukke, at §§ 1, 3 og 5 i regionallov nr. 68/95 samt ovenn(cid:230)vnte regionale bestemmelser ogs(cid:229) g(cid:230)lder for de sektorer, som n(cid:230)rv(cid:230)rende beslutning vedrłrer. (19) Kommissionen har s(cid:229)ledes heller ikke kunnet undersłge foreneligheden med f(cid:230)llesmarkedet, n(cid:229)r det g(cid:230)lder den stłtte, der er omhandlet i §§ 1, 3 og 5 i regionallov nr.  68/95, ud fra de bedłmmelseskriterier, som g(cid:230)lder for statsstłtte i de p(cid:229)g(cid:230)ldende sektorer (navnlig med hensyn til statsgarantier og stłtte til kriseramte virksomheder). Kommissionen har derfor m(cid:229)ttet indlede proceduren efter traktatens artikel 88, stk. 2, over for §§ 1, 3 og 5 i regio- nallov nr. 68/95, for s(cid:229) vidt som de g(cid:230)lder for de berłrte sektorer. (20) Med hensyn til den ordning, der er omhandlet i § 34 i regionallov nr. 15/93 (samt den bestemmelse i § 1 i regionallov nr. 68/95, som henviser til denne), har Kom- missionen i forbindelse med denne procedure anmodet den italienske regering om, s(cid:229)fremt ordningen ogs(cid:229) skulle v(cid:230)re blevet anvendt i de berłrte sektorer, at fremsende oplysninger, der giver Kommissionen mulighed for at konstatere, om reglerne for statsstłtte i disse sektorer er blevet overholdt. Hvad ang(cid:229)r ordningerne i § 43 i regio- nallov nr. 25/93 (samt de bestemmelser i §§ 1 og 3 i regionallov nr. 68/95, som henviser til denne) og i § 5 i regionallov nr. 68/95 har Kommissionen mindet den ita- lienske regering om, at de minimis-reglen ikke g(cid:230)lder for de p(cid:229)g(cid:230)ldende sektorer, og den har bedt den italienske regering om at bekr(cid:230)fte, at ordningen blev og reelt fort- i overensstemmelse med s(cid:230)tter med at blive anvendt ovenn(cid:230)vnte regel, idet der ses bort fra de sektorer, som n(cid:230)rv(cid:230)rende beslutning vedrłrer. (21) § 6 i regionallov nr. 68/95 I § 6 i regionallov nr. 68/95 tages der hłjde for stłtte i form af lavtforrentede l(cid:229)n med en lłbetid p(cid:229) hłjst et (cid:229)r, som ydes til erhvervsdrivende p(cid:229) Sicilien, der har en frugt og oms(cid:230)tning, hvor salget af citrusfrugter samt grłntsager uden for regionalomr(cid:229)det udgłr mindst 70 %. (22) Den rentesats, som de erhvervsdrivende skal betale efter satsens neds(cid:230)ttelse, svarer til den sats, der er fastlagt i § 4, stk. 2, litra 1, i regionallov nr. 13/1986, og belłbet p(cid:229) det lavtforrentede l(cid:229)n m(cid:229) ikke overstige 50 % af den gen- nemsnitlige oms(cid:230)tning for de sidste tre (cid:229)r. Budgetbevil- tre(cid:229)rsperioden foranstaltning lingen 1995-1997 er p(cid:229) 15 000 mio. ITL, hvoraf 70 % er sat af til citrusfrugtsektoren. denne til i (23) Med hensyn til den stłtte, der er omhandlet i § 6 i lov nr.  68/95, fremsatte Kommissionen i sin beslutning om at indlede proceduren navnlig fłlgende bem(cid:230)rkninger: »Med henblik p(cid:229) vurderingen af denne stłtte har de itali- enske myndigheder p(cid:229)ber(cid:229)bt sig kriterierne i Kommissio- nens praksis for statsstłtte i form af driftsl(cid:229)n fłr ved- tagelsen af den bestemmelse, der er offentliggjort i De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende C 44 af 16. februar 1996 (1). De p(cid:229)g(cid:230)ldende kriterier var fłlgende: Der m(cid:229) udelukkende v(cid:230)re tale om »hłstl(cid:229)n« til d(cid:230)kningen af almindelige udgifter (kłb af produktionsfaciliteter, beta- ling af arbejdskraft osv. ), l(cid:229)net m(cid:229) ikke kun vedrłre et enkelt produkt, og det m(cid:229) ikke kun v(cid:230)re forbundet med en enkelt handling. Desuden m(cid:229) l(cid:229)nets lłbetid ikke over- stige 12 m(cid:229)neder. Det er dog tvivlsomt, om det er muligt at betragte den omtalte stłtte som egentlige driftsl(cid:229)n (i betydningen »hłstl(cid:229)n«) (cid:133) I betragtning af vilk(cid:229)rene for stłttebevillingen og navnlig i betragtning af, at stłtten udelukkende er begr(cid:230)nset til eksportorienterede virksom- heder, samt i betragtning af den m(cid:229)de, belłbet p(cid:229) det lavtforrentede l(cid:229)n beregnes p(cid:229) (50 % af virksomhedens oms(cid:230)tning), lader det faktisk snarere til, at stłtten svarer til definitionen p(cid:229) den eksportstłtte, der var genstand for Kommissionens meddelelse om anvendelsen af de mini- mis-reglen (»ved eksportstłtte forst(cid:229)s enhver stłtte, der er knyttet direkte til de eksporterede m(cid:230)ngder [(cid:133)] eller til lłbende udgifter i forbindelse med eksportaktiviteten«). Den omtalte stłtte er i virkeligheden knyttet direkte til de fłrste fordi andelen af for det eksporterede m(cid:230)ngder, disse allerede er et kriterium for virksomhedens adgang til stłtteforanstaltningen, og for det andet fordi stłttebe- lłbet beregnes ud fra virksomhedens oms(cid:230)tning (som for stłrstedelens vedkommende skal udgłres af ekspor- tindt(cid:230)gter). I betragtning af de specifikke betingelser lader L 110/20 DA De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende 6. 5. 2000 det til, at stłtten (cid:151) selvom den pr(cid:230)senteres som et »al- (og den konse- mindeligt« driftsl(cid:229)n (cid:151) har det form(cid:229)l kvens), at den fremmer eksportaktiviteten for de to pro- duktkategorier, der er omtalt i n(cid:230)vnte § 6 (citrusfrugter samt frugt og grłntsager), da den d(cid:230)kker en del af udgif- forbindelse hermed. Stłtten kan s(cid:229)ledes ikke terne i betragtes som et »hłstl(cid:229)n« til d(cid:230)kning for den erhvervs- drivendes forudbetaling af udgifterne i forbindelse med landbrugets produktionscyklus, mens vedkommende ven- ter p(cid:229) indt(cid:230)gterne fra samme cyklus. Ifłlge Kommissio- nens faste praksis er eksportstłtte driftsstłtte, for hvilken der ikke g(cid:230)lder nogen af de undtagelser, som er omhand- let i traktatens artikel 87, stk. 2 og 3 (jf.  Kommissionens meddelelse om anvendelsen af artikel 87, stk. 3, litra a) og c), p(cid:229) regionalstłtte). En s(cid:229)dan stłtte har ikke nogen varig effekt p(cid:229) udviklingen i den p(cid:229)g(cid:230)ldende sektor eller region, eftersom stłttens effekt forsvinder, n(cid:229)r foranstalt- ningen holder op. Kommissionen har derfor besluttet at indlede proceduren efter traktatens artikel 93 (nu 88), stk. 2, over for den n(cid:230)vnte stłtteforanstaltning. (1) Denne bestemmelses gyldighed for nye stłtteordnin- ger er p(cid:229) nuv(cid:230)rende tidspunkt oph(cid:230)vet (jf. senest Kommissionens skrivelse til medlemsstaterne af 4. juli 1997). « (24) § 7 i regionallov nr. 68/95 § 7 giver det regionale institut for kredit til kooperativer (Istituto Regionale per il Credito alla Cooperazione), her- efter kaldet IRCAC, tilladelse til i henhold til regionallov nr. 37/78 at yde lavtforrentede l(cid:229)n til virksomheder, som er etableret af unge, i form af driftsl(cid:229)n til opstarten af deres virksomhed. (25) I regionallov nr. 37/78 (som er blevet oph(cid:230)vet i mellem- tiden) var der taget hłjde for en stłtteordning til fordel for unge iv(cid:230)rks(cid:230)ttere samt for bevillingen af: a) stłtte i form af tilskud og lavtforrentede l(cid:229)n til investeringer samt b) stłtte i form af lavtforrentede l(cid:229)n til virksomhedsdrif- ten i den fłrste tre(cid:229)rsperiode efter, at investeringerne blev foretaget og godkendt. P(cid:229) grund af forsinkelser i investe- ringernes foretagelse kunne nogle kooperativer (25 ifłlge de disponible oplysninger) ikke g(cid:229) i gang med deres pro- duktionsaktiviteter, fłr den afdragsfri periode (p(cid:229) tre (cid:229)r) for indfrielsen af l(cid:229)nene til investeringer udlłb, og de var derfor ikke i stand til at indfri l(cid:229)nene. De var s(cid:229)ledes afsk(cid:229)ret fra at f(cid:229) et driftsl(cid:229)n. (26) § 7 i regionallov nr. 68/95 giver grundl(cid:230)ggende mulig- hed for at bevilge en af stłtteforanstaltningerne i lov nr. 37/78 til virksomheder, der ifłlge sidstn(cid:230)vnte lov ikke opfyldte de nłdvendige krav for at kunne modtage denne for stłtte. Omtalte bestemmelse det muligt głr ovenn(cid:230)vnte virksomheder at f(cid:229) adgang til det i lov nr. 37/78 omhandlede driftsl(cid:229)n p(cid:229) betingelse af, at belłbet p(cid:229) det l(cid:229)n, der ydes i henhold til denne lovs bestemmel- ser, mindst er lige s(cid:229) stort som g(cid:230)ldsbelłbet (til finansie- ringen af investeringerne). IRCAC modregner den ikke indfriede g(cid:230)ld med det nye l(cid:229)n (med andre ord tjener den nye finansiering i virkeligheden til i det mindste del- vist at indfri en del af det l(cid:229)n, der blev optaget for at kunne foretage investeringer).  inden for (27) Med hensyn til § 7 fremsatte Kommissionen i sin beslut- ning om at indlede proceduren navnlig fłlgende bem(cid:230)rk- ninger. Den stłtte, der er omhandelt i § 7 i regionallov nr. 68/95, skal vurderes ud fra de kriterier, som anvendes i Kommissionens praksis for undersłgelsen af stłtte, der tager sigte p(cid:229) at mindske de finansielle udgifter for l(cid:229)n, som er optaget for at finansiere nogle allerede foretagne investeringer (n(cid:230)vnte kriterier er g(cid:230)ldende for landbrugs- bedrifter og virksomheder fiskerisektoren). Ifłlge disse kriterier m(cid:229) den samlede subventions(cid:230)kviva- lent for den stłtte, der blev bevilget, da l(cid:229)nene blev opta- get, og for den planlagte stłtte ikke overstige den sats, som Kommissionen normalt giver tilladelse til, n(cid:229)r det g(cid:230)lder investeringsstłtte (i sektoren for prim(cid:230)rproduk- tion og i sektoren for forarbejdning og markedsfłring af de produkter, der er n(cid:230)vnt i bilag II (cid:151) som nu er bilag I). Desuden skal de sektorspecifikke begr(cid:230)nsninger, som m(cid:229)tte v(cid:230)re g(cid:230)ldende, overholdes. Den p(cid:229)g(cid:230)ldende stłtte skal rette sig efter de justeringer af satsen for de nye l(cid:229)n, som foretages for at tage hłjde for rentesvingningerne (cid:151) stłttebelłbet skal v(cid:230)re mindre end eller lig med (cid:230)ndrin- gen af satsen for de nye l(cid:229)n (cid:151) eller ogs(cid:229) skal stłtten til- deles bedrifter, der kan garantere rentabiliteten, navnlig s(cid:229)fremt de finansielle udgifter i forbindelse med de eksi- sterende l(cid:229)n er s(cid:229) store, at bedrifterne risikerer at komme i en kritisk situation og m(cid:229)ske endda at g(cid:229) konkurs. Endelig skal virksomhedernes vanskeligheder v(cid:230)re for- (cid:229)rsaget af faktorer, som ikke har relation til selve virk- somheden, og ikke af virksomhedsrelaterede faktorer. De italienske myndigheder har ikke fremsendt nogen oplys- ninger, der głr det muligt at kontrollere overensstemmel- sen med de n(cid:230)vnte kriterier i det foreliggende tilf(cid:230)lde. Kommissionen har derfor besluttet at indlede proceduren efter traktatens artikel 88, stk. 2, over for den stłtte, der er omhandlet i § 7 i regionallov nr. 68/95. (28) Inden beskrivelsen af foranstaltningerne afsluttes, skal det pr(cid:230)ciseres, at § 9 i omtalte regionallov nr. 68/95 udtryk- keligt lader de foranstaltninger, der er taget hłjde for i denne lov, v(cid:230)re betinget af afslutningen p(cid:229) procedurerne i traktatens tidligere artikel 93, stk. 2 og 3. Ved skrivelse af 30.  juni 1998 gjorde de italienske myndigheder desu- den opm(cid:230)rksom p(cid:229), at de bevillinger, der var planlagt ifłlge § 1 i regionalloven, var g(cid:229)et fuldst(cid:230)ndigt tabt, da det var umuligt at give de nłdvendige bevillingsgodken- delser inden for de frister, som er fastlagt i nationalregn- skabsloven, og ved skrivelse af 19. november 1998 poin- 6. 5. 2000 DA De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende L 110/21 terede de, at ogs(cid:229) den i § 6 omhandlede bevilling ville blive definitivt fjernet fra regionsbudgettet, s(cid:229)fremt Kom- missionen ikke vedtog en beslutning inden udgangen af 1998. III. ITALIENS BEM˘RKNINGER (29) I deres skrivelse af 30. juni 1998 bem(cid:230)rker de italienske myndigheder navnlig, at den stłtte, der er omhandlet i regionallov nr. 68/95, i betragtning af bestemmelsernes ordlyd ikke lader til, idet der ikke st(cid:229)r noget herom, at udelukke sektoren for fremstilling, forarbejdning og mar- kedsfłring af de produkter, som er er n(cid:230)vnt i traktatens bilag I (tidligere bilag II), nemlig landbrugs- og fiskeripro- dukter. (30) De italienske myndigheder understreger ligeledes, at stłt- ten til landbrugssektoren tager sigte p(cid:229) at kompensere for de ulemper (produktionens s(cid:230)sonm(cid:230)ssige karakter og bedrifternes struktur), som i hłjere grad g(cid:229)r ud over landm(cid:230)ndene end over de erhvervsdrivende i andre sek- torer, og at stłtten under alle omst(cid:230)ndigheder ville blive bevilget til alle sektorens erhvervsdrivende uden nogen form for diskrimination og uanset landbrugsaktivitetens karakter. (31) De italienske myndigheder fremh(cid:230)ver desuden undtagel- seskarakteren af de foranstaltninger, der tager sigte p(cid:229) at kompensere for, at virksomheder beliggende p(cid:229) łer gene- relt er ugunstigt stillet p(cid:229) grund af de hłje rentesatser, som gennemsnitligt er hłjere p(cid:229) Sicilien end i resten af Italien, og de głr opm(cid:230)rksom p(cid:229), at dette handicap risi- kerer at have konkurrenceforvridende virkninger. Netop derfor konkluderer de nationale myndigheder, at der und- tagelsesvis kan gives tilladelse til stłtte i form af rente- godtgłrelse, selvom denne stłtte tager form af drifts- stłtte. Denne stłtte skulle ifłlge de italienske myndighe- der v(cid:230)re i overensstemmelse med de f(cid:230)llesskabsbestem- melser, der var g(cid:230)ldende p(cid:229) den dato, hvor lov nr. 68/95 blev vedtaget, eftersom l(cid:229)nets maksimale lłbetid er et (cid:229)r, og eftersom stłtten ikke er begr(cid:230)nset til et enkelt pro- dukt og til en enkelt handling. Desuden skulle der i disse bestemmelser ikke v(cid:230)re fastsat nogen gr(cid:230)nser for intensi- teten, og bestemmelserne skulle give mulighed for en (cid:229)rlig fornyelse af det lavtforrentede l(cid:229)n.  (32) De nationale myndigheder bem(cid:230)rker yderligere, at der i det foreliggende tilf(cid:230)lde ikke er tale om l(cid:229)n, der ydes til virksomhedernes kortsigtede behov, men derimod om en indfrielse af g(cid:230)ld stammende fra kortfristede bankl(cid:229)n med meget hłje renter, som (cid:230)ndrer ł-virksomhedernes forhold til betingelserne for konkurrencebetingelser resten af Italien og Det Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskab. De italien- ske myndigheder er af den opfattelse, at virksomhederne ikke ville have den nuv(cid:230)rende g(cid:230)lds(cid:230)tning, hvis de havde kunnet optage kortfristede l(cid:229)n til en rentesats sva- rende til satsen for de lavtforrentede l(cid:229)n, som stort set er i den samme som den gennemsnitssats, der anvendes uden for ł-omr(cid:229)det. Loven skal derfor kompensere for et han- dicap, som de sicilianske virksomheder har fra begyndel- sen, da de ikke har kunnet nyde godt af en fordel, der allerede er taget hłjde for i andre landes lovgivning. Den som mulighed for en (cid:229)rlig fornyelse af disse l(cid:229)n, fłrn(cid:230)vnte f(cid:230)llesskabsbestemmelser giver, skulle i łvrigt, s(cid:229)fremt det er nłdvendigt, mindske den planlagte varig- hed i regionallovgivningen, n(cid:229)r det g(cid:230)lder l(cid:229)nets afdrags- periode p(cid:229) 36 m(cid:229)neder. Efter de nationale myndigheders mening błr afdragsperiodens varighed understreges, da l(cid:229)net bliver mindre allerede en m(cid:229)ned efter, at det blev bevilget, hvorved dets gennemsnitslłbetid uden tvivl bli- ver p(cid:229) under 36 m(cid:229)neder. (33) De italienske myndigheder understreger ligeledes, at pro- blemet desuden forv(cid:230)rres af, at det for mange bedrifter er umuligt at nyde godt af de fordele, der er taget hłjde for i den eksisterende lovgivning, da de ikke r(cid:229)der over tilstr(cid:230)kkeligt med aktiver som sikkerhed for de l(cid:229)n, de anmoder om. Denne utilstr(cid:230)kkelighed skal dog ikke betragtes som en almengyldig utilstr(cid:230)kkelighed, eftersom de samme banker er villige til (cid:151) med en tilsvarende sik- kerhed (cid:151) at give de erhvervsdrivende i andre regioner det, som de n(cid:230)gter at give de erhvervsdrivende p(cid:229) łerne. ¯rsagerne hertil skal efter de nationale myndigheders mening słges i Siciliens miljłm(cid:230)ssige og łkonomiske situation, som stiller Sicilien ugunstigt i forhold til andre italienske regioner. Samme myndigheder er af den opfat- telse, at lovens § 1 s(cid:229)ledes ville udligne den forskel, som g(cid:229)r ud over de erhvervsdrivende p(cid:229) łerne. (34) Herudover bem(cid:230)rker de italienske myndigheder, at man skal v(cid:230)re s(cid:230)rligt opm(cid:230)rksom p(cid:229) lovens § 3, og at den stłtte, der er omhandlet i § 43 i regionallov nr. 25/93 (som § 3 i fłromtalte lov (cid:230)ndrer), er blevet godkendt som de minimis-stłtte.  Myndighederne bem(cid:230)rker ligele- des, at til forskel fra det, der skete med § 44 i samme regionallov nr. 25/93 (med hensyn til hvilken Kommis- sionen vedtog en negativ beslutning den 17. juli 1996), »havde de nationale myndigheder noteret sig det »stilti- ende samtykke«, som de mente med rette at kunne udlede af, at det ansvarlige direktorat, der uden tvivl var blevet underrettet af de andre tjenestegrene, s(cid:229)dan det normalt er tilf(cid:230)ldet, efter nogle (cid:229)r (tre (cid:229)r) ikke havde gjort indsi- gelse mod n(cid:230)vnte § 43«. Ifłlge de nationale myndigheder g(cid:230)lder disse bem(cid:230)rkninger for § 1 i lov nr. 68/95, idet denne paragraf henviser til § 3 i samme lov og til § 43 i lov nr. 25/93. (35) De nationale myndigheder głr ogs(cid:229) opm(cid:230)rksom p(cid:229), at bevillingen til de form(cid:229)l, der er n(cid:230)vnt i § 1, er g(cid:229)et fuldst(cid:230)ndigt tabt, da det var umuligt at give bevillings- godkendelserne inden for de frister, som er fastlagt i nationalregnskabsloven. (36) De nationale myndigheder bem(cid:230)rker navnlig med hensyn til § 6 i lov nr. 68/95, at denne paragraf ikke indfłrer en L 110/22 DA De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende 6. 5. 2000 for var der ny stłtteordning, men skal betragtes som en refinansie- ring af § 48 i lov nr. 32/91. I § 48 i lov nr. 32/91, som forbindelse med stłttefor- Kommissionen undersłgte i anstaltning N 377/91, tre(cid:229)rsperioden 1991-1993 sat et belłb af p(cid:229) 30 000 mio. ITL til bevil- lingen af lavtforrentede driftsl(cid:229)n med en lłbetid p(cid:229) hłjst et (cid:229)r til de virksomheder, hvor mindst 70 % af oms(cid:230)tnin- gen udgjordes af salget af citrusfrugter samt frugt og grłntsager uden for regionalomr(cid:229)det. Denne bestemmelse henviste ikke til noget produktions(cid:229)r, og dens eneste frist var i stedet fristen for budgetbevillingerne. Efter at have iv(cid:230)rksat den stłtteordning, der blev indfłrt med ovenn(cid:230)vnte artikel, hvis gennemfłrelse Kommissionen ikke satte sig imod, lykkedes det ikke de nationale myn- digheder at opbruge hele den bevilling, der var taget hłjde for i loven. I łvrigt blev en stor del af den udnyt- tede bevilling p(cid:229) cirka 17 000 mio. ITL ogs(cid:229) fłrst taget i brug i lłbet af 1993 og s(cid:229)ledes med forsinkelse i forhold til samme lovs frister. Dette medfłrte, at det var umuligt for stłttemodtagerne, som allerede sad i g(cid:230)ld til bankerne for salgs(cid:229)rene 1991, 1992 og 1993, at nyde godt af lovens stłttevirkning. Hensigten med § 6 i regionallov nr.  68/95 og med § 7 i regionallov nr. 81/95 var derfor at f(cid:229) den uudnyttede bevillingsandel fra § 48 i lov nr. 32/91 tilbage, og hensigten med § 6 i regionallov nr. 68/95 var navnlig at głre det muligt at neds(cid:230)tte renten for g(cid:230)lden fra (cid:229)rene efter 1993 og indtil (cid:229)ret 1995-1996. Set ud fra et finansielt synspunkt udgłr § 6 i regionallov nr. 68/95 og § 7 i regionallov nr. 81/95 s(cid:229)ledes et supplement til § 48 i lov nr. 32/91, hvis undtagelseskarakter er anerkendt af Det Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskab. I betragtning af, at der i § 6 i regionallov nr. 68/95 tages hłjde for bevillinger indtil 1997, at denne paragraf kun kan betragtes som en refi- nansiering af § 48 i lov nr. 32/91, hvis indhold den gen- giver, og endelig at Kommissionen med skrivelse af 19. december 1997 udsatte gennemfłrelsen af bestemmel- serne om statsstłtte til subsidierede kortfristede land- brugsl(cid:229)n til 30. juni 1998, konkluderer de italienske myndigheder, at § 6 kan betragtes som v(cid:230)rende forenelig med de f(cid:230)llesskabsbestemmelser, der var g(cid:230)ldende, da § 48 i lov nr. 32/91 blev undersłgt. Myndighederne bem(cid:230)rker desuden, at s(cid:229)fremt Kommissionen har til hen- sigt at (cid:230)ndre den foreg(cid:229)ende retningslinje og łnsker at foretage undersłgelsen med hensyn til bestemmelserne om eksportsstłtte, s(cid:229)dan som det er angivet i beslutnin- gen om at indlede proceduren, vil de tage den nye ret- ningslinje til efterretning. En s(cid:229)dan retningslinje ville dog v(cid:230)re hłjst upassende, eftersom de tidligere erfaringer med rette havde f(cid:229)et den regionale lovgivningsmyndighed til at v(cid:230)lge en lłsning, der ogs(cid:229) lod til v(cid:230)re blevet valgt p(cid:229) baggrund af det gode resultat fra de tidligere erfarin- ger. (37) Ved skrivelse af 19. november 1998 og i betragtning af, at foranstaltningen eventuelt skulle undersłges s(cid:230)rskilt fra resten af anmeldelsen, fremsendte de italienske myn- dighder yderligere oplysninger til Kommissionen om § 6 i lov nr. 68/95. Med disse bem(cid:230)rkninger łnskede myn- dighederne at głre indsigelse mod, at den omtalte stłtte blev betegnet som »eksportstłtte«. Ifłlge de italienske myndigheder kan den p(cid:229)g(cid:230)ldende stłtte ikke betegnes som eksportstłtte af fłlgende grunde: a) Stłrstedelen af de citrusfrugtproducerende bedrifter i Italien eller i andre EU-lande, der modtager autorise- ret stłtte, eksporterer en beskeden m(cid:230)ngde af deres produkter til udlandet, og det er uden tvivl stłrstede- len af disse bedrifter, som s(cid:230)lger deres produkter til andre indenlandske regioner.  At betragte det salg, der sker uden for regionalomr(cid:229)det, men stadig inden for de nationale gr(cid:230)nser, som »eksport«, og at betragte de p(cid:229)g(cid:230)ldende bedrifter som »eksportorienterede« er s(cid:229)ledes i modstrid med enhver fortolkning af lovgiv- ningen og g(cid:229)r l(cid:230)ngere end de mest restriktive fortolk- ninger af traktaten. b) Stłtten er ikke direkte forbundet med de eksporterede m(cid:230)ngder. Med det eneste form(cid:229)l at begr(cid:230)nse stłttens omfang fastl(cid:230)gges det i § 6, stk. 3, at det lavtforren- tede l(cid:229)n under alle omst(cid:230)ndigheder ikke m(cid:229) overstige 50 % af gennemsnitsoms(cid:230)tningen for alle virksomhe- dens aktiviteter. Med henvisningen til de »maksimale enhedsv(cid:230)rdier, der fasts(cid:230)ttes (cid:229)rligt i henhold til § 18 i regionallov nr. 13/86«, opfyldes kravet om at opstille nogle objektive kriterier, som i det forelig- gende tilf(cid:230)lde blev (cid:230)ndret af den tidligere lovgivning. Denne henvisning drejer sig nemlig om bestemte parametre med hensyn til »forskud og driftsudgifter i forbindelse med forarbejdning og salg af produkter fra medlemmer af landbrugskooperativer«, og der st(cid:229)r ikke noget om de eksporterede m(cid:230)ngder. c) Landm(cid:230)ndene har ikke modtaget stłtte, der skulle have v(cid:230)ret tildelt kłbere (handelsdrivende), som, da de kłbte varerne, ikke havde nogen realistisk mulig- hed for at regne med en stłtte, der ville blive indfłrt med en efterfłlgende lov. De nationale myndigheder głr nemlig opm(cid:230)rksom p(cid:229), at regionallov nr. 68/95 blev godkendt, da de to fłrste produktions(cid:229)r, som er omhandlet heri (1993-1994 og 1994-1995), allerede var afsluttet, og produktions(cid:229)ret 1995-1996 var i gang. Den bestemmelse, som man ikke l(cid:230)ngere planl(cid:230)gger at genindfłre, ville i łvrigt have meget vanskeligt ved at f(cid:229) konsekvenser for m(cid:230)ngderne og priserne p(cid:229) de varer, der allerede blev solgt (eller som r(cid:229)dnede p(cid:229) lagrene) i (cid:229)rene 1991-1996. Selvom man f. eks. antager, at salget til Reggio Calabria af produk- ter fra Messina-omr(cid:229)det er en »eksport«, er det ufor- st(cid:229)eligt, hvordan en stłtte, der blev indfłrt i slutnin- gen af 1995, skulle have f(cid:229)et de handelsdrivende til at s(cid:230)tte sig i g(cid:230)ld i 1993 og 1994 samt i begyndel- sen af 1995 og have f(cid:229)et indflydelse p(cid:229) m(cid:230)ngderne og priserne, og det med en stłtte for łje, som de ikke engang vidste noget om. Desuden understreger de nationale myndigheder, at en s(cid:229)dan indsigelse kunne have v(cid:230)ret rejst af Kommissionen i forbindelse med § 48 i som indeholdt den samme bestemmelse, der dog skulle g(cid:230)lde fremover. Det var lov nr. 32/91, 6. 5.  2000 DA De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende L 110/23 den samme traktat og de samme bestemmelser om driftsstłtte, der var g(cid:230)ldende, men Kommissionen gjorde ikke indsigelse ved den lejlighed. Endelig gjorde de ansvarlige italienske myndigheder opm(cid:230)rksom p(cid:229), at s(cid:229)fremt der ikke blev vedtaget nogen beslutning inden (cid:229)rets udgang, ville bevillingen til den p(cid:229)g(cid:230)ldende foranstaltning blive definitivt fra regionsbudgettet. fjernet d) Det fremg(cid:229)r klart af den omtalte bestemmelses ind- hold, at henvisningen til oms(cid:230)tningen skyldtes den regionale lovgivningsmyndigheds łnske om at identi- ficere en handelssektor, der p(cid:229) grund af oms(cid:230)tnin- gens stłrrelse i hłjere grad end andre havde en kon- kret risiko for et drastisk fald i besk(cid:230)ftigelsen. Dette er (cid:229)rsagen til ordlyden i § 6, stk. 4, i lov nr. 68/95 (om tilbagekaldelsen af stłtten og om tilbagebetalin- gen af den tildelte stłtte, s(cid:229)fremt stłttemodtagerne ikke overholder deres pligt til at bevare besk(cid:230)ftigel- sesniveauet u(cid:230)ndret). P(cid:229) baggrund af denne betragt- ning har de ansvarlige myndigheder anmodet Kom- missionen om at undersłge den p(cid:229)g(cid:230)ldende stłtte igen og om at vurdere den ud fra de bestemmelser, form af driftsl(cid:229)n«, p(cid:229) der g(cid:230)lder for »statsstłtte i samme m(cid:229)de som det allerede er sket med § 48 i lov nr. 32/91. Som underbygning for deres anmodning om en fornyet undersłgelse af den stłtte, der er omhandlet i § 6 i den p(cid:229)g(cid:230)ldende regionallov, og om en vurdering ud fra de bestemmelser, som g(cid:230)lder for statsstłtte i form af drifts- l(cid:229)n, fłlgende frems(cid:230)tter de nationale myndigheder bem(cid:230)rkninger i deres skrivelse af 19. november 1998: a) Ved skrivelse SG(92) D/17980 af 14. december 1992 meddelte Kommissionen, at den ikke p(cid:229) nogen betin- gelser var imod bevillingen af stłtte, der er omhand- let i n(cid:230)vnte § 48 i lov nr. 32/91, »i form af lavtfor- rentede driftsl(cid:229)n«, og den forbeholdt sig udelukkende retten til at (cid:230)ndre holdning i medfłr af EF-traktatens dav(cid:230)rende artikel 93, stk. 1. Denne mulighed blev ikke udnyttet, og Kommissionen godkendte i stedet den efterfłlgende refinansiering af denne bestemmelse (§ 7 i regionallov nr. 81/95 og § 20 i regionallov nr. 33/96) p(cid:229) baggrund af de samme argumenter som fłrte til basislovens godkendelse. Disse dem, der indflydelse p(cid:229) den betragtninger havde s(cid:229) afgjort regionale lovgivningsmyndighed i 1995, og de frem- kaldte nogle legitime forventninger hos rettigheds- haverne. b) Selvom bevillingen i § 6 i regionallov nr. 68/95 l(cid:230)gges sammen med refinanisieringerne af regionallov nr. 