None
Publikatieblad
van de Europese Gemeenschappen ISSN 0378-7079
C29
26e jaargang
3 februari 1983
Uitgave
in de Nederlandse taal Mededelingen en bekendmakingen
Inhoud I Mededelingen
Europees Parlement
Schriftelijke vragen met antwoord:
nr. 1332/82 van de heer Hans-Joachim Seeler aan de Raad
Betreft: Schorsing van het douanerecht voor ingevoerde haring 1
nr. 1335/82 van de heer Brian Hord aan de Commissie
Betreft: Boteroverschotten 1
nr. 1336/82 van de heren Mario Didó en Ernest Glinne aan de Commissie
Betreft: Discriminatie van buitenlandse werknemers bij de toekenning van vakantiedagen 2
nr. 1337/82 van de heer Ernest Glinne aan de Raad
Betreft: Betrekkingen Turkije-EEG 2
nr. 1347/82 van de heer Corentin Calvez aan'de Commissie
Betreft: Dumping van gevaarlijke stoffen 2
nr. 1348/82 van de heer Corentin Calvez aan de Commissie
Betreft: Europese zetmeelindustrie 3
nr. 1352/82 van de heer Pierre-Bernard Cousté aan de Commissie
Betreft: Dringende financiële steunverlening 3
nr. 1364/82 van de heer Jaak Vandemeulebroucke aan de Raad
Betreft: Totaal verbod op de invoer van produkten afkomstig van walvisachtigen 4
nr. 1370/82 van mevrouw Sylvie Le Roux aan de Commissie
Betreft: Kredieten voor het EOGFL, afdeling Oriëntatie, voor de visserij 4
nr. 1374/82 van de heer Pierre-Benjamin Pranchere aan de Commissie
Betreft: Premie voor zoogkoeien 5
nr. 1381/82 van mevrouw Marcelle Lentz-Cornette aan de Commissie
Betreft: Verbindingsbureau Commissie - EIB 6
nr. 1383/82 van de heer Pierre-Bernard Cousté aan de Commissie
Betreft: Opening van een pers- en voorlichtingsbureau van de Europese Gemeenschappen 7
(Vervolg z.o.z) Inhoud (vervolg) nr. 1385/82 van de heer Pierre-Bernard Cousté aan de Raad
Betreft: Interne Europese markt 7
nr. 1392/82 van de heer Victor Michel aan de Raad
Betreft: Giftigheid van door de Raad toegestane toevoegingen 8
nr. 1394/82 van de heer Victor Michel aan de Raad
Betreft: Gevaarlijke kosmetica 8
nr. 1398/82 van mevrouw Joyce Quin aan de Commissie
Betreft: Handel in brandblusapparaten tussen het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk 9
nr. 1399/82 van de heer Horst Seefeld aan de Raad
Betreft: Veiligheidsnormen voor autobanden 9
nr. 1400/82 van de heer Kai Nyborg aan de Commissie
Betreft: Stormschade in Denemarken 10
nr. 1404/82 van de heer Maurice Martin aan de Commissie
Betreft: Regeling betreffende wijn 10
nr. 1405/82 van de heer Maurice Martin aan de Commissie
Betreft: Uitvoer van wijn naar derde landen 11
nr. 1408/82 van de heer Emmanuel Maffre-Baugé aan de Commissie
Betreft: Opening van de verkoopcampagne voor wijn 11
nr.  1412/82 van de heer David Curry aan de Commissie
Betreft: Speciale maatregelen voor erwten, tuin- en veldbonen - Verordening (EEG) nr. 2192/82
- artikel 3 12
nr. 1413/82 van Lord Douro aan de Commissie
Betreft: Nieuwe regels voor de verkoop van belastingvrije goederen aan reizigers binnen de
Gemeenschap 12
nr. 1415/82 van de heer Doeke Eisma aan de Raad
Betreft: Publikatie van de adviezen van het Economisch en Sociaal Comité 13
nr. 1419/82 van de heer Fernand Herman aan de Commissie
Betreft: Bijeenkomst van de voor postzaken verantwoordelijke ministers van de Lid-Staten .... 13
nr. 1421/82 van de heer Dieter Rogalla aan de Raad
Betreft: Pascontroles 14
nr. 1422/82 van de heer Doeke Eisma aan de Commissie
Betreft: Deeltijdarbeid bij de Instellingen van de Europese Gemeenschap 14
nr. 1423/82 van de heer Doeke Eisma aan de Raad
Betreft: Deeltijdarbeid bij de Instellingen van de Europese Gemeenschap 14
nr. 1426/82 van de heer Brian Key aan de Commissie
Betreft: Etikettering gehakt rundvlees 15
nr. 1429/82 van de heer Kenneth Collins aan de Commissie
Betreft: Beschikbaarheid sterftestatistieken in EEG-landen 15
nr. 1434/82 van de heer Pierre-Bernard Cousté aan de Commissie
Betreft: Balans van het colloquium van 7 en 8 juli jongstleden te Brussel over de buitenlandse handel
van China 16
nr. 1437/82 van de heer Pierre-Bernard Cousté aan de Raad
Betreft: Behandeling van het voorstel voor een zevende richtlijn inzake het vennootschapsrecht. 16
(Vervolg op blz. 3 van de omslag) Inhoud (vervolg) nr. 1439/82 van Sir Fred Warner aan de Commissie
Betreft: Richtlijn van de Raad 72/159/EEG - Modernisering van landbouwbedrijven 17
nr. 1442/82 van de heer Jens-Peter Bonde aan de Commissie
Betreft: Aantal vertaalde bladzijden naar de diverse communautaire talen 17
nr. 1443/82 van de heer Roland Boyes aan de Raad
Betreft: Radioactief afval uit Japan 17
nr. 1445/82 van de heer Pol Marck aan de Commissie
Betreft: Landbouwkundig onderzoek in de Gemeenschap 18
nr. 1452/82 van de heer Willem Albers aan de Commissie
Betreft: Rechtskracht van tachograaf-schijven in Zweden en in andere landen van de Gemeen­
schap 18
nr. 1459/82 van de heer Brian Hord aan de Commissie
Betreft: Hulpverlening aan het Poolse volk 19
nr. 1462/82 van de heer Robert Moreland aan de Commissie
Betreft: Voorstellen tot wijziging van het invoerbeleid van de Canadese Regering 19
nr. 1474/82 van de heer Victor Michel aan de Raad
Betreft: Coördinatie van het arbeidsmarktbeleid 20
nr.  Kan de Raad, aangezien deze verklaring voor de visver-
werkende industrie en met name voor haar planning en
calculatie van groot belang is, mededelen welke rechts­
vormen en inhoud deze verplichting heeft en waar zij is
gepubliceerd?
(») PB nr. C 120 van 11. 5, 1982, blz. 1.
Antwoord
(22 december 1982)
De verbintenis van de Raad waarnaar de geachte Afge­
vaardigde verwijst en waarvan de inhoud is weergegeven
in de laatste alinea van het antwoord op zijn vraag
nr. 1314/81, heeft het karakter van een intentieverkla­
ring. Van deze intentie is melding gemaakt in de persme­
dedeling van de Raad nr. 12019/81 (Presse 173) van
30 december 1981. Betreft: Boteroverschotten
Waarom is, bij gedaalde boteroverschotten in 1981,
boter tegen gesubsidieerde prijzen aan welvarende landen
als Saoedi-Arabië en Koeweit verkocht, terwijl er talrijke
mogelijkheden bestaan om deze boteroverschotten aan
gepensioneerden, ziekenhuizen, scholen en andere instel­
lingen in de Gemeenschap ter beschikking te stellen?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(21 december 1982)
De interventievoorraad boter is in 1981 sterk teruggelo­
pen door de levendige vraag op de wereldmarkt. De
restituties, die overeenkomen met het verschil tussen de
prijs op de markt van de Gemeenschap en de prijs op de
wereldmarkt, konden toen sterk worden verlaagd. Zij
bedragen nu 125 Ecu per 100 kg. De restituties mogen
niet worden beschouwd als een vorm van steun voor de
landen waarvoor de boter bestemd is, maar hebben ten
doel de Europese boter concurrerend te maken op de
wereldmarkt.
 Ten aanzien van de door het geachte Parlementslid
bedoelde instellingen is in Verordening (EEG) Nr. C 29/2 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 3. 2. 83
nr. 2191/81 (*) bepaald dat steun voor de consumptie
van boter kan worden verleend aan instellingen zonder
winstoogmerk. Deze steun bedraagt op dit ogenblik 187
Ecu, dit is 50% hoger dan de restituties voor boter.
(M PB nr. L 213 van 1. 8. 1981, blz. 20.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1336/82
van de heren Mario Didó (S-I)
en Ernest Glinne (S - B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(15 oktober 1982)
Betreft: Discriminatie van buitenlandse werknemers bij
de toekenning van vakantiedagen
Mijnwerkers die onder de grond werken en tijdens een
deel van hun vakantie hun normale militaire dienstplicht
in vredestijd hebben vervuld, hebben in België krachtens
Koninklijk Besluit van 28 juni 1967 recht op dienover­
eenkomstige extra vakantiedagen. Dit recht hebben uit­
sluitend Belgische werknemers. Werknemers uit het
buitenland, die hun militaire dienstplicht in het land van
herkomst hebben vervuld, vallen niet onder dit Konink­
lijk Besluit.
Is de Commissie niet van mening dat dit een onrechtvaar­
dige regeling is ten nadele van de buitenlandse werkne­
mers? Is deze regeling niet in strijd met de beginselen van
het Verdrag van Rome en met name met artikel 48 van dit
Verdrag betreffende het vrije verkeer van werknemers
binnen de Gemeenschap?
Antwoord van de heer Richard
namens de Commissie
(3 januari 1983)
Het bepaalde in punt 5, lid 2, van artikel 5 van het
Koninklijk Besluit van 28. juni 1967 heeft ogenschijnlijk
betrekking op alle mijnwerkers, ongeacht hun nationali­
teit of het land waar zij onder de wapens worden
geroepen.
 De Commissie is van mening dat de discriminerende
toepassing van deze bepaling op ondergrondse mijnwer­
kers die onderdaan van de overige Lid-Staten zijn, volgens
de Jurisprudentie van het Hof van Justitie, met name in
zaak 15/69 (Ugliola tegen Württembergische Milchver-
wertung Südmilch AG) (J), onverenigbaar zou zijn met de
artikelen 1 en 7 van Verordening (EEG) nr. 1612/68 van
de Raad (2) betreffende het vrije verkeer van werknemers
binnen de Gemeenschap.
(J) Jurisprudentie van het Hof 1969-5, blz. 363.
(2) PB nr. L 257 van 19. 10. 1968. SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1337/82
van de heer Ernest Glinne (S — B)
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(IS oktober 1982)
Betreft: Betrekkingen Turkije-EEG
Op 8 september 1982 heeft de Raad het volgende
antwoord op schriftelijke vraag nr. 421/82 (*) gegeven:
„(. . .)doel(. . .) was uitdrukking te geven aan de ernstige
bezorgdheid die het probleem van de eerbiediging van de
mensenrechten in Turkije bij de Tien dcet rijzen en te
wijzen op de noodzaak dat dit land ten spoedigste
terugkeert naar een democratisch regime, hetgeen met
name inhoudt dat de personen die wegens delicten op het
gebied van de meningsuiting of wegens hun vakbonds­
activiteiten werden gearresteerd, worden vrijgelaten, en
dat de krijgswet wordt ingetrokken."
De Raad verder:
„Het spreekt vanzelf dat de Lid-Staten van de Gemeen­
schap groot belang hechten aan de verwezenlijking van
bovengenoemde doelstellingen wat betreft de aard van de
wederzijdse betrekkingen tussen Turkije en de Gemeen­
schap."
Overweegt de Raad sancties tegen Turkije wanneer
„bovengenoemde doelstellingen" niet worden verwezen­
lijkt? Zo ja, welke? Welke tijd geeft de Raad Turkije om
deze doelstellingen te bereiken?
l1) PB nr. C 262 van 6. 10. 1982, blz. 4.
 Antwoord
(22 december 1982)
De Raad heeft in dit stadium niets toe te voegen aan het
antwoord dat hij in september 1982 aan de geachte
Afgevaardigde heeft gegeven over de betrekkingen tussen
Turkije en de Gemeenschap.
De Raad blijft de ontwikkeling van de situatie in Turkije
aandachtig volgen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1347/82
van de heer Corentin Calvez (L - F)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(IS oktober 1982)
Betreft: Dumping van gevaarlijke stoffen
De Britse Regering heeft eind juli toestemming gegeven
tot dumping voor de kust van Bretagne buiten de
200-mijlszone van vloeibaar fenolafval dat een kleine
hoeveelheid zeer giftige organische chloorverbindingen
bevatte. 3. 2. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 29/3
Bij besprekingen met de Britse Regering in het kader van
de overeenkomst van Oslo inzake dumping van gevaar­
lijke stoffen in zee hebben de Lid-Staten hiertegen gepro­
testeerd.
Kan de Commissie mededelen
1. of een Lid-Staat, ondanks de afwijzende houding van
verschillende Europese partnerlanden, in strijd met
deze overeenkomst mag handelen en daarbij het risico
mag nemen schade aan het zeemilieu toe te brengen,
zulks ten nadele van degenen die leven van de
exploitatie van de zeerijkdommen;
2. of de Franse Regering in deze zaak geraadpleegd is, en
zo ja, wat haar antwoord is geweest?
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(21 december 1982)
Volgens artikel 17 van het Verdrag van Oslo ter voorko­
ming van de verontreiniging van de zee t.g.v. het dumpen
uit schepen en luchtvaartuigen heeft de Commissie, die
immers is belast met het toezicht op de tenuitvoerlegging
van dit Verdrag, tot taak de lijsten van de verleende
toestemmingen en vergunningen en van de uitgevoerde
dumpingen in ontvangst te nemen en te beoordelen.
 Het Verdrag voorziet in geen enkele raadpleging tussen de
overeenkomstsluitende partijen vóór het verlenen van de
dumpingsvergunningen. De overeenkomstsluitende par­
tijen dienen erop toe te zien.dat de bepalingen van het
Verdrag vóór het verlenen van de vergunningen en bij het
dumpen correct worden toegepast.
De Commissie is evenwel van mening dal: de overeen­
komstsluitende partijen elkaar, met het oog op een goede
samenwerking, wederzijds op de hoogte zouden kunnen
brengen van de dumpingen die van invloed kunnen zijn op
bepaalde zones welke van belang zijn voor andere
overeenkomstsluitende partijen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1348/82
van de heer Corentin Calvez (L - F)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(IS oktober 1982)
Betreft: Europese zetmeelindustrie
Bij de beantwoording (x) van de laatste over bovenge­
noemd onderwerp gestelde vraag (schriftelijke vraag
nr. 18 3 8 / 81) heeft de Commissie zich zeer veel terughou­
dender opgesteld dan voorheen. Is de Commissie niet
meer in staat in het kader van het gemeenschappelijk
landbouwbeleid voorstellen betreffende herziening van
de zetmeelregeling te doen?
Is de Commissie zich ervan bewust dat het eigenlijke
probleem blijft bestaan? De zetmeelindustrie is namelijk als gevolg van de aanzienlijke verlaging van 1974 van de
produktierestitutie steeds minder in staat te concurreren
wanneer zij haar produkten in buiten het gemeenschap­
pelijk landbouwbeleid vallende sectoren afzet, waarop
meer dan de helft van haar activiteiten gericht is.
 Is de Commissie zich er ook van bewust dat de zetmeel­
industrie en haar afnemers in het kader van de bioindus-
trie nieuwe produkten zouden kunnen fabriceren waar­
naar grote vraag bestaat, en dat zij, gezien de huidige
situatie, deze mogelijkheden nu moeten overlaten aan
concurrenten in het buitenland?
Acht de Commissie het daarom niet wenselijk spoed te
maken met de invoering van een regeling tot herstel van
het concurrentievermogen van de gehele zetmeelindus­
trie? Of is zij ervan overtuigd dat het probleem niet in
Europees verband kan worden opgelost en dat het beter is
de concurrentie en met name de Amerikaanse, Japanse,
Zwitserse en Finse industrie vrij spel te geven?
(») PB nr. C 126 van 17. 5. 1982, blz. 19.
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(23 december 1982)
De Commissie erkent dat een situatie waarbij een indus­
trie haar grondstoffen op een beschermde markt koopt en
een aanzienlijk deel van haar produkten op een onbe­
schermde markt afzet, aanleiding kan geven tot moeilijk­
heden.
De diensten van de Commissie bestuderen momenteel
voorstellen voor alternatieve regelingen, die erop gericht
zijn de uiterst complexe problemen in alle industriële
sectoren op te lossen. De voorstellen zouden een regeling
moeten inhouden die minder onderhevig is aan wijzigin­
gen dan in de voorbije jaren het geval was. Zij zou de
industrie in staat moeten stellen om op een meer stabiele
basis vitale beslissingen te nemen omtrent belangrijke
punten zoals investeringen en onderzoek.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1352/82
van de heer Pierre-Bernard Cousté (DEP - F)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(15 oktober 1982)
Betreft: Dringende financiële steunverlening
Sinds het begin van het jaar is meermaals tot het verlenen
van drirlgende financiële hulp besloten. In juli en augustus
betrof het hier o.m.:
— 100 000 Ecu voor bootvluchtelingen,
— 400 000 Ecu voor Libanon,
— 1 500 000 Ecu voor Polen enz. Nr. C 29/4 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 3. 2. 83
Kan de Commissie een overzicht geven van de dringende
financiële hulp die sinds het begin van 1982 verleend is,
met daarnaast de cijfers voor 1980 en 1981?
Onder welke begrotingsrubriek valt de dringende finan­
ciële hulp en hoe hoog is het beschikbare saldo op het
ogenblik van haar antwoord?
Antwoord van de heer Pisani
namens de Commissie
(20 december 1982)
De overzichttabellen van de spoedhulp die de Gemeen­
schap in 1980, 1981 en 1982 ten behoeve van derde
landen heeft gefinancierd, worden direct aan het geachte
Parlementslid en het Secretariaat-generaal van het Parle­
ment gezonden. Voor 1980 beloopt het bedrag van de
totale vastgestelde acties 97 938 000 Ecu en voor 1981 is
dat 47 459 000 Ecu. In de periode van 1 januari tot
30 september 1982 is een bedrag van 33 150 000 Ecu
vastgelegd.
 Deze spoedhulp van de Gemeenschap komt ten laste
van:
— voor wat de ACS-landen betreft, het Europees Ont­
wikkelingsfonds, krachtens artikel 137 van de Over­
eenkomst van Lomé. Van het krediet van 200 miljoen
Ecu dat is vastgelegd voor de looptijd van de Tweede
Overeenkomst van Lomé - dit wil zeggen voor de
periode van 1 januari 1981 tot 28 februari 1985 -
blijft thans nog een bedrag van 158 689 000 Ecu
beschikbaar;
— voor wat de overige derde landen betreft, artikel 950
van de begroting van de Gemeenschappen (hulp aan
ontwikkelingslanden en door rampen getroffen derde
landen). Op 20 oktober 1982 was in de begroting
1982 voor deze post nog 2 105 000 Ecu beschik­
baar.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1364/82
van de heer Jaak Vandemeulebroucke (CDI - B)
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(15 oktober 1982)
Betreft: Totaal verbod op de invoer van produkten
afkomstig van walvisachtigen
Is de Raad, gelet op het besluit van de Internationale
Commissie voor de walvisvangst de jacht op walvissen te
verbieden, ook niet van mening dat het in Verordening
(EEG)nr. 348/81 (*) van de Raad neergelegde verbod op
de invoer van produkten afkomstig van walvisachtigen
tevens zou moeten gelden voor de „bij produkten" die
thans nog niet onder deze verordening vallen?
Deelt de Raad de mening dat de Lid-Staten, in afwachting
van de totstandkoming van een procedure terzake, dienen
te handelen naar de geest van het verbod en maatregelen moeten treffen, ten einde alle invoer van produkten
verkregen door het doden van walvissen te verbieden?
0) PB nr. L 39 van 12. 2. 1981, blz. 19.
 Antwoord
(17 december 1982)
1. De Raad attendeert de geachte Afgevaardigde op
het feit dat verreweg de meeste „bijprodukten" afkomstig
van walvisachtigen onder Verordening (EEG) nr. 348 / 81
vallen. Ook op „indirecte produkten" zoals lederwaren,
bontwerk en schoeisel is zij van toepassing.
Invoer in de Gemeenschap van produkten afkomstig van
walvisachtigen is bij deze verordening onderworpen aan
een invoervergunning die door de bevoegde instanties van
de Lid-Staten afgegeven wordt. Een dergelijke vergun­
ning wordt niet verleend bij invoer voor commerciële
doeleinden.
Krachtens artikel 3, laatste lid van deze verordening
kunnen de Lid-Staten echter in afwachting van een
eventuele uitbreiding van de lijst van produkten, met
inachtneming van het verdrag beschermende maatregelen
treffen met betrekking tot van walvisachtigen afkomstige
produkten die niet onder deze verordening vallen.
Als de Lid-Staten zich houden aan het bepaalde in dit
artikel, kunnen zij alle maatregelen treffen die zij nodig of
wenselijk achten in de geest van het door de geachte
Afgevaardigde genoemde verbod te handelen.
2. Bovendien herinnert de Raad eraan dat hij tijdens
de zitting van juni 1982 gewijd aan Milieuzaken een
verordening heeft goedgekeurd met betrekking tot de
toepassing in de Gemeenschap van de Overeenkomst van
Washington inzake de internationale handel in bedreigde
in het wild levende dier- en plantesoorten.
Bij deze verordening wordt niet alleen de invoer van
produkten afkomstig van walvisachtigen, waarvan de
lijst in bijlage B van de verordening staat, aan een
vergunning onderworpen maar wordt ook uitdrukkelijk
de handel in deze produkten op het grondgebied van de
Gemeenschap verboden. 'De verordening waarborgt op
communautaire schaal een bescherming van de walvis­
achtigen die verder gaat dan de bepalingen van de
Overeenkomst van Washington.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1370/82
van mevrouw Sylvie Le Roux (COM - F)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(20 oktober 1982)
Betreft: Kredieten voor het EOGFL, afdeling Oriëntatie,
voor de visserij
Kan de Commissie per Lid-Staat en per jaar sedert 1973
een onderverdeling geven van de subsidies van de afdeling
Oriëntatie van het EOGFL, die zijn uitgetrokken voor de
modernisering van de kustvisserij? 3. 2. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 29/5
Antwoord van de heer Contogeorgis
(14 december 1982)
Onderstaande tabel geeft, onderverdeeld per Lid-Staat,
een overzicht van de subsidies die de afdeling Oriëntatie
van het EOGFL sinds 1973 heeft toegekend voor moder­nisering van de vissersvloot door bouw van nieuwe en
modernisering van bestaande vissersvaartuigen.
Sinds 1978 is uitsluitend steun verleend voor vaartuigen
voor de kustvisserij. Voor die tijd is ook steun verleend
voor een aantal vaartuigen voor de kleine zeevisserij; de
cijfers in de tabel omvatten ook deze projecten.
 BIJLAGE
EOGFL - Oriëntatie: Steun voor de kustvisserij
(Bouw en modernisering van vissersvaartuigen)
(in miljoen Ecu)
België
Denemarken
Duitsland
Frankrijk
Griekenland
Ierland
Italië
Nederland
Verenigd Koninkrijk
Totaal 1973
—
—
—
2,741
—
—
1,400
2,157
1,174
7,472 1974
0,443
—
2,869
3,892
—
1,754
0,872
2,141
4,652
16,623 1975
—
0,375
—
2,683
—
2,681
—
—
6,410
12,149 1976
(2)
0,077
—
1,598
0,172
—
2,890
0,381
—
8,875
13,993 1977
(2)
—
0,389
—
—
—
1,705
—
—
0,798
2,892 1978/1979
(3)
__
1,108
0,356
0,844
—
2,886
1,495
1,783
6,548
15,020 1980
(4)
0,168
0,291
0,492
1,274
—
3,310
2,051
—
4,077
11,663 1981
(4)
0,399
0,662
0,569
1,725
—
2,979
2,418
0,547
4,240
13,539 1982
(4)
0,152
1,389
1,373
3,157
1,247
3,466
4,662
0,954
3,973
20,373 To.a,
1,239
4,214
7,257
16,488
1,247
21,671
13,279
7,582
40,747
113,724
(») Verordening nr. 17/64 + Verordening (EEG) nr. 2722/72.
(2) Verordening nr. 17/64 + Verordening . ..
(3) Verordening nr. 17/64 laatste tranche + Verordening (EEG) nr. 1852/78.
(4) Verlenging geldigheidsduur van Verordening (EEG) nr. 1852/78.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1374/82
van de heer Pierre-Benjamin Pranchere (COM —F)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(15 oktober 1982)
Betreft: Premie voor zoogkoeien
1. Kan de Commissie, per Lid-Staat en per jaar, het
bedrag aangeven dat aan veefokkers is uitbetaald als
premie voor zoogkoeien?
2. Is de Commissie niet van mening dat de verlaging
van deze premie tot 15 Ecu per koe .onverenigbaar is met
haar vaste wil de melkoverschotten te bestrijden en de
begrotingsuitgaven te beperken?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(21 december 1982)
1. De premie voor de instandhouding van het zoog-
koeienbestand is vastgesteld als volgt: voor het verkoopseizoen 1980/1981
voor alle Lid-Staten
20 Ecu per koe, gefinancierd door het EOGFL
20 Ecu per koe, maximum aanvullende nationale
steun
voor het verkoopseizoen 1981/1982
— voor Ierland en Noord-Ierland
40 Ecu per koe, gefinancierd door het EOGFL
— voor de overige Lid-Staten
20 Ecu per koe, gefinancierd door het EOGFL
20 Ecu per koe, maximum aanvullende natio­
nale steun
voor het verkoopseizoen 1982/1983
— voor Ierland en Noord-Ierland
35 Ecu per koe, gefinancierd door het EOGFL
5 Ecu per koe, maximum aanvullende natio­
nale steun
— voor de overige Lid-Staten
15 Ecu per koe, gefinancierd door het EOGFL
25 Ecu per koe, maximum aanvullende natio­
nale steun Nr. C 29/6 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 3. 2. 83
2. De uitgaven van het EOGFL bedroegen:
(in miljoen Ecu)
België
Denemarken
Duitsland
Griekenland
Frankrijk
Ierland
Italië
Luxemburg
Nederland
Verenigd Koninkrijk
Totaal 1980
—
0,3
0,1
--
22,8
—
—
—
p.m.
19,2
42,4 1981
1,4
0,1
0,5
—
44,0
6,4
10,5
p.m.
p.m.
32,4
95,4
De kredieten voor het begrotingsjaar 1982 bedragen
97 miljoen Ecu.
 3. Deze premie is bedoeld om het inkomen te verbe­
teren van de producenten die gespecialiseerd zijn in de
produktie van kwaliteitsrundvlees. Het maximum toege­
laten bedrag van de aan de veehouders uitgekeerde premie
(communautaire premie plus nationale premie) is in de
loop van de verschillende verkoopseizoenen niet ver­
laagd; alleen de financiering van het EOGFL is ver­
laagd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1381/82 '
van mevrouw Marcelle Lentz-Cornette (PPE - L)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(20 oktober 1982)
Betreft: Verbindingsbureau Commissie - EIB
In antwoord op schriftelijke vraag nr. 559/76 (J) van de
heer J. Santer over de vacature van de post Hoofd van het
verbindingsbureau tussen de Commissie van de EEG en
de EIB, welke post sedert 1 januari 1973 onbezet is,
deelde de Commissie mede dat zij zich beraadt over de
benoeming van dat hoofd.
 Ik moge de Commissie terzake de volgende vragen
stellen:
1. Hoe komt het dat die post, welke valt onder Direc­
toraat-generaal II, nog steeds open is, zoals blijkt uit
het organigram van dat directoraat-generaal, negen
jaar na het ontstaan van de vacature en zulks in
tegenspraak met de formele en herhaalde verklaring
van de Commissie dat zij in de vacature zal voor­
zien? 2. Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen
voor de naleving, ten aanzien van het verbindings­
bureau van de Commissie van de EEG, van de
expliciete punten in het intergouvernementele besluit
over de voorlopige oprichting van een aantal instel­
lingen en diensten van de Gemeenschappen, welke op
8 april 1965 werd getekend en gehecht aan het
Verdrag tot instelling van één Raad en één Commissie
welke de Europese Gemeenschappen gemeen heb­
ben? Kan de Commissie nog eens aangeven op welke
wijze zij haar betrekkingen met de EIB denkt te
versterken - zoals zij in haar werkprogramma voor
1975 aankondigde - en welke taak zij dat verbin­
dingsbureau in dat bestek denkt toe te vertrouwen,
zodat de punten in voornoemd fusieverdrag niet een
dode letter blijven?
0) PB nr. C 84 van 4. 4. 1977, blz. 2.
Antwoord van de heer Ortoli
namens de Commissie
(17 december 1982)
1. In de post voorkomende in het organigram van het
Directoraat-generaal II onder de naam „Verbindings­
bureau tussen de Commissie en de EIB" werd voorzien in
1979.
De bekleder van deze post is in dienst en is gevestigd in
Luxemburg.
2. De Commissie is van oordeel dat de bepalingen van
het intergouvernementele besluit over de voorlopige
oprichting van bepaalde instellingen en diensten van de
Gemeenschappen, getekend op 8 augustus 1965, in acht
zijn genomen.
 Het Verbindingsbureau functioneert op volstrekt bevre­
digende wijze en is van het nodige personeel voorzien,
hetwelk te Luxemburg is gevestigd. Boven de gebruike­
lijke verbindingsfuncties in het kader van de operaties van
de EIB en van het EOF, werden zijn taken in de loop van
de laatste jaren hand in hand met de intensivering van de
betrekkingen tussen de Commissie en de EIB na de
schepping en uitbreiding van de nieuwe communautaire
financiële instrumenten waarvoor de Bank namens de
Commissie optreedt aanmerkelijk vergroot. Het gaat hier
met name om het Nieuwe Communautaire Instrument,
de EURATOM, de financieringen in de landen van het
bekken van de Middellandse Zee, de uitzonderlijke steun
aan de door de aardbevingen in Italië en in Griekenland
geteisterde gebieden alsmede de handelingen ten laste van
de algemene begroting verband houdende met deze
leningen, zoals met name die welke betrekking hebben op
rentesubsidies. 3. 2. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 29/7
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1383/82
van de heer Pierre-Berriard Cousté (DEP - F)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(20 oktober 1982)
Betreft: Opening van een pers- en voorlichtingsbureau
van de Europese Gemeenschappen
Naar aanleiding van een bericht dat te Milaan een pers- en
voorlichtingsbureau van de Europese Gemeenschappen is
geopend, verneem ik gaarne:
1. hoeveel van dat soort bureaus in de Lid-Staten
bestaan, en in welke steden zij gevestigd zijn;
2. hoeveel nieuwe bureaus eind 1982 en in 1983 worden
opgericht;
3. welke criteria voor oprichting worden toegepast;
4. of de stad Lyon, een groot economisch en cultureel
centrum in het zuidoosten van Frankrijk, niet in
aanmerking komt om er een bureau te vestigen en, in
het bevestigende geval, welke stappen daartoe moe­
ten worden gedaan?
Antwoord van de heer Natali
namens de Commissie
(23 december 1982)
1. Er is een voorlichtingsbureau gevestigd in de hoofd­
stad van iedere Lid-Staat.
 Verder zijn er nog bureaus in Belfast, Cardiff en Edin-
burgh die onder het voorlichtingsbureau van Londen
ressorteren, en in Berlijn en Milaan die respectievelijk
onder het voorlichtingsbureau van Bonn en van Rome
ressorteren.
2. Zoals zij reeds te kennen had gegeven in haar
antwoord op schriftelijke vraag nr. 1113/82 van
mevrouw Quin (J), alsmede in het voorlichtingsprogram­
ma voor 1982 (2), heeft de Commissie inderdaad in het
kader van het voorontwerp van begroting 1983 het
nodige personeel en de nodige huishoudelijke kredieten
gevraagd voor opening van drie nieuwe onderafdelingen
van de voorlichtingsbureaus, namelijk in Frankrijk,
Duitsland en Italië.
3 en 4. De uitvoering van de in punt 2 genoemde
plannen hangt af van het besluit van de begrotingsauto­
riteit. Wat de oprichting van nieuwe onderafdelingen van
voorlichtingsbureaus betreft, zal de Commissie met
inachtneming van de prioriteiten van haar voorlichtings­
beleid en van de beschikbare middelen en posten de
mogelijkheden onderzoeken.
Er hoeven geen specifieke maatregelen te worden getrof­
fen.
(») PB nr. C 312 van 29. 11. 1982, blz. 21.
 (2) Doe. COM(82) 3. SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1385/82
van de heer Pierre-Bernard Cousté (DEP - F)
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(20 oktober 1982)
Betreft: Interne Europese markt
Op 9 juli jl. zond de Commissie aan de Raad van
Ministers een mededeling over de verbetering van de
interne markt, vergezeld van:
— een ontwerp-resolutie van de Raad over de verlichting
van de controle der staatsburgers van de Lid-Staten bij
overschrijding van de intracommunautaire grenzen,
— een voorstel voor een verordening van de Raad
betreffende de vereenvoudiging van de formaliteiten
bij het interne handelsverkeer in de Gemeenschap,
— een voorstel voor een verordening van de Raad tot
wijziging van Verordening (EEG) nr. 2102/77 (J)
betreffende de invoering van een communautair for­
mulier van aangifte ten uitvoer,
— een voorstel voor een verordening van de Raad
tot vijfde wijziging van Verordening (EEG) nr.
222/77 (2) betreffende communautair douanever­
voer.
Kan de Raad, gezien het politieke belang van algemene
maatregelen ter versterking van de binnenlandse markt en
het psychologisch effect daarvan op de staatsburgers van
de Gemeenschap, mededelen wanneer hij bovenvermelde
maatregelen zal aannemen zodat deze door de Lid-Staten
kunnen worden toegepast?
(!) PB nr. L 246 van 27. 9. 1977, blz. 1.
(2) PB nr. L 38 van 9. 2. 1977, blz. 1.
Antwoord
(17 december 1982)
De Raad heeft het Europese Parlement op 22 juli 1982
geraadpleegd over het ontwerp en de voorstellen die de
geachte Afgevaardigde noemt.
Zodra de Raad over het advies van het Europese Parle­
ment beschikt, zal hij deze teksten onverwijld in behan­
deling nemen om zo spoedig mogelijk tot een akkoord in
dezen te komen.
 Gezien voorts de ingewikkeldheid van de materie is het de
Raad niet mogelijk te zeggen op welke datum hij deze
teksten zal kunnen aannemen. Nr. C 29/8 Publikatieblad van de
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1392/82
van de heer Victor Michel (PPE - B)
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(20 oktober 1982)
Betreft: Giftigheid van door de Raad toegestane toevoe­
gingen
In het tijdschrift „Médecine en Nutrition" (november
1981) is een beschrijving (blz. 471) van een kleine
epidemie van toxische méthemoglobinemie die zich bij
zuigelingen in een kinderkliniek heeft voorgedaan. Bij
onderzoek is gebleken dat de meest waarschijnlijke
oorzaak moet worden gezocht in door de EEG goedge­
keurde antioxydanten welke door de fabrikant waren
toegevoegd aan kindervoeding op sojabasis. Datprodukt
bevatte niet minder dan drie antioxydanten: E 310
(propylgallaat), E 320 (BHA) en E 321 (BHT).
1. Is de Raad het met de auteurs van het artikel eens dat
een onderzoek naar de giftigheid, voorafgaande aan
goedkeuring van het commercieel gebruik van toe­
voegingen, „niet noodzakelijkerwijze het risico van
vergiftiging, speciaal onder zuigelingen, bezweert"?
2. Is het juist dat méthemoglobinemie onder zuigelingen
ernstige en onherstelbare gevolgen kan hebben?
3. In Richtlijn 78/143/EEG (») van de Raad van 30 ja-
nuar 1978 tot wijziging van Basisrichtlijn 70/357/
EEG(2) inzake oxydatietegengaande stoffen, waarin
naast BHA en BHT het gebruik van propylgallaat
definitief wordt toegestaan, staat „gezien het advies
van het Economisch en Sociaal Comité"; echter in dat
advies van 14 december 1977 (rapporteur de heer De
Grave) wordt er juist op gewezen dat er blijkens
wetenschappelijk onderzoek een risico verbonden is
aan de gecombineerde consumptie van propylgallaat
samen met BHA (Butylhydroxyanisol) of met BHT
(Butylhydroxytolueen).
 De Raad heeft dus welbewust zonder enige speciale
voorzorgsmaatregel, zijn goedkeuring gehecht aan
toevoegingen die waarschijnlijk oorzaak zijn van de
epidemie, ondanks de in dat advies vermelde concrete
bezwaren, welke werden onderschreven door de
vertegenwoordigers van de verbruikers en zelfs door
de levensmiddelenindustrie in de EEG.
Waarom heeft de Raad die toevoegingen goedge­
keurd, ondanks de waarschuwing via het ESC van de
verbruikers en de levensmiddelenindustrie tegen een
risico dat helaas maar al te snel werd bewaarheid?
4. Draagt de Raad daardoor niet een deel van de morele
verantwoordelijkheid voor die epidemie?
5. Wat is het bezwaar van het idee van positieve lijsten
waarin toevoegingen pas worden opgenomen als deze
giftvrij zijn gebleken?
(») PB nr. L 44 van 15. 2. 1978, blz. 18.
(2) PB nr. L 157 van 18. 7. 1970, blz. 31. iese Gemeenschappen 3. 2. 83
Antwoord
(17 december 1982)
1 en 2. Het ligt niet op 's Raads weg een oordeel te
vellen over de door de geachte Afgevaardigde gerappor­
teerde feiten in verband met de eventuele toxiciteit voor
zuigelingen van propylgallaat in combinatie met BHA en
BHT, en de gevolgen daarvan.
 3 tot en met 5. In Richtlijn 70/357/EEG van de Raad
van 13 juli 1970 betreffende de onderlinge aanpassing
van de wettelijke voorschriften der Lid-Staten inzake
oxydatie tegengaande stoffen waarvan het gebruik in
levensmiddelen is toegestaan, gewijzigd bij Richtlijn
78/ 143/EEG van de Raad van 30 januari 1978, welke na
grondige studie is vastgesteld en waarin maximaal reke­
ning is gehouden met de adviezen van enerzijds het
Europese Parlement en het Economisch en Sociaal Comi­
té, en, anderzijds, het „Wetenschappelijk Comité voor de
menselijke voeding", staat een positieve lijst van additie­
ven die in de Gemeenschap mogen worden gebruikt,
echter zonder dat nader wordt aangegeven onder welke
bijzondere voorwaarden dit gebruik moet geschieden. In
afwachting van een communautaire reglementering op dit
gebied dient elke Lid-Staat zelf uit te maken in welke
categorie levensmiddelen en in welke doses elk van deze
additieven mag worden gebruikt, waarbij met name
rekening moet worden gehouden met de bestemming
ervan, de toegestane dagelijkse doses en het gevaar dat
aan sommige combinaties van produkten kan verbonden
zijn.
Eventuele schadelijke gevolgen van het gebruik van deze
produkten in combinatie met andere bij de voeding van
zuigelingen kunnen dan ook, voor zover dit gebruik
onder de juiste voorwaarden gebeurt, niet aan de com­
munautaire reglementering worden toegeschreven.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1394/82
van de heer Victor Michel (PPE - B)
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(20 oktober 1982)
Betreft: Gevaarlijke kosmetica
De Commissie heeft een wetenschappelijk comité opge­
richt, bestaande uit de meest vooraanstaande deskundi­
gen uit de Lid-Staten op het gebied van de toxicologie en
zij volgde tot kort geleden de aanbevelingen van dat
comité.
 De Commissie is echter voor het eerst afgeweken van het
advies van de door haar gekozen raadgevende toxicolo­
gen die hadden aanbevolen een verbod op té leggen op een
haarkleurmiddel dat mutageen is gebleken en dat wellicht
kankerverwekkend is. 3. 2. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 29/9
De Commissie beweert dat zij van het advies van de
toxicologen is afgeweken ter wille van de belangen van de
betrokken bedrijfstak. Toch was het advies van de
toxicologen reeds zeer in het voordeel van de industrie
omdat in dat advies nog enkele andere stoffen, waarvan
de giftige aard nog niet zeker is, nog tijdelijk worden
toegelaten (zodanig dat de Lid-Staten een beroep moesten
doen op de ontsnappingsclausule om artikel 3 van de
richtlijn te kunnen naleven).
1. Is de Raad bereid, alvorens een besluit te nemen,
kennis te nemen van het advies van de vertegenwoor­
digers van degenen die dagelijks met die produkten in
de kapperssalons moeten omgaan, zulks gezien het
feit dat de Commissie de betreffende tak van industrie
wel heeft geraadpleegd maar niet de bevoegde verte­
genwoordigers van de werknemers (ambachtslieden
en arbeiders) over de hygiënische aspecten en de
arbeidsgeneeskunde, en zelfs niet haar eigen ter zake
bevoegd raadgevend comité?
2. Is de Raad bereid ervoor te zorgen dat de Commissie
voortaan niet alleen de industrie maar ook de werk­
nemers (ambachtslieden en arbeiders), die er even
nauw bij betrokken zijn, te raadplegen?
Antwoord
(17 december 1982)
De Raad bevestigt zijn antwoord op schriftelijke vraag nr.
 1025/82 van de geachte Afgevaardigde en wijst erop dat
het bij het opstellen van een voorstel uitsluitend op de weg
van de Commissie ligt om te bepalen welke deskundigen
zij wenst te raadplegen óp communautair niveau. Bij de
bespreking van de Commissievoorstellen, beschikt de
Raad over de adviezen van het Europese Parlement en het
Economisch en Sociaal Comité die, alvorens zich een
mening te vormen, inlichtingen hebben kunnen inwinnen
of al het nodige overleg hebben kunnen plegen. Met het
oog op de bespreking door de Raad kunnen de instanties
van de Lid-Staten ook op nationaal niveau elk overleg
plegen dat zij dienstig of nodig achten. Frankrijk in de afgelopen drie jaar? Vindt de Commissie
dat er tussen het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk, wat
betreft brandblusapparaten, een vrijhandel bestaat? Zo
niet, wat denkt zij daaraan te doen?
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(17 december 1982)
De handel in brandblusapparaten tussen het Verenigd
Koninkrijk en Frankrijk, zoals die blijkt uit de cijfers die
door de Lid-Staten aan EUROSTAT zijn medegedeeld,
kan als volgt worden samengevat:
— Invoer uit Frankrijk:
1979 657 000 ERE
1980 555 000 ERE
1981 851 000 ERE
— Uitvoer uit Frankrijk:
1979 348 000 ERE
1980 520 000 ERE
1981 niet medegedeeld.
De Commissie is reeds door Britse fabrikanten van
brandbestrijdingsapparatuur op de hoogte gebracht van
verschillende moeilijkheden bij de verkoop van
brandblusapparaten in andere Lid-Staten, meer in het
bijzonder in Frankrijk. Het vraagstuk in verband met de
goedkeuring van de structuur van de container kan
gedeeltelijk worden opgelost door gebruik te maken van
de bepalingen van artikel 22 van de Kaderrichtlijn nr.
 76/767/EEG betreffende toestellen onderdruk (*). Indit
artikel wordt het recht erkend van de invoerende
Lid-Staat om erop aan te dringen dat zijn eigen wetgeving
wordt toegepast bij het verlenen van goedkeuringen
totdat gemeenschappelijke standaarden worden vastge­
steld. In hetzelfde artikel wordt echter bepaald dat de
huidige wijze van testen mag worden uitgevoerd door de
bevoegde keuringsinstantie in de Lid-Staten waar de
toestellen zijn vervaardigd, voor zover het testen in
overeenstemming is met de wetgeving van de invoerende
Lid-Staat.
(•) PB nr. L 262 van 27. 9. 1976, blz. 153.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1398/82
van mevrouw Joyce Quin (S - GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(20 oktober 1982)
Betreft: Handel in brandblusapparaten tussen het Ver­
enigd Koninkrijk en Frankrijk
Kan de Commissie cijfers verschaffen over de handel in
brandblusapparaten tussen het Verenigd Koninkrijk en SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1399/82
van de heer Horst Seefeld (S — D)
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(20 oktober 1982)
Betreft: Veiligheidsnormen voor autobanden
Op 31 december 1976 heeft de Commissie bij de Raad een
ontwerp-richtlijn ingediend tot harmonisatie van de
wetgeving van de Lid-Staten inzake luchtbanden van
auto's en aanhangwagens. Nr. C 29/10 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 3. 2. 83
1. Waarom heeft de Raad na vijf en een half jaar de
ontwerp-richtlijn, eventueel in gewijzigde vorm, nog
steeds niet aangenomen?
2. Wanneer denkt de Raad terzake een beslissing te
nemen?
Antwoord
(23 december 1982)
Het voorstel voor een richtlijn tot harmonisatie van de
wetgeving van de Lid-Staten inzake luchtbanden van
auto's en aanhangwagens is, wat de technische kant ervan
betreft, gebaseerd op Reglement nr. 30 van de Econo­
mische Commissie voor Europa (Verenigde Naties) te
Genève, dat door de Lid-Staten is aanvaard. De eventuele
aanneming van dit voorstel doet echter problemen rijzen
in verband met het systeem dat moet worden gekozen om
aan de soorten autobanden die aan de technische voor­
schriften van de richtlijn voldoen een EEG-merk toe te
kennen.
Derhalve valt op dit moment niet te zeggen wanneer de
Raad over dit voorstel een besluit zal nemen.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1400/82
van de heer Kai Nyborg (DEP-DK)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(20 oktober 1982)
Betreft: Stormschade in Denemarken
Met verwijzing naar het antwoord van de Commissie op
mijn schriftelijke vraag nr. 829/82 (J) moge ik haar
verzoeken mede te delen wie het bezoekprogramma
opstelde voor de delegatie van Commissieambtenaren
welke Denemarken bezocht in verband met de storm­
schade in het zuidelij k deel van Jutland (november 1981).
Werd het programma door de Commissie opgesteld?
Werd het programma opgesteld door de nationale auto­
riteiten en zo ja welke?
H PB nr. C 266 van 11. 10. 1982, blz. 12.
Antwoord van de heer Thorn
namens de Commissie
(14 december 1982)
Het programma van het bezoek, waarop het geachte
Parlementslid doelt, was opgesteld door de Deense
overheid, in concreto het ministerie van Buitenlandse
Zaken en het ministerie van Openbare Werken. SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1404/82
van de heer Maurice Martin (COM - F)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(20 oktober 1982)
Betreft: Regeling betreffende wijn
In zijn tijdens de vergaderperiode van juni 1982 aange­
nomen resolutie heeft het Europese Parlement verzocht
om de tenuitvoerlegging van een nauwkeuriger regeling
voor de etikettering ten einde de consument duidelijker
voor te lichten over de herkomst van de wijn, de
benaming en eventuele toegepaste versnijdingen, met
name door de opstelling van een nauwkeurige definitie
van de roséwijnen.
 Is de Commissie bereid spoedig maatregelen voor te
stellen voor de toepassing van deze aanbevelingen?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(23 december 1982)
Voor de etikettering van wijn gelden sedert 1976 com­
munautaire bepalingen (l) die meermaals en laatstelijk op
15 december 1981 (2) door de Raad op voorstel van de
Commissie zijn aangevuld, om rekening te houden met de
opgedane ervaring en om de voorlichting van de kopers en
van de met het beheer van en de controle op de handel in
deze produkten belaste overheidsdiensten te verbete­
ren.
Deze bepalingen gelden voor alle wijnen, met uitzonde­
ring van mousserende wijn en likeurwijn, en omvatten
zeer gedetailleerde voorschriften zowel ten aanzien van
verplichte als van de facultatieve aanduidingen.
De Commissie overweegt thans bij de Raad een voorstel
voor aanvullende bepalingen in te dienen dat aansluit op
haar voorstel tot wijziging (3) van de richtlijn van 18
december 1978 betreffende de onderlinge aanpassing van
de wetgevingen der Lid-Staten inzake etikettering en
presentatie van levensmiddelen bestemd voor de eind­
verbruiker, alsmede inzake de daarvoor gemaakte
reclame (4).
Deze wijzigingen hebben betrekking op de etiketterings­
voorschriften voor de ingrediënten en het alcoholgehalte
van bepaalde gedistilleerde dranken.
 Over de omschrijving van wijn verkregen door versnij­
ding van wijn van oorsprong uit verschillende Lid-Staten
zijn in 1976 en in 1981 in de verschillende instanties van
de Raad uitvoerige besprekingen gevoerd en de Raad
heeft op 15 december 1981 besloten (2) dat de omschrij­
ving op de etikettering van deze wijn de vermelding
„melange van wijn uit verschillende landen van de
Europese Gemeenschap" moet bevatten. De Lid-Staten 3. 2. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 29/11
achten het niet wenselijk een grotere nauwkeurigheid te
verlangen voor de omschrijving van de oorsprong van
deze wijn, daar het vrijwel onmogelijk is om na verschil­
lende afzetstadia nog de oorsprong en de verhouding van
de wijnen te bepalen waaruit een melange is samenge­
steld.
Op grond van een voorstel van het Europese Parlement
zijn de Commissie en bepaalde Lid-Staten begonnen met
werkzaamheden voor de opstelling van een definitie voor
roséwijn. Daar in geen enkel wijnproducerend land een
definitie van roséwijn bestaat, is wetenschappelijk onder­
zoek vereist ten einde de vrij uiteenlopende standpunten
van de Lid-Staten die bij deze zaak het nauwst betrokken
zijn, zo goed mogelijk te kunnen beoordelen. Het onder­
scheid tussen roséwijn en rode wijn levert in de praktijk
moeilijkheden op omdat bepaalde wijnen die traditioneel
als rode wijnen worden beschouwd niet sterk gekleurd
zijn.
(!) Verordening (EEG) nr. 355/79 (PB nr. L 54 van
5. 2. 1979).
(2) PB nr. L 369 van 24. 12. 1981.
(3) COM(82) 626 def. van 8. 10. 1982.
(4) PB nr. L 33 van 8. 2. 1979.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1405/82
van de heer Maurice Martin (COM-F)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(20 oktober 1982)
Betreft: Uitvoer van wijn naar derde landen
Is de Commissie bereid gevolg te geven aan de aanbeve­
lingen van het Europese Parlement dat in zijn resolutie
van juli 1982 over de wijnmarkt heeft gevraagd om „een
actief beleid voor de uitvoer naar derde landen door
middel van afdoende en uitgebreide restituties aan nieuwe
landen"?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(14 december 1982)
De Commissie heeft, sinds eind 1979, de restituties voor
wijnbouwprodukten aangepast en deze van toepassing
verklaard naar gelang van de concrete mogelijkheden
voor de Gemeenschap op de wereldmarkt.
Aangezien de restituties worden vastgesteld met inacht­
neming van tal van factoren, die in de regelingen ter zake
zijn vermeld, volgt een wijziging pas als de appreciatie van
de verschillende factoren aanzienlijk afwijkt van die bij de
voorgaande vaststelling van de restituties.
Een dergelijke aanpassing is er geweest toen de Commis­
sie de restituties voor bepaalde soorten tafelwijn per 18 december 1981 heeft verhoogd van 1,05 Ecu/%
vol /hl tot 1,15 Ecu/% vol/hl. Verder heeft de Commis­
sie het aantal produkten waarvoor restituties wordt
toegekend, uitgebreid door deze met ingang van 28
november 1981 te verlenen voor uitvoer van geconcen­
treerde druivemost en met ingang van 14 april 1982 voor
andere likeurwijn dan v.q.p.r.d.
De Commissie heeft ook de ontwikkelingen op de
wijnmarkten in derde landen gevolgd met het doel de lijst
van derde landen waarvoor uitvoerrestituties worden
verleend eventueel aan te passen. Per 9 augustus 1981 is
Roemenië in de lijst van die landen opgenomen en op
30 oktober 1981 en 4 december 1981 is dit gebeurd voor
Bulgarije, respectievelijk Hongarije.
