None
Is de Commissie van mening dat het hierboven beschreven
project betreffende de aanleg van een zoutmijn in de Elzas
waarvan de afzet in Frankrijk van overheidswege zal
worden beperkt verenigbaar is met de bepalingen van het
Verdrag van Rome, met name met die welke betrekking
hebben op de concurrentie, de non-discriminatie en het
vrije verkeer van goederen?
Antwoord van de heer Andriessen
namens de Commissie
(17 december 1982)
De bouw in Frankrijk van een zoutziederij om een
gedeelte van het zout, dat door de kalimijnen van de Elzas
in de Rijn wordt geloosd, te recupereren en in de hand te
brengen, is een project dat in het kader van de interna­
tionale onderhandelingen over de vermindering van de
verontreiniging van de Rijn wordt voorgesteld. De
Commissie beschikt niet over genoeg elementen om te
oordelen of de geplande maatregelen in overeenstemming
zijn met de regels van het EEG-Verdrag. Wat meer in het
bijzonder de mededingingsregels van het EEG-Verdrag
betreft en voor zover het project van staatssteun profi­
teert, dienen deze maatregelen op grond van artikel 93,
lid 3, de Commissie ter kennis te worden gebracht. Een
dergelijke kennisgeving heeft niet plaatsgevonden.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1102/82
van de heer Stanley Johnson (ED - GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(27 augustus 1982)
Betreft: Milieubescherming
Kan de Commissie, gezien de bezorgdheid van milieuor­
ganisaties over de gevolgen voor de natuurbescherming en de doeleinden van Richtlijn 79/409/EEG (*) die
besloten liggen in veel van de onder de punten 11.2 (A)
(bebouwing) en 11.2 (D) (visserij - visteelt) van het
„Geïntegreerd ontwikkelingsprogramma voor de Wes­
tern Isles van Schotland" (Verordening (EEG) nr. 1939/
81) (2) en met het oog op de in deze verordening gestelde
eis „dat de maatregelen verenigbaar zijn met het milieu­
beheer", mededelen of zij zal verzoeken om uitvoering
van milieueffectrapportages bij alle in dit kader geplande
projecten en zal de Commissie eerst bij een negatieve
uitkomst van deze rapportages fondsen beschikbaar
stellen voor de betrokken projecten?
(') PB nr. L 103 van 25. 4. 1979, blz. 1.
(2) PB nr. L 197 van 20. 7. 1981, blz. 6.
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(22 december 1982)
In het geïntegreerde ontwikkelingsprogramma voor de
Western Isles zijn de maatregelen vermeld die in het kader
van de nationale wetgeving zullen worden genomen ter
bescherming van het milieu en die onder andere betrek­
king hebben op 35 biotopen van bijzonder wetenschap­
pelijke belang, vier nationale natuurreservaten en een
aantal typische landschappen op de Western Isles. In het
programma is verder bepaald dat de „Nature Conservan-
cy Council" (Natuurbeschermingsraad) met betrekking
tot voorstellen voor projecten, adviezen en evaluaties zal
geven, zo nodig gebaseerd op onderzoek ter plaatse. Te
verwachten milieueffecten zullen worden vastgesteld en
er zal bijzondere aandacht worden besteed aan mogelijke
schadelijke gevolgen zodat de effecten op het milieu
worden geminimiseerd.
 De Commissie stelt voor een financiële bijdrage te
verstrekken aan de Natuurbeschermingsraad ten einde
deze in staat te stellen te verwachten belangrijke effecten
van het programma op het milieu te evalueren, de
bestaande maatregelen tot bescherming van het milieu te
onderzoeken, te bepalen welke bijkomende maatregelen
nodig zijn en de doeltreffendheid van deze maatregelen te
verifiëren.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1103/82
van de heer Stanley Johnson (ED - GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(27 augustus 1982)
Betreft: Europees Milieufonds
Kan de Commissie, gelet op het antwoord van de Graaf
van Mansfield (Handelingen Hogerhuis van 27 mei 1982,
kolom 1355) dat luidde „de Europese Gemeenschap is Nr. C 25/6 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 1. 83
zich er terdege van bewust van dat wij het een onbevre­
digende situatie achten dat een geïntegreerd programma
niet steunt op een geïntegreerde communautaire financie­
ring" en gezien het feit dat het ontbreken van fondsen
voor milieubescherming een van de belangrijkste hiaten
bij de financiering van dit programma vormt, mededelen
of zij door het Verenigd Koninkrijk geestdriftig werd
gesteund bij haar streven naar de instelling en adequate
financiering van een Europees Milieufonds?
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(3 januari 1983)
De Commissie heeft nota kunnen nemen van het grote
belang dat de overheidsinstellingen en bepaalde sectoren
van het bedrijfsleven in het Verenigd Koninkrijk hechten
aan een adequate financiering van het milieu op de
begroting van de Gemeenschap, maar beschikt nog niet
over informatie die het haar mogelijk zou kunnen maken
de houding van de Britse autoriteiten als „geestdriftige
steun" te omschrijven.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1125/82
van de heer Sean Flanagan (DEP - IRL)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(9 september 1982)
Betreft: Steun voor de filmindustrie in de Gemeen­
schap
Kan de Commissie gegevens verschaffen over de omvang
van de financiële steun die door elk van de Lid-Staten
wordt gegeven om de nationale filmindustrie te bevor­
deren?
In hoeverre is de particuliere sector in de Lid-Staten
betrokken bij de filmindustrie?
Kan de Commissie voor elk van de Lid-Staten cijfers
geven over het aantal werknemers in de filmindustrie?
Ziet de Commissie in de toekomst een taak voor de
Gemeenschap in deze sector van de economie en bestaat
er eventueel de mogelijkheid dat Gemeenschapssubsidie
aan de filmindustrie zal worden verleend?
Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(23 januari 1983)
De Commissie heeft er altijd naar gestreefd de nationale
steunmaatregelen voor de filmindustrie naar inhoud en
vorm te harmoniseren. De steun voor de filmproduktie in de voornaamste filmproducerende Lid-Staten beloopt
thans 13 to 15% van de ontvangsten. De Commissie heeft
in 1975, met de Lid-Staten, een overzicht opgemaakt van
de in de EEG bestaande steunregelingen voor de filmpro­
duktie. Dit overzicht staat ter beschikking van het geachte
Parlementslid.
De nationale statistische gegevens, waarop de commu­
nautaire statistieken berusten, zijn zeer fragmentarisch
ten aanzien van het aantal arbeidsplaatsen voor artistiek
en technisch personeel, zowel als voor filmarbeiders en
personeel van studio's en laboratoria. Zelfs een indicatie
van de werkgelegenheid die deze industrie in de Gemeen­
schap verschaft kan niet worden gegeven.
De Commissie beschikt evenmin over nauwkeurige sta­
tistische gegevens over de verdeling in particuliere en
openbare ondernemingen. Zij is evenwel van oordeel dat
verreweg de meeste filmondernemingen in eigenlijke zin
tot de particuliere sector behoren.
 Het lijdt geen twijfel dat naast de nationale steun aan de
filmindustrie maatregelen zouden kunnen worden over­
wogen welke tot doel hebben op nationaal niveau en op
het niveau van de Gemeenschap de industriële en com­
merciële infrastructuur in stand te houden die onontbeer­
lijk is voor de produktie, de distributie en de exploitatie
van film werken.
In dit opzicht verdienen maatregelen zoals in het ont­
werp-verslag van mevrouw Pruvot (*) over de bevorde­
ring van het filmwezen in de landen van de Gemeenschap
worden voorgesteld zorgvuldige overweging, zonder dat
daarbij de vereisten die uit het EEG-Verdrag voortvloeien
uit het oog mogen worden verloren.
C1) Doe. PE 76975.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1133/82
van de heer Pierre-Bernard Cousté (DEP - F)
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(22 september 1982)
Betreft: Voorstellen van de Commissie over arbeidsaan-
gelegenheden en sociale zaken
In antwoord op mijn vraag nr. 1728/81 (J) over de na
afloop van de zitting van de Raad van 8 december 1981
afgelegde verklaringen omtrent arbeidsaangelegenheden
en sociale zaken verklaarde de Raad op 26 maart 1982
dat deze zitting een aantal gegevens aan het licht had
gebracht die de Commissie kon gebruiken bij de opstel­
ling van haar voorstellen ter zake en deelde hij mede dat
hij deze voorstellen binnenkort zou ontvangen.
Kan de Raad thans mededelen welke voorstellen hij
inmiddels heeft ontvangen en welke besluiten hij denkt te
nemen?
(») PBnr. C 111 van 3. 5. 1982, blz. 13. 31. 1. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 25/7
Antwoord
(17 december 1982)
De Raad heeft op 15 oktober 1982 voorstellen van de
Commissie ontvangen inzake het hernieuwd onderzoek
van de regels van het Europees Sociaal Fonds.
 De Raad heeft het Europese Parlement en het Economisch
en Sociaal Comité over deze voorstellen geraadpleegd, en
wil zo spoedig mogelijk over dit onderwerp beraadsla­
gen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1143/82
van de heer Jens-Peter Bonde (CDI - DK)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(22 september 1982)
Betreft: Overeenkomsten tussen Lid-Staten en derde
landen
Kan de Commissie een volledig overzicht geven van de
interne EG-regelingen volgens welke het voor de tien
Lid-Staten uitgesloten is zelfstandig met derde landen
overeenkomsten te sluiten, omdat de bevoegdheid hiertoe
thans is overgeheveld naar en uitsluitend ligt bij EG-in-
stellingen, en kan de Commissie dienovereenkomstig een
overzicht geven van de interne EG-regels volgens welke de
bevoegdheid tot het sluiten van overeenkomsten met
derde landen door de EG-autoriteiten en nationale over­
heden worden gedeeld?
Antwoord van de heer Thorn
namens de Commissie
(21 december 1982)
De interne communautaire regelingen kennen geen enkele
duidelijke bepaling „volgens welke het voor de tien
Lid-Staten uitgesloten is zelfstandig met derde landen
overeenkomsten te sluiten". Daarin komt evenmin een
uitdrukkelijke bepaling voor omtrent de „deling" van de
externe bevoegdheid „door de EG-autoriteiten en natio­
nale overheden".
De vraag welke instantie van de Gemeenschap of de
Lid-Staten de externe bevoegdheid uitoefent wanneer een
interne Gemeenschapsregeling nader moet worden uitge­
werkt in het raam der internationale betrekkingen, wordt
als de tijd daar is voor elk afzonderlijk geval beantwoord
zonder dat tevoren een uitputtende verdeling in abstracto
moet worden gemaakt.
De beslissing wordt genomen op grond van de Verdragen,
gelet op de jurisprudentie van het Hof van Justitie voor
zover dit door zijn arresten en adviezen de bevoegdheid van de Gemeenschap en de bevoegdheid van de Lid-Staten
op het terrein der buitenlandse betrekkingen nader heeft
omlijnd.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1162/82
van mevrouw Ien van den Heuvel en de heer Eisso Woltjer
(S-NL)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(22 september 1982)
Betreft: Acties in Zuid-Frankrijk tegen import van
Spaanse produkten
Is de Commissie op de hoogte van het feit dat in sterk
toenemende mate acties plaatsvinden in Zuid-Frankrijk,
gericht tegen de import van Spaanse produkten in zowel
Frankrijk alsook andere landen van de EG?
Dat deze acties zelf zo ver voeren, dat toeristen middels
vlugschriften wordt ontraden naar Spanje met vakantie te
gaan?
Is de Commissie niet van mening dat dergelijke acties
vanuit een Lid-Staat van de Gemeenschap tegen een
toekomstig lid een goed onderhandelingsklimaat over de
toetreding in de weg staan, en dus ongewenst zijn?
Acht de Commissie het niet tot haar taak behoren om bij
de Franse Regering erop aan te dringen, dat zij alles in het
werk stelt om soortgelijke acties in de toekomst te
voorkomen?
Is de Commissie bereid om in goed overleg met de Spaanse
en de Franse Regering te trachten om middels een
voorlichtingscampagne, de bezorgdheid bij de bevolking
over de aanstaande toetreding van Spanje en Portugal weg
te nemen, ten einde het klimaat voor de uitbreiding van de
Gemeenschap te verbeteren?
Antwoord van de heer Natali
namens de Commissie
(22 december 1982)
De Commissie beschikt niet over specifieke informatie
betreffende de door de geachte Parlementsleden gesigna­
leerde acties. Zij betreurt de daden van geweld die bij
momenten hier en daar het vrije verkeer van personen en
van goederen hebben verstoord, en zij heeft ter zake,
binnen het kader van haar bevoegdheid, telkens de nodige
stappen gedaan; maar op grond van de thans beschikbare
informatie constateert zij dat de gesignaleerde acties op
het terrein van de vrije meningsuiting liggen. Zij stelt er
geen prijs op om, door commentaar te leveren op ideeën
die mogelijk ingaan tegen het beleid van de Gemeenschap
met betrekking tot de uitbreiding, een onevenredig grote Nr. C 25/8 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 1. 83
ruchtbaarheid te geven aan gebeurtenissen van louter
plaatselijke betekenis, die van geen invloed zijn op het
verloop van de toetredingsonderhandelingen.
 Uiteraard zal zij ook verder, zoals in het verleden, met de
medewerking van de bevoegde autoriteiten maatregelen
nemen om de publieke opinie in sommige regio's voor te
lichten over en bewust te maken van het belang van de
toetreding.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1164/82
van mevrouw Magdalene Hof f (S - D)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(22 september 1982)
Betreft: Invoer van staal uit landen van het Oostblok
In het VWD van 13 juli 1982 werd erop gewezen dat
Westduitse staalhandelaren jarenlang miljoenen tonnen
gewalst staal tegen niet toegestane dumpingprijzen, bij
voorkeur uit landen van het Oostblok in de Bondsrepu­
bliek zouden hebben gesluisd. Verder moet worden
opgemerkt dat men dit heeft moeten doen omdat de
staalproducenten in de Europese Gemeenschap zich niet
- zoals voorgeschreven - aan de prijzen zouden hebben
gehouden.
 1. Hoeveel en tegen welke prijzen is vanaf 1978 tot op
heden op deze wijze per jaar en per staalhandelaar
vermeld, ingevoerd?
2. Kan ervan uitgegaan worden dat in de bedrijven
waarin staalhandelaren en staalproducenten verenigd
zijn de produktiequota niet door importquota zijn
aangevuld?
3. Zo nee, om welke staalhandelaren, -producenten
gaat het?
4. Hebben naast de Duitse staalhandelaren ook andere
EG-staalhandelaren staal uit het Oostblok inge­
voerd?
5. Hebben zich naast de Duitse staalproducenten ook
andere EG-staalproducenten niet aan de voorge­
schreven prijzen gehouden?
6. Wat zijn de gevolgen van goedkope invoer en het niet
naleven van interne regelingen van de Gemeenschap
met betrekking tot hoeveelheden en prijzen, voor de
werkgelegenheid in de staalindustrie in de Gemeen­
schap?
Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(14 december 1982)
De Commissie heeft met vijf Oosteuropese landen met
staatshandel staalovereenkomsten gesloten. In deze staal-overeenkomsten is bepaald dat voor de invoer uit deze
landen niet de basisprijzen, maar de inkoopprijzen van de
Gemeenschap verminderd met een penetratiemarge van
6 % voor ruwstaal en 4 % voor edelstaal bepalend zijn.
De landen met staatshandel die staalovereenkomsten met
de Gemeenschap hebben gesloten, hebben bovendien de
bevoegdheid hun aanbiedingen aan te passen aan de
representatieve marktprijzen van de Gemeenschap.
De invoer in de Bondsrepubliek Duitsland uit de DDR
wordt geregeld door de bepalingen betreffende de intra-
duitse handel.
Indien bij de invoer uit de partnerlanden van de staal­
overeenkomsten prijsonderbieding plaatsvindt, worden
de in deze overeenkomsten voorgeschreven procedures en
maatregelen toegepast.
De Commissie is geen inbreuk op de prijsvoorschriften
van de staalovereenkomsten in de genoemde mate
bekend; het overgrote deel van de gevallen waarin de
prijsvoorschriften niet in acht werden genomen kon
bevredigend worden geregeld in het kader van de over­
legprocedure waarin de staalovereenkomsten voorzien.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1173/82
van de heer Jens-Peter Bonde (CDI - DK)
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(1 oktober 1982)
Betreft: Nieuwe verplichtingen voor de Lid-Staten
Is ook de Raad van mening dat artikel 235 niet tot nieuwe
verplichtingen voor de Lid-Staten kan leiden?
Antwoord
(22 december 1982)
Een beroep op artikel 235 van het Verdrag tot oprichting
van de Europese Economische Gemeenschap maakt deel
uit van het uitoefenen van de communautaire bevoegd­
heden en moet onderscheiden worden van de herziening
van het Verdrag als bepaald in artikel 236. Een dergelijk
beroep kan voor de Lid-Staten en voor ieder ander subject
van het communautaire recht verplichtingen inhouden
die zij dienen te respecteren.
 De passende maatregelen voor de tenuitvoerlegging van
artikel 235 van het EEG-Verdrag worden door de Raad
met eenparigheid van stemmen op voorstel van de
Commissie en na raadpleging van de Vergadering geno­
men. 31. 1. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 25/9
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1175/82
van de heer Jens-Peter Bonde (CDI - DK)
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(1 oktober 1982)
Betreft: Vetorecht
Deelt de Voorzitter van de Raad de mening van de
voormalige Deense minister-president Hilmar Bauns-
gaard die in 1976 het vetorecht karakteriseerde als „één
van de grondbeginselen op basis waarvan Denemarken
heeft ingestemd met de toetreding tot de Gemeenschap en
dat volgens mij één van de onderdelen is waarvan van
Deense zijde bij normale onderhandelingen en met een
gewone meerderheid in het Folketing niet kan worden
afgestapt."?
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1176/82
van de heer Jens-Peter Bonde (CDI - DK)
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(1 oktober 1982)
Betreft: Bindende besluiten
Is de Raad het eens met onderstaande uitspraak van het
Deense Ministerie van Justitie:
„De Verdragen geven de Instellingen geen algemene
bevoegdheid tot het uitvaardigen van bindende beslui­
ten. Een Instelling kan slechts een dergelijk besluit
uitvaardigen indien zij hiertoe krachtens een Ver­
dragsartikel uitdrukkelijk bevoegd is.".
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1186/82
van de heer Jens-Peter Bonde (CDI - DK)
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(1 oktober 1982)
Betreft: Verdragsbepalingen
Is de Raad het eens met onderstaande uitspraak van het
Deense Ministerie van Buitenlandse Zakerf:
„Derhalve moeten alle besluiten die door Instellingen
van de Gemeenschap worden genomen voldoen aan
twee vereisten. Zij moeten genomen zijn op basis van
een concrete bepaling in het Verdrag en zij moeten
beantwoorden aan de doelstellingen van het Ver­
drag.".
 Is hij het ook eens met onderstaande uitspraak:
„Door de onvoorwaardelijke eis naar een juridische
grondslag in een concrete Verdragsbepaling zijn de Instellingen van de Gemeenschap in beginsel onder­
worpen aan een strenger legaliteitsprincipe dan vol­
gens de Deense wet geldt voor activiteiten van admi­
nistratieve instanties.".
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1190/82
van de heer Jens-Peter Bonde (CDI-DK)
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(1 oktober 1982)
Betreft: Het Verdrag van Rome
Is de Raad het eens met onderstaande uitspraak van Poul
Dalsager, woordvoerder van de sociaal-democraten in
het Folketing tijdens het Euromarktdebat op 4 september
1972:
„Er is dikwijls op gewezen - kennelijk zonder
resultaat - dat het Verdrag van Rome en de overige
Verdragen waartoe Denemarken zich bij toetreding
verbindt, niets over een buitenlands beleid bevatten.
Dit betekent dat indien men in de toekomst de
samenwerking binnen de Europese Gemeenschappen
zou willen uitbreiden tot het buitenlandse beleid -
hetgeen volgens mij weinig waarschijnlijk is - dit
impliceert dat er nieuwe Verdragen of aanvullingen op
het Verdrag van Rome moeten worden aangenomen,
hetgeen onmogelijk is tenzij alle Lid-Staten hiermee
instemmen, en een dergelijke goedkeuring is wat
Denemarken betreft niet mogelijk tenzij deze goed­
keuring tot stand is gekomen volgens dezelfde proce­
dure als die welke voor de toetreding tot de Gemeen­
schap krachtens de grondwet moest worden
gevolgd.".
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1192/82
van de heer Jens-Peter Bonde (CDI - DK)
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(1 oktober 1982)
Betreft: Het Akkoord van Luxemburg
Is de Raad het eens met onderstaande uitspraak van de
heer Poul Dalsager, woordvoerder van de sociaal-demo­
craten, in het Euromarktdebat in het Folketing op
4 september 1972:
„Het Ministerie van Economische Zaken heeft de
Commissie meegedeeld dat de verklaring van de Raad
waarvan het Akkoord van Luxemburg deel uitmaakt,
één van de grondslagen voor de Deense toetreding tot
de Europese Gemeenschappen is, zodat een annule­
ring van het bepaalde in het Akkoord van Luxemburg
niet mogelijk is zonder algemene overeenstemming
hierover bij de Lid-Staten. Dit is natuurlijk interes­
sant, omdat het Akkoord van Luxemburg immers het
zogenaamde vetorecht institueert."? Nr. C 25/10 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. l. 83
Gecombineerd antwoord op de schriftelijke vragen
nrs. 1175/82, 1176/82, 1186/82, 1190/82
en 1192/82
(22 december 1982)
Het is niet gebruikelijk dat de Raad een standpunt
inneemt ten aanzien van verklaringen die buiten de
Raad worden afgelegd.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1177/82
van de heer Jens-Peter Bonde (CDI — DK)
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(1 oktober 1982)
Betreft: Deense soevereiniteit naar de EG
Kan worden bevestigd dat de Europese Gemeenschappen
momenteel slechts die bevoegdheden hebben welke voort­
vloeien uit de Verdragen en de bepalingen die in de
bijlagen I en II bij het wetsvoorstel betreffende overdracht
van Deense soevereiniteit naar de EG zijn vermeld?
Antwoord
(22 december 1982)
De bevoegdheden die de Europese Gemeenschappen
thans bezitten zijn die welke voortvloeien uit de Verdra­
gen tot oprichting van respectievelijk de EGKS, de EEG
en de EGA, zoals deze zijn aangevuld of gewijzigd door de
Verdragen of door andere wetsteksten en zoals deze zijn
uitgelegd door de jurisprudentie van het Hof van Justitie
van de Europese Gemeenschappen.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1182/82
van de heer Jens-Peter Bonde (CDI-DK)
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(1 oktober 1982)
Betreft: Externe onderhandelingsbevoegdheden
Kan het bepaalde van artikel 235 van het Verdrag van
Rome worden gebruikt voor de overdracht van nieuwe
externe onderhandelingsbevoegdheden van de Lid-Staten
naar de Instellingen van de EEG? Kan de Raad voorts gevallen noemen waarin de toepas­
sing van artikel 235 heeft geleid tot overdracht van
externe onderhandelingsbevoegdheden ?
Antwoord
(22 december 1982)
Een beroep op artikel 235 van het Verdrag tot oprichting
van de Europese Economische Gemeenschap betekent
niet dat inzake een optreden op het gebied van de
buitenlandse betrekkingen of op welk gebied dan ook
bevoegdheden van de Lid-Staten aan de Gemeenschap
worden overgedragen. Op grond van dit artikel is de
Raad namelijk bevoegd om met eenparigheid van stem­
men op voorstel van de Commissie en na raadpleging van
de Vergadering passende maatregelen te nemen, wanneer
aan de voorwaarden die in dat artikel gesteld zijn is
voldaan. Deze maatregelen kunnen ook de buitenlandse
betrekkingen, onderhandelingen inbegrepen, betreffen.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1184/82
van de heer Jens-Peter Bonde (CDI - DK)
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(1 oktober 1982)
Betreft: Artikel 4 van het EEG-Verdrag
Is de Raad het ermee eens dat artikel 4 van het Verdrag
waarin wordt bepaald dat „iedere Instelling handelt
binnen de grenzen van de haar door dit Verdrag verleende
bevoegdheden" niet verwijst naar de artikelen 2 en 3 van
het EEG-Verdrag, doch uitsluitend naar het bepaalde in
de volgende delen van het Verdrag daarin de bevoegdhe­
den van de afzonderlijke Instellingen worden vastge­
legd?
Antwoord
(22 december 1982)
Artikel 4, lid 1, tweede alinea, van het Verdrag tot
oprichting van de Europese Economische Gemeenschap
verwijst naar de artikelen 2 en 3 voor zover het, voor de
interpretatie van de bepalingen waarbij bevoegdheden
aan de Instellingen worden toegekend en die voorkomen
in de volgende delen van het Verdrag, noodzakelijk is
naar deze twee artikelen te verwijzen. 31. 1. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 25/11
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1196/82
van de heer Jens-Peter Bonde (CDI - DK)
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(1 oktober 1982)
Betreft: Maximumtarief
Kan een gekwalificeerde meerderheid in de Raad het
zogenaamde maximumtarief verhogen, tenzij een delega­
tie aanvoert dat zij een stijging tot boven het maximum­
tarief als een kwestie van vitaal belang beschouwt
waardoor de verhoging met een veto kan worden tegen­
gehouden? Antwoord
(22 december 1982)
De Raad is niet bevoegd om een oordeel uit te spreken
over de interpretatie of de gefundeerdheid van de arresten
van het Hof van Justitie.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1211/82
van de heer Eisso Woltjer (S - NL)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(1 oktober 1982)
Antwoord
(22 december 1982)
Overeenkomstig artikel 203, lid 9, vijfde alinea, van het
Verdrag tot oprichting van de EEG en de overeenkom­
stige bepalingen in het EGKS-Verdrag en het EGA-Ver­
drag, kan een nieuw percentage worden vastgesteld in
onderlinge overeenstemming tussen de Raad en de Ver­
gadering. Krachtens deze bepaling besluit de Raad met
gekwalificeerde meerderheid.
 Conform artikel 148, lid 2, tweede alinea, tweede
streepje, komen de besluiten tot stand wanneer zij
minstens vijfenveertig stemmen hebben verkregen, waar­
bij ten minste zes leden van de Raad voorstemmen. Betreft: Het tongbestand van de Noordzee
1. Is de Commissie zich ervan bewust, dat in de
kringen van de internationale visserij biologen grote ver­
ontrusting bestaat over de afnemende paaistand van de
Noordzee-tong?
2. Is het waar, dat deze zorgelijke situatie nog enigs­
zins verbloemd wordt door redelijke vangsten, enerzijds
veroorzaakt door de goede jaarklasse van 1979 en
anderzijds doordat met het sterk toegenomen motorver­
mogen onder eenzelfde inspanning een grotere vangst kan
worden gerealiseerd?
3. Kan de Commissie duidelijk maken hoe het moge­
lijk is, dat ondanks een reeds jarenlange regulering van de
vangsten middels een quotatoedeling, deze zorgelijke
situatie toch is kunnen ontstaan?
4. Kan de Commissie aangeven op welke manier ze de
overbevissing van tong meer effectief gaat bestrijden,
rekening houdend met de bedrijfseconomische gevolgen
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1200/82
van de heer Jens-Peter Bonde (CDI - DK)
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(1 oktober 1982)
Betreft: Artikel 119 van het Verdrag van Rome
Kan de Raad bevestigen dat artikel 119 van het Verdrag
van Rome sedert 1976 rechtstreeks toepasselijk is, doch
vóór 1976 niet rechtstreeks toepasselijk was?
Kan de Raad voorts bevestigen dat het Hof van Justitie
van de Europese Gemeenschappen met zijn arrest-De-
frennes buiten zijn bevoegdheden is gegaan door te
bepalen dat een concrete rechtstoestand slechts voor
toekomstige gevallen geldt? Antwoord van de heer Contogeorgis
namens de Commissie
(16 december 1982)
1. Ja.
 2. De meest recente wetenschappelijke informatie
over het beheer van de tongbestanden in de Noordzee is
opgenomen in het rapport van de Adviescommissie voor
Visserijbeheer (ACFM) van de Internationale Raad voor
het Onderzoek van de Zee (ICES) (1). Daarin wordt
gezegd dat de sterkte van jaarklasse 1979 1,5 maal zo
groot wordt geschat als de gemiddelde jaarklasse. De
recente bevissing van deze jaarklasse kan een gedeeltelijke
verklaring zijn voor de huidige redelijke vangsten.
In dit wetenschappelijke rapport wordt geen melding
gemaakt van een toeneming van de vangsten als gevolg
van een aanzienlijke opvoering van het motorvermogen
van de trawlers. Nr. C 25/12 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 1. 83
3. In bijgaande tabel 7 uit het rapport van het
ACFM (*) is enerzijds een raming vermeld van de aange­
voerde hoeveelheden die niet zijn aangegeven en zijn
anderzijds de officiële cijfers over de aanvoer uit de
nationale statistieken opgenomen. Het percentage van de
niet-aangegeven aanvoer ten opzichte van de wel aange­
geven aanvoer is gestegen van 13 in 1975 tot 102 in 1979.
Aangezien de niet-officiële geregistreerde aanvoer buiten
de quataboekhouding valt, dient ervoor te worden
gezorgd dat de controle door de Lid-Staten wordt ver­
scherpt.
4. De Commissie is ervan overtuigd dat de totstand­
brenging van een communautaire eenheid voor inspectie en toezicht, op grond van Verordening (EEG) nr. 2057/
82 van de Raad van 29 juni 1982 houdende vaststelling
van controlemaatregelen (2) en de mededeling van de
Commissie van 26 september 1980 (3), sterk zal bijdragen
tot een vermindering van de illegale aanvoer van tong en
dus tot het behoud van de tong in de Noordzee.
 0) Addendum bij het rapport van de Adviescommissie voor
Visserij beheer van de Internationale Raad voor het Onder­
zoek van de Zee voor de 20e jaarvergadering van de
Internationale Commissie voor de visserij in het noordooste­
lijke deel van de Atlantische Oceaan (NEAFC) - Kopenha­
gen 3 t/m november 1981.
(2) PB nr. L 220 van 29. 7. 1982, blz. 1.
(3) Doe. COM(80) 540 def.
 TABEL 7
Vangst van tong in deelgebied IV, 1968 t/m 1980
(de gegevens per land over de periode 1968 t/m 1978 zijn afkomstig uit het statistisch bulletin)
(in ton)
Land
België
Denemarken
Frankrijk
Duitsland
Nederland
Polen
Zweden (J)
Verenigd Koninkrijk
(Engeland en Wales)
Verenigd Koninkrijk
(Schotland)
Totaal: 1968
3 874
1 590
273
1 138
25 175
—
1 129
—
33 179 1969
2 703
842
364
692
22 032
—
—
927
—
27 560 1970
1 880
525
265
318
16 024
—
13
660
1
19 686 1971
2 227
1 149
403
600
18 776
• —
12
485
2
23 654 1972
1 834
671
206
258
17 662
—
13
449
+
21 093 1973
1 485
957
250
336
15 883
—
13
387
1
19 312 1974
1 130
705
195
173
15 343
—
12
340
17 898
(in ton)
België
Denemarken
Frankrijk
Duitsland
Nederland
Polen
Zweden (a)
Verenigd Koninkrijk
(Engeland en Wales)
Verenigd Koninkrijk
(Schotland) 1975
Totaal:
Niet-aangegeven aanvoer 1 383
682
297
233
15 242
+
426
18 263 1976
1 456
574
598
192
11 044
5
455
2
2 500
Totaal: 20 763 14 326 1977
1 673
348
308
316
10 873
492
2
14 012
3 000
17 326 4 000 1978
1728
465
346
467
6 749
626
1
10 382 1979 (2)
2 043
279
309
242
7 646
600 1980 (2)
11 119
18 012 9 900
20 282 11 354 1 378
754
232
338
12 695
430
15 827
22 473 15 827
(>) Deze cijfers omvatten ook de vangsten uit afdeling lila. In 1968 was de vangst van tong begrepen in de hoeveelheid van
148 ton gemeld voor verschillende Pleuronectidae.
(2) Nationale aanvoer bepaald door de werkgroep.
 + = Minder dan 1 ton.
= Gegevens die voor het betrokken gebied niet kunnen worden vastgesteld. 31. 1. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 25/13
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1215/82
van de heer Willy Vernimmen (S - B)
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(1 oktober 1982)
'Betreft: Amerikaanse maatregelen tegen twee Franse
bedrijven
Het besluit van de Amerikaanse Regering houdende het
verbod van levering van nieuwe technologie aan twee
Franse bedrijven welke onderdelen leveren voor de bouw
van de Russische gaspijpleiding is een aangelegenheid die
gans West-Europa en niet in het minst de Europese
werknemers betreft.
De Amerikaanse maatregel, die sterk contrasteert met de
eigen verhoogde graanleveranties aan de Sovjetunie, treft
niet alleen de betrokken ondernemingen (nieuwe techno­
logie is essentieel voor hun toekomstige concurrentiepo­
sitie) maar dreigt ook - op termijn - de werkgelegen­
heid van duizenden werknemers in gevaar te brengen.
Deze maatregel past in een politiek van koude confron­
tatie dewelke wij in Europa niet onderschrijven.
Meent de Raad niet dat deze maatregel van de Ameri­
kaanse Regering een antwoord vereist vanwege de Euro­
pese instanties?
Wij zijn van mening dat een gemodereerd maar duidelijk
antwoord dient te worden verstrekt. Het ware bij voor­
beeld mogelijk de betalingen van royalties, management
fees en dergelijke door Westeuropese dochteronderne­
mingen uit deze branche aan Amerikaanse moedermaat­
schappijen voorlopig te blokkeren.
Er kan ook gedacht worden aan het opschorten van alle
officiële handelsbetrekkingen met de Verenigde Staten tot
de Amerikaanse Regering op haar stappen is teruggeko­
men.
 Antwoord
(17 december 1982)
Aangezien de Amerikaanse autoriteiten hebben afgezien
van de betrokken maatregelen, is het antwoord op de
vraag van de geachte Afgevaardigde overbodig gewor­
den. SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1218/82
van de heer Pierre-Bernard Cousté (DEP - F)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(1 oktober 1982)
Betreft: Vestigingsplaats van het Europese Merken­
bureau
Kan de Commissie mededelen hoe het staat met de keuze
van de vestigingsplaats van het Merkenbureau van de
Gemeenschap?
Welke voorstellen zijn hiertoe gedaan?
Welke criteria bepalen de uiteindelijke keuze en wanneer
wordt de keuze gemaakt?
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(15 december 1982)
Het is nog wat te vroeg om nu al te zeggen wanneer de
Commissie bij de Raad een voorstel zal indienen betref­
fende de plaats van vestiging van het Merkenbureau van
de Gemeenschap. Eerst als het Europese Parlement advies
heeft uitgebracht over het voorstel voor een verordening
van de Raad inzake het Gemeenschapsmerk, en als de
behandeling van dat voorstel in de Raad in een gevorderd
stadium is, zal voor de Commissie het ogenblik gekomen
zijn om ter zake een voorstel in te dienen. Veel hangt af
van de voortgang die in het Europese Parlement en in de
Raad wordt gemaakt met de behandeling van de basis­
voorstellen.
 Tot dusver hebben vier Lid-Staten zich kandidaat gesteld:
België (Brussel), Frankrijk (Straatsburg), Nederland (Den
Haag) en het Verenigd Koninkrijk (Londen). Het is niet
uitgesloten dat nog andere Lid-Staten om vestiging van
het Bureau op hun grondgebied zullen verzoeken. Bij de
keuze van de voor te stellen vestigingsplaats zal de
Commissie niet alleen de relatieve voordelen van de
kandidaturen voor de toekomstige zetel van het Bureau
tegen elkaar dienen af te wegen, maar zal zij ook rekening
moeten houden met andere factoren, en met name met de
spreiding van de diverse bestaande Instellingen en orga­
nen van de Gemeenschap over de Lid-Staten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1220/82
van de heer Pierre-Bernard Cousté (DEP - F)
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(1 oktober 1982)
Betreft: Onderhandelingen ter vereenvoudiging van de
vrije dienstverlening in verzekeringen
Kan de Raad mededelen hoe het staat met de onderhan­
delingen met betrekking tot de vrije dienstverlening in • Nr. C 25/14 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 1. 83
verzekeringen? Wanneer denkt de Raad een definitief
besluit te kunnen nemen?
Is de Raad overigens op de hoogte van de moeilijkheden
die niet-Britse onderdanen, burgers van andere Lid-Staten
en met name Fransen die langer dan één jaar in
Groot-Brittannië verblijven, ondervinden ten aanzien van
hun verzekering en belastingvignet? Wat denkt de Raad te
doen om een einde te maken aan deze toestand?
Antwoord
(17 december 1982)
1. De Raad zet energiek de behandeling voort van het
voorstel voor een tweede richtlijn tot coördinatie van de
wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende
het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de
levensverzekeringsbranche, tevens houdende bepalingen
ter bevordering van de daadwerkelijke uitoefening van
het vrij verrichten van diensten.
De Raad streeft ernaar om dit dossier, dat nog een aantal
problemen doet rijzen, zo spoedig mogelijk af te hande­
len.
 2. Voor wat meer in het bijzonder de autoverzekering
in de Gemeenschap betreft, wordt de geachte Afgevaar­
digde verwezen naar de inhoud van Richtlijn 72/166/
EEG van de Raad van 24 april 1972(0 inzake de
onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten
betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprake­
lijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van
motorrijtuigen aanleiding kan geven en de controle op de
verzekering tegen deze aansprakelijkheid. Deze richtlijn
is gewijzigd bij Richtlijn 72/430/EEG van de Raad van
19 december 1972 (2).
Met het oog op de verdere onderlinge aanpassing van de
wetgevingen behandelen de Raadsinstanties momenteel
een richtlijnvoorstel dat de Commissie in 1980 heeft
ingediend en dat zij in maart 1982 heeft gewijzigd
ingevolge onder meer het tijdens de vergadering van
14 oktober 1981 door het Europese Parlement uitge­
brachte advies.
Er zijn de Raad geen andere voorstellen op dit gebied
voorgelegd. Hij vestigt evenwel de aandacht van de
geachte Afgevaardigde op het verslag betreffende het vrij
verrichten van diensten op het gebied van de WA-verze­
kering voor motorrijtuigen dat de Commissie in maart
1982 aan het Europese Parlement heeft gezonden.
 Wat de fiscale aspecten betreft zij opgemerkt dat de
tijdelijke invoer van personenauto's met vrijstelling van
BTW en wegenbelasting in het Verenigd Koninkrijk is
toegestaan voor een periode van één jaar. Na afloop van
die periode moet het voertuig hetzij weer worden uitge­
voerd, hetzij definitief worden ingevoerd met betaling van
alle verschuldigde belastingen, waaronder ook de wegen­
belasting (belastingvignet). Deze belasting is verschuldigd
vanaf het tijdstip van definitieve invoer en moet worden
betaald voor perioden van 6 of 12 maanden, die los staan
van het kalenderjaar. Er kan zich een probleem van dubbele belastingheffing
voordoen indien de definitieve invoer van het voertuig in
het Verenigd Koninkrijk, in de Lid-Staat waar de betrok­
kene voorheen verbleef niet leidt tot terugbetaling van de
in die Staat reeds betaalde wegenbelasting, zoals bij
voorbeeld het geval is in sommige Lid-Staten.
De Raad heeft geen voorstellen van de Commissie
ontvangen om een dergelijke dubbele belasting te voor­
komen. In het richtlijnvoorstel dat momenteel bij de Raad
in behandeling is, betreffende de belastingvrijstellingen
bij tijdelijke invoer van bepaalde vervoermiddelen, wor­
den namelijk alleen de voorwaarden voor tijdelijke invoer
met vrijstelling van belasting geregeld en wordt niet
voorzien in terugbetaling van de wegenbelasting in geval
van uitvoer van een voertuig.
(M PB nr. L 103 van 2. 5. 1972, blz. 1.
(2) PB nr. L 291 van 28. 12. 1972, blz. 160.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1222/82
van mevrouw Winifred Ewing (DEP - GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(5 oktober 1982)
Betreft: Steun van de Gemeenschap aan minderheidscul­
turen
1. Hoeveel j aar heeft de Commissie steun verleend aan
het Welsh Eistedffod en uit welke begrotingspost kwa­
men deze kredieten?
2. Wat zijn de criteria voor het verstrekken van
subsidies onder deze begrotingspost?
3. Indien de Mod een aanvraag tot subsidie indient
onder deze post, zou:
a) deze aanvraag in aanmerking komen?
b) het verzoek worden afgewezen en waarom?
4. Wat heeft de Commissie ondernomen om de
beschikbaarheid van subsidies onder deze begrotingspost
bekend te maken aan organisaties als de Eistedffod?
5. Is de Commissie niet van mening dat beperkte
kredieten van de Gemeenschap efficiënter zouden worden
gebruikt, indien deze middelen niet alleen worden ver­
strekt aan een vaste en beperkte kring van begunstigden,
maar ook toegankelijk worden gemaakt voor vele andere
organisaties die zo eveneens kunnen profiteren van de
subsidieregelingen van de Gemeenschap?
Antwoord van de heer Thorn
namens de Commissie
(21 december 1982)
1. De Commissie verleent sedert 1980 een financiële
bijdrage aan het Royal National Eisteddfod of Wales. 31. 1. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 25/15
Deze financiële bijdrage wordt ten laste gebracht van het
krediet van post 6700 (Uitgaven in verband met culturele
activiteiten) van de begroting.
2. Het criterium voor de toekenning van financiële
bijdragen ten laste van post 6700 is of het betrokken
project overeenkomt met een bepaald element van het
programma van de communautaire actie in de culturele
sector.
 Zo werd het Royal National Eisteddfod of Wales geschikt
gachtomeen - uit de aard der zaak moeilijk en langdurig
- project te verwezenlijken met betrekking tot de
steunvormen die het meest doeltreffend zouden kunnen
blijken voor de culturele werkers van de regio's.
3. Een eventueel verzoek van het Schotse Festival Mod
om een financiële bijdrage zou enerzijds worden onder­
zocht aan de hand van de aan de communautaire actie in
de culturele sector opgedragen doelstellingen en ander­
zijds aan de hand van de budgettaire mogelijkheden.
4. De aan de regionale culturen gewijde festivals
vormen slechts een van de gebieden die door de commu­
nautaire actie in de culturele sector moeten worden
bestreken en de kredieten van deze actie bieden slechts één
enkele mogelijkheid tot een, overigens zeer bescheiden,
financiële steun op dit gebied.
Indien de organisatoren van alle regionale festivals met
informatie zouden zijn benaderd, zou dit slechts ijdele
hoop hebben gewekt.
5. In het geval van het Royal National Eisteddfod of
Wales zal het streven om tot belangrijke resultaten te
komen de Commissie ertoe bewegen nog enige tijd
financiële steun te blijven verlenen. Deze steunverlening
heeft evenwel geen permanent karakter.
Hieruit volgt dat een ander regionaal project op zijn beurt
later voor steun in aanmerking kan komen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1242/82
van de heer Manlio Cecovini (L-I)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(6 oktober 1982)
Betreft: Harmonisatie van de nationale wetgevingen
inzake vivisectie
Zoals bekend, bestaan er aanzienlijke verschillen in de
respectieve nationale wetgevingen inzake vivisectie en in
het algemeen inzake het gebruiken van levende dieren
voor wetenschappelijk of industrieel onderzoek.
 Aangetoond is verder dat andere onderzoekmethoden,
die even betrouwbaar of zelfs betrouwbaarder zijn,
vivisectie kunnen vervangen en de dieren aldus dit wrede
en nutteloze gekwel kunnen besparen. De Europese burgers ondervinden een groeiende afkeer
ten opzichte van vivisectie en raken steeds meer overtuigd
van de nutteloosheid van deze methode en van de
noodzaak deze te verbieden.
Kan de Commissie derhalve mededelen of zij voorstand-
ster is van een richtlijn die de nationale wetgevingen
inzake het gebruiken van levende dieren voor onderzoek
harmoniseert en hierin vivisectie afschaft en aanzet tot
onmiddellijke ontwikkeling en bestudering van reeds
bestaande alternatieve methoden?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(17 december 1982)
De Commissie is momenteel niet voornemens op dit
terrein wettelijke regelingen voor te stellen, maar zij zal de
ontwikkelingen met betrekking tot het ontwerp-verdrag
van de Raad van Europa inzake de bescherming van
gewervelde dieren die worden gebruikt voor experimen­
ten en andere wetenschappelijke doeleinden, aandachtig
blijven volgen. Zij bestudeert de mogelijkheid om, zodra
het verdrag ter ondertekening ligt, de Gemeenschap als
zodanig daartoe te laten toetreden.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1249/82
van de heer Roland Boyes (S - GB)
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(5 oktober 1982)
Betreft: Invoer van elektronische apparatuur
Kan de Raad bevestigen dat de Regering van de Bonds­
republiek Duitsland de enige is die zich verzet tegen
invoerbeperkingen van elektronische verbruiksgoederen
en, zo ja, kan de Raad de redenen hiervoor aangeven?
Antwoord
(22 december 1982)
Er is over dit onderwerp nimmer een Commissievoorstel
aan de Raad voorgelegd. De Raad heeft nooit een debat
over dit onderwerp gehouden. Nr. C 25/16 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 1. 83
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1253/82
van de heer Ernest Glinne (S - B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(5 oktober 1982)
Betreft: Het vrijhandelsbeginsel
In een studie van de European Research Associates over
de EEG en het protectionisme concluderen W. Hager en
R. Taylor dat de EEG het vrijhandelsbeginsel niet zou
moeten toepassen in het handelsverkeer met landen
buiten West-Europa. Een bepaalde mate van protectio­
nisme zou derhalve gewenst zijn ten opzichte van Japan,
de nieuwe industrielanden in Zuidoost-Azië en de landen
met staatshandel.
1. Heeft de Commissie kennis genomen van deze stu­
die?
2. Komt zij tot dezelfde conclusies als de European
Research Associates?
3. Zo ja, wat stelt zij in concreto voor? Welke maatre­
gelen moeten worden genomen ten opzichte van
welke handelspartners?
Antwoord van de heer Haferkamp
namens de Commissie
(21 december 1982)
1. De studie waarnaar het geachte Parlementslid
verwijst is een studie waarom door diverse cliënten,
waaronder de Commissie, werd verzocht.
