None
Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen om na
1 januari 1982 een einde te maken aan deze ernstige
handicap voor de verkoop van roestvrij staal aan derde
landen?
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(4 maart 1982)
De moeilijkheden waarmee de ferrochroomindustrie van
de Gemeenschap tijdens de laatste jaren is geconfron­
teerd, zijn van die aard dat sommige produktie-eenheden
hun activiteit hebben moeten beperken of stopzetten.
De goedkeuring van belangrijke maatregelen inzake
tariefverlaging voor deze produkten of voor vervangings-
produkten zou het verdwijnen van deze economische
activiteit met zich meebrengen.
Daarom is de Commissie ervan overtuigd dat het in het
belang van de Gemeenschap is dat in deze sector een
communautaire produktie blijft voortbestaan.
Met het oog op deze toestand probeert de Commissie
sinds verschillende jaren om enerzijds de afzet van de
ferrochroomproduktie van de Gemeenschap te verge­
makkelijken ten einde deze activiteit te handhaven en
anderzijds de goedkeuring voor te stellen van de tarief-maatregelen die noodzakelijk zijn om aan de behoeften
van de producenten van roestvrij staal te kunnen beant­
woorden. Dank zij de inspanningen van alle betrokken
partijen hebben deze maatregelen tot 1980 positieve
resultaten opgeleverd.
Sedertdien zijn er echter moeilijkheden gerezen. De
Commissie blijft maatregelen nemen ten einde de oplos­
sing van de vraagstukken te vergemakkelijken d.m.v.
overeenkomsten tussen de betrokken partijen; alleen deze
overeenkomsten kunnen de belangen van de Gemeen­
schap beschermen.
Er dient te worden vermeld dat voor ferrochroom, dat
bestemd is om buiten het douanegebied van de Gemeen­
schap in de vorm van roestvrij staal te worden wederuit-
gevoerd, evenals voor elk produkt uit derde landen, de
bepalingen gelden van Richtlijn 69/73/EEG van 4 maart
1969 inzake de harmonisatie van de wettelijke en
bestuursrechtelijke bepalingen met betrekking tot de
regeling „actieve veredeling" (J).
 (!) PB nr. L 58 van 8. 3. 1969, blz. 1.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1629/81
van de heer Galland
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(18 januari 1982)
Betreft: Aardgasvoorziening van Europa
Noorwegen ontwikkelt zich tot een belangrijke potentiële
energieleverancier van Europa, omdat bij de laatste
exploraties in de Noordzee ter hoogte van Bugen aard­
gasreserves van ongeveer 1 600 miljard m3 zijn ontdekt,
waarvan de aanwezigheid van 650 miljard m3 reeds thans
zeker is. Bovendien worden de reserves ten zuiden van de
62e breedtegraad op 4,7 miljard ton aardolie-equivalent
geraamd.
West-Europa krijgt thans echter 9 % van zijn aardgas uit
de USSR geleverd en deze hoeveelheid zal aanzienlijk
toenemen na de aanleg van een aardgasleiding vanaf het
schiereiland Jamal in Siberië, met behulp waarvan na
1986 25% van het verbruik van de westerse landen zal
kunnen worden gedekt.
Hoe staat de Commissie tegenover dit voorzieningsvraag­
stuk, nu zij onlangs de gasimporteurs van de EEG tot
„werkelijke solidariteit op voorzieningsgebied" heeft
opgeroepen door tegenover derde landen die aardgas
leveren één gedragslijn te volgen? Is zij niet van mening
dat Europa zijn energie uit de Noordzee dient te betrek­
ken en niet uit de USSR, opdat een eind wordt gemaakt
aan de afhankelijkheid van de Sowjetunie? Nr. C 92/34 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 13. 4. 82
Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(26 februari 1982)
De Commissie heeft reeds informatie verschaft over
bepaalde aspecten van het nieuwe contract voor invoer
van aardgas uit de Sowjetunie en wel in haar antwoorden
op de volgende vragen:
— schriftelijke vraag nr. 1773/80 (!), van de heer Berk­
houwer,
— schriftelijke vraag nr. 2056/80 (2) van de heer
Damseaux,
— mondelinge vraag nr. H 793/80 (3) van mevrouw
Macciocchi.
 De invoer van aardgas uit de Sowjetunie, die beschikt
over de grootste aardgasreserves van de wereld, biedt een
oplossing voor de aardgasbehoeften van de Gemeenschap
en betekent tevens een diversificatiemaatregel met het oog
op de veel grotere afhankelijkheid van de Gemeenschap
ten opzichte van aardolie.
Een aantal maatschappijen uit de Bondsrepubliek Duits­
land en Gaz de France hebben zich akkoord verklaard met
de inhoud van de contracten voor de invoer van aardgas,
die met het Sowjetrussische bedrijf „Sojusgasexport" zijn
afgesloten. Er is gepland dat de pijplijn voor de aanvoer
van gas naar Europa in 1984/1985 zal beginnen te
functioneren. Importeurs uit andere Lid-Staten zetten de
onderhandelingen voort.
Zoals de Commissie heeft uiteengezet in haar recente
„Mededeling van de Commissie aan de Raad met betrek­
king tot aardgas" (4) is de Commissie ervan op de hoogte
dat het cijfer van de geraamde aardgasreserves in de
Noorse sector van de Noordzee onlangs snel gestegen is
en dat verdere invoer van aardgas uit Noorwegen een zeer
welkome voorzieningsbron zou vormen; men moet echter
erkennen dat exploitatie van deze bronnen evengoed
afhankelijk zal zijn van het Noorse exploitatiebeleid
inzake aardolie en aardgas als van beperkingen van
technische aard. De nieuwe leveringen van Noors gas,
afkomstig uit de geplande wingebieden, die vanaf de
tweede helft van de jaren tachtig produktief zullen zijn,
zullen het aandeel van de invoer uit de Sowjetunie echter
beperken.
In de bovengenoemde mededeling van de Commissie aan
de Raad werd de stijgende afhankelijkheid van de invoer
van aardgas toegegeven en een aantal maatregelen in het
licht van deze ontwikkeling voorgesteld. De mededeling is
gunstig onthaald door de Raad, die een verder onderzoek
van de hiermee in verband staande stukken heeft aan-
(') PB nr. C 88 van 21. 4. 1981, blz. 7.
 (2) PB nr. C 222 van 2. 9. 1981, blz.l.
(3) Handelingen van het Europese Parlement, nr. 1-267 (maart
1981).
(<) Doe. COM(85) 530 def. gevraagd. De Commissie onderzoekt momenteel de maat­
regelen die zijn voorgesteld om een „veiligheidsnetwerk"
op te richten en zal aan de Raad verslag uitbrengen over
de hoofdlijnen van dit beleid. Een uitvoeriger onderzoek
zal volgen om speciale voorstellen voor maatregelen
mogelijk te maken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1636/81
van de heer Boyes
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(18 januari 1982)
Betreft: Herziening van het Europees Sociaal Fonds
Welke maatregelen zal de Raad, overeenkomstig het in
artikel 11 van zijn Besluit 71/66/EEG (') bepaalde, ter
herziening van dit besluit nemen?
Zal zij, alvorens deze herziening te voltooien, het
Europese Parlement over het functioneren van het Sociaal
Fonds raadplegen?
H PB nr. L 28 van 4. 2. 1971, blz. 15.
Antwoord
(11 maart 1982)
Overeenkomstig het bepaalde in artikel 11 van Besluit
71/66/EEG van de Raad betreffende de hervorming van
het Europees Sociaal Fonds, zoals gewijzigd bij Besluit
77/801/EEG, onderwerpt de Raad dit besluit uiterlijk
op 31 december 1982 aan een nader onderzoek.
Eventuele wijzigingen in het betreffende besluit worden
door de Raad vastgesteld na advies van de Commissie op
grond van artikel 126 van het Verdrag, waarin ook
raadpleging van het Europese Parlement en het Econo­
misch en Sociaal Comité wordt voorgeschreven.
Aangezien in bovengenoemd besluit de werkterreinen van
het Sociaal Fonds worden aangegeven, spreekt het vanzelf
dat bij de herziening van dat besluit het gehele samenstel
van regels voor de werking van het Fonds - en met name
die welke op artikel 127 van het Verdrag, dat eveneens in
een dergelijke raadpleging voorziet, berusten - in her­
overweging wordt genomen.
 De Raad wacht dus het advies van de Commissie af
voordat hij dit heronderzoek ter hand neemt; hij zal niet
nalaten, het Europese Parlement en het Economisch en
Sociaal Comité te raadplegen over de teksten die de
Commissie hem zal voorleggen. 13. 4. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 92/35
De Raad heeft overigens tijdens zijn zitting van
8 december 1981 een eerste oriënterende gedachtenwis-
seling over deze materie gehouden die de Commissie de
gelegenheid bood kennis te nemen van de standpunten
van de diverse leden van de Raad inzake de problemen
rond de hervorming van het Europees Sociaal Fonds.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1637/81
van de heer Hord
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(8 januari 1982)
Betreft: Veevervoer
Naar verluidt stierven 722 stuks vee van een verscheping
van 1 763 Ierse runderen met de voormalige Westindische
bananenboot de Miranda, van Waterford in Zuid-Ierland
naar Egypte.
 Welke maatregelen heeft de Commissie getroffen of is zij
voornemens te treffen tegen de Ierse Regering wegens
haar nalatigheid ervoor te zorgen dat aan de bepalingen
van de communautaire wetgeving werd voldaan?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(26 februari 1982)
Toen de Commissie van dit voorval heeft vernomen, heeft
zij de Ierse autoriteiten om een rapport gevraagd ten einde
na te gaan of de bepalingen van Richtlijn 77/489/EEG
inzake de bescherming van dieren tijdens internationaal
vervoer (J) waren overtreden. De Ierse autoriteiten heb­
ben conform de voorschriften een gedetailleerd rapport
over het voorval verstrekt. In dit document verklaren de
Ierse autoriteiten dat zij, alvorens toestemming te geven
voor de verscheping, hadden voldaan aan de verplichtin­
gen in het kader van de richtlijn, met name die ten aanzien
van de keuring van de dieren en de inspectie van het
vaartuig door een officiële dierenarts. De conclusie van
het rapport luidde dat de hoge sterfte tijdens dit transport
hoofdzakelijk het gevolg was van een onvoorzienbaar
slecht functioneren van de scheepsinstallaties. In het
rapport werd erop gewezen dat het betrokken schip kort
tevoren was verbouwd voor veevervoer.
De Ierse autoriteiten hebben echter toegezegd om, wan­
neer in de toekomst dergelijke schepen zouden worden
aangeboden, bijzondere aandacht te zullen besteden aan
het gebruik daarvan.
(>) PB nr. L 200 van 8. 8. 1977, blz. 10. Op grond van de inhoud van het rapport, waarvan het
geachte Parlementslid reeds een uitvoerige samenvatting
heeft ontvangen, is de Commissie niet van oordeel dat
Ierland zijn verplichtingen op grond van Richtlijn
77/489/EEG niet is nagekomen.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1639/81
van mevrouw Lizin
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(18 januari 1982)
Betreft: Raadgevend Comité voor vrouwenzaken bij de
Commissie van de Europese Gemeenschappen
Kan de Commissie mededelen welke nationale instanties
zijn benaderd om vertegenwoordigers (twee per land)
naar dit Raadgevend Comité af te vaardigen?
Antwoord van de heer Richard
namens de Commissie
(24 februari 1982)
Met de goedkeuring op 9 december 1981 van het nieuwe
actieprogramma van de Gemeenschap inzake de bevor­
dering van gelijke kansen voor de vrouwen (1982 - 1985)
besloot de Commissie een formele status te verlenen aan
het Raadgevend Comité voor gelijke kansen voor mannen
en vrouwen. Volgens dit besluit is het Comité samen­
gesteld uit:
„. . . twee vertegenwoordigers per Lid-Staat van de offi­
cieel opgerichte nationale comités of instellingen die
specifiek zijn belast met aangelegenheden inzake vrou­
wenarbeid en/of gelijke kansen van mannen en vrouwen
en die de betrokken kringen vertegenwoordigen. In geval
er in een Lid-Staat meerdere comités of instellingen zijn
die zich met deze kwesties bezighouden, bepaalt de
Commissie welke instelling, krachtens haar doelstellin­
gen, haar structuur, haar representativiteit en haar mate
van onafhankelijkheid, het best geschikt is om in het
Comité te zijn vertegenwoordigd. De deelname van de
landen die niet over dergelijke comités beschikken, wordt
verzekerd door personen die instellingen vertegenwoor­
digen die door de Commissie worden geacht soortgelijke
taken uit te oefenen. De leden van het Comité worden op
voorstel van de hierboven bedoelde instellingen persoon­
lijk benoemd door de Commissie, uit leden van deze
instellingen of van hun secretariaat.". Nr. C 92/36 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 13. 4. 82
De Commissie heeft gemeend dat de volgende instellingen
op dit ogenblik het best aan deze omschrijving beant­
woorden:
— in België: de Commissie voor de vrouwenarbeid,
— in Denemarken: de LigestillingsrSdet,
— in Frankrijk: het Comité du travail féminin,
— in Ierland: de Employment Equality Agency,
— in Luxemburg: het Comité du travail féminin,
— in Nederland: de Emancipatieraad,
— in het Verenigd Koninkrijk: de Equal Opportunities
Commission.
 In de drie Lid-Staten waar nog aan de oprichting van
dergelijke comités gewerkt wordt of waar nog geen
comité bestaat heeft de Commissie de overheidsdiensten
die de vrouwenarbeid en / of de gelijke behandeling in hun
takenpakket hebben verwerkt, verzocht haar de namen
voor te stellen van personen die zij als leden van het
nieuwe comité kan benoemen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1640/81
van mevrouw Lizin
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(18 januari 1982)
Betreft: Handelsbetrekkingen met Uruguay
Kan de Commissie de balans opmaken van de betrekkin­
gen met Uruguay?
1. Welke multilaterale overeenkomsten liggen ten
grondslag aan de handelsbetrekkingen tussen Europa
en Uruguay? Wanneer moeten deze overeenkomsten
worden hernieuwd? 2. Welke bilaterale overeenkomsten liggen ten gronds­
lag aan de handelsbetrekkingen tussen Uruguay en
elk der Lid-Staten? Wanneer moeten de diverse
overeenkomsten worden hernieuwd?
3. Wat is in termen van zowel uitvoer als invoer de
betekenis in de handelsbetrekkingen tussen de
gemeenschappelijke markt, elk der Lid-Staten en
Uruguay, van sectoren als:
— textiel
— landbouw
— vlees
— zware industrie?
Antwoord van de heer Haferkamp
namens de Commissie
(4 maart 1982)
1. Aan de handelsbetrekkingen tussen de EEG en
Uruguay liggen de regels ten grondslag van het algemeen
akkoord inzake tarieven en handel, waarvan Uruguay
reeds sinds lang als contractsluitende partij deel uitmaakt.
In de bepalingen van de GATT-overeenkomst zijn geen
termijnen voor hernieuwing voorzien.
2. Het gemeenschappelijk handelsbeleid laat niet meer
toe dat de Lid-Staten bilaterale handelsovereenkomsten
afsluiten. Voor zover echter reeds bestaande bilaterale
overeenkomsten geen belemmering vormen voor de ont­
wikkeling van het gemeenschappelijk handelsbeleid en
geen betrekking hebben op een gebied dat valt onder een
eventueel met een derde land bestaande communautaire
overeenkomst, worden die overeenkomsten bij besluit
van de Raad verlengd.
 In het geval van Uruguay zijn de hiernavolgende handels­
overeenkomsten of -verdragen verlengd tot 31 december
1982 bij Besluit 80/1046/EEG van de Raad(M. Een
voorstel van de Commissie om deze overeenkomsten tot
31 december 1983 te verlengen ligt op het ogenblik bij de
Raad voor (2).
(!) PB nr. L 307 van 18. 11. 1980.
H Doe. COM(81)791.
— Denemarken /Uruguay
— Bondsrepubliek Duitsland/
Uruguay
— Frankrijk/Uruguay.
— Italië/Uruguay
— Nederland/
Uruguay
— BLEU /Uruguay Handels- og sofartstraktat
Abkommen über die
Meistbegünstigung
Convention de Commerce
et de Navigation
Trattato di Commercio
Handels- en
scheepvaartverdrag
Accord commercial
provisoire Datum van de
overeenkomst
4, 3. 1953
18. 4. 1953
4. 6. 1892
26. 2. 1947
29. 1. 1934
22. 2. 1937 13. 4. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 92/37
3. In termen van zowel uitvoer als invoer is de betekenis in de handelsbetrekkingen tusssen
de EEG en Uruguay van de verschillende sectoren de volgende:
Ongeveer 85 % van de invoer van de EEG vanuit Uruguay wordt gevormd door de volgende
tien produkten: wol en ander haar 24%, kledingstukken van bont 14%, vers, gekoeld,
bevroren vlees 13 %, leder 10 %, schoeisel 7 %, rijst 6 %, kleding en kledingstoebehoren 5 %,
textielgarens 3 %, vers fruit 2 %, veekoeken 2 %.
De uitvoer van de EEG is vanzelfsprekend meer gediversifieerd. In 1980 vertegenwoordigden
machines en vervoermateriaal 56% van de totale export, chemische produkten 15%,
fabrikaten 16%.
De EEG voert praktisch geen vlees uit. Haar uitvoer van landbouwprodukten (TCTH 0,1,4,
22, 29) vertegenwoordigt ongeveer 5% van de totale export, terwijl textiel (afdeling 65:
garens, weefsels, textielartikelen) ongeveer 1,4% uitmaakt.
Voor elke Lid-Staat afzonderlijk zag het handelspatroon in 1980 er als volgt uit:
(in miljoen ERE)
Vlees
TCTH 011
Landbouwprod.
 TCTH 0,
1,4,22,29
Textiel
TCTH 65
Mach. en ver­
voermateriaal
TCTH 7 invoer
uitvoer
invoer
uitvoer
invoer
uitvoer
invoer
uitvoer D
9
15,2
1,9
15,5
0,8
1,3
44,2 F
1,4
2,9
0,9
2,4
0,4
0,1
30,6 I
4,9
9,4
1
19,9
0,8
0,04
24 NL
5,9
14,4
1,2
5,3
0,09
0,07
3,3 BLEU
2,2
5,7
0,8
4,6
0,2
0,02
2,4 UK
1,2
5,7
5
2
0,9
0,5
21,9 DK
0,2
0,2
0,4
0,05
0,03
4,7 IRL
—
0,009
0,055
0,005
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1647/81
van de heer Welsh
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(27 januari 1982)
Betreft: Secundaire dumping
De afgelopen maanden zijn er een aantal gevallen geweest
waarin sprake zou zijn van secundaire dumping. Dit wil
zeggen dat de produktiecyclussen twee of meer fasen
omvat, die worden uitgevoerd door verschillende onder­
nemingen. Het bedrijf dat de tussenfase uitvoert verkoopt
het halffabrikaat aan de eindproducent beneden de
kostprijs, zodat laatstgenoemde aanzienlijk onder de
marktprijs kan gaan zitten, zonder evenwel wegens
dumping te kunnen worden aangeklaagd omdat hij een
aanvaardbare marge haalt, hoewel de kosten van zijn
halffabrikaat kunstmatig laag zijn.
1. Erkent de Commissie dat de mogelijkheid bestaat dat
secundaire dumping op de hierboven geschetste wijze
plaatsvindt?
2. Is zij van mening dat secundaire dumping impliciet
wordt erkend in de GATT en de anti-dumpingcode
en derhalve onder Verordening (EEG) nr.
 3017/79 (M valt?
(») PB nr. L 339 van 31. 12. 1979, blz. 1. 3. Is de Commissie niet ook van mening dat zij bij
ingewikkelde processen de gehele produktiecyclus in
aanmerking dient te nemen voor de vaststelling van
de normale waarde, ook al worden verschillende
fasen van het proces door onafhankelijke onderne­
mingen uitgevoerd?
4. Hoeveel klachten in verband met secundaire dumping
heeft de Commissie gedurende 1981 onderzocht en
hoeveel van deze klachten resulteerden in een
anti-dumpingrecht of een prijsovereenkomst?
5. Bij hoeveel van de thans door de Commissie in
behandeling zijnde gevallen is er mede secundaire
dumping in het spel?
Antwoord van de heer Haferkamp
namens de Commissie
(1 maart 1982)
1. De Commissie is niet onbekend met de beweringen
waar het geachte Parlementslid op doelt, en zij is het met
hem eens dat dergelijke praktijken tot de mogelijkheden
behoren.
2. Neen. Verkoop van goederen met verlies tussen
twee onderling onafhankelijke partijen op hun eigen Nr. C 92/38 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 13. 4. 82
binnenlandse markt kan op zichzelf niet worden aange­
merkt als dumping in de zin van artikel VI van de GATT,
de anti-dumpingcode van de GATT of de anti-dumping­
voorschriften van de Gemeenschap.
3. Bij de berekening van de normale waarde dient het
bepaalde in artikel 2 van Verordening (EEG) nr.
3017/79 van de Raad strikt in acht te worden geno­
men.
4. Geen, ofschoon er in het kader van een vorig jaar
verricht onderzoek wel vermoedens omtrent het bestaan
van de door het geachte Parlementslid bedoelde praktij­
ken zijn geopperd.
5. Geen.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1648/81
van de heer J. M. Taylor
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(27 januari 1982)
Betreft: Klachten over dumping van Spaans spaander­
plaat in het Verenigd Koninkrijk
Kan de Commissie, naar aanleiding van een reeds door de
Engelse Vezelplaat Vereniging bij de Commissie inge­
diende klacht en het onderzoek ter plaatse dat de
Commissie in Spanje heeft ingesteld inzake beweerde
gevallen van dumping van Spaans spaanderplaat, mede­
delen welke stappen zij heeft genomen, wanneer een
bekendmaking kan worden verwacht en of het waar is dat
zij overeenstemming heeft bereikt over de inhoud van een
voorstel aan Spanje? Deze aangelegenheid vraagt drin­
gend om een antwoord aangezien de beweringen, moch­
ten zij juist blijken, een oneerlijke mededinging ten nadele
van een communautaire tak van nijverheid betekenen.
 Antwoord van de heer Haferkamp
namens de Commissie
(24 februari 1982)
Het onderzoek dat de diensten van de Commissie hebben
ingesteld betreffende Spaanse uitvoer van spaanderplaat
naar het Verenigd Koninkrijk heeft gevallen van dumping
aan het licht gebracht. De Spaanse producenten hebben
echter met betrekking tot de prijzen toezeggingen gedaan
waardoor die dumping wordt opgeheven en die de
Commissie aanvaardbaar acht; als gevolg daarvan wordt
deze zaak nu als beëindigd beschouwd. SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1650/81
van de heer Pearce
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(27 januari 1982)
Betreft: Subsidies aan Franse boeren en het gemeen­
schappelijk landbouwbeleid
Kan de Commissie bevestigen dat de volgende staatssub­
sidies ter beschikking van Franse boeren staan en zeggen
of een dergelijke situatie strookt met het gemeenschappe­
lijk landbouwbeleid:
1. 60 miljoen Ffr. voor rentesubsidies voor jonge boeren
(1.4. 1980 t/m 31. 3. 1981),
2. 50 miljoen Ffr. voor rentelasten ten gevolge van
natuurrampen en leningen aan de bosbouw,
3. 30 miljoen Ffr. voor rentelasten i.v.m. de moderni­
sering van de veeteelt,
4. 2 300 miljoen Ffr. voor de betaling van 1 % van de
omzet van sommige producenten van pluimvee, maïs
voor de meelproduktie en groente (Besluit van
3.2. 1981),
5. 110 miljoen Ffr. voor de veeteelt op contractbasis,
6. 100 miljoen Ffr. voor de opslag van graan,
7. rentesubsidies aan boeren voor de rente boven de
8. 146 miljoen Ffr. steun aan varkenstelers?
Kan de Commissie eveneens aangeven welke andere,
gelijkaardige vormen van steun aan Franse boeren haar
bekend zijn?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(5 maart 1982)
De Franse Regering heeft de door het geachte Parlements­
lid bedoelde steunmaatregelen genomen tijdens de jaar­
lijkse landbouwconferentie van 1980 en ze op
14 februari 1981 aan de Commissie meegedeeld. De
Commissie heeft ten aanzien van deze maatregelen het
volgende standpunt ingenomen:
1. Rentesubsidies (van 1. 4. 1980 tot en met
31. 3. 1981) voor leningen aan jonge landbouwers:
gezien de criteria voor de tenuitvoerlegging hiervan
werd deze maatregel geacht in overeenstemming te
zijn met de gemeenschappelijke markt in het kader
van artikel 92, lid 3, sub c), van het EEG-Ver­
drag. 13. 4. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 92/39
2.  De Commissie is niet op de hoogte van een specifieke
steun aan de bosbouw, maar dit zou de bijzondere
steun voor berggebieden kunnen zijn, die tot nu toe
als verenigbaar is beschouwd.
3. Rentesubsidie (van 1. 4. 1980 tot en met
31. 3. 1981) voor leningen ten behoeve van de
modernisering en bijzondere leningen voor de vee­
teelt: de steunmaatregel is als verenigbaar be­
schouwd, daar hij uitsluitend betrekking had op
investeringen in het kader van Richtlijn 72/159/
EEG van de Raad betreffende de modernisering van
de landbouwbedrijven (J) en de in die richtlijn opge­
nomen criteria in acht zijn genomen.
4. De steun van 2 300 miljoen Ffr. bestond uit de
uitkering van een bedrag gelijk aan 1 % of 3 % van
het inkomen van de landbouwer, naar gelang van de
teelt met een maximum van 5 000 Ffr. of 15 000 Ffr.
per bedrijf: deze steun werd als onverenigbaar
beschouwd met de communautaire voorschriften. Op
8 juli 1981 heeft de Commissie de onverenigbaarheid
uitgesproken (2).
5 en 8. De steun voor veeteeltcontracten én de steun in
de varkenssector werden al door de Franse autoriteiten
toegekend en zijn derhalve te laat ter kennis gebracht.
De Commissie heeft ten opzichte van deze steunmaat­
regelen de procedure van artikel 93, lid 2, van het
EEG-Verdrag ingeleid (3) en onderzoekt momenteel
hoe deze procedure moet worden voortgezet.
6. De steun voor de opslag van granen is als verenigbaar
beschouwd, daar het om investeringssteun ging die,
rekening houdend met de uitvoeringsbepalingen
daarvan, in aanmerking kon komen van de afwijking
bedoeld in artikel 92, lid 3, sub c), van het EEG-Ver­
drag.
 7. Het is de Commissie niet bekend dat er subsidies zijn
verstrekt om de rente op leningen beneden 5,5 % te
brengen, tenzij het geachte Parlementslid verwijst
naar de in het kader van Richtlijn 72/159/EEG
verstrekte leningen.
De Franse Regering heeft de Commissie een lijst doen
toekomen van de tijdens de jaarlijkse landbouwcon-
ferentie van 1981 vastgestelde steunmaatregelen.
(>) PB nr. L 96 van 23. 4. 1972, blz. 1.
(2) PB nr. L 220 van 6. 8. 1981, blz. 37.
(3) PB nr. C 187 van 28. 7. 1981, blz. 2. Zodra de uitvoeringsbepalingen van deze maatrege­
len, die onontbeerlijk zijn voor een beoordeling
hiervan, zullen zijn medegedeeld - zoals toegezegd
door de Franse autoriteiten - zal de Commissie de
maatregelen toetsen aan het communautaire recht.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1655/81
van de heer Damseaux
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(27 januari 1982)
Betreft: Uraniumprospectie
Uit hoofde van artikel 70 van het Euratom-Verdrag heeft
de Commissie van de Europese Gemeenschappen met de
Belgische geologische dienst een contract voor uranium­
prospectie gesloten.
Dit contract zal weldra aflopen. Kan de Commissie
mededelen of de resultaten van de werkzaamheden de
sluiting van een nieuw contract rechtvaardigen?
Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(4 maart 1982)
De budgettaire instanties van de Gemeenschap hebben tot
nu toe op grond van artikel 70 van het Euratom-Verdrag
voor de uraniumexploratie voor 1982 geen kredieten
beschikbaar gesteld. Het is de Commissie bijgevolg niet
mogelijk geweest een oproep met het oog op aanvragen
voor financiële steun voor 1982 te publiceren, zodat de
Belgische geologische dienst niet in de gelegenheid was
aanvragen in verband met uraniumexploratie in te
dienen.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1661/81
van de heer Damseaux
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(27 januari 1982)
Betreft: Toepassing van de Conventie van Oslo
Welke Lid-Staten oefenen, overeenkomstig de Conventie
van Oslo, toezicht uit op het storten van vuil in zee
waarvoor zij vooraf om toestemming vragen? Nr. C 92/40 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 13. 4. 82
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(9 maart 1982)
Voor zover de Commissie bekend, hebben zes Lid-Staten
van de Gemeenschap per 10 juni 1981 (datum van de
laatste vergadering van de Commissie van Oslo) het
Verdrag van Oslo geratificeerd. Deze Lid-Staten, die
grenzen aan het gebied waarop het Verdrag van toepas­
sing is, zijn:
— België,
— Denemarken,
— de Bondsrepubliek Duitsland,
— Frankrijk,
— Nederland,
— het Verenigd Koninkrijk.
Ierland heeft dit Verdrag in januari 1982 geratificeerd.
Het Verdrag van Oslo verbiedt het dumpen van de op
lijst I opgenomen stoffen en schrijft voor dat de nationale
autoriteiten speciale vergunningen verlenen voor het
dumpen van de stoffen die in lijst II voorkomen.
De Commissie van de Europese Gemeenschappen heeft
het statuut van waarnemer op de vergaderingen van de
Commissie van het Verdrag van Oslo en, voor zover haar
bekend, zijn in de nationale wetgevingen van de Staten,
die het Verdrag van Oslo hebben geratificeerd, bepalin­
gen opgenomen, die beantwoorden aan de voorschriften
van dit Verdrag.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1672/81
van de heer Van Miert
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(27 januari 1982)
Betreft: „Biechtstoelprocedure"
1. Kan de Raad een beschrijving geven van het verloop
van een beraadslaging volgens het type van de „biecht­
stoelprocedure"?
2. In welk soort gevallen wordt door de Raad op deze
procedure een beroep gedaan? 3. Is het juist dat zulks gebeurde op de Raadsvergade­
ring „Algemene aangelegenheden" (Buitenlandse Zaken)
van 16 en 17 november 1981, in het bijzonder voor de
begrotingsproblemen? Zo ja, met welk resultaat?
Antwoord.
(41 maart 1982)
Het behoort tot de taak van elke fungerend Voorzitter
van de Raad de bi- of multilaterale contacten te leggen die
hij nodig acht om het de Raad mogelijk te maken
besluiten te nemen over de dossiers die aan hem worden
voorgelegd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1683/81
van de heer Beyer de Ryke
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(1 februari 1982)
Betreft: Internationale bescherming van het copyright en
van het auteursrecht op audiovisueel
gebied - standpunt van de Commissie
Op 4 november 1981 heeft de FERA (Europese Federatie
van producenten van audiovisueel materiaal) op haar
congres aandacht besteed aan de bedreiging van de
bescherming van het copyright en van de auteursrechten
door de ongebreidelde en ongecontroleerde ontwikkeling
van nieuwe exploitatiemethoden.
Het is hoog tijd dat men zich bewust wordt van de
ontwikkeling van de nieuwe kopieertechnieken op audio­
visueel gebied en de consequenties daarvan voor de
auteursrechten.
Iedere vorm van piraterij, of deze een al dan niet
openbaar, particulier of commercieel karakter draagt,
vormt, aldus de FERA, een bedreiging voor de vrijheid
van scheppende kunst en de vrijheid van menings­
uiting.
 Om de ontwikkeling van de videocassette, de kabeltele­
visie en de ontvangst van televisie-uitzendingen per
satelliet geordend te doen verlopen en bepaalde instru-
. menten in het leven te roepen om controle op deze media
uit te oefenen, wenst de FERA wettelijke maatregelen op
nationaal en Europees niveau, waarin wordt vastgelegd
dat de producenten recht hebben op een percentage van
de verkoop van videocassettes en magneetbanden.
Voorts stelt het FERA voor om een extra belasting van
15 % te heffen op de verkoop van magneetbanden en van 13. 4. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 92/41
100% op onbespeelde cassettes. Daarnaast wenst zij dat
de uitzendingen per televisie, kabel, satelliet of op enige
wijze, volgens de Conventie van Bern geschiedt.
Kan de Europese Commissie mededelen wat haar voor­
nemens zijn ten aanzien van de bescherming van het
copyright en hoe zij denkt te reageren op de verschillende
door de FE RA besproken onderwerpen?
Heeft zij besloten een richtlijn uit te werken om te zorgen
voor een betere eerbiediging van de auteursrechten op de
markt voor audiovisuele produkten?
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(5 maart 1982)
De Commissie heeft kennis genomen van de door het
geachte Parlementslid bedoelde verklaring van 4 novem­
ber 1981 van de Europese Federatie van producenten van
audiovisueel materiaal.
De diensten van de Commissie zijn thans doende met een
onderzoek van de uit de technische ontwikkeling voort­
vloeiende problemen in verband met het auteursrecht en
de aanverwante rechten, en met name van de problemen
in verband met de audiovisuele weergave.
 Het doel van deze studie is te komen tot de opstelling van
een standpuntbepaling van de Commissie in de vorm van
een memorandum over de maatregelen die door de
Gemeenschap zouden kunnen worden genomen ter
bestrijding van de problemen als gevolg van de ontwik­
kelingen van de middelen voor audiovisuele weergave.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1688/81
van de heer Beyer de Ryke
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(1 februari 1982)
Betreft: Internationale verontreiniging van de Maas
Het ongeluk op de Maas bij Luik, waarbij een tankschip
lek sloeg en de rivier door uitstromende olie werd
verontreinigd, maakt de kwestie van Europese maatrege­
len voor de bescherming van de oppervlaktewateren weer
actueel.
Kan de Commissie, voor zover zij zulks nog niet heeft
gedaan, en afgezien van de Europese Conventie inzake de
bescherming van de oppervlaktewateren, met spoed praktische voorzieningen treffen voor de bescherming
van de oppervlaktewateren en het milieu in dit concrete
geval, en - in samenwerking met de betrokken overhe­
den - voor regeling van schade die een oeverstaat als
gevolg van het ongeluk of de verontreiniging in een andere
oeverstaat lijdt
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(28 februari 1982)
Op voorstel van de Commissie heeft de Raad op
3 december 1981 Beschikking 81/971/EEG goedge­
keurd tot instelling van een communautair informatie­
systeem voor de controle op en de beperking van de
verontreiniging van de zee door olie i1).
 Ingevolge deze beschikking zullen de bevoegde autoritei­
ten beschikken over een inventaris van de middelen ter
bestrijding van de verontreiniging van de zee door
koolwaterstoffen en over een handleiding met betrekking
tot de eigenschappen en de ontwikkeling van deze
koolwaterstoffen, die met name het gevolg zal zijn van de
gebruikte behandelingsmethoden. De diensten van de
Commissie bereiden een voorstel voor om het toepas­
singsgebied van bovengenoemde beschikking ook op de
binnenwateren toe te passen.
De Commissie zal erop toezien dat de bovengenoemde
informatie zoveel mogelijk nut oplevert voor de instanties
die in elke Lid-Staat verantwoordelijk zijn voor de
bestrijding van de verontreiniging.
De Commissie is momenteel niet van plan een voorstel te
doen om instrumenten in het leven te roepen tot herstel
van enig nadeel of schade, ondervonden door een derde
land dat stroomafwaarts gelegen is t.o.v. de plaats van
een door een ongeval veroorzaakte verontreiniging.
(!) PB nr. L 355 van 10. 12. 1981, blz. 52.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1744/81
van de heer Arfè
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(9 februari 1982)
Betreft: Financiële belemmeringen voor wetenschappe­
lijk onderzoek en vrij verkeer van geschriften
met een culturele waarde
1. Is het de Commissie bekend dat de Franse Biblio-
thèque Nationale, een overheidsorgaan, vrij hoge bedra-Nr. C 92/42 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 13. 4. 82
gen vraagt voor het reproduceren en publiceren van
onuitgegeven wetenschappelijke manuscripten die in haar
bezit zijn?
2. Vindt de Commissie ook niet dat openbare cultu­
rele instellingen, met het oog op het gebruik en het vrije
verkeer van culturele werken tussen de Lid-Staten - ook
in de vorm van gereproduceerde onuitgegeven manus­
cripten - aan alle onderzoekers zonder discriminatie
kosteloos toegang moeten bieden tot de bronnen van
kennis, met name de wetenschappelijke en culturele
werken waarover zij beschikken?
Kan de Commissie mededelen:
a) in welke Lid-Staten men in de bibliotheken moet
betalen om manuscripten ter inzage te krijgen,
b) of voor geleerden en onderzoekers uit de Gemeen­
schap dezelfde voorwaarden voor toegang tot en
beschikking over documenten gelden als voor eigen
onderdanen,
c) of er bilaterale overeenkomsten bestaan - en, zo ja,
tussen welke Lid-Staten - die mede betrekking
hebben op het reproduceren van onuitgegeven weten­
schappelijke en culturele manuscripten en of die
overeenkomsten in hoofdlijnen aan elkaar gelijk
zijn?
3. Is de Commissie, indien dat niet het geval is of
indien er geen bilaterale overeenkomsten bestaan, voor­
nemens om mede op grond van het EEG-Verdrag de
noodzakelijke stappen te doen of de noodzakelijke initia­
tieven te nemen, ten einde te bereiken dat de voorschriften
niet discriminerend en zo liberaal mogelijk zijn, of dat
voorschriften met die strekking tot stand komen?
4. Is de Commissie voornemens de Franse Bibliothè-
que Nationale erop attent te maken dat de vergoeding die
zij vraagt in strijd is met de Italiaans-Franse culturele
akkoorden (deel XVII - programma voor de periode
1979/1981, aangenomen te Parijs door een gemengde
commissie) en in ieder geval met het wederkerigheidsbe-
ginsel, omdat de Italiaanse bibliotheken geen vergoeding
vragen voor het reproduceren van onuitgegeven manu­
scripten?
Antwoord van de heer Thorn
namens de Commissie
(4 maart 1982)
De Commissie is doende de nodige gegevens te verzame­
len ter beantwoording van de vraag van het geachte
Parlementslid. Zij zal hem zo spoedig mogelijk in kennis stellen van de
verkregen inlichtingen.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1759/81
van de heer Cronin
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(9 februari 1982)
Betreft: Steun van de EEG voor de aanleg van een tunnel
te Dunkettle in Cork
Momenteel bestudeert de Cork City-County Comittee de
beste mogelijkheden voor een dringend noodzakelijke
grote stroomafwaartse oeververbinding voor de stad
Dunkettle. De kosten van de bouw van een brug schijnen
te hoog, maar de aanleg van een tunnel lijkt economisch
haalbaar.
Dit zou het grootste wegenbouwproject zijn dat ooit door
een lokale overheid in Ierland is uitgevoerd.
Is de Commissie bereid een dergelijk project te steunen
indien hiertoe een aanvraag zou worden ingediend?
Antwoord van de heer Giolitti
namens de Commissie
(4 maart 1982)
De Gemeenschap zou met sommige van haar financiële
instrumenten kunnen bijdragen tot de financiering van
het soort investeringen waarop het geachte Parlementslid
doelt.
In het hier genoemde geval zou het EFRO subsidies
kunnen toekennen en de Europese Investeringsbank en
het nieuwe communautaire instrument leningen. Aan die
leningen zouden rentesubsidies kunnen worden gekop­
peld in het kader van het Europees Monetair Stelsel (!).
Uiteraard kan men pas over de inzet van al deze
instrumenten beslissen waanneer er een aanvraag is
ingediend en is vastgesteld dat het project voldoet aan alle
voorwaarden die vereist zijn voor de toepassing van die
instrumenten.
 (') Verordening (EEG) nr. 1736/79 van de Raad van 3 augustus
1979 (PB nr. L 200 van 8. 8. 1979, blz. 1). Besluit 79/
691 /EEG van de Raad van 3. 8. 1979 (PB nr. L 200 van
8. 8. 1979, blz. 18). 13. 4. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 92/43
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1792/81
van mevrouw Lizin
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(9 februari 1982)
Betreft: De situatie in het arrondissement Verviers in het
licht van de door de EEG als ontwikkelingszones
aangewezen gebieden
De Commissie heeft het arrondissement Verviers niet
aangewezen als ontwikkelingszone in het kader van de
algemene regionale steunregelingen voor België.
Wat zijn hiervan de redenen? Heeft zij ter zake rekening
gehouden met de bijzonder ongunstige werkgelegenheids­
situatie en de afnemende industriële bedrijvigheid in deze
regio?
Is de Commissie bereid aan de reeks ontwikkelingszones
de regio Verviers toe te voegen, zoals de situatie aldaar
rechtvaardigt? Is zij daartoe bereid, indien Wallonië
daarom verzoekt?
Antwoord van de heer Andriessen
namens de Commissie
(4 maart 1982)
De Commissie moge het geachte Parlementslid verwijzen
naar haar antwoord op haar schriftelijke vraag nr.
1651/81 (J).
(») PB nr. C 85 van 5. 4. 1982, blz. 24. SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1903/81
van mevrouw Macciocchi
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(11 februari 1982)
Betreft: De Europese Culturele Stichting
Terwijl het tussen alle regeringen reeds tot een akkoord is
gekomen inzake de oprichting van deze Stichting, zou
naar verluidt met name wegens het talmen van de
vroegere Franse Regering van de heer Giscard d'Estaing,
nog niets concreets zijn gedaan.
 Zal er een kentering komen in deze toestand nu de nieuwe
regering te Parijs aan het bewind is? Waarom werd op de
Europese Raad te Londen hierover niets medegedeeld?
Antwoord
(11 maart 1982)
De Raad kan bevestigen dat hij het van groot belang acht
dat de Europese Stichting werkelijk wordt opgericht
overeenkomstig het besluit van de Europese Raad.
De Raad verheugt zich erover dat de hinderpalen die de
tenuitvoerlegging van het besluit van de Europese Raad in
de weg hebben gestaan, grotendeels uit de weg zijn
geruimd. De werkzaamheden in de instanties van de Raad
wettigen dan ook de hoop dat de Europese Stichting op
betrekkelijk korte termijn kan worden opgericht.
Dit vraagstuk hoefde dus niet te worden besproken op de
zitting van de Europese Raad te Londen op 26 en 27
november 1981..
