Regulation (EU) 2021/888 of the European Parliament and of the Council of 20 May 2021 establishing the European Solidarity Corps Programme and repealing Regulations (EU) 2018/1475 and (EU) No 375/2014 (Text with EEA relevance)
(66) Overeenkomstig het Financieel Reglement kan subsidiëring van reeds begonnen acties slechts worden toegestaan indien de aanvrager kan aantonen dat het noodzakelijk was met de actie te beginnen vóór de ondertekening van de subsidieovereenkomst. In die gevallen komen de kosten die vóór de datum van indiening van de subsidieaanvraag zijn gemaakt, evenwel niet in aanmerking voor Uniefinanciering, tenzij in naar behoren gemotiveerde uitzonderlijke gevallen. Teneinde een onderbreking in de steun van de Unie te voorkomen, wat de belangen van de Unie zou kunnen schaden, moet in het financieringsbesluit, gedurende een beperkte periode aan het begin van het MFK 2021-2027, en slechts in naar behoren gemotiveerde gevallen, kunnen worden bepaald dat activiteiten en kosten vanaf 1 januari 2021 subsidiabel zijn, zelfs indien die activiteiten zijn uitgevoerd en die kosten zijn gemaakt vóór de indiening van de subsidieaanvraag. (67) Acties of activiteiten die niet uit hoofde van deze verordening worden ondersteund, kunnen niet in de werkprogramma’s worden opgenomen. (68) Om een maximale meerwaarde van gedeeltelijk of geheel uit de begroting van de Unie gefinancierde investeringen te genereren, moet naar synergie worden gestreefd, met name tussen het programma en andere programma’s van de Unie, waaronder middelen die zijn uitgevoerd in gedeeld beheer. Om deze synergie zo groot mogelijk te maken, moeten belangrijke faciliteringsmechanismen worden gewaarborgd, met inbegrip van cumulatieve financiering van een actie uit hoofde van het programma en een ander programma van de Unie, voor zover die cumulatieve financiering de totale subsidiabele kosten van de actie niet overschrijdt. Daartoe moeten in deze verordening passende regels worden vastgelegd, met name betreffende de mogelijkheid om dezelfde kosten of uitgaven pro rata te laten financieren door het programma en een ander programma van de Unie. (69) Verordening (EU) 2018/1475 van het Europees Parlement en de Raad (24) moet met ingang van 1 januari 2021 worden ingetrokken. (70) Om te zorgen voor continuïteit in de steunverlening op het desbetreffende beleidsterrein en opdat er vanaf het begin van het MFK 2021-2027 kan worden begonnen met de uitvoering van het programma, dient deze verordening met spoed in werking te treden en met terugwerkende kracht van toepassing te zijn met ingang van 1 januari 2021, HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: HOOFDSTUK I Algemene bepalingen Artikel 1 Voorwerp 1. Bij deze verordening wordt het programma “Europees Solidariteitskorps” (“het programma”) vastgesteld voor de looptijd van het MFK 2021-2027. 2.  Het programma omvat de volgende twee onderdelen: a) het onderdeel “deelname van jongeren aan solidariteitsactiviteiten”, en b) het onderdeel “deelname van jongeren aan solidariteitsactiviteiten die verband houden met humanitaire hulp” (het “Europees vrijwilligerskorps voor humanitaire hulpverlening”). 3. In deze verordening worden de doelstellingen van het programma, de begroting voor de periode 2021-2027, de vormen van financiering door de Unie alsmede de regels voor de verstrekking van die financiering vastgelegd.  Artikel 2 Definities Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder: 1) “solidariteitsactiviteit”: een inclusieve, kwalitatief hoogwaardige activiteit waarbij belangrijke maatschappelijke uitdagingen worden aangepakt, die bijdraagt tot de verwezenlijking van de doelstellingen van het programma, die de vorm aanneemt van vrijwilligerswerk, een solidariteitsproject of een netwerkactiviteit op verschillende gebieden, onder andere op het gebied van de humanitaire hulp, die Europese meerwaarde waarborgt en die voldoet aan de voorschriften voor gezondheid en veiligheid op het werk en de toepasselijke beveiligingsvoorschriften; 2) “ingeschreven kandidaat”: een persoon van 17 tot 30 jaar oud of, in het geval van vrijwilligerswerk uit hoofde van het Europees vrijwilligerskorps voor humanitaire hulpverlening, van 17 tot 35 jaar oud, die legaal verblijft in een lidstaat, in een met het programma geassocieerd derde land, of in een ander deelnemend land als bedoeld in de onderhavige verordening en die zich op de portaalsite van het Europees Solidariteitskorps heeft ingeschreven om blijk te geven van zijn belangstelling om mee te doen aan een solidariteitsactiviteit, maar nog niet aan zo'n activiteit deelneemt; 3) “deelnemer”: een persoon van 18 tot 30 jaar oud of, in het geval van vrijwilligerswerk uit hoofde van het Europees vrijwilligerskorps voor humanitaire hulpverlening, van 18 tot 35 jaar oud, die legaal verblijft in een lidstaat, in een met het programma geassocieerd derde land, of in een ander deelnemend land als bedoeld in de onderhavige verordening en die zich op de portaalsite van het Europees Solidariteitskorps heeft ingeschreven en deelneemt aan een solidariteitsactiviteit; 4) “kansarme jongeren”: jongeren die om economische, sociale, culturele, geografische of gezondheidsredenen, wegens een migratieachtergrond, een handicap of onderwijsproblemen, of om enige andere reden, met inbegrip van een reden die aanleiding kan geven tot discriminatie in de zin van artikel 21 van het Handvest, kampen met belemmeringen die hen beletten daadwerkelijk toegang te krijgen tot de mogelijkheden die het programma biedt; 5) “deelnemende organisatie”: een lokale, regionale, nationale of internationale publieke of private entiteit, met of zonder winstoogmerk, die een kwaliteitskeurmerk heeft gekregen; 6) “vrijwilligerswerk”: een solidariteitsactiviteit die gedurende een periode van maximaal twaalf maanden plaatsvindt als vrijwillige onbetaalde activiteit en bijdraagt tot de verwezenlijking van het algemeen belang; 7) “solidariteitsproject”: een onbetaalde solidariteitsactiviteit die voor een periode van maximaal twaalf maanden plaatsvindt, die wordt uitgevoerd door groepen van ten minste vijf deelnemers en die erop gericht is belangrijke uitdagingen in hun gemeenschappen aan te pakken en een duidelijke Europese meerwaarde te bieden; 8) “kwaliteitskeurmerk”: de certificering die wordt toegekend, op basis van diverse specifieke vereisten die afhankelijk zijn van het type solidariteitsactiviteit dat wordt aangeboden, aan een deelnemende organisatie die in het kader van het programma solidariteitsactiviteiten wil aanbieden in de rol van gastheer, in een ondersteunende functie, of in beide hoedanigheden; 9) “kenniscentra van het Europees Solidariteitskorps”: de aanvullende functies die worden uitgeoefend door aangewezen nationale agentschappen ter ondersteuning van de ontwikkeling, de uitvoering en de kwaliteit van solidariteitsactiviteiten in het kader van het programma, alsmede het in kaart brengen van de door de deelnemers via hun solidariteitsactiviteiten verworven competenties; 10) “portaalsite van het Europees Solidariteitskorps”: een onder de verantwoordelijkheid van de Commissie beheerd interactief webinstrument in alle officiële talen van de Unie dat relevante onlinediensten biedt ter ondersteuning van de kwaliteitsvolle uitvoering van het programma, dat de activiteiten van de deelnemende organisaties aanvult, waaronder de verstrekking van informatie over het programma, dat deelnemers inschrijft, dat naar deelnemers zoekt, dat naar solidariteitsactiviteiten zoekt en ze adverteert, dat naar mogelijke projectpartners zoekt, dat contacten en aanbiedingen voor solidariteitsactiviteiten ondersteunt, alsook opleiding en communicatie- en netwerkactiviteiten ondersteunt, dat informatie verstrekt over mogelijkheden en deze aankondigt, dat een feedbackmechanisme betreffende de kwaliteit van solidariteitsactiviteiten aanbiedt, en dat het mogelijk maakt dat andere functies worden toegevoegd in antwoord op relevante ontwikkelingen met betrekking tot het programma; 11) “instrument van de Unie voor transparantie en erkenning”: een instrument dat belanghebbenden in de Unie helpt om niet-formele en informele leerresultaten te begrijpen, op waarde te schatten en, voor zover van toepassing, te erkennen; 12) “humanitaire hulpactiviteit”: een activiteit ter ondersteuning van humanitaire hulpoperaties na een crisis en op lange termijn in derde landen waarmee op behoeften gebaseerde hulp wordt verleend die gericht is op het redden van levens, het voorkomen en verlichten van menselijk leed en het behoud van de menselijke waardigheid tijdens door de mens veroorzaakte crises of natuurrampen, met inbegrip van bijstands-, hulpverlenings- en beschermingsoperaties in bestaande humanitaire crises of in de nasleep daarvan, ondersteunende maatregelen om de toegang tot mensen in nood en de vrije aanvoer van hulpverlening te vergemakkelijken, alsmede maatregelen gericht op versterking van de paraatheid bij rampen en rampenrisicovermindering, het koppelen van noodhulp, rehabilitatie en ontwikkeling, en op het helpen versterken van de weerbaarheid en de capaciteit van kwetsbare of door rampen getroffen gemeenschappen om het hoofd te bieden aan en te herstellen van crisissituaties; 13) “derde land”: een land dat geen lid van de Unie is. Artikel 3 Doelstellingen van het programma 1. De algemene doelstelling van het programma is het vergroten van de inzet van jongeren en organisaties bij toegankelijke en kwalitatief hoogwaardige solidariteitsactiviteiten, voornamelijk vrijwilligerswerk, als middel om de cohesie, de solidariteit, democratie, Europese identiteit en actief burgerschap in de Unie en daarbuiten te versterken en daarbij concrete maatschappelijke en humanitaire uitdagingen in de praktijk aan te pakken, met een bijzondere nadruk op het bevorderen van duurzame ontwikkeling, sociale inclusie en gelijke kansen. 2. De specifieke doelstelling van het programma is om aan jongeren, onder wie ook kansarme jongeren, laagdrempelige mogelijkheden te bieden om deel te nemen aan solidariteitsactiviteiten die leiden tot positieve maatschappelijke veranderingen in de Unie en daarbuiten, en daarbij hun competenties te verbeteren en naar behoren te valideren, alsook hun voortdurende betrokkenheid als actieve burgers te vergemakkelijken. 3. De doelstellingen van het programma worden gerealiseerd binnen de in artikel 1, lid 2, genoemde onderdelen. HOOFDSTUK II Acties van het programma Artikel 4 Acties van het programma 1. Het programma ondersteunt de volgende acties: a) vrijwilligerswerk, als bepaald in de artikelen 7 en 10; b) solidariteitsprojecten, als bepaald in artikel 8; c) netwerkactiviteiten, als bepaald in artikel 5, lid 1, en d) kwaliteits- en ondersteuningsmaatregelen, als bepaald in artikel 5, lid 2. 2. Het programma ondersteunt solidariteitsactiviteiten die een duidelijke Europese meerwaarde hebben, bijvoorbeeld vanwege hun: a) transnationale karakter, met name wat betreft leermobiliteit en samenwerking; b) potentieel voor complementariteit met andere programma’s en beleid op lokaal, regionaal, nationaal en internationaal niveau en op Unieniveau; c) Europese dimensie van hun thema’s en doelstellingen, aanpak, verwachte resultaten en andere aspecten van die solidariteitsactiviteiten; d) manier waarop ze jongeren met verschillende achtergronden erbij betrekken; e) bijdrage aan een doeltreffend gebruik van instrumenten van de Unie voor transparantie en erkenning. 3. Solidariteitsactiviteiten zullen worden uitgevoerd overeenkomstig de specifieke voorschriften voor elk type activiteit in het kader van het programma zoals bedoeld in de artikelen 5, 7, 8 en 10, en overeenkomstig de toepasselijke regelgevingskaders in de lidstaten en met het programma geassocieerde derde landen. 4. Onder verwijzingen naar het Europees vrijwilligerswerk in de rechtshandelingen van de Unie worden ook verwijzingen naar vrijwilligerswerk uit hoofde van Verordening (EU) nr. 1288/2013 en van deze verordening verstaan. Artikel 5 Acties die gemeenschappelijk zijn aan beide onderdelen 1.  Netwerkactiviteiten worden in eigen land of in het buitenland uitgevoerd en strekken ertoe: a) de capaciteit van de deelnemende organisaties te versterken om kwalitatief hoogwaardige, laagdrempelige projecten aan te bieden aan een toenemend aantal deelnemers; b) nieuwe deelnemers en nieuwe deelnemende organisaties aan te trekken; c) deelnemende personen en organisaties de gelegenheid te bieden tot het geven van feedback over solidariteitsactiviteiten en het programma te bevorderen, en d) bij te dragen aan de uitwisseling van ervaringen en de versterking van een gevoel van saamhorigheid onder de aan het programma deelnemende personen en organisaties en daarmee de bredere positieve invloed van het programma te ondersteunen, onder meer door de uitwisseling van beste praktijken en de oprichting van netwerken. 2. Onder kwaliteits- en ondersteuningsmaatregelen vallen: a) passende maatregelen voor het opstellen van toelatingsvoorwaarden overeenkomstig de toepasselijke nationale wetgeving; b) maatregelen die worden getroffen vóór, tijdens of na de solidariteitsactiviteiten en die erop gericht zijn de kwaliteit en toegankelijkheid van die activiteiten te waarborgen, met inbegrip van online- en offlineopleiding, waar passend aangepast aan de betrokken solidariteitsactiviteit en de context ervan; taalondersteuning; verzekering, onder meer tegen ongevallen en ziekte; verder gebruik van Youthpass, waarmee de tijdens de solidariteitsactiviteiten verworven competenties in kaart worden gebracht en worden gedocumenteerd; capaciteitsopbouw, en administratieve ondersteuning van deelnemende organisaties; c) het ontwikkelen en onderhouden van een kwaliteitskeurmerk; d) de activiteiten van kenniscentra van het Europees Solidariteitskorps om de kwaliteit van de uitvoering van de acties van het programma te ondersteunen en te verbeteren en de validatie van de resultaten ervan te versterken, en e) het opzetten, onderhouden en actualiseren van een toegankelijke portaalsite van het Europees Solidariteitskorps en andere relevante onlinediensten, alsook de nodige ondersteunende computersystemen en webinstrumenten. HOOFDSTUK III Deelname van jongeren aan solidariteitsactiviteiten Artikel 6 Doel en soorten acties 1. Acties in het kader van het onderdeel “deelname van jongeren aan solidariteitsactiviteiten” dragen met name bij tot de versterking van de cohesie, solidariteit, actief burgerschap en democratie in de Unie en daarbuiten en spelen in op maatschappelijke uitdagingen, met bijzondere nadruk op het bevorderen van sociale inclusie en gelijke kansen. 2. Het onderdeel “deelname van jongeren aan solidariteitsactiviteiten” ondersteunt de volgende acties: a) vrijwilligerswerk, als bedoeld in artikel 7; b) solidariteitsprojecten, als bedoeld in artikel 8; c) netwerkactiviteiten voor personen en organisaties die deelnemen aan dit onderdeel als bepaald in artikel 5, lid 1; d) kwaliteits- en ondersteuningsmaatregelen als bepaald in artikel 5, lid 2.  Artikel 7 Vrijwilligerswerk in het kader van het onderdeel“deelname van jongeren aan solidariteitsactiviteiten” 1. Vrijwilligerswerk: a) omvat een leer- en opleidingscomponent; b) komt niet in de plaats van stages of banen; c) mag niet worden gelijkgesteld aan een baan, en d) is gebaseerd op een schriftelijke overeenkomst voor vrijwilligerswerk. In de in punt d) van de eerste alinea bedoelde overeenkomst worden de rechten en plichten van de partijen bij die overeenkomst, de duur en de locatie van inzet, alsook een beschrijving van de desbetreffende taken vastgesteld. In die overeenkomst worden de voorwaarden van de verzekeringsdekking van de deelnemers en, in voorkomend geval, de relevante toelatingsvoorwaarden, in overeenstemming met het toepasselijke nationale recht, vermeld. 2. Vrijwilligerswerk kan plaatsvinden in een ander land dan het land van verblijf van de deelnemer (grensoverschrijdend vrijwilligerswerk) of in het land van verblijf van de deelnemer (vrijwilligerswerk in eigen land). Vrijwilligerswerk in eigen land staat open voor deelname van alle jongeren, in het bijzonder kansarme jongeren. Artikel 8 Solidariteitsprojecten Solidariteitsprojecten komen niet in de plaats van stages of banen. HOOFDSTUK IV Europees vrijwilligerskorps voor humanitaire hulpverlening Artikel 9 Doelen, beginselen en soorten van acties 1. Acties in het kader van het Europees vrijwilligerskorps voor humanitaire hulpverlening dragen in het bijzonder bij tot het verstrekken van op behoeften gebaseerde humanitaire hulp die gericht is op het redden van levens, het voorkomen en verlichten van menselijk leed en het behoud van de menselijke waardigheid, en aan de versterking van de capaciteit en de weerbaarheid van kwetsbare of door rampen getroffen gemeenschappen. 2.  De acties in het kader van het Europees vrijwilligerskorps voor humanitaire hulpverlening: a) worden uitgevoerd in overeenstemming met de humanitaire beginselen van menselijkheid, neutraliteit, onpartijdigheid en onafhankelijkheid, en het “berokken geen schade”-beginsel; b) komen tegemoet aan de humanitaire behoeften van lokale gemeenschappen die in samenwerking met humanitaire en andere relevante partners in het ontvangende land of de ontvangende regio in kaart zijn gebracht; c) worden gepland op basis van risicobeoordelingen en zodanig uitgevoerd dat een hoog niveau van veiligheid en beveiliging van de vrijwilligers wordt gewaarborgd; d) faciliteren, in voorkomend geval, de transitie van humanitaire respons naar duurzame en inclusieve ontwikkeling op lange termijn; e) faciliteren de actieve betrokkenheid van lokale medewerkers en vrijwilligers van de landen en gemeenschappen waarin de acties worden uitgevoerd; f) houden, waar dat relevant is, rekening met de specifieke behoeften van vrouwen en streven ernaar vrouwen en vrouwengroepen en -netwerken bij de acties te betrekken, en g) dragen bij aan de inspanningen om de plaatselijke paraatheid of de respons op humanitaire crises te versterken. 3. Het Europees vrijwilligerskorps voor humanitaire hulpverlening ondersteunt de volgende acties: a) vrijwilligerswerk, als bedoeld in artikel 10; b) netwerkactiviteiten voor personen en organisaties die deelnemen aan het Europees vrijwilligerskorps voor humanitaire hulpverlening als bepaald in artikel 5, lid 1; c) kwaliteits- en ondersteuningsmaatregelen als bepaald in artikel 5, lid 2, met bijzondere nadruk op maatregelen om de veiligheid en de beveiliging van de deelnemers te waarborgen. Artikel 10 Vrijwilligerswerk in het kader van het Europees vrijwilligerskorps voor humanitaire hulpverlening 1. Vrijwilligerswerk in het kader van het Europees vrijwilligerskorps voor humanitaire hulpverlening: a) omvat een leer- en opleidingscomponent, onder meer wat betreft de beginselen in artikel 10, lid 2, en waar passend de aspecten in verband met ontwikkeling en capaciteitsopbouw, waarbij hooggekwalificeerde, hoogopgeleide en ervaren coaches, mentoren en deskundigen zijn betrokken; b) komt niet in de plaats van stages of banen; c) mag niet worden gelijkgesteld aan een baan, en d) is gebaseerd op een schriftelijke overeenkomst voor vrijwilligerswerk. In de in punt d) van de eerste alinea bedoelde overeenkomst worden de rechten en plichten van de partijen bij die overeenkomst, de duur en de locatie van inzet, alsook een beschrijving van de desbetreffende taken vastgesteld. In die overeenkomst worden de voorwaarden van de verzekeringsdekking van de deelnemers en, in voorkomend geval, de relevante toelatingsvoorwaarden, in overeenstemming met het toepasselijke nationale recht, vermeld. 2.  Vrijwilligerswerk in het kader van het Europees vrijwilligerskorps voor humanitaire hulpverlening mag alleen plaatsvinden in de regio’s in derde landen waar: a) humanitaire hulpactiviteiten en -operaties plaatsvinden, en b) zich geen internationale of niet-internationale gewapende conflicten afspelen. HOOFDSTUK V Financiële bepalingen Artikel 11 Begroting 1. De financiële middelen voor de uitvoering van het programma over de periode 2021-2027 bedragen 1 009 000 000 EUR in lopende prijzen. 2. Met een maximum van 20 % voor vrijwilligerswerk in eigen land bedraagt de indicatieve verdeling van het in lid 1 genoemde bedrag voor de acties bedoeld in artikel 4, lid 1, punten a), b) en c): a) 94 % voor vrijwilligerswerk als bedoeld in artikel 7 en solidariteitsprojecten; b) 6 % voor vrijwilligerswerk als bedoeld in artikel 10. 3. Het in lid 1 bedoelde bedrag kan worden gebruikt voor technische en administratieve bijstand voor het uitvoeren van het programma, zoals werkzaamheden op het gebied van voorbereiding, monitoring, controle, audit en evaluatie, daaronder begrepen institutionele informatietechnologiesystemen. 4. De aan de lidstaten in gedeeld beheer toegewezen middelen kunnen op verzoek van de betrokken lidstaat worden overgeschreven naar het programma, onder de voorwaarden die zijn neergelegd in artikel 26 van een verordening van het Europees Parlement en de Raad houdende gemeenschappelijke bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds Plus, het Cohesiefonds, het Fonds voor een rechtvaardige transitie en het Europees Fonds voor maritieme zaken, visserij en aquacultuur en de financiële regels voor die fondsen en voor het Fonds voor asiel, migratie en integratie, het Fonds voor interne veiligheid en het Instrument voor financiële steun voor grensbeheer en visumbeleid (de “verordening gemeenschappelijke bepalingen 2021-2027”). De Commissie voert die middelen overeenkomstig artikel 62, lid 1, eerste alinea, punt a), van het Financieel Reglement op directe wijze dan wel overeenkomstig punt c) van die alinea op indirecte wijze uit. Deze middelen worden gebruikt ten voordele van de betrokken lidstaat. Artikel 12 Vormen van Uniefinanciering en uitvoeringsmethoden 1. Het programma wordt op consistente wijze uitgevoerd in direct beheer in overeenstemming met artikel 62, lid 1, eerste alinea, punt a), van het Financieel Reglement of in indirect beheer met organen als bedoeld in artikel 62, lid 1, eerste alinea, punt c), van dat Reglement. 2. In het kader van het programma kan financiering worden verstrekt in een van de vormen als vastgesteld in het Financieel Reglement, met name subsidies, prijzen en aanbestedingen. 3.  Bijdragen aan een systeem voor onderlinge verzekeringen kunnen dienen ter dekking van het risico in verband met de invordering van door begunstigden verschuldigde middelen en worden beschouwd als een toereikende garantie in de zin van het Financieel Reglement. Artikel 37, lid 7, van Verordening (EU) 2021/695 van het Europees Parlement en de Raad (25) is van toepassing. 4. Voor selecties in het kader van zowel direct als indirect beheer kunnen de leden van het evaluatiecomité externe deskundigen zijn overeenkomstig artikel 150, lid 3, derde alinea, van het Financieel Reglement. HOOFDSTUK VI Deelname aan het programma Artikel 13 Met het programma geassocieerde derde landen 1. Het programma staat open voor deelname van de volgende derde landen: a) landen van de Europese Vrijhandelsassociatie (EVA) die lid zijn van de Europese Economische Ruimte, in overeenstemming met de in de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte vastgestelde voorwaarden; b) toetredende staten, kandidaat-lidstaten en potentiële kandidaat-lidstaten, in overeenstemming met de algemene beginselen en algemene voorwaarden voor deelname van die landen aan programma’s van de Unie zoals vastgesteld in de desbetreffende kaderovereenkomsten en besluiten van de Associatieraad, of in soortgelijke overeenkomsten, alsmede in overeenstemming met de specifieke voorwaarden die zijn vastgesteld in overeenkomsten tussen de Unie en die landen; c) landen die onder het Europees nabuurschapsbeleid vallen, in overeenstemming met de algemene beginselen en algemene voorwaarden voor deelname van die landen aan programma’s van de Unie zoals vastgesteld in de desbetreffende kaderovereenkomsten en besluiten van de Associatieraad, of in soortgelijke overeenkomsten, alsmede in overeenstemming met de specifieke voorwaarden die zijn vastgesteld in overeenkomsten tussen de Unie en die landen; d) andere derde landen, in overeenstemming met de voorwaarden die zijn vastgesteld in een specifieke overeenkomst betreffende de deelname van het derde land aan programma’s van de Unie, op voorwaarde dat de overeenkomst: i) een billijk evenwicht waarborgt tussen de bijdragen van en de voordelen voor het derde land dat aan programma’s van de Unie deelneemt; ii) de voorwaarden voor deelname aan de programma’s vaststelt, met inbegrip van de berekening van de financiële bijdragen aan afzonderlijke programma’s en de administratieve kosten ervan; iii) het derde land geen enkele beslissingsbevoegdheid ten aanzien van het Unieprogramma verleent, en iv) de rechten van de Unie waarborgt om voor een goed financieel beheer te zorgen en de financiële belangen van de Unie te beschermen.  De in punt d), ii), van de eerste alinea bedoelde bijdragen worden aangemerkt als bestemmingsontvangsten overeenkomstig artikel 21, lid 5, van het Financieel Reglement. 2. De in lid 1 genoemde landen mogen alleen aan het programma in zijn geheel deelnemen en op voorwaarde dat zij voldoen aan alle verplichtingen die deze verordening oplegt aan de lidstaten. Artikel 14 Andere deelnemende landen 1. Het programma staat open voor deelname van landen en gebieden overzee. 2. In naar behoren gemotiveerde gevallen in het belang van de Unie, kunnen de in de artikelen 5 en 7 bedoelde acties en het in artikel 7 genoemde vrijwilligerswerk openstaan voor deelname van juridische entiteiten van niet met het programma geassocieerde derde landen. Artikel 15 Deelname van personen 1. Jongeren tussen 17 en 30 jaar of, in het geval van vrijwilligerswerk uit hoofde van het Europees vrijwilligerskorps voor humanitaire hulpverlening als omschreven in artikel 10, tussen 17 en 35 jaar, die aan het programma willen deelnemen, schrijven zich daarvoor in op de portaalsite van het Europees Solidariteitskorps. 2. Op het moment waarop het vrijwilligerswerk of het solidariteitsproject uit hoofde van het onderdeel “deelname van jongeren aan solidariteitsactiviteiten” begint, moet een deelnemer de leeftijd van 18 jaar hebben bereikt en mag hij niet ouder zijn dan 30 jaar. Op het moment waarop het vrijwilligerswerk uit hoofde van het Europees vrijwilligerskorps voor humanitaire hulpverlening als omschreven in artikel 10 begint, moet een deelnemer de leeftijd van 18 jaar hebben bereikt en mag hij niet ouder zijn dan 35 jaar. Artikel 16 Inclusie van kansarme jongeren 1. Bij de uitvoering van deze verordening zorgen de Commissie, de lidstaten en met het programma geassocieerde derde landen ervoor dat specifieke en effectieve maatregelen worden getroffen om sociale inclusie en gelijke toegangsvoorwaarden, en met name deelname van kansarme jongeren, te bevorderen. 2. De Commissie stelt uiterlijk op 9 december 2021 een kader op voor inclusiemaatregelen om de participatiegraad van kansarme personen te verhogen, alsook richtsnoeren voor de uitvoering van die maatregelen. De richtsnoeren worden tijdens de looptijd van het programma indien nodig geactualiseerd. Op basis van het kader voor inclusiemaatregelen worden, met bijzondere aandacht voor de specifieke uitdagingen die zich in de nationale context voordoen wat betreft de toegang tot het programma, actieplannen voor inclusie opgesteld die integraal deel uitmaken van de werkprogramma’s van de nationale agentschappen. De Commissie monitort de uitvoering van die inclusieplannen op regelmatige basis. 3.  Voor zover relevant en met het oog op goed financieel beheer, zorgt de Commissie ervoor dat financiële steunmaatregelen, met inbegrip van voorfinanciering, worden getroffen om de deelname van kansarme jongeren aan het programma te faciliteren. Het steunniveau wordt gebaseerd op objectieve criteria. Artikel 17 Deelnemende organisaties 1. Het programma staat open voor deelname van publieke en private entiteiten, met of zonder winstoogmerk, en internationale organisaties, op voorwaarde dat zij een kwaliteitskeurmerk hebben ontvangen. 2. De bevoegde instantie die het programma uitvoert, beoordeelt een aanvraag van een entiteit voor deelname op basis van de beginselen van: a) gelijke behandeling; b) gelijke kansen en non-discriminatie; c) vermijding van vervanging van werkgelegenheid; d) vermijding van schadelijke activiteiten; e) verstrekking van kwalitatief hoogwaardige, laagdrempelige en inclusieve activiteiten met een leerdimensie die gericht is op persoonlijke, sociaal-educatieve en professionele ontwikkeling; f) passende regelingen voorvrijwilligerswerk; g) veilige en geschikte omgevingsvoorwaarden en omstandigheden, met interne mechanismen voor conflictoplossing om de deelnemer te beschermen, en h) het winstverbod in overeenstemming met het Financieel Reglement. De bevoegde instantie die het programma uitvoert, gebruikt de in de eerste alinea genoemde beginselen om te beoordelen of de activiteiten van de entiteit die een aanvraag indient om een deelnemende organisatie te worden, aan de vereisten en doelstellingen van het programma voldoen. 3. Op grond van in lid 2 bedoelde beoordeling kan aan de entiteit een kwaliteitskeurmerk worden toegekend. De bevoegde instantie die het programma uitvoert beoordeelt op gezette tijden of de entiteit blijft voldoen aan de voorwaarden op grond waarvan haar een kwaliteitskeurmerk werd toegekend. Indien de entiteit niet langer voldoet aan die voorwaarden, neemt de bevoegde instantie die het programma uitvoert corrigerende maatregelen totdat aan de voorwaarden en kwaliteitseisen is voldaan. Bij voortdurende niet-naleving van die voorwaarden en kwaliteitseisen wordt het kwaliteitskeurmerk ingetrokken. 4. Elke entiteit die een kwaliteitskeurmerk heeft ontvangen, krijgt in de rol van gastheer, in een ondersteunende functie of in beide hoedanigheden toegang tot de portaalsite van het Europees Solidariteitskorps en kan solidariteitsactiviteiten aanbieden aan ingeschreven kandidaten. 5. Het kwaliteitskeurmerk leidt niet automatisch tot financiering uit hoofde van het programma. 6. De solidariteitsactiviteiten en daarmee gepaard gaande kwaliteits- en ondersteuningsmaatregelen die door een deelnemende organisatie worden aangeboden, kunnen in aanmerking komen voor subsidies uit hoofde van het programma of uit andere financieringsbronnen die losstaan van de begroting van de Unie. 7.  Voor organisaties die deelnemen in het kader van het Europees vrijwilligerskorps voor humanitaire hulpverlening, zijn de veiligheid en beveiliging van de vrijwilligers, gebaseerd op risicobeoordelingen, een prioriteit. 8. Na de voltooiing van de solidariteitsactiviteit zal een deelnemende organisatie aan de deelnemer, indien deze daarom verzoekt, een certificaat uitreiken waarop vermeld staat wat de leerresultaten van de solidariteitsactiviteit zijn en welke vaardigheden tijdens die activiteit werden verworven, zoals Youthpass of Europass. Artikel 18 Toegang tot financiering uit hoofde van het programma Publieke of private entiteiten die zijn gevestigd in een lidstaat, een land of gebied overzee, of een met het programma geassocieerd derde land, evenals internationale organisaties kunnen een aanvraag indienen voor financiering uit hoofde van het programma. In het geval van vrijwilligerswerk als bedoeld in de artikelen 7 en 10 kan de deelnemende organisatie slechts financiering uit hoofde van het programma verkrijgen indien zij vooraf het kwaliteitskeurmerk heeft behaald. In het geval van solidariteitsprojecten als bedoeld in artikel 8 kunnen ook natuurlijke personen een aanvraag voor financiering indienen namens informele groepen van deelnemers. Als algemene regel geldt dat de subsidieaanvraag moet worden ingediend bij het nationale agentschap van het land waar de entiteit, organisatie of persoon is gevestigd. HOOFDSTUK VII Programmering, monitoring en evaluatie Artikel 19 Werkprogramma Het programma wordt uitgevoerd door middel van werkprogramma’s als bedoeld in artikel 110 van het Financieel Reglement. Bovendien bevatten werkprogramma’s een indicatie van het voor elke actie toegewezen bedrag en van de verdeling van de middelen tussen de lidstaten en met het programma geassocieerde derde landen voor de acties die worden beheerd door het nationale agentschap. De werkprogramma’s worden door de Commissie bij uitvoeringshandeling vastgesteld. Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de in artikel 31 bedoelde onderzoeksprocedure. Artikel 20 Monitoring en verslaglegging 1. De indicatoren voor de verslaglegging over de voortgang van het programma bij de verwezenlijking van de in artikel 3 vastgelegde algemene en specifieke doelstellingen zijn in de bijlage opgenomen. 2. Om ervoor te zorgen dat de voortgang van het programma bij de verwezenlijking van de doelstellingen ervan doeltreffend wordt beoordeeld, is de Commissie bevoegd om overeenkomstig artikel 30 gedelegeerde handelingen vast te stellen om de bijlage te wijzigen met betrekking tot de indicatoren, indien dit nodig wordt geacht, en om deze verordening aan te vullen met bepalingen betreffende de vaststelling van een monitoring- en evaluatiekader. 3.  Het prestatieverslagleggingssysteem waarborgt dat de gegevens voor het toezicht op de uitvoering en de resultaten van het programma efficiënt, doeltreffend en tijdig alsook op voldoende gedetailleerde wijze worden verzameld. Daartoe worden evenredige verslagleggingsvereisten opgelegd aan de ontvangers van financiële middelen van de Unie alsmede, waar passend, aan de lidstaten. Artikel 21 Evaluatie 1. De Commissie voert tijdig evaluaties uit zodat zij in de besluitvorming kunnen worden meegenomen. 2. Zodra voldoende informatie over de uitvoering van het programma beschikbaar is, doch in ieder geval uiterlijk op 31 december 2024, voert de Commissie een tussentijdse evaluatie van het programma uit. Die tussentijdse evaluatie gaat tevens vergezeld van een eindevaluatie van het programma Europees Solidariteitskorps 2018-2020, waarmee in de tussentijdse evaluatie rekening wordt gehouden. In de tussentijdse evaluatie van het programma worden de algehele doeltreffendheid en prestaties van het programma beoordeeld, alsook de resultaten van de inclusiemaatregelen. 3. Onverminderd de vereisten van hoofdstuk IX en de in artikel 24 bepaalde verplichtingen van de nationale agentschappen dienen de lidstaten uiterlijk op 31 mei 2024 bij de Commissie een verslag in over de uitvoering en de impact van het programma op hun respectieve grondgebied. 4. De Commissie dient, waar passend en op basis van de tussentijdse evaluatie, een wetgevingsvoorstel in tot wijziging van deze verordening. 5. Na 31 december 2027, doch in ieder geval uiterlijk op 31 december 2031, voert de Commissie een eindevaluatie van de resultaten en het effect van het programma uit. 6. De Commissie zendt de in het kader van dit artikel uitgevoerde evaluaties, ook de tussentijdse, samen met haar opmerkingen toe aan het Europees Parlement, aan de Raad, aan het Europees Economisch en Sociaal Comité en aan het Comité van de Regio’s. HOOFDSTUK VIII Informatie, communicatie en verspreiding Artikel 22 Informatie, communicatie en verspreiding 1. De ontvangers van Uniefinanciering erkennen de oorsprong van die middelen en geven zichtbaarheid aan de Uniefinanciering, met name wanneer zij de acties en de resultaten ervan promoten, door meerdere doelgroepen, waaronder de media en het grote publiek, op samenhangende, doeltreffende en proportionele wijze doelgericht te informeren. 2. De Commissie voert informatie- en communicatieacties uit met betrekking tot het programma, de op grond van het programma ondernomen acties en de resultaten ervan. De aan het programma toegewezen financiële middelen dragen tevens bij aan de institutionele communicatie over de politieke prioriteiten van de Unie, voor zover die prioriteiten verband houden met de in artikel 3 bedoelde doelstellingen.  3. In samenwerking met de Commissie ontwikkelen de nationale agentschappen een consistente strategie voor een doeltreffende voorlichting en voor de verspreiding en benutting van de resultaten van activiteiten die worden gesteund in verband met de door hen in het kader van het programma beheerde acties. De nationale agentschappen assisteren de Commissie bij haar algemene taak informatie over het programma te verspreiden, met inbegrip van informatie over de op nationaal en Unieniveau beheerde acties en activiteiten, en de resultaten ervan. De nationale agentschappen informeren de betrokken doelgroepen over de acties en activiteiten die in hun respectieve landen worden ondernomen. 4. Deelnemende organisaties gebruiken de naam “Europees Solidariteitskorps” ten behoeve van communicatie en verspreiding van informatie met betrekking tot het programma. HOOFDSTUK IX Beheer- en auditsysteem Artikel 23 Nationale autoriteit In elke lidstaat en elk met het programma geassocieerd derde land dat deelneemt aan het programma, treden de nationale autoriteiten die zijn aangewezen voor het beheer van de acties als bedoeld in hoofdstuk III van Verordening (EU) 2021/817 ook op als nationale autoriteiten in het kader van het programma. Artikel 26, leden 1, 2, 6, 7, 9, 10, 11, 12, 13 en 14, van Verordening (EU) 2021/817 is van overeenkomstige toepassing op de nationale autoriteiten in het kader van het programma. Artikel 24 Nationaal agentschap 1. In elke lidstaat en elk met het programma geassocieerd derde land dat deelneemt aan het programma, treden de nationale agentschappen die zijn aangewezen voor het beheer van de acties als bedoeld in hoofdstuk III van Verordening (EU) 2021/817, in hun respectieve landen ook op als nationale agentschappen in het kader van het programma. Artikel 27, leden 1, 2 en 4 tot en met 8, van Verordening (EU) 2021/817 is van overeenkomstige toepassing op de nationale agentschappen in het kader van het programma. 2. Onverminderd artikel 27, lid 2, van Verordening (EU) 2021/817 is het nationale agentschap, overeenkomstig artikel 62, lid 1, eerste alinea, punt c), van het Financieel Reglement ook verantwoordelijk voor het beheer van alle fasen van de projectcyclus van de acties in het kader van het programma die zijn opgenomen in de in artikel 19 van deze verordening bedoelde uitvoeringshandelingen. 3. Indien er voor een derde land zoals bedoeld in artikel 13, lid 1, van deze verordening geen nationaal agentschap is aangewezen, wordt dit vastgesteld overeenkomstig artikel 27 van Verordening (EU) 2021/817. Artikel 25 Europese Commissie 1.  De regels die van toepassing zijn op de betrekkingen tussen de Commissie en een nationaal agentschap, worden in overeenstemming met artikel 27 van Verordening (EU) 2021/817 vastgelegd in een schriftelijk document dat de volgende elementen bevat: a) nadere bepalingen inzake de interne controlenormen voor het betrokken nationale agentschap en de voorschriften voor het beheer van financiële middelen van de Unie door nationale agentschappen voor het verlenen van subsidies; b) het werkprogramma van het nationale agentschap, waaronder een omschrijving van de beheerstaken van het nationale agentschap waaraan steun door de Unie wordt verstrekt, en c) een specificatie van de verslagleggingsvereisten voor het nationale agentschap. 2. De Commissie stelt jaarlijks de volgende financiële middelen beschikbaar aan het nationale agentschap: a) middelen voor subsidieverlening in de lidstaten of met het programma geassocieerde derde landen voor acties van het programma waarvan het beheer is opgedragen aan het nationaal agentschap; b) een financiële bijdrage ter ondersteuning van de beheerstaken van het nationale agentschap, die worden bepaald volgens de in artikel 28, lid 3, punt b), van Verordening (EU) 2021/817 beschreven uitvoeringsbepalingen. 3. De Commissie stelt de vereisten voor het werkprogramma van het nationale agentschap vast. De Commissie stelt geen financiële middelen van het programma beschikbaar aan het nationale agentschap voor zij het werkprogramma van het nationale agentschap formeel heeft goedgekeurd. 4. Op basis van de in artikel 26, lid 3, van Verordening (EU) 2021/817 bedoelde nalevingsvoorschriften voor nationale agentschappen beoordeelt de Commissie de nationale beheer- en controlesystemen, de jaarlijkse beheersverklaring van het nationale agentschap en de verklaring van het onafhankelijke auditorgaan daarover, naar behoren rekening houdend met de informatie die door de nationale autoriteit over zijn monitoring- en supervisieactiviteiten betreffende het programma is verstrekt. 5. Na de beoordeling van de jaarlijkse beheersverklaring en de verklaring van het onafhankelijke auditorgaan daarover verstrekt de Commissie haar advies en opmerkingen aan het nationale agentschap en de nationale autoriteit. 6. Indien de Commissie de jaarlijkse beheersverklaring of de onafhankelijke auditverklaring daarover niet kan aanvaarden of indien het nationaal agentschap geen bevredigend gevolg geeft aan de opmerkingen van de Commissie, kan de Commissie voorzorgs- of corrigerende maatregelen nemen die noodzakelijk zijn om de financiële belangen van de Unie te waarborgen overeenkomstig artikel 131, lid 3, eerste alinea, punt c), van het Financieel Reglement. Artikel 26 Onafhankelijk auditorgaan 1.  Het onafhankelijk auditorgaan geeft een auditverklaring af over de in artikel 155, lid 1, punt c), van het Financieel Reglement bedoelde jaarlijkse beheersverklaring. Die verklaring vormt de basis van de algemene zekerheid uit hoofde van artikel 127 van het Financieel Reglement. 2. Het onafhankelijk auditorgaan: a) beschikt over de noodzakelijke beroepsbekwaamheid om audits in de publieke sector te verrichten; b) zorgt ervoor dat bij de auditwerkzaamheden internationaal aanvaarde auditnormen in acht worden genomen, en c) verkeert niet in een belangenconflict met betrekking tot de juridische entiteit waarvan het nationale agentschap deel uitmaakt en is, wat zijn functies betreft, onafhankelijk van de juridische entiteit waarvan het nationale agentschap deel uitmaakt. 3. Het onafhankelijk auditorgaan verschaft de Commissie en haar vertegenwoordigers en de Rekenkamer volledige toegang tot alle documenten en rapporten ter staving van de auditverklaring die het afgeeft over de beheersverklaring van het nationaal agentschap. HOOFDSTUK X Controlesysteem Artikel 27 Beginselen van het controlesysteem 1. De Commissie is verantwoordelijk voor de uitoefening van toezichtscontroles met betrekking tot de acties van het programma die door de nationale agentschappen worden beheerd. Zij stelt minimumeisen vast voor de controles door het nationale agentschap en het onafhankelijke auditorgaan. 2. Het nationale agentschap is verantwoordelijk voor de primaire controle van de begunstigden van subsidies voor de acties van het programma die aan hen worden toevertrouwd. Die controles bieden een redelijke zekerheid dat de verleende subsidies worden besteed voor de doeleinden waarvoor zij bestemd zijn en in overeenstemming met de toepasselijke voorschriften van de Unie. 3. Met betrekking tot de financiële middelen van het programma die aan de nationale agentschappen worden overgemaakt, zorgt de Commissie voor een goede coördinatie van haar controles met de nationale autoriteiten en de nationale agentschappen, op basis van het beginsel van één enkele audit en volgens een risicoanalyse. Dit lid is niet van toepassing op onderzoeken door OLAF. Artikel 28 Bescherming van de financiële belangen van de Unie Indien een derde land aan het programma deelneemt door middel van een op grond van een internationale overeenkomst of op basis van een ander rechtsinstrument vastgesteld besluit, verleent het derde land de nodige rechten en toegang aan de verantwoordelijke ordonnateur, OLAF en de Rekenkamer, zodat deze hun respectieve bevoegdheden ten volle kunnen uitoefenen.  In het geval van het OLAF omvatten deze rechten het recht om onderzoeken, met inbegrip van controles en verificaties ter plaatse, uit te voeren als bepaald in Verordening (EU, Euratom) nr. 883/2013. HOOFDSTUK XI Complementariteit Artikel 29 Complementariteit met het optreden van de Unie 1. De acties van het programma zijn consistent en complementair met de relevante beleidslijnen, instrumenten en programma’s op het niveau van de Unie, in het bijzonder het Erasmus+ programma, en met bestaande netwerken op het niveau van de Unie die relevant zijn voor de activiteiten van het programma. 2. De acties van het programma zijn tevens consistent en complementair met de relevante beleidslijnen, programma’s en instrumenten op nationaal niveau in de lidstaten en met het programma geassocieerde derde landen. Daartoe wisselen de Commissie, de nationale autoriteiten en de nationale agentschappen informatie uit over bestaande regelingen en prioriteiten in verband met solidariteit en jeugd enerzijds en acties in het kader van het programma anderzijds, teneinde voort te bouwen op relevante goede praktijken en efficiëntie en doeltreffendheid te verwezenlijken. 3. Vrijwilligerswerk als bepaald in artikel 10 is met name consistent en complementair met andere gebieden van het extern optreden van de Unie, in het bijzonder het beleid voor humanitaire hulp, het ontwikkelingssamenwerkingsbeleid, het uitbreidingsbeleid, het nabuurschapsbeleid en het Uniemechanisme voor civiele bescherming. 4. Aan een actie waaraan een bijdrage uit hoofde van het programma is toegekend, kan ook een bijdrage uit een ander programma van de Unie worden toegekend, op voorwaarde dat de bijdragen niet dezelfde kosten dekken. De regels van het desbetreffende programma van de Unie zijn van toepassing op de overeenkomstige bijdrage aan de actie. De cumulatieve financiering mag niet hoger zijn dan de totale subsidiabele kosten van de actie. De steun uit de verschillende programma’s van de Unie kan op een pro-ratabasis worden berekend in overeenstemming met de documenten waarin de steunvoorwaarden zijn vastgesteld. 5.  Aan projectvoorstellen kan steun uit het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling of het Europees Sociaal Fonds Plus worden verleend, overeenkomstig artikel 73, lid 4, van de verordening voorlopige bepalingen 2021-2027, indien aan deze voorstellen in het kader van dit programma een Excellentiekeurmerk is toegekend omdat ze voldoen aan de volgende cumulatieve voorwaarden: a) ze zijn beoordeeld in een oproep tot het indienen van voorstellen in het kader van het programma; b) ze voldoen aan de minimale kwaliteitseisen van die oproep tot het indienen van voorstellen, en c) ze kunnen wegens budgetbeperkingen niet in het kader van die oproep tot het indienen van voorstellen worden gefinancierd. HOOFDSTUK XII Overgangs- en slotbepalingen Artikel 30 Uitoefening van de bevoegdheidsdelegatie 1. De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend onder de in dit artikel neergelegde voorwaarden. 2. De in artikel 20 bedoelde bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend voor de duur van het programma. 3. Het Europees Parlement of de Raad kan de in artikel 20 bedoelde bevoegdheidsdelegatie te allen tijde intrekken. Het besluit tot intrekking beëindigt de delegatie van de in dat besluit genoemde bevoegdheid. Het wordt van kracht op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een daarin genoemde latere datum. Het laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet. 4. Vóór de vaststelling van een gedelegeerde handeling raadpleegt de Commissie de door elke lidstaat aangewezen deskundigen overeenkomstig de beginselen die zijn neergelegd in het Interinstitutioneel Akkoord van 13 april 2016 over beter wetgeven. 5. Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, doet zij daarvan gelijktijdig kennisgeving aan het Europees Parlement en de Raad. 6. Een overeenkomstig artikel 20 vastgestelde gedelegeerde handeling treedt alleen in werking indien het Europees Parlement noch de Raad daartegen binnen een termijn van twee maanden na de kennisgeving van de handeling aan het Europees Parlement en de Raad bezwaar heeft gemaakt, of indien zowel het Europees Parlement als de Raad voor het verstrijken van die termijn de Commissie hebben medegedeeld dat zij daartegen geen bezwaar zullen maken. Die termijn wordt op initiatief van het Europees Parlement of de Raad met twee maanden verlengd. Artikel 31 Comitéprocedure 1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité. Dat comité is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011. 2.  Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 5 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing. Artikel 32 Intrekking Verordeningen (EU) 2018/1475 en (EU) nr. 375/2014 worden ingetrokken met ingang van 1 januari 2021. Artikel 33 Overgangsbepalingen 1. Deze verordening doet geen afbreuk aan de voortzetting of wijziging van acties die geïnitieerd zijn op grond van Verordening (EU) 2018/1475 of Verordening (EU) nr. 375/2014, die op die acties van toepassing blijven tot die acties worden afgesloten. 2. De financiële middelen voor het programma kunnen tevens de uitgaven dekken voor de technische en administratieve bijstand die noodzakelijk zijn om de overgang te waarborgen tussen het programma en de maatregelen die zijn vastgesteld op grond van Verordening (EU) 2018/1475 of Verordening (EU) nr. 375/2014. 3. Overeenkomstig artikel 193, lid 2, tweede alinea, punt a), van het Financieel Reglement, en in afwijking van artikel 193, lid 4, van dat Reglement, kunnen in naar behoren gemotiveerde gevallen als in het financieringsbesluit bepaald, in het kader van deze verordening ondersteunde activiteiten en de in 2021 gemaakte onderliggende kosten als subsidiabel worden beschouwd vanaf 1 januari 2021, zelfs als die activiteiten werden verricht en die kosten werden gemaakt vóór de indiening van de subsidieaanvraag. 4. Zo nodig kunnen voor het beheer van acties en activiteiten die op 31 december 2027 nog niet zijn voltooid, ook na 2027 kredieten ter dekking van de in artikel 11, lid 3, bedoelde uitgaven in de Uniebegroting worden opgenomen. 5. De lidstaten zorgen op nationaal niveau voor een soepele overgang tussen de in het kader van het programma Europees Solidariteitskorps 2018-2020 uitgevoerde acties en die welke uit hoofde van het programma zullen worden uitgevoerd. Artikel 34 Inwerkingtreding Deze verordening treedt in werking op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie. Zij is van toepassing met ingang van 1 januari 2021. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Brussel, 20 mei 2021. Voor het Europees Parlement De voorzitter D. M. SASSOLI Voor de Raad De voorzitster A. P. ZACARIAS (1)  PB C 62 van 15. 2. 2019, blz. 201. (2)  PB C 86 van 7. 3. 2019, blz. 282. (3)  Standpunt van het Europees Parlement van 12 maart 2019 (PB C 23 van 21. 1. 2021, blz.  218) en standpunt van de Raad in eerste lezing van 20 april 2021 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad). Standpunt van het Europees Parlement van 18 mei 2021 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad). (4)  PB C 25 van 30. 1. 2008, blz. 1. (5)  PB C 456 van 18. 12. 2018, blz. 1. (6)  Verordening (EU) 2021/817 van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 2021 tot vaststelling van “Erasmus+”: het programma van de Unie voor onderwijs, opleiding, jeugd en sport en tot intrekking van Verordening (EU) nr. 1288/2013 (PB L 189 van 28. 5. 2021, blz. 1). (7)  Verordening (EU) nr. 1288/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2013 tot vaststelling van “Erasmus+”: het programma van de Unie voor onderwijs, opleiding, jeugd en sport en tot intrekking van Besluiten nr. 1719/2006/EG, nr. 1720/2006/EG en nr. 1298/2008/EG (PB L 347 van 20. 12. 2013, blz. 50). (8)  Verordening (EU) nr. 375/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 3 april 2014 tot oprichting van het Europese vrijwilligerskorps voor humanitaire hulpverlening (“EU-vrijwilligersinitiatief voor humanitaire hulp”) (PB L 122 van 24. 4. 2014, blz. 1). (9)  Verordening (EU, Euratom) 2020/2093 van de Raad van 17 december 2020 tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2021-2027 (PB L 433 I van 22. 12. 2020, blz. 11). (10)  Aanbeveling van de Raad van 20 december 2012 betreffende de validatie van niet-formeel en informeel leren (PB C 398 van 22. 12. 2012, blz. 1). (11)  Richtlijn (EU) 2016/2102 van het Europees Parlement en de Raad van 26 oktober 2016 inzake de toegankelijkheid van de websites en mobiele applicaties van overheidsinstanties (PB L 327 van 2. 12. 2016, blz. 1). (12)  Verordening (EU, Euratom) 2018/1046 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juli 2018 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie, tot wijziging van Verordeningen (EU) nr. 1296/2013, (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013, (EU) nr. 1304/2013, (EU) nr. 1309/2013, (EU) nr. 1316/2013, (EU) nr. 223/2014, (EU) nr. 283/2014 en Besluit nr. 541/2014/EU en tot intrekking van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (PB L 193 van 30. 7. 2018, blz. 1). (13)  Verordening (EU, Euratom) nr. 883/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 11 september 2013 betreffende onderzoeken door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) en tot intrekking van Verordening (EG) nr.  1073/1999 van het Europees Parlement en de Raad en Verordening (Euratom) nr. 1074/1999 van de Raad (PB L 248 van 18. 9. 2013, blz. 1). (14)  Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (PB L 312 van 23. 12. 1995, blz. 1). (15)  Verordening (Euratom, EG) nr. 2185/96 van de Raad van 11 november 1996 betreffende de controles en verificaties ter plaatse die door de Commissie worden uitgevoerd ter bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen tegen fraudes en andere onregelmatigheden (PB L 292 van 15. 11. 1996, blz. 2). (16)  Verordening (EU) 2017/1939 van de Raad van 12 oktober 2017 betreffende nauwere samenwerking bij de instelling van het Europees Openbaar Ministerie (“EOM”) (PB L 283 van 31. 10. 2017, blz. 1). (17)  Richtlijn (EU) 2017/1371 van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2017 betreffende de strafrechtelijke bestrijding van fraude die de financiële belangen van de Unie schaadt (PB L 198 van 28. 7. 2017, blz. 29). (18)  Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep (PB L 303 van 2. 12. 2000, blz. 16). (19)  PB L 433 I van 22. 12. 2020, blz. 28. (20)  PB L 1 van 3. 1. 1994, blz. 3. (21)  Besluit 2013/755/EU van de Raad van 25 november 2013 betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee met de Europese Unie (“LGO-besluit”) (PB L 344 van 19. 12. 2013, blz. 1). (22)  PB L 123 van 12. 5. 2016, blz. 1. (23)  Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (PB L 55 van 28. 2. 2011, blz. 13). (24)  Verordening (EU) 2018/1475 van het Europees Parlement en de Raad van 2 oktober 2018 tot vaststelling van het rechtskader van het Europees Solidariteitskorps en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 1288/2013, Verordening (EU) nr. 1293/2013 en Besluit nr. 1313/2013/EU (PB L 250 van 4. 10. 2018, blz. 1).  L_2021202FR. 01003201. xml 8. 6. 2021    FR Journal officiel de l'Union européenne L 202/32 RÈGLEMENT (UE) 2021/888 DU PARLEMENT EUROPÉEN ET DU CONSEIL du 20 mai 2021 établissant le programme «Corps européen de solidarité» et abrogeant les règlements (UE) 2018/1475 et (UE) no 375/2014 (Texte présentant de l'intérêt pour l'EEE) LE PARLEMENT EUROPÉEN ET LE CONSEIL DE L’UNION EUROPÉENNE, vu le traité sur le fonctionnement de l’Union européenne, et notamment son article 165, paragraphe 4, son article 166, paragraphe 4, et son article 214, paragraphe 5, vu la proposition de la Commission européenne, après transmission du projet d’acte législatif aux parlements nationaux, vu l’avis du Comité économique et social européen (1), vu l’avis du Comité des régions (2), statuant conformément à la procédure législative ordinaire (3), considérant ce qui suit: (1) L’Union est fondée sur la solidarité, tant entre ses citoyens qu’entre les États membres. Cette valeur commune et universelle guide les actions de l’Union et confère l’unité nécessaire pour affronter les défis de société actuels et futurs, que les jeunes européens sont désireux de contribuer à relever en exprimant leur solidarité de manière concrète. L’article 2 du traité sur l’Union européenne met en avant la solidarité parmi les principes essentiels de l’Union européenne. Il est également fait référence à ce principe à l’article 21, paragraphe 1, du traité sur l’Union européenne comme l’un des fondements de l’action extérieure de l’Union. (2) Compte tenu de la forte augmentation des besoins humanitaires dans le monde et afin de renforcer la promotion de la solidarité et la visibilité de l’aide humanitaire auprès des citoyens de l’Union, il y a lieu de développer la solidarité entre les États membres ainsi qu’avec les pays tiers touchés par des catastrophes naturelles ou d’origine humaine. (3) Les actions de volontariat dans le domaine de l’aide humanitaire devraient contribuer à une réponse humanitaire fondée sur les besoins et être guidées par le consensus européen sur l’aide humanitaire exposé dans la déclaration commune du Conseil et des représentants des gouvernements des États membres réunis au sein du Conseil, du Parlement européen et de la Commission européenne intitulée: «Consensus européen sur l’aide humanitaire» (4). Il convient de promouvoir le droit international humanitaire et le droit international en matière de droits de l’homme.  (4) Le cas échéant, il convient de tenir compte du rôle central et général de coordination du Bureau de la coordination des affaires humanitaires (OCHA) des Nations unies dans la promotion d’une réponse internationale cohérente aux crises humanitaires. (5) Les actions de volontariat dans le domaine de l’aide humanitaire devraient contribuer à une réponse humanitaire adéquate qui renforce la perspective de genre dans la politique d’aide humanitaire de l’Union et qui favorise l’apport de solutions humanitaires adaptées aux besoins spécifiques des femmes et des hommes de tous âges. Les actions de volontariat dans le domaine de l’aide humanitaire devraient tenir compte des besoins et des capacités des personnes dans les situations les plus vulnérables, y compris les femmes et les enfants, et des personnes les plus exposées. (6) Les actions de volontariat dans le domaine de l’aide humanitaire devraient viser à contribuer à améliorer l’efficacité et l’efficience de l’aide humanitaire de l’Union, conformément aux principes et bonnes pratiques pour l’aide humanitaire. (7) Le discours sur l’état de l’Union du 14 septembre 2016 a souligné la nécessité d’investir dans la jeunesse et a annoncé la création d’un corps européen de solidarité afin de donner aux jeunes de l’ensemble de l’Union les moyens d’apporter une contribution significative à la société, de faire preuve de solidarité et de développer leurs compétences, en leur permettant d’obtenir non seulement une expérience professionnelle, mais aussi une expérience humaine inestimable. (8) Dans sa communication du 7 décembre 2016 intitulée «Un corps européen de solidarité», la Commission a insisté sur la nécessité de renforcer les fondements des activités de solidarité partout en Europe, d’offrir aux jeunes des possibilités plus nombreuses et plus intéressantes de s’engager dans des activités de solidarité dans un large éventail de domaines et de soutenir les acteurs nationaux, régionaux et locaux dans leurs efforts pour faire face à des difficultés et à des crises diverses. Cette communication a marqué le lancement de la première phase du corps européen de solidarité, dans le cadre de laquelle des ressources de différents programmes de l’Union ont été mobilisés afin d’offrir aux jeunes de toute l’Union des possibilités de volontariat, de stage ou d’emploi. (9) Dans le cadre du présent règlement, la «solidarité» s’entend comme un sentiment de responsabilité individuelle et collective pour le bien commun, qui s’exprime à travers des actions concrètes.  (10) Le fait de contribuer à l’assistance aux personnes et aux communautés en dehors de l’Union qui ont besoin d’une aide humanitaire, sur la base des principes fondamentaux d’humanité, de neutralité, d’impartialité et d’indépendance, est une expression importante de solidarité. (11) Il est indispensable de faire preuve d’une plus grande solidarité envers les victimes de crises et de catastrophes dans des pays tiers, ainsi que de mieux informer les citoyens de l’Union au sujet de l’aide et du volontariat humanitaires en général, en tant qu’activités à mener tout au long de la vie, et d’en augmenter la visibilité. (12) L’Union et les États membres se sont engagés à mettre en œuvre le programme des Nations unies pour le développement durable à l’horizon 2030 et ses objectifs de développement durable, tant au niveau interne qu’au moyen d’actions extérieures. (13) Dans ses conclusions du 19 mai 2017 intitulées «Donner un contenu opérationnel aux liens entre action humanitaire et développement», le Conseil a estimé qu’il était nécessaire de renforcer la résilience en articulant mieux l’aide humanitaire et la coopération au développement et de renforcer davantage les liens opérationnels entre les approches complémentaires que constituent l’aide humanitaire, la coopération au développement et la prévention des conflits. (14) Il convient d’offrir aux jeunes des possibilités facilement accessibles et inclusives de participer à des activités de solidarité de nature à leur permettre d’exprimer leur engagement de bénéficier à la communauté tout en acquérant une expérience, des connaissances, des aptitudes et des compétences utiles pour leur développement sur les plans personnel, éducatif, social, civique et professionnel, renforçant ainsi leur employabilité. Ces activités de solidarité devraient également soutenir la mobilité des jeunes volontaires, la sensibilisation à la dimension interculturelle et le dialogue interculturel. (15) Les activités de solidarité proposées aux jeunes devraient permettre à ceux-ci d’apporter une contribution concrète et bénéfique. Ces activités de solidarité devraient répondre à des besoins encore insatisfaits de la société et contribuer à renforcer des communautés ainsi que la participation civique. Les activités de solidarité devraient donner aux jeunes la possibilité d’acquérir des connaissances, des aptitudes et des compétences précieuses. Les activités de solidarité devraient être financièrement accessibles aux jeunes et réalisées dans des conditions sûres et saines. (16) Le programme «Corps européen de solidarité» (ci-après dénommé «programme») fournit un guichet unique pour des activités de solidarité dans toute l’Union et au-delà.  Afin de maximiser l’efficacité du financement de l’Union et l’impact du programme, la Commission devrait s’efforcer d’établir des synergies entre tous les programmes concernés de manière cohérente, mais sans que ces synergies ne conduisent à utiliser les fonds pour atteindre des objectifs autres que ceux énoncés dans le présent règlement. Il convient de veiller à la cohérence et à la complémentarité avec les autres politiques pertinentes de l’Union, telles que la stratégie de l’Union européenne 2019-2027 en faveur de la jeunesse (5), et les autres programmes pertinents de l’Union, en particulier le programme Erasmus+, établi par le règlement (UE) 2021/817 du Parlement européen et du Conseil (6). Le programme exploite les atouts et les synergies des programmes précédents et existants, notamment du service volontaire européen, établi par le règlement (UE) no 1288/2013 du Parlement européen et du Conseil (7), et de l’initiative des volontaires de l’aide de l’Union européenne, établie par le règlement (UE) no 375/2014 du Parlement européen et du Conseil (8). La complémentarité avec les réseaux existants au niveau de l’Union qui présentent un intérêt pour les activités du programme, tels que le réseau Eurodesk, devrait également être garantie. Il convient par ailleurs de veiller à la complémentarité entre les mécanismes existants, en particulier les mécanismes nationaux de solidarité, tels que le volontariat, le service civique, et les mécanismes de mobilité des jeunes, d’une part, et le programme, d’autre part, afin de renforcer et d’enrichir mutuellement l’impact et les qualités de ces mécanismes et, lorsqu’il y a lieu, de s’inspirer des bonnes pratiques. Le programme ne devrait pas se substituer aux mécanismes nationaux similaires. Il convient d’assurer un accès égal aux activités nationales de solidarité pour tous les jeunes. (17) Afin d’aligner sa durée sur celle du cadre financier pluriannuel pour la période du 1er janvier 2021 au 31 décembre 2027 (ci-après dénommé «CFP 2021-2027») établi par le règlement (UE, Euratom) 2020/2093 du Conseil (9), le programme devrait être établi pour une période de sept ans. (18) Pour ce qui est de l’interprétation des actes juridiques de l’Union en la matière, il convient que tant les activités transfrontalières de volontariat que le volontariat qui continue d’être soutenu au titre du règlement (UE) no 1288/2013 soient considérés comme des activités équivalentes aux activités de volontariat entreprises au titre du service volontaire européen.  (19) Le programme vise à ouvrir de nouvelles possibilités pour les jeunes de s’engager dans des activités de volontariat dans des domaines liés à la solidarité, ainsi que de concevoir et d’élaborer des projets de solidarité de leur propre initiative. Ces possibilités contribuent à renforcer le développement des jeunes sur les plans personnel, éducatif, social, civique et professionnel. Le programme devrait également soutenir les activités de mise en réseau des jeunes et organisations qui y participent, et les mesures visant à garantir la qualité des activités bénéficiant d’un soutien et à promouvoir la validation des acquis d’apprentissage des participants. Le programme vise ainsi également à contribuer à la coopération européenne intéressant les jeunes et à mieux faire connaître l’incidence positive de celle-ci. Il convient que les activités de solidarité proposées suivent une procédure claire et détaillée, destinée aux participants et aux organisations participantes, qui établit les étapes de toutes les phases des activités de solidarité. (20) Les activités de solidarité devraient présenter une valeur ajoutée européenne potentielle, profiter aux communautés et favoriser le développement des participants sur les plans personnel, éducatif, social, civique et professionnel. Les activités de solidarité devraient être élaborées dans différents domaines, tels que: l’éducation et la formation; l’animation socio-éducative; l’emploi; l’égalité hommes-femmes; l’entrepreneuriat et, en particulier, l’entrepreneuriat social; la citoyenneté et la participation démocratique; la sensibilisation à la dimension interculturelle et le dialogue interculturel; l’inclusion sociale; l’inclusion des personnes handicapées; l’environnement et la protection de la nature; l’action pour le climat; la prévention des catastrophes, la préparation aux catastrophes et le rétablissement après sinistre; l’agriculture et le développement rural; la fourniture de produits alimentaires et non alimentaires; la santé et le bien-être; la culture, y compris le patrimoine culturel; la créativité; l’éducation physique et le sport; l’assistance et la protection sociales; l’accueil et l’intégration des ressortissants de pays tiers, tout en tenant compte des difficultés auxquelles sont confrontées les personnes issues de l’immigration; la coopération et la cohésion territoriales, et la coopération transfrontière. Les activités de solidarité devraient présenter une forte dimension d’apprentissage et de formation grâce aux activités pertinentes qui sont proposées aux participants avant, pendant et après l’activité de solidarité concernée.  (21) Le volontariat, qu’il se déroule au sein de l’Union ou en dehors, constitue une expérience enrichissante dans un contexte d’apprentissage non formel et informel, et participe au développement des jeunes sur les plans personnel, socioéducatif et professionnel, à leur citoyenneté active, à leur participation civique et à leur employabilité. Le volontariat ne devrait pas avoir un effet négatif sur les emplois rémunérés, potentiels ou existants, et ne devrait pas être perçu comme se substituant à ces emplois. La Commission et les États membres devraient coopérer selon la méthode ouverte de coordination en ce qui concerne les politiques en matière de volontariat dans le domaine de la jeunesse. (22) L’esprit d’initiative des jeunes est un atout important pour la société et le marché du travail. Le programme contribue à favoriser cet esprit d’initiative en donnant aux jeunes la possibilité de concevoir et de mettre en œuvre leurs propres projets de solidarité visant à répondre à des problèmes spécifiques au bénéfice de leurs communautés locales. Les projets de solidarité sont l’occasion de tester de nouvelles idées et des solutions novatrices pour remédier à des problèmes communs, selon une approche ascendante, et d’aider les jeunes à être, eux-mêmes, à l’origine d’actions de solidarité. Les projets de solidarité servent aussi de tremplin vers un engagement plus poussé dans les activités de solidarité et constituent une première étape pour encourager les participants à se lancer dans l’exercice d’une activité indépendante et à continuer d’être des citoyens actifs, en tant que volontaires, stagiaires ou travailleurs au sein d’associations, d’organisations non gouvernementales ou d’autres organismes œuvrant dans les secteurs de la solidarité, du non-marchand et de la jeunesse. (23) Les participants au volontariat (ci-après dénommés «volontaires») peuvent contribuer à renforcer la capacité de l’Union à apporter une aide humanitaire fondée sur les besoins et sur des principes, ainsi que l’efficacité du secteur humanitaire, à condition qu’ils aient été sélectionnés, formés et préparés au déploiement de façon adéquate afin de s’assurer qu’ils possèdent les qualifications et les compétences nécessaires pour aider les personnes dans le besoin le plus efficacement possible, et qu’ils bénéficient d’un soutien et d’un encadrement suffisants sur le terrain. Par conséquent, la présence de référents, de mentors et d’experts hautement compétents, hautement qualifiés et expérimentés joue un rôle important pour contribuer à l’efficacité de l’action humanitaire sur le terrain ainsi qu’au soutien apporté aux bénévoles dans le cadre du volontariat.  De tels référents, mentors et experts peuvent être associés au volontariat pour orienter et accompagner les volontaires et aider à soutenir les composantes relatives au développement et au renforcement des capacités des activités de volontariat, renforçant ainsi les réseaux et communautés locaux. Une attention particulière devrait être accordée à la capacité des organisations d’accueil dans les pays tiers ainsi qu’à la nécessité d’intégrer le volontariat dans le contexte local et de faciliter l’interaction des volontaires avec les intervenants humanitaires locaux, la communauté d’accueil et la société civile. (24) Il importe que les participants et les organisations participantes aient le sentiment d’appartenir à une communauté de personnes et d’entités résolues à renforcer la solidarité dans toute l’Europe. Parallèlement, il est nécessaire de soutenir les organisations participantes pour renforcer leurs capacités à proposer des activités de solidarité de qualité à un nombre croissant de participants. Le programme devrait soutenir les activités de mise en réseau visant à renforcer l’engagement des participants et des organisations participantes envers une telle communauté, à favoriser un esprit propre au programme et à encourager les échanges de pratiques et d’expériences utiles. Les activités de mise en réseau devraient contribuer aussi à sensibiliser les acteurs publics et privés au programme et faciliter la collecte du retour d’information des participants et des organisations participantes sur la mise en œuvre du programme. (25) Il convient de veiller tout particulièrement à la qualité des activités de solidarité et des possibilités offertes dans le cadre du programme, notamment en proposant aux participants des formations en ligne ou hors ligne, un soutien linguistique et une aide administrative avant, pendant et après l’activité de solidarité en question, ainsi qu’une assurance, y compris une couverture accident, maladie et responsabilité civile. La validation des connaissances, des aptitudes et des compétences acquises par les participants dans le cadre de leur participation au programme devrait être assurée. La sécurité et la sûreté des participants, des organisations participantes et des bénéficiaires prévus demeurent d’une importance capitale. Cette sécurité et cette sûreté devraient inclure des exigences appropriées en matière d’habilitation pour les participants travaillant avec des groupes vulnérables, conformément au droit national applicable. Toutes les activités de solidarité devraient respecter le principe «ne pas nuire» et être mises en œuvre en tenant dûment compte de l’incidence de circonstances imprévues telles que les crises environnementales, les conflits ou les pandémies.  Les volontaires ne devraient pas être déployés lors d’opérations menées sur le théâtre de conflits armés internationaux ou non internationaux, ni dans des installations qui enfreignent les normes internationales en matière de droits de l’homme. (26) Le programme devrait respecter les principes énoncés dans les orientations de l’UE de 2017 pour la promotion et la protection des droits de l’enfant et à l’article 9 de la convention des Nations unies relative aux droits des personnes handicapées. (27) Pour garantir que les activités au titre du programme auront un impact sur le développement personnel, éducatif, social, culturel, civique et professionnel des participants, il convient de bien définir et documenter les connaissances, les aptitudes et les compétences qui constituent les acquis d’apprentissage de ces activités en question. À cette fin, le recours à des instruments efficaces au niveau de l’Union et au niveau national pour la reconnaissance de l’apprentissage non formel et informel, tels que Youthpass et Europass, devait être encouragé, selon le cas, compte tenu des situations et des spécificités nationales, ainsi que le préconise la recommandation du Conseil du 20 décembre 2012 (10). (28) La Commission et les agences nationales devraient en outre encourager les anciens participants à partager leurs expériences par l’intermédiaire de réseaux de jeunes, d’établissements éducatifs et d’ateliers, en jouant par exemple le rôle d’ambassadeurs ou en tant que membres d’un réseau. Les anciens participants pourraient également contribuer à la formation des participants. (29) Un label de qualité devrait garantir le respect, par les organisations participantes, des principes et exigences du programme en ce qui concerne leurs droits et leurs responsabilités à tous les stades de l’expérience de solidarité. (30) Toute entité désireuse de participer au programme devrait recevoir un label de qualité pour autant qu’elle respecte les conditions qui y sont attachées. Les organes d’exécution du programme devraient mener un processus aboutissant à l’attribution d’un label de qualité sur une base continue. Les organes d’exécution du programme devraient réévaluer périodiquement si les entités continuent à respecter les conditions qui ont mené à l’attribution de leur label de qualité. Un label de qualité devrait être retiré s’il est constaté, lors des contrôles effectués par les organes d’exécution du programme, que l’entité concernée ne respecte plus ces conditions. La procédure administrative pour l’octroi d’un label de qualité devrait être réduite autant que possible afin d’éviter de décourager les organisations de plus petite taille. 