Orgaan der Nederlandsche Zendingsvereeniging, 1870-1871, no. 1, 1870 
Ooaterlittens. van R U. F, /lenß.B. K. / 1 . . . u g,__ Ootthim. vau de Hnlp-Vereeniging 80,— Oudega bij Heeg. van H. v. d, Mƒ 1, T. T. v. d. M. / 8,50 en K. M. H. /8 . „ 6,10. Uit het van J. D. W 2,60. Parrega. door Ds. Zand s t r a Pinkster-Collccte 8,66. Collecte 26.60. Rotterdam, collecte bidstond / 10,54 idem ledenvergadering / 7,26 * 17,80. Driemaandelijksche kantoor en pakhuishuur 812,50. Van een verkocht erfstuk „ 85.—. Door Br. Chef d’ Hotel van B. voor het lezen van het Org an. , . . . . „ —,60. Van Mej. C voor het Orgaan. ],«• Uit het busje van Br. C. W 2,44. „ een onbekend busje —,73. Rijswijk (Zuid-Hol and), door Br. V 5,—. Sloten, contributie w I,—. Sneei. contributie B,—. Soeiermeer Zegwaard, een derde der collecte in de kerk 7,90. Souburg, door I)s Kam van de Souburgsche Vereeniging voor Gods Koninkrijk * 16,—. Felp. van de Vereeniging wPredikt het Evangelie aan alle creaturen’* 20,—, Van een dienstmeisje 3,50. Vlaardingen van eenige Orgaanlezers ƒ 4 contribntiën / 6 9,—, Wagenborgen, van Br W. B 2,60. Warns. van de Vrouwen-Vereeniging 84,40. Collecte op het jaarfeest der Afdeeling 17,75. Opbrengst van Psalmboeken * 4,80. „ h „ van N. N „ I,—. Door B. d. V. van N. N. 50 cents en A. S. V. 50 cente I, Westhem. contributie 1,60. Winterswijk, van N. N flO A. J. T. / 7,60 en L. G. R. ƒ 3 voor het Orgaan . „ 20,60. Collecte 15,58. Winsum. van H. M S —,86. Wolsum. van de Afdeeling 8,50. Collecte ƒ 24,40 idem ledenv rgadering /I 64,. 25,94. Wommels. door Ds. Kijlst r a in het armenzakje „ 5,—. Workum. contributie / 3 van T. v. d. B. ƒ 6 B, Woudeend, van S. L O. / 1 en M. H. T. ƒ 3,60 8,50. Zetten, contributiën ... 11,—. CoUecte / 1,834 uit 2 busjes 8,685 6,87. Zuip hen. van de Christelijke Jongelingsvereeniging 2,50. Te zameu ƒ 1671,80. Ontvangen bij de VROUWEN-VEREENIGING tot uitrusting der Zendelingen. Busje van Mejufvr. B. ƒ7,0?.; busje van de familie V. ƒ 7,51.; een dankoffer van N. N. ƒ 6.; Contributie / 15; van de Jongedochterskrans te Zegwaard f 4,50 ; busje van Mej. M. L te Geerlruidenberg f 2,20.; Wageningen van de kleine Vereeniging tot Uit- en Inwendige Zending een pak kleederen 9 stuks ; ’t Gravenhage van een Naait ereeniging van vjj Dames 15 Kabaatjes voor de kinderen van een der Zendingscholen in Oost-Xndiën, zeer doe matig voor de kerstboom. Vriendelijk verzoeken wg aan alle belangstellenden hunne giften of goederen voor den kerstboom zoo spoedig mogelgk toe te zenden aan het Zendingahuis. Gedrukt en te bekomen by o. DE KOMXG , niedwstkaat 4—143 te Rotterdam, en by alle Boekhandelaren des Rijks. M i. September 1870. 6&GA4JI DER Nederlandsche Zendingsvereeniging. Hoofdbestuur gevestigd te Rotterdam. W. LAGERWEIJ, President. Mr. M. BICHON VAN YSSELMONDE. C. D, VAN DER VALK. J. M. A. BICKER CAARTEN, Thesaurier. P. DE BRAAL. D. 1. MOLIJN. E. J. 6RIFITJN , Secretaris. h. S. LUÏKS. P. J. VAN BCHAIK. Bij het begin van een nieuwen Jaargang Het is voor ons eene verblijdende en bemoedigende ervaring u te mogen raededeelen, dat de oplage voor den druk van het Orgaan, door het toenemend aantal onzer lezers, wederom moet vermeerderd worden. Zoo dikwijls wij terugzien op de vele bezwaren waarmede wij vooral bij den aanvang te worstelen hadden, en op onze kleine krachten, is het ons eene stof van blijdschap en verootmoediging tevens, genade te vinden in de oogen Gods en in die der menschen. Zonder die genade is de zendingsarbeid te vergeefsch, want het is in de eerste plaats een werk Gods, dat God ja door menschen doet, maar die slechts de nietige werktuigen zijn; zoodat, indien er eenige zegen op dien arbeid rust, de roem alleen Godes is. Wij zeggen daarom met Mozes ; Uw aangezicht, Heer 1 moet met ons medegaan om ons gerust te stellen, en het is ons eene behoefte des harten, te weten dat wij het werk Gods werken, om te kunnen volharden onder de vele en velerlei bezwaren, die zich in het werk der Zending voordoen. Het is ons dan ook eene groote vertroosting als de Heer gevreesde bezwaren afwendt, zoo 'als onlangs is geschied door de aanvankelijke herstelling van onzen geliefden broeder Dijkstra te Cheribon, en door de blijde hope die onze geliefde broeder Albers ons in zijn laatste schrijven mededeelde, waardoor, zoo 11 1 wij vertrouwen, de kleine gemeente té Tjandjoer weder met twee leden staat vermeerderd té worden. Zulke feiten toch Zijil krachtiger bewijzen, voor de waarheid des Evangelies tegen de dwaze beweering van de wijzen dezer wereld , dan geleerde vertoogen. In een tijd waarin door spoorwegen eh stoomwerktuigen de maatschappelijke toestanden als omgekeerd en vernieuwd worden vinden velen dan nok natuurlijk, dat men op godsdienst.g gebied niet bij het oude moet blijven, maar een nieuwe godsdienst moet worden ingevoerd voor den nieuwen staat. Doch welke verbeteringen het licht door de uitvindingen ook heeft ondergaan, zóó ver heelt de kunst het toch nog niet gebracht, om een ander licht over het aardrijk te doen opgaan, dan dat, hetwelk reeds den eersten mensch heeft beschenen. Het is nog altijd diezelfde oude zon die God bij de wereldscheppig heeft daargesteld, welker licht en gloed noch door geen and'êr licht iS verbéterd, en over welker eentoomgheid door geen redelijk mfensch wordt geklaagd. Dat zij, die onder den grond in de d’ui Stern is Wonen en werken, zich ovèt de uitvinding van het verblijden, dat zij, die van de duisternis hun voordeel trekken , met vréugde den winter begroeten ; wij verblijden ons als de lièfelijkê lentezon ons beschijnt, en verkiezen de lange heldere dhgfeh bóven de lange donkere nachten. Zoo als nu in de natuur, de wérken Gods bij de wereldschepping daargesteld , bij het oude blijven , évènmin verandert de Gods openbaring in de zedelijke wereld niet, maar is en blijft onze Heere Jezus Christus de een.ge Zim der 'gerechtigheid, die alleen in staat is het koude en donkere rrt'énécbenhail te verwarmen en te verlichten, en Hij die een licht is tó't Verlichting der Heidenen, Hem wil de Zending verkondigen aaü dé Volken die nog gezeten zijn in donkerheid en schaduwen des doods. Daar nu de Christus tot een val en opstanding van velen i$ gezet, is Hij de steen des aanstoots waarover gestreden en gerinkeld wórdt, en éven ah ten dage van het Israëlitische volk , dat heilbegéerig naar de komst van den Messias uitzag, maar Hem nóchtans, toen Hij in het vleesch verscheen, verworpen heeft, zoo is hét nög. Hem andermaal kruisigen kan niet meer. Nu aan de rechterhand Zijns Vaders gezeten, is Hij hoven hun bereik, en Bethlehem en Golgotha weg redeneeren kan ook niet, want dat behoort tot de geschiedenis, en geschiedenissen laten zich niet maken of vernietigen, gelijk een roman. Wat doet men nu? (want de-Christus Gods, Hij is er eenmaal, en dien Christus wil men toch niet.) Ziet, daar treedt een richting op, die Zijn goddelijke natuur, Zijn eenswezenheid met den Vader loochent en zijn schuldverzoenend lijden en sterven bloedtheologie noemt. Ginds treedt een andere richting op, die van Jezus Christus als den waarachtigen God en het eeuwige leven niets wil weten. Voor hen is Hij niets meer dan de natuurlijke Zoon van Jozef en Maria ; Zijn Middelaarsdood is voor hen het martelaarschap voor zijne overtuiging; de wonderen door Hem verricht zijn joodsche legenden, en uit het graf is hij niet opgestaan. Hij is een genie, en even als Jezus in hun oog de hervormer was van zijn tijd, treden ook zij als hervormers op, om met dat nieuwe licht de moderne maatschappij te verlichten. Maar gij begrijpt, een Zaligmaker die beroofd is van alles wat hem voor het arme schuldige menschenhart begeerlijk doet zijn, is geen Zaligmaker, en een Zendelinggenootschap dat zulke Zendelingen naar de Heidenwereld zendt, verspilt zijne krachten en gaven, en is den naam van Evangelische Zending onwaardig. Daarom moet de zending staan op het standpunt des gelorfs. De omkeenng die het Christendom in de wereld heeft daargesteld is niet tot stand gekomen door de wijsheid onzer moderne nieuwlichters , maar door de prediking van de dwaasheid van het kruis. Dat dwaze Gods is wijzer dan de menschen, en dat zwakke Gods is sterker dan de menschen. Niet door de wijsheid der menschen , maar door de wijsheid Gods wordt de wereld voor het Koninkrijk van Christus veroverd. De angst en vreeze die door de zonde den mensch verontrust, kan alleen worden weggenomen door de prediking van vrede door het bloed des kruises, en de last der zonde waaronder het gansche schepsel zucht, wordt alleen vernietigd door de prediking van Hem, die zelf onze zonden in zijn lichaam heeft gedragen op het hout. Dat nu de straf, die ons den vrede aanbrengt , op Jezus Christus was, en Hij door Zijn kruis onze zonde heeft verzoend, kan door het muggenverstand van den nietigeu mensch niet begrepen worden. Die onuitsprekelijke liefde Gods, ze gaat het begrip van menschen en engelen te boven, en daarom moet uit den aard der zaak het kruis van Christus eene ergernis zijn voor den werkheiligen, en een dwaasheid voor den geleerden mensch. De Gods openbaring in Jezus Christus is, in de eerste plaats, niet eene zaak des verstands, maar een zaak des harten; en terwijl de geleerden twisten, gaat God voort om door de dwaasheid der prediking zalig te maken die gelooven. De zending kan er zeker van zijn, dat die prediking op Gods tijd vruchten dragen zal, vruchten dragen moet. Gods zegen is aan die prediking verbonden, want gelijk de regen en de sneeuw niet naar boven wederkeert maar zijn werking doet, zoo ook zal Gods Woord niet ledig wederkeeren, maar doen wat Hem behaagt en voorspoedig zijn in hetgeen waartoe Hij het zendt, De prediking ndat God de wereld zoo lief heeft gehad dat Hij Zijn eeniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een iegelijk die in Hem gelooft niet verderve, maar het eeuwige leven hebbe,” de.e prediking met al hare schijnbare tegenstrijdigheden, brengt haar eigen aanbeveling met zich aan het schuldig en ontwaakt gemoed. Zal nu de zending recht worden behartigd, dan is op de uitroep: ja dat moet ik hebben,” nog een ander woord gevolgd, en dat is; »Ik heb het in Jezus Christus gevonden. Dien weg moet men hebben gemaakt, dat Evangelie moet in ons zijn verwerkt, wij moeten het hebben doorleefd, bet moet door worstelen, lijden en strijden ons persoonlijk eigendom geworden zijn; zoo dat wij het niet alleen weten, maar bezitten. Zoo als Paulus aan de Efeziers schrijft: In welken wij hebben de verlossing door Zijn bloed, namelijk de vergeving onzer misdaden naar den rijkdom Zijner genade. Waar dat ontbreekt, kan men, ja zoowat met de zending mededoen, maar het rechte hart voor de zending wordt gemist, omdat er geen warme liefde in dat hart wordt gevonden. De liefde van Christus dringt ons, zegt Paulus , en het is die liefde van Christus die tot dankbare wederliefde dringt. Ziet, dat Christus buiten ons en voor ons alles heelt volbracht wat tot onze zaligheid noodig is, en door Zijnen Heiligen Geest ons hart tot de omhelzing heeft bewerkt, om aan te nemen wat Hij voor ons en in onze plaats heeft daargesteld, vervult het hart met vrede en blijdschap. Die dankbare wederliefde alleen, bekwaamt tot zelfopofferende en zelfverloochenende liefde; want het werk der zending is strijden en lijden. Overal stuit de Evangelieprediking op de blindheid en vijandschap van den natuurlijken mensch, en als onze Zendelingen ons schrijven over de bezwaren die de aanneming van het Evangelie in de Heidenwereld in den weg staan, zeggen wij tot elkander: Net als bij ons. Dat de wereld lacht over het in hun oog dwaze streven der zending, wij kunnen het begrijpen, en dwaasheid zou de zending zijn, indien wij zouden meenen door ons pogen de wereld voor Jezus Christus te kunnen veroveren. Neen , ons eerste artikel dat bovenaan staat is: Ik geloof in den Heiligen Geest. Niet door kracht, noch door geweld, maar door des Heeren Geest zal het geschieden. Het is op den eersten Pinksterdag gebleken hoe door de prediking van een eenvoudigen Galileeschen visscher, drieduizend menschen tot de aanneming van Jezus Christus zijn gekomen. Want die Heilige Geest werkt almachtig. Geen tegenstand die Hij niet overwint. De meeste vijandschap ze werd en ze wordt bij de priesters gevonden, en toch lezen wij: een groote schaar van priesters werd aan het geloof gehoorzaam. Van de eerste vestiging van het christendom af, is altijd de menschenmoorder van den beginne bedrijvig geweest om de predikers van het Evangelie te geeselen en te dooden, en de gemeente te verwoesten door allerlei vreemde leeringen. Maar tot hiertoe te vergeefs. Nog staat daar de gemeente Gods, als een pilaar en vastigheid der waarheid , gebouwd op het fondament van profeten en apostelen, waarvan Jezus Christus is de uiterste hoeksteen. Die gemeente, ze zal zich uitbreiden en veroveren, naarmate ze zich van hare roeping bewust, als getuige van Christus optreedt, en met Hem uitgaat buiten de legerplaats om Zijn smaadheid te dragen. Dat kruis moeten wij opnemen, want in dat teekeu zullen wij overwinnen. O! het is zoo aanlokkelijk en het klinkt zoo liefelijk, tot de stille in den lande te willen belmoren, maar de Heere Jezus en Zijne Apostelen zijn daarin onze voorgangers niet. Gretig grijpen wij alles aan wat tot voorwendselen van onze lauwheid en traagheid kan strekken, om ons daar achter te verschuilen en de duivel biedt ons daartoe behulpzaam de hand , want hij weet, dat waar een discipel van Christus van zijnen Heer getuigt, daar worden zielen voor Christus gewonnen. Niet ledig staan op de wereldmarkt, maar in te gaan in den wijngaard des Heeren, en daar te arbeiden naar de gaven en krachten van den Heer ontvangen , dat is onze roeping. Nu zijn niet allen geroepen om als Zendingsbode naar de Heidenwereld te gaan, maar wel worden wij geroepen om dien arbeid door onze gaven en gebeden te ondersteunen en in onze omgeving te arbeiden naar de mate der gaven van Christus. Wekken wij vooral elkander op tot het gemeenschappelijk gebed. Dat de Zending niet vruchtbaarder werkt is omdat de rechte gebedsijver ontbreekt. Overal wordt geklaagd over de weinige belangstelling in gemeenschappelijk gebed, en hoevele heerlijke uitkomsten zouden er niet kunnen worden medegedeeld als antwoorden Gods op het geloovig gebed. Hebt gij in uw eigen levensgeschiedenis daarvan niet de sprekendste bewijzen? Laten wij dan oprichten de trage handen en de slappe knieën , dat wij onze lauwheid en traagheid voor God belijden en beweenen, om voortaan vuriger te zijn van geest in het dienen van den Heer bij het werk der Zending. Dat wij het vooral doen in het geloof, want door het geloof wordt Gods heerlijkheid aanschouwd, ja het geloof overwint de wereld. AGENDA DER VIJFDE ALGEMEENE VERGADERING van de Prov. Afdeeling Friesland der Nederl, Zendingsvereeniging, welke (D. V.) gehouden zal worden te Scharnegoutum, op Woensdag 7 September 1870, 1. Des morgens ten lO'/j uur opwekkende rede in de Herv. kerk aldaar. Voorganger de WelEerw. Heer H. Malcomesius , pred. te Franeker. 2. Ten 11/,l1/, uur opening der vergadering van leden, begunstigers en belangstellenden, waartoe ook vrouwen vqfden uitgenoodigd. 3. Verslag van den Penningmeester en Agent-Secretaris. 4. Behandeling van de op de 4e algemeene vergadering aangehouden vraag;, »Wat kan er door de Prov. Afdeelmg gedaan ‘worden tot meerdere opwekking der Onderafdeelingen, en tot uitbreiding der Prov. Afdeeling? In te leiden door den Secretaris. 5. Mededeelingen van Afgevaardigden, omtrent het belangrijke hunner Afdeeling. 6. Benoeming van twee nieuwe bestuursleden in de plapts van de aftredende; Ds. Griethdisen en den Secretaris Nieewlam). 7. Benoeming van Afgevaardigden naar de Algemeene Vergadering der Vereeniging te Rotterdam in October. 8. Vaststellen van de plaats voor de voorjaars-vergadering der Provinciale Afdeeling, in April te houden. 9. Sluiting der Vergadering. Namens de Prov. Afd. Friesland van de Ned. Zend. Vereeniging: G. RADEMAKER, Pres. J. A'IEüWLAND , Secret Brief van de Afdeeling Amsterdam omtrent het overlijden van Br. E. Kuyper. De Afdeeling Amsterdam leed dezer dagen een smartelijk verlies. Br. E Kuyper ontviel ons op 37 jarigen leeftijd door den dood. Bijna twee jaren geleden trof hem eene ernstige krankte, die naar aller meening niet dan doodelijk zou afloopen. Toen echter richtte de Heer hem, op het aanhoudend gebed de.rgenen die hem hef hadden , weder op, en hervatte hij, hoewel zwak en lijdend naar het lichaam, den arbeid door dgn Heer hem op de hand gezel- In het begin der maand Juni dezes jaars werd hij weder plotseling door eene bloedspuwing overvallen, zijne krachten namen van dag tot dag af, tot dat hij op 27 Juni j. 1, des avonds omstreeks elf ure zacht en kalm de eeuwige ruste inging. Op bet ziekbed dat zijn sterven vooraf ging was hij vaak bezig met de kleinen aan zijn zorg toevertrouwd, verklaarde hoe het zijne heilige roeping was hen tot Jezus den kindervriend bij uitnemendheid te leiden, gaf het blijk hoe dit zoggen waarachtige ernst bij hem was, door zo tot bijna aan het laatste oogenblik van zijn leven, den Heer gedurig en vurig biddend op te dragen. Op de vraag: «hoe gaat het? door bloedverwanten of vrienden tot hem gericht, was het immer: «Zeer goed.” Geen gemor of klacht werd van zijne lippen gehoord en onder de hevigste benauwdheden was het slechts: »och Heer niet te hard,” of «Och Heer een oogenblik.” Kalm en ernstig was hij gedurende zijn leven, dit bleef hij in zijne kranktc, en wat zijn verscheiden betreft; Geen doodstrijd heeft hij gekend; ie Heer van leven en dood maakte de banden des doods los, zoo zelfs dat zijne ziel was ontvloden, voor en aleer bijna iemand dergenen die hem omgaven zulks bemerkt had. Br, Kdyper is alzoo niet meer onder ons. Hij is heengegaan naar dat land der ruste waarhenen hij reeds lang hijgend uitzag, tot dien Koning die hij in oprechtheid als een getrouw onderdaan diende en tot wien hij allen trachtte te brengen door woord en werk; en, waar wij zijn naam hebben genoemd, herinneren velen der lezers van ons Orgaan zich voorzeker den broeder, die, tijdens zijn leven op aarde, niettegenstaande zijn zwak lichaamsgestel, op het gebied van In- en Uitwendige Zending een onvermoeid arbeider was. Wat deed hij niet voor ’t christelijk Onderwijs ? ledere gelegenheid nam hij te baat om te protesteeren tegen de steeds toenemende afwijking van God en Zijn woord; getuige het onlangs door hem uitgegeven blaadje, getiteld; «Waarom zendt gij uwe kinderen naar de openbare scholen. Wat bracht hij niet bij tot den bloei der Vereeniging tot heil des Volks, en wie was hij als lid onzer Nederlandsche Zendingsvereeniging ? Zeven jaren geleden werd onder opzien tot den Heer, de Afdeeling te dezer stede opgericht en Br, Kuyper tot Voorzitter benoemd. Vijf jaren achtereen bekleedde hij deze betrekking tot zegen voor velen. Zeg, hebt gij gehoord Van dat lieflijk oord , Waar Jezus als Heer gebiedt? Waar het zonlicht daalt. En de levensboom praalt, Voor allen met vrucht , om niet? 0, zoek dat lieflijk oord, En volg geloovig Gods Woord, Waar ’t noodigend spreekt, En dringend U smeekt; Zoekt gij dat lieflijk oord! enz Nadat door de kinderen dit lied gezongen en door een der meisjes een krans van immortellen op de lijkkist was neergelegd met het opschrift: »Hulde aan onzen geliefden leermeester E. Kuvper, Hoofdonderwijzer aan de bijzondere school op de Lindengracht, zijne dankbare leerlingen ” trad de Heer Wiegand , Hoofdonderwijzer aan de bijzondere school op Rapenburg alhier, nader en sprak het volgende; Ongeveer een half jaar geleden waren een groot aantal onzer np deze plaats en tot gelijk doel bijeen, het betrof toen de ter aarde bestelling van een broeder, die, al was hij geen onderwijzer in den eigenlijken zin des woords; nochtans de christelijke onderwijzers' zeer aan zich verplicht heeeft, (Ds. J. de Liefde). Onder degenen die zich toen in de gelederen schaarden, behoorde ook de broeder, dien wij thans ter aarde brengen. Gelijk hij toen schreef, (want spreken was hem niet geoorloofd ,) mogen wij nu ook van hem zeggen: »Hij leeft niet meer in het vleesch, maar eeuwig in den hemel.” Hij rust van zijn arbeid en ervaart thans in vollen nadruk de waarheid van den dagtekst uit de Bijbelsche almanak voor den dag van zijn verjaren op aanstaanden Vrijdag: Hij heeft voleindigd het werk dat God hem te doen had gegeven. Wat was dal iverk ? Reeds vroeg toonde hij aanleg te hebben in de voetstappen zijns vaders te treden en zag zich in menigen wedstrijd met het zilver gekroond, en in waarheid toonde hij een onderwijzer te zijn, die het ernstig meende met de taak die hij had aanvaard. Niet slechts opleiding voor de maatschappij, hij streefde naar hooger doel; kinderzielen te winnen en te stemmen voor den uitnemenden kindervriend. Hoe heeft hij die taak volbracht? Daarop kunt gij het beste antwoord geven, kinderen > fhe hier te ?gmen gekomen zijt, om uwen Onderwijzer de laatste eer te bewijzen. Onverpoosd was hij voor u bezig; onvermoeid was zijn ijver, volhardend in zijn streven en ijverig in zijn pogen om u te leiden in den weg der gehoorzaamheid en der waarheid ? Zal hij zijn arbeid gekromd zien? Voor u kinderen, voor wien hij leefde, eene vraag van hel hoogste gewicht, omdat ze nauw samenhangt met uw blijvend welzijn Streeft hem na in zijn liefde tot den Heiland , in zijn gehoorzaamheid aan orde, regel en ijver voor zijn werk. (Waar God zulk een uit ons midden wegneemt, daar heeft hij ons wat te zeggen kinderen.) Ongetwijfeld spreekt hij nog tot u als tot ons. Tot u door zijn liefderijke nagedachtenis, waardoor Meester Kuyper nog lang in zegening zal blijven en waarvan ik hoop dat gij ook in de volgende weken getuigenis zult geven; tot ons onderwijzers, spreekt hij nog als een broeder wtens vermanende stem ons toeroept: «Twijfel niet aan den goeden uitslag van Uw arbeid, waar die (zoo als hij deed,) in den geest des gebeds en der liefde wordt vervuld. Tot ons allen spreekt hij door de beslistheid van zijne overtuigen; geen oogenblik aarzelde hij aan de zalige toekomst van zijn ziel, aan de trouw van Jezus liefde waarvan hij een vrijmoedige belijdenis deed, die hem gedurende zijn ziekte geen oogenblik begaf. Op nieuw werd door de kinderen een lied aangeheven en we! het bekende; Waarheen pelgrims, waarheen gaat gij ? enz waarop Br. J. J. Vis, President der Afdeeling alhier de volgend» toespraak hield : Namens de Afdeeling Amsterdam der Nederlandsche Zendingsvereeniging is het mij eene behoefte des harten, een woord te spreken over hem, dien wij heden ter laatste rustplaats gedragen hebben. Ja, een woord van geoorloofde eere over den afgestorvene uit wiens geopende grafkuil het ons toeklinkt: «Die geloofd zal hebben, die waarlijk geloofd zal hebben, zal zalig worden. Van hem, wiens leven en zijn onder ons onvergefelijk zal blijven. Die door onvermoeide werkzaamheid en geloofskracht onze Afdeeling heeft helpen oprichten en doen bloeien. Wie onzer vergeet zijne liefde en warmte, waarmede hij het beginsel onzer Vereeniging verdedigde , waarvoor hij streed met al de kracht die in hem was. Wie vergeet de gebeden door en met hem voor den armen Heiden en den dwalenden Mohammedaan voor Jezus troon opgezonden ? Wie onzer zou immer vergeten, zijn vijfjarig voorgaan op onze vergaderingen. En zouden we ook hier niet gedenken, hoe hij de vermaning des Apostels begreep, dat de beproeving lijdzaamheid werkt, toen het den Heer behaagde, hem op het ziekbed te beproe- terwijl hij de Bazar mede door hem in het leven geroepen , geregeld en tot stand gebracht, door anderen liet voleindigen ? Neen, nimmer vergeten wij U , Br. Kuyper ,al roepen wij U ook heden toe: Vaarwel, mijn broeder, rust in vreê, Zacht drukk’ der aarde kleed; Met weemoed staren wij U na, Schoon ’t hart U nooit vergeet! G'y zijt van ons en bij den Heer, Daar is niets, wat U rouwt; En wat ’t geloofsoog heeft verwacht, Wordt daar door ü aanschouwd. Het aardsche lichaam dat vergaat. Een hemslsch kleed 0 wacht, Waar ’t Eng’lenlied U tegenklinkt Vol harmonie en kracht. Die toonen duizendwerf herhaald, Zij ruischen zacht U toe. Gij leeft gij juicht vol zielelust Uw Heiland eeuwig toe. .luicht Br. Kuyper , juicht steeds voort Eens jubelt gansch ’t heelal, • Tol eer van Hem, die is en was. En eeuwig wezen zal. Dat zij zoo Ten slotte werd door den Heer Ds. Muntingh uit Utrecht (schoonbroeder van den overledene) een zeer gepast en ernstig woord gesproken, hetwelk blijkbaar een diepen indruk op al de aanwezigen maakte. Op zijn verzoek werd door allen het schoone laatste vers van Gez. 189 gezongen; Die hoop moet al ons leed verzachten Komt reisgenooten, ’t hoofd omhoog Voor hen, die ’t heil des Heeren wachten Zijn bergen vlak en zeeën droog. O ! zaligheid nooit af te meten , O ! vreugd , die alle smart verbant, Daar is de vreemdlingschap vergeten, En wij, wij zijn in ’t Vaderland. En hiermede nam deze aandoenlijke plechtigheid een einde. In stilte ging men huiswaarts. God geve dat deze ure op den doodcnakker doorgebracht, velen tot zegen moge strekken, tot roem Zijner genade in Christus Jezus, onzen grooten God en Zaligmaker. H. E. S. Het Seminarie te Batavia. In het Evangelisch Tijdschrift: Stemmen voor Waarheid en Vrede, van Augustus 1870, wordt de wenschelijkheid van een Seminarie te Batavia besproken, en na eenige geopperde bezwaren overwogen te hebben, eindigt de Schrijver met de volgende opwekking: Nederlandsche Christenen! ik smeek U, laten de geopperde bezwaren en bedenkingen tegen dat Seminarie geen voorwendsel zijn om uwe rijkdommen terug te houden ? laten de millioenen u uit Indië toegevloeid u niet ten vloek en ten verderve worden, maar offert daarvan den lieer eene vrijwillige gave, nu er nog een altaar is waarop gij die gave kunt nederleggen. Engclands Christenen offeren blijmoedig honderde ponden aan de zaak des Heeren, en wij , wat doen wij ? Hebben wij den Heer minder lief dan zij ? is het kleine Nederland in verhouding tot het groote Engeland armer? Vergeten wij het niet, dat de schuld van Nederland tegenover Indië groot is, zoo groot dat die met geen milioenen kan afbetaald worden, en al was met de stichting van dat Seminarie maar alleen het doel om het daar hu levend geslacht te vertellen en het te doen zien als op een standbeeld, dat Nederland zich zijne roeping tegenover Indië, in weerwil der groote nalatigheid die het betracht heeft tegenover het bevel des Heeren: »Predik het Evangelie allen kreaturen,” nog niet geheel vergeten heelt; gewis, dit ware alleen motief genoeg en voorzeker een half millioen waard. Maar nu deze tempel dienen moet als middel om aan millioenen zielen het Evangelie des vredes te verkondigen, nu moest men ree is aan het bouwen zijn, terwijl zoovele kostbare maanden daar henengaan met stil afwachten, wat Nederland in dezen doen zal. O mijn dierbaar vaderland dat ik voor korten tijd geleden na eene afwezigheid van tien jaren weder begroeten mocht gedenk aan uwe hooge roeping, denk er aan dat die 12,000,000 inwoners van Java van onze hand geëischt zullen worden. Nog staan de deuren wijd open , nog roept de Heer u en mij bij vernieuwing toe: »Zietdaar, eene geopende deur, gaat henen en doet als een wijs rentmeester, woekert met de toevertrouwde talenten.” Spoedig, misschien spoediger dan iemand denkt, kan die deur gesloten worden. Protestantsclie Nederlanders! maakt u op, nu de Heer u nogmaals roept, om aan dere zegepraal mede te werken. Uw loon zal heerlijk zijn. W. Grashuis. Onder het afdrukken dezes wordt op de zeetijding de behoudene aankomst van het Schip Anna Margaretha vermeld, zoodat wij eerstdaags tijding tegemoet zien van onze vertrokken Broeders en Zusters. ONTVANGSTEN van 16 Juli tot 15 Augustus 1870 STbIVERS-CÓI-LÉbTÏ:: Aardenburg ƒ «.*»1 Brussel 22 88 Ooes Joure o 2, Leiden 178,60. Overschie 1,80. Rotterdam vrouwen w 809,86. „ ifaftnneb ff 40,67*. Sluis ’ 78,—. Tul H.OB. Warns '. „ 11,06. Zegwaard i, 13,—. Zetten 6,—. ƒ 691,07. Allingawier. van Br. J. H 2,50. Alphen a. d. Rhijn. van Br. H 10,—. Jnjnm door Ds. Leenman s een derde dfcr Pitkstèr-Cbllec’te 8,85. Bergschenloek. van een beweldadigde 2,60. Beverwijk, uit het busje van Mej J. J. J l,t>o. Bloemendaal Overveen. van de Vereeniging voor Uit- en Inwendige Zending,. „ 10,—. Boskoop, van het Hulp-Zendelinggenootschap 1,58» Brussel contributiën 87,63. Collecte op het jaarfeest der Afdeeling 17,78. Cubaard. door Br. Robijn collecte Da. DethraerS 21,50. „ „ uit het Zondagavondbtiaje 7,60. Deventer contribut e I,. Doesborgh. door Ds Faure gedeelte der Pihkster-Collccte 18,11*. Dordrecht, door Br. v d. Weg van de Hulp-Vereeniging 55,74. Fijnaart. door Da B 1 eek e r collecte in de kerk x 8,10. „ „ van F. V 2,60. Haserswoude. van de 8.8, d B. ƒlO contributiën ƒ 2,50 12,50. Bedel door Ds v. d. Meulen de helft der Pinkster-Collecte 8,80. contributie 2,60. Eeeg. contributie . „ 6,—. Heerenveen uit het busje van Mej. M 20, Hengelo (Gelderlanl). door Ds. Komijn van de Zendingsvereönfging 10,— Herteld, contributie B,—, Hommerts. contributie 1,- Katwijk a. Zee collecte „ 26,57. Leiden van Br A v. L 6,—, Leiderdorp van Br. d. B. ƒ 1 contributie ƒ8 4,—., de Lemmer, contributiën. 12,50. Lollum. door Ds Landweer de heIft der Pinkster-Collecte 18,75. Makkum contributie ƒ6 , van Br. D. H. B. ƒ 2,40 , Mr. P. ƒl, N. N. ƒ 2,60 enA B. C.tel/5 16,90. Collecte 18,—. Mid- Nieu-Wolda. contributiën * 11,—. Nieuw Lekker!and contributie . . S,—, Nijland. van F A d B. ƒ 2,60 en P. D. f 2 4,60. Nijmegen van de weezen te Neerbosch 7,85. Verzameld op eene bybelleting „ 12,10. Uit bet busje van Jan en Aagj e 2,—. „ u DirkenJucob 6,55. Oostereind door Da. B ekk ing in het armentakje I#—.1#—. „ „ by ecne buwelykaintegening 25,—. Uit het fonds voor In- en Uitwendige Zending 10.—4. 