None
NL 17   NL De afwikkelingsraad zou binnen de 24 uur bepalen of aan de voorwaarden voor het Europees
depositoverzekeringsstelsel, die in artikel  41 bis (herverzekering), artikel 41 quinquies
(medeverzekering) of artikel 41 nonies (volledige verzekering) zijn vastgesteld, voldaan is
(artikel 41 terdecies, lid  1). De afwikkelingsraad bepaal t voorts, normaal gezien binnen
dezelfde termijn, het bedrag aan financiering die hij aan het deelnemende
depositogarantiestelsel zou verstrekken (artikel 41  terdecies, lid  2, tweede alinea).
Wanneer een of meer deelnemende depositogarantiestelsels gelijkt ijdig met verschillende
uitbetalingsgebeurtenissen of aanwendingen in het kader van afwikkeling(sgebeurtenissen)
worden geconfronteerd, kunnen de beschikbare financiële middelen van het
depositoverzekeringsfonds mogelijk niet volstaan. In dat geval zou de financiering die elk deelnemend depositogarantiestelsel voor elke gebeurtenis zou kunnen verkrijgen, beperkt zijn tot een deel van de beschikbare financiële middelen van het depositoverzekeringsfonds, volgens een prorataberekening (artikel  41 terdecies, li d 3).
De afwikkelingsraad moet de deelnemende depositogarantiestelsels onmiddellijk meedelen of aan de voorwaarden voor dekking door het Europees depositoverzekeringsfonds voldaan is, en het bedrag van financiering dat het aan het deelnemende depositogarantiestelsel zou verstrekken. De deelnemende depositogarantiestelsels kunnen binnen 24 uur om een herziening van het besluit/de besluiten van de afwikkelingsraad verzoeken, waarover de
afwikkelingsraad binnen 24 uur besluit (artikel 41  quaterdecies).
De fina nciering zou onmiddellijk nadat de afwikkelingsraad het bedrag heeft bepaald, worden
verstrekt en zal aan het deelnemende depositogarantiestelsel worden betaald in de vorm van
een geldelijke bijdrage (artikel  41 quindecies). Wanneer de afwikkelingsraad het  bedrag van
de financiering verhoogt na op verzoek van het deelnemende depositogarantiestelsel zijn
initiële besluit te hebben herzien, is dat bedrag verschuldigd zodra de afwikkelingsraad zijn besluit inzake het verzoek om herziening heeft vastgesteld.
 5.4.2. Procedure na financiering
Nadat financiering is verstrekt, moet de afwikkelingsraad het verliesexcedent (herverzekering) of het verlies (medeverzekering, volledige verzekering) van het
deelnemende depositogarantiestelsel bepalen en toezien op het gebr uik van de verstrekte
financiering voor uitbetalingen aan deposanten of voor bijdrage aan afwikkeling, alsook op de
inspanningen van het deelnemende depositogarantiestelsel om de depositovorderingen bij de insolvente boedel te innen.
Na een uitbetalingsgeb eurtenis wordt het bedrag van het verlies(excedent) mettertijd
duidelijk, aangezien het deelnemende depositogarantiestelsel de achteraf te betalen bijdragen
zou innen en van tijd tot tijd opbrengsten uit de insolvente boedel zou ontvangen. In geval van een bijdrage aan afwikkeling, waarin het deelnemende depositogarantiestelsel geen achteraf te
betalen bijdragen zou kunnen innen en het geen verhaal tegen derden kan uitoefenen, kan het verlies(excedent) al worden bepaald nadat het deelnemende depositogaranti estelsel de
betaling van een verschil heeft ontvangen waarop het recht kan hebben nadat bij een volgende waardering is vastgesteld dat de initiële bijdrage lager had moeten zijn. De afwikkelingsraad moet daarom alleen bij een uitbetalingsgebeurtenis voortd urend de ontwikkeling van het
verlies(excedent) beoordelen alvorens het definitieve verlies(excedent) te bepalen. Tegelijkertijd moet het deelnemende depositogarantiestelsel de afwikkelingsraad de
ontvangen financiering terugbetalen in gedeelten die overee nstemmen met de achteraf te
NL 18   NL betalen bijdragen of de opbrengsten uit de insolvente boedel naarmate die het deelnemende
depositogarantiestelsel ter beschikking worden gesteld (artikel  41 sexdecies).
Het verschil tussen de initiële financiering die het deelnemende depositogarantiestelsel van
het depositoverzekeringsfonds ontvangt, en het bedrag aan financiering dat het uiteindelijk
aan de afwikkelingsraad moet terugbetalen, levert het door het Europees depositoverzekeringsstelsel gedekte verlies(excedent) op.
 Na een uitbetalingsgebeurtenis zou de afwikkelingsraad ook streng toezien op de uitbetalingsprocedure, en met name op het gebruik van de financiering die hij daartoe aan het
deelnemende depositogarantiestelsel heeft verstrekt, alsook op de wijze waarop het
deelnemende depositogarantiestelsel zijn depositovorderingen in de insolventieprocedure
heeft behartigd. Het deelnemende depositogarantiestelsel moet met door de afwikkelingsraad vastgestelde regelmatige tussenpozen correcte, betrouwbare en volledige informatie verstrekken, met name over de uitbetalingsprocedure en over de uitoefening van de rechten
waarin het in de insolventieprocedure is gesubrogeerd. Het deelnemende
depositogarantiestelsel moet trachten de opbrengsten uit de insolvente boedel te maximal iseren. Nalatig gedrag van het deelnemende depositogarantiestelsel kan leiden tot
schadevorderingen van de afwikkelingsraad, die echter ook kan besluiten, na het deelnemende depositogarantiestelsel te hebben gehoord, om zelf alle rechten uit te oefenen die  voortvloeien
uit de depositovorderingen waarin het deelnemende depositogarantiestelsel is gesubrogeerd. De afwikkelingsraad kan dan rechtstreeks de opbrengsten voor eigen rekening innen om daarmee zijn vordering tot terugbetaling van de aan het deelnemende depositogarantiestelsel verstrekte financiering te voldoen (artikel 41 octodecies).
5.5. Financiële bepalingen voor het Europees depositoverzekeringsstelsel
Voor de werking van het Europees depositoverzekeringsstelsel zijn financiële middelen nodig om de  administratieve uitgaven te dekken en de deelnemende depositogarantiestelsels de
nodige dekking (financiering en verliesdekking) te verstrekken.
5.5.1. Algemene budgettaire bepalingen en administratieve bijdragen
De begroting bestaat momenteel uit twee delen: deel I voor het beheer van de
afwikkelingsraad en deel II voor het afwikkelingsfonds.
De administratieve uitgaven van het Europees depositoverzekeringsstelsel zouden worden
gedekt door bestaande administratieve bijdragen die in deel  I van de begroting van de
afwikkelingsraad worden geïnd, rekening houdend met de extra administratieve last die door het Europees depositoverzekeringsstelsel wordt veroorzaakt en het feit dat het
toepassingsgebied ratione personae  van het GAM en dat van het Europees
depositoverzekeringsstelsel niet identiek zijn (artikel 65, lid 5).
 Het depositoverzekeringsfonds zou worden opgenomen in een nieuw deel  III van de begroting
van de afwikkelingsraad. Zijn structuur van ontvangsten en uitgaven (artikel  60 bis) stemt
overeen met die van deel  II voor het afwikkelingsfonds (artikel 60) en wordt verder uitgelegd
in punt  5.5.2 hieronder.
De algemene budgettaire bepalingen (artikelen  57, 58, 61 tot en met  64, en 66) zijn ook van
toepassing op deel  III van de begroting.
NL 19   NL De afwikkelingsraad zou verantwoordelijk zijn voor het beheer van het afwikkelingsfonds en
het depositoverzekeringsfonds en voor de belegging van hun middelen overeenkomstig de
voorschriften van de GAM -verordening en de door de Commissie vastgestelde gedelegeerde
handelingen (artikel  75).
5.5.2. Vooraf te betalen bijdragen aan het depositoverzekeringsfonds
Het depositoverzekeringsfonds zou worden gevuld met vooraf te betalen bijdragen die door banken verschuldigd zijn en rechtstreeks door hen aan de afwikkelingsraad worden betaald, en die door de deelnemende depositogarantiestelsels namens de afwikke lingsraad worden
berekend en in rekening gebracht (artikel 74 bis, lid  1). Die vooraf te betalen bijdragen zijn
een andere verplichting dan de verplichting vooraf te betalen bijdragen te betalen aan de deelnemende depositogarantiestelsels overeenkomstig ar tikel 10, lid 1, tweede alinea, van de
DGS -richtlijn. Om voor de banksector kostenneutraal te blijven, mogen de vooraf te betalen
bijdragen die aan het depositoverzekeringsfonds worden betaald, echter op het niveau van het
deelnemende depositogarantiestelsel worden verrekend (zie punt 5.5.2.2 hieronder)
8.
 5.5.2.1. Streefbedragen van het depositoverzekeringsfonds
De beschikbare financiële middelen van het depositoverzekeringsfonds moeten twee
opeenvolgende streefbedragen bereiken (artikel  74 ter, leden  1 en 2): (a) een initieel
streefbedrag van 20  % van vier negende van de som van alle nationale minimale
streefbedragen tegen het einde van de herverzekeringsfase van drie jaar, en (b) een definitief streefbedrag gelijk aan de som van de minimale streefbedragen die de deelnemende depositogarantiestelsels op grond van de richtlijn moeten bereiken tegen het einde van de medeverzekeringsfase van vier jaar. De minimale streefbedragen zouden volledig geharmoniseerd zijn voor alle deelnemende depositogarantiestelsels. De minimale
streefbedragen voor het depositoverzekeringsfonds en de deelnemende
depositogarantiestelsels zouden samen lineair stijgen met een negende per jaar in de periode tot 2024.
De door banken vooraf te betalen bijdragen worden zo gelijk mogelijk in de tijd gespreid totdat het initiële of het definitieve streefbedrag bereikt is. Als de beschikbare financiële
middelen na de herverzekeringsfase zijn gebruikt om financiering te verstrekken of verliezen
te dekken en onder het initiële streefbedrag zijn gez akt, moeten ze worden verhoogd totdat het
streefbedrag opnieuw bereikt is.
Elk jaar worden de vooraf te betalen bijdragen die door elke bank aan de afwikkelingsraad zijn verschuldigd en moeten worden betaald, in twee stappen bepaald: (a) de afwikkelingsraa d
bepaalt het totale bedrag van de vooraf te betalen bijdragen dat hij van de banken- leden van
elk deelnemend depositogarantiestelsel mag vorderen (artikel  74 quinquies, lid 1) en (b) elk
deelnemend depositogarantiestelsel berekent vervolgens op basis van het relevante totale bedrag dat door de afwikkelingsraad is bepaald, de bijdrage die door elk van zijn banken -
leden is verschuldigd en moet worden betaald (artikel  74 quinquies, lid 2) en brengt dit bedrag
namens de afwikkelingsraad in rekening.
 8 Een grafiek waarin de ontwikkeling van de middelen van het Europees depositoverzekeringsstelsel
wordt vergeleken met de ontwikkeling va n de middelen van een deelnemend depositogarantiestelsel
ingeval de lidstaat en het deelnemende depositogarantiestelsel ervoor kiezen dat de banken -leden de
vooraf te betalen bijdragen die aan het Europees depositoverzekeringsfonds worden betaald, mogen
verrekenen, kan op de website van de Commissie worden gevonden:
http://ec.europa.eu/finance/general -policy/banking -union/european- deposit -insurance -
scheme/index_en.htm
NL 20   NL Tijdens de  herverzekeringsfase zou de risicogebaseerde vooraf te betalen bijdrage die door elk
bank- lid aan het depositoverzekeringsfonds moet worden betaald, door het deelnemende
depositogarantiestelsel worden berekend in verhouding tot al zijn andere banken- leden.  Na de
herverzekeringsfase zouden de risicogebaseerde vooraf te betalen bijdragen van elke bank
worden berekend in verhouding tot alle banken binnen het bereik van het Europees depositoverzekeringsstelsel. Dit zou door de afwikkelingsraad worden gedaan, me t bijstand
van de deelnemende depositogarantiestelsels en op basis van een reeks risicogebaseerde methoden die in een gedelegeerde handeling van de Commissie worden vastgesteld.
De vooraf te betalen bijdrage die door het deelnemende depositogarantiestelsel  namens de
afwikkelingsraad in rekening wordt gebracht, moet door de bank rechtstreeks aan de afwikkelingsraad worden betaald, die het depositoverzekeringsfonds voor dat bedrag crediteert (en als ontvangst in deel  III van zijn begroting).
 5.5.2.2. Verreken ing op het niveau van de deelnemende depositogarantiestelsels
Door dit voorstel kunnen de deelnemende lidstaten kostenneutraliteit bereiken voor de banken- leden van hun deelnemende depositogarantiestelsels. Zij kunnen besluiten dat de
invoering van een afz onderlijke verplichting voor banken om de vooraf te betalen bijdragen
aan het depositoverzekeringsfonds te betalen, verrekening op het niveau van het deelnemende depositogarantiestelsel rechtvaardigt. Bij het nemen van dat besluit moeten de lidstaten het
evenredigheidsbeginsel in acht nemen en nagaan of het niveau van depositobescherming dat
door de geleidelijke instelling van het Europees depositoverzekeringsstelsel wordt
opgebouwd, een vermindering van de financiële middelen voor depositobescherming op he t
niveau van het deelnemende depositogarantiestelsel rechtvaardigt.
Artikel 74 quater, lid  4, voorziet in kostenneutraliteit: (a) de vooraf te betalen bijdragen die
banken aan het depositoverzekeringsfonds betalen, tellen voor het streefbedrag dat het respectieve depositogarantiestelsel op grond van de richtlijn moet bereiken, (b) als een
nationaal depositogarantiestelsel tegen het einde van de opbouwfase (3 juli 2024 of later) het precieze financieringstraject (artikel  41 undecies) heeft nageleefd en haar banken -leden alle
bijdragen hebben betaald die aan het depositoverzekeringsfonds verschuldigd waren, vormen
die bijdragen het bedrag aan bijdragen dat nodig is om het nationale streefbedrag van 0,8 % te
bereiken en (c) deelnemende lidstaten kunnen hun depositogarantiestelsels toestaan om de bijdragen die hun banken- leden aan het Europees depositoverzekeringsstelsel hebben betaald,
bij de berekening van het niveau van de bijdragen in aanmerking te nemen en/of om hun banken- leden uit hun beschikbare financiël e middelen terug te betalen in zoverre die
bijdragen hoger zijn dan de bedragen die in het precieze financieringstraject zijn vastgesteld.
 Afhankelijk van het niveau van de beschikbare financiële middelen die het deelnemende depositogarantiestelsel al heef t geïnd, kan het ofwel zijn banken- leden vergoeden door lagere
bijdragen te innen of door bijdragen die zij al van haar banken- leden heeft ontvangen, terug te
betalen.
5.5.3. Buitengewone achteraf te betalen bijdragen
Vanaf het begin van de medeverzekering sfase mag de afwikkelingsraad van de banken die bij
de deelnemende depositogarantiestelsels zijn aangesloten, ook betaling vragen van buitengewone achteraf te betalen bijdragen, wanneer de beschikbare middelen van het depositoverzekeringsfonds niet volstaa n voor financiering en verliesdekking. De nationale
depositogarantiestelsels zouden verantwoordelijk blijven voor de inning van achteraf te
NL 21   NL betalen bijdragen bij de nationale banksector om hun nationale stelsel na een
uitbetalingsgebeurtenis of een bijdrage aan afwikkeling aan te vullen.
Achteraf te betalen bijdragen zijn verschuldigd door banken en worden door hen rechtstreeks
aan de afwikkelingsraad betaald en, tijdens de herverzekeringsfase, door het respectieve
deelnemende depositogarantiestelsel berekend en in rekening gebracht namens de afwikkelingsraad. De afwikkelingsraad bepaalt het totale bedrag aan achteraf te betalen bijdragen dat hij van de banken- leden van elk deelnemend depositogarantiestelsel mag
vorderen binnen de grenzen die in een gedelege erde handeling van de Commissie worden
vastgesteld. Het deelnemende depositogarantiestelsel berekent de achteraf te betalen bijdrage die door elk van zijn banken- leden verschuldigd is op basis van het totale bedrag dat door de
afwikkelingsraad is bepaald, met toepassing van dezelfde risicogebaseerde methode die het
toepast voor de berekening van de vooraf te betalen bijdragen op grond van artikel  10, lid 1,
van de richtlijn.
 Na de medeverzekeringsfase wordt de achteraf te betalen bijdrage die door elke bank
verschuldigd is, door de afwikkelingsraad berekend op basis van de risicogebaseerde methoden die bij de gedelegeerde handeling van de Commissie zijn vastgesteld, die ook worden toegepast voor de berekening van de vooraf te betalen bijdragen na de medeverzekeringsfase. De deelnemende depositogarantiestelsels brengen de achteraf te
betalen bijdragen in rekening namens de afwikkelingsraad.
Zowel in de medeverzekeringsfase als in de fase van volledige verzekering kan de
afwikkelingsraad, hetzij op eigen initia tief, hetzij op voorstel van de betrokken bevoegde
autoriteit, de betaling van de achteraf te betalen bijdrage door een individuele bank geheel of gedeeltelijk opschorten. De opschorting moet noodzakelijk zijn om de financiële positie van
de bank te besche rmen, mag niet langer duren dan zes maanden, maar kan op verzoek van de
bank worden hernieuwd.
Bij een gedelegeerde handeling van de Commissie zullen de maximale bedragen worden
vastgesteld die achteraf door het Europees depositoverzekeringsstelsel kunnen worden geïnd, rekening houdend met de nationale achteraf te betalen bijdragen.
5.5.4. Aanvullende financiële middelen voor het depositoverzekeringsfonds
Naast de vooraf en achteraf te betalen bijdragen mag de afwikkelingsraad aanvullende
financiële middelen voor het Europees depositoverzekeringsfonds aantrekken. Om de financiering op het niveau van de deelnemende depositogarantiestelsels geleidelijk te vervangen, mag hij bij de depositogarantiestelsels die in niet -deelnemende lidstaten zijn
erkend, om een l ening verzoeken, die over dat verzoek overeenkomstig artikel  12 van de
richtlijn een besluit kunnen vaststellen (artikel 74  octies). Om wederkerigheid te bereiken,
mag de afwikkelingsraad op zijn beurt ook besluiten om leningen toe te kennen aan depositoga rantiestelsels in niet- deelnemende lidstaten.
 De afwikkelingsraad mag ook voor het depositoverzekeringsfonds andere alternatieve
financieringsmiddelen bij derden aantrekken, met name als de middelen die de
afwikkelingsraad door middel van vooraf en achtera f te betalen bijdragen kan innen, niet
(onmiddellijk) beschikbaar zijn (artikel 74 nonies). Terugbetaalbare financieringsmiddelen moeten worden gerecupereerd door tijdens de looptijd vooraf en achteraf te betalen bijdragen te innen.
NL 22   NL 5.5.5. Europees deposit overzekeringsstelsel -  besluitvorming
Het Europees depositoverzekeringsstelsel zou door de afwikkelingsraad worden beheerd,
zowel in zijn bestuursvergadering als in zijn plenaire vergadering. De bestuursvergadering
zou voor de besluiten en taken in het kader van het Europees depositoverzekeringsstelsel en
het GAM uit dezelfde leden bestaan. Voor de bijzondere taken van het Europees depositoverzekeringsstelsel zou een bijzondere samenstelling van de plenaire vergadering nodig zijn voor de vaststelling van be sluiten die alleen op het Europees
depositoverzekeringsstelsel betrekking hebben. De leden die in de plenaire vergadering de
nationale afwikkelingsautoriteiten vertegenwoordigen, zouden worden vervangen door leden
die de nationale aangewezen autoriteiten v ertegenwoordigen.
Aan de plenaire vergadering zouden specifieke taken worden toegewezen.
Omdat sommige besluiten van de afwikkelingsraad relevant zijn voor de afwikkelingsraad als geheel of zowel voor het GAM als voor het Europees depositoverzekeringsstels el, zouden ze
worden genomen in een nieuwe gezamenlijke plenaire vergadering met specifieke vertegenwoordigers en stemprocedures.
Alle andere besluiten met betrekking tot het Europees depositoverzekeringsstelsel zouden in
de bestuursvergadering van de afwi kkelingsraad worden genomen.
5.6. Andere voorschriften
De bepalingen over specifieke kwesties die op het GAM van toepassing zijn, zouden ook op de afwikkelingsraad van toepassing zijn wanneer hij zijn functies binnen het Europees
depositoverzekeringsstelsel uitoefent: voorrechten en immuniteiten, talenregelingen, personeel en uitwisseling van personeelsleden, interne comités, beroepspanel, beroepen bij het Hof van Justitie, aansprakelijkheid van de afwikkelingsraad, beroepsgeheim e n uitwisseling
van informatie, gegevensbescherming, toegang tot documenten, veiligheidsvoorschriften betreffende gevoelige of gerubriceerde informatie, rekenkamer.
 De wijzigingen waarbij het Europees depositoverzekeringsstelsel wordt ingevoerd, zouden word en toegepast vanaf de inwerkingtreding van de wijzigingsverordening.
NL 23   NL Voorstel voor een
VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
tot wijziging van Verordening (EU) 806/2014 met het oog op  de instelling van een
Europees depositoverzekeringsstelsel

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 114,
Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,
Gezien het advies van de Europese Centrale Bank9,
Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité10,
Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure,
Overwegende hetgeen volgt:
(1) In de afgelopen jaren heeft de Unie vooruitgang geboekt bij de vorming van een
interne markt voor bankdiensten. Een beter geïntegreerde markt voor bankdiensten is essentieel ter bevordering van economische groei in de Unie, ter vrijwaring van de stabiliteit van het bankwezen en ter bescherming van de deposanten.
 (2) Op 18 oktober  2012 concludeerde de Europese Raad het volgende: "De economische
en monetaire unie (EMU) moet, gezien de fundamentele uitdagingen waarvoor zij staat, worden versterkt om economisch en sociaal welzijn, alsmede stabiliteit en
duurzame welvaart te garanderen" en "het proces van uitdieping van de economische en monetaire unie moet voortbouwen op het institutionele en wettelijke kader van de Unie, en moet worden gekenmerkt door openheid en transparantie jegens de lidstaten
die de euro niet als munt hebben, alsook door het respecteren van de integriteit van
de interne markt". Met dat doel is de bankenunie opgericht, die wordt ondersteund door een uitvoerig en gedetailleerd gem eenschappelijk rulebook voor financiële
diensten dat geldt voor de gehele interne markt. De totstandbrenging van de bankenunie wordt gekenmerkt door openheid en transparantie ten opzichte van niet -
deelnemende lidstaten en door respect voor de integriteit van de interne markt.
(3) In zijn resolutie van 20 november  2012, met als titel "Naar een echte economische en
monetaire unie", verklaarde ook het Europees Parlement dat het doorbreken van het patroon van negatieve terugkoppelingseffecten tussen overheden, banken en de reële
economie cruciaal is voor een soepele werking van de EMU, betoogde het dat er
dringend behoefte is aan aanvullende en verstrekkende maatregelen om een volledig
operationele bankenunie te kunnen verwezenlijken en tegelijkertijd de voortdurend e

9 PB C  van , p..
10 PB C  van , p..
NL 24   NL goede werking van de interne markt voor financiële diensten en het vrije verkeer van
kapitaal te kunnen waarborgen.
 (4) Er zijn met het gemeenschappelijk toezichtsmechanisme (GTM), dat bij
Verordening  (EU) nr.  1024/2013 van de Raad11 is ingesteld en ervoor zorgt dat het
Uniebeleid inzake het prudentiële toezicht op kredietinstellingen in de lidstaten van
de eurozone en in de lidstaten buiten de eurozone die gekozen hebben voor deelneming aan het GTM (hierna "de deelnemende lidstaten" genoemd) op een coherente en doeltreffende wijze ten uitvoer wordt gelegd, en met het
gemeenschappelijk afwikkelingsmechanisme (GAM), dat bij Verordening  (EU)
nr. 806/2014 is ingesteld en zorgt voor een samenhangend kader voor de afwikkeling van banken die falen of waarschijnlijk z ullen falen in de deelnemende lidstaten,
belangrijke stappen gezet op de weg naar de efficiënte werking van de bankenunie, maar er zijn nog verdere stappen nodig om de bankenunie te voltooien.
(5) In juni  2015 werd in het verslag van de vijf voorzitters over het voltooien van
Europa's economische en monetaire unie erop gewezen dat een gemeenschappelijk banksysteem alleen echt gemeenschappelijk kan zijn als het vertrouwen in de veiligheid van bankdeposito’s hetzelfde is, ongeacht de lidstaat waar een bank operee rt. Dit vereist gemeenschappelijk bankentoezicht, gemeenschappelijke
bankenafwikkeling en gemeenschappelijke depositoverzekering. In het verslag van de vijf voorzitters werd daarom voorgesteld om de bankenunie te voltooien met de instelling van een Europee s depositoverzekeringsstelsel (dat ook bekendstaat onder
het Engelse acroniem EDIS), de derde pijler van een volwaardige bankenunie naast bankentoezicht en bankenafwikkeling. Er zouden al concrete stappen in die richting
moeten worden gezet als een priorit eit, met een herverzekeringssysteem op Europees
niveau voor de nationale depositogarantiestelsels als een eerste stap op de weg naar een volledig gemutualiseerde aanpak. Het bereik van dit herverzekeringssysteem moet samenvallen met dat van het GTM.
 (6) Met de recente crisis is gebleken dat de werking van de interne markt kan worden
bedreigd en dat er een toenemend risico van financiële versnippering bestaat. Door het falen van een bank die betrekkelijk groot is in vergelijking met de nationale banksector of he t gelijktijdige falen van een deel van de nationale banksector kunnen
de nationale depositogarantiestelsels kwetsbaar zijn voor grote plaatselijke schokken, zelfs met de aanvullende financieringsmechanismen waarin Richtlijn  2014/49/EU
van het Europees Parl ement en de Raad
12 voorziet. Deze kwetsbaarheid van de
nationale depositogarantiestelsels voor grote plaatselijke schokken kan bijdragen tot negatieve terugkoppeling tussen banken en hun nationale overheid, waardoor de homogeniteit van de bescherming voor deposito's wordt ondermijnd en deposanten geen vertrouwen hebben, wat tot marktinstabiliteit leidt.
(7) Zonder een homogeen niveau van depositobescherming kan de mededinging worden vervalst en kunnen de vrijheid van vestiging van en het vrij verrichten van diensten door kredietinstellingen op de interne markt worden belemmerd. Een

11 Verordening (EU) nr.  1024/2013 van de Raad van 15  oktober  2013 waarbij aan de Europese Centrale
Bank specifieke taken worden opgedragen betreffende het beleid inzake het prudentieel toezicht op
kredietinstellingen (PB L  287 van 29.10.2013, blz.  63).
12 Richtlijn  2014/49/EU van het Europees Parlement en de Raad van 16  april 2014 inzake de
depositogarantiestelsels (PB L  173 van 12.6.2014, blz 149).
NL 25   NL gemeenschappelijk depositoverzekeringsstelsel is dus essentieel voor de voltooiing
van de interne markt in financiële diensten.
 (8) Door Richtlijn  2014/49/EU wordt de capaciteit van nationale stelsels om deposanten
te vergoeden weliswaar aanzienlijk verbeterd, maar er zijn efficiëntere depositogarantieregelingen nodig op het niveau van de bankenunie om voldoende financiële middelen te waarborgen om het vertrouwen van alle deposanten te schragen en zo de financiële stabiliteit te vrijwaren. Het Europees
depositoverzekeringsstelsel zou het weerstandsvermogen van de bankenunie tegen
toekomstige crises vergroten doordat het risico ruimer wordt gedeeld, en zou de
verzekerde deposanten gelijke bescherming bieden, waardoor de goede werking van de interne markt wordt ondersteund.
(9) De middelen die door depositogarantiestelsels worden gebruikt om deposanten terug te betalen voor onbeschikbare gedekte deposito's overeenkomstig artikel  8 van
Richtlijn  2014/49/EU inzake de depositogarantiestelsels vormen geen staatssteun of
steun uit het Fonds. Wanneer die middelen in de herstructurering van kredietinstellingen worden gebruikt en staatssteun of steun uit het Fonds vormen, moeten ze echter voldoen aan artike l 108 van het Verdrag betreffende de werking
van de Europese Unie en, respectievelijk, artikel  19 van Verordening (EU)
nr. 806/2014 van het Europees Parlement en de Raad
13, dat daartoe moet worden
gewijzigd.
(10) Ondanks de verdere harmonisatie die bij Richtlijn 2014/49/EU is ingevoerd, behouden de nationale depositogarantiestelsels bepaalde opties en discretionaire
bevoegdheden, onder meer met betrekking tot bepaalde essentiële onderdelen zoals
streefbedragen, risicofactoren die bij de beoordeling van de bijdragen van de
kredietinstellingen moeten worden toegepast, terugbetalingstermijnen of het gebruik van middelen. Die verschillen tussen de nationale voorschriften kunnen een belemmering vormen voor het vrij verrichten van diensten en vervalsingen van de mededinging creëren. In een sterk geïntegreerde banksector is eenvormigheid van
voorschriften en benaderingen nodig om deposanten in de gehele Unie een solide en
samenhangend beschermingsniveau te bieden en op die manier de doelstelling van financiële stabiliteit  te garanderen.
 (11) De instelling van een Europees depositoverzekeringsstelsel, waarbij de bevoegdheden op het gebied van besluitvorming, monitoring en handhaving aan de
gemeenschappelijke afwikkelingsraad (hierna "de afwikkelingsraad" genoemd) zijn
toegekend,  zal essentieel zijn om de doelstelling van een geharmoniseerd
depositogarantiekader te bereiken. De eenvormige toepassing van de
depositogarantievereisten in de deelnemende lidstaten zal worden versterkt doordat zij wordt toevertrouwd aan een dergelijke c entrale autoriteit. Op die manier moet de
werking van het Europees depositoverzekeringsstelsel, door het ondersteunen en bieden van een kader voor de instelling en daaropvolgende tenuitvoerlegging van eenvormige voorschriften inzake depositogarantieregelingen, het harmonisatieproces op het gebied van financiële diensten faciliteren.
13 Verordening (EU) nr.  806/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 15  juli 2014 tot vaststelling
van eenvormige regels en een eenvormige procedure voor de afwikkeling van kredietinstellingen en
bepaalde beleggingsondernemingen in het kader van een gemeenschappelijk afwikkelingsmechanisme
en een gemeenschappelijk afwikkelingsfonds en tot wijziging van Verordening  (EU) nr.  1093/2010 (PB
L 225 van 30.7.2014, blz . 1).
 NL 26   NL (12) Voorts is het Europees depositoverzekeringsstelsel onderdeel van de ruimere EU -
voorschriften tot harmonisatie van het prudentieel toezicht en herstel en afwikkeling,
wat complem entaire aspecten zijn van de interne markt voor bankdiensten. Toezicht
kan alleen doeltreffend en zinvol zijn als een adequaat depositoverzekeringsstelsel, dat met de ontwikkelingen op het gebied van toezicht overeenstemt, wordt gecreëerd. Het Europees depositoverzekeringsstelsel is dus instrumenteel voor een ruimer proces van harmonisatie en zijn doelstellingen houden nauw verband met het Uniekader inzake prudentieel toezicht en herstel en afwikkeling, die in hun
gecentraliseerde toepassing onderling afhankelijk zijn. Zo is adequate coördinatie op
het niveau van toezicht en depositogarantie nodig in gevallen waarin de Europese Centrale Bank (ECB) de intrekking van een vergunning voor een kredietinstelling overweegt of wanneer een kredietinstelling niet vold oet aan de verplichting lid te zijn
van een depositogarantiestelsel. Ook de afwikkelingsmaatregelen en de taken op het
gebied van depositoverzekering die aan de afwikkelingsraad worden toegewezen,
moeten in even sterke mate worden geïntegreerd.
 (13) Deze verord ening is enkel van toepassing op banken waarvan de ECB de
toezichthouder van de lidstaat van herkomst is dan wel de nationale bevoegde autoriteit in lidstaten die de euro als munt hebben of in lidstaten die niet de euro als
munt hebben en die overeenkomsti g artikel 7 van Verordening (EU) nr.  1024/2013
een nauwe samenwerking tot stand hebben gebracht. Het toepassingsgebied van deze
verordening is gekoppeld aan het toepassingsgebied van Verordening (EU) nr. 1024/2013. Rekening houdend met het feit dat de aan het GTM toegewezen toezichthoudende taken in belangrijke mate vervlochten zijn met
depositogarantiemaatregelen, is de totstandbrenging van een gecentraliseerd systeem
van toezicht op grond van artikel  127, lid 6, van het Verdrag betreffende de werking
van de Europese Unie immers van cruciaal belang voor het harmonisatieproces van
de depositogarantie in de deelnemende lidstaten. Het feit onderworpen te zijn aan toezicht door het GTM, vormt een specifieke eigenschap die de entiteiten die binnen
het toepassingsgebied van Verordening (EU) nr.  1024/2013 vallen, met het oog op
depositogarantie objectief en kenmerkend onderscheidt. De nodige maatregelen
moeten worden vastgesteld om een gemeenschappelijk depositoverzekeringsstelsel in te stellen voor alle lidstaten die aan het GTM deelnemen, teneinde de goede en stabiele werking van de interne markt te faciliteren.
 (14) Met het oog op het parallellisme met het GTM en het GAM moet het Europees depositoverzekeringsstelsel van toepassing zijn op de deelnemende lidstaten. Banken die gevestigd zijn in de lidstaten die niet aan het GTM deelnemen, mogen niet aan het Europees depositoverzekeringsstelsel onderworpen zijn. Zolang het toezicht in een lidstaat zich buiten het GTM blijft voltrekken, moet die lidstaat verantwoordelijk
blijven voor de bescherming van deposanten tegen de gevolgen van de insolventie
van een kredietinstelling. Zodra een lidstaat zich bij het GTM aansluit, moet hij ook automatisch aan het Europees depositoverzekeringsstelsel worden onderworpen. Uiteindelijk k an het Europees depositoverzekeringsstelsel zich eventueel uitstrekken
tot de gehele interne markt.
(15) Om een gelijk speelveld binnen de gehele interne markt te waarborgen, strookt deze verordening met Richtlijn  2014/49/EU. Zij vult de voorschriften en begins elen van
die richtlijn aan om ervoor te zorgen dat het Europees depositoverzekeringsstelsel goed werkt en dat daarvoor passende financiering beschikbaar is. Het materiële recht inzake depositogarantie dat binnen het kader van het Europees
NL 27   NL depositoverzekeri ngsstelsel moet worden toegepast, zal dus stroken met het materiële
recht dat toepasselijk is door de nationale depositogarantiestelsels of de aangewezen
autoriteiten van de niet -deelnemende lidstaten, geharmoniseerd door middel van
Richtlijn  2014/49/EU.
 (16) In geïntegreerde financiële markten versterkt financiële steun om deposanten terug te
betalen de financiële stabiliteit, niet alleen in de betrokken deelnemende lidstaat maar ook in andere lidstaten, doordat overloopeffecten van bankcrises naar niet -
deelnem ende lidstaten worden voorkomen. De aan de afwikkelingsraad toegewezen
depositoverzekeringstaken mogen op generlei wijze de werking van de interne markt voor financiële diensten belemmeren. De Europese Bankautoriteit (EBA) moet derhalve haar rol blijven ve rvullen en haar al bestaande bevoegdheden en taken
behouden: zij moet meewerken aan en bijdragen tot de consistente toepassing van de op alle lidstaten toepasselijke wetgeving van de Unie en de convergentie van
depositoverzekeringspraktijken in de gehele U nie vergroten.
(17) Het Europees depositoverzekeringsstelsel moet over een aantal jaren geleidelijk
evolueren van een herverzekeringsstelsel tot een volledig gemutualiseerd medeverzekeringsstelsel. Gelet op de inspanningen om de EMU te verdiepen, in combinatie met het werk voor de invoering van
overbruggingsfinancieringsregelingen voor het gemeenschappelijk afwikkelingsfonds (GAF) en voor de ontwikkeling van een gemeenschappelijk budgettair vangnet, is deze stap noodzakelijk om de koppeling tussen banken en overheden in afzonderlijke lidstaten te beperken door middel van stappen in de
richting van risicodeling tussen alle lidstaten van de bankenunie, waardoor de
bankenunie versterkt wordt bij het bereiken van haar hoofddoelstelling. De
risicodeling ten gevolge va n stappen ter versterking van de bankenunie moet echter
vergezeld gaan van risicoverminderende maatregelen die erop gericht zijn de
koppeling tussen banken en overheden directer te verbreken.
 (18) Het Europees depositoverzekeringsstelsel moet in drie opeenvolge nde fasen worden
ingesteld, eerst een herverzekeringsstelsel dat een deel van het tekort aan liquiditeit en van de verliesexcedenten van de deelnemende depositogarantiestelsels dekt, vervolgens een medeverzekeringsstelsel dat een geleidelijk toenemend deel  van het
tekort aan liquiditeit en de verliezen van de deelnemende depositogarantiestelsels dekt en uiteindelijk een stelsel van volledige verzekering dat alle
liquiditeitsbehoeften en verliezen van de deelnemende depositogarantiestelsels dekt.
(19) Om de aansp rakelijkheid voor het Europees depositoverzekeringfonds (hierna "het
depositoverzekeringsfonds" genoemd) te beperken en het moreel risico op nationaal
niveau te verminderen, kan in de herverzekeringsfase slechts om bijstand uit het depositoverzekeringsfonds worden verzocht als het nationale depositogarantiestelsel
volgens een precies financieringstraject vooraf te betalen bijdragen heeft geïnd, en
het eerst die middelen uitput. In zoverre een nationaal depositogarantiestelsel meer middelen heeft geïnd dan door het financieringstraject wordt vereist, hoeft het om dekking van het Europees depositoverzekeringsstelsel te kunnen ontvangen, echter slechts die middelen op te gebruiken die het moest innen om aan het
financieringstraject te voldoen. De depositogarant iestelsels die meer middelen
hebben geïnd dan nodig was om aan het financieringstraject te voldoen, mogen dus
niet slechter af zijn dan de depositogarantiestelsels die niet meer middelen hebben geïnd dan de in het financieringstraject vastgestelde bedragen.
NL 28   NL (20) Omdat het depositoverzekeringsfonds in de herverzekeringsfase slechts een
aanvullende bron van financiering zou vormen en alleen de koppeling tussen banken en hun nationale overheid zou verzwakken, zonder evenwel ervoor te zorgen dat alle
deposanten in de bankenunie een gelijk beschermingsniveau genieten, moet de
herverzekeringsfase na drie jaar geleidelijk overgaan naar een medeverzekeringsstelsel en uiteindelijk naar een volledig gemutualiseerd depositoverzekeringsstelsel.
 (21) De herverzekeringsfase en de m edeverzekeringsfase zouden veel
gemeenschappelijke kenmerken hebben, die voor een vlotte geleidelijke ontwikkeling zorgen, maar in de medeverzekeringsfase zouden de uitbetalingen vanaf de eerste euro verlies tussen het nationale depositogarantiestelsel en het depositoverzekeringsfonds worden gedeeld. De relatieve bijdrage uit het depositoverzekeringsfonds zou geleidelijk toenemen tot 100 procent, met na vier jaar
een volledige mutualisering van het deposantenrisico in de bankenunie als resultaat.
 (22) Er moeten in het Europees depositoverzekeringsstelsel waarborgen worden
ingebouwd om het moreel risico te verminderen en ervoor te zorgen dat het Europees
depositoverzekeringsstelsel slechts dekking verleent wanneer de nationale depositogarantiestelsels voorzichtig handelen. Om te beginnen moeten de nationale
depositogarantiestelsels hun verplichtingen op grond van deze verordening,
Richtlijn  2014/49/EU en ander desbetreffend recht van de Unie nakomen, met name
hun verplichting hun middelen overeenkomstig artikel  10 van Richtlijn  2014/49/EU
op te bouwen, zoals verder gespecificeerd in deze verordening. Om dekking door het Europees depositoverzekeringsstelsel te genieten, moeten de deelnemende
depositogarantiestelsels volgens een precies financieringstraject vooraf te betalen
bijdragen innen. Dit impliceert ook dat de mogelijkheid van een verlaging van het
streefbedrag overeenkomstig artikel  10, lid 6, van Richtlijn 2014/49/EU niet langer
beschikbaar is als het depositogarantiestelsel voor het Europees
depositoverzekeri ngsstelsel in aanmerking wil komen. Ten tweede moet een
nationaal depositogarantiestelsel, in geval van een uitbetalingsgebeurtenis of wanneer zijn middelen in het kader van afwikkeling zijn gebruikt, zelf een billijk deel van het verlies dragen. Daarom mo et worden vereist dat het bij zijn leden
achteraf te betalen bijdragen int om zijn middelen aan te vullen en het Europees depositoverzekeringsstelsel terug te betalen in de mate waarin de initieel ontvangen
financiering het door het Europees depositoverzek eringsstelsel te dragen deel van het
verlies overschrijdt. Ten derde moet het nationale depositogarantiestelsel na een
uitbetalingsgebeurtenis de opbrengsten uit de insolvente boedel maximaliseren en de afwikkelingsraad terugbetalen, en moet de afwikkeling sraad voldoende
bevoegdheden hebben om zijn rechten te vrijwaren. Ten vierde moet de
afwikkelingsraad bevoegd zijn om alle financiering of een deel daarvan terug te
vorderen ingeval een deelnemend depositogarantiestelsel niet aan zijn hoofdverplichtingen voldeed.
 (23) Het depositoverzekeringsfonds is een essentieel onderdeel zonder hetwelk de geleidelijke instelling van het Europees depositoverzekeringsstelsel niet zou kunnen
worden bereikt. Verschillende nationale financieringssystemen zouden niet zorgen
voor homogene verzekering in de gehele bankenunie. In de drie fasen moet het depositoverzekeringsfonds helpen te zorgen voor de stabiliserende rol van de depositogarantiestelsels en een eenvormig hoog beschermingsniveau voor alle deposanten in een geharmoniseerd  kader in de Unie, en te voorkomen dat er
NL 29   NL belemmeringen voor de uitoefening van fundamentele vrijheden worden gecreëerd of
dat de mededinging in de interne markt door verschillende beschermingsniveaus op nationaal niveau wordt vervalst.
(24) Het depositoverzeke ringsfonds moet worden gefinancierd door directe bijdragen van
banken. Besluiten die binnen het Europees depositoverzekeringsfonds worden genomen, op grond waarvan het gebruik van het depositoverzekeringsfonds of van een nationaal depositogarantiestelsel w ordt vereist, mogen de budgettaire
verantwoordelijkheden van de lidstaten niet in het gedrang brengen. In dat verband
mag alleen buitengewone openbare financiële steun worden beschouwd als een
inbreuk op de budgettaire soevereiniteit en verantwoordelijkheden van de lidstaten.
(25) Deze verordening bepaalt de modaliteiten voor het gebruik van het depositoverzekeringsfonds en de algemene criteria voor de vaststelling en de berekening van de vooraf en achteraf te betalen bijdragen, en stelt de bevoegdheden
van de a fwikkelingsraad op het gebied van het gebruik en het beheer van het
depositoverzekeringsfonds vast.
 (26) De bijdragen om het depositoverzekeringsfonds te financieren zouden rechtstreeks
bij de banken worden geheven. De afwikkelingsraad zou de bijdragen innen en  het
depositoverzekeringsfonds beheren, terwijl de nationale depositogarantiestelsels de
nationale bijdragen zouden blijven innen en de nationale fondsen zouden blijven
beheren. Om te waarborgen dat de deelnemende banken billijke en geharmoniseerde bijdrag en moeten betalen en ertoe worden aangezet volgens een minder risicovol
model te werken, moeten zowel de bijdragen aan het Europees depositoverzekeringsstelsel als de bijdragen aan de nationale depositogarantiestelsels
worden berekend op basis van de gedekte deposito's en een risicoaanpassingsfactor per bank. Tijdens de herverzekeringsfase moet in de risicoaanpassingsfactor rekening worden gehouden met de mate van risico die een bank loopt in vergelijking met alle andere banken die bij hetzelfde deelnemende  depositogarantiestelsel zijn
aangesloten. Zodra de fase van medeverzekering bereikt is, moet in de
risicoaanpassingsfactor rekening worden gehouden met de mate van risico die een
bank loopt in vergelijking met alle andere banken die in de deelnemende lids taten
zijn gevestigd. Dit zou ervoor zorgen dat het Europees depositoverzekeringsstelsel globaal kostenneutraal blijft voor de banken en de nationale depositogarantiestelsels, en voorkomen dat bijdragen tijdens de opbouwfase van het
depositoverzekeringsfon ds worden herverdeeld.
 (27) In beginsel moeten voorafgaand aan en onafhankelijk van een
depositoverzekeringsmaatregel bijdragen van de sector worden geïnd. Als de financiering vooraf onvoldoende is om de verliezen of kosten te dekken die uit het gebruik van het  depositoverzekeringsfonds voortvloeien, moeten er aanvullende
bijdragen worden geïnd om de extra kosten of verliezen te dragen. Voorts moet het depositoverzekeringsfonds in staat zijn leningen of andere vormen van steun van kredietinstellingen, financiële  instellingen of andere derden te verkrijgen ingeval de
vooraf en achteraf te betalen bijdragen niet onmiddellijk beschikbaar zijn of de uitgaven als gevolg van het gebruik van het depositoverzekeringsfonds met
betrekking tot depositoverzekeringsmaatregele n niet voldoende dekken.
(28) Om een kritische massa te bereiken en de procyclische effecten te vermijden die zich
zouden voordoen indien het depositoverzekeringsfonds bij een systeemcrisis
NL 30   NL uitsluitend op achteraf te betalen bijdragen aangewezen zou zijn, is he t absoluut
noodzakelijk dat de vooraf beschikbare financiële middelen van het
depositoverzekeringsfonds minimaal een zeker streefbedrag bereiken.
(29) Het initiële en het definitieve streefbedrag van het depositoverzekeringsfonds moeten worden vastgesteld als e en percentage van de totale minimale streefbedragen van de
deelnemende depositogarantiestelsels. Het moet geleidelijk 20  % van vier negende
van de totale minimale streefbedragen bereiken tegen het einde van de herverzekeringsfase en de som van alle minimal e streefbedragen tegen het einde van
de medeverzekeringsfase. De mogelijkheid om overeenkomstig artikel  10, lid 6, van
Richtlijn  2014/49/EU goedkeuring te vragen om een lager streefbedrag toe te staan,
mag bij de vaststelling van het initiële of het definitieve streefbedrag van het depositoverzekeringsfonds niet in aanmerking worden genomen. Er moet worden voorzien in een passend tijdsbestek om het streefbedrag voor het
depositoverzekeringsfonds te bereiken.
 (30) Het waarborgen van een doeltreffende en toereiken de financiering van het
depositoverzekeringsfonds is van kardinaal belang voor de geloofwaardigheid van
het Europees depositoverzekeringsstelsel. Het vermogen van de afwikkelingsraad om alternatieve financieringsmiddelen voor het depositoverzekeringsfonds aan te trekken
moet op zodanige wijze worden uitgebreid dat de financieringskosten zo laag
mogelijk blijven en de kredietwaardigheid van het depositoverzekeringsfonds niet wordt aangetast. Onmiddellijk na de inwerkingtreding van deze verordening moet de afwikkelingsraad in samenwerking met de deelnemende lidstaten de nodige stappen
ondernemen met het oog op de ontwikkeling van adequate methoden en modaliteiten
om de leningopnemingscapaciteit van het depositoverzekeringsfonds te vergroten,
die tegen de datum  van inwerkingtreding van deze verordening moeten zijn
ingevoerd.
(31) Er moet worden gewaarborgd dat het depositoverzekeringsfonds volledig
beschikbaar is om te zorgen voor de garantie van deposito's. Het
depositoverzekeringsfonds moet daarom in de eerste plaa ts worden gebruikt voor de
efficiënte tenuitvoerlegging van de depositogarantievereisten en - maatregelen.
Voorts mag het alleen overeenkomstig de toepasselijke
depositogarantiedoelstellingen en - beginselen worden gebruikt. Onder bepaalde
voorwaarden zou he t depositogarantiefonds ook financiering kunnen verstrekken
wanneer de beschikbare financiële middelen van een depositogarantiestelsel overeenkomstig artikel  79 van deze verordening in het kader van afwikkeling worden
gebruikt.
(32) Om de waarde van de bedragen  van het depositoverzekeringsfonds te beschermen,
moeten deze bedragen in voldoende veilige, gediversifieerde en liquide activa
worden belegd.
(33) Wanneer de nauwe samenwerking die is aangegaan tussen de ECB en een
deelnemende lidstaat die niet de euro als mun t heeft, overeenkomstig artikel  7 van
Verordening  (EU) nr.  1024/2013 wordt beëindigd, moet een besluit tot eerlijke
verdeling van de gecumuleerde bijdragen van de betrokken deelnemende lidstaat
worden genomen, rekening houdend met zowel de belangen van de betrokken
deelnemende lidstaat als die van het depositoverzekeringsfonds.
 NL 31   NL (34) Om bij het nemen van depositoverzekeringsmaatregelen op grond van deze
verordening zijn volledige zelfstandigheid en onafhankelijkheid te garanderen, moet de afwikkelingsraad over ee n eigen budget met inkomsten uit verplichte bijdragen
van de instellingen in de deelnemende lidstaten beschikken. Deze verordening moet de bevoegdheid van de lidstaten om een retributie te heffen ter dekking van de administratieve kosten van hun nationale depositogarantiestelsels of aangewezen autoriteiten, onverlet laten.
(35) Wanneer aan alle criteria voor het gebruik van het depositoverzekeringsfonds
voldaan is, moet de afwikkelingsraad het nationale depositogarantiestelsel de
desbetreffende financiering en v erliesdekking verstrekken.
(36) De afwikkelingsraad moet in gemeenschappelijk -plenaire, in plenaire en in
bestuursvergaderingen werken. De afwikkelingsraad moet op zijn bestuursvergaderingen alle besluiten betreffende uitbetalingsprocedures voorbereiden
en deze, voor zover mogelijk, ook aannemen. Met betrekking tot het gebruik van het
depositoverzekeringsfonds is het van belang dat een eventuele aanvoerdersvoorsprong geen rol speelt en dat toezicht wordt gehouden op de uitstroom van middelen uit het depositoverz ekeringsfonds. Van zodra het netto
geaccumuleerde gebruik van het depositoverzekeringsonds over de voorgaande
periode van twaalf aaneensluitende maanden de drempel van 25  % van het
definitieve streefbedrag bereikt, moet de plenaire vergadering de toepassin g van de
depositoverzekeringsmaatregelen of de deelnames aan afwikkelingsmaatregelen en
het gebruik van het depositoverzekeringsfonds beoordelen, en een leidraad verschaffen waaraan de bestuursvergadering zich bij volgende besluiten moet
houden. De ten behoeve van de bestuursvergadering te formuleren leidraad moet met
name gericht zijn op de niet -discriminerende toepassing van
depositoverzekeringsmaatregelen of deelname aan afwikkelingsmaatregelen, en op de maatregelen die moeten worden genomen om te voorkomen dat het depositoverzekeringsfonds uitgeput raakt.
 (37) In alle deelnemende lidstaten moeten de doelmatigheid en de eenvormigheid van depositoverzekeringsmaatregelen gewaarborgd zijn. Daartoe moet de afwikkelingsraad, wanneer een deelnemend depositogarantiestelsel een uit hoofde van deze verordening door de afwikkelingsraad genomen besluit niet heeft toegepast of zich daaraan niet heeft gehouden, dan wel dat besluit heeft toegepast op een
manier waardoor de doelstellingen van het depositoverzekeringsstelsel of de
efficiënte implementatie van de depositoverzekeringsmaatregel in gevaar komen, worden gemachtigd om alle noodzakelijke stappen te ondernemen om het probleem of het gevaar voor de doelstellingen van het Europees depositoverzekeringsstelsel metterdaad af te wenden. Alle door een deelnemend depositogarantiestelsel genomen
maatregelen die de uitoefening van bevoegdheden of functies van de
afwikkelingsraad zouden beletten of daaraan afbreuk zouden doen, moeten worden uitgesloten.
(38) Bij het vaststellen van besluiten of maatregelen, met name ten aanzien van zowel in deelnemende als in niet -deelnemende lidstaten gevestigde entiteiten, moet rekening
worden gehouden met de potentieel nadelige gevolgen voor die lidstaten, zoals risico's voor de financiële stabilitei t van hun financiële markten, en voor de in die
lidstaten gevestigde entiteiten.
NL 32   NL (39) De afwikkelingsraad, de aangewezen autoriteiten, de bevoegde autoriteiten, met
inbegrip van de ECB, en de afwikkelingsautoriteiten moeten waar nodig een memorandum van overeenstemming sluiten met een algemene beschrijving van de
wijze waarop zij bij de uitvoering van hun respectieve taken uit hoofde van het recht
van de Unie met elkaar zullen samenwerken. Het memorandum moet regelmatig worden geëvalueerd.
(40) De entiteiten, organen en instanties die bij de toepassing van deze verordening
betrokken zijn, moeten met elkaar samenwerken overeenkomstig de verplichting tot
loyale samenwerking die in de Verdragen is neergelegd.
 (41) De afwikkelingsraad en de aangewezen autoriteiten en bevoegde autoriteiten van de
niet-deelnemende lidstaten moeten ook memoranda van overeenstemming sluiten
met een algemene beschrijving van de wijze waarop zij bij de uitvoering van hun taken uit hoofde van Richtlijn 2014/49/EU met elkaar zullen samenwerken. In deze
memoranda van overeenstemming kan onder meer worden toegelicht hoe de raadpleging met betrekking tot besluiten van de afwikkelingsraad die gevolgen hebben voor in de niet -deelnemende lidstaten gelegen vestigingen waarvan de
kredietinstelling in een deelne mende lidstaat is gevestigd, moet worden
vormgegeven. De memoranda moeten regelmatig worden geëvalueerd.
(42) De procedure inzake de vaststelling van de besluiten van de afwikkelingsraad eerbiedigt het beginsel van de delegatie van bevoegdheden aan agentschappe n, zoals
uitgelegd door het Hof van Justitie van de Europese Unie.
(43) Deze verordening eerbiedigt de grondrechten en strookt met de rechten, vrijheden en beginselen die inzonderheid in het Handvest zijn erkend, en in het bijzonder het recht
op eigendom, de be scherming van persoonsgegevens, de vrijheid van
ondernemerschap en het recht op een doeltreffende voorziening in rechte en op een onpartijdig gerecht, en het recht op verdediging, en moet overeenkomstig die rechten en beginselen worden toegepast.
(44) Daar de d oelstellingen van deze verordening, namelijk de doelstelling dat een
doelmatiger en doeltreffender kader voor depositogarantie wordt opgezet, en de doelstelling dat een consistente toepassing van de depositogarantievoorschriften wordt bewerkstelligd, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt maar beter op het niveau van de Unie kunnen worden verwezenlijkt, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel  5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie
neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatreg elen nemen. Overeenkomstig het in
hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken.
