None
Formule en berekening van de resultaten
Het gehalte aan uit de ionenwisselende harsen geëxtraheerd organisch materiaal, wordt in mg/l gegeven door:
500 (m1 – m2)
waarin m1 en m2 in g staan.
Het gecorrigeerde gehalte aan uit de ionenwisselende harsen geëxtraheerd materiaal wordt in mg/l gegeven door:
500 (m1 – m2 – m3 + m4)
waarin m1, m2, m3 en m4 in g staan.
7.2.
Het verschil tussen de resultaten van twee parallelle bepalingen uitgevoerd op hetzelfde monster, mag niet meer bedragen dan 0,2 mg/l.
Aanhangsel 5
Kaliumferrocyanide
Calciumfitaat
DL-wijnsteenzuur
Het gebruik van kaliumferrocyanide en van calciumfitaat overeenkomstig bĳlage I A, punt 26, of het gebruik van DL-wijnsteenzeer overeenkomstig bijlage I A, punt 29, is slechts toegestaan indien deze behandelingen worden uitgevoerd onder toezicht van een oenoloog of een technicus die is erkend door de bevoegde autoriteiten van de lidstaat waar deze behandeling plaatsvindt en wiens verantwoordelĳkheid eventueel door de betrokken lidstaat nader is bepaald.
Na de behandeling met kaliumferrocyanide of calciumfitaat moeten in wĳn sporen van ĳzer aanwezig zĳn.
Voor de controle op het gebruik van de in de eerste alinea bedoelde producten gelden de door de lidstaten vastgestelde bepalingen.
▼M3








Aanhangsel 6

Voorschriften voor dimethyldicarbonaat

TOEPASSINGSGEBIED
Dimethyldicarbonaat mag aan wijn worden toegevoegd met een of meer van de volgende doeleinden:

a) om de microbiologische stabiliteit van gebottelde wijn die vergistbare suikers bevat, te garanderen;


b) om de ontwikkeling van ongewenste gisten en melkzuurbacteriën te voorkomen;


c) om de vergisting van zoete wijn, zachte wijn en halfdroge wijn te blokkeren.
 VOORSCHRIFTEN

— voor het onder a) vermelde doel dient de toevoeging kort voor het bottelen plaats te vinden;


— het gebruikte product moet aan de bij Richtlijn 2008/84/EG vastgestelde zuiverheidseisen voldoen;


— de behandeling moet worden vermeld in het in artikel 185 quater, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1234/2007 bedoelde register.
▼B








Aanhangsel 7
Voorschriften voor de behandeling door elektrodialyse
Deze behandeling is bedoeld om de wĳnsteen in wĳn te stabiliseren ten opzichte van kaliumhydrogeentartraat en calciumtartraat (en andere calciumzouten) door extractie van ionen die in oververzadiging aanwezig zĳn in de wĳn, onder invloed van een elektrisch veld met behulp van membranen die alleen anionen doorlaten, enerzĳds, en membranen die alleen kationen doorlaten, anderzĳds.
1.   VOORSCHRIFTEN MET BETREKKING TOT DE MEMBRANEN






1.1.
De membranen worden afwisselend aangebracht in een systeem van het „filterpers”-type of in ieder ander geschikt systeem, met een afdeling voor de behandeling (wĳn) en een afdeling voor de concentratie (afvoerwater).
1.2.
De voor kationen permeabele membranen moeten geschikt zĳn voor de extractie van alleen kationen en inzonderheid van de kationen K+, Ca++.
1.3.
De voor anionen permeabele membranen moeten geschikt zĳn voor de extractie van alleen anionen en inzonderheid van tartraatanionen.
1.4.
 De membranen mogen geen buitensporige wĳzigingen in de fysische en chemische samenstelling en in de sensorische kenmerken van de wĳn veroorzaken. Zĳ moeten aan de volgende voorwaarden voldoen:

— zĳ moeten volgens goede fabricageprocedés zĳn vervaardigd van stoffen die mogen worden gebruikt voor de vervaardiging van materialen in kunststof die bestemd zĳn om met levensmiddelen in aanraking te komen en die zĳn vermeld in bĳlage II bĳ Richtlĳn 2002/72/EG van de Commissie (
8
);


— de gebruiker van de elektrodialyse-inrichting moet kunnen bewĳzen dat de gebruikte membranen aan de bovengenoemde voorschriften voldoen en dat eventuele vervangingen door gespecialiseerd personeel zĳn uitgevoerd;


— zĳ mogen geen schadelĳke stoffen afgeven in hoeveelheden die gevaar opleveren voor de menselĳke gezondheid of die de smaak of de geur van levensmiddelen aantasten en zĳ moeten aan de voorschriften van Richtlĳn 2002/72/EG voldoen;


— bĳ het gebruik mag er tussen de bestanddelen van het membraan en die van de wĳn geen wisselwerking zĳn die ertoe kan leiden dat in het behandelde product nieuwe samenstellingen worden gevormd die toxicologische gevolgen kunnen hebben.
De stabiliteit van de nieuwe elektrodialysemembranen moet worden bepaald aan de hand van een simulatievloeistof die de fysische en chemische samenstelling van de wĳn heeft, met het oog op de eventuele bepaling van de migratie van bepaalde stoffen die afkomstig zĳn van elektrodialysemembranen.
De aanbevolen beproevingsmethode is als volgt:
De simulatievloeistof is een mengsel van alcohol en water die is gebufferd voor de pH en de conductiviteit van de wĳn. Zĳ is samengesteld uit:

— zuivere ethanol 11 l,


— kaliumhydrogeentartraat: 380 g,


— kaliumchloride: 60 g,


— geconcentreerd zwavelzuur: 5 ml,


— gedistilleerd water: qsp voor 100 l.
 Deze oplossing wordt gebruikt voor de migratieproeven in gesloten kringloop in een elektrodialyse-installatie onder stroom (1 volt/cel) tegen 50 l/m2 anionen en kationen doorlatende membranen, totdat de oplossing voor 50 % is gedemineraliseerd. De afvoerwaterkringloop wordt op gang gebracht door een oplossing van kaliumchloride van 5 g/l. De migrerende stoffen worden bepaald in de simulatievloeistof en in het afvoerwater van de elektrodialyse.
Het gehalte van de organische moleculen die deel uitmaken van de samenstelling van het membraan en die naar de behandelde oplossing zouden kunnen overgaan, zal worden bepaald. Dit gehalte zal voor elk van deze bestanddelen afzonderlĳk worden bepaald door een erkend laboratorium.
►M1
 Het gehalte in de simulatievloeistof moet in totaal, voor alle bestanddelen samen, lager zĳn dan 50 μg/l. ◄

Voorts zĳn de algemene voorschriften voor de controle van materialen die bestemd zĳn om met levensmiddelen in aanmerking te komen, ook van toepassing op deze membranen.
 2.   VOORSCHRIFTEN INZAKE HET GEBRUIK VAN MEMBRANEN

Het voor een behandeling voor het stabiliseren van wĳnsteen in wĳn door middel van elektrodialyse gebruikte stel membranen moet zodanig zĳn dat aan de volgende voorwaarden wordt voldaan:

— de pH van de wĳn mag niet dalen met meer dan 0,3 pH-eenheden,


— de verlaging van het gehalte aan vluchtige zuren moet minder dan 0,12 g/l bedragen (2 meq. uitgedrukt in azĳnzuur),


— de behandeling door elektrodialyse mag geen invloed hebben op de andere bestanddelen van de wĳn dan ionen, en inzonderheid op de polyfenolen en de polysachariden,


— de diffusie van kleine moleculen zoals ethanol moet beperkt zĳn en mag niet leiden tot een verlaging van het alcoholgehalte van de wĳn met meer dan 0,1 % vol,


— het onderhoud en de reiniging van deze membranen moeten gebeuren volgens toegestane technieken, met stoffen die mogen worden gebruikt voor de bereiding van levensmiddelen,


— de membranen moeten worden gemerkt om de volgorde ervan in de opstelling te kunnen controleren,


— het gebruikte materiaal moet worden bestuurd door een controle- en stuursysteem dat rekening houdt met de specifieke instabiliteit van elke wĳn, opdat alleen de oververzadiging aan kaliumhydrogeentartraat en calciumzouten wordt verwĳderd,


— de behandeling moet worden uitgevoerd onder de verantwoordelĳkheid van een oenoloog of een bevoegde technicus.
Deze behandeling moet worden vermeld in het in artikel 112, lid 2, van Verordening (EG) nr. 479/2008 bedoelde register.
Aanhangsel 8
Voorschriften voor urease

1. Internationale code van urease: EC 3-5-1-5, CAS-nr.: 9002-13-5.
2. Werkzame stof: urease (werkzaam in zuur milieu), splitst ureum in ammoniak en kooldioxide. Opgegeven activiteit: minstens 5 eenheden/mg, waarbĳ 1 eenheid gedefinieerd wordt als de hoeveelheid enzym die bĳ 37 °C 1 μmol NH3 per minuut vrĳmaakt uit een ureumoplossing met een concentratie van 5 g/l (pH4).
3. Oorsprong: Lactobacillus fermentum.
 4. Toepassingsgebied: afbraak van ureum in wĳn, met name in voor langere rĳping bestemde wĳn, wanneer deze aanvankelĳk meer dan 1 mg/l ureum bevat.
5. Maximale gebruiksdosis: 75 mg enzympreparaat per liter behandelde wĳn, met een maximum van 375 eenheden urease per liter wijn. Aan het einde van de behandeling moet alle residuele enzymwerking geëlimineerd worden door de wijn te filtreren (poriediameter: minder dan 1 μm).
6. Voorschriften inzake chemische en microbiologische zuiverheid:













Droogverlies


minder dan 10 %




Zware metalen


minder dan 30 ppm




Lood


minder dan 10 ppm




Arseen


minder dan 2 ppm




Coliforme bacteriën


geen





Salmonella spp.
geen in een monster van 25 g




Totaal aërobe kiemen


minder dan 5 × 104/g





De voor de behandeling van wĳn toegelaten urease moet in dezelfde omstandigheden vervaardigd zĳn als de urease waarop het op 10 december 1998 uitgebrachte advies van het Wetenschappelĳk Comité voor de menselĳke voeding betrekking had.
Aanhangsel 9
Voorschriften voor het gebruik van stukjes eikenhout
ONDERWERP, OORSPRONG EN TOEPASSINGSGEBIED
Bij de bereiding en de rijping van wijn, waaronder ook de gisting van druiven en druivenmost, worden stukjes eikenhout gebruikt om aan de wijn bepaalde aan eikenhout verbonden kenmerken te verlenen.
De stukjes hout mogen uitsluitend afkomstig zijn van de Quercus-soorten.
De stukjes hout worden gebruikt in natuurlijke staat, dan wel licht, gemiddeld of sterk verhit, maar zij mogen niet zijn verbrand — zelfs niet oppervlakkig —, mogen niet koolstofhoudend zijn en mogen niet brokkelig aanvoelen. Zij mogen geen chemische, enzymatische of fysische behandeling hebben ondergaan, afgezien van de verhitting. Aan de stukjes hout mag geen enkel product zijn toegevoegd dat bestemd is om het natuurlijk aromatisch vermogen of de extraheerbare fenolbestanddelen ervan te verhogen.
 ETIKETTERING VAN HET PRODUCT
In de etikettering moet melding worden gemaakt van de oorsprong van de botanische soort(en) eik en de eventuele verhittingsintensiteit, de bewaaromstandigheden en de veiligheidsvoorschriften.
AFMETINGEN
De afmetingen van de stukjes hout moeten van die aard zijn dat ten minste 95 gewichtspercent ervan wordt tegengehouden met een zeef met mazen van 2 mm (d.i. 9 mesh).
ZUIVERHEID
De stukjes eikenhout mogen geen substanties vrijgeven waarvan de concentratie eventuele risico’s zou kunnen opleveren voor de gezondheid.
Deze behandeling moet worden vermeld in het in artikel 112, lid 2, van Verordening (EG) nr. 479/2008 bedoelde register.
▼M4








Aanhangsel 10

Voorschriften voor de behandeling om het alcoholgehalte van de wijn te corrigeren

De behandeling om het alcoholgehalte van de wijn te corrigeren (hierna „de behandeling”) heeft tot doel een te hoog ethanolgehalte van de wijn te verlagen om de smaakbalans van de wijn te verbeteren.
Voorschriften:

1. Deze doelstellingen kunnen worden bereikt aan de hand van scheidingstechnieken die afzonderlijk of gecombineerd worden gebruikt.
2. De behandelde wijn mag geen organoleptische gebreken vertonen en moet geschikt zijn voor rechtstreekse menselijke consumptie.
3. Er mag geen alcohol uit de wijn worden verwijderd als op een van de wijnbouwproducten die bij de bereiding van de betrokken wijn is gebruikt, een van de in bijlage XV bis bij Verordening (EG) nr. 1234/2007 vastgestelde verrijkingsprocedés is toegepast.
4. Het alcoholgehalte mag met maximaal 20 % worden verlaagd en het effectieve alcoholvolumegehalte van het eindproduct moet in overeenstemming zijn met punt 1, tweede alinea, onder a), van bijlage XI ter bij Verordening (EG) nr. 1234/2007.
5. De behandeling moet worden uitgevoerd onder de verantwoordelijkheid van een oenoloog of een bevoegde technicus.
6. De behandeling moet worden ingeschreven in het in artikel 185 quater, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1234/2007 bedoelde register.
 7. De lidstaten kunnen bepalen dat de behandeling vooraf moet worden gemeld bij de bevoegde autoriteiten.
▼M3 —————

▼B








Aanhangsel 12
Voorschriften voor de behandeling met kationenwisselaars om de wijnsteen te stabiliseren
Deze behandeling heeft tot doel de wijnsteen in wijn te stabiliseren ten opzichte van kaliumhydrogeentartraat en calciumtartraat (en andere calciumzouten).
Voorschriften

1. De behandeling moet beperkt blijven tot de verwijdering van overtollige kationen.
▼M3


— De wijn mag vooraf een koudebehandeling hebben ondergaan.
▼B


— De behandeling met kationenwisselaars mag slechts worden toegepast bij een voor de stabilisering vereiste minimale hoeveelheid wijn.
2. De behandeling wordt uitgevoerd met behulp van kationenwisselende harsen die met een zuur worden geregenereerd.
3. Alle behandelingen moeten worden uitgevoerd onder de verantwoordelijkheid van een oenoloog of een bevoegde technicus. De behandeling met kationenwisselaars moet worden ingeschreven in het in artikel 112, lid 2, van Verordening (EG) nr. 479/2008 bedoelde register.
4. De kationische harsen moeten in overeenstemming zijn met de voorschriften van Verordening (EG) nr. 1935/2004 van het Europees Parlement en de Raad (
9
) en met de communautaire en nationale voorschriften die ter uitvoering van die verordening zĳn vastgesteld en moeten voldoen aan de analytische voorschriften die zijn opgenomen in aanhangsel 4 bij de onderhavige verordening. Het gebruik ervan mag geen buitensporige wĳzigingen veroorzaken in de fysische en chemische samenstelling en in de sensorische kenmerken van de wĳn en bij het gebruik moeten de maxima in acht worden genomen die zijn vastgesteld in punt 3 van de monografie „Résines échangeuses de cations” van de door de OIV gepubliceerde „Codex œnologique international”.
 ▼M2








Aanhangsel 13

▼M3


Voorschriften voor de behandeling van wijnen met chitosan uit Aspergillus niger en voor de behandeling van wijnen met chitine-glucaan uit Aspergillus niger



▼M2

Toepassingsgebieden:

a) Verlaging van het gehalte aan zware metalen, met name ijzer, lood, cadmium en koper.
b) Voorkómen van ijzerbreuk en koperbreuk.
c) Vermindering van eventuele contaminanten, met name van ochratoxine A.
d) Vermindering van ongewenste populaties micro-organismen, met name van Brettanomyces, uitsluitend door behandeling met chitosan.
Voorschriften:

— De te gebruiken doses worden vastgesteld door middel van een voorafgaande proef. De maximale gebruiksdosis moet kleiner zijn dan of gelijk zijn aan:— 

— 100 g/hl voor de toepassingen a) et b),


— 500 g/hl voor toepassing c),


— 10 g/hl voor toepassing d).
— De sedimenten worden met fysische procedés verwijderd.
Aanhangsel 14

Voorschriften voor aanzuring door elektromembraanbehandeling


— De kationische membranen moeten zodanig zijn samengesteld dat zij alleen de extractie van kationen mogelijk maken, en met name die van het kation K+.
— De bipolaire membranen zijn impermeabel voor de anionen en kationen uit most en uit wijn.
▼M4


— De behandeling moet worden uitgevoerd onder de verantwoordelijkheid van een oenoloog of een bevoegde technicus. De behandeling moet worden ingeschreven in het in artikel 185 quater, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1234/2007 bedoelde register.
— De gebruikte membranen moeten voldoen aan de voorschriften van Verordening (EG) nr. 1935/2004 en van Verordening (EU) nr. 10/2011 van de Commissie (
10
) en aan de ter uitvoering daarvan vastgestelde nationale bepalingen. Zij moeten tevens voldoen aan de voorschriften van de door de OIV gepubliceerde „Codex œnologique international”.
 ▼M4








Aanhangsel 15

Voorschriften voor aanzuring door behandeling met kationenwisselaars

De behandeling met kationenwisselaars (hierna „de behandeling”) heeft tot doel de getitreerde zuurtegraad en de werkelijke zuurtegraad (verlaging van de pH) te verhogen middels de gedeeltelijke fysische extractie van de kationen met behulp van een kationenwisselaar.
Voorschriften:

1. De behandeling wordt uitgevoerd met behulp van kationenwisselende harsen die met een zuur worden geregenereerd.
2. De behandeling moet uitsluitend gericht zijn op overtollige kationen.
3. Om de productie van fracties most of wijn te voorkomen, moet de behandeling ononderbroken worden uitgevoerd, met lineaire toevoeging van de behandelde producten aan de oorspronkelijke producten.
4. Bij wijze van alternatief kan de vereiste hoeveelheid hars rechtstreeks aan de inhoud van de tank worden toegevoegd en achteraf aan de hand van een daartoe geschikte fysische methode van die inhoud worden gescheiden.
5. Alle behandelingen moeten worden uitgevoerd onder de verantwoordelijkheid van een oenoloog of een bevoegde technicus.
6. De behandeling moet worden ingeschreven in het in artikel 185 quater, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1234/2007 bedoelde register.
7. De kationische harsen moeten voldoen aan de voorschriften van Verordening (EG) nr. 1935/2004 en aan de ter uitvoering van die verordening vastgestelde nationale en EU-voorschriften, en moeten tevens voldoen aan de analytische voorschriften die zijn opgenomen in aanhangsel 4 van de onderhavige bijlage. Het gebruik ervan mag geen buitensporige wĳzigingen veroorzaken in de fysische en chemische samenstelling en in de sensorische kenmerken van de most en de wĳn, en bij het gebruik moeten de maxima in acht worden genomen die zijn vastgesteld in punt 3 van de monografie „Résines échangeuses de cations” van de door de OIV gepubliceerde „Codex œnologique international”.
 Aanhangsel 16

Voorschriften voor de behandeling om het suikergehalte in most door membraankoppeling te verlagen

De behandeling om het suikergehalte te verlagen (hierna „de behandeling”) heeft tot doel suiker aan most te onttrekken middels membraankoppeling waarbij microfiltratie of ultrafiltratie wordt gecombineerd met nanofiltratie of omgekeerde osmose.
Voorschriften:

1. Als gevolg van de behandeling neemt het volume af, afhankelijk van de hoeveelheid en het suikergehalte van de suikeroplossing die aan de oorspronkelijke most wordt onttrokken.
2. De procedés moeten het mogelijk maken de gehalten aan andere mostbestanddelen dan suikers te behouden.
3. Wanneer het suikergehalte in de most wordt verlaagd, mag het alcoholgehalte van de met die most vervaardigde wijn niet worden gecorrigeerd.
4. De behandeling mag niet samen met een van de in bijlage XV bis bij Verordening (EG) nr. 1234/2007 vastgesteld verrijkingsprocedés worden gebruikt.
5. De hoeveelheid most waarop de behandeling wordt uitgevoerd, wordt bepaald op basis van de beoogde verlaging van het suikergehalte.
6. De eerste fase heeft tot doel enerzijds de most geschikt te maken voor de tweede concentratiefase en anderzijds de macromoleculen te behouden die groter zijn dan de retentiedrempelwaarde van het membraan. Voor deze fase kan ultrafiltratie worden gebruikt.
7. Het tijdens de eerste fase van de behandeling verkregen permeaat wordt vervolgens middels nanofiltratie of omgekeerde osmose geconcentreerd.
Het oorspronkelijke water en de organische zuren die bij de nanofiltratie niet zijn tegengehouden, mogen aan de behandelde most worden toegevoegd.
8. De behandeling moet worden uitgevoerd onder de verantwoordelĳkheid van een oenoloog of een bevoegde technicus.
9. De gebruikte membranen moeten voldoen aan de voorschriften van Verordening (EG) nr. 1935/2004 en van Verordening (EU) nr. 10/2011 en aan de ter uitvoering daarvan vastgestelde nationale bepalingen. Zij moeten tevens voldoen aan de voorschriften van de door de OIV gepubliceerde „Codex œnologique international”.
 Aanhangsel 17

Voorschriften voor ontzuring door elektromembraanbehandeling

De elektromembraanbehandeling (hierna „de behandeling”) is een fysische methode om onder invloed van een elektrisch veld ionen uit de most of de wijn te extraheren met behulp van anionen doorlatende membranen, enerzĳds, en bipolaire membranen, anderzĳds. Door de combinatie van anionen doorlatende membranen en bipolaire membranen kan de getitreerde zuurtegraad en de werkelijke zuurtegraad (verhoging van de pH) op gecontroleerde wijze worden verlaagd.
Voorschriften:

1. De anionen doorlatende membranen moeten zo worden aangebracht dat uitsluitend de anionen, en met name de organische zuren van de most of de wijn, worden geëxtraheerd.
2. De bipolaire membranen moeten impermeabel zijn voor de anionen en kationen uit de most en de wijn.
3. De wijn die wordt vervaardigd met middels deze behandeling ontzuurde most of wijn, moet ten minste 1 g wijnsteenzuur per liter bevatten.
4. Ontzuring aan de hand van membranen en aanzuring sluiten elkaar uit.
5. De behandeling moet worden uitgevoerd onder de verantwoordelijkheid van een oenoloog of een bevoegde technicus.
6. De behandeling moet worden ingeschreven in het in artikel 185 quater, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1234/2007 bedoelde register.
7. De gebruikte membranen moeten voldoen aan de voorschriften van Verordening (EG) nr. 1935/2004 en van Verordening (EU) nr. 10/2011 en aan de ter uitvoering daarvan vastgestelde nationale bepalingen. Zij moeten tevens voldoen aan de voorschriften van de door de OIV gepubliceerde „Codex œnologique international”.
▼B








BIJLAGE I B
MAXIMUMGEHALTEN AAN ZWAVELDIOXIDE IN WIJN
A.   ZWAVELDIOXIDEGEHALTE VAN WIJN


1. Het totale zwaveldioxidegehalte van wijn, andere dan mousserende wijn en likeurwijn, mag wanneer die voor rechtstreekse menselijke consumptie op de markt wordt gebracht, niet meer bedragen dan:

a) 150 milligram per liter voor rode wijn;


b) 200 milligram per liter voor witte wijn en roséwijn.
 3. De lijsten met wijnen die recht hebben op een van de in punt 2, onder c), d) en e), vermelde beschermde oorsprongsbenamingen of beschermde geografische aanduidingen, kunnen worden gewijzigd als de voorwaarden waaronder de betrokken wijnen worden geproduceerd, veranderen of hun geografische aanduiding of oorsprongsbenaming wordt gewijzigd. De lidstaten verstrekken vooraf alle nodige technische gegevens over de betrokken wijnen, met inbegrip van de productspecificaties en de per jaar geproduceerde hoeveelheden.
4. Als de weersomstandigheden zulks noodzakelijk hebben gemaakt, kan de Commissie volgens de in artikel 113, lid 2, van Verordening (EG) nr. 479/2008 bedoelde procedure besluiten dat de betrokken lidstaten in bepaalde wijnbouwzones van de Gemeenschap kunnen toestaan dat het in dit punt A bedoelde totale maximumgehalte aan zwaveldioxide van minder dan 300 milligram per liter, voor de op hun grondgebied voortgebrachte wijnen met maximaal 50 milligram per liter wordt verhoogd. De lijst van de gevallen waarin de lidstaten een dergelijke verhoging mogen toestaan, is opgenomen in aanhangsel 1.
5. De lidstaten mogen strengere bepalingen toepassen op wijnen die op hun grondgebied worden voortgebracht.
B.   ZWAVELDIOXIDEGEHALTE VAN LIKEURWIJN

Het totale zwaveldioxidegehalte van likeurwijn mag, wanneer die voor rechtstreekse menselijke consumptie op de markt wordt gebracht, niet meer bedragen dan:
150 milligram per liter wanneer het suikergehalte minder bedraagt dan 5 g per liter;
200 milligram per liter wanneer het suikergehalte minstens 5 g per liter bedraagt.
C.   ZWAVELDIOXIDEGEHALTE VAN MOUSSERENDE WIJN


1. Het totale zwaveldioxidegehalte van mousserende wijn mag, wanneer die voor rechtstreekse menselijke consumptie op de markt wordt gebracht, niet meer bedragen dan:

a) 185 milligram per liter voor alle categorieën mousserende kwaliteitswijn, en


b) 235 milligram per liter voor de overige mousserende wijnen.
 2. Als de weersomstandigheden zulks in bepaalde wijnbouwzones van de Gemeenschap noodzakelijk hebben gemaakt, kunnen de betrokken lidstaten toestaan dat het totale maximumgehalte aan zwaveldioxide voor de in punt 1, onder a) en b), bedoelde op hun grondgebied voortgebrachte mousserende wijn met maximaal 40 milligram per liter wordt verhoogd, mits de wijnen waarvoor die toestemming wordt verleend niet uit de betrokken lidstaten worden verzonden.
Aanhangsel 1
Verhoging van het totale maximumgehalte aan zwaveldioxide indien de weersomstandigheden zulks noodzakelĳk hebben gemaakt
(Bijlage I B bij deze verordening)















 


Jaar


Lidstaat


Wĳnbouwzone(s)


Betrokken wijn




1.
2000


Duitsland


Alle wĳnbouwzones van het Duitse grondgebied


Alle wĳnen die zĳn verkregen uit tĳdens het jaar 2000 geoogste druiven




2.
2006


Duitsland


De wijnbouwzones van de regio’s Baden-Wurtemberg, Beieren, Hessen en Rijnland-Palts


Alle wĳnen die zĳn verkregen uit tĳdens het jaar 2006 geoogste druiven




3.
2006


Frankrijk


De wijnbouwzones van de departementen Bas-Rhin en Haut-Rhin


Alle wijnen die zijn verkregen uit tijdens het jaar 2006 geoogste druiven












BIJLAGE I C
MAXIMUMGEHALTEN AAN VLUCHTIGE ZUREN IN WIJN

1. Het gehalte aan vluchtige zuren mag niet hoger zijn dan:

a) 18 milli-equivalent per liter voor gedeeltelijk gegiste druivenmost,


b) 18 milli-equivalent per liter voor witte wijn en roséwijn, of


c) 20 milli-equivalent per liter voor rode wijn.
2. De in punt 1 bedoelde gehalten gelden:

a) voor producten die afkomstig zijn van in de Gemeenschap geoogste druiven: in het productiestadium en in alle stadia van het in de handel brengen,


b) voor gedeeltelijk gegiste druivenmost en wijn van oorsprong uit derde landen: in alle stadia vanaf de binnenkomst op het geografische grondgebied van de Gemeenschap.
 3. Er mag in afwijkingen van punt 1 worden voorzien voor:

a) bepaalde wijnen met een beschermde oorsprongsbenaming (BOB) en bepaalde wijnen met een beschermde geografische aanduiding (BGA) die:

— een rijpingsperiode van ten minste twee jaar hebben doorgemaakt of


— volgens bijzondere methoden zijn bereid;



b) wijn met een totaal alcoholvolumegehalte van ten minste 13 % vol.
De lidstaten delen deze afwijkingen mee aan de Commissie, die ze ter kennis van de overige lidstaten brengt.
BIJLAGE I D
MAXIMUMGEHALTEN EN VOORWAARDEN VOOR DE VERZOETING VAN WIJN

1. Wijn mag slechts worden verzoet met behulp van één of meer van de volgende producten:

a) druivenmost;


b) geconcentreerde druivenmost;


c) gerectificeerde geconcentreerde druivenmost.
Het totale alcoholvolumegehalte van de wijn mag met niet meer dan 4 % vol worden verhoogd.
2. Verzoeten van ingevoerde wijn die voor rechtstreekse menselijke consumptie bestemd is en met een geografische benaming wordt aangeduid, is op het grondgebied van de Gemeenschap verboden. Voor de verzoeting van andere ingevoerde wijnen gelden dezelfde voorwaarden als voor in de Gemeenschap geproduceerde wijnen.
3. Het verzoeten van wijn met een beschermde oorsprongsbenaming mag door een lidstaat slechts worden toegestaan als deze behandeling plaatsvindt:

a) met inachtneming van de voorwaarden en de maximumgehalten die elders in deze bijlage zijn vastgesteld;


b) in het gebied waaruit de betrokken wijn afkomstig is of in een gebied in de onmiddellijke nabijheid daarvan.
De in punt 1 bedoelde druivenmost en geconcentreerde druivenmost moeten afkomstig zijn uit hetzelfde gebied als de wijn voor het verzoeten waarvan zij worden gebruikt.
4. Verzoeting van wijn is slechts toegestaan in het productiestadium en in het groothandelsstadium.
 5. Bij de verzoeting van wijn moeten de volgende specifieke administratieve voorschriften in acht worden genomen:

a) De natuurlĳke of rechtspersonen die wĳn verzoeten, moeten dit melden aan de bevoegde autoriteit van de lidstaat waar deze behandeling plaatsvindt.
b) De meldingen worden schriftelĳk gedaan. Zĳ moeten minstens 48 uur vóór de dag waarop de behandeling plaatsvindt, bĳ de bevoegde autoriteit binnenkomen.
c) Wanneer een onderneming zich gewoonlĳk of voortdurend met het verzoeten van wĳn bezighoudt, kunnen de lidstaten echter toestaan dat een melding voor meerdere behandelingen of voor een bepaalde periode aan de bevoegde autoriteit wordt gezonden. Een dergelĳke melding wordt slechts toegestaan indien de onderneming een register bĳhoudt waarin elke verzoeting en de onder d) bedoelde gegevens worden opgetekend.
d) De melding omvat de volgende gegevens:

— de hoeveelheid en het totale en het effectieve alcoholgehalte van de te behandelen wijn;


— de hoeveelheid en het totale en het effectieve alcoholgehalte van de druivenmost of de hoeveelheid en de concentratiegraad van de geconcentreerde druivenmost of de gerectificeerde geconcentreerde druivenmost die zal worden toegevoegd, naargelang van het geval;


— het totale en het effectieve alcoholgehalte van de wijn na de verzoeting.
De onder a) bedoelde personen houden registers bij van de ontvangen en afgeleverde hoeveelheden en vermelden de hoeveelheden druivenmost, geconcentreerde druivenmost of gerectificeerde geconcentreerde druivenmost die zĳ voor het verzoeten in voorraad hebben.
 BIJLAGE II
TOEGESTANE OENOLOGISCHE PROCEDÉS EN BEPERKINGEN MET BETREKKING TOT MOUSSERENDE WIJN, MOUSSERENDE KWALITEITSWIJN EN AROMATISCHE MOUSSERENDE KWALITEITSWIJN
A.   Mousserende wijn


1. In dit punt en in de punten B en C van deze bijlage wordt verstaan onder:

a) „liqueur de tirage”:
het product dat bestemd is om aan de cuvée te worden toegevoegd teneinde de koolzuurontwikkeling op te wekken;


b) „dosagelikeur”:
het product dat bestemd is om aan mousserende wijn te worden toegevoegd teneinde daaraan bijzondere smaakkenmerken te geven.
2. De dosagelikeur mag slechts zijn samengesteld uit:

— sacharose,


— druivenmost,


— gedeeltelijk gegiste druivenmost,


— geconcentreerde druivenmost,


— gerectificeerde geconcentreerde druivenmost,


— wijn, of


— een mengsel hiervan,

eventueel met toevoeging van wijndistillaat.
3. Afgezien van de verrijking die krachtens Verordening (EG) nr. 479/2008 voor de bestanddelen van de cuvée is toegestaan, is iedere verrijking van de cuvée verboden.
4. De lidstaten mogen evenwel voor regio’s en rassen waarvoor dit vanuit technisch oogpunt gerechtvaardigd is, toestaan dat de cuvée wordt verrijkt op de plaats waar de mousserende wijn wordt bereid, op voorwaarde dat.
a) geen enkel bestanddeel van de cuvée reeds verrĳkt is;


b) de betrokken bestanddelen uitsluitend afkomstig zijn van druiven die op het grondgebied van de lidstaat zijn geoogst;


c) de verrijking in één behandeling geschiedt;


d) de hiernavolgende maxima niet worden overschreden:

i) 3 % vol voor de cuvée waarvan de bestanddelen afkomstig zijn uit wijnbouwzone A;


ii) 2 % vol voor de cuvée waarvan de bestanddelen afkomstig zijn uit wijnbouwzone B;


iii) 1,5 % vol voor de cuvée waarvan de bestanddelen afkomstig zijn uit wijnbouwzone C;



e) de toegepaste methode bestaat in de toevoeging van sacharose, geconcentreerde druivenmost of gerectificeerde geconcentreerde druivenmost.
 5. Toevoeging van liqueur de tirage en toevoeging van dosagelikeur worden niet beschouwd als verrijking noch als verzoeting. De toevoeging van liqueur de tirage mag niet tot gevolg hebben dat het totale alcoholvolumegehalte van de cuvée met meer dan 1,5 % vol wordt verhoogd. Deze verhoging wordt gemeten door het verschil te berekenen tussen het totale alcoholvolumegehalte van de cuvée en het totale alcoholvolumegehalte van de mousserende wijn vóór eventuele toevoeging van de dosagelikeur.
6. Het toevoegen van dosagelikeur geschiedt zodanig dat het effectieve alcoholvolumegehalte van de mousserende wijn met niet meer dan 0,5 % vol wordt verhoogd.
7. Verzoeting van de cuvée en van de bestanddelen daarvan is verboden.
8. Bovenop eventuele, overeenkomstig Verordening (EG) nr. 479/2008 toegepaste aanzuring of ontzuring van de bestanddelen van de cuvée mag de cuvée worden aangezuurd of ontzuurd. Aanzuring en ontzuring van de cuvée sluiten elkaar wederkerig uit. Aanzuring van wijn mag slechts plaatshebben tot een maximum van 1,50 g per liter, uitgedrukt in wijnsteenzuur, ofwel 20 milli-equivalent per liter.
9. In jaren waarin de weersomstandigheden uitzonderlijk zijn geweest, kan het maximum van 1,50 g per liter, ofwel 20 milli-equivalent per liter, worden verhoogd tot 2,50 g per liter, ofwel 34 milli-equivalent per liter, mits het natuurlijke zuurgehalte van de producten niet minder bedraagt dan 3 g per liter, uitgedrukt in wijnsteenzuur, ofwel 40 milli-equivalent per liter.
10. Het in mousserende wijn aanwezige koolzuur mag alleen afkomstig zijn van de alcoholische vergisting van de cuvée waaruit de betrokken wijn is bereid.
Genoemde vergisting mag, behalve wanneer het vergisting betreft die is bedoeld om druiven of druivenmost of gedeeltelijk gegiste druivenmost direct om te zetten in mousserende wijn, alleen het gevolg zijn van de toevoeging van liqueur de tirage. Zij mag slechts plaatsvinden in flessen of in hermetisch gesloten kuipen.
 Het gebruik van koolzuur bij overheveling door tegendruk wordt toegestaan, mits dit op gecontroleerde wijze gebeurt en de druk van het in de mousserende wijn aanwezige koolzuur niet wordt verhoogd als gevolg van de onvermijdelijke uitwisseling van gassen met het koolzuur dat afkomstig is van de alcoholische vergisting van de cuvée.
11. Voor mousserende wijn zonder beschermde oorsprongsbenaming geldt het volgende:

a) de liqueur de tirage die bestemd is voor de bereiding van mousserende wijn, mag slechts zijn samengesteld uit:

— druivenmost,


— gedeeltelijk gegiste druivenmost,


— geconcentreerde druivenmost,


— gerectificeerde geconcentreerde druivenmost,


— sacharose en wijn;



b) het effectieve alcoholvolumegehalte, met inbegrip van de alcohol in de eventueel toegevoegde dosagelikeur, moet ten minste 9,5 % vol bedragen.
B.   Mousserende kwaliteitswijn


1. De liqueur de tirage voor de bereiding van mousserende kwaliteitswijn mag slechts zijn samengesteld uit:

a) sacharose,


b) geconcentreerde druivenmost,


c) gerectificeerde geconcentreerde druivenmost,


d) druivenmost of gedeeltelijk gegiste druivenmost, of


e) wijn.
2. De producerende lidstaten kunnen aanvullende of strengere kenmerken en voorwaarden vaststellen voor de productie en het verkeer van de in deze titel bedoelde en op hun grondgebied voortgebrachte mousserende kwaliteitswijnen.
3. Voorts zijn op de bereiding van mousserende kwaliteitswijnen de voorschriften van toepassing van:

— de punten 1 tot en met 10 van punt A;


— punt C 3 voor het effectieve alcoholvolumegehalte, punt C.5 voor de minimale overdruk en de punten C.6 en C.7 voor de minimale bereidingsduur, onverminderd het onderhavige punt B.4, onder d).
4. Aromatische mousserende kwaliteitswijn:

a) Behoudens toegestane afwijkingen mag deze wijn alleen worden verkregen wanneer voor de cuvée uitsluitend druivenmost of gedeeltelijk gegist druivenmost wordt gebruikt van druivenrassen die zijn vermeld in de in aanhangsel 1 opgenomen lijst.
 ►M1
 Aromatische mousserende kwaliteitswijn mag evenwel op traditionele wijze worden bereid door voor de samenstelling van de cuvée wijnen te gebruiken die zijn verkregen uit het druivenras „Glera”, geoogst in de regio’s Veneto en Friuli-Venezia Giulia. ◄



b) Het gistingsproces vóór en na de bereiding van de cuvée mag, om de cuvée mousserend te maken, alleen middels koeling of andere natuurkundige procedés worden gestuurd.
c) De toevoeging van dosagelikeur is verboden.
d) De bereiding van aromatische mousserende kwaliteitswijn moet minstens één maand in beslag nemen.
C.   Mousserende wijn en mousserende kwaliteitswijn met een beschermde oorsprongsbenaming


1. Het totale alcoholvolumegehalte van cuvées die voor de bereiding van mousserende kwaliteitswijn met een beschermde oorsprongsbenaming zijn bestemd, bedraagt ten minste:

— 9,5 % vol in de wijnbouwzones C III,


— 9 % vol in de andere wijnbouwzones.
▼M1


2. De cuvées voor de bereiding van mousserende kwaliteitswijn met de beschermde oorsprongsbenaming „Prosecco”, „Conegliano Valdobbiadene — Prosecco” en „Colli Asolani — Prosecco” of „Asolo — Prosecco” die op basis van één enkel wijndruivenras zijn bereid, mogen evenwel een totaal alcoholvolumegehalte van 8,5 % vol of meer hebben.
▼B


3. Het effectieve alcoholvolumegehalte van mousserende kwaliteitswijn met een beschermde oorsprongsbenaming, met inbegrip van de alcohol in de eventueel toegevoegde dosagelikeur, bedraagt ten minste 10 % vol.
4. De liqueur de tirage voor mousserende wijn en mousserende kwaliteitswijn met een beschermde oorsprongsbenaming mag slechts zijn samengesteld uit:

a) sacharose,


b) geconcentreerde druivenmost,


c) gerectificeerde geconcentreerde druivenmost,

en:

a) druivenmost,


b) gedeeltelijk gegiste druivenmost, of


c) wijn,

die geschikt zijn voor de bereiding van dezelfde mousserende wijn of dezelfde mousserende kwaliteitswijn met een beschermde oorsprongsbenaming als die waaraan de liqueur de tirage wordt toegevoegd.
 5. In afwijking van punt 5, onder c), van bijlage IV bij Verordening (EG) nr. 479/2008 mag mousserende kwaliteitswijn met een beschermde oorsprongsbenaming die bij 20 °C wordt bewaard in gesloten recipiënten van minder dan 25 centiliter, een minimale overdruk van 3 bar hebben.
6. De duur van het bereidingsproces van mousserende kwaliteitswijn met een beschermde oorsprongsbenaming, met inbegrip van de rijping in het producerende bedrijf en berekend vanaf het begin van de gisting om de wijn mousserend te maken, mag niet korter zijn dan:

a) zes maanden, wanneer de gisting om de wijn mousserend te maken, in gesloten kuipen plaatsvindt,


b) negen maanden, wanneer de gisting om de wijn mousserend te maken, op fles plaatsvindt.
7. De duur van de gisting die bestemd is om de cuvée mousserend te maken en de duur van de aanwezigheid van de cuvée op de wijnmoer bedragen ten minste:

— 90 dagen,


— 30 dagen, wanneer de gisting plaatsvindt in recipiënten die van agitatoren zijn voorzien.
8. De voorschriften van de punten A.1 tot en met A.10 en van punt B.2 zijn ook van toepassing op mousserende wijn en mousserende kwaliteitswijn met een beschermde oorsprongsbenaming.
9. Voor aromatische mousserende kwaliteitswijn met een beschermde oorsprongsbenaming geldt het volgende:

a) deze wijn mag alleen worden verkregen wanneer voor de cuvée uitsluitend druivenmost of gedeeltelijk gegist druivenmost wordt gebruikt van druivenrassen die zijn vermeld in de in aanhangsel 1 opgenomen lijst, mits deze rassen als geschikt zijn erkend voor de productie van mousserende kwaliteitswijn met een beschermde oorsprongsbenaming in het gebied waarvan deze mousserende kwaliteitswijn met een beschermde oorsprongsbenaming de naam draagt.
 ►M1
 In afwĳking hiervan mag aromatische mousserende kwaliteitswijn met een beschermde oorsprongsbenaming worden verkregen door voor de samenstelling van de cuvée wĳn te gebruiken van druiven van het „Glera”-ras die geoogst zĳn in de gebieden met de oorsprongsbenaming „Prosecco”, „Conegliano-Valdobbiadene — Prosecco”, „Colli Asolani — Prosecco” en „Asolo — Prosecco”; ◄



b) het gistingsproces vóór en na de bereiding van de cuvée mag, om de cuvée mousserend te maken, alleen middels koeling of andere natuurkundige procedés worden gestuurd;


c) de toevoeging van dosagelikeur is verboden;


d) het effectieve alcoholvolumegehalte van aromatische mousserende kwaliteitswijn met een beschermde oorsprongsbenaming moet ten minste 6 % vol bedragen;


e) het totale alcoholvolumegehalte van aromatische mousserende kwaliteitswijn met een beschermde oorsprongsbenaming moet ten minste 10 % vol bedragen;


f) aromatische mousserende kwaliteitswijn met een beschermde oorsprongsbenaming heeft, wanneer hij in gesloten recipiënten bij 20 °C wordt bewaard, een overdruk van ten minste 3 bar;


g) in afwijking van punt C.6 mag de duur van het bereidingsproces van aromatische mousserende kwaliteitswijnen met een beschermde oorsprongsbenaming niet korter zijn dan een maand.
Aanhangsel 1
Lijst van wijnstokrassen waarvan de druiven gebruikt mogen worden voor de samenstelling van de cuvée van aromatische mousserende kwaliteitswijn en van aromatische mousserende kwaliteitswijn met een beschermde oorsprongsbenaming

Airén


▼M2


Albariño


▼B


Aleatico N


Alvarinho


Ασύρτικο (Assyrtiko)


Bourboulenc B


Brachetto N.
 Busuioacă de Bohotin


Clairette B


Colombard B


Csaba gyöngye B


Cserszegi fűszeres B


Devín


Fernão Pires


Freisa N


Gamay N


Gewürztraminer Rs


Girò N


▼M1


Glera


▼B


Γλυκερύθρα (Glykerythra)


Huxelrebe


Irsai Olivér B


▼M2


Macabeo B


▼B


Macabeu B


▼M2


Toutes les Malvasías


▼B


Alle Malvasia


Mauzac wit en rosé


Monica N


▼M2


Tous les Moscateles


▼B


Μοσχοφίλερο (Moschofilero)


Müller-Thurgau B


Alle muskaatwijn


Manzoni moscato


Nektár


Pálava B


Parellada B


Perle B


Piquepoul B


Poulsard


▼M1 —————

▼B


Ροδίτης (Roditis)


Scheurebe


Tămâioasă românească


Torbato


Touriga Nacional


Verdejo


Zefír B








BIJLAGE III
TOEGESTANE OENOLOGISCHE PROCEDÉS EN BEPERKINGEN MET BETREKKING TOT LIKEURWIJN EN LIKEURWIJN MET EEN BESCHERMDE OORSPRONGSBENAMING OF EEN BESCHERMDE GEOGRAFISCHE AANDUIDING
A.   Likeurwijn


1. De in punt 3, onder c), van bijlage IV bij Verordening (EG) nr. 479/2008 genoemde producten die voor de bereiding van likeurwijn en likeurwijn met een beschermde oorsprongsbenaming of een beschermde geografische aanduiding worden gebruikt, mogen in voorkomend geval alleen de oenologische procedés en behandelingen hebben ondergaan die in Verordening (EG) nr. 479/2008 of de onderhvaige verordening zijn genoemd.
2. Hierbij geldt evenwel het volgende:

a) de verhoging van het natuurlijke alcoholvolumegehalte mag slechts het gevolg zijn van het gebruik van de producten die zijn genoemd in punt 3, onder e) en f), van bijlage IV bij Verordening (EG) nr. 479/2008, en


b) in afwijking hiervan wordt Spanje gemachtigd om het gebruik toe te staan van calciumsulfaat voor Spaanse wijnen die de traditionele vermelding „vino generoso” of „vino generoso de licor” dragen, wanneer dit procedé vanouds wordt toegepast en op voorwaarde dat het sulfaatgehalte van het aldus behandelde product niet meer bedraagt dan 2,5 g per liter, uitgedrukt in kaliumsulfaat. Deze aldus verkregen wijnen mogen extra aangezuurd worden tot ten hoogste 1,5 g per liter.
 3. Onverminderd de meer beperkende bepalingen die de lidstaten kunnen vaststellen voor op hun grondgebied voortgebrachte likeurwijn en likeurwijn met een beschermde oorsprongsbenaming of een beschermde geografische aanduiding, mogen op deze producten de oenologische procedés worden toegepast die zijn genoemd in Verordening (EG) nr. 479/2008 of de onderhavige verordening.
4. Voorts worden toegestaan:

a) verzoeting, onder voorbehoud van een aangifte- en registratieverplichting en wanneer de gebruikte producten niet zijn verrijkt door middel van geconcentreerde druivenmost, door toevoeging van:

— geconcentreerde druivenmost of gerectificeerde geconcentreerde druivenmost, op voorwaarde dat het totale alcoholvolumegehalte van de betrokken wijn met niet meer dan 3 % vol wordt verhoogd,


▼M2


— geconcentreerde druivenmost, gerectificeerde geconcentreerde druivenmost of druivenmost van ingedroogde druiven waaraan neutrale alcohol van wijnbouwproducten is toegevoegd om de gisting te stuiten, voor de Spaanse wijn met de traditionele vermelding „vino generoso de licor”, op voorwaarde dat het totale alcoholvolumegehalte van de betrokken wijn met niet meer dan 8 % vol wordt verhoogd,


▼B


— geconcentreerde druivenmost of gerectificeerde geconcentreerde druivenmost, voor likeurwijnen met de beschermde oorsprongsbenaming „Madeira”, op voorwaarde dat het totale alcoholvolumegehalte van de betrokken wijn met niet meer dan 8 % vol wordt verhoogd;



b) toevoeging van alcohol, distillaat of eau de vie, als bedoeld in punt 3, onder e) en f), van bijlage IV bij Verordening (EG) nr. 479/2008, ter compensatie van het verlies door verdamping bij rijping;


c) het rijpen in recipiënten bij een temperatuur van niet hoger dan 50 °C voor likeurwijn met de beschermde oorsprongsbenaming „Madeira”.
 5. De druivenrassen waaruit de in punt 3, onder c), van bijlage IV bij Verordening (EG) nr. 479/2008 bedoelde producten zijn verkregen die voor de bereiding van likeurwijn en likeurwijn met een beschermde oorsprongsbenaming of een beschermde geografische aanduiding worden gebruikt, moeten behoren tot de in artikel 24, lid 1, van Verordening (EG) nr. 479/2008 bedoelde rassen.
6. Het natuurlijke alcoholvolumegehalte van de in punt 3, onder c), van bijlage IV bij Verordening (EG) nr. 479/2008 bedoelde producten die voor de bereiding van andere likeurwijn dan likeurwijn met een beschermde oorsprongsbenaming of een beschermde geografische aanduiding worden gebruikt, mag niet lager zijn dan 12 % vol.
B.   Likeurwijn met een beschermde oorsprongsbenaming (andere bepalingen dan die onder punt A van deze bijlage, specifiek met betrekking tot likeurwijn met een beschermde oorsprongsbenaming)


1. De lijst van de likeurwijnen met een beschermde oorsprongsbenaming die worden bereid met druivenmost of een mengsel van druivenmost en wijn als bedoeld in punt 3, onder c), vierde streepje, van bijlage IV bij Verordening (EG) nr. 479/2008, is opgenomen in aanhangsel 1, deel A, van de onderhavige bijlage.
2. De lijst van de likeurwijnen met een beschermde oorsprongsbenaming waaraan de in punt 3, onder f), van bijlage IV bij Verordening (EG) nr. 479/2008 bedoelde producten mogen worden toegevoegd, is opgenomen in aanhangsel 1, deel B, van de onderhavige bijlage.
3. De in punt 3, onder c), van bijlage IV bij Verordening (EG) nr. 479/2008 bedoelde producten en geconcentreerde druivenmost en gedeeltelijk gegiste druivenmost van ingedroogde druiven als bedoeld in punt 3, onder f), iii), van die bijlage IV, die worden gebruikt voor de bereiding van likeurwijn met een beschermde oorsprongsbenaming, moeten afkomstig zijn van het gebied waarvan de betrokken likeurwijn met beschermde oorsprongsbenaming de naam draagt.
 Voor likeurwijnen met de beschermde oorsprongsbenaming „Málaga” of „Jerez-Xérès-Sherry” mag de druivenmost van uit het druivenras „Pedro Ximénez” verkregen ingedroogde druiven waaraan neutrale alcohol van wijnbouwproducten is toegevoegd om de gisting te stuiten, evenwel uit het gebied „Montilla-Moriles” afkomstig zijn.
4. De in de punt A.1 tot en met A.4 van deze bijlage bedoelde behandelingen voor de bereiding van likeurwijn met een beschermde oorsprongsbenaming mogen uitsluitend plaatsvinden in het in punt 3 bedoelde gebied.
Voor likeurwijn met een beschermde oorsprongsbenaming waarvoor de benaming „Porto” is gereserveerd voor het product bereid uit druiven verkregen in het gebied genaamd „Douro”, mogen de aanvullende bereidingsprocessen en de rijping echter plaatsvinden hetzij in voornoemd gebied, hetzij in Vila Nova de Gaia-Porto.
 5. Onverminderd de strengere bepalingen die de lidstaten mogen vaststellen voor likeurwijn met een beschermde oorsprongsbenaming die op hun grondgebied wordt bereid:

a) mag het natuurlijke alcoholvolumegehalte van de in punt 3, onder c), van bijlage IV bij Verordening (EG) nr. 479/2008 bedoelde producten voor de bereiding van likeurwijn met een beschermde oorsprongsbenaming, niet lager zijn dan 12 % vol. Bepaalde likeurwijnen met een beschermde oorsprongsbenaming die zijn vermeld in een van de lijsten in aanhangsel 2, deel A, van de onderhavige bijlage, mogen evenwel worden verkregen:

i) hetzij uit druivenmost met een natuurlijk alcoholvolumegehalte van ten minste 10 % vol in het geval van likeurwijnen met een beschermde oorsprongsbenaming die worden verkregen door toevoeging van eau de vie van wijn of druivendraf met een oorsprongsbenaming en eventueel afkomstig van hetzelfde bedrijf,


ii) hetzij uit gedeeltelijk gegiste druivenmost of, in het in het tweede streepje hieronder bedoelde geval, wijn, met een oorspronkelijk natuurlijk alcoholvolumegehalte van ten minste:

— 11 % vol voor likeurwijn met een beschermde oorsprongsbenaming verkregen door toevoeging van neutrale alcohol, wijndistillaaat met een effectief alcoholvolumegehalte van ten minste 70 % vol of eau de vie van wijnbouwproducten,


— 10,5 % vol voor wijn die is bereid uit most van witte druiven die zijn opgenomen in lijst 3 van aanhangsel 2, deel A,


— 9 % vol voor Portugese likeurwijn met de beschermde oorsprongsbenaming „Madeira” die op traditionele en gebruikelijke wijze wordt geproduceerd overeenkomstig uitdrukkelijk in de nationale wetgeving opgenomen bepalingen;




b) de lijst van de likeurwijnen met beschermde oorsprongsbenaming die, in afwijking van punt 3, onder b), van bijlage IV bij Verordening (EG) nr. 479/2008, een totaal alcoholvolumegehalte van minder dan 17,5 % vol doch niet minder dan 15 % vol hebben, wanneer de nationale bepalingen die vóór 1 januari 1985 golden, daarin uitdrukkelijk voorzagen, is opgenomen in aanhangsel 2, deel B.
 6. De traditionele specifieke vermeldingen „οίνος γλυκύς φυσικός”, „vino dulce natural”, „vino dolce naturale”, „vinho doce natural” zijn voorbehouden voor likeurwijnen met een beschermde oorsprongsbenaming die:

— zijn verkregen uit druiven die voor minstens 85 % afkomstig zijn van wijnstokrassen van de lijst in aanhangsel 3,


— afkomstig zijn van most met een oorspronkelijk natuurlijk suikergehalte van ten minste 212 g per liter,


— zijn verkregen, met uitsluiting van elke andere vorm van verrijking, door toevoeging van alcohol, distillaat of eau de vie, als bedoeld in bijlage IV, punt 3, onder e) en f), van Verordening (EG) nr. 479/2008.
 7. Wanneer vanouds bestaande gebruiken zulks voor het product vereisen, mogen de lidstaten, voor likeurwijn met een beschermde oorsprongsbenaming die op hun grondgebied wordt bereid, bepalen dat de vanouds gebezigde specifieke aanduiding „vin doux naturel” alleen mag worden gebruikt voor likeurwijnen met een beschermde oorsprongsbenaming die:

— rechtstreeks tot wijn zijn verwerkt door de oogstende producent, mits zij uitsluitend afkomstig zijn van hun oogsten Muscats, Grenache, Maccabéo of Malvoisie; niettemin zijn oogsten toegestaan die zijn verkregen op gemengde percelen die tot maximaal 10 % zijn beplant met andere wijnstokrassen dan de vier hierboven genoemde,


— zijn verkregen binnen de grens van een rendement per hectare van 40 hl druivenmost bedoeld in bijlage IV, punt 3, onder c), eerste en vierde streepje, van Verordening (EG) nr. 479/2008, met dien verstande dat bij elke overschrijding van dit rendement de volledige oogst de benaming „vin doux naturel” verliest,


— afkomstig zijn uit voornoemde druivenmost met een oorspronkelijk natuurlijk suikergehalte van ten minste 252 g per liter,


— zijn verkregen, met uitsluiting van iedere andere vorm van verrijking, door toevoeging van uit de wijnbouw afkomstige alcohol overeenkomend met zuivere alcohol van een hoeveelheid van ten minste 5 % van het volume van de most van bovengenoemde gebruikte druiven en van ten hoogste de geringste van de volgende twee hoeveelheden:— 

— 10 % van het volume van de gebruikte voornoemde druivenmost, of


— 40 % van het totale alcoholvolumegehalte van het eindproduct, vertegenwooordigd door de som van het effectieve alcoholvolumegehalte en het equivalent van het potentiële alcoholvolumegehalte, berekend op basis van 1 % vol zuivere alcohol per 17,5 g restsuiker per liter.
 8. 

►M3
 De traditionele specifieke vermelding „vino generoso” mag in het geval van likeurwijn alleen worden gebruikt voor droge, volledig of gedeeltelijk onder voile bereide likeurwijn met een beschermde oorsprongsbenaming die: ◄


— is verkregen uit witte druiven van de wijnstokrassen Palomino de Jerez, Palomino fino, Pedro Ximénez, Verdejo, Zalema of Garrido Fino,


— ten verbruik wordt aangeboden na een gemiddelde rijpingsperiode van twee jaar in eiken vaten.
Onder de in de eerste alinea bedoelde bereiding onder voile wordt verstaan het biologische procedé dat optreedt bij de spontane ontwikkeling van een voile van typische gisten op het vrije oppervlak van de wijn na totale alcoholgisting van de most, en dat aan het product specifieke analytische en organoleptische kenmerken verleent.
9. De traditionele specifieke vermelding „vinho generoso” mag alleen worden gebruikt voor likeurwijnen met de beschermde oorsprongsbenamingen „Porto”, „Madeira”, „Moscatel de Setubal” en „Carcavelos”, in samenhang met de respectieve benamingen van oorsprong.
10. De traditionele specifieke vermelding „vino generoso de licor” mag alleen worden gebrukt voor likeurwijn met een beschermde oorsprongsbenaming die:

▼M2


— is verkregen uit de in punt 8 bedoelde „vino generoso”, of uit wijn onder voile die een dergelijke „vino generoso” kan opleveren en waaraan hetzij druivenmost van ingedroogde druiven met toegevoegde neutrale alcohol van wijnbouwproducten om de gisting te stuiten, hetzij gerectificeerde geconcentreerde druivenmost, hetzij „vino dulce natural” is toegevoegd,


▼B


— ten verbruik wordt aangeboden na een gemiddelde rijpingsperiode van twee jaar in eiken vaten.
