None
Hoe dit ook zij, tijdens het decennium 1970 viel er
in Afrika een achteruitgang van een groot aantal
voor de export bestemde landbouwprodukten (in het
bijzonder aardnoten, katoen en koffie) te constate­
ren. Deze ontwikkeling, die gepaard gaat met het
steeds toenemende voedseltekort op dit continent,
getuigt van de moeilijkheden waarmee de Afri­
kaanse landbouw in het algemeen te kampen heeft.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 607/82
van de heer Welsh
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(7 juni 1982)
Betreft: Publikatieblad
Het voorstel van de Commissie voor een verorde­
ning van de Raad betreffende de aanduiding van de
oorsprong van bepaalde uit derde landen inge­
voerde textielprodukten is op 17 december 1981 bij
de Raad ingediend. Kan de Commissie mededelen
waarom het bijna 4 maanden heeft geduurd alvo­
rens het voorstel in het Publikatieblad van de Euro­
pese Gemeenschappen bekend werd gemaakt (*)?
(!) PB nr. C 93 van 14. 4. 1982, blz. 11.
Antwoord van de heer Burke
namens de Commissie
(25 augustus 1982)
Wegens moeilijkheden bij de vertaling kon het voor­
stel van 17 december 1981 eerst in maart 1982 in de
zeven officiële talen worden gepubliceerd.
Het geachte Parlementslid weet ongetwijfeld dat de
publikatie van voorstellen van de Commissie van
wetgevende aard in deel C van het Publikatieblad
van de Europese Gemeenschappen een louter infor­
matief karakter draagt. SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 613/82
van de heer Marck
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(7juni 1982)
Betreft: Interventies op de vleesmarkten
Mag ik uit het antwoord op schriftelijke vraag
nr. 1716/81 (}) afleiden dat de particuliere opslag
van rund- en varkensvlees duidelijk minder duur is
dan de interventieaankopen? Moet derhalve de par­
ticuliere opslag niet aangemoedigd worden?
(0 PB nr. C 118 van 10. 5. 1982, blz. 15.
 Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(20 augustus 1982)
De twee genoemde marktondersteunende maatrege­
len zijn zeer verschillend zowel wat de aard als wat
de omvang van de steun betreft.
Voor rundvlees kan steun voor particuliere opslag
worden verleend voor alle kwaliteiten vlees waar­
voor in bepaalde periodes van het jaar contracten
worden afgesloten (voorwaarden ten aanzien van de
aanbiedingsvorm kunnen worden gesteld) terwijl
interventieaankopen op permanente basis mogelijk
zijn voor specifieke aanbiedingsvormen en kwalitei­
ten. Bovendien is het bedrag van de steun voor de
opslag forfaitair berekend per ton opgeslagen vlees
in verband met de omstandigheid dat de marktsitua­
tie voor een eventuele verkoop van het vlees relatief
gunstig is voor de particuliere handelaar terwijl het
verlies in de interventiesector in hoofdzaak wordt
bepaald door de marktprijs ten tijde van de verkoop
van de interventievoorraden. Deze verkopen vinden
meestal plaats in het jaar na het jaar van aankoop.
Hoewel interventieaankopen dus normaal duurder
uitvallen voor de begroting van de Gemeenschap
dan particuliere opslag spelen beide maatregelen
niet dezelfde rol en zijn ze dus niet rechtstreeks ver­
gelijkbaar.
Voor varkensvlees is ondersteuning van de markt
slechts noodzakelijk geweest in beperkte periodes
van het jaar, als gevolg van de bijzondere kenmer­
ken van deze markt. Aangezien steun voor de parti­
culiere opslag doelmatig is gebleken, zijn sinds 1971
geen interventieaankopen nodig geweest.
 Men kan dus concluderen dat wanneer de marktsi­
tuatie een keuze tussen de twee maatregelen moge­
lijk maakt de steun voor de particuliere opslag de
voorkeur verdient boven de interventieaankopen. 4.10.82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 259/13
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 615/82
van de heer Marck
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(7juni 1982)
Betreft: Landbouwbedrijfsboekhoudingen
Dankend voor het antwoord op schriftelijke vraag
nr. 1644/81 (J) had ik graag nog volgende inlichtin­
gen. De tabel onder punt 2 geeft wel een beeld van
de evolutie van de inkomens der onderscheiden pro-
duktierichtingen tegenover het gemiddelde van alle
produktierichtingen maar zegt niets omtrent:
— het reëel inkomen per arbeidskracht in de land­
bouw uitgedrukt in absolute cijfers en in vergelij-
(») PBnr. C 120 van 11.5. 1982, blz. 4.
Bovenstaande cijfers zijn geldig voor landbouwbe­
drijven groter dan 4 EGE. Het arbeidsinkomen op
bedrijven die zich beneden deze drempel situeren
ligt beduidend lager maar voor de meeste Lid-Sta-
ten kunnen geen voldoende representatieve cijfers
meegedeeld worden.
Wegens de grote omvang van het cijfermateriaal
over de dispariteit zendt de Commissie rechtstreeks king met de inkomens van de arbeidskrachten in
gelijkaardige sectoren buiten de landbouw in de
onderscheiden Lid-Staten,
— de dispariteit van inkomens binnen dezelfde
produktierichting van bedrijven kleiner dan
5 EGE, 5 a 10 EGE, 10 a 15 EGE en meer dan
15 EGE.
 1. Kunnen deze aanvullende gegevens verstrekt
worden?
2. Kan medegedeeld worden per Lid-Staat hoeveel
bedrijven te rangschikken zijn per produktierich­
ting in de grootteklassen: kleiner dan 5 EGE, 5 a
10 EGE, 10 a 15 EGE en meer dan 15 EGE?
3. Welke zijn de overlevingskansen op half korte
termijn van de bedrijven kleiner dan 5 EGE en 5
a 10 EGE en hoe denkt de Commissie de
afvloeiing pragmatisch op te vangen?
aan het geachte Parlementslid en het Secretariaat
van het Europese Parlement gegevens per Lid-Staat
over het inkomen per arbeidskracht volgens
bedrijfsgrootte en voor de voornaamste produktie­
richtingen zodra deze berekeningen zullen zijn uit­
gevoerd.
2. De verdeling volgens bedoelde grootteklassen is
niet gangbaar en dus ook niet beschikbaar. Een Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(27 augustus 1982)
1. Op basis van de gewogen resultaten voor het boekjaar 1979/1980 van het
EG-informatienet inzake landbouwbedrijfsboekhoudingen is het reële arbeidsinko­
men per arbeidskracht opgegeven in de Ie kolom van onderstaande tabel. Ter vergelij­
king is het zogenaamd „Vergelijkbaar inkomen" opgegeven in kolom 2.
Inkomen per arbeidskracht
(in nationale munteenheid)
JLid-staat
Bondsrepubliek Duitsland
Frankrijk
Italië
België
Luxemburg
Nederland
Denemarken
Ierland
Verenigd Koninkrijk (2) In de landbouw
(boekjaar 1979/1980)
13 433
34 112
6 367 500
363 889
268 482
23 810
51 148
2 647
3 213 In gelijkaardige sectoren buiten de
landbouw (')
Üuli 1979)
26 000
46 800
7 161 000
471 000
428 000
31 400
97 Ï00
4 175
4 200(2)
(!) „Vergelijkbaar inkomen" volgens artikel 4, lid 2, van Richtlijn 72/159/EEG.
(2) Zonder Noord-Ierland.
 / Nr. C 259/14 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 4.10.82
overzicht volgens een meer gedetailleerde verdeling
volgens de structuurenquête van 1979 vindt men in
tabel 79 (blz. 289 en volgende) van „De toestand
van de landbouw in de Gemeenschap — Verslag
1981" van de Commissie.
3. Er zijn verschillende categorieën bedrijven van
minder dan 10 EGE. Enerzijds zijn er deeltijdbedrij-
ven waarvan de opbrengst bovenop een volledig
inkomen uit een niet-agrarische activiteit komt en
anderzijds zijn er kleine bedrijven die de enige bron
van inkomsten voor de exploitant vormen. Daartus­
senin bestaan nog verschillende combinaties van
landbouwinkomen en niet-agrarisch inkomen.
De in de afgelopen decennia geconstateerde daling
van het aantal kleine bedrijven zal zich ongetwijfeld
doorzetten, aangezien er voor een groot aantal van
deze economisch minder belangrijke bedrijven geen
opvolger is, omdat de jongeren een ander vak heb­
ben geleerd. Voorts bestaan er in het kader van het
landbouwstructuurbeleid maatregelen die het voor
bejaarde landbouwers gemakkelijker maken hun
landbouwactiviteit te beëindigen.
In het kader van dit beleid wordt tevens, met name
voor bepaalde probleemgebieden, voorzien in maat­
regelen die het mogelijk maken in bepaalde omstan­
digheden de produktiecapaciteit van de bedrijven
op te voeren. Deze maatregelen gelden voor de spe­
cifieke of geïntegreerde regionale programma's voor
gebieden met bijzondere structurele handicaps.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 625/82
van de heer Seef eld
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(7juni 1982)
Betreft: Scheepvaartongeval op de Rijn
Onlangs deed zich op de Rijn bij Unkel een ernstig
ongeval voor, waarbij een met containers geladen
schip zonk. Dit ongeval doet talrijke vragen rijzen
over de veiligheid van de scheepvaart op de Rijn,
maar ook van de binnenscheepvaart in het alge­
meen.
 Kan de Commissie in dit verband mededelen:
1. In hoeverre het scheepvaartongeval dat zich
onlangs op de Rijn bij Unkel in de Bondsrepu­
bliek Duitsland voordeed te wijten was aan het
niet nakomen van veiligheidsbepalingen of laad-
voorschriften;
2. Of de bestaande veiligheidsvoorschriften voor de
binnenscheepvaart in alle Lid-Staten voldoende
zijn en of deze voorschriften daadwerkelijk wor­
den gecontroleerd? Antwoord van de heer Contogeorgis
namens de Commissie
(18 augustus 1982)
Volgens de inlichtingen die de Commissie heeft
ingewonnen kan uit het onderzoek dat in de Bonds­
republiek Duitsland naar de oorzaken van het onge­
val in kwestie is ingesteld nog niet worden opge­
maakt of de veiligheids- of laadvoorschriften al dan
niet zijn overtreden.
Het is dan ook nog te vroeg om conclusies te trek­
ken ten aanzien van een wijziging van de veilig­
heidsvoorschriften voor de binnenscheepvaart op
het niveau van de Gemeenschap of het toezicht op
de naleving daarvan. De Commissie moge voorts in
herinnering brengen dat de Raad op 10 juni 1982
zijn goedkeuring heeft gehecht aan de richtlijn tot
vaststelling van de technische voorschriften voor
binnenschepen, die op 1 januari 1985 in werking
zal treden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 626/82
van de heer K.-H. Hoffmann
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(7juni 1982)
Betreft: Opneming van kanker van de ademhalings­
organen in de Europese lijst van beroeps­
ziekten
In kringen van deskundigen staat het proefonder­
vindelijk vast dat arbeiders die met teer werken
vaker aan longkanker sterven, ongeacht of zij rokers
of niet-rokers zijn. De getroffen branches zijn onder
andere: cokesfabrieken, bouwindustrie, wegenbouw,
isoleringstechniek, scheepsbouw, leibedekking en
chemische kleurstoffen-industrie. Hierbij zouden
enkele duizenden personen per jaar worden getrof­
fen. Er is geen rechtsgrondslag voor verplichting tot
aangifte.
 Het niet-erkennen leidt tot nalatigheden op het
gebied van de veiligheid op het werk. Er bestaan bij
voorbeeld geen voorschriften dat een arbeider die
met teer werkt een ademfilter moet dragen. Boven­
dien is de kankerverwekkende werking van teer
experimenteel bewezen, want dit was de eerste stof
waarmee bij dieren specifieke en succesvolle proe­
ven werden genomen. Per slot van rekening is de
kankerverwekkende werking van sigarettenrook
bewezen. Bij contact met teer tijdens het werk gaat
het om dezelfde stof, maar in hogere concentratie.
Kan de Commissie derhalve mededelen:
1. Of zij voornemens is kanker van de ademha­
lingsorganen (teerkanker) in de Europese lijst
van beroepsziekten op te nemen, te meer nu het 4. 10. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 259/15
Europees Verbond van Vakverenigingen deze
ziekte in zijn programma ter bestrijding van
beroepskanker van 9 november 1981 heeft opge­
nomen;
2. Zo nee, waarom niet?
Antwoord van de heer Richard
namens de Commissie
(18 augustus 1982)
De vraag van het geachte Parlementslid heeft drie
aspecten: dat van de aangifte van de beroepsziekten
(of ziekten die in het beroep hun oorsprong kunnen
vinden), dat van de schadeloosstelling voor
bedoelde ziekten en dat van de preventie daarvan.
 Aangifte
Het belang van de aangifte van beroepsziekten is
duidelijk om redenen van epidemiologische en pre­
ventieve aard. Daarom heeft de Commissie de Lid­
staten door middel van een aanbeveling van 23 juli
1962 C1) verzocht niet alleen de aangifte van de in
bijlage I (2) genoemde ziekten verplicht te stellen
maar ook de aangifte van ziekten die hun oorsprong
in het beroep kunnen vinden, ongeacht of zij in de
indicatieve lijst (bijlage II van de aanbeveling) voor­
komen of niet. Op lange termijn was deze maatregel
dus gericht op zo niet een permanente bijwerking
van de lijst van bijlage I dan toch op de inventarisa­
tie van alle beschikbare wetenschappelijke en medi­
sche gegevens die tot een vervolmaking van het sys­
teem kunnen leiden.
De regels voor de aangifte zijn in de verschillende
Lid-Staten anders en hebben betrekking op ofwel de
persoon die de ziekte moet aangeven, of de inhoud
zelf van de aangifte.
Het doel van de Commissie dat naar voren komt in
de aanbeveling van 23 juli 1962, bestond erin dat elk
geval dat recht geeft op schadeloosstelling zou wor­
den aangegeven en geregistreerd ongeacht of het
duidelijk is of niet. Het lijkt erop dat dit doel gro­
tendeels is bereikt.
Schadeloosstelling
De opneming van een ziekte in een nationale lijst of
in een nationale tabel verschaft het slachtoffer vrij­
wel automatisch aanspraak op schadeloosstelling
die wordt verkregen zonder dat de betrokkene een
desbetreffend bewijs hoeft te leveren. Dit is wat men
volgens overeenkomst het vermoeden van oor­
sprong noemt.
 Daarom is het nodig over zeer betrouwbare statisti­
sche en epidemiologische gegevens te beschikken
alvorens een ziekte (of ongemak) in een lijst op te
nemen. Het is duidelijk dat er altijd personen zullen
zijn die zullen getroffen worden door ziekten die
(!) PB nr. 80 van 31. 8. 1962, blz. 2188/62.
(2) Bijlage I van de aanbeveling van de EEG van 23. 7.
1962. niet in de lijsten zijn opgenomen, ofwel omdat de
werknemers geconfronteerd worden met nieuwe vor­
men van ongemak, of omdat het op grond van
recente wetenschappelijke kennis nog niet mogelijk
is een duidelijk oorzakelijk verband te leggen tussen
ongemak en ziekte.
Deze hinderpaal zou kunnen worden overwonnen
indien de Regeringen van de Lid-Staten een
gemengd systeem van schadeloosstelling voor de
beroepsziekten zouden aannemen overeenkomstig
de aanbevelingen van de Commissie van 23 juli
1962 en 20 juli 1966 (3). Het zou een eerste verbete­
ring zijn in de zin van meer billijkheid.
Teer is opgenomen in zowel de Europese lijst van
beroepsziekten (bijlage I van de aanbeveling van
23 juli 1962) als de notities over de beroepsziekten
(die de Commissie rechtstreeks aan het geachte Par­
lementslid alsmede aan het Secretariaat-generaal
van het Parlement toezendt); teer wordt beschouwd
als een schadelijke stof die kan leiden tot kwaadaar­
dige aandoeningen (en met name bloedziekten) en
soms kankerachtige huidaandoeningen. Het voorko­
men van longkanker die kan ontstaan door bloot­
stelling aan teer, wordt evenwel niet in de notities
vermeld.
 De Commissie is van oordeel dat het via het voor'
noemd gemengd systeem waarbij het leveren vali
bewijzen gehandhaafd blijft, mogelijk zou moeten
zijn te beschikken over een aantal klinische en epi­
demiologische gegevens op grond waarvan het
mogelijk is een vrij duidelijk verband tussen de
blootstelling aan teer en het aantal waargenomen
gevallen van longkanker te bevestigen of te ontze­
nuwen. Alleen door een dergelijke aanpak zal het
mogelijk zijn de opneming van teerkanker in de
Europese lijst en nadien in de nationale lijsten of
tabellen voor te stellen.
Preventie
Op zeer korte termijn is de preventie van ernstige,
ook vermoede, ziekten echter het voornaamste
aspect van elke maatregel. De Commissie is van
mening dat de door haar in de voornoemde notities
genoemde vormen van ongemak op zich voldoende
redenen vormen om de door de vakorganisaties
gevraagde preventiemaatregelen te voeren.
(3) PB nr. 147 van 9. 8. 1966, blz. 2669/66.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 627/82
van mevrouw Theobald-Paoli
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(7 juni 1982)
Betreft: Golfslagenergie
Het Britse Ministerie van Energie zal zeer binnen­
kort toestemming moeten verlenen voor de bouw Nr. C 259/16 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 4. 10. 82
van de eerste commerciële demonstratiecentrale op
het eiland Muil (Schotland) voor de elektriciteitsop­
wekking uit golfslagenergie. Het zal voor 80 % aan
de financiering van het project, dat eind 1984 zal
worden voltooid, deelnemen. Het door de onderzoe­
kers van het Britse nationale technische laborato­
rium (NEL) te East Kilaride bij Glasgow uitge­
werkte systeem zou bijzonder nuttig zijn voor de
elektriciteitsvoorziening van de dunbevolkte eilan­
den.
 Kan de Commissie haar mening geven over het con­
currentievermogen van de commerciële exploitatie
van golfslagenergie als alternatieve techniek voor
dieselelektrische generators?
Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(19 augustus 1982)
De Commissie heeft vernomen dat er geen plannen
bestaan om op het eiland Muil een demonstratie-
centrale voor elektriciteitswinning uit golfenergie te
bouwen. De „Advisory Council on Research and
Development" (ACORD) heeft een negatief advies
uitgebracht over grootscheepse proefnemingen in
zee op het gebied van golfenergie, die thans zouden
moeten worden uitgevoerd, en het Ministerie van
Energie is het in grote lijnen met dit advies eens.
Indien de centrale zou worden verwezenlijkt, zou
het demonstratieve karakter ervan het mogelijk
moeten maken na te gaan of de met dit procédé
geproduceerde energie kan concurreren met die
welke door dieselgeneratoren wordt verschaft. Het
belang van dit procédé voor afgelegen plaatsen is
echter voornamelijk gelegen in de besparing op olie-
produkten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 634/82
van mevrouw Ewing
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(7 juni 1982)
Betreft: Algemeen vergelijkend onderzoek voor de
loopbaan A 6/7
Kan de Commissie mededelen hoeveel vrouwen sol­
liciteerden naar, en werden toegelaten tot het
recente algemeen vergelijkend onderzoek voor de
loopbaan A 6/7 bij de Commissie?
Antwoord van de heer Burke
namens de Commissie
(25 augustus 1982)
De Commissie zal de door het geachte Parlements­
lid gevraagde gegevens meedelen nadat de lijsten van geschikte kandidaten van de vergelijkende
onderzoeken voor A-ambtenaren zijn vastgesteld;
dan kunnen de diensten van de Commissie de solli­
citatieformulieren analyseren zonder dat de jury
daardoor bij haar werkzaamheden wordt gehinderd.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 647/82
van de heer Pranchère
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(7 juni 1982)
Betreft: Landbouwprodukten die onder de gemeen­
schappelijke marktordeningen vallen
Kan de Commissie, per land en per regio, medede­
len hoeveel procent Van de uiteindelijke landbouw-
produktie onder de gemeenschappelijke marktorde­
ning valt?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(27 augustus 1982)
Daar het antwoord erg omvangrijk is en vele tabel­
len omvat, doet de Commissie het rechtstreeks aan
het geachte Parlementslid en aan het Secretariaat-
generaal van het Parlement toekomen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 657/82
van de heer Pearce
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(15 juni 1982)
Betreft: Subsidies uit het EOGFL, afdeling Oriënta­
tie
Is het de Commissie bekend dat het momenteel gel­
dende minimum, van toepassing op subsidies uit de
afdeling Oriëntatie van het EOGFL zo hoog is, dat
veel Britse producenten ervan worden weerhouden
een aanvraag in te dienen, en in feite een discrimi­
natie inhoudt van de Britse producenten, alleen al
omdat zij niet zijn georganiseerd in coöperaties die
groot genoeg zijn dit minimum te halen, en welke
maatregelen zal zij nemen om het voor de Britse
producenten gemakkelijker te maken een aanvraag
in te dienen en aan bovengenoemde discriminatie
een einde te maken? 4.10.82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 259/17
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(20 augustus 1982)
Het geachte Parlementslid bedoelt waarschijnlijk de
subsidies die worden toegekend in het kader van
Verordening (EEG) nr. 355/77 0) voor projecten ter
verbetering van de voorwaarden voor de verwerking
en de afzet van landbouwprodukten. Dit is slechts
één, zij het misschien de meest bekende, van de
acties die door het Landbouwfonds worden onder­
nomen.
 In het kader van deze actie is geen minimumbedrag
vastgesteld. Het is evenwel duidelijk dat de
Gemeenschap alleen projecten kan bevorderen die
een reëel economisch en structureel belang hebben.
Dit schijnt geen problemen op te leveren voor het
Verenigd Koninkrijk. De Commissie ontvangt
namelijk elk jaar uit deze Lid-Staat veel meer aan­
vragen om subsidies dan ze met de beschikbare kre­
dieten kan financieren.
0) PB nr. L 51 van 23. 2. 1977, blz. 1.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 693/82
van de heer Lalor
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(15 juni 1982)
Betreft: Kusterosie
1. Tijdens het op 19 juni 1981 gehouden debat
over kusterosie zegde de Commissie het Parlement
toe de Raad een voorstel terzake voor te leggen.
Heeft zij dat inmiddels gedaan?
2. Zo ja, ruimt zij, zoals eveneens tijdens het debat
werd toegezegd, in haar voorstellen plaats in voor
de financiering van bepaalde proefprojecten inzake
kusterosie uit haar begroting en is zij bereid de
financiering te overwegen van belangrijke projecten
op het gebied van kustbescherming in Bray en langs
de zuidoost- en zuidkust van Ierland?
3. Heeft zij de exacte omvang van de kusterosie-
problemen waarmee de Lid-Staten, inclusief Ier­
land, Worden geconfronteerd, bepaald?
4. Is zij voornemens intensieve inleidende studies
uit te voeren naar structuur en aard van de zeebo­
dem, materiaalsoorten, sterkte van de zeestroming
en richting van zeestromingen en getijden langs de
kustlijn van de Gemeenschap?
5. Het voorstel dat zij in de loop van 1982 aan de
Raad zou voorleggen, zou er zeker rekening mee
houden dat het project bij voorkeur op bepaalde
regio's en volgens bepaalde aanwijzingen moet wor­den toegepast, zoals de bedreiging van de natuur.
 Heeft de Commissie dienovereenkomstig deze toe­
zegging gehandeld?
6. Kan zij mededelen hoeveel de Lid-Staten, uitge­
drukt in een percentage van hun begroting, hebben
bijgedragen in de financiering van kustbescher-
mingsprojecten?
7. Welke gevolgen hebben de voorstellen betref­
fende de herziening van het Regionaal Fonds voor
de kustbeschermingsprojecten?
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(25 augustus 1982)
1 tot en met 5. Zowel met betrekking tot de punten
betreffende de raming van de omvang van het ver­
schijnsel van de erosie van de Europese kustlijn, als
die met betrekking tot andere maatregelen (even­
tueel van financiële aard) die op communautair vlak
dienen te worden genomen, verwijst de Commissie
het geachte Parlementslid naar haar antwoord op
mondelinge vraag nr. H 53/82 van de heer
Nyborg (l).
6. De Commissie beschikt niet over informatie
inzake uitgaven van de Lid-Staten voor kustbescher­
mingsprojecten.
7. De goedkeuring in zijn huidige vorm van het
voorstel van de Commissie voor de herziening van
de verordening betreffende het EFRO zal geen
onmiddellijke gevolgen hebben voor de kustbe­
schermingsprojecten, die verder als infrastructuur
zullen worden beschouwd.
C1) Handelingen van het Europese Parlement, zitting van
15.6. 1982.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 696/82
van de heer Moreland
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(15 juni 1982)
Betreft: Tomaten in blik
1. Welke financiële steun wordt gegeven voor pro-
duktie en verwerking van in te blikken tomaten:
a) door de Gemeenschap;
b) door de Lid-Staten?
2. Wordt er bij de steunverlening onderscheid
gemaakt tussen het soort tomaten en tussen de geo­
grafische gebieden voor produktie en verwerking
van in te blikken tomaten? Nr. C 259/18 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 4. 10. 82
3. Indien een teler of een fabrikant, bij voorbeeld
in het Verenigd Koninkrijk, tomaten wil inblikken,
krijgt hij dan meer of minder financiële steun dan
een teler of fabrikant elders in de Gemeenschap?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
, (19 augustus 1982)
1. De Gemeenschap verleent voor de produktie
van tomatenconserven een financiële steun die over­
eenkomt met het verschil tussen de kostprijs van het
eindprodukt voor de bedrijven in de Gemeenschap
en de aanbodprijs aan de grenzen van de Gemeen­
schap voor hetzelfde produkt van herkomst uit derde
landen.
De steun wordt slechts verleend indien de verwerker
het bewijs levert dat hij aan de tomatenteler de vast­
gestelde minimumprijs heeft betaald; via deze prijs­
garantie wordt dus steun verleend aan de telers van
tomaten bestemd voor de conservenindustrie.
Buiten de door de Gemeenschap toegekende steun
aan de tomatentelers mogen de Lid-Staten geen
financiële steun, in welke vorm dan ook, verlenen.
2. Er wordt een onderscheid gemaakt tussen de
soorten „Roma" en „San Marzano" bestemd voor
verwerking tot tomaten zonder schil in blik, en wel
omdat als gevolg van uiteenlopende produktietech-
nieken de minimumprijzen voor deze twee produk-
ten gedifferentieerd zijn zodat ook het bedrag van
de financiële steun verschillend is.
 Gedurende de overgangsperiode geldt bovendien
voor Griekenland een bijzondere regeling overeen­
komstig artikel 103 van het Toetredingsverdrag, op
grond waarvan een bijzondere minimumprijs en een
bijzonder steunbedrag voor Griekenland zijn vastge­
steld omdat de prijs van tomaten in Griekenland ten
tijde van de toetreding aanzienlijk lager was dan de
in de andere Lid-Staten geldende prijs.
3. Een verwerker die in het Verenigd Koninkrijk
tomatenconserven zou willen gaan produceren zal
precies hetzelfde steunbedrag in Ecu ontvangen als
de bedrijven in de negen andere Lid-Staten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 701/82
van de heer Schwencke
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(17 juni 1982)
Betreft: Europees onderzoekinstituut voor econo­
misch en sociaal beleid
De Commissie heeft de oprichting voorgesteld van
een Europees, onderzoekinstituut voor economisch
en sociaal beleid. 1. Wanneer kan de oprichting van dat instituut
worden verwacht?
2. Hoe luidt zijn taakomschrijving?
3. Waar zal het worden gevestigd?
4. Is het te beschouwen als een instelling in de zin
van artikel 235 van het EEG-Verdrag?
5. Hoeveel zal het kosten en hoe wordt het gefinan­
cierd?
Antwoord van de heer Ortoli
namens de Commissie
(19 augustus 1982)
1 en 4. De Commissie heeft tweemaal bij de Raad
een voorstel ingediend — op 10 oktober 1975 en
20 november 1978 (*) — voor de oprichting van een
Europees Instituut voor Onderzoek inzake econo­
misch en sociaal beleid. Deze voorstellen, die zijn
gebaseerd op artikel 235 van het EEG-Verdrag, heb­
ben nooit eenparigheid van stemmen bij de Raad
bereikt. Hoewel het laatste ingediende voorstel for­
meel nog steeds bij de Raad in behandeling is, is dit
geen onderwerp van bespreking meer.
 2. Volgens het voorstel van de Commissie zal het
instituut tot taak hebben de problemen op het
gebied van het economisch en sociaal beleid waar­
voor Europa zich zowel intern als in zijn betrekkin­
gen met de rest van de wereld geplaatst ziet, te
bestuderen. In dit kader zou bijzondere aandacht
moeten worden geschonken aan de problemen die
zich voordoen in verband met de integratie in de
Europese Gemeenschappen.
3. Over de vestigingsplaats moet de Raad een
besluit nemen en niet de Commissie.
5. De kosten werden in 1978 geraamd op ongeveer
1 miljoen Ecu voor het eerste aanloopjaar en 3 mil­
joen Ecu per jaar van volledige functionering. Het
grootste deel dezer kosten (80 %) zal worden gedekt
door een communautaire toelage uit de algemene
begroting van de Europese Gemeenschappen, waar­
voor een speciale begrotingslijn, voorzien van de
vermelding p. m., werd geopend.
(!) Doe. COM(75) 450, vervangen door doe. COM(78)
592 def.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 707/82
van de heer Rogalla
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(17 juni 1982)
Betreft: Verkoop van reisbiljetten in internationale
treinen voor bestemmingen in tweede of
derde landen
1. Is het de Commissie bekend dat het als gevolg
van eng-nationale regelingen onmogelijk is in 4.10.82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 259/19
Straatsburg in een internationale trein die uit Zwit­
serland komt een kaartje voor Brussel te kopen?
2. Wat heeft de Commissie sedert 1958 gedaan om
het mogelijk te maken in internationale treinen
kaartjes te kopen voor bestemmingen in tweede of
derde landen?
3. Indien de harmonisering op dit terrein nog in
een beginstadium verkeert, welke maatregelen zal de
Commissie in overweging nemen respectievelijk
voorstellen en goedkeuren om deze van weinig
Europees besef getuigende toestanden zo snel
mogelijk te doen verdwijnen en binnen welke ter­
mijn?
Antwoord van de heer Contogeorgis
namens de Commissie
(2 7 augustus 1982)
De Commissie is doende de nodige gegevens te ver­
zamelen ter beantwoording van de vraag van het
geachte Parlementslid.
Zij zal hem zo spoedig mogelijk in kennis stellen
van de verkregen inlichtingen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 719/82
van de heer Delatte
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(17 juni 1982)
Betreft: Landbouwuitvoeren
De meeste landen die landbouwprodukten uitvoe­
ren, Argentinië, Australië, Canada, de Verenigde
Staten, Brazilië (soja en maïs naar de Sovjetunie),
Thailand (maniok naar de Sovjetunie) en zelfs Oos­
tenrijk (graan en maïs naar Polen) hebben met tal­
rijke afnemers leveringscontracten op lange termijn
afgesloten. Een aantal landen, met name Egypte,
Tunesië, Algerije, Marokko, Roemenië en China
hebben belangstelling voor het afsluiten van con­
tracten op lange termijn met de EEG, die hun de
levering van een bepaald volume zou garanderen
tegen de huidige wereldmarktprijzen, dit wil zeggen
zonder extra uitgaven voor het EOGFL.
 Kan de Commissie mededelen hoe ver de recente
plannen inzake onderhandelingen over kaderover­
eenkomsten zijn gevorderd, waarvoor het Parlement
herhaaldelijk heeft gepleit en hoe het staat met het
zeer concrete voorstel van maart 1982 betreffende
het afsluiten van contracten met de vier Maghreb-
lariden? Zal zij in de toekomst een meer dynamisch
beleid voeren op het vlak van de landbouwuitvoe­ren die door alle andere producentenlanden krach;
tig worden ontwikkeld?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(20 augustus 1982)
Het is juist dat de belangrijke exporteurs van land­
bouwprodukten op ruime schaal gebruik maken van
overeenkomsten op lange termijn voor de levering
van landbouwprodukten en dat zij hiermee tege­
moet komen aan de wensen van de importerende
landen die de raming en de programmering van hun
behoeften willen verbeteren.
De Commissie deelt het standpunt van het geachte
Parlementslid over de noodzaak en het nut voor de
Gemeenschap eveneens van dergelijke instrumenten
gebruik te maken. Op 28 juli 1982 heeft zij de Raad
een algemene mededeling doen toekomen betref­
fende kaderakkoorden of langlopende akkoorden (*)
en op 10 maart 1982 een voorstel voor een mandaat
voor onderhandelingen over dergelijke overeenkom­
sten met Algerije, Egypte, Marokko en Tunesië (2),
die te kennen hadden gegeven dat zij belangstelling
hadden voor dergelijke overeenkomsten en waarmee
oriënterende besprekingen hadden plaatsgevonden.
Dit voorstel wordt thans bij de bevoegde instanties
van de Raad bestudeerd. Volgens de ter zake gel­
dende procedure kan de Commissie pas tot officiële
onderhandelingen overgaan, nadat zij hiervoor het
akkoord van de Raad heeft gekregen.
In afwachting van een hopelijk spoedige beslissing
kan de Commissie slechts haar oriënterende bespre­
kingen met de betrokken derde landen voortzetten
om zo goed mogelijk bij te dragen aan het spoedig
tot stand komen van een regeling.
(») Doe. COM(81)429 def.
(2) Doe. COM(82) 73 def.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 728/82
van de heer Collins
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(17 juni 1982)
Betreft: Kosten van controle op vers vlees
Heeft de Commissie berekend wat de uiteindelijke
kosten voor de consument zijn van haar voorstellen
voor richtlijnen betreffende de controle op vers
vlees?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(26 augustus 1982)
In de voorstellen van de Commissie inzake het
intracommunautaire handelsverkeer in vers vlees is Nr. C 259/20 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 4. 10. 82
rekening gehouden met de reeds in de Lid-Staten
geldende regelingen inzake de kosten van de con­
trole. In de meeste Lid-Staten worden deze kosten al
door het produkt gedragen via een heffing die bij
het slachten wordt geïnd. Derhalve zullen de voor­
stellen van de Commissie in het algemeen niet lei­
den tot een wijziging van de uiteindelijke kosten
voor de consument.
In een paar Lid-Staten evenwel dekt deze heffing
niet alle kosten van de controle; het verschil wordt
door de overheid gedragen. Om de daaruit voort­
vloeiende concurrentievervalsing op te heffen heeft
de Commissie voorgesteld dat alle Lid-Staten
dezelfde criteria toepassen, op basis van het begin­
sel dat de kosten door het produkt worden gedra­
gen. De Commissie beschikt niet over statistieken
inzake de in de Lid-Staten gebruikelijke kosten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 731/82
van mevrouw Le Roux
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(17 juni 1982)
Betreft: Harmonisatie van de voorschriften voor de
bouw van schepen voor het vervoer van
gevaarlijke stoffen
Ondanks de vooruitgang op het gebied van de
bescherming van kusten tegen het gevaar van lozing
van gevaarlijke produkten in zee, blijven ernstige
risico's voortbestaan, die met name zijn te wijten
aan de toestand van de transportschepen. Een daad­
werkelijke preventie van maritieme ongelukken
begint bij de vervoermiddelen.
 Overweegt de Commissie voorstellen te doen inzake
de harmonisatie van de wettelijke voorschriften op
het gebied van de bouw van schepen voor het ver­
voer van gevaarlijke stoffen?
Is zij niet van mening dat een dergelijke harmonisa­
tie bovendien een dynamische ontwikkeling van de
scheepsbouwindustrie in Europa zal bevorderen?
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(23 augustus 1982)
De Commissie is van mening dat, indien er ondanks
de geboekte vooruitgang toch nog ernstige ongeval­
lenrisico's bestaan, deze risico's met uitzondering
van ongevallen als gevolg van onvermijdelijke men­
selijke vergissingen, niet toe te schrijven zijn aan
een gebrek aan normen of voorschriften, waaraan de >
bouw en de staat van de schepen, die gevaarlijke
stoffen vervoeren, dienen te beantwoorden, en ook niet aan een gebrek aan harmonisatie van deze
voorschriften, maar aan de niet-naleving van deze
regels, in de hand gewerkt door onvoldoende con­
trole en sancties. Wat de exploitatie van deze sche­
pen en het verbod op lozingen van deze stoffen
betreft, zijn deze risico's vooral toe te schrijven aan
de trage manier waarop de ratificeringen van inter­
nationale overeenkomsten tot stand komen.
 Ten einde de staat waarin de schepen verkeren door
middel van doeltreffende maatregelen te verbeteren,
is de Commissie van mening dat de toepassing van
het „Memorandum van overeenstemming inzake
toezicht op schepen door de havenstaat", op
26 januari 1982 te Parijs door 14 Europese landen
goedgekeurd, een maatregel van grote betekenis is,
waarmee een grotere veiligheid kan worden gega­
randeerd van de schepen en hun exploitatie en een
doelmatiger preventie kan worden bereikt van de
lozingen van gevaarlijke stoffen (zowel de lozingen,
die door een ongeval zijn veroorzaakt als die welke
volgens plan zijn uitgevoerd). Daarom acht zij het
niet wenselijk thans nieuwe initiatieven te nemen
alvorens een evaluatie is uitgevoerd van de resulta­
ten, bereikt in het kader van de toepassing van dit
memorandum, dat op 1 juli 1982 in werking is getre­
den.
Het is nu niet mogelijk te beoordelen of en in welke
mate meer doelmatige controlemaatregelen een gun­
stige invloed kunnen hebben op de scheepsbouwin­
dustrie van de Gemeenschap, vooral door de
werelddimensie van de markt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 741/82
van de heer Schwartzenberg
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(17 juni 1982)
Betreft: Ontbreken van een Europees havenbeleid
De uitbreiding van de haven van Zeebrugge — con­
current van het 100 km verder gelegen Duinkerken
— dat niet eens over een industrieterrein beschikt
dat de bouw van sluizen voor schepen van 100 000
ton rechtvaardigt, is een sprekend voorbeeld van het
ontbreken van een Europese samenwerking op het
gebied van investeringen in havens.
 1. Acht de Commissie de uitbreiding van de haven
van Zeebrugge nodig gezien de bestaande
havenfaciliteiten van Duinkerken?
2. Is het waar dat het Havencomité van de EEG
onlangs is opgeheven en waarom?
3. Meent de Commissie niet dat zij er bij de Raad
op moet aandringen dat de coördinatie van het
havenbeleid in de Gemeenschap nieuwe stimu­
lansen ontvangt? 4. 10. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 259/21
Antwoord van de heer Contogeorgis
namens de Commissie
(25 augustus 1982)
1. Deze beslissingen over de ontwikkeling van
individuele havens blijven ressorteren onder de
afzonderlijke Lid-Staten. De Commissie wordt over
dergelijke aangelegenheden niet geraadpleegd en
kan de noodzaak van de ontwikkeling van de haven
van Zeebrugge dan ook niet beoordelen.
2. De Commissie heeft het Europese Parlement op
1 juli 1981 een rapport over het havenbeleid in de
Gemeenschap toegezonden (*), waaruit vooral kan
worden geconcludeerd dat het niet mogelijk lijkt op
het niveau van de Gemeenschap een echt zeehaven-
beleid te voeren. De werkzaamheden van de werk­
groep kunnen derhalve inderdaad als beëindigd
worden beschouwd. Het havenbeleid blijft evenwel
deel uitmaken van het gemeenschappelijk vervoer­
beleid en de Commissie zal de huidige contacten
met de havens over communautaire beleidszaken
die hen aangaan blijven onderhouden.
3. Met het oog op deze moeilijkheden kent de
Commissie op het ogenblik geen prioriteit toe aan
een vergaande coördinatie van het havenbeleid van
de Lid-Staten.
In het actieprogramma voor de vervoerinfrastruc-
tuur, dat in haar memorandum van 1979 (2) is opge­
nomen, benadrukt de Commissie evenwel de bijzon­
dere betekenis van de ontwikkeling van havens die
een wezenlijke functie in het verkeer van de
Gemeenschap vervullen.
In haar knelpuntenrapport (3) aan de Raad heeft de
Commissie een aantal havens genoemd waarvan de
ontoereikende capaciteit problemen veroorzaakt
voor het communautaire verkeer.
 De Commissie is van mening dat voor de concrete
uitvoering van haar actieprogramma, ten einde met
name rekening te houden met de rol van de havens,
geen formele wijzigingen van haar voorstellen aan
de Raad nodig zijn.
(») Doe. PE 73.762.
(z) Bulletin van de Europese Gemeenschappen, supple­
ment 8/79.
(3) Doe. COM(80) 323 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 746/82
van de heer Muntingh
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(17 juni 1982)
Betreft: Waterkrachtcentrales in Griekenland
Uit een perscommuniqué van de Europese Investe­
ringsbank blijkt dat aan het Griekse staatselektrici-teitsbedrijf een krediet van 1 250 miljoen drachme
toegekend is voor de bouw van onderdelen vari een
elektriciteitscentrale in de rivier de Acheloos. Ook in
1979 en 1980 had de Europese Investeringsbank al
kredieten verstrekt voor soortgelijke installaties in
de rivier de Aliakmon.
Alhoewel de Europese Investeringsbank kennelijk
niet direct bijdraagt in de kosten van de bouw van
een dam in deze rivieren, hebben onderdelen van
een elektriciteitscentrale en een dam natuurlijk wel
degelijk met elkaar te maken. Zoals bekend kan het
plaatsen van een dam vergaande milieuconsequen­
ties hebben. In bovengenoemd perscommuniqué
wordt op geen enkele manier ingegaan op de milieu­
consequenties die deze ingrepen in beide riviersyste­
men hebben.
 1. Is van genoemde projecten een milieueffectrap­
port gemaakt?
2. Zo nee, is de EIB van plan in de toekomst voor
dergelijke projecten van te voren een milieuef­
fectrapport op te stellen, dit vooral nu ook het
Parlement een standpunt over milieueffectrap­
portages heeft ingenomen?
3. Op welke manier is tegemoetgekomen aan te
verwachten schadelijke invloeden die bovenge­
noemde projecten op het milieu kunnen hebben,
met name wat betreft:
a) waterdoorlaatregime,
b) voorzieningen ten bate van vispopulaties en
andere fauna-elementen,
c) situering waterdoorlaat in de dam?
4. Is de Europese Investeringsbank bereid om in de
toekomst in haar communiqués informatie te
verstrekken over de ecologische implicaties van
haar projecten, opdat dan soortgelijke vragen als
deze misschien overbodig worden?
Antwoord van de heer Ortoli
namens de Commissie
(19 augustus 1982) '
De aanleg van een stuwmeer beïnvloedt natuurlijk
schriftelijke vraag bedoelde dammen zijn door de
betrokken Griekse instanties onderzocht in het
kader van de totale plannen voor de regulering van
de rivieren de Acheloos en Aliakmon.
De aanleg van een stuwmeer beïnvloedt natuurlijk
het milieu, maar het is eveneens duidelijk dat derge­
lijke werken noodzakelijk zijn voor de economische
en sociale ontwikkeling van het land. In Grieken­
land is dit in het bijzonder waar, daar het voor zijn
energievoorziening in hoge mate afhankelijk is van
aardolie en voor de ontwikkeling van zijn landbouw
van irrigatie.
1 en 2. Bij de afhandeling van kredietaanvragen
onderzoekt de EIB eveneens de eventuele ecologi-Nr. C 259/22 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 4. 10. 82
sche consequenties van de te financieren projecten.
 Met name wordt nagegaan of voldaan wordt aan
nationale, communautaire of internationale voor­
schriften en richtlijnen. De resultaten van dit onder­
zoek worden telkens vermeld in het rapport dat voor
elk project aan de Raad van Bewind van de Bank
wordt voorgelegd. Wat de dam in de Acheloos
betreft is bij voorbeeld de plaats zodanig gekozen,
dat bestaande irrigatiestelsels kunnen worden
gehandhaafd en een archeologische opgraving toe­
gankelijk blijft. Een klein aantal huizen zal, met de
nodige infrastructuur, worden verplaatst naar een
nabijgelegen terrein. Wat de Aliakmon betreft zullen
de voorgenomen werken de irrigatie in de vlakte van
Saloniki verbeteren zonder overigens verplaatsing
van bevolking noodzakelijk te maken.
3. De dammen zullen het mogelijk. maken de
afvoer van de beide rivieren gedurende het gehele
jaar te beheersen, hetgeen met name het droogvallen
van de rivieren in droogteperiodes — gebruikelijk
voor mediterrane stromen — zal voorkomen. Dit is
een positieve milieufactor, daar de overlevingskan­
sen van aquatische fauna worden vergroot, terwijl
de stuwmeren de ontwikkeling van deze fauna zul­
len bevorderen. De watertoevoer naar de centrale is
grotendeels ondergronds gesitueerd en heeft geen
invloed op het milieu. De dammen worden tevens
voorzien van aftapleidingen ter verbetering van de
irrigatie.
4. Het doel der door de EIB gepubliceerde pers-
communiqué's is bekendheid te geven aan de toe­
kenning van een krediet, de aard van het gefinan­
cierde project en de conformiteit van krediet en
project met de doelstellingen van economisch
beleid, die tot het taakgebied van de Bank behoren.
In deze perscommuniqué's wordt het milieubescher­
mingsaspect slechts vermeld, indien dit een van de
redenen is waarom het project wordt gefinancierd.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 752/82
van de heer Collins
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(29 juni 1982)
Betreft: Stilbenen en thyreostatica
Is het de Commissie bekend dat het totale verbod
van stilbenen en thyreostatica om niet-deskundigen
tegen schadelijke gevolgen te beschermen, de die­
renartsen bij de uitoefening van hun beroep erg hin­
dert omdat stilbenen bij voorbeeld bij de hond kun­
nen worden gebruikt om hormoongevoelige tumo­
ren te behandelen en alternatieve behandelingswij­
zen duur én moeilijk zijn?
Ziet de Commissie geen mogelijkheid uitzonderin­
gen voor deze behandelingswijze te maken en op
welke moeilijkheden denkt zij hierbij te stuiten? Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(27 augustus 1982)
Het verbod door Richtlijn 81/602/EEG van de
Raad (J) op het in de handel brengen van stilbenen,
stilbeenderivaten, zouten en esters daarvan, alsmede
van stoffen met een thyreostatische werking, met het
oog op de toediening daarvan aan dieren van alle
soorten, wordt noodzakelijk beschouwd om de doel­
treffendheid van dit verbod te garanderen.
De Commissie is ervan op de hoogte dat dierenart­
sen uiting hebben gegeven aan hun bezorgdheid
omdat zij nu geen stilbenen meer mogen voorschrij­
ven aan huisdieren. Er bestaan echter alternatieve
geneesmiddelen voor hormonale behandeling van
honden, die geen specifieke nadelen opleveren.
Bovendien kunnen in gevallen van circumanale
adenomen en prostaathypertrofie bij honden, door
middel van alternatieve chirurgische ingrepen voor­
delen op langere termijn worden behaald.
Gezien het fraudegevaar is de Commissie niet van
mening dat het verstandig of wenselijk is om de
mogelijkheid van het gebruik van stilbenen voor
huisdieren opnieuw in te voeren.
(») PB nr. L 222 van 7. 8. 1981.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 759/82
van de heer Marck
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(29 juni 1982)
Betreft: Jaarbeurzen
De exposanten op internationale jaarbeurzen en
tentoonstellingen (in EG-landen) doen regelmatig
hun beklag over de moeilijkheden die ze ondervin­
den bij de dedouanering van de tentoongestelde
produkten en voorwerpen. Dit is meer in het bijzon­
der het geval met landbouw- en tuinbouwproduk-
ten, die aan bederf onderhevig zijn.
Bestaat er een algemeen protocol voor de EG-lan­
den?
Acht de Commissie het niet wenselijk een dergelijk
protocol met de douaneoverheden af te sluiten ten
einde een vlottere afwikkeling te bevorderen?
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(26 augustus 1982)
1. Onverminderd de specifieke verordeningen op
veterinair of phytosanitair gebied waaraan de invoer 4. 10. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 259/23
met tijdelijke vrijstelling van rechten van goederen
die op handelsbeurzen worden tentoongesteld naar
gelang het soort produkt is onderworpen, valt deze
invoer op internationaal vlak onder de douaneover­
eenkomst inzake faciliteiten voor de invoer van goe­
deren bestemd om op tentoonstellingen, beurzen,
congressen of soortgelijke manifestaties te worden
getoond of gebruikt, welke op 8 juni 1961 te Brussel
onder auspiciën van de Internationale Douaneraad
is gesloten, en waarbij de Lid-Staten van de
Gemeenschap overeenkomstsluitende partij zijn.
Aan bederf onderhevige goederen behoeven na
afloop van de manifestatie niet wederuitgevoerd te
worden; deze goederen worden over het algemeen al
naar het geval aan de eventueel verschuldigde
invoerrechten en -heffingen onderworpen, of onder
officieel toezicht en zonder kosten voor de Schatkist
van het land van tijdelijke invoer vernietigd.
 2. Ten aanzien van de goederen uit de Gemeen­
schap heeft de Commissie op 28 juli 1981 bij de
Raad een voorstel ingediend voor een verordening
tot instelling van een regeling voor intracommunau­
tair verkeer van goederen die uit een Lid-Staat wor­
den verzonden om tijdelijk te worden gebruikt in
een of meer andere Lid-Staten (*). Dit voorstel voor­
ziet in de invoering van een vereenvoudigde proce­
dure, met name ten aanzien van de waren die op
handelsbeurzen of soortgelijke manifestaties ten­
toongesteld of zullen worden gebruikt. Van de toe­
passing van het genoemde voorstel zijn evenwel
meteen in ongewijzigde staat te gebruiken goederen
waarvoor in de Lid-Staten hoge accijnzen gelden,
zoals koffie, thee, bier, sterke drank en wijn, par­
fums en brandstoffen, uitgesloten.
C1) PBnr. C 227 van 8. 9. 1981, blz. 3.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 771/82
van de heer Cousté
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(29 juni 1982)
Betreft: Geharmoniseerd systeem voor goederenco-
dificatie
Kan de Commissie mededelen hoe het staat met de
onderhandelingen over het geharmoniseerde sys­
teem van goederencodificatie? Is het institutionele
vraagstuk van het aantal stemmen waarover de EEG
in de organen van de overeenkomst beschikt, gere­
geld en zo ja hoe? dit geharmoniseerde systeem als basis van het
nieuwe geïntegreerde douanetarief in vergelijking
met de huidige bepalingen?
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(23 augustus 1982)
De werkzaamheden met betrekking tot de ontwikke­
ling van het nieuwe geharmoniseerde systeem van
goederencodificatie zijn praktisch voltooid en de
daarmee gepaard gaande wetteksten en toelichtin­
gen zullen waarschijnlijk begin volgend jaar klaar
zijn. Op de voltallige zitting van de Internationale
Douaneraad in juni 1982 werd overeengekomen dat
het geharmoniseerde systeem in de vorm van een
nieuwe overeenkomst zal worden ingevoerd en dat
de ondertekenende industrielanden het systeem vol­
ledig zestallig moeten toepassen, terwijl voor de ont­
wikkelingslanden een bijzondere gedifferentieerde
regeling zal worden getroffen. Het vraagstuk van het
aantal stemmen waarover de Gemeenschap zal
beschikken is nog niet geregeld. Men was het erover
eens dat dit punt afhankelijk is van de beslissing ten
aanzien van de ondertekening van de overeenkomst
door de Gemeenschap en de Lid-Staten. De wette­
lijke, institutionele en andere aspecten van dit
vraagstuk worden nog in de Raad besproken.
