Euroopa Parlamendi otsus, 23. aprill 2009, seitsmenda, kaheksanda ja üheksanda Euroopa Arengufondi (EAF) 2007. aasta eelarve täitmisele heakskiidu andmise kohta
10/2008 o razvojni pomoči ES zdravstvenim storitvam v podsaharski Afriki, v skladu s katerimi se finančne dodelitve zdravstvenemu sektorju v podsaharski Afriki kot delež skupne razvojne pomoči ES niso povečale od leta 2000, kljub zavezi Komisije k uresničevanju razvojnih ciljev tisočletja ter zdravstveni krizi v tej regiji; poziva Komisijo, naj da prednost podpori zdravstvenega sistema ter opredeli najbolj ustrezne instrumente za dodelitev pomoči temu območju; Finančno poslovodenje ERS s strani Komisije 10. z zadovoljstvom ugotavlja, da po mnenju Računskega sodišča omenjeno poročilo Komisije o finančnem upravljanju sedmega, osmega in devetega razvojnega sklada za leto 2007 predstavlja točen opis doseganja ciljev za proračunsko leto, finančnega stanja in dogodkov, ki so pomembno vplivali na dejavnosti, izvedene v letu 2007 (točka 13 letnega poročila o ERS); 11. vendar obžaluje, da so bili odzivi Komisije na pripombe Računskega sodišča v številnih primerih neustrezni; poudarja, da je odziv Komisije na priporočila Računskega sodišča pomemben element odgovornosti za organ, ki podeljuje razrešnico; pozdravlja dejstvo, da bo Komisija v prihodnosti zagotovila podrobnejše informacije (točka 13 letnega poročila o ERS); Izjava Računskega sodišča o zanesljivosti Zanesljivost računovodskih izkazov 12. ugotavlja, da v skladu s členoma 1 in 103(3) finančne uredbe z dne 27. marca 2003 v zvezi z devetim razvojnim skladom izjava o zanesljivosti ne zajema tistega dela virov devetega razvojnega sklada (2 200 milijonov EUR), ki ga upravlja in za katerega je odgovorna Evropska investicijska banka (opombi 2 in 11 v letnem poročilu o ERS); 13. ugotavlja, da Računsko sodišče meni, da dokončni letni računovodski izkazi sedmega, osmega in devetega razvojnega sklada dejansko ponazarjajo finančno stanje razvojnih skladov z vseh materialnih vidikov na dan 31. decembra 2007 (odstavek VI, izjava o zanesljivosti); 14. ugotavlja, da Računsko sodišče opozarja na dejstvo, da Komisija ni dokazala veljavnosti predpostavk, uporabljenih za oceno nastalih stroškov, in da lahko to povzroči prenizko ocenjene vnaprej vračunane odhodke in previsoko ocenjen znesek jamstev v pojasnilih k izkazom stanja (odstavek VII, izjava o zanesljivosti); Zakonitost in pravilnost z izkazi povezanih transakcij 15.  ugotavlja da, — so po mnenju Računskega sodišča transakcije, povezane s prihodki in obveznostmi za finančno leto, kot celota zakonite in pravilne (odstavek VIII, izjava o zanesljivosti), medtem ko želi Računsko sodišče pritegniti pozornost na visoko fiduciarno tveganje pri proračunski podpori, ki je posledica „dinamične razlage“ Komisije o merilih za upravičenost (odstavek X, izjava o zanesljivosti), — je revizija Računskega sodišča pokazala pomembno stopnjo napak, ki vplivajo na transakcije, povezane s plačili (odstavek IX, izjava o zanesljivosti), — je Računsko sodišče ugotovilo, da je Komisija uvedla izboljšave v svoje sisteme nadzora in kontrole in ugotavlja, da so izboljšave še vedno možne; Pripombe k informacijam, ki jih je predložilo Računsko sodišče v podporo svoji izjavi o zanesljivosti Obseg revizije 16. ugotavlja, da pripombe Računskega sodišča v zvezi z zakonitostjo in pravilnostjo z izkazi povezanih transakcij temeljijo na: (a) ovrednotenju nadzornih in kontrolnih sistemov v osrednjih službah urada EuropeAid in v petih delegacijah, ki pokrivajo šest držav; (b) reviziji 90 plačil in 15 posameznih pravnih obveznosti; (c) preverjanju statistično izbranih 30 plačil in 15 finančnih obveznosti v zvezi s proračunsko podporo; (d) preverjanju 30 statistično izbranih plačil, ki so jih odobrile osrednje službe urada EuropeAid; (e) preverjanju 30 statistično izbranih transakcij, ki so jih naknadno pregledale že osrednje službe urada EuropeAid; (f) preverjanju 30 statistično izbranih finančnih obveznosti in (g) preverjanju letnega poročila o dejavnostih in izjave generalnega direktorja EuropeAid ter postopka njune priprave (točka 15 letnega poročila o razvojnih skladih); Zanesljivost računovodskih izkazov 17. obžaluje, da Komisija zaradi tehničnih težav še vedno ni zmožna posredovati popolnih računovodskih informacij; je seznanjena z odgovorom Komisije, v skladu s katerim „bo uvedba novega računovodskega sistema z letom 2009 odpravila sedanje omejitve“ (točka 16 letnega poročila o ERS); pozdravlja uvedbo sistema ABAC-ERS februarja 2009; 18. je seznanjen s ponavljajočo pripombo Računskega sodišča v zvezi z veljavnostjo statistične metode, ki jo je Komisija uporabila za oceno nastalih stroškov v obdobju poročanja, za katerega ni bilo prejetih računov ob koncu leta; nadalje ugotavlja, da ta rezervacija znaša 2 087 milijonov EUR ali 83 % skupnih obveznosti (točka 17 letnega poročila o ERS); poziva Komisijo, naj nadaljuje z izboljšavami svoje metode; Zakonitost in pravilnost z izkazi povezanih transakcij 19.  ugotavlja, da se mnenji Komisije in Računskega sodišča razhajata glede trenutka, ko naj bi bili sporazumi o financiranju pripravljeni in podpisani (točka 19 letnega poročila o ERS); obžaluje nejasno sporočilo organu za podelitev razrešnice in poziva Komisijo, naj predloži pojasnilo, tako da si bodo vse strani – Komisija in države AKP – enako razlagale pojem priprave; 20. ugotavlja, da Računsko sodišče v okviru nadzora operacij ni moglo pridobiti zadevne dokumentacije od organizacij Združenih narodov za dve plačili (od izbranih enajstih); zato zahteva, da Komisija zagotovi, da se okvirni finančni in upravni sporazum v celoti spoštuje; 21. ugotavlja, da je Računsko sodišče na podlagi rezultatov svoje revizije (točke 32–47 letnega poročila o ERS) prišlo do zaključka, da so sistemi nadzora in kontrole urada EuropeAid za razvojne sklade samo „delno učinkoviti“ (točka 53 letnega poročila o ERS); 22. nadalje ugotavlja, da je šest od devetih elementov sistema notranje kontrole na centralni ravni učinkovitih, dva sta delno učinkovita, eden – število revizijskih obiskov – pa ni učinkovit; nadalje ugotavlja, da sta dva od petih elementov sistema notranje kontrole na ravni delegacij učinkovita, trije pa le delno učinkoviti (tabela 3 v letnem poročilu o ERS); 23. ugotavlja, da Komisija meni, da je „ob upoštevanju finančnih in človeških materialnih virov, s katerimi razpolaga, […] vzpostavila sisteme kontrole, ki omogočajo zagotavljanje razumnega zagotovila“ (točka 53 letnega poročila o ERS); 24. meni, da odgovori Komisije niso zadovoljivi, saj se zdi, da Komisija ne želi ponovno pregledati instrumentov, ki jih je uvedla, in poziva Komisijo, da posreduje bolj natančne podatke o pojmu razumnega zagotovila in zlasti o razmerju med dejanskimi stroški in koristmi kontrol ter dejanski stopnji napak kot tudi o členitvi, ki navaja, kateri človeški in finančni viri so potrebni za izboljšanje sistema kontrole, da bi sodišču omogočili podelitev oznake „učinkovito“ kot splošne ocene; 25. ugotavlja, da Računsko sodišče poudarja nezadostnost kontrol, ki jih opravljajo nadzorniki ali revizorji, kar kaže na slabosti na ravni kontrolnih in nadzornih sistemov; zato poziva Komisijo, da okrepi kontrole in zlasti, da vzpostavi instrument za pregled zunanjih revizijskih poročil, da se tako prepriča o njihovi kakovosti; Obveznosti in plačila za proračunsko podporo 26.  ugotavlja, da je Računsko sodišče v petih od petnajstih preverjenih obveznosti za proračunsko podporo ugotovilo: — resne pomanjkljivosti v notranjem nadzoru nad proračunom, računovodskih sistemih, javnem naročanju in protikorupcijskih ukrepih, — da nezmožnost pravočasne zagotovitve revidiranih računovodskih izkazov in neuspešnost zunanje kontrole vzbujata veliko skrb, — da zagotavljanje proračunske podpore v takšnih razmerah pomeni zelo visoko fiduciarno tveganje (točka 26 letnega poročila o razvojnih skladih); 27. poudarja, da sodišče meni, da zahteve Sporazuma iz Cotonouja, da je upravljanje javnih odhodkov dovolj pregledno, odgovorno in uspešno, niso bile izpolnjene v petih primerih; 28. ponovno opominja, da fiduciarno tveganje pomeni obstoj tveganja, da denar evropskih davkoplačevalcev ni uporabljen za predvideni namen, da se z njim ne razpolaga gospodarno ali da ni ustrezno obračunan; 29. nadalje ugotavlja, da se Komisija ne strinja z oceno Računskega sodišča in da Komisija meni, da so bile obveznosti sprejete po oceni zadovoljivega pozitivnega napredka sistemov upravljanja javnih financ, da so zadevne države kasneje še naprej izkazovale napredek in ohranile pravico do nadaljnje proračunske podpore (točka 26 letnega poročila o ERS); 30. obžaluje odgovor Komisije, ker ne odraža resnosti ugotovitev Računskega sodišča („vzbuja veliko skrb“, „zelo visoko fiduciarno tveganje“); meni, da uporaba nedokončnih izrazov in takšnih, ki ne temeljijo na rezultatih, kot na primer „zadosten“, „napredek“ ali „na poti“ v tem resnem kontekstu, ni primerna, če ne celo površinska; 31. poziva Komisijo, da predloži dokaze, na katerih temeljijo njeni zaključki in sicer na način, iz katerega bo jasno razvidno, kolikšen napredek je bil storjen (od kod do kod) in zakaj je ta napredek označen kot „zadosten“; 32. ugotavlja, da je Računsko sodišče v sedmih od 33 preverjenih finančnih sporazumov odkrilo, da določbe sporazumov o financiranju za proračunsko podporo niso bile popolne ali jasne, saj niso vsebovale splošnih pogojev za proračunsko podporo oziroma so dvoumno opredeljevale metodo za izračun zneskov za vračilo ali pa so se nanašale na obveznosti, ki jih je sprejela vlada, ne da bi se pri tem določili rok plačila in posledice v primeru neizpolnitve teh obveznosti (točka 27 letnega poročila o ERS); prav tako ugotavlja, da si bo Komisija „zato še naprej prizadevala za izboljšanje kakovosti finančnih sporazumov v okviru desetega razvojnega sklada“; 33.  v zvezi s plačili proračunske podpore ugotavlja, da na povezane transakcije vpliva pomembna stopnja napak (točka 52(b) letnega poročila o ERS) zaradi: — izračuna zneskov za izplačilo na podlagi pozitivnega sklepa o napredku pri upravljanju javnih financ, čeprav ta sklep ni skladen z ustrezno oceno stanja, — uporabo metode izračuna, ki ni predvidena v sporazumu o financiranju, — plačila, ki so bila izvršena, čeprav ni bilo na voljo ažurnih poročil o upravljanju javnih financ (točka 28 letnega poročila o ERS); 34. poleg tega se seznanja z naslednjimi ugotovitvami Računskega sodišča v zvezi s šestimi od tridesetih preverjenih plačil: — Komisija ni strukturirano in formalno dokazala, da so bili plačilni pogoji o upravljanju javnih financ spoštovani, — ocene napredka so neutemeljeno optimistične ali temeljijo na zastarelih oziroma neustreznih informacijah, — zaključki niso podprti z osnovnimi informacijami, — zanašanje na prihodnje namesto na pretekle dogodke, — netočna ocena kazalnikov (odstavek 29 letnega poročila o ERS); 35. se seznanja z odgovorom Komisije, v skladu s katerim „Komisija išče ravnotežje med doseženim napredkom, politično zavezanostjo reformam in preostalimi zaskrbljujočimi področji, da bi sprejela odločitev na podlagi prejetih informacij“ (odgovor Komisije, točka 29 letnega poročila o ERS); 36. je zaskrbljen nad ugotovitvami Računskega sodišča, še bolj pa nad odgovori Komisije, ki kažejo, da Komisija ni pripravljena deliti informacij, na katerih temeljijo njene odločitve o proračunski podpori; Učinkovit parlamentarni nadzor 37. je prepričan, da spada odločitev o uporabi proračunske podpore kot instrumenta razvojne pomoči v celoti v pristojnosti izvršilne oblasti in da naj za operacije v zvezi s proračunsko podporo ne bi bila potrebna predhodna odobritev Parlamenta; 38. ugotavlja, da se parlamentarna ocena proračunske podpore ne bi smela osredotočati samo na tveganja, temveč tudi na koristi, kakor tudi na tveganja in koristi alternativne dodelitve pomoči; nadalje ugotavlja, da tradicionalni pristopi k projektom, ki so se uporabljali več desetletij, niso dali pričakovanih rezultatov; 39. je prepričan, da je osnovni cilj parlamentarnega nadzora doseg učinkovitosti pomoči, kar pomeni učinkovito, gospodarno, zakonito in pravilno uporabo pomoči za zagotavljanje trajnostnega razvoja, ter meni, da je nadzor nad proračunsko podporo del njegovega splošnega prizadevanja pri nadzoru učinkovitosti in rezultatov celotne porabe za razvoj; 40. obžaluje, da nima zadosti koristih, izčrpnih in zanesljivih informacij, da bi lahko opravljal učinkovit nadzor nad rezultati proračunske podpore; 41.  poziva k prenehanju predhodnega sistema zaporednih razvojnih skladov prek popolne konsolidacije financiranja sodelovanja AKP-EU v proračunu EU, da se tako zagotovi parlamentarni nadzor nad dodeljevanjem sredstev v okviru ERS; Letno poročilo o uporabi proračunske podpore 42. poziva Komisijo, naj pripravi letno poročilo o uporabi proračunske podpore, ter Odbor za proračunski nadzor, naj pripravi samoiniciativno poročilo o tem letnem poročilu, vključno s koristnimi, izčrpnimi, zanesljivimi, analitičnimi in ocenjevalnimi, ne pa samo opisnimi informacijami o: — načrtovani in izplačani proračunski podpori, — doseganju pričakovanih rezultatov, ki so bili določeni s cilji donacije in s strategijami držav, — o obstoju in kakovosti dopolnilnih pogojev, — učinkovitosti dialoga, stanju uskladitve donacij, izvedenem dopolnilnem zagotavljanju zmogljivosti in učinku le-tega, — doseganju boljših sistemov držav, — odgovornosti institucij, institucijah upravljanja javnih financ ter institucijah za spremljanje in ocenjevanje, — znesku in stopnji nepravilnih odhodkov, — analizi tipologije nepravilnosti, ki so bile ugotovljene med kontrolami in revizijami (sistemske in nesistemske), — sprejetih popravnih ukrepih; 43. nadalje poziva Komisijo, naj čim bolj natančno opredeli države ali vprašanja pri izvajanju proračunske podpore, kjer bi lahko posebna parlamentarna pozornost povečala odgovornost donatorjev; 44. Komisijo tudi poziva, naj vzpostavi letno spremljanje tega tveganja; Ocenjevanje in upravljanje tveganj 45. ugotavlja, da usmerjanje sredstev preko sistemov v državah v razvoju, ki so slabi, povečuje tveganje za nastanek neučinkovitosti in izgub, ter da je zato nujno potrebno izvesti izčrpno oceno fiduciarnega tveganja pred začetkom programov za proračunsko podporo; 46. opominja, da Komisija ne uporablja sistema, v katerem bi bili rezultati ocenjevanja tveganja prikazani z jasnimi pragovnimi vrednostmi, pod katerimi se proračunska podpora ne bi smela dodeliti, temveč dinamični pristop, kjer je raven obzirnosti precej višja; 47. meni, da je treba višjo stopnjo prilagodljivosti pri odločitvah „dinamičnega pristopa“ glede proračunske podpore uravnotežiti z enako visoko stopnjo preglednosti; zato poziva Komisijo, naj Odboru za proračunski nadzor in Odboru za razvoj zagotovi informacije, na katerih temelji njena ocena; 48. zlasti pričakuje, da bo prejel jasne informacije o oceni tveganja Komisije in njene analize vladnih sistemov v državah v razvoju, njeno sodbo o pomenu pomanjkljivosti sistema glede možnih neučinkovitosti in izgube podpore ter kolikor je mogoče količinsko opredeljene ocene teh dejavnikov in informacije o sprejetih ali prihodnjih ukrepih za zmanjšanje opredeljenih tveganj; Retorika ali stvarnost 49.  je seznanjen, da je pristojni komisar Louis Michel v knjižici z naslovom „Proračunska podpora – vprašanje medsebojnega zaupanja“ (12) navedel, da je proračunska podpora in še več proračunske podpore edini odgovor in da je zato sklenil povečati delež proračunske podpore z 20 % financiranja na 50 %; 50. poziva komisarja, naj ponovno preuči te namere, dokler retorike ne bodo nadomestili stvarnost in prepričljivi dokazi, ki bodo dokazali, do katere mere je proračunska podpora bolj učinkovita od drugih instrumentov pomoči ali da vpliva na dohodkovno revščino; 51. je seznanjen s pismom in dopisom komisarja Louisa Michela članu Računskega sodišča Jaceku Uczkiewiczu ter s kopijo za predsednika Odbora za proračunski nadzor Herbertu Böschu z dne 9. januarja 2009 (DR/amw/S(08)0418), v katerem komisar navaja, da — Komisija v skladu z ugotovitvami Računskega sodišča lahko izboljša svojo formulo in izvajanje programov proračunske podpore s preglednejšim, bolj strukturiranim in formaliziranim pristopom, in — da obstajajo možnosti za bolj sistematično obravnavo obvladovanja tveganja in za preučitev primernih zaščitnih ukrepov ali pogojev (na strani 9 dopisa „Odgovor na predlog Evropskega računskega sodišča o uporabi temeljnih zahtev upravljanja javnih financ pri določanju upravičenosti do proračunske podpore“); 52. pozdravlja namere Komisije in dejstvo, da je sprejela opombe sodišča, ter z veseljem pričakuje poročanje o podrobnem načrtu in izvajanju tega „okrepljenega pristopa“ (prav tako v dopisu, stran 1); Evropsko računsko sodišče 53. poziva Računsko sodišče, naj poroča o kakovosti ocenjevanja in obvladovanja tveganja, ki ju izvaja Komisija, ter bi pozdravil večje število revizij za oceno rezultatov porabe razvojnih sredstev na splošno in zlasti proračunske podpore; Parlamenti držav prejemnic 54. poziva svoj Odbor za proračunski nadzor, naj vzpostavi neposredne stike s sestrskimi odbori iz parlamentov izbranih držav prejemnic za spodbujanje in podpiranje njihove vloge pri zagotavljanju učinkovitosti podpore s parlamentarnimi nadzornimi dejavnostmi; 55. poziva Komisijo, naj pripiše prednost pomoči partnerskim državam, da se tako razvijejo parlamentarni nadzor in zmogljivosti revizije, zlasti kadar se pomoč zagotavlja s proračunsko podporo, in poziva Komisijo, naj redno poroča o doseženem napredku; 56. meni, da je sodelovanje nacionalnih parlamentov, civilne družbe in lokalnih organov v partnerskih državah nujno potrebno za doseganje resnične odgovornosti za proces; poziva Komisijo, naj stori vse za izboljšanje dialoga s temi organi v vseh različnih fazah postopka načrtovanja; Udeležba držav AKP 57.  je zaskrbljen zaradi pomanjkanja sodelovanja držav AKP pri zagotavljanju učinkovitega nadzora izdatkov razvojnega sklada in je razočaran, da se delegacije lahko le omejeno zanesejo na nadzor, ki ga izvajajo uprave nacionalnih odredbodajalcev (točka 36 letnega poročila o ERS); 58. ugotavlja, da so nacionalni odredbodajalci obvezni v državah AKP, a ne obstajajo v državah v razvoju RELEX; poziva Komisijo, naj ga obvesti o prednostih in pomanjkljivostih pristopa razvojnih skladov ter oceni najboljše prakse v vseh državah AKP za izboljšanje nadzora uprav nacionalnih odredbodajalcev nad izdatki ERS; 59. poleg tega ugotavlja, da delegacije osrednjim službam urada EuropeAid redno poročajo o pomanjkanju zmogljivosti in virov v upravah nacionalnih odredbodajalcev (točka 41 letnega poročila o ERS); poziva Komisijo, naj poroča o povratnih informacijah, ki jih glede tega vprašanja dobijo delegacije; Človeški viri 60. je seznanjen, da se glede na ugotovitve Računskega sodišča število uslužbencev Komisije v primerjavi z dodeljenimi sredstvi zmanjšuje in da ni predvideno nobeno večje povečanje števila uslužbencev, čeprav je napovedano precejšnje povečanje dodelitev sredstev v okviru desetega razvojnega sklada (točka 33 letnega poročila o ERS); 61. se v celoti strinja z Računskim sodiščem glede obstajanja tveganja, da pomanjkanje oziroma neustrezna porazdelitev uslužbencev ali nerazpoložljivost posebnih spretnosti in znanja vplivajo na kakovost nadzora, preverjanj in spremljanja (točka 33 letnega poročila o ERS); 62. poziva Komisijo, naj pojasni, kako namerava rešiti napetost, če ne protislovje, med potrebo po dodatnih človeških virih v delegacijah in njenimi zavezami o ohranitvi nespremenjenih razmer pri zaposlenih, po tem ko bodo zaposleni vsi delavci, povezani z razširitvijo, brez da bi zahtevala nova delovna mesta za obdobje 2009–2013, in obljubo, da bo nove kadrovske potrebe na glavnih političnih področjih zapolnila izključno s prerazporeditvijo znotraj in med oddelki (13); 63. meni, da bi dodatne človeške vire lahko dobili z odpravo delitve pristojnosti za razvoj med službo RELEX in generalnim direktoratom DEV; poziva sedanjo Komisijo, naj sprejme potrebne ukrepe, da bo v novi Komisiji omogočena takšna reorganizacija; meni, da sedanja delitev dela za razvojno sodelovanje med generalnim direktoratom DEV in službo RELEX Komisiji onemogoča popolno sodelovanje pri spodbujanju mednarodnih prizadevanj za pospeševanje razvojne skladnosti in učinkovitosti podpore; zato poziva Komisijo, naj zagotovi, da bo razvojno sodelovanje jasno namenjeno glavnemu cilju izkoreninjanja revščine; 64.  Komisijo poziva, naj sprejme ustrezne ukrepe za prilagoditev števila osebja, ki je dodeljeno sistemom za upravljanje in kontrolo ERS, ob upoštevanju predvidenega povečanja količine obveznosti v okviru desetega razvojnega sklada; Opombe na zaključke in priporočila Računskega sodišča 65. je zadovoljen, da je Računsko sodišče priznalo prizadevanja urada EuropeAid za razvoj nadzorne strategije; meni, da je učinkovita nadzorna strategija namenjena preprečevanju predhodnih napak in ne le za naknadno izterjavo neupravičeno izplačanih sredstev; poziva Komisijo, naj nadaljuje z oblikovanjem svoje nadzorne strategije v povezavi s tem pristopom, kar je prednostna naloga za organ, pristojen za podelitev razrešnice; 66. se popolnoma strinja s priporočili Računskega sodišča iz točk 55(a) do (g) in 56(a) do (f) letnega poročila o ERS; Komisijo predvsem opozarja na priporočilo iz točke 56(a), da „bi bilo treba spoštovanje sporazuma iz Cotonouja oceniti glede na temeljne zahteve, kot je razpoložljivost pravočasno objavljenih in revidiranih računovodskih izkazov, ki morajo biti izpolnjene, preden se odobri proračunska pomoč“; in iz točke 56(d), da „bi moral urad EuropeAid pred začetkom programa proračunske podpore zagotoviti, da obstaja jasna in celovita ocena upravljanja javnih financ ter da ima država prejemnica zanesljiv in ustrezen program reforme, namenjen odpravljanju vseh bistvenih slabosti v predvidenem časovnem razporedu“; zato poziva Komisijo, naj dodeli proračunsko podporo le v primerih, kjer je upravljanje javnih izdatkov dovolj pregledno, odgovorno in učinkovito ali bo tako postalo v kratkem času z izvajanjem programa reforme; poleg tega poudarja, da mora biti izbor finančnih sporazumov za posebne sektorje neposredno povezan z njegovo učinkovitostjo za posebno področje posredovanja; 67. poziva Komisijo, naj da prednost hitremu upoštevanju teh priporočil, čemur organ, pristojen za podelitev razrešnice, namenja posebno pozornost pod pogojem, da so jasne in določene omejitve izvršilne diskrecije nujno potrebne za smiselni parlamentarni nadzor; Novi pristop za nove okoliščine 68. poudarja, da je poraba sredstev, ki jih država prejemnica prejme kot proračunsko podporo, izven neposrednega nadzora Komisije (in drugih donatorjev), saj ima država prejemnica suvereno pravico, da svoj proračun izvršuje v skladu s svojimi posebnimi pravili in nacionalnimi proračunskimi postopki; 69. opozarja, da finančno poslovodenje javnega sektorja, notranji nadzor in zunanje revizije v nekaterih državah prejemnicah pogosto niso dovolj zanesljivi, da bi zagotovili primerno upravljanje donatorskih sredstev in njihovo porabo za namenjeni cilj; 70.  meni, da je v interesu Komisije spoznati tveganja, povezana z dodelitvijo proračunske podpore, in deliti to znanje z organom, pristojnim za podelitev razrešnice in kateremu odgovarja, zaradi vse večje pozornosti, namenjene vprašanjem odgovornosti, in vse večjega zanimanja davkoplačevalcev držav donatork po dejanskih rezultatih razvojne pomoči; 71. prav tako meni, da bi morala Komisija obvestiti uprave držav prejemnic o njihovih dolžnostih glede odgovornosti ter zahtevati, da za tiste, ki upravljajo sredstva, veljajo podobne obveze; Državna izjava o razkritju 72. zato meni, da bi morali biti na splošno razvojna pomoč in zlasti proračunska podpora vezani na predhodno izjavo o razkritju, ki jo izda vlada države prejemnice in jo podpiše finančni minister, o izbranih vprašanjih, ki vplivajo na strukturo upravljanja in odgovornosti države prejemnice; 73. meni, da bi samoocena države prejemnice in njeno razumevanje pomanjkljivosti nadzora zagotovila večjo motivacijo za izboljšave kot pa revizije in nadzor, ki jih zahteva zunanji organ; 74. meni, da bo državna izjava o razkritju povečala preglednost in odgovornost ter mednarodnim donatorjem posredovala dragocene informacije z namenom priprave presoje splošne preglednosti in zanesljivosti strukture upravljanja in odgovornosti države prejemnice; 75. poziva Komisijo, naj prevzame vodilno vlogo in predloži predlog drugim mednarodnim donatorjem – predvsem Svetovni banki – za razvoj in izvajanje takega instrumenta v dogovoru z drugimi donatorji; poudarja, da bo treba nameniti posebno pozornost naravi kazni za namerno zavajajočo izjavo o razkritju; 76. poziva Komisijo, naj ga obvesti o možnem časovnem razporedu za ta pogajanja; Vključitev proračuna Evropskih razvojnih skladov v splošni proračun Evropske unije 77. pozdravlja zavezo Komisije, da bo med pogovori o naslednjem finančnem okviru ponovno predložila svoj predlog za popolno vključitev razvojnih skladov v proračun (14); poziva Komisijo, naj Odbor za proračunski nadzor v celoti obvešča glede priprave te pobude; 78. ponavlja svojo podporo vključevanju razvojnih skladov v splošni proračun Evropske unije, saj meni, da bi takšna vključitev v proračun omogočila okrepitev skladnosti, preglednosti, učinkovitosti in kontrolnih mehanizmom razvojnih skladov; Prilagoditev parlamentarnega nadzora instrumentu 79. meni, da je njegova vloga pri proračunski podpori zagotoviti, da Komisija prevzame odgovornost za rezultate porabe in da je proračunska podpora instrument pomoči, ki zahteva drugačen način razmišljanja, in sicer prehod z nadzora nad vloženimi viri na nadzor rezultatov v primerjavi s kazalniki; 80.  meni, da mora razviti sedanji način dela, da bo to doseženo; meni, da bi bil pododbor za nadzor proračunske podpore, ki bi ga ustanovil Odbor za proračunski nadzor, učinkovito orodje za zagotovitev, da bo podpora pomoči koristila prebivalstvu države prejemnice in da prispevki davkoplačevalcev za sredstva za pomoč niso napačno izrabljena; Investicijski sklad 81. spominja, da v odstavkih od 20 do 24 svoje resolucije z dne 22. aprila 2008 o razrešnici glede izvrševanja proračuna šestega, sedmega, osmega in devetega Evropskega razvojnega sklada za proračunsko leto 2006 (15) izraža svojo skrb, da upravljanje investicijskega sklada, ki ga izvaja Evropska investicijska banka, ni vključeno v razrešnico; poleg tega spominja, da so sredstva razvojnih skladov javni denar, ki so ga prispevali evropski davkoplačevalci in ne finančni trgi; 82. obžaluje, kot je to izrazilo sodišče v svojem mnenju št. 9/2007 o predlogu za uredbo Sveta o finančni uredbi, ki se uporablja za deseti Evropski razvojni sklad (16), oblikovanje dveh deljenih področij upravljanja, saj to omejuje obseg razrešnice, ustvarja dodatne potrebe za usklajevanje med Komisijo in Evropsko investicijsko banko ter otežuje splošen pregled doseženih rezultatov; 83. ugotavlja, da so v letnem poročilu Evropske investicijske banke o investicijskem skladu predvsem finančni podatki, a skoraj nič informacij o rezultatih različnih financiranih programov; 84. poziva Evropsko investicijsko banko, naj se osredotoči na poročanje o rezultatih in naj predloži popolne, zadevne in objektivne informacije o izidih, postavljenih in doseženih ciljih ter razlogih za možne nepravilnosti ter o izvedenih ocenah in povzetek rezultatov ocenjevanja; 85. poudarja, da Evropska investicijska banka deluje v državah AKP v skladu s sporazumom iz Cotonouja, čigar glavni cilj je izkoreninjanje revščine in spodbujanje trajnostnega razvoja, in da mora zato spoštovati te cilje pri svoji politiki posojanja tem državam; 86. poziva Komisijo, naj poroča o posebnih postopkih, ki jih je vzpostavila z Evropsko investicijsko banko za usklajevanje prizadevanj obeh institucij, da bi dosegli razvojne cilje EU in učinkovitost teh postopkov; 87. je zaskrbljen zaradi podobe Evropske investicijske banke kot najmanj pregledne institucije, z najmanjšo odgovornostjo in demokratičnim nadzorom med vsemi organi, ki so odgovorni za izvajanje politik EU, in tudi javnimi finančnimi institucijami; 88. poziva Evropsko investicijsko banko, naj v interesu Evropske unije in njenih vrednot ter zaradi izboljšanja javnega dojemanja Evropske investicijske banke kot institucije, predloži dokaze o: — kako izpolnjuje Uredbo (ES) št. 1049/2001 Evropskega parlamenta in Sveta z dne 30.  maja 2001 o javnem dostopu do dokumentov Evropskega parlamenta, Sveta in Komisije (17) ter Aarhusško konvencijo z dne 25. junija 1998 o dostopu do informacij, udeležbi javnosti pri odločanju in dostopu do pravnega varstva v okoljskih zadevah, — kako izpolnjuje obveze EU o svetovnem razvoju in standarde, ki so jih določile večstranske razvojne banke, — kako njeno financiranje kapitalsko intenzivnih projektov v ekstraktivnem sektorju prispeva k zmanjšanju revščine, — o smernicah, ki jih je oblikovala za naložbe v sektorju energije, gozdarstva, prevoza, upravljanja z vodo in ravnanja z odpadki, ter kako pri svojih odločitvah o naložbah v celoti upošteva te smernice, — da zadostujejo maloštevilni okoljski strokovnjaki, ki so zaposleni za poln delovni čas in so odgovorni za pregled njenega celotnega posojilnega portfelja v skladu z zadevnimi politikami, — o učinkovitosti svojega mehanizma za pritožbe za prizadete državljane, do katerega bi morali imeti dostop tudi državljani izven Evropske unije, — o učinkovitosti ukrepov za boj proti korupciji in pranju denarja, — o merilih za posojila zasebnemu sektorju, poleg osnovnih finančnih standardov, in o popolnosti seznama končnih prejemnikov njenih posojil, namenjenih zasebnemu sektorju; 89. poziva Komisijo, naj tesno spremlja izvajanje investicijskega sklada, da bi zagotovila izpolnjevanje njegovih ciljev, ki jih ima kot razvojni instrument, in naj redno obvešča Odbor za proračunski nadzor o svojih ugotovitvah; 90. poziva Odbor za proračunski nadzor, naj okrepi svoje dejavnosti glede nadzora finančnih dejavnosti Evropske investicijske banke, kar v celoti spada pod pristojnosti tega odbora v skladu s Poslovnikom, Priloga VI, poglavje V, točka 3. (1)  UL C 286, 10. 11. 2008, str. 273. (2)  UL C 277, 31. 10. 2008, str. 243. (3)  UL L 317, 15. 12. 2000, str. 3. (4)  UL L 287, 28. 10. 2005, str. 1. (5)  UL L 314, 30. 11. 2001, str. 1 in UL L 324, 7. 12. 2001, str. 1. (6)  UL L 109, 26. 4. 2007, str. 33. (7)  UL L 156, 29. 5. 1998, str. 108. (8)  UL L 317, 15. 12. 2000, str. 355. (9)  UL L 191, 7. 7. 1998, str. 53. (10)  UL L 83, 1. 4. 2003, str. 1. (11)  Izjava Komisije o upravičenosti do uradne razvojne pomoči, člen 5, Priloga k sporočilu Komisije Evropskemu parlamentu z dne 24. oktobra 2006 (COM(2006) 628). (12)  ISBN 978-92-79-10115-1 na http://ec. europa. eu/commission_barroso/michel/Policy/key_documents/docs/NH8108406ENC_web. pdf (13)  Poročilo Komisije. Načrtovanje in optimizacija človeških virov Komisije za izvajanje prednostnih nalog EU (SEK(2007) 530), stran 3 http://www.  L_2009255NL. 01009601. xml 26. 9.  2009 NL Publicatieblad van de Europese Unie L 255/96 BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT van 23 april 2009 over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het zevende, achtste en negende Europees Ontwikkelingsfonds voor het begrotingsjaar 2007 (2009/641/EG) HET EUROPEES PARLEMENT, — gezien het verslag van de Commissie over de follow-up van de kwijtingsbesluiten 2006 (COM(2008) 629 en de bijlage daarbij SEC(2008) 2579), — gezien de financiële staten en de jaarrekeningen van het zevende, achtste en negende Europees Ontwikkelingsfonds voor het begrotingsjaar 2007 (COM(2008) 490 — C6-0296/2008), — gezien het jaarverslag betreffende het financiële beheer van het zevende, achtste en negende Europees Ontwikkelingsfonds in 2007 (COM(2008) 224), — gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de activiteiten gefinancierd uit het zevende, achtste en negende Europees Ontwikkelingsfonds over het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van de Commissie (1), — gezien de verklaring van de Rekenkamer waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, als bedoeld in artikel 248 van het EG-Verdrag (2), — gezien de aanbevelingen van de Raad van 10 februari 2009 (5042/2009 — C6-0057/2009, 5044/2009 — C6-0058/2009, 5045/2009 — C6-0059/2009), — gezien de partnerschapsovereenkomst tussen de leden van de groep van staten in Afrika, het Caribische gebied en de Stille Oceaan enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten anderzijds, ondertekend te Cotonou op 23 juni 2000 (3) en herzien te Luxemburg op 25 juni 2005 (4), — gezien Besluit 2001/822/EG van de Raad van 27 november 2001 betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee (LGO) met de Europese Gemeenschap („LGO-besluit”) (5), gewijzigd bij Besluit 2007/249/EG van de Raad van 19 maart 2007 (6), — gelet op artikel 33 van het Intern Akkoord van 20 december 1995 tussen de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap in het kader van het tweede financieel protocol van de vierde ACS-EG-overeenkomst (7), — gelet op artikel 32 van het Intern Akkoord van 18 september 2000 tussen de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap in het kader van het financieel protocol bij de partnerschapsovereenkomst tussen de Staten in Afrika, het Caribische gebied en de Stille Oceaan en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, op 23 juni 2000 te Cotonou (Benin) ondertekend, en de toewijzing van financiële bijstand ten behoeve van de landen en gebieden overzee waarop de bepalingen van het vierde deel van het EG-Verdrag van toepassing zijn (8), — gelet op artikel 276 van het EG-Verdrag, — gelet op artikel 74 van het Financieel Reglement van 16 juni 1998 van toepassing op de samenwerking inzake ontwikkelingsfinanciering in het kader van de vierde ACS-EG-overeenkomst (9), — gelet op artikel 119 van het Financieel Reglement van 27 maart 2003 van toepassing op het negende Europees Ontwikkelingsfonds (10), — gelet op artikel 70, artikel 71, derde streepje, en bijlage V van zijn Reglement, — gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie ontwikkelingssamenwerking (A6-0159/2009), 1. verleent de Commissie kwijting voor de uitvoering van de begroting van het zevende, achtste en negende Europees Ontwikkelingsfonds voor het begrotingsjaar 2007; 2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie; 3. verzoekt zijn voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie, de Rekenkamer, de Europese Investeringsbank en de regeringen en parlementen van de lidstaten, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L). De voorzitter Hans-Gert PÖTTERING De secretaris-generaal Klaus WELLE (1)  PB C 286 van 10. 11. 2008, blz. 273. (2)  PB C 277 van 31. 10. 2008, blz. 243. (3)  PB L 317 van 15. 12. 2000, blz. 3. (4)  PB L 287 van 28. 10. 2005, blz. 1. (5)  PB L 314 van 30. 11. 2001, blz. 1 en PB L 324 van 7. 12. 2001, blz. 1. (6)  PB L 109 van 26. 4. 2007, blz. 33. (7)  PB L 156 van 29. 5. 1998, blz. 108. (8)  PB L 317 van 15. 12. 2000, blz. 355. (9)  PB L 191 van 7. 7. 1998, blz. 53. (10)  PB L 83 van 1. 4. 2003, blz. 1.  RESOLUTIE VAN HET EUROPEES PARLEMENT van 23 april 2009 met opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het zevende, achtste en negende Europees Ontwikkelingsfonds voor het begrotingsjaar 2007 HET EUROPEES PARLEMENT, — gezien het verslag van de Commissie over de follow-up van de kwijtingsbesluiten 2006 (COM(2008) 629 en de bijlage daarbij SEC(2008) 2579), — gezien de financiële staten en de jaarrekeningen van het zevende, achtste en negende Europees Ontwikkelingsfonds voor het begrotingsjaar 2007 (COM(2008) 490 — C6-0296/2008), — gezien het jaarverslag betreffende het financiële beheer van het zevende, achtste en negende Europees Ontwikkelingsfonds in 2007 (COM(2008) 224), — gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de activiteiten gefinancierd uit het zevende, achtste en negende Europees Ontwikkelingsfonds over het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van de Commissie (1), — gezien de verklaring van de Rekenkamer waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, als bedoeld in artikel 248 van het EG-Verdrag (2), — gezien de aanbevelingen van de Raad van 10 februari 2009 (5042/2009 — C6-0057/2009, 5044/2009 — C6-0058/2009, 5045/2009 — C6-0059/2009), — gezien de partnerschapsovereenkomst tussen de leden van de groep van staten in Afrika, het Caribische gebied en de Stille Oceaan enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten anderzijds, ondertekend te Cotonou op 23 juni 2000 (3) en herzien te Luxemburg op 25 juni 2005 (4), — gezien Besluit 2001/822/EG van de Raad van 27 november 2001 betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee (LGO) met de Europese Gemeenschap („LGO-besluit”) (5), gewijzigd bij Besluit 2007/249/EG van de Raad van 19 maart 2007 (6), — gelet op artikel 33 van het Intern Akkoord van 20 december 1995 tussen de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap in het kader van het tweede financieel protocol van de vierde ACS-EG-overeenkomst (7), — gelet op artikel 32 van het Intern Akkoord van 18 september 2000 tussen de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap in het kader van het financieel protocol bij de partnerschapsovereenkomst tussen de Staten in Afrika, het Caribische gebied en de Stille Oceaan en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, op 23 juni 2000 te Cotonou (Benin) ondertekend, en de toewijzing van financiële bijstand ten behoeve van de landen en gebieden overzee waarop de bepalingen van het vierde deel van het EG-Verdrag van toepassing zijn (8), — gelet op artikel 276 van het EG-Verdrag, — gelet op artikel 74 van het Financieel Reglement van 16 juni 1998 van toepassing op de samenwerking inzake ontwikkelingsfinanciering in het kader van de vierde ACS-EG-overeenkomst (9), — gelet op artikel 119 van het Financieel Reglement van 27 maart 2003 van toepassing op het negende Europees Ontwikkelingsfonds (10), — gelet op artikel 70, artikel 71, derde streepje, en bijlage V van zijn Reglement, — gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie ontwikkelingssamenwerking (A6-0159/2009), A. overwegende dat het Europees Ontwikkelingsfonds (EOF) het belangrijkste instrument is waarover de Europese Unie beschikt voor de ontwikkelingssamenwerking met landen in Afrika, het Caribische gebied en het gebied van de Stille Oceaan, B. overwegende dat het totaalbedrag van de steun via het EOF de komende jaren aanzienlijk zal stijgen, daar de hoeveelheid communautaire steun in het kader van het tiende EOF voor de periode van 2008 tot 2013 is vastgesteld op 21 966 000 000 EUR, wat een toename inhoudt van 62 % ten opzichte van de financiële toewijzingen van het negende EOF, C. overwegende dat begrotingssteun een instrument voor ontwikkelingshulp is dat vereist dat parlementaire controle op een volledig andere manier wordt opgevat, met een verschuiving van het controleren van resultaten en output naar het toezicht houden op de input, D. overwegende dat het Parlement vastberaden is om zijn toezichtcapaciteiten te blijven ontwikkelen om zijn taken als kwijtingsautoriteit zo efficiënt mogelijk te vervullen, 1. stemt in met de Commissie over het feit dat het „zwakke bestuur” en de „grote bestuurlijke tekortkomingen” in veel begunstigde landen zorgen voor aanzienlijke risico’s voor het goede beheer van de EOF’s (antwoord van de Commissie op punten 1 tot en met 5 van het jaarverslag van de Rekenkamer over de activiteiten gefinancierd uit de EOF’s); 2. verzoekt de Commissie, bij de „verfijning” van haar controlestrategie (punten 1 tot en met 5 van het jaarverslag over de EOF’s), de punten aan te merken waar een gebrek aan resultaten en de kosten van controle nopen tot een beleidswijziging; 3. is van mening dat de strategie voor de uitvoering van het tiende EOF (21 966 000 000 EUR voor de periode 2008-2013) moet toegespitst zijn op de domeinen die van wezenlijk belang zijn voor duurzame ontwikkeling; moedigt de Commissie aan prioriteiten te stellen en versnippering te vermijden; 4. is van mening dat de Commissie best kan uitkijken naar mogelijkheden om de steun aan landen met lage inkomens te verhogen, in een poging om prioriteiten te stellen en haar ontwikkelingsactiviteiten te concentreren; 5.  wijst erop dat de nodige aandacht moet worden besteed aan de duurzaamheid van de interventies van de Commissie, met inbegrip van de formulering van een duidelijke exitstrategie en controle op de uitvoering van de maatregelen; is van mening dat een betere evaluatie van de resultaten van essentieel belang is voor de waarborging van de democratische legitimiteit van de ontwikkelingssamenwerking van de Europese Unie; Financiële uitvoering 6. is verheugd over de prestaties van de Commissie in 2007, en merkt op dat de betalingen zijn toegenomen met 12 %, de verplichtingen stegen met 9 % en de stijging van de nog betaalbaar te stellen vastgelegde bedragen beperkt bleef tot 2,8 %; is van oordeel dat de uitvoeringsgraad van 3,7 jaar aanvaardbaar is, gelet op de verbetering van de efficiëntie; 7. is ingenomen met de vastlegging van alle beschikbare begrotingsmiddelen voor het negende EOF in 2007; roept de Commissie op tot het formuleren van aanbevelingen voor de nog niet vastgelegde gedeeltes van het achtste EOF; benadrukt echter dat het spoedig vastleggen van begrotingsmiddelen niet ten koste moet gaan van de kwaliteit van de projecten; 8. herinnert eraan dat de Commissie de toezegging (11) heeft gedaan te trachten te garanderen dat 20 % van de middels het Instrument voor ontwikkelingssamenwerking (DCI) toebedeelde steun ten goede komt aan basisonderwijs, middelbaar onderwijs en eerstelijnsgezondheidszorg; roept op tot het uitbrengen van verslagen over de EOF’s waarin wordt nagegaan of deze norm wordt gehaald; 9. is bezorgd over de bevindingen die worden uiteengezet in Speciaal Verslag nr. 10/2008 van de Rekenkamer over ontwikkelingshulp van de Europese Gemeenschap aan de gezondheidsdiensten in Afrika bezuiden de Sahara, waaruit blijkt dat „de financiële middelen van de gezondheidszorg in Afrika bezuiden de Sahara in verhouding tot haar totale ontwikkelingshulp niet is gegroeid sinds 2000, ondanks de toezeggingen van de Commissie in het kader van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling en de gezondheidscrisis in Afrika bezuiden de Sahara”; moedigt de Commissie aan prioriteit te verlenen aan de ondersteuning van gezondheidsstelsels en om te bepalen wat de meest geschikte steuninstrumenten zijn voor dit gebied; Het financiële beheer van de EOF’s door de Commissie 10.  merkt met voldoening op dat het voornoemde verslag van de Commissie betreffende het financiële beheer van het zevende, het achtste en het negende Europees Ontwikkelingsfonds in 2007, volgens de Rekenkamer „een nauwkeurige beschrijving geeft van de verwezenlijking van de doelstellingen in het begrotingsjaar, de financiële situatie en de gebeurtenissen die een aanzienlijke invloed hebben gehad op de in 2007 verrichte activiteiten” (punt 13 van het jaarverslag over de EOF’s); 11. betreurt echter dat de follow-up van opmerkingen van de Rekenkamer door de Commissie in een aantal gevallen ontoereikend is; benadrukt dat de reactie van de Commissie op de aanbevelingen van de Rekenkamer een belangrijk onderdeel is van de verantwoordingsplicht van de kwijtingsautoriteit; verheugt zich over het feit dat de Commissie „in de toekomst meer gedetailleerde informatie zal verstrekken” (punt 13 van het jaarverslag over de EOF’s); De betrouwbaarheidsverklaring van de Rekenkamer Betrouwbaarheid van de rekeningen 12. merkt op dat de betrouwbaarheidsverklaring, overeenkomstig artikel 1 en artikel 103, lid 3, van het Financieel Reglement van 27 maart 2003 van toepassing op het negende Europees Ontwikkelingsfonds, geen betrekking heeft op het deel van de middelen van het negende EOF (2 200 000 000 EUR) dat wordt beheerd door en onder de verantwoordelijkheid valt van de EIB (voetnoten 2 en 11 van het jaarverslag over de EOF’s); 13. neemt ter kennis dat de Rekenkamer de mening is toegedaan dat de definitieve jaarrekeningen van het zevende, achtste en negende Europees Ontwikkelingsfonds een in elk materieel opzicht getrouw beeld geven van de financiële situatie van de EOF’s per 31 december 2007 (paragraaf VI van de betrouwbaarheidsverklaring); 14. merkt op dat de Rekenkamer wijst op het feit dat de geldigheid van de veronderstellingen die zijn gehanteerd om de voorziening voor gemaakte kosten te ramen, niet door de Commissie is aangetoond en dat dit kan leiden tot een te lage weergave van de toegerekende uitgaven, alsmede tot een te hoge weergave van bedragen van de zekerheidsstellingen die worden vermeld in de toelichtingen bij de financiële staten (paragraaf VII van de betrouwbaarheidsverklaring); Wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen 15.  merkt op dat: — de onderliggende verrichtingen van de ontvangsten en vastleggingen van het begrotingsjaar naar het oordeel van de Rekenkamer over het geheel genomen wettig en regelmatig zijn (paragraaf VIII van de betrouwbaarheidsverklaring), maar dat de Rekenkamer tegelijk de aandacht vestigt op „het hoge fiduciaire risico voor de begrotingssteun door de „dynamische interpretatie” die de Commissie geeft aan de subsidiabiliteitscriteria” (paragraaf X van de betrouwbaarheidsverklaring), — de controle van de Rekenkamer uitwees dat een „materieel foutenpercentage” van invloed was op de onderliggende verrichtingen bij de betalingen (paragraaf IX van de betrouwbaarheidsverklaring), — de Rekenkamer er nota van heeft genomen dat de Commissie verbeteringen heeft aangebracht aan de toezicht- en controlesystemen, maar eveneens heeft benadrukt dat er nog ruimte is voor vooruitgang; Opmerkingen op de toelichting van de Rekenkamer bij de betrouwbaarheidsverklaring Reikwijdte van de audit 16. merkt op dat de opmerkingen van de Rekenkamer met betrekking tot de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen gebaseerd zijn op: a) een beoordeling van de beheers- en controlesystemen bij de centrale diensten van EuropeAid en bij vijf delegaties met verantwoordelijkheid voor zes landen; b) een controle van 90 betalingen en 15 individuele juridische verbintenissen; c) ten aanzien van begrotingssteun, een onderzoek van een statistische steekproef van 30 betalingen en 15 financiële vastleggingen; d) een onderzoek van een statistische steekproef van 30 betalingen waartoe de centrale diensten van EuropeAid opdracht hadden gegeven; e) een onderzoek van een statistische steekproef van 30 reeds achteraf door de centrale diensten van EuropeAid gecontroleerde verrichtingen; f) een onderzoek van een statistische steekproef van 30 financiële vastleggingen, en g) een onderzoek van het jaarlijkse activiteitenverslag en de verklaring van de directeur-generaal van EuropeAid (punt 15 van het jaarverslag over de EOF’s); Betrouwbaarheid van de rekeningen 17. betreurt dat de Commissie door technische problemen nog steeds niet in staat is volledige boekhoudinformatie te verstrekken; neemt kennis van het antwoord van de Commissie, waarin wordt gesteld dat „de invoering van het nieuwe boekhoudsysteem met ingang van 2009 de huidige beperkingen zal ondervangen” (punt 16 van het jaarverslag over de EOF’s); verwelkomt de invoering van het ABAC-EOF-systeem in februari 2009; 18.  neemt kennis van de herhaalde opmerking van de Rekenkamer over de validiteit van de statistische aanpak van de Commissie voor de schatting van de voorziening voor de in de verslagperiode gemaakte kosten waarvoor aan het eind van het begrotingsjaar nog geen facturen zijn ontvangen; neemt er eveneens kennis van dat deze voorziening 2 087 000 000 EUR bedraagt, of 83 % van de totale passiva (punt 17 van het jaarverslag over de EOF’s); verzoekt de Commissie haar aanpak te blijven verfijnen en verbeteren; Wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen 19. neemt kennis van het meningsverschil tussen de Commissie en de Rekenkamer met betrekking tot het tijdstip waarop financieringsovereenkomsten moeten worden „opgesteld” en „ondertekend” (punt 19 van het jaarverslag over de EOF's); betreurt de onduidelijke boodschap aan de kwijtingsautoriteit, en verzoekt de Commissie voor opheldering te zorgen, zodat alle partijen — de Commissie en de ACS-landen — hetzelfde verstaan onder „opgesteld”; 20. merkt op dat de Rekenkamer er in het kader van de controle van de verrichtingen voor twee betalingen (op een selectie van elf) niet in slaagde de onderliggende documentatie van de betrokken VN-organisaties te krijgen; verzoekt de Commissie bijgevolg ervoor te zorgen dat de financiële en administratieve kaderovereenkomst volledig wordt nageleefd; 21. merkt op dat de Rekenkamer op basis van haar controleresultaten (punten 32 tot en met 47 van het jaarverslag over de EOF's) concludeert dat de toezicht- en controlesystemen van EuropeAid slechts „ten dele effectief zijn” (punt 53 van het jaarverslag over de EOF’s); 22. merkt voorts op dat slechts zes van de negen elementen van het interne controlesysteem op centraal niveau doeltreffend zijn, twee gedeeltelijk doeltreffend zijn en één (aantal controlebezoeken) helemaal niet doeltreffend is, en dat twee van de vijf elementen van het interne controlesysteem op delegatieniveau doeltreffend zijn en drie slechts gedeeltelijk doeltreffend (tabel 3 van het jaarverslag over de EOF’s); 23. merkt op dat de Commissie van mening is dat „[g]elet op de financiële en menselijke hulpmiddelen waarover [ze] beschikt, […] dat zij controlesystemen heeft ingevoerd waarmee redelijke zekerheid kan worden verschaft” (punt 53 van het jaarverslag over de EOF’s); 24.  is van oordeel dat de antwoorden van de Commissie niet toereikend zijn, aangezien ze de ingevoerde regelingen niet lijkt te willen herzien, en verzoekt de Commissie meer gedetailleerde informatie te geven over het begrip „redelijke zekerheid” en in het bijzonder over de eigenlijke kosten-batenverhouding van de controles en het eigenlijke foutenpercentage, alsook een overzicht te geven van welke bijkomende menselijke en financiële hulpmiddelen er nodig zijn om het controlesysteem te verbeteren, zodat de Rekenkamer het de algemene beoordeling „doeltreffend” kan geven; 25. merkt op dat de Rekenkamer de ontoereikendheid van de door de toezichthouders en controleurs uitgevoerde controles benadrukt, wat wijst op de zwakheden op het vlak van de toezicht- en controlesystemen; verzoekt de Commissie bijgevolg de controles te versterken en met name een regeling in te voeren voor de evaluatie van de externe auditverslagen, om de kwaliteit ervan te verzekeren; Vastleggingen voor en betalingen van begrotingssteun 26. merkt op dat de Rekenkamer bij vijf van de 15 onderzochte vastleggingen voor begrotingssteun het volgende heeft vastgesteld: — „ernstige tekortkomingen in het interne toezicht op de begroting, de boekhoudsystemen en de maatregelen voor openbare aanbestedingen of bestrijding van corruptie”, — het niet tijdig kunnen overleggen van gecontroleerde rekeningen en de ondoeltreffendheid van de externe controle zijn „belangrijke redenen voor bezorgdheid”, — het onder deze omstandigheden verlenen van begrotingssteun houdt een „erg groot fiduciair risico” in (punt 26 van het jaarverslag over de EOF’s); 27. benadrukt dat de Rekenkamer van mening is dat in deze vijf gevallen niet wordt voldaan aan de voorwaarden van de Overeenkomst van Cotonou, namelijk dat het beheer van de overheidsuitgaven op voldoende transparante, verantwoordelijke en doeltreffende wijze dient te geschieden; 28. herhaalt dat „fiduciair risico” betekent dat er een risico bestaat dat het geld van de Europese belastingbetalers niet wordt gebruikt voor de gestelde doelen, dat de beste prijs-kwaliteitverhouding niet is gewaarborgd of dat de uitgaven niet naar behoren zijn geboekt; 29. merkt voorts op dat de Commissie „het niet eens is met het oordeel van de Rekenkamer”, de vastleggingen, volgens de Commissie, gebeurden nadat een beoordeling uitwees dat de „systemen voor overheidsfinanciën voldoende positieve voortgang vertoonden”, en dat de betrokken landen „hun overheidsfinanciën blijven verbeteren” en „nog steeds in aanmerking komen voor verdere begrotingssteun” (punt 26 van het jaarverslag over de EOF's); 30.  betreurt het antwoord van de Commissie, aangezien er geen rekening wordt gehouden met de ernst van de bevindingen van de Rekenkamer („belangrijke redenen voor bezorgdheid”, „erg groot fiduciair risico”); is van oordeel dat het gebruik van niet-vastomlijnde uitdrukkingen als „voldoende”, „vooruitgang” en „nog steeds in aanmerking komen”, die niet op resultaten gebaseerd zijn, in deze ernstige context ontoereikend zijn, of zelfs oppervlakkig; 31. verzoekt de Commissie de bewijzen te leveren waarop ze haar conclusies heeft gebaseerd en deze zodanig te presenteren dat duidelijk wordt gemaakt hoeveel vooruitgang er geboekt is (van waar naar waar) en waarom deze mate van vooruitgang als „voldoende” wordt bestempeld; 32. merkt op dat de Rekenkamer bij zeven van de 33 onderzochte financieringsovereenkomsten tot de conclusie kwam dat de bepalingen van de financieringsovereenkomsten voor begrotingssteun onvolledig of onduidelijk waren, aangezien de algemene voorwaarden voor begrotingssteun ontbraken, de methode voor de berekening van het bedrag van de betalingen er op vage wijze in werd vastgelegd, of er verwezen werd naar verbintenissen van de overheid zonder dat werd vermeld tegen welke datum deze moesten zijn nagekomen of wat de gevolgen waren als zij niet werden nagekomen (punt 27 van het jaarverslag over de EOF's); merkt voorts op dat de Commissie „zal […] proberen de kwaliteit van de financieringsovereenkomsten in het kader van het tiende EOF verder te verbeteren”; 33. merkt met betrekking tot de begrotingssteunbetalingen op dat de onderliggende verrichtingen „een materieel foutenniveau” bevatten (punt 52, onder b) van het jaarverslag over de EOF’s), omdat: — de berekening van bedragen van betalingen gebeurde op basis van een positieve conclusie aangaande vooruitgang wat betreft het beheer van de overheidsfinanciën die niet strookte met de onderliggende beoordeling van de situatie, — een berekeningsmethode werd gebruikt die niet in de financieringsovereenkomst is opgenomen, — er betalingen werden verricht zonder dat er actuele verslagen over het beheer van de overheidsfinanciën beschikbaar waren (punt 28 van het jaarverslag over de EOF’s), 34.  wijst voorts op de volgende bevindingen van de Rekenkamer met betrekking tot zes van de 30 onderzochte betalingen: — de Commissie toonde niet op gestructureerde en geformaliseerde wijze aan of de betalingsvoorwaarden betreffende het beheer van de overheidsfinanciën werden nageleefd, — beoordelingen van de vooruitgang waren onredelijk optimistisch of berustten op verouderde of verkeerde informatie, — conclusies werden niet door de onderliggende informatie gestaafd, — er werd uitgegaan van toekomstige in plaats van plaatsgevonden gebeurtenissen, — indicatoren werden onjuist beoordeeld (punt 29 van het jaarverslag over de EOF’s); 35. neemt kennis van het antwoord van de Commissie, waarin staat dat „de Commissie de bereikte voortgang, de politieke hervormingsgezindheid en de overige aandachtspunten weegt om tot een gegronde beslissing te komen” (antwoord van de Commissie op punt 29 van het jaarverslag over de EOF’s); 36. is bezorgd over de bevindingen van de Rekenkamer, maar nog meer over de antwoorden van de Commissie, die aantonen dat ze zeer terughoudend is om de informatie te delen waarop haar beslissingen op het vlak van begrotingssteun zijn gebaseerd; Effectieve parlementaire controle 37. is van mening dat het besluit over het gebruik van begrotingssteun als een instrument voor ontwikkelingshulp volledig binnen de bevoegdheid van de uitvoerende macht valt en dat de begrotingssteunmaatregelen geen voorafgaande goedkeuring van het parlement vereisen; 38. wijst erop dat bij de parlementaire beoordeling van begrotingssteun de aandacht niet enkel moet gevestigd zijn op de risico’s, maar eveneens op de voordelen, alsook op de risico’s en voordelen van alternatieve steunverlening; wijst er voorts op dat de traditionele projectbenaderingen die gedurende verschillende decennia werden gebruikt niet hebben geleid tot de verwachte resultaten; 39. is van oordeel dat het uiteindelijke doel van parlementaire controle de effectiviteit van de steun is, wat neerkomt op het effectieve, economische, wettelijke en regelmatige gebruik van steun om te komen tot duurzame ontwikkeling, en is van mening dat de controle van begrotingssteun deel uitmaakt van zijn algemene inspanningen om toezicht te houden op de effectiviteit en de resultaten van alle uitgaven voor ontwikkeling; 40. betreurt dat het niet kan beschikken over voldoende nuttige, omvattende en betrouwbare informatie om een effectieve controle van de resultaten van de begrotingssteun uit te voeren; 41.  roept op een einde te maken aan het vorige systeem van opeenvolgende EOF’s door middel van de volledige consolidering van de financiering van de Europese Unie/ACS-samenwerking in de begroting van de Europese Unie, om op die manier de parlementaire controle op de toewijzing van middelen in het kader van de EOF’s te verzekeren; Jaarverslag over het gebruik van begrotingssteun 42. verzoekt de Commissie een jaarverslag op te stellen over het gebruik van begrotingssteun — en verzoekt haar Commissie begrotingscontrole een initiatiefverslag op te stellen over dit jaarverslag — met inbegrip van nuttige, omvattende, betrouwbare, analytische en evaluatieve (en dus niet enkel descriptieve) informatie over: — geplande en uitgegeven begrotingssteun, — het al dan niet verwezenlijken van de verwachte resultaten als vastgelegd in de doelstellingen van de donor en de strategieën van de landen, — het voorhanden zijn en de kwaliteit van aanvullende voorwaarden, — de effectiviteit van de dialoog, de stand van zaken op het vlak van de harmonisatie van de donoren, de aanvullende capaciteitsopbouw die heeft plaatsgevonden en het effect van deze capaciteitsopbouw, — de totstandbrenging van verbeterde landensystemen, — instellingen voor het afleggen van verantwoording, instellingen voor het beheer van de overheidsfinanciën en instellingen voor toezicht en evaluatie, — het bedrag en het aandeel aan onregelmatige uitgaven, — een analyse van de typologie van de onregelmatigheden waarop de controles en audits hebben gewezen (systemisch en niet-systemisch), — getroffen corrigerende maatregelen; 43. verzoekt de Commissie bovendien met de grootste zorgvuldigheid de landen of kwesties op het vlak van de implementering van de begrotingssteun te identificeren waar bijzondere aandacht van het Parlement nuttig zou kunnen blijken voor het verbeteren van de verantwoordingsplicht van de donoren; 44. verzoekt de Commissie eveneens ervoor te zorgen dat dit risico jaarlijks wordt opgevolgd; Beoordelen en beheren van risico’s 45. merkt op dat wanneer financiering door middel van zwakke stelsels in ontwikkelingslanden wordt besteed, er een risico bestaat op inefficiëntie en verspilling, en dat een omvattende beoordeling van de fiduciaire risico’s bijgevolg absoluut noodzakelijk is vooraleer wordt gestart met programma’s voor begrotingssteun; 46. herhaalt dat de Commissie geen systeem gebruikt waarbij de risicobeoordeling leidt tot duidelijke drempelwaarden voor de toekenning van steun, maar eerder een „dynamische aanpak” toepast waarbij de beoordelingsmarge veel groter is; 47.  is van oordeel dat de grotere beoordelingsmarge bij beslissingen in het kader van de „dynamische aanpak” op het vlak van begrotingssteun moet worden gecompenseerd door een even hoge mate van transparantie; verzoekt de Commissie bijgevolg de informatie waarop de beoordelingen zijn gebaseerd ter beschikking te stellen van de Commissie begrotingscontrole en de Commissie ontwikkelingssamenwerking; 48. verwacht in het bijzonder expliciete informatie te ontvangen over de risicobeoordelingen van de Commissie en de analyses van overheidssystemen in ontwikkelingslanden, haar beoordeling van de significantie van tekortkomingen van de systemen op het vlak van mogelijke inefficiënties en verspilling van steun, en, voor zover mogelijk gekwantificeerde, schattingen van deze factoren, alsook informatie over de getroffen maatregelen, of over de maatregelen die in de toekomst moeten worden genomen, om de geïdentificeerde risico’s zoveel mogelijk te beperken; Retoriek of realiteit 49. merkt op dat het verantwoordelijke lid van de Commissie Louis Michel in een brochure met als titel „Begrotingssteun — een kwestie van wederzijds vertrouwen” (12) stelt dat „(een verhoging van) begrotingssteun het enige antwoord is. Daarom heb ik besloten het aandeel aan begrotingssteun te verhogen van 20 % tot 50 % van onze financiering”; 50. verzoekt het lid van de Commissie deze intenties te herzien tot wanneer de realiteit de retoriek heeft vervangen en er afdoende bewijsmateriaal voorhanden is dat aantoont in welke mate begrotingssteun een betere prijs-kwaliteitverhouding heeft geboden dan andere instrumenten voor ontwikkelingshulp of een invloed heeft gehad op de inkomensarmoede; 51. wijst op de brief en nota van 9 januari 2009 (DR/amw/S(08)0418) van lid van de Commissie Louis Michel aan de heer Jacek Uczkiewicz, lid van de Europese Rekenkamer, met de heer Herbert Bösch, voorzitter van de Commissie begrotingscontrole, in kopie, waarin het lid van de Commissie aangeeft dat: — „er ruimte is om de formulering en implementering van programma’s voor begrotingssteun door de Commissie te verbeteren, in overeenstemming met de opmerkingen van de Rekenkamer, door middel van een meer transparante, gestructureerde en geformaliseerde aanpak”; en tevens dat — „er ruimte is voor meer systematische aandacht voor risicobeheer en de overweging van geschikte vrijwaringsmaatregelen of -voorwaarden” (pagina 9 van de nota „Antwoord op het voorstel van de Europese Rekenkamer om basisvereisten voor openbaar financieel beheer toe te passen bij de bepaling van het in aanmerking komen voor begrotingssteun”, die in bijlage bij de brief is gevoegd); 52.  is verheugd over het feit dat de Commissie de opmerkingen van de Rekenkamer aanvaardt, alsook over de intenties van de Commissie, en spreekt de hoop uit om op de hoogte gebracht te worden van het gedetailleerde ontwerp en de toepassing van deze „verbeterde aanpak” (ibidem, blz. 1); De Europese Rekenkamer 53. verzoekt de Rekenkamer het Parlement op de hoogte te brengen van de kwaliteit van de beoordeling en het beheer van de risico’s door de Commissie, en hoopt op meer doelmatigheidscontroles met een beoordeling van de resultaten van uitgaven voor ontwikkeling in het algemeen en begrotingssteun in het bijzonder; De parlementen in de ontvangende landen 54. verzoekt zijn Commissie begrotingscontrole rechtstreeks contact op te nemen met overeenkomstige commissies in bepaalde parlementen van de ontvangende landen, om hun rol bij het zorgen voor effectiviteit van de steun door middel van parlementaire controleactiviteiten aan te moedigen en te steunen; 55. moedigt de Commissie aan prioriteit te verlenen aan de ondersteuning van partnerlanden bij de ontwikkeling van hun parlementaire controle- en auditcapaciteit, met name wanneer bijstand wordt verleend in de vorm van begrotingssteun, en verzoekt de Commissie periodiek verslag uit te brengen over de geboekte vooruitgang; 56. is van mening dat de deelname van nationale parlementen, het maatschappelijk middenveld en lokale autoriteiten in partnerlanden onmisbaar is voor een gevoel van zeggenschap en eigen verantwoordelijkheid in het proces; roept de Commissie op zich zo veel mogelijk in te zetten om de dialoog met deze instellingen te verbeteren tijdens alle verschillende stadia van het programmeringsproces; Betrokkenheid van de ACS-landen 57. is bezorgd over „het gebrek aan betrokkenheid van de ACS-staten” bij het zorgen voor doeltreffende controle op de EOF-uitgaven en is ontgoocheld over het feit dat „delegaties slechts in beperkte mate kunnen vertrouwen op de door de diensten van de NO’s (nationale ordonnateurs) verrichte controles” (punt 36 van het jaarverslag over de EOF’s); 58. merkt op dat NO’s verplicht zijn in ACS-landen, maar niet bestaan in RELEX-ontwikkelingslanden; verzoekt de Commissie op de hoogte te worden gebracht van de voor- en nadelen van de EOF-aanpak en de beste praktijken in ACS-landen te beoordelen om de controle op EOF-uitgaven door NO’s te verbeteren; 59.  merkt voorts op dat „een gebrek aan vermogen en middelen van de diensten van de NO”„meermaals door de delegaties zijn gemeld” (punt 41 van het jaarverslag over de EOF’s) bij de centrale diensten van EuropeAid; verzoekt de Commissie het Parlement op de hoogte te brengen van feedback aan de delegaties over deze kwestie; Personele middelen 60. merkt op dat, volgens de Rekenkamer, het aantal personeelsleden van de Commissie in verhouding tot de vastgelegde middelen afneemt, en er niet in een aanzienlijke toename van het aantal personeelsleden is voorzien, ondanks de verwachte substantiële toename van de vastleggingen in het kader van het tiende EOF (punt 33 van het jaarverslag over de EOF’s); 61. is het volledig eens met de Rekenkamer dat er een „risico bestaat dat een tekort aan of een gebrekkige verdeling van personeelsleden of het ontbreken van specifieke vaardigheden en kennis van invloed is op de kwaliteit van de controles, de verificaties en het toezicht” (punt 33 van het jaarverslag over de EOF’s); 62. verzoekt de Commissie uit te leggen hoe ze van plan is om te gaan met de spanning (of contradictie) die bestaat tussen de nood aan bijkomende personele middelen in delegaties en haar toezegging „de personeelssterkte te stabiliseren eens alle met de uitbreiding verband houdende personeel is geïntegreerd, zonder verzoeken om bijkomende posten voor de periode 2009-2013” en „om enkel door middel van herindeling van het personeel in en tussen de diensten te voldoen aan nieuwe personeelsbehoeften op belangrijke beleidsterreinen” (13); 63. is van mening dat bijkomende personele middelen kunnen worden bekomen door een einde te maken aan de gedeelde verantwoordelijkheid voor ontwikkelingssamenwerking tussen RELEX en DEV; verzoekt de huidige Commissie de nodige stappen te nemen om deze reorganisatie binnen de nieuwe Commissie te vergemakkelijken; is van oordeel dat de huidige taakverdeling op het vlak van ontwikkelingssamenwerking tussen DEV en RELEX de Commissie niet in staat stelt volledig bij te dragen aan de internationale inspanningen om de ontwikkelingssamenhang en de doeltreffendheid van de steun te bevorderen; verzoekt de Commissie voorts ervoor te zorgen dat ontwikkelingssamenwerking op een ondubbelzinnige manier verbonden blijft met de hoofddoelstelling ervan: het uitbannen van armoede; 64. 