Wekstem : getuigenissen uit de Christelijke Afgesch. Geref. Kerk in Nederland 
4 X Jte 90 ZATERDAG 38 AUGUSTUS 1875. 11de Jaargang. Wemisten. GETUIGENissen UIT DE CHRISTELIJKE GEREFORMEERDE KERK IN NEDERLAND. ONDER REDACTIE VAN DD. J. H. DONNER, W. DIE MER EN B. C. FELIX. UITGEVER: F. P. Salsman te Kampen. Jes. 40: 6a. Eene stem zegt: roept! Dit blad verschijnt Dinsdag, Donderdag en Zaterdag. Prijs per 3 maanden franco p.p. 2,00. Voor Duitsland 2,80; België 2,25; Amerika 3,20; Indië 3,80, bij vooruitbetaling. Aflossend nummers. 12VS Ct. Prijs der advertenties van 1—10 regels 1,00, iedere regel meer 10 Cent. Grote letters naar plaatsruimte. Stukken in te zenden aan de Hoofdredacteur J. H. DONNER te Leiden; advertenties, kerknieuws enz. aan de Uitgever. Alles franco. UIT HET LEVEN VAN ABRAHAM. III. De eed van Jehovah. Genesis 15; de lezing van Romeinen IV en X wordt daarbij aanbevolen. De keuze van onze Aartsvader was goed. In het land der belofte is het beter dan daar buiten. Spoedig bleek het. In het dal Siddim, waar later de Zoutzee lag, waren steden. En die steden hadden hun Koningen, die samen met hunne onderdanen cijnsbaar waren aan enkele Vorsten uit het Noordoosten, waarvan Kedor-Laömer, een Elamitisch Koning, de voornaamste was. De bewoners van het dal wilden het juk afschudden. Een oorlog ontstond. De Oostersche Vorsten zegepraalden. Alles in het dal, ook de stad Sodom, werd geplunderd. Lot werd met al wat hij had weggevoerd. Abraham verneemt dit. In zijn tente bij Bethel komt een vluchteling die alles mee deelt. ’t Is spoedig beslist. Onze Pelgrim, groot moedig als hij is, omdat hij de godsvrucht liefheeft, besluit zijn broeders zoon te redden. — Hij redt hem. — En hetzij we hem zien tegenover zijn onvoorzichtige neef, of tegenover de Koning van Sodom, of tegenover Melchizedek, de priester des Allerhoogsten Gods, wiens naam door de Christenheid met eerbied wordt genoemd, in steeds klimmende mate zien we in hem een levend getuige van den zegen en de kracht des geloofs. Och, dat allen die spreken van Abraham's schoot, zich meer bereid toonden ook Abrahams werken te doen! De strijd was gestreden. Teruggekeerd naar zijn tente kan hij weer in vrede leven, zien op het altaar dat hij Jehovah heeft opgericht, op de woningen des vredes die hem omringen; zwaard en pijl blijft slechts gescherpt voor beer en leeuw. Door het geloof heeft hij overwonnen, overmachtige vijanden verslagen, groot-moedige schatten weggegeven en nu — Is ’t mogelijk? Ja, het is zo. Hij wordt neerslachtig. Hij vreest. Wellicht peinst hij over het land door hem verlaten, vooral nu door den pas gevoerden oorlog de gevallen zich voor hem opeenhopen in dit land. De toekomst is op zijn minst raadselachtig. Hij is zonder kinderen, kan wel niet meer op nakomelingschap hopen, en zijn bloedverwanten zijn ver, zeer ver van hem. Hij houdt, ja, nog vast aan de belofte, maar vraagt beangst, hoe ze vervuld zal worden? Geen nood. Onze God verrast gaarne Zijn kinderen. Hij deed het ook Abraham, Zijn vriend. ’t Was nacht. In een gezicht, waarbij het evenwel het waarnemen van het zichtbare niet werd uitgesloten, brengt het Woord des Heeren hem een grooten troost, tot redding van zijn geloof: "Vrees niet, Abraham, ik ben u een schild, een loon zeer groot." Meer nog. De maan was niet opgegaan, maar bij duizenden waren de andere lampen des hemels aangestoken. "Toen leidde de Heere hem uit naar buiten en zeide, zie nu op naar de hemel en tel de sterren, indien je ze tellen kunt, en Hij zeide tot hem: zóo zal uw zaad zijn." — ’t Is genoeg. De twijfel is weggenomen. "En hij geloofde in de Heer," ziedaar in de geschiedenis van dezen vriend, het glanspunt van Gods en der menschen. "En Hij rekende het hem tot gerechtigheid," ziedaar het Amen des hemels op het vertrouwen, op de overwinning van het geloof. "Zie — zegt da Costa — welk een eerbied, als ik mij zo mag uitdrukken, heeft God voor Zijn eigen Woord, dat Hij de mensch, die het geloof, rechtvaardigt, dat is, van al zijn zonden ontheeft, eenmaal en voor eeuwig." Abraham geloofde. Voor het eerst wordt hier in de H. Schrift dit woord genoemd. En het blijkt duidelijk, ’t is hetzelfde geloof waarvan eeuwen later gezegd werd dat het "de wereld overwint dat machtige en krachtige geloof, dat God en Zijn Woord aangrijpt, en zich daarop verlaat, ook al schijnt de natuurlijke loop der dingen alle verwachting van dat geloof te bespotten. ’t Is hetzelfde geloof dat in zijn wezen, werking en vrucht in de Schriften van het N.T. bij naam in die van den "Apostel des geloofs," Paulus, wordt ontwikkeld in verband met den oversten Leidsman en Voorkomende des geloofs, Jezus Christus. En dat geloof, het werd Abraham gerekend tot gerechtigheid. »Het geloof is de gerechtigheid niet, maar het wordt er voor gerekend door God, die volkomen rechtvaardig is. Dat is in geen menschenhart opgekomen; integendeel heerscht in dat hart de zucht om zichzelf te rechtvaardigen in eigen kracht. Wij zouden het dan ook zon der Gods eigen verzekering niet kunnen of durven denken. En toch, wat zegt Paulus? »Het geloof geeft God de eer," en de natuur van het levende geloof is, dat het God ook het hart geeft; het erkent God, gelijk Hij is; het ziet om Zijnentwil af van al wat voor oogen is; het verzaagt gewillig het eigen Ik; het aanbiddet, het buigt, het gehoorzaamt, het geeft den geheelen mensch over en vereenigt alzoo het hart, met al de eischen der Goddelijke gerechtigheid, door de erkentenis der Goddelijke liefde, waar van het de gave aanneemt ten eigen dom. Neen, het geloof is de gerechtigheid niet, maar het brengt tot de gerechtigheid die God geeft. Indien dit zoo was bij allen die geloofden onder het Oude Verbond, hoeveel te meer bij ons, Christenen! Immers in het Evan gelie des Nieuwe Testaments is de gerechtigheid Gods niet slechts beloofd, maar geopenbaard in Christus, den Heere, onze gerechtigheid." Zalig, wie door den H. Geest in Hem gelooft. Zijn geloof mag worden bestreden, het zal — ten bewijze dat het werkelijk geloof is — strijden en gebracht worden tot de overwinning. Tot de overwinning? Ja, kinderen van Abraham! die in Abrahams God uw rijkdom, van Abrahams God uwer vertroostingen hebt, ook als de gedachten binnen in u menigvuldigen. Hij werkt een volkomen werk. Ziet het in uwen vader. Hij geloofde. De vrucht ervan zou hij plukken. Als blijk van de goedkeuring des Heeren wordt hem herinnerd, dat Hij dezelfde God is die Hem vroeger uitleidde en nu dit land geven zou om het erfelijk te bezitten. Abraham vroeg een teken. Die bede werd verhoord. Zij werd gegeven uit geloof ter bestrijding van het ongeloof, dat komen kon. Op een wijze, waarschijnlijk reeds in die tijd gebruike lijkt, sluit Jehovah een verbond met Zijn knecht. Hoor Zijne stem: Weet, dat uw nakroost in een vreemd land vertoeven zal. Het zal daar slaaf zijn en gekweld worden. Gedurende 3 geslachten zal het in den vreemde moeten blijven, omdat de maat van de zonden der Amorieten, die door uw nakomelingen zullen bestraft worden, voor die tijd nog niet vol is. (Ziet dan de langzameheid en gestrengheid Gods!) Doch al laat ik hen daar lang zuchten, toch vergeef ik mijn belofte niet. Ook het volk dat hen onderdrukt, is aan Mijn gerechtigheid onderworpen; het vierde geslacht zal zich ontworstelen aan het slavenjuk en niet zonder grooten buit naar dit land, zijn erfdeel wederkeren. Gij zelf, o Abraham! zult in gezegenden ouderdom tot uw voorvaderen gaan en begraven worden. Zó luidde het Woord des Verbonds. En uit dat Woord hoorde Abraham van de heerlijkheid Zijns Gods, in het bestuur van zijn geslacht en in dat der volkeren. Meer nog. Hij zal de heerlijkheid des Heeren zien. Ziet! plotseling een verschijning als een rookende oven en een vuurvlam, ’t Is het teken van Gods tegenwoordigheid. De Schechina. »De vuurkolom, die later Israël zou voorlichten, en schrik onder zijn vijanden verspreiden, en de luchtende wolke, die later in de tabernakel woonde.» Het offer is verteerd. De eed is tusschen beiden gekomen. Kanaan is voor Abraham en zijn kroost, ’t Is volbracht! En alle kinderen des verbonds moeten het weten: Het Verbond der genade is een eeuwig verbond. Al de beloften van dat Verbond zijn in Christus Jezus verzegeld. God is getrouw! WIERSMA. Amice Litterarum! Een dubbel smartgevoel vervult heden mijn hart. Om die reden vervolg ik ditmaal niet mijn schrijven van de vorige maal. Een andere zaak, waardoor mijn smartgevoel dan ook is opgewekt, dringt mij heden om u te schrijven. Meen echter niet dat ik daarom niet zal vervolgen, wat ik reeds over het Zendingsfeest schreef; dit eischt thans eerst afdoening. Of zou je ook niet onaangenaam gestemd zijn, wanneer men je openlijk in het aangezicht je zoon dierbare re. Heiland en Zaligmaker, Jezus Christus, met spot en hoon had overladen? Zou je niet walgen van hem, wiens mond het had durven wagen zoiets te ondernemen, of anderszins de pen verfoeien, waaruit zoiets gevloeid was? En zou die verontwaardiging niet aanmerkelijk stijgen, wanneer je wist dat zulks gedaan werd onder het masker van letterkundige voortbrengselen. Of is het onbillijk, indien ik zelfs de bekwaamsten het recht betwist, onze Nederlandse taal, de oefening op letterkundig gebied te verlagen tot instrument van alle vuile en lage spotlust? En waar je die dubbele aanranding van het heilige en dierbare in je omgeving ziet gebeuren, zult je daar ook niet alles laten rusten totdat je eerst tegen zoiets goddeloos in 't publiek hebt getuigd? Wat er dan gebeurd is, vraagt je? Ziehier het geval. Er werd verleden week in de Haag, voor het raam van een solide boekverkóómer een spotprent van de spectator tentoongesteld, zooals dat alle weken wordt gedaan. Op die plaat vond je op de voorgrond een predikant, voorstellend een lid van de vuuraueneiing een lid van de Amsterdamse kerkeraad van de Ned. Herv. Gemeente, en een Portugeesse Rabijn. Aan de achtergrond waren drie kruisen op een heuvel geplaatst, waarvan de middelste achterover dreigde te vallen; wat dit betekende zult je straks uit de geschiedenis bemerken. Voor ik verder ga, zal ik je vertellen, dat in de voorgaande week de Portugese Joden te Amsterdam plechtig het 200-jarig bestaan hunner gemeente aldaar hebben gevierd. Tot die feestviering waren uitgenoodigd, verschillende aanzienlijke personen en colleges, kerkeraaden van verschillende gezindten en daaronder ook de kerkeraad van de Ned. Herv. Kerk. Deze meende dat hij als lichaam zich niet mocht doen vertegenwoordigen; de aanneming van persoonlijke uitnoodiging zou een heel ander geval zijn. Hij bedankte dus voor de uitnoodiging en maakte daarbij de opmerking, dat dit feest der Joden hun eer tot droefheid dan tot vreugde diende te stemmen, aangezien de feestviering van het 200-jarig bestaan der Joodse Synagoge hun bewees, dat zij nog buiten Christus en mitsdien in de duisternis voortleefden. Dit scheen de liberale pers niet te kunnen verdragen. Hierin en verder werd het uitgebaasd dat de Amsterdamse kerkeraad zich aan de vuigste onverdraagzaamheid had schuldig gemaakt. Dientengevolg werd al het mogelijke gedaan om haar zo bespottelijk te maken als men maar eenigszins kon. Dat vuile bladen, zo als er genoeg zijn, ik zal de namen niet noemen, zulks deden, was te verwachten, maar dat ook geschriften, om hunne letterkundige waarde veel gelezen en daardoor grooten invloed hebben, zich zouden verlagen tot het bespreken ervan, werd, geloof ik, alge meen niet vermoed; voor zulke werken rekende men zo’n geschiedenis te gering, te flauw, te nietsbeduidend om er zelfs over te denken. Helaas, hoe had men zich vergist met dit te veronderstellen. De spectator gaf bovengenoemde plaat uit en plaatste daar onder de volgende dialoog: Amsterdamse kerkeraad tot de Rabbi: "Deelnemen aan uw feest? Wie? Gij vergeet dat gij indertijd onzen God hebt gekruisigd!" Hierop antwoordt de Rabbi: "Welnu en als wij dit eens niet gedaan hadden? Dan had hij het nooit zo ver gebracht. Maar zoo gaat het, ondanks is ’s werelds loon. Kan het erger? Kan er verschriklijker spotternij uitgebracht worden, dan deze taal? Is het wonder dat wij niet kunnen zwijgen, nu zo schaamteloos de eer van onzen God en Zaligmaker wordt aangerand? Neen, wie thans zweeg, zou verraden, met hen, die zo durven spreken, in te stemmen. En zou zulks geoorloofd zijn voor hen die zich naar Christus noemen? Wat kan men toch al ver afwijken. O, ’t is verschrikkelijk voor ons oor, en ons hart doet het wee, maar hoe zal het zijn, indien eenmaal, de nu verloochende, gehate en bespotte Nazarener, Jezus Christus, op de wolken des hemels zal komen om te oordelen de levenden en de dooden. Wat nu door zinelijkheid en wellust, door hoogmoed en eigenwijsheid wordt verworpen als ongelooflijk, zal dan in zijn gehele werkelijkheid in het licht treden; maar ook dan zal die werkelijkheid verschrikkelijk zijn, erger dan een verterend vuur. Doch ik heb meer. Mag aan zulke lieden langer het mandaat van letterkundige worden toevertrouwd? Is het langer geoorloofd aan dergelijke voortaan nog mandaten uit te reiken? Of dient niet de gehele publieke opinie hen te oordelen, die onze taal tot dergelijke godslastering (gelijk de Standaard het noemt) durven misbruiken? 'Het heeft al reeds veel te lang geduurd, datgene voor letterkunde uit te kramen, wat slechts verguizing, bespotting, lastering en verwerping van het christendom was. Ons christelijk volk moest het eens moe worden en als één man die vuile rommel aan een kant weren. In elk geval een tijdschrift als de spectator, diende alle abonnees te verliezen. Nederland moest toonen, dat het zich nog durfde verzetten tegen de aanmatigingen van non-believelingen. Gelukkig voor zulke profane mannen. Te gelukkig voor het Vaderland, reeds vele stemmen gingen er tegen op; mogen er nog meer gehoord worden. En dat niet alleen tegen het onfatsoenlijke en onbetamelijke, maar in de eerste plaats tegen het steken naar de kroon des Allerhoogsten Gods, en ten tweede tegen het, onze letterkunde ouwelijk, uitbraaksel van moderne heeren. En nu, mijn beste, wees Gode bevolen, en geloof mij te zijn, Uw Uit toegenegen Broeder in den vervisten Christus, en volg mij dien alleen. Den Haag, Aug. 1875. D. MEETER. Wasst op in de kennis. Er heerst thans grote moed, om over de vooruitgang der tegenwoordige wetenschap te roemen. Hoewel ik niet aan die vooruitgang tekort doen wil, komt het mij wel eens voor dat die roem soms overdreven is. Die roem kan niet gelden, naar ik geloof, op het gebied der godsdienstige kennis. Iemand die in waarheid Christen is, heeft enige kennis, maar het onderscheid is groot, en dat er te veel zijn, wier godsdienstige kennis gering, ja sober is, leert de droevige ervaring te duidelijk, om er enigszins aan te twijfelen. Eens hoorde ik beweren, dat de Theologie geen wetenschap was, een doctor medicus was van zodanige gedachten, wat mij volstrekt niet verwonderde aan gaande zijn persoonlijk geval, maar wel wat de zaak zelf aangaat. Honderdmaal is wel gezegd, terwijl over theologische onderwerpen gesproken werd: domine, die dingen gaan boven mijn verstand, en dewijl de geleerden zelf het niet eens zijn, kom ik mij daarover niet mee. Dat is het beginsel, waarvan de geest des tijds uitgaat, en het heeft slechts ten doel, om de kennis op ’t gebied van den godsdienst, in een kwaad daglicht te stellen, en daardoor den geheelen godsdienst te verdringen, wat hem helaas! ook te veel gelukt. Wie slechts een weinig eerbied heeft voor de waarheid der H. Schrift, moet zulk een beginsel veroordeelen, want de Bijbel vermaant ons dikwerkelijk: wast op in de kennis. Natuurlijk wordt de kennis bedoeld, waarvoor de Bijbel ons gegeven is, dat is niet de kennis van landbouw, industrie of een dergelijke, maar kennis van God en van onze allergrootste belangen. Die vermaning moest dus een goede plaats in ons hart vinden, maar in plaats van dat vindt ze te veel tegenstand, en dikwerkelijk van Christenen, van welke men ’t niet verwachten zou; daarom wordt het Christendom er ook meer schande dan voordeel mee aan gedaan. Er zijn die slechts enige kennis hebben van de gemoedelijke werkwijze op den weg des geloofs en der bekeering. Zij laten het daarbij berusten en schijnen te denken dat zij als Christenen het heel best maken. Wil iemand de moeite doen om te onderzoeken, dan zal hij er meer dan één kunnen vinden, die voor tien of vijftien jaren meer godsdienstige wetenschap bezaten dan thans. Wanneer ze in hun natuurlijk werk ook zouden doen, dan zouden ze na tien of vijftien jaren met vrouw en kinderen, zonder brood en kostwinning zijn. Hier wordt ons de sleutel gegeven, waarmede wij de oorzaken kunnen vinden, dat zoo vele Christenen zeggen: ik leef in den komkommerhof. Als een kleermaker b.v. zich stijf vasthoudt aan de snede die hij van zijn meester geleerd heeft, dan loopt hij gevaar, om na verloop van eenige jaren zonder werk te zitten; want men zegt van hem: hij is mij veel te stijf, en zijn snede bevalt mij niet. Wanneer een Christen op den eersten trap blijft staan, zonder op te wassen in de kennis en genade, dan wordt ook licht van hem gezegd: hij vertelt altijd hetzelfde en wat hij vertelt weet ik evengoed als hij zelf. Wie in 'thuis des Heeren geplant is, dien zal ’t gegeven worden te groeien, maar ik heb nog nooit begrepen dat het geschiedt met terzijdestelling van de vermaning: wast op in de kennis en genade. Ten aan zien van sommige Christenen kan wel wat tot hun verloopen gezegd worden. Niet alleen zijn zij in zoo een drukke bezigheid ingewikkeld, dat hun slechts weinige oogenblikken ten diensten zijn, waarin zij zich kunnen oefenen in de kennis; maar ook bezitten zij slechts weinig schranderheid en een klein en ontrouw geheugen, waarom zij niet zoovele vorderingen kunnen maken als wel anderen. Laat nu iedereen zoo wijs zijn dat hij geen misbruik maakt van deze verloopen, want niet met dat doel wordt ze gezegd. Er zijn ook anderen, bij wien andere oorzaken voor dit kwaad aanwezig zijn. Zij laten zich beïnvloeden door misbegrippen en vooroordelen, en daarom beseffen zij noch het aangename, noch het nuttige en noodzakelijke van een grootere en heldere godsdienstige kennis. Misschien werd wel eens meermalen tot een vader gezegd: denk om die zoon of die dochter, want er is wat in, waardoor veel goeds tot stand kan komen; en wat was het antwoord op die welmeenende raadgeving? Kennis genoeg, indien er maar vroomheid genoeg is. Meer dan een prediker moest wel eens hetzelfde horen, of had een dergelijke ontmoeting. Wanneer onze vroomheid niet bestraald wordt met het licht van geheiligde kennis, dan loopt onze vroomheid gevaar, om zelfs met onze vroomheid bespottelijk te worden; daarom moeten we zulke gezegde als schadelijk en onbijbelsch verwerpen. Op den dikwerige duistere levensweg moeten wij voortdurend gebruik maken van Gods Woord als de lamp en het licht, waartoe het ons gegeven is. De hindernissen die de beoefening van deze vermaning in den weg staan, zijn geestelijke ziekten, waarvan wij noodzakelijk genezen moeten worden, en te meer omdat ze in vele opzichten schadelijk zijn. Schadelijk zijn ze voor ons geloof, waar kennis behoort tot het geloof; schadelijk voor onze troost, want wat wij niet kennen, kan ons niet tot troost verstrekken; schadelijk voor onze heiligmaking, want de liefde wordt er door verkoeld, de ijver verflauwt, en het hart wordt daardoor vatbaar gemaakt voor vele ongestructureerde. Hoe nadeelig zijn die ziekten daarboven voor anderen. Kleinwetende Christenen kunnen voor anderen niet zijn wat ze behooren te zijn; hun onkunde geeft anderen zeer waarschijnlijk een indruk, waardoor ze meer van God en Zijn dienst worden afgetrokken dan opgewekt, om Hem en Zijn dienst te verkiezen. Broeders! wordt geen kinderen in het verstand, maar zijt kinderen in de boosheid, en wordt in het verstand volwassen. Wast op in de genade en de wet van onzen Heere Jezus Christus. Daarom, nalatende het beginsel der leer van Christus, laat ons tot de volmaakte heid voortvaren. Zo luiden de Apostolische vermaning. Worden ze in de vreze des Heeren beoefend, dan zal ons Christendom in meer dan één opzicht tot sieraad verstrekken. Moge de Heere ook deze regelen daartoe dienstbaar maken. B. J. BENNINK. Driedaagsche bijeenkomst van broeders te Neerbosch. Den 18, 19 en 20e Augustus is de geadverteerde samenkomst in het Weeshuis en te Nijmegen gehouden. De H.H. van ’t Lindenhout, A. Brummelkamp van Kampen, Dr. Faure van Doesborgh en Ds. de Jonge van Brussel namen bij beurt de leiding der Vergadering op zich. Des Dinsdagsavonds werd ten 8 uur bidstond gehouden te Nijmegen. Veel bezoekers toonden toen reeds hun belangstelling in het doel waartoe men bijeengekomen was: de bevordering van schriftuurlijke heiligmaking. Eiken morgen werd ten 7 uur een voorbereidend biduur gehouden, waarin onderscheiden broeders voorgingen. Vervolgens werden eiken dag te Neerbosch drie bijeenkomsten gehouden, de eerste van 10—12 uur, de 2e van 12—14 uur en de 3e van 16—18 uur. In de morgen-bijeenkomst werd door drie of vier sprekers een gedeelte der H. Schrift voorgelezen, en naar aanleiding daarvan 15 a 20 minuten gesproken. In de middag-samenkomst werden de vragen voorgelezen, die, naar aanleiding van hetgeen men in de morgenzitting gehoord had en op uitnoodiging van den leider, schriftelijk en ondertekend waren ingekomen. Deze vragen werden daarop door een der voorgangers beantwoord, en wel door degene aan wiens toespraak die vragen ontleend waren. Des avonds werden er gelijk ’s morgens weer toespraken gehouden. Met gebed en dankzegging, met het zingen van psalmen, gezangen en vooral ook van de liederen van Sankey werd een en ander gedurig afgewisseld. Des Donderdagsavonds werd aan allen die er deel aan wilden nemen, het Avondmaal bediend en hield men daar om te Nijmegen geen bidstond. Van den eersten oogenblik af aan was de stemming algemeen broederlijk, stichtelijk en heiligbegeerig, terwijl naar mate men langer vergaderd bleef, de harten meer innig gestemd werden. Behalve de reeds genoemde broeders waren van de predikanten tegenwoordig: D.D. Bahler van Oosterwolde, J. H. Gunning van ’s Hage, Brouwer van Leiden, van de Wetering. Valk van Delft, Stoop en Smits van Nijmegen, Bulens van Varseveld, van Andel van Wijhe, J. Brummelkamp van Veenendaal, Hoger-zeil van Arnhem en anderen. Niet alleen waren een tien- tot twaalftal broeders en zusters in het Weeshuis gelogeerd, maar bovendien werd in de middaguren aan de aanwezigen een ontbijt aangeboden, dat door de directie van het Weeshuis zeer welwillend in een der zalen gereed gemaakt was. Ook des namiddags werd voor vele een maaltijd bereid, en de laatsten dag werden ook de Nijmeegse vrienden daartoe uitgenoodigd. Onder de maaltijd wisselden toespraak en gezang elkander af. Onze berichtgever zegt ons: daar heb ik geleerd, wat de Schrift zegt: zullen lopen en niet moede worden, wandelen en niet matt; want hoewel we den geheelen dag ingespannen waren, merkten wij geen vermoeienis, en was geheel het samenzijn zoo gemakkelijk alsof men geheel alleen of ook met enkele vrienden bezig was in de dingen des Heeren. Algemeen was de indruk, dat ’s Heeren geest kennelijk bezielde en bekrachtigde. Er werd gewezen op de zonden van Gods volk die nog zoovelen aankleven, en die, als in de wereld toegelaten zijnde, nauwelijks voor zon den worden aangezien; b. v. het »niet thuis geven” waardoor men ook zijn dienstboden doet liegen; dat men buitenshuis zeer welwillend is, maar daar binnen niet zelden gemelijk is jegens vrouw en kinderen; dat men dikwijls de vertooning maakt alsof men een vrijbrief heeft voor zijn gierigheid, wellust, toorn of dergelijke zonden; en vooral de zonde des ongeloofs. Er werd met nadruk op gewezen wat het zegt: dat wij de verlossing van dat alles hebben in Christus, en hoe God ons roept en verwaardigt om te wandelen in goede werken die Hij voorbereid heeft. Denkelijk komen we nader op deze bijeenkomst terug. Er is sprake, dat in het midden der volgende week een meeting zal gehouden worden te Leiden. MIDDELBURG 22 Aug. ’75. De uitwendige toestand der Chr. Geref. Kerk. Slot. Is het nu waar, dat er in de Chr. Geref. Kerk veel is, dat stof tot blijdschap geeft, en dat ons een danktoon op de lippen doet nemen, om God voor zijn goedheid te danken, die Hij aan zijn gemeente bewezen heeft, toch wordt er nog veel in gevonden, dat voor verandering, voor verbetering vatbaar is, veel dat ons de waarheid der volgende spreuk doet verstaan: Er is niets volmaakts op deze aarde. Immers ook de kerk is niet volmaakt. Het is hier de strijdende kerk, die met veel verkeerd, met veel ellende te worstelen heeft, zoowel uit- als inwendig. Veel onkruid groeit er nog op haar akker, gezaaid door de boze mensch uit de gelijkenis. O, dit wil ook de Kerk graag erkennen, dat in haar boezem nog veel onvolmaaktheid heerst en dat zij daarover dikwijks te klagen heeft. Maar de zieke verkeert immers in geen hopeloozen toestand, als hij zijn ziekte gevoelt, daar hij dan zijn toevlucht nemen zal tot de geneesheer! Is dit waar, o, laat het ons niet verdrieten, maar laten wij in tegendeel alles uit den weg ruimen, in de macht des Heeren, wat met de wezenlijke belangen der kerk strijdt en haar bloei niet kan bevorderen. Mochten wij bij het zien van al onze tekortkomingen en ellende maar veel tot Hem gaan, die ons uit elk toestand kan redden en ook alles doen wat in ons vermogen is, om de gebreken die in de Kerk zijn en die door ons menschen hersteld kunnen worden, te herstellen, om met Nehemia te zeggen: "Wij zijn knechten zullen ons opmaken en bouwen, en God van de Hemel zal het doen gelukken," wetend, dat de Kerk, die nog gedurig moet klagen over zonden en verkeerdheden, eenmaal zal verwisseld worden in een Kerk, in een gemeente, waaraan geen vlek of rimpel zal zijn, om eeuwig God's naam groot te maken, en Hem te loven voor zijn weldaden en zegeningen. Overstroom met heil de landen, Waar Uw kerk is geplant, Ruk Uw volk uit 's vijands handen. Wees de God van Nederland. Laat Uw wijngaard lustig bloeien, Groeien als het teere kruid; Laat Uw volk in deugden groeien. Dat ons heil op heil ontspruit. Buitenlandsch Overzicht. Duitsland. De regering wordt met een nieuwe moeilijkheid bedreigd, met het oog op de Katholieken. Graaf von Stalberg heeft een oproeping in de clericale bladen geplaatst aan de Duitse Katholieken, om een bedevaart te organiseeren naar Lourdes. Omdat zulks op Duitsch grondgebied verboden is, wil hij op Belgisch grondgebied te komen. Wellicht geeft dit weer aanleiding tot een nota; deze zijn al zo menigvuldig, dat het geen kwaad meer kan dezelfde nog weer met een te vermeerderde. Indien ’t von Bismarck begint te vervelen, kon hij ook wel eens wat anders doen. België mag daarom wel wat voorzichtig zijn, men kan immers iemand zo lang tergen, dat hij eindelijk woedend wordt, en zijn macht begint te openbaren, en deze macht zou België in één keer kunnen verpletteren. FRANKRIJK. Op nieuw wordt door de rechtzaak, die te Lyon aanhangig is, weer het bewijs geleverd, dat het tegenwoordige Gouvernement al zeer weinig verschilt van al de overige. Louis Philippe bezigde agenten op wier naam veel viel af te dingen. Napoleon III handelde in gelijken geest. Verscheidene van de intiemste raadslieden van Thiers bevinden zich thans in de gevangenis, doch nu is er een agent van de tegenwoordige regering weer door de recht ter veroordeeld. Men schijnt hier verraders te moeten bezigen om zich staande te houden. Hoe ongelukkig is toch niet een land met zulk een geschiedenis en dan ook nog met zulk een praktijk. De zaak is deze: de prefect Ducras had een geheime samenzwering ontdekt om de veiligheid van de Staat te ondermijnen. Verscheidene personen zijn gearresteerd en veroordeeld, en nu blijkt het dat het Ducras nergens anders is om te doen geweest is, dan om de republikeinen in discrédiet te brengen en om dit doel te bereiken van valse papieren enz. gebruik heeft gemaakt om een menigte onschuldig in de gevangenis te werpen. Ongelukkig, niet waar ? SPANJE. De regeringstroepen blijven bij de gevechten, indien men de berichten kan vertrouwen, nog altijd overwinnaars; toch is de burgeroorlog aldaar weer een nieuw stadium ingetreden, want het blijkt dat het thans meer op rooven, plunderen en brandstichten aankomt, dan op het slagleveren. Er wordt bericht dat de soldaten de boeren de schoenen en de kousen ontrooven, omdat zij anders blootvoets moesten marcheren. Denk je eens een leger, soldaten zonder behoorlijk schoeisel, wat zal het overigens zijn! Er kwam een bericht dat de belegerden van Seo d’Urgel den strijd zouden hebben gestaakt en de witte vlag gehesen. Doch bij de uitkomst bleek, dat Lissaraga nog voorwaarden wilde bedingen welke Martinez Campos van de hand wees. Don Carlos zou, naar luidt der Madrid-sche bladen, verscheidene zijner Generaals te Estella in den kerker hebben doen zitten pen. Wij kunnen het haast niet gelooven, doch als ’t waar is, zal het spoedig uit zijn met zijn koninklijke macht. Alles en allerlei wordt uit Spanje bereikt, doch misschien voor het minst de waarheid. TURKIJE. Uit Constantinopel wordt thans mee van officiële zijde bevestigd, dat de vertegenwoordigers van Oostenrijk, Duitsland, Rusland, Engeland, Italië en Frankrijk na onderling overleg aan de Porte den raad hebben gegeven: een met volmacht voorzien Commissaris naar het toneel van den opstand in de Herzegowina en Bosnië en Servië te zenden om de grieven der opstandelingen te onderzoeken, teneinde daar aan tegemoet te komen. Voorts hebben zij de Porte te kennen gegeven, dat hun respectieve consuls aldaar last is gegeven aan de opstandelingen mee te zeggen, dat zij op geenerlei hulp of intervenie der grote mogendheden behoeven te rekenen. De grootvisier heeft daarop geantwoord, dat hij reeds een besluit in die zin had genomen, en dat Sever-Pacha de minister van openbare werken met die taak was belast. Voorts betuigde hij den vertegenwoordigers zijn dank voor de vriendschappelijke houding der mogendheden, welke volstrekt niet het karakter van een interventie draagt. De Turkees regeering was zegde hij, door den wenscheid, om te tonen hoeveel gewicht zij aan den raad der grote mogendheden hecht, zij zou alle middelen aanwenden, om den opstand met zoo weinig bloedvergieten mogelijk te ondertrukken. Deze politiek is weer heel schoon, ongelukkig genoeg dat men ze zoo weinig kan vertrouwen. Immers, wat heden bevestigd wordt, hoort men morgen weer met allen nadruk ontkennen. Laat ons zien en het goede hopen. Nieuwsberichten. BINNENLAND. Bij beschikking van den Minister van Binnenlandse Zaken is aan Charles G. J. Piersen, te ’s Gravenhage, vergunning verleend voor den aanleg en de exploitatie van een tramway (paardenspoorweg) van Middelburg naar Vissingen. De Minister van Marine brengt ter kennis van belanghebbenden, dat, ten gevolge van het ontvangen bericht, dat te Rio Janeiro geen epidemische ziekten meer heersen, de quarantaine-maatregelen voor de schepen, welke na den 1e Juli jl. van daar zijn vertrokken, worden ingetrokken. Te Haarlem is onlangs des nachts een treurig ongeluk ontdekt. Op de spoorbaan tusschen den Kruisweg en het Bolwerk, vond men het lichaam van een man, geheel verminkt en behalve zijn kousen en schoenen, ontdaan van kleederen. De beenen hingen nog slechts aan het lichaam, het aangezicht en het achterhoofd waren zoo danig verwond, dat de man onkenbaar is. De onderstelling, dat hij van Halfweg naar Haarlem door den spoortrein letterlijk is voortgesleurd en langzamerhand vermorzeld, verdient hierom geloof, dat men op de spoorbaan nabij Halfweg stukken kleederen met bloed bevlekt gevonden heeft, zooderna dat op verschillende plaatsen van den weg sporen van de verongelukte delen gevonden zijn. Dit voorval heeft plaats gehad met den locaaltrein 33 van Amsterdam naar Haarlem, die in den regel voorbij den Kruisweg tot het Bolwerk stoomt, teneinde op andere rails te komen. Op welke wijze de ongelukkige door den trein is medegesleept, is nog niet bekend. Men vermoedt, dat hij een polderwerker is, die sedert dinsdagmorgen te Halfweg vermist wordt. De Raad der gemeente Zwaluwen heeft de kermis afgeschaft. Volgens de N. R. C. zou te Tilburg een non het klooster zijn ontvlucht, maar, aan ’t station aangehouden, weer naar ’t klooster ter terug is gevoerd. Met 1 Sept. zullen de miliciens van de lichting van 1874, behorend bij het 2e reg. vest.-art. en die sedert 1 April onder de wapenen zijn geweest, weer in het genot van onbepaalde verlof worden gesteld. Te Joure heeft zich een geval van cholera met dodelijken afloop voorgedaan. De jongste berichten betreffende de manoeuvres in de Peel luiden gunstig. De mindere hitte en de meerdere oefening der troepen werkte daartoe mede. Het gevecht te Leende moet zeer belangwekkend zijn geweest. In tegenstelling met andere jaarlijksche oefeningen, waarbij de soldaten gewoonlijk reeds dagen vooruit met de te volgen bewegingen bekend werden gemaakt, wordt nu alles geheel aan het overleg van de bevelvoerende generaals overgelaten. De huizen te Leende hebben door het vuur van 2 batterijen veel geleden, daar de meeste ruiten door het dreunen gesprongen zijn. De hele oefening werd bijgewoond door een lid van „het Rode Kruis”, afdeeling Eindhoven, ten einde na te gaan of het voornemen der afdeeling, om met een wagen met ververschingen het leger te volgen, nuttig kon zijn. Hij kwam echter tot de overtuiging dat, als het weer niet warmer werd, dit overbodig zou zijn, daar geen enkel militair wegens vermoeienis of anderszins behoefte had achter te blijven. Voor ververschingen op Donderdag, zou volledig gezorgd worden; reeds zijn 100 verlofkaarten uitgegeven, om zich die dag met karren met levensmiddelen, ververschingen, enz. op het terrein te plaatsen. Zondag wordt Z.K.H. de Prins van Oranje en Donderdag Z.M. de Koning uit het buitenland te ’s-Gravenhage terugverwacht. Tegen de Heer Kavelaars, te Delft is proces-verbaal opgemaakt wegens zijn hond, die, naar men vermoedt, oorzaak is van den dood van zekeren Sinke. Deze had zich te water begeven om een drenkeling te redden en werd door de hond, naar men zegt, niet slechts verhinderd, maar het dier zou, door op zijn rug te springen, ook oorzaak zijn geweest, dat Sinke omkwam. Hoewel de prijzen van de inlandsche tabak merkelijk lager zijn, ’t verschil is wel 40 pct., beloopt de oogst zo ruim uit te vallen, dat door de verbouwers een goed jaar wordt gemaakt. Omtrent de grote manoeuvres op het Soerense veld (Gelderland) schrijft men aan de Arn/i. Ct.: In tegenstelling met hetgeen van elders werd gemeld, kan worden medegedeeld, dat alle troepen in het bivouac zijn aangekomen, zonder een enkel man op marsch achter te laten. De geneeskundige dienst, met zijn vier tot ambulances ingerichte ziekenwagens, heeft geen reden om over grote drukte te klagen: er is op dit ogenblik geen enkele zieke in het bivouac. De geest der troepen is uitmuntend. Het bij uitstek fraai zomerweer draagt daartoe bij. De longziekte onder het rundvee is te Klundert uitgebroken. Tongblaar en klauwsyfilis zijn onder Zwaluwen verdwenen, maar breiden zich te Beverwijk daarentegen uit. BUITENLAND. De Weener Politieke Correspondent maakt uitvoerige berichten omtrent de gebeurtenissen in de Herzegovina en Bosnie openbaar, waaronder vooral dit ter vermelding waard is, dat de op eergisteren bepaalde aanval der opstandelingen op Trebinje is uitgesteld, ten gevolge van bevelen en aanwijzingen uit Cetinje, de hoofdstad van Montenegro. Zondag zijn opnieuw twee Turksche ballastschepen te Klek ontscheept, ook Redjeb Pasha stapte daar aan wal. Uit Bosnië vluchtten vele families met haat en goed op Oostenrijks gebied. Volgens een der te Rome gevestigde bevrachten der Köln. Zeit, heeft de Paus uit eigen beweging zijn schatmeester gelast, om bij de buitenlandsche banken zooveel rente te depositeren, als noodig is om aan alle voormalige pauselijke beambten levenslang het genot van hun pensioen te verzekeren. Gelijk men weet, worden uit de pauselijke schatkist pensioenen uitgekeerd aan alle militaire en burgerlijke ambtenaren, die den eed niet hebben afgelegd bij de Italiaanse regering. Volgens een bericht uit Seo d’Urgel, gezagd van eergisteren, is de strijd gestaakt en hebben de belegerden de witte vlag geheven. Lizzaraga wilde nog enkele voorwaarden voor de overgave bedingen, welke Martinez Campos echter van de hand wees. Men dacht intussen dat de capitulatie gisteren nog wel tot stand zou komen. Volgens de Gaceta, heeft generaal Blanco de Carlistenen verjaagd uit Aramburu en Montevideo, in de Guipuscoa. De Carlisten hebben een verlies van 12 man aan doden, verscheidene gekwetsten en 11 krijgsgevangenen. De Grote Raad van Genève heeft de geheele wet tot opheffing derorde van de barmhartige zusters aangenomen, met verwerping van al de daarop voorgestelde amendementen. De Londense politie, die thans ongeveer 10,000 man sterk is, heeft volgens het jaarverslag over 1874 in dit jaar 67,703 personen gearresteerd, ongeveer 6154 minder dan in het vorige jaar. Van de gearresteerden kwamen 26,155 in de rubriek «beschonkenen en verstoorders der openbare orde». Omtrent het toneel van den opstand valt weinig nieuws te berichten. Naar men te Parijs uit vertrouwbare bron zegt geput te hebben, heeft de Porte vergunning gegeven, dat met de opstandelingen in Bosnië onderhandelingen worden aangeknoopt. Omtrent de voorwaarden welke men hun zal aanbieden, is nog niets bekend. Intussen wil men vrij stellig weten, dat een algemene amnestie zal worden verleend. Mocht, ondanks dit alles, het oproer blijven voortduren, dan zou Oostenrijk — zegt de berichtgever — in overeenstemming met Duitsland en Rusland, krachtig tussen beide moeten komen. Omtrent de overgave der forten van Seo d’Urgel zijn tot dusver geen verdere berichten ontvangen. Inmiddels meldt men, dat twee officieren en negen Carlisten uit de forten gedeserteerd zijn. Volgens de Gaceta, zijn de Carlistische benden, onder Dorregaray, zeer ontmoedigd en buiten staat om aan de troepen het hoofd te bieden. Nog bevat de Gaceta rapporten van den opperbevelhebber van het noorderleger, generaal Quesadas, die bericht, dat de dorpen in het noorden weigeren de wapenen op te nemen voor de Carlisten en dat hieruit botsingen ontstaan. Volgens de eenparige verzekering van allen, die prins Bismarck te Varzin bezocht hebben, is de gezondheidstoestand van den rijkskanselier in den laatsten tijd uitmuntend. De zenuwpijnen hebben geheel opgehouden. Hij onthoudt zich echter nog van alle staatszaken en wijdt zich geheel aan huiselijke zaken en aan het beheer zijner goederen. De Groote Raad te Genève heeft, na het reeds vermelde besluit betreffende de opheffing der orde van de Barmhartige Zusters, met 64 tegen 7 stemmen ook tot opheffing van alle overige geestelijke Corporaties besloten. Kapitein Webb is van plan, zijn zwemtocht over het Kanaal, welke de eerste keer door het ongunstige weer mislukt is, dezer dagen te herhalen. De eerste proefneming heeft hem dus niet afgeschrikt, maar veeleer aangemoedigd en hij is vast overtuigd van den goeden uitslag, mits natuurlijk de lucht kalm en de zee glad blijven. Het Army and Navy Journal meldt, dat de heer Krupp, te Essen, zich een stoomhamer wil aanschaffen, die een massa staal van 100 ton gewicht kan smeden en 2 ½ miljoen gulden kosten moest. De stoomhamer, die tot dusver in de fabriek aanwezig was, had een smeedvermogen van 50 ton. In de eerste zes maanden van 1875 zijn 31,095 landverhuizers uit Ierland vertrokken, tegen 45,781 in dezelfde maanden van 1874. Het getal blijft groot genoeg. Toch zijn de boerenarbeidersloonen in Ierland niet lager dan in Engeland, als men ten minste de grotere duurte in Engeland in rekening brengt. Volslagen gebrek aan goede woningen schijnt een grote rol te spelen in die landverhuizingstrek der Ierse boeren. LIEFDEGIFTEN. Met blijdschap en dankbaarheid jegens allen, die zich ons lot aantrokken, vermelden we nog de volgende giften, ontvangen voor het kerkje te Noordwijk aan Zee: Uit Leiden (Heerengr.) Collectie ƒ 31,40 „ „ „ 155,50 „ B v. d. Manneuvereeniging » 10,— „ den Haag (Nobelst.) Collectie » 78,775 „ „ van N. N. ,, 10,— » aan een vriendin » 1,— „ „ aan Weduwe » 0,50 » Alphen, Collectie » 28,70s aan van V. A. » 2,50 » Hillegom, Collectie » 31,— n Hallum » 20,— „ Drogeham 1/2 Collectie » 4,65 n het kerkzakje te Giesendam » 4,— God geve deze barmhartigen het genadeloon van de weduwe te Sarepta Sidonis, die twee jaren leefde door het weinigje dat ze den Profeet Elia beschikte en verwekte vele anderen om hun voorbeeld te volgen. J. VERHAVE. Ontv. voor de Inwendige Zending in N. Holland; Door middel der Redactie van »de Vrede bond” f 2,—■ Van de Jongelingsverenig. te den Helder n 3,— In het kerkzakje te Zaandam gevonden « 0,30 Van de Zondagschoolverenig. Jachin te Nieuwkoop » 0,60 Van de Chr. Geref. Zondagschoolverenig. te Zaandam » 5,— Door Ds. Lindeboom voor verkochte preek » 0,40 Gecollect. op de Maandagsavond-ledenverg. te Zaandijk » 8,09 Door Ds. Postma gecoll. op 4 preekbeurten te Hoorn v 14,87 „ „ „ gevonden in het kerk zakje te Opperdoes » 2,50 Van een gehouden collectie bij een bidstond tijdens de laatstgehouden verg. te Medemblik » 12,30 Idem te Opperdoes » 10,02 / 59,08 Amsterdam, De Penningmeester, 25 Aug. 1875. HAGENS. Zelfverspreidersdruk van Zalsman, te Kampen. Ontv. voor de Theol. School Van de Gem. Spijk en Bierum ƒ 29.965 » Ten Post » 14.90 » Siddeburen » 9.68 » Nieuwolda » 4.— Ontv. voor de Zending: De P. C. van de Gem. Garrelsweer ƒ 42.286 » Schildwolde » 9.65 KERKNIEUWS. CHRIST. GER. KERK. Theologische School. De Rector brengt hiermee ter kennis dat, zoo de Heere wil, 1°. de installatie en intrede van den tot Docent benoemde WelEw. Heer Noordzij zullen plaats hebben op Donderdag den 16en Sept., des voor- en des namiddags; 2°. het admissie-examen afgenomen worden des Vrijdags den 17en, terwijl, 3°. alsdan ook de nieuwe cursus zal geopend worden. Het admissie-examen bepaalt zich, wat het wetenschappelijke aangaat, tot de voornaamste vakken van ’t Lager Onderwijs; zoo iemand verdere inlichtingen daarover begeert, hij wende zich tot de Rector A. STEKETEE. De Vergadering der Zendingscommissie is ook toegankelijk voor de leden der gemeente. L. LINDEBOOM, Secretaris. Klassikale Vergadering te Zierikzee Dingsdag den 7 Sept. e. k., ’s morgen 9 uur. De Correspondent. Zierikzee, 18 Aug. 1875. De WelEhr. Heer J. N. Lindeboom, Candidaat aan de Theologische School te Kampen, is beroepen te Colijnsplaat. Murmerwoude, 22 Aug. 1875. Heden ontvingen wij de blijde tijding van onzen beroepen Kandidaat, de WelEhr. Heer S. de Jager, dat Z.E. onze ringping met volle vrijmoedigheid aannam. De naam des Heeren zij geloofd! Namens den Kerkeraad, FEDDE POSTMUS, Secretaris. Nieuw-Vennep, 23 Augustus 1875. Zondag 22 Augustus werden wij zeer verontrust, toen na het eindigen der voormiddag-godsdienstoefening, onze WelEerw. Herder en Leeraar, Ds. P. Diermanse, de gemeente bekend maakte, een roeping te hebben ontvangen van de Gemeente Hazerswoude. De Heere, die hem ons voor bijna twee jaren gaf, en met veel zegen deed werkzaam zijn, geve dat Z.Eerw. bij ons blijven moge, tot opbouwing van Zijn Sion te dezer plaatse, is onze bede. Namens den Kerkeraad der Christ. Gereformeerde gemeente, J. ROMBOUT, Secretaris. Harderwijk, 25 Aug. Gepasseerden Zondag was het voor het kleine gemeentje te Harderwijk een rechte feestdag, daar het de dag was waarop het kerkgebouwtje aan den dienst des Heeren werd toegewijd door den WelEerw. Heer A. Brummelkamp. Z.WelEerw. had tot tekst gekozen Hand. 2 : 42. Wij mochten de eer genieten het Dagelijksch Bestuur en vier Raadsheeren in ons midden te hebben, behalve een grote schaar van onze stadgenoten. De Heere heeft ons boven bidden en denken welge daan en het arme kuddeke is verblijd, ziende op Hem, die beloofd heeft: ik zal u niet begeven, ik zal u niet verlaten. Met Hem zijn wij meer dan overwinnaars, en in Hem hopen wij te leven, te strijden, maar ook te sterven. Bij deze roepen wij onze broeders en zusters hartelijk dank toe voor de liefde, betoond in het schenken van liefdegiften, terwijl wij de broeders, die ons beloofd hebben om wat voor Harderwijk te doen, broederlijk verzoeken, die belofte te vervullen. Namens den Kerkeraad, J. MONS, President J. JOBSE, Secretaris. Naarden, 27 Aug. 1875. Met algemene stemmen alhier beroepen, de Kandidaat J. N. Lindeboom. Namens den Kerkeraad, J. VISSER ZELDENRIJK. Advertisement. In een fatsoenlijk huisgezin, waar kinderen zijn, wordt gevraagd een flinke HOUEBODIE. Alleen degenen die deugdelijke bewijzen van goed gedrag en eerlijkheid kunnen overleggen, komen in aanmerking. Adres: in persoon of met franco brief aan Ten Brink, Boekhandelaar te Meppel. Het bestuur der Christelijke Gereformeerde Gemeente te Noordwijik-Binnen, publiceert bij deze, dat het in zijn Vergadering van 21 Augustus 1875, van de geldlening ten laste zijner gemeente heeft UITGELOOT de volgende aandeelen: No. 6, 15, 17, 24, 50 €59 groot elk €50., en houders dezer Nos. verzocht worden, met overmaking der bewijzen, zich te vervoegen bij den Penningmeester N.V EGT, waar het bedrag benevens de verschenen rente kan worden ontvangen. Namens het bestuur der genoemde gemeente, D. HOOGSTRATEN, Pres. P. LINDHOUT, Secr. Noordwijk-Binnen, 24 Augustus 1875. MOODY EN SANKEY'S DWALINGEN ontdekt door de Schriften der waarheid, door I. K. POPHAM, Predikant te Liverpool. Vertaald uit den derden Engelsen druk door W. RUIS. Th. Prijs 10 Cent. Verschijnt heden bij P. Joh. WOLTER, te Utrecht. Bij franko toezending van 12 Cent in postzegels wordt het werkje naar alle plaatsen franko verzonden. SCHOOLBOEKEN voor de verschillende Inrichtingen voor het Onderwijs, verkrijgbaar bij den Boekhandelaar ZALSMAN, waar ze ook snel, net en sterk worden ingebonden tegen bijna geen prijzen. Uitgaaf van J. VAN DER ENDE, te Maassluis. BIBLIOTHEEK VAN BUITENLANDSE SCHRIJVERS, ONDER REDACTIE VAN T. II. DE BEER, Lid van de Maatschappij van Letterkunde te Leiden en van het Zeeuwsch Genootschap van Wetenschappen, Leeraar aan de Hoogere Burgerschool te Goes, MET MEDEWERKING VAN de HH. L. M. Baale, P. L. Cocheret, B. Dingemans, H. C. P. Dirks, M. G. L. van Logchem, S. Susan, J. N. Valkhoff, H. J. Vogel, S. Wagenaar, H. C. Spruyt en Mej. E. S. Irving. De BIBLIOTHEEK VAN BUITENLANDSE SCHRIJVERS zal op onbepaalde tijden het licht zien. Ieder stuk zal bestaan uit 6 a 10 vel len drukken van 16 pagina’s met omslag. De prijs zal bij inschrijving 12½ Cents per vel bedragen; afzonderlijke stukken zullen tegen verhoogde prijs verkrijgbaar zijn. Bij inschrijving verbindt men zich voor vier stukken. De eerste Nos. zullen bevatten: GOETHE'S GÖTZ, door T. H. de Beer, Leeraar aan de H. B. te Goes. HAMERLING'S Danton und Robespierre, door S. Susan, Leeraar aan de R. H. B. te Groningen. MOLIÈRE'S Tartuffe, door L. M. Baale, Leeraar aan de R. H. B. te Groningen. Eene der Kerstvertellingen van DICKENS. Alom is de inschrijving opengesteld op den Een en twintigste Jaargang BOEKJE. DER CHRISTEL. GEREFORM. KERK. MET PORTRET VAN DS. H. DE ROCK. Prijs 30 Cents. De ondergetekende verklaart dat het recht tot uitgave van het Jaarboekje voor de Christ. Geref. Kerk in Nederland is overgegaan op den Boekhandelaar P. VAN DER SLUIJS Jr. te Amsterdam. ’s-Gravenhage, S. VAN VELZEN Jr. Augustus 1875. Ingevolge bovenstaande kennisgeving zal het Jaarboekje voortaan bij mij verschijnen en zal het mijn streven zijn, om door nauwkeurige en duidelijke opgaven en degelijk mengelwerk, dit Jaarboekje dat reeds in zoo ruime mate het vertrouwen van het publiek bezit, tot een degelijke GIDS in alles wat op onze Kerk betrekking heeft te maken. De Statistiek van de Geref. Zondagschool-Vereen. "JACHIN" zal voortaan ook opgenomen worden. Amsterdam, P. v. d. SLUIJS Jr. Augustus 1875. Vijzelstraat 12. Bij HOVEKER & ZOON te Amsterdam komt van de pers: LEVENSWOORDEN VAN O. L, MOODY. Eerste levering. Minstens eens in de maand zal een aflevering het licht zien. De uitgave is zoo ingericht, dat men naar verkiezing of een geregeld werk in afleveringen, of kleine boekjes ter verspreiding bij bijbellezingen, huisbezoek etc. ontvangt, daar elke aflevering van 2 vel op zichzelf compleet is. De intekening is opengesteld op een deeltje van 10 afl., elk 32 pag. af —.15 de afl. Prijs van afzonderlijke No. f —.20; 25 Ex. f3.50; 50 Ex. f6; 100 Ex. f10. Ter perse: TOESPRAKEN VAN R. Pearsall Smith, gehouden te Barmen in April en Mei 1875. HANDELSBERICHTEN. SNEEK, 24 Aug. Boter eerste soort f 55,— a 58,—; 2e soort f 49,—; Boter der ver. te Keur 59,50 a —,—; 2e dito f —,— a —,—; 3e dito f —,— a —,—; 4e dito f —,— 5e dito f —,—; laatste dito f 44,— Kaas Kantje f 22,— a 27,—; Nagel- f 21,— f 31,—per 150 kilogram; Koeien f 75 A 210; Kalveren 19,— A 42; Schapen f 18,— a 41,—; Lammeren f 12,— a 25,—; Varkens f 68,— A 90; Biggen f 16,— A 29,— Paarden f — A —; Stieren f — A —. GRONINGEN, 24 Augustus. Tarwe 76 pd. f 8,85 A 9,25; Roode 80 pd. f 9,90 a —,—; Rogge 68 pd. buitenl. f 6,55 A 6,60; inl. 72 pd. f 7,15 A 7,20; Boekweit 64 pd. zw. Zand f 5,80 A 5,85; Gerst winter 58 pd. f 5,50 a 5,65; Zomer- 64 pd. f 6,25 a 6,40; Knobbel 60 pd. f — 4 —,—; Haver: Dikke 46 pd. f 4,35 f 4,65; Fijne dikke 52 pd. f 5,30 A 5,40; 40 pd. Witte Voer f3,50 A 3,80; 46 pd. Zwarte Voer f 4,25 A 4,30; Paardenboonen 8.— A 8,75; Koolzaad N. Omlander f 11,40 A f 13,—; Oliemus f 11,20 A 12,25; Grove Gort f 12,50 a f 20,— ; Parel f —,— a —,— per 100 kilo; Boter per kilo f 1,40 A 1,45; Eieren, Eend- f 0.— A 0.—; Kip- f 0,70 a 0,75 per 20 stuks. HAARLEM, 25 Aug. Koeien f 150 a 240; Vaarzen f — A — ; Pinken f 45 A 55; Vette kalveren f — A —; Nuchtere dito 9,— A 17,—; Schapen f 20 A 34; Lammeren f 12 a 16; Biggen f 10 a 12; Kaas f 16,— A 33,25 per 50 K. MEPPEL, 26 Aug. Rogge Nieuwe f 7,— A f 7,75; dito buitenl. f 7,— A f 8,75; Boekweit, zand f 5,50 A f 6,50; dito veen 5,25 A f 6,50; Boter per 1/4 vat f 48,— a f 56,-; per 1/2 KG. f2,- A 2,25; vette varkens 50 a 56 ct. per KG; Magere dito f 30 A f 60 ; Friesche schapen f8,— A16,—; Aardappelen f 1,80 a f 3,—. GOUDA, 26 Aug. Witte poldertarwe, f 9,25 A f 9,75; Roode dito f 10,25; f 11.—; Mindere dito f ,— A f ,—; Nieuwe dito f—,— A —,—; puike Rogge f 7,50 A f 8,—; mindere dito f 6,75 A f 7,25; Gerst f 7,— a f 7,50; Mindere dito f6,— A f 6,75; Haver f4,-A f5,75; Vette varkens 26 A 30 ct. per half K. G. Nuchtere kalveren f 18,— a f ,—; Boter f 1,10 A 1,42; Kaas f—,— A —. DELFT, 26 Aug. Vette koeien f 210 275; Kalf, dito f205 a f 238; Vaarzen dito f 165 a f 215 ; Vette Kalveren f 50 A 75; Vette schapen f25 Af 35; Biggen f 5,— A 11.— Nuchtere kalveren f9,— A 19; Stieren 54 A 200; magere Ossen f 90 A f 170; Boter f59.— a69.— per 1/4 Vat 1,47 A 1,72 1/2; Tarwe f9,50 A 10,50 Rogge f 7.— A 8,50; Haver f5.— A 6,50; Duivenboonen f—.— A —.— ; Paardenboonen f 10,50 A 11.— ; Bruineboonen f —.— A —.—; Groene- erwten f —.— a —; Gerst f 6.— A 7,75. AMSTERDAM, 26 Aug. N. 