None
C_2020027NL.01006102.xml











27.1.2020   


NL


Publicatieblad van de Europese Unie


C 27/61






Beroep ingesteld op 15 november 2019 – Sped-Pro S.A/Commissie
(Zaak T-791/19)
(2020/C 27/61)
Procestaal: Pools

Partijen


Verzoekende partij: Sped-Pro S.A (Warschau, Polen) (vertegenwoordiger: Małgorzata Kozak, radca prawny)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies







—


nietigverklaring van besluit C(2019) 6099 final van de Europese Commissie van 12 augustus 2019 (zaak AT.40459), waarbij de klacht van verzoekster overeenkomstig artikel 7, lid 2, van verordening nr. 773/2004 (1) is afgewezen;










—


verwijzing van de Europese Commissie in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert de verzoekende partij drie middelen aan.
1.
Eerste middel: schending van wezenlijke vormvoorschriften.
Volgens verzoekster heeft de Commissie artikel 7, leden 1 en 2, van verordening nr. 1/2003 (2) en artikel 7, lid 1, van verordening nr. 773/2004, gelezen in samenhang met artikel 41, lid 1, en artikel 41, lid 2, onder c), van het Handvest van de grondrechten geschonden door schending van het beginsel van de redelijke termijn, gelet op de vaststelling van het besluit bijna twee jaar na de betekening van het schrijven van 13 september 2017 waarmee zij in kennis werd gesteld van het voornemen de klacht af te wijzen, hetgeen van invloed was op de uitkomst van de procedure. Daarnaast heeft de Commissie het verzoekster toekomende recht op onderzoek van haar zaak geschonden en de gronden voor de afwijzing van de klacht niet nader onderbouwd, wat tot uiting is gekomen in de algemene inhoud van het schrijven van 13 september 2017 waarbij zij in kennis is gesteld van het voornemen de klacht af te wijzen en in de laconieke motivering van het bestreden besluit.
2.
Tweede middel: schending van de Verdragen.
 Volgens verzoekster heeft de Commissie het recht op effectieve rechterlijke bescherming geschonden, dat wil zeggen artikel 2 TEU, gelezen in samenhang met artikel 19, lid 1, tweede alinea, en artikel 47 van het Handvest van de grondrechten, door vast te stellen dat de Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (hoofd van de mededingings- en consumentenautoriteit; hierna: „Prezes UOKiK”) „in het bijzonder geschikt lijkt om de in de klacht opgeworpen kwesties […] te onderzoeken” (punt 21 van het bestreden besluit), en dus door ten minste voorbij te gaan aan de gerechtvaardigde twijfels met betrekking tot de instandhouding van de rechtsstaat in Polen en, in verband daarmee, de onafhankelijkheid van de rechterlijke instanties en van de Prezes UOKiK. De Commissie is onder meer voorbijgegaan aan de kwestie van de reorganisatie van de rechterlijke macht in Polen en aan het feit dat zaken op het gebied van mededinging en consumentenrecht binnen de Sąd Najwyższy (hoogste rechterlijke instantie in burgerlijke en strafzaken, Polen) worden behandeld door de nieuwe kamer voor buitengewone toetsing en overheidszaken, waarvan de wijze van samenstelling overeenkomsten vertoont met die van de tuchtkamer.
3.
Derde middel: eveneens schending van de Verdragen.
 Volgens verzoekster heeft de Commissie artikel 102 VWEU, gelezen in samenhang met artikel 17, lid 1, tweede volzin, VWEU, artikel 7, lid 2, van verordening nr. 773/2004 en artikel 7, leden 1 en 2, van verordening (EG) nr. 1/2003 van de Raad geschonden, aangezien zij een kennelijke fout heeft gemaakt bij de beoordeling van het belang van de Unie en de afbakening van de relevante markt. De Commissie heeft vastgesteld dat de markt waarop de vermoedelijke schending zich voordoet, „in wezen beperkt is tot de nationale spoorwegmarkt, zelfs indien de vermoedelijke schending ook betrekking zou kunnen hebben op ondernemingen die in het buitenland zijn geregistreerd”. Daarnaast heeft de Commissie niet de volledige werking (effet utile) van artikel 102 VWEU verzekerd.
(1)  Verordening (EG) nr. 773/2004 van de Commissie van 7 april 2004 betreffende procedures van de Commissie op grond van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB 2004, L 123, blz. 18).
(2)  Verordening (EG) van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (PB 2003, L 1, blz. 1).
