None
overwegende dat vervuiling en de schadelijke gevolgen ervan voor de gezondheid van mensen, het milieu en de planeet vaak door regeringen en de internationale gemeenschap worden genegeerd, wat niet alleen geldt voor de directe gevolgen (zoals de gevolgen van luchtverontreiniging voor de menselijke gezondheid en van het gebruik van pesticiden op het milieu en de biodiversiteit), maar ook voor de indirecte gevolgen (zoals de vervuiling van grond waarop gewassen worden geteeld en de secundaire gevolgen voor de menselijke gezondheid);










B.
overwegende dat vervuiling tegenwoordig de belangrijkste milieuoorzaak is van ziekte en sterfte in de wereld en in 2015 verantwoordelijk was voor negen miljoen voortijdige-sterftegevallen;










C.
overwegende dat 92 % van alle aan vervuiling gerelateerde mortaliteit zich voordoet in landen met een laag of gemiddeld inkomen en overwegende dat deze cijfers in sommige landen zeer alarmerend zijn;










D.
overwegende dat de Verenigde Naties hebben aangegeven dat in 2014 54 % van de wereldbevolking in stedelijke gebieden woonde en dat dit percentage naar verwachting zal stijgen tot 66 % in 2050;










E.
overwegende dat de verwachting is dat de stedelijke bevolking in Afrika tegen 2050 met 54 % zal toenemen;










F.
overwegende dat een groeiende stedelijke bevolking meerdere uitdagingen met zich meebrengt, maar ook de potentie heeft om de welvaart en ontwikkeling te verbeteren, net als de integratie van ACS-landen in wereldwijde netwerken, waardoor de kans op het vinden van een oplossing voor deze uitdagingen toeneemt;










G.
 overwegende dat 62 % van de stedelijke bevolking in het gedeelte van Afrika ten zuiden van de Sahara in vervallen voorsteden woont, die zich meestal bevinden in gebieden waar het milieu kwetsbaar is en geen toegang is tot basisvoorzieningen, zoals water, sanitair, energie, vervoer en afvalbeheersystemen; overwegende dat deze bevolking derhalve overmatig blootstaat aan vervuilingsbronnen en de gevolgen daarvan voor het milieu en de gezondheid;










H.
overwegende dat strategieën ter vermindering van de afvalproductie prioriteit moeten krijgen, terwijl recycling en afvalverwerking alleen moeten worden beschouwd als terugvalopties;










I.
overwegende dat ontoereikende afvalinzamelingsdiensten en recyclingsystemen, gevaarlijke dumping en milieuschade, en de daaruit voortvloeiende risico's voor de gezondheid, gevolgen hebben voor het leven van miljoenen inwoners van de ACS-landen;










J.
overwegende dat slecht afvalbeheer de economische en sociale ontwikkeling van ACS-landen afremt, met name in krottenwijken;










K.
overwegende dat een gebrek aan capaciteit om industrieel en huishoudelijk afval te verwerken ernstige negatieve gevolgen heeft voor de biodiversiteit van ACS-landen, hun specifieke ecosystemen en de flora en fauna die afhankelijk is van deze ecosystemen;










L.
overwegende dat in sommige ACS-landen als gevolg van een gebrek aan passende technologie besmettelijke medische afvalstoffen en giftig industrieel afval de afvalverwerkers blootstelt aan een heel scala van risico's;










M.
overwegende dat slechte afvalbeheerpraktijken, samen met het gebrek aan een efficiënt en duurzaam afvalbeheersysteem, met name in plattelandsgebieden, de oorzaak zijn van aanhoudende problemen, zoals inefficiënte huisvuilinzameling, slechte naleving van afvalscheiding en ongecontroleerde verbranding van afval in de openlucht;










N.
overwegende dat de eilanden in de Stille Oceaan specifieke problemen hebben met de verwerking van onbehandeld afval, met name plasticafval;










O.
overwegende dat de wijdverbreide dumping van huisvuil in waterlichamen en ongecontroleerde stortlocaties de problemen van een over het algemeen lager hygiëneniveau in de ACS-landen verergert;










P.
 overwegende dat de kloof tussen afvalbeheerbeleid en -wetgeving en daadwerkelijke afvalbeheerpraktijken in ACS-landen toeneemt als gevolg van aanhoudende capaciteitsbeperkingen of het ontbreken van beheerfaciliteiten voor de verschillende afvalstromen;










Q.
overwegende dat het wereldwijde verbruik van elektrische en elektronische apparatuur toeneemt; overwegende dat de aanpak van de volledige levenscyclus van elektrische en elektronische apparatuur centraal staat in de ontwikkelingsagenda voor 2030;










R.
overwegende dat veel steden in de lidstaten van de EU problemen moesten aanpakken die het gevolg waren van groeiende afvalproductie en slecht afvalbeheer in het verleden, maar dat zij manieren konden vinden om hiermee om te gaan door middel van een combinatie van onderwijscampagnes en verbeterde en beter gehandhaafde wetgeving;










S.
overwegende dat er landen zijn, waaronder sommige lidstaten van de EU, die hun gevaarlijke en giftige afvalstoffen sinds de jaren 1970 uitvoeren naar de ACS-landen; overwegende dat de landen die dergelijke afvalstoffen uitvoeren geacht moet worden een even grote verantwoordelijkheid te dragen als de landen die die afvalstoffen invoeren;










T.
overwegende dat stedelijke omgevingen afvalsoorten produceren die vaak ernstige gevolgen hebben voor de menselijke gezondheid en de duurzaamheid van het milieu;










U.
overwegende dat, zoals reeds is opgemerkt in de resolutie van 20 december 2017 over de blauwe economie, inspanningen op het gebied van afvalbeheer, met name de tenuitvoerlegging van de aanbevelingen in het wereldwijde actieprogramma voor de bescherming van het mariene milieu, moeten worden uitgebreid om de mogelijkheden van de blauwe economie te behouden, aangezien mariene verontreiniging voornamelijk wordt veroorzaakt door activiteiten op het vasteland, zoals de ophoping van plasticafval;










V.
 overwegende een van de doelen voor de blauwe economie, zoals uiteengezet in de resolutie van de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU van 20 december 2017, bestaat in milieubehoud door middel van gezamenlijke actie tussen de ACS-landen en belanghebbenden uit de particuliere sector op meerdere gebieden, waaronder correct en duurzaam afvalbeheer;










W.
overwegende dat natuurrampen, zoals aardbevingen en orkanen, die zich vaak voordoen in ACS-landen en, met betrekking tot orkanen, waarschijnlijk alleen maar intenser zullen worden gezien de gevolgen van klimaatverandering, kunnen leiden tot het ontstaan van grote hoeveelheden afval, wat weer kan leiden tot ongekende gezondheidsrisico's voor de bevolking;










X.
overwegende dat verstedelijking en slecht afvalbeheer tevens bijdragen aan de vervuiling van onze oceanen en derhalve gevolgen hebben voor lokale activiteiten die vertrouwen op mariene rijkdommen (visserij, toerisme);










Y.
overwegende dat het snelgroeiende gebruik van ICT en de snelle ontwikkelingen in technologie, met name op het gebied van computers en mobiele telefoons, zorgen voor toenemende elektronische afvalstromen, met name van zeldzame en gevaarlijke metalen, waarvoor duurzame afvalbeheercapaciteit nog moet worden gevonden en die zich ophopen, samen met huishoudelijk afval, op stortplaatsen;










Z.
overwegende dat inspanningen om de situatie te verbeteren niet voldoende zijn om de snelle bevolkingsgroei en verstedelijking bij te houden; overwegende dat de afvalproductie per hoofd van de bevolking toeneemt naarmate economieën groeien;










AA.
overwegende dat, zoals is opgemerkt tijdens de Conferentie over de oceaan van de Verenigde Naties in juni 2017, het gebruik van plastic een van de meest urgente problemen is waar kustgebieden en eilanden mee worden geconfronteerd;










BB.
overwegende dat openbare autoriteiten er uiteindelijk verantwoordelijk voor zijn de verstrekking van toereikende afvalbeheerdiensten te waarborgen en de primaire methode voor de verwijdering van afvalstoffen in de meeste ACS-landen wordt beheerd op gemeentelijk niveau en erin bestaat de bevolking op te roepen afval in te leveren;










CC.
 overwegende dat afvalbeheersystemen in veel ACS-landen onvolkomen zijn als gevolg van de beperkte kennis met betrekking tot afzonderlijke inzamelingsalternatieven en de hoge kostenfactor van gemengde afvalinzameling, waardoor alternatieven op het gebied van hergebruik, recycling en conversie beperkt zijn;










DD.
overwegende dat de huidige regelgeving in de meeste plaatsen in ACS-landen de verantwoordelijkheid voor afvalbeheer bij gemeenten legt die onvoldoende zijn toegerust voor het beheer van de inzameling en verwijdering, en dat die regelgeving thans een belemmering vormt voor investeringen in afvalbeheer door de particuliere sector;










EE.
overwegende dat leden van het lokale maatschappelijk middenveld die informele afvalbeheerwerkzaamheden uitvoeren moeten worden gestimuleerd om hun werkzaamheden te regulariseren en formaliseren, zodat ze volledig en officieel kunnen deelnemen aan die economische activiteit;










FF.
overwegende dat in sommige gevallen de opkomst van exploitanten uit de particuliere sector de inzameling van vast afval heeft verbeterd; overwegende dat een openbare autoriteit met voldoende middelen echter het volste recht heeft om de primaire verantwoordelijkheid voor de inzameling van afval te dragen;










GG.
overwegende dat inspanningen op het gebied van recycling stedelijke omgevingen kunnen verbeteren en tegelijkertijd inkomensmogelijkheden kunnen genereren en kunnen zorgen voor verbeterde inkomens;










HH.
overwegende dat uitgebreide afvalbeheerpraktijken op nationaal en lokaal niveau de schadelijke gevolgen door de menselijke gezondheid verminderen en de gezondheidsdiensten helpen om te gaan met de kosten van deze problemen;










II.
overwegende dat de tenuitvoerlegging en handhaving van afvalverordeningen en -verdragen sterk worden beperkt door het gebrek aan goed bestuur en transparantie en, in sommige gevallen, door wijdverspreide corruptie;












1.
 roept de EU en de internationale gemeenschap op om de ontwikkeling van nationale afvalbeheerstrategieën en een circulaire economie actief te ondersteunen door middel van toereikende financiering en monitoring, nationale capaciteitsopbouw in landen met een laag of gemiddeld inkomen en door bijstand te verlenen, waaronder technische en administratieve deskundigheid, met name om voor iedereen de toegang te waarborgen tot basisafvaldiensten, om ongecontroleerde storting en verbranding te stoppen, om gevaarlijke stoffen onder controle te brengen en om de nadruk te leggen op het voorkomen van afval (door middel van vermindering, hergebruik en recycling); roept de nationale autoriteiten op om met hulp van de Europese Unie en met het oog op het scheppen van banen door middel van speciale opleiding, een passende strategie op te stellen;












2.
benadrukt dat afvalwetgeving pas maximale gevolgen heeft, het van cruciaal belang is om een gedachtegang teweeg te brengen waarin afval wordt vermeden, afval wordt verminderd en afval wordt ingezameld; beveelt hiertoe aan om bewustmakings- en onderwijscampagnes in te zetten op scholen en onder kinderen in het algemeen;












3.
benadrukt dat volgens de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) meer dan 12,6 miljoen doden per jaar toe te schrijven zijn aan ongezonde omgevingen en dit cijfer zal de komende jaren enorm stijgen als gevolg van de explosieve bevolkingsgroei in Afrika;












4.
 herinnert eraan dat openbare autoriteiten er uiteindelijk verantwoordelijk voor zijn de verstrekking van toereikende afvalbeheerdiensten te waarborgen; roept de ACS-landen op om, indien nodig, een Ministerie voor Stedelijke Ontwikkeling en voor Milieu op te richten voor de tenuitvoerlegging van beleid op het gebied van stedelijke ontwikkeling en voor het opstellen van strategische plannen voor stedelijke ontwikkeling en milieuactieplannen in nauwe samenwerking met de lokale autoriteiten; benadrukt dat de overgang van een afvalbeheerbeleid naar een beleid voor het beheer van middelen gepaard moet gaan met een nauwe samenwerking tussen alle overheidsniveaus, met name voor lokale overheden, evenals met de actieve ondersteuning van de informele sector;












5.
benadrukt dat de meest concrete resultaten kunnen worden bereikt op lokaal niveau door middel van een combinatie van lokale regelgeving en afvalinzamelings- en -voorkomingsregelingen die zijn aangepast aan de lokale omstandigheden en met de betrokkenheid van burgers; herinnert eraan dat nationale overheden deze lokale gebieden moet steunen, aangezien deze vaak ondergefinancierd en slecht uitgerust zijn om hun verantwoordelijkheden uit te oefenen;












6.
roept de EU op regels op te stellen zodat haar bedrijven daadwerkelijke partners worden op het gebied van milieubeheer en om verantwoordelijk en met inachtneming van duurzaamheid te investeren in ACS-landen door rekening te houden met de gevolgen op het gebied van afvalproductie van hun investeringen, evenals met de mogelijkheden om het geproduceerde afval te hergebruiken of recyclen; benadrukt evenzeer de noodzaak om voort te bouwen op bestaande kleinschalige recyclingregelingen van ondernemingen, waarbij gevaarlijke arbeidspraktijken worden voorkomen; benadrukt dat bedrijven een stappenplan moeten opstellen over hoe het afval dat ze produceren moet worden beheerd, met het oog op het opnemen van een beheerstrategie in hun investeringsprojecten;












7.
 onderstreept het feit dat snelle productinnovatie, miniaturisering en vervanging, met name voor producten op het gebied van informatie- en communicatietechnologie (ICT) en consumentenartikelen, elektronisch afval laten toenemen; maakt zich zorgen dat onjuist en illegaal verkeer in elektronisch afval zich voordoet in de meeste ontwikkelingslanden, ongeacht of er nationale wetgeving betreffende elektronisch afval bestaat; roept op tot een meer gecoördineerde aanpak van de volledige potentie voor het wereldwijd voorkomen, inzamelen en behandelen van elektronisch afval; roept de EU en de ACS-landen op de particuliere sector meer te betrekken om de verantwoordelijkheid van bedrijven te benadrukken bij de productie van elektrische en elektronische apparatuur (EEA), met name in de vroege stadia van de levenscyclus van EEA, zoals het verkrijgen van grondstoffen, ontwerp en productie, evenals het repareren, hergebruiken en moderniseren van EEA;












8.
 herinnert eraan dat niet-ingezameld afval een ernstig probleem vormt voor de volksgezondheid in ontwikkelingslanden, met name voor kinderen die wonen in huishoudens zonder afvalinzamelingsdienst, terwijl geblokkeerde riolering zorgt voor ernstigere overstromingen en de verspreiding van besmettelijke ziekten; maakt zich zorgen over de gevolgen voor de gezondheid en het milieu van storten en verbranden in de openlucht (ernstige vervuiling van land en oppervlaktewater, grondwater en de zee, lokale luchtvervuiling en klimaatverandering); wijst op het feit dat volgens de Global Waste Management Outlook van UNEP (2015) de kosten van niets doen in ontwikkelingslanden (op het gebied van gezondheidszorg, verloren productiviteit, overstromingsschade, opruimkosten, enz.) vijf tot tien keer meer bedragen dan de financiële kosten per hoofd van de bevolking van naar behoren functionerende afvalinzameling; spoort de Commissie er tegen deze achtergrond toe aan passende stimulansen te bieden voor publieke investeringen in het vanuit milieuoogpunt gedegen beheer van afvalstromen in de ACS-landen; benadrukt dat eventuele stimulansen voor de betrokkenheid van de particuliere sector duurzaamheid, het scheppen van banen met volledige rechten en het creëren van welvaar moeten bevorderen, zodat duurzame ontwikkeling wordt gegarandeerd; is van mening dat stimulansen voor investeringen kunnen bestaan uit het verlagen van bijdragen, belastingvrijstellingen, stimulansen ter bevordering van de werving, met name van jongeren, en personeelstraining, samen met de uitwisseling van goede praktijken;












9.
roept de Commissie op om in samenwerking met de ACS-landen bewustmakingscampagnes te starten over het scheiden van afval en het verantwoord gebruik van plastic tasjes, waaronder door middel van onderwijsprogramma's op school;












10.
herinnert eraan dat de ontwikkeling van nationale afvalbeheerstrategieën rekening moet houden met lokale biodiversiteit en ecosystemen, die aanzienlijke ecologische, culturele en esthetische waarde hebben, en waarvan de ACS-landen op onevenredige wijze afhankelijk zijn voor voedsel, water, gezondheid en toerisme;












11.
 merkt bezorgd op dat de illegale handel in gevaarlijke stoffen volgens UNEP en Interpol een van de vijf belangrijkste sectoren van milieucriminaliteit is; spoort de ACS-landen die de Verdragen van Bazel (13), Bamako (14), Stockholm (15) en Rotterdam (16) nog moeten ondertekenen aan dit te doen, en alle ACS-landen om doeltreffende wetgeving op te stellen die de in- en uitvoer van gevaarlijke stoffen verbiedt, het onachtzaam dumpen ervan straft en het onrechtmatig vervoeren van afval strafbaar stelt; roept de EU en haar lidstaten op het aandeel officiële ontwikkelingshulp dat wordt toegekend aan de hervorming van het bestuur en de juridische sector te vergroten om zo milieucriminaliteit te bestrijden en voorkomen, met name in minder ontwikkelde landen;












12.
spoort de ACS-landen die dat nog niet gedaan hebben ertoe aan de invoer, productie en verkoop op hun grondgebied van niet biologisch afbreekbare plastic tasjes te verbieden, aangezien ze ernstige schade toebrengen aan het milieu;












13.
roept de ACS-landen, de Europese Unie en de internationale gemeenschap op de stappen voor de tenuitvoerlegging van de aanbevelingen in het wereldwijde actieprogramma voor de bescherming van het mariene milieu te versnellen, om de potentie van de blauwe economie te behouden en zo de bedreiging van de inkomens van de ACS-landen aan de kust, met name de kleine eilandstaten, geleidelijk te verminderen, aangezien deze sterk afhankelijk zijn van deze sector voor hun overleven, en om de nationale sociaaleconomische ontwikkelingsplannen voor de duurzaamheid van deze landen te steunen;












14.
benadrukt de noodzaak van daadwerkelijk afschrikkende sancties die ook daadwerkelijk worden toegepast om zo overtreders te ontmoedigen;












15.
 roept de ACS-landen op geïntegreerde afvalbeheerstrategieën te ontwerpen die het mogelijk maken regelmatig herzieningen uit te voeren en passende afvalbeheersystemen te bewaken; roept de EU en andere geschikte internationale organisaties op landspecifieke ad-hocmeetcriteria op te stellen die kunnen dienen als hulpmiddel voor ACS-landen om hun afvalbeheersystemen te verbeteren; beveelt aan jaarverslagen te publiceren over afvalverwijdering, zodat bestaande hulp en bijstandsmaatregelen kunnen worden beoordeeld met het oog op de behaalde resultaten;












16.
roept de ACS-landen op hun fondsen en middelen te gebruiken om proefprojecten te starten, met name over uitmuntendheid in het afvalbeheer, en hierdoor te proberen een model te maken dat kan worden gebruikt op andere gebieden;












17.
roept de ACS-landen op te investeren in onderwijs over recycling en hygiëne, evenals in opleiding voor lokale werknemers over veilig en ecologisch duurzaam afvalbeheer; vraagt, met het oog op het vergroten van het bewustzijn over de noodzaak van een duurzame aanpak voor het milieu en van afvalbehandeling, om niet alleen informatie te verstrekken aan werknemers, maar ook aan de bevolking als geheel, te beginnen met schoolkinderen;












18.
herhaalt het belang van dagelijkse en eenvoudige afvalbehandelingsacties; roept de ACS-landen op te investeren in eenvoudige en langdurige infrastructuur op gemeentelijk niveau om gemeenschappen en wijken in staat te stellen hun afvalbeheer te verbeteren en gebruik te maken van de bijproducten van dergelijke systemen;












19.
nodigt de EU uit de ACS-landen technische, financiële, logistieke en administratieve bijstand en kennis aan te bieden die verband houdt met afvalbeheer en de circulaire economie om zo beste praktijken en kennis te bevorderen en tevens de overdracht van technologieën, technisch materiaal en technische uitrusting, waaronder op het gebied van plastic en radioactief, biologisch, chemisch en biomedisch afval;












20.
 herinnert aan de positieve gevolgen die partnerschappen tussen steden in de EU en de ACS-landen kunnen hebben op de uitwisseling van beste praktijken en nodigt burgemeesters en lokale overheden op actief op zoek te gaan naar nieuwe partnerschappen en bestaande partnerschappen te versterken;












21.
nodigt de maatschappelijke organisaties die betrokken zijn bij milieu-acties en het efficiënt gebruik van hulpbronnen in zowel de EU als in ACS-landen op partnerschappen op te richten, gemeenschappelijke programma's te ontwikkelen en hun kennis te delen;












22.
roept de EU op de ACS-landen technologische deskundigheid te bieden op het gebied van de recycling van afval, met name voor plastic en aluminium;












23.
roept de EU op om in samenwerking met de ACS-landen en met het oog op het starten van een efficiënte en doeltreffende interventiestrategie om een lijst te maken van locaties en geografische gebieden waar afvalbeheer een gevoeligere kwestie lijkt te zijn;












24.
roept de ACS-landen op om snel regionale systemen voor noodrespons op te richten voor gedegen afvalbeheer en toegang tot sanitaire voorzieningen in geval van humanitaire crises, zoals conflicten of natuurrampen, zodat deze landen snel kunnen terugkeren naar de normale gang van zaken;












25.
herinnert eraan dat afvalbeheer afhankelijk is van goed bestuur en benadrukt dat het verbeteren van het afval- en hulpbronnenbeheer deel moet uitmaken van de strategie om de gevolgen van de klimaatverandering te verminderen; nodigt de ACS-landen uit om samenwerkingsplatforms op te richten met belanghebbenden en maatschappelijke organisaties om zo de benadering bestaande uit verminderen, hergebruiken en recyclen te verbeteren; roept voorts op tot de oprichting van soortgelijke platforms tussen ACS-landen en lidstaten van de EU;












26.
 herinnert eraan dat milieuvriendelijke initiatieven op het gebied van energieterugwinning kunnen helpen bij het oplossen van afvalproblemen en energiearmoede; nodigt de ACS-landen en de EU uit om nauwer samen te werken op dit gebied door efficiënte afvalinzamelingsprogramma's te ontwikkelen die leveren aan energieproductiefaciliteiten;












27.
benadrukt de noodzaak om energieterugwinning uit afval te bevorderen; herinnert eraan dat stortplaatsen een belangrijke bron zijn van methaan, een krachtig broeikasgas; herinnert eraan dat biogassystemen organisch afval behandelen om biogas te produceren om energievereisten aan te vullen en tegelijkertijd de vrijgave in de atmosfeer beperkt van gassen die gevaarlijk zijn voor de gezondheid; beveelt daarom aan om met name de aanpassing van dergelijke technologieën voor gebruik in achtergestelde voorstedelijke gebieden te faciliteren en financieren;












28.
verzoekt haar covoorzitters deze resolutie te doen toekomen aan de ACS-Raad van Ministers, het Europees Parlement, de Europese Commissie, de Europese Raad, de Afrikaanse Unie, het Pan-Afrikaanse Parlement, de regionale en nationale parlementen van de ACS-landen en van de EU-lidstaten en de regionale organisaties van de ACS-landen.
(1)  Door de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU goedgekeurd op 20 juni 2018 te Brussel (België).
(2)  PB L 287 van 4.11.2010, blz. 3.
(3)  PB L 365 van 19.12.2014, blz. 89.
(4)  PB L 370 van 30.12.2014, blz. 44.
(5)  http://ec.europa.eu/environment/waste/studies/pdf/study%2012%20FINAL%20REPORT.pdf

(6)  http://ec.europa.eu/environment/waste/studies/pdf/plastics.pdf

(7)  PB L 312 van 22.11.2008, blz. 3.
(8)  PB L 190 van 12.7.2006, blz. 1.
(9)  PB L 332 van 28.12.2000, blz. 81.
(10)  PB L 226 van 6.9.2000, blz. 3.
(11)  PB L 182 van 16.7.1999, blz. 1.
(12)  http://www.europarl.europa.eu/intcoop/acp/2014_mauritius/pdf/un_habitat_presentation_en.pdf

(13)  http://www.basel.int/Portals/4/Basel%20Convention/docs/text/BaselConventionText-e.pdf

(14)  https://au.int/sites/default/files/treaties/7774-treaty-0015_-_bamako_convention_on_hazardous_wastes_e.pdf

(15)  http://www.pops.int/Portals/0/download.aspx?d=UNEP-POPS-TREATY-NOTIF-CN681-2015.En.pdf

(16)  http://www.pic.int/Portals/5/download.aspx?d=UNEP-FAO-RC-CONVTEXT-2015.English.pdf.
