De bazuin; gereformeerde stemmen uit de Christelijke Afgescheidene Kerk in Nederland-kerk-, nieuws- en advertentieblad, jrg 29, 1881, no. 16, 22-04-1881 
N°. 16. Negen en twintigste Jaargang. (Tweede Kwartaal.) 1881. Stemmen uit de Christelijke Gereformeerde Kerk in Nederland. (Ten voordeele der Theolnaiseihe School te Kampen.) Joël II : la. Blaast de Bazuin ! Vrijdag, 22 April 1881. n't Geen ik u zeg, zeg ik allen: Waakt!" Mare. 3 : 37. Dit Blad wordt wekelijks, dee Vrijdags, uitgegeven. Abonnementsprijs, per drie maanden, franko per post, door geheel het Rijk ƒ1.50. Voor Oost-Prieeland en Amerika f 1.75. Voor Z u i d - A f r i k ft ƒ2.—. Abonnementen buiten het Rijk moeten per kwartaal vóóruit worden betaald. Prijs van afzonderlijke nommers 12£ oent. UITGEVEK: H. BULENS, TE WINTERSWIJK. Prijs der advertentiên van 1—10 regels ƒ1.—; elke regel meer 10 ets. Boekkandelaars-adverteiiuiën 3/2 maal. — Advertentiên en bestellingen gelieve men op werkdagen vrachtvrij te adresseeren aan den Drukker Laurens van Hulst te Kampen; Kerk en Schoolnieuws, benevens in te zenden Stukken en ter recensie bestemde werken aan de Redaktie te Kampen. en eriz. Bij dit nummer behoort een BIJBLAD. Provincie Friesland. De provinciale vergadering zal D. V. gehouden worden op Woensdag, den len Juni e. k. Des daags te voren, d. 31 st. Mei, vergadering van de prov. Commissie, die van de kas e. b. p. en voor de Inw. Zending. Men zende de vereischte stukken tijdig bij de leden der classis of bij den ondergeteekende in. J. DUURSEMA, Prov. Corresp. Arum. 19 April 1881. Klassikale Vergadering te Bergen op Zoom, D. V. op Woensdag den 4 Mei e. k. Aanvang deB morgens om 9 ure. L. TOBI, Klass. Corr. Let er op, in de Provincie Groningen! Tot het verzenden van de agenda's aan <ie benoemde ouderlingen voor de Provinciale Vergadering, moet ik ook hunne woonplaatsen weten. E. LINDEMAN, Wakfïum, Prov. Correspondent. 18 April 1881. Ondergeteekende geeft door deze kenBis aan de gemeenten der Chr. Geref. Kerk in Noord-Holland dat tot Prov. Corresp. benoemd is Ds. H. Beuker. Tot lid van het bestuur der Kas voor Pred. Weduwen, Weezen en Emer. Pred. Ds. L. Nejjens, de gemeenten in Noord-Holland Worden verzocht de collecten van af heden aan ZEw. adres, Pi r ter Cornelis Hoofdstraat No. 171, over te maken. De Klassikale Correspondentie zal tot aan de eerstvolgende vergadering doorDs. H. Beuker en Ds. L. Lindeboom worden ■Waargenomen, terwijl ik ook afgetreden ben als bestuurslid der Kas rEx bonis Publicis." Een en ander ten gevolge van mijn aanstaand vertrek naar de gemeente te Alphen d. Rhijn, Provincie Zuid-Holland. Amstebdam. P. v. d. SLUIJS. 1'redikanten-Conferentie te Groningen. Aan de leden dezer conferentie wordt "«richt dat om gewichtige redenen de datum van samenkomst 14 dagen verschoven moet worden. In plaats van 26 April worden broeders 10 Mei op de gewone plaats Verwacht. J. HESSELS. ®edum, 19 April 1881. VERrTER7oiVD. EN PILIPPUS. Adres : p. K. Wielenoa en M. Noobdtzlt. jjFILIPPus». Algemeene Vergadering D. V. te Harderwijk op Woensdag 18 Mei des voormiddags ten tien ure in de Chr. Ger Kerk Aanvragen om logies voor afgevaardigden s. v. p. vóór 12 Mei bij den Heer J. Jobse te Harderwijk. Bestuursvergadering te dier plaatse op Dinsdag 17 Mei, namiddag half drie. Namens het Bestuur : S. A. van DEN HOORN. Tiel, 18 April '81. Secrt. Gereformeerde Liederenbundel. Vergadering der Commissie op Donderdag 28 April te Amsterdam (Plantage-kerk.) BURUM, 18 April '81. Heden morgen nam onze geachte Leeraar, Ds. R. Mulder zegenend afscheid van de gemeente, naai aanleiding van 2 Tim. 2 : 8a. De Heere stelle hem te Haarlem tot een rijken zegen, en vervulle onze behoeften. Namens den Kerkeraad K. RADEMA, Oud. HAZERSWOUDE, 15 April '81. Heden werd alhier beroepen Ds. J. W. van der Kouwe te Stroobos. Dat het den Heere behage zijnen dienstknecht tot ons te zenden ! De Kerkeraad der Chr. Geref. Gemeente. Namens dezelve. Jon. FRANCKEN, Scriba. ZUID-BEIJERLAND. Op den lOden dezer is uit het 2tal leeraren, Ds. Weienberg te Wezep en Ds. Vissink te Hattem, beroepen : Ds. Wijenberg te Wezep. Dat hij de roeping inoge kunnen opvolgen is de wensch der gemeente. Namens den Kerkeraad, C. v. d. BIE, Scriba. STEENWIJK, 17 April 1881. Heden werd alhier met volstrekte meerderheid van stemmen beroepen Ds. J. van Goor, predikant te Hallum. Neige de Heere het hart van zijnen dienstknecht dat hij met volle vrijmoedigheid deze roepstem moge opvolgen. Namens den Kerkeraad, B. OOST, Scriba. WEZEP, den 15 April '81. Hedenavond na de prediking van Gods Woord maakte onze veelgeachte Herder en Leeraar Ds. W. J. Wijenberg, de gemeente bekend dat hij een roeping had ontvangen van de gemeente te Zuid-Beiierland (Pr. Z.-Holland.) Geve de koning der kerk dat het hem behage Zijnen dienaar nog in ons midden te laten. Dat hij een keuze doe naar Gods wil en tot heil van Sion, is onze wensch. Namens den kerkeraad, H. KROEZE, Scriba. SURHUISTERVEEN, 18 April 1881. De dag van gisteren was voor ons een dubbele feestdag. De Chr. j. v. alhier herdacht haar achtjarig bestaan. Ds. Meijer, predikant te Marum diende de vereeniging als feestredenaar. Hij hield eene gepaste en indrukwekkende rede over Spr. 23:26a 10 leden, 15 begunstigers, afgevaardigden van andere vereenigingen, vrienden van andere plaatsen en vele belangstellenden kwamen later bijeen. Voordrachten, vrije gesprekken van verschillenden aard en aangenaam gezang wisselden elkander af. De Heer bekroone het met zijnen zegen. Namens de Vereeniging, K. L. v. d. LAAN, Scr. HELLEVOETSLU1S, 17 April 1881. Heden avond is onder leiding van onzen consulent Ds. P. Nieuwenhuis te Brielle, uit een door den Kerkeraad te voren gemaakt alphabetisch tweetal nl. Ds. D. J. te Grootenhuis van Wissekerke en Ds. W. Sieders van Vlaardingen, tot herder en leeraar voor deze gemeente gekozen Ds. D. J. te Grootenhuis. Het behage den Heere naar Zijne goedheid het hart van den beroepen dienaar Vrijmoedigheid te geven deze roeping te aanvaarden, opdat wij ook de Goddelijke belofte mogen vervuld zien : «Uwe oogen zullen uwen leeraar zien" tot heerlijkheid van Zijnen Naam, en tot uitbreiding van Zijn Koningrijk, is onze bede. Namens den Kerkeraad, L. RIETDIJK, Scriba. RUINERWOLD—KOERANGE, 18 April '81. Heden is met meerderheid van stemmen beroepen Ds. J. Groenewegen van Thesinge. A. MIDDELVELD, Scriba. LANDSMEER, 19 April 1881. Vrijdagavond jl. na de godsdienstoefening, maakte onze geachte leeraar Ds. J. Westerhuis de gemeente bekend eene roeping te hebben ontvangen van de gemeente te Ter Neuzen. Dat hij licht en wijsheid mag hebben om eene Gode welbehagelijke keuze te doen, zij onze wensch en bede. Namens den Kerkeraad, C. GOEDE Dzn., Scriba. VEERE, 18 April 1881. Heden werd onder de leiding van onzen geachten consulent iJs. M.Keulemans, uit een te voren gemaakt drietal, bestaande (alphab.) uit de Heeren M. Boon te Zaamslag, O. Los te Colijnsplaat en B. Veenstra te Mcliskerke, tot herder en leeraar gekozen Ds. O. Los te Colijnsplaat, Geve de Heere hem licht en wijsheid tot het doen eener Hem welbehagelijke keus! Namens den Kerkeraad, J. VAN DER KLEIJN, Scriba. KIEL-WINDEWEER 18 April 1881. Heden, (2en Paaschdag! hadden wij het voorrecht het vierjarig bestaan onzer Christelijke Jongel.-Vereeniging »Timotheus" feestelijk te herdenken. Ds. van Hoogen van Wildervank was als feestredenaar opgetreden, herinnerde ons kort en boeiend aan de verrijzing des Heilands, waarvan het feest zoo goed als ten einde was en de daardoor ontstane vrucht, ook onze »Timotheus". Daarna opende de president Ds. Karsen het feest met gebed. De secretaris, B. te Velde, deed verslag en bracht een woord van dank aan president, begunstigers en allen, die den bloei van «Timotheus" bevorderden. Daarna weiden wij bezig gehouden zoowel door afgevaardigden van andere gemeenten, als door leden van nTimotheus," door sierlijke voordrachten, recitatiën en samenspraken. En waarlijk, 't was feest. De vreugde was op ieders gelaat te zien, en wij gelooven, dat er ouders zullen geweest zijn, die niet trotsch op hun zoon, maar in ootmoed des harten den Heere gedankt hebben en tevens hebben gebeden, dat «Timotheus", de Jongelings-vereeniging, hier en elders bloeie en daarin getoont worde, dat ook op Néerlands bodem nog een volk woont, dat er belang in stelt, de eere Gods en het heil van Sion te behartigen. En zoo werd in vreugde de avond doorgebracht. De kollekte bij deze gelegenheid ten behoeve onzer arme broeders in Noordbrabant gehouden, bracht ruim twintig gulden op, welk bedrag per postwissel aan Ds. Wielenga zal worden overgezonden. Ds. Karssen sloot deze bijeenkomst met dankzegging. Bloeie »Timotheus." EEN FEESTGENOOT. Ontvangen Toor de Thcol. School. Van de Gem. te Franeker ƒ 17.88 » Harlingen » 18.43 » Sexbierum » 9.10 » Minnertsga » 9.155 s Arum » 9.36 » Beetgum » 6.80 » St. Anna Parochie . . » 7.— » Vriezenveen » 2.18 I » Sliedrecht » 23.90 » Sneek » 25.— Middelstum, 19 April 1881. J. NEDERHOED, Penningmeester. Ontvangen voor de uitbreiding der Theol. School de volgende Jaarljjksche Bijdragen. Oenkerk. Ds. B. Vellekoop .... f 1.— G. H. v. d. Veen . » 1.— S. J. v. d. Veen . . . . » 1.— J. L. Wouda » 1.— D. F. Bloemhof. . . . . » 1.— J. G. de Vries » 1.— W. S. Boersma » 1.— A. Nicolai » 1.— K. G. Sikma » 1.— J. H. Riedstra s 0.50 Middelstum, 19 April 1881. J. NEDERHOED, Alg. Thes. Ontvangen voor de Zending. Door M. Riemens Dz., een dankoffer gev. in 'tKerkzakje te Zaamslag f 2.— Door O. Akkerman, van de Zend.- Vereen. te Oldeboorn » 22.— Door Ds. Lindeman, te Warffum . » 5.— Van de Chr. Jongd. Vereen. «Heb de waarheid en den vrede lief' te Goes . » 5.— Eene collecte van de Gem. teDoesborgh » 17.41' Van J. te Enumatil » 5.— B. J. C. G. DE MOEN, Penningm. Doesborgh, 20 April 1881. Tilburg en Bijbelcolportage. Ik ontving deze week noch voor Tilburg, noch voor de Binnenl. Zend. in N. en L. noch voor het Militair te huis iets. Minder kan het toch wel niet. Tot ons leedwezen zend deze en gene ons niet meer voor ons te huis, wijl hij aan den heer J. v. Beest v. Andel, vertegenwoordiger van den Mil. Bond zich als.lid van den Mil. Bond opgaf, of wijl ons te huis nog niet bij den Bond is aangesloten. Daarom deelen wij mede, dat de Bond ons, al sloten wij aan, toch niet zóó zou kunnen steunen, dat wij de liefdegaven van anderen zouden kunnen missen. De Bond steunt de verschillende te huizen. Dat wij niet vijandig tegenover den Bond staan en zelfs niet zeker zijn tot die aansluiting niet te zullen komen, maar ook in aansluiting geen bijzonder heil zien. De Bond wenscht overal Militaire te huizen te zien verrijzen en verheugt er zich natuurlijk over dat er te 's Bosch zulk een te huis is tot stand gekomen. Aansluiting heeft zeker veel goeds, maar ook hare schaduwzijde. Men geve den heer v. Andel een geopend oor als hij den arbeid onder de militairen bepleit entoonehet door milde gaven te zenden naar 's Bosch, 's Bosch, 18 April '81. NOTTEN. Zending onder Israël. Door M. Riemens Dz. te Zaamslag een dankoffer gevonden in 't kerkzakje ... ƒ 2.—. Van J. te Enumatil » 5.— E. KROPVELD. Secret.-Penn. KEMEMiKE en_ëEMEEff¥EMtiIE EEMMWEW, "enz. Stichtelijke Lectuur. Bijeenverzamelde parelen. Een gewichtige tekst. Er staat geschreven: iiDie overwint, Ik zal hem macht geven over de heidenen(Openb. 2 : 26). En wederom : iiDie overwint, Ik zal hem geven met mij te zitten in mijnen troon." (Openb. 3: 21). Lezer ! ik hoop dat het u goed gaat, dat uwe viouw bloeit als eene roos, dat uwe kinderen 't best maken, dat uwe beurs goed gevuld is, dat gij doorgaans over niets te klagen hebt, maar al deze dingen beteekenen niets bij : de overwinning. Denk daar gedurig over na! Zijt gij overwinnend? Weet gij het zeker? Gij zijt misschien zeer voldaan over uw geloof; over uw werk in kerk en zending, staat en maatschappij ! Yelen hebben eerbied voor u; maar dit alles baat u niet. De vraag is : zult gij overwinnen ? Zelfzucht. Schulden maken ontstaat dikwerf uit het toegeven, boven de aanwezige middelen, aan hetgeen de zelfzucht eischt ; verkwisting en weelde vindt men, waar het eigen ik op den troon zit; schatten vergaderen daar waar overdreven zorg is voor het dierbaar ik in den ouden dag. Joh. Ross bezocht gedurende vier jaren de meeste zondagscholen in Engeland en ontving op de vraag aan de kinderen: vwat is het voornaamste doel der ingezetenen in uwe stad of op uw dorp" tweemaal ten antwoord : nvermaak" eenmaal ngeluk" en anders overal ngeld." De kinderen gevoelden het derhalve, dat geld maken het levensdoel der volwassenen geworden was, helaas ! van hen, die gedoopt zijn in den naam van den Heere Jezus, die «voor de vreugde Hem voorgesteld, zich ontledigde" tot in den dood des kruises. Heilige schaamte. Als ik bedenk, door welke dingen wij ons laten ophouden, dan schaam ik mij. Kaar de begeerten van armzalige schepselen te luisteren, de trekkingen Gods te verachten, is een ontrouw, die met de ontneming van alle genadegaven verdient gestraft te worden. Laat ons den Allerbeminnelijksten liefhebben. Laat ons de wereld, hare ijdelheden en lusten vlieden, dan doen wij de eerste schrede. Laat ons den smaad en de verachting volgen, zoo gaan wij verder. Dat wij ons verbergen in de wijze dwaasheid des kruizes, dan zullen wij met ons scheepje van land gaan, en ons onder de schaduw van het hoogste goed der heilige liefde verborgen gevoelen. Kunnen wij er dan onverschillig onder blijven, als Jezus ons voorgaat in kruis, in vernedering en armoede, en ons zoo liefderijk uitnoodigt Hem te volgen. De wereld kan men het vergeven, zij heeft geen licht, maar welke verontschuldigingen hebben wij ? NOTTEN. Bijbelstudiën. De heerlijkheid van den Zoon. Deze is zooveel meerder heerlijkheid waardig geacht dan Mozes, als degene, die het huis gebouwd heeft, meerder eer heeft dan het huis. Hebr. 3 : 3. Een nieuwe lijn van vergelijking wordt in dit Hoofdst. door den Apostel getrokken. 't Is reeds de derde. De eerste liep door de wereld der geesten, door die geheimzinnige onzichtbare schepping. De heerlijkheid van den Zoon trad daarbij in het helderste licht. Als haar schepper en Heer werd Hij door deze gehuldigd. De tweede, die liep door de zichtbare schepping met den mensch aan het hoofd, lei niet minder kachtig getuigenis van die heerlijkheid af. Als haar grondlegger en middenpunt, ja als haar voleindiger werd hij door die gansche schepping geroemd. In dit Hoofdstuk treedt de Apostel op Israëlietisch terrein over; op het terrein van het Eijk der genade onder de oude bedeeling. Het oog wordt daar als van zelve het eerst tot Mozes getrokken. Naar het wijs en genadig bestel van God zeiven bekleedt deze de eerste plaats in die wondere wereld der bijzondere openbaring Gods. De Heere zelf heeft hem daarvan getuigenis gegeven op duizendvoudige wijze ten aanhoore van Engelen en menschen. Van heeler harte ruimt gansch Israël hem die eereplaats in. Hooger dan Mozes staat niemand bij hem aangeschreven. Al wat groot en heerlijk was in de oude bedeeling trekt zich in Mozes te zamen. De leidingen Gods met een Abraham en Jaeob, dienden slechts om een Mozes plaats te bereiden. Wat een David en Salomo, een Jesaja en Elia geweest zijn, strekt slechts om te ontplooijen wat God in Mozes in zijne betrekking tot Israël gelegd had. Tot dezen Mozes zag dan ook gansch Israël van de eeuw van Paulus, met groote eerbied en dankbare hulde op. Onbewimpelder en krachtiger kon dan ook de Apostel in de schatting van een Israëliet de heerlykheid van den Zoon niet verkondigen dan door hem boven Mozes, den allenovertreffende Mozes, te verheffen. De wijze, waarop hij dit doet, verdient bovenal onze aandacht. Alles is er op aangelegd om het hart van de Hebreeën voor dien zoon te winnen en om hen in het stof aan zijne voeten te brengen. Den naam van vergelijking mag nauwelijks zijn redebeleid dragen. Yeel sterker is geheel zijn bezield en bezielend betoog. 't Is niet maar een verschil in trap of mate, 't welk er door hem tusschen Mozes en den Zoon wordt gesteld. Zij staan volgens den Apostel niet op ééne lijn, de oen wat meer vooruitgeschoven dan de ander. Neen ' Het verschil is in zijn door den geest verlicht oog onuitsprekelijk, onmetdijk, oneindig groot. 't Is alsof hij met de taal worstelt en naar beelden grijpt om dat onderscheid zoo scherp-belijnd mogelijk te doen uitkomen. In den lof van Mozes is hij onuitputtelijk. De schoonste eeretitel wordt hem uitgereikt. Hij is getrouw geweest in geheel zyn huis. Heerlykheid is hij waardig geacht van God en menschen beide boven allen, die voor en na hem geweest zijn. Doch tegenover den Zoon zinkt al die heerlijkheid in het niet. Doch neen ! Zij blijft bestaan, maar zij gaat van Mozes op den Zoon over, gelijk de roem van het huis eigentlijk de heerlijkheid van den bouwmeester is. Mozes treedt hier met al zijn glans en glorie terug om den Zoon den eerekroon toe te reiken. Hij behoort tot de wondervolle inrichting van het huis der oude bedeeling. Een eereplaats wordt daarin door hem bekleed. Doch al wat hij is met zijn gansche huis heeft hij aan den Zoon te danken. Hy is met al het zijne slechts gewrocht, deze is de schepper, de werkmeester, die dat alles heeft gewrocht. Tot Hem keert dus alle heelijkheid terug. En deze is niets minder dan een goddelijke heerlijkheid, van alle schepselen-heerlijkheid in beginsel, in aard en wezen onderscheiden. De kroon der Godheid wordt hier door den Apostel den Zoon toegekend op ondubbelzinnige wijs: //Die dit alles gebouwd heeft, is Godroept hy uit in blijde verrukking. Met klem bindt hij dat alles den Hebreeën op het hart. Hart en hand aan dien Zoon : dat eischt hij van hen in teedere en ernstige taal. Ongehoorzaamheid jegens Mozes, de Apostel verheelt het niet, zij was schrikkelijk gestraft. Ongehoorzaamheid jegens den Zoon, den meerderen dan Mozes, de Apostel legt er al den nadruk op, zou nog ontzettender gewroken worden. Zoo wenkt de Apostel op hartroerende wijze gansch Israël om, terwijl zolfs Mozes eerbiedig terugtreedt, voor den Zoon zich te buigen. D. K. WIELENGA. Beschouwingen. Aan een Vriend te Jeruzalem. Waarde Vriend ! Het lang verwachte licht is opgegaan, en we weten nu wat er op 17 Februari in //de liggende os" gebeurd is, wie daar geweest zijn,en tot welke besluiten men daar is gekomen. Het voorloopig bestuur toch van den toen opgerichten Christelijk Historisehen Kiezersbond //Marnix", was zoo vriendelijk aan alle predikanten en andere invloedryke manneii het concept-reglement met toelichting toe te zenden. Docent Noordtzij heeft beloofd dit concept in de Bazuin te bespreken, en aan die bespreking zult ge zeker meer hebben, dan aan mijne gebrekkige beschouwingen. Alleen dit wil ik u voorloopig zeggen, dat ik het niet zoo geheel mis had, toen ik u onlangs schreef, dat het voornamelijk gaan zou over de geldkwestie. De bond bedoelt : onverwijld de schrapping van art. 168 en wijziging van art. 194 der Grondwet. Hij verklaart zich tegen restitutie en subsidie van Regeeringswege zoo voor de School als voor de Kerk. Natuurlijk ligt aan dit streven eene diepere gedachte ten grondslag. Daarover wil ik thans niet uitwijden. Docent Noordtzij zal ons wel van een en ander nader inlichten. Totnogtoe is de ontvangst van de jonggeborene beleefd maar koeltjes geweest. De Boodschapper, een voortreffelyk geschreven bladeke onder redaktie van Ds. W. G. Smit, heeft er nog het flinkst over gesproken, en in ferme, oprechte, gekuischte taal zijne meening gezegd. O. a. maakte dit blad de snedige opmerking, dat de naam //Datheen" meer passend zou zyn voor den nieuwen bond dan die van //Marnix", den liartevriend van den eenige Zwijger, wiens verdraagzame, voorzichtige en waarlijk vrijzinnige politiek een doorn was in het oog der ongeduldigen van die dagen. Doch hoe het zij, de bond is er, en de broeders, die hem oprichtten, zullen nu wel niet stilzitten. Al vreezen wij niet dat het zoo'n vaart zal loopen, er zullen toch altiid eenigen zijn die medegaan. De gelegenheden om //kwaad bloed" te zetten onder de Christenen, in Nederland, zijn weder met eene vermeerderd. In de Herv. Kerk trekt de ontwikkeling van de gereformeerde partij thans de meeste aandacht. De moderne partij is meesteres van het genootschap en heeft de wetgevende en besturende macht in handen. Maar de gereformeerde partij heeft enkele kansels in bezit, en preekt en schrijft en agiteert. Zij schijnt eene geheele tegenomwenteling op het gebied van Kerk en Godgeleerdheid voor te bereiden. Zoo als ge in de groote advertenties kunt lezen, worden de oude godgeleerde werken der gereformeerde scholastieken weer op nieuw in de latijnsche taal uitgegeven. Wel een prikkel voor aankomende godgeleerden om flink latijn te leeren en de wijsbegeerte van Aristoteles zich goed oigen te maken. Deze en meer andere verschijnselen versterken mij in de sedert jaren gekoesterde gedachte, dat er op het gebied der godgeleerdheid van geen vooruitgang sprake is. Onze vooruitgang bestaat in teruggang. En in zooverre het nu rechtstreeks de leer der zaligheid betreft, geloof ik dat wij God niet genoeg kunnen danken voor dit verschijnsel. Er zijn geen twee wegen om zalig te worden, geen twee waarheden ten aanzien van 's menschen verhouding tot God. Het is uit genade of het is uit de werken; een derde is er niet. Maar dat nu geheel die scholastieke leerbouw weer voor den dag gehaald worden, dat het geheele stelsel der ouden als goddelijke waarheid aan de kinderen van dit geslacht wordt voorgehouden, dat men zich aanstelt alsof de kritiek nog nooit een wijs woord laad gesproken, en alles nog muurvast staat, zoo als de ouden het gezegd hebben : zie, mijn vriend, daar weet ik soms niet wat ik van denken moet. Doch dat doet er ook minder toe. Als zij, die zulke dingen doen, maar goed weten wat zij doen, dat is het voornaamste. En voorts zal de God der tijden en stonden wel zorgen dat zijn raad, met de wereld en met de gemeente, volbracht wordt. In dat geloof steeds de Uwen, GISPEN. Leer- en Kerkregeering. Kerkelijke Huweiyks-inzegcning. VIII. Het huwelijk is eene instelling Gods. Dit heeft het gemeen met vele andere zaken. De machten zijn van God verordend Bom. 13:1. Toch komt het ons Protestanten niet in den zin om te meenen dat de aanstelling of inzegening van den persoon tot die ambten nu ook van de Kerk moet uitgaan. Met welk recht, zoo zou men daarom kunnen vragen, heeft men dan toch nog de kerkelijke inzegening van 't huwelijk vastgebonden ? Om een huwelijk eerlijk, wettig en christelijk te doen zijn is volgens de Schrift en de beginselen der gereformeerde Leeren Kerkregeering de kerkelijke inzegening van het huwelijk niet een volstrekt vereischte. Dit mag worden uitgesproken en dit wordt tegenover Rome vastgehouden en verdedigd, zoo dikwijls wij ontkennen dat het huwelijk een sacrament is. Evenwel is de kerkelijke inzegening niet een ijdel vertoon. Zij is, althans behoort te zijn, het gevolg van eene diep gevoelde behoefte dac men juist in bet huwelijk den zegen des Heeren noodig heeft. Wat toch is de kerkelijke inzegening thans anders dan het gebed der gemeente met en voor de pas gehuwden om dien zegen in en op het huwelijk dien God alleen geven kan? En indien ooit, dan is juist bij het huwelijk het gebed noodig. 't Is de gewichtigste stap in 't leven, 't Geldt eene verbintenis voor 't geheele leven; eene verbintenis die of een zegen wordt voor 't leven, of 't leven verwoest. Niets is daarom meer gerechtvaardigd dan dat men met God haar beginne en ook anderen, dus ook de gemeente, vrage dat zij met en voor ons bidden. Wij, die gelooven dat God een belooner is dergenen, die Hem zoeken, zullen dan toch niet gaarne een voorrecht ons ontzeggen dafc in de kerkelijke inzegening van het huwelijk ons wordt aangeboden. En de Kerk doet harerzijds goed dat zij, ook nadat haar het recht om te trouwen is ontnomen, die inzegening heeft behouden. De gemeente is in de wereld, maar daarom nog niet van de wereld. Zij doet de wereldsehe zaken, zooals ook het huwelijk is, niet op wereldbche wijze. Van do wereld onderscheidt zij zich, door hare leden ook bij 't trouwen te onderrichten van de heiligheid van 't huwelijk, ze te wijzen op de beloften Gods aan de getrouwden, op de verplichtingen die op de getrouwden- rusten naar uitwijzing van 't Evangelie, en met hen te bidden tot den God aller genade, dat Hij ook deze getrouwden moge zegenen. Ik aarzel dan ook niet het in 't algemeen een treurig verschijnsel te noemen en een bewijs van weinig besef van de behoefte, die men gevoelt aan den zegen Gods en tevens eene geringschatting van het gebed der gemeente des Heeren, wanneer belijdende geloovigen de kerkelijke inzegening onnoodig achten. Kampen. H. DE COCK. Politiek Overzicht. „De kiezersbond Marnix." Reeds terstond spreken wij het uit, dat, ook na herhaalde lezing van Marnix' (betrekkelijk!) concept-reglement met toelichting," de raad, dien wij herhaald in 't algemeen gaven, ons geen oogenblik berouwt ; integendeel, wij zijn zeer in onze meening versterkt. Dit spijt ons om der Broederen wil. Tegen Br. getuigen wij in 't openbaar ni^t gaarne. En te minder tegen deze Br., met wie wij ons, kerkelijk, zoo één gevoelen, met sommigen van wie wij vóór medio 1879, zelf wel eens ernstig gesproken hebben, of toen niet moest gebeuren wat thans door hen is verricht. Maar trots die sympathie, moeten wij nu hunne daad als separatisme veroordeelen ! Vóór dien tyd hing de anti-rev. partij af van de inzichten van haren stichter of van haren lateren leider. Er was geen behoorlijke band, die kiezers en Kamer-leden onderling en met elkander verbond. Er was geen partij-banier, waarom allen zich schaarden ; slechts naar een leuze voor 't oogenblik streden wij ; het centrale comité //werkte slechts op lossen voet". Vandaar dat telkens zwenken, dat soms willekeurige, dat beginsellooze, nu hier, dan daar openbaar. Vandaar dat ook wij, gelijk velen met ons, toen bedacht waren op organisatie naar proefhoudende beginselen. Doch sedert 1879 is juist de anti-rev. partij een georganiseerde geworden in normalen toestand. Sinds heerschen niet de persoonlijke inzichten van dezen of genen, maar de beginselen van't uitgewerkte program der partij, naar den eisch van Gods woord en de historie onzer natie duidelijk omschreven. Vandaar dat toen Bronsveld beweerde: de overheid is geroepen onderwijs te geven — hem aangetoond werd, dat hij 't program principieel bestreed, en — hij trnd uit! Sinds verbindt de verkregen organisatie, op die beginselen stoelend, de kiezers en de gekozenen onderling en met elkander. Vandaar bijv. dat de afgevaardigden in de Kamer overleggen en nu deze dan gene of meer hunner namens de partij sprekend optreden! Wie thans afwijkt van of niet overeenstemt met die beginselen wordt bij de verkiezing niet gesteund maar bestreden. Denk slechts aan die van Du Tour teOtrecht! Zie, deze gunstige verandering is, na ongeloofelijk veel moeite, tot stand gekomen. Maar daarvan zien onze Br. niets ; wat vóór en na 1879 voorviel, haspelen zij dooreen; wat vóór medio '79 geschiedde, wordt, ofschoon het niets bewijst tegen de organisatie der party daarna, toch tegen haar aangevoerd. Is dit eerlijk ?.... Ook dit, dat zij den indruk geven, als of Dorner in de Kamer art. 168 ter sprake heeft gebracht, als 't ware niettegenstaande zijne medeleden, en dezen hem opzettelijk valleen lieten staan" ? Immers, elk kan toch weten, dat na de organisatie zoo dikwijls, in overleg, slechts Lohman of Keuchenius of een ander voor deze of gene zaak na« mens de party optreedt ? En toch schrijven de Br.: //indien wij niet zelfstandig optreden zal de banier: //schrapping en herziening van art. 168 en 194" wel niet weder op den voorgrond treden"! Eerlijk ook, dat zij, als lokaas, de schoone vruchten der christelijke vrijheid7 waarnaar alle anti-rev. streven, voor de oogen schilderen, in plaats van uitsluitend te wijzen op de bijzondere vrucht, die zou kunnen geplukt worden als hun program werd gevolgd ? De Br. hebben volstrekt niet bewezen wat wij eischten in onzen herhaalden raad. Wij gingen daarbij van de waarheid uit, dat wie naar Gods woord zich wenscht te gedragen, niet om bijzaken mag separeeren wat in beginsel één is. Als de Schrift bet eisehte, stonden onze vrome voorvaderen, des noods alleen, om des beginsels wil pal. Maar als er naar Goos woord geen beginsel in 't spel was, zeiden zij : uOm deze oorzake behooren wij eikanderen in dusdanige middelbare dingen te verdragen, zoo wij niet willen ergeren...." _ de Br. hebben geen verschil in beginsel met ons. Het ligt alleen daarin, dat zij onverwijld willen schrappen en herzien (n.b., in art. 1 zeggen zij niet eens in welken zin !) art. 168 en 194 der Grondwet, en geen restitutie of subsidie als overgangs maatregel willen. Het program der anti-rev. eisoht zoo min het laatste als het verbiedt het eerste. De Br. willen onverwijld en zonder restitutie verandering, en beweren eenstemmig te zijn met de Synoden der Chr. Geref. Kerk. Maar zelfs de Synode van '72 nam het voorstel B—N aan, dat juist tegenover een ander, niet het onverwijld wilde, maar Overgangsmaatregelen, en zelfs restitutie als zoodanig voor de Kerk, vrij liet! Neen, zoo revolutionair was nimmer een onzer Synoden, dat zij, gelijk de Br. willen, zou zeggen: schrap, o staat, art. 168 maar en, schoon gij in dat art. een contractueel recht voor de Herv. Kerk boekstaafdet, bekommer u daarover niet, verscheur het contract en laat de betrokkene maar zien hoe zij haar goed krijgt! (Aan wie de Staat schuldig zij, moet ook naar ons program evenals naar de meening der Br., het recht uit maken!) Pas dit nu toch eens toe op 'tmaatschappelijk leven! Neen, om ons om zulk een wjjze van uitvoering te separeeren, is zeker separatisme i) en (ik kan niet anders !) ietwat revolutionair. Ik vrees voor zulk eene onverwijlde schrapping en herziening met het oog op de geschiedenis. Denk slechts aan den echten puritein Cromwell. Ook hij wilde de Christelijke vrijheid voorde maatschappij, voor de kerk, in eens en onverwijld, of de natie er rijp voor was of niet.. En de vrucht er van was, dat hij zich slechts tusschen piek en schild kon handhaven, zijn eigen creatuur-parlementen telkens met geweld moest uiteenjagen en zijne Christelijke republiek onderging, zoodra hij gestorven was. //Daarin blies God" ook ! Ziedaar de redenen, waarom wij blijven teeroepen : geen seDaratisme! hiddpn nm toch niet te scheiden wat sinds '79, naar Bijbelsche en Christelijke historische beginselen, onder Godes zegen kennelijk samengroeit en in goede richting ontwikkelt. NOORDTZIJ. 1) Wij gebruiken dit woord noch als eere-, noch als scheldnaam, maar ter kenschetsing yan hetgeen niet, gelijk de afscheiding, eisch is van G. woord, noch, gelijk het oprichten var. Geref. Schoolonderwijs, Jachin en Philippus, eisch der Geref. beginselen. Het is niet de vraag: voor of tegen Ür. Kuijper, maar voor of tegen -<1e anti-revolutionaire partij ! Dit als antwoord aan Br. Brummelkamp. Buitenlandsche Kerken. Tellen of W6gen P Naarmate men tegenwoordig gaarne telt, wordt het voor ons zaak om te wegen. Onlangs gaf men als statistiek op, dat in Engeland 45.000 kerken, kapellen en andere eeredienst-gebouwen zijn met 14 b. 15 miljoen zitplaatsen. Het aantal bedienaars van den godsdienst is 36000, waarvan 23000 bij de Anglikaansche kerk. Bovendien is er ten minste een dubbel aantal evangelisten en predikende gemeenteleden, waarvan 36000 tot de //methodistische" takken behooren. Er zijn ongeveer 3 miljoen avondmaal gangers. Tien miljoen personen bezoeken iederen Zondag den eeredienst, fn drie en een half miljoen kinderen en Jonge menschen de Zondagscholen. 80000 Preêken of sermoenen worden iederen Zondag gehouden, of vier miljoen per jaar. 's gemiddeld een pastor op 700 persoon °f- 140 families 5 een kerkgebouw voor ant z'e'en 100 gezinnen ; 1 kommuni, ,op ® ÏDWoners. Twee honderd miljoen osten die eerediensten omtrent. klei^ deTl11 kfT ®n ^tallen p Welk een ten bate? daarvan de ware Kerk Het\ederf1begin t^"1" VereteB en verteren. Als er eens een iik biJ he* be*>te- stoot komt door men- schenhanden of door Godes handen in Zijn oordeelen, dan komt men weêr eens bij ; en dan krijgen de zonderlingen gelijk. Doch is die bui over, of is er een beetje winst: dan is 't éên koor : foei die dwarsdrijvers ! Het is wonder, dat de Transvalers zooveel sympathie vonden? Die mannen wilden toch ook met hun bloot hcofd schier door een muur van bajonnetten en lood heen ! . . .. Zelfs in Frankrijk, waar de Hervormden zoo zeer in de minderheid zijn is het schipperen met de staatsmacht eenerzijds, en verdrukken van de z. g. stijfhoofden andrerzijds, aan de orde van den dag. Men volgt liever Gambetta na. die hof-, naa franchement heeft gezegd : //wij volgen de schipperende politiek, want die alleen heeft rezultaten." Jammer, dat die bemiddelaars en vredebewaarders zoo fijn den dwingeland kunnen spelen. De Klasse weigert daar de bij-gemeente te Périgueux te helpen erkennen als eene officiëele, om geen drie orthodoxe ledan daardoor in zich op te nemen. Maar nu heeft men poging gedaan om den ouden hulpprediker die de bijgemeente reeds een kwart-eeuw dient, door een ander te doen vervangen; en wel door kuiperij in de gemeente, en het adresseeren om zijn ontslag door zekere personen in die gemeente. Toen de heimelijke handelingen ontdekt werden, heeft de kerkeraad zich tot de Klasse gewend ; en verklaard, dat van de 22 onderteekenaren twee geheel vreemd zijn, acht hebben zich teruggetrokken, twee gingen de gemeente verlaten, de anderen waren er eerst sedert kort. Zulke praktijken zijn meer gehoord! Doch dat is geen eeredienst maar staatkunde !.... Weg daarmede in de Kerk! Deze trekke slechts voorwaarts met den Bijbel in de hand. (De laatste weken hebben we onze plaats niet gevuld, omdat het stuk over de Transvaal zoo groot moest zijn op eenmaal.) 11 April '81. C. M. Zending. AFRIKA. Het gebied, dat we thans van Abessynië zuidwaarts gaande, te betreden hebben, om verder het werk der zending in Afrika te kunnen gadeslaan, was nog voor enkele tientallen jaren het onbekende land. Dit kan bevreemding wekken en allicht doet bij, die miuder met Afrika's grondgebied bekend is, de vraag, waarom dit werelddeel voor verre het grootste gedeelte eeuw aan eeuw in zoo geheimzinnig isolement is gebleven. Het is noodig, op deze vraag iets te zeggen, daar de arbeid der zendingsvrienden hiermeê in nauw verband staat. Tal Van oorzaken ziin nr i-nnr- aan f.o wijzen. Allereerst de natuur des lands. Minder dan eenig ander werelddeel in deeleu s-enlitst. toont Afrika rppAa in omtrekken het beeld van onverbrekelijke afgeslotenheid. Nergens strekt zich bijv. als in ons werelddeel, de zee in golven en baaien diep in het land uit en de rivieren, die anders schier overal het verkeer met het binnenland bevorderen (denkt slechts, hoeveel ze voor de kolonisatie van Noord-Amerika bijgedragen hebben) storten zich van de hooge bergvlakten met verbazende snelheid onder ontzaggelijke watervallen en met een schier ongekende strooming in de zee uit, zoodat ze over het algemeen alleen in den benedenloop voor de scheepvaart dienstbaar te maken zijn In het noorden, waar Afrika grenst aan de Middellandsche zee en zich als opent voor de beschaafde wereld, strekt zich als een onafzienbare zandzee, de groote sohrikkelijke woestijn Sahara uit, welke de reiziger, die er steedc aan vele gevaren is blootgesteld, slechts op enkele karavaanwegen, op den rug der kameelen waagt te doorkruisen. De oost- en westkust zijn als het ware broeiplaatsen van ontzettende moeraskoortsen en doodelijke ingewandsziekten, welke reeds zeer veel reizigers er den dood hebben doen vinden, vóór zij, ook slechts een paar dagreizen, m het binnenland waren doorgedrongen. Voeg daarbij, dat de wegen, die midden-Afrika met de kusten verbinden moeten, gansch ongebaand zijn. Eeuwenheugende wouden moeten met den bijl in de hand binnengetreden, groote moerassen op den rug der dragers dikwijls dagen lang doorwaad worden. Op den verzengenden gloed der zonnestralen, die ook de sterkste mannen spoedig afmat, volgen soms plotseling regens, die als een zondvloed de omstreken geheel onder water zetten. Bij al die verschikkingen der natuur komt dan nog de woestheid, hebzucht en bloeddorst der stammen, door wier gebied de reiziger moet trekken. De reiziger mag van geluk Bpreken als hij met een hooge ! som vrij komt en verder kan trekken, 't Gebeurt menigmaal dat hij op 't gebied van kannibalen komt, die niet slechts zijn goederen, maar voor alles zijn vleesch begeeren, of door ontembare moordlust gedreven, onder woest; krijgsgeschreeuw op den vreemdeling aanvallen. In Noordelijk Afrika komt hier nog bij het fanatisme der Mahomedanen, waaraan men het heeft toe te schrijven, dat bijv.b. eerst in het vorige jaar Christelijke reizigers en dan nog steeds met doodsgevaren, konden doordringen tot aan de bronnen van den Niger. Ook moet niet vergeten worden, dat in al de landen, die door Arabische slavenhandelaars bezocht worden, het geloof bij de negers heerscht, dat de vreemde indringer alleen komt, om hen schade te berokkenen. Daardoor zijn zelfs van nature vredelievende stammen wan¬ trouwend geworden. En bedenken we dan nog, hoe moeielijk het transport is van de vele goederen, die de reiziger van wege den in Afrika gebruikelijken ruilhandel met zicli moet voeren, hoe groot en talloos de bezwaren ZllTl . dïft amrn. «J > UVU Cl V CU rendsten reiziger gedurig bereid worden door de luiheid en laf hartigheid zijner bedienden, die hij uit de inboorlingen moet meênemen, en eindelijk, hoe drukkend de zorgen zijn, die de leiding over alles met zich brengt, dan kunnen we begrijpen, hoe men Afrika reeds alleen om deze redenen het duisti re werelddeel heeft kunnen noemen. Doch dan hebben we ook te meer te waardeeren de rustelooze pogingen der zendingsvrienden, die groote sommen hebben veilgehad, om licht, het licht des Evangelies te doen opgaan in den langen, bangen nacht van Afrika's heidendom; en, gaat het werk der zending ook zeer langzaam vooruit, de eerste vruchten zijn ons, de profetie van een rijken oogst, dien God ook hier zijnen kinderen wil schenken. Js. VAN DER LINDEN. Een ieder zij in zgn gemoed ten volle verzekerd. In dit artikel stond : //Nu hun vergadering te Utrecht politiek gesproken heeft, moet ons dit van 't hart." Lees : publiek gesproken heeft. opwekken en met toenemen den ernst doen bidden: Uw Koningrijk kome!" Zonder het gebed kan de zendingszaak niet bevorderd worden. Het is de wil van God, dat Hij zal gevraagd worden om de dingen, die Hij van eeuwigheid besloten heeft te doen. Het aanhoudend gebed dient ook om onze harten te verteederen en ons willig te maken het onze te geven tot bevordering der zaak, die wij voor den troon der genade gedenken. Ik eindig met een leerrnk-A annp/>/1nf.a • Een rijke molenaar had de gewoonte veel en schijnbaar ernstig te bidden, dat aan velen genade mocht geschonken, om mildelijk bij te dragen voor de zaak des Heeren. Zijn twaalfjarige zoon, die opgemerkt had dat hij zelf zeer schraal daartoe bijdroeg, vroeg hem nadat hij naar gewoonte lang en ernstig had gebeden : Vader ! hoe komt het, dat terwijl gij gedurig bidt, dat anderen veel voor de zaak des Heeren mogen bijdragen, gij zelf er zoo weinig voor geeft ? — Die vraag was een woord op zijn tijd gesproken. De molenaar dacht er over na en verootmoedigde zich wegens zijne huichelarij voor God. Van dien tijd af leerde hij zelf naar vermogen te geven. Zoo werden zijne gebeden aanvankelijk verhoord. Ja, God is een Hoorder en Verhoorder der gebeden. Zij die gevoelen dat zij hun geld liever hebben dan Hem, kunnen als zij Hem volhardend aanroepen de genade ontvangen, die zij behoeven om vreugde te hebben in zijne zaak mildelijk te ondersteunen. E. W. KING. (Ingezonden.) Verhooring van gebeden. Onlangs heb ik voor de derde maal de gemeente der Classis Genderen, als correspondeerend lid der Zendings-Commissie, bezocht, om door het houden van bidstonden hare leden op te wekken tot ernstige en aanhoudende gebeden in het belang der Zending, en het hunne mildelijk en blijmoedig tot instandhouding dier zaak bij te dragen. Deze jaarlijksche bezoeken schijnen niet zonder zegen te zrin. althans hu ppno rror>_ gelijking van de collecten dit jaar ontvangen met die der beide vorigen zal blijken dat ze aanmerkelijk zgn vermeerderd. Ook gaf het mij veel stof tot vreugde in eene dier gemeenten te mogen vernemen, dat sedert mijn voorlaatste bezoek, eenigen onder haar, een toen door mij gegeven wenk hadden opgevolgd, door sedert dien tijd geregeld zendingsberichten te lezen. Dit doet mij de noodzakelijkheid gevoelen de toen gegevene wenken, door middel van de Bazuin, onder de aandacht te brengen van al de gemeenten onzer kerk, in de hoop dat, waar men tot hiertoe nog niet de gewoonte heeft zendingsberichten te lezen, velen mogen worden opgewekt het voorbeeld der bedoelde gemeente op te volgen. Onbekend maakt onbemind. Zonder zendingsberichten te lezeD, kan men geen belang stellen in het werk dat onder de onchristen volken verricht wordt. Aan zulke berichten ontbreekt het niet in Nederland. Hoewel wij het niet geheel eens zijn met de ziens- en handelwijze der vereenigingen, die ze uitgeven, behoeft dat ons niet te vermnaeren om ons op de hoogte te stellen met wat zooals in Nederlandsch Indië en andere deelen der wereld voor de zaak des Heeren gedaan wordt. Het Zendingsveld waarop onze kerk zich tot hiertoe nog beweegt, is te beperkt, dan dat zij iedere maand zoo veel merkwaardigs omtrent de ervaring harer beide arbeiders zou kunnen vermelden als voldoende kan zijn om onza belangstelling voor dat werk'gaande te houden. Daarom is het zoo veel te noodzakelijker kennis te maken met hetgeen de Broeders, die niet tot onze kerk behooren, op dat gebied doen. Behalve de velo ^AnHinfrshp.rir^Tif.A-n rm» " UVJU. ook met veel vrucht kunnen gelezen worden het werk van Rr s* CnnJumn • voorlezingen over We.st-.7ava. o-nd rnVt. k;; r\ >J J O K/JLJ XJ • van Sijn & Zoon te Rotterdam. Ziulk eene kennismaking met hetgeen in de wereld omeraat betreffende O — V yjx uc ringen, die door de Evangelie-verkondieina- svns)»-» 1 " i. __11 , & uuuunsueu vouten gedaan worden, zal van zelf de belangstelling voor dat werk Zóó Demoraliseert de kerkelijke toestand de natie," zeet de Prot. N.-Brab. Hoe ? //Door het verband, dat er tusschen de kostwinning en de prediking volgens de formulieren bestaat, is bij voorganger en gemeente een leugengeest binnengeslopen. uou uruuue en omaat; men geen kans ziet om zelf gemeenten te vormen, verbreekt men plechtige beloften; speelt men met woorden en legt men openlijk verklaringen af, waarvan men niets meent." De Her nut haalt (N. 173) deze woorden met toestemming aan. Wij nemen daarvan acte. Dit toch is het wat wij steeds hebben beweerd. Wij hebben dien band niet door menschen, maar door God zelf in den weg zijner voorzienigheid zien verbreken, toen Hij voor 40 jaar toeliet dat de getrouwen, die niet slechts spraken maar ook handelden, buiten het kerkverband werden geworpen. Zij moesten zich dit maar laten welgevallen. Toen waren hunne oogen daar nog niet voor geopend, eeliik t,h ans vn,r> niet, maar van achteren leerden zij er God voor danken en begonnen te verstaan wat het is: //Staat dan in de vrijheid, waarmedeChristus u heeft vrijgemaakt." De uitgewekenen naar Amerika leerden dat reeds voor 200 jaar en welk heerlijke resultaten het daar gaf en geeft is openbaar. Gispen zegt in de Her. van de soldaten bij Jezus graf, // En zij het geld genomen hebbende deden gelijk zij geleerd waren, en voegt er bij : Deze weinige woorden bevatten een groot deel der geschiedenis van de wereld, helaas ook van de kerk !" Broeders roepen wij u toe let er op, niot slechts van de kerk maar ook van de wereldgeschiedenis en let er op dat hoe men de zaak ook wentele of keere r de godsdienstige is de beslissende zaak op elk terrein des levens, maar die de Satan omzet in die van de geldkwestie. Onze Minister van Einancie ï, Vissering, schijnt onder de rentewet te bezwijken en af te treden ! Dat men meldt dat er ook nog een en ander meer is, dat hem doet heengaan, klinkt niet vreemd. Waarschuwing. Men verneemu dat er valsche bankbïlletten van f 60.— in omloop zijn. — In den Haag heeft de politie er een ontdekt. De berichten omtrent Prinses Hendrik luiden van dag tot dag gunstiger. Ook aan haar paleis is het billet //Besmettelijke ziekte" aangeplakt. Zoo behoort het: zoo ergens, dan ook zonder uitzondering. De kweekeling Visscher aan de Christelijke School te Kampen heeft met goed succes zijn examen gedaan als Hulponderwijzer. Er is wederom eeu gift uit NeêrlandsIndie ter dispositie van het Hoofdcomité gesteld voor de noodlijdenden in de Transvaal ten bedrage van de belangrijke som. van f8000. Geachte lezers van de Batuin ! Het schijnt wel dat gij geheel en al vergeten zijt dat de gemeente te 01de"boorn uwe medewerking heeft ingeroepen tot het verkrijgen van een nieuw kerkgebouw. Althans in den laatsten tijd heeft zij geen geld van iemand buiten haar tot dat doel ontvangen. Ben broeder uit O. heeft ons de laatste gift toegezonden en ziet, dat is meer dan een jaar verleden. Daarom bleef onze penningmeester in gebreke zijne belofte te vervullen, iedere maand in dit blad opgave te doen van hetgeen ingekomen was. Wy begrijpen het volkomen. In den laatsten tijd werd de aandacht der Christenen met iets anders bezig gehouden; zeer natuurlijk werden daar de liefdegaven besteed. Thans brengen wij op nieuw deze zaak onder uwe aandacht en roepen u bij vernieuwing toe: Btelt ons in staat een beter en doelmatiger kerkgebouw te stichten. Wij durven dit in goede corscientie voor God van u vragen. Waarlik wij hebben er behoefte aan ; niet uit weelde, maar uit dringende behoefte verlangen wij eene nieuwe kerk. Wijl meermalen in dit blad de groote noodzakelijkheid daarvan is betoogd, zullen wij het ditmaal niet doen. Velen uwer hebben ons vroeger verblijd door iets van het hunne ons ter leen of als gift toe te zenden, wij vertrouwen dat wij ook ditmaal niet te vergeefsch bij u zullen aankloppen. In den laatsten tijd toch is gebleken dat die schoone en christelijke deugd, liefdadigheid, nog door velen in den lande beoefend wordt. Ons dunkt, velen uwer, die de uitbreiding van Gods koningrijk in elk opzicht wenschen te bevorderen, kunnen nog wel iets voor onzen kerkbouw afzonderen en daartoe nog wel een rijksdaalder leenen. Yrienden des Heeren, stelt ons niet teleur, verblijdt onze zwakke en kleine gemeente door uwe liefdegaven. Dat de vijand in dit ons dorp niet juiche ! De tweede ondergeteekende zal met dankbaarheid elke gift en elk renteloos aandeel ik f 2.50 in ontvangst nemen en daarvan in dit blad melding maken. 