2000/600/EG: Entscheidung der Kommission vom 10. November 1999 über die staatlichen Beihilfen, die Italien den sizilianischen öffentlichen Banken Banco di Sicilia und Sicilcassa gewährt hat (Bekannt gegeben unter Aktenzeichen K(1999) 3865) (Text von Bedeutung für den EWR) (Nur der italienische Text ist verbindlich)
(10) Toen de Italiaanse autoriteiten het betrokken voornemen presenteerden, kwam de groep BS net uit een periode van ernstige moeilĳkheden. Hĳ had namelĳk niet alleen te lĳden gehad van de moeilĳkheden in de Siciliaanse economie en de daaruit voortvloeiende achteruitgang van zĳn activiteiten, maar ook van het sedert lang ondoelmatige bestuur en een ondoelmatige middelenallo- catie, alsmede van een ontoereikend commercieel beleid dat een diversificatie van de bronnen van inkomsten heeft verhinderd. Meer bepaald werd BS gekenmerkt door hoge werkingskosten — vooral inzake personeel — die het resultaat sterk beïnvloedden. In de boekjaren 1993, 1994 en 1995 leed BS verliezen voor in totaal 1 781,5 miljard ITL. Ter dekking van het ontoereikend eigen vermogen hadden de grootste zes Italiaanse banken in 1993 ingeschreven op een ondergeschikte obligatiele- ning van 700 miljard ITL. Eind 1995 bedroeg het eigen vermogen van de bank in totaal 1 806 miljard ITL, met voor 1 000 miljard ITL ondergeschikte passiva. De situatie van BS is slechts eind 1996 lichtjes beginnen te verbeteren, dankzĳ de goede resultaten van de financiële transacties met haar effectenportefeuille en de vermindering van waardecorrecties op vorderingen. Er werd een winst van circa 12 miljard ITL gemaakt, maar de verhouding winst/eigen vermogen (ROE) is nog ontoerei- kend (0,84 %). (11) De sanering van de bank werd ook ondersteund met een herkapitalisatie die werd doorgevoerd door de Schatkist (reeds 200,2 miljard ITL gestort en nog 115,5 miljard ITL te storten) op grond van de wet-Amato en door de regio Sicilië krachtens regionale wet nr. 39/91 betreffende de herkapitalisatie van de Siciliaanse banken (600 miljard ITL) (2). Dankzĳ de kapitaalinbreng van de aandeelhouders kon de solvabiliteitsratio worden bereikt (stĳging van 7,1 naar 8,2 %) die vereist is volgens de Europese regelgeving inzake prudentieel toezicht voor banken. (12) De versterking van BS werd verder ondersteund door de Schatkist die in 1995 het belang inbracht dat zĳ bezat in Irfis, een kleine financiële overheidsinstelling die gespecialiseerd is in het beheer van regionale fondsen ten behoeve van Siciliaanse ondernemingen, en waarover zĳ thans de zeggenschap uitoefent (68 %). De inbreng van Irfis in de bancaire groep BS heeft het evenwicht van de groep niet wezenlĳk gewĳzigd, aangezien deze activa in 1995 slechts 4 % van de totale geconsolideerde activa van de groep vertegenwoordigden en haar bĳdrage tot de geconsolideerde onderneming beperkt is.  (13) In september 1997 besloot BS tot overname van de activa en passiva van SC (3), een kleine regionale bank die in zware moeilĳkheden verkeerde en ten aanzien waarvan de Schatkist op 5 september 1997 de procedure van gedwongen administratieve vereffening had ingeleid, na twee jaar van „amministrazione straordinaria”. Dit besluit werd noodzakelĳk na de zware verliezen die SC had geleden door het beleid van haar bestuurders dat onverenigbaar was gebleken met de beginselen van gezond en voorzichtig beleid en dat soms onduidelĳk was in de verhoudingen met een deel van de clientèle. De door register-accountants gecontroleerde boekhouding van SC gaf, ondanks waardecor- recties van vorderingen ten belope van 2 197 miljard ITL, een verlies te zien van 1 138 miljard ITL, waarin onder meer een vermindering van het vermogen met 227 miljard ITL begrepen was. Ondanks de in 1996 door de regio Sicilië ingebrachte 300 miljard ITL — in aanvulling op de door regionale wet nr. 39 van 19 juni 1991 betreffende de herkapitalisatie van de Siciliaanse banken voorge- schreven bĳdragen — bedroeg het nettovermogen slechts 73 miljard ITL. In augustus 1997 oordeelden de buitengewone commissarissen dat voor de herkapitalisatie en de sanering van SC minstens 1 800 miljard ITL nodig was. (14) Aangezien uit de boekhouding bleek dat de bank geen vooruitzicht had om opnieuw economisch en financieel rendabel te worden, droegen de commissarissen-vereffenaars — overeenkomstig artikel 90 van de Italiaanse bankwet en met toestemming van Banca d'Italia — alle bancaire activiteiten van SC voor één symbolische lire over aan BS. De verkoop van de activa en passiva van SC aan BS vond plaats zonder een openbaar bod, maar op basis van besloten onderhandelingen. (2) De Commissie had tegen deze financiële steun geen bezwaar gemaakt (PB C 160 van 26. 6. 1992, blz. 8). (3) Een voormalige overheidsbank die was omgevormd in een naamloze vennootschap in de zin van wet nr. 218/90 („wet-Amato”), waarvan het maatschappelĳk kapitaal (400 miljard ITL) in handen was van de regio Sicilië (23,1 %) en Fondazione Sicilcassa (76,9 %). L 256/24 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 10. 10. 2000 (15) Volgens de verkoopovereenkomst zouden de commissarissen-vereffenaars tot 31 mei 1997 het beheer voortzetten van 50 % van de dubieuze vorderingen (1 600 miljard ITL), van de gerechtelĳke invorderingen van de niet-overgedragen of niet-vereffende vorderingen en van de wettelĳke-aanspra- kelĳkheidsvorderingen tegen de gewezen bestuurders van SC.  In het kader van een „due diligence” werd de toestand van de overgedragen activa en passiva onderzocht door een internationaal auditbureau; deze studie moest eind september 1998 zĳn afgerond. De „due diligence” werd uiteindelĳk begin 1999 afgerond; daarbĳ bleek dat de vereffening een tekort van 4 445 miljard ITL zou opleveren. (16) De inspanningen van BS om SC in de eigen structuur te integreren en een Siciliaanse bankenpool op te richten werden gesteund door MC, een bank die onder de uitsluitende zeggenschap staat van de Schatkist en gespecialiseerd is in kredietverlening aan het MKB voor middellange en lange termĳn (tegen concurrerende voorwaarden zowel als tegen verlaagde tarieven). In het laatste kwartaal van 1997 heeft MC ingetekend op een gereserveerde kapitaalverhoging via een inbreng van 1 000 miljard ITL in het maatschappelĳk kapitaal van BS, waardoor zĳ ook de belangrĳkste aandeelhouder werd (40,88 %), terwĳl de Schatkist een direct belang van 21,59 % behield, de regio Sicilië 19,14 % en de Fondazione Banco di Sicilia 18,39 %. Om MC een vertegenwoordiging te garanderen in de raad van bestuur van BS, werd het aantal bestuurders uitgebreid van zeven tot elf en werd er een tweede vice-president aangesteld. Door deel te nemen in het kapitaal van BS zou MC toegang krĳgen tot een net van bĳkantoren en zou BS haar kredietaanbod voor ondernemingen kunnen verbeteren dankzĳ de ervaring van de bank van de Schatkist op het gebied van projectfinanciering; een en ander zou resulteren in belangrĳke synergie-effecten. Na de toetreding van MC tot het kapitaal BS hebben de ratingbureaus Standard & Poor en Moody's hun rating met één niveau verlaagd, tot, onderschei- denlĳk, A en A1 (4). (17) Door deze transactie werd Sicilcassa een divisie van Banco di Sicilia, maar blĳven haar bĳkantoren onder het oude logo functioneren. BS is begonnen met de integratie van de beide structuren en informaticasystemen. In het kader van een overeenkomst met de vakbonden (bekrachtigd bĳ decreto- legge nr. 292 van 9 september 1997, omgezet door wet nr. 388 van 8 november 1997 houdende dringende maatregelen voor de oplossing van de crisis bĳ Sicilcassa SpA en de sanering van Banco di Sicilia SpA) bleven de bestaande loon- en sociale voorwaarden voor het personeel van SC behouden totdat er een nieuwe overeenkomst met de vakbonden kwam waarin voor de werknemers de gevolgen van het bedrĳfsplan van BS geregeld worden. Volgens wet nr.  388/97 kan in deze overeenkomst worden afgeweken van de wettelĳke bepalingen of de collectieve arbeidsovereenkom- sten voor het bankbedrĳf. (18) Nadat in 1997 de integratie van de economische activiteiten van SC had plaatsgevonden, bedroeg het balanstotaal van BS 57 000 miljard ITL (zie tabel 1), waardoor zĳ tiende werd onder de Italiaanse banken die momenteel actief zĳn. Zĳ had haar aantal bĳkantoren nagenoeg verdubbeld tot de huidige 641, waarvan er 85 % op Sicilië gevestigd zĳn; zĳ had 10 240 werknemers in dienst. Dankzĳ de reeds bestaande participatie van SC steeg haar belang in Irfis van 68 tot 76,26 %. (19) BS is vooral in Italië actief: het merendeel van haar activiteiten vindt plaats in Italië (87,5 %). Na de afstoting van het bĳkantoor te Frankfort is de rechtstreekse activiteit van BS in het buitenland thans beperkt tot haar bĳkantoren in Londen en in New York, en een vertegenwoordiging in Parĳs en in Luxemburg via haar dochteronderneming naar Luxemburgs recht. BS heeft een aanzienlĳk belang in de Italiaanse Banca Italo-Romena SpA (30 %), die gespecialiseerd is in de financiering van handels- transacties tussen Italië en Roemenië, en in de Oostenrĳkse Internationale Handelsbank AG Centro- bank (27,23 %). BS heeft een belang van 14,5 % in de Maltese Bank of Valletta Ltd. (20) Wat het kapitaal betreft, beschikt BS thans — na de inbreng van 1 000 miljard ITL door MC, van 33,3 miljard ITL door de Schatkist (in het kader van de herkapitalisering op grond van de wet-Amato (5)) en van circa 150 miljard ITL door de nieuwe partner Cardiff — over circa 2 440 miljard ITL eigen vermogen, hetgeen in de lĳn ligt van de minimale solvabiliteitsratio die door de bankentoezichthouder wordt geëist. Voorts was het dankzĳ de goede financiële resultaten van BS mogelĳk een deel van de achtergestelde leningen vervroegd terug te betalen; deze zĳn zodoende met bĳna 50 % verminderd ten opzichte van 1996. (4) De ratings van het gespecialiseerde bureau Standard & Poor zĳn als volgt ingedeeld: AAA = uitzonderlĳke kwaliteit; AA = uitstekende kwaliteit; A = goede kwaliteit maar gevoelig voor de economische omstandigheden; BBB = aanvaard- bare kwaliteit maar zeer gevoelig voor de economische omstandigheden; BB en B = labiel tot zwak; CCC, CC en C = zeer zwak; D = reeds in gebreke blĳvend. Moody's hanteert volgende schaal voor investeringsrisico's: Aaa, Aa1, Aa2, Aa3, A1, A2, A3, Baa1, Baa2.  De beide ratingschalen zĳn niet punt per punt vergelĳkbaar. (5) Zie voetnoot 2. 10. 10. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 256/25 Tabel 1 Balans van Banco di Sicilia 31. 12. 1998 31. 12. 1997 31. 12. 1996 (in miljard ITL) 7 954 33 576 6 441 27 135 3 658 1 873 890 7 414 4 844 40 587 10 163 30 424 2 868 1 499 1 142 6 230 3 218 34 017 9 243 24 774 2 467 1 207 1 076 3 284 Activa Kas, centrale bank, effecten, zichtrekeningen Vorderingen a) vorderingen op banken b) vorderingen op clientèle Effecten Beleggingen Participaties Overige activa Passiva Schulden Activa — Totaal 55 365 57 170 45 269 a) schulden ten aanzien van banken b) schulden ten aanzien van clientèle Schulden uit effecten Overige passiva Ondergeschikte passiva Kapitaal en reserves Winst/verliezen 22 680 5 636 17 044 22 971 6 966 259 2 441 48 23 190 6 247 16 943 24 427 6 744 377 2 401 31 16 765 6 053 10 712 21 213 5 385 537 1 357 12 Passiva — Totaal 55 365 57 170 45 269 Bron: Banco di Sicilia — Balansgegevens 1997 en 1998. (21) De „operatie-SC” resulteerde in een verslechtering van de toestand bĳ BS, met name wat betreft de dubieuze en oninbare vorderingen, die in totaal zĳn toegenomen met, onderscheidenlĳk, 36 % en 30 %. Deze stĳging is voor 86 % toe te schrĳven aan SC. Dit hoge volume aan dubieuze vorderingen is nog een van de factoren met de sterkste negatieve invloed op het resultaat van de bank. (22) De bĳdrage van opbrengsten uit diensten tot de opbouw van de bemiddelingsmarge is nog beperkt (18,6 % eind 1998) en is grotendeels afhankelĳk van de traditionele bancaire activiteiten (69 %) (zie tabel 2). Aangezien in het bedrĳfsresultaat de waarde van de vorderingen in verband met activa van het vroegere SC aanzienlĳk werd gecorrigeerd, is de winst van zowat 48 miljard ITL toe te schrĳven aan buitengewone baten. In 1998 heeft BS haar bankdochter Banca del Sud namelĳk overgedragen aan Banca Credem, alsmede een bĳkantoor te Ravenna (samen goed voor 114 miljard ITL). Volgens de prognoses van BS is het boekjaar 1998 evenwel het laatste waarin de waardecorrecties van vorderingen een buitengewone omvang zullen vertonen.  Omdat BS dankzĳ de in de laatste drie jaar aangelegde enorme voorzieningen denkt te beschikken over passende dekking voor de verliezen op haar vorderingen, meent zĳ, vanaf volgend jaar, positieve resultaten te behalen op het niveau van de gewone bedrĳfsuitoefening. L 256/26 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 10. 10. 2000 Tabel 2 Resultatenrekening van Banco di Sicilia 31. 12. 1998 31. 12. 1997 31. 12. 1996 (in miljard ITL) Actief rente en vergelĳkbare inkomsten Passief rente en vergelĳkbare lasten Opbrengsten uit effecten 3 590 (2 204) 7 3 539 (2 458) 9 Rentemarge 1 393 1 090 Actief commissielonen Passief commissielonen Winsten uit financiële verrichtingen Overige exploitatieopbrengsten Opbrengst bedrĳfsuitoefening 373 (41) 160 123 615 282 (28) 170 98 522 3 735 (2 777) 12 970 233 (17) 188 45 449 Bemiddelingsmarge 2 008 1 612 1 419 Algemene lasten bedrĳfsuitoefening (1 355) (1 167) (1 089) a) personeelskosten b) overige bedrĳfskosten Waardecorrecties op immateriële en materiële vaste activa (959) (396) (174) Resultaat uit bedrĳfsuitoefening 479 Opwaarderingen Voorzieningen Waardecorrecties Winst/verlies uit gewone activiteiten Buitengewone baten Buitengewone lasten Buitengewoon resultaat Belastingen Winst/verliezen Bron: Banco di Sicilia — Balansgegevens 1997 en 1998. 2. 2. Beschrĳving van de overheidsmaatregelen 136 (79) (555) (19) 207 (80) 127 (60) 48 (863) (304) (65) 380 197 (74) (553) (50) 194 (110) 84 (3) 31 (855) (234) (58) 272 129 (77) (314) 10 61 (59) 2 (1) 11 (23) Bĳ de inleiding van de onderhavige procedure onderzocht de Commissie of de maatregelen die de Italiaanse autoriteiten voornemens zĳn te nemen om het hoofd te bieden aan de diepe crisis waarin voornoemde Siciliaanse kredietinstellingen verkeren, overheidssteun bevatten in de zin van artikel 87, lid 1, van het Verdrag. Het ging hierbĳ om: 10. 10. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 256/27 a) het besluit van FITD om voor 1 000 miljard ITL bĳ te dragen in de vereffening van SC zodat een deel van het tekort bĳ de overdacht van activa en passiva van SC aan BS kon worden gedekt; b) de mogelĳkheid voor Banca d'Italia om in het kader van de procedure waarbĳ activa en passiva van SC aan haar werden overgedragen, overeenkomstig de bepalingen van DM 27. 9. 1974, voorschotten te verstrekken voor de verliezen die voortvloeiden uit de procedure van de gedwongen administratieve vereffening.  Het tekort bĳ de overdracht werd op 18 december 1998 vastgesteld op 4 445 miljard ITL, waarbĳ de 417 miljard ITL moeten worden gerekend die SC aan BS verschuldigd is als rente op dit bedrag. Banca d'Italia heeft aan het wegwerken van dit tekort bĳgedragen voor 3 400 miljard ITL (6); de verklaring van de Italiaanse autoriteiten dat de resterende tekorten zullen worden gedekt met de opbrengst van de vereffening van SC via de verkoop van niet aan BS overgedragen vorde- ringen; c) de voor MC gereserveerde verhoging van het maatschappelĳk kapitaal van BS, ten belope van 1 000 miljard ITL; d) de inbreng in BS van de participatie van de Schatkist in het maatschappelĳk kapitaal van Irfis (52 %). (24) In het kader van de inleiding van de onderhavige procedure heeft de Commissie uitgemaakt dat de bĳdrage van 1 000 miljard ITL die FITD leverde bĳ de vereffening van SC — met het oog op de dekking van het tekort bĳ de overdracht van activa en passiva van SC aan BS — op basis van de beschikbare inlichtingen geen overheidssteun in de zin van artikel 87 van het Verdrag leek te vormen. 3. OPMERKINGEN VAN BELANGHEBBENDEN (25) In het kader van de onderhavige procedure heeft de Commissie binnen de gestelde termĳn geen opmerkingen van belanghebbende partĳen ontvangen. 4. OPMERKINGEN VAN ITALIË (26) In de loop van de procedure hebben de Italiaanse autoriteiten diverse argumenten aangevoerd om aan te tonen dat de maatregelen geen overheidssteun vormden en dat deze, zelfs wanneer zĳ als overheidssteun werden beschouwd, verenigbaar waren met de in het EG-Verdrag vervatte regels. De opmerkingen van de Italiaanse autoriteiten werden in diverse documenten meegedeeld, en samen- gevat in het schrĳven van 18 augustus 1999. (27) Wat betreft de bĳdrage van Banca d'Italia op grond van het decreet van het ministerie van de Schatkist van 27 september 1974 (DM 27. 9. 1974), hebben de Italiaanse autoriteiten onderstreept dat de maatregel ten gunste kwam van de deposanten van SC, en niet van de overnemer van haar activa en passiva — BS. Volgens hen kan SC niet de begunstigde zĳn van deze maatregelen, aangezien zĳ in vereffening is gesteld en alle activiteiten heeft stopgezet. De Italiaanse autoriteiten sluiten uit dat de economische activiteit van de bank kan worden onderscheiden van haar rechtspersoonlĳkheid en als begunstigde van de steun kan worden aangemerkt.  Wat BS betreft, beschouwen de Italiaanse autoriteiten de maatregel van Banca d'Italia als een compensatie voor de ongemakken die BS ondervond bĳ de overname van SC, met name de moeilĳkheden bĳ de integratie van de beide organisaties en bĳ het beheer van de overgeërfde vorderingen. (28) Voorts verklaren de Italiaanse autoriteiten dat een overdracht in blok van alle activa en passiva van SC de beste oplossing vormde om de kosten voor de deposanten en de gemeenschap tot een minimum te beperken. Zĳ benadrukken dat, ondanks herhaalde pogingen om een overnemer te vinden voor de economische activiteiten van SC, alleen BS zich bereid heeft getoond om deze over te nemen, omdat zĳ de kredietinstelling was die het best geplaatst was om — dankzĳ haar terreinkennis en vertrouwdheid met de situatie op Sicilië — de positieve aspecten van de transactie ten volle te benutten. (29) Had Banca d'Italia niet ingegrepen, dan had de bĳdrage van FITD beduidend hoger moeten zĳn (circa 6 500 miljard ITL), met negatieve gevolgen voor bepaalde participanten in dit fonds. (6) Het nog resterende passief van 462 miljard ITL dat nog moet worden gedekt, blĳft ten laste van de in vereffening gestelde onderneming. L 256/28 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 10. 10. 2000 (30) De Italiaanse autoriteiten hebben beklemtoond dat: a) de maatregel werd doorgevoerd als ultiem middel, nadat alle pogingen tot herstructurering en sanering van de kredietinstelling waren uitgeput. Daardoor kon de overheidsbĳdrage tot het noodzakelĳke minimum worden beperkt; b) het mechanisme uit DM 27. 9. 1974 in werking werd gezet zodat de omvang van het overheids- aandeel met zekerheid kon worden vastgesteld. Nadat de „due diligence” had plaatsgevonden in discussie tussen de instanties die belast waren met de vereffening van SC en BS, werd het tekort van de overname definitief vastgesteld, waarbĳ alle eventuele nieuwe tekorten in verband met de door SC overgedragen onderdelen, ten laste komen van BS. (31) Ten slotte verklaren de Italiaanse autoriteiten dat indien de Commissie deze maatregel als steun zou beschouwen, het steun voor FITD zou betreffen. De steun zou namelĳk ten goede komen aan het hele Italiaanse bancaire stelsel, aangezien alle Italiaanse banken en de Italiaanse bĳkantoren van buitenlandse banken in dit fonds participeren.  (32) Wat betreft de kapitaalverhoging van BS waarop door MC werd ingetekend, hebben de Italiaanse autoriteiten verklaard dat de investering van MC plaatsvond in overeenstemming met het beginsel van de particuliere investeerder die actief is in een markteconomie. In twee brieven van, onderschei- denlĳk, 15 maart en 7 juli 1999 heeft MC aan de Commissie toegelicht hoe haar bestuursinstanties functioneren, teneinde hun onafhankelĳkheid van de Schatkist aan te tonen en de economische, financiële en strategische redenen voor deze investering uiteen te zetten. (33) Ten aanzien van de onafhankelĳkheid van de bank heeft MC verklaard dat in de raad van bestuur van de bank ook leden zaten die niet worden benoemd door de Schatkist; de macht van deze laatste om het beheersbeleid van de raad te beïnvloeden gaat niet verder dan de besluiten die behoren tot de bevoegdheid van de algemene aandeelhoudersvergadering. (34) Wat het rendement van de investering betreft, heeft MC verklaard dat een rendementsniveau van 11 % na belastingen vanaf het derde jaar, de bank een gunstig investeringsvooruitzicht bood gezien de trend van een dalende lange rente. Voorts had MC ook bĳzonder goede strategische redenen voor deze transactie. Als gespecialiseerde bank had zĳ — na de opheffing van het onderscheid zowel tussen de diverse soorten financiële instellingen onderling als naargelang de looptĳd van de transac- ties waarin deze waren gespecialiseerd — een net van bĳkantoren nodig om haar producten te distribueren, vooral in de Mezzogiorno. MC had namelĳk al geprobeerd een andere overheidsbank uit het zuiden, Banco di Napoli, over te nemen toen deze onlangs werd geprivatiseerd. (35) Voor de beoordeling van het door de Schatkist ingebrachte Irfis-belang hebben de Italiaanse autori- teiten een rapport meegedeeld dat was opgesteld door het financiële consultantbureau Giubergia Warburg (hierna „GW” genoemd). Volgens hen blĳkt uit dit verslag dat de waarde van de BS- aandelen die de Schatkist ontving in ruil voor haar Irfis-belang, de nominale was. Voorts hebben de Italiaanse autoriteiten verklaard dat de Schatkist door de inbreng van de Irfis-participatie niet ten doel had BS te helpen, maar eerder de structuur van haar participaties in financiële overheidsinstellingen (Irfis, BS, SC, MC) te vereenvoudigen. Ten slotte werd beklemtoond dat de inbreng van Irfis in BS als compensatie bedoeld was, gelet op de vertraging bĳ de betaling van de in de wet-Amato uitgetrokken middelen, die reeds door de Commissie waren goedgekeurd. 5.  BEOORDELING VAN DE STEUNMAATREGELEN (36) De Commissie wĳst erop dat zĳ zich niet heeft kunnen uitspreken over de verenigbaarheid van de steun ten faveure van BS vooraleer de herkapitalisering door MC en de interventie van Banca d'Italia plaatsvonden, omdat de Italiaanse autoriteiten besloten hadden de voorgenomen maatregelen niet aan te melden en ze onverwĳld ten uitvoer te leggen. Daar de Commissie over onvolledige informatie beschikte, was zĳ — tot de onderhavige beschikking — niet in staat een beoordeling ervan uit te voeren. (37) De Commissie heeft weliswaar begrip voor de redenen die de Italiaanse autoriteiten ertoe hebben aangezet om deze transactie zo snel mogelĳk uit te voeren, maar betreurt toch dat de transacties plaatsvonden zonder te zĳn aangemeld. Gelet op de vertraging waarmee de Italiaanse autoriteiten een degelĳk herstructureringsplan en de overige door de Commissie gevraagde inlichtingen hebben meegedeeld, is de steun onrechtmatig omdat hĳ werd toegekend vooraleer de Commissie zich, overeenkomstig artikel 88, lid 3, van het Verdrag, kon uitspreken over de verenigbaarheid ervan. 10. 10. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 256/29 5. 1. Voordelen voor de begunstigde onderneming (38) Bĳ de beoordeling van financiële maatregelen van de lidstaten past de Commissie het beginsel toe van de particuliere investeerder die in een markteconomie actief is. Aangezien de betrokken steun in september 1997 werd toegekend, heeft de Commissie dit beginsel toegepast overeenkomstig haar mededeling betreffende overheidsbedrĳven (7). Volgens deze mededeling is er bĳ een transactie sprake van overheidssteun wanneer een particuliere investeerder die handelt onder normale marktvoor- waarden, deze niet had willen doorvoeren wanneer hĳ zich louter baseerde op het verwachte rendement van de ingebrachte middelen ten opzichte van het aangegane risico. 5. 1. 1. De maatregel van Fondo Interbancario di Tutela dei Depositi (FITD) (39) In het kader van de inleiding van de procedure heeft de Commissie, op grond van de door de Italiaanse autoriteiten verstrekte inlichtingen, geoordeeld dat het besluit van FITD om voor 1 000 miljard ITL deel te nemen in de vereffening van BS — met het oog op het wegwerken van een deel van het tekort bĳ de overdracht van activa en passiva van SC aan BS — op basis van de toentertĳd beschikbare inlichtingen geen overheidssteun in de zin van artikel 87, lid 1, van het Verdrag kon vormen.  In de loop van de procedure heeft de Commissie kunnen uitsluiten dat de betrokken maatregel overheidssteun vormt, dankzĳ door de Italiaanse autoriteiten verstrekte documenten, met name het statuut van FITD en de notulen van de vergadering van de raad van FITD. De Commissie heeft kunnen constateren dat bĳ het nemen van het besluit van 13 augustus 1997 niet-overheids- banken een significant aandeel hadden in de zin van Richtlĳn 80/723/EEG van de Commissie van 25 juni 1980 betreffende de doorzichtigheid in de financiële betrekkingen tussen de lidstaten en de openbare bedrĳven (8), laatstelĳk gewĳzigd bĳ Richtlĳn 93/84/EEG (9); zĳ constateerde ook dat het besluit met inachtneming van de statuten eenparig werd aangenomen. Opgemerkt moet worden dat de particuliere banken de meerderheid van stemrechten hadden in de raad van FITD op het tĳdstip dat het betrokken besluit werd genomen. 5. 1. 2. De voorschotten van de Banca d'Italia uit hoofde van DM 27. 9. 1974 (40) De overdracht van de activa en passiva van SC aan BS was mogelĳk dankzĳ de steunmaatregelen van Banca d'Italia, overeenkomstig de bepalingen van DM 27. 9. 1974. Krachtens dit decreet kan Banca d'Italia voorschotten op overheidseffecten toekennen, voor 24 maanden en tegen een rente van 1 %, aan banken die in de rechten zĳn getreden van deposanten van in gedwongen vereffening gestelde banken en die verliezen uit niet-invorderbare vorderingen af te schrĳven hebben. Banca d'Italia stelt het bedrag van de voorschotten vast, op basis van de omvang van de verliezen en de afschrĳvings- plannen. (41) (42) (43) In dit geval zĳn de maatregelen van de centrale bank bestemd om BS de verliezen te vergoeden die met betrekking tot de overgedragen activa waren voortgevloeid uit de economische activiteit van SC en die niet door de interventie van FITD waren gedekt. Met andere woorden, het totaal van de door SC geleden verliezen zoals de vereffenaars dat hebben vastgesteld, geeft een tekort van 4 445 miljard ITL te zien, hetgeen de verplichte bĳdrage van Banca d'Italia op 3 400 miljard ITL brengt. In het kader van de procedure heeft de Commissie de door de Italiaanse autoriteiten verstrekte inlichtingen beoordeeld, met name de opmerkingen die gezonden werden in verband met de voorwaarden van de overheidsinterventie op grond van DM 27. 9. 1974 en het door de Italiaanse autoriteiten verdedigde standpunt dat de steun uitsluitend voor SC was bestemd.  Is de bĳdrage van Banca d'Italia weliswaar bestemd om aan BS enkel de verliezen van de overge- dragen SC-activa terug te betalen, toch moet zĳ ook worden beschouwd als steun ten behoeve van BS. Deze heeft immers alle activa van SC overgenomen (inclusief de dubieuze vorderingen) en werd nadien — door Banca d'Italia — vergoed voor haar verliezen op deze vorderingen van SC. (7) Mededeling van de Commissie aan de lidstaten betreffende de toepassing van de artikelen 92 en 93 van het EG- Verdrag en van artikel 5 van Richtlĳn 80/723/EEG op openbare bedrĳven in de industriesector (PB C 307 van 13. 11. 1993, blz. 3). (8) PB L 195 van 29. 7. 1980, blz. 35. (9) PB L 254 van 12. 10. 1993, blz. 16. L 256/30 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 10. 10. 2000 (44) De interventie van Banca d'Italia was op het tĳdstip dat het besluit werd genomen alleen nog maar een mogelĳkheid, maar vormde toch het fundamentele onderdeel in de besluitvorming van BS en MC. Zoals de Italiaanse autoriteiten hebben verklaard, zou er zonder deze maatregel geen overnemer voor de economische activiteit van SC zĳn gevonden. Het gaat derhalve om een soort garantie die, ook al is zĳ bestemd voor BS, de verliezen van de economische activiteit van SC dekt en de voortzetting ervan mogelĳk maakt. (45) Het overheidsingrĳpen heeft een verstorend effect, omdat het het voortbestaan mogelĳk maakt van een economische activiteit zonder duidelĳke rendabiliteitsvooruitzichten (SC) die normaliter had moeten verdwĳnen, en omdat daardoor activiteiten in de herstructurering van BS konden worden ingeschakeld zodat deze er integrerend deel van kunnen uitmaken. Het feit dat SC in vereffening is, doet niets af aan de beoordeling van de Commissie wat de concurrentieverstoring betreft, aangezien de productiestructuur van de bank — vooral haar netwerk van bĳkantoren — zal blĳven bestaan en op de markt actief zal zĳn. Ondanks de vereffening van de rechtspersoonlĳkheid, blĳft het going concern bestaan. (46) Het concurrentieverstorende karakter van het overheidsingrĳpen dat een onderneming zonder duide- lĳke vooruitzichten inzake economisch-financiële efficiëntie laat voortbestaan, kan ook worden afgeleid uit het feit dat er geen officiële en doorzichtige openbare verkoping plaatsvond. Volgens de verklaringen van de Italiaanse autoriteiten heeft, behalve de door MC gesteunde BS, geen enkele andere Italiaanse bank belangstelling getoond voor de overname in blok van de activa en passiva van SC.  Wat buitenlandse banken betreft, moet worden onderstreept dat reeds tĳdens het openbaar overnamebod op Banco di Napoli, geen enkele buitenlandse bank geïnteresseerd leek te zĳn om in de Mezzogiorno te investeren. Hoe dan ook, uit de informatie van de Italiaanse autoriteiten kan nog niet worden geconcludeerd dat er bĳ de overname van SC sprake was van reële concurrentie tussen binnen- en buitenlandse belangstellenden, onder de vorm van het indienen van een bod en het vaststellen van vervaldata. Daarentegen maakt het verslag van de buitengewone commissarissen wel melding van belangstelling van andere banken voor de verwerving van onderdelen van de bank die van hun schulden zĳn bevrĳd. Er zĳn namelĳk economische redenen waarom het netwerk van SC voor buitenlandse kandidaat-overnemers een hogere waarde heeft dan voor BS. Aangezien BS op Sicilië al over een belangrĳk netwerk beschikt, is het nut daarvan marginaal en ligt ook de prĳs die zĳ voor een nieuw bĳkantoor wil betalen, onder die van een buitenlandse kandidaat-overnemer. (47) Ten slotte, daar beide banken in dezelfde regio gevestigd zĳn en bĳgevolg misschien hetzelfde cliënteel hebben, beschikt de Commissie over onvoldoende gegevens om te kunnen uitsluiten dat BS rechtstreeks kon profiteren van de voorschotten van Banca d'Italia om het risico van haar eigen vorderingen te beperken. (48) De Commissie heeft ook de opmerking van de Italiaanse autoriteiten onderzocht als zou het overheidsingrĳpen noodzakelĳk zĳn geweest om te voorkomen dat de bancaire markt grotere schade zou lĳden ingeval FITD massaal moest ingrĳpen. Wanneer de staat — rechtstreeks of indirect — het grootste deel van de financiële maatregelen ten gunste van een bank in moeilĳkheden verstrekt, dient de Commissie na te gaan of bĳ deze overheidsmaatregelen eventueel sprake is van steun. Het feit dat een overheidsmaatregel soms noodzakelĳk is, laat de toetsing van een dergelĳke maatregel door de Commissie aan artikel 87 van het Verdrag onverlet. (49) Concluderend is de Commissie op basis van de voorgaande overwegingen van oordeel dat de maatregel die Banca d'Italia op grond van DM 27. 9. 1974 ten gunste van BS heeft genomen om de voortzetting van de economische activiteit van SC mogelĳk te maken, niet voldoet aan het beginsel van de particuliere investeerder in een markteconomie. Het besluit om de voorschotten van Banca d'Italia te gebruiken bĳ de overdracht van de economische activiteit van SC, diende volgens de Commissie vooraf te worden aangemeld. 5. 1. 3.  De kapitaalverhoging van Banco di Sicilia (50) Bĳ de bekendmaking van het plan ter ondersteuning van de Siciliaanse banken hadden de Italiaanse autoriteiten voorzien in rechtstreekse steun ten behoeve van BS, in de vorm van een voor MC gereserveerde kapitaalverhoging. Deze operatie had een dubbel doel: — de structuur van de participaties van de Schatkist vereenvoudigen door alle bancaire activiteiten op Sicilië via MC onder controle van de regering te brengen; — BS voorzien van nieuw kapitaal. 10. 10. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 256/31 (51) Er zĳ aan herinnerd dat BS, die weliswaar niet dringend kapitaal nodig had omdat haar solvabiliteits- ratio voldeed aan de regels van het prudentieel toezicht, slechts matig rendabel was en dat haar toestand enkel kon verbeteren door te besparen op — vooral structurele — kosten en te investeren in de vernieuwing van haar productieve activiteiten; daarvoor ontbrak het de bank evenwel aan middelen. (52) De Commissie heeft eerst onderzocht of BS en MC overheids- of particuliere instellingen zĳn, om vervolgens te bezien of hun participatie volstaat om te kunnen besluiten dat met de overheidsmaat- regel het beginsel van de particuliere investeerder in een markteconomie in acht werd genomen. Aan de hand van artikel 2 van Richtlĳn 80/723/EEG (10) kan worden nagegaan of beide banken openbare bedrĳven zĳn. Als openbaar bedrĳf wordt namelĳk aangemerkt, elk bedrĳf waarop overheden rechtstreeks of indirect een dominerende invloed (11) kunnen uitoefenen omdat zĳ de meerderheid van het geplaatste kapitaal van het bedrĳf bezitten of daadwerkelĳke zeggenschap uitoefenen via de bedrĳfsorganen zelf. (53) In dit geval staat de privaatrechtelĳke vorm van beide banken (vennootschap op aandelen) er niet aan in de weg dat zĳ als openbaar bedrĳf worden aangemerkt, omdat de aandeelhouders overheidsinstan- ties zĳn. Beide banken zĳn ontstaan uit de omvorming van voormalige publiekrechtelĳke kredietin- stellingen in een vennootschap op aandelen, overeenkomstig wet nr. 218/90; bĳ deze operatie heeft de Schatkist — vergeleken bĳ andere overheidsbanken — echter een veel sterkere positie behouden. (54) De financiële moeilĳkheden van BS hebben geresulteerd in een vermindering van het belang van Fondazione Banco di Sicilia en de regio Sicilië ten voordele van dat van de Schatkist, omdat eerstgenoemden niet over de financiële middelen beschikten om de bank tĳdens de jongste crisisjaren te kapitaliseren. Bĳgevolg kwam de Commissie tot de bevinding dat BS ook vóór de kapitaalverho- gingen in ieder geval onder de zeggenschap stond van overheidsinstanties.  (55) Wat MC betreft, op het moment van haar interventie ging het zonder enige twĳfel om een overheidsbank. MC bleef na haar omvorming in een vennootschap op aandelen in de zin van de wet nr. 489 van 26 november 1993 — waarbĳ alle banken waarin de staat de meerderheid van het kapitaal of de werkingsmiddelen bezat, verplicht werden omgevormd tot een vennootschap op aandelen — onder de uitsluitende zeggenschap van de Schatkist staan. (56) De Italiaanse autoriteiten hebben verklaard dat MC, ook al staat zĳ voor 100 % onder de zeggen- schap van de Schatkist, haar activiteit volledig onafhankelĳk van de overheidsinstanties uitoefende. Deze laatsten oefenden uitsluitend de rechten uit waarover aandeelhouders bĳ aandeelhoudersverga- deringen beschikken. Op grond van de door de Italiaanse autoriteiten verstrekte inlichtingen heeft de Commissie evenwel uitgemaakt dat er voor MC geen bĳzondere regels zĳn die kunnen gelden om de onafhankelĳkheid van haar bestuurders te versterken ten opzichte van de meerderheidsaandeel- houder (in casu de Schatkist). Integendeel, de bevoegdheid om bestuurders te benoemen en te ontslaan en om het algemeen commercieel beleid van de bank vast te leggen, blĳven die welke volgens het handelsrecht voor alle ondernemingen gelden. Het beheer van MC wordt dus vastgelegd door haar hoofdaandeelhouder, in deze zaak de Schatkist, die de uitsluitende zeggenschap uitoefent. (57) Het besluit van MC om een belang te nemen in BS door middel van een gereserveerde kapitaalverho- ging, is een overheidsmaatregel. Bĳ de beoordeling van overheidsmaatregelen in de vorm van kapitaalinbreng hanteert de Commissie het criterium van de particuliere investeerder die handelt onder normale voorwaarden van een markteconomie: er is geen sprake van overheidssteun wanneer de steunmaatregel wordt uitgevoerd tegen voor een particuliere investeerder aanvaardbare voor- waarden. (58) Volgens de mededeling van 1984 betreffende de participatie van de overheden in het kapitaal van ondernemingen (12) bestaat er een vermoeden van overheidssteun wanneer de inbreng van een openbaar bedrĳf plaatsvond in omstandigheden die voor een particuliere investeerder in een markt- economie niet aanvaardbaar waren geweest. Dit is onder meer het geval wanneer: — de financiële situatie van de onderneming en vooral de structuur en de omvang van de schuldenlast binnen een redelĳke termĳn geen normaal rendement van de geïnvesteerde kapitalen in het vooruitzicht stellen; — de onderneming, alleen al vanwege haar ontoereikende cashflow, de voor haar investeringsplan noodzakelĳke financiële middelen niet op de kapitaalmarkt kan verkrĳgen. (10) Zie voetnoot 8.  (11) Er wordt vermoed dat er sprake is van dominerende invloed, wanneer de overheden — al dan niet rechtstreeks — de meerderheid van het geplaatste kapitaal van het bedrĳf bezitten, over de meerderheid van de stemrechten, verbonden aan de door het bedrĳf uitgegeven aandelen beschikken, of meer dan de helft van de leden van het orgaan van bestuur, van beheer of van toezicht van het bedrĳf kunnen benoemen. (12) Zie Bulletin EG 9-1984. L 256/32 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 10. 10. 2000 (59) Deze beginselen gelden ook voor de banksector: vooral bĳ overheidsparticipaties in het maatschap- pelĳk kapitaal geldt het vermoeden van overheidssteun wanneer de ondernemingen zich in een zodanige financiële situatie bevinden dat het niet gerechtvaardigd lĳkt binnen een redelĳke termĳn een normaal rendement op het geïnvesteerde kapitaal (in de vorm van dividenden of kapitaalwinst) te verwachten of wanneer de risico's van een dergelĳke verrichting te groot zĳn of zich over een te lange periode uitstrekken. (60) Om de Commissie de mogelĳkheid te geven na te gaan of aan het criterium van de particuliere investeerder in een markteconomie is voldaan, moet het optreden van de staat als aandeelhouder gerechtvaardigd worden door het te vergelĳken met dat van een particuliere investeerder. Hiertoe moet een coherent en gedetailleerd herstructureringsplan worden voorgelegd, waaruit blĳkt dat geredelĳk mag worden aangenomen dat de steunmaatregel tĳdens de hele operatie een normale opbrengst oplevert die ook aanvaardbaar zou zĳn voor een particuliere investeerder die in een markteconomie handelt. Anders is er sprake van overheidssteun. (61) De Italiaanse autoriteiten hebben de Commissie het bedrĳfsplan van MC meegedeeld dat werd opgesteld naar aanleiding van de investering in BS. Dit plan voorzag in een herstructurering van BS over een periode van drie jaar waardoor het — dankzĳ de integratie van SC, de besparingen op de exploitatiekosten (inzonderheid de personeelskosten) en een strikt beheer van de dubieuze vorde- ringen — mogelĳk zou worden om in de Mezzogiorno een gediversifieerde bankenpool uit te bouwen. (62) De Italiaanse autoriteiten hebben namelĳk opgemerkt dat bĳ de beoordeling van het optreden van MC moet worden gekeken naar de strategie die de bank in de voorbĳe jaren ontwikkelde met het oog op een diversificatie van haar bronnen van inkomsten.  MC wilde met de verwerving van een uitgebreid netwerk als dat van BS, ook al was het overwegend in één regio geconcentreerd, haar activiteiten van bank die gespecialiseerd is in kredieten tegen verlaagde rente, merchant banking en projectfinanciering, uitbreiden tot corporate en retail banking. (63) De Commissie erkent dat het besluit van MC om meerderheidsaandeelhouder van BS te worden vergelĳkbaar is met andere recente operaties van diverse gespecialiseerde financiële instellingen waarmee een strategische diversificatie van de activiteiten en de bronnen van inkomsten werd beoogd. Toch wĳst de Commissie erop dat kredietinstellingen enkel tot deze strategische diversifica- tieoperaties besluiten indien de effecten ervan voor de rendabiliteit ruimschoots positief zĳn, dankzĳ de vermindering van het globale risico en de verwerving van stabielere winstbronnen. De plannen voor dergelĳke industriële projecten bevatten rendementsprognoses waarin de positieve effecten van de diversificatie zĳn verrekend. (64) Wat het door BS uitgewerkte plan betreft, heeft de Commissie gemerkt dat het rendement van de onderneming weliswaar verbeterde, maar onder het gemiddelde blĳft van het Europese bankbedrĳf en pas vanaf het derde jaar in de buurt komt van 11 %. (65) Ondanks de aanzienlĳke herstructureringsinspanningen die werden geleverd, blĳkt uit het plan dat BS pas na drie jaar met voldoende rendement kan werken. De positieve effecten van de samenwer- king tussen een commerciële en een investeringsbank worden onvoldoende weergegeven in het bedrĳfsplan. Geen enkele particuliere investeerder zou drie jaar wachten om een amper bevredigend rendement te behalen met een investering die een dergelĳk risico inhoudt. Het investeringsbesluit van Mediocredito lĳkt veeleer door doelstellingen van de overheid te zĳn ingegeven dan door het bereiken van toereikende rendabiliteit. (66) Er zĳ op gewezen dat ook de rendabiliteit van MC in de afgelopen jaren bescheiden was. De Commissie is van mening dat een particuliere investeerder alleen in dergelĳke projecten middelen had geïnvesteerd indien daardoor de economische situatie van de onderneming opnieuw in even- wicht kon worden gebracht dankzĳ de voorziene opbrengsten van het geïnvesteerde kapitaal; deze zouden op hun beurt de zwakke rendabiliteit van de activiteiten kunnen compenseren of doen toenemen. (67) Volgens de Commissie voldoet de aan MC voorbehouden verhoging van het kapitaal van BS niet aan het beginsel van de particuliere investeerder die handelt in een markteconomie, zoals dat werd uiteengezet in de mededeling die de Commissie op 13 november 1993 aan de lidstaten richtte (13). Bĳgevolg is deze transactie te beschouwen als overheidssteun. (13) Zie voetnoot 7. 10. 10.  2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 256/33 (68) Zoals reeds in andere beschikkingen van de Commissie betreffende banken werd onderstreept, vormen dergelĳke herkapitaliseringen steun indien de staat als aandeelhouder ze niet doorvoert onder normale marktvoorwaarden, zelfs indien de financiële inspanningen geringer zĳn dan de kosten die eventueel verbonden zĳn aan de vereffening van de gesteunde onderneming. (69) De minimale solvabiliteitsratio is een van de criteria inzake de economisch-financiële efficiëntie van een bank en garandeert terzelfder tĳd ook gelĳkheid op het gebied van mededingingsvoorwaarden, aangezien de banken in beginsel altĳd hun verplichtingen kunnen verminderen in plaats van hun eigen middelen uit te breiden om te voldoen aan het solvabiliteitscriterium. (70) De economisch-financiële efficiëntie van BS was misschien gering, maar vormde nog geen gevaar voor de solvabiliteitsratio van de bank. De Commissie is evenwel van oordeel dat zelfs indien het optreden van MC niet bepaald werd door de eis de solvabiliteitsratio van BS te garanderen, dit toch moet worden getoetst aan het beginsel van de particuliere investeerder die handelt in een markteco- nomie. 5. 1. 4. De overdracht van de Irfis-participatie van de Schatkist aan Banco di Sicilia (71) (72) (73) Tot juli 1995 was het maatschappelĳk kapitaal van Irfis, na de kapitaalverhoging in 1994, vooral in handen van de regio Sicilië (21 %), de Schatkist (52 %) en SC (8,26 %). Het probleem van de ontoereikende kapitaaldekking van BS in vergelĳking met haar concurrenten, had haar belangrĳkste aandeelhouders ertoe aangezet met het Irfis-kapitaal maatregelen uit te werken om een nieuwe participatie in BS aan te trekken. In juli 1995 droeg de Schatkist haar controleaandeel in Irfis (52 %) over aan BS, die zelf reeds een minderheidsbelang bezat. De participatie van de Schatkist werd geraamd op 218 841 miljoen ITL. Sedert 1995 is Irfis dus in de geconsolideerde balans van BS opgenomen, waardoor de waarde van de participaties van de groep is verhoogd. Bĳ schrĳven van 16 oktober 1995 zond de regio Sicilië de Commissie een ontwerp van regionale wet ten behoeve van de overdracht van de toenmalige participatie van de Schatkist aan BS, een operatie waarvoor gedeeltelĳk regionale steun zou worden verleend. Vervolgens zou de regio haar belang in Irfis op de kapitaalmarkt aan de regionale coöperatieve banken verkopen. Dit plan werd echter niet uitgevoerd omdat het ontwerp van regionale wet nooit werd besproken in het regionale parlement, dat in juni 1996 werd ontbonden.  (74) De overdracht van de participatie van de Schatkist is nooit geregulariseerd: in 1995 zou de Schatkist haar Irfis-participatie aan BS hebben overgedragen zonder de waarde van de aandelen van deze bank vast te stellen bĳ gebreke van een waardering van het vermogen van deze laatste. De Schatkist heeft deze Siciliaanse bank weliswaar gesteund, maar heeft willen wachten tot in 1996 het evenwicht binnen BS was hersteld om de ruilwaarde voor de Irfis- en BS-aandelen vast te leggen, en zodoende van de nettowaardevermindering van BS te profiteren. (75) (76) Er zĳ herhaald dat op het tĳdstip van de inleiding van de procedure van artikel 88, lid 2, van het Verdrag de precieze omvang van deze overheidsmaatregel niet kon worden vastgesteld omdat er onvoldoende informatie bestond over de aandelen die BS in ruil van de Schatkist had ontvangen. Tĳdens een bĳeenkomst die op 11 december 1998 in Brussel plaatsvond, hebben de Italiaanse autoriteiten de Commissie een rapport meegedeeld dat door een onafhankelĳke consultant, Giubergia Warburg (GW), was opgesteld; daarin werd een waardering gemaakt van de participatie die de Schatkist had ontvangen in ruil voor de inbreng van haar belang in Irfis. (77) De consultant onderstreepte eerst dat het door hoge onzekerheid moeilĳk was de precieze waarde van BS vast te stellen, en stelde daarna een waardering voor binnen ruime marges, tussen 417 miljard ITL en 1 437 miljard ITL. Op grond hiervan werd een BS-aandeel gewaardeerd tussen een negatief minimum en een maximum van 104 000 ITL, of 4 000 ITL boven de nominale waarde. L 256/34 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 10. 10. 2000 (78) De Commissie is van oordeel dat de uitersten bĳ deze waardering zo sterk uiteenlopen dat zĳ geen enkele hulp bieden bĳ het bepalen van de waarde van de inbreng van de Schatkist. Zĳ wĳst er evenwel op dat de maximumwaarde iets hoger ligt dan die welke de Italiaanse autoriteiten hanteren (100 000 ITL, of de nominale waarde); deze laatsten hebben ervoor gekozen de waarde van het aandeel vast te stellen in het bovenste segment van de waarderingsschaal. (79) (80) Er moet op gewezen worden dat de Italiaanse autoriteiten geen lagere waarde in aanmerking konden nemen, omdat de vigerende wetgeving verbiedt dat aandelen worden uitgegeven onder hun nominale waarde (14).  Voorts wĳst de Commissie erop dat in dit geval het optreden van de Schatkist niet kan worden vergeleken met dat van een particuliere investeerder, aangezien de aandelenoverdracht plaatsvond bĳ ontstentenis van een bedrĳfsplan waaruit blĳkt dat BS haar rendabiliteit minstens weer op het niveau van het marktgemiddelde zal brengen. Volgens het GW-rapport bedroeg de rendabiliteit van de bank in 1997 2,7 %. (81) Wel heeft de transactie de concurrentiepositie van BS en haar economische en vermogenssituatie verbeterd. (82) Aangezien de mogelĳkheid van een vereffening nog steeds open blĳft, vormt deze herkapitalisering steun indien zĳ niet plaatsvindt tegen normale voorwaarden, die qua opbrengst aanvaardbaar zĳn voor een particuliere investeerder. Wordt het optreden van de staat vergeleken met dat van een investeerder die handelt in een markteconomie, dan moet de beoordeling van het steunbedrag uitgaan van een vergelĳking tussen de kosten van de transactie en de waarde ervan, correct geactualiseerd. (83) Op grond van de informatie waarover de Commissie beschikt, komt zĳ tot de conclusie dat de kapitaalverhoging steun vormt waarvan de verenigbaarheid met de gemeenschappelĳke markt moet worden beoordeeld in het licht van de herstructureringsmaatregelen van BS. (84) Concluderend bedraagt de steun die aan de Siciliaanse banken werd toegekend in totaal 4 618 miljard ITL, zoals blĳkt uit onderstaande tabel. Tabel 3 Overzicht van de steun Voorgenomen maatregel Interventie Banca d'Italia (DM 27. 9. 1974) Aan MC voorbehouden kapitaalverhoging Overdracht Irfis-belang (in miljard ITL) Steunbedrag 3 400 1 000 218 4 618 Totaal 5. 2. Gevolgen voor het intracommunautaire handelsverkeer (85) De vrĳmaking van de financiële diensten en de integratie van de financiële markten hebben ten gevolge dat het intracommunautaire handelsverkeer steeds gevoeliger wordt voor mededingingsdis- torsies. Deze tendens wordt des te sterker in het kader van de Economische en Monetaire Unie. 5. 2. 1. Verstoring van de mededinging (86) De steun die verleend wordt aan een bancaire groep als BS die aan ondernemingen kredieten en andere financiële diensten verleent en deposito's aanvaardt van een brede clientèle, kan leiden tot vervalsing van de concurrentie met andere kredietinstellingen. Overheidssteun aan de meest kwets- bare instellingen speelt een nefaste rol en draagt bĳ tot een verdere versmalling van de winstmarges in deze sector. Steun vormt een beloning voor ondoeltreffendheid en druist in tegen de markt- discipline. De bescherming van de staat die bereid is in te grĳpen wanneer kredietinstellingen (14) Artikel 2346 van het Burgerlĳk Wetboek. 10. 10.  2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 256/35 in moeilĳkheden komen, zet crediteuren er niet meer toe aan het gedrag van hun debiteuren te controleren. In dat geval zĳn de kredietinstellingen niet langer onderworpen aan de controle en de sancties van de markten. Een dergelĳke bescherming is niet alleen ongepast en overdreven, maar kan tevens een ongezond beheer bĳ kredietinstellingen in de hand werken. BS verstrekt kredieten en andere financiële middelen aan ondernemingen die concurreren op de internationale markten en financiële diensten aanbieden in concurrentie met andere Europese kredietinstellingen. De steun ten behoeve van BS en de overgenomen activiteiten van SC kan, ondanks de beperkte omvang van de activiteit van BS in het buitenland, toch een verstorende werking hebben op het intracommunautaire handelsverkeer. (87) Gelet op de opneming van de te gebruiken middelen, een activiteit waarbĳ de concurrentie even sterk speelt, is het concurrentieverstorend effect van de steun aanmerkelĳk geweest, aangezien BS het belangrĳkste banknet op het eiland bezit. De inbreng van het SC-net heeft de omvang en de geografische aanwezigheid van BS duidelĳk verbeterd, waardoor zĳ in deze sector een belangrĳk concurrentievoordeel kreeg ten opzichte van potentiële nieuwe marktdeelnemers, in het bĳzonder uit het buitenland. 5. 2. 2. Gevolgen voor het intracommunautaire handelsverkeer (88) Er zĳ aan herinnerd dat banken hun activiteiten op basis van de inzameling van deposito's en het verstrekken van kredieten in beginsel zonder grenzen kunnen ontwikkelen, maar dat zĳ bĳ hun expansie in het buitenland toch op belemmeringen stuiten. (89) Deze belemmeringen houden dikwĳls verband met de lokale gebondenheid van de binnenlandse banken, hetgeen de markttoegang voor buitenlandse concurrenten lastiger maakt. Aangezien de voltooiing van de interne markt voor banken steeds meer mogelĳkheden heeft geopend om in andere lidstaten diensten aan te bieden, kan overheidssteun ten behoeve van een — internationale of nationale — bank dergelĳke mogelĳkheden belemmeren. (90) (91) (92) Steun die gericht is op de instandhouding van — zelfs maar lokale — banken, die anders wegens hun geringere efficiëntie en concurrentievermogen van de markt zouden zĳn verdreven, heeft dus het risico de concurrentie op communautair niveau te vervalsen, aangezien een en ander het voor buitenlandse financiële instellingen moeilĳker maakt de Italiaanse markt te betreden. Zonder de betrokken steun had SC waarschĳnlĳk moeten worden vereffend zonder overdracht van activa en passiva aan BS.  In dat geval hadden een of meerdere buitenlandse concurrenten, die zich een goede marktpositie in Sicilië willen verwerven, de activiteiten van SC kunnen overnemen. De clientèle van SC had zich dan tot een andere, eventueel buitenlandse bank moeten richten. BS had de activa en passiva van SC niet kunnen verwerven indien de sanering van activa niet werd gegaran- deerd door de voorschotten van Banca d'Italia. De clientèle van SC had zich dan moeten richten tot een andere bank, eventueel uit een andere lidstaat. Voorts had de groei van het BS-net — door de overname van SC — niet kunnen plaatsvinden zonder de kapitaalinbreng van MC. Bĳgevolg moet worden aangenomen dat de steunmaatregelen ten gunste van SC en BS voor de overname van de activa en passiva van SC onder de toepassing van artikel 87, lid 1, van het Verdrag vallen, aangezien zĳ de concurrentie zodanig vervalsen dat het intracommu- nautaire handelsverkeer er nadelig door kan worden beïnvloed. 5. 3. Onderzoek van de verenigbaarheid van de steun voor de Siciliaanse overheidsbanken met het Verdrag (93) Nu de Commissie heeft vastgesteld dat de aan BS en SC verleende financiële steun overheidssteun vormt, dient zĳ thans na te gaan of deze steun verenigbaar kan worden verklaard met het gemeenschappelĳk belang in de zin van artikel 87, leden 2 en 3, van het Verdrag. (94) In het onderhavige geval moet eerst worden geconstateerd dat het hier geen steunmaatregelen van sociale aard aan individuele verbruikers betreft, noch steun ter bevordering van de ontwikkeling van bepaalde Italiaanse regio‘s. Het gaat evenmin om steun voor het oplossen van een ernstige verstoring van de economie, aangezien de steun uitsluitend bestemd is om de problemen van welbepaalde begunstigden — BS en SC — te verhelpen, en niet de problemen van alle marktdeelnemers in de sector. L 256/36 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 10. 10. 2000 (95) De Commissie is van oordeel dat de problemen van de Siciliaanse banken niet voortvloeien uit een crisis van het Italiaanse bancaire stelsel. BS en SC zĳn niet de enige Italiaanse kredietinstellingen die in moeilĳkheden verkeren, want ook andere — vooral openbare — banken hebben met moeilĳk- heden te kampen. De oorzaken van de verliezen van SC zĳn eigen aan de instellingen en lĳken grotendeels verband te houden met het wanbeheer op het gebied van kredieten voor de commerciële sector op Sicilië, zonder voldoende strikt risicobeheer, vooral dan wat SC betreft.  Aangezien SC bovendien een eerder kleine bank is en er een depositogarantiefonds bestaat, zouden de negatieve gevolgen van een eventueel faillissement van de bank voor de financiële markten marginaal geweest zĳn. Ook in de hypothese van een faillissement van de bank kunnen de Italiaanse autoriteiten door aangepast ingrĳpen een gecontroleerde vereffening van de onderneming regelen en de omvang van de crisis beperken. Bĳgevolg kan de toegekende steun evenmin worden gerechtvaardigd op grond van een gemeenschappelĳk Europees belang, door een dreigende veralgemeende bancaire crisis in te roepen. (96) Enkel de afwĳking van artikel 87, lid 3, onder c), tweede deel, kan in aanmerking worden genomen. De verenigbaarheid van de betrokken steunmaatregelen dient te worden onderzocht in het licht van de specifieke regels die zĳn vastgelegd in de communautaire kaderregeling voor reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilĳkheden (15). Volgens het algemene beginsel dat van toepassing is op overheidssteun ten behoeve van ondernemingen in moeilĳkheden, is de verenigbaarheid van steun, in casu herstructureringssteun onder meer afhankelĳk van de volgende voorwaarden: 1. voorlegging van een herstructureringsplan op grond van realistische veronderstellingen, waarmee binnen een redelĳk tĳdsbestek de vereiste minimale kapitaalopbrengst kan worden verkregen, en zodoende de levensvatbaarheid op lange termĳn kan worden hersteld; 2. het bieden van voldoende tegenprestaties om het concurrentieverstorende effect van de steun zoveel mogelĳk te compenseren, zodat de steun het gemeenschappelĳk belang niet schaadt; 3. de steun moet in verhouding staan tot de nagestreefde doelstellingen en beperkt blĳven tot het voor de herstructurering strikt noodzakelĳke minimum, zodat de last van de sanering zoveel mogelĳk door de onderneming zelf wordt gedragen; 4. volledige tenuitvoerlegging van het herstructureringsplan en uitvoering van alle andere in de eindbeschikking van de Commissie opgelegde maatregelen; 5. het opzetten van een systeem voor toezicht op de naleving van de voormelde voorwaarden. Overeenkomstig de kaderregeling voor herstructureringssteun is de Commissie van oordeel dat dergelĳke herstructureringssteun normaal slechts eenmaal nodig mag zĳn. (97) Hierbĳ is de Commissie van mening dat in bepaalde omstandigheden bĳzondere schikkingen moeten worden getroffen om te voorkomen dat het faillissement van een bank negatieve gevolgen sorteert voor de financiële markten, vooral wanneer het gaat om algemene moeilĳkheden die niet aan het optreden van de betrokken bank kunnen worden toegeschreven. In onderhavige zaak is dit evenwel niet het geval, gelet op het lokale karakter van de bank die steun ontving. 5. 3. 1. 1.  D e e c o n o m i s c h e e n f i n a n c i ë l e l e v e n s v a t b a a r h e i d v a n d e o n d e r n e m i n g (98) Tĳdens de bĳeenkomst die op 17 september 1998 in Palermo plaatsvond, presenteerde de directeur- generaal van BS aan de Commissie het plan voor de herstructurering en de strategische heroriëntatie van de nieuwe bank na de integratie van SC in BS; dit plan werd uitgewerkt door de kredietinstelling zelf, met de hulp van MC en het advies van het auditbureau KPMG. Met dit plan moet de bank binnen drie jaar gesaneerd zĳn en opnieuw een rendabiliteit behalen die aansluit bĳ die in de sector. Op basis van dit plan heeft MC de Commissie de redenen gegeven voor haar optreden inzake de Siciliaanse bankenpool. (99) De veronderstellingen van het plan lĳken voldoende realistisch te zĳn. Alle aspecten van het nog broze karakter van BS worden in aanmerking genomen, met het oog op de sanering van het bedrĳfsprofiel van de bank en het herstel van het financieel en economisch evenwicht van het eigen vermogen. Ook met de externe, regionale achtergrond wordt rekening gehouden. (15) PB C 368 van 23. 12. 1994, blz. 12. 10. 10. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 256/37 (100) In het plan worden de belangrĳkste problemen waarmee BS te maken zal krĳgen, correct geïdentifi- ceerd; het betreft hier niet alleen de gevolgen van de bestaande gebreken inzake structuur, financiën en beheer die BS en SC gemeen hadden — ook al waren er onderlinge verschillen qua omvang — maar ook de integratie van het net van bĳkantoren van de beide banken die in het verleden concurrerende programma's inzake territoriale expansie voerden. (101) Wat het beheer betreft, kon meer bepaald een complexe organisatiestructuur, een onaangepast personeelsbeleid, ondoeltreffende informaticasystemen, te weinig ontwikkelde commerciële activi- teiten en een riskant financieel beleid worden vastgesteld. Uit het oogpunt van de strategische ontwikkeling geeft de analyse het volgende te zien: een niet-homogene territoriale expansie, een ongecontroleerd kredietbeleid, een niet-geïntegreerde aanwezigheid in het buitenland, investeringen in te riskante operaties en het ontbreken van innoverende producten. Deze tekortkomingen hebben geleid tot verliezen bĳ de kredietportefeuille, ontoereikende kapitalisatie, daling van de rendabiliteit en een liquiditeitscrisis.  Door de verliezen op de kredieten namen het exploitatietekort (daling van de rentemarge en jaarlĳkse verliezen) en het onevenwicht op de balans (stĳging onrendabele activa en vermindering van passiva zonder kosten) nog toe, waarbĳ een buitensporig beroep werd gedaan op de interbancaire markt. Het netwerk van bĳkantoren werd op ongecontroleerde wĳze uitgebreid: de bĳkantoren die werden geopend in de Noord-Italiaanse regio's, waar de concurrentie in de bank- sector zeer scherp is, hebben niet de verwachte resultaten opgeleverd wegens te geringe marges, te hoge risico's en hoge structurele kosten. De personeelskosten stonden niet in verhouding tot de kosten van andere kredietinstellingen op de markt, zowel afzonderlĳk als samen. Tabel 4 Bedrĳfsplan Banco di Sicilia 1997 1998 1999 2000 (in miljard ITL) 1997-2000 (%) Rentemarge 1 094 1 247 1 148 1 124 2,74 Dienstenmarge 484 565 579 604 24,79 Bemiddelingsmarge 1 578 1 811 1 727 1 728 9,51 Personeelskosten Overige bedrĳfskosten 922 318 983 384 863 377 742 – 19,52 377 18,55 Totaal algemene kosten 1 240 1 368 1 240 1 193 – 3,79 Resultaat uit bedrĳfsuitoefening Verliezen op vorderingen en voorzie- ningen Buitengewone baten (netto) Winst vóór belastingen Belastingen Winst na belastingen 337 375 54 16 1 15 444 300 487 300 609 80,71 323 – 13,87 15 15 15 – 72,22 159 202 301 1 781,25 12 14 125 12 400,00 147 188 176 1 073,33 L 256/38 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 10. 10. 2000 (102) In het plan wordt ook op een correcte manier rekening gehouden met alle significante variabelen uit de recente ontwikkelingen binnen het bankbedrĳf, dat gekenmerkt wordt door kleinere marges en een onvolledige vervanging van de verschillende elementen waaruit deze zĳn samengesteld. De vermindering van de bemiddelingsmarge die is toe te schrĳven aan de daling van de beheerde middelen en de concurrentie van andere financiële bemiddelaars, kan alleen ten dele worden gecompenseerd door een hogere bĳdrage van de opbrengsten uit diensten. Een toename in de bancaire diensten zou niet alleen de activiteiten in de sector spaartegoedenbeheer moeten beslaan, maar ook de betalings- en uitbetalingsdiensten. Deze laatste worden door de clientèle van BS grotendeels niet gebruikt, maar vormen de bron van opbrengsten met grotere toegevoegde waarde, waarvan de bank een deel kan behouden.  Het herstel van de rendabiliteit teneinde de algemene uitgaven en kosten te dekken en de financiering mogelĳk te maken van de voor de reconversie, reorganisatie en groei noodzakelĳke investeringen, kan een compensatie bieden voor de concurren- tiedruk waaraan BS werd blootgesteld nadat banken uit Noord-Italië tot de Siciliaanse markt waren toegetreden. Dankzĳ analyse van de kenmerken van de clientèle en van de in het bedrĳfsplan gebruikte referentiemarkt kan een uitsplitsing van de clientèle naar beschikbaar inkomen bĳdragen tot het herstel van de rendabiliteit. (103) De Commissie heeft tĳdens twee bĳeenkomsten met de Italiaanse autoriteiten en de directie van BS en MC die plaatsvonden op 17 september 1998 en 26 juli 1999, kunnen vaststellen hoever de tenuitvoerlegging van dit plan is gevorderd. Ondanks de moeilĳkheden in de nasleep van de internationale financiële crises in Azië en Rusland, verloopt de tenuitvoerlegging van het plan naar verwachting: a) door de interne herstructurering werd het organisatieschema van de groep vereenvoudigd door het samenvoegen van bĳkantoren volgens een doeltreffender schema, hetgeen een personeelsin- krimping van circa 19 % mogelĳk maakte; b) de commerciële activiteiten vormen voor de directie van BS een prioriteit en hebben belangrĳke resultaten opgeleverd inzake totstandbrenging van opbrengsten uit minder traditionele bankdien- sten. Dankzĳ de inspanningen van haar commerciële net heeft BS haar verlies inzake marktaan- deel in de sector retail banking kunnen beperken, en heeft zĳ andere inkomstenbronnen aange- boord; c) een beleid van afstoting van activiteiten in het kader van de heroriëntatie van de basisactiviteiten heeft bĳgedragen tot een verbetering van de liquiditeit van de bank. In 1998 heeft zĳ voor circa 200 miljard ITL activa en niet-strategische participaties afgestoten; d) wat betreft de evolutie van de dubieuze vorderingen en voorzieningen, blĳft de toestand ernstig. Toch werd het totaal aantal dubieuze vorderingen afgebouwd parallel met de vermindering van alle vorderingen en denkt de bank voor de eerste twee jaar van het bedrĳfsplan toereikende voorzieningen te hebben aangelegd om toekomstige risico's het hoofd te kunnen bieden. Een en ander zal positieve effecten hebben op de rendabiliteit van de bank nog vóór het bedrĳfsplan volledig is uitgevoerd; e) er werden belangrĳke inspanningen geleverd voor een verbetering van het controlesysteem voor risico's en door dochterondernemingen aangegane verbintenissen; f) de belangrĳkste inspanningen vonden plaats op het gebied van de structurele kosten, met het oog op de integratie van de activiteiten van de beide banken en de vermindering van de exploitatie- kosten.  In deze sector bleven de resultaten evenwel beneden de verwachtingen. (104) Het herstructureringsplan paste in een operatie waarbĳ MC binnen een vrĳ korte tĳdsspanne werd geprivatiseerd, vóór de definitieve bevestiging af te wachten van de sanering van haar dochteronder- neming BS. De Commissie wĳst erop dat voormelde maatregel in beginsel de garantie biedt dat het probleem van de sanering van de bank definitief wordt opgelost, en bĳdraagt tot de hervorming van het algemene systeem voor de controle op het beheer („corporate governance”) dat aan de oorsprong lag van de vereffening van SC en de beperkte rendabiliteit van BS. Volgens de Commissie is dit een geschikte oplossing omdat zĳ het mogelĳk maakt opnieuw een doeltreffender controlesysteem op te zetten zonder dat deze maatregel marktverstorende effecten heeft. Het besluit van Cardiff Paribas om toe te treden tot het kapitaal van BS met het oog op een duurzame samenwerking op de Siciliaanse markt gold in dit opzicht voor de Commissie als een bevestiging van de waarde van het plan. 10. 10. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 256/39 5. 3. 1. 2. D e t e g e n p r e s t a t i e s (105) (106) (107) In de eerste plaats zĳ eraan herinnerd dat zonder het ingrĳpen van de overheid een vereffening had moeten plaatsvinden van alle activa van SC. Overeenkomstig de communautaire kaderregeling voor reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilĳkheden (16) dient te worden nage- gaan of wel gezocht werd naar de oplossing die de mededinging zo min mogelĳk verstoort. Is een aanzienlĳke concurrentieverstoring onvermĳdelĳk, dan worden wezenlĳke tegenprestaties geëist om de negatieve gevolgen van de steun voor de andere ondernemingen in de sector te verzachten. In dit verband dient daaraan te worden toegevoegd dat de tegenprestaties een aanvullende inspan- ning zĳn vanwege de gesteunde ondernemingen bĳ de herstructurering die strikt noodzakelĳk is voor haar sanering. Bĳgevolg mogen de maatregelen niet direct of indirect worden gefinancierd door aanvullende overheidssteun. Vindt er geen capaciteitsinkrimping plaats, dan kunnen tegenprestaties worden uitgewerkt in de vorm van overdracht van activiteiten, mits deze rendabel zĳn, of van een vermindering van de commerciële aanwezigheid van de onderneming.  In het bankbedrĳf houdt het in de toepasselĳke regelgeving vastgestelde solvabiliteitsvereiste (het basis- en het totale vermogen moeten, onderscheidenlĳk, 4 % en 8 % bedragen van de naar risico- graad gewogen activa) een verplichting in die het groeivermogen van de kredietinstellingen inperkt. In werkelĳkheid geldt een dergelĳk kapitalisatievereiste in absolute zin op middellange en lange termĳn voor elk type onderneming, maar in de banksector wordt dit vereiste voortdurend en onmiddellĳk toegepast. Het is op de gebruikelĳke manier kwantificeerbaar, en kan niet tĳdelĳk worden aangepast, in het kader van een door de kredietinstelling gevoerde groeistrategie. Een kredietinstelling die maar net aan het solvabiliteitsvereiste voldoet, beschikt niet over groeimarge zolang zĳ niet bĳ machte is nieuw vermogen aan te trekken of het eigen vermogen uit te breiden door een behoorlĳk winstniveau. Bĳgevolg wordt de groei van een inefficiënte kredietinstelling „beteugeld”, terwĳl een bank met een aanzienlĳke winst over een groeimarge beschikt die evenredig is aan haar rendabiliteit. Deze beteugeling van de groei van de minder goed presterende instellingen met behulp van het solvabiliteitsvereiste illustreert duidelĳk de complementariteit van preventief prudentieel beleid en mededingingsbeleid. (108) Dankzĳ dit solvabiliteitsvereiste kan bĳ steun aan kredietinstellingen de traditionele raming van de concurrrentiedistorsie worden gemaakt (17). Indien de steun kan worden gelĳkgesteld aan kapitaalin- jecties, dan kan de concurrentiedistorsie worden beoordeeld in termen van naar risicograad gewogen activa. Een kapitaalinjectie van 1 miljoen EUR (of een maatregel van gelĳke werking) kan een bank in staat stellen de naar risico gewogen activa in haar balans uit te breiden (rekening houdende met het voorgeschreven solvabiliteitsvereiste van 8 %), en dus het niveau van haar activiteiten te verhogen. In dit concrete geval houdt de transactie een potentiële concurrentiedistorsie in, gerekend naar activa, van de grootteorde van 12,5 miljoen EUR (zonder de betrokken steun had de bank het bedrag van haar naar risico gewogen activa niet met 12,5 miljoen EUR kunnen verhogen). Deze verhouding houdt ook in dat indien de steun aan een kredietinstelling groter is dan haar eigen vermogen, de concurrentiedistorsie groter is dan alle naar risico gewogen activa samen. In een dergelĳke situatie bestaat de rol van de tegenprestaties erin de concurrentiedistorsie te beperken welke hier op de traditionele wĳze zeer indicatief werd geraamd.  (109) In dit geval dient te worden onderstreept dat de Commissie van oordeel is dat, wat betreft de door BS aan haar concurrenten gegeven tegenprestaties waarover de Commissie bĳ de inleiding van de procedure van artikel 88, lid 2, van het Verdrag nadere inlichtingen gevraagd had, de in het bedrĳfsplan voorziene daling van de opbrengsten uit traditionele bankactiviteiten geen tegenprestatie vormt, maar juist een resultaat is van de vermindering van de heroriëntering van de activiteiten van BS met het oog op een grotere diversificatie van de winstbronnen. (110) De Italiaanse autoriteiten hebben evenwel passende tegenprestaties geleverd, bovenop de herstructu- reringsinspanningen die binnen de BS-groep geleverd werden na de integratie van SC. In dit verband geldt voor de Commissie als belangrĳke tegenprestatie die het concurrentieverstorende effect van de steun kan verzachten, het besluit van BS om 55 bĳkantoren van haar net op Sicilië (8,6 % van het totale aantal bĳkantoren en 10 % van die op Sicilië) te verkopen of te sluiten en er in de komende drie jaar geen te openen in andere regio's. (16) Zie voetnoot 15. (17) Zie Beschikking 98/490/EG van de Commissie, Crédit Lyonnais (PB L 221 van 8. 8. 1998, blz. 28). L 256/40 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 10. 10. 2000 (111) Deze inspanningen vormen een belangrĳke bĳdrage ten aanzien van de concurrentieverstoring die in dit geval op de traditionele manier kan worden geraamd; ook doen zĳ het marktaandeel van de bank in de Mezzogiorno afnemen. 5. 3. 1. 3. E v e n r e d i g h e i d v a n d e s t e u n e n bĳ d r a g e v a n d e o n d e r n e m i n g t o t d e s a n e - r i n g (112) Er dient aan herinnerd dat de Italiaanse autoriteiten de herstructurering van de Siciliaanse overheids- banken reeds hadden aangevat vóór de betrokken overheidsmaatregelen werden doorgevoerd; deze maatregelen bleken noodzakelĳk toen de andere saneringsinspanningen voor de banken onsuccesvol bleven. Dankzĳ het besluit van de Italiaanse autoriteiten om SC in vereffening te stellen kon een minder efficiënte tussenpersoon van de markt worden gehaald.  (113) Wat betreft de bĳdrage van BS tot de sanering van haar eigen activiteiten en die welke zĳ overgeërfd had van SC, heeft de Commissie zich gunstig opgesteld ten aanzien van het besluit van de Italiaanse autoriteiten om geen bad bank op te richten en het definitieve bedrag van de bĳdrage van de staat te bepalen op het tĳdstip van de waardering van het resterende passief van de vereffening. Bĳgevolg erfde BS de financiële verantwoordelĳkheid voor het beheer van de door SC overgedragen vorde- ringen, waardoor de staat ontlast wordt van eventuele latere interventies. (114) Is de sanering van BS, die na de integratie met SC nog noodzakelĳker werd, grotendeels ten uitvoer gelegd, toch is de Commissie van oordeel dat de onzekerheden die bestaan ten aanzien van de uiteindelĳke economisch-financiële rendabiliteit van de bank, moeten worden weggenomen door de overdracht van de onderneming aan MC en de daaropvolgende privatisering van de zeggenschap uitoefenende onderneming. (115) Het rendement dat de bank in 1998 op haar eigen vermogen behaalde (berekend op basis van de ratio geconsolideerde winst/geconsolideerde eigen middelen), bedraagt immers circa 4,5 % en zou tegen het eind van het lopende jaar 10 tot 11 % moeten benaderen. Dit percentage, dat nog niet overeenstemt met het gemiddelde rendement in het bankbedrĳf, noch met de verwachtingen van een particuliere aandeelhouder, rechtvaardigt de overdracht aan een solide partner, zoals dat voorzien is in het kader van de privatisering van de bank op korte termĳn met het oog op de versterking van haar economisch-financiële efficiëntie. (116) Het feit dat de heropbouw van het eigen vermogen en de definitieve sanering van de bank toevertrouwd werden aan een belangrĳke partner — hetgeen de tenuitvoerlegging van het bedrĳfs- plan zou moeten mogelĳk maken — doet problemen rĳzen wat betreft de overdracht van de onderneming. (117) Bĳ de beoordeling van de verenigbaarheid van de steun dient de Commissie de voorwaarden na te gaan waaronder de bank wordt geprivatiseerd, zoals de Italiaanse autoriteiten die hebben bekendge- maakt bĳ decreet van 19 februari 1999. Bĳ faxbericht van 18 oktober 1999 heeft het Italiaanse ministerie van de Schatkist de Commissie de toezegging van de Italiaanse regering meegedeeld om MC te privatiseren door middel van een openbare, doorzichtige en niet-discriminerende procedure. 