Mac\u0327onniek weekblad; uitgaaf voor broeders, jrg 27, 1878, no. 17, 29-04-1878 
MACONNIEK WEEKBLAD Derde Serie. — Derde Jaargang. Dit Blad verschijnt eiken Maandag. De abonnementsprijs per kwartaal is ƒ 1.50, franco per post. — Men abonneert zich voor niet minder dan een geheelen jaargang. Afzonderlijke nommers kosten 15 cent. De prijs der Advertentiën is van 1—7 regels ƒ1.—, voor eiken regel meer 10 cent. uitgever C. L. BRINKMAN, AMSTERDAM. Alle stukken, de redactie betreffende, gelieve men vóór Woensdag te zenden aan den verantwoordelijken redacteur, Br. Ph. BELLO, te hochctn. Bestellingen op dit blad en advertentiën aan den Br. Uitgever te Amsterdam. 27 e Jaargang. Maandag 29 April 1878. J\o. 17Aan BB. Secretarissen en Redenaars der Werkplaatsen in Nederland. Met volle waardeering van 'tgeen enkele BB. in den loop van dit jaar aan den Redacteur van dit Weekblad toezonden, meent deze toch de vrijheid te mogen nemen, BB. Secretarissen en Redenaars der verschillende werkplaatsen uit te noodigen, hem te willen bevoordeelen met de toezending van verslagen en gehouden bouwstukken. Een dankbaar gebruik zal daarvan worden gemaakt, terwijl het van zelf spreekt, dat daardoor de belangrijkheid van het jlad zelf in groote mate eene uitbreiding zal krijgen. ■Daarom, waarde BB., die hiertoe kunt medewerken, ziet de lade van uw schrijftafel eens in, er zal nog wel wat voorradig zijn, dat kan medewerken tot uitbreiding van Mag. kennis en tot opheldering van duistere quaesties. Heilwenschend, Lochem, April 1878. Ph. Bello. WITTE MAQONNERIE. De roeping der Vrouw: hare Rechten en hare Plichten. Eede, gehouden door Br. COUTELEAU. Waarde Dames, Nu me de kiesche, 'k zou bijna zeggen gevaarlijke taak is opgelegd het woord tot u te voeren, heb ik voor u, voor deze talrijke vergadering, voor mij zeiven geen belangrijker onderwerp kunnen vinden dan „de vrouw." Lang reeds, te lang zelfs waart ge het voorwerp van dwaze vooringenomenheid, van stuitende vooroordeelen; ie lang hebt ge ten doel gestaan aan de valsche stellingen van den hartstocht, aan de drogredenen van het eigenbelang en van de zelfzucht; te lang zijt ge de slachtoffers geweest van lage berekeningen, van grove dwalingen, in deze dagen des te verkeerder, des te onvergeeflijker, naarmate ze meer beredeneerd, meer berekend, meer vrijwillig schijnen. Terwijl ge geprezen werdt door de verbeelding van eenige waanzinnige dichters, in zinsbedwelming geroemd, tot in 't overdrevene toe, in 'tgeen misschien bij u het minst te roemen is, ik bedoel uwe bevalligheden en de vreugde, de genoegens, die ze den man verschaffen, zijt ge bijna altijd en overal miskend in de diensten die ge hem bewijst, gelasterd in uwe verhevenste hoedanigheden, verongelijkt in uwe heiligste belangen en ten slotte zoo al niet, als vroeger, geschonden en vertrapt, ten minste aanmerkelijk vernederd en achteruitgezet. De oudheid, met haar zoo schitterende en terecht geprezen beschaving: de oudheid met haar wijzen, haar wijsgeeren, haar groote staatsmannen, haar diepzinnige denkers, heeft te uwen opzichte, in de theorie als in de practijk, niet anders in 't leven geroepen dan afschuwelijkheden. De nieuwere tijd heeft, wel is waar, een billijker en zachter weg gekozen, doch is er nog verre af van geheel te hebben gebroken met hetgeen ik niet aarzel een zeer beleedigende traditie te noemen. Werdt ge vroeger behandeld als slavinnen of verworpelingen, —■ volgens onze hedendaagsche zeden en vooral in onze wetten wordt ge weinig hooger geschat dan kinderen, minderjarigen, uitgeslotenen die onder voogdij behooreu te zijn, m. a. w., die leidslieden, meesters noodig hebben. Wat den staat betreft, hij houdt zich zoo weinig met u bezig, hij moeit zich zoo weinig met de voldoening uwer meest dringende behoeften van verstand en hart, dat men zich terecht afvraagt of hij u tot heden toe niet min of meer beschouwd heeft als verloren goed, of ten minste als schepsels, die op zeer lagen trap staan. Hoeveel verwarring van denkwijzen, hoeveel duisters en onverklaarbaars bestaat er nog omtrent een quaestie, die toch zoo eenvoudig, zoo helder en klaar is! En thans, nu er een vrijheids-tochtje over onze hoofden schijnt te gaan, heb ik gemeend, geachte dames, dat het de geschikte tijd is om te beproeven, die wolken te verdrijven, dat misverstand te doen ophouden en bij het licht der rede, onder toezicht van 't gezond verstand te onderzoeken wat ge zijt en wat ge zijn moet, uWe ware roeping in huisgezin en staat; te bepalen welke uwe rechten en ook daar tegenover, wat uwe plichten zijn. Voorzeker is dat een belangrijk, uitgebreid onderwerp, met talrijke, afwisselende gezichtspunten, aanleiding gevende tot lange redeneeringen; maar verontrust u niet — ik zal zoo kort mogelijk zijn; ik zal mij bepalen tot hoofdtrekken, terwijl ik aan uwe scherpzinnigheid, aan de vruchtbaarheid van uwen geest de zorg overlaat, de leemten aan te vullen. Mocht het mij gebeuren de teergevoeligheid van sommige mijner hoorderessen te kwetsen, 't zou me zeer spijten; intusschen verzoek ik allen mij met hare welwillende toegevendheid volkomen vrijheid vaii spreken te schenken; voor 't overige ben ik evenmin gesteld op toejuiching'als bevreesd voor kritiek, terwijl ik geen ander doel heb dan de stem mijns gewetens te volgen, door hulde te brengen aan 'tgeen mij toeschijnt waar te zijn. (Toejuiching) Mochten eindelijk anderen vinden dat ik mijne sympathie, mijn geestdrift te ver drijf, dat ze dan bedenken dat ik de uitnemende eer heb te spreken in den naam van haar, die we onze zusters, onze dochters, onze vrouwen, onze moeders noemen, d. w. z., in den naam van die wezens, die we 't meest vereeren en liefhebben en die tevens ons het hartelijkst toegenegen zijn. Wie koel blijft bij de behandeling van zulk een onderwerp maakt zich schuldig aan onvergeeflijke onverschilligheid en toont geen hart te beziten. (Toejuiching) I. Gewoonlijk meent men met u in 't reine te zijn, waarde dames, als men, u als zeer ijdele en lichtzinnige schepsels beschouwende, u een zoutelooze vleierij, een plat kompliment heeft toegeworpen, als lokaas voor uwe gewaande ijdelheid: men zal u b. v. „de schoone sekse" of wel "de schoonste lielft van 't menschdom" noemen, met nog andere lafheden en dwaasheden van dien aard. Ot ge i,de schoonste helft" zijt, doet voor 't oogenblik weinig ter zake, maar waar ik meer aan hecht is dit: het onbetwistbaar feit te bevestigen dat, op onzen aardbol, de vrouw de helft is — niet meer en niet minder — de helft van een geheel, waarvan de man niet meer is dan de andere helft, — de leelijkste, zoo ge wilt. En laat ons nu — in onze gedachte — voor een oogenblik de vrouw van dit wereldtooneel wegcijferen. Kunt ge u dat tafereel voor den geest brengen? Wat zou heter vroolijk uitzien! (gelach) wat een onmogelijke toestand! Wat duistere nacht! wat een akeligheid! Wat zou er overal een verveling, een moedeloosheid, een lijden, een wanhoop heerschen! Weldra zou er niet anders zijn dan eenzaamheid, dood, terugkeer tot het niet! Het is dus maar al te klaar, dat de man evenmin zou bestaan zonder de vrouw, als deze zonder hem: er bestaat gelijkheid, identiteit in behoeften, wisseling van wederzijdsche diensten, wederzijdsche steun; het is een verbintenis, waarbij elk lid de medewerking aanbrengt van al zijn vermogens, van al zijn geestkracht, van zijn gansche bestaan. Is er alzoo gelijkheid in het aangebrachte kapitaal, dan moet er ook gelijkheid van rechten zijn; dat is een stelling waarvan de waarheid niet betwist kan worden. Hoe is het dan mogelijk dat de waarheid van die stelling te allen tijde miskend is, en wel op des te onbeschofter, des te onbillijker, des te schreeuwender wijze, naarmate we meer teruggaan in den loop der eeuwen? Dat komt daaruit voort dat, hoe meer we opklimmen tot den oorsprong der volkeren, hoe meer we ze gedompeld vinden in de duisternis van onkunde en barbaarscheid, levende in den natuurstaat, onder den invloed der natuurwetten, als 't ware saamgesmolten met de dieren, wier driften en lusten ze deelen. Bij zulke toestanden is er geen sprake van reclit; de kracht, de kracht alleen heerscht en regeert. Onder zulke omstandigheden behoeft ge niet te vragen wat er van de arme vrouw wordt: verbannen naar een hoek van de hut als een verachtelijk ding, dat den man dient als de hond zijn meester; veroordeeld tot den ruwsten arbeid; van hand in hand overgaande als het tot een leeftijd gekomen is om te voldoen aan grove begeerlijkheden; mishandeld, getrapt als het niet meer in staat is te behagen; verminkt of overhoop gestoken bij het minste vergrijp: zietdaar een flauwe schets van de behandeling, die de moeders onzer moeders in die donkere tijdperken der geschiedenis te verduren hadden. Langzamerhand komt er verbetering in dien afgrijselijken toestand, door de ontwikkeling van 't verstand, het ontwaken van *t geweten, kortom door het eerste licht der beschaving. Doch hoeveel tijd, hoeveel eeuwen waren er nog door te worstelen, voordat men op de gedachte kwam dat de vrouw misschien ook eenige achting verdiende en vooral, voordat men een schijn van recht liet wedervaren aan de zwakken! „Geweld gaat boven recht," dat is de meedoogenlooze leus, die als een bloedig zwaard door deze barbaarsche tijden gaat. „Geweld boven recht," roept ons reeds het oude Oosten toe, met zijn onoverkomelijke afscheiding van kasten en paria's. „Geweld boven recht" antwoorden later Griekenland en Eome, met hunne duizendtallen van slaven, hun recht over 't leven en den dood van vrouwen en kinderen. „Geweld boven recht" herhalen op hun beurt de echo's der middeleeuwen, teruggekaatst tot op heden, 't Is immers nog niet lang geleden dat we deze hatelijke leus hoorden uit den mond van een onbeschoften overwinnaar. Want, wat anders dan uw aangeboren zwakheid en de lasten, die voor u uit de heilige verplichtingen van 't moederschap voortvloeien, zou uwe verheffing, uwe gelijkstelling met den man (1) Dit stuk is bewerkt naar la Chaine d'Union de Paris. in den weg kunnen staan? Als ik spreek van gelijkstelling, van vrijstelling, van vrijheid voor de vrouw, zou het kunnen zijn dat deze woorden wanklank waren voor de ooren van sommige mijner hoorders. In dat geval verzoek ik hen mij hun vertrouwen te schenken tot het einde mijner rede; ze zullen dan den zin, dien ik er aan hecht, beter hebben gevat. Voor 't oogenblik wil ik eenige feiten zooveel mogelijk van nabij beschouwen, en, mij grondende op de juiste beschouwing evenals op de juiste bespreking dier feiten, u bewijzen, waarde dames, dat men u schade heeft toegebracht en dat ge recht hebt op vergoeding. ( Wordt vervolgd.) LOUISA-STICHTING. Ofschoon de verslagen van deze Stichting in grooten getale onder de BB. worden verspreid, zijn er nog velen, voor wie het zijn nut kan hebben, ook in dit Weekblad op de hoogte te worden gesteld van den toestand dier Mac. Stichting; mogen zij er door aangespoord worden, ook hun steentje aan te brengen voor dit gebouw van ware menschlievendheid. Het verslag over 1877—1878 luidt als volgt: Eegenten meenen zich te kunnen bepalen tot de mededeeling der volgende bijzonderheden: In het college van Kegenten is in het afgeloopen jaar geene verandering gekomen. De aftredenden: BB. Hardenberg en Smallenburg zijn in het laatstgehouden Gr.-O. van 1877 herkozen. Mej. Veeger, weduwe van den vroegeren directeur in de Stichting, welke na diens overlijden de betrekking van binnen' moeder had vervuld, heeft de Stichting verlaten. Aanvankelijk werd in hare plaats benoemd mej. Zwanebeek Pauw, welke echter na korten tijd, om redenen van gezondheid, die taak moest nederleggen. Na tijdelijke vervanging door mej. De Gruyter, wier zwak lichaamsgestel eene vaste aanstelling verbood, werd, op aanbeveling van BB. uit Gouda, mej. Snor tot bedoelde betrekking gekozen, die den lsten October in dienst trad. Als pleegkinderen zijn den l?den Mei 1877 opgenomen: 1°. Jacob Willem Woerman, geb. 12 Maart 1868 te Harderwijk; aanbevolen door de A. I • I Fides Mutua te Zwolle; 2°. Willem Pieter Hendrik Washington Taylor, geb. 25 December 1863 te Borssele; aanbevolen door de A. | • | de Opgaande Ster, te Goes; 3°.- Augustina Margaretha Everdina Van Heekeren, geb. 15 Juli 1865 te Batavia; aanbevolen door de A. □ de Ster in het Oosten, te Batavia. In den loop des jaars hebben de Stichting verlaten: 1°. Jacobus Fredericus Herman De Groot, oud 16 jaren. Hij is, in overleg met de moeder, in militairen dienst overgegaan, en geplaatst bij de artillerie-instructie-compagnie te Schoonhoven; 2°. Wilhelmus Albertus Sevenhuysen, van beroep letterzetter, na volbrachten leeftijd, in overleg met de moeder, eervol ontslagen; 3°. Johannes Jacobus Holman, oud 14 jaren, op verzoek der moeder, aan haar teruggegeven, die verklaarde thans in staat te zijn voor zijne verdere opleiding zelve te zorgen; 4°. Jacobus Johannes Prins, werkzaam bij de gemeentegasfabriek te 's-Hage als buitengewoon beambte, wegens bijna volbrachten leeftijd door de moeder teruggenomen; 5°. Sietske Anna Clara Diephuis, na afgelegd examen voor het lager onderwijs als hulponderwijzeres en voor de handwerken, en verkregen benoeming te Oudewater, eervol ontslageü. Bij het opmaken van dit Verslag waren in de Stichting aanwezig achttien kinderen; twaalf jongens en zes meisjes. Een der jongens wordt opgeleid tot instrument- en klokkenmaker; een is in de hoogste klasse van de Hoogere Burgerschool met vijfjarigen cursus, en zal, bij goeden uitslag van het eindexamen in dezen zomer, plaatsing zoeken bij de telegrafie. Een ander is in de 4de klasse dier school; hij wenscht dezelfde loopbaan te volgen. Al de andere jongens gaan ter school, gedeeltelijk bij Br. Heykoop, gedeeltelijk op de school van liet departement der Maatschappij tot Nut van 't Algemeen, onder directie van Br. W. B. Be es er. Van de meisjes is er eene als kweekeling werkzaam op de bewaarschool van voormeld Nut's-departement; eene andere op die van de Vereeniging Licht, Liefde, Leven. De overigen gaan ter school bij Mevrouw KIeyn—Van Lier. De opengevallen plaatsen zullen in de maand Mei door de opname van vijf kinderen wederom worden aangevuld, en daardoor het getal opnieuw worden gebracht op 23. In Maart geschiedt daartoe uit de kandidaten-lijst eene keuze. Blijft de toestand der geldmiddelen in den verderen loop des jaars gunstig, dan zullen Begenten dat getal verhoogen en, door de opname van nog twee anderen, brengen op 25. Regenten maken met genoegen melding van het legaat, hetwelk mevrouw de weduwe Craay, bij testament, door den dood bekrachtigd in den loop van dit jaar, aan de Stichting gemaakt heeft, bestaande uit eene inschrijving van f 20,000 nominaal, op het 4 pCt. Grootboek der Nationale Schuld, onder last van vruchtgebruik; welk legaat door Begenten is aanvaard. De kosten van successierecht zullen gedeeltelijk op de rekening van 1877, gedeeltelijk op die van 1878 worden geleden. De betaling dezer aanzienlijke som heeft vele moeielijkheid opgeleverd, daar zij binnen een bepaalden termijn moest geschieden en de gewone betalingen moesten voortgaan. Door welwillendheid van den Thesaurier is men het bezwaar evenwel te boven gekomen. Behalve verschillende giften in geld, mochten Begenten nog ontvangen een aantal zaken, als: kleedingstukken, boeken, versnaperingen, bij gelegenheid van het St.-Nicolaasfeest enz. Ten aanzien van dit laatste zij nog medegedeeld, dat de vijf Amsterdamsche Loges, met zeer gewaardeerde en dankbaar erkende welwillendheid, ruime giften hebben gedaan bij die gelegenheid; maar in overleg met Begenten, in plaats van geschenken voor de verpleegden, eene zekere som hebben beschikbaar gesteld, waarvan ieders aandeel op afzonderlijke boekjes in de spaarbank is gelegd, dat langzamerhand door renten, geschenken of verdiensten kan vermeerderen, en bij het verlaten van het Gesticht tot uitgangskas dienenBegenten mogen ten slotte niet nalaten de belangen der Stichting met den meesten ernst en aandrang aan de liefdadigheid der Br.schap aan te bevelen. Als gewoonlijk wordt hierbij gevoegd een overzicht van de rekening over 1877. Daarop komen voor de vele bijzondere giften van BB. en r£p. wier afzonderlijke vermelding in het Verslag zelf eigenaardige moeielijkheden oplevert; maar die intusschen met de meeste erkentelijkheid door Begenten zijn ontvangen. 's-Sage, Maart 1878Begenten der Louisa-stichting: J. J. F. Noordziek, Voorzitter. J. F. Hardenberg, Secretaris. kort overzicht der rekening van 1877. Ontvangsten. Hoofdstuk I. Saldo van 1876 (zie vorig Verslag) ƒ 503.88 i, II. Benten „ 3,578.41 5 „ III. Bijdragen der [tp ....... 4,725.05 ii IV. Giften van verschillende maconnieke inrichtingen . • . . . . ■ ■ „ 807.— n V. Giften van BB. en van verschillenden aard „ 1,227.84 5 n VI. Legaat van ƒ 20,000 Inschrijving Grootboek 4°/o Nationale Werkelijke Schuld, belast met vruchtgebruik, dus hier voor Memorie. Totaal der Ontvangsten. . ƒ10,842.19 Uitgaven. Hoofdstuk I. Voeding ƒ 4,276.61 ,i II. Kleeding „ 1,610.74 ii III. Waschloon „ 239.99 ii IV. Onderwijs 971.64 5 /, V. Geneeskundige dienst „ 179.78 „ VI. Onderhoud van gebouwen en belastingen I, 452.09 5 ii VII. Verwarming en verlichting • „ 478.12 5 ii VIII. Aankoop en onderhoud van meubelen „ 244.98 n IX. Salarissen „ 1,063.90 // X. Kosten van beheer „ 190.80 ,i XI. Diverse uitgaven „ 1,259.64 5 Totaal der Uitgaven- . • ƒ 10,968.31 recapitulatie. De.uitgaven hebben bedragen ...... f 10,968.31 De ontvangsten „ „ ....... 10,842.19 Blijft een nadeelig saldo van . . f 126.12 Het nadeelig saldo is veroorzaakt, dewijl er in Hoofdstuk XI der uitgaven begrepen is f 1000 als betaling van een gedeelte der successierechten, verschuldigd voor het vermelde legaat van f 20,000; waarin ook is opgegaan het batig saldo van 1876. Kleine bijdragen tot het juiste begrip van het jaartal 1878, De République franqaise deelt het volgende mede van een ooggetuige. In het hospitaal van Montargis bevond zich een protestantsch soldaat. Aan zijn sterfbed bezocht hem de aalmoezeniei en vermaande hem zich te bekeeren. De stervende kon geer woord uitbrengen, maar dat deed er niet toe; hij werd zonder meer gedoopt, niettegenstaande een der zieken in de zaal riep: „Gij doopt een lijk". De moeder van den soldaat, vernemende dat haar zoon zich bekeerd had, keerde naar Uimes terug, vanwaar zij gekomen was, zonder de begrafenis af te wachten. In het Handelsblad komt een brief uit Pau voor, waarin men de volgende beschrijving leest van de grot van Lourdes: De grot, de plaats waar het eigenlijke drama speelde, maakt een ongelukkigen indruk. Men verwacht iets grootsch, iets schoons althans, te zien en men staat voor een grot, die tenauwernood dien naam mag dragen: 't is een gat in de rots. De toegang tot het binnenste is verboden. Een ijzeren hek sluit den toegang. Boven in den rechterhoek in een spleet ziet men een groot Madonnabeeld met het opschrift „Je suis Vlmmaculee Conception.'' Zou de H. Maagd daar in dien hoek gezeten hebben toeu zij aan Be r na dette verscheen? 't Is zeker niette gelooven. En zoo niet, waarom haar dan juist daar geplaatst? Genoeg, zij staat daar of liever zij hangt daar. Een aantal wagentjes, waarop de miraculeus genezenen tijdens hunne ziekte voortreden, prijken hier als zoovele geschenken aan Notre Dame de Lourdes par amour et reconnaissance. Krukken en stokken van eiken vorm versieren het plafond. Op den achtergrond hangt weinig gracieus een bordje, met verzoek aan de pelgrims, om niets weg te kapen. Men rekent zeker op het fanatisme der bedevaartgangers of de overdreven manie van sommige verzamelaars. Aan stelen toch valt niet te denken, er is niets wat meenemen waard is. Naast de grot is de fontein. Zelfs nu, hoewel de bedevaarten eerst in Mei of Juni beginnen, ligt er een menigte, meest allen vrouwen, voor de grot geknield, en maakt men queue om het water der fontein te kunnen drinken uit een metalen kroes, die duizende en duizende pelgrims reeds aan hun lippen hebben gebracht. Om in de steeds aangroeiende behoefte te voorzien, heeft men een weinig verder verschillende kleinere fonteinen met kraantjes aangebracht, zoodat thans een ieder, zonder al te lang te wachten, kan worden bediend. Maar men begrijpt echter wel, dat dit het ware niet is. ■■■■■ "ausai Toen de H. Maagd aan Bernadette beval: „allez boire a la fontaine", was er sprake van die eenige fontein en niet van de later kunstmatig aangebrachte. De hoofdigheid der pelgrims van zich om de groote fontein te verdringen, is dus zeer begrijpelijk. Het »et vous y laver" wordt ruimschoots in practijk gebracht: door mannen voor het gezicht en de handen, door vrouwen op nog ruimer schaal. Verleden jaar in de maand October stond te Luik aangeplakt de volgende bekendmaking: Église de Saint Dénis. Retraite pour préparer les fiancées au Sacrement du Mariage, depuis le dimanche 16 Septembre jusqu'a jeudi suivant. Tous les soirs a 7 1 /? heures. Conférence et Salut. Pour de plus amples renseignements, s'adresser a Messieurs les eurés de la ville. TER KENNISNEMING. In de Volksvriend, Weekblad van Roermond , uitgever de heer Jos. Kaemaekers aldaar, komt de volgende aanvrage om ondersteuning voor, die we meenden in dit Weekblad ook te mogen overnemen. Een jongeling, droomende van roem en eer, toog jaren geleden van Roermond uit naar het rijke Insulinde, om zijn krachtigen arm te wijden aan de handhaving van Neêrlands macht over de uitgestrekte landen onder de gloeiende zon van het Zuiden. Door plichtsbetrachting en moed klom hij op tot hoogeren rang. Zijn in het moederland achtergelaten betrekkingen vergat hij niet, maar hij ondersteunde ze mildelijk. Eindelijk belast met het commando over een post op de buitenbezittingen, na herhaalde malen op het slagveld den dood onder de oogen gezien te hebben, na voor de eer van zijn vaandel zijn bloed te hebben gestort en aan de grootste gevaren te zijn ontkomen, treft hem het staal des moordenaars. Ziedaar de levensgeschiedenis van een onzer vroegere stadgenooten, van kapitein Erans Walpot. Vijf nog zeer jeugdige kinderen laat hij na en zij verkeeren niet in het geval dat zij uit de weduwen- en weezenkas kunnen ondersteund worden. Stervende sprak hij: „het lot der mijnen vertrouw ik aan mijne vrienden en kameraden!" Oud-officieren van het Nederlandsche leger toonen zich allerwege bereid om bij te dragen, ten einde het lot dier arme en hulpelooze wezens te verzachten. Ook onze lezers roepen wij op om de kinderen van een dapper officier te helpen en onze stadgenooten om een der hunnen, die den Nederlandsehen naam eere aandeed, in zijne ongelukkige betrekkingen te eeren. Van de ingekomen giften zal aan het hoofd der courant elke week worden mededeeling gedaan. Van J. R. f 5.—. BUITENLAND. Parijs. Prins Lucien Murat, de jongste en laatste zoon van koning Murat, stierf in 't begin van deze maand aan eene borstkwaal: hij was 75 jaar oud. Onder het keizerrijk was hij Gr.-Mr. der Fransclie Vmm. In 1824 wilde hij met zijn oom Joseph naar Noord-Amerika vertrekken, maar op Spaansche kust strandde zijn schip en hij werd gevangen genomen. Twintig jaren later kwam hij werkelijk in Amerika aan; na de revolutie van 1848 kwam hij naar Parijs terug en werd verkozen tot lid van de Kamer. In 1849 werd hij gezant te Turijn, in 1852 senator en in 1853 kreeg hij zijn titel van prins terug. Vruchteloos trachtte hij in 1861 zijne aanspraken op den troon van Napels te doen erkennen. Frankfort a/M. De | | Zum aufgelienden Morgenröthe heeft het verlies te betreuren van haren beminden voorzitter, den A. Br. Heinrich Schwarzschild, Gr.-Red. bij de Gr..- | ■ 1 van den j E 'klektischen Bund. Hij bereikte den leeftijd van 75 jaren en was bijna 50 jaren lid van de Orde. Napels. In Februari j.1. vierde de | • I Pestalozzi het 5e feest harer stichting. Br. Conrad hield de feestrede en had tot onderwerp daarvan: „De gedachte, weggelegd in G ö t h e's Faust, beschouwd in het licht van het mag. ideaal." Er is een. bijzondere rouwloge gehouden over den dood van Italië's koning, Victor Emanuel. Zwitserland. Den 7 den April heeft te Bern de vergadering plaats gehad van het college van bestuur over de Gr.- | • | Alpina, onder voorzitterschap van den gedeputeerd Gr.-Mr. De Gr.Mr. van de Alpina was gedurende den afgeloopen winter ernstig ziek, maar is nu gelukkig beterende en toenemende in krachten. De | • | Modestia cum Lïbertate te Zurich heeft 1200 francs gezonden naar Konstantinopel, ten behoeve van de ongelukkige vluchtelingen, die aldaar in diepe ellende leven. Ilannover. De sigarenfabrikant L. W. P. Willrich is voortvluchtig en heeft zijne onderscheidingsteekens als Br. meegenomen. De | - | Friedrich zum weissen Pferde richt aan de i~5 3 het verzoek die bewijzen bij voorkomende gelegenheid aan dien Br. te ontnemen en ze aan genoemde | • | terug te zenden. Ierland. De Gr.- | • | heeft circulaires rondgezonden, aangaande hare meening over de wijziging in Art, 1 van de Fransche mac. grondwet. Evenals de Gr.- | ■ | van Engeland geeft ze daarin te kennen, dat ze niet verder de Gr.- | • | van Frankrijk als zoodanig wil erkennen. Leipzig. In de Freimaurer-Zeiting komt een zeer lezenswaardig artikel voor, dat behandelt: de wereldtentoonstelling te Parijs in 1878 en de noodzakelijkheid van een mag. congres. (We komen later op dit stuk terug.) BINNENLAND. Haarlem. De | • | Vicit Vim Virtus in dit O. zal Dinsdag 30 April a. s., des avonds ten l x h uur, een Leden- PH houden met Ree. en na afloop kl. bank. — Gaarne maken wij (met het oog op het goede doel) melding van de Soiree Musicale, te geven door Br. Ernest Appv, met vereerende medewerking van mevrouw N. V., piano, mejuffrouw J. F., zang, den heer W. Robert, viool, en den heer E. A. Krüseman, harmonium, op Dinsdag 7 Meil878, in de muziekzaal van de societeit de Kroon, te Haarlem, geheel ten voordeele der Louisa-sticMing. Entree ƒ 1.— per persoon. ADVERTENTIE N. Een B.\ V.'. biedt gedurende de Zomermaanden uitstekende gelegenheid aan tot het huren van GEMEUBILEERDE of ONGEMEUBILEERDE Kamers, met of zonder kost en bediening, in de onmiddellijke nabijheid van Arnhem, op een der schoonste punten van den omtrek. Brieven franco onder letter L bij den Uitgever van dit Weekblad. 3?. J. SCHUT, Fabrikant van Borduurwerken, van Z. M. den Koning der Nederlanden en den President der Zuid-Afrikaansche Republiek. Heeft de eer te berichten, dat hij ruim voorzien is van DIa$. Tabiiers, Colliers, Mr.-Banden en Wolken, Zwarte Tabiiers, Rozekruis en Colliers in bijzondere nieuwe dessins. Hij beveelt zich tot de levering minzaam aan, en belast zich met koop en verkoop van Antieke en Moderne Schilderijen, Oude Teekeningen, Platen, Antiqui' telten, Rariteiten, Wapens, enz. Aan onderstaand adres zijn ook te bevragen de fijnste merken van oude schilderkunst, als Rembrandt, A. Van Dijk, Rubens, P. Potter, A. Cuyp, W. v. d. Velden, J. Jordaans, G. Dou, enz. Adres: Amsterdam, Warmoesstraat, 3 e huis v. d. Papenbrugsteeg, 132. 