Weekblad van het regt; verzameling van regtszaken, bouwstoffen voor wetgeving, mengelwerk, jrg 41, 1879, no. 4386, 14-07-1879 
beschonken toestand te hebben geschreeuwd, getierd én geslagen, waardoor eenige personen in hunna rast zijn gestoord en alzoo nachtelijks burengeruchten te hebben verwekt tot verstoring van de rast der inwoners;» 0. dat de kantonregter, r,a te hebben gehoord de verklaringen der getuigen en de antwoorden van den bekl., bij het vonnis waarvan beroepen is, heeft verklaard : dat ratioue personae de zaak niet tot zijne bevoegdheid behoort, en haar verwezen naar den militairen regter, hoofdzakelijk op grond: dat de bekl. G. v. d. L. volgens zijne opgave is kanonier bij het 2e regiment Vesting-Ariillerie in garnizoen te Breda, en in het exploit vau dagvaarding de daarmede ueiaste deurwaarder ook relateert, dat hij hem heelt gedagvaard, «exploit doende ten burele van den heer kommandant officier bij opgemeld regiment, welke het afschrift heeft overgenomen,» terwijl het origineel «voor gezien» is geteekend door den kolonel-kommandant van het 2e regiment Vesting-Artillerie te Breda, zoodat gevolgelijk de bekl., ais behoorende tot het krijgsvolk te Lande, overeenkomstig art. 13 en 14 van het Crimineel Wetboek voor het krijgsvolk te Lande, zou moeten teregt staan voor den militairen regter- n u::i j. J: s r. ■. uujikciiö ue uagvnüruiijg., aec ieit, waarvoor aa oes.1. m regten geroepen is, zoude zijn gepleegd op den 13 Maart 1858, terwijl, blijkens het extract uit het stamboek hierboven vermeld, de bekl. als plaatsvervanger voor P. de B. van de ligting van 1858, uit de provincie Utrecht, gemeente Polsbroek, onder n". 8, op den 30 April 1858 als milicien, voor den tijd van 5 jaren, bij het 2e regiment Vesting-Artillerie voormeld, is ingedeeld; O. dat gevolgelijk de bekl. tijdens het plegen van het feit, waarvoor hij in regten is betrokken, nog niet tot het krijgsvolk te lande behoorde, maar blijkens procesverbaal van den rijksveldwachter v. d. P. was kleedermaker, wonende te Vreeland; O. dat gevolgelijk de kennisneming van het feit aan den bekl, ten laste gelegd, hetwelk de politie-overtreding van nachtelijke burengeruchten de rust der inwoners verstorende zoude kunnen daarstellen, aan den gewonen regter behoorde te verblijven, en de kantonregter voikomen bevoegd was daarover regt te spreken; 0. dat mitsdien het vonnis, waarvan beroepen is, uil dezen hoofde behoort te worden vernietigd, en dat, naardien de kantonregter geene uitspraak heeft gedaan over het bewezene der daadzaken, hare quali fïcatie eu de schuld van den bekl. aan die daadzaken, ten de.se de vormen zijn geschonden bij de wet op straffe van nietigheid voorgeschreven, zoodat, terwijl de bekl. in eerste instantie zijne volle verdediging heeft gehad, deze Begtback de daad zelve behoort af te uoen; Gezien art. 44 R. O., art. 479, n°. 8, en 480 Strafregt, art. 252 volgg., 206, 247 en 248 Strafvord. ; Regt doende bij verstek, Doet te niet het hooger beroep alsmede het vonnis, waarven beroepen is; Verklaart dat de kantonregter te Loenen was bsvoegd om regt te spreken in de zaak tegen den bekl. aangebragt; En voorts regt doende op de hoofdzaak: O. dat bij het voormeld procesverbaal van den rijksveldwachter J. v. d. P., opgemaakt den 13 Maart 1858, op den eed, bij den aanvang zijner bediening afgelegd, de genoemde rijksveldwachter ver- ny m aen avond van gezegden 13 Maart 1858, omstreeks ten half acht ure, vergezeld door den veldwachter D. v. d. M., te Loenen, om adsistentie is gevraagd door de wed. van Spanje, ïd de gemeente Loosdrecht, alwaar zij beschonken hebben bevonden den bekl. G. v. d. L,, welke ongenoegen had gezocht tegen de bovengenoemde wed. mengelwerk. EEN FEIT, DAT TE DENKEN GEEFT. De reactionnaire beweging ter gunste van de doodstraf, die onlangs in Zwitserland is aangevangen, heeft ook ten onzent enkele stemmen doen opgaan, vol heimwee naar die beknopte eu afdoende wijze om met misdadigers af te rekenen. Dat de toelichtende Memorie tot de wet van den heer Van Lilaar — een meesterstuk van strafrechtelijke kennis — ernstig gevaar loopt, is vooralsnog niet te duchten. Toch is het zaak op den uitkijk te blyven, want in de schatting van niet weiuigen heeft de doodstraf — wèl te verstaan, op anderen toegepast — ontegenzeggelijk veel bekoorlijks. Vandaar de volgende mededeeling, die aan de officiëele statistiek van Italië is ontleend (1). Twintig (20) veroordeelden, onder twee (1) Notizie statistiche sulle condanne alla pena di morte in Italia nel decennio 1867—1876, pubbiicate per cura del Ministro di Grazia e Giustitia Roma, tip. Elzeviriana 1878. Mijne bron is een Itai. tijdschrift de Rassegna Settimanale IJ. 8, blz. 121, honderd twee en twintig (222), te wier bate de doodstraf, die in eerste instantie tegen ben uitgesproken was, vernietigd werd, erlangden een verdict van onschuld bij den hoogeren rechter, in een tijdperk van tien jaren. Men gelieve de beteekenis dier cijfers goed voor den geest zich te stellen. Er staat niet, dat de hoogere rechter van hunne schuld niet overtuigd was. Er staat, dat van hunne onschuld bleek: " ' entl condannati, fra duecentoventidue a favor de' qualifu annnla- fa ia j» _. ... , *. - ua|»uue uuu erano scan coipiti nel primo guidizio, ottennero il verdetto d' innocenza dinanzi ai nnovi giudiei.» Het wordt verklaard door den thans afgetreden minister Mancini in de navolgende bewoordingen: In dn h»la™v Otl Volt OW nn^anlrK de nauwgezetheid der rechters en de vormen en waarborgen der lilfatrnffalnt-o xnnhfonloon'nn. _ .1 r > ® .v.s,„„,.viyBV ig, ce/ia u[j ue et/ maien eene vreeseiiike rechterlijke dwaling te betreuren, gelijk zijn zou de moord van een onschuldige! Ziehier op nieuw de tekst: «Nei giudizi capitali malgrado la scrupolositii de' giudicanti e le forme e garentie tutelari stabilite daila legge, una volta sopra undici, vi è un tremendo errore giudiziario a deplorare. aual si ï> IWisinnA innoeentel» Onder de overige veroordeelden waren er, wier straf .«Liiacnug ouuergiug. un geett Mancini aanleiding tot de vraag: •Indien een gelukkig toeval, gelijk de ontdekking van een gebrek in den vorm of van eene andere wetsechennis, aan deze veroordeelden niet had bezorgd de weldaad der vernietiging van het vonnis en de hoop op eene tweede terechtstelling: zou alsdan niet de ten uitvoer'e"g'nS der doodstraf de maatschappij, zonder dat zij het wist of wenschte, verantwoordelijk gesteld hebben voor eene ontzettende ongerechtigheid en voor eene noodelooze en niet te rechtvaardigen wreedheid? Eens op de elf malen ahoo in tien jaren tijds heeft de Italiaansche „y ut uusprauK aer aooastra; gedwaald! Ziedaar, geene philantropische femelarij, geene ziekelijke teergevoeligheid, geene vertroeteling van misdadigers, geen beroep op de blauwe wolken eener dichterlijke verbeeldingskracht — maar een nuchter, sober, degelijk gewaarborgd, brutaal feit. HOOGE RAAD. — Vacaatie-hamer. BULLETIN. Vrijdag, 18 -Julij. Pleidooi. Mr. A. van Naarnen van Eemnes, eischer, tegen Mr. J. H. Geertsema Czn. qq., verweerder. Id. A. J. de J., tegen een arrest van bet Hof te 's Hage, waarbij hij is schuldig verklasrd aan : bedriegelijke opligting. berigten. '« Gravenhage, 12 Julij. — Voor de eerste maal sedert zijne oorigtinf? was hst. te Amsterdam deaer dagen geroepeu tot het geven eener beslissing over de hoogst belangrijke quaestie betreffende de tenuitvoerlegging van buitenland^cbe vonnissen door den Nederlandschen regter. De curator van een Belgischen gefailleerde had tegen de firma Krull en Lenseliuk te Zaandam een vordering ingesteld, tot terugbrenging in den boedel van gelden en goederen door de Zaanlandsche firma een icaand vóór de faillietverklaring, in Junij 1874, van haren kooper, deu later gefailleerden Belgischen koopman, ter voldoening van een wtsselaccept ontvangen. De Zaanscbe firma had tegen deze vordering in eerste instantie, voor de Regtbauk te Haariem, de onbevoegdheid van deu Belgischen curator om iu Nederland te procederen, met andere woorden: het buitenlandsche vonnis van faillietverklaring alhier ten uitvoer te leggen, met goed gevolg op deu voorgrond gesteld. Van het vonnis, waarbij de vorderiug niet-ontvankelijk werd verklaard, kwam de curator in appel. De Zaanlandsche firma handhaafde het stelsel, dat het buitenlandsche vonnis van faillietverklaring, op grond ai*- '"' j-»., iu «ouauuu ais met gewezen moest worden aangemerkt en deed onder meer uitkomen dat, al wilde het Hof den curator bevoegd verklaren om in Nederland te procederen en derhalve het vonnis van faillietverklaring dd. 14 Julij 1874 eerbiedigen, de vordering nogtans moest worden afgewezen, omdat de vernietiging der betaling geheel steunde op een later vonnis der Antwerpsche Regtbank dd. 6 Augustus, waarbij de opening van het faillissement werd vervroegd en bepaald op 24 April 1874, op grond dat de gefailleerde reeds toen zijne betalingen gestaakt had. Immers bepaalde de Belgische wet, dat betalingen na den datum der staking vau betaling geschied, kunnen worden vernietigd, wanneer de ontvanger met dit feit is bekend geweest, terwijl ook daar wanneer hij dit bewustzijn miste, de betaling nietig is, wanneer zij heeft plaats gehad anders dan door toetelling van geld of overgave van handelsDaDier. Nam man rWh„h„i ai aan uat erkenning uer Devoegdneid van den curator volgt uit het internationale regtsbeginsel, dat de regtsbekwaamheid den vreemdeling ook over de grenzen volgt, in artt. Den curator derhalve bevoegd verklarende, overwooc het n™' het vonnis van faillietverklaring dd. 14 Julij 1874, voor zoover het inhoudt beschikkingen, die als regterlijke bevelen en maatregelen ziin aug4i«v<,ui, tv aai iu uc ïogicu tau uv cuci iauuscue ïirtna oetrokken zjjn, volgens de bepalingen van art. 431 B. R. geene tenuitvoerlegging hier te lande zou kunnen verwerven. Als de vervroegde dagsbepaling van de opening vau het faillisse¬ ment mei rogisgevoigen zou neooen, zou ait als tenuitvoerlegging van een buitenlandsch vonnis moeten beschouwd worden. De Nederlandsche regter voor wien een vordering wordt gebragt, steunende op de vervroegde dagsbepaling, is verpligt, ingevolge het voorschrift vau art. 431 B. R., de beweegredenen daartoe op nieuw te onderzoeken, al moge het feitelijk juist zijn wat de appellant beweert, dat geïntimeerde daartegen in België geen verzet heeft gedaan. Het Hof, het geheel ongemotiveerde vonnis der vervroeging in «j11 arrest aanhalende, en overwegende dat uit geenerlei stuk ten proces?® omtrent de beweegredenen der vervrnecrino' v«ii of ta ïpiden. bfi' sliste dat aan den Nederlandsehen regter geen bewijs is geleverd dat $ vervroegde opening van het faillissement kan wettigen. Vermits de toewijzing der vordering daarvan volstrekt afhangt, heeft het Hof &•'; vonnis der Haarlemsche Regtbank vernietigd, den curator bevoegd verklaard, maar hem zijn vordering ontzegd, met veroordeeling ^ betaling der proceskosten iu beide instantiën. Voor den curator werd gepleit door Mr. J. W. Tydeman, voor de (TAlrif 1 lil«IAAM T ._ T /~*1 _ n Jt • • ... - tmua uwi mr. o, v/. ae iviarez uijens, beide advou»1'1"te Amsterdam. Het vijfde supplement op den tweeden druk van KoophaD^^ (Regtspraak van Leon) is verschenen, en even als de vorige supp'e' menten door Mr. j. A. Levy bewerkt. Tip. hawprlrpr IrnroAt 51'fih deze taak met dezelfde beknoptheid en naauwkeurigheid als vroege'; te betreuren is het, dat wij voor de eerste maal in zijne supplerne^11 het Magazijn van Handelsregt niet meer aangehaald zien. Dit is oie' zijne schuld. Die nuttige arbeid is, sedert het vorig supplement ve(' scheen, gestaakt. Hoe hoog wii ook de voortvnrnnrlhfiirl an Aa VS" ^ —v. v» awi ïjbv-uih^uciw Mr. L.evt waarderen, trof ons dadelijk eene leemte. Waarom tlCl belangrijk arrest van den Hoogen Raad van 12 April 1878 n'8' geciteerd, 0. a. te vinden in Weekbl. no. 4231 ? Al gold het eeue West-Indische zaak, het Nederlandaclie Wetboek van Koophande' weid toegepast, en eene vraag beslist, die de beoefenaren van l'eI Nederlandsehe handelsregt verdeeld hield. — Door de Amsterdamsche Universiteit is, in de faculteit der regtS' geleerdheid, de volgende prijsvraag uitgeschreven ter beantwoording vodr 1 Julij 1880, door studerenden aan eene installiri" van unifef' sitair onder «vijs: »Men verlangt eene uiteenzetting der internationale rechtsconflicte0 op het gebied van bet familierecht (met uitsluiting van liet fainili*' vermogensrecht), eu de oplossing dier conflicten, zoo naar algemee»e rechtsbeginselen als met het oog op het positieve Nederlandse^ recht.» — Wij hebben iu Weekbl. n°. 4380 melding gemaakt van het proc" dat verleden jaar in Frankrijk is gevoerd over de werken van And'c' Che'mer en van de belangrijke studie, daarover door den heer Woi'®8 uitgegeven. Thans is bg den heer Charpentier te Parijs een nie"^ werk over dit proces verschenen, dat zeer de aandacht verdie*t. De schrijvers van het werk: A propos d'André Chinier, Etude ef Ia proprtété des oeuvres posthumes, de heeren Emile Collet en Charle* Lesenne, plaatsen zich op een algemeen standpunt en onderzoeke" de natuur en de uitgebreidheid van het letterkundig eigendomsreg1' Zij geven een overzigt van de wettelijke bepalingen in Frankrijk v»" 1638 tot 1866 en onderzoeken daarna den OOrfinrnnnr Jan «nncf öO het doel van het decreet van het jaar XIII, den duur van de regte»' aan den uitgever van nagelaten werken toegekend en de voorwanden, die hij moet vervuilen. Deze belangrijke uitgave ontsteekt #s' derom nieuw licht over de teedere vraaemunten. wftartnp tw.r nrnces over de nagelaten werken van Andre' Che'nier (dat, naar wij meeneDi nog niet in hoogste instantie is beslist) heeft aanleiding gegeven. - Te Parijs, bij Pedone-Lauriel, is een in vele opzigten oorsproH' kelijk boekje verschenen van den advocaat R. Méneau, getiteld : l<Me' nouvclles sur les marqués de fabrique et de commerce. Te regt noemt de schrijver zijne denkbeelden Idéés nouvetles wan' zg wijken regelmatig af van die welke over dit onderwerp gaugba»r zijn. De wetgevingen, die in de laatste jaren omtrent dit onderwerp zÜB tot stand gekomen, bekommeren hem minder dan de vraag op welk« beginselen eene goede wetgeving op de fabriek- en handelsmerken moe' rusten. Volgens den schrijver is de eigendom dezer werken een reü' sut gsneris, van het gewone eigendomsregt onderscheiden; en is l'°l depot eene noodzakelijke, maar niet voldoende voorwaarde voor hs' bestaan van dit regt. Al heelt het internationaal congres voor den industriëlen eigendom» verleden jaar te Parijs gehouden, zijne beginselen niet omhelsd, heef' de schrijver zijne denkbeelden echter zoo systematisch uitgewerkt dat zy alle overweging verdienen. Vooral "de hoofdstukken, die hij wijdt aan het voorafgaand onderzoek dor fabriekmerken, aa" de regten der verbruikers en vau hot openbaar ministerie bevatten belangrijke opmerkingen. advertenties. Bij GEBE. BEL [NE ANTE, te V Ilage, ziet het licht: HET VIJFDE SUPLEMENT OP de afdeeling: KOOPHANDEL, VAN Léons Regtspraak, DOOR Mr. J. A. LËVY. Prijs f 1. Van Léon's Regtspraak is afzonderlijk verkrijgbaar! Mr. E. L. VAN EMDEN, Staatsregt, met 6 vervolgen . f 38<" Regterlijke Organisatie enz 4.-' Strafregt. # 7.5" Mb. G. ASSER, Burgerlijk Wetboek, met 1 Supplement door J. Rombach. 28-^ Mr. J. A. LÉVY, Krophandel, met 5 Supplementen .. Mr. A. TEIXEIRA DE MATTOS, Strafvordering. . . 20.— H. 6. W. BRIEDÉ, Grondbelasting ........ 2.— Personele Belasting 4-50 tmlperadiHb «n Mttgave v»n fiKBBOSO*1'' IIKIilXVtWVK, tm *•. 