Návrh na rozhodnutie Európskeho Parlamentu a Rady, ktorým sa zriaďuje Fond pre riadenie vonkajších hraníc na obdobie rokov 2007 – 2013 ako súčasť všeobecného programu „Solidarita a riadenie migračných tokov“ {SEK(2005)435}
De controle-instantie van een meerjarenprogramma: (a) (b) (c) ziet erop toe dat er volgens de internationale normen controles worden verricht om na te gaan of het beheers- en controlesysteem van het meerjarenprogramma goed functioneert; ziet erop toe dat er aan de hand van een adequate steekproef controles worden verricht om de voor bepaalde maatregelen gedeclareerde uitgaven te verifiëren; de steekproef bestrijkt ten minste 10% van de totale subsidiabele uitgaven van elk jaarprogramma; legt binnen zes maanden na de goedkeuring van het meerjarenprogramma de Commissie een controlestrategie voor waarin wordt uiteengezet welke organisaties de onder a) en b) bedoelde controles zullen uitvoeren, welke methode daarbij zal worden gevolgd, volgens welke methode steekproeven zullen worden genomen voor de controle op acties die uit het fonds worden gefinancierd en hoe de indicatieve planning van de controles eruitziet; doel hiervan te garanderen dat de belangrijkste begunstigden van de medefinanciering uit het fonds worden gecontroleerd en dat de controles gelijkelijk over de programmeringsperiode worden gespreid. is NL 39 NL 2. 3. 4. 5. 1. 24 Indien de op grond van deze beschikking aangewezen controle-instantie tevens als controle-instantie is aangewezen op grond van de beschikkingen. ,. en. ,24 of indien twee of meer van de bij die beschikkingen ingestelde fondsen bepaalde systemen gecombineerde controlestrategie in de zin van lid 1, onder c, worden ingediend. gemeenschappelijk hebben, enkele kan een De controle-instantie stelt een eindverslag op over de tenuitvoerlegging van de jaarprogramma's zoals bedoeld in artikel 50, lid 2, met daarin: (a) (b) een jaarlijks controleverslag met de resultaten van de controles die overeenkomstig de controlestrategie met betrekking tot het jaarprogramma zijn verricht, waarbij eventuele tekortkomingen in de beheers- en controlesystemen voor het programma worden vermeld; een oordeel over de vraag of het beheers- en controlesysteem voldoende efficiënt heeft gefunctioneerd om een redelijke garantie te kunnen bieden omtrent de juistheid van de uitgavenstaten die bij de Commissie zijn ingediend en omtrent de wettigheid en de regelmatigheid van de onderliggende transacties; (c) een verklaring over de geldigheid van de aanvraag voor de betaling van het eindsaldo, alsmede van de wettigheid en de regelmatigheid van de onderliggende transacties waarop de definitieve uitgavenstaat betrekking heeft. Indien de in lid 1 bedoelde controles worden uitgevoerd door een andere organisatie dan de controle-instantie, ziet de controle-instantie erop toe dat deze organisatie de nodige functionele onafhankelijkheid heeft en dat de werkzaamheden worden uitgevoerd volgens internationaal aanvaarde controlenormen.  De werkzaamheden van de controle-instantie in verband met projecten die in de lidstaten worden uitgevoerd, kunnen worden gefinancierd in het kader van de in artikel 17 bedoelde technische bijstand, mits de in artikel 25 beschreven prerogatieven van deze instantie in acht worden genomen. HOOFDSTUK VI CONTROLE Artikel 31 Verantwoordelijkheden van de lidstaten De lidstaten zijn verantwoordelijk voor het goed financieel beheer van de meerjaren- en de jaarprogramma's en voor de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende transacties. Verwijzingen naar beschikkingen tot oprichting van het Terugkeerfonds, het Buitengrenzenfonds en het Integratiefonds opnemen. NL 40 NL 2. 3. 4. 5. 6. 1. 2. 3. Zij zien erop toe dat de verantwoordelijke instanties en de instanties waaraan taken zijn gedelegeerd, de certificeringsinstanties, de controle-instanties en alle andere betrokken instanties adequate richtsnoeren ontvangen voor het opzetten van de in de artikelen 24 tot en met 30 bedoelde beheers- en controlesystemen, die moeten garanderen dat de financiële middelen van de Gemeenschap doelmatig en correct worden gebruikt. De lidstaten voorkomen onregelmatigheden, sporen ze op en corrigeren ze. Zij stellen de Commissie in kennis van onregelmatigheden en houden haar op de hoogte van het verloop van administratieve en gerechtelijke procedures. Indien bedragen die onverschuldigd aan een begunstigde zijn betaald, niet kunnen worden teruggevorderd, is de lidstaat verantwoordelijk voor de terugbetaling van de bedragen die verloren gaan voor de begroting van de Europese Gemeenschappen. De lidstaten zijn eerstverantwoordelijk voor de financiële controle van de acties en zien erop toe dat de beheerssystemen en de controles zodanig worden toegepast dat wordt gegarandeerd dat de communautaire middelen op doeltreffende en regelmatige wijze worden gebruikt. Zij verstrekken de Commissie een beschrijving van deze systemen. De lidstaten werken met de Commissie samen bij het verzamelen van de statistieken die nodig zijn voor de toepassing van artikel 14. De uitvoeringsbepalingen voor de leden 1 tot en met 5 worden vastgesteld volgens de in artikel 52, lid 2, bedoelde procedure. Artikel 32 Beheers- en controlesystemen Voordat een meerjarenprogramma wordt vastgesteld, zorgen de lidstaten ervoor dat de beheers- en controlesystemen zijn opgezet overeenkomstig de artikelen 24 tot en met 30. Zij zijn verantwoordelijk voor de efficiënte werking van deze systemen gedurende de hele programmeringsperiode.  Tegelijk met het ontwerp-meerjarenprogramma dienen de lidstaten bij de Commissie een beschrijving in van de organisatie en de procedures van de verantwoordelijke instantie, de certificeringsinstantie, alsmede de interne controlesystemen die worden toegepast bij deze instanties, de controle-instantie en alle andere instanties die onder haar verantwoordelijkheid controles verrichten. instantie waaraan taken worden gedelegeerd de en Uiterlijk drie maanden na de indiening van het ontwerp-meerjarenprogramma bij de Commissie, dienen de lidstaten een verslag in van de conformiteitsbeoordelende instantie, met de resultaten van een evaluatie van de systemen en een oordeel over de conformiteit van die systemen met de artikelen 24 tot en met 30. Indien dit oordeel niet onverdeeld gunstig is, worden in het verslag de tekortkomingen en de ernst daarvan vermeld. De lidstaten stellen in overleg met de Commissie een plan op dat de te nemen corrigerende maatregelen en het tijdschema voor de uitvoering daarvan bevat. NL 41 NL 4. De uitvoeringsbepalingen voor de leden 1 tot en met 3 worden vastgesteld volgens de in artikel 52, lid 2, bedoelde procedure. 1. 2. 3. 4. 5. 1. Artikel 33 Verantwoordelijkheden van de Commissie De Commissie vergewist zich er volgens de procedure van artikel 31 van dat de lidstaten beheers- en controlesystemen hebben opgezet die in overeenstemming zijn met de artikelen 24 tot en met 30, en, op basis van jaarlijkse controleverslagen en haar eigen controles, dat de systemen efficiënt functioneren tijdens de periode van de uitvoering van de meerjarenprogramma's. Onverminderd de controles van de lidstaten kunnen ambtenaren van de Commissie of gemachtigde vertegenwoordigers van de Commissie controles ter plaatse verrichten om na te gaan of de beheers- en controlesystemen goed functioneren, waarbij ook acties uit de jaarprogramma's kunnen worden gecontroleerd, mits deze controles ten minste één werkdag van tevoren worden aangekondigd. Aan deze controles mogen ambtenaren of gemachtigde vertegenwoordigers van de lidstaat deelnemen. De Commissie kan de lidstaten verzoeken controles ter plaatse uit te voeren om de goede werking van de systemen of de juistheid van een of meer transacties te verifiëren. Aan deze controles mogen ambtenaren van de Commissie of gemachtigde vertegenwoordigers van de Commissie deelnemen. De Commissie zorgt in samenwerking met de lidstaten voor passende voorlichting en publiciteit over en follow-up van de uit het fonds ondersteunde acties. De Commissie zorgt er in samenwerking met de lidstaten voor dat de maatregelen aansluiten bij en een aanvulling vormen op andere relevante communautaire beleidsmaatregelen, instrumenten en initiatieven.  Artikel 34 Samenwerking met de controle-instanties van de lidstaten De Commissie werkt met de controle-instanties van de meerjarenprogramma's samen om hun respectieve controleplannen en -methoden te coördineren en zij wisselt onmiddellijk de resultaten van de controles van de beheers- en controlesystemen uit om zo goed mogelijk gebruik te maken van de voor de controle beschikbare middelen en om dubbel werk te voorkomen. De Commissie maakt binnen drie maanden of tijdens de eerste vergadering na ontvangst van de krachtens artikel 30 ingediende controlestrategie, haar opmerkingen daarover kenbaar. 2. Om haar eigen controlestrategie te bepalen, stelt de Commissie vast voor welke meerjarenprogramma's NL 42 NL (a) geen enkel voorbehoud wordt gemaakt omdat ze volledig in overeenstemming zijn met het op grond van artikel 32 ingevoerde systeem, of waarvoor het voorbehoud is ingetrokken nadat corrigerende maatregelen zijn genomen, en tevens (b) de controlestrategie van de controle-instantie in de zin van artikel 29 afdoende is en voor welke de controles van de Commissie en de lidstaat een redelijke garantie hebben opgeleverd dat de beheers- en controlesystemen doeltreffend functioneren. Voor die programma's kan de Commissie de betrokken lidstaten meedelen dat zij zich wat de juistheid, wettigheid en regelmatigheid van de gedeclareerde uitgaven betreft, voornamelijk op het oordeel van de controle-instantie zal baseren en dat zij slechts in uitzonderlijke omstandigheden eigen controles ter plaatse zal uitvoeren. HOOFDSTUK VII FINANCIEEL BEHEER Artikel 35 Subsidiabiliteit - declaraties 1. 2. 3. Alle declaraties bevatten het bedrag van de uitgaven die de begunstigden hebben gedaan in verband met de uitvoering van de acties, alsmede de bijbehorende bijdrage uit publieke of private middelen. De uitgaven komen overeen met de betalingen die door de begunstigden zijn verricht. Zij worden gestaafd met facturen die zijn voldaan of met vergelijkbare boekhoudkundige bewijsstukken. Alleen uitgaven die zijn verricht op of na 1 januari van het jaar waarop het in artikel 21, lid 4 bedoelde medefinancieringsbesluit van de Commissie betrekking heeft, komen in aanmerking voor bijstand uit het fonds. De medegefinancierde acties mogen niet vóór de begindatum van de subsidiabiliteit zijn voltooid. 4. De volgende uitgaven komen niet in aanmerking voor bijstand uit het fonds: – – – BTW; debetrente; aankoop van grond voor een bedrag van meer dan 10% van de totale subsidiabele uitgaven voor de betrokken actie; – huisvesting. 5.  De regels voor de subsidiabiliteit van de uitgaven in het kader van de in artikel 3 bedoelde acties in de lidstaten die worden medegefinancierd uit het fonds, worden vastgesteld volgens de in artikel 52, lid 2, bedoelde procedure. NL 43 NL Artikel 36 Volledigheid van de betalingen aan de begunstigden De lidstaten vergewissen zich ervan dat de verantwoordelijke instantie het volledige bedrag van de bijdrage uit overheidsmiddelen zonder vertraging aan de begunstigden laat overmaken. Er mogen geen bedragen in mindering worden gebracht of worden ingehouden, noch specifieke extra heffingen of andere heffingen met gelijke werking worden toegepast die het totale bedrag voor de begunstigden verminderen. Artikel 37 Gebruik van de euro Alle bedragen die worden vermeld in de financieringsbesluiten van de Commissie, de vastleggingen en betalingen van de Commissie en de gecertificeerde uitgaven en betalingsaanvragen van de lidstaten luiden in euro's en worden in euro's uitgevoerd. Artikel 38 Vastleggingen De communautaire kredieten worden jaarlijks vastgelegd op basis van het in artikel 21, lid 4, bedoelde medefinancieringsbesluit van de Commissie. Artikel 39 Betalingen - Voorfinanciering 1. 2. 3. 4. De Commissie betaalt de bijdrage uit het fonds overeenkomstig de vastleggingen. De betalingen gebeuren in de vorm van een voorschot en een saldobetaling. De bijdragen worden betaald aan de door de lidstaat aangewezen verantwoordelijke instantie. Van het bedrag dat in het jaarlijkse besluit van de Commissie over de medefinanciering uit het fonds aan de lidstaat wordt toegekend, wordt 50% binnen 60 dagen na de goedkeuring van dit medefinancieringsbesluit aan de lidstaat uitbetaald als voorfinanciering. Een tweede voorschot wordt uitbetaald uiterlijk drie maanden nadat de Commissie haar goedkeuring heeft gehecht aan een voortgangsverslag over de tenuitvoerlegging van het jaarprogramma en aan een gecertificeerde declaratie, die is opgesteld overeenkomstig artikel 29, lid 1, onder a), en artikel 35, en die betrekking heeft op ten minste 70% van het bedrag van het eerste voorschot. Het tweede voorschot bedraagt ten hoogste 50% van het in het medefinancieringsbesluit toegewezen totaalbedrag, of, in ieder geval, het verschil tussen het bedrag aan communautaire middelen dat daadwerkelijk door de lidstaat is vastgelegd voor in het kader van het jaarprogramma geselecteerde maatregelen en het bedrag van het eerste voorschot. NL 44 NL 5. 6. 1 2. 3. 4. Rente op betaalde voorfinanciering wordt aan het betrokken programma toegewezen en in mindering gebracht op het in de definitieve uitgavenstaat vermelde bedrag aan overheidsuitgaven.  Bij de afsluiting van het jaarprogramma worden de bedragen van de voorfinanciering vereffend. Artikel 40 Saldobetalingen De Commissie betaalt het saldo op voorwaarde dat zij uiterlijk negen maanden na de in het financieringsbesluit vastgestelde uiterste datum voor de subsidiabiliteit van de uitgaven de volgende documenten heeft ontvangen: jaarlijkse (a) een gecertificeerde declaratie en een saldobetalingsaanvraag of een terugbetalingsverklaring, opgesteld overeenkomstig artikel 29, lid 1, onder a) en artikel 35; (b) het eindverslag over de uitvoering van het jaarprogramma, met de in artikel 51 bedoelde gegevens; (c) het controleverslag, het oordeel en de verklaring zoals bedoeld in artikel 30, lid 3. Het saldo wordt uitgekeerd op voorwaarde dat het eindverslag over de uitvoering en de verklaring betreffende de geldigheid van de aanvraag voor de betaling van het eindsaldo worden aanvaard. Indien de verantwoordelijke instantie de in lid 1 bedoelde documenten niet tijdig in een aanvaardbaar formaat verstrekt, wordt het gedeelte van de vastlegging voor het betrokken jaarprogramma dat niet voor een voorfinanciering is gebruikt, door de Commissie vrijgemaakt. De in lid 2 bedoelde procedure voor het ambtshalve vrijmaken van de kredieten wordt voor het bedrag dat met de betrokken projecten overeenkomt, geschorst indien op het moment dat de in lid 1 bedoelde documenten worden ingediend, in de lidstaat een gerechtelijke procedure of een administratief beroep met schorsende werking loopt. De lidstaat verstrekt in het gedeeltelijke eindverslag uitvoerige informatie over dergelijke projecten en dient elke zes maanden een voortgangsverslag in. Uiterlijk drie maanden na de afronding van de gerechtelijke procedure of het administratief beroep dient de lidstaat voor het betrokken project de in lid 1 genoemde documenten in. De in lid 1 genoemde termijn van 9 maanden wordt geschorst indien de Commissie een besluit tot opschorting van de betalingen voor het betrokken jaarprogramma heeft genomen overeenkomstig artikel 41. De termijn loopt verder vanaf de datum waarop het in artikel 42, lid 3, bedoelde besluit van de Commissie is medegedeeld aan de lidstaat. NL 45 NL 5. 6. 7. 1. 2. 3. Onverminderd de bepalingen van artikel 41 laat de Commissie de lidstaat binnen zes maanden na de ontvangst van de in lid 1 bedoelde documenten weten welk bedrag zij ten laste van het fonds aanvaardt en welke financiële correcties eventueel worden toegepast als gevolg van het verschil tussen de gedeclareerde en de aanvaarde uitgaven. De lidstaat heeft drie maanden de tijd om te reageren.  Binnen drie maanden na ontvangst van de opmerkingen van de lidstaat beslist de Commissie welk bedrag zij aanvaardt ten laste van het fonds en vordert zij het verschil tussen de uiteindelijk aanvaarde uitgaven en het reeds aan de lidstaat betaalde bedrag terug. Onder voorbehoud van de beschikbaarheid van begrotingsmiddelen betaalt de Commissie het saldo uiterlijk zestig dagen na de datum waarop zij de in lid 1 bedoelde documenten aanvaardt. Het saldo van de vastlegging wordt uiterlijk zes maanden na de betaling vrijgemaakt. Artikel 41 Schorsing De gedelegeerde ordonnateur in de zin van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 schorst de betalingstermijn voor maximaal zes maanden als er twijfels zijn over de goede werking van de beheers- en controlesystemen, als hij extra informatie van de nationale instanties nodig heeft in verband met de follow-up van de tijdens de jaarlijkse herziening gemaakte opmerkingen, of als hij vermoedt dat bij de gedeclareerde uitgaven ernstige onregelmatigheden zijn begaan, die al dan niet zijn bevestigd. De Commissie stelt de lidstaat en de verantwoordelijke instantie onmiddellijk in kennis van de redenen voor deze schorsing. De lidstaat neemt de nodige stappen om de situatie zo spoedig mogelijk te corrigeren. De maximale schorsing van zes maanden wordt met zes maanden verlengd indien er een besluit overeenkomstig de artikelen 42 en 45 blijkt te moeten worden genomen. Artikel 42 Opschorting 1. De Commissie kan de voorfinancieringen en de saldobetalingen geheel of gedeeltelijk opschorten indien: (a) de beheers- en controlesystemen van het programma ernstige tekortkomingen vertonen die afbreuk doen aan de betrouwbaarheid van de procedure voor de certificering van de betalingen, en er in dat verband geen corrigerende maatregelen zijn genomen; of (b) uitgaven in een gecertificeerde uitgavenstaat verband houden met een ernstige onregelmatigheid ten aanzien waarvan geen corrigerende maatregelen zijn genomen; of NL 46 NL 2. 3. 4. (c) een lidstaat zijn verplichtingen uit hoofde van de artikelen 31 en 32 niet is nagekomen. De Commissie kan besluiten de voorfinancierings- en saldobetalingen op te schorten na de lidstaat in de gelegenheid te hebben gesteld binnen drie maanden zijn opmerkingen te maken. De Commissie heft de opschorting van de voorfinancierings- en saldobetalingen op als zij van mening is dat de lidstaat de nodige maatregelen heeft genomen om opheffing van de opschorting mogelijk te maken.  Indien de lidstaat niet de vereiste maatregelen neemt, kan de Commissie besluiten het nettobedrag te verlagen of de bijdrage van de Gemeenschap aan het jaarprogramma in te trekken overeenkomstig artikel 46. Artikel 43 Bewaring van documenten In elke lidstaat zorgt de verantwoordelijke instantie ervoor dat alle bewijsstukken betreffende uitgaven en controles in verband met het betrokken jaarprogramma ter beschikking van de Commissie en de Rekenkamer worden gehouden. De bewijsstukken worden, onverminderd de voorschriften voor staatssteun, gedurende ten minste drie jaar na de afsluiting van het jaarprogramma ter beschikking gehouden. In geval van gerechtelijke vervolging of op een met redenen omkleed verzoek van de Commissie wordt deze termijn geschorst. De bewijsstukken moeten hetzij als originele stukken, hetzij als voor authentiek gewaarmerkte versies op algemeen aanvaarde gegevensdragers worden bewaard. HOOFDSTUK VIII FINANCIËLE CORRECTIES Artikel 44 Financiële correcties van de lidstaten 1. 2. Onverminderd de verantwoordelijkheid van de Commissie voor de uitvoering van de lidstaten algemene begroting van de Europese Gemeenschappen, zijn de eerstverantwoordelijk voor het onderzoeken van onregelmatigheden. Zij treden op wanneer er belangrijke veranderingen worden geconstateerd die de aard van of de voorwaarden voor de uitvoering of de controle van de bijstand beïnvloeden, en verrichten de nodige financiële correcties. De lidstaten verrichten de nodige financiële correcties voor de bij de maatregelen of de jaarprogramma's geconstateerde incidentele of systematische onregelmatigheden. De door de lidstaten verrichte correcties behelzen een gehele of gedeeltelijke terugvordering van de communautaire bijdrage. De lidstaten houden rekening met de NL 47 NL aard en de ernst van de onregelmatigheden en met het financiële verlies voor het fonds. De lidstaten geven in het jaarverslag dat zij overeenkomstig artikel 50, lid 2, bij de Commissie indienen, een overzicht van de intrekkingsprocedures die voor het betrokken jaarprogramma zijn ingeleid. Indien de terugbetaling niet plaatsvindt binnen de daarvoor door de lidstaat gestelde termijn, is achterstandsrente verschuldigd tegen de in artikel 47, lid 2, bedoelde rentevoet. 3. Bij systematische onregelmatigheden breidt de lidstaat zijn onderzoek uit tot alle acties die daarbij betrokken kunnen zijn. 1. 2. 1.  Artikel 45 Controles en financiële correcties van de Commissie Onverminderd de bevoegdheden van de Rekenkamer en de controles van de lidstaten overeenkomstig de nationale wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen, mogen ambtenaren of gemachtigde vertegenwoordigers van de Commissie de uit het fonds gefinancierde acties en de beheers- en controlesystemen ter plaatse controleren, met name door middel van steekproeven, mits deze controles ten minste één werkdag van tevoren worden aangekondigd. De Commissie stelt de betrokken lidstaat in kennis van de controle teneinde de nodige medewerking te verkrijgen. Aan deze controles mogen ambtenaren of gemachtigde vertegenwoordigers van de betrokken lidstaat deelnemen. De Commissie kan de betrokken lidstaat verzoeken een controle ter plaatse uit te voeren om de regelmatigheid van een of meer transacties na te gaan. Aan deze controles mogen ambtenaren of gemachtigde vertegenwoordigers van de Commissie deelnemen. Indien de Commissie, nadat zij de nodige verificaties heeft verricht, concludeert dat een lidstaat de krachtens artikel 31 op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen, wordt de betaling van de voorfinanciering of van het saldo overeenkomstig artikel 42 opgeschort. Artikel 46 Criteria voor de correcties Indien de lidstaat geen correcties heeft verricht binnen de in artikel 42, lid 2, bedoelde termijn en er geen overeenstemming is bereikt, kan de Commissie binnen drie maanden besluiten de communautaire bijdrage geheel of gedeeltelijk in te trekken indien zij tot de conclusie komt dat: (a) het beheers- en controlesysteem van het programma ernstige tekortkomingen vertoont die de reeds voor het programma betaalde communautaire bijdrage in gevaar brengen; NL 48 NL (b) de uitgaven in een gecertificeerde uitgavenstaat onregelmatigheden vertonen die niet door de lidstaat zijn gecorrigeerd voordat de in dit lid bedoelde correctieprocedure werd ingeleid; en tevens (c) een lidstaat niet aan zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 31 heeft voldaan voordat de in dit lid bedoelde correctieprocedure werd gestart. De Commissie houdt rekening met de eventuele opmerkingen van de lidstaat voordat zij een besluit neemt. De Commissie baseert haar financiële correcties op geconstateerde afzonderlijke onregelmatigheden, waarbij zij rekening houdt met de systematische aard van de onregelmatigheid om te bepalen of het nodig is een forfaitaire of geëxtrapoleerde correctie toe te passen.  Indien de onregelmatigheid betrekking heeft op een uitgavenstaat waarvoor eerder overeenkomstig artikel 30, lid 3, onder b), een positieve garantie in het jaarlijkse controleverslag was gegeven, wordt aangenomen dat het om een systematisch probleem gaat dat aanleiding geeft tot een forfaitaire of een geëxtrapoleerde correctie, tenzij de lidstaat deze veronderstelling binnen drie maanden met bewijzen kan weerleggen. De Commissie houdt bij het vaststellen van het bedrag van een correctie rekening met de ernst van de onregelmatigheid en met de omvang en de financiële consequenties van de tekortkomingen die in het betrokken jaarprogramma zijn geconstateerd. Indien de Commissie haar standpunt baseert op feiten die zijn geconstateerd door andere controleurs dan die van haar eigen diensten, trekt zij met betrekking tot de financiële consequenties haar eigen conclusies, na onderzoek van de op grond van artikel 32 door de betrokken lidstaat genomen maatregelen, de verslagen over de gemelde onregelmatigheden en de eventuele antwoorden van de lidstaat. Artikel 47 Terugbetaling Terugbetalingen aan de Commissie geschieden vóór de vervaldag die is vermeld in de invorderingsopdracht die is opgesteld overeenkomstig artikel 72 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad25. Deze vervaldatum is de laatste dag van de tweede maand die volgt op de maand waarin de invorderingsopdracht is gegeven. Bij te late terugbetaling is achterstandsrente verschuldigd, te rekenen vanaf de vervaldatum tot en met de datum van de daadwerkelijke betaling. Deze rente wordt berekend op basis van de door de Europese Centrale Bank op haar belangrijkste herfinancieringsoperaties toegepaste en in het Publicatieblad van de Europese Unie, reeks C, bekendgemaakte rentevoet die gold op de eerste kalenderdag van de maand waarin de vervaldatum valt, vermeerderd met drieëneenhalf procentpunt. 2. 3. 4. 1. 2. 25 PB L 248 van 16. 09. 2002. NL 49 NL Artikel 48 Verplichtingen van de lidstaten Een financiële correctie door de Commissie laat de verplichting van de lidstaat tot terugvordering van bedragen op grond van artikel 46 onverlet. HOOFDSTUK IX TOEZICHT, EVALUATIE EN VERSLAGEN Artikel 49 Toezicht en evaluatie 1. 2. 3. De Commissie zorgt in samenwerking met de lidstaten voor een regelmatig toezicht op het fonds. Er vindt regelmatig een evaluatie van het Fonds plaats, waarbij de Commissie in samenwerking met de lidstaten de relevantie, de doeltreffendheid en het effect van de uitgevoerde maatregelen toetst aan de in artikel 2 geformuleerde algemene doelstelling.  Er wordt ook geëvalueerd door de Commissie in hoeverre de acties die in het kader van het Fonds worden uitgevoerd, complementair zijn aan activiteiten uit hoofde van andere communautaire beleidsterreinen, instrumenten en maatregelen. Artikel 50 Verslagen 1. In elke lidstaat neemt de verantwoordelijke instantie de nodige maatregelen met het oog op het toezicht op en de evaluatie van de acties. Daartoe wordt in de overeenkomsten die deze instantie sluit met de organisaties die zijn belast met de tenuitvoerlegging van de acties, de verplichting opgenomen om geregeld gedetailleerde verslagen in te dienen over de vorderingen bij de tenuitvoerlegging van de acties en de verwezenlijking van de doelstellingen. Uiterlijk negen maanden na de in het medefinancieringsbesluit vastgestelde uiterste datum voor de subsidiabiliteit van de uitgaven dient de verantwoordelijke instantie bij de Commissie een eindverslag in over de tenuitvoerlegging van de acties, alsmede de in artikel 35 genoemde definitieve declaratie. De lidstaten dienen uiterlijk op 30 juni 2012 (voor de periode 2008-2010) respectievelijk op 30 juni 2015 (voor de periode 2011-2013) bij de Commissie een evaluatieverslag in over de resultaten en het effect van de acties die medefinanciering uit het fonds hebben ontvangen. 2. 3. NL 50 NL 4. 1. Uiterlijk op 31 december 2012 (voor de periode 2008-2010) respectievelijk op 31 december 2015 (voor de periode 2011-2013) dient de Commissie bij het Europees Parlement, de Raad, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's een verslag in van de evaluatie achteraf. Artikel 51 Eindverslag De in artikel 50, lid 2, bedoelde verslagen schetsen een duidelijk beeld van de tenuitvoerlegging van de jaar- en de meerjarenprogramma's, aan de hand van de volgende gegevens: (a) de financiële en de operationele tenuitvoerlegging van het jaarprogramma; (b) de vorderingen die bij de tenuitvoerlegging van het meerjarenprogramma en de prioriteiten zijn gemaakt in het licht van de specifieke, controleerbare doelen ervan, met waar mogelijk een kwantificering van de materiële indicatoren en de output-, resultaat- en effectindicatoren per prioriteit; (c) de maatregelen die de verantwoordelijke instantie heeft genomen om de kwaliteit en de doeltreffendheid van de tenuitvoerlegging te waarborgen, en met name: – – de maatregelen op het gebied van toezicht en evaluatie, met inbegrip van de voorschriften inzake gegevensverzameling, een samenvatting van eventuele belangrijke problemen die bij de tenuitvoerlegging van het programma zijn ondervonden, en de maatregelen die eventueel zijn genomen, – het gebruik van technische bijstand.  (d) de maatregelen om informatie te verstrekken over en bekendheid te geven aan de meerjaren- en de jaarprogramma's. 2. De verslagen worden ontvankelijk geacht als ze alle in lid 1 genoemde gegevens bevatten. De Commissie neemt binnen twee maanden een besluit over de inhoud van het door de verantwoordelijke instantie ingediende uitvoeringsverslag. Als de Commissie niet binnen de gestelde termijn heeft geantwoord, worden de verslagen geacht aanvaard te zijn. HOOFDSTUK X SLOTBEPALINGEN Artikel 52 Comité 51 NL NL 1. 2. De Commissie wordt bijgestaan door het gemeenschappelijk comité "Solidariteit en beheer van de migratiestromen", dat is opgericht bij de Beschikking tot oprichting van het Europees Buitengrenzenfonds voor de periode 2007-2013 als onderdeel van het algemene programma Solidariteit en beheer van de migratiestromen. /… (deze beschikking en de beschikkingen …. , …… en …. )26 ("het comité"). Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 4 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van de bepalingen van artikel 8 van dat besluit. 3. Het Comité keurt zijn reglement van orde goed. Artikel 53 Herziening Op voorstel van de Commissie bezien het Europees Parlement en de Raad deze beschikking uiterlijk op 30 juni 2013 opnieuw. Artikel 54 Overgangsbepalingen 1 2. 3. Deze beschikking laat de voortzetting of wijziging, met inbegrip van de volledige of gedeeltelijke intrekking, van bijstand die is goedgekeurd krachtens Beschikking 2004/904/EG of andere wetgeving die op 31 december 2007 op die bijstand van toepassing is, onverlet. Wanneer zij besluiten neemt over medefinanciering door dit fonds neemt de Commissie de maatregelen in aanmerking die vóór de inwerkingtreding van onderhavige beschikking op grond van Beschikking 2004/904/EG zijn genomen en die financiële gevolgen hebben tijdens de door die medefinanciering bestreken periode. De voor medefinanciering vastgelegde bedragen die door de Commissie tussen 1 januari 2005 en 31 december 2007 zijn goedgekeurd en waarvoor de voor afsluiting van de programma's vereiste documenten op de uiterste datum voor indiening van het eindverslag nog niet bij de Commissie zijn ingediend, worden door de Commissie uiterlijk op 31 december 2010 ambtshalve doorgehaald en geven aanleiding tot terugbetaling van de onverschuldigd betaalde bedragen. Bedragen die verband houden met concrete acties of programma's die zijn geschorst wegens een gerechtelijke procedure of administratief beroep met opschortend effect, worden bij de berekening van de ambtshalve door te halen bedragen niet meegerekend. 26 Verwijzingen naar beschikkingen tot oprichting van het Terugkeerfonds, het Buitengrenzenfonds en het Integratiefonds opnemen.  NL 52 NL 4. 5. De lidstaten dienen uiterlijk op 30 juni 2009 bij de Commissie een evaluatieverslag in over de resultaten en het effect van de maatregelen die medefinanciering uit het Fonds hebben ontvangen voor de periode 2005-2007. De Commissie dient uiterlijk op 31 december 2009 bij het Europees Parlement, de Raad, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's een interimverslag in over de bereikte resultaten en over de kwalitatieve en kwantitatieve aspecten van de tenuitvoerlegging van het Fonds in de periode 2005-2007. Artikel 55 Intrekking Beschikking 2004/904/EG wordt met ingang van 1 januari 2008 ingetrokken. Artikel 56 Toepassing Deze beschikking is van toepassing met ingang van 1 januari 2008. Artikel 57 Adressaten Deze beschikking is gericht tot de lidstaten. Gedaan te Brussel, op Voor het Europees Parlement De voorzitter Voor de Raad De voorzitter NL 53 NL TOELICHTING 1. ONTWIKKELING VAN SOLIDARITEIT OP HET GEBIED VAN DE BUITENGRENZEN EN HET VISUMBELEID 1. 1. Probleemstelling en analyse Een Schengengebied zonder binnengrenzen is alleen mogelijk als met doeltreffende controles aan de buitengrenzen illegale toegang zoveel mogelijk wordt voorkomen. Iemand die de EU eenmaal op een bepaald punt is binnengekomen, kan zich vervolgens praktisch onbeperkt naar andere lidstaten begeven, ongeacht zijn of haar recht om (elders) in de EU te verblijven. Iedere lidstaat in het Schengengebied heeft er dus belang bij dat de andere lidstaten doeltreffende controles verrichten aan de buitengrenzen die onder hun verantwoordelijkheid vallen, omdat hij anders zelf met met een onwelkome stroom van illegale migranten te maken kan krijgen. Er is dus een dwingende reden om op dit gebied gemeenschappelijke regels op EG-niveau vast te stellen en ervoor te zorgen dat de controles aan de buitengrenzen aan bepaalde minimumnormen voldoen, hoewel de uiteindelijke verantwoordelijkheid hiervoor bij de de Schengenuitvoeringsovereenkomst, waarin gemeenschappelijke regels voor de toegang van onderdanen van derde landen tot de EU zijn vastgelegd. De lidstaten met buitengrenzen hebben dan ook hun grenscontroles en –bewaking moeten aanpassen aan de normen en procedures die op EU-niveau zijn vastgesteld en zullen dat in de komende jaren moeten blijven doen. verondersteld nadrukkelijk lidstaten wordt ligt.  Dit in Er zijn maar enkele lidstaten met land- of zeegrenzen die zo lang of geopolitiek zo belangrijk lidstaten dragen de grootste zijn dat ze streng moeten worden bewaakt; deze verantwoordelijkheid voor het controleren van de illegale immigratie en het waarborgen van de interne veiligheid door middel van de controle op het overschrijden van de buitengrenzen van het Schengengebied. Daardoor dragen zij ook een onevenredig groot deel van de kosten van het voorkomen van illegale grensoverschrijding en van de even belangrijke taak om degenen die wel kunnen worden toegelaten, zonder onnodige vertraging of hinder toegang te verlenen. 1. 2. De koers voor de toekomst Lastenverdeling tussen de lidstaten en de Unie bij het beheer van de buitengrenzen is een van de vijf componenten van het gemeenschappelijk beleid voor het beheer van de buitengrenzen dat de Commissie heeft voorgesteld in haar mededeling van 7 mei 2002 "Naar een geïntegreerd beheer van de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie" (COM(2002)233 def. ) en dat door de Raad is overgenomen in zijn "Plan voor het beheer van de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie" (document 10019/02 van de Raad van 14 juni 2002). De Europese Raad heeft herhaaldelijk aangedrongen op de instelling van een fonds ter ondersteuning van de lidstaten die ten behoeve van de Gemeenschap een permanente zware financiële last dragen op dit gebied. Dit is ook terug te vinden in het Haags programma, dat in november 2004 door de Europese Raad is vastgesteld en waarin nadrukkelijk wordt gewezen op "de noodzaak van solidariteit en het eerlijk delen van verantwoordelijkheid, ook wat betreft de financiële gevolgen, tussen de lidstaten". NL 54 NL 1. 3. De doelstellingen van het fonds De vier belangrijkste beleidsdoelstellingen die met behulp van het fonds zullen worden nagestreefd zijn: • de controles en daarmee het beheer en de bewaking van de buitengrenzen doeltreffender maken om illegale immigratie te beperken en de veiligheid van de EU-binnenruimte met vrij verkeer te verhogen; • legale reizigers gemakkelijker en sneller toegang tot de EU verlenen overeenkomstig het Schengenacquis en tegelijkertijd de EU beschermen tegen illegale immigratie; • een uniforme toepassing van het Gemeenschapsrecht door de lidstaten bewerkstelligen en ervoor zorgen dat de nationale grenswachten hun taken efficiënt overeenkomstig het Gemeenschapsrecht kunnen uitvoeren; • de verstrekking van visa en andere controles die voorafgaan aan de grensoverschrijding doelmatiger laten verlopen.  Met dit fonds zouden ook maatregelen in het kader van het gemeenschappelijk visumbeleid moeten worden gesteund. Een doeltreffend visumbeheer kan worden gezien als een fase die voorafgaat aan de controle aan de buitengrenzen en vormt dus een integrerend deel van een gemeenschappelijk geïntegreerd grensbeheer in de EU, zoals dat wordt voorgesteld in het Haags programma. De doelstellingen hebben ook betrekking op bepaalde aspecten van twee bestaande financiële instrumenten, de Schengenfaciliteit en de Kaliningradfaciliteit. • Bij artikel 35, lid 1, van de toetredingsakte van 2003 is de Schengenfaciliteit ingesteld om Estland, Hongarije, Letland, Litouwen, Polen, Slovenië en Slowakije te helpen met de financiering van acties aan de nieuwe buitengrenzen van de Unie met het oog op de uitvoering van het Schengenacquis. Deze faciliteit loopt in 2006 af. • Overeenkomstig het aan de toetredingsakte gehechte Protocol nr. 5 betreffende de doorreis van personen over land tussen de regio Kaliningrad en andere delen van de Russische Federatie worden in besluit C(2003) 5213 van de Commissie de uitvoeringsbepalingen vastgesteld voor het speciale Kaliningrad-doorreisprogramma 2004-2006. De Kaliningradfaciliteit wordt vervangen door specifieke bepalingen in het kader van het fonds. De Litouwse autoriteiten zijn verantwoordelijk voor de correcte toepassing van de communautaire wetgeving betreffende de vergemakkelijking van de doorreis. Deze taak maakt deel uit van de verantwoordelijkheid voor de controle van de buitengrenzen van de EU, die namens alle lidstaten op Litouwen rust. Financiële steun hiervoor kan dan ook beter in het kader van het instrument voor de buitengrenzen worden verleend dan los daarvan. NL 55 NL 1. 4. Complementariteit met het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie (hierna "het agentschap" genoemd). De vier hierboven genoemde doelstellingen worden behalve met behulp van de bijdragen uit het fonds ook verwezenlijkt door middel van de verdere ontwikkeling van de wetgeving en door de werkzaamheden van het agentschap. Het agentschap biedt de Commissie en de lidstaten de nodige technische bijstand en vergemakkelijkt de toepassing van bestaande en toekomstige communautaire maatregelen op het gebied van de buitengrenzen. Het fonds verstrekt dus alleen bijstand voor nationale acties van de lidstaten die bijdragen tot de verwezenlijking van de communautaire doelstellingen, en niet voor acties die betrekking hebben op de samenwerking met andere lidstaten op het gebied van het beheer van de buitengrenzen.  Bovendien zullen de middelen van het fonds die bestemd zijn voor acties die van belang zijn voor de Gemeenschap ("communautaire acties") voornamelijk worden gebruikt voor acties op het gebied van het visumbeleid (doelstelling nr. 4 van het fonds), een terrein dat niet onder de bevoegdheid van het agentschap valt. 1. 5. Reikwijdte van de acties en definitie van "buitengrenzen" Daar het fonds solidariteit tenuitvoerlegging van de Schengenbepalingen inzake buitengrenzen bevordert, komen alleen de lidstaten die door deze bepalingen zijn gebonden, in aanmerking voor bijstand uit het fonds. lidstaten bij de tussen de Artikel 3, lid 1, van de toetredingsakte bepaalt dat de bepalingen van het Schengenacquis en de daarop voortbouwende of op een andere wijze daaraan gerelateerde rechtsbesluiten zoals zij zijn opgesomd in bijlage I bij die akte, vanaf de datum van toetreding verbindend voor en toepasselijk in de nieuwe lidstaten zijn. 27 Bepalingen en rechtsbesluiten die niet in de bijlage worden genoemd, zijn wel vanaf de datum van toetreding verbindend voor de nieuwe lidstaten, maar pas van toepassing nadat een daartoe strekkend besluit van de Raad is vastgesteld overeenkomstig artikel 3, lid 2, van de toetredingsakte. Dit is de tweefasenprocedure, die inhoudt dat sommige bepalingen van het Schengenacquis verbindend en toepasselijk zijn vanaf de datum van toetreding, terwijl andere, met name de bepalingen die rechtstreeks verband houden met de afschaffing van controles aan de binnengrenzen, in de nieuwe lidstaten wel verbindend zijn vanaf de datum van toetreding maar pas van toepassing zijn nadat het hierboven bedoelde besluit van de Raad is vastgesteld. De Schengenbepalingen de buitengrenzen Schengenuitvoeringsovereenkomst en de uitvoeringsbepalingen, zoals het Gemeenschappelijk Handboek) maken deel uit van Bijlage I en zijn dus vanaf de datum van toetreding verbindend voor en van toepassing in de nieuwe lidstaten. 28 (artikelen inzake van tot 3 8 De nieuwe lidstaten komen dan ook vanaf de inwerkingtreding van het fonds op 1 januari 2007 in aanmerking voor bijstand uit het fonds, ook al moet de Raad dan nog voor een of toepassing van de meer van de nieuwe lidstaten besluiten vaststellen over de 27 28 PB L 236 van 23. 9. 2003, blz. 33. Behalve artikel 5, lid 1, onder d) van de Schengenuitvoeringsovereenkomst, dat betrekking heeft op de raadpleging van het Schengeninformatiesysteem. NL 56 NL Schengenbepalingen inzake de afschaffing van de personencontroles aan de binnengrenzen.  Alle nieuwe lidstaten moeten bijstand uit het fonds kunnen krijgen, zodat de versterking van de controles aan de buitengrenzen in het kader van de Schengenfaciliteit en de doorreisregeling zoveel mogelijk kan worden voortgezet. Gezien de consequenties van de hierboven bedoelde besluiten van de Raad, moeten de werkzaamheden ter ontwikkeling van de nodige controlenormen voor de buitengrenzen van de nieuwe lidstaten worden voortgezet en dient de Europese Unie deze werkzaamheden in het belang van de Gemeenschap te blijven ondersteunen. Deze redenering heeft de volgende consequenties: • Met het oog op de jaarlijkse berekening van de lengte van de buitengrenzen voor de verdeelsleultel worden alle buitengrenzen met derde landen die niet zijn betrokken bij de tenuitvoerlegging, toepassing en ontwikkeling van het Schengenacquis meegerekend. Bovendien worden ook de tijdelijke grenzen meegerekend, maar alleen voor de lidstaten die het Schengenacquis al onverkort toepassen. Dit houdt in dat alleen de tijdelijke grenzen van lidstaten die ook grenscontroles namens andere lidstaten verrichten, worden meegerekend. Dat komt overeen met de huidige situatie, maar deze situatie moet nadrukkelijk als tijdelijk worden beschouwd, omdat de controles aan de binnengrenzen zo spoedig mogelijk geheel zullen worden afgeschaft. In het Haags Programma dringt de Europese Raad er immers "bij de Raad, de Commissie en de lidstaten op aan alles te doen wat nodig is, zodat de binnengrenscontroles zo spoedig mogelijk kunnen worden afgeschaft, nadat aan alle voorwaarden voor de toepassing van het Schengenacquis is voldaan en het Schengeninformatiesysteem van de tweede generatie (SIS II) in 2007 operationeel is geworden". Om het voorlopige karakter van de tijdelijke grenzen te beklemtonen en duidelijk te maken dat de politieke prioriteiten moeten liggen bij de "definitieve" grenzen, wordt voorgesteld de tijdelijke grenzen minder zwaar te laten meewegen dan de "definitieve" grenzen. Als de tijdelijke grenzen van de lidstaten die het Schengenacquis volledig toepassen worden meegerekend tot de hierboven bedoelde besluiten van de Raad zijn vastgesteld, kunnen de buitengrenzen in het kader van de jaarlijkse berekening van de lengte van de buitengrenzen dus langer zijn dan de toekomstige definitieve buitengrenzen van de Gemeenschap. • Alle acties aan tijdelijke grenzen komen in aanmerking voor bijstand uit het fonds, tenzij het gaat om structurele investeringen die strijdig zijn met de doelstelling om de personencontroles aan deze grenzen af te schaffen. Investeringen in de bouw, renovatie of modernisering van infrastructuur bij grensdoorlaatposten, bijbehorende gebouwen en niet- interoperabele apparatuur zijn dus niet subsidiabel.  Met het oog op de verbetering van de samenwerking op nationaal niveau tussen de diensten die belast zijn met de personencontrole en de diensten die verantwoordelijk zijn voor de goederencontrole (douanediensten) of voor andere beleidsterreinen (politiesamenwerking, bestrijding van illegale immigratie), kan het fonds acties van de lidstaten financieren die ertoe leiden dat grenswachten hun taak beter kunnen vervullen. Er zal ook voor complementariteit met douaneacties worden gezorgd. Nauwe samenwerking tussen de diensten voor personencontrole en die voor goederencontrole is van het allergrootste belang om te voorkomen dat er hiaten aan de buitengrenzen blijven bestaan. NL 57 NL 2. EVALUATIES De Commissie heeft een evaluatie vooraf verricht, die aan dit voorstel is gehecht. 3. RECHTSGROND EN BEDOELING VAN HET BELEIDSINSTRUMENT 3. 1. Keuze van de rechtsgrond Als rechtsgrond voor deze beschikking van de Raad wordt artikel 62, punt 2, voorgesteld, omdat het bij deze wetgeving gaat om "maatregelen inzake het overschrijden van de buitengrenzen van de lidstaten", en met name om "normen en procedures die de lidstaten bij de uitvoering van personencontroles aan die grenzen in acht moeten nemen" (artikel 62, punt 2, onder a)) en om "voorschriften inzake visa voor voorgenomen verblijven van ten hoogste drie maanden; met inbegrip van (…) de procedures en voorwaarden voor de afgifte van visa door de lidstaten" (artikel 62, lid 2, onder b), bij ii)). Omdat het voorstel is gebaseerd op Titel IV van het EG-Verdrag (Visa, asiel, immigratie en andere beleidsterreinen die verband houden met het vrije verkeer van personen), moet het worden ingediend en goedgekeurd volgens de aan het Verdrag van Amsterdam gehechte protocollen betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk, Ierland en Denemarken. Krachtens artikel 6 van het Protocol tot opneming van het Schengenacquis in het kader van de Europese Unie (Schengenprotocol) worden Noorwegen en IJsland betrokken bij de uitvoering en de verdere ontwikkeling van het Schengenacquis. In punt 6 wordt nader ingegaan op de gevolgen van de verschillende protocollen. 3. 2. Verdeling van de middelen op basis van solidariteit Los van de berekening van de lasten van de doorreisregeling voor Kaliningrad, zullen de middelen worden verdeeld over de lidstaten volgens een verdeelsleutel waarin de relatieve last van de lidstaten in verband met het geïntegreerd grensbeheer en het gemeenschappelijk visumbeleid tot uiting komt.  Als we de solidariteit tussen de lidstaten op dit gebied gestalte willen geven, moeten we het volgende in gedachten gehouden: • de controle en bewaking van de buitengrenzen en het gemeenschappelijk visumbeleid brengen voor elk van de lidstaten een bepaalde basiswerkdruk met zich, die is gebaseerd op een aantal constante factoren, zoals de lengte van de landbuitengrenzen, de lengte van de zeegrenzen, het aantal aangewezen grensdoorlaatposten (land, lucht, zee) en het aantal consulaten; • de werkelijke dagelijkse werkdruk van de autoriteiten wordt mede bepaald door de variabele factoren die verband houden met de migratiestromen, zoals het aantal personen dat de buitengrenzen overschrijdt (via land, lucht en zee), het aantal onderdanen van derde landen aan wie de toegang wordt geweigerd, het aantal aangehouden personen en het aantal visumaanvragen (afgegeven en geweigerde visa). Daarom zou de verdeelsleutel uit twee componenten moeten bestaan: een die verband houdt met de constante factoren en een die verband houdt met de meer variabele factoren. De beschikbare middelen zouden als volgt onder de lidstaten kunnen worden verdeeld: NL 58 NL • 40% naar rata van de constante factoren en • 60% naar rata van de variabele factoren. Er wordt voorgesteld in de rechtsgrond de mogelijkheid op te nemen om de constante factoren te wegen en daarover het agentschap te raadplegen voordat een besluit wordt genomen. Omdat deze gegevens verband houden met migratiestromen en visa, waarin schommelingen kunnen optreden, moet er een jaarlijkse berekening plaatsvinden. Door de middelen op basis van deze gecombineerde criteria te verdelen, wordt rekening gehouden met bepaalde ontwikkelingen (zoals veranderingen in de migratiedruk bij bepaalde grensdoorlaatposten en verschuivingen in de illegale migratieroutes) en kan de verdeling met behulp van het fonds worden bijgestuurd. De middelen voor de Kaliningrad-doorreisregeling worden niet op basis van de verdeelsleutel beschikbaar gesteld. Deze middelen worden berekend op basis van de gederfde leges en de extra kosten die het gevolg zijn van de regeling. 3. 3. Acties in het kader van het fonds Gezien de algemene doelstelling van het fonds om door middel van financiële solidariteit tussen de Gemeenschap en de lidstaten bij te dragen tot de invoering van doeltreffende controles en bewaking aan de buitengrenzen, stelt de Commissie voor het fonds voornamelijk ten uitvoer te leggen door middel van gedeeld beheer met de lidstaten en gedecentraliseerd beheer met de landen die betrokken zijn bij de tenuitvoerlegging, toepassing en ontwikkeling van het Schengenacquis (zie punt 6).  Op die manier kan de financiële bijstand worden afgestemd op de specifieke situatie en behoeften van elke lidstaat en elk geassocieerd land. Om ervoor te zorgen dat het geld zo doeltreffend mogelijk wordt besteed, bevat het voorstel zeer gedetailleerde bepalingen over de operationele doelstellingen en het soort actie waarmee deze doelstellingen kunnen worden verwezenlijkt. 3. 4. Programmering, financieel beheer en controlesystemen Met het oog op de rationalisatie en de harmonisatie van de beheers- en controlesystemen zijn de bepalingen van dit voorstel voor een beschikking en die van de drie andere fondsen in het kader van het algemeen programma "Solidariteit en beheersing van de migratiestromen" op elkaar afgestemd. Er wordt gewerkt met twee meerjarige programmeringsperioden: 2007-210 en 2011-2013, waarbij de meerjarenprogramma's ten uitvoer worden gelegd door middel van jaarprogramma's. 4. SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID Subsidiariteit Het uitgangspunt blijft dat de lidstaten verantwoordelijk zijn voor de controle en de bewaking van de buitengrenzen. Met het oog op de invoering van een gemeenschappelijk geïntegreerd grensbeheersysteem verleent het fonds uitdrukkelijk bijstand voor de taken die de lidstaten mede namens alle Schengenlanden vervullen. De te financieren acties moeten dus duidelijk worden omschreven, gekoppeld zijn aan objectieve omstandigheden in de afzonderlijke lidstaten en een meerwaarde voor de Gemeenschap als geheel bieden. NL 59 NL Evenredigheid Deze beschikking maakt het mogelijk financiële bijstand uit het fonds toe te kennen aan acties die bijdragen tot de verwezenlijking van een aantal specifieke doelstellingen, waarbij de lidstaten de acties selecteren en bepalen op welke manier ze worden uitgevoerd in het kader van programma's die in overleg met de Commissie zijn vastgesteld. Bovendien moeten bij beschikking van de Raad - het passende instrument voor de tenuitvoerlegging van communautaire programma's - duidelijke en uniforme regels voor het gebruik van de communautaire middelen worden vastgesteld. 5. GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING De financiële toewijzing voor het fonds volgens de door de Commissie voorgestelde financiële vooruitzichten voor de periode 2007-2013 bedraagt 2,152 miljard EUR. 6. GEVOLGEN VAN DE AAN DE VERDRAGEN GEHECHTE PROTOCOLLEN Verenigd Koninkrijk en Ierland Overeenkomstig de artikelen 4 en 5 van het Protocol tot opneming van het Schengenacquis in het kader van de Europese Unie kunnen "Ierland en het Verenigd Koninkrijk van Groot- Brittannië en Noord-Ierland, die niet door het Schengenacquis gebonden zijn, (…) te allen tijde verzoeken om aan alle of aan enkele van de bepalingen van dit acquis deel te nemen.  " Dit voorstel vormt een ontwikkeling van de bepalingen van het Schengenacquis waaraan het Verenigd Koninkrijk en Ierland niet deelnemen overeenkomstig Besluit 2000/365/EG van de Raad van 29 mei 200029 en het daarop volgende Besluit 2004/926/EG van de Raad van 22 december 200430 betreffende het verzoek van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en Besluit 2002/192/EG van de Raad van 28 februari 2002 betreffende het verzoek van Ierland deel te mogen nemen aan enkele van de bepalingen van het Schengenacquis. Het Verenigd Koninkrijk en Ierland nemen derhalve niet deel aan de aanneming van dit voorstel, dat dan ook niet bindend is voor noch van toepassing is in deze landen. Denemarken Overeenkomstig het aan het Verdrag van Amsterdam gehechte Protocol betreffende de positie van Denemarken, neemt Denemarken niet deel aan de aanneming door de Raad van maatregelen op grond van titel IV van het EG-Verdrag, met uitzondering van "maatregelen tot bepaling van de derde landen waarvan de onderdanen bij overschrijding van de buitengrenzen van de lidstaten in het bezit moeten zijn van een visum of maatregelen betreffende een uniform visummodel" (voorheen artikel 100C van het EG-Verdrag). Aangezien dit voorstel een ontwikkeling vormt van het Schengenacquis beslist Denemarken overeenkomstig artikel 5 van het Protocol "binnen een termijn van zes maanden nadat de Raad een besluit heeft genomen over een voorstel of een initiatief tot uitwerking van het 29 30 PB L 131 van 1. 6. 2000, blz. 43. PB L 395 van 31. 12. 2004, blz. 70. NL 60 NL Schengenacquis uit hoofde van de bepalingen van titel IV van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, of het dit besluit in zijn nationale wetgeving zal omzetten". Noorwegen en IJsland Overeenkomstig artikel 6, eerste alinea, van het Schengenprotocol is op 18 mei 1999 een overeenkomst ondertekend tussen de Raad, Noorwegen en IJsland teneinde deze beide landen te betrekken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengen-acquis31. In artikel 1 van deze overeenkomst is bepaald dat Noorwegen en IJsland worden betrokken bij de werkzaamheden van de EG en de EU op alle gebieden die worden bestreken door de in de bijlagen A (bepalingen van het Schengenacquis) en B (bepalingen van besluiten van de Europese Gemeenschap die in de plaats zijn gekomen van overeenkomstige bepalingen van, of zijn aangenomen op grond van de Schengenuitvoeringsovereenkomst) bij de overeenkomst genoemde bepalingen en de verdere ontwikkeling daarvan.  Krachtens artikel 2 van de overeenkomst worden alle besluiten of maatregelen die door de Europese Unie worden vastgesteld tot wijziging van of voortbouwend op het geïntegreerde Schengenacquis (bijlagen A en B), door IJsland en Noorwegen uitgevoerd en toegepast. Dit voorstel bouwt voort op het Schengenacquis zoals omschreven in bijlage A bij de overeenkomst. Bijgevolg moet het worden besproken door het in artikel 4 van de overeenkomst bedoelde "gemengd comité" om Noorwegen en IJsland de mogelijkheid te bieden "de problemen die zij ondervinden" met betrekking tot de maatregel uiteen te zetten, en zich uit te spreken "over alle vraagstukken betreffende de ontwikkeling of de uitvoering van bepalingen die zij van belang achten". Zwitserland Wat Zwitserland betreft, vormt deze beschikking een ontwikkeling van de bepalingen van het Schengenacquis in de zin van de overeenkomst die de Europese Unie, de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat hebben gesloten inzake de wijze waarop Zwitserland wordt betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis, die vallen onder het gebied bedoeld in artikel 4, lid 1, van Besluit 2004/860/EG van de Raad betreffende de ondertekening van de overeenkomst namens de Europese Gemeenschap en de voorlopige toepassing van een aantal bepalingen van deze overeenkomst32. De overeenkomst met Zwitserland, die op 26. 10. 2004 werd ondertekend, voorziet in de voorlopige toepassing van enkele bepalingen vanaf de ondertekening, in het bijzonder de deelname van Zwitserland aan het gemengd comité dat zich bezighoudt met de ontwikkeling van het Schengenacquis. 31 32 PB L 176 van 10. 7. 1999, blz. 35. PB L 370 van 17. 12. 2004, blz. 78.  NL 61 NL 2005/0047 (COD) Voorstel voor een BESCHIKKING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD tot instelling van het Buitengrenzenfonds voor de periode 2007-2013 als onderdeel van het algemeen programma "Solidariteit en beheer van de migratiestromen" HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 62, punt 2, Gezien het voorstel van de Commissie33, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité34, Gezien het advies van het Comité van de regio's35, Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag36, Overwegende hetgeen volgt: (1) (2) (3) Alle lidstaten dragen in het kader van gemeenschappelijke regels bij aan een hoog en uniform niveau van personencontroles en bewaking aan de buitengrenzen van de Europese Unie, maar sommige lidstaten dragen een zwaardere last dan andere. Dit verschil in lasten is het gevolg van de verschillende situaties in de lidstaten ten aanzien van de geografie van de buitengrens, het aantal aangewezen en functionerende grensdoorlaatposten, de migratiedruk, zowel van de legale als van de illegale migratie, de risico's en bedreigingen en tenslotte de werkdruk van de nationale diensten voor de behandeling van visumaanvragen en de afgifte van visa. Lastenverdeling tussen de lidstaten en de Unie bij het beheer van de buitengrenzen is een van de vijf componenten van het gemeenschappelijk beleid voor het beheer van de buitengrenzen dat de Commissie heeft voorgesteld in haar mededeling van 7 mei 2002 "Naar een geïntegreerd beheer van de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie"37 en dat door de Raad is overgenomen in zijn "Plan voor het beheer van de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie"38. 33 34 35 36 37 38 PB C … PB C … PB C … PB … COM(2002) 23. Document van de Raad 10019/02 van 14. 6. 02 NL 62 NL (4) Met Verordening (EG) nr.  2007/2004 van de Raad van 26 oktober 2004 tot oprichting van een Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie39 (hierna "het agentschap" genoemd) is een belangrijke stap gezet in de richting van de geleidelijke ontwikkeling van de praktische kant van het gemeenschappelijk geïntegreerd grensbeheer, maar voor de invoering van doeltreffende gemeenschappelijke normen voor de controle en bewaking van de buitengrenzen is een financieel solidariteitsinstrument nodig ter ondersteuning van de lidstaten die ten behoeve van de Gemeenschap een blijvende zware financiële last dragen. (5) (6) (7) (8) (9) Het Buitengrenzenfonds (hierna "het fonds" genoemd) moet solidariteit vertalen in financiële bijstand aan de lidstaten die het Schengenacquis toepassen aan de buitengrenzen. Deze financiële bijstand moet een brug vormen met de financiële bijdragen die de Europese Unie tot nu toe verstrekte aan de lidstaten die op het moment van inwerkingtreding van deze beschikking nog niet alle bepalingen van het Schengenacquis toepassen, zonder echter louter een voortzetting te vormen van de acties die voorheen werden gefinancierd uit andere bronnen die onder de algemene begroting van de Europese Unie vallen. In dergelijke gevallen moet het fonds de betrokken lidstaten helpen bij de voorbereiding op de volledige toepassing, die, in de geest van het Haags programma, zo snel mogelijk moet worden gerealiseerd. Bovendien moet het fonds rekening houden met bijzondere situaties, zoals de doorreis over land van onderdanen van derde landen die via het grondgebied van een of meer lidstaten tussen twee niet-aangrenzende delen van hun eigen land moeten reizen, niet alleen in het belang van de betrokken lidstaat of lidstaten, maar ook in het belang van alle lidstaten die de controles aan de binnengrenzen hebben afgeschaft. In dergelijke gevallen moeten de te financieren acties uitputtend worden beschreven en moeten de middelen worden toegewezen op basis van een feitelijke beoordeling van de behoeften voor deze acties. Het fonds moet ook bijstand verstrekken voor nationale maatregelen en samenwerking tussen de lidstaten op het gebied van het visumbeleid en andere activiteiten die voorafgaan aan de controles aan de buitengrenzen. Een doeltreffend beheer van de activiteiten van de consulaire diensten van de lidstaten in derde landen is in het belang van het gemeenschappelijk visumbeleid, als onderdeel van een gelaagd systeem dat legaal reizen moet vergemakkelijken en illegale immigratie moet bestrijden, en vormt een integrerend deel van het gemeenschappelijk geïntegreerd grensbeheersysteem.  Er moeten objectieve criteria worden vastgesteld voor de toewijzing van het geld aan lidstaten. Deze criteria moeten bestaan uit constante factoren, die de de uitgangssituatie van een lidstaat ten aanzien van zijn verplichtingen op grond van het Schengenacquis bepalen, en uit meer variabele factoren, waarin de werkdruk van de nationale autoriteiten tot uiting komt. Bepaalde constante factoren zouden echter kunnen worden gewogen, onder andere om rekening te houden met de risico's en bedreigingen aan de buitengrenzen, de betrekkelijke werkdruk op de consulaten of de 39 PB L 349 van 25. 11. 2004, blz. 1. NL 63 NL omvang van de passagiersstromen bij de aangewezen grensdoorlaatposten. Op dit punt zou het agentschap om bijstand kunnen worden verzocht. (10) Gezien de opdracht van het agentschap om de lidstaten bij te staan bij de toepassing van de operationele aspecten van het buitengrensbeheer en om ervoor te zorgen dat deze opdracht en de verantwoordelijkheden van de lidstaten voor de controle en de bewaking van de buitengrenzen op elkaar aansluiten, moet het agentschap door de Commissie worden geraadpleegd over de ontwerpmeerjarenprogramma's van de lidstaten en over de strategische richtsnoeren van de Commissie. (11) Bovendien kan de Commissie het agentschap vragen bij te dragen aan haar evaluatie van het effect van het fonds op de ontwikkeling van het beleid en de wetgeving op het gebied van de controle aan de buitengrenzen, de synergie tussen het fonds en de taken van het agentschap en de geschiktheid van de criteria die gelden voor de verdeling van de middelen tussen de lidstaten in het licht van de doelstellingen die de Europese Unie op dit gebied nastreeft. (12) Dit instrument maakt deel uit van een coherent kader, het algemeen programma "Solidariteit en beheer van de migratiestromen", dat gericht is op een eerlijke verdeling van de lasten tussen de lidstaten, met name de financiële lasten die voortvloeien uit de invoering van een geïntegreerd beheer van de buitengrenzen van de Unie en uit het gemeenschappelijk asiel- en immigratiebeleid dat is ontwikkeld overeenkomstig titel IV van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap. (13) Bijstand uit dit instrument mag niet samenvallen met bijstand in het kader van een toekomstig tijdelijk instrument dat de begunstigde lidstaten moet helpen bij de financiering van acties aan nieuwe buitengrenzen van de Unie met het oog op de uitvoering van het Schengenacquis en de controle van de buitengrenzen.  (14) De bijstand uit het fonds kan gerichter worden verleend en daardoor doeltreffender is gebaseerd op strategische zijn meerjarenprogramma's met bijbehorende jaarlijkse werkprogramma's, die in overleg met de Commissie worden opgesteld door de lidstaten. indien de medefinanciering van acties (15) Op basis van strategische richtsnoeren die door de Commissie worden vastgesteld, dienen de lidstaten, uitgaande van de bestaande situatie en behoeften, een meerjarig programmeringsdocument met een ontwikkelingsstrategie op te stellen dat na onderhandeling met de Commissie door haar definitief wordt vastgesteld en dat het kader vormt voor de jaarprogramma's. (16) Een meerjarige programmering zorgt voor voldoende financiële middelen en voor samenhang en continuïteit van het gezamenlijk optreden van de Gemeenschap en de lidstaten, waardoor de doelstellingen van het fonds kunnen worden verwezenlijkt. (17) Bij de meerjarenprogrammering dient te worden gezorgd voor coördinatie met andere financieringsinstrumenten. (18) Overeenkomstig de wijze van uitvoering van de begroting zoals bedoeld in artikel 53, lid 1, onder b) van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni NL 64 NL 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen40, moeten de voorwaarden waaronder de Commissie haar verantwoordelijkheid voor de uitvoering van de begroting kan uitoefenen, worden vastgesteld en de samenwerkingsverplichtingen van de lidstaten worden verduidelijkt. Door deze voorwaarden toe te passen kan de Commissie zich ervan vergewissen dat de lidstaten het fonds op een wettige en correcte manier gebruiken volgens het beginsel van goed financieel beheer in de zin van artikel 27 van het Financieel Reglement. (19) De Commissie moet via een objectieve en transparante methode de beschikbare vastleggingskredieten op indicatieve wijze verdelen. (20) Door middel van technische bijstand dient het fonds bijstand te verlenen voor evaluaties, uitbreiding van de bestuurlijke capaciteit voor het beheer van het fonds, studies, proefprojecten en uitwisselingen van ervaringen ter bevordering van innovatieve benaderingen en methoden. (21) De lidstaten dienen de nodige maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat het beheers- en controlesysteem goed werkt. Daartoe moet worden vastgesteld welke algemene beginselen en functies in alle programma's moeten zijn terug te vinden. (22) Er moet voor worden gezorgd dat in elke lidstaat een enkele instantie wordt aangewezen die verantwoordelijk is voor het beheer van de bijstand uit het fonds en dat de taken van deze instantie duidelijk worden vastgesteld. Tevens moet een controle-instantie worden aangewezen waarvan de taken ook moeten worden omschreven.  Om ervoor te zorgen dat de declaraties volgens uniforme kwaliteitsnormen worden goedgekeurd voordat ze bij de Commissie worden ingediend, en dat duidelijk is wat de aard en de kwaliteit is van de gegevens waarop deze declaraties zijn gebaseerd, moet bovendien een certificeringsinstantie worden aangewezen. (23) Overeenkomstig het subsidiariteits- en het evenredigheidsbeginsel zijn de lidstaten tenuitvoerlegging en de controle van de eerstverantwoordelijk voor de bijstandsverlening. (24) De verplichtingen van de lidstaten op het gebied van de beheers- en controlesystemen, de certificering van de uitgaven en de preventie, opsporing en correctie van onregelmatigheden en inbreuken op het Gemeenschapsrecht moeten nader worden uitgewerkt om ervoor te zorgen dat de meerjaren- en de jaarprogramma's efficiënt en correct ten uitvoer worden gelegd. Voor het beheer en de controle moet worden vastgesteld op welke manier de lidstaten ervoor zorgen dat de systemen worden ingevoerd en naar tevredenheid werken. (25) Onverminderd de bevoegdheden van de Commissie inzake financiële controle, dienen de Commissie en de lidstaten op dit gebied meer samen te werken en moeten de criteria worden vastgesteld op basis waarvan de Commissie in het kader van haar strategie voor de controle van nationale systemen kan bepalen welk garantieniveau zij van de nationale controle-instanties kan krijgen. 40 PB L 248 van 16. 9. 2002, blz. 1. NL 65 NL (26) De doeltreffendheid en het effect van de acties die met geld uit het fonds worden ondersteund, hangen mede af van de evaluatie. Er moet formeel worden geregeld welke verantwoordelijkheden de lidstaten en de Commissie op dit gebied hebben, en hoe de betrouwbaarheid van de evaluaties wordt gewaarborgd. (27) De acties dienen te worden geëvalueerd met het oog op de tussentijdse herziening en effectbeoordeling, en in de regelingen voor het volgen van projecten dient evaluatie een vast onderdeel te zijn. (28) Bij deze beschikking worden voor de gehele looptijd van het programma financiële middelen vastgesteld die voor de begrotingsautoriteit het voornaamste referentiepunt zijn in de zin van punt 33 van het op 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de inzake de Raad en de Commissie gesloten begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure41.  Interinstitutioneel Akkoord (29) Daar de doelstellingen van deze beschikking, namelijk het financieel ondersteunen van de invoering van een gemeenschappelijk geïntegreerd grensbeheersysteem en van het beheer van de activiteiten van de consulaire diensten in derde landen niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve wegens de omvang en de gevolgen van het optreden beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze beschikking niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken. (30) De voor de uitvoering van dit besluit vereiste maatregelen moeten worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden42. (31) (23) Wat IJsland en Noorwegen betreft, vormt deze beschikking een ontwikkeling van het Schengenacquis in de zin van de door de Raad van de Europese Unie met de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen gesloten overeenkomst inzake de wijze waarop deze twee staten worden betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de verdere ontwikkeling van het Schengenacquis, die valt onder de in artikel 1, punten A en B, van Besluit 1999/437/EG van de Raad inzake bepaalde toepassingsbepalingen van die overeenkomst43. (32) Wat Zwitserland betreft, vormt deze beschikking een ontwikkeling van de bepalingen van het Schengenacquis in de zin van de overeenkomst die de Europese Unie, de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat hebben gesloten betreffende de wijze waarop Zwitserland wordt betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis, die vallen onder het gebied bedoeld in artikel 1, onder A, van Besluit 1999/437/EG van de Raad juncto artikel 4, lid 1, van Besluit 2004/860/EG van de Raad betreffende de ondertekening van de overeenkomst namens 41 42 43 PB C 172 van 18. 6. 1999, blz. 1. PB L 184 van 17. 7. 1999, blz. 23. PB L 176 van 10. 7. 1999, blz. 31. NL 66 NL de Europese Unie en de voorlopige toepassing van een aantal bepalingen van deze overeenkomst44. (33) De aanvullende regels die nodig zijn voor de tenuitvoerlegging van dit instrument, dienen te worden vastgelegd in een overeenkomst tussen de Gemeenschap en de hierboven genoemde geassocieerde staten.  (34) Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap gehechte protocol betreffende de positie van Denemarken, neemt Denemarken niet deel aan de aanneming van deze beschikking; deze beschikking is bijgevolg niet bindend voor, noch van toepassing in Denemarken. Aangezien deze beschikking voortbouwt op het Schengenacquis overeenkomstig de bepalingen van het derde deel van titel IV van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, moet Denemarken overeenkomstig artikel 5 van het hierboven genoemde protocol binnen een termijn van zes maanden nadat de Raad deze beschikking heeft vastgesteld, beslissen of het deze in zijn nationale wetgeving zal omzetten. (35) Deze beschikking vormt een ontwikkeling van de bepalingen van het Schengenacquis waaraan het Verenigd Koninkrijk niet deelneemt overeenkomstig Besluit 2000/365/EG van de Raad van 29 mei 2000 en het daarop volgende Besluit 2004/926/EG van 22 december 2004 betreffende het verzoek van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland deel te mogen nemen aan enkele van de bepalingen van het Schengenacquis45. Het Verenigd Koninkrijk neemt derhalve niet deel aan de aanneming van deze beschikking en deze is niet bindend voor, noch van toepassing in deze lidstaat. (36) Deze beschikking vormt een ontwikkeling van de bepalingen van het Schengenacquis waaraan Ierland niet deelneemt, overeenkomstig Besluit 2002/192/EG van de Raad van 28 februari 2002 betreffende het verzoek van Ierland deel te mogen nemen aan enkele van de bepalingen van het Schengenacquis46. Ierland neemt derhalve niet deel aan de aanneming van deze beschikking en deze is niet bindend voor, noch van toepassing in deze lidstaat. HEBBEN DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD: HOOFDSTUK I ONDERWERP, DOELSTELLINGEN EN ACTIES Artikel 1 Onderwerp en werkingssfeer Om de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht te versterken wordt bij deze beschikking voor de periode van 1 januari 2007 tot 31 december 2013 het Europees Buitengrenzenfonds (hierna 44 45 46 PB L 370 van 17. 12. 2004, blz. 78. PB L 131 van 1. 6. 2000, blz. 43. PB L 64 van 7. 3. 2002, blz. 20. NL 67 NL "het fonds" genoemd) opgericht, als onderdeel van het algemeen programma Solidariteit en beheer van de migratiestromen. Bij deze beschikking wordt vastgesteld welke doelstellingen het fonds nastreeft, hoe het fonds ten uitvoer wordt gelegd, welke financiële middelen beschikbaar zijn en volgens welke criteria deze verdeeld worden.  Daarnaast worden de regels voor het beheer van het fonds, ook op financieel gebied, en de toezicht- en controlemechanismen vastgesteld, uitgaande van gedeelde verantwoordelijkheden van de Commissie en de lidstaten worden. Artikel 2 Definities In deze beschikking wordt verstaan onder: (a) "buitengrenzen": de buitengrenzen van de lidstaten, al dan niet tijdelijk; (b) "tijdelijke grenzen": – – de gemeenschappelijke grens tussen een lidstaat die het Schengenacquis volledig ten uitvoer legt en een lidstaat die het Schengenacquis overeenkomstig zijn toetredingsakte volledig moet toepassen, maar waarvoor het besluit van de Raad uit hoofde waarvan die staat wordt toegestaan dit acquis volledig toe te passen, nog niet in werking is getreden; de gemeenschappelijke grens tussen twee lidstaten die het Schengenacquis overeenkomstig hun toetredingsakte volledig moeten toepassen, maar waarvoor het besluit van de Raad uit hoofde waarvan hen wordt toegestaan dit acquis volledig toe te passen, nog niet in werking is getreden; (c) (d) "agentschap": het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie, dat is opgericht bij Verordening (EG) nr. 2007/2004 van de Raad; "gemeenschappelijk geïntegreerd grensbeheersysteem": een door de bevoegde autoriteiten van een lidstaat ontwikkelde en ten uitvoer gelegde coherente aanpak van de toewijzing van hun personeel, uitrusting en technologie voor de uniforme en systematische toepassing van de regels van de Europese Unie, bedoeld om een hoog niveau van veiligheid aan de buitengrenzen te bieden door middel van controle- en bewakingstaken. Deze aanpak in overeenstemming met de regels van de Europese Unie en is gebaseerd op het systematisch verzamelen van inlichtingen over de situatie aan de buitengrenzen en aan weerszijden daarvan, rekening houdend met de gemeenschappelijke risicoanalyse van het agentschap. is NL 68 NL Artikel 3 Algemene doelstellingen 1. 