None
C_202401026NL.000101.fmx.xml













Publicatieblad van de Europese Unie


NL
Serie C













C/2024/1026


24.1.2024






Bekendmaking van een mededeling van de goedkeuring van een standaardwijziging van een productdossier voor een naam in de wijnsector als bedoeld in artikel 17, leden 2 en 3, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/33 van de Commissie
(C/2024/1026)

Deze mededeling wordt bekendgemaakt overeenkomstig artikel 17, lid 5, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/33 van de Commissie (1).
MEDEDELING VAN DE GOEDKEURING VAN EEN STANDAARDWIJZIGING


                     “Rheinburgen-Landwein”



PGI-DE-A1298-AM01


Datum van mededeling: 27.10.2023



BESCHRIJVING VAN EN REDENEN VOOR DE GOEDGEKEURDE WIJZIGING

1.   Beschrijving van de wijziging

a)   Beschrijving van de wijn/wijnbouwproducten en analytische en/of organoleptische kenmerken
De aanduiding van zoetheid “halfzoet” wordt toegestaan.
Het natuurlijke minimale alcoholgehalte en het natuurlijke minimale mostgewicht van “Rheinburgen-Landwein” worden naar dit punt overgebracht. De inhoud blijft ongewijzigd. De volgende zin over de kelderadministratie wordt ter verduidelijking toegevoegd: “Het mostgewicht in het vergistingsvat moet worden gedocumenteerd.”

Er wordt ook een organoleptische beschrijving van de verschillende producten gegeven.
b)   Afbakening van het gebied
De afbakening van het BGA-gebied “Rheinburgen-Landwein” wordt gewijzigd.
De afzonderlijke gemeenten, met inbegrip van de kadastrale eenheden worden nu vermeld.
De precieze afbakening blijkt uit de kaarten met afgebakende wijnbouwpercelen in de bovengenoemde gemeenten. De kaarten kunnen worden ingezien op www.ble.de/eu-qualitätskennzeichen-wein.
 Het gebied waar Landwein mag worden geproduceerd, wordt gewijzigd. Tot nu toe was de productie van “Rheinburgen-Landwein” alleen mogelijk in het teeltgebied Mittelrhein. De regels in dit verband worden aangepast aan de wettelijke eisen en staan nu toe dat “Rheinburgen-Landwein” ook in een ander gebied van dezelfde deelstaat of in een aangrenzende deelstaat wordt geproduceerd:


                     “Landwein mag worden geproduceerd in een ander gebied dan het Landwein-producerende gebied waar de druiven zijn geoogst en dat op de etikettering wordt vermeld, op voorwaarde dat het productiegebied in dezelfde deelstaat of in een aangrenzende deelstaat ligt.”


c)   Wijndruivenrassen
In punt 7 (voortaan punt 8) van het productdossier worden tot nu toe de volgende druivenrassen vermeld:
In de deelstaat Rijnland-Palts
Witte wijn
auxerrois, bacchus, chardonnay, ehrenbreitsteiner, ehrenfelser, faberrebe, findling, früher malingre, gelber muskateller, grauer burgunder, grüner silvaner, grüner veltliner, helios, huxelrebe, johanniter, kerner, müller-thurgau, muskat-ottonel, nobling, optima, ortega, osteiner, phoenix, reichensteiner, roter traminer, sauvignon blanc, scheurebe, schönburger, weißer riesling, würzer.
Rode en roséwijnen
blauer frühburgunder, blauer portugieser, blauer spätburgunder, cabernet dorsa, cabernet sauvignon, dakapo, deckrot, dornfelder, dunkelfelder, regent, rotberger, saint-laurent.
In de deelstaat Noordrijn-Westfalen
Witte wijn
auxerrois, bacchus, ehrenfelser, faberrebe, freisamer, früher malingre, gelber muskateller, grüner Silvaner, grüner veltliner, huxelrebe, kanzler, kerner, morio-muskat, müller-thurgau, muskat-ottonel, optima, ortega, perle, phoenix, reichensteiner, rieslaner, roter traminer, ruländer, scheurebe, siegerrebe, solaris, weißer burgunder, weißer elbling, weißer gutedel, weißer riesling, würzer.
Rode en roséwijnen
blauer frühburgunder, blauer limberger, blauer portugieser, blauer spätburgunder, domina, dornfelder, dunkelfelder, früher roter malvasier, gewürztraminer, helfensteiner, heroldrebe, regent, rotberger, roter elbling, roter gutedel, saint-laurent.
WIJZIGINGEN
De lijsten van druivenrassen voor Rijnland-Palts en Noordrijn-Westfalen worden samengevoegd tot één lijst.
Het witte druivenras “früher roter malvasier”, dat ten onrechte bij de rode druivenrassen stond, wordt voortaan bij de witte druivenrassen vermeld.
 Voortaan worden in plaats van “witte wijn” en “rode en roséwijn” de kopjes “witte druivenrassen” en “rode druivenrassen” gebruikt.
De volgende rassen worden toegevoegd:
Witte druivenrassen:


                     “blütenmuskateller, cabernet blanc, donauriesling, felicia, gm 643-10, gm 643-17, goldmuskateller, goldriesling, hibernal, muscaris, petite arvine, roter elbling, roter riesling, sauvignac, sauvignon gris, savagnin blanc, we S 523.”


Rode druivenrassen:


                     “accent, baron, cabernet cortis, cabernet cubin, cabernet franc, cabernet mitos, divico, merlot, müllerebe, syrah.”


d)   Andere vereisten die zijn vastgesteld door een organisatie die de BOB’s en BGA’s beheert
De volgende bepaling, die de bestaande wetgeving weerspiegelt, wordt gedeeltelijk gehandhaafd: 100 % van de druiven die voor de productie worden gebruikt, moet afkomstig zijn uit het gebied waar de Landwein zijn naam aan ontleent en het restsuikergehalte mag de maximaal toegestane waarden voor “halfdroog” niet overschrijden. Deze regels worden nu aangeduid als een vereiste van een organisatie die de BOB’s en BGA’s beheert (belangenvereniging) en niet langer als een vereiste volgens de nationale wetgeving. Het percentage van 100 % wordt expliciet vermeld en er wordt naar verwezen in de lijst met het afgebakende gebied en de lijst met druivenrassen in het productdossier:
De volgende formulering: “Rheinburgen-Landwein” mag alleen worden gemaakt van druiven die afkomstig zijn van wijngaarden in het wijnbouwgebied en van toegestane druivenrassen.”
wordt vervangen door: “100 % van de druiven die worden gebruikt voor de productie van “Rheinburgen-Landwein”, moet afkomstig zijn uit de in punt 4 vermelde gemeenten of kadastrale eenheden en van de in punt 8 vermelde toegestane druivenrassen.”

De wettelijke waarden voor “halfzoet” in plaats van “halfdroog” zijn nu van toepassing op het maximale restsuikergehalte.
 e)   Controle-instanties
In punt 11 van het productdossier wordt het faxnummer van de controle-instanties gewijzigd. Bovendien worden de taken van de controle-instanties gecorrigeerd, aangezien de verantwoordelijkheid voor toelatingen voor nieuwe aanplant wordt overgedragen van de Landbouwkamer van Rijnland-Palts naar het Federale Bureau voor Landbouw en Voedsel.
f)   Overige
Tekstuele wijzigingen conform de EU-voorschriften. Deze omvatten alle wijzigingen die de huidige wetgeving weerspiegelen. Dit werd gedaan door te verwijzen naar de huidige wetgeving of door de betreffende passage te schrappen.
2.   Verantwoording van de wijziging

a)   Beschrijving van de wijn/wijnbouwproducten en analytische en/of organoleptische kenmerken
De wettelijke beperkingen op het totale suikergehalte zijn opgeheven, wat betekent dat halfzoete en zoete Landwein nu ook mogelijk is. De mogelijke aanduiding van zoetheid voor de BGA “Rheinburgen-Landwein” wordt uitsluitend uitgebreid met “halfzoet”, aangezien het onderscheid tussen de BOB- en de BGA-producten gewaarborgd moet blijven.
Het natuurlijke minimale alcoholgehalte en het natuurlijke minimale mostgewicht worden onder dit punt vermeld om het productdossier duidelijker te maken. Door de schrapping van de omzettingstabel is er geen rechtsgrondslag meer voor het aangeven van het natuurlijke minimale mostgewicht. Omdat producenten in de praktijk echter werken met Öchslegraden (schaal voor mostgewicht), blijft dit in het productdossier staan. De vermelding van het natuurlijke minimale alcoholgehalte en de vermelding van het natuurlijke minimale mostgewicht worden daarom met het woord “en” aan elkaar gekoppeld. Daaruit blijkt duidelijk dat producenten zich aan zowel de waarde van het natuurlijke minimale alcoholgehalte als de waarde van het natuurlijke minimale mostgewicht moeten houden wanneer zij “Rheinburgen-Landwein” op de markt willen brengen. Om misverstanden met betrekking tot de kelderadministratie te voorkomen, heeft de belangenvereniging besloten een zin toe te voegen waarin wordt verduidelijkt dat alleen het minimale mostgewicht moet worden vastgelegd in de wijnregisters.
 De beschrijvingen van de organoleptische kenmerken zijn sterker gedifferentieerd om beter recht te doen aan de verschillende producten.
b)   Afbakening van het gebied
De beoogde gebiedsafbakening is niet willekeurig, maar is nodig om schadelijke gevolgen voor de wijn- en landbouw, de gemeenschap als geheel, de natuurlijke omgeving en voor de streek Mittelrhein (het historisch gegroeide cultuurlandschap) te voorkomen.
Hieronder wordt de gebiedsafbakening nader toegelicht:






—


Aaneengesloten wijnbouwarealen zijn nodig voor kwaliteitsborging, met name in verband met gewasbeschermingsmaatregelen.
Gewasbeschermingsmaatregelen die in de wijnbouw noodzakelijk zijn, zijn niet altijd verenigbaar met de eisen voor andere teelten. Een afwisseling van wijnbouwarealen en andere vormen van grondgebruik (bv. grasland, akkerbouw, fruit- of groenteteelt) levert vaak problemen op, die zoveel mogelijk moeten worden vermeden:
Hoe minder de wijnbouwarealen aan arealen met andere vormen van grondgebruik (akkerbouw, fruitteelt, grasland enz.) grenzen, des te geringer de nadelige gevolgen voor de productie en kwaliteit van de wijnen.
Dit ligt aan de speciale exploitatievereisten van de wijnbouw, met name bij de gewasbescherming. De gebruikte gewasbeschermingsmiddelen vertonen deels aanzienlijke onderlinge verschillen, met name wat de toepassing ervan, de teeltspecifieke toelating of wachttijden betreft. Bovendien worden op veel historische wijnhellingen van de Mittelrhein helikopters ingezet voor de besproeiing met gewasbeschermingsmiddelen, waarbij om technische en fysieke redenen een hoger driftrisico bestaat. Voor een goede besproeiing met helikopters heeft het voordelen om in lange rechte stroken parallel aan het reliëf van de helling te sproeien. Daarvoor zijn aaneengesloten wijnbouwarealen nodig. Land- en wijnbouwers zijn verplicht om drift van gewasbeschermingsmiddelen naar andere teelten en niet-doeloppervlakken te voorkomen, onder meer door bepaalde afstanden aan te houden.
 Wanneer de middelen ondanks correcte toepassing verwaaien naar aangrenzende percelen met een ander grondgebruik, kan dit leiden tot ongewenste vegetatieve schade op het niet-doelareaal, kwaliteitsvermindering of verlies van afzetmogelijkheden van het product vanwege bepaalde residuen van gewasbeschermingsmiddelen. Deze kunnen soms verboden zijn voor de gewassen die daar geteeld worden, wat resulteert in residuonderzoek waaruit — op basis van nauwkeurige analyses en lage maximumwaarden voor residuen — blijkt dat de producten niet geschikt zijn om in de handel te worden gebracht. Dit soort gevallen komt in de praktijk geregeld voor. De veroorzaker kan aansprakelijk worden gesteld voor dit soort schade, en door het behouden van aaneengesloten wijnbouwarealen om het aantal perceelranden zo klein mogelijk te houden kan de wijnbouwer dergelijke problemen voorkomen.
—


Bescherming van de gemeenschap en de natuurlijke omgeving door teelt op steile hellingen




Steile wijngaarden dragen tegenwoordig in hoge mate bij aan de bescherming tegen erosie en uitspoeling. Terraswijngaarden en wijngaardmuren voorkomen dat oppervlaktewater via de kortste weg naar beneden wegloopt. Wijnstokken en beplanting stabiliseren de bodem en blijven door doorlopende onderhoudswerkzaamheden behouden. Een correcte exploitatie van de bodem zorgt voor een goede bodemstructuur en een hoge infiltratie van water in de bodem. Daarmee wordt erosie tot een minimum beperkt, wordt water bij hevige regenval gebufferd en wordt uitspoeling van voedingsstoffen (met name fosfaat) in het oppervlaktewater voorkomen. Zonder actieve exploitatie zouden de terrassen en muurtjes in verval raken. De bodem zou verruigen, minder vruchtbaar worden en qua structuur achteruitgaan. Dit zou leiden tot erosie, uitspoeling van grond en voedingsstoffen en aardverschuivingen bij zware regenval, wat gevaar voor omwonenden en het verkeer oplevert en schade veroorzaakt.
—


Een herverkaveld wijnbouwareaal maakt effectieve exploitatie- en beschermingsmethoden in de wijnbouw mogelijk.
 —


Behoedzame gewasbeschermingsstrategieën die kwalitatieve, ecologische en economische voordelen met zich meebrengen, zijn van belang om een duurzame productie van kwalitatief hoogwaardige wijnen te waarborgen:




bijvoorbeeld het gebruik van feromonen om druivenbladrollers te bestrijden. Deze beschermende maatregel werkt alleen als de feromoonvallen die nodig zijn om deze plaaginsecten in verwarring te brengen en de voortplanting te beperken, op het hele areaal worden uitgehangen. Daarbij is het aanzienlijk goedkoper wanneer de om technische redenen noodzakelijke dubbele uithanging aan de randen (grenzen met andere teelten, vormen van grondgebruik of andere begroeiing) wordt vermeden. Aaneengesloten wijnbouwarealen helpen om de kosten van feromoonvallen tot een minimum te beperken. Daar komt nog bij dat de deelstaat Rijnland-Palts het ontwikkelingsprogramma “Eulle” (milieumaatregelen, plattelandsontwikkeling, landbouw, voedsel) heeft opgezet, dat voorziet in subsidies voor biotechnische gewasbeschermingsmethoden in de wijnbouw, waarvoor alleen aaneengesloten wijnbouwarealen van minimaal 2 ha in aanmerking komen. Wanneer percelen door de omzetting van afzonderlijke wijnbouwarealen in akkerland kleiner dan 2 ha zijn, komen de resterende wijnbouwarealen echter niet meer in aanmerking voor een subsidie voor de bestrijding van druivenbladrollers met feromoonvallen. Exploitanten van de resterende wijngaarden lijden hierdoor financiële verliezen. Zonder deze financiële steun is biotechnologische gewasbescherming niet rendabel. Het resultaat is een toename in het gebruik van insecticiden, wat weer ongunstig uitpakt voor de natuurlijke omgeving.
—


Ook voor de bescherming van de rijpe druiven tegen vogelschade zijn aaneengesloten wijnbouwarealen zowel vanuit professioneel als economisch oogpunt nodig omdat deze arealen alleen zo afdoende kunnen worden beschermd. Daar staat tegenover dat verspreid liggende wijngaarden hogere kosten met zich meebrengen, waaronder zelfs de blootstelling van mensen aan meer akoestische stress.
—


Aaneengesloten wijnbouwarealen helpen ook wildschade te voorkomen.
 Het beperken van de overpopulatie van wilde zwijnen is voor de wijnbouw een belangrijk onderwerp. Een van de redenen waarom een dergelijke beperking nodig is, is dat wildschade aan wijngaarden in Rijnland-Palts niet automatisch wordt vergoed. Bovendien neemt daardoor de kans op Afrikaanse varkenspest, waarvoor een meldplicht bestaat, af. Deze ziekte vormt een groot risico voor de veehouderij in Duitsland. In een aaneengesloten wijnbouwareaal kan het aantal wilde zwijnen beter en eenvoudiger worden gereguleerd dan in gebieden met afwisselende teelten als wijnbouw, akkerbouw en fruitteelt, die voor wilde zwijnen meer schuilplaatsen bieden.
—


Druppelirrigatie wordt in droge zomers met name bij jonge aanplant van steeds groter belang. Dit is essentieel voor de groei van de wijnstokken. Aaneengesloten wijnbouwarealen zijn voor de aanleg en het gebruik van de daarvoor benodigde infrastructuur (waterbronnen, leidingen enz.) van groot voordeel. In dergelijke wijngaarden zijn zowel het gemeenschappelijk oppompen van water als het gezamenlijke gebruik van transport- en distributieleidingen efficiënter en goedkoper.
—


De exploitatievereisten in de wijnbouw verschillen van die van bijvoorbeeld de akkerbouw. Als er op deze arealen geen wijnbouw meer zou plaatsvinden, bestaat het gevaar dat het land, met name op steile hellingen, verruigt omdat het niet geschikt is voor akkerbouw of gebruik als grasland. Op deze niet geëxploiteerde arealen zouden spontaan planten (bv. bramen) kunnen opkomen, die fungeren als waardplant voor ongewenst ongedierte zoals de Aziatische fruitvlieg, waardoor de gezondheid en kwaliteit van de druiven op aangrenzende wijnbouwarealen in gevaar zou kunnen komen.
—


Het historisch gegroeide cultuurlandschap en het aanzien van het landschap met de traditionele wijngaarden is kenmerkend voor de BGA “Rheinburgen-Landwein” en de reputatie daarvan.
 —


Voor de inwoners van het gebied, de wijnbouwers van de regio, de wijnsector en ook consumenten is de wijnbouw in traditionele en karakteristieke wijngaarden typerend voor het karakter van de wijnstreek. Deze associatie blijkt ook uit het feit dat in wijnreclame geregeld afbeeldingen van traditionele wijngaarden worden gebruikt om de wijnstreek voor het voetlicht te brengen.
—


Het gebruik van de wijngaarden voor traditionele akkerbouw zou het karakteristieke aanzien van het landschap veranderen, met gevolgen voor het historisch gegroeide cultuurlandschap dat zelfs door Unesco als werelderfgoed wordt erkend. In de verklaring van Unesco over de uitzonderlijke universele waarde en de eisen ten aanzien van bescherming en beheer staat: “De maatregelen die in het erfgoed [Oberes Mittelrheintal] zijn genomen dienen er eerst en vooral toe [...] de traditie van wijnbouw op de steile hellingen te behouden, habitats voor zeldzame dier- en plantensoorten te beschermen en er in het algemeen voor te zorgen dat de toestand van het milieu in het dal niet verandert”.
 —


Ook op het gebied van het toerisme speelt wijn in combinatie met de traditionele wijnbouwstreek en de traditionele wijnbergen, een rol van betekenis. Door de omgeving en de vele toeristische mogelijkheden om de wijnberglandschappen te beleven (bv. via Mittelrhein-wijnwandelingen, het Rheinsteig-wandelpad, de Rheinburgenweg) waarborgt de traditionele wijnbouwregio de economische basis van veel bedrijven in de toeristische sector, zoals de horeca. Als het gebied in het productdossier niet zou worden afgebakend, zouden de wijngaarden kunnen worden verplaatst naar land dat momenteel wordt gebruikt voor grasland of akkerbouw. Hierdoor zouden veel traditionele wijngaarden, zoals reeds eerder beschreven, bedreigd worden door ongewenste verruiging, omdat ze op grond van hun geringe omvang, kenmerken en vaak slechte bereikbaarheid niet geschikt zijn voor ander gebruik dan voor de wijnbouw. Deze verruiging zou naast de genoemde milieugevolgen ook economische gevolgen hebben omdat een dergelijk landschap er voor toeristen niet aantrekkelijk uitziet.
—


Samenvattend heeft het BGA-gebied “Rheinburgen-Landwein” met zijn voor het landschap kenmerkende aaneengesloten wijnbouwarealen bij de bevolking, detailhandelaren, de consument en toeristen een positief imago. Bij de koop en consumptie van wijn uit Mittelrhein ziet de consument traditionele wijngaarden voor zich, een beeld dat mogelijk nog wordt versterkt door vakantie-ervaringen. Dit maakt de BGA “Rheinburgen-Landwein” onvervangbaar en uniek.
Om de hierboven genoemde redenen is het duidelijk dat de exploitatie van wijngaarden op herverkaveld en waar mogelijk duidelijk afgebakend terrein allerlei voordelen heeft voor de eigenaren en exploitanten van wijngaarden, maar ook voor het milieu en de gemeenschap. Daarom mag het toch al geringe aandeel van de nu al versnipperde wijngaarden, met de hierboven beschreven nadelen, niet toenemen.
Het gebied waar “Rheinburgen-Landwein” mag worden geproduceerd, wordt in het productdossier dan ook niet nauwer omschreven dan wettelijk is toegestaan.
Deze regel geldt voor Noordrijn-Westfalen en Rijnland-Palts.
 c)   Wijndruivenrassen
De tot nu toe gebruikte opsomming van de druivenrassen is onvolledig. De lijst wordt uitgebreid met de geclassificeerde rassen die in het teeltgebied worden geteeld, omdat deze rassen hun waarde al hebben bewezen. De wijnen die van deze rassen worden gemaakt, voldoen aan de eisen van het productdossier.
Voortaan worden de druivenrassen vermeld onder de kopjes “witte druivenrassen” en “rode druivenrassen” in plaats van “witte wijnen” en “rode en roséwijnen” omdat de lijst van druivenrassen in het productdossier en niet het eindproduct bepaalt of een druivenras al dan niet mag worden geteeld.
d)   Andere vereisten die zijn vastgesteld door een organisatie die de BOB’s en BGA’s beheert
De gewijzigde 100 %-regel is niet in de nationale wetgeving opgenomen. Deze regel wordt daarom aangeduid als een vereiste dat is vastgesteld door een organisatie die de BOB’s en BGA’s beheert (belangenvereniging). De wijzigingen in de tekst (bv. de expliciete vermelding van het percentage van 100 %) zijn bedoeld om de inhoud van de oorspronkelijke bepaling te verduidelijken.
De 100 %-regel werd niet inhoudelijk gewijzigd. Wat de regels voor het restsuikergehalte betreft, werd de maximumwaarde verhoogd tot “halfzoet” overeenkomstig de in punt 5.3, a), van deze aanvraag uiteengezette redenen.
e)   Controle-instanties
Het adres van de landbouwkamer in Noordrijn-Westfalen wordt gewijzigd. Het faxnummer van de landbouwkamer in Rijnland-Palts wordt gewijzigd.
De correctie met betrekking tot nieuwe toelatingen is bedoeld om de huidige wetgeving weer te geven.
f)   Overige
Er moesten tekstuele wijzigingen worden doorgevoerd om te voldoen aan de EU-voorschriften.
ENIG DOCUMENT
1.   Naam van het product

Rheinburgen-Landwein
2.   Type geografische aanduiding

BGA — Beschermde geografische aanduiding
3.   Categorieën wijnbouwproducten







1.
 Wijn




4.   Beschrijving van de wijn(en)

1.   Wijn — wit
KORTE BESCHRIJVING
Afhankelijk van het druivenras of de assemblage van druivenrassen in de witte wijnen, hebben de wijnen over het algemeen frisse, fruitige tonen van lokale pit- en steenvruchten en toetsen van citrus. Afhankelijk van het druivenras en de rijping van de wijn kunnen groene, grasachtige en kruidige tonen, met bloemige en kruidige boventonen, exotische of zelfs tropische fruitaroma’s, honing, gedroogd fruit en geroosterde aroma’s worden waargenomen. Het kleurenspectrum varieert meestal van lichtgeel met groene tinten tot goudgeel. Met name witte wijnen van pulpgisting kunnen ook oranje van kleur zijn, met roodachtige en gouden tot bruinachtige tinten. De witte wijnen kunnen ook een lichte opalescentie tot een soms duidelijk zichtbare natuurlijke troebelheid hebben (bv. van fermenterende gist, mostmoer of tannine- en kristalsediment). Vertroebeling die kunstmatig wordt gecreëerd door toevoeging van technische hulpstoffen of die wordt veroorzaakt door gebreken in de wijn, is echter niet toegestaan. Het bouquet kan minder van het typische karakter van de rassen en een minder fruitig karakter bevatten. De wijnen hebben over het algemeen een lichte tot gemiddelde body met een zuurgraad en zoetheid die bij de stijl passen. Afhankelijk van de wijnstijl zijn er ook tanninerijke en mildzure wijnen. Er kunnen ook opzettelijk oxidatieve, fenolische of reductieve tonen van delicate tot matige intensiteit aanwezig zijn.
Het natuurlijke alcoholgehalte mag door verrijking niet hoger zijn dan een totaal alcoholvolumegehalte van 11,5 % vol.
Voor analytische kenmerken waarvoor geen waarde is vermeld, geldt de toepasselijke wetgeving.
 Algemene analytische kenmerken




Maximaal totaal alcoholgehalte (in volumeprocent)


 




Minimaal effectief alcoholgehalte (in volumeprocent)


 




Minimale totale zuurgraad


 




Maximaal gehalte aan vluchtige zuren (in milli-equivalent per liter)


 




Maximaal totaalgehalte aan zwaveldioxide (in milligram per liter)


 




2.   Wijn — rood
KORTE BESCHRIJVING
Afhankelijk van het druivenras of de assemblage van druivenrassen hebben de wijnen een bouquet dat meestal wordt gedomineerd door fruitige tonen van lokale steenvruchten en bessen, maar ook geconserveerd en gedroogd fruit. Ze kunnen ook groene, kruidige, aardse aroma’s en toetsen van chocola hebben. Afhankelijk van de soort rijping kunnen de rode wijnen een subtiele tot uitgesproken fenolische structuur en geroosterde aroma’s hebben. Het kleurenspectrum varieert van een lichte tot gemiddelde intensiteit, rood tot donker violet met af en toe intense bruine tinten. De wijnen kunnen ook een lichte opalescentie tot een aanzienlijke natuurlijke troebelheid hebben (bv. van fermenterende gist, mostmoer of tannine- en kristalsediment), die zich soms als een neerslag op de bodem kan afzetten. Vertroebeling die kunstmatig wordt gecreëerd door toevoeging van technische hulpstoffen of die wordt veroorzaakt door gebreken in de wijn, is echter niet toegestaan. De wijnen hebben meestal een lichte tot volle body en worden over het algemeen gekenmerkt door een milde tot merkbare zuurgraad. Het tanninespectrum varieert van nauwelijks waarneembare tot zeer dominante tanninen die ook groene boventonen kunnen hebben.
Het natuurlijke alcoholgehalte mag door verrijking niet hoger zijn dan een totaal alcoholvolumegehalte van 12 % vol.
Voor analytische kenmerken waarvoor geen waarde is vermeld, geldt de toepasselijke wetgeving.
 Algemene analytische kenmerken




Maximaal totaal alcoholgehalte (in volumeprocent)


 




Minimaal effectief alcoholgehalte (in volumeprocent)


 




Minimale totale zuurgraad


 




Maximaal gehalte aan vluchtige zuren (in milli-equivalent per liter)


 




Maximaal totaalgehalte aan zwaveldioxide (in milligram per liter)


 




3.   Wijn — rosé en blanc de noir
KORTE BESCHRIJVING
Deze wijnsoorten worden gemaakt van zacht geperste rode druivenrassen. De roséwijnen variëren meestal in kleur van lichtroze tot roze tot helderrood met soms bruinachtige tinten, terwijl de blanc de noirwijnen de kleur van witte wijn hebben. Frisse, fruitige tonen van bessen en citrusvruchten overheersen over het algemeen, hoewel kruidige tot houtachtig-rokerige aroma’s ook mogelijk zijn. De roséwijnen hebben meestal milde tot levendige zuren, delicate tanninen, een laag alcoholgehalte en een subtiele restzoetheid. De wijnen kunnen een grotere verscheidenheid aan aroma’s en kleuren vertonen, evenals een stabiele of, na schudden, merkbare natuurlijke troebelheid (die wordt veroorzaakt door bijvoorbeeld fermenterende gist, mostmoer of tannine- en kristalsediment). Vertroebeling die kunstmatig wordt gecreëerd door toevoeging van technische hulpstoffen of die wordt veroorzaakt door gebreken in de wijn, is echter niet toegestaan.
Het natuurlijke alcoholgehalte mag door verrijking niet hoger zijn dan een totaal alcoholvolumegehalte van 11,5 % vol.
Voor analytische kenmerken waarvoor geen waarde is vermeld, geldt de toepasselijke wetgeving.
 Algemene analytische kenmerken




Maximaal totaal alcoholgehalte (in volumeprocent)


 




Minimaal effectief alcoholgehalte (in volumeprocent)


 




Minimale totale zuurgraad


 




Maximaal gehalte aan vluchtige zuren (in milli-equivalent per liter)


 




Maximaal totaalgehalte aan zwaveldioxide (in milligram per liter)


 




4.   Rotling
KORTE BESCHRIJVING
Afhankelijk van het druivenras hebben de rotling-wijnen doorgaans een wat fletse tot dieprode kleur. Het aroma is over het algemeen fruitig, soms delicaat kruidig, met vooral toetsen van bessen, pitvruchten en citrusvruchten. Afhankelijk van het gebruikte druivenras kan het fruitige karakter variëren in intensiteit en aroma. De wijnen hebben doorgaans een delicate tot volle smaak en een meestal frisse zuurstructuur. De wijnen kunnen een grotere verscheidenheid aan aroma’s en kleuren vertonen, evenals een stabiele of, na schudden, merkbare natuurlijke troebelheid (die wordt veroorzaakt door bijvoorbeeld fermenterende gist, mostmoer of tannine- en kristalsediment). Vertroebeling die kunstmatig wordt gecreëerd door toevoeging van technische hulpstoffen of die wordt veroorzaakt door gebreken in de wijn, is echter niet toegestaan.
Het natuurlijke alcoholgehalte mag door verrijking niet hoger zijn dan een totaal alcoholvolumegehalte van 11,5 % vol.
Voor analytische kenmerken waarvoor geen waarde is vermeld, geldt de toepasselijke wetgeving.
Algemene analytische kenmerken




Maximaal totaal alcoholgehalte (in volumeprocent)


 




Minimaal effectief alcoholgehalte (in volumeprocent)


 




Minimale totale zuurgraad


 




Maximaal gehalte aan vluchtige zuren (in milli-equivalent per liter)


 




Maximaal totaalgehalte aan zwaveldioxide (in milligram per liter)


 




5.   WijnbereidingsprocedéS

5.1.   Specifieke oenologische procedés







1.
Specifiek oenologisch procedé
De toepasselijke wetgeving is van toepassing.
2.
Toepasselijke beperkingen op de wijnbereiding
De toepasselijke wetgeving is van toepassing.
3.
Teeltmethoden
De toepasselijke wetgeving is van toepassing.
5.2.   Maximumopbrengsten







1.
 Alle producten
105 hectoliter per hectare




6.   Afgebakend geografisch gebied

In de deelstaat Rijnland-Palts
Producten die de beschermde geografische aanduiding “Rheinburgen-Landwein” mogen dragen, moeten afkomstig zijn van wijngaarden die tot de volgende gemeenten en gemeentedistricten behoren: Bacharach (Bacharach (3503), Steeg (3502)), Bad Ems (0950), Bad Hönningen (0326), Boppard (Boppard (1820), Hirzenach (1824)), Bornich (0905), Braubach (0934), Breitscheid (Landkreis Mainz-Bingen) (0261), Brey (1388), Damscheid (1845), Dattenberg (0315), Dausenau (0947), Dörscheid (0904), Fachbach (0951), Filsen (0932), Hammerstein (Niederhammerstein (0328), Oberhammerstein (0329)), Kamp-Bornhofen (0931), Kasbach-Ohlenberg (Niederkasbach (0307)), Kaub (0902), Kestert (0918), Koblenz (Ehrenbreitstein (1416), Koblenz (1401), Niederberg (1413)), Lahnstein (Oberlahnstein (0961)), Langscheid (1207, 1843), Leubsdorf (0316), Leutesdorf (0330), Linz am Rhein (0310), Manubach (3504), Nassau (0837), Niederburg (1840), Niederheimbach (3507), Nochern (0914), Oberdiebach (3505), Oberheimbach (3506), Obernhof (0832), Oberwesel (Dellhofen (1842), Oberwesel (1841)), Osterspai (0933), Patersberg (0909), Perscheid (1844), Rheinbreitbach (0291), Rheinbrohl (0327), Rhens (1387), Sankt Goar (St. Goar (1837), Werlau (1836)), Sankt Goarshausen (Ehrenthal (0908), St. Goarshausen (0906), Wellmich (0907)), Spay (Oberspay (1390)), Trechtingshausen (3508), Unkel (Heister (0294), Scheuren (0292), Unkel (0293)), Urbar (1355, 1839), Vallendar (1352), Weinähr (0833).
In de deelstaat Noordrijn-Westfalen
Producten die de beschermde geografische aanduiding “Rheinburgen-Landwein” mogen dragen, moeten afkomstig zijn van wijngaarden: in de stad Königswinter binnen de kadastrale eenheden Oberdollendorf, Niederdollendorf en Königswinter; de stad Bad Honnef binnen de kadastrale eenheid Honnef (Rhöndorf); en de stad Bonn binnen de kadastrale eenheid Kessenich.
De precieze afbakening blijkt uit de kaarten met afgebakende wijnbouwpercelen in de bovengenoemde gemeenten. De kaarten kunnen worden ingezien op www.ble.de/eu-qualitaetskennzeichen-wein.
Landwein mag worden geproduceerd in een ander gebied dan het Landwein-producerende gebied waar de druiven zijn geoogst en dat op de etikettering wordt vermeld, op voorwaarde dat het productiegebied in dezelfde deelstaat of in een aangrenzende deelstaat ligt.
 7.   Wijndruivenras(sen)







 


Accent










 


Auxerrois — Auxerrois Blanc, Pinot Auxerrois










 


Bacchus










 


Baron










 


Blauer Frühburgunder — Pinot Noir Précoce, Pinot Madeleine, Madeleine Noir, Frühburgunder, Pinot Madelaine










 


Blauer Limberger — Lemberger, Blaufränkisch, Limberger










 


Blauer Portugieser










 


Blauer Spätburgunder










 


Blütenmuskateller










 


Cabernet Blanc










 


Cabernet Cortis










 


Cabernet Cubin










 


Cabernet Dorsa










 


Cabernet Franc










 


Cabernet Mitos










 


Cabernet Sauvignon










 


Chardonnay










 


Dakapo










 


Deckrot










 


Divico










 


Domina










 


Donauriesling










 


Dornfelder










 


Dunkelfelder










 


Ehrenbreitsteiner










 


Ehrenfelser










 


Faberrebe










 


Felicia










 


Findling










 


Freisamer










 


Früher Malingre — Malinger










 


Früher Roter Malvasier — Malvasier, Früher Malvasier, Malvoisie










 


Gelber Muskateller










 


Gm 643-10










 


Gm 643-17










 


Goldmuskateller — Muskateller










 


Goldriesling










 


Grüner Silvaner — Silvaner, Sylvaner










 


Grüner Veltliner — Veltliner










 


Helfensteiner










 


Helios










 


Heroldrebe










 


Hibernal










 


Huxelrebe — Huxel










 


Johanniter










 


Kanzler










 


Kerner










 


Merlot










 


Morio Muskat










 


Muscaris










 


Muskat Ottonel — Muskat-Ottonel










 


Müller Thurgau — Rivaner










 


Müllerrebe — Schwarzriesling, Pinot Meunier










 


Nobling










 


Optima 113 — Optima










 


Ortega










 


Osteiner










 


Perle










 


Petite Arvine










 


Phoenix — Phönix










 


Regent










 


Reichensteiner










 


Rieslaner










 


Rotberger










 


Roter Riesling










 


Roter Traminer — Clevner, Traminer










 


Ruländer — Pinot Grigio, Grauburgunder, Grauer Burgunder, Pino Gris










 


Saint Laurent — St. Laurent, Sankt Laurent










 


Sauvignac










 


Sauvignon Blanc — Muskat Silvaner










 


Sauvignon Gris










 


Savagnin Blanc — Weißer Traminer










 


Scheurebe










 


Schönburger










 


Siegerrebe










 


Solaris










 


Syrah










 


We S 523










 


Weißer Burgunder — Pinot Bianco, Weißburgunder, Pinot Blanc










 


Weißer Elbling — Elbling, Kleinberger










 


Weißer Gutedel — Chasselas Blanc, Fendant Blanc, Fendant










 


Weißer Riesling — Riesling renano, Rheinriesling, Klingenberger, Riesling










 


Würzer




8.   Beschrijving van het (de) verband(en)

Van toepassing op alle producten
Het wijnbouwgebied bevindt zich tussen Bingen en Bonn, grenst aan het Zevengebergte en strekt zich uit over een lengte van ongeveer 110 km. De vallei is smal; het smalle v-dal wordt pas bij 200 tot 220 meter boven de zeespiegel ter hoogte van het plateaudal met zijn eerder gevormde afvlakkingen breder. Wijnbouwarealen liggen in het Mittelrheintal op een hoogte tussen circa 55 en 350 meter boven de zeespiegel en gemiddeld op een hoogte van 170 meter boven de zeespiegel. De wijngaarden van het Oberes Mittelrheintal liggen voornamelijk op het zuidoosten tot zuidwesten; de wijnbouw in het Untere Mittelrheintal vindt voornamelijk plaats op land dat op het zuiden tot zuidwesten is gericht. In het wijnbouwgebied als geheel is de gemiddelde expositie van de wijnbouwarealen 168° (ZZO).
 Het gebied bestaat voornamelijk uit devoongesteente. Kwartsietzandsteen en leisteen zijn wijdverbreid; ijzerhoudende schist, schist met kiezelhoudende lentakels en quarzieten worden in mindere mate gevonden. Gesteenten uit het tertiair worden alleen aangetroffen in de omgeving van Königswinter. Daarbij gaat het om trachiet, trachiettuf, basalt en latiet (vulkanisch uitvloeiingsgesteente), waaruit blijkt dat er ooit sprake was van vulkanische activiteit. De wijnstokken in het Mittelrheintal zijn voornamelijk geworteld in bodems met brongesteente van devoonschist. Kenmerkend voor de bodems zijn de vaaggronden en bruine aarde. Op het vulkanisch gesteente uit het tertiair komen voornamelijk bruine aarde, regosolen en ranker voor.
Volgens de meteorologische gegevens bedraagt de gemiddelde jaartemperatuur 9,7 °C, en is de gemiddelde temperatuur tijdens het groeiseizoen 14,2 °C. Gemiddeld valt er 665 mm neerslag per jaar, waarvan circa 60 % in het groeiseizoen. De wijnstokken in het productiegebied “Rheinburgen-Landwein” krijgen tijdens het groeiseizoen gemiddeld 615 000 Wh/m2 direct zonlicht.
9.   Andere essentiële voorwaarden (verpakking, etikettering, andere vereisten)


Verdere voorwaarden met betrekking tot presentatie, etikettering en alle andere essentiële vereisten

Rechtskader:
Vastgesteld door een organisatie die de BOB’s en BGA’s beheert, indien de lidstaat daarin heeft voorzien.
Soort aanvullende voorwaarde:
Aanvullende etiketteringsbepalingen
Beschrijving van de voorwaarde:
100 % van de druiven die worden gebruikt voor de productie van “Rheinburgen-Landwein”, moet afkomstig zijn uit de in punt 4 van het productdossier vermelde gemeenten of kadastrale eenheden en van de in punt 8 van het productdossier vermelde toegestane druivenrassen.
Het restsuikergehalte van een wijn die als “Rheinburgen-Landwein” in de handel wordt gebracht, mag de maximaal toegestane waarde voor de aanduiding “halfzoet” niet overschrijden.
Link naar het productdossier

www.ble.de/eu-qualitaetskennzeichen-wein


(1)  
            PB L 9 van 11.1.2019, blz. 2.
ELI: http://data.europa.eu/eli/C/2024/1026/oj
ISSN 1977-0995 (electronic edition).
