Oostelijke orpheusgrasmus
De oostelijke orpheusgrasmus (Curruca crassirostris synoniem: Sylvia crassirostris) is een zangvogel uit de familie van grasmussen. De vogel werd in 1850 door Philipp Jakob Cretzschmar als Sylvia crassirostris beschreven, maar later beschouwd als de ondersoort C.  hortensis crassirostris van de orpheusgrasmus. Echter, sinds de eeuwwisseling wordt deze vogelsoort weer als aparte soort beschouwd.

Kenmerken 
Met zijn 15 tot 16 cm behoort ook de oostelijke orpheusgrasmus tot de grootste vogels van zijn familie. Hij verschilt van de westelijke orpheusgrasmus door zijn gezang, waarin strofen voorkomen die lijken op de zang van de nachtegaal. Verder heeft de vogel een duidelijker contrast tussen witte buik en de grijze flanken.

Verspreiding en leefgebied 
Hij komt in Europa alleen voor tijdens het broedseizoen op de Balkan en verder in Turkije tot in Midden-Azië. Overwinteren doet hij in oostelijk Afrika onder de Sahara, het Arabisch Schiereiland en verder in het westelijk deel van Zuid-Azië.

De soort telt 3 ondersoorten:
 C. c. crassirostris: van zuidoostelijk Europa tot noordwestelijk Iran.
 C. c. balchanica: van noordelijk Iran en noordoostelijk Irak tot zuidoostelijk Turkmenistan en zuidoostelijk Iran.
 C. c. jerdoni: van zuidelijk Kazachstan tot Afghanistan en westelijk Pakistan.

Status 
De oostelijke orpheusgrasmus staat als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.

Grasmussen
IUCN-status niet bedreigd
Dier uit het Palearctisch gebied