None
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1701/82
van de heer Fritz Gautier (S - D)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(2 december 1982)
Betreft: Handel in geneesmiddelen
In een onlangs verschenen rapport (Prof. Volker Emme-
rich: Staatliche Intervention, Arzneimittelmarkt und
EWG-Vertrag, Nomos-Verlag 1980) wordt beweerd dat
de door nationale ziekenfondsen toegepaste prijs- en
toelatingsvoorschriften indruisen tegen artikel 90 en arti­
kel 30 van het EEG-Verdrag. Met een beroep op uitspra­
ken van het Europese Hof van Justitie stelt de auteur vast
dat de nationale voorschriften voor de vergoeding van
geneesmiddelen door de ziekenfondsen deze laatste de
mogelijkheid bieden zich te onttrekken aan de door het
EEG-Verdrag opgelegde verplichtingen. De Lid-Staten
mogen echter niet door een achterdeur via de sociale
verzekeringsinstanties maatregelen treffen die hun zelf
verboden zijn. Als de ziekenfondsen zich houden aan
dwingende opgelegde nationale normen moeten zij ook
de bepalingen van artikel 30 van het EEG-Verdrag
naleven. Aangezien dat rapport in de discussie der
betrokkenen een rol speelt vernam ik gaarne van de
Commissie:
1. Deelt zij het hierboven weergegeven standpunt dat de
ziekenfondsen als openbare ondernemingen of onder­
nemingen, die van de staat speciale of exclusieve
rechten verkregen hebben, bij toepassing van hun
restitutievoorschriften het EEG-Verdrag niet mogen
overtreden?
2. Heeft zij aanwijzingen dat sommige bestaande natio­
nale voorschriften indruisen tegen het EEG-Ver­
drag?
Antwoord van de heer Andriessen
namens de Commissie
(21 februari 1983)
1. De nationale voorschriften voor de vergoeding van
geneesmiddelen en de toepassing daarvan moeten in
overeenstemming zijn met de regels van het EEG-Ver­
drag, onverschillig of de overheid, dan wel een bedrijf of
onderneming als bedoeld in artikel 90, lid 1, met de
uitvoering van deze voorschriften is belast. In het derde
lid van ditzelfde artikel wordt de Commissie opgedragen toe te zien op de naleving van deze bepaling en, voor zover
nodig, passende richtlijnen of beschikkingen tot de
Lid-Staten te richten.
 Meer in het algemeen zij erop gewezen dat het bij
artikel 30 van het EEG-Verdrag uitgevaardigde verbod
om maatregelen van gelijke werking als kwantitatieve
beperkingen toe te passen betrekking heeft op maatrege­
len van de staat of van een instantie welke haar gezag aan
de staat ontleent alsmede op maatregelen die, hoewel zij
door een privaatrechtelijke instelling worden genomen,
aan de staat zijn toe te schrijven.
2. De Commissie onderzoekt thans de in verscheidene
Lid-Staten bestaande stelsels van ziektekostenverzeke­
ring.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1706/82
van de heer Hendrik Louwes (L - NL)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(2 december 1982)
Betreft: Belemmeringen voor het wegvervoer van vee en
vlees tussen EEG-Lid-Staten
Is het niet in strijd met het zogenaamde „Simmenthal"-ar-
rest (zaak 35/76 d.d. 15 december 1976), dat Italiaanse
beambten bij invoer in Italië zendingen jonge kalveren
geheel van een vrachtauto doen laden ten einde
opnieuw (!) het voldoen aan bepalingen ingevolge Richt­
lijn 64/432/EEG (x) systematisch te onderzoeken?
(') PB nr. 121 van 29. 7. 1964, blz. 1977/64.
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(23 februari 1983)
Volgens het zogenaamde Simmenthal-arrest is een syste­
matische gezondheidscontrole van dieren die uit andere
Lid-Staten worden ingevoerd verboden voor zaken die
binnen de werkingssfeer van de richtlijnen van de
Gemeenschap op veterinair gebied en inzake volksge­
zondheid vallen. Toevallige inspecties zijn onder deze
omstandigheden evenwel niet uitgesloten. Bovendien kan
een uitgebreidere controle van bepaalde aspecten waar­
voor de harmonisatie van de voorschriften nog niet
volledig voltooid is, onder bepaalde omstandigheden
verantwoord zijn voor zover het daarbij niet gaat om een
loutere herhaling van de controles die reeds in de
uitvoerende Lid-Staat zijn verricht (zie zaak 132/80
United foods en Van den Abeele tegen de Belgische
Staat) (»).
 (») Arrest van 7. 4. 1981. Nr. C 100/24 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 13. 4. 83
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1708/82
van de heer Hendrik Louwes (L - NL)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(2 december 1982)
Betreft: Belemmeringen voor het wegvervoer van vee en
vlees tussen de EEG-Lid-Staten
Waarom handhaaft de Raad de bepaling ingevolge
Richtlijn 77/489/EEG (*), dat runderen op een vracht­
auto over zoveel ruimte dienen te beschikken, dat deze
diren kunnen gaan liggen, terwijl hiermede volgens
veevervoerders zowel het welzijn van de dieren als de
verkeersveiligheid niet gediend worden?
(») PB nr. L 200 van 8. 8. 1977, blz. 10.
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(22 februari 1983)
Uit onderzoek is gebleken dat vele en soms zelfs alle
dieren tijdens het vervoer gaan liggen. Ook is aangetoond
dat dieren die tijdens de reis kunnen gaan liggen minder
stressreacties vertonen dan die welke daartoe geen gele­
genheid hebben. Richtlijn 77/489/EEG van de Raad
inzake de bescherming van dieren tijdens internationaal
vervoer behelst derhalve de algemene bepaling dat de
dieren over voldoende ruimte moeten beschikken en dat
zij moeten kunnen gaan liggen, tenzij bijzondere omstan­
digheden anderszins vereisten. Deze voorschriften van de
Gemeenschap zijn bovendien in overeenstemming met
een internationale overeenkomst die in het ruimere kader
van de Raad van Europa tot stand is gekomen en die door
alle Lid-Staten is ondertekend.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1709/82
van de heer Hendrik Louwes (L-NL)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(2 december 1982)
Betreft: Belemmeringen voor het wegvervoer van vee en
vlees tussen de EEG-Lid-Staten
Welke maatregelen denkt de Commissie op korte termijn
te treffen voor naleving van het voorschrift ingevolge
Richtlijn 77/489/EEG (»), dat:
„bij afhandeling van in- en doorvoerformaliteiten
voorrang verleend wordt aan zendingen dieren"?
(*) PB nr. L 200 van 8. 8. 1977, blz. 10. Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(17 februari 1983)
Bij artikel 4 van Richtlijn 77/489/EEG van de Raad
inzake de bescherming van dieren tijdens internationaal
vervoer is bepaald dat elke Lid-Staat erop toeziet dat dit
soort dierenvervoer op zijn grondgebied plaatsvindt
onder de in de bijlage bij de richtlijn vastgestelde voor­
waarden. Voorts is bij dit artikel bepaald dat de Lid-Sta­
ten alle nodige maatregelen nemen opdat de dieren elk
lijden wordt bespaard of opdat dit lijden tot een minimum
wordt beperkt wanneer door omstandigheden de toepas­
sing van de richtlijn op hun grondgebied wordt belet.
Bovendien mogen de Lid-Staten volgens artikel 5 van
genoemde richtlijn over het algemeen de verzending van
dieren slechts onderbreken indien deze maatregel nood­
zakelijk is voor het welzijn van de vervoerde dieren. Het
geven van voorrang aan zendingen dieren bij de afhande­
ling van in- en doorvoerformaliteiten valt dus duidelijk
onder de verantwoordelijkheid van de Lid-Staten waar­
van de diensten de voorgeschreven controles uitvoeren.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1714/82
van de heer Karl von Wogau (PPE - D)
. aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(2 december 1982)
Betreft: a) Inning van minimale bedragen in het reizi­
gersverkeer
b) Maximum van terug te betalen in- of uitvoer­
rechten
Het innen van minimale bedragen in het intracommunau­
taire reizigersverkeer veroorzaakt onnodige administra­
tieve rompslomp, die in geen verhouding staat tot de
ontvangsten.
Kan de Commissie de volgende vragen beantwoorden:
1. Acht de Commissie het bevorderlij k voor de totstand­
brenging van de gemeenschappelijke markt dat de
Lid-Staten in het intracommunautaire reizigersver­
keer zeer uiteenlopende minimumbedragen aan in- of
uitvoerrechten innen, die de daaraan verbonden
administratieve kosten niet dekken?
2. Hoe groot is in concreto het kleinste bedrag aan te
innen in- en uitvoerrechten in de tien Lid-Staten en is
er een Lid-Staat waar dit bedrag nog lager is dan in de
Bondsrepubliek Duitsland, waar het bij 30 Pfennig
ligt?
3. Is het waar dat de Lid-Staten zelf het minimumbedrag
van de te innen in- en uitvoerrechten in het intracom­
munautaire reizigersverkeer kunnen vaststellen,
maar dat voor terugbetaling van in- of uitvoerrechten 13. 4. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 100/25
door de Gemeenschap (Verordening (EEG)
nr. 1430/79 (*)) een minimumbedrag van 10 Euro­
pese rekeneenheden = 25 DM geldt?
4. Acht zij een regeling volgens welke in het intracom­
munautaire reizigersverkeer voor het innen van in- of
uitvoerrechten een minimaal bedrag van 0,30 DM,
maar voor het terugbetalen van in- of uitvoerrechten
een minimumbedrag von 25 DM geldt, geschikt om
de betrokken burgers te doordringen van de nood­
zaak van een gemeenschappelijk markt?
(') PB nr. L 175 van 12. 7. 1979, blz. 1.
Antwoord van de heer Tugendhat
namens de Commissie
(21 februari 1983)
1. Neen.
 2. In enkele Lid-Staten, zoals België en Frankrijk, is de
inning van in- en uitvoerrechten in beginsel aan geen
enkele grens gebonden zodat ook bedragen met een
tegenwaarde van minder dan 0,30 DM kunnen worden
geïnd.
3. Ja.
De Commissie vestigt er evenwel de aandacht van het
geachte Parlementslid op dat Verordening (EEG)
nr. 1430/79 praktisch geen betrekking heeft op het
intracommunautaire reizigersverkeer.
Anderzijds heeft de Raad bij zijn Verordening (EEG)
nr. 1672/82 van 24 juni 1982 (J) Verordening (EEG)
nr. 1430/79 zodanig gewijzigd dat de Lid-Staten voort­
aan kunnen ingaan op elk verzoek om terugbetaling of
kwijtschelding van een kleiner bedrag dan 10 Ecu.
4. De Commissie tracht de vaststelling te bevorderen
van gemeenschappelijke regels inzake een minimumbe­
drag van de te innen in- en uitvoerrechten.
Zij herinnert eraan dat zij een bepaling in die zin, welke
overigens op verzoek van het Europese Parlement werd
gewijzigd, reeds heeft opgenomen in het voorstel voor een
richtlijn van de Raad houdende nadere bepaling van de
werkingssfeer van artikel 14, lid 1, sub d), van Richtlijn
77/388/EEG (2). Deze bepaling voorziet in invoer met
vrijstelling voor zover het bedrag aan BTW niet meer dan
3 Ecu bedraagt.
Mocht de onderhavige bepaling door de Raad niet
worden aanvaard dan zal de Commissie de mogelijkheid
onderzoeken om ter zake een gemeenschappelijke regel
op te nemen in de richtlijnen betreffende fiscale vrijstel­
lingen.
(>) PBnr. L 186 van 30. 6. 1982, blz. 1.
 (2) PB nr. C 171 van 11. 7. 1980, blz. 8. SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1723/82
van de heren Tom Megahy, Richard Balfe, mevrouw
Janey Buchan, de heren Richard Caborn, Alfred Lomas,
BarrySeal(S-GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(2 december 1982)
Betreft: Europese Liga voor Economische Samenwer­
king
In antwoord-op schriftelijke vraag nr. 1539/81 (J) over
investeringen in het Verenigd Koninkrijk verwees de heer
Thorn naar een studie die is gepubliceerd door de
Europese Liga voor Economische Samenwerking.
Kan de Commissie mededelen welk bedrag in cijfers en als
percentage van de totale kosten haar bureau te Londen de
Europese Liga voor Economische Samenwerking heeft
betaald om deze studie te verrichten?
Kan zij mededelen om welke redenen zij van oordeel was
dat de Europese Liga voor Economische Samenwerking
- of liever de financiële redacteur van de Sunday Express
- bevoegd was een onafhankelijk economisch en statis­
tisch onderzoek over deze belangrijke kwestie te doen,
vooral met het oog op haar bekende positieve houding ten
opzichte van de EEG?
Is het niet zo dat wegens het ontbreken van adequate
bevoegdheden, een methodische aanpak en een volledige
reeks van vraaggesprekken de conclusies van dit onder­
zoek over buitenlandse investeringen in het Verenigd
Koninkrijk moeilijk zijn te aanvaarden?
(!) PB nr. C 198 van 2. 8. 1982, blz. 2.
Antwoord van de heer Natali
namens de Commissie
(15 februari 1983)
De bijdrage van het Bureau van de Commissie te Londen
in de kosten van de door de Britse afdeling van de
Europese Liga voor Economische Samenwerking (ELEC)
uitgevoerde investeringsstudie bedroeg 6 801,66 £ ster­
ling. Dit omvatte de totale kosten van de publikatie.
 De Europese Liga voor Economische Samenwerking is
een zeer befaamde organisatie die de steun geniet van alle
politieke partijen en zich inzonderheid toelegt op de
bestudering van de mogelijkheden tot stimulering van de
Europese economie. Zij leek derhalve bij uitnemendheid
in aanmerking te komen voor het verrichten van een
studie over de investeringen door derde landen in het
Verenigd Koninkrijk. De keuze van een om zijn bijzonder
grote kundigheid als schrijver van economische en finan­
ciële beschouwingen bekend staande onafhankelijke jour­
nalist werd gedaan door de Europese Liga voor Econo­
mische Samenwerking. Nr. C 100/26 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 13. 4. 83
De Commissie constateert dat deze studie in het Verenigd
Koninkrijk in ruime kring bijzonder gunstig is beoordeeld
als een uiterst betrouwbare weergave van de feiten. Zij
ziet geen reden tot een afwijkend oordeel.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1724/82
van de heer Brian Hord (ED - GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(2 december 1982)
Betreft: Handelsovereenkomst voor landbouwproduk-
ten tussen Frankrijk en de Sovjetunie
1. Op welke datum werd de Commissie door de
Franse Regering in kennis gesteld van de inhoud van de
onlangs ondertekende overeenkomsten over de levering
van Franse landbouwprodukten aan de Sovjetunie?
2. Kan zij thans het Parlement inlichten over de
inhoud van deze overeenkomsten en met name over de
betrokken produkten en hoeveelheden en over de andere
tussen Frankrijk en de Sovjetunie overeengekomen voor­
waarden?
3. Is zij van mening dat het sluiten van deze overeen­
komsten door de Franse Regering verenigbaar is met de in
de Verdragen vastgelegde verplichtingen?
Antwoord van de heer Haferkamp
namens de Commissie
(25 februari 1983)
1. Op 18 oktober 1982 ontving de Commissie van de
Franse permanente vertegenwoordiging een kopie van de
uitwisseling van brieven die op 15 oktober 1982 te
Moskou werden ondertekend, tussen minister Cresson en
de Russische autoriteiten betreffende de verkoop van
Franse landbouwprodukten.
2. Na grondige bestudering van deze briefwisseling
heeft de Commissie op 5 januari 1983 de Franse Regering
een brief geschreven waarin zij onder meer verzoekt om
verdere inlichtingen en uitleg inzake de inhoud van de
betrokken overeenkomst. Momenteel beschikt de Com­
missie nog niet over voldoende gedetailleerde inlichtingen
om deze vraag te beantwoorden. Alleen na ontvangst van
het antwoord van de Franse Regering zal de Commissie in
staat zijn te bepalen welke aanvullende inlichtingen aan
het Parlement ter beschikking dienen te worden
gesteld.
 3. Zoals zij in haar brief van 5 januari 1983 verklaarde
is de Commissie niet van mening dat het sluiten door de
Franse Regering van de overeenkomst met de Sovjetunie
verenigbaar is met haar verplichtingen die uit het EEG-Verdrag voortvloeien. Haars inziens is de overeen­
komst in strijd met het bepaalde van artikel 113 van het
Verdrag. De Commissie legt er voorts de nadruk op dat de
exclusieve bevoegdheid van de Gemeenschap met betrek­
king tot het gemeenschappelijk handelsbeleid dient te
worden geëerbiedigd, en zij is bereid gebruik te maken
van de in het Verdrag neergelegde procedures ten einde te
waarborgen dat de Lid-Staten deze bevoegdheid respec­
teren. De Commissie wacht met haar uitspraak over de
aard van de te nemen maatregelen tot na de ontvangst van
het antwoord van de Franse Regering op haar brief van
5 januari.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1727/82
van de heer Alberto Ghergo (PPE -1)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(2 december 1982)
Betreft: Garantiebewijzen voor huishoudelijke elektri­
sche apparaten
Kan de Commissie mededelen of zij ervan op de hoogte is
dat in Italië de producenten van elektrische huishoudelij­
ke apparaten — of de vertegenwoordigers voor uit andere
landen afkomstige produkten - via de kleinhandelaren
garantiebewijzen afgeven die niet bij de aankoop door de
klant ingaan, maar geldig moeten worden verklaard door
de producent of vertegenwoordiger zelf, waartoe het
garantiebewijs hem per post wordt toegezonden en op
dezelfde wijze aan de klant wordt teruggezonden?
Het is duidelijk dat de consument aldus zonder garantie
blijft gedurende de gehele periode tussen de verzending en
de terugzending van het bewijs, die wegens het verzenden
per post altijd vele weken duurt, het risico van verlies nog
daargelaten.
 Aangezien elektrische apparaten met fabrieks-
fouten meestal reeds in het allereerste begin niet of slecht
functioneren, ontneemt deze procedure de garantie prak­
tisch iedere betekenis.
Kan de Commissie mededelen of zij niet van oordeel is dat
ter bescherming van de consument voorschriften moeten
worden uitgevaardigd waarin wordt bepaald dat de
garantie op het ogenblik van aankoop ingaat, zonder dat
de producent of de vertegenwoordiger hieraan verder nog
iets behoeft toe te voegen?
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(17 februari 1983)
De Commissie is ervan op de hoogte dat veel fabrikanten
eisen dat de garantiebewijzen, die betrekking hebben op 13. 4. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 100/27
hun produkten, volgens de door het geachte Parlements­
lid beschreven wijze worden geregistreerd. Dit is een
tamelijk algemeen gebruik, dat niet alleen in Italië maar
ook in andere Lid-Staten wordt aangetroffen, en dat tot
doel heeft de administratie met betrekking tot de garan­
ties te vergemakkelijken.
Dit gebruik betekent niet dat de garantieperiode vanaf de
registratiedatum, in plaats van vanaf de aankoopdatum,
begint te lopen. Alles hangt af van de bewoordingen van
het garantiebewijs. Indien een clausule van het garantie­
bewijs zo is geformuleerd dat het voordeel van de garantie
praktisch onbestaand is, zoals in het door het geachte
Parlementslid beschreven geval, dan is deze clausule
onbillijk.
In Italië staat geen specifieke wetgeving inzake oneerlijke
contractuele bepalingen en bij de Commissie ligt ook geen
voorstel voor een richtlijn voor, hoewel de Commissie dit
onderwerp bestudeert.
In dit verband zou de Commissie het op prijs stellen
wanneer het geachte Parlementslid haar hierover meer
informatie zou kunnen toesturen.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1730/82
van de heren Thomas Megahy en Barry Seal (S - GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(2 december 1982)
Betreft: De praktijken bij de Ford Motor Company
inzake het gebruik van merken
1. In een brief d.d. 19 mei 1980 van de Ford Motor
Company Ltd aan de afdeling produktie van accessoires
en onderdelen van de Society of Motor Manufacturers
and Traders Ltd, wordt het standpunt van Ford Motor
inzake het gebruik van merken ongeveer als volgt
omschreven: degene die via de officiële Ford-kanalen
reserveonderdelen voor Ford-auto's levert mag op het
geleverde stuk niet zijn eigen handelsmerk aanbrengen,
maar dient het handelsmerk Ford of Motorcraft te
gebruiken. Leveranciers die zulks weigeren, mogen aan
de Ford Motor Company en haar officiële verdelers geen
onderdelen verkopen.
2. Is de Commissie niet van mening dat dit, ongeacht
de vraag of dit bij de Ford Motor Company inderdaad de
gangbare praktijk is, strijdig is met de artikelen 86 of 85
van het EEG-Verdrag?
3. En zo ja, wanneer zal zij dan tegen de Ford Motor
Company een onderzoek instellen? Antwoord van de heer Andriessen
namens de Commissie
(21 februari 1983)
1. De Commissie acht het niet mogelijk commentaar
te leveren op een korte samenvatting van een brief die
haar niet bekend is. Het door het geachte Parlementslid
aangeroerde vraagstuk van het merken van reserveonder­
delen welke de automobielfabrikant niet zelf vervaardigt
maar wel verkoopt, is haar bekend.
 2. Op grond van het geldende Gemeenschapsrecht
bestaat er geen algemene verplichting voor een fabrikant
van reserveonderdelen voor automobielen om deze
onderdelen van zijn merk te voorzien. Leveranciers van
onderdelen en automobielfabrikanten kunnen bij over­
eenkomst bepalen welk merk al dan niét op het produkt of
de verpakking daarvan moet worden aangebracht. Of een
automobielfabrikant als algemeen beginsel kan doorvoe­
ren dat alle via hem verkochte reserveonderdelen uitslui­
tend van zijn merk moeten zijn voorzien, hangt ervan af of
de leveranciers bereid zijn het image van hun merk niet te
benutten. De vraag of bepalingen die de leverancier
verbieden eigen merken aan te brengen in een concreet
geval in strijd zijn met de mededingingsregels van het
EEG-Verdrag, kan niet in haar algemeenheid worden
beantwoord. Het probleem van het verdringen van een
merk door een automobielfabrikant zou speciaal moeten
worden onderzocht vanuit het oogpunt van misbruik van
een machtspositie als bedoeld in artikel 86 EEG-Verdrag.
Bij een machtspositie op een regionale markt wordt
mogelijkerwijs ook het nationale recht geschonden.
3. De Commissie heeft tot acht automobielfabrikan­
ten verzoeken gericht om inlichtingen overeenkomstig
artikel 11 van Verordening nr. 17/62 van de Raad om
vast te stellen in hoeverre leveringsovereenkomsten bepa­
lingen bevatten die de leverancier beletten zijn eigen merk
te gebruiken en bij de reclame te doen uitkomen dat hij
leverancier van de automobielfabrikant is. Zij beschikt
reeds over veel materiaal maar kan de vragen in verband
met het merken van onderdelen pas beantwoorden
wanneer zij meer inzicht heeft gekregen in de verschillen­
de soorten situaties en economische verhoudingen en
daarom treft zij thans voorbereidingen om de betrokken
organisaties over deze aangelegenheden te horen.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1750/82
van de heer Roland Boyes (S - GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(10 december 1982)
Betreft: Tachografen
Heeft de Commissie enig bewijs dat alle Lid-Staten de
wetgeving inzake tachografen in acht nemen? Nr. C 100/28 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 13. 4. 83
Antwoord van de heer Contogeorgis
namens de Commissie
(21 februari 1983)
Op één uitzondering na hebben alle Lid-Staten de nodige
wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen voor de
tenuitvoerlegging van Verordening (EEG) nr. 1463/
70 (*) vastgesteld. Dit geldt over het algemeen ook voor
de controleprocedures en controlemiddelen, alsook voor
de sancties op overtredingen, een en ander in het kader
van de nationale voorschriften van iedere Lid-Staat.
De praktische middelen om toezicht uit te oefenen op de
naleving van deze bepalingen en om sancties toe te passen
verschillen van land tot land in omvang en intensiteit,
onder meer als gevolg van de uiteenlopende bestuursrech­
telijke en wettelijke regelingen. Op grond van steekproe­
ven van ambtenaren van haar diensten heeft de Commis­
sie evenwel de indruk, dat in het algemeen in alle
Lid-Staten ernstige inspanningen worden gedaan om tot
een correcte toepassing van de verordening te komen.
Deze inspanningen zouden tot een vermindering van het
aantal niet met een tachograaf uitgeruste voertuigen
moeten leiden in de Lid-Staten waar de situatie op dit
gebied nog niet bevredigend is. De Commissie zal de
ontwikkelingen in deze landen aandachtig volgen en zal
de naleving van de voorschriften met alle middelen
waarover zij beschikt bevorderen.
(>) PBnr. L 164 van 27. 7. 1970, blz. 7.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1772/82
van mevrouw Hanna Walz (PPE - D)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(10 december 1982)
Betreft: Voorschriften voor het aangeven van het ener­
gieverbruik van huishoudelijke elektrische appa­
raten (')
De Commissie stemt volledig in met het Nederlandse
onderzoek volgens welk het energieverbruik van koelkas­
ten en diepvriezers met eenvoudige technische middelen
kan worden gehalveerd en is thans voornemens algemene
normen hiervoor vast te stellen.
1. Is zij op de hoogte van het onderzoek van de firma
Fraunhofer over de „Mogelijkheden van energiebe­
sparing door micro-elektronica" dat tot geheel andere
resultaten komt en de mogelijkheid ziet vóór 1995 tot
een energiebesparing van 21 tot 37% te komen,
hoewel voor sommige voorstellen nog geen techni­
sche oplossingen of de economische uitvoerbaarheid
ervan bekend zijn?
2. Kent zij de studie van het Amerikaanse Ministerie van
Energie (Federal Register deel 47, nr. 64, 2 april 1982), waarin men tot de conclusie is gekomen dat
niet zozeer maximumwaarden voor het verbruik,
maar veeleer concurrentie en het gedrag van de
consumenten tot wezenlijke energiebesparing bijdra­
gen?
(») Schriftelijkevraagnr.429/82,PBnr.C225van30.8.1982,
blz. 7.
Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(21 februari 1983)
In haar antwoord op schriftelijke vraag nr. 429/82 van de
heer Beumer heeft de Commissie medegedeeld dat zij
door een Frans Adviesbureau een studie heeft laten
uitvoeren met betrekking tot de besparing inzake energie­
verbruik van koelkasten waarvan de conclusies overeen­
stemmen met die van de Nederlandse studie van SWOKA
die door het Parlementslid worden vermeld.
 1. Terwijl de 50 % besparing die in deze twee studies
wordt genoemd zou kunnen worden verkregen door
wijzigingen aan een type koelkast liggen de 21 tot 37%
die worden genoemd in de studie van de Fraunhofer-Ge-
sellschaft, reeds vanaf 1995 binnen het bereik door
uitsluitende toepassing van de micro-elektronica voor alle
huishoudapparaten.
2. De studie van het Amerikaanse Ministerie van
Energie is de Commissie bekend. Zoals gezegd in haar
antwoord'op de vraag van de heer Beumer ligt het in de
bedoeling van de Commissie over te gaan tot een evaluatie
van de resultaten van de etikettering alvorens eventueel
over te gaan tot de uitwerking van normen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1776/82
van de heer Mario Capanna (CDI -1)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(10 december 1982)
Betreft: Radioactief materiaal
Op 17 november jongstleden te 19.00 uur arriveerde een
grote container van 30 ton, met een doorsnede van 1,50
m en een lengte van 4 m, met radioactief materiaal bij de
kerncentrale te Garigliano in Campanië (Italië).
Deze container was afkomstig van de kerncentrale te
Karlstadt (BRD) en werd per spoor vervoerd tot aan het
station Rome S. Lorenzo, vanwaar hij met een vrachtwa­
gen met aanhangwagen van de firma Borghi verder
reisde. 13. 4. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 100/29
Bij aankomst bij de centrale te Garigliano werd opge­
merkt dat water uit de container liep.
Volgens de heer C. Caiola, provinciale arts te Caserta, is
een monster van het opgevangen water in de centrale
geanalyseerd en hieruit bleek een specifieke radioactiviteit
van ongeveer 0,1 microcurie per mm.
De heer G. Adiletta, onderdirecteur van de produktieaf-
deling van de ENEL (nationaal elektriciteitsbedrijf),
verklaarde dat het uit de container druppelende water
werd opgevangen in een beker (sic!) die voor de helft werd
gevuld.
 De Italiaanse instanties (Ministerie van Volksgezond­
heid) zijn door de provinciale arts van Caserta nauwkeu­
rig over het gebeurde ingelicht.
Kan de Commissie onverwijld medelen:
1. of zij op de hoogte was van het vervoer van deze
container;
2. op welke wijze de container vóór het vervoer is
gecontroleerd en door wie?
3. op welke wijze de container gedurende het gehele
traject is gecontroleerd?
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(17 februari 1983)
De Commissie wijst er met betrekking tot het vervoer van
radioactieve stoffen op dat de wetgevingen van de
Lid-Staten berusten op de aanbevelingen inzake het
vervoer van de Internationale Organisatie voor Atoom­
energie.
Met betrekking tot de bescherming tegen ioniserende
stralingen gelden voor het vervoer van radioactieve
stoffen de bepalingen van de communautaire richtlijn
betreffende de bescherming van de gezondheid van de
bevolking en van de werknemers tegen de aan ioniserende
straling verbonden gevaren.
1. Wat betreft de kwestie of de Commissie op de
hoogte was van de in de vraag genoemde gebeurtenissen,
wijst de Commissie erop dat in de communautaire
bepalingen (artikel 45.5 van de basisnormen) het volgen­
de is vastgesteld:
„Elk ongeval dat een blootstelling van de bevolking
ten gevolge heeft, wordt indien de omstandigheden
zulks vereisen, met de meeste spoed aan de aangren­
zende Lid-Staten en aan de Commissie gemeld.".
Men is in ieder geval van oordeel dat de gebeurtenissen in
kwestie niet belangrijk genoeg waren om deze aan de
Commissie mede te delen.
 2 en 3. De controles die op de containers dienen te
worden toegepast, maken deel uit van de nationale
voorschriften op dit gebied. Er bestaan geen specifieke
communautaire bepalingen op dit gebied. SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1782/82
van de heer Ernst Müller-Hermann (PPE - D)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(10 december 1982)
Betreft: Harmonisatie van verbruiksbelastingen
De moeilijkheden aan de binnengrenzen van de Gemeen­
schap in het grensoverschrijdend personen- en goederen­
verkeer vormen voor de burgers een voortdurende bron
van ergernis en versterkt hun voorbehoud tegenover de
Europese idee.
Zoals de Commissie in haar antwoord van 6 oktober
1982 (*) op vraag nr. 483/82 van de heer Seefeld
wederom vaststelt, kunnen de grenscontroles niet volle­
dig worden afgeschaft zolang de verbruiksbelastingen en
de verbodsbepalingen en beperkingen op het grensover­
schrijdend goederenverkeer in de Gemeenschap niet
geharmoniseerd zijn.
Betekent dit antwoord dat de burgers van de Gemeen­
schap op de afschaffing van de grenscontroles tot Sint
Juttemis moeten wachten, of zijn Raad en Commissie
serieus van plan het ongetwijfeld moeilijke probleem van
de belastingharmonisatie eindelijk vastberaden aan te
pakken en voor de oplossing ervan zichzelf een realisti­
sche termijn te stellen?
(») PB nr. C 291 van 8. 11. 1982, blz. 3.
Antwoord van de heer Tugendhat
namens de Commissie
(10 februari 1983)
De Commissie meent dat uit het door de Raad op
schriftelijke vraag nr. 483 / 82 van de heer Seefeld gegeven
antwoord niet mag worden afgeleid dat op korte termijn
geen belangrijke vermindering kan worden bereikt van de
grenscontroles van reizigers en goederen binnen de
Gemeenschap.
 Zij heeft dan ook in het kader van een algemene en
onmiddellijke actie tot versterking van de interne
markt (*) de Raad een aantal concrete voorstellen gedaan
betreffende met name:
— de vereenvoudiging van de formaliteiten en controles
in het goederenvervoer tussen de Lid-Staten (2);
— een minder strenge controle van de staatsburgers van
de Lid-Staten bij het overschrijden van de intracom­
munautaire grenzen (3);
— verlegging van de betaling van de BTW (4);
— vereenvoudiging van de formaliteiten in het intracom­
munautaire handelsverkeer (3).
De Europese Raad heeft op zijn vergadering van 3 en 4
december 1982 te Kopenhagen zijn goedkeuring gehecht
aan een zeker aantal prioritaire doelstellingen waaronder
de versterking van de interne markt - en de Raad
opgedragen uiterlijk eind april 1983 een besluit te nemen Nr. C 100/30 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 13. 4. 83
over de door de Commissie ter versterking van de interne
markt voorgestelde prioritaire maatregelen.
Ter zake van de harmonisatie van de accijnzen heeft de
Commissie reeds sedert 1972 een aantal vorstellen voor
richtlijnen ingediend betreffende een eerste harmonisatie
van de structuur van de belangrijkste accijnzen, namelijk
die welke worden geheven op tabaksfabrikaten, alcoho­
lische dranken en minerale oliën. Ondanks de niet
aflatende pogingen van de Commissie kon slechts een
begin van harmonisatie op het gebied van de sigaretten-
accijns worden bereikt.
De Commissie zet haar streven naar het wederopnemen
van de activiteit van de Raad op dit gebied voort. 1982 bestond tussen verleende subsidies en afgeleverde
nieuwbou wtonnage ?
P) Doe. COM(82) 2,99 dei. van 24. 6. 1982.
(2) PB nr. C 127 van 18. 5. 1982.
(3) PB nr. C 197 van 31. 7. 1982.
(4) PB nr. C 203 van 6. 8. 1982.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1784/82
van de heer Ernst Müller-Hermann (PPE — D)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(10 december 1982) (M PB nr. C 312 van 29. 11. 1982, blz. 6.
Antwoord van de heer Andriessen
namens de Commissie
(16 februari 1982)
Zoals de Commissie in antwoord op schriftelijke vraag
nr. 876/82 reeds aan het geachte Parlementslid heeft
medegedeeld, stelt zij tweemaal per jaar een algemeen
verslag op over de steun welke de Lid-Staten direct en
indirect aan de scheepsbouwsector verlenen. Zij moge het
geachte Parlementslid naar deze verslagen, die ter kennis
van het Parlement worden gebracht, verwijzen. Het
laatste verslag heeft betrekking op het tweede halfjaar
1981 en werd op 25 oktober 1982 aan het Europese
Parlement toegezonden (]). Het is voor de Commissie
soms moeilijk over deze materie samenhangende gege­
vens van de Lid-Staten te verkrijgen.
De Commissie bestudeert thans de mogelijkheid om de in
de hier bedoelde verslagen opgenomen gegevens te verbe­
teren en aan te vullen, met name door een grotere plaats in
te ruimen voor indirecte steunmaatregelen zoals de steun
aan rederijen.
(!) Doe. COM(82) 645 def.
Betreft: Subsidies in de Europese scheepsbouw
Het antwoord van de Commissie op mijn vraag nr.
 876/82 (*) over subsidies in de Europese scheepsbouw
(3 november 1982) is zeer onbevredigend voor zover er in
beweerd wordt dat er geen subsidies zijn of dat de
subsidies niet verder gaan dan wat door de communau­
taire scheepsbouwrichtlijn wordt toegestaan. Deze sim­
plificatie leidt ertoe dat, net als in de staalsector, door de
voortzetting van directe en vooral van indirecte steun­
maatregelen een economische zinvolle sanering van de
o vercapaciteiten achterwege blijft en dat uit voornamelijk
nationale overwegingen nog steeds openbare middelen
worden gespendeerd aan het overeind houden van onren­
dabele installaties in plaats van aan een betere benutting
van rendabele scheepsbouwbedrijven of de opbouw van
toekomstindustrieën.
Kan de Commissie omwille van een grotere duidelijkheid
mededelen welke betrekking er in de jaren 1980,1981 en SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1789/82
van de heer Lucien Radoux (S —B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(17 december 1982)
Betreft: Handel in textielprodukten tussen de Lid-Staten
van de Gemeenschap
Naar verluidt heeft een minister van Buitenlandse Handel
van een Lid-Staat onlangs verklaard dat Nederland,
hoewel het zelf geen eigen produktie meer heeft, textiel­
produkten naar andere Lid-Staten zou uitvoeren.
 Kan de Commissie mededelen of dit waar is en of zij er een
verklaring voor heeft?
Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(21 februari 1983)
De volgende tabel geeft en beeld van omzet, aantal werknemers en invoer en uitvoer van de
Nederlandse textiel- en kledingindustrie in de jaren 1979, 1980 en 1981: 13. 4. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 100/31
Textiel
Omzet (miljoen Ecu)
Werkgelegenheid
Invoer - totaal (miljoen Ecu)
Invoer uit andere Lid-Staten (miljoen Ecu)
Uitvoer - totaal (miljoen Ecu)
Uitvoer naar andere Lid-Staten (miljoen Ecu) 1979
1,524
32 234
1,904
1,459
1,655
1,302 1980
1,489
19 718
2,067
1,549
1,695
1,321 1981
1,406
16 267
1,977
1,484
1,773
1,358
Kleding
Omzet (miljoen Ecu)
Werkgelegenheid
Invoer - totaal (miljoen Ecu)
Invoer uit andere Lid-Staten (miljoen Ecu)
Uitvoer - totaal (miljoen Ecu)
Uitvoer naar andere Lid-Staten (miljoen Ecu) 1979
774
19 622
1,520
1,005
495
428 1980
764
18 200
1,535
1,000
541
466 1981
691
15 121
1,542
0,983
550
475
Wat de Gemeenschap als geheel betreft nam de textiel- en kledingindustrie in 1979 9,6 % van
het aantal werknemers van de verwerkende industrie voor haar rekening; voor Nederland
bedroeg dit percentage in hetzelfde jaar 6,1. Voorts blijkt uit de vermelde cijfers dat Nederland
meer textiel en veel meer kleding uit andere Lid-Staten invoert dan ernaar uitvoert.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1791/82
van de heer Lucien Radoux (S - B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(17 december 1982)
Betreft: Aardgasvoorziening van de Gemeenschap
Uit een publikatie van het AGEFI (Agence Economique et
Financière) blijkt dat tegen 1990 het uit de Sovjetunie
afkomstige aardgas voor 19 % in de behoefte van de
Gemeenschap zal voorzien.
 Kan de Commissie mededelen of dit waar is en zo ja, hoe
dit is berekend?
Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(21 februari 1983)
Zoals gezegd in de recente mededeling van de Commissie
aan de Raad betreffende aardgas (J), blijkt uit de laatste
ramingen die de Commissie ter beschikking staan dat het
aandeel van aardgas uit de Sovjetunie tegen de jaren 1990 ongeveer 19% van de totale aardgasvoorziening zou
kunnen bedragen. Hierbij wordt uitgegaan van de volle­
dige invoer van de in de contracten vastgelegde hoeveel­
heden aardgas uit de USSR te zamen met de invoer in het
kader van eventuele nieuwe contracten met Italië en
België waarover reeds onderhandelingen hebben plaats­
gevonden doch die nog niet zijn gesloten. In feite blijkt uit
de huidige ramingen dat de volledige hoeveelheden die in
de contracten zijn aangegeven, door bepaalde Lid-Staten
pas na 1990 zullen worden ingevoerd en dat het percen­
tage van de totale invoer van aardgas uit de USSR in 1990
iets beneden 17% komt te liggen. Indien met Italië en
België geen contracten zouden worden gesloten, zou het
aandeel van het aardgas uit de USSR in 1990 slechts
ongeveer 14% bedragen. Gezien in het kader van de
totale energiebehoeften zou de invoer van aardgas uit de
USSR in 1990, zelfs uitgaande van de volledige hoeveel­
heden die in de contracten zijn aangegeven en inclusief
eventuele contracten met Italië en België, minder bedra­
gen dan 4% van de totale energievoorziening van de
Gemeenschap.
 (») Doe. COM(82) 653. Nr. C 100/32 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 13. 4. 83
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1792/82
van de heer Ernest Glinne (S - B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(17 december 1982)
Betreft: Communautaire proefprojecten in de sector energie
1. Welke door de Commissie medegefinancierde proefprojecten worden in de diverse regio's
van België uitgevoerd?
2. Wat is het totale bedrag dat de Commissie hieraan besteedt?
3. Hoe is dit bedrag over de verschillende proefprojecten verdeeld?
Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(15 februari 1983)
De Commissie heeft sedert 1979 demonstratieprojecten gefinancierd op het gebied van de
energiebesparing (EE), de zonne-energie (SE), de toepassing van de zonne-energie op
zwembaden (SE/P), de geothermische energie (GE) en de vloeibaarmaking/vergassing van
steenkool (LG).
De Gemeenschap heeft in totaal 361 miljoen Bfr. toegekend aan de volgende Belgische
projecten, alsook 454,8 miljoen Bfr. aan een Belgisch-Duits kolenvergassingsproject (niet-uit-
gevoerde of door de voorstellers ingetrokken projecten zijn voorzien van een sterretje).
Referentie-
contract
EE/050/79H
EE/189/79(*)
EE/192/79
EE/233/79(*)
EE/030/80 •
EE/023/80
EE/027/80
EE/006/81 (*)
EE/022/81
EE/043/81
EE/053/81
EE/002/81
EE/362/81
EE/002/82
SE/023/79(•)
SE/028/79
SE/131/80 **
Henegouwen
(Bergen)
Luik
Luik
Limburg
(Heusden)
Henegouwen
(Charleroi)
Antwerpen
Limburg
(Hoboken)
Antwerpen
Antwerpen
Brabant
(Leuven)
Luik
Henegouwen
(Charleroi)
Henegouwen
(Doornik)
Henegouwen
(Charleroi)
Brabant
(Brussel)
Brabant
(Leuven)
Brabant
(Brussel) Steun EEG
Bfr.
3 883 010
16 178 640
11 122 815
23 168 000
22 400 000
8 447 281
32 092 200
16 875 200
7 324 000
5 981 340
20 000 000
16 000 000
11 380 240
47 829 300
10 985 600
2 160 000
750 000 Investeringen
Totaal bedrag
Bfr.
 97 075 200
64 714 560
44 491 260
57 920 000
64 000 000
21 118 203
91 692 000
42 188 000
18 310 000
14 973 500
85 000 000
40 000 000
45 521 000
159 431 000
27 464 000
5 400 000
2 079 000 Voorsteller
Obourg
Cockerill
Intradel
Trovade
SRDW
Bell
Hoboken
Bell
UCB
Laiterie beige
Mécanique beige
Carlam
Socode
Cockerill
Openbare werken
Électrique générale
Glaverbel 13. 4. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 100/33
Referentie­
contract
SE/146/81
SE/145/81
SE/149/81
SE/152/81
SE/P/003/81
SE/P/017/81
GE/006/79
GE/020/79 (*)
GE/015/80
GE/047/81
LG/02/1/78 Regio
Oost-Vlaande­
ren
(Gent)
Brabant
(Brussel)
Luxemburg
Brabant
(Brussel)
Brabant
(Leuven)
Namen
Antwerpen
Antwerpen
Henegouwen
(Bergen)
Luik
Luik Steun EEG
Bfr.
3 500 000
12 012 000
2 123 849
1 500 000
3 068 000
10 912 408
18 000 000
16 110 000
20 313 000
16 800 000
454 800 000 Investeringen
Totaal bedrag
Bfr.
 10 356 400
30 030 000
5 309 622
6 000 000
7 670 000
27 281 115
j 292 000 000
163 783 250
161 000 000
1 137 000 000 Voorsteller
Universiteit
AIRD
Mambour
UNERG
Universiteit
Provincie
Gewestelijke Ont-
wikkelings Maat­
schappij
IDEA
INIEX
IDGS
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1794/82
van de heer Mario Capanna (CDI — I)
aan de ministers van Buitenlandse Zaken van de tien
Lid-Staten van de Europese Gemeenschap, in het kader
van de politieke samenwerking bijeen
(12 december 1982)
Betreft: Safarireizen in Colombia met jacht op Indio's
— In één van de grote Italiaanse dagbladen (Il Giorno) is
het „ongelooflijke", met bewijzen gestaafde bericht
verschenen volgens hetwelk een reisbureau safarirei­
zen heeft georganiseerd voor welgestelde blanken
waarbij - in de letterlijke zin van het woord - jacht
werd gemaakt op Indio's in het Amazonegebied;
— dit reisbureau, „Tarzoo" genaamd is te Leticia (Co­
lombia) gevestigd en wordt geleid door een burger van
Griekse oorsprong, Mike Tsalickis genaamd;
— Milanese reisbureaus hebben zakelijke contacten
gehad met het reisbureau „Tarzoo" en personen uit
Milaan - luidens de verklaring van Giuseppe Vas-
sallo, een Milanees ondernemer - hebben deelgeno­
men aan deze barbaarse safari-jachten op de Indio's;
— de moorden vonden plaats in het nog ongerepte
oerwoud in het gebied van de Rio Putumayo en zijn
bijrivier, de Cotuhe;
— het gaat hier om een ongehoorde schending van de
meest elementaire rechten van de mens.
 Kunnen de ministers van Buitenlandse Zaken, in het
kader van de politieke samenwerking bijeen, gezien het
bovenstaande ten spoedigste mededelen welke stappen
zij met spoed zullen ondernemen bij de Colombiaanse
regeringsinstanties opdat: — alle tegen de Indio's begane misdaden tot in de details
worden gereconstrueerd;
— aan de Indio's de grootst mogelijke bescherming
wordt geboden;
— al diegenen die aan deze barbaarse wreedheden
hebben deelgenomen, een voorbeeldige straf krij­
gen?
Antwoord
(7 maart 1983)
De Tien beschikken niet over informatie die de juistheid
bewijst van het in het Italiaanse dagblad „Il Giornó"
verschenen bericht als zou een reisbureau in Leticia
safarireizen organiseren om in het Amazonegebied van
Colombia op groepen Indianen te gaan jagen.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1797/82
van de heer Robert Moreland (ED - GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(17 december 1982)
Betreft: Warmtekrachtkoppeling
Welke maatregelen heeft de Commissie naar aanleiding
van in het bijzonder de paragrafen 11 en 12 van de door
het Parlement in september jl. aangenomen resolutie over
warmtekrachtkoppeling genomen: Nr. C 100/34 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 13. 4. 83
1. ter oprichting van een informatie-uitwisselingsnet
voor warmtekrachtkoppelingsprogramma's in het
kader van het Internationaal Energieagentschap;
2. inzake voorstellen met het oog op een door de
Gemeenschap te subsidiëren onderzoek voor de
ontwikkeling van betrouwbare en goedkope warmte­
meters alsook voor een richtlijn die de communautai­
re normen aan de modelvoorschriften van de Inter­
national Organisation for Legal Metrology kop­
pelt?
Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(18 februari 1983)
1. De Commissie heeft tijdens de zitting van 16
september 1982 van het Europese Parlement, waarop de
resolutie van het Parlement inzake de aan de warmte­
krachtkoppeling verleende steun werd besproken, de
aandacht van het Parlement gevestigd op het feit dat de
Commissie niet in staat is in het kader van het Interna­
tionaal Energieagentschap een systeem in te voeren voor
de uitwisseling van informatie op het gebied van pro­
gramma's voor warmtekrachtkoppeling. Een dergelijk
initiatief zou immers één van de Lid-Staten van de
Gemeenschap van de uitwisseling van informatie uitslui­
ten, aangezien deze Lid-Staat geen lid is van het Interna­
tionaal Energieagentschap. Daarom is de Commissie van
plan haar inspanningen op het gebied van de uitwisseling
van informatie inzake warmtekrachtkoppeling voort te
zetten en, evenals vroeger, verder met het Internationaal
Energieagentschap actief samen te werken.
 2. Binnen het bestaande programma voor energieon­
derzoek verleent de Commissie nu reeds financiële steun
aan het onderzoek- en ontwikkelingsprogramma inzake
warmtemeters. In verschillende Lid-Staten beginnen
betrouwbare en economische warmtemeters op de markt
te verschijnen.
De Gemeenschap heeft reeds Richtlijn 79/830/EEG (x)
betreffende warmwatermeters goedgekeurd. De „Interna­
tional Organisation for Legal Metrology" heeft een ont­
werp voor een internationale aanbeveling voorbereid, die
betrekking heeft op warmtemeters; deze aanbeveling zal
hopelijk in 1984 worden goedgekeurd. De Commissie
werkt hierbij nauw samen met de regeringsdeskundigen
van de Lid-Staten. De Commissie zal de ontwikkeling met
betrekking tot de intracommunautaire handel inzake
warmtemeters op de voet volgen en de maatregelen
nemen, die noodzakelijk zijn voor de opheffing van de
bestaande technische belemmeringen, wanneer de werk­
zaamheden op het gebied van de internationale harmoni­
satie onvoldoende zouden blijken te zijn.
0) PB nr. L 259 van 15. 10. 1979, blz. 1. SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1798/82
van de heer Robert Moreland (ED - GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(17 december 1982)
Betreft: Speciale elektriciteitstarieven
In antwoord op een vraag van de heer Beumer (schrifte­
lijke vraag nr. 430/82) (*) heeft de heer Davignon
verklaard:
„De Commissie vindt speciale tarieven voor industriën
die grote verbruikers zijn van elektriciteit niet abnor­
maal, voor zover deze ten minste zijn gebaseerd op
kenmerken die specifiek gelden voor de levering van
energie aan deze industrieën.".
 1. Is de Commissie werkelijk van mening dat sommige
industrieën lagere tarieven voor energie moeten beta­
len dan andere?
2. Is zij niet ook van mening dat uiteenlopende tarieven
voor verschillende industrieën makkelijk tot oneerlij­
ke mededinging in de Gemeenschap zouden kunnen
leiden?
3. Acht zij het hierboven aangehaalde antwoord ver­
enigbaar met de recente aanbevelingen van de Raad
voor elektriciteitsprijzen?
4. Is de Commissie voor korting voor grote elektrici­
teitsafnemers?
(») PB nr. C 225 van 30. 8. 1982, blz. 7.
Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(18 februari 1983)
1. De inzichten van de Commissie met betrekking tot
de energieprijzen zijn uiteengezet in twee mededelingen
aan de Raad, met name document COM(81) 539 en
COM(82) 651. In het bijzonder heeft de Raad geconclu­
deerd (ref. 2.8 van laatstgenoemd document) dat verschil­
len in de energieprijzen vóór belasting kunnen ontstaan
als gevolg van factoren die verband houden met de
voorwaarden van de energievoorziening en de prioriteiten
die verband houden met het energiebeleid van de
Gemeenschap. De recente aanbeveling van de Raad
betreffende de tariefstructuren voor elektrische energie in
de Gemeenschap (*) doen specifiek afbreuk aan de tarie­
ven (artikel 4) die zijn gebaseerd op het gebruik dat van de
energie wordt gemaakt.
