None
Artikel 38
Steun voor de omschakeling naar milieubeheer- en milieu-auditregelingen en naar biologische aquacultuur

1.  

Steun voor de omschakeling naar milieubeheer- en milieu-auditregelingen en naar biologische aquacultuur die voldoet aan de voorwaarden van hoofdstuk I, is verenigbaar met de interne markt in de zin van artikel 107, lid 3, punt c), VWEU en is vrijgesteld van de aanmeldingsverplichting van artikel 108, lid 3, VWEU mits de steun:


a) 


de ontwikkeling van een biologische of energie-efficiënte aquacultuur bevordert;




b) 


bestemd is voor:


i) 


de omschakeling van conventionele productiemethoden naar de biologische aquacultuur in de zin van Verordening (EU) 2018/848 (
19
) en overeenkomstig Uitvoeringsverordening (EU) 2021/1165 van de Commissie (
20
);




ii) 


de deelname aan de milieubeheer- en milieu-auditsystemen (EMAS) van de Unie overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1221/2009 van het Europees Parlement en de Raad (
21
).
2.  
De steun wordt alleen verleend voor de omschakeling door begunstigde ondernemingen die zich ertoe verbinden gedurende ten minste drie jaar aan het EMAS deel te nemen of gedurende ten minste vijf jaar aan de vereisten inzake biologische productie te voldoen. In de in het kader van dit lid aangegane verbintenissen wordt een herzieningsclausule opgenomen die waarborgt dat deze verbintenissen worden aangepast bij wijzigingen in de relevante verplichte vereisten, normen en voorwaarden als bedoeld in het onderhavige artikel.
 3.  

De steun wordt verleend in de vorm van een compensatie die ten hoogste drie jaar wordt betaald gedurende de periode van omschakeling naar de biologische productie of gedurende de voorbereiding van de deelname aan het EMAS. De lidstaten berekenen de compensatie op basis van een van de volgende elementen:


a) 


de gederfde inkomsten of de extra kosten gedurende de periode van omschakeling van conventionele naar biologische productie voor verrichtingen die in aanmerking komen op grond van lid 1, punt b), i);




b) 


de extra kosten die voortvloeien uit het aanvragen en het voorbereiden van de deelname aan het EMAS voor verrichtingen op grond van lid 1, punt b), ii).
4.  
Indien de begunstigde onderneming wegens uitzonderlijke en externe omstandigheden niet in staat is om aan de verbintenissen in het kader van lid 2 te voldoen, wordt het overeenkomstig lid 3 berekende steunbedrag evenredig verlaagd en teruggevorderd op basis van de duur van de oorspronkelijke verbintenis en de periode waarin de verbintenissen niet zijn nagekomen.
5.  
Het bedrag van de in het kader van dit artikel toegekende steun, uitgedrukt in brutosubsidie-equivalent, mag niet hoger zijn dan een maximale steunintensiteit van 50 % van de in aanmerking komende kosten. De specifieke maximale steunintensiteiten zijn vermeld in bijlage IV. Wanneer een verrichting onder verschillende van de rijen 1 tot en met 11 van bijlage IV valt, is de hoogste maximale steunintensiteit van toepassing.
 Artikel 39
Steun voor milieudiensten

1.  

Steun voor ondernemingen in de aquacultuursector die milieudiensten verlenen, die aan de voorwaarden van hoofdstuk I van deze verordening voldoet, is verenigbaar met de interne markt in de zin van artikel 107, lid 3, punt c), VWEU en is vrijgesteld van de aanmeldingsverplichting van artikel 108, lid 3, VWEU mits de steun:


a) 


de ontwikkeling bevordert van een aquacultuursector die milieudiensten verleent, en




b) 


bestemd is voor een van de volgende maatregelen:


i) 


aquacultuurmethoden die compatibel zijn met speciale milieubehoeften en die onderworpen zijn aan speciale beheervereisten die voortvloeien uit de aanwijzing van Natura 2000-gebieden in overeenstemming met de Richtlijnen 92/43/EEG en 2009/147/EG;




ii) 


de deelname — in termen van rechtstreeks daaraan verbonden kosten — aan de instandhouding en reproductie ex situ van waterdieren in het kader van door overheidsinstanties of onder toezicht van overheidsinstanties ontwikkelde instandhoudingsprogramma’s en programma’s voor het herstel van de biodiversiteit;




iii) 


aquacultuurverrichtingen, onder meer op het gebied van de instandhouding en verbetering van milieu en biodiversiteit en het beheer van het landschap en de traditionele kenmerken van aquacultuurgebieden.
2.  
De in lid 1, punt b), i), bedoelde steun wordt verleend in de vorm van een jaarlijkse compensatie. De in aanmerking komende kosten zijn de extra kosten en/of de gederfde inkomsten die terug te voeren zijn op de in de betrokken gebieden geldende beheervereisten in verband met de uitvoering van de Richtlijnen 92/43/EEG of 2009/147/EG.
3.  
Voor de toepassing van lid 1, punt b), ii), zijn de in aanmerking komende kosten de rechtstreekse extra kosten die uit de betrokken verrichtingen voortvloeien.
 4.  
In lid 1, punt b), iii), bedoelde steun wordt alleen verleend aan begunstigde ondernemingen die zich ertoe verbinden gedurende ten minste vijf jaar aquamilieuvereisten in acht te nemen die verder gaan dan op grond van het Unierecht en het nationale recht nodig is. De milieubaten van de verrichting worden aangetoond aan de hand van een voorafgaande beoordeling door een bevoegde instantie die door de lidstaat is aangewezen, tenzij de milieubaten van die verrichting al worden onderkend.
5.  
De in lid 1, punt b), iii), bedoelde steun wordt verleend in de vorm van een jaarlijkse compensatie. De in aanmerking komende kosten zijn de rechtstreekse extra kosten en de gederfde inkomsten.
6.  
De lidstaten geven voldoende publiciteit aan de resultaten van in het kader van dit artikel gesteunde verrichtingen.
7.  
Voor verbintenissen die op grond van dit artikel worden aangegaan, wordt voorzien in een herzieningsclausule die waarborgt dat deze verbintenissen worden aangepast bij wijzigingen in de relevante verplichte vereisten, normen en voorwaarden als bedoeld in het onderhavige artikel.
8.  
Het bedrag van de in het kader van dit artikel toegekende steun, uitgedrukt in brutosubsidie-equivalent, mag niet hoger zijn dan een maximale steunintensiteit van 100 % van de in aanmerking komende kosten.
Artikel 40
Steun voor maatregelen op het gebied van volksgezondheid

1.  
Steun voor maatregelen op het gebied van volksgezondheid die voldoet aan de voorwaarden van hoofdstuk I van deze verordening, is verenigbaar met de interne markt in de zin van artikel 107, lid 3, punt c), VWEU en is vrijgesteld van de aanmeldingsverplichting van artikel 108, lid 3, VWEU mits de steun is bestemd voor een compensatieregeling voor weekdierkwekers die de oogst van kweekweekdieren uitsluitend om volksgezondheidsredenen tijdelijk moeten stilleggen.
 2.  

In lid 1 bedoelde steun mag alleen worden verleend indien de sluiting van het ingedeelde productie- of heruitzettingsgebied overeenkomstig artikel 62 van Uitvoeringsverordening (EU) 2019/627 (
22
) het gevolg is van de groei van toxineproducerend plankton of van de aanwezigheid van biotoxinehoudend plankton boven de maximumwaarden van sectie VII, hoofdstuk V, van bijlage III bij Verordening (EG) nr. 853/2004 van het Europees Parlement en de Raad (
23
) en mits:


a) 


de verontreiniging langer duurt dan vier opeenvolgende maanden;




b) 


het verlies als gevolg van de stillegging van de oogst meer bedraagt dan 25 % van de jaarlijkse omzet van het betrokken bedrijf, berekend op basis van de gemiddelde omzet van dat bedrijf in de drie kalenderjaren voorafgaand aan het jaar waarin de oogst is stilgelegd.
Voor de toepassing van punt b) van de eerste alinea kunnen de lidstaten speciale berekeningsregels opstellen voor ondernemingen die minder dan drie jaar actief zijn.
3.  
De compensatie mag in de periode tussen 1 januari 2023 en 31 december 2029 gedurende maximaal twaalf maanden worden verleend. In naar behoren gemotiveerde gevallen mag deze periode eenmalig met twaalf maanden worden verlengd tot een gecombineerd maximum van 24 maanden.
4.  
De in aanmerking komende kosten zijn de rechtstreekse extra kosten en/of de gederfde inkomsten die uit de betrokken maatregelen voortvloeien. Op de berekende vergoeding worden de kosten in mindering gebracht die niet rechtstreeks uit de gebeurtenis voortvloeien en anders voor rekening van de begunstigde zouden zijn geweest.
5.  
De steun en eventuele andere betalingen ter compensatie van de schade, met inbegrip van betalingen in het kader van verzekeringspolissen, bedragen maximaal 100 % van de in aanmerking komende kosten.
 Artikel 41
Steun voor maatregelen op het gebied van diergezondheid en dierenwelzijn

1.  

Steun voor maatregelen op het gebied van diergezondheid en dierenwelzijn die voldoet aan de voorwaarden van hoofdstuk I van deze verordening, is verenigbaar met de interne markt in de zin van artikel 107, lid 3, punt c), VWEU en is vrijgesteld van de aanmeldingsverplichting van artikel 108, lid 3, VWEU mits de steun:


a) 


bedoeld is om de diergezondheid en het dierenwelzijn in aquacultuurondernemingen te bevorderen, onder meer op het gebied van preventie en biobeveiliging, en




b) 


alleen betrekking kan hebben op een van de volgende maatregelen:


i) 


de ontwikkeling van algemene en soortenspecifieke best practices of gedragscodes inzake de behoeften van de aquacultuursector op het gebied van biobeveiliging, diergezondheid of dierenwelzijn;




ii) 


initiatieven om de aquacultuur minder afhankelijk te maken van diergeneesmiddelen;




iii) 


veterinaire of farmaceutische studies, alsmede verspreiding en uitwisseling van informatie en best practices inzake dierziekten in de aquacultuur, met als doel een adequaat gebruik van diergeneesmiddelen te propageren;




iv) 


de oprichting en werking van door de lidstaten erkende groeperingen voor gezondheidsbescherming in de aquacultuursector, of




v) 


compensatie voor weekdierkwekers voor de tijdelijke stillegging van hun activiteiten als gevolg van uitzonderlijke massasterfte, indien de jaarlijkse weekdiersterfte hoger is dan 20 % of indien het verlies als gevolg van de stillegging van de activiteit meer bedraagt dan 30 % van de jaarlijkse omzet van het betrokken bedrijf, berekend op basis van de gemiddelde omzet van dat bedrijf in de drie kalenderjaren voorafgaand aan het jaar waarin de activiteiten zijn stilgelegd.
Voor de toepassing van punt b) mogen de lidstaten speciale berekeningsregels opstellen voor ondernemingen die minder dan drie jaar actief zijn.
In punt b), iii), bedoelde steun mag niet worden verleend voor de aankoop van diergeneesmiddelen.
 De lidstaten geven voldoende publiciteit aan de resultaten van de op grond van punt b), iii), gefinancierde studies.
2.  
De steun wordt verleend in de vorm van een gesubsidieerde dienst of een rechtstreekse subsidie.
3.  
Voor de toepassing van lid 1, punt b), i) tot en met iv), zijn de in aanmerking komende kosten de rechtstreekse extra kosten die uit de betrokken maatregelen voortvloeien. Voor de toepassing van lid 1, punt b), v), zijn de in aanmerking komende kosten de rechtstreekse extra kosten en/of de gederfde inkomsten die uit de betrokken maatregelen voortvloeien.
4.  
Het bedrag van de in het kader van dit artikel toegekende steun, uitgedrukt in brutosubsidie-equivalent, mag niet hoger zijn dan een maximale steunintensiteit van 100 % van de in aanmerking komende kosten.
 Artikel 42
Steun voor preventie, bestrijding en uitroeiing van ziekten

1.  

Steun voor preventie, bestrijding en uitroeiing van ziekten in aquacultuurondernemingen die aan de voorwaarden van hoofdstuk I van deze verordening voldoet, is verenigbaar met de interne markt in de zin van artikel 107, lid 3, punt c), VWEU en is vrijgesteld van de aanmeldingsverplichting van artikel 108, lid 3, VWEU mits de steun gebruikt wordt voor de kosten van preventie, bestrijding of uitroeiing van:


a) 


ziekten in de aquacultuur als vermeld in artikel 5, lid 1, van Verordening (EU) 2016/429 van het Europees Parlement en de Raad of in de Aquatic Animal Health Code van de Wereldorganisatie voor diergezondheid, met inbegrip van de nodige operationele kosten om te voldoen aan de verplichtingen van een uitroeiingsprogramma;




b) 


nieuwe ziekten die aan de criteria van artikel 6, lid 2, van Verordening (EU) 2016/429 voldoen;




c) 


zoönosen van waterdieren als vermeld in punt 2 van bijlage III bij Verordening (EU) 2021/690 van het Europees Parlement en de Raad (
24
), of




d) 


andere ziekten dan een in de lijst opgenomen ziekte als bedoeld in artikel 9, lid 1, punt d), van Verordening (EU) 2016/429, die voldoen aan de criteria van artikel 226 van die verordening.
2.  
De steun wordt uitsluitend betaald in verband met ziekten van waterdieren waarvoor wettelijke, bestuursrechtelijke of administratieve nationale of Unievoorschriften gelden.
 3.  

De steun mag alleen de volgende in aanmerking komende kosten voor preventieve, bestrijdings- en uitroeiingsdoeleinden dekken:


a) 


gezondheidscontroles, analysen, tests en andere screeningmaatregelen;




b) 


de verbetering van biobeveiligingsmaatregelen;




c) 


de aankoop, opslag, toediening of distributie van vaccins, geneesmiddelen en stoffen voor de behandeling van dieren;




d) 


het slachten, ruimen en vernietigen van dieren;




e) 


het vernietigen van dierlijke producten en van met die dieren verband houdende producten;




f) 


het reinigen, ontsmetten of desinfesteren van het bedrijf en van de uitrusting, of




g) 


de schade als gevolg van het slachten, ruimen of vernietigen van dieren, dierlijke producten en met die dieren verband houdende producten.
4.  
De steun mag niet betrekking hebben op maatregelen waarvoor in de wetgeving van de Unie is bepaald dat de kosten ervan door de begunstigde moeten worden gedragen, tenzij dergelijke maatregelen volledig worden bekostigd uit de opbrengsten van aan de begunstigden opgelegde verplichte heffingen.
5.  
Steunregelingen in verband met dierziekten worden ingesteld binnen drie jaar na de datum waarop de door de dierziekte veroorzaakte kosten of verliezen zijn ontstaan, en de steun wordt binnen vier jaar na die datum betaald.
6.  
Het bedrag van de in het kader van dit artikel toegekende steun, uitgedrukt in brutosubsidie-equivalent, mag niet hoger zijn dan een maximale steunintensiteit van 100 % van de in aanmerking komende kosten.
 Artikel 43
Steun voor investeringen ter voorkoming en beperking van door dierziekten veroorzaakte schade

1.  
Steun voor investeringen ter voorkoming en beperking van door dierziekten veroorzaakte schade die aan de voorwaarden van hoofdstuk I van deze verordening voldoet, is verenigbaar met de interne markt in de zin van artikel 107, lid 3, punt c), VWEU en is vrijgesteld van de aanmeldingsverplichting van artikel 108, lid 3, VWEU mits de investering voornamelijk gericht is op de voorkoming of beperking van door dierziekten veroorzaakte schade in het kader van artikel 42, lid 1, punt a) van deze verordening.
2.  

De steun mag alleen de in aanmerking komende kosten dekken die rechtstreeks en speciaal betrekking hebben op preventieve maatregelen. Die kosten mogen alleen de kosten omvatten van:


(a) 


de bouw, verwerving, inclusief leasing, of verbetering van onroerende goederen, of




(b) 


de koop of huurkoop van machines en uitrusting, tot maximaal de marktwaarde van het activum.
3.  
Het bedrag van de in het kader van dit artikel toegekende steun, uitgedrukt in brutosubsidie-equivalent, mag niet hoger zijn dan een maximale steunintensiteit van 65 % van de in aanmerking komende kosten. De specifieke maximale steunintensiteiten zijn vermeld in bijlage IV. Wanneer een verrichting onder verschillende van de rijen 1 tot en met 11 van bijlage IV valt, is de hoogste maximale steunintensiteit van toepassing.
 Artikel 44
Steun voor aquacultuurbestandsverzekering

1.  

Steun voor een aquacultuurbestandsverzekering die aan de voorwaarden van hoofdstuk I van deze verordening voldoet, is verenigbaar met de interne markt in de zin van artikel 107, lid 3, punt c), VWEU en is vrijgesteld van de aanmeldingsverplichting van artikel 108, lid 3, VWEU mits de steun:


a) 


bedoeld is om het inkomen van de aquacultuurexploitanten te vrijwaren, en




b) 


bijdraagt in een aquacultuurbestandsverzekering tegen economische verliezen die het gevolg zijn van ten minste een van de volgende elementen:


i) 


natuurrampen;




ii) 


ongunstige weersomstandigheden;




iii) 


plotselinge veranderingen in de waterkwaliteit en -kwantiteit waarvoor de exploitant niet verantwoordelijk is;




iv) 


ziekten in de aquacultuur, defecten of vernieling van productievoorzieningen waarvoor de exploitant niet verantwoordelijk is;




v) 


volksgezondheidscrises;




vi) 


productieverlies ten gevolge van een aanval van beschermde dieren of mariene predatoren;




vii) 


de soort of hoeveelheid van de toekomstige productie wordt niet door de verzekering voorgeschreven of gespecificeerd en de steun blijft niet beperkt tot verzekeringen van een bepaalde verzekeringsonderneming of groep ondernemingen.
2.  
De betrokken lidstaat erkent formeel dat de in lid 1, punt b), i), ii) en v), bedoelde omstandigheden zich hebben voorgedaan in de aquacultuur.
3.  
Waar passend mogen de lidstaten vooraf criteria opstellen op basis waarvan de in lid 2 bedoelde formele erkenning wordt geacht te zijn verleend.
4.  
De in lid 1, punt b), bedoelde bijdragen hebben betrekking op het dekken van de kosten voor maximaal 70 % van de premie voor een contract dat maximaal 100 % van het potentiële economische verlies dekt.
 Afdeling 3



Maatregelen in verband met afzet en verwerking


Artikel 45
Steun voor afzetmaatregelen

1.  

Steun voor afzetmaatregelen die voldoet aan de voorwaarden van hoofdstuk I van deze verordening, is verenigbaar met de interne markt in de zin van artikel 107, lid 3, punt c), VWEU en is vrijgesteld van de aanmeldingsverplichting van artikel 108, lid 3, VWEU mits de steun:


a) 


wordt verleend voor afzetmaatregelen ten bate van visserij- en aquacultuurproducten, en




b) 


gericht is op:


i) 


het opzetten van producentenorganisaties, verenigingen van producentenorganisaties en brancheorganisaties die moeten worden erkend overeenkomstig hoofdstuk II, afdeling II, van Verordening (EU) nr. 1379/2013;




ii) 


het aanboren van nieuwe markten en het verbeteren van de afzetvoorwaarden voor visserij- en aquacultuurproducten, waaronder:


— 


soorten met afzetpotentieel;




— 


ongewenste vangsten van commerciële bestanden die worden aangeland overeenkomstig technische maatregelen, artikel 15 van Verordening (EU) nr. 1380/2013 en artikel 8, lid 2, punt b), van Verordening (EU) nr. 1379/2013;




— 


visserij- en aquacultuurproducten die worden verkregen aan de hand van methoden met een lage milieu-impact, of biologische aquacultuurproducten in de zin van Verordening (EU) 2018/848;






iii) 


het bevorderen van de kwaliteit en de toegevoegde waarde door:


— 


de indiening van aanvragen tot registratie van producten en de aanpassing van de betrokken marktdeelnemers aan de desbetreffende nalevings- en certificeringsvereisten overeenkomstig Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad (
25
);




— 


de certificering en de afzetbevordering voor duurzame visserij- en aquacultuurproducten, met inbegrip van producten van de kleinschalige kustvisserij, en milieuvriendelijke verwerkingsmethoden;




— 


de rechtstreekse afzet van visserijproducten door kleinschalige kustvissers, migrerende vissers, binnenvissers, vissers die te voet vissen, of aquacultuurproducenten;




— 


de aanbiedingsvorm en verpakking van producten;






iv) 


het bevorderen van de transparantie van de productie en de markten en het verrichten van marktonderzoek en -studies over de afhankelijkheid van de Unie van invoer;




v) 


het bijdragen tot de traceerbaarheid van visserij- en aquacultuurproducten en, waar passend, de ontwikkeling van een voor de gehele Unie geldend milieukeurmerk voor visserij- en aquacultuurproducten als bedoeld in Verordening (EU) nr. 1379/2013;




vi) 


het opstellen, voor kleine en middelgrote ondernemingen, van standaardcontracten die verenigbaar zijn met het Unierecht;




vii) 


het houden van regionale, nationale of transnationale communicatie- en afzetbevorderingscampagnes die de bekendheid van het publiek met duurzame visserij- en aquacultuurproducten moeten vergroten.
 2.  
De steun wordt verleend in de vorm van een gesubsidieerde dienst of een rechtstreekse subsidie.
3.  

De steun mag alleen de volgende in aanmerking komende kosten dekken:


a) 


rechtstreekse salariskosten;




b) 


deelnamekosten;




c) 


reiskosten;




d) 


kosten van publicaties;




e) 


aangekochte studies;




f) 


de huur van tentoonstellingsruimten en -stands en de kosten van het opzetten en afbreken ervan, of




g) 


kosten van de verspreiding van wetenschappelijke kennis en feitelijke informatie over generieke visserijproducten en de voedingswaarde ervan en tips voor het gebruik ervan.
4.  
De in lid 1, punt b), bedoelde verrichtingen kunnen onder meer betrekking hebben op de productie-, verwerkings- en afzetactiviteiten in de gehele bevoorradingsketen. De in lid 1, punt b), vii), bedoelde verrichtingen mogen niet naar een bepaalde onderneming, merknaam of oorsprong verwijzen.
5.  
Het bedrag van de in het kader van dit artikel toegekende steun, uitgedrukt in brutosubsidie-equivalent, mag niet hoger zijn dan een maximale steunintensiteit van 50 % van de in aanmerking komende kosten. De specifieke maximale steunintensiteiten zijn vermeld in bijlage IV. Wanneer een verrichting onder verschillende van de rijen 1 tot en met 11 van bijlage IV valt, is de hoogste maximale steunintensiteit van toepassing.
 Artikel 46
Steun voor de verwerking van visserij- en aquacultuurproducten

1.  

Steun voor de verwerking van visserij- en aquacultuurproducten die voldoet aan de voorwaarden van hoofdstuk I van deze verordening, is verenigbaar met de interne markt in de zin van artikel 107, lid 3, punt c), VWEU en is vrijgesteld van de aanmeldingsverplichting van artikel 108, lid 3, VWEU mits de steun bestemd is voor investeringen in de verwerking van visserij- en aquacultuurproducten en de steun gericht is op maatregelen die:


a) 


tot energiebesparingen leiden of de milieu-impact beperken, met inbegrip van afvalbehandeling;




b) 


de veiligheid, de hygiëne, de gezondheid en de arbeidsomstandigheden verbeteren;




c) 


de verwerking ondersteunen van vangsten van commerciële vis die niet voor menselijke consumptie mag worden bestemd;




d) 


betrekking hebben op de verwerking van bijproducten van de voornaamste verwerkingsactiviteiten;




e) 


betrekking hebben op de verwerking van biologische aquacultuurproducten op grond van de artikelen 7 en 8 van Verordening (EU) 2018/848;




f) 


leiden tot nieuwe of verbeterde producten, nieuwe of verbeterde processen of nieuwe of verbeterde beheers- en organisatiesystemen;




g) 


voldoen aan de in artikel 42, lid 1, punt a), genoemde voorwaarden voor de kosten van preventie, bestrijding en uitroeiing van de ziekten, of




h) 


voldoen aan de voorwaarden van de investeringen ter voorkoming en beperking in het geval van artikel 43.
 2.  
Het bedrag van de in het kader van dit artikel toegekende steun, uitgedrukt in brutosubsidie-equivalent, mag niet hoger zijn dan een maximale steunintensiteit van 50 % van de in aanmerking komende kosten. Het bedrag aan steun voor de preventie, bestrijding en uitroeiing van de ziekten in het kader van lid 1, punt g), uitgedrukt in brutosubsidie-equivalent, mag niet hoger zijn dan een maximale steunintensiteit van 100 % van de in aanmerking komende kosten. Steun voor investeringen voor de preventie en beperking van de schade in het kader van lid 1, punt h), uitgedrukt in brutosubsidie-equivalent, mag niet hoger zijn dan een maximale steunintensiteit van 65 % van de in aanmerking komende kosten. De specifieke maximale steunintensiteiten zijn vermeld in bijlage IV. Wanneer een verrichting onder verschillende van de rijen 1 tot en met 11 van bijlage IV valt, is de hoogste maximale steunintensiteit van toepassing.
Afdeling 4



Andere steuncategorieën


Artikel 47
Steun voor de verzameling, het beheer, het gebruik en de verwerking van gegevens in de visserijsector

1.  
Steun voor de verzameling, het beheer, het gebruik en de verwerking van biologische, ecologische, technische en sociaal-economische gegevens in de visserijsector die voldoet aan de voorwaarden van hoofdstuk I van deze verordening, is verenigbaar met de interne markt in de zin van artikel 107, lid 3, punt c), VWEU en is vrijgesteld van de aanmeldingsverplichting van artikel 108, lid 3, VWEU mits de steun bestemd is voor de verzameling, het beheer en het gebruik van gegevens, als voorzien in artikel 25, leden 1 en 2, van Verordening (EU) nr. 1380/2013 en nader omschreven in Verordening (EU) 2017/1004 van het Europees Parlement en de Raad (
26
).
 2.  

De steun mag alleen betrekking hebben op de volgende maatregelen:


a) 


de verzameling, het beheer en het gebruik van gegevens voor wetenschappelijke analyse en voor de uitvoering van het GVB;




b) 


nationale, transnationale en subnationale meerjarige steekproefprogramma’s die betrekking hebben op bestanden die onder het GVB vallen;




c) 


op zee verrichte monitoring van de commerciële en de recreatievisserij, met inbegrip van de monitoring van de bijvangst van mariene organismen zoals zeezoogdieren en vogels;




d) 


onderzoeken op zee, of




e) 


de verbetering van systemen voor gegevensverzameling en gegevensbeheer en de uitvoering van proefonderzoeken om bestaande systemen voor gegevensverzameling en -beheer te verbeteren.
3.  

De steun mag alleen de volgende in aanmerking komende kosten dekken die rechtstreeks uit de gesteunde maatregelen voortvloeien:


a) 


rechtstreekse salariskosten;




b) 


deelnamekosten;




c) 


reiskosten;




d) 


kosten van publicaties;




e) 


investeringen in systemen voor gegevensverzameling en gegevensbeheer;




f) 


gekochte gegevensverzamelingsdiensten.
4.  
Het bedrag van de in het kader van dit artikel toegekende steun, uitgedrukt in brutosubsidie-equivalent, mag niet hoger zijn dan een maximale steunintensiteit van 100 % van de in aanmerking komende kosten.
Artikel 48
Steun ter voorkoming en beperking van schade als gevolg van natuurrampen

1.  
Steun ter voorkoming en beperking van schade als gevolg van natuurrampen die voldoet aan de voorwaarden van hoofdstuk I van deze verordening, is verenigbaar met de interne markt in de zin van artikel 107, lid 3, punt b), VWEU en is vrijgesteld van de aanmeldingsverplichting van artikel 108, lid 3, VWEU mits de investering voornamelijk gericht is op de voorkoming of beperking van schade veroorzaakt door natuurrampen.
2.  
Steun voor investeringen waarvoor op grond van Richtlijn 2011/92/EU een milieueffectbeoordeling vereist is, wordt alleen toegekend indien die beoordeling is uitgevoerd en de vergunning voor het betrokken investeringsproject is verleend vóór de datum van toekenning van de individuele steun.
 3.  

De steun mag alleen de in aanmerking komende kosten dekken die rechtstreeks en speciaal betrekking hebben op preventieve maatregelen. De kosten mogen alleen de kosten omvatten van:


a) 


de bouw, verwerving, inclusief leasing, of verbetering van onroerende goederen;




b) 


de koop of huurkoop van machines en uitrusting, tot ten hoogste de marktwaarde van het activum.
4.  
Het bedrag aan steun, uitgedrukt in brutosubsidie-equivalent, mag niet hoger zijn dan een maximale steunintensiteit van 65 % van de in aanmerking komende kosten. De specifieke maximale steunintensiteiten zijn vermeld in bijlage IV. Wanneer een verrichting onder verschillende van de rijen 1 tot en met 11 van bijlage IV valt, is de hoogste maximale steunintensiteit van toepassing.
Artikel 49
Steun voor het herstel van schade als gevolg van natuurrampen

1.  

Steun voor het herstel van schade als gevolg van natuurrampen die voldoet aan de voorwaarden van hoofdstuk I van deze verordening, is verenigbaar met de interne markt in de zin van artikel 107, lid 2, punt b), VWEU en is vrijgesteld van de aanmeldingsverplichting van artikel 108, lid 3, VWEU mits:


a) 


de bevoegde autoriteit van de lidstaat de gebeurtenis formeel als natuurramp heeft erkend, en




b) 


er een rechtstreeks oorzakelijk verband is tussen de natuurramp en de schade die de onderneming heeft geleden.
2.  
Waar passend mogen de lidstaten vooraf criteria opstellen op basis waarvan de in lid 2, punt a), bedoelde formele erkenning wordt geacht te zijn verleend.
3.  
De steun wordt rechtstreeks betaald aan de betrokken onderneming of aan een producentengroepering of -organisatie waarvan de onderneming lid is. Wanneer de steun aan een producentengroepering of ‐organisatie wordt betaald, mag het steunbedrag niet hoger zijn dan het steunbedrag waarvoor die onderneming in aanmerking komt.
 4.  
Steunregelingen met betrekking tot een bepaalde natuurramp worden ingesteld binnen drie jaar nadat de natuurramp zich heeft voorgedaan. De steun wordt binnen vier jaar na die datum betaald.
5.  

De in aanmerking komende kosten kunnen bestaan in de schade die een rechtstreeks gevolg van de natuurramp is, zoals getaxeerd door een bevoegde openbare autoriteit, een door de steunverlenende autoriteit erkende onafhankelijke deskundige of een verzekeringsonderneming. Bij die schade kan het gaan om:


a) 


materiële schade aan activa, zoals gebouwen, uitrusting, machines, voorraden en productiemiddelen, of




b) 


inkomensverlies als gevolg van de volledige of gedeeltelijke vernietiging van de visserij- of aquacultuurproductie of de voor die productie gebruikte middelen voor een periode van ten hoogste zes maanden, te rekenen vanaf het moment waarop de ramp heeft plaatsgevonden.
6.  
De berekening van de materiële schade gebeurt op basis van de reparatiekosten of de economische waarde van de betrokken activa vóór de ramp. Deze schade mag niet groter zijn dan de reparatiekosten of de daling van de billijke marktwaarde als gevolg van de natuurramp, dat wil zeggen het verschil tussen de waarde van het activum onmiddellijk vóór en onmiddellijk na de ramp.
7.  

Het inkomensverlies wordt berekend door:


a) 


de hoeveelheid visserij- en aquacultuurproducten die is geproduceerd in het jaar van de natuurramp of in elk volgend jaar waarin de weerslag van de volledige of gedeeltelijke vernietiging van de productiemiddelen voelbaar was, vermenigvuldigd met de in dat jaar verkregen gemiddelde verkoopprijs, af te trekken van:




b) 


de gemiddelde jaarlijkse hoeveelheid visserij- en aquacultuurproducten die is geproduceerd in de drie jaar voorafgaand aan de natuurramp of het gemiddelde van drie van de vijf jaren voorafgaand aan de natuurramp, de hoogste en de laagste productie niet meegerekend, vermenigvuldigd met de gemiddelde verkregen verkoopprijs.
 8.  
De schade wordt berekend op het niveau van de individuele onderneming. Wanneer een kmo minder dan drie jaar vóór de datum van de gebeurtenis is opgericht, wordt de verwijzing naar de perioden van drie jaar in lid 7, punt b), begrepen als een verwijzing naar de omzet die wordt gegenereerd of hoeveelheid visserij- en aquacultuurproducten die wordt geproduceerd en verkocht door een gemiddelde onderneming van dezelfde omvang als de aanvrager, namelijk een micro-onderneming of een kleine dan wel middelgrote onderneming in de nationale of regionale sector die is getroffen door de ongunstige weersomstandigheden die met een natuurramp kunnen worden gelijkgesteld.
9.  
De steun en eventuele andere betalingen ter compensatie van de schade, met inbegrip van betalingen in het kader van verzekeringspolissen, bedragen maximaal 100 % van de in aanmerking komende kosten.
Artikel 50
Steun ter voorkoming en beperking van schade als gevolg van ongunstige weersomstandigheden die met een natuurramp kunnen worden gelijkgesteld

1.  
Steun voor investeringen ter voorkoming en beperking van schade als gevolg van ongunstige weersomstandigheden die met een natuurramp kunnen worden gelijkgesteld, die voldoet aan de voorwaarden van hoofdstuk I van deze verordening, is verenigbaar met de interne markt in de zin van artikel 107, lid 3, punt c), VWEU en is vrijgesteld van de aanmeldingsverplichting van artikel 108, lid 3, VWEU mits de steun aan de voorwaarden van het onderhavige artikel voldoet.
2.  
Steun voor investeringen waarvoor op grond van Richtlijn 2011/92/EU een milieueffectbeoordeling vereist is, wordt alleen toegekend indien die beoordeling is uitgevoerd en de vergunning voor het betrokken investeringsproject is verleend vóór de datum van toekenning van de individuele steun.
 3.  

De steun mag alleen de in aanmerking komende kosten dekken die rechtstreeks en speciaal betrekking hebben op preventieve maatregelen. De kosten kunnen de kosten omvatten van:


a) 


de bouw, verwerving, inclusief leasing, of verbetering van onroerende goederen;




b) 


de koop of huurkoop van machines en uitrusting, tot maximaal de marktwaarde van het activum.
4.  
Het bedrag van de in het kader van dit artikel toegekende steun, uitgedrukt in brutosubsidie-equivalent, mag niet hoger zijn dan een maximale steunintensiteit van 65 % van de in aanmerking komende kosten. De specifieke maximale steunintensiteiten zijn vermeld in bijlage IV. Wanneer een verrichting onder verschillende van de rijen 1 tot en met 11 van bijlage IV valt, is de hoogste maximale steunintensiteit van toepassing.
Artikel 51
Steun voor het herstel van schade als gevolg van ongunstige weersomstandigheden die met een natuurramp kunnen worden gelijkgesteld

1.  
Steun voor het herstel van schade als gevolg van ongunstige weersomstandigheden die met een natuurramp kunnen worden gelijkgesteld, die voldoet aan de voorwaarden van hoofdstuk I van deze verordening, is verenigbaar met de interne markt in de zin van artikel 107, lid 3, punt c), VWEU en is vrijgesteld van de aanmeldingsverplichting van artikel 108, lid 3, VWEU mits de steun aan de voorwaarden van het onderhavige artikel voldoet.
2.  

De steun voldoet aan de volgende voorwaarden:


a) 


de bevoegde autoriteit van de lidstaat heeft de ongunstige weersomstandigheden die met een natuurramp kunnen worden gelijkgesteld, formeel erkend, en




b) 


er is een rechtstreeks oorzakelijk verband tussen de ongunstige weersomstandigheden die met een natuurramp kunnen worden gelijkgesteld, en de schade die de onderneming heeft geleden.
3.  
Waar passend mogen de lidstaten vooraf criteria opstellen op basis waarvan de in lid 2, punt a), bedoelde formele erkenning wordt geacht te zijn verleend.
 4.  
De steun wordt rechtstreeks betaald aan de betrokken onderneming.
5.  
De steunregelingen worden ingesteld binnen drie jaar na de datum waarop de ongunstige weersomstandigheden die met een natuurramp kunnen worden gelijkgesteld, zich hebben voorgedaan. De steun wordt binnen vier jaar na die datum betaald.
6.  

De in aanmerking komende kosten kunnen bestaan in de schade die een rechtstreeks gevolg is van de ongunstige weersomstandigheden die met een natuurramp kunnen worden gelijkgesteld, zoals getaxeerd door een openbare autoriteit, een door de steunverlenende autoriteit erkende onafhankelijke deskundige of een verzekeringsonderneming. Bij die schade kan het gaan om:


a) 


materiële schade aan activa, zoals gebouwen, uitrusting, machines, voorraden en productiemiddelen, of




b) 


inkomensverlies als gevolg van de volledige of gedeeltelijke vernietiging van de visserij- of aquacultuurproductie of de voor die productie gebruikte middelen voor een periode van ten hoogste zes maanden, te rekenen vanaf het moment waarop de ongunstige weersomstandigheden die met een natuurramp kunnen worden gelijkgesteld, zich hebben voorgedaan.
7.  
De berekening van de materiële schade gebeurt op basis van de reparatiekosten of de economische waarde van de betrokken activa vóór de ongunstige weersomstandigheden die met een natuurramp kunnen worden gelijkgesteld. Dit schadebedrag mag niet hoger zijn dan de reparatiekosten of de daling van de billijke marktwaarde als gevolg van de ongunstige weersomstandigheden die met een natuurramp kunnen worden gelijkgesteld, dat wil zeggen het verschil tussen de waarde van het activum onmiddellijk vóór en onmiddellijk na de ongunstige weersomstandigheden die met een natuurramp kunnen worden gelijkgesteld.
 8.  

Het inkomensverlies wordt berekend door:


a) 


de hoeveelheid visserij- en aquacultuurproducten die is geproduceerd in het jaar waarin de ongunstige weersomstandigheden die met een natuurramp kunnen worden gelijkgesteld, zich hebben voorgedaan, of die is geproduceerd in elk volgend jaar waarin de weerslag van de volledige of gedeeltelijke vernietiging van de productiemiddelen voelbaar was, vermenigvuldigd met de in dat jaar verkregen gemiddelde verkoopprijs, af te trekken van:




b) 


de gemiddelde jaarlijkse hoeveelheid visserij- en aquacultuurproducten die is geproduceerd in de drie jaar voorafgaand aan de ongunstige weersomstandigheden die met een natuurramp kunnen worden gelijkgesteld, of het gemiddelde van drie van de vijf jaren voorafgaand aan de ongunstige weersomstandigheden die met een natuurramp kunnen worden gelijkgesteld, de hoogste en de laagste productie niet meegerekend, vermenigvuldigd met de gemiddelde verkregen verkoopprijs.
9.  
De schade wordt berekend op het niveau van de individuele onderneming. Wanneer een kmo minder dan drie jaar vóór de datum van de gebeurtenis is opgericht, wordt de verwijzing naar de perioden van drie jaar in lid 7, punt b), begrepen als een verwijzing naar de omzet die wordt gegenereerd of hoeveelheid visserij- en aquacultuurproducten die wordt geproduceerd en verkocht door een gemiddelde onderneming van dezelfde omvang als de aanvrager, namelijk een micro-onderneming of een kleine dan wel middelgrote onderneming in de nationale of regionale sector die is getroffen door de ongunstige weersomstandigheden die met een natuurramp kunnen worden gelijkgesteld.
10.  
De steun en eventuele andere betalingen ter compensatie van de schade, met inbegrip van betalingen in het kader van verzekeringspolissen, bedragen maximaal 100 % van de in aanmerking komende kosten.
 Artikel 52
Steun ter voorkoming en beperking van door beschermde dieren aangerichte schade

1.  

Steun voor investeringen ter voorkoming en beperking van schade door het gedrag van beschermde dieren in de visserij- en aquacultuursector, die aan de voorwaarden van hoofdstuk I van deze verordening voldoet, is verenigbaar met de interne markt in de zin van artikel 107, lid 3, punt c), VWEU en is vrijgesteld van de aanmeldingsverplichting van artikel 108, lid 3, VWEU mits:


a) 


de investering voornamelijk gericht is op de voorkoming of beperking van schade door het gedrag van de beschermde dieren;




b) 


in de visserij de investering gericht is op de voorkoming en beperking van aanvreting door predatoren of op de voorkoming en beperking van schade aan vistuig of ander operationeel materiaal door het gedrag van een beschermd dier.
2.  
Steun voor investeringen waarvoor op grond van Richtlijn 2011/92/EU een milieueffectbeoordeling vereist is, wordt alleen toegekend indien die beoordeling is uitgevoerd en de vergunning voor het betrokken investeringsproject is verleend vóór de datum van toekenning van de individuele steun.
3.  

De steun mag alleen de in aanmerking komende kosten dekken die rechtstreeks en speciaal betrekking hebben op preventieve maatregelen. De kosten kunnen de kosten omvatten van:


a) 


de bouw, verwerving, inclusief leasing, of verbetering van onroerende goederen;




b) 


de koop of huurkoop van machines en uitrusting, tot maximaal de marktwaarde van het activum.
4.  
Het bedrag van de in het kader van dit artikel toegekende steun, uitgedrukt in brutosubsidie-equivalent, mag niet hoger zijn dan een maximale steunintensiteit van 100 % van de in aanmerking komende kosten. De specifieke maximale steunintensiteiten zijn vermeld in bijlage IV. Wanneer een verrichting onder verschillende van de rijen 1 tot en met 11 van bijlage IV valt, is de hoogste maximale steunintensiteit van toepassing.
 Artikel 53
Steun ter vergoeding van door beschermde dieren aangerichte schade

1.  

Steun ter vergoeding van door beschermde dieren aangerichte schade in de visserij- en aquacultuursector die voldoet aan de voorwaarden van hoofdstuk I van deze verordening, is verenigbaar met de interne markt in de zin van artikel 107, lid 3, punt c), VWEU en is vrijgesteld van de aanmeldingsverplichting van artikel 108, lid 3, VWEU mits:


a) 


er een rechtstreeks oorzakelijk verband is tussen de geleden schade en het gedrag van de beschermde dieren;




b) 


de in aanmerking komende kosten overeenkomen met de kosten van de schade die een rechtstreeks gevolg van de schadeveroorzakende gebeurtenis is, zoals getaxeerd door een openbare autoriteit, een door de steunverlenende autoriteit erkende onafhankelijke deskundige of een verzekeringsonderneming, en




c) 


in de visserij de steun in verband met schade aan de dieren beperkt blijft tot de schade aan de vangsten.
2.  

Bij de te vergoeden schade kan het gaan om:


a) 


schade aan dieren in de aquacultuur: de in aanmerking komende kosten berusten op de marktwaarde van het door de beschermde dieren beschadigde of gedode dier;




b) 


door beschermde dieren aangerichte schade aan vangsten in de visserijsector, of




c) 


de materiële schade aan de volgende activa: uitrusting, machines, goederen.
3.  
De in lid 2 bedoelde marktwaarde wordt bepaald op basis van de waarde van de dieren onmiddellijk vóór de schade als gevolg van het gedrag van de beschermde dieren, alsof ze niet te lijden hadden gehad onder het gedrag van de beschermde dieren.
 4.  
De materiële schade wordt berekend op basis van de reparatiekosten of de economische waarde van het betrokken activum vóór de schade. Dit schadebedrag mag niet hoger zijn dan de reparatiekosten of de daling van de billijke marktwaarde veroorzaakt door de beschermde dieren, dat wil zeggen het verschil tussen de waarde van het activum onmiddellijk vóór en onmiddellijk na de gebeurtenis.
5.  
Het bedrag van de te herstellen schade mag worden verhoogd met andere kosten die de begunstigde heeft moeten maken als gevolg van het gedrag van de beschermde dieren, en wordt verlaagd met de kosten die niet rechtstreeks uit de gebeurtenis voortvloeien en anders voor rekening van de begunstigde onderneming zouden zijn geweest, en met de inkomsten uit de verkoop van producten die verband houden met de beschadigde of gedode dieren.
6.  
Om het gevaar van mededingingsvervalsing te verkleinen en aan te sporen tot minimalisering van het risico, wordt van de begunstigde onderneming een redelijke inspanning geëist, behalve bij de eerste aanvallen door beschermde dieren. Deze inspanning moet worden geleverd in de vorm van preventieve maatregelen, zoals veiligheidsafrasteringen, die in verhouding staan tot het risico van de schade die het gevolg is van het gedrag van de beschermde dieren in het betrokken gebied, tenzij dergelijke maatregelen redelijkerwijs niet mogelijk zijn.
7.  
De steun wordt rechtstreeks betaald aan de betrokken onderneming of aan een producentengroepering of -organisatie waarvan de onderneming lid is. Wanneer de steun aan een producentengroepering of -organisatie wordt betaald, mag het steunbedrag niet hoger zijn dan het steunbedrag waarvoor die onderneming in aanmerking komt.
8.  
De steunregeling wordt ingesteld binnen drie jaar na de datum waarop de schadeveroorzakende gebeurtenis zich heeft voorgedaan. De steun wordt binnen vier jaar na die datum betaald.
 9.  
De steun en eventuele andere betalingen ter compensatie van de schade, met inbegrip van betalingen in het kader van verzekeringspolissen, bedragen maximaal 100 % van de in aanmerking komende kosten.
Artikel 54
Steun voor CLLD-projecten

1.  
Steun voor kosten van kmo’s die deelnemen aan CLLD-projecten in het kader van Verordening (EU) 2021/1139, is verenigbaar met de interne markt in de zin van artikel 107, lid 3, punt c), VWEU en is vrijgesteld van de aanmeldingsverplichting van artikel 108, lid 3, VWEU mits de steun aan de voorwaarden van het onderhavige artikel en van hoofdstuk I van de onderhavige verordening voldoet.
2.  
Steun voor kosten van gemeenten die deelnemen aan in artikel 31 van Verordening (EU) 2021/1060 bedoelde CLLD-projecten die in het kader van het Europees Fonds voor maritieme zaken, visserij en aquacultuur Leader-projecten worden genoemd en waarbij het gaat om projecten als bedoeld in lid 3 van dit artikel, is verenigbaar met de interne markt in de zin van artikel 107, lid 3, punt c), VWEU en is vrijgesteld van de aanmeldingsverplichting van artikel 108, lid 3, VWEU mits de voorwaarden van het onderhavige artikel en van hoofdstuk I van de onderhavige verordening zijn vervuld.
 3.  

Voor CLLD-projecten komen de volgende kosten in aanmerking:


(a) 


de kosten van voorbereidende ondersteuning, capaciteitsopbouw, opleiding en netwerkvorming met het oog op de opstelling en de uitvoering van een CLLD-strategie als bedoeld in artikel 33 van Verordening (EU) 1303/2013 van het Europees Parlement en de Raad (
27
);




(b) 


de uitvoering van goedgekeurde verrichtingen;




(c) 


de voorbereiding en uitvoering van samenwerkingsactiviteiten van de groep;




(d) 


lopende kosten in verband met het beheer van de uitvoering van de CLLD-strategie, of




(e) 


dynamisering van de CLLD-strategie om uitwisseling tussen belanghebbenden te bevorderen met het oog op informatieverstrekking en promotie van de strategie en projecten en om potentiële begunstigden te ondersteunen bij de uitwerking van verrichtingen en de indiening van aanvragen.
4.  

De kosten van gemeenten die aan CLLD-projecten deelnemen als bedoeld in lid 1, mogen alleen voor steun op grond van dit artikel in aanmerking komen als de projecten worden uitgevoerd op een van de volgende gebieden:


a) 


onderzoek, ontwikkeling en innovatie;




b) 


milieu;




c) 


werkgelegenheid en opleiding;




d) 


cultuur en instandhouding van erfgoed;




e) 


instandhouding van de biologische rijkdommen van de zee en van de biologische zoetwaterrijkdommen;




f) 


afzetbevordering van niet in bijlage I bij het VWEU genoemde voedselproducten;




g) 


sport.
5.  
De steunintensiteit mag niet hoger zijn dan de maximale steunintensiteit die in Verordening (EU) 2021/1139 voor elke soort verrichting is bepaald.
Artikel 55
Beperkte steunbedragen voor CLLD-projecten

1.  
Steun voor ondernemingen die deelnemen aan of baat hebben bij CLLD-projecten als bedoeld in artikel 54, lid 1, van de onderhavige verordening is verenigbaar met de interne markt in de zin van artikel 107, lid 3, punt c), VWEU en is vrijgesteld van de aanmeldingsverplichting van artikel 108, lid 3, VWEU mits de voorwaarden van het onderhavige artikel en van hoofdstuk I van de onderhavige verordening zijn vervuld.
 2.  
Steun voor gemeenten die deelnemen aan of baat hebben bij CLLD-projecten als bedoeld in artikel 54, lid 1, is verenigbaar met de interne markt in de zin van artikel 107, lid 3, punt c), VWEU en is vrijgesteld van de aanmeldingsverplichting van artikel 108, lid 3, VWEU mits de voorwaarden van het onderhavige artikel en van hoofdstuk I zijn vervuld.
3.  

De kosten van gemeenten die aan CLLD-projecten deelnemen als bedoeld in lid 1, mogen alleen voor steun op grond van dit artikel in aanmerking komen als de projecten worden uitgevoerd op een van de volgende gebieden:


a) 


onderzoek, ontwikkeling en innovatie;




b) 


milieu;




c) 


werkgelegenheid en opleiding;




d) 


cultuur en instandhouding van erfgoed;




e) 


instandhouding van de biologische rijkdommen van de zee en van de biologische zoetwaterrijkdommen;




f) 


afzetbevordering van niet in bijlage I bij het VWEU genoemde voedselproducten;




g) 


sport.
4.  
Het totale steunbedrag per project in het kader van dit artikel bedraagt ten hoogste 200 000  EUR.
Artikel 56
Belastingvrijstellingen en -verlagingen overeenkomstig Richtlijn 2003/96/EG

1.  
Steun in de vorm van belastingvrijstellingen of -verlagingen die door de lidstaten zijn vastgesteld op grond van artikel 15, lid 1, punt f), en artikel 15, lid 3, van Richtlijn 2003/96/EG, is verenigbaar met de interne markt in de zin van artikel 107, lid 3, punt c), VWEU en is vrijgesteld van de aanmeldingsverplichting van artikel 108, lid 3, VWEU mits de voorwaarden van Richtlijn 2003/96/EG en van hoofdstuk I van de onderhavige verordening zijn vervuld.
2.  
De begunstigde onderneming van de belastingvrijstellingen of -verlagingen worden geselecteerd op basis van transparante en objectieve criteria. Zij betalen in voorkomend geval ten minste het desbetreffende, bij Richtlijn 2003/96/EG vastgestelde minimumbelastingniveau.
▼M1


3.  
Dit artikel is van toepassing tot 30 juni 2023.
 ▼B






HOOFDSTUK IV



Overgangs- en slotbepalingen


Artikel 57
Verdere toepassing van Verordening (EU) nr. 1388/2014
In artikel 47 van Verordening (EU) nr. 1388/2014 van de Commissie (
28
) is bepaald dat die verordening van toepassing is tot en met 31 december 2022. Verordening (EU) nr. 1388/2014 wordt nadat zij verstreken is, vervangen door de onderhavige verordening.
Artikel 58
Overgangsbepalingen

1.  
Deze verordening is van toepassing op individuele steun die vóór de inwerkingtreding ervan is verleend, indien de steun voldoet aan alle voorwaarden van deze verordening, met uitzondering van artikel 9.
2.  
Steun die niet van de aanmeldingsverplichting van artikel 108, lid 3, VWEU is vrijgesteld op grond van deze verordening of van andere op grond van artikel 1 van Verordening (EU) 2015/1588 vastgestelde verordeningen die voorheen van kracht waren, wordt door de Commissie getoetst aan de toepasselijke kaderregelingen, richtsnoeren, mededelingen en bekendmakingen.
3.  
Individuele steun die vóór 1 januari 2023 is toegekend in het kader van een op grond van artikel 1 van Verordening (EU) 2015/1588 vastgestelde verordening die van kracht was op de datum van toekenning van de steun, is verenigbaar met de interne markt en is vrijgesteld van de aanmeldingsverplichting van artikel 108, lid 3, VWEU.
4.  
Na het verstrijken van de geldigheidsduur van deze verordening blijven op grond van deze verordening vrijgestelde steunregelingen nog gedurende een aanpassingsperiode van zes maanden vrijgesteld.
Artikel 59
Inwerkingtreding en toepasselijkheid
Deze verordening treedt in werking op 1 januari 2023.
Zij is van toepassing van 1 januari 2023 tot en met 31 december 2029.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
 BIJLAGE I

Kleine en middelgrote ondernemingen (kmo’s)

1.   
Onderneming


Als onderneming wordt beschouwd iedere entiteit, ongeacht haar rechtsvorm, die een economische activiteit uitoefent. Met name worden als zodanig beschouwd entiteiten die individueel of in familieverband ambachtelijke of andere activiteiten uitoefenen, personenvennootschappen en verenigingen die regelmatig een economische activiteit uitoefenen.
2.   
Aantal werkzame personen en financiële drempels ter bepaling van de categorieën ondernemingen



2.1. Tot de categorie kleine, middelgrote en micro-ondernemingen (“kmo’s”) behoren ondernemingen waar minder dan 250 personen werkzaam zijn en waarvan de jaaromzet 50 miljoen EUR en/of het jaarlijkse balanstotaal 43 miljoen EUR niet overschrijdt.
2.2. Binnen de categorie kmo’s is een “kleine onderneming” een onderneming waar minder dan 50 personen werkzaam zijn en waarvan de jaaromzet en/of het jaarlijkse balanstotaal 10 miljoen EUR niet overschrijdt.
2.3. Binnen de categorie kmo’s is een “micro-onderneming” een onderneming waar minder dan 10 personen werkzaam zijn en waarvan de jaaromzet of het jaarlijkse balanstotaal 2 miljoen EUR niet overschrijdt.
3.   
Soorten ondernemingen die voor de berekening van het aantal werkzame personen en van de financiële bedragen in aanmerking worden genomen



3.1. Een “zelfstandige onderneming” is elke onderneming die niet als partneronderneming in de zin van punt 3.2 of als verbonden onderneming in de zin van punt 3.3 wordt aangemerkt.
3.2. “Partnerondernemingen” zijn alle ondernemingen die niet als verbonden ondernemingen in de zin van punt 3.3 worden aangemerkt en waartussen de volgende band bestaat: een onderneming (van een hoger niveau) heeft, alleen of samen met één of meer in de zin van punt 3.3 verbonden ondernemingen, 25 % of meer van het kapitaal of de stemrechten van een andere onderneming (van een lager niveau).
