None
4.De Commissie kan uitvoeringshandelingen vaststellen met nadere vereisten voor de in dit artikel bedoelde taak I- en taak II-gegevens. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 74, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.
Hoofdstuk IV
Overlading


Artikel 50
Toepassingsgebied


1.Dit hoofdstuk is van toepassing op de volgende overladingsverrichtingen:


(a)overladingen, binnen het ICCAT-verdragsgebied, van ICCAT-soorten en andere soorten die samen met deze soorten zijn gevangen; en


(b)overladingen, buiten het ICCAT-verdragsgebied, van ICCAT-soorten, en andere soorten die samen met deze soorten zijn gevangen in het ICCAT-verdragsgebied.
2.In afwijking van lid 1, onder b), is dit hoofdstuk niet van toepassing op overladingen op zee buiten het ICCAT-verdragsgebied van vis die binnen het ICCAT-verdragsgebied is gevangen, wanneer een dergelijke overlading onderworpen is aan een overladingsprogramma van een andere regionale organisatie voor tonijnvisserijbeheer.
3.Dit hoofdstuk is niet van toepassing op harpoenvaartuigen die betrokken zijn bij de overlading van verse zwaardvis op zee.
Artikel 51
Overlading in de haven


1.Alle overladingsverrichtingen vinden plaats in de haven, behalve die welke door grote pelagische beugvisserijvaartuigen overeenkomstig de artikelen 52 tot en met 59 worden uitgevoerd.
2.Vissersvaartuigen van de Unie voldoen bij overladingen in de haven aan de in bijlage VII beschreven verplichtingen.
3.Dit artikel laat de artikelen 17 tot en met 22 van Verordening (EG) nr. 1224/2009 en de artikelen 4, 6, 7 en 8 van Verordening (EU) nr. 1005/2008 onverlet.
Artikel 52
Overlading op zee


Overladingsverrichtingen op zee door grote pelagische beugvisserijvaartuigen vinden plaats overeenkomstig de artikelen 53 tot en met 59.
Artikel 53
ICCAT-register van transportvaartuigen


1.De lidstaten geven overeenkomstig de bepalingen die zijn vastgesteld in Verordening XXXX/2016 [nieuwe verordening inzake vismachtigingen] machtigingen af aan transportvaartuigen die in het ICCAT-verdragsgebied overladingen op zee mogen ontvangen van grote pelagische beugvisserijvaartuigen.
 2.De lidstaten dienen bij de Commissie ten tijde van de machtiging een lijst van overeenkomstig lid 1 gemachtigde transportvaartuigen in. De Commissie dient deze informatie onverwijld in bij het ICCAT-secretariaat zodat deze kan worden opgenomen in het ICCAT-register van transportvaartuigen.
3.De vlaggenlidstaten stellen de Commissie onverwijld in kennis van elke toevoeging aan, schrapping uit of wijziging van het ICCAT-register van transportvaartuigen. De Commissie dient deze informatie onverwijld in bij het ICCAT-secretariaat.
4.De in de leden 2 en 3 bedoelde kennisgeving heeft het formaat en de opmaak die het ICCAT-secretariaat heeft vastgesteld, en bevat de volgende informatie:


–naam van het vaartuig, registernummer;




–ICCAT-registratienummer (indien van toepassing);


–IMO-nummer;


–vorige naam (indien van toepassing);


–vlag (indien van toepassing);


–vorige gegevens inzake schrapping uit andere registers (indien van toepassing);


–internationale radioroepnaam;


–vaartuigtype, lengte, brutoregisterton (BRT) en laadvermogen;


–naam en adres van de eigenaar(s) en de exploitant(en);


–voor de overlading toegestane tijdsduur.
5.Overladingen op zee als bedoeld in artikel 52 mogen enkel worden ontvangen door transportvaartuigen die in het ICCAT-register van transportvaartuigen zijn opgenomen.
Artikel 54
Grote pelagische beugvisserijvaartuigen die zijn gemachtigd om over te laden in het ICCAT-verdragsgebied


1.De lidstaten geven overeenkomstig de in Verordening XXXX/2016 vastgestelde bepalingen [nieuwe verordening inzake vismachtigingen] vismachtigingen af aan onder hun vlag varende grote pelagische beugvisserijvaartuigen die mogen overladen op zee.
2.De lidstaten dienen bij de Commissie ten tijde van de machtiging een lijst in van overeenkomstig lid 1 gemachtigde grootschalige pelagische beugvisserijvaartuigen die onder hun vlag varen. De Commissie dient deze informatie onverwijld in bij het ICCAT-secretariaat.
3.De vlaggenlidstaten stellen de Commissie onverwijld in kennis van elke toevoeging aan, schrapping uit of wijziging van hun lijst van grote pelagische beugvisserijvaartuigen die gemachtigd zijn om over te laden op zee. De Commissie dient deze informatie onverwijld in bij het ICCAT-secretariaat.
 4.De in de leden 2 en 3 bedoelde kennisgeving heeft het formaat en de opmaak die het ICCAT-secretariaat heeft vastgesteld, en bevat de volgende informatie:


–naam van het vaartuig, registernummer;


–ICCAT-registratienummer;


–voor de overlading op zee toegestane tijdsduur;


–vlag(gen), na(a)m(en) en registernummer(s) van het (de) transportvaartuig(en) dat (die)door een groot pelagisch beugvisserijvaartuig / mag (mogen) worden gebruikt.
Artikel 55
Voorafgaande machtigingen voor overlading op zee




1.Overladingen door grote pelagische beugvisserijvaartuigen in wateren onder de jurisdictie van een CPC zijn onderworpen aan voorafgaande machtiging van die CPC. Het origineel of een kopie van die machtiging wordt aan boord van het vaartuig gehouden en desgevraagd ter beschikking gesteld van de regionale ICCAT-waarnemer.
2.Het wordt grote pelagische beugvisserijvaartuigen niet toegestaan op zee over te laden, tenzij na voorafgaande machtiging daartoe van hun vlaggenlidstaat. Het origineel of een kopie van de documentatie van die machtiging wordt aan boord van het vaartuig gehouden en desgevraagd ter beschikking gesteld van de ICCAT-waarnemer.
 3.Om de in de leden 1 en 2 bedoelde voorafgaande machtigingen te verkrijgen, stelt de kapitein of eigenaar van het grote pelagische beugvisserijvaartuig de autoriteiten van zijn vlaggenlidstaat en de kust-CPC ten minste 24 uur vóór de voorgenomen overlading in kennis van de volgende informatie:


(a)de naam van het grote pelagische beugvisserijvaartuig en het nummer ervan in de ICCAT-lijst van grote pelagische beugvisserijvaartuigen die gemachtigd zijn om over te laden op zee;


(b)de naam van het transportvaartuig en het nummer ervan in het ICCAT-register van transportvaartuigen;


(c)het over te laden product, per soort, indien bekend, en, indien mogelijk, per bestand;


(d)de over te laden hoeveelheden ICCAT-soorten, indien mogelijk, per bestand;


(e)de over te laden hoeveelheden andere soorten die samen met ICCAT-soorten zijn gevangen, per soort, indien bekend;


(f)de datum en plaats van overlading;


(g)de geografische locatie van de vangsten per soort en, indien van toepassing, per bestand, overeenkomstig de statistische ICCAT-gebieden.
Artikel 56
ICCAT-overladingsaangifte


1.De kapitein of eigenaar van het grote pelagische beugvisserijvaartuig vult de ICCAT-overladingsaangifte in en zendt deze uiterlijk 15 dagen na de overlading toe aan zijn vlaggenlidstaat en aan de kust-CPC.
2.Binnen 24 uur na voltooiing van de overlading vult de kapitein van het ontvangende transportvaartuig de ICCAT-overladingsaangifte in en zendt hij deze, samen met het nummer van het ontvangende transportvaartuig in het ICCAT-register van transportvaartuigen, toe aan het ICCAT-secretariaat, aan de vlaggen-CPC van het grote pelagische beugvisserijvaartuig en aan zijn vlaggenlidstaat.
3.48 uur vóór de aanlanding zendt de kapitein van het ontvangende transportvaartuig de ICCAT-overladingsaangifte, samen met het nummer van het ontvangende transportvaartuig in het ICCAT-register van transportvaartuigen, toe aan de bevoegde autoriteiten van de staat waar de aanlanding zal plaatsvinden.
 4.Alle ICCAT-soorten en andere, samen met die soorten gevangen soorten die in het gebied of grondgebied van een CPC worden aangeland of ingevoerd, hetzij onverwerkt hetzij na verwerking aan boord, en die op zee zijn overgeladen, gaan vergezeld van de ICCAT-overladingsaangifte totdat de eerste verkoop heeft plaatsgevonden.
Artikel 57
Regionaal ICCAT-waarnemersprogramma voor overlading op zee


1.Elke lidstaat waarborgt dat alle transportvaartuigen die overladen op zee een ICCAT-waarnemer aan boord hebben overeenkomstig het regionale ICCAT-waarnemersprogramma voor overlading op zee zoals vastgesteld in bijlage VIII.
2.De ICCAT-waarnemer wordt belast met de verificatie van de naleving van dit hoofdstuk, en verifieert met name of de overgeladen hoeveelheden in overeenstemming zijn met de in de ICCAT-overladingsaangifte gemelde vangst en met de in het logboek van het vissersvaartuig geregistreerde vangsten.
3.Het is vaartuigen verboden om de overlading in het ICCAT-verdragsgebied aan te vangen of voort te zetten zonder regionale ICCAT-waarnemer aan boord, behalve in naar behoren aan het ICCAT-secretariaat gemelde gevallen van overmacht.
Artikel 58
Rapportageverplichtingen




1.De vlaggenlidstaat van grote pelagische beugvisserijvaartuigen die in het voorgaande jaar hebben overgeladen, en de vlaggenlidstaat van transportvaartuigen die in het voorgaande jaar overladingen hebben aanvaard, rapporteren jaarlijks uiterlijk op 15 augustus aan de Commissie:


(a)de gevangen hoeveelheden ICCAT-soorten die het voorgaande jaar zijn overgeladen, per soort en, indien mogelijk, per bestand;


(b)de samen met ICCAT-soorten gevangen hoeveelheden andere soorten die het voorgaande jaar zijn overgeladen, per soort, indien bekend;


(c)de lijst van grote pelagische beugvisserijvaartuigen die het voorgaande jaar hebben overgeladen;


(d)een uitvoerig evaluatieverslag over de inhoud en de conclusies van de rapporten van de waarnemers die waren toegewezen aan transportvaartuigen die overladingen hebben ontvangen van hun grote pelagische beugvisserijvaartuigen.
2.De Commissie zendt de overeenkomstig lid 1 ontvangen informatie elk jaar uiterlijk op 15 september door aan het ICCAT-secretariaat.
 Artikel 59
Consistentie van de gerapporteerde gegevens


De vlaggenlidstaat van het bij overladingen op zee betrokken grote pelagische beugvisserijvaartuig dat op zee heeft overgeladen, beoordeelt de overeenkomstig de bepalingen van deze verordening ontvangen informatie op consistentie tussen de gerapporteerde vangsten, overladingen en aanlandingen van elk vaartuig, waaronder zo nodig in samenwerking met de aanlandingsstaat. Deze verificatie wordt op zodanige wijze verricht dat wordt gewaarborgd dat het vaartuig zo min mogelijk wordt opgehouden, de werkzaamheden ervan zo min mogelijk worden verstoord en geen kwaliteitsverlies van de vis wordt veroorzaakt.
Hoofdstuk V
Wetenschappelijke waarnemersprogramma's


Artikel 60
Opzetten van binnenlandse wetenschappelijke waarnemersprogramma's


1.De lidstaten zetten binnenlandse wetenschappelijke waarnemersprogramma's op die het volgende waarborgen:


(a)de visserijinspanning in de pelagische beugvisserij, de ringzegenvisserij en de hengelvisserij wordt elk voor minimaal 5 % door waarnemers gedekt;


(b)voor gecharterde vaartuigen wordt, in afwijking van het bepaalde onder a), de visserijinspanning in de pelagische beugvisserij, de ringzegenvisserij en de hengelvisserij elk voor minimaal 10 % door waarnemers gedekt;


(c)er wordt gezorgd voor een representatieve tijdruimtelijke dekking van de activiteiten van de vloot die waarborgt dat adequate en passende gegevens worden verzameld, rekening houdend met de kenmerken van de vloten en visserijen;


(d)er worden gegevens verzameld over alle aspecten van de visserijactiviteiten, met inbegrip van de vangst, zoals gespecificeerd in artikel 62, lid 1.
 2.De in lid 1, onder a) en b), bedoelde dekking door waarnemers wordt als volgt berekend:


(a)in aantal trekken of reizen voor de ringzegenvisserij;


(b)in visdagen, aantal trekken of reizen voor de pelagische beugvisserij; of


(c)in visdagen voor de hengelvisserij;


3.In afwijking van lid 1, onder a), mag een lidstaat een alternatieve wetenschappelijke monitoringbenadering voor vaartuigen van minder dan 15 meter volgen wanneer er mogelijk sprake is van een buitengewoon veiligheidsrisico op grond waarvan de inzet van waarnemers aan boord is uitgesloten.  Die alternatieve benadering waarborgt een dekking die vergelijkbaar is met de in lid 1, onder a), gespecificeerde dekking, en een gelijkwaardige verzameling van gegevens. De betrokken lidstaat stelt de bijzonderheden van de benadering voor aan de Commissie.
4.De Commissie dient de bijzonderheden van de benadering ter evaluatie in bij het Permanent Comité voor onderzoek en statistiek van de ICCAT. Alternatieve benaderingen uit hoofde van deze bepaling worden vóór toepassing ervan goedgekeurd door de ICCAT-commissie op de ICCAT-jaarvergadering.
Artikel 61
Kwalificaties van wetenschappelijke waarnemers


De lidstaten waarborgen dat waarnemers vóór zij worden ingezet de vereiste opleiding hebben gevolgd en zijn erkend. De waarnemers beschikken over de volgende kwalificaties:


a)voldoende kennis en ervaring om soorten te identificeren en informatie inzake verschillende vistuigconfiguraties te verzamelen;


b)voldoende kennis van de instandhoudings- en beheersmaatregelen van de ICCAT;


c)de capaciteit tot accurate waarneming en registratie van in het kader van het programma te verzamelen gegevens;


d)de capaciteit tot het nemen van biologische monsters;


e)geen bemanningslid zijn van het aan waarneming onderworpen vissersvaartuig; en


f)geen werknemer zijn van een vissersvaartuigonderneming die betrokken is bij de aan waarneming onderworpen visserij.
 Artikel 62
Verantwoordelijkheden van wetenschappelijke waarnemers


1.De lidstaten schrijven met name voor dat waarnemers:


(a)informatie over de visserijactiviteiten, die ten minste het volgende omvat, registreren en rapporteren:


i) gegevens betreffende de totale vangst van doelsoorten, bijvangst en teruggooi (met inbegrip van haaien, zeeschildpadden, zeezoogdieren en zeevogels), groottesamenstelling, verwijderingsstatus (d.w.z. aan boord gehouden, dood teruggegooid, levend teruggezet), en biologische monsters voor levenscyclusstudies (bijvoorbeeld gonaden, otolieten, ruggengraten, schubben);


ii) informatie over de visserijactiviteit, met inbegrip van vangstgebied (lengte- en breedtegraad), informatie over de visserijinspanning (bijvoorbeeld aantal trekken, aantal haken enz.), datum van elke visserijactiviteit, met inbegrip van begin- en eindtijd van de visserijactiviteit indien van toepassing;


(b)het gebruik van maatregelen ter beperking van bijvangst en andere relevante informatie waarnemen en registreren;


(c)voorstellen die zij passend achten om de efficiëntie van instandhoudingsmaatregelen en wetenschappelijke monitoring te verhogen.
2.De lidstaten zorgen ervoor dat gebruik wordt gemaakt van robuuste gegevensverzamelingsprotocollen, met inbegrip van fotografie of camera's, indien nodig.
3.De kapiteins zorgen ervoor dat passende toegang tot het vaartuig en zijn activiteiten wordt verleend zodat de waarnemer zijn verantwoordelijkheden doeltreffend kan uitvoeren.
Artikel 63
Indiening van verzamelde informatie


De lidstaten dienen elk jaar uiterlijk op 30 juni de in het kader van hun binnenlandse waarnemersprogramma verzamelde informatie bij de Commissie in.  De Commissie zendt die informatie elk jaar uiterlijk op 31 juli door aan het ICCAT-secretariaat.
 Hoofdstuk VI
Controle van vaartuigen van derde landen in havens van lidstaten


Artikel 64
Rapportageverplichtingen inzake aangewezen havens en contactpunten


1.De lidstaten die toegang tot hun havens willen verlenen aan vissersvaartuigen van derde landen die ICCAT-soorten of van dergelijke soorten afkomstige visproducten aan boord hebben die niet eerder zijn aangeland of overgeladen in havens:


(a)wijzen hun havens aan waartoe vissersvaartuigen van derde landen overeenkomstig artikel 5 van Verordening (EG) nr. 1005/2008 toegang mogen vragen;


(b)wijzen een contactpunt aan voor de ontvangst van de voorafgaande kennisgeving uit hoofde van artikel 6 van Verordening (EG) nr. 1005/2008;


(c)wijzen een contactpunt aan voor de toezending van haveninspectieverslagen overeenkomstig artikel 65.
2.De lidstaten zenden wijzigingen van de lijst van aangewezen havens en aangewezen contactpunten ten minste dertig dagen voordat zulke wijzigingen van kracht worden, aan de Commissie toe. De Commissie stelt het ICCAT-secretariaat ten minste veertien dagen voordat die wijzigingen van kracht worden, in kennis van die informatie.
Artikel 65
Rapportageverplichtingen met betrekking tot haveninspecties


1.De inspecterende lidstaat zendt de Commissie uiterlijk tien dagen na de datum van voltooiing van de inspectie een kopie van het in artikel 10, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1005/2008 bedoelde haveninspectieverslag toe.  De Commissie zendt die informatie uiterlijk veertien dagen na de datum van voltooiing van de inspectie door aan het ICCAT-secretariaat.
2.Indien het haveninspectieverslag niet binnen tien dagen kan worden toegezonden, deelt de inspecterende lidstaat de Commissie binnen een termijn van tien dagen mee waarom de vertraging is opgetreden en wanneer het verslag wél zal worden ingediend.
3.Indien de functionaris het op grond van de bij de inspectie verzamelde informatie aannemelijk acht dat een vaartuig van een derde land een inbreuk op de instandhoudings- en beheersmaatregelen van de ICCAT heeft gepleegd, is artikel 11 van Verordening (EG) nr. 1005/2008 van toepassing.
 Hoofdstuk VII
Handhaving


Artikel 66
Door de lidstaten gerapporteerde vermeende inbreuken


1.Naast hetgeen op grond van artikel 48, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1005/2008 is vereist, dienen de lidstaten uiterlijk 140 dagen vóór de ICCAT-jaarvergadering van de ICCAT bij de Commissie elke gedocumenteerde informatie in die wijst op mogelijke niet-naleving door CPC's van de instandhoudings- en beheersmaatregelen van de ICCAT. De Commissie onderzoekt die informatie en zendt deze in passende gevallen ten minste 120 dagen vóór de ICCAT-jaarvergadering door aan het ICCAT-secretariaat.
2.De lidstaten dienen bij de Commissie de lijst in van vangstvaartuigen met een lengte over alles van 12 meter of meer en van visverwerkende vaartuigen, sleepvaartuigen, bij overlading betrokken vaartuigen en ondersteuningsvaartuigen die IOO-visserijactiviteiten zouden hebben verricht in het ICCAT-verdragsgebied tijdens het lopende en het voorgaande jaar, vergezeld van de bewijsstukken voor het vermoeden van IOO-visserijactiviteit. Die lijst wordt uiterlijk 140 dagen vóór de ICCAT-jaarvergadering ingediend. De Commissie onderzoekt die informatie en zendt de informatie, indien deze voldoende is gedocumenteerd, ten minste 120 dagen vóór de ICCAT-jaarvergadering door aan het ICCAT-secretariaat met het oog op de vaststelling van de ontwerp-IOO-lijst van de ICCAT.
Artikel 67
Ontwerp-IOO-lijst


De lidstaten monitoren nauwlettend de vaartuigen die zijn opgenomen in de door de uitvoerend secretaris van de ICCAT verspreide ontwerp-IOO-lijst van de ICCAT, teneinde de activiteiten en mogelijke wijzigingen van de naam, vlag of geregistreerde eigenaar van die vaartuigen vast te stellen.
Artikel 68
Door de uitvoerend secretaris van de ICCAT gerapporteerde vermeende gevallen van niet-naleving


1.Indien de Commissie van de uitvoerend secretaris van de ICCAT informatie ontvangt die wijst op niet-naleving door een lidstaat, dan zendt de Commissie die informatie onverwijld toe aan de betrokken lidstaat.
 2.De betrokken lidstaat stelt de Commissie uiterlijk 45 dagen vóór de ICCAT-jaarvergadering in kennis van de bevindingen van de in het kader van de beschuldiging van niet-naleving ingestelde onderzoeken en van eventuele maatregelen die zijn genomen om nalevingsproblemen aan te pakken. De Commissie zendt die informatie ten minste 30 dagen vóór de ICCAT-jaarvergadering door aan de uitvoerend secretaris van de ICCAT.
Artikel 69
Door een CPC gerapporteerde vermeende inbreuken


1.De lidstaten wijzen een contactpunt aan voor de ontvangst van haveninspectieverslagen van CPC's.
2.De lidstaten zenden eventuele wijzigingen van het in lid 1 bedoelde contactpunt ten minste 30 dagen voordat zulke wijzigingen van kracht worden, toe aan de Commissie. De Commissie stelt het ICCAT-secretariaat ten minste 14 dagen voordat die wijzigingen van kracht worden, in kennis van die informatie.
3.Indien het door een lidstaat aangewezen contactpunt een haveninspectieverslag van een CPC ontvangt dat erop wijst dat een onder de vlag van die lidstaat varend vissersvaartuig een inbreuk op de instandhoudings- en beheersmaatregelen van de ICCAT heeft gepleegd, stelt de lidstaat onmiddellijk een onderzoek in en stelt hij de Commissie binnen 160 dagen na de ontvangst ervan in kennis van de stand van zaken van het onderzoek en van eventuele handhavingsmaatregelen die zijn getroffen.
4.Indien de vlaggenlidstaat de in lid 1 bedoelde termijn niet in acht kan nemen, deelt hij de Commissie mee waarom de vertraging is opgetreden wanneer het verslag over de stand van zaken wél zal worden ingediend.
5.De Commissie zendt die informatie binnen 180 dagen na ontvangst van het inspectieverslag door aan het ICCAT-secretariaat en neemt in het in artikel 70 bedoelde jaarverslag informatie over de stand van zaken van het onderzoek en over eventuele door de vlaggenlidstaat genomen handhavingsmaatregelen op.
 TITEL IV
SLOTBEPALINGEN


Artikel 70
Jaarverslag


1.De lidstaten dienen elk jaar uiterlijk op 30 juni bij de Commissie een jaarverslag over het voorgaande kalenderjaar in, met informatie over activiteiten op het gebied van visserij, onderzoek, statistiek, beheer en inspectie en aanvullende informatie, voor zover van toepassing.
2.Het jaarverslag bevat informatie over de stappen die zijn ondernomen om bijvangsten te beperken en teruggooi te verminderen, en over relevant onderzoek op dit gebied.
3.De Commissie bundelt de ontvangen informatie en zendt deze onverwijld door naar de ICCAT.
4.De Commissie kan uitvoeringshandelingen vaststellen met nadere vereisten voor het formaat van het in dit artikel bedoelde jaarverslag. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 74, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.
Artikel 71
Vertrouwelijkheid


In het kader van deze verordening verzamelde en uitgewisselde gegevens worden behandeld overeenkomstig de toepasselijke regels inzake vertrouwelijkheid uit hoofde van de artikelen 112 en 113 van Verordening (EG) nr. 1224/2009.
 Artikel 72
Procedure in geval van wijzigingen


Met het oog op de omzetting van wijzigingen van de bestaande ICCAT-aanbevelingen in Unierecht wordt de Commissie gemachtigd om gedelegeerde handelingen vast te stellen overeenkomstig artikel 73 tot wijziging van:


a) de bijlagen II tot en met VIII bij deze verordening;


b)de termijnen die zijn vastgesteld in artikel 7, lid 1, artikel 8, artikel 9, lid 1, artikel 10, lid 2, artikel 14, leden 1 en 3, artikel 18, artikel 20, leden 2, 3, en 4, artikel 22, lid 2, artikel 23, leden 1 en 2, artikel 26, leden 1 en 3, artikel 40, lid 1, artikel 42, lid 1, artikel 43, lid 3, artikel 46, lid 2, artikel 47, leden 1 en 2, artikel 49, leden 1 en 2, artikel 55, lid 3, artikel 56, leden 1, 2 en 3, artikel 58, leden 1 en 2, artikel 63, artikel 64, lid 2, artikel 65, leden 1 en 2, artikel 66, leden 1 en 2, artikel 68, lid 2, artikel 69, leden 2, 3 en 5, en artikel 70, lid 1;


c)het in artikel 14, lid 1, onder b), vastgestelde gebied;


d)de in artikel 19, leden 1 en 2, artikel 24, lid 2, en artikel 29, leden 2 en 3, vastgestelde minimummaten;




e)de in artikel 19, leden 2 en 3, artikel 21 en artikel 24, lid 3, vastgestelde toleranties;


f)de in artikel 25 en artikel 38, lid 5, onder b), vastgestelde technische specificaties van haken en beugen;


g)de in artikel 29, lid 1, en artikel 60, lid 1, onder a) en b), vastgestelde dekking door wetenschappelijke waarnemers;


h)de in artikel 11, leden 1, 2 en 3, artikel 12, artikel 20, lid 2, artikel 26, lid 1, artikel 42, lid 1, artikel 49, leden 1 en 2, artikel 53, lid 4, artikel 54, lid 4, artikel 55, lid 3 en artikel 58, lid 1 vastgestelde soort informatie en gegevens;


i)het in artikel 9, lid 4, vastgestelde maximale aantal instrumentboeien.
 Artikel 73
Uitoefening van de delegatie


1.De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend onder de in dit artikel neergelegde voorwaarden.
2.De bevoegdheid om de in artikel 72 bedoelde gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt de Commissie met ingang van de datum van inwerkingtreding van deze verordening voor onbepaalde tijd verleend.
3.Het Europees Parlement of de Raad kan de in artikel 72 bedoelde bevoegdheidsdelegatie te allen tijde intrekken. Een besluit tot intrekking beëindigt de delegatie van de in dat besluit genoemde bevoegdheid. Het besluit wordt van kracht op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een daarin genoemde latere datum. Het besluit laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet.
4.Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling vaststelt, stelt zij het Europees Parlement en de Raad daarvan gelijktijdig in kennis.
5.Een overeenkomstig artikel 72 vastgestelde gedelegeerde handeling treedt alleen in werking indien het Europees Parlement noch de Raad daartegen binnen een termijn van twee maanden na de kennisgeving van de handeling aan het Europees Parlement en de Raad bezwaar heeft gemaakt, of indien zowel het Europees Parlement als de Raad voor het verstrijken van de termijn van twee maanden de Commissie hebben meegedeeld dat zij daartegen geen bezwaar zullen maken. Die termijn wordt op initiatief van het Europees Parlement of de Raad met twee maanden verlengd.
Artikel 74
Uitvoering


1.De Commissie wordt bijgestaan door het bij artikel 47 van Verordening (EU) nr. 1380/2013 ingestelde Comité voor visserij en aquacultuur. Dat comité is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011.
2.Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 5 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing.
 Artikel 75
Wijzigingen van Verordening (EG) nr. 1936/2001


In Verordening (EG) nr. 1936/2001 worden de artikelen 4, 5, 6, 6 bis, 7, 8 bis, 8 ter, 8 quater, 9, 9 bis, en 10 tot en met 19 geschrapt.
Artikel 76
Wijzigingen van Verordening (EG) nr. 1984/2003


Verordening (EG) nr. 1984/2003 wordt als volgt gewijzigd:


a)in artikel 3 worden de volgende punten g) en h) toegevoegd:


"g) "grote vissersvaartuigen": vissersvaartuigen met een lengte over alles van 20 meter of meer;




h) "grote pelagische beugvisserijvaartuigen": pelagische beugvisserijvaartuigen met een lengte over alles van 24 meter of meer.";


b)aan artikel 4, lid 2, wordt het volgende punt c) toegevoegd:


"c) indien de vis is gevangen door een groot vissersvaartuig, mag het enkel worden aanvaard wanneer dat vaartuig is opgenomen in het ICCAT-register van vaartuigen.";


c) aan artikel 5, lid 2, wordt het volgende punt c) toegevoegd:


"c) indien de vis is gevangen door een grootschalig vissersvaartuig, mag het enkel worden gevalideerd wanneer dat vaartuig is opgenomen in het ICCAT-register van vaartuigen".
d)aan hoofdstuk 2 wordt het volgende deel 4 toegevoegd:


"Deel 4
Vereisten waaraan lidstaten moeten voldoen met betrekking tot in het ICCAT-verdragsgebied overgeladen producten


Artikel 7 bis
Statistische documenten en rapportage


1.Bij de validering van de statistische documenten waarborgt de vlaggenlidstaat van grote pelagische beugvisserijvaartuigen dat overladingen stroken met de door elk van dergelijke vaartuigen gerapporteerde vangsthoeveelheid.
2.De vlaggenlidstaat van grote pelagische beugvisserijvaartuigen valideert statistische documenten voor de overgeladen vis nadat hij heeft bevestigd dat de overlading is verricht overeenkomstig de artikelen 50 tot en met 57 van [de ICCAT-omzettingsverordening]. Die bevestiging is gebaseerd op de informatie die met het ICCAT-waarnemersprogramma voor overlading op zee is verkregen.
 3.De lidstaten schrijven voor dat onder de programma's inzake statistische documenten vallende soorten die in het ICCAT-verdragsgebied door grote pelagische beugvisserijvaartuigen zijn gevangen, bij de invoer ervan in hun gebied of grondgebied vergezeld gaan van statistische documenten die zijn gevalideerd voor de vaartuigen op de ICCAT-lijst van grote pelagische beugvisserijvaartuigen die zijn gemachtigd om over te laden op zee en van een kopie van de ICCAT-overladingsaangifte.".
Artikel 77
Wijzigingen van Verordening (EG) nr. 520/2007


In Verordening (EG) nr. 520/2007 worden artikel 4, lid 1, titel II en de bijlagen II, III en IV geschrapt.
Artikel 78
Inwerkingtreding


Deze verordening treedt in werking op de derde dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
Gedaan te Brussel,



Voor het Europees Parlement
   Voor de Raad


De voorzitter
   De voorzitter







(1)
Deze verordening is drie keer gewijzigd: in 2004, 2008 en 2009 bij Verordening (EG) nr. 869/2004 van de Raad van 26 april 2004, Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad van 29 september 2008 en Verordening (EG) nr. 302/2009 van de Raad van 6 april 2009, om rekening te houden met de uitkomst van de ICCAT-jaarvergaderingen in de periode 2001-2008.
(2)
Deze verordening is laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EU) nr. 500/2012 van het Europees Parlement en de Raad om ICCAT-aanbeveling 10-04 om te zetten. Het voorstel voor een derde wijziging van Verordening (EG) nr. 302/2009 van de Raad ter omzetting van de meest recente ICCAT-maatregelen van 2012 en 2013, bijvoorbeeld de maatregelen die betrekking hebben op de visseizoenen, bevindt zich thans in de aannemingsfase.
(3)
PB C  van , blz..
 (4)
Verordening (EU) nr. 1380/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2013 inzake het gemeenschappelijk visserijbeleid, tot wijziging van Verordeningen (EG) nr. 1954/2003 en (EG) nr. 1224/2009 van de Raad en tot intrekking van Verordeningen (EG) nr. 2371/2002 en (EG) nr. 639/2004 van de Raad en Besluit 2004/585/EG van de Raad (PB L 354 van 28.12.2013, blz. 22).
(5)
Besluit 98/392/EG van de Raad van 23 maart 1998 betreffende de sluiting door de Europese Gemeenschap van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee van 10 december 1982 en de overeenkomst inzake de toepassing van deel XI van dat verdrag van 28 juli 1994 (PB L 179 van 23.6.1998, blz. 1).
(6)
Besluit 86/238/EEG van de Raad van 9 juni 1986 inzake de toetreding van de Gemeenschap tot het Internationaal Verdrag voor de instandhouding van Atlantische tonijnen, gewijzigd bij het Protocol gehecht aan de op 10 juli 1984 te Parijs ondertekende Slotakte van de conferentie van gevolmachtigden van de Staten die partij zijn bij het Verdrag (PB L 162 van 18.6.1986, blz. 33).
(7)
Verordening (EG) nr. 1936/2001 van de Raad van 27 september 2001 tot vaststelling van technische maatregelen voor de instandhouding van bepaalde over grote afstanden trekkende visbestanden (PB L 263 van 3.10.2001, blz. 1).
(8)
Verordening (EG) nr. 520/2007 van de Raad van 7 mei 2007 tot vaststelling van technische maatregelen voor de instandhouding van bepaalde over grote afstanden trekkende visbestanden en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 973/2001, (PB L 123 van 12.5.2007, blz. 3).
 (9)
Verordening (EG) nr. 302/2009 van de Raad van 6 april 2009 betreffende een meerjarig herstelplan voor blauwvintonijn in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee, tot wijziging van Verordening (EG) nr. 43/2009 en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1559/2007 (PB L 96 van 15.4.2009, blz. 1).
(10)
Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (PB L 55 van 28.2.2011, blz. 13).
(11)
Verordening (EG) nr. 1224/2009 van de Raad van 20 november 2009 tot vaststelling van een communautaire controleregeling die de naleving van de regels van het gemeenschappelijk visserijbeleid moet garanderen, tot wijziging van de Verordeningen (EG) nr. 847/96, (EG) nr. 2371/2002, (EG) nr. 811/2004, (EG) nr. 768/2005, (EG) nr. 2115/2005, (EG) nr. 2166/2005, (EG) nr. 388/2006, (EG) nr. 509/2007, (EG) nr. 676/2007, (EG) nr. 1098/2007, (EG) nr. 1300/2008, (EG) nr. 1342/2008 en tot intrekking van de Verordeningen (EEG) nr. 2847/93, (EG) nr. 1627/94 en (EG) nr. 1966/2006 (PB L 343 van 22.12.2009, blz. 1).
(12)
Uitvoeringsverordening (EU) nr. 404/2011 van de Commissie van 8 april 2011 houdende bepalingen voor de uitvoering van Verordening (EG) nr. 1224/2009 van de Raad tot vaststelling van een communautaire controleregeling die de naleving van de regels van het gemeenschappelijk visserijbeleid moet garanderen (PB L 112 van 30.4.2011, blz. 1).
 (13)
Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad van 29 september 2008 houdende de totstandbrenging van een communautair systeem om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen, tot wijziging van Verordeningen (EEG) nr. 2847/93, (EG) nr. 1936/2001 en (EG) nr. 601/2004 en tot intrekking van Verordeningen (EG) nr. 1093/94 en (EG) nr. 1447/1999 (PB L 286 van 29.10.2008, blz. 1).
(14)
Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/98 van de Commissie van 18 november 2014 betreffende de uitvoering van de internationale verplichtingen van de Unie, als bedoeld in artikel 15, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1380/2013 van het Europees Parlement en de Raad, in het kader van het Internationaal Verdrag voor de instandhouding van Atlantische tonijnen en van het Verdrag inzake toekomstige multilaterale samenwerking op visserijgebied in het noordwestelijk deel van de Atlantische Oceaan (PB L 16 van 23.1.2015, blz. 23).
(15)
Verordening (EG) nr. 1984/2003 van de Raad van 8 april 2003 tot invoering in de Gemeenschap van een regeling voor de statistische registratie van zwaardvis en grootoogtonijn (PB L 295 van 13.11.2003, blz. 1).
(16)
Verordening (EG) nr. 1967/2006 van de Raad van 21 december 2006 inzake beheersmaatregelen voor de duurzame exploitatie van visbestanden in de Middellandse Zee, tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 2847/93 en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1626/94 (PB L 409 van 30.12.2006, blz. 11).
(17)
Verordening (EG) nr. 26/2004 van de Commissie van 30 december 2003 betreffende het communautaire gegevensbestand over de vissersvloot (PB L 5 van 9.1.2004, blz. 25).
(18)
ISBN 978-92-5-106226-5 (

http://www.fao.org/docrep/012/i0725e/i0725e.pdf

).
 (19)
Verordening (EG) nr. 199/2008 van de Raad van 25 februari 2008 betreffende de instelling van een communautair kader voor de verzameling, het beheer en het gebruik van gegevens in de visserijsector en voor de ondersteuning van wetenschappelijk advies over het gemeenschappelijk visserijbeleid (PB L 60 van 5.3.2008, blz. 1).
(20)
Besluit 2010/93/EU van de Commissie van 18 december 2009 tot vaststelling van een communautair meerjarenprogramma voor de verzameling, het beheer en het gebruik van gegevens in de visserijsector voor de periode 2011-2013 (PB L 41 van 16.2.2010, blz. 8).
EUROPESE COMMISSIE
Brussel, 17.6.2016
COM(2016) 401 final
BIJLAGEN
bij het Voorstel voor een

VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD tot vaststelling van in het verdragsgebied van de Internationale Commissie voor de instandhouding van Atlantische tonijnen (ICCAT) geldende beheers-, instandhoudings- en controlemaatregelen en tot wijziging van de Verordeningen (EG) nr. 1936/2001, (EG) nr. 1984/2003 en (EG) nr. 520/2007 van de Raad






Bijlage I
ICCAT-soorten





Familie




Wetenschappelijke naam




Gebruikelĳke naam






Scombroidei




Acanthocybium solandri




Wahoo









Allothunnus fallai




Slanke tonijn









Auxis rochei




Kogeltonijn









Auxis thazard




Fregattonijn









Euthynnus alletteratus




Dwergtonijn









Gasterochisma melampus




Vlindertonijn









Katsuwonus pelamis




Gestreepte tonijn









Orcynopsis unicolor




Ongestreepte bonito









Sarda sarda




Boniet









Scomberomorus brasiliensis




Serramakreel









Scomberomorus cavalla




Koningsmakreel









Scomberomorus maculatus




Gevlekte koningsmakreel









Scomberomorus regalis




Valse koningsmakreel









Scomberomorus tritor




Oost-Atlantische koningsmakreel









Thunnus alalunga




Witte tonijn









Thunnus albacares




Geelvintonĳn









Thunnus atlanticus




Zwartvintonĳn









Thunnus maccoyii




Zuidelijke blauwvintonijn









Thunnus obesus




Grootoogtonijn









Thunnus thynnus




Blauwvintonijn






Istiophoridae




Istiophorus albicans




Atlantische zeilvis









Makaira indica




Zwarte marlijn









Makaira nigricans




Blauwe marlĳn









Tetrapturus albidus




Witte marlĳn









Tetrapturus belone




Speervis









Tetrapturus georgii




Degenspeervis









Tetrapturus pfluegeri




Langbekspeervis






Xiphiidae




Xiphias gladius




Zwaardvis






Alopiidae




Alopias superciliosus




Grootoogvoshaai






Sphyrnidae




Carcharhinus falciformis




Zijdehaai









Carcharhinus longimanus




Oceanische witpunthaai









Prionace glauca




Blauwe haai







Lamnidae




Isurus oxyrinchus




Makreelhaai









Lamna nasus




Haringhaai






Sphyrnidae




Sphyrna spp.
 Hamerhaaien






Coryphaenidae




Coryphaena hippurus




Goudmakreel










Bijlage II
Richtsnoeren voor de opstelling van FAD-beheersplannen


Het FAD-beheersplan voor de ringzegen- en hengelvisserijvloot van een CPC moet het volgende omvatten:


1.
Beschrijving


   a)
   FAD-typen: AFAD = verankerd (anchored); DFAD = niet-verankerd (drifting)


   b)
   Type baken/boei


   c)
   Maximaal aantal in te zetten FAD's per ringzegenvaartuig en per FAD-type


   d)
   Minimale afstand tussen AFAD's


   e)
   Beperking van incidentele bijvangst en beleid inzake gebruik


   f)
   Mogelijke interactie met andere vistuigtypen


   g)
   Verklaring of beleid inzake "FAD-eigenaarschap"



2.
Institutionele regelingen


   a)
   Institutionele verantwoordelijkheden voor het FAD-beheersplan


   b)
   Aanvraagprocedures voor de goedkeuring van de inzet van FAD's


   c)
   Verplichtingen van eigenaren en kapiteins van vaartuigen met betrekking tot de inzet en het gebruik van FAD's




   d)
   Beleid inzake de vervanging van FAD's


   e)
   Aanvullende rapportageverplichtingen die verder gaan dan deze verordening


   f)
   Beleid inzake de beslechting van geschillen over FAD's


   g)
   Details over gesloten gebieden of perioden, bijvoorbeeld territoriale wateren, scheepvaartroutes, nabijheid van ambachtelijke visserijen, enz.
3.
FAD-constructiekenmerken en -vereisten


   a)
   FAD-ontwerpkenmerken (beschrijving)


   b)
   Vereisten inzake verlichting


   c)
   Radarreflectoren


   d)
   Zichtbaarheidsafstand


   e)
   FAD-merktekens en -identificatiemiddel


   f)
   f) Merktekens en identificatiemiddel van radioboeien (vereiste van serienummers)


   g)
   f) Merktekens en identificatiemiddel van echoloodboeien (vereiste van serienummers)


   h)
   Satellietzendontvangers


   i)
   Onderzoek inzake biologisch afbreekbare FAD's


   j)
   Voorkoming van verlies of achterlating van FAD's


   k)
   Beheer inzake het terughalen van FAD's



4.
Periode van toepassing van het FAD-beheersplan





5.
 Middelen om de uitvoering van het FAD-beheersplan te monitoren en te evalueren



Bijlage III

Lijst van ingezette FAD's op kwartaalbasis





FAD-identificatiemiddel




Typen FAD & elektronische uitrusting




FAD-ontwerpkenmerken




Waarneming






FAD-markering




Bijbehorende boei


ID




FAD-type:




Type van de bijbehorende boei en/of elektronische apparaten




Drijvend deel FAD




Onder water hangende structuur FAD





















Afmetingen




Materialen




Afmetingen




Materialen









(1)




(1)




(2)




(3)




(4)




(5)




(4)




(6)




(7)






…




…




…




…




…




…




…




…




…






…




…




…




…




…




…




…




…




…






(1) Indien FAD-markering en bijbehorende boei afwezig of onleesbaar zijn, vermeld dit en verstrek alle beschikbare informatie die kan helpen de eigenaar van de FAD te identificeren.
(2)  Verankerde FAD, niet-verankerde natuurlijke FAD of niet-verankerde artificiële FAD.
(3) Bijvoorbeeld gps, echolood enz. Indien er geen elektronisch apparaat bij de FAD hoort, gelieve dan te vermelden dat er geen uitrusting is.
(4) Bijvoorbeeld breedte, lengte, hoogte, diepte, maaswijdte enz.
(5)  Vermeld het materiaal van de structuur en van de bedekking en of het biologisch afbreekbaar is.
(6) Bijvoorbeeld netten, touwen, palmbladeren enz. en vermeld of het materiaal verstrikkend en/of biologisch afbreekbaar is.
(7)  Verlichtingsspecificaties, radarreflectoren en zichtbaarheidsafstanden worden in deze afdeling vermeld.
Bijlage IV
Waarnemersprogrammavereisten voor vaartuigen die op tropische tonijn vissen in de geografische gebieden van de tijdruimtelijke sluiting


1. Voor de uitvoering van hun taken dienen de inspecteurs over de volgende kwalificaties te beschikken:


− voldoende ervaring met het identificeren van vissoorten en vistuig;


− voldoende kennis van de instandhoudings- en beheersmaatregelen van de ICCAT, die is gevalideerd aan de hand van een certificaat dat door de lidstaat is afgegeven en is gebaseerd op de opleidingsrichtsnoeren van de ICCAT;


− de capaciteit tot accurate waarneming en registratie;


– voldoende kennis van de taal van de vlaggenstaat van het waargenomen schip.
 2. De waarnemers zijn geen bemanningslid van het waargenomen vissersvaartuig en:


a) zijn onderdaan van een van de CPC's;


b) zijn in staat de in punt 3 hieronder vermelde taken uit te voeren;




c) hebben geen lopende financiële belangen in, noch voordeel bij de visserij op tropische tonijn.
Taken van de waarnemers


3. De taken van de waarnemer behelzen onder meer het volgende:


a) toezien op de naleving door de vissersvaartuigen van de betrokken, door de ICCAT-commissie vastgestelde instandhoudings- en beheersmaatregelen.
Meer in het bijzonder moeten de waarnemers:


i) de visserijactiviteiten registreren en rapporteren;


ii) vangsten observeren en ramen en de in het logboek vermelde gegevens verifiëren;


iii) vaartuigen die potentieel vissen op een wijze die indruist tegen de instandhoudings- en beheersmaatregelen van de ICCAT, observeren en registreren;


iv) de positie van vaartuigen die vangstactiviteiten verrichten, verifiëren;


v) op verzoek van de ICCAT wetenschappelijk werk verrichten, zoals het verzamelen van taak II-gegevens op basis van richtsnoeren van het Permanent Comité voor onderzoek en statistiek.
b) onverwijld, met inachtneming van de veiligheid van de waarnemer, elke visserijactiviteit met behulp van FAD's rapporteren die door het vaartuig in het gebied en tijdens de periode als bedoeld in artikel 11 wordt verricht.
c) algemene verslagen opstellen aan de hand van de overeenkomstig dit punt verzamelde gegevens en de kapitein de gelegenheid geven daarin relevante informatie op te nemen.
4. Alle informatie over de visserijactiviteiten en de overladingsverrichtingen van de vissersvaartuigen wordt door de waarnemers vertrouwelijk behandeld overeenkomstig de verbintenis die zij daartoe bij hun aanstelling als waarnemer schriftelijk zijn aangegaan.
5. De waarnemers dienen te voldoen aan de wettelijke en bestuursrechtelijke voorschriften van de vlaggenlidstaat met jurisdictie over het aan hem voor waarneming toegewezen vaartuig.
 6. De waarnemers moeten de hiërarchische verhoudingen en algemene gedragsregels eerbiedigen die gelden voor alle bemanningsleden, tenzij die regels de uitoefening van de taken van de waarnemers in het kader van dit programma in de weg staan en tenzij zij in strijd zijn met de in punt 7 vastgestelde verplichtingen.
Verplichtingen van de vlaggenlidstaat


7. De verantwoordelijkheden van de vlaggenlidstaten van de vissersvaartuigen en hun kapiteins ten aanzien van waarnemers omvatten met name het volgende:


a) de waarnemers moet toegang worden gegeven tot de bemanning van het vaartuig en tot het vistuig en de apparatuur;




b) indien zij daarom verzoeken, moet de waarnemers ook toegang worden gegeven tot de volgende apparatuur, als die aanwezig is op de vaartuigen waarop zij zijn gestationeerd, om de uitvoering van hun taken als vermeld in punt 3 te vergemakkelijken:


i) satellietnavigatieapparatuur;


ii) radarschermen, wanneer die worden gebruikt;


iii) elektronische-communicatieapparatuur;


c) de waarnemers krijgen logies, maaltijden en adequate sanitaire voorzieningen van dezelfde kwaliteit als de officieren;


d) de waarnemers krijgen voldoende ruimte op de brug of in het stuurhuis om hun administratieve werkzaamheden uit te voeren en op het dek krijgen zij voldoende ruimte voor het uitoefenen van hun waarnemerstaak; en


e) de vlaggenlidstaat waarborgt dat kapiteins, bemanning en eigenaren van vaartuigen een waarnemer bij het uitoefenen van zijn taak niet hinderen, intimideren, beïnvloeden, omkopen of proberen om te kopen.
 Bijlage V
Technische minimumnormen voor mitigerende maatregelen





Mitigerende


maatregel




Beschrijving




Specificatie







's Nachts vissen met een minimum aan dekverlichting





Geen trekken tussen de nautische schemering 's ochtends en de nautische schemering 's avonds. Dekverlichting tot een minimum beperken





De nautische schemering 's avonds en de nautische schemering 's ochtends worden gedefinieerd zoals deze voor alle breedtegraden en voor alle dagen in plaatselijke tijd zijn vastgesteld in de zeevaartkundige almanak. De minimale dekverlichting mag niet in strijd zijn met de minimumnormen voor veiligheid en navigatie.
Vogelverschrikkerlijnen (torilijnen)





Bij het uitzetten van de beug worden vogelverschrikkerlijnen ingezet om vogels ervan te weerhouden in de buurt van de sneu te komen.
Voor vaartuigen van 35 m of meer:


- ten minste 1 vogelverschrikkerlijn inzetten. Waar mogelijk worden vaartuigen aangemoedigd een tweede toripaal en vogelverschrikkerlijn te gebruiken wanneer er veel vogels in de buurt aanwezig of actief zijn; beide torilijnen moeten gelijktijdig worden ingezet; een aan elke zijde van de lijn die wordt uitgezet;


- het deel van de vogelverschrikkerlijnen boven het zeeoppervlak moet 100 meter of meer bedragen.
- er moeten wimpels worden gebruikt die lang genoeg zijn om in kalme omstandigheden het zeeoppervlak te raken;


- lange wimpels moeten worden aangebracht met een interval van maximaal 5 m.
Voor vaartuigen van minder dan 35 m:


- ten minste 1 vogelverschrikkerlijn inzetten.
- het deel boven het zeeoppervlak moet 75 meter of meer bedragen;


- er moeten lange en/of korte wimpels (maar met een lengte van meer dan 1 meter) worden gebruikt en deze moeten als volgt worden aangebracht:


Kort: intervallen van niet meer dan 2 meter.
Lang: intervallen van niet meer dan 5 meter voor de eerste 55 meter vogelverschrikkerlijn.
 Aanvullende richtsnoeren voor het ontwerp en het inzetten van vogelverschrikkerlijnen worden verstrekt in de Aanvullende richtsnoeren voor het ontwerp en het inzetten van torilijnen hieronder.
Verzwaring van de lijnen met gewichten




Gewichten die aan de sneu moeten worden aangebracht vóór het uitzetten





Meer dan in totaal 45 g aangebracht binnen 1 meter van de haak; of


Meer dan in totaal 60 g aangebracht binnen 3,5 meter van de haak; of


Meer dan in totaal 98 g aangebracht binnen 4 meter van de haak;






Aanvullende richtsnoeren voor het ontwerp en het uitzetten van torilijnen



Inleiding


Technische minimumnormen voor het inzetten van torilijnen zijn opgenomen in de tabel bovenaan deze bijlage. Deze aanvullende richtsnoeren zijn bedoeld om te helpen bij het opstellen en ten uitvoer leggen van regels voor het gebruik van torilijnen door beugvisserijvaartuigen. De richtsnoeren zijn betrekkelijk expliciet, maar het verbeteren van de effectiviteit van torilijnen door middel van experimenten wordt aangemoedigd, voor zover wordt voldaan aan de vereisten van de bovenstaande tabel. Er is rekening gehouden met milieu- en bedrijfsfactoren, zoals weersgesteldheid, uitzetsnelheid en grootte van het vaartuig, die stuk voor stuk van invloed zijn op het vermogen van torilijnen om aas tegen vogels te beschermen. Het ontwerp en het gebruik van torilijnen kunnen in het licht van die factoren worden aangepast, op voorwaarde dat geen afbreuk wordt gedaan aan de effectiviteit van de lijn. Er wordt ook rekening gehouden met mogelijke verbeteringen van het ontwerp van torilijnen, zodat deze richtsnoeren in de toekomst zullen moeten worden herzien.
Ontwerp van torilijnen


1. Door een geschikt voorwerp voort te slepen aan het deel van de torilijn in het water kan de reikwijdte in de lucht worden verbeterd.
 2. Het lijngedeelte boven water dient zo licht te zijn dat de bewegingen ervan onvoorspelbaar blijven en er dus geen gewenning bij vogels optreedt, en voldoende zwaar zodat er geen afbuiging door de wind optreedt.
3. De lijn kan het best aan het vaartuig worden bevestigd met een stevige wartel om verstrengeling van de lijn te voorkomen.
4. De wimpels moeten zijn vervaardigd van opvallend, fel en onvoorspelbaar bewegend materiaal (bijvoorbeeld een sterke fijne lijn in een rode polyurethaan behuizing) en met stevige driewegwartels (eveneens om verstrengeling te vermijden) aan de hoofdlijn bevestigd zijn.
5. Elke wimpel moet bestaan uit twee of meer strengen.
6. Elk paar wimpels dient door middel van een clip van de hoofdlijn te kunnen worden losgekoppeld om het binnenhalen van de lijn te vergemakkelijken.
Uitzetten van torilijnen


1. De lijn wordt opgehangen aan een paal die aan het vaartuig is bevestigd. De toripaal dient zo hoog mogelijk te staan, zodat de lijn het aas voldoende ver achter het vaartuig beschermt en niet verstrengelt met het vistuig. Hoe hoger de paal, des te beter het aas wordt beschermd. Bijvoorbeeld: een paal die circa 7 meter boven de waterspiegel uitkomt, geeft aasbescherming over ongeveer 100 meter.
2. Indien vaartuigen slechts één torilijn gebruiken moet deze loefwaarts van het zinkende aas worden aangebracht. Indien geaasde haken buiten het kielzog worden uitgezet, moet het punt waar de vogelverschrikkerlijn aan het vaartuig wordt bevestigd, zich verscheidene meters buitenboords bevinden van de zijde van het vaartuig waar het aas wordt uitgezet. Indien vaartuigen twee torilijnen gebruiken, moeten de geaasde haken worden uitgezet binnen het gebied dat door de twee torilijnen wordt begrensd.
3. Het uitzetten van meerdere torilijnen wordt aangemoedigd om het aas nog beter tegen vogels te beschermen.
 4. Omdat de torilijnen kunnen breken en verstrengeld kunnen geraken, dienen reservelijnen aan boord te worden gehouden om beschadigde lijnen te vervangen en ononderbroken verder te kunnen vissen. Er kunnen breukveiligheden in de torilijn worden verwerkt om operationele en veiligheidsproblemen tot een minimum te beperken wanneer een beug zou afdrijven en verstrikt raken met het deel van een vogelverschrikkerlijn dat zich in het water bevindt.
5. Wanneer vissers gebruikmaken van een aasmachine ("bait casting machine — BCM") moeten zij het gebruik van de torilijnen en de machine coördineren door:


i) erop toe te zien dat de BCM direct onder de torilijnbescherming aas uitwerpt; en


ii) bij het gebruik van een BCM (of meerdere BCM's) die zowel aan bakboord als aan stuurboord aas uitwerpt, erop toezien dat twee torilijnen worden gebruikt.
6. Wanneer zij manueel zijlijnen uitwerpen, moeten vissers erop toezien dat de geaasde haken en opgerolde sneuen onder de torilijnbescherming worden uitgeworpen om de propellerturbulentie te vermijden die de zinksnelheid kan vertragen.
7. Vissers worden aangemoedigd manuele, elektrische of hydraulische windassen te installeren om het uitzetten en binnenhalen van de torilijnen te vergemakkelijken.
Bijlage VI
Gedetailleerde vereisten voor de vrijlating van schildpadden


Met betrekking tot praktijken voor veilige behandeling:


i) Wanneer een zeeschildpad uit het water moet worden verwijderd, wordt een geschikte korflift of een geschikt schepnet gebruikt om zeeschildpadden aan boord te brengen die zijn vastgehaakt of in het tuig zijn verstrikt. Er worden geen schildpadden uit het water gehesen met behulp van de vislijn waaraan een schildpad is vastgehaakt of in is verstrikt. Indien de schildpad niet veilig uit het water kan worden verwijderd, moet de bemanning de lijn zo dicht mogelijk bij de haak doorsnijden, zonder de schildpad onnodig verder leed te berokkenen.
 ii) In gevallen waarin zeeschildpadden aan boord worden genomen, beoordelen vaartuigexploitanten of bemanningsleden de toestand van de zeeschildpadden die zijn gevangen of verstrikt vóór zij worden vrijgelaten. Schildpadden die bewegingsmoeilijkheden ondervinden of niet reageren, worden voor zover mogelijk aan boord gehouden en op zodanige wijze bijgestaan dat hun overlevingskans wordt gemaximaliseerd alvorens zij worden vrijgelaten. Deze praktijken worden verder toegelicht in de richtsnoeren van de FAO ter vermindering van de sterfte van zeeschildpadden bij visserijverrichtingen.
iii) Voor zover mogelijk worden schildpadden bij visserijverrichtingen of tijdens nationale waarnemersprogramma's (bijvoorbeeld merkingsactiviteiten) behandeld conform de richtsnoeren van de FAO ter vermindering van de sterfte van zeeschildpadden bij visserijverrichtingen.
Met betrekking tot het gebruik van lijnsnijders:


i) Beugvisserijvaartuigen hebben lijnsnijders aan boord en gebruiken deze wanneer loshaken niet mogelijk is zonder de zeeschildpad leed te berokkenen bij het vrijlaten.
ii) Andere vaartuigtypen die tuig gebruiken waarin zeeschildpadden verstrikt kunnen raken, hebben lijnsnijders aan boord en gebruiken deze instrumenten om tuig te verwijderen en zeeschildpadden vrij te laten.
Met betrekking tot het gebruik van instrumenten voor het verwijderen van haken:


i) Beugvisserijvaartuigen hebben instrumenten voor het verwijderen van haken aan boord om op doeltreffende wijze haken uit zeeschildpadden te verwijderen.
ii) Wanneer een haak is ingeslikt, wordt geen poging ondernomen om de haak te verwijderen. In plaats daarvan moet de lijn zo dicht mogelijk bij de haak worden doorgesneden zonder de schildpad onnodig verder leed te berokkenen.
 Bijlage VII
Overlading in de haven


1. Voor overlading in de haven door vaartuigen van de Unie of in havens van de Unie van tonijn en tonijnachtigen en andere, samen met deze soorten in het verdragsgebied gevangen soorten gelden de volgende procedures:


Aanmeldingsverplichtingen


2. Vissersvaartuig


2.1 Ten minste 48 uur vóór de overladingsverrichtingen stelt de kapitein van het vissersvaartuig de havenstaatautoriteiten in kennis van de naam van het transportvaartuig en van de datum/het tijdstip van de overlading.
2.2 Ten tijde van de overlading stelt de kapitein van het vissersvaartuig zijn vlaggenlidstaat in kennis van:


– de over te laden hoeveelheden tonijn en tonijnachtigen, indien mogelijk per bestand;


– de over te laden hoeveelheden andere, samen met tonijn en tonijnachtigen gevangen soorten, per soort, indien bekend;


– de datum en de plaats van overlading;


– de naam, het registratienummer en de vlag van het ontvangende transportvaartuig; en


− de geografische locatie van de vangsten per soort en, indien van toepassing, per bestand, overeenkomstig de statistische ICCAT-gebieden.
2.3 De kapitein van het betrokken vissersvaartuig vult de ICCAT-overladingsaangifte in en zendt deze uiterlijk 15 dagen na de overlading door aan zijn vlaggenstaat, samen met zijn nummer in het ICCAT-register van vissersvaartuigen, indien van toepassing.
3. Ontvangend vaartuig




3.1 Uiterlijk 24 uur vóór het begin en aan het einde van de overlading informeert de kapitein van het ontvangende vaartuig de havenstaatautoriteiten over de vangsthoeveelheden tonijn en tonijnachtigen die op zijn vaartuig zijn overgeladen, vult hij de ICCAT-overladingsaangifte in en zendt hij deze binnen 24 uur door aan de bevoegde autoriteiten.
3.2 De kapitein van het ontvangende transportvaartuig doet 48 uur vóór de aanlanding een ICCAT-overladingsaangifte toekomen aan de autoriteiten van de aanlandingsstaat die bevoegd zijn voor de plaats waar de aanlanding plaatsvindt.
