2003/569/EC: Commission Decision of 5 December 2001 relating to a proceeding under Article 81 of the EC Treaty (Case IV/37.614/F3 PO/Interbrew and Alken-Maes) (notified under document number C(2001) 3915)
); — in dezelfde geest werd ook een grotere discipline opgelegd inzake het investeren in folderinlassin- gen in de folders van de distributie en de minimale promotionele folderprijs (niet voor schapprijzen) (. ). [. ]. Bovendien werd gestreefd om de reeds agressieve promotionele folderprij- ( 142) Bijlage I. 3 bij brief van Interbrew van 14 januari 1999 (doc. 37614 02605-02608); zie ook punt 110 van de medede- ling van de punten van bezwaar. ( 143) Bijlage I. 4 bij brief van Interbrew van 14 januari 2000 (doc. 37614 02610-02614); zie ook punt 111 van de medede- ling van de punten van bezwaar. (144) Bijlage 10 bij brief van Interbrew van 2 februari 2000 (doc. 37614 7443-7447); zie ook punt 111 van de mededeling van de punten van bezwaar. 7. 8. 2003 NL Publicatieblad van de Europese Unie L 200/23 zen (tot 249 BEF voor Maes) niet verder te laten dalen en een minimale promotionele folderprijs te bekomen van onze klanten. ”. — marktverdeling klanten; ten aanzien van nationale (110) De directeur food, eerder werkzaam voor de afdeling directe distributie België, van Interbrew verklaarde (145): „Ik vernam dat er regelmatig gesprekken waren met Alken-Maes en dat men elkaar regelmatig belde. Op mijn vraag of dit wel wettelijk in orde was, werd me door [de directeur-generaal België van Interbrew] gesteld dat dit geen probleem was. Daarnaast werd me gezegd dat dit kaderde in een breder Belgisch- Frans verhaal (. ). ”. En in antwoord op een verzoek om nadere toelichting, onder de titel „afstemmen Food-plan op vlak van promotionele druk” (146): „Zoals reeds voordien toegelicht ging het hier over folderdruk (i. e. aantal folders per periode), prijs level promoties en aantal gadgets. Uit geheugen, en volgens mijn weten, ging het in 1996 over promoprijs. In 1997 over aantal folders, prijslevels en gadgets. ”. 4. 3. 3. 2. A l g e m e n e v e r k l a r i n g e n (111) Interbrew heeft het bestaan van de volgende praktijken toegegeven (147): „Onderlinge afstemming met BSN (later Danone) en/ of Kronenbourg over het concurrentieel gedrag en samenwerking op de Belgische markt van ongeveer maart 1993 tot januari 1998 (. ) inclusief: — afgestemde maatregelen in de horeca (verminde- ren van onproductieve investeringen, verminde- ring van reclame-uitgaven, tapdiensten. ); — respecteren van elkaars exclusieve afname- overeenkomsten; ( 145) Bijlage I.  5 bij brief van Interbrew van 14 januari 2000 (doc. 37614 02616-02618); zie ook punt 112 van de medede- ling van de punten van bezwaar. ( 146) Bijlage 12 bij brief van Interbrew van 2 februari 2000 (doc. 37614 7451-7454). ( 147) Brief van Interbrew van 29 februari 2000 (doc. 37614 7696- 7697). — overeenkomsten over promoties in de detail- handel; — uitwisseling van informatie over de structuur van het nieuwe tarificatiesysteem (1996). ” (148). (112) Alken-Maes heeft aangegeven eind 1994 betrokken te zijn geweest bij (149): „een pact van non-agressie, van vermindering van commerciële investeringen in de horeca en de buiten- publiciteit, en een onderlinge afstemming van tarie- ven. De goede uitvoering van het akkoord zou onderwerp zijn geweest van een procedure van regel- matige consultatie tussen de leiders van beide onder- nemingen” (150). „Er heeft een groot aantal bijeenkomsten plaatsgevon- den tussen de medewerkers van Alken-Maes, [de directeur-generaal], gedelegeerd bestuurder tussen 1992 en 1998, met name en medewerkers van Interbrew, voornamelijk [de respectieve directeuren- generaal], gedurende welke de distributie en de ver- koop van bier in België onderwerp is geweest van onderlinge afstemming. ” (151). (148) „Concertation with BSN (later Danone) and/or Kronenbourg about competitive behaviour and co-operation on the Belgian market (as from about March 1993 to January 1998) (. ), including: *concerted measures in Horeca (reduction of unpro- ductive investments, reduction of advertisement spendings, draught services. ). * respect of each other’s ties. *market sharing in respect of national accounts. *agreements on promotions in the food market * exchange of information about the structure of the new tarification system (1996). ”. (149) Brief van Alken-Maes 1999 van (doc. 37614 02521-02523); brief van Alken-Maes van 7 maart 2000 (doc. 37614 7880). december 27 fait (150) „(. ) un pacte de non-agression, de limitation des investissements commerciaux dans le domaine de l’horeca et de la publicité extérieure, et une concertation tarifaire. La bonne application de l’accord aurait l’objet d’une procédure de consultation régulière directement entre les dirigeants des deux sociétés. ”. (151) „Il y a eu de nombreuses réunions entre des collaborateurs d’Alken-Maes et principalement Monsieur [. ], alors ad- ministrateur délégué, entre 1992 et 1998 avec des collaborateurs d’Interbrew, principalement Messieurs [. ] et [. ], durant lesquel- les la distribution et la vente de bière en Belgique ont fait l’objet d’une concertation. ”; zie ook punt 114 van de mededeling van de punten van bezwaar.  L 200/24 NL Publicatieblad van de Europese Unie 7. 8. 2003 4. 4. De bilaterale informatie-uitwisseling tussen Interbrew en Alken-Maes (113) Samenvatting Uit een groot aantal documenten blijkt dat Interbrew en Alken-Maes op maandelijkse basis gedetailleerde verkoopgegevens met elkaar uitwisselden (152). Alken- Maes en medewerkers van Interbrew hebben verklaard dat deze uitwisseling op initiatief van Interbrew is begonnen (153). Volgens zowel Interbrew als Alken-Maes is deze uitwisseling van informatie in ieder geval eind 1991 begonnen op basis van een mondelinge overeen- komst. De hiervoor aangewezen contactpersonen bij Alken-Maes en Interbrew gaven elkaar de gegevens telefonisch door (154). Het tussen Interbrew en Alken- Maes bestaande systeem van informatie-uitwisseling was behulpzaam bij de uitvoering van de in punt 4. 3 beschreven afspraken. (114) Het is niet duidelijk wanneer de informatie-uitwisseling precies is begonnen. De verklaringen hieromtrent lopen uiteen. Hoewel enkele verklaringen erop wijzen dat de uitwisseling reeds in 1989 is begonnen (155), beschikt de Commissie over bewijsmateriaal dat met de informatie- uitwisseling in ieder geval eind 1991 een begin is gemaakt. Volgens Interbrew is dit geweest in december 1991, volgens Alken-Maes in november 1991. De eerste uitwisseling van gegevens heeft betrekking op de evolutie van de totale verkopen (horeca en food gezamenlijk) van pils en alcoholvrij bier („n. a. ”) in percentages in november dan wel oktober 1991 (156). (115) Vanaf april 1992 worden ook de verkopen in volumes langer slechts de evoluties in percentages) (en niet ( 152) Verificatie bij Alken-Maes, documenten FK2-1 (doc. 37614 00597), NvHR4 tot en met NvHR 26 (doc. 37614 00599-01038); bijlagen 1 tot en met 11 bij antwoord Alken-Maes van 10 december 1999 op verzoek om inlichtingen (doc. 37614 01406-01845); bijlagen III en A. 1 tot en met A. 3 bij antwoord Interbrew van 23 december 1999 op verzoek om inlichtingen (doc. 37614 02017-02029). ( 153) Bijlage I. 1 bij brief van Interbrew van 14 januari 2000 (doc. 37614 02587) en bijlage 18 bij brief van Interbrew van 28 februari 2000 (doc. 37614 07682); brief van Alken-Maes van 7 maart 2000 (doc. 37614 07868-07885). ( 154) Antwoord Alken-Maes van 10 december 1999 op verzoek om inlichtingen (doc. 37614 01370-01374); antwoord Interbrew van 23 december 1999 op verzoek om inlichtingen (doc. 37614 01982-01983). ( 155) Bijlagen I. 5 en I. 6 bij brief van Interbrew van 14 januari 2000 (doc. 37614 02615-02622). ( 156) Antwoord van Alken-Maes van 10 december 1999 op verzoek om inlichtingen (doc.  37614 01370-01371); antwoord van Interbrew van 23 december 1999 op verzoek om inlichtingen (doc. 37614 01982, 02022). uitgewisseld voor pils, alcoholvrij bier en alcoholarm (light) bier. De verkopen worden bovendien uitgesplitst naar distributiekanaal en verpakkingsvorm (respectieve- lijk „food” (detailhandel) en „trad. ” (horeca) en „barrels” (fusten) en „others” (overige verpakkingsvormen). Op 22 april 1992 worden aldus de gegevens over maart 1992 binnen Interbrew verspreid (157). Dan worden ook de historische verkoopgegevens over 1991 doorge- geven (158). (116) Ten minste vanaf oktober 1992 wordt maandelijks informatie uitgewisseld over de verkopen in volume in alle segmenten (159). De gegevens over september 1992 worden bij intern ver- Interbrew op 15 oktober spreid (160). Deze periode van ongeveer twee weken tijdsverschil tussen het einde van de maand en de uitwisseling van informatie over die maand, wordt tot het einde van de informatie-uitwisseling gehand- haafd (161). (117) Vanaf april 1994 bevatten de cijfers van Interbrew niet meer de volumes geproduceerd door Interbrew onder licentie en verkocht door derden (het betreft hier de merken Carlsberg en Tuborg) (162). (118) Vanaf 1997 wordt in de gegevens onderscheid gemaakt tussen de eigen merken van de brouwers en de door hen geproduceerde distributiemerken (private labels) (163). (119) Op maandag 8 september 1997 vindt tussen de beheers- controller van Alken-Maes en de marketing information manager en een andere marketingmedewerker van Inter- brew een bijeenkomst plaats waar de informatie-uitwis- seling aan de orde is (164). Alken-Maes heeft over deze bijeenkomst het volgende verklaard (165): „(. ) op 8 september 1997, heeft [de beheerscontroller van Alken-Maes] op verzoek van [de directeur-gene- (157) Bijlage A. 2 bij antwoord Interbrew van 23 december 1999 op verzoek om inlichtingen (doc. 37614 02023-02024). (158) Antwoord van Alken-Maes van 10 december 1999 op verzoek om inlichtingen (doc. 37614 01371); verificatie bij Alken-Maes, document NvHR26 (doc. 37614 01033-01038). (159) Pils, alcoholvrij bier, light bier, tafelbier, premium pils, amber, abdij/trappist, geuze/fruit, zuur bier, witbier, zwaar blond, regionaal bier en Engels bier. (160) Bijlage A. 3 bij antwoord Interbrew van 23 december 1999 op verzoek om inlichtingen (doc. 37614 02025-02029). (161) Zie bijlage III bij antwoord Interbrew van 23 december 1999 op verzoek om inlchtingen, datum nota is 12 juli 1999 en heeft betrekking op informatie over juni 1999 (doc. 37614 02017- 02021). (162) Antwoord, en bijlage 10 daarbij, Alken-Maes van 10 december 1999 op verzoek om inlichtingen (doc. 37614 01371 en 01834).  (163) Antwoord, en bijlage 11 daarbij, van Alken-Maes van 10 decem- ber 1999 op verzoek om inlichtingen (doc. 37614 01371 en 01842-01845). (164) Antwoord, en bijlage 40 daarbij, van Alken-Maes van 10 decem- ber 1999 op verzoek om inlichtingen (doc. 37614 01373- 01374 en 01978). (165) Brief van Alken-Maes van 7 maart 2000 (doc. 37614 7848- 7865). 7. 8. 2003 NL Publicatieblad van de Europese Unie L 200/25 raal van Alken-Maes] een ontmoeting gehad met [de marketing information manager en een andere marketingmedewerker van Interbrew] in restaurant Le Roi d’Espagne in Brussel teneinde te onderzoeken wat de beste manier is om rekening te houden met de verkoop van private label in de statistische gegevens zoals maandelijks uitgewisseld tussen Interbrew en Alken-Maes. Tijdens de bijeenkomst is tevens de algemene segmentatie van de gegevens bediscussieerd. Volgens [de beheerscontroller van Alken-Maes] volg- de deze bijeenkomst op de intrede van Interbrew in het segment van de productie van private label bier. Interbrew wenste de ontwikkeling van haar aandeel in de verkopen in dit segment, waarin zij geloofde hetzelfde marktaandeel te kunnen bereiken als voor haar verkopen van bier onder haar eigen merken, te kunnen volgen. ” (166). gië] in 1992. (. ) De doelstelling was vlugger en accurater informatie te bekomen voor zowel de (. ) Er waren wel andere horeca als voor food. statistieken op de markt, maar deze waren minder betrouwbaar en ook trager. (. ) Er waren ook de statistieken die wij ontvingen van de CBB. Deze waren echter veel trager want zij waren enkel driemaan- delijks. De cijfergegevens werden nooit als dusdanig met AM besproken. Wel werd er van tijd tot tijd algemeen commentaar gegeven over de tendens. Dit was in het kader van de afspraak met [de president directeur-generaal van Danone] dat het in ons belang was de markt „rustig te benaderen”. Wij bekeken deze gegevens dus om ons af te vragen waarom ITW het in een bepaald domein goed deed en AM minder goed etc. ”. (120) Uit diverse documenten blijkt dat er een aantal keren telefonisch contact is geweest over het optimaliseren van de informatie-uitwisseling (167). Zo is er begin 1999 contact over het verder uitsplitsen van de pils-cijfers naar verpakkingstype. Aanvankelijk wordt hierover overeenstemming bereikt tussen de commercieel direc- teuren van Interbrew en Alken-Maes. Deze mondelinge overeenkomst is echter nooit uitgevoerd.  (121) Bij brief van 5 november 1999 heeft Alken-Maes aan Interbrew medegedeeld „dat we op 27 oktober 1999 hebben beslist het mededelen van onze maandelijkse verkoopcijfers stop te zetten” (168). (122) De voormalige directeur-generaal België van Interbrew heeft terzake van de informatie-uitwisseling onder meer het volgende verklaard (169): „Voorzover ik mij kan herinneren werd dit systeem opgezet door [de toenmalige directeur-generaal Bel- ( 166) „(. ) le 8 septembre 1997, suite à la demande de Monsieur [. ], Monsieur [. ] a rencontré Messieurs [. ] et [. ] d’Interbrew au restaurant Le Roi d’Espagne à Bruxelles afin d’examiner la meilleure façon de prendre en compte les ventes des produits sous marques de distributeurs dans les données statistiques échangées mensuellement entre Interbrew et Alken-Maes. Lors de cette rencontre, la segmentation générale des données a aussi été discutée. D’après Monsieur [. ], cette réunion fait suite à l’entrée par Interbrew dans le segment de la production de bière vendue sous des marques de distributeurs. Interbrew désirait pouvoir suivre l’évolution de sa part des ventes dans ce segment, dans lequel elle espérait obtenir la même part que pour ses ventes de bière sous ses marques propres. ”; zie ook punt 121 van de mededeling van de punten van bezwaar. ( 167) Verificatie bij Alken-Maes, document NvHR26 (doc. 37614 00963-00965). ( 168) Bijlage bij brief van Alken-Maes van 5 november 1999 aan de Europese Commissie (doc. 37614 01343-01345). ( 169) Bijlage I. 1 bij brief van Interbrew van 14 januari 2000 aan de Europese Commissie (doc. 37614 02586-02587); zie ook punt 124 van de mededeling van de punten van bezwaar. (123) Naar aanleiding van nadere vragen die hierover door de Commissie per faxbericht van 21 januari 2000 aan Interbrew zijn gesteld (170) is deze verklaring als volgt aangevuld (171). In antwoord op de vraag of de informa- tie-uitwisseling werd gebruikt om naleving van afspraken met Alken-Maes te controleren is geantwoord: „Neen. Hoewel Kronenbourg erom gevraagd had, waren er geen afspraken gemaakt over marktaandelen. Dus: controle was niet nodig. Het geven van algemeen commentaar hield ook niet in dat er, naar aanleiding van de cijfers interne instructies werden gegeven. Het betrof commentaren op de cijfers. Deze werden echter nooit aan acties verbonden. ”. (124) De directeur food, en later directeur-generaal België, van Interbrew heeft onder meer verklaard (172): „Ik had kennis van het systeem van uitwisseling tussen ITW en AM.  Wij keken ernaar uit want het was praktisch en snel. (. ) Wij verwerkten de informatie zo fijn als mogelijk om een goede „market intelligence” te hebben. We kenden ons marktaandeel in België tot één tiende van een punt. De bekomen informatie was zeer belangrijk. Wij keken eerst naar deze informatie, dan naar CBB en dan naar Nielsen (waar het bestond). Voor de marktinschatting gebruikten wij vooral deze documenten. Deze informatie heeft echter geen beslis- (170) Faxbericht van Europese Commissie van 21 januari 2000 (doc. 37614 02675-02681). (171) Bijlage 2 bij brief van Interbrew van 2 februari 2000 aan de Europese Commissie (doc. 37614 7333-7337); zie ook punt 125 van de mededeling van de punten van bezwaar. (172) Bijlage I. 4 bij brief van Interbrew van 14 januari 2000 aan de Europese Commissie (doc. 37614 02610-02611); zie ook punt 126 van de mededeling van de punten van bezwaar. L 200/26 NL Publicatieblad van de Europese Unie 7. 8. 2003 singen beïnvloed. De grote concurrent was niet AM maar de private labels. (. )”. (125) Interbrew heeft aangegeven (173) het bestaan te erkennen van „het uitwisselen van informatie met Alken-Maes: totale volumes van verkopen op de Belgische markt (december 1991; maandelijkse uitwisseling van volumes van pils en alcoholvrij bier (vanaf begin 1992). Vanaf oktober 1992 tot en met november 1999: maandelijkse uitwisseling van informatie over alle segmenten (vo- lumes)” (174). 4. 5. De CBB bijeenkomsten (126) Samenvatting In de periode van oktober 1990 tot juni 1997 heeft een groot aantal bijeenkomsten plaatsgevonden van werkgroepen waarbinnen de leden van de CBB gespro- ken hebben over de tariefstructuur en andere collectieve maatregelen. Het gaat hier met name om de bijeenkom- sten van de werkgroep „Tarievenstructuur” ook wel „Prijzenstructuur” genoemd, en de respectievelijke op- volgers daarvan, namelijk de werkgroep „Visie 2000” en de commissie „Marktpolitiek”. In de werkgroep „Visie 2000”, de commissie „Marktpolitiek” en de daarbij behorende subwerkgroepen spelen Interbrew en Alken- Maes een vooraanstaande rol. (127) Tot augustus 1993 vinden diverse besprekingen plaats in de werkgroep „Prijzenstructuur” of „Tarievenstruc- tuur” van de CBB. De werkgroep komt in 1990 en 1991 ongeveer tien keer samen. In 1992 en de eerste helft van 1993 lijken de activiteiten van de werkgroep te zijn afgenomen (175). Een medewerker van Interbrew is in het grootste deel van deze tijd voorzitter van de werkgroep. Alken-Maes wordt in de werkgroep vertegenwoordigd door een verkoopdirecteur (176).  (128) Vanaf de bijeenkomst van 4 augustus 1993 wordt de werkgroep „Prijzenstructuur” „Vision 2000” genoemd. De werkgroep bestaat uit de directeur food van Inter- brew, twee medewerkers van Alken-Maes, de commer- cieel directeur van Haacht en een medewerker van de CBB (177). Tijdens deze eerste vergadering onder de ( 173) Brief van Interbrew van 29 februari 2000 met als bijlage een verklaring van de onderneming gedateerd 28 februari 2000 (doc. 37614 7689-7700). ( 174) „Exchanges of information with Alken-Maes: total volumes of sales of beer on the Belgian market (December 1991); monthly exchanges on volumes for pils and non-alcoholics (as from early 1992). As from October 1992 until November 1999: monthly exchanges of information on all segments (volumes). ”. ( 175) Brief, en bijlagen 1 tot en met 30 daarbij, van Alken-Maes van 7 maart 2000 (doc. 37614 7873-7879, 7889-8064). ( 176) Zie ook punt 129 van de mededeling van de punten van bezwaar. ( 177) Zie ook punt 130 van de mededeling van de punten van bezwaar. nieuwe naam wordt gesproken over het harmoniseren van de bestaande tariefstructuren voor leveringen aan de detailhandel in België en daarbuiten. Voor de horeca wordt afgesproken de kortingsberekening op dezelfde wijze te gaan maken als voor de detailhandel (178). (129) Tijdens de vergadering van de werkgroep van 15 oktober 1993 wordt nagedacht over een uit te voeren studie met onder meer als doelstellingen „inzicht hebben op de mogelijke toekomstige commerciële ontwikkeling in de bierhandelaarsstructuur en de horecasector” en „bestude- ren van ad-hocproblemen: parallelle import (. )” (179). In CBB-documenten van 9 en 12 november 1993 worden latere opzetten van het project „Scenario 2000” beschre- ven. Als context wordt onder meer genoemd: „2. Opentrekken van de EEG-grenzen Gevolg: — verandering van de prijzenstructuur; — parallel-import; — buitenlandse inmenging. 3. Professionele verschillen — België vergelijken met onze buurlanden (Nederland en Frankrijk) Als doelstelling van het project wordt onder meer genoemd: „Inzicht in de huidige en toekom- stige ontwikkeling van de bierhandel en horeca- sector in België teneinde als brouwers op middel- lange termijn onze handelsstrategie te kunnen opbouwen”” (180). (130) Het project wordt uiteindelijk in opdracht van de CBB uitgevoerd door Arthur D. Little.  In de studie „Scenario 2000” wordt de Belgische markt vergeleken met de Nederlandse en de Franse onder meer op het gebied van de tarieven, de distributiesystemen, de investeringen in de horeca en de winstmarges van de bierhandelaren in België, Nederland en Frankrijk (181). (178) Brief, en bijlage 31 daarbij, van Alken-Maes van 7 maart 2000 (doc. 37614 7879, 8065-8067). (179) Verificatie bij de CBB, document ROK18 (doc. 37614 01275- 01283). (180) Verificatie bij CBB, document ROK16 (doc. 37614 01268- 01272); bijlage 32 bij brief van Alken-Maes van 7 maart 2000 (doc. 37614 8069-8072). (181) Brief van Alken-Maes van 7 maart 2000 (doc. 37614 7879). 7. 8. 2003 NL Publicatieblad van de Europese Unie L 200/27 (131) De werkgroep „Visie 2000” begeleidt het project. Op 17 januari (182), 22 februari (183), 24 mei (184) en 25 au- gustus 1994 (185) vinden in dat kader vergaderingen van de werkgroep plaats. (135) De eindresultaten van de studie „Scenario 2000” worden op 22 november 1994 door Arthur D. Little aan de CBB gepresenteerd (191). (132) In de notulen van de raad van bestuur van de CBB van 21 september 1994 staat onder het kopje „Visie 2000”: „De voorzitter herinnert eraan dat in het kader van de openstelling van de grenzen en gezien de toename van de parallelle handel, de raad beslist heeft om Arthur D. Little te belasten met het opstellen van een verslag over de prijzenstructuur in België en onze buurlanden (. )” (186). Op 26 oktober 1994 wordt het rapport van Arthur D. Little in de raad van bestuur van de CBB nader besproken (187). (133) Uit diverse documenten blijkt dat Interbrew en Alken- Maes, in de context van de bilaterale contacten tussen hen, gezamenlijk optrokken en de voordelen zagen van het ondernemen van bepaalde initiatieven binnen de CBB. In een intern document van Interbrew waarin verslag wordt gedaan van een ontmoeting met Alken- Maes op 29 augustus 1994 wordt gesteld (188): „(. ) 3. We kwamen overeen dat discussie in de CBB over het Arthur D. Little Horeca 2000 project een goed forum kan zijn om manieren en middelen, om de kosten van het zaken doen in de horeca te verminderen, te bestuderen (. ). ” (189).  (134) Ook in een aantal andere documenten, die met name betrekking hebben op de afspraken tussen Interbrew en Alken-Maes, wordt verwezen naar de mogelijkheden van beide brouwerijen om door middel van de CBB een deel van hun gezamenlijke doelen en afspraken te verwezelijken (190). ( 182) Verificatie bij CBB, document ROK15 (doc. 37614 01266- 01267). ( 183) Verificatie bij CBB, documenten ROK 13 (doc. 37614 01255) en ROK14 (doc. 37614 01256-01265). ( 184) Verificatie bij CBB, document ROK12 (doc. 37614 01230- 01254). ( 185) Verificatie bij CBB, document ROK10 (doc. 37614 01222- 01224). ( 186) Bijlage 12 van antwoord CBB van 24 december 1999 op verzoek om inlichtingen (doc. 37614 02226). ( 187) Bijlage 12 van antwoord CBB van 24 december 1999 op (136) De werkgroep komt op 12 december 1994 weer samen. Nu wordt het rapport van Arthur D. Little als vertrekpunt genomen voor verdere discussie. Aan de orde komen onder meer de rol van de verschillende spelers in de distributieketen en de daarbij horende beloning/ tarificatie alsook de investeringen in promotiemateriaal in de horecaverkooppunten die op de verkopen van vatenbier zouden moeten zijn gebaseerd (192). (137) De werkgroep „Visie 2000” komt samen op 17 (193) en 31 januari 1995. Tijdens de laatste van deze twee vergaderingen worden verschillende subgroepen opge- richt die zich gaan bezighouden met een zestal concrete dossiers, waaronder (194): „(. ) 4. Investeringen in publiciteitsartikelen: (glazen en onderzetters) (voorzitter: [de manager horeca van Alken- Maes]) Doel: — voorkómen van concurrentie in dit do- mein; — harmonisering. 5. Beheer van franco/afhaal-tarificatie: (voorzitter: [de directeur-generaal van Alken- Maes]) Doel: — situatie in aangrenzende landen; — „finaliseren” van de logistieke vergoe- dingen; — vaststellen normen voor transporteurs. verzoek om inlichtingen (doc. 37614 02222). (191) Bijlage 36 bij brief van Alken-Maes van 7 maart ( 188) Bijlage II bij antwoord van Interbrew van 23 december 1999 op verzoek om inlichtingen (doc. 37614 02014), zie ook overweging 58. ( 189) „(. ) 3. We agreed that discussion in the CBB on the Arthur D. Little horeca 2000 project can be a good forum to study ways and means to reduce the cost of doing business in Horeca (. )”. ( 190) Bijlagen B5, B9 en B11 bij antwoord van Interbrew van om inlichtingen 23 op (doc. 37614 02041-02043, 02062-02063, 02066), zie ook de overwegingen 58 en 66. december verzoek 1999 2000 (doc. 37614 8363-8443).  (192) Verificatie bij CBB, document ROK8 (doc. 37614 01214- document MV11 Interbrew, verificatie bij 01216); (doc. 37614 8802-8804). (193) Bijlage 15 bij antwoord van CBB van 24 december 1999 op verzoek om inlichtingen (doc. 37614 02493). (194) Verificatie bij CBB, document ROK7 (doc. 37614 01211- 01213); brief Alken-Maes van 7 maart 2000 (doc. 37614 7880); zie ook punt 139 van de mededeling van de punten van bezwaar. L 200/28 NL Publicatieblad van de Europese Unie 7. 8. 2003 6. Investeringen in de verkooppunten: [commercieel directeur horeca (voorzitters: België van Interbrew en manager horeca van Alken-Maes]) Doel: — concrete aanbevelingen; — problemen en mogelijkheden” (195). (138) Ter bespreking op de vergadering van 15 februari wordt op 25 januari een meer algemeen document met de titel „Visie” rondgestuurd. Als doelen van de werkgroep worden genoemd (196): „Vaststellen van de rol van iedere schakel distributieketen in de Vaststellen van een kader welke iedere partner een correcte vergoeding geeft in verhouding tot de effectie- ve rol die hij speelt (. )” (197). (139) In het kader van subgroep 5, waarvan de directeur- generaal van Alken-Maes voorzitter is, wordt op 16 fe- bruari 1995, vlak na de in overweging 138 genoemde vergadering van de werkgroep van 15 februari 1995, een vragenlijst toegestuurd aan Interbrew, Alken-Maes, Haacht, Palm, Silly en Moortgat over de logistieke situatie bij de brouwerijen (198). (140) De subgroep 6, „Investeringen in verkooppunten”, hervat de destijds door de werkgroep „Prijzenstructuur” aange- vatte studie met het oog op de harmonisatie van het niveau van de investeringen in de horecasector. Daarbij wordt een beroep gedaan op consultant Opdebeeck (199). (141) Op 30 maart 1995 vindt een volgende vergadering van de werkgroep „Visie 2000” plaats. Uit de rapportage van de subgroepen blijkt onder meer dat de plannen van ( 195) „4. Investissements dans les articles publicitaires: (verres et sous- bocs), (Président: [. ]), But: *éviter la concurrence dans ce domaine, *harmonisation, 5. Gestion de la tarification franco/ enlèvement, (Président: Mr [. ]), But: *situation dans les pays limitrophes et possibilité d’harmonisation, * „mise au point” des indemnités logistiques, *fixation des normes pour transporteurs, 6. Investissements dans des points de vente: (Présidents: [. ] et [. ]), But: *recommandations concrètes, *problèmes et oppor- tunités)”. ( 196) Bijlage 15 bij antwoord CBB op verzoek om inlichtingen van 24 december 1999 (doc. 37614 02493-02513). ( 197) „Établir le rôle de chaque maillon de la chaîne de distribution.  Établir un cadre qui rémunérera correctement chaque partenaire en fonction du rôle effectif qu’il joue (. )”. ( 198) Bijlagen 14 en 15 bij antwoord CBB op verzoek om inlichtingen van 24 december 1999 (doc. 37614 02490-02513); brief, en bijlage 38 daarbij, van Alken-Maes van 7 maart 2000 (doc. 37614, 7880, 8444-8493); zie ook punt 140 van de mededeling van de punten van bezwaar. ( 199) Brief van Alken-Maes van 7 maart 2000 (doc. 37614 7880). subgroep 4 (Investeringen in publiciteitsartikelen) con- creter worden en dat de werkzaamheden van subgroep 5 tijdelijk worden opgeschort om de leden te laten na- denken (200). (142) De status van de werkzaamheden binnen de werkgroep „Visie 2000” wordt besproken op een bijeenkomst van 18 april 1995 waarbij namens Interbrew de directeur- generaal België, de commercieel directeur horeca België en directeur food en namens Alken-Maes de directeur- generaal, de manager horeca en de manager food aanwezig zijn (201). (143) Op 7 juli 1995 is er opnieuw een bijeenkomst van de werkgroep „Visie 2000” (202). Tijdens deze vergadering worden de conclusies van subgroep 4 (Investeringen in publiciteitsartikelen) door de gehele werkgroep onder- schreven. De belangrijkste conclusie is dat er door de brouwers een norm zou moeten worden gehanteerd van 60 BEF per hectoliter aan investeringen. De werkzaamhe- den van subgroep 5 (Beheer van franco/afhaal-tarificatie) zijn nog steeds opgeschort. In subgroep 6 (Investeringen in verkooppunten) is er overeenstemming over het uitgangspunt van gezamenlijke rationalisering van de investeringen, maar is er onenigheid over de te volgen procedure. (144) Nieuw is dat ook wordt nagedacht over het beperken van de buitenpubliciteit. Hiervoor is een aparte subgroep opgericht onder voorzitterschap van de directeur-gene- raal van Alken-Maes. In het verslag is de opmerking opgenomen dat „de in dit document weergegeven maat- regelen slechts kunnen worden overwogen onder het voorbehoud van overeenstemming met de Belgische en Europese wetgeving” (203). (145) In juli 1995 ontvangt Alken-Maes een kopie van de door de directeur food van Interbrew aan de CBB gerichte presentatienota aangaande de nieuwe commerciële po- litiek van Interbrew (204). Daarin worden de actuele prijzenstructuur van Interbrew en de nadelen daarvan uiteengezet, en wordt geconcludeerd dat een nieuwe tariferingsstructuur noodzakelijk is. Het doel van het voorstel is te komen tot „prijscompetitie op een hoger niveau”. Tevens wordt erop gewezen dat een basisvoor- (200) Verificatie bij CBB, document ROK6 (doc. 37614 01208- 01210).  (201) Bijlage B19 bij antwoord van Interbrew van 23 december 1999 op verzoek om inlichtingen (doc. 37614 02093); zie ook overweging 73; zie ook punt 143 van de mededeling van de punten van bezwaar. (202) Verificatie bij CBB, document ROK5 (doc. 37614 01200- 01207). (203) „Les mesures reprises dans ce document ne pourront être envisagées que sous réserve de leur conformité à la législation belge et européenne. ”; zie ook punt 144 van de mededeling van de punten van bezwaar. (204) Verificatie bij Alken-Maes, MV12 (doc. 37614 00460-00471); brief van Alken-Maes van 7 maart 2000 (doc. 37614 7881); zie ook punt 145 van de mededeling van de punten van bezwaar. document 7. 8. 2003 NL Publicatieblad van de Europese Unie L 200/29 waarde voor succes is dat „alle Belgische bierleveranciers werken op identieke manier (CBB)”. (146) Volgens een verklaring van de directeur food van Interbrew destijds, dateert de in overweging 145 ge- noemde nota van 8 december 1994 en is deze na bespreking met klanten ook gepresenteerd aan de leden van de CBB. Langs deze weg heeft de nota verder als basis gediend voor de diverse besprekingen in (onder andere) de commissies van de CBB (205). is onbekend welke brouwerijen het hier betreft. Gelet op de voorgeschiedenis is het aannemelijk dat het hier Interbrew en Alken-Maes betreft. De vraag wordt gesteld of er nog belangstelling voor de werkgroep is of dat deze dient te worden opgeheven. Ten aanzien van de subgroep „investeringen in publicitair materiaal” wordt opgemerkt dat het project reeds aan de raad van bestuur van de CBB was voorgelegd en ten laatste op 1 januari 1997 van start kan gaan. De subgroep die zich bezig- houdt met buitenreclame, kondigt aan in de volgende vergadering met concrete voorstellen te komen (210). (147) In de vergadering van de commissie „Marktpolitiek” van 9 januari 1996 wordt door de leden herbevestigd dat de levering van publicitair materiaal op basis van het aantal hectoliters vastgesteld is, zonder verschil tussen pils en speciale bieren, en dat een voorstel eind februari gereed zal zijn (206). De commercieel directeur horeca België van Interbrew heeft destijds terzake verklaard (207): (151) In de vergadering van de raad van bestuur van de CBB van 18 september 1996 worden de vorderingen van de commissie „Marktpolitiek” uitgebreid besproken (211).  (152) Op de vergadering van 14 november 1996 worden de vorderingen van de verschillende werkgroepen opnieuw door de commissie „Marktpolitiek” besproken (212). „(. ) Per hectoliter of per vat werd een aantal punten toegekend. Dit gaf dan proportioneel recht op publi- citeitsmateriaal. Dat werd ook besproken in de CBB. (. )”. (153) Tijdens de vergadering van deze commissie van 5 fe- bruari 1997 worden onder andere de voorstellen terzake van de investeringen in buitenreclame nader besproken. Bedoeling is tot gezamenlijke normen te komen (213). De naam van dit systeem was „PKB” hetgeen „Publicitair Krediet Bon” betekent. (148) De volgende vergadering vindt plaats op 12 maart 1996. Tijdens deze vergadering wordt duidelijk dat brouwerij Haacht niet meer mee wenst te discussiëren over de investeringen in de verkooppunten en het ontwikkelen van een uniforme berekeningsmethode daarvoor. Over de werkgroep buitenreclame wordt in het verslag van de commissie de wens uitgedrukt deze opnieuw op te starten vanwege de mogelijkheid efficiënties te rea- liseren (208). (149) Tijdens de vergadering van 23 mei 1996 wordt opnieuw de stand van zaken in alle werkgroepen doorge- nomen (209). (150) Op 9 september 1996 vergadert de commissie „Markt- politiek” van de CBB opnieuw. Tijdens deze vergadering wordt een overzicht gemaakt van de vorderingen van de verschillende werkgroepen. Ten aanzien van de subgroep „investeringen in de verkooppunten” blijkt dat er slechts twee van de oorspronkelijke zes deelnemende brouwe- rijen bereid zijn de werkzaamheden voort te zetten. Het ( 205) Bijlage 11 bij brief van Interbrew van 2 februari 2000 (doc. 37614 7449); zie ook punt 145 van de mededeling van de punten van bezwaar. ( 206) Verificatie bij CBB, document CD2 (doc. 37614 01126-01127). ( 207) Bijlage I. 3 bij brief van Interbrew van 14 januari 2000 (doc. 37614 02608); zie ook punt 146 van de mededeling van de punten van bezwaar. CBB, ( 208) Verificatie documenten CD3 CD1 bij en (doc. 37614 01125, 01128-01135). ( 209) Verificatie bij CBB, documenten WJ3 (doc. 37614 01076- 01077) en CD4 (doc. 37614 01136-01141). (154) Op 13 mei 1997 vindt de laatste vergadering van de commissie „Marktpolitiek” plaats waarover materiaal beschikbaar is. Tijdens de vergadering wordt meegedeeld ten aanzien van de investeringen in publicitair dat materiaal een beslissing is genomen, dat Alken-Maes op 1 juli 1997 de café-eigenaren een brief zal sturen, en dat de andere brouwerijen zullen volgen.  Daarna is het volgens de deelnemers niet meer nodig om het punt op de agenda te laten terugkomen. (155) Ten aanzien van de vraagstukken die zijn behandeld in de werkgroepen die zich bezighouden met de investerin- gen in de verkooppunten en de buitenpubliciteit, wordt vastgesteld dat er geen unanimiteit kan worden be- reikt (214). 4. 6. De private-label-bijeenkomsten (215) (156) Samenvatting Er heeft een aantal vergaderingen plaatsgevonden waar- bij (mede) de marktsituatie met betrekking tot private- label-bier in België is besproken en waarbij informatie is uitgewisseld. Dat er bijeenkomsten hebben plaatsgevon- den wordt door geen der deelnemers betwist. Ten tegenstrijdige aanzien van de data zijn echter wel (210) Verificatie bij CBB, documenten WJ1, WJ2 (doc. 37614 1074- 1077) en CD7 (doc. 37614 01151-01155). (211) Verificatie bij CBB, document WJ1 (doc. 37614 01071-01073). (212) Verificatie bij CBB, document WJ9 (doc. 37614 01089-01090). (213) Verificatie bij CBB, document CD8 (doc. 37614 01156-01161). (214) Verificatie bij CBB, document WJ6 (doc. 37614 01082-01084), CD 9 en CD 10 (doc. 37614 01162-01168). (215) Deze bijeenkomsten worden besproken voorzover deze betrek- king hebben op leveringen van private-label-bier op de Belgische markt. L 200/30 NL Publicatieblad van de Europese Unie 7. 8. 2003 gegevens verstrekt. Deze kunnen dan ook niet met absolute zekerheid worden vastgesteld. Ook ten aanzien van het precieze aantal bijeenkomsten bestaat geen zekerheid, maar het is in elk geval niet minder dan het onderstaande aantal van vier (216). (157) De toenmalige directeur food, inmiddels directeur-gene- raal België, van Interbrew die destijds aanwezig bij de vergaderingen was, heeft omtrent deze bijeenkomsten het volgende verklaard (218): Datum Deelnemers Plaats Herfst/Winter 1997 (waarschijnlijk 9 oktober 1997) Interbrew — directeur food Holiday Inn, Diegem (B) Alken-Maes — manager food Haacht — marketing en food directeur Martens — managing director Lente 1998 Interbrew — directeur food Alken-Maes — manager food Haacht — marketing en food directeur Martens — managing director Elewijt Bu- siness Cen- ter, Zemst (B) Lente 1998 (waarschijnlijk 15 juni 1998) Interbrew — directeur food Novotel, Breda (NL) Alken-Maes — manager food Haacht — marketing en food directeur Martens — managing director Afgevaardigden van twee Ne- derlandse brouwerijen ( 217) Zomer 1998 (waarschijnlijk 7 juli 1998) Interbrew — directeur food Novotel, Breda (NL) Alken-Maes — commercieel directeur Haacht — marketing en food directeur Martens — managing director Afgevaardigden van twee Ne- derlandse brouwerijen ( 216) Bijlage I.  5 bij de brief van Interbrew van 14 januari 2000 (doc. 37614 02615-02618); bijlagen 12 en 13 bij de brief van Interbrew van 2 februari 2000 (doc. 37614 7450-7456); 2000 antwoorden (doc. 37614 8920-8934), van Haacht van 5 april 2000 (doc. 37614 8951-8952) en Martens van 6 april 2000 (doc. 37614 8953-8954); zie ook punt 154 van de mededeling van de punten van bezwaar. Alken-Maes april van van 5 ( 217) Om redenen van vertrouwelijkheid worden de namen van de twee Nederlandse brouwerijen en hun afgevaardigden in deze beschikking niet genoemd. „Er zijn ook vergaderingen geweest tussen private- label-brouwers. Dit op initiatief van [de directeur- generaal België van Interbrew] en [de directeur- generaal van Alken-Maes]. ”. type contract, brouwer, prijs. „De eerste meeting had plaats in Holiday Inn te Diegem op 9 oktober 1997, dit op instructie van [de directeur-generaal België van Interbrew]. (. ) De meetings hadden tot doel het in kaart brengen van de private-label-markt voor bier in België. De volgende gegevens werden vermeld (voorbeeld) [NB: volgt fictieve tabel met als kolommen]: product, hoeveel- Ik ben heid, klant, niet zeker of de laatste kolom daadwerkelijk werd uitgewisseld, het was evenwel wel de bedoeling. Doel was, bij een nieuwe prijsaanvraag, geen prijzenslag tussen vier voornoemde brouwers te ontketenen. De brouwer die het contract had, bood zijn prijs aan, de anderen boden een hogere offerte aan. (. ) Gezien het overleg gestopt werd, zijn er geen bijsturingen gebeurd, behalve dat op één Aldi contract niet gebo- den werd door Interbrew. Contract Aldi zat bij één van de andere brouwers, uit geheugen denk ik Martens. ”. „Op vraag van [de managing director van Martens], hij heeft ook volumes in Nederland, werd een meeting belegd met de vier Belgische brouwers en met twee Nederlandse brouwers,(. ). [De managing director van Martens] was slechts bereid om verder te praten in België indien hetzelfde gebeurde voor andere markten waar Martens private labels leverde nl. Nederland en Duitsland. Interbrew Belgium handelde hier als tussenpersoon (. ). ”. „Het volledige dossier werd stopgezet omdat de deelnemers het te gevaarlijk vonden. ”. (158) Door zowel Alken-Maes, Haacht als Martens is aangege- ven dat de aanleiding voor de bijeenkomsten de tria- gevergoeding (d. w. z. vergoeding aan de detailhandel voor de leeggoedbehandeling van bier in kratten) was, (218) Bijlage I. 5 bij de brief van Interbrew van 14 januari 2000 (doc.  37614 02615-02618) en bijlagen 12 en 13 bij de brief van Interbrew van 2 februari 2000 (doc. 37614 7450-7456); zie ook punt 155 van de mededeling van de punten van bezwaar. 7. 8. 2003 NL Publicatieblad van de Europese Unie L 200/31 en tevens, volgens Haacht het toenemende belang van de distributiemerken en de overheersende houding van de grootdistributie (219). 5. SCHRIFTELIJKE OPMERKINGEN VAN PARTIJEN OVER DE MEDEDELING VAN DE PUNTEN VAN BEZWAAR (159) Haacht verklaart (220): 5. 1. Danone en Alken-Maes „het prijsverschil tussen de A-merken en de private labels werd (. ) steeds maar groter en een gedachten- wisseling over deze gang van zaken met enkele brouwerijen in de Benelux drong zich op”. (162) Danone heeft in haar schriftelijke reactie op de medede- ling van de punten van bezwaar onder andere de volgende opmerkingen gemaakt. Alken-Maes heeft me- degedeeld zich bij deze zienswijze van Danone aan te sluiten. Met betrekking tot de bijeenkomsten in Nederland: „(. ) wij waren op de Nederlandse markt niet actief en dus niet echt geïnteresseerd”. „Informatie werd uitgewisseld omtrent klanten, ver- pakkingen en volumes. (. ) De uit de vergaderingen resulterende conclusie om een meer vastberaden positie in te nemen omtrent de reeds lage afgegeven prijzen is echter niet waargemaakt daar de dalende prijsspiraal niet gestopt is. ”. (160) Volgens verklaringen overgelegd door Alken-Maes (221) heeft „elke deelnemer zelf nota genomen van de volumes, type produkten en producenten. Voor wat betreft de Nederlandse markt is elke informatie-uitwisseling gewei- gerd. ” Ten aanzien van de laatste van de vier vergaderin- gen: „Er werd gesproken over de evolutie van de markt van distributiemerken in de grootwarenhuisketens. Ik [NB: de commercieel directeur van Alken-Maes (222)] heb uit deze bijeenkomst onthouden dat er veel wantrouwen heerste tussen de verschillende firma’s. Mijn persoonlijke conclusie was dan ook dat deze bijeenkomst nutteloos was. ”. (161) Interbrew heeft erkend (223) partij te zijn geweest bij een „overeenkomst over het prijsniveau en over marktverde- ling in de private-label-markt (1997-1998)” (224). ( 219) Zie voetnoot 216. ( 220) Zie voetnoot 216. ( 221) Bijlagen 3 en 4 bij het antwoord van Alken-Maes van 5 april 2000 op het verzoek om inlichtingen (doc. 37614 8930-8934). ( 222) Zie ook punt 158 van de mededeling van de punten van bezwaar. ( 223) Brief van Interbrew van 29 februari 2000 (doc. 37614 7697).  ( 224) „Agreement on price level and market sharing in the private label market (1997-1998)”. 5. 1. 1. De bilaterale afspraken tussen Interbrew en Alken- Maes (163) H e t v e r m e e n d e v e r b a n d m e t d e F r a n s e m a r k t Danone wijst ten eerste op de omstandigheid dat de Commissie, zonder dat uit het dossier blijkt dat in de betreffende periode een onderzoek naar de situatie op de Franse markt is verricht, uitgaat van een bedreiging van Interbrew in Frankrijk door Danone. Hierdoor zou het recht van verdediging van Danone worden aangetast. (164) In dit verband ontkent Danone in elk geval dat zij in 1994 van Interbrew heeft geëist 500 000 hl over te dragen aan Alken-Maes onder het dreigement dat het anders Interbrew op de Franse markt moeilijk zou worden gemaakt (zie overweging 53). Danone wijst erop dat deze stelling uitsluitend op verklaringen uit het jaar 2000 van Interbrew-medewerkers is gebaseerd (zie overweging 54). Uit geen van de documenten uit 1994 zou blijken dat er van een dergelijke eis dan wel dreigement sprake was. De bewijskracht van het docu- ment van Heineken waarin deze eis van Danone zou worden bevestigd (zie overweging 55), is volgens Da- none twijfelachtig, aangezien de auteur en de context van dit document niet duidelijk zijn. (165) Dat er geen dreigement geweest is, blijkt volgens Danone ook uit de omstandigheid dat Kronenbourg niet in staat was Interbrew van de markt te dringen. Bovendien waren de speciale bieren van Interbrew, met name Leffe en Hoegaarden, heel belangrijk in Frankrijk. Danone wijst erop dat zij in 1994 druk op Alken-Maes uitoefende om in België een agressieve commerciële politiek te voeren (zie overweging 58), hetgeen volgens Danone erop wijst dat zij concurrerend optrad. Danone wijst erop dat het juist in het belang van Interbrew was om haar dominante positie op de Belgische markt te behouden (zie hierna overweging 167). L 200/32 NL Publicatieblad van de Europese Unie 7. 8. 2003 (166) Danone stelt dat tijdens de bijeenkomst op 11 mei 1994 een vertegenwoordiger van Danone tegen Interbrew heeft gezegd dat Interbrew een einde aan haar misbruik in België moest maken (zie hierna overweging 167), omdat anders in Frankrijk een hardere houding ten opzichte van Interbrew zou worden ingenomen.  Hier- mee werd gedoeld op de parallelimport vanuit Frankrijk naar België en op een strikte toepassing van de Franse distributiecontracten (destijds werden volgens Danone de speciale bieren van Interbrew getolereerd in drank- gelegenheden die een exclusief contract hadden met Kronenbourg). Het cijfer van 500 000 hl bier is door Alken-Maes genoemd tijdens een vergadering met Inter- brew die plaatsvond naar aanleiding van de agressieve politiek van Alken-Maes. Met dit cijfer werd gedoeld op de extra hoeveelheid die Alken-Maes nodig had om winstgevend te zijn. Er was dus geen sprake van een eis jegens Interbrew om deze hoeveelheid over te dragen aan Alken-Maes. Het was volgens Danone Interbrew die tijdens de vergadering van 11 mei 1994 met Danone wilde spreken over de versterking van haar positie op de Franse markt en aldus een relatie wilde leggen tussen de Belgische en de Franse markt. Interbrew wilde haar positie in Frankrijk versterken door overname van (delen) van de bierdivisie van Danone en door een goede distributie van haar speciale bieren. Het doel van Danone op de vergadering van 11 mei 1994 was slechts haar nieuwe directeur-generaal van de bierdivisie voor te stellen. (167) D e m i s k e n n i n g I n t e r b r e w s m i s - v a n b r u i k v a n m a c h t s p o s i t i e o p d e B e l g i - s c h e m a r k t Ten tweede moet volgens Danone rekening worden gehouden met de dominante positie van Interbrew op de Belgische markt. Danone wijst erop dat Interbrew in België niet alleen een marktaandeel van 56 % heeft, maar ook over de bekendste biermerken beschikt: in zes van de acht biersegmenten is het best verkochte bier een merk van Interbrew. Bovendien heeft Interbrew sinds 1990 haar positie op de horecamarkt versterkt door de overname van bierhandelaren, met als gevolg dat vele brouwers voor de distributie van hun producten op de horecamarkt afhankelijk zijn geworden van Interbrew. Danone wijst in dit verband ook op de internationale expansie van Interbrew sinds begin jaren negentig, met als resultaat dat Interbrew thans de grootste Europese brouwer is en de tweede brouwer van de wereld.  Volgens Danone wordt deze internationale expansie gefinancierd door de sterke positie van Interbrew op de Belgische markt. Aangezien het voor Interbrew van belang was deze positie te behouden heeft zij volgens Danone naar aanleiding van de agressieve prijspolitiek van Alken- Maes sinds 1992, het initiatief tot besprekingen met Alken-Maes genomen. (168) Wegens haar dominante positie kon Interbrew onder meer beslissen welke nieuwe tariefstructuur door de sector werd aangenomen. Zo werd volgens Danone de door Alken-Maes gewenste tariefstructuur door Inter- brew afgewezen en bleef er voor Alken-Maes niets anders over dan zich te baseren op het tariefsysteem van Interbrew. Doordat Interbrew vervolgens eenzijdig heeft besloten haar nieuwe tariefstuctuur per 1 januari 1997 in te voeren, heeft zij volgens Danone aldus de door haar gekozen structuur opgelegd aan Alken-Maes. (169) Danone stelt dat Interbrew gedurende de betrokken periode misbruik van haar machtspositie heeft gemaakt. Hoewel de Commissie volgens Danone erkent dat Inter- brew zich hieraan schuldig maakte — zij is immers een onderzoek terzake begonnen — wordt dit in de mededeling van de punten van bezwaar niet in aanmer- king genomen. Danone acht dit niet gerechtvaardigd, daar het misbruik de relaties tussen Interbrew en haar concurrenten, waaronder Alken-Maes, in de betrokken periode zou verklaren. De Commissie heeft bijgevolg ten onrechte gewezen op de vermeende druk die Alken-Maes en Danone op Interbrew zouden hebben uitgeoefend tot afstemming van het gedrag op de Belgische markt. (170) Het misbruik bestond er volgens Danone onder meer uit dat Interbrew cafés die een exclusief contract met Alken- Maes hadden, probeerde over te halen dit contract te verbreken door bier tegen verliesprijzen aan te bieden. Alken-Maes heeft Interbrew tijdens de vergadering van 24 november 1994 (zie overweging 68) verzocht een einde aan de misbruikpraktijken te maken en in deze context hebben Interbrew en Alken-Maes afgesproken elkaars verplichte drankgelegenheden te respecteren. Alken-Maes heeft dit verzoek aan Interbrew om haar misbruik te beëindigen bij brief van 30 januari 1995 herhaald (zie overweging 72). (171) D e B e l g i s c h e p r i j s r e g l e m e n t e r i n g Danone stelt ten derde dat rekening moet worden gehouden met de prijsreglementering, op grond waarvan de betrokken ondernemingen toestemming moesten vragen voor een prijsverhoging. Hierdoor werden vol- gens Danone de brouwers in feite verplicht over prijzen overleggen van hun te bepaalde kostenstructuur tot te rechtvaardigen.  De brouwers waren aldus op de hoogte van elkaars kostenstructuur en tariefpolitiek, waarover zij geheel rechtmatig overleg voerden. in detail bieren en 7. 8. 2003 NL Publicatieblad van de Europese Unie L 200/33 (172) De vergadering met de federatie van bierhandelaren op 28 januari 1993 vond in deze context plaats en partijen waren zich dus niet bewust van een inbreuk op de mededingingsregels. Destijds hield de staat immers nog altijd toezicht op de prijzen en waren de brouwers bovendien in afwachting van de reactie van de minister van Economische Zaken op een door de CBB ingediend verzoek om prijsverhoging. Wegens de bestaande prijs- reglementering waren Danone en Alken-Maes zich bo- vendien niet bewust van het onwettige karakter van de informatie-uitwisseling tussen Interbrew en Alken-Maes. (173) I n t e r b r e w s t e e d s i n i t i t a t i e f n e m e r Danone wijst er voorts op dat Interbrew het initiatief tot de verschillende besprekingen en afspraken met Alken- Maes heeft genomen. In november 1993 neemt Inter- brew het initiatief tot prijsverhogingen in de detailhandel en roept zij volgens Danone daarvoor de hulp in van Alken-Maes (zie overweging 167). Ook de bijeenkomst van 11 mei 1994 zou op initiatief van Interbrew zijn georganiseerd (zie overweging 166). Interbrew zou voorts in 1995 het initiatief tot de discussies met Alken-Maes over de nieuwe tarificatiestructuur hebben genomen (225). Voorts wijst Danone erop dat Interbrew het initiatief tot de informatie-uitwisseling heeft ge- nomen (226). (174) G e e n p r i j s - o f m a r k t v e r d e l i n g s a f - s p r a k e n Danone ontkent ten slotte dat er van 1993 tot 1998 prijsafspraken en marktverdelingsafspraken tussen Al- ken-Maes en Interbrew zijn geweest. Weliswaar hebben Alken-Maes en Interbrew in 1993 en 1994 gesproken over het afremmen van de prijsdaling in de detailhandel, maar in de context van de prijsreglementering kan dit volgens Danone niet als een bilateraal akkoord met betrekking tot prijzen worden beschouwd. De overige besprekingen in 1993 hadden volgens Danone geen betrekking op de prijzen, maar op het beperken van de commerciële investeringen in de horeca.  Volgens Da- none is er tijdens de vergadering van 9 november 1994 geen prijsafspraak gemaakt (zie overweging 66), maar was er slechts een constatering door partijen dat de distributeurs een krat Jupiler, Stella of Maes pils niet voor minder dan 275 BEF konden verkopen aan consumenten zonder verlies te maken. Danone erkent evenwel dat Interbrew en Alken-Maes vanaf oktober 1994 overleg hebben gevoerd over de distributiesystemen, en meer in het bijzonder over de horecadistributie, in België. Da- none erkent voorts dat er in 1994 sprake was van een non-agressiepact in de horecasector en dat Interbrew en Alken-Maes in 1994 contact hebben gehad over de beperkingen van de investeringen in de horeca en op het gebied van buitenreclame. Destijds zijn volgens Danone ook de besprekingen over de tarificatiestructuur voor de horeca begonnen. Al deze besprekingen hebben echter niet als strekking of als gevolg gehad de hoogte van de prijzen vast te stellen. In 1995 is volgens Danone alleen gesproken over de nieuwe tariefstructuur en niet over prijzen of marktverdeling. De gesprekken over de tarief- structuur eindigden volgens Danone in juli 1996, nadat Interbrew eenzijdig besloten had haar nieuwe tariefstruc- tuur per 1 januari 1997 in te voeren. Het bewijsmateriaal van de Commissie ten aanzien van de periode vanaf juli 1996 toont volgens Danone niet aan dat er een voortzetting van de litigieuze praktijken is geweest (zie de overwegingen 91 tot en met 105). 5. 1. 2. Bijeenkomsten in het kader van de CBB (175) Volgens Danone werden de politieke beslissingen binnen de CBB geleid door Interbrew. De onderwerpen die binnen de CBB werden besproken waren de belangrijkste zorgen van Interbrew destijds: parallelimport, nieuwe tariefstructuur en de vermindering van de investeringen in de horeca. Alken-Maes was ook geïnteresseerd in het laatste onderwerp. Danone wijst er voorts op, dat medewerkers van Interbrew destijds belangrijke posities in de CBB-werkgroepen hadden en de toenmalige voor- zitter van de raad van bestuur van Interbrew destijds de voorzitter van de CBB was. 5. 1. 3. De private-label-bijeenkomsten (176) Danone beklemtoont dat partijen naar aanleiding van de eis van FEDIS aan de brouwers om voor merkbieren een triagevergoeding per krat te betalen (zie overweging 81), besloten hebben hun volumegegevens uit te wisselen om op die manier op de eis van FEDIS te kunnen reageren. FEDIS vroeg deze triagevergoeding niet voor de private-label-bieren en stelde dat er wegens het geringe volume private-label-bier geen gevaar van „free riding” bestond.  Omdat dit volume naar de mening van partijen groter was dan door FEDIS werd gesteld, en er geen betrouwbare statistieken terzake bestonden, heb- ben zij besloten hun volumegegevens en prijsgegevens uit te wisselen. De informatie-uitwisseling met betrek- king tot de prijzen kan tot gevolg hebben gehad dat de prijzen niet nog verder daalden. ( 225) Danone verwijst in dit verband onder andere naar de nota van de directeur-generaal België van Interbrew van 12 juli 1995 (zie overweging 78). ( 226) Danone verwijst in dit verband onder andere naar verklaringen van Interbrew-medewerkers (zie overweging 113). (177) Volgens Danone is er geen formeel non-agressiepact geweest. Zelfs indien er een impliciet non-agressiepact bestond, dan heeft het volgens Danone geen effect L 200/34 NL Publicatieblad van de Europese Unie 7. 8. 2003 gehad. Bovendien is de private-label-markt niet geheel in kaart gebracht, aangezien de buitenlandse producenten weigerden mee te doen. (184) Ten vierde moet rekening worden gehouden met de prijsreglementering die tot 1 mei 1993 in België gold. Danone wijst in dit verband op de beschikking van de Commissie van 9 december 1998 inzake Griekse veerdienstmaatschappijen. (178) Danone wijst in dit verband ook op de belangrijke rol die Interbrew bij deze besprekingen heeft gespeeld. Zo was Interbrew bereid een vergoeding van [. ] BEF te betalen, hetgeen de andere brouwers in een financieel onhoudbare positie plaatste. 5. 1. 4. Sancties (179) Ten aanzien van de op te leggen sancties wijst Danone erop dat zij ten tijde van de inbreuk een economische eenheid vormde met Alken-Maes. Danone ontkent niet dat zij aan bepaalde vergaderingen met betrekking tot de Belgische markt heeft deelgenomen en dat zij als moedermaatschappij van Alken-Maes op de hoogte was van bepaalde feiten waarvan Alken-Maes beschuldigd wordt. Dit betekent volgens Danone dat, gezien de beschikkingspraktijk van de Commissie en de recht- spraak van het Hof van Justitie, de Commissie slechts één boete kan opleggen, ofwel aan Alken-Maes, ofwel aan Alken-Maes en Danone gezamenlijk. (180) Voorts wordt door Danone, onder verwijzing naar de beschikkingspraktijk van de Commissie en de recht- spraak van het Hof van Justitie, gewezen op de aanwezig- heid van de volgende verzachtende omstandigheden. (181) Ten eerste heeft Alken-Maes met instemming van Da- none meegewerkt aan het onderzoek, de feiten erkend en direct een einde gemaakt aan de informatie-uitwisse- ling met Interbrew.  (182) Ten tweede hebben de besprekingen geen effect gehad op de marktaandelen, consumentenprijzen en de wijze waarop brouwerijcontracten met nieuwe drankgelegen- heden werden gesloten en is niet bewezen dat er sprake was van een verdeling van bepaalde klanten. De discussies over de tariefstructuur en de promotiepolitiek zijn slechts zeer beperkt in de praktijk gebracht. Boven- dien hebben de private label vergaderingen geen resultaat gehad. Volgens Danone blijkt bovendien uit de verkoop- statistieken en marktonderzoeken over de periode van 1993 tot 1998 dat de besprekingen tussen Interbrew en Alken-Maes geen effect op hun marktaandelen en de prijzen hebben gehad. (185) Ten vijfde wordt gewezen op de crisissituatie waarin de onderhavige praktijken zich hebben ontwikkeld. Er was een dalende vraag, overcapaciteit en druk vanuit de detailhandeldistributeurs. In de gehele periode die de mededeling van de punten van bezwaar bestrijkt, is Alken-Maes niet winstgevend geweest en heeft volgens Danone dus geen voordeel van de discussies met Inter- brew gehad. (186) Ten slotte moet volgens Danone rekening worden gehouden met de omstandigheden dat Interbrew een dominante positie op de markt innam en dat Alken- Maes probeerde Interbrew over te halen het misbruik te beëindigen. Alken-Maes was voor de distributie van haar bieren afhankelijk van Interbrew en heeft in deze financieel zwakke en afhankelijke situatie overleg ge- pleegd met Interbrew om te voorkomen dat Interbrew haar zou vernietigen. 5. 2. Interbrew (187) Interbrews antwoord op de mededeling van de punten van bezwaar richt zich voornamelijk op de mogelijk op te leggen sancties. Door Interbrew wordt gewezen op de volgende verzachtende omstandigheden. (188) Interbrew stelt dat uit het dossier blijkt dat zij aanvanke- lijk niet de intentie had zich in een kartel te engageren. Onder druk van Danone, die dreigde Interbrew neer te halen in Frankrijk indien zij niet met Alken-Maes zou samenwerken, zag zij zich echter genoodzaakt met Alken-Maes samen te werken. In dit verband wijst Interbrew erop dat zij destijds een marktaandeel van [. ] op de Franse markt had, die werd beheerst door Danone en Heineken met marktaandelen van [. ] respectieve- lijk [. ]. Volgens Interbrew ging het initiatief in eerste instantie uit van Danone, die gebruikmaakte van Inter- brews zwakke positie op de Franse markt. Bovendien zijn er destijds herhaaldelijk gesprekken geweest tussen Interbrew en Danone over een eventuele (gedeeltelijke) overname van Danones bieractiviteiten.  Derhalve was er binnen Interbrew de neiging Alken-Maes te sparen om zo goodwill bij Danone te creëren. (183) Ten derde hebben de besprekingen slechts een beperkt geografisch effect gehad, namelijk alleen binnen België. Er is geen uitsluiting van buitenlandse concurrentie geweest. (189) Volgens Interbrew hebben de afspraken slechts in be- perkte mate invloed op de Belgische markt gehad, ondanks de omstandigheid dat de besprekingen tussen Danone, Alken-Maes en Interbrew op hoog niveau werden gevoerd. Interbrew wijst erop dat de afspraken 7. 8. 2003 NL Publicatieblad van de Europese Unie L 200/35 slechts ten dele of geheel niet werden toegepast door de betrokken ondernemingen en dat de besprekingen in het kader van de CBB weinig resultaat hebben geboekt. De private-label-bijeenkomsten bleven volgens Interbrew beperkt tot informatie-uitwisseling tussen de betrokken partijen en hebben niet geleid tot daadwerkelijke toepas- singen van de besprekingen. (190) De vastgestelde duur van de inbreuken, vijf jaar en een dag voor het bilaterale kartel en negen maanden voor het private-label-kartel, wordt door Interbrew niet betwist. (191) Interbrew doet voorts een beroep op de Mededeling van de Commissie betreffende het niet opleggen of verminderen van geldboeten in zaken betreffende me- dedingingsregelingen (227) en wenst in aanmerking te komen voor een aanzienlijke vermindering van de geldboete voorzien in deel C van de mededeling, en in ieder geval voor een belangrijke vermindering van de geldboete als bepaald in deel D. Interbrew meent hier- voor wegens de volgende omstandigheden in aanmer- king te komen. (192) Ten eerste wijst Interbrew erop dat zij de feiten waarop de Commissie haar beschuldigingen baseert, niet op fundamentele wijze betwist. (193) Ten tweede heeft Interbrew sinds november 1999 — naar aanleiding van een formeel verzoek om inlichtingen van de Commissie — nauw samengewerkt met de Commissie in het kader van onderhavige procedure, op een wijze die reeds vanaf het begin veel verder ging dan het loutere beantwoorden van het verzoek om inlichtingen. De feiten en documentatie die Interbrew heeft verstrekt, vormen een wezenlijk deel van de mededeling van de punten van bezwaar. Interbrew heeft bovendien in december 1999 een intern onderzoek ingesteld en de Commissie over nieuwe aanwijzigingen van mededingingsbeperkende praktijken ingelicht. Voorts heeft Interbrew het bestaan van het private-label- kartel aangebracht, zonder dat de Commissie over informatie terzake beschikte.  (194) Ten derde was Interbrew aanvankelijk terughoudend om op de Belgische markt enigerlei verbintenis met Alken- Maes aan te gaan, maar zag zij zich na de dreigementen van Danone om Interbrew te treffen op de Franse markt, genoodzaakt om met Danone en Alken-Maes samen te werken. (195) Ten slotte heeft Interbrew in tegenstelling tot wat in de mededeling van de punten van bezwaar is vermeld, alle mededingingsrechtelijke inbreuken beëindigd en tevens maatregelen genomen om dergelijke inbreuken in de toekomst te voorkomen. ( 227) Zie voetnoot 23. 5. 3. Haacht (196) De feiten met betrekking tot het private label kartel worden door Haacht niet betwist. Haacht beklemtoont echter dat slechts de eerste twee besprekingen uitsluitend betrekking hadden op de Belgische markt. De Belgische brouwers zouden tijdens de derde bespreking het door hen opgezette systeem met betrekking tot private- label-bier hebben uitgelegd aan de twee aanwezige Nederlandse brouwers en tijdens de laatste vergadering zou enkel met betrekking tot de Nederlandse markt informatie zijn uitgewisseld. Haacht erkent evenwel dat tijdens alle vier vergaderingen een gedachtewisseling werd gevoerd mede over prijzen in België. Haacht onderschrijft voorts het oordeel van de Commissie dat de informatie-uitwisseling en discussies tijdens de vergaderingen moeten worden beschouwd als een vorm van prijsafspraken en klantenopdeling. (197) Haacht wijst er echter op, dat binnen het private label lange tijd sprake is van een neerwaartse segment al prijzendruk door de grootwarenhuizen en dat de prijzen van private-label-bier tussen 1990 en 2000 sterk zijn gedaald, terwijl de prijzen voor merkbieren van Haacht in diezelfde periode aanmerkelijk zijn gestegen. Haacht stelt voorts dat in 1999 de totale private label activiteit in België naar schatting ongeveer [. ] hl bedroeg. Haacht leverde hiervan ongeveer [. ] %. [. ]. (198) Bij de vaststelling van de hoogte van de boete moeten volgens Haacht de volgende verzachtende omstandighe- den in aanmerking worden genomen. Ten eerste zijn de afspraken, in ieder geval wat Haacht betreft, nooit toegepast. Ten tweede werden de besprekingen volgens Haacht belegd op initiatief van Interbrew en Alken- Maes, en was Haacht slechts een meeloper. Ten derde was Haacht de enige onderneming met zeer weinig internationale activiteiten en had zij dus minder ervaring met de finesses van het Europese mededingingsrecht. Bovendien maakte zij geen onderdeel uit van een internationale groep met uitgebreide ervaring in Euro- pees recht en met hierin gespecialiseerde diensten.  Ten slotte wijst Haacht erop dat zij daadwerkelijk heeft meegewerkt met de Commissie door alle gevraagde informatie uit eigen beweging te verschaffen en aldus een verificatie bij haar onderneming overbodig te maken. (199) Met betrekking tot het eindresultaat van de boete merkt Haacht op dat de door haar behaalde omzet in het private label segment maximaal [. ] % van haar totale omzet uitmaakt. Aangezien de gerealiseerde winsten niet werden gebruikt om andere activiteiten te financieren, bestaat er volgens Haacht geen reden een eventuele boete over de totale omzet te berekenen. L 200/36 NL Publicatieblad van de Europese Unie 7. 8. 2003 (200) Haacht is voorts van mening dat zij in aanmerking komt voor een belangrijke vermindering van de geldboete als bedoeld in deel D van de Mededeling van de Commissie betreffende het niet opleggen of verminderen van geld- boeten in zaken betreffende mededingingsregelin- gen (228), daar zij voor de ontvangst van de mededeling van de punten van bezwaar in haar brief van 5 april 2000 uitdrukkelijk heeft bevestigd dat er tijdens de vergaderingen een prijsafspraak is verkregen en zij bovendien niet de feiten waarop de Commissie haar beschuldigingen baseert, betwist. 5. 4. Martens (201) In haar antwoord op de mededeling van de punten van bezwaar gaat Martens zowel op de feiten en de juridische beoordeling daarvan in, als op eventuele sancties. 5. 4. 1. Feiten en juridische beoordeling (202) Martens wijst erop, dat zij uit belangstelling voor private label bier en wegens de vertrouwde overlegcultuur binnen de CBB — ook met betrekking tot private-label- bier — inging op de uitnodiging van Interbrew om de vergaderingen bij te wonen. Volgens Martens is niet aangetoond dat zij iets anders verwachtte dan geïnfor- meerd te worden over veranderingen op de markt en derhalve moet worden aangenomen dat zij geen mededingingbeperkend doel voor ogen had. (203) Volgens Martens zijn er tijdens de vergaderingen geen prijsafspraken en/of marktverdelingsafspraken gemaakt. Martens wijst in dit verband op de verklaringen van medewerkers van Alken-Maes, Haacht en Interbrew waarover de Commissie beschikt. Martens stelt dat enkel de verklaring van Interbrew van 28 februari 2000 het ondubbelzinnige bewijs is voor het bestaan van prijsafspraken. De waarheidsgetrouwheid van deze ver- klaring wordt door Martens echter in twijfel getrokken wegens de betrokkenheid van Interbrew bij het Inter- brew/Alken-Maes-kartel en het lopende onderzoek van de Commissie naar een mogelijke overtreding van artikel 82 van het EG-Verdrag door Interbrew.  Boven- dien zou uit deze verklaring slechts blijken dat Interbrew betrokken was bij dergelijke afspraken, niet dat Martens daarbij betrokken was. (204) Martens erkent dat zij, wegens haar interesse in de regio Zuid-Nederland, geïnteresseerd was in de uitbreiding van het aantal aanwezigen bij de vergaderingen, met name van Nederlandse brouwers. (205) Volgens Martens blijkt uit de verklaringen van de deelnemers van de vergaderingen dat er geen afspraken in de zin van artikel 81 van het EG-Verdrag zijn gemaakt. ( 228) Zie voetnoot 23. Evenmin is er volgens Martens sprake van een onderling afgestemde feitelijke gedraging, aangezien niet aan alle daarvoor geldende voorwaarden, zoals geformuleerd door het Hof van Justitie in de zaak Hüls (229), zou zijn voldaan. Er is volgens Martens geen afstemming tussen de ondernemingen, een daaropvolgend marktgedrag en een oorzakelijk verband tussen beide. Er zou evenmin een mededingingsbeperkend doel van de bijeenkomsten zijn. (206) Martens is van mening dat de bijeenkomsten niet tot een wijziging van het marktgedrag van de betrokken ondernemingen hebben geleid, aangezien de prijzen ook na de ontmoetingen tussen de vier brouwers een dalende tendens vertoonden en Martens ook na juli 1998 is blijven ingaan op offerteaanvragen van potentiële klan- ten voor private labels. Dat Interbrew heeft erkend te hebben afgezien van een bod op een Aldi-contract, acht Martens in dit verband irrelevant, omdat onbekend is of Interbrew voordien ooit enig bod aan Aldi heeft geformuleerd en het bovendien onwaarschijnlijk is dat Interbrew voordien geïnteresseerd was in Aldi, gezien de bestendige relatie die tussen Aldi en Martens bestond. (207) Martens wijst er voorts op dat de uitwisseling van informatie blijkens het Hof van Justitie in de zaak John Deere (230) op zich niet in strijd is met artikel 81 van het EG-Verdrag. (208) Onder verwijzing naar de beschikking van de Commissie in de zaak Zinc Producer Group (231) stelt Martens tevens dat de Commissie ten onrechte niet heeft aangetoond dat er in onderhavige zaak sprake was van parallel prijsgedrag. (209) Volgens Martens is er wegens haar geringe marktaandeel op de relevante markt geen merkbare beïnvloeding van de mededinging. Martens verwijst in dit verband naar de Bekendmaking van de Commissie inzake overeenkom- sten van geringe betekenis die niet onder artikel 81, lid 1, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap vallen (232). Aangezien er geen sprake is van een overeenkomst, kunnen volgens Martens de marktaandelen van alle deelnemers niet worden samen- geteld.  (229) Arrest van het Hof van Justitie van 8 juli 1999, zaak C-199/92 P, Hüls tegen Commissie, Jurisprudentie 1999, blz. I-4287. (230) Arrest van het Hof van Justitie van 28 mei 1998, zaak C-7/95 P, John Deere Ltd tegen Commissie, Jurisprudentie 1998, blz. I- 3111. (231) Beschikking 84/405/EEG van de Commissie (IV/30. 350 — Zinc Producer Group) (PB L 220 van 17. 8. 1984, blz. 27). (232) PB C 372 van 9. 12. 1997, blz. 13. 7. 8. 2003 NL Publicatieblad van de Europese Unie L 200/37 5. 4. 2. Sancties (210) Martens verzoekt de Commissie geen boete op te leggen wegens het ontbreken van opzet of nalatigheid. Martens stelt dat zij niet opzettelijk inbreuk heeft gemaakt op de mededingingsregels, aangezien zij niet wist dat de besprekingen ertoe zouden kunnen strekken de me- dedinging te beperken. Martens wijst er voorts op dat er een verschoonbare vergissing was, dan wel goede trouw aan de zijde van Martens, daar de litigieuze besprekingen plaatsvonden in het kader van besprekingen binnen de CBB. punt kan nemen bij de berekening van de boete. Martens wijst tevens op haar medewerking tijdens de administratieve procedure; niet alleen heeft zij geant- woord op het verzoek om inlichtingen van de Commis- sie, ook heeft zij na ontvangst van de mededeling van de punten van bezwaar nadere stukken verstrekt. Boven- dien heeft zij meegewerkt op een wijze die de voortgang van de procedure heeft bespoedigd. Martens stelt tevens dat een geldboete haar financiële draagkracht zou kun- nen overtreffen. Ten slotte merkt Martens op dat de inbreuk van korte duur was en dat deze was beëindigd voordat de Commissie haar onderzoek terzake had ingesteld. (211) Subsidiair meent Martens, onder verwijzing naar de beschikking van de Commissie in de zaak FENEX (233), in aanmerking te komen voor een symbolische boete, omdat de deelname van Martens aan de vergaderingen wordt gekenmerkt door onervarenheid. Martens wilde geen inbreuk op de mededingingsregels maken en zij mocht er rechtmatig op vertrouwen dat de vergaderin- gen pasten binnen het CBB-overleg.  (214) Martens meent in elk geval in aanmerking te komen voor een vermindering van de boete als bedoeld in onderdeel D van de Mededeling van de Commissie betreffende het niet opleggen of verminderen van geld- boeten in zaken betreffende mededingingsregelin- gen (234), aangezien Martens steeds aan het onderzoek van de Commissie heeft meegewerkt en haar deelname aan de inbreuk beëindigd had op het ogenblik van het onderzoek door de Commissie. Bovendien heeft Martens geen actieve rol in het kartel gespeeld. (212) Meer subsidiair stelt Martens dat zij wegens de volgende omstandigheden voor een verminderde geldboete in aanmerking komt: er zijn geen effectieve prijsafspraken gemaakt en de vergaderingen hadden geen mededin- gingsbeperkend doel. Bovendien is de economische macht van Martens om de mededinging aanzienlijke schade te berokkenen, beperkt. Gewezen wordt voorts op het ontbreken van juridisch-economische kennis bij Martens, die een kleine speler is en niet behoort tot een grote economische eenheid. Volgens Martens moet tevens rekening worden gehouden met het specifieke gewicht en de daadwerkelijke invloed van het inbreuk- makend gedrag van Martens op de mededinging. (213) Martens wijst op de volgende verzachtende omstandig- heden. Martens stelt dat zij geen actieve rol heeft gespeeld, maar onder leiding van Interbrew aan de vergaderingen heeft deelgenomen. Voorts heeft de in- breuk geen, dan wel onbeduidende mededingingsver- storende gevolgen gehad en hebben de vergaderingen niet tot wijziging van het marktgedrag geleid. De consumenten is geen schade berokkend, aangezien de prijzen ook na de vergaderingen een dalende tendens vertoonden. Martens beklemtoont geen voordeel te hebben behaald uit de vergaderingen, hetgeen van belang is voor de berekening van de boete, aangezien de Commissie blijkens het XXIe Verslag over het mededin- gingsbeleid het behaalde financiële voordeel als uitgangs- 6. JURIDISCHE BEOORDELING 6. 1. 