None
L_2022258NL.01005201.xml











5.10.2022   


NL


Publicatieblad van de Europese Unie


L 258/52






RESOLUTIE (EU) 2022/1697 VAN HET EUROPEES PARLEMENT
van 4 mei 2022
met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van de besluiten over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2020, afdeling III — Commissie en uitvoerende agentschappen
HET EUROPEES PARLEMENT,






—


gezien zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2020, afdeling III — Commissie,










—


gezien zijn besluiten over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begrotingen van de uitvoerende agentschappen voor het begrotingsjaar 2020,










—


gezien artikel 99 van en bijlage V bij zijn Reglement,










—


gezien de adviezen van de Commissie buitenlandse zaken, de Commissie ontwikkelingssamenwerking, de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid, de Commissie vervoer en toerisme, de Commissie regionale ontwikkeling, de Commissie cultuur en onderwijs, de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken en de Commissie vrouwenrechten en gendergelijkheid,










—


gezien de brief van de Commissie landbouw en plattelandsontwikkeling,










—


gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole (A9-0127/2022),










A.
overwegende dat de Uniebegroting een belangrijk instrument is voor de verwezenlijking van gemeenschappelijke beleidsdoelstellingen en gemiddeld 1,1 % van het bruto nationaal inkomen van de Unie of 2,4 % van de algemene overheidsuitgaven van de lidstaten en van de totale overheidsuitgaven in de Unie vertegenwoordigt;










B.
 overwegende dat het Parlement, wanneer het kwijting verleent aan de Commissie, aan de hand van interne en externe controles controleert en evalueert of de middelen al dan niet correct zijn besteed en of de beleidsdoelstellingen al dan niet zijn verwezenlijkt, en aldus de regelmatigheid van de uitgaven van de Commissie en hun prestaties inzake prijs-kwaliteitverhouding bevestigt;





Politieke prioriteiten







1.
herinnert eraan dat het sterk hecht aan de in het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU) en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) verankerde fundamentele beginselen, met inbegrip van goed financieel beheer zoals vastgesteld in artikel 317 en fraudebestrijding zoals vastgesteld in artikel 325;










2.
benadrukt het belang van de begroting van de Unie voor de verwezenlijking van de politieke prioriteiten van de Unie, alsook haar rol om de lidstaten bij te staan in onvoorziene situaties zoals de COVID-19-pandemie en de gevolgen daarvan; benadrukt dat een goede en tijdige uitvoering van de begroting bijdraagt tot een efficiëntere en doeltreffendere aanpak van de behoeften en uitdagingen op verschillende beleidsterreinen; waarschuwt dat de uitvoering van de begroting onder tijdsdruk tot een toename van fouten en onregelmatigheden kan leiden;










3.
onderstreept dat verslaglegging over de prestaties van de programma’s van de Uniebegroting belangrijk is voor de kwijtingsprocedure; wijst erop dat de toegevoegde waarde van de geïnvesteerde middelen nauw samenhangt met de bereikte resultaten en hun bijdrage aan de verbetering van het dagelijks leven van de burgers van de Unie;










4.
 herhaalt dat het zich ernstig zorgen maakt over de situatie op het gebied van de rechtstaat in een aantal lidstaten, die op zich erg zorgwekkend is en die leidt tot ernstige verliezen voor de begroting van de Unie, en beklemtoont zijn verzoeken aan de Commissie om alle beschikbare instrumenten in te zetten om de aanhoudende ernstige schendingen van de rechtsstaat een halt toe te roepen en het risico van dergelijke verliezen te beperken; merkt op dat dit de onmiddellijke en volledige toepassing van Verordening (EU, Euratom) 2020/2092 van het Europees Parlement en de Raad (1) betreffende een algemeen conditionaliteitsregime ter bescherming van de Uniebegroting (“verordening inzake conditionaliteit met betrekking tot de rechtsstaat”) moet omvatten, door de betrokken lidstaten overeenkomstig artikel 6, lid 1, van die verordening een schriftelijke kennisgeving toe te zenden;










5.
 benadrukt dat het Parlement in zijn resolutie over het verslag van de Commissie over de rechtsstaat 2020 de Commissie reeds heeft verzocht onmiddellijk actie te ondernemen uit hoofde van de verordening inzake conditionaliteit met betrekking tot de rechtsstaat en onverwijld ten volle gebruik te maken van de onderzoeksinstrumenten waarover zij beschikt om in de lidstaten tekortkomingen op het gebied van de rechtsstaat aan te pakken die afbreuk doen of ernstig afbreuk dreigen te doen aan het goede financiële beheer van de begroting van de Unie; neemt kennis van het recente arrest van het Hof van Justitie waarin wordt bevestigd dat de verordening inzake conditionaliteit met betrekking tot de rechtsstaat in overeenstemming is met de EU-Verdragen, en met name wordt aangestipt dat de naleving van de gemeenschappelijke waarden waarop de Europese Unie berust, niet kan worden gereduceerd tot een toetredingsverplichting van de Unie die nadien kan worden genegeerd; stelt met grote bezorgdheid vast dat de Commissie, ondanks de recente uitspraak van het Hof van Justitie en ondanks talrijke oproepen van het Parlement, de genoemde verordening nog niet heeft toegepast; merkt op dat de Commissie in april 2022 eindelijk heeft aangekondigd het conditionaliteitsmechanisme voor het eerst in werking te hebben gesteld, en wijst erop dat het belangrijk is de rechten van de eindontvangers en -begunstigden van EU-financiering te beschermen; is van mening dat de Commissie, door deze verordening niet toe te passen, haar taak als hoedster van de Verdragen op de lange baan schuift;










6.
 is van mening dat het jaarverslag van de Commissie over de rechtsstaat een nuttig instrument is om de toestand van de rechtsstaat in alle lidstaten en op soortgelijke gronden te monitoren en te beoordelen; uit echter zijn bezorgdheid over het feit dat het verslag de situatie in de lidstaten niet zal verbeteren zonder duidelijke en specifieke aanbevelingen aan de regeringen van de EU; benadrukt tevens dat in de jaarverslagen een duidelijk onderscheid moet worden gemaakt tussen op zichzelf staande tekortkomingen en systemische tekortkomingen op het gebied van de rechtsstaat; verzoekt de Commissie uitvoering te geven aan de aanbevelingen in de resolutie van het Parlement van 24 juni 2021 over het verslag van de Commissie over de rechtsstaat 2020;










7.
dringt er bij de Commissie op aan ervoor te zorgen dat alle organisaties (van de Unie of internationale) die externe hulp verlenen, de rechtsstaat en de mensenrechten eerbiedigen in landen die deze hulp ontvangen; benadrukt met name dat moet worden gegarandeerd dat derden en/of natuurlijke personen geen Uniemiddelen aanwenden voor of koppelen aan doelen of vormen van terrorisme en/of religieuze en politieke radicalisering;










8.
 beklemtoont dat verdere initiatieven ter waarborging van de bescherming van de Uniebegroting nog crucialer zijn geworden nu het herstelinstrument NextGenerationEU in werking is getreden, waardoor er de komende jaren in totaal veel grotere bedragen zullen worden uitgekeerd uit de Uniebegroting; beklemtoont dat de Commissie er tegen deze achtergrond eveneens voor moet zorgen dat OLAF, de Rekenkamer en het EOM over voldoende middelen en personeel beschikken om mogelijke gevallen van fraude ten nadele van de Uniebegroting te onderzoeken; merkt op dat OLAF in 2020 negen personeelsleden en in 2021 nog eens negen personeelsleden aan het EOM heeft overgedragen; vreest dat deze aanzienlijke personeelsinkrimping de capaciteit van OLAF om zijn mandaat efficiënt uit te voeren in het gedrang kan brengen als gevolg van een gebrek aan personeel en overbelasting; dringt daarom aan op een verhoging van de personeelsformatie van OLAF (met name met forensische en IT-deskundigen) om de overdracht van personeel aan het EOM te compenseren;










9.
 merkt op dat de lidstaten op grond van artikel 22 van de verordening inzake de herstel- en veerkrachtfaciliteit (2) verantwoordelijk zijn voor de bescherming van de financiële belangen van de Unie; merkt op dat de Commissie een belangrijke rol speelt om ervoor te zorgen dat nationale controlesystemen in geloofwaardige, betrouwbare en relevante informatie voorzien; benadrukt dat de administratieve capaciteiten van de lidstaten en de Commissie moeten worden opgeschaald om een goed financieel beheer te waarborgen, met inbegrip van de doeltreffende preventie, opsporing en correctie van fraude, corruptie en belangenconflicten, en het voorkomen van dubbele financiering; merkt op dat de Commissie verantwoordelijk is voor het verlenen van technische bijstand en adviesdiensten om de respectieve administratieve capaciteiten van de lidstaten te verbeteren; verzoekt de Commissie de kwijtingsautoriteit een overzicht te geven van de specifieke maatregelen die zijn genomen om te zorgen voor voldoende personeel bij de Commissie en de relevante instellingen (namelijk de Rekenkamer, OLAF, het EOM, Europol en Eurojust) om hun respectieve taken te kunnen uitvoeren; verzoekt de Commissie in haar jaarlijks beheers- en prestatieverslag een betrouwbaarheidsverklaring op te nemen over de prestatiegegevens voor de uitvoering van de faciliteit;










10.
dringt er bij de Commissie op aan onmiddellijk gebruik te maken van de haar ter beschikking staande middelen, zoals het gebruik van opschortingsinstrumenten in gevallen waarin is bevestigd dat er ernstige tekortkomingen in de beheers- en controlesystemen bestaan;










11.
 onderstreept dat het feit dat de Commissie, na herhaalde verzoeken van het Parlement om dit te doen, nog steeds geen lijst kan voorleggen van de grootste ontvangers van EU-middelen onder gedeeld beheer, een belangrijke belemmering vormt voor zowel de beoordeling van de aan de EU-uitgaven gerelateerde risico’s als de algemene transparantie van de uitgaven; acht de door de Commissie aan het Parlement verstrekte antwoorden en toelichtingen in verband met deze kwestie ontoereikend en de inspanningen van de Commissie om een dergelijke databank op te zetten inefficiënt en niet succesvol;










12.
beschouwt het langdurige geschil over het belangenconflict tussen de Commissie en Andrej Babiš, voormalig premier van Tsjechië, als inefficiënt en onnodig lang; herhaalt dat er inzake het belangenconflict met premier Babiš niet kordaat is opgetreden en dat het feit dat de verkiezingen hier uiteindelijk een einde aan hebben gemaakt, geen fraai beeld van de Commissie geeft; wijst erop dat premier Babiš ondertussen namens Tsjechië over het MFK en de herstel- en veerkrachtfaciliteit heeft onderhandeld;










13.
 wijst op het ernstige risico dat het bedrag aan nog te betalen vastleggingen (RAL) is blijven stijgen tot een nieuwe recordhoogte van 303,2 miljard EUR eind 2020; erkent dat een bepaald niveau van nog te betalen vastleggingen een natuurlijk gevolg is van het systeem van de Uniebegroting met vastleggingskredieten en betalingskredieten, maar onderstreept dat een bedrag aan nog te betalen vastleggingen ter waarde van twee volledige jaren betalingskredieten een risico inhoudt voor de vlotte werking van de begroting in de toekomst — die hierdoor zwaar onder druk zou komen te staan — en de liquiditeit van de EU-begroting ernstig in het gedrang zou kunnen brengen; verzoekt de Commissie nauwlettend toe te zien op de voortgang van de uitvoering in de lidstaten, met name in gevallen van onderbesteding en lage absorptiepercentages, en de kwijtingsautoriteit een analyse per land te verstrekken, waarbij de terugkerende problemen in kaart worden gebracht, alsook de maatregelen die zijn genomen om de situatie te optimaliseren; beschouwt de regelmatige jaarlijkse toename van nog te betalen vastleggingen in het licht van het komende herstelinstrument NextGenerationEU en de sterk toegenomen EU-uitgaven als prioriteit voor de Commissie om een gedetailleerd actieplan op te stellen om het bedrag aan nog te betalen vastleggingen terug te dringen; verzoekt de Commissie dat plan aan de kwijtingsautoriteit voor te leggen;










14.
 betreurt dat, ondanks de ervaring die is opgedaan met het vorige MFK en de hulp en samenwerking die de Commissie via technische bijstand heeft verleend, het cumulatieve absorptiepercentage voor middelen uit de Europese structuur- en investeringsfondsen (ESI-fondsen) eind 2020 nog steeds ongeveer 7 % lager lag dan in het MFK 2007-2013; moedigt de Commissie aan met de lidstaten te blijven samenwerken, onder meer met behulp van technische bijstand, om de lidstaten beter in staat te stellen de aan hen toegekende middelen te gebruiken en meer inspanningen te leveren om het absorptiepercentage voor middelen uit de ESI-fondsen te verhogen, zonder daarbij de kwaliteit van projecten en de inspanningen ter preventie van misbruik van en fraude met Uniemiddelen in het gedrang te brengen; verzoekt de Commissie landen waar nodig bij te staan bij het vinden van in aanmerking komende projecten, met name projecten met een duidelijke Europese meerwaarde; verzoekt de Commissie de taskforce inzake betere tenuitvoerlegging opnieuw op te starten om het absorptiepercentage te verhogen en beste praktijken te ontwikkelen bij de lidstaten;










15.
 beklemtoont zijn krachtige en herhaalde verzoeken aan de Commissie en de uitvoerende agentschappen om de bescherming van de Uniebegroting te waarborgen door algemeen en systematisch gebruik te maken van digitale en geautomatiseerde systemen voor rapportage, monitoring en controle; merkt op dat dit de totstandbrenging van één verplichte, interoperabele databank met de begunstigden van middelen uit alle Unieprogramma’s moet omvatten; erkent dat de Commissie heeft voorgesteld het gebruik van een centraal datamining- en risicoscore-instrument verplicht te stellen voor fondsen onder gedeeld beheer en de herstel- en veerkrachtfaciliteit; merkt op dat dit niet in de aangenomen teksten is overgenomen; beklemtoont dat een dergelijk systeem gebaseerd moet zijn op unieke identificatiecodes voor alle ontvangers, met inbegrip van informatie over hun eindbegunstigden, en ook automatisch moet waarborgen dat gebruik wordt gemaakt van systemen waaronder maar niet beperkt tot het instrument voor datamining, Arachne, om de best mogelijke bescherming van de financiën van de Unie te waarborgen; onderstreept dat dit geïntegreerde en interoperabele systeem het mogelijk moet maken alle afzonderlijke bedragen die door dezelfde begunstigde of uiteindelijk begunstigde zijn ontvangen, samen te voegen tot één totaalbedrag; merkt op dat deze digitalisering allang had moeten plaatsvinden en onontbeerlijk is gezien het grensoverschrijdend karakter van misbruik van middelen, fraude, onrechtmatig gebruik, belangenconflicten, dubbele financiering en andere systematische problemen; beklemtoont dat dit instrument voor datamining gemakkelijk te doorzoeken moet zijn en ter beschikking moet staan van OLAF, het EOM en de Commissie om de Uniebegroting en NextGenerationEU beter te beschermen tegen onregelmatigheden, fraude en belangenconflicten;










16.
 beklemtoont dat de gebieden waarvoor het systeem voor vroegtijdige opsporing en uitsluiting (EDES) wordt gebruikt, moeten worden uitgebreid tot meer dan alleen direct beheer, en verzoekt de Commissie dit systeem te gebruiken voor alle Uniemiddelen, met inbegrip van middelen onder gedeeld beheer; merkt op dat het EDES systematisch moet worden gebruikt om te waarborgen dat bedrijven en uiteindelijk begunstigden die zijn veroordeeld voor fraude, corruptie of andere ernstige economische strafrechtelijke feiten, geen Uniemiddelen kunnen ontvangen; benadrukt dat de indicatoren in Arachne met de redenen voor uitsluiting van EDES moeten worden geharmoniseerd om ervoor te zorgen dat uitgesloten marktdeelnemers ook zichtbaar zijn in Arachne; dringt aan op maximale interoperabiliteit tussen Arachne, EDES en andere software om te voorkomen dat informatie meerdere keren moet worden ingevoerd in verschillende IT-systemen en om de administratieve lasten zo laag mogelijk te houden;










17.
verzoekt de Commissie gevolg te geven aan het initiatiefverslag van het Parlement met betrekking tot de herziening van het Financieel Reglement (3) en aan het wetgevend initiatiefverslag van het Parlement (INL) over de digitalisering van de Europese rapportage, monitoring en controle (4), dat specifieke voorstellen voor herziening van het Financieel Reglement bevat;










18.
is ingenomen met de bekendmaking van de richtsnoeren voor het vermijden van en omgaan met belangenconflicten overeenkomstig het Financieel Reglement in april 2021 — na verspreiding onder de lidstaten in augustus 2020 — waarin de uniforme interpretatie van de regels voor alle beheersvormen wordt bevorderd; herhaalt zijn oproep aan de Commissie om te zorgen voor een deugdelijke evaluatie van de preventieve maatregelen die door de lidstaten zijn genomen om belangenconflicten te vermijden; benadrukt dat alle vormen van belangenconflicten efficiënt en doeltreffend moeten worden aangepakt, ook binnen de instellingen van de Unie;










19.
 herinnert eraan dat de controleverslagen van de Commissie, ook voor gevallen van belangenconflicten, binnen een redelijke termijn moeten worden bekendgemaakt, zodat de aanbevolen corrigerende en follow-upmaatregelen door de gecontroleerde worden uitgevoerd; herinnert aan het standpunt van de Commissie begrotingscontrole dat de Commissie, zelfs voordat een controle wordt afgerond, op verzoek informatie met het Parlement moet delen om het in staat te stellen zijn taak als politiek toezichthouder uit te oefenen;










20.
merkt op dat de COVID-19-pandemie aanzienlijke wijzigingen aan de begroting van 2020 heeft gerechtvaardigd in de vorm van overdrachten en gewijzigde begrotingen zodat de Unie robuuste input kon geven om de uitdagingen als gevolg van de COVID-19-pandemie te helpen verzachten, niet in het minst met behulp van de snelle ontwikkeling van vaccins; merkt bovendien op dat vanwege de COVID-19-pandemie controles voornamelijk op afstand moesten worden uitgevoerd; is ingenomen met de toegenomen digitalisering van de controleprocedures, efficiëntiewinsten en kostenbesparingen als gevolg van controles op afstand, maar onderstreept dat controles op afstand niet volledig in de plaats kunnen komen van controles ter plaatse; merkt tevens op dat de Commissie op basis van de specifieke COVID-19-gerelateerde risicobeoordeling die zij in 2020 heeft uitgevoerd, van oordeel is dat de mate van zekerheid werd gewaarborgd en dat haar geschatte risico bij betaling en risico bij afsluiting representatief zijn voor het foutenpercentage in de financiële verrichtingen;










21.
merkt op dat de Rekenkamer in haar beide jaarverslagen 2019 en 2020 gewag maakt van verstrekkende fouten in de uitgaven en een afkeurend oordeel geeft over de wettigheid en regelmatigheid van de uitgaven; herinnert aan de herhaalde bevinding van de Rekenkamer dat de controlemechanismen van de Commissie en de lidstaten gewoonweg niet betrouwbaar genoeg zijn;










22.
 erkent de geleidelijke overgang van de vrijmakingsregels voor de programmeringsperiode 2021-2027 van N+3 (2021-2026) naar N+2 (2027) voor middelen onder gedeeld beheer in het kader van de verordening gemeenschappelijke bepalingen (5) (GB-verordening), zoals ondersteund door het Parlement; verzoekt de Commissie met de lidstaten samen te werken en hen bij te staan bij de tijdige uitvoering van hun programma’s; onderstreept dat de huidige N+3-regel niet mag worden gebruikt om de uitvoering te vertragen of uit te stellen, maar moet zorgen voor voldoende tijd voor de uitvoering van projecten;










23.
verzoekt de Commissie en de begrotingsautoriteit ervoor te zorgen dat wordt voorzien in voldoende middelen voor controles van Uniemiddelen in het licht van de massale toename van de in de komende jaren uit te betalen middelen in het kader van de combinatie van het MFK en het herstelinstrument NextGenerationEU; merkt op dat de Commissie de controlesystemen van de lidstaten zal beoordelen en richtsnoeren voor de invoering van deugdelijke monitoring- en controlesystemen zal verstrekken; verzoekt de Commissie voor elke lidstaat gedetailleerde beoordelingen van de audit- en controlesystemen aan de kwijtingsautoriteit te verstrekken;










24.
 herhaalt zijn bezorgdheid over het feit dat de Commissie alleen de verwezenlijking van mijlpalen en streefdoelen controleert alvorens middelen uit de herstel- en veerkrachtfaciliteit uit te keren, en het aan de lidstaten overlaat ervoor te zorgen dat de regels in verband met overheidsopdrachten of staatssteun zijn nageleefd; merkt op dat de Commissie systeemcontroles zal uitvoeren om ervoor te zorgen dat de lidstaten strenge controles hebben ingesteld ter bescherming van de financiële belangen van de Unie tegen belangenconflicten of ernstige onregelmatigheden; is echter van mening dat de Commissie, als hoedster van de Verdragen, niet alleen op controles van de lidstaten ten aanzien van de naleving van toepasselijke regels mag vertrouwen om te zorgen voor een gelijk speelveld voor investeringen in het kader van de herstel- en veerkrachtfaciliteit; verzoekt de Commissie daarom haar controleactiviteiten uit te breiden tot meer dan systeemaudits, met inbegrip van controles van regels in verband met overheidsopdrachten en staatssteun volgens haar op risico gebaseerde aanpak; herinnert in dit verband aan de ernstige lacunes in de nationale wetgeving in bepaalde lidstaten met betrekking tot efficiënte controles en het voorkomen van belangenconflicten;










25.
wijst er nogmaals op dat de verdere vereenvoudiging van regels en procedures beter in evenwicht moet worden gebracht met betere controles op de meest voorkomende gebieden van onregelmatige uitgaven, dat er opleidingen en praktische informatie moeten worden ontwikkeld voor aanvragers, met name voor nieuwe aanvragers, en dat de bijstand en richtsnoeren voor kleine en middelgrote ondernemingen, spin-offs, startende ondernemingen, administratieve en betaalorganen en alle andere relevante belanghebbenden moeten worden verbeterd; erkent de vooruitgang die is geboekt met de herziening van het Financieel Reglement in 2018 en de verbeteringen die zijn ingevoerd voor de uitgavenprogramma’s 2021-2027;










26.
 beklemtoont het toegenomen belang van prestatie-indicatoren, met inbegrip van het selecteren van indicatoren, het vaststellen van streefcijfers en mijlpalen en de monitoring en rapportage in het licht van de nieuwe uitvoeringsmodellen voor de herstel- en veerkrachtfaciliteit en het hervormde gemeenschappelijk landbouwbeleid; is in dit verband ingenomen met het werk van de Commissie om de monitoring van en rapportage over de prestaties van de Uniebegroting te verbeteren aan de hand van meer gestroomlijnde en kwalitatieve indicatoren, zoals blijkt uit de vastgestelde basishandelingen van de uitgavenprogramma’s 2021-2027; merkt op dat mijlpalen en streefdoelen alsook outputindicatoren verschillend van aard zijn; merkt op dat de herstel- en veerkrachtfaciliteit verder onderscheid maakt tussen investeringen en hervormingen; benadrukt dat doelmatigheidscontroles een nieuw instrument zijn voor de respectieve auditautoriteiten; verzoekt de Commissie een overzicht te geven van de volledige controlecyclus binnen de lidstaten en de Commissie, alsook een overzicht van de samenwerking met de respectieve auditautoriteiten, waaronder de Rekenkamer, alsook OLAF en het EOM;










27.
spoort de Commissie, de Rekenkamer en de Raad aan ernaar te streven om de kwijtingsprocedure te versnellen naar N+1, waarbij het hen er nogmaals op wijst dat dit de kwaliteit van het proces niet mag ondermijnen;










28.
roept de Commissie op om op alle uitgaventerreinen van de Unie beknopt en concreet een genderevenwicht en een genderbewuste benadering van begroten te blijven bevorderen; is ingenomen met de vooruitgang die de Commissie heeft geboekt bij de methodologie voor gendermainstreaming en de ontwikkeling van een proefmethodologie voor het traceren van gendergerelateerde uitgaven in het kader van het MFK 2021-2027; vraagt de Commissie het Parlement te informeren over haar haalbaarheidstest inzake de financieringsprogramma’s van de Unie in het kader van de ontwerpbegroting 2023;










29.
 wijst er nogmaals op dat er zowel op Unie- als op nationaal niveau, in nauwe samenwerking met het EOM en OLAF, meer inspanningen moeten worden geleverd om fraude te bestrijden; prijst de opmerkelijke inspanningen en beklemtoont de rol die het EOM speelt bij het onderzoek naar en de vervolging van fraude en andere strafrechtelijke inbreuken die gevolgen hebben voor de financiële belangen van de Unie; herinnert eraan dat het belangrijk is dat het EOM en OLAF voldoende financiële en personele middelen krijgen;










30.
is ingenomen met de vaststelling van nieuwe eigen middelen om vanaf 2028 de in het kader van NextGenerationEU toegekende leningen terug te betalen (ongeveer 15 miljard EUR per jaar tot 2050) teneinde een betere bescherming van de Uniebegroting te waarborgen; merkt op dat de schuldenlast van de Unie op deze manier niet zal worden gedragen door toekomstige generaties en dat essentiële Unieprogramma’s zoals Horizon Europa, het ESF+ en Erasmus+ op deze manier niet zullen moeten worden afgebouwd;










31.
maakt zich met name zorgen over de herhaalde bevindingen van de Rekenkamer dat het werk van sommige nationale auditautoriteiten of certificerende instanties te foutgevoelig en dus onbetrouwbaar wordt geacht, waardoor de betrouwbaarheid van de gegevens voor het jaarlijks beheers- en prestatieverslag van de Commissie in het gedrang komt; betreurt dat de Commissie geen gevolg heeft gegeven aan deze specifieke opmerking, die voorkwam in de resolutie over het verlenen van kwijting aan de Commissie voor 2019; verwacht van de Commissie dat zij dit aspect verduidelijkt;





De betrouwbaarheidsverklaring van de Rekenkamer en begrotings- en financieel beheer







32.
stelt tevreden vast dat de Rekenkamer de rekeningen van de Unie voor het jaar 2020 betrouwbaar acht, overeenkomstig het Financieel Reglement, en vaststelt dat de ontvangstenzijde van de begroting geen materiële fouten vertoont;










33.
 betreurt dat de Rekenkamer voor het jaar 2020 nogmaals een afkeurend oordeel heeft gegeven over de wettigheid en regelmatigheid van de uitgavenzijde van de begroting en tegelijkertijd benadrukt dat het foutenpercentage van 2,7 % in 2020, wat hetzelfde percentage is als in 2019, mogelijk slechts het minimale foutenpercentage vertegenwoordigt vanwege het ontdekkingsrisico dat verband houdt met het feit dat de Rekenkamer als gevolg van de door de COVID-19-pandemie opgelegde beperkingen geen controles ter plaatse heeft kunnen uitvoeren; beklemtoont echter dat een foutenpercentage niet automatisch op fraude wijst en merkt op dat in 2020 zes mogelijke gevallen van fraude door de Rekenkamer werden gemeld bij het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF), vergeleken met negen in 2019; wijst er nogmaals op dat er zowel op Unie- als op lidstaatniveau, in nauwe samenwerking met het EOM en OLAF, meer inspanningen moeten worden geleverd om fraude te bestrijden;










34.
merkt op dat de Rekenkamer verrichtingen heeft gecontroleerd ter waarde van 147,8 miljard EUR, vergeleken met 173,3 miljard EUR daadwerkelijke uitgaven, en dat uitgaven met een hoog risico, waarbij het voornamelijk gaat om uitgaven in het kader van terugbetalingen, goed waren voor 87,2 miljard EUR van de controlepopulatie, terwijl uitgaven met een laag risico, voornamelijk op rechten gebaseerde uitgaven, goed waren voor 60,6 miljard EUR;










35.
merkt bezorgd op dat op basis van 728 door de Rekenkamer gecontroleerde verrichtingen het geschatte foutenpercentage van 4,0 % voor uitgaven met een hoog risico nog steeds aanzienlijk hoger dan de materialiteitsdrempel ligt, terwijl het geschatte foutenpercentage voor uitgaven met een laag risico lager dan de materialiteitsdrempel ligt;










36.
 herhaalt de verzoeken aan de Rekenkamer die het Parlement de afgelopen jaren in de kwijtingsresoluties heeft geformuleerd, namelijk het verzoek om ook een foutenpercentage voor betalingen met een laag risico en voor elke uitgave in het MFK vast te stellen, het verzoek om het hoofdstuk “Administratie” uit te breiden met het oog op een grondigere analyse van alle instellingen en het verzoek om de impact van de corrigerende maatregelen op het algemene foutenpercentage te kwalificeren;










37.
stelt met toenemende bezorgdheid vast dat uit de Uniebalans blijkt dat eind 2020 de totale passiva 313,5 miljard EUR bedroegen, wat een toename met 62,0 miljard EUR of 24,7 % ten opzichte van het vorige jaar (251,5 miljard EUR) betekent;










38.
merkt op dat het Verenigd Koninkrijk op 1 februari 2020 de Unie heeft verlaten en dat de rekeningen van de Unie op 31 december 2020 een nettovordering op het Verenigd Koninkrijk van 47,5 miljard EUR lieten zien, op basis van de in het terugtrekkingsakkoord vastgestelde verplichtingen;










39.
merkt op dat 2020 het laatste jaar was van het MFK 2014-2020; beklemtoont dat de begroting voor 2020 en de gewijzigde begrotingen goed waren voor in totaal 173,9 miljard EUR aan vastleggingen, waarvan 172,9 miljard EUR daadwerkelijk werd vastgelegd, en dat de begroting en de gewijzigde begrotingen goed waren voor 164,1 miljard EUR aan betalingen, waarvan 161,8 miljard EUR daadwerkelijk werd uitgegeven; merkt voorts op dat er 9,9 miljard EUR aan bestemmingsontvangsten en 1,6 miljard EUR aan overdrachten werden betaald, waardoor de betalingen in totaal 172,4 miljard EUR bedroegen;










40.
 merkt met bezorgdheid op dat er weinig vooruitgang lijkt te zijn geboekt met betrekking tot het cumulatieve absorptiepercentage voor ESIF-middelen, dat nog altijd slechts 55 % bedraagt (7 % lager dan aan het einde van het laatste jaar van het vorige MFK), hoewel het jaarlijks absorptiepercentage in 2020 hetzelfde was als in het laatste jaar van het vorige MFK 2007-2013 (15 %); merkt op dat aan het einde van 2020 45 % van de totale vastleggingen in het kader van de ESIF-middelen voor de periode 2014-2020, goed voor 209 miljard EUR, niet was uitbetaald en het grootste deel vormt van de 303 miljard EUR aan totale nog te betalen vastleggingen (RAL);










41.
neemt nota van de gedetailleerde antwoorden op de specifieke verzoeken van het Parlement ter aanvulling op het verslag van de Commissie over de follow-up van de kwijting voor het begrotingsjaar 2019 (COM(2021) 405);





Speciale omstandigheden vanwege de COVID-19-pandemie







42.
merkt op dat de COVID-19-pandemie heeft geleid tot een versoepeling van de toepasselijke regels om bijkomende liquiditeit alsook uitzonderlijke en noodzakelijke flexibiliteit te bieden voor COVID-19-gerelateerde uitgaven, onder meer op het niveau van administratieve regels en controles in het belang van een snelle reactie; vreest dat dit het risico vergroot op niet-transparante procedures, misbruik en fraude door criminele structuren die misbruik trachten te maken van de crisissituatie; neemt kennis van informatie van OLAF over criminele activiteiten met betrekking tot persoonlijke gezondheids- en veiligheidsuitrusting en valse offertes voor vaccins; benadrukt de noodzaak van controles en audits achteraf in dit verband;










43.
 merkt op dat de Commissie volgens niet-gepubliceerde informatie die aan de Rekenkamer werd verstrekt in de loop van 2020 12,9 miljard EUR aan vastleggingen onder direct en indirect beheer en 34,2 miljard EUR aan vastleggingen onder gedeeld beheer beschikbaar heeft gesteld voor doeleinden die verband hielden met de COVID-19-pandemie; betreurt dat de Commissie nog geen verslag over COVID-19-gerelateerde uitgaven heeft gepubliceerd;










44.
betreurt dat de COVID-19-pandemie het veel moeilijker heeft gemaakt om controles en audits ter plaatse uit te voeren; merkt echter op dat de Commissie op basis van haar specifieke COVID-19-gerelateerde risicobeoordeling die zij in 2020 heeft uitgevoerd, van oordeel is dat de mate van zekerheid werd gewaarborgd en dat het door haar geschatte risico bij betaling en risico bij afsluiting representatief zijn voor het foutenpercentage in de financiële verrichtingen; onderstreept dat het noodzakelijk is in de komende periode meer fysieke controlebezoeken uit te voeren om een degelijk controlebeheer te waarborgen;





Speciale omstandigheden vanwege het NextGenerationEU-instrument







45.
merkt op dat het NextGenerationEU-instrument, samen met het MFK 2021-2027, de gecombineerde toewijzing van financiering aanzienlijk zal verhogen tot meer dan 1 800 miljard EUR;










46.
merkt voorts op dat een groot deel van de regelgeving voor de onderliggende uitgavenprogramma’s voor de nieuwe MFK-periode in vergelijking later is vastgesteld dan het geval was bij de vorige MFK’s, wat onvermijdelijk zal leiden tot vertragingen bij de programmering en uitvoering;










47.
beklemtoont dat het risico bestaat dat het gecombineerde effect van het nieuwe NextGenerationEU-instrument en de vertragingen bij de vaststelling van wetgeving ernstige druk zal zetten op de administratieve capaciteiten van de lidstaten en de Commissie, wat op zijn beurt tot meer fouten, minder controles en potentiële verliezen voor de Uniebegroting kan leiden;










48.
 merkt op dat het gebruik van datamining- en risicobeoordelingsinstrumenten zoals Arachne kan helpen om belangenconflicten, fraude, corruptie en dubbele financiering te voorkomen en hiertegen bescherming te bieden; merkt op dat de informatie over de begunstigden van het programma en gegevens over de uiteindelijk begunstigden moeten worden verzameld door de lidstaten; wijst erop dat op grond van de antiwitwasrichtlijn een centraal Unieplatform vereist is, dat inmiddels is opgericht, maar dat nog niet alle lidstaten hierop zijn aangesloten; merkt op dat in de lidstaten centrale registers van gegevens over begunstigden bestaan, maar dat zij niet allemaal gegevens over uiteindelijk begunstigden bevatten;










49.
merkt op dat monitoringinstrumenten essentieel zijn voor de controle van de uitvoering van mijlpalen en streefdoelen; merkt op dat de lidstaten het door de Commissie ontwikkelde en ter beschikking gestelde Fenix-systeem moeten gebruiken; is ingenomen met het scorebord voor herstel en veerkracht dat de Commissie heeft opgezet om een visueel en gebruikersvriendelijk overzicht te geven van de vooruitgang die is geboekt bij de uitvoering van de herstel- en veerkrachtfaciliteit, wat de transparantie, het publieke toezicht en de verantwoordingsplicht van de faciliteit bevordert;










50.
merkt op dat de Commissie overeenkomstig overweging 60 van de verordening inzake de herstel- en veerkrachtfaciliteit onder voorbehoud van de goedkeuring van gevoelige of vertrouwelijke informatie of, indien nodig, passende vertrouwelijkheidsregelingen, relevante documenten en informatie gelijktijdig en op voet van gelijkheid aan het Parlement en de Raad moet toezenden;










51.
 merkt op dat het Europees Parlement een werkgroep herstel- en veerkrachtfaciliteit heeft opgericht, waarmee een dialoog tussen de leden van de respectieve commissies en de Commissie tot stand wordt gebracht; merkt op dat de betrokkenheid van het Parlement en de Raad van cruciaal belang is om democratisch toezicht en democratische controle te waarborgen; benadrukt dat de vroegtijdige en volledige toezending van documenten aan het Parlement en de Raad een belangrijk en doorslaggevend onderdeel van de kwijtingsprocedure zal zijn;










52.
merkt op dat de Commissie overeenkomstig artikel 31 van de verordening inzake de herstel- en veerkrachtfaciliteit uiterlijk op 31 juli 2022 een jaarverslag over de uitvoering van de faciliteit bij het Parlement en bij de Raad moet indienen;










53.
merkt op dat de Rekenkamer schat dat de totale blootstelling van de Uniebegroting vanwege het NextGenerationEU-instrument de komende jaren aanzienlijk zal toenemen en tegen eind 2023 zou kunnen oplopen tot 940 miljard EUR, wat een enorme toename is vergeleken met de 132 miljard EUR aan het einde van 2020;










54.
verzoekt de Commissie extra mogelijkheden in kaart te brengen om de absorptiecapaciteit van de lidstaten verder te versterken door te investeren in de administratieve capaciteiten, opleidingen en digitalisering met betrekking tot fondsenbeheer;





Aanbevelingen







55.
 merkt op dat de Rekenkamer haar jaarlijks beheers- en prestatieverslag baseert op de informatie die uit verschillende verslagen van de Commissie is verkregen; wijst erop dat de Rekenkamer deze informatie aanvult met recente bevindingen van haar eigen controle- en evaluatiewerkzaamheden; merkt op dat de Rekenkamer de door de Commissie verstrekte informatie over prestaties beoordeelt op plausibiliteit en consistentie met haar eigen bevindingen, maar niet op betrouwbaarheid;










57.
neemt er nota van dat 11 van de 51 directeuren-generaal (of equivalent) voor 2020 in totaal 19 punten van voorbehoud hebben gemaakt en dat de totale financiële impact van deze voorbehouden 1,219 miljoen EUR bedroeg;










58.
beklemtoont dat het controleren van de prestaties van de Uniebegroting even belangrijk is als het uitvoeren van nalevingsgerichte controles om een volledig beeld te krijgen van niet alleen de wettigheid van de uitgaven en de doeltreffendheid, efficiëntie en zuinigheid van de uitgaven, maar ook van de behaalde resultaten en de verwezenlijkte prioriteiten en streefdoelen; wijst op de talrijke aanbevelingen van de Rekenkamer en de kwijtingsautoriteit dat de Commissie veel meer aandacht moet besteden aan de beoordeling van de resultaten, uitkomsten en effecten van haar beleid en programma’s (doeltreffendheid) in plaats van alleen cijfers over bestede middelen of het aantal bij individuele programma’s betrokken personen voor te leggen (efficiëntie);










59.
 merkt op dat de aanpak inzake beter wetgeven de Commissie helpt bij het in kaart brengen van de lessen die zijn getrokken uit de uitvoering van beleid en programma’s in het verleden; benadrukt dat alle uitgavenprogramma’s door de Commissie moeten worden geëvalueerd en wijst erop dat kosteneffectiviteits- en kosten-batenanalyses belangrijke instrumenten zijn bij de begrotingscontrole om de uitgaven te evalueren; verzoekt de Commissie meer kwalitatieve informatie toe te voegen waaruit de meerwaarde van de Unie van uitgavenprogramma’s blijkt; stelt tevreden vast dat de Raad voor regelgevingstoetsing bijdraagt tot de verbetering van de kwaliteit van evaluaties en effectbeoordelingen; verzoekt de Commissie de aanbevelingen van de Raad voor regelgevingstoetsing uit te voeren en wanneer geen rekening is gehouden met opmerkingen dit voldoende te motiveren;










60.
merkt op dat er voor de GB-verordening geen effectbeoordeling werd uitgevoerd met betrekking tot de zeven fondsen onder gedeeld beheer voor de periode 2021-2027, aangezien de GB-verordening voorziet in gemeenschappelijke regels en uitvoeringsmechanismen voor andere beleidsterreinen; stelt tevreden vast dat fondsengerelateerde verordeningen gepaard gingen met hun eigen effectbeoordelingen; merkt op dat belangrijke evaluaties van het GLB niet beschikbaar waren voordat de effectbeoordeling met betrekking tot de GLB-hervorming werd opgesteld;










61.
beklemtoont dat het belangrijk is dat de Commissie ook na afloop van de MFK-periode lessen blijft trekken uit de prestaties van de programma’s, aangezien sommige resultaten en effecten mogelijk pas meerdere jaren na het einde van de MFK-periode zichtbaar worden, met name in het geval van programma’s met grote bedragen aan nog te betalen vastleggingen, en dat zij deze opmerkingen en conclusies moet opnemen in haar verslagen die met de kwijtingsautoriteit moeten worden gedeeld;










62.
 stelt vast dat de Rekenkamer in het jaarverslag van dit jaar de verslaglegging van de Commissie over financiële correcties en terugvorderingen heeft geëvalueerd en bezorgd opmerkt dat het verslag complex en niet altijd duidelijk is; verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat haar verslaglegging een duidelijk beeld geeft van het bedrag aan onregelmatige uitgaven dat is gecorrigeerd en in de Uniebegroting is teruggestort;










63.
verzoekt de Commissie de aanbevelingen van de Rekenkamer nauwkeuriger op te volgen en mee te werken aan de betrouwbare toetsings- en kwijtingsprocedures van het Parlement, teneinde de uitvoering van de nieuwe uitvoeringsmodellen en van de herstel- en veerkrachtfaciliteit en het hervormde gemeenschappelijk landbouwbeleid beter te kunnen controleren;










64.
herhaalt dat het zich ernstig zorgen maakt over de beoordeling van de Rekenkamer dat de monitoringgegevens van de lidstaten, waarop het jaarlijks beheers- en prestatieverslag van de Commissie en de programmaverklaringen gebaseerd zijn, niet geheel betrouwbaar zijn; betreurt met name dat de Rekenkamer haar evaluatie van het jaarlijks beheers- en prestatieverslag op het gebied van cohesie heeft moeten herhalen, vanwege tekortkomingen in de werkzaamheden van de auditautoriteiten en de problemen die werden vastgesteld met betrekking tot de in de jaarlijkse activiteitenverslagen van DG EMPL en DG REGIO gerapporteerde restfoutenpercentages;










65.
 neemt kennis van de verklaring van de Commissie dat zij haar methodologie niet hoeft af te stemmen op die van de Rekenkamer, maar betreurt dat deze tot zeer verschillende cijfers leidt, met name op het gebied van het concurrentievermogen, waar de schatting van de Commissie van het risico bij betaling voor deze MFK-rubriek zelfs onder de marge van de Rekenkamer voor het geschatte foutenpercentage ligt; verzoekt de Commissie af te stappen van een strikt wettelijk vereiste en serieus te gaan nadenken over haar methodologie om ervoor te zorgen dat de cijfers van de Rekenkamer en van de Commissie beter kunnen worden vergeleken;










66.
beklemtoont zijn nadrukkelijke en herhaalde verzoeken om de bescherming van de Uniebegroting te waarborgen door algemeen en systematisch gebruik te maken van digitale en geautomatiseerde systemen voor rapportage, monitoring en controle; dringt er bij de Commissie op aan een geïntegreerd en interoperabel systeem op te zetten dat voortbouwt op, maar niet beperkt is tot bestaande instrumenten en databanken;





Ontvangsten







67.
merkt op dat de ontvangsten in 2020 uitkwamen op 174,3 miljard EUR: 123 miljard EUR (70,6 %) eigen middelen op basis van het bruto nationaal inkomen, 19,9 miljard EUR (11,4 %) traditionele eigen middelen (TEM), 17,2 miljard EUR (9,9 %) eigen middelen op basis van de belasting over de toegevoegde waarde, 8,2 miljard EUR (4,7 %) bijdragen en terugbetalingen in het kader van overeenkomsten en programma’s van de Unie, 3,2 miljard EUR (1,8 %) overschot van het voorgaande jaar en 2,8 miljard EUR (1,6 %) overige ontvangsten;










68.
 merkt op dat de Rekenkamer een steekproef van 55 invorderingsopdrachten van de Commissie heeft onderzocht, die zo is opgezet dat deze representatief is voor alle ontvangstenbronnen, en ook de systemen van de Commissie, de TEM-boekhouding in drie lidstaten en de jaarlijkse activiteitenverslagen van het directoraat-generaal Begroting (DG BUDG) en Eurostat heeft onderzocht; stelt tevreden vast dat geen van de onderdelen van de steekproef kwantificeerbare fouten vertoonden; stelt verheugd vast dat de Rekenkamer met betrekking tot de ontvangsten heeft vastgesteld dat het foutenpercentage niet van materieel belang was en dat de ontvangstengerelateerde systemen over het geheel genomen doeltreffend waren;










69.
beklemtoont dat de ontweken bedragen die in de systemen voor de TEM-boekhouding van de lidstaten buiten beeld blijven, niet binnen de reikwijdte van het controleoordeel van de Rekenkamer over de ontvangsten vallen; merkt op dat aangezien het verschil tussen de theoretische invoerrechten die voor de economie als geheel moeten worden geïnd en de daadwerkelijk geïnde invoerrechten (de “douanekloof”) van invloed kan zijn op de bedragen van de door de lidstaten vastgestelde rechten, de Rekenkamer voor het tweede jaar op rij de maatregelen heeft beoordeeld die de Unie heeft genomen om de kloof te verkleinen en het risico te beperken dat de TEM niet volledig zijn;










70.
 merkt met grote bezorgdheid op dat de Rekenkamer heeft vastgesteld dat de Commissie in 2020 haar verificatiecyclus met betrekking tot bni-gegevens voor eigen middelen vanaf het jaar 2010 heeft afgesloten, dus met een kloof van tien jaar; wijst erop dat de Commissie als gevolg van de afsluiting van de verificatiecyclus een groot aantal punten van voorbehoud inzake bni heeft gemaakt ten aanzien van specifieke compilatieprocedures in de lidstaten die verbeterd moesten worden; merkt op dat hierdoor de begrotingsonzekerheid in de nationale begrotingen met betrekking tot de bijdrage op basis van het bni aanzienlijk groter wordt; maakt zich zorgen over de vaststelling van de Rekenkamer dat de impact van de globalisering op het bni niet naar behoren wordt aangepakt en dat de ontvangsten van de Unie hierdoor kunnen worden beïnvloed;










71.
merkt met bezorgdheid op dat de controlesystemen niet voldoende geharmoniseerd zijn om de financiële belangen van de Unie te kunnen waarborgen, voornamelijk vanwege tekortkomingen die het voor de lidstaten mogelijk maken deze systemen op aanzienlijk verschillende manieren uit te voeren; merkt op dat de Rekenkamer aanhoudende tekortkomingen in de doeltreffendheid van de controlesystemen aan het licht heeft gebracht op het niveau van zowel de Commissie als de lidstaten, waarvan de belangrijkste van invloed zijn op de afsluiting door de Commissie van de bni-verificatiecyclus en op de betrouwbaarheid van de TEM-overzichten in één lidstaat;










72.
stelt bezorgd vast dat ondanks verbeteringen het aantal punten van voorbehoud inzake btw en openstaande punten inzake TEM hoog blijft, en dat er tekortkomingen blijven bestaan in de boekhouding en het beheer van TEM door de lidstaten; merkt bezorgd op dat de Rekenkamer een gebrek aan systematische monitoring van invoergegevens en onvoldoende geharmoniseerde douanecontroles op Unieniveau heeft vastgesteld;










73.
 stelt met bezorgdheid vast dat DG BUDG voor het vijfde opeenvolgende jaar het voorbehoud heeft gehandhaafd dat de aan de Uniebegroting overgedragen TEM-bedragen onjuist zijn vanwege onderwaardering van uit China ingevoerd textiel en schoeisel in de periode van 2011 tot 2017; neemt nota van het arrest van het Hof van 8 maart 2022 waarin het verklaart dat het Verenigd Koninkrijk zijn verplichtingen niet is nagekomen doordat er voor de betrokken invoer geen doeltreffende douanecontrolemaatregelen zijn toegepast en doordat het juiste bedrag aan traditionele eigen middelen niet aan de Commissie ter beschikking is gesteld;










74.
merkt op dat het Hof de berekening van de Commissie ten dele heeft verworpen wegens aanzienlijke onzekerheid over de juistheid van de door de Commissie gevorderde bedragen aan eigen middelen; merkt op dat de Commissie de volledige bedragen niet rechtens genoegzaam heeft vastgesteld; merkt op dat het Hof de door de Commissie gebruikte methode voor de raming van het bedrag aan TEM-verliezen voor een deel van de inbreukperiode heeft goedgekeurd en heeft verklaard dat het aan de Commissie is om de nog verschuldigde verliezen aan eigen middelen van de Unie opnieuw te berekenen; verzoekt de Commissie aan de kwijtingsautoriteit toe te lichten waaruit de fouten in de berekening bestonden en op welke manier zij van plan is de fout in de berekening van de verliezen rechtens genoegzaam te verhelpen, en de kwijtingsautoriteit in kennis te stellen van het resultaat van de nieuwe berekeningen;





Aanbevelingen







75.
