Weekblad van het regt; verzameling van regtszaken, bouwstoffen voor wetgeving, mengelwerk, jrg 8, 1846, no. 705, 21-05-1846 
xve daa toe gedwongen, zoudt kunnen schuldig verklaren , en de gederfd of verliezen geleden had. laster ten gevolge, en het Openb. Mm. legde den beklaagde ten laste, ^hUnweliike straf uitspreken zoudt. De tweede vordering betreft niet de geleden schade, zij strekt tot bete- dat hij zich aan laster jegens den heer Box had schu.d.g gemaakt, Dat incidenteel appel schijnt dus tegen de vrijspraak op de tweeoverige ring van de benadeeling. die de gelasterde in eer en goeden naam geleden door hem aan te wrijven. 1". dat de klager den app. bij en ie puiiten dér da'vaa ding gerigt. heeft, d. i. zij strekt om den gelasterde, zoo veel mogelijk , want het Bochussen zon hebben belasterd om hem in het verderf te .tor.cn, *LA., »« ,-*«->». ,t;f •• ** • d°°' «•"«"" *•* - -«°"*"' opposittfin de Tweede "samer vervafschte6; èn dat hij zich steeds schnl- Ik zeide'daar, het is altijd moeijeiijk, zoo iets onstoffelijks als nadeel zich stelselmatig in hetfeuilleton van dat Journal schuldig; maakt aan d,g ; k ë aan het wanbedrijf van nadruk in datzelfde Journal. in eer en goeden naam door geld te doen vervangen en vergoeden ; het wanbedrijf van nadruk. De Regtbank beeft nopens het eerste Het ee steTöu blijken uit de zinsnede op bladz. 9 , en het tweede doel, de wetgever noemde geld, omdat geen ander middel le vinden is, punt, een veroordeeld vonnis uitgesproken doch hem vnjgespnn en uit de noo OP bladz 15. maar juist om het gebrekkige van dat middel trachtte de wetgever ten aanzien van de twee laatste punten omdat in de geïncrimineerde , be regtbanlTsprak vrij, opgrond, «dat het niet voldoende bewezen was, dat gebrek aan te vullen, door in 1409 te stellen : dat de beleedigde ^ordeeling gegrond op de dat de aanklager zoowel de bedoelde vervalschina als het plegen van bovendien kan vorderen, 1». dat de gepleegde daad lasterlijk, ho- W« net eerst^ ïeit aangaat, is ae verooraeeting ge o p "•druk bepaaldelijk aan den persoon des aanklagers zou hebben ver- „end en beleedigend verklaard worde ; en 2». dat aanplakking van eenige woorden '.chez M. Rochussen tl alla me calomnier. Die woorden, Weten» exemplaren van het vonnis ten koste des veroordeelde geschiedde. m verband beschouwd met de voorafgaande, en met hetgeen er later En li u kan het dunkt mij niet anders, President en Raden! of de Ziet gij, waar een belasterde alzoo eene vordering instelt tot ver- volgt, vooral met hetgeen op bladz. 4, en - der brochure voor- voorlezinf der geïncrimineerde zinsneden moet u reeds dadelijk de goeding van schade, en tot betering van het nadeel, in eer en goeden komt , gaven aan het Openb. Min. aanleiding, om de telastdegg g juistheid ^ier beschouwing in het oog hebben doen springen. Lam geleden, eene vordering tot eene geldsom deswege, bij wel- te vervolgen , dat men op een bepaalde,, tijd bij een bepaald Er viel hier toch alleen te onderzoeken, of die feiten aan Box ver- ker waardering de regter volgens art. 1408 moet Ietten op het min persoon , iemand zou zyn gaan belas,eren , ten e de. > weten werden En nu is in die 1= zinsnede van Box geene andere sprake 0f meer grove van den laster, benevens op de hoedanigheid, op den het verderf te storten. A les komt hier "ederop » ''6 dan dat hij een stuk , door den app. opgesteld , waarin deze de woor- 6tand en de fortuin der wederzijdsche partijen en de omstandigheden; van drie vragen , als. 1. is liet feit, door den app. bedreven, g^schie <ien der lede" Tan de oppositie in rfe Tweede Kamer bijzonder waar zeg ik , een beleedigde die vordering instelt, daar vergunt de op de wijze als bij art. 367 C. P. wordt vereischt? 2°. is hierheen deed uitkomen - «dans Iequel sa conviction le porta a faire ressortir wet, ten einde hem te gemoet le komen in het gebrekkige eener fait précis, en 3. is de bepaald omschreven daad van men , les paroles des membres de l'opposition » niet plaatste , maar vervangen geldsom ter vergoeding van nadeel, in eer en goeden naam geleden, dat, indien zij werkelijk bestond, hem die ze bedreven zou ie jen, welbed door een ander stuk van hem Box, en geschreven op de wijze, hem bovendien nog te vragen, dat de gepleegde daad bij het vonnis ^lijk-aan den haat en de verachting zijner medeburgers zou blootWaarop die verslagen gewoonlijk in het Journal behandeld worden ; WOrde verklaard lasterlijk te zijn en dat dit vonnis ten koste des lasteraars stellen. Adv.-gen. Waarin dat stuk van Box voorkomt. geldelijke betering van nadeel, in eer en goeden „aam geleden, vroeg, precies f.li. He vonnis behelst daaromtrent eene juiste delimtie. En nu vraag ik aan een ieder: werd hier aan Box het vervalschen daar kan ook die aanplakking niet gevorderd of toegezegd worden. Het plegen van aster is met minder strafbaar dan alle ai.deie mis- v»n redevoeringen verweten ? Imirters neen. Van Box werd niets ver- Want zonderde vordering van art. 1408 is die van 1409 onbeslaan- daden of wanbedrijven. Het is waar, lasteren is op zich ze.f ge& Wield, dan dat" hij bet verslag der zitting van de Tweede Kamer, op baar, de laatste is slechts het accessorium van de eerste, zij valt en wanbedrijf. Men kan iemand ook wel aanwrijven : gij hebt gestolen, d<-' gewone wijze van bet Journal de la Haye geschreven, aan het staat met deze, en is als zelfstandige actie onbekend en ondenkbaar, gelasterd brand gesticht, zonder zich daardoor aan laster schuldig te lommer van 15 Maort 1845 leverde. Daarom alleen had de regter ze moeten ontzeggeu , zoo hij vermeende maken. Ware er in casu op zulk eene onbepaa.de en onbestemde wgte "ei versla»* in dat nommer te vinden, en door elk na te sluan , regt op dezelve te mogen doen. geschreven , men had geen laster gepleegd. Maar men heeft alle omsta, geleverd , zegt hij, door Box , en hij voegt er als beoordeeling, 'kaai zelfs dat betwist ik, want die vordering tot aanplakking van digheden opgegeven men heeft er bijgevoegd, met welk oogmerk liet f' beoordeeling, d'ie ieder aan het verslag zelf zal kunnen toetsen, het vonnis ten koste des veroordeelde , zij moge zoo afzonderlijk ge- feit gep.eegd werd , dat feit heeft daardoor eene bepaa.de bestemming ^ > dat dit verslag zoodanig is, als dit gewoonlijk in het Journal steld toegezegd kunnen worden al dan „iet, de strafregter kan , het gekregen , en men heeft alzoo hier zeker laster begaan Inliet Neder- 8elererd wordt zij met eerbied gezegd, zulks gewis niet doen, want tot diens bevoegd- landscne spraakgebruik. staat het gelijk of men zeg : gij hebt nuj 7- ,, , „ , „„,1, ui-j belasterd of gelasterd bij deu heer Rochussen. Doch hier is meer En ' i1^ alles, Wa i"■ zinsnede van Box gelezen wordt he.d behoort zy n,et da„ ^;e woordenJ. in het geschrift wordt den klager ten m (je oe tomt ziin naam niet eens voor < ia daar wordt noch zijn Lit is onze gnei. y & , , .. * het wanbedrijf van nadruk verweten. benevens artt. 44al. uit. en56al. uit. R. 0. in te zien. te benadeelen.en in het verderf te storten. Indien d t geen>.f , Wel vind ik beiden aan het Journal de la Haye ten laste gelegd, Elke burgerlijke vordering, dit Volgt uit den aard der zake, behoort pré cis is , dan is bet evenmin dat . gij h^'°P 'C doeh dit is iets geheel anders; dat betreft Box niet , maar het Jour- bij den burgerlijken regler te huis. Zoo ook die ter zake van laster, plaats brand gesticht. Hier_ dus wel degebjk eene ep 0..- en nu zou ik niet met de regtbank kunnen instemmen , dat een Om die bij den strafregter te kunnen brengen , moet men zich op scluevene daad , dit aan den klager ten laste ge>e&d ,s. , kd e e J°urnal een persona moraUs is , en evenmin dat, zoo het een persona eene speciale bepaling der wet beroepen. vraag beantwoordt adv.-gen. toestemmend. Lasteien is oosaardiglpk V'oralis w are hetgeen den persona nioralis verweten werd, bijzonder Die bepaling, zoo zij bestaat , is noodwendig strictae interprelu- iemands eer en goeden naam te bekladden en ze «e ontrooven , zonder een persoon zondtTknnneri treffen , al hadde die zich voor dien per- tionis , gelijk elke exceptie. duchtige en wettige bewyzen daarvan in handen te hebben, adv.-gen. ®o?ia moralis verantwoordelijk gesteld, want ik ken in het Slrafregt En zoo wij 1111 die exceptionele bepaling inzien, dan bevinden wij geeft het toe, dat het kan plaats vinden , zonder dat het door eene Geene fictiën. in art. 44 al uit. en art. 56 al. uit. R. 0., dat kantonregter en Ar- regteriijke verooideeiing kan worden getroffen. Het staat in dit opzigt i)och ware een journal een persona moralis, en konde het verwijf, rondiss.-Regtbank, als strafregters zittende, alleen kennis zullen mogen gelijk met zoo vele andere misdaden en wa.i ;e rijven, ie , lo.zeer dat tegen een persona moralis gerigt is , den persoon treffen, die zich nemen van eene vordering der gevoegde partij , strekkende tot vergoe- begaan wordende , dik we r onvervo g moe en wo.c en ge a en. .neri* aarv°or verantwoordelijk stelde , dan zoude, gelijk de regtbank teregt ding van kosten en schade , bij deu kantonregter, zoo die ƒ50 , bij de intueschen alleen e vraag, o c e app. jas er gep e^c -ui , c.ie m e oveiwoog, jlet onderwerpelijke verwijt niet Box, maar L. Loebenberg Arrondiss,-Regtbank, zoo die de som van ƒ 150 niet te boven gaat. termen der stra wet va t. n caaiop a.i \v90r aav. ^en. votmon i.r. rn°eten treffen, want deze is, blijkens elk nommer, voor het Jour- Gij leest het, alleen van eene vordering tot vergoeding van kosten ja! Hij vereenigt zich derhalve te dezen aanzien met uitspraak des Wa* aansprakelijk , diens naam staat daar, die van Box nergens. en schade. Die tot betering van nadeel, in eer en goeden naam ge- eersten regters. Het zijn deze dne punten, die hier te ondei zoeken va,- Doch ik zie, president en raden! in een Journal niets dan een leden, verblijft uitsluitend bij den burgerlijken regter; art. 40 R. 0., len. Verder mag men het onderzoek niet uitstrekken. Men heeft het o]jject , een drukwerk, en zoo ik dat niet beoordeelen mag, dan in tegenstelling met artt. 44 en 56, staaft het ten overvloede. voorgesteld, dat de app. gehande, d zou hejjen , zonder anivius inju- scheure men vrij el ijk art. 225 uit de Grondwet, dan breke men gerust Dienovereenkomstig zegt dan ook art. 231 Strafv., dat de beleedigde riandt, en dat hy het geschrift zou hebben moeten ven aaraigen , om drukpersen af en neme alle drukletters in een eeuwigdurend partij alleen hare vordering tot schadevergoeding, zoo zij die tot ƒ150 zich te verdedigen tegen den blaam, die op hem zoude rusten, dat hij beslag; want Zn Zu'||en in stede van verlichting en waarheid te be- beperkt, bij den strafregter kan brengen. vroeger aan de redactie van het Journal cc la Haye was verbor.- Vorderen, deze terughouden. Iecst llüt andermaal met mij , alleen de vordering tot schadever- den. Adv.-gen. merkt ten overvloede op, dat .noch in de brochure, Zoü ik vau e(,niK historisch geschrift, want daartoe behooren de dag- goeding, geene a 11 dele. noch op den titel daarvan van dat doel een woord gerept 13. en dat b'aden, niefc zep.gen ma- • dit of dat feit is onwaar, is logen, is Derhalve alleen in zake van laster het Je deel der burgerlijke vor- hier geen animus injuriandi aanwezig zou zijn , moet alzoo op be- va,schelijk voorgesteid , is uit een partijdig oogpunt beschouwd , dan dering, omschreven in art. 1408 B. W., dat is, die tot geldelijke vergoe- tere gronden bewezen worden , om het naar zijne overtuiging bij Wa*e het beter/dat geene geschiedenis wierd te boek gesteld. ding der schade , die men geleden , dat is der winst, die men gederfd , den regter ingang te doen vinden. 2oo ik van eeni- bellettristisch geschrift, want daartoe behoort het der verliezen, die men ondergaan, der kosten , die men ter zake van Wat het tweede punt van aanklagte be.reft , cac het Journal de feuilleton, niet zegden ma* : het is van elders ontleend , het is niet dien laster gemaakt heeft, la Haye de redevoeringen vau de leden der oppositie van de Tweede ®0rspronkelijk het is nadruk dan ware het beter, dat reerie bellettrie En behoort daar nu de vordering toe , welke de civiele partij instelde Kamer der Staten Generaal vervalscht , waartegen de klager n.s direc- bGoofond wierd. ' en haar toegezegd werd ? Immers neen , zij strekt tot betering vau teur van dat blad is opgekomen , is de siotsom van zijn onderzoek Wat door den druk wordt medegedeeld , ma" door den druk beoor- het nadeel , in eer en goeden naam geleden , dat nadeel is ook hetgeen geweest, dat de uitspraak des eersten regters op goede gronden steunde. Je 'ld worden. De drukpers art men en het is een waar woord , waarop èn civiele partij èn Regtbank die vordering grondt, docli In de geïncrimineerde zinsnede wordt toch alleen gesproken van liet houdt zich zelve i„ bedwan!*'. Doch men heffe het regt van recensie die vordering werd door de wet niet bij den strafregter gebragt. Zij Journal de la Haye. Een ander persoon aan de klager staat op dat »I>, en de drukpers mist den natuurlijken band, waardoor zij zich in is eene der toevoegsels , welke art. 1409aan het 2= deel der vordering Journal als het representerende vermeld. J111 moge het wei tegen hedwang houdt, üe drukpers ze^t men en het is een tweede waar van art. 1408 vergunt. Zij behoort alzoo niet tot de kennisneming den klager gemunt zijn geweest, maar m den zin der wet kan men ^oqrd , is de koningin der aarde, dé moede'r der beschaving en verlich- des exceptionelen, des strafregters, maar uitsluitend lot die van den bur- dat verwijt niet beschouwen als regtstreeks (egen den klager te zijn i '**" ^oeh men heffe het rpat van rpopnsic o'i en de drukoers wordt gerlijken refter. §erigt. ... ® slavin der eenzijdigheid , de dienstmaagd der kwade trouw,''de moeder Aanplakking van een burgerlijk vonnis kan alleen van den burger- Eindelijk ook ten aanzien van ^ ^"nt '1^ ve^t ' ,df er duisternis. lijken regter gevraagd worden, zoo eene vordering ter zake van laster' het Journal de la Haye zich aan nadruk . chuldig maakt, geldt het- t, "een, ik héihaal het, wat door den druk wordt medegedeeld, mag bij den burgerlijken regter gebragt is. Aanplakking van een correc- zelfde als nopens het tweede punt. Het Openb. illin. vereenigt ziel, '^.den druk beoordeeld worden. De app had volle regt te drukken, tionneel vonnis is onbekend. mitsdien ook ten deze met de uitspraak oer eersten regters. at 'CtIer, die bet Journal kent, trouwens weet. wat 'ik hem nazeg De correctiom.ele regter moet zich uitsluitend bepalen tot hetgeen Het is op deze gronden , dat adv.-gen. namens den proc.-gen. re- "overal nazeggen zou: «Lesystème, suivi par le Journal dc la Haye, hem bij exceptie werd opgedragen, d. i. tot de kennisneming eener quireert, dat de beide appellen zullen worden vernietigd en het von- dl n cstropier, de tronquer et de falsifier les paroles des membres vordering tot schadevergoeding; die tot betering van nadeel, in eer nis des eersten regters worden bevestigd. opposilion. Le feuilleton du Journal de la Haye eonstitue un délit en goeden naam geleden, is hem vreemd , laa£ staan een bijvoegsel daar- pe jieer J. vak Gigch, advokaat van de beleedigde en ge- e contrefagon permanente.» van. Die stelling , Pres. en Raden ! vindt ge uitmuntend gemotiveerd in voegde partij, bekomt alsnu het woord. Toen hy deze tereglzitting x I. En zoo ben ik tot liet 3de deel mijner rede, de civiele vor- een vonnis der Arr.-Regtbank te Amsterdam, overeenkomstig de conclusie binnentrad, koesterde hij den wensch , dat eene betamelijke en gema- enng, genadeid,het terrein, waarop ik mij verheug, in steds van den van het Op. Min. gewezen, te vindon in het Bijblad, jaargang 1843, ^jgde verdediging van den app. hem zou veroorloven, zich eeniglijk finklager zeiven, een geacht regtskundige te ontmoeten. pag. 14. Het arrest van het Hol van Gelderland, in zake den uiige- de behandeling der regtsvraag te bepalen. Tot zijn leedwezen heeft , hadde de regtbank de strafvordering kunnen toezeggen, eene ver der Arnhemsche Courant en het Leidsche postkantoor , te vinden men echter, naar zijne meening , de gematigdheid uit het oog verlo- rgerlijke vordering , zoo als die levens door haar werd toegekend, had Weekblad van het Reejt n°. 31 ^ alsrneJI« een arrest van het Hof van "\Yél is waar, men heeft zich nu niet, zoo als in eerste instantie , «eten worden ontzegd. Ziedaar onze stelling,waarvoor wij twee gronden Zeeland , d j. 24 0ct. 18 43 , te vinden in het Weekblad van hel Re3t , groote WOorden , groote oogen en een groot misbaar tegen den klager ^ en aanvoeren, die ons zoo onfeilbaar voorkomen, dat zij zoowel slechts n°. 154, nemen die stelling ins?,elyl*s in beginsel aan. veroorloofd; doch men heeft echter daadzaken en omstandigheden k°r*e toelichting behoeven , als het aanvoeren aller overige gron- Op dien grond had de regtbank zich onbevoegd moeten verklaren medegedeeld , die den klager noodeloos moesten grieven, indien hij overbodig maken. om kennis te nemen van eene vordering, welke afzonderlijk als zij zjch }j0ven die aanvallen niet wist te verheffen. Straks zal hy daarop ^Hr t"t0e t0°k conc'uc^eer^e civiele partij bij de regtbank? Dat ingesteld werd, gelijk wij ad lura aantoonden, zelfs door den burger- terugkomen. Wij t f",,^'e conclusie , tegen die toezegging, Pres. en Kaden 1 hebben subordinaat, volgens hetgeen ik ad 1UE' aanvoerde, dat gij de vordering de stoutheid zóó ver gedreven , om eenen aanval, waarvan 1'üle'n VVÜ zeiden, twee grieven , tot welker toelichting wij ons be- zoudt ontzeggen, in heide gevallen met veroordeelingder civiele partij ^ onregtmatiglieid reeds in eersten aanleg was bewezen, ook na te ;/ . z?,ll(ïen. ° in de kosten , op de verdediging tegen de civiele vordering gevallen, herbalen. Dat is misbruik maken van zijne positie, van den stand van 'IIn: Doch mijne op de wet gegronde overtuiging van het onhoudbare advoknat , dien men bekleedt. koslè v°tdering tol magtiging, om exemplaren van het vonnis ten der strafvordering zelve waarborgt mij , dat na het beroep, dat deze pleiter zal geene apologie van den klager maken; deze zou ook \ra' es veroordeelde te laten drukken, kan niet afzonderlijk ge- app. op uw gezond en regtskundig oordeel deed, eene vervolging, njet fe pas komen : hij behoeft haar niet. Maar dit wil hij alleen zegr'u]/ toeSezpS<i "-orden , maar alleen als toevoegsel, als acces'so- die , uit welke beweegredenen dan ook opgevat, bij slaging niet dan gfin ^ ,jat jg klager , van zijne jeugd af, gehouw en getrouw geweest v1, I eei|ei' vordering tot geldelijke vergoeding vau schade, en betering tot vernietiging van des app. tegenwoordige middelen van bestaan j3 aan het staatkundig beginsel, dat hij heeft verdedigd en voorgestaan, %le{ '^deel, in eer en goeden naam geleden. cn uitbreiding der strafwet konde leiden , haren dood in uwe vrij- en (jat) zoowel zijn vader als hij , steeds waren toegedaan de dynastie, ~ alle geval zou de correctionele regter onbevoegd zijn om van spraak zal vinden. ,jie ons regeert. Het blad, aan hem, klager, toehehoorende, moet *.eniiis te nemen }j . ajv.-gen. de lieer Mr. Gefkes verkrijg! daarna hel woord, lle dienen om den kwaden dnek weg le nemen , '..ie nien bu.i.c.: ^ uud. ?■ ni.iar ai te 2eer omtrent Nederland wil doen ontstaan. Wanneer er Nederlanders gevonden worden, die, gedurende onderhandelingen met den nabuhr, geneigd zijn , ons ongelijk te betoogen , den nabuur in het gelijk testellen, dan mager toch wel een Nederlander optreden , tot handhaving van onze regten , van onze eer , van het aanzien en het crediet van Nederland. Nu moge men schrijven, dat de Nederlanders zulke slaapmutsen zijn, dat zij het best zouden doen, zich slechts stroppen te bezorgen , om zich zeiven op te hangen ; gelukkig , dat er nog Nederlanders zijn, wier hart warm klopt , wanneer het de eer van den dierbaren geboortegrond geldl en bij wie de eer des lands nog boven alles gaat. De klager moge dus verguisd , beleedigd worden , hetzij uit haat, hetzij uit wangunst ; groot zijn daarentegen de achting en het vertrouwen , die hij geniet van mannen , verre verheven boven zijne beoordeelaars et» veroordeelaars. Pleiter zal ook geene dialribe leveren tegen den beklaagde. Hij wil de positie niet verzwaren van den man én vader, voor wien , naar zijn oordeel, de deuren van den kerker geopend zijn. Dit zal hij alleen zeggen , dat de bekl. z^lf oorzaak is van het leed , dat hem treffen zal. Als mensch betreurt hij het innig, dat de app. de gaven, die hij b zit, en die geen onpartijdige hem zal ontzeggen , misbruikt. Indien hij die talenten beter had aangewend , zou hij zich voorwaar eene betere maatschappelijke positie hebben kunnen verzekeren. Pleiter had eene uitgebreide memorie in gereedheid gebragt, waarin hij het regtskuridige gedeelte dezer zaak breedvoerig behandelt. Na het kort , krachtig , logisch en regtskundig betoog , door den ambtenaar van het Openb. Min, geleverd , is hij wel bij magte , het Hof lang bezig te houden, maar is het hem onmogelijk , hij erkent dit gaarne, iets beters , iets duidelykers voor te dragen. Slechts weinig zal hij alzoo daaromtrent nog in het midden brengen. Het is onbetwistbaar, dat de brochure door den app. geschreven en uitgegeven is. Daarin wordt den klager ten laste gelegd, dat hij zich naar den heer Kochussen heeft begeven , met het doel om hem te belasteren , om hem in het verderf te storten. Volgens de strafwet moet er , om laster daar te stellen , bestaan eene imputatie aan een bepaald persoon, en die imputatie moet behelzen eene aantijging van een precies feit, dat, indien het bestond , dien persoon zou blootstellen aan den haat of de verachting zijner medeburgers. Alles komt derhalve neder op de vraag, of het feit, den klager in de brochure ten laste gelegJ, dat hij den app. is gaan lasteren, om hem in het verderf te storten, eene imputatie aan een bepaald persoon bevat. Indien men nu, zoo als hier geschied is, iemand verwijt, dat deze, op eenen bepaalden tijd, bij eenen bepaalden persoon, een ander persoon heeft gelasterd of belasterd (hetgeen wel op hetzelfde zal nederkomen), met het bepaalde doel, om hem in het verderf te storten, dan is dit gewis een precies leit ; dan is hier zeker een boosaardig doel verondersteld. Hoe zeer is hier de beschuldiging niet nog verergerd , door den klager te verwijten , dat hij met opzet naar den heer Rochussen gegaan is, om den bekl. te belasteren ! Wat is erger dan laster! laster is, zoo als CARKor zegt , in het morele wat een moord is in het physieke. Eu wien zou men zijn gaan lasteren ? Den man , den echtgenoot en vader, en met het doel , om hem van zijn uiiddel van bestaan te beroovcn en onj hem te verderven. Indien de klager tot zoodanige daad in s'aatwnre geweest, de algemeene verachting zou hem hebben moeten treffen. Niemand 20u hem vriendschappelijk de hand meer reiken, of een beker met hem ledigen. Men heeft , zoowel in eerste instantie als nu , beweerd , dat de brochure zoo onschuldig mogelijk was en dat de app. het geschreven heeft met het doel , om zich te zuiveren van de blaam, die , ten gevolge zijner vroegere betrekkingen met het Journal de la Haye , op hem zou rusten. Het is verre van pleiter, dat hij in het particulier leven van den app. treden wil , la vie privée est murée , maar hij verzoekt het Hof, toch opmerkzaam te willen zijn op de brieven, in het proces voorhauden , door den app. « a son chcr directeur », zoo als hij toen den heer Box noemde , gerigt, waaruit blijken zal , dat hij meermalen de welwillendheid van zijnen directeur ingeroepen en bekomen heeft. Het is alleen aan de veranderlijkheid en aan de ongestadigheid van den app. toe te schrijven , dat hij zich geene betere positie heeft verschaft. Die veronderstelling, dat de app. het geschrift zou hebben vervaardigd , om zich te verdedigen , wordt ook wedersproken uit hetgeen hij zelfbij de instructie gezegd heeft, dat hij de brochure zou hebben vervaardigd, wegens eene beleediging. die hem zou zijn aangedaan iu eene rede, door zekeren Loebenberg voor de regtbank te dezer stede gehouden.' Men zegt , de bekl. is een man van vooruitgang. Pleiter meent echter te moeten vragen, waarin die vooruitgang dan beslaat ? Is het ter bevordering van het zedelijk of maatschappelijk welzijn van het Nederfandsche \o'k? Is die vooruitgang te vinden in het weekblad Asmodèe, waarvan de app. schrijver is? Pleiter heeft het niet ondoelmatig geoordeeld eens na te gaan, wie die duivel Asmodee dan toch wel is? In den Dictionnaire van Moreri wordt Asmodèe als een démon destructeur opgegeven. Inderdaad , een blad , dat zegt naar den vooruitgang te streven, kon wel geen ongelukkiger titel gekozen hebben, kon geene ongelukkiger bescherming en leiding hebben ingeroepen. Fr rust op den app. gfene schande , dat hg mede gearbeid heeft aan een blad , dat zich de verdediging van Neêrlands regten en eer tot taak gesteld heeft. Hoe ongestadig en hoe wankelbaar die man van vooruitgang is, kan blijken uit twee brochures, die reeds in eersten aanleg ter tafel zijn gebragt, den app. zijn vertoond en waarvan hij erkend heeft de verantwoordelijkheid op zich te hebben genomen. In eersten aanleg had men den overmoed , een schotschrift, door den beruchten Libry-Bagnano uitgfgeven en legen den klager gerigt, ter tafel te brengen en de lezing daarvan aan de regtbank aan te bevelen. Dat was onbehoorlijk; dat was eene noodelooze grief, den klager toegebragt. want dat werd voor de verdediging niet vereischt. Maar zulks te doen in hooger beroep, is meer; dat is schandelijk. Dat is de uitgebreidste grenzen van hetregt van verdediging overschrijden! Nu toch wa* bet, na het voorgevallene in eersten aanleg, algemeen bekend, dat de klager eeu offer gebragt heeft, om dat geschriftonvervolgd te Jaten en dat hij zulks heeft gedaan op het uitdrukkelijk verlangen van zeer hooggeplaatste personen. En van wien is dat wetk , waarop men zich beroept P Van Libry-Bagnano ï — wiens naam met de bagnes zoo schoon te zamenstemt;— een man, die bij herhaling is gebrandmerkt! Indien de klager in der tijd bij pleiter gekomen was , om te vragen , welken weg hij ten aanzien van dat werk van eenen bandiet moest inslaan , dan zou hij hem geantwoord hebben, dat het berieden denman is, die achting voor zich zeiven gevoelt, om voor het geschrijf van zulk een wezen vergoeding te vragen. Maar niet alzoo met den app. De klager moge, om bijzondere redenen, Libry-Bagnano onvervolgd hebben gelaten, dat geeft niet aan een ieder het regt, hem te honen en te beleedigen. Hij heeft daardoor geen vrijbriefop zijnen persoon afgegeven. Sedert lang heeft klager zich die aanvallen niet aangetrokken. Elk oogenblik werd men stouter. Eenmaal had zijne zachtmoedigheid een einde. Hij ontwaarde , dat hem niets anders meer overbleef , dan zich zeiven regt te verschaffen of de ondersteuning des regters in te roepen. Tot het laatste besloot hij. Wil m*n een bewijs, hoe lang en hoeveel hij geduldig heeft gedragen , en wat inen zich tegen hem niet al heeft veroorloofd, men zie slechts den Asmodee van den 12 October 1845, waarin de klag'r, voor wat zijne immoraliteit betreft, volkomen gelijk gesteld wordt met Meeter, de Haas, Du Mée enz., nopens welke personen , die zich in den kerker bevinden , pleiter niets wil, niets mag of niets kan zeggen. Men betwist , dat het geïncrimineerde geschrift vervaardigd zpu zijn met het boosaardig doel , om te honen , te krenken en te beleedigen. Er bestond geen kwaad opzet , geen animus injuriandi. Maar hij verzoekt het Hof, de brochure in haar geheel te lezen en hij houdt zich verzekerd , dat elk lid, èn als mensch , ên als regter, de zedelijke en regtskundige overtuiging zal erlangen , dat hier gehandeld is animo injuriandi. Dat onderzoek is nogtans overbodig , want het is bekend , dat, in zaken van laster, de dolus geacht wordt gelegen te zijn in het feit zelf. De wetten van 1829 en 1830 zijn speciale wetten ; en in de bijzondere omstandigheden, waartoe die wetten betrekking hebben , wordt het gevorderd , dat het bewezen zij , dat men boosaardtglijk gehandeld heeft. PI. beroept zich verder op een arrest van het Hof van cassatie te Brussel, van 13 Nov. 1822, te vinden bij Carnot, tom. 3, pag. 269, in fine , waar hij leest : L'imputation , par la voit des journaux , est une calonmie. Le délit résulte du fait-même. » Men heeft veel gesproken over de vrijheid van drukpers , aan ieder ingezeten bij de Grondwet gewaarborgd. Doch de uitoefening van dat regt moet niet geschieden met benadeeling van de vrijheid en regten van anderen ; men moet daardoor niet anderen in hunne teederste belangen krenken. Wie zal de vrijheid der drukpers niet hoogschatten ? Hij, die deze vrijheid niet boven alle andere vrijheden stelt, draagt geen Nederlandsch hart in zijn boezem , hy is den naam van Nederlander niet waardig. Wie zou , tot handhaving dier vrijheid, niet alles ten offer willen brengen ? De vrijheid heeft echter geene grootere vijanden dan juist degenen, die haar misbruiken. Or is niets in de wereld , hoe edel , hoe aangenaam ook , dat niet door het misbruik bedorven kan worden en nadeel kan veroorzaken. Zoo gaat de vrijheid der balie ook zeer ver. Op grond daarvan mag men betoogen, dat een achtbaar collegie of eene autoriteit de wet heeft geschonden , haar heeft miskend. Indien echter de balie daarin niet door haar eigen besef van betamelijkheid en welvoegelijkheid geleid wierd , de wetten zouden daar zijn om het misbruik te beteugelen. Neen, er is geene vrijheid denkbaar , dan binnen de wettelijke of pligtmatige grenzen beperkt. Pleiter gelooft , dat het voldoende is bewezen , dal er nopens het eerste punt van aanklagle eene imputatie van een bepaald feil bestaat. Wat de twee overige punten betreft , waaromtrent de proc.-gen. het gevoelen der regtbank deelt , kap hij die meening niet omhelzen. Een dagblad , een feuilleton , is geen corpus morale, geen levend wezen, maar, zoo als de partij ze.'ve het genoemd heeft, een objectum ; doch dat Journal, dat feuilleton schept zich niet van zelf. Door het een en het ander van verval»chingen nadruk te beschuldigen , beschuldigt men de vervaardigers van misdaad en wanbedrijf, bedoelt men hen , die het in de wereld brengen, Nu is het mogelijk , dat ook andere personen daardoor getroffen kunnen worden ; doch zeker heeft men hem , den directeur en eigenaar van het blad, getroffen, daar er, zonder diens toeslemming en medewerking, niet kon geschied zijn datgene . wat men aantijgt. PI. beveelt echter dit punt aan de wijsheid en aandacht van het Hof aan. Het is meer in het belang van juridieke oveiwegingeu, dat hij hierop terugkomt. Immers, het is noch zijne bedoeling , noch die van den klager , om de straf van den app. verzwaard te zien PI. wordt door geene haat of wraakzucht gedreven ook niet de klager. Het was alleen noodzakelijke zelfverdediging , die hem verpligt heeft, eindelijk de tusschenkomst des regters in te roepen. Voor hem zoude het eene genoegzame voldoening zijn, dat het ge;>chrift, bij een regter lijk gewijsde , verklaard wordt laster te bevatten. PI. betoogt voorts, dat, bij eene veroordeeling op het eerste punt, de civiele vordering moet worden toegewezen. Art. 1409 B. W. stelt vast, dat de beleedigde bovendien kan eischen , dat bij hetzelfde vonnis worde verklaard, dat de gepleegde daad is lasterlijk, honend of beleedigend en dat het vonnis, indien de beleedigde zulks vordert, ten koste des veroordeelden » openbaar zal worden aangeplakt. De bevoegdheid, bij art. 231 Strafvord. aan de beleedigde partij verleend. om schadevergoeding tot f 150 of minder te vorderen , verbood niet om magtiging te vragen tot het doen aanplakken van het vonnis. PI. merkt op , dat het vrijstaat , het te wijzen arrest in het Journal de la Haye of in eenig ander blad op te nemen, ook aan te plakken, mits met toestemming der plaatselijke politie. Die aanplakking vordert kosten en lot dat einde heeft men leu hoogste ƒ 150 geëischt. Men heeft ook vonnissen en arresten aangehaald. PI. herinnert aan een arrest van het Hof in Zuid-Holland , van 29 April 1842 , bevestigende een vonnis van de Rotterdamsche Regtbank , waarin almede de aanplakking van een vonnis , in zake van laster , bepaaldelijk is bevolen. Dat arrest is door den Hoogen Raad, den 18 October 1842, bevestigd , hetgeen blijken kan uit de IVed. Regtspraak, D.XÏI1, hl. 261 en volgg. Ilij gelooft , dat men te vergeefs het arrest, in zake het Leidsche postkantoor, heeft bijgebragt, zie Ned. Regtspraak, D. II, bl. 235 en volgg. Mijne moeyelijke en onaangename taak , zegt ve» dediger ten slotte, loopt teneinde. Zijn oogmerk is alleen geweest , om op eene bescheidene en gepaste wijze de regtmatige belangen van den klager, wegens den tegen hem beganen laster, te verdedigen. Pleiter hoopt , door het aangevoerde , aan het in hem gestelde vertrouwen te hebben beantwoord. Hij concludeert eenvoudig , dat het gewezen vonnis worde bevestigd, voor zooveel betreft de verooideeling, ten behoeve van de gevoegde partij uitgesproken. De heer Mr. Blussé wederlegt 1°. hetgeen door het O. M. , Ier ondersteuning der strafvordering , is aangevoerd, daarbij tevens opnemende , hetgeen de rede van pleiter d*r civiele pat tij , omtrent de strafvordering, inhield. 2». l igt h het woord uitsluitend tot den pleiter der civiele partij. In twee opzigten had diens rede hem ten uiterste bevreemd •* 1°. het personele jegens hem, advokaat des app., gerigt. Zulk een voorbeeld , dat hij afkeurde, zou hij niet volgen , en dus daarop niet antwoorden. Hij behoefde dit te minder, daar, zoo de pleiter der civiele partij inderdaad van meening was, dat hij van zijne bevoegd» heid om te spreken misbruik hadde gemaakt, deze, die zelf lid van den raad van discipline is, gewis zijne verpligting niet zal verzaken, om daar die meening te doen kennen. Dit verwacht ik , zeide piefter, na de hier uitgebragte meening ten stelligste ; en dan zal het antwoord van dat collegie meer gewigt hebben, dan het mijne thans hebben kan , terwijl ik mij voor het oogenblik vergenoeg met naar het stilzwijgen van den president der Arrondiss.-Regtbank en van den achtbaren president van dit Hof, aan wie de politie der teregtzitting is opgedragen , te verwijzen. 2o. de aantasting van den persoon en het gedrag des app-, op het voetspoor van den brief van klagte des klagers. Pleiter had de persoonlijkheid des aanklagers ongemoeid gelalen, daar hij in casu daartoe geene noodzaak bad gezien. Hij bad ditzelfde van zijn ambtgenoot omtrent den persoon des app. verwacht , en dit te meer daar noch de persoonlijkheid des app. eenige betrekking had op de gronden, voor het hooger beroep aangevoerd , noch hij opgetreden was om het levens- of staalkundig gedrag des app. te verdedigen, maar alleen om aan te toonen, dat hier geen laster aanwezig was.— Hij zou dus daarop niet antwoorden , evenmin als de app. dit doen zoude , zoo deze pleiters raad volgde. PI. zou zich dus vergenoegen met datgene te weêr- leggen wat tegen z:jue grieven omtrent de toezegging der civiele vordering aangevoerd was. Daartoe gaat hij over, en eindigt met de verklaring» dat zoo 's Hofs wijsheid zijne stellingen bekrachtigde, geene onaangenaam heden zoo groot konden zijn , dat zij hem beletten konden zich gelukkig te achten , van die stellingen herhaaldelijk aan den regter voorgedragen te hebben. De lieer Mr. van Gigch beantwoordt den vorigen pleiter. Hij geeft onder anderen te kennen, dat hij zich ten volle overtuigd houdt, dut zijn ambtgenoot in zijne verdediging , door geene andere bedoeling werd geleid , dan om met ijver eene zaak te verdedigen , die hij uit overtuig»1# op zich genomen heeft, en dat hij ter goeder trouwe in een eenmaal «P' gevat verkeerd gevoelen blijft volharden. Het is verre van den pleiter» als dénonciateur ofals beschuldiger van zijnen ambtgenoot bij den raad van toezigt te willen optreden. Zijn oogmerk was alleen te doen uitkomen, dat de pleiter voor den app. buiten noodzakelijkheid den klager heeft gegriefd. Het werk van Libry , waaraan men herinnerd heeft, was geheel vreemd aan het proces. Smartelijke herinneringen op te wekken, wa8 n'oodeloos en onkiesch. Het was dit te meer, omdat men in eersten aanleg had vernomen, waarom deklager dat schandschrift onvervolgd heeft gelaten, namelijk om aan hoogere bedoelingen en aan de wenschen van hoog geplaatste personen te beantwoorden. Gaarne wil hij openlijk aan zijnen ambtgenoot te kennen geven, dat hij onbepaalde achting voor zijne talenten koestert, maar verbergen kan hij het niet, dat het hem toeschijnt ,dat pleiter in zijnen ijver te ver gegaan is ; aan de bedoelingen van zijnen ambtgenoot zal hij niet in het minste te kort doenEvenmin heeft hij ten oogmerk gehad, den app. te bezwaren of in een ongunstig daglicht te stellen; hetgeen den app. te beurt zal vallen , heeft hij alleen aan zich zei ven te wijten. Hij herhaalt het , aan de ongestadigheid en onbestemdheid van den appmoet worden toegeschreven , dat hij zich niet in eene gelukkigcr gesteldheid, welke zijne gaven overigens zouden verdienen, bevindtPI. heeft niemand willen grieven. Eene veeljarige oudervinding heeft hem geleerd de noodzakelijkheid. om steeds de meestmogelijke behoedzaamheid in acht le nemen. Hij gelooft die hier niet uit liet oog te hebbd' verloren. Wat hij gezegd heeft was noodzakelijk , om te beantwoorden de onbehoorlijke uitvallen van den pleiter des app. en ter regtmatige verdediging der hem toevertrouwde belangen van den klagerZoo is hij genaderd tot het einde zijner moeijelijke en onaangename taak. Ilij gevoelt liet , in menig opzigt zal hij in de vervulling daar' van te kort geschoten zijn. Doch zijne taak werd aanmerkelijk ver" ligt, doordien het Openb. Min. inel zoo veel bekwaamheid heeft inge* roepen de handhaving der wet! Nadat de app. BENOEMINGEN, VERKIEZINGEN ENZ. Bij Z. M. besluit van 13 Mei 1816, n°. 55, is benoemd tot regterplaatsvervanger in de Arrondiss.-Regtbank te Heerenveen, Mr. M. van Heioma, thans plaatsvervangend kantonregter aldaar. — Bij Z. BL besluit van den 15 Mei 1816 n°. 53, is benoemd tot subst.griffier bij de Arrondiss.-Regtbank te Gorinchem, Mr. Ph. de Jong, advokaat aldaar. BERIGTEN. - 's Gravenhage, 20 Mei. Door de raadkamer der Arrondiss.-Regtbank te 's Gravenhage , zij'1 dezer dagen 18 personen naar den proc.-gen. van het ProV'Geregtshof in Zuid-Holland verwezen, ter zake van de ongeregeldheden, die in de maand Sept. van het vorig jaar , zoo wel te dezer stede als te Delft , hebben plaats gehad. Gelijk men weet, bevinden zich daaronder Meeter, de Haas, van Gorkum, Du Mée en Mingelen, schrijvers en uitgevers van de OoijevddT s en andere blaadjes. — Men verneemt, dat in het huis van tuchtiging en opslu'ting te Leeuwarden, op den 29 April jl., door een der aldaar gedetineerden aan een anderen door verregaande drift een moorddadige slag op het hoofd is loegebragt « waaraan deze dan ook kort daarna is bezweken. De justitie houdt zich niet het onderzoek van deze verschikkelijke gebeurtenis bezig, en er is bereid5 op den 14 dezer door de heeren doctor Frada en chirurgijn Kramer een ge' regtelijk onderzoek in het werk gesteld, — Dezer dagen is te Zwolle van de pers gekomen : Wetgeving en moede , beschouwd in betrekking tot het misdrijf, redevoering uitgesproken den 10 Febr. 11., in de openbare vergadering van de afdeeling Zwolle , van 't Nederlandsch Genootschap tot zedelijke verbetering der gevangenen, door Mr. J. A. van Roijen. In 't voorberigt, geteekend door den voorzitler Ds. L. Vroom en den secretaris H. J. Greven , wordt over den tegenwoordigen toestand der afdeeling Zwolle gesproken ; de aanleiding, het doel en resultaat der openbare vergadering dd. 10 Febr. vermeld, en hulde toegebragt aan heeren hoofdbestuurders van het Nedrlandsch Genootschap te Amsterdam, die door eene milde bijdrage het mogelijk maakten, om van de belangrijke redevoering de* heeren van Roijen meer dan drie duizend exemplaren ter perse te leggen en alle leden des genoolschaps hier te lande een present-exemplaar aan te bieden» Uit het voorwoord blijkt tevens, dat Z. Exc. de Staatsraad-Gouverneur van Overijssel aan de afdeeling zijne krachtige medewerking en te gemoetkoming toezeide j dat, tengevolge van 'teen en ander, tgelal leden reeds vertweedubbelde, en men twijfelt dan ook niet , of eene redevoering over wetgeving en armoede, door van Roijen uitgesproken, en door duizenden gelezen, zal, ook bij verschil van gevoelens, menigen wenk bevatten? wier opvolging eens heilrijke vruchten kan opleveren voor de maatschappij- ADVERTENT1EN. Bij vonnis der Arrondi 8sements-R.egt.bank te 's Gravenhage, van den 37 Fehrnarij 1843 , op de expeditie hehoorlijk geregisj treerd , is verklaard , dat het huwelijk , tusschcn Mr. JOH Ai* WILLEM MARTIN BARON CO I. LOT D'ESCURIJ en Vrouwe ISAISKLLA MARIA ANTOINKTTA BARONESSE VAN MASSOW (wonende eerstgenoemde te 's Gravenhage en de tweede genoenue te Leiden), op den 19 Augustus IS35 te Leiden aangegaan , ,s ontbonden, met al de gevolgen, welke de wet aan zoodamge ontbinding toekent. He procureurs , voor de partijen geoccupeerd hebbende • a. p. t. eïsseli. (15) h. l. tboost.. Ingevolge art. 864 van het Wetboek van Koophandel, is °P 20 Mei 1846, de algemeene rangschikking, door den heer regte' commissaris in het faillissement van ALBERTUS BOON, koop111'1^ in karpetten te Delft, opgemaakt, met de bewijzen, ter inzajp van een ieder nedergclegd op de griffie der Arrondissemen Regtbank Ie 's Gravenhage. Delft, 20 Mei IS4R. De Curator, (32) vak kdïk- ^ Gedrukt en uitgegeven bij GEBROEDEftS BEIiINFANÏ® 1 te 's Gravenhage. 