Gouvernementsblad van de Kolonie Suriname, 1855, 01-01-1855 
Art. 35. Broodbakkers zullen voor het door hen verschnldigde Patentregt zich, naar evenredigheid van hun meerder of minder vertier, gemoedelijk moeteu rangschikken in eene der vier klassen, waarvan het Patentregt zijn zal ƒ 25, ƒ 50, ƒ 75 en ƒ 100 per jaar, behoudens het bepaalde bij Art. 49 hiernavolgende. Art. 36. Grof- en Hoefsmeden zullen voor het door hen verschuldigde Patenregt zich moeien stellen in drie klassen , waarvan het Patentregt zijn zal ƒ 50, ƒ 75 en ƒ 100 per jaar. Art. 37. Heel- en Vroedmeesters, hetzij te Paramaribo, hetzij te platten lande, zullen, gedurende hel eerste jaar van derzelver verblijf in deze Kolonie , belast zijn met een Patent van ƒ10. Voor de navolgende jaren zullen zij het Patentregt, naar gelang van derzelver meerdere of mindere praktijk, zijn verschuldigd; te welken einde zij zich in het door hen in te dienen Declaratoir zullen kunnen stellen in eene dezer vier klassen, als : lste klasse van ƒ25; 2de klasse van ƒ50; 3de klasse van ƒ 75; 4de klasse van ƒ100. Zullende de Arts of Doctor, of de Heel- en Vroedmeester, die tevens Hospitaalhouder van zieke Slaven is, daarenboven moeten voldoen hel Regt, voor deze bij Art. 14 vastgesteld, zonder dat op hem van toepassing zal mogen gemaakt worden, hetgene omtrent de verwante beroepen bij Art. 6 is bepaald ; terwijl, wanneer de Heel- en Vroedmeester tevens de Geneeskunde of zoogenaamde inwendige praktijk mogt uitoefenen, dezelve steeds als Arts of Doctor, en dus ingevolge de bepalingen van Art. 34 zal moeten worden gepatenteerd; makende het voor het overige geen onderscheid, of het beroep van Heel- en Vroedmeester al of niet zich in denzelfden persoon vereenigt, aangezien, hetzij dezelfde persoon de Heel- en Vroedkunde tevens uitoefene, hetzij hij alleen de Heelkuude , of wel alleen de Vroedkunde exercere, hij steeds in de termen van het tegenwoordige Artikel is vallende. Art. 38. Kleermakers zullen voor het door hen verschuldigde Patentregt zich moeten stellen in eene dezer drie klassen, als: Eerste Klasse, voor de zoodanige, die gedurende het grootste gedeelte des afgeloopenen jaars met een of twee knechts hebben gewerkt, ƒ 10. Tweede Klasse, voor de zoodanige, die gedurende datzelfde tijdperk met drie of vier knechts hebben gewerkt, ƒ 25. Derde Klasse, voor de zoodanige, die gedurende het evengemelde tijdvak met meer dan vier knechts bebbeu gewerkt, ƒ50. Art. 39. Metselaars zullen voor het door hen verschuldigde Patentregt zich moeten stellen in eene dezer vijf klassen, als: Eerste Klasse, voor de zoodanige, die gedurende het grootste tijdvak des afgeloopenen jaars met niet meer dan vier knechts hebben gewei kt, ƒ10. Tweede Klasse, voor de zoodanige, die gedurende hetzelfde tijdvak met vijf tot tien knechts hebben gewerkt, ƒ 25. Derde Klasse, voor de zoodanige, die gedurende het evengemelde tijdvak met elf tot twintig knechts hebben gewerkt, ƒ 50. Vierde Klasse, voor de zoodanige, die met een en twintig tot dertig knechts hebben gewerkt, ƒ 75. Vijfde Klasse, voor de zoodanige, die met meer dan dertig knechts hebben gewerkt, ƒ100. Art. 40. Molenmakers zullen voor het door hen verschuldigde Patentregt zich moeten stellen in eene dezer drie klassen, a^s : Eerste Klasse, voor de zoodanige, die gedurende het grootste deel des atgeloopenen jaars met niet meer dan tien knechts hebben gewerkt, ƒ75. 1829, n°. 22. Tweede Klasse, voor de zoodanige, die gedurende hetzelfde tijdvak met elf tot dertig knecht* hebben gewerkt, ƒ100.— Derde Klasse, voor de zoodanige, die gedurende het even gemelde tijdvak met meer dan dertig knechts hebben gewerkt, ƒ 150.— Art. 41. Scheepstimmerlieden zullen voor het door hen verschuldigde Patentregt zich moeten stellen in eene dezer drie klassen, als: Eerste Klasse, voor de zoodanige, die gedurende het afgeloopene jaar met een of twee knechts hebben gewerkt, ƒ 50. Tweede Klasse, voor de zoodanige, die gedurende het afgeloopene jaar met drie of vier knechts hebben gewerkt, ƒ 75. Derde Klasse, voor de zoodanige, die gedurende het gemelde tijdvak met meer dan vier knechts hebben gewerkt, ƒ100. Art. 42. Timmerlieden en Schrijnwerkers, hetzij dezelve deze beroepen te zamen, hetzij afzonderlijk, uitoefenen, zullen voor het door hen verschuldigde Patentregt zich moeten stellen in eene dezer drie klassen, als: Eerste Klasse, voor de zoodanige, die gedurende het grootste gedeelte des afgeloopenen jaars met een of twee knechts hebben gewerkt, ƒ25. Tweede Klasse, voor de zoodanige, die gedurende bet grootste gedeelte des afgeloopenen jaars met drie of vier knechts hebben gewerkt, ƒ 50. Derde Klasse, voor de zoodanige, die gedurende het even gemelde tijdvak met meer dan vier knechts hebben gewerkt, ƒ75. Art. 43. Onder de in de vorige Artikelen gebezigde uitdrukking van knechts worden verstaan zoowel vrije menschen als Slaven, zoo als onder deze de leerlingen mede begrepen zijn, en bij de klassificatie mede in aanmerking komen moeten. Art. 44. Vettewariërs of Houders van komenijswinkels zullen, ten aanzien van het door hen verschuldigde Patentregt, zich moeten stellen in eene dezer vier klassen, als: In de 1ste klasse ad / 25; in de 2de klasse ad ƒ 50, in de 3de klasse aa f 75; in de 4de klasse ad ƒ 100. Zullende het meerder of minder vertier, de meerdere of mindere geschiktheid van stand en woning, het uiterlijk welvaren, meerdere of mindere uitbreiding van betiekkingen, en wat dies meer zij, den maatstaf uitmaken, waarnaar zij zich in eene dezer klassen zullen rangschikken. Art. 45. Wanneer degenen, welke verlangen gepatenteerd te worden voor de beroepen en bedrijven, opgenoemd in Art. 35, 36, 38, 39, 40, 41 en 42, in het jaar, hetwelk aan het jaar, over hetwelk zij om Patent aanvrage doen, is voorafgegaan, dezelve beroepen en bedrijven niet hebben uitgeoefend, zullen dezelve zich moeten stellen in zoodanige klasse, als waartoe zij oordeelen naar gelang der bovenstaande bepalingen te zullen behooren. Indien het echter mogt blijken, dat dezelve zich in eene te lage klasse gesteld hebben, zullen zij verpligt zijn het meerder verschuldigde in het volgende jaar te suppleren. Art. 40. Die de beroepen en bedrijven, in Art. 38, 39, 40, 41 en 42 opgenoemd, zonder knechts uitoefenen, zullen evenzeer verpligt zijn tot het aanvragen om Patent; doch zullen zij hetzelve kosteloos bekomen. Art. 47. Het Patentregt wegens zoodanige beroepen , bedrijven of hanteringen, welke in deze Wet niet met namen zijn uitgedrukt, zal geregeld worden op den voet van dat, hetwelk bepaald is voor zoodanige beroepen, bedrijven of hanteringen, waarmede dezelve, zoo uit derzelver aard als in betrekking tot de winsten, welke zij opleveren, de meeste overeenkomst hebben. Art. 48. Wanneer de bij Art. 2 gedesigneerde Commissie tot de Patenten mogt bevinden, dat de Declarant voor hel Patentregt zich zoodanig heeft aangeslagen, als met de voorschriften van deze Ordonnantie en des Declarants bekende betrekkingen en maatscbappelijken toestand overeenkomstig is, zal hetzelve Declaratoir, namens voornoemde Commissie, door den BoekhouderContióleur worden geviseerd en onverwijld aan den Algemeenen Ontvanger worden gedepecheerd, ten einde de Patenten, volgens het hierbij gevoegde model, daarnaar zouden kunnen worden opgemaakt, en door de belanghebbenden te diens Kantore zouden kunnen woiden geligt; zullende echter dezelve van geenerlei waarde zijn, zoo lang dezelve of derzelver afschriften niet door den Commissaris van Policie zullen zijn geviseerd en geregistreerd geworden, waarvan op het Patent zal moeten blijken. Art. 49. Wanneer de Commissie tot de Patenten van oordeel mogt zijn, dat de Declarant zich niet zoodanig had aangeslagen, als met de voorschriften van deze Ordonnantie en des Declarants bekende betrekkingen en maatschappelijken toestand overeenkomstig is , zal zij het regt hebben , den Declarant voor zich te ontbieden, en hem tot het redresseren van zijne Declaratie aan te manen. De Declarant daartoe ongezind zijnde, en de Commissie niettemin bij haar oordeel volhardende, zal ambtshalve het Declaratoir zoodanig invullen en veranderen, als dezelve zal vermeenen te behooren, en daarmede voorts te werk gaan, zoo als in het vorige Artikel is bepaald; aan den Declarant schriftelijk van de plaats gehad hebbende invulling of verandering, naar het hierbij gevoegde voorbeeld, door eenen der Deurwaarders van de Regtbank van Kleine Zaken kosteloos kennis gevende. Art. 50. Wanneer de Declarant mogt vermeenen in dezen aanslag niet te kunnen berusten , zal hij de bevoegdheid hebben, om binnen den tijd van twee maanden na de vermelde Kennisgeving daarover bij den Hoogen Raad te doleren, die over zoodanige doleantie definilivelijk en zonder nader beroep zal beslissen; zullende dezelve, wanneer zijne doleantie bij den Hoogen Raad gegrond bevonden wordt, de ter Secretarij betaalde Leges terug bekomen. Art. 51. De Commissie tot de Patenten heeft de bevoegdheid, om inzage van de boeken der belanghebbenden te vorderen, waaraan ieder, op poene van schuldig te worden gehouden aan resistentie tegen de Openbare Magt, zal moeten voldoen, alsmede om van de onderscheidene Ambtenaren en Kollegiën in deze Kolonie zoodanige elucidatiën te vragen, als zij vermeenen zal te behoeven , waaraan deze gereedelijk zullen moeten voldoen. Art. 52. De betaling van het Patentregt zal moeten geschieden: a. Door Administrateuren of Beheerders van Plantaadjes met het einde van elke maand, voor het door hen in de afgeloopene maand verschuldigde. b. Door Administrateurs of Beheerders van Houtgronden, met het einde van elke drie maanden, voor het door hen in de afgeloopene drie maanden verschuldigde, waarvan zij gehouden zijn alle drie maanden opgave te doen. c. Door de Transiërende Kooplieden dadelijk bij het afgeven van het Patent; zullende zoodanige Patenten, op verlangen van de belanghebbenden , kunnen worden geprolongeerd, mits voor niet minder dan dertig dagen, en legen betaling van het bepaalde Patentregt. d. Door de overige Patentpligtigen in twee termijnen, verschijnende de eerste termijn vóór het einde der maand Maart, en de tweede of laatste vóór hel einde van de maand Jtilij. Art. 53. De Patenten zullen worden afgegeven op een Zegel, ten bedrage van een percent van het montant, waarover dezelve zijn aangeslagen, te betalen door de Patentpligtigen, met uitzondering echter: lo. Der Patenten van Administrateuren of Beheerders van Plantaadjes, Houtgronden daaronder begrepen, die afgegeven zullen worden op een Zegel van ƒ10.—; zullende elk Administrateur, hetzij hij ééne of meer Plautaadjei of Houtgronden onder zijn beheer heeft, met één Patent, afgegeven op een Zegel van ƒ 10.— , kunnen volstaan. 2o. De Patenten, waarvan hel Regt mioder dan ƒ10.— bedraagt, of ook die kosteloos worden afgegeven, zullen gesteld worden op een Zegel van vijftig Cents. Art. 54. In alle openbare Akten, die de Patentpligtigen als zoodanig betreffen , zal het Patent moeten worden gemeld, met aanduiding van deszelfs dagteekening, Nommer en het beroep, tot uitoefening waarvan het is verleend; mitsgaders den tijd, waarvoor het is afgegeven, op eene boete van ƒ25.—, te verbeuren door dengenen, te wiens overstaan dezelve Akte is gepasseerd. Art. 55. Niemand zal in Regten vermogen te ageren, noch in zijne verdediging worden toegelaten in zaken, zijnen handel, beroep, bedrijf of nering, aan het nemen van Patent onderworpen, betreffende; noch daarop regard geslagen, tenzij het Patent, of een behoorlijk afschrift van hetzelve worde overgelegd, alles op verbeurte van ƒ25.—. Art. 56. Degene, die de, bij Art. 2 vermelde, Declaratoiren niet vóór den eersten Februarij van elk jaar inlevert (behoudens het geval, in Art. 5 omschreven), zullen verbeuren eene boete van ƒ50.—, en hij, die eenigen handel, beroep, nering of bedrijf, in de bovenstaande Artikelen onderscheidenlijk opgenoemd, aanvangt of voortzet, zonder gepatenteerd te zijn, zal het drievoudige van het door hem verschuldigde Patentregt moeten betalen, in te vorderen op de wijze, als bij Art. 61 is bepaald. Art. 57. Die zich op eene bedriegelijke wijze van eens anders Patent bedient, zal het zesvoudige bedrag van het Patent, waarmede hij gefraudeerd heeft, betalen, in te vorderen als bij Art. 61 is bepaald. Art. 58. Die op de daartoe, door of namens den Commissaris van Policie, gedane vordering in gebreke blyft, om deszelfs Patent of een geauthentiseerd afschrift van hetzelve aan deszelfs gewoon domicilie te vertoonen, zal verbeuren eene boete van ƒ15.—; zullende de Kramers of Ronddragers met bakjes als anderzins, verpligl zijn hun Patent steeds bij zich te dragen, ofwel, voor zoo verre zij zich door vrije menschen, of door Slaven laten vertegenwoordigen, hetgene alleen zal mogen geschieden door zoodanige, welker namen specifiek in het af te geven Patent vermeld staan, zorg moeten dragen, dat dezelve vrije menschen of Slaven steeds een geauthentiseerd afschrift van hetzelve Patent bij zich hebben, ten einde hetzelve , op eene vordering als voren, te allen tijde en op alle plaatsen te kunnen vertoonen; zullende zoodanige afschriften ten Kantore van den Algemeenen Ontvanger kosteloos en vrij van Zegel worden afgegeven. Art. 59. De Aktiën, die uit deze Ordonnantie voortvloeien, zullen door het Publiek Ministerie, op den voet en de wijze, bij de Koloniale Regtspleging bepaald, worden vervolgd, en zullen de boelen op de wijze, daarbij vastgesteld, worden verdeeld. Art. 60. Deze Aktiën zullen echter na verloop van twee jaren worden gehouden voor geprescribeerd. Art. 61. De vervolgingen tegen de nalatige betalers van het Pantentregt zullen geschieden bij parate executie, op de in de Kolonie gebruikelijke wijze. Art. 62. De notabele Ingezetene, welke door den Gouverneur-Generaal tot de Commissie der Patenten wordt gedespiciëerd, zal, alvorens in functie te treden, in deszelfs handen den navolgenden eed afleggen: »lk zweer, dat ik het mij opgedragen lidmaatschap der Commissie tot de «Patenten met de meest mogelijke getrouwheid en onpartijdigheid zal waarne»men ; dat ik de voorschriften , in de Ordonnantie op het Patentregt voorko»mende, zoo veel in mij is naauwkeurig zal nakomen en doen nakomen , en »dat ik in allen deele zal trachten te beantwoorden aan het vertrouwen, het»welk het Gouvernement, door de opdragt dezer betrekking, in mij heeft «gesteld." Art. 63. Alle vroegere Wetten en Reglement omtrent het tegenwoordige onderwerp worden voor vervallen verklaard. En opdat niemand hiervan eenige onwetendheid voorwende, zal deze op de gebruikelijke wijze worden gepubliceerd en in het Gouvernements-Blad geinsereerd. Aldus gearresteerd in de Raadsvergadering, gehouden alhier aan Paramaribo , den 4den December des jaars 1829, van Zijner Majesteits Regering het zeventiende. cantz'laar. Ter Ordonnantie van den Gouverneur-Generaal in Rade, Gepubliceerd aan Paramaribo, De Algemeene Secretaris, den 19den daaraanvolgende. 6. a. van der mee. De Algemeene Secretaris, g. a. van der mee. No. 1. MODEL van Declaratoir voor de Patentpligtigen, wegens een beroep, aan een vast regt onderhevig. De Ondergeteekende, verlangende over den jare het bedrijf van uit te oefenen, verzoekt, dat aan hem, luidens Art. der Ordonnantie op het Patentregt, diensvolgens een Patent moge worden uitgereikt, ten bedrage van ƒ Paramaribo, den No. 2. MODEL van Declaratoir voor Administrateuren van Plantaadjes en Houtgronden. De Ondergeteekende verklaart te zijn Administrateur van Plantaadjes en Houtgronden, en verzoekt, dat aan hem, krachtens Art. der Ordonnantie op het Patentregt, een Patent als zoodanig worde uitgereikt. Paramaribo, den No. 3. MODEL van Declaratoir van Advocaten en Procureurs, die meer dan één jaar gefungeerd hebben. De Ondergeteekende, verlangende over het jaar gepatenteerd te worden als Advocaat (Procureur), verzoekt, dat aan hem een Patent worde uitgereikt, ten bedrage van / , uitmakende vijf ten honderd van de aan hem, bij de vonnissen van het Hof van Civile en Criminele Justitie , in het afgeloopen jaar toegekende salarissen. Paramaribo, den No. 4. MODEL van Declaratoir voor Gezworen Klerken, die meer dan één jaar gefungeerd hebben. De Ondergeteekende , verlangende over het jaar gepatenteerd te worden als Gezworen Klerk, verzoekt, dat aan hem een Patent worde uilgereikt, ten bedrage van ƒ , uitmakende drie ten honderd van de bij hem, gedurende het afgeloopen jaar , genotene emolumenten. Paramaribo , den No. 5. MODEL van Declaratoir voor Kooplieden, Winkeliers en Apothekers , die hunne affaire continué'ren. De ondergeteekende, verlangende over het jaar gepatenteerd te worden als , verklaart in het afgeloopene jaar een debiet gehad te hebben van niet minder dan ƒ en niet meer dan ƒ , en verzoekt, dat aan hem diensvolgens, luidens Art. der Ordonnantie, een Patent worde uitgereikt, ten bedrage van ƒ Paramaribo, den 32 1829, n°. 23, Zé. 1830, n°.l. No. 6. MODEL van Declaratoir voor Kramers en Ronddragen van goederen met bakjes. De Ondergeteekende, verlangende over den jare het bedrijf van Kramer en Ronddrager van goederen met bakjes te willen uitoefenen, en zich te dien einde willende doen vergezellen, of doen vertegenwoordigen door de navolgende Slaven (of door de navolgende vrije menschen), als: verzoekt, dat aan hem diensvolgens, krachlens Art. der Ordonnantie, een Patent worde uitgereikt , ten bedrage van f Paramaribo, den No. 7. MODEL van Declaratoir voor Pontvoerders en Houders van Karren. De ondergeteekende, verlangende gepatenteerd te worden als Pontvoerder (Voertuig- of Karre-, Wagen- en Trekveehouder), verzoekt, dat aan hem een Patent worde uitgereikt, in verhouding van een getal van ponten (karren of wagens), en alzoo ten bedrage van f Paramaribo, den No. 8. MODEL van Declaratoir voor transiè'rende Schippers en Kooplieden. De Ondergeteekende, verlangende als transiërend Schipper (Koopman) gepatenteerd te worden, verzoekt, dat aan hem diensvolgens, voor den lijd van dertig dagen, krachtens Art. der Ordonnantie, een Patent worde uitgereikt, ten bedrage van ƒ100.—. Paramaribo, den No. 9. MODEL van Declaratoir voor Vendumeesters. De Ondergeteekende verklaart te zijn Vendumeester, en verzoekt, dat aan hem, krachtens Art. der Ordonnantie, een Patent als zoodanig moge worden uitgereikt. Paramaribo, den No. 10. MODEL van Declaratoir voor degenen, die zich in eene bepaalde klasse moeten stellen. De Ondergeteekende, verlangende voor het jaar gepatenteerd te wor¬ den als , stelt zich, naar aanleiding van Art. der Ordonnantie op het Patentregt, in de klasse, en verzoekt, dat aan hem diensvolgens worde uitgereikt een Patent, ten bedrage van f Paramaribo, den No. 11. MODEL van Declaratoir voor Palentpligtigen, die in het af geloopen jaar het beroep nog niet hebben uitgeoefend. De Ondergeteekende, verlangende over den jare het bedrijf aan te vangen van , verzoekt, dat aan hem, krachtens Art. der Or¬ donnantie op het Patentregt, een Patent worde uitgereikt, ten bedrage van f Paramaribo, den No. 12. MODEL van Declaratoir voor degenen, die eenig beroep onder eene firma, of met deelgenooten uitoefenen. De Ondergeteekende, verlangende ouder de firma van , gepatenteerd te worden als » en hebbende als zoodanig tot deelgenooten de personen van , die deze mede hebben onderteekend , verzoekt als zoodanig over den jare te worden gepatenteerd; verklarende in het afgeloopen jaar gehad te hebben (of zich voor te stellen in het tegenwoordige jaar te zullen hebben) een debiet van niet minder dan f en niet meer dan f , en alzoo wegens Regt van Patent schuldig te zijn de som van f Paramaribo , den MODEL. AKTE VAN PATENT over het jaar De Algemeene Ontvanger der Kolonie Suriname, gezien hebbende het door de Commissie tot de Patenten geviseerde Declaratoir van houdende verzoek om voor den tijd van (1) benevens zijne deelgenooten, zijnde de personen van , die gemeld Declaratoir mede hebben onderteekend, onder de firma van te wor¬ den gepatenteerd, als certificeert, dat voornoemde als zoodanig op het Patentregister dezer Kolonie is ingeschreven , (2) en daarbij wegens het Regt van Patent is gedebiteerd met eene som van f Paramaribo, den De Algemeene Ontvanger. Geregistreerd ten Kantore der Controle, onder No. Paramaribo , De Boekhouder-Controleur. Gezien en geregistreerd bij het Commissariaat van Policie. KENNISGEVING aan den Declarant wegens eene geredresseerde Declaratie. Een der Deurwaarders bij de Regtbank van Kleine Zaken der Kolonie Suriname begeve zich , ter requisitie van de Commissie tot de Patenten , ter woonstede van N. N., en verwittige hem (haar), dat de Commissie, geen genoegen hebbende kunnen nemen met den aanslag, voorkomende in deszelfs Declaratoir van den waarbij hij (zij) verzocht heeft, dat hem (haar) een (1) Dit heeft alleen betrekking tot het geval, bij Art. 8 der Ordonnantie vermeld. en wordt anders doorgehaald. (2) Dit valt weg bij Patenten, die kosteloos worden afgegeven , benevens die van Administrateuren en Vendumeesters. Patent als mogt worden uitgereikt, dit Declaratoir heeft geredresseerd en hem (haar) wegens het door hem (haar) verschuldigde Patentregt heeft aangeslagen voor eene som van f De Deurwaarder re'atere hieronder van zijn wedervaren , en geve zoo van deze Kennisgeving, als van deszelfs relaas, kopij aan den Declarant. Paramaribo, den Van wege de Commissie tot de Patenten, De Boekhouder-Contróleur. In den jare , den , heb ik N. N., Deurwaarder bij de Regt¬ bank van Kleine Zaken der Kolonie Suriname , ter voldoening aan bovengemelde requisitie, mij vervoegd ter woonstede van N. N., en aan hem (haar) van derzelver inhoud voorlezing gedaan , sprekende tot , die mij tot antwoord heeft gegeven: Van al hetwelk ik het tegenwoordige relaas heb opgemaakt, met overgifte van kopij aan den gerequireerde. Paramaribo, den 8<§)!§>3 /7VT0 23 ^ PUBLICATIE van den 22sten December 1829, houdende V " */ bepaling der Loodsgelden, welke voor het binnenloodsen van schepen in de Rivier Suriname mogen worden berekend. De Gouverneur-Generaal in Rade. Allen, die deze zullen zien of hooren lezen, Salut! doet te weten: Alzoo in de Publicatie van 23/30 December 1828, bij welke de Tarieven van Leges en Emolumenten voor de Kolonie Suriname zijn vastgesteld, niet zijn opgenomen de Loodsgelden, welke voor het binnenloodsen van schepen in de Rivier Suriname mogen worden berekend. Zoo is het, dat Wy, daarin willende voorzien, met Ampliatie van voornoemde Publicatie, hebben bepaald, zoo als bepaald wordt bij deze, dat de Loodsgelden, verschuldigd door binnengeloodst wordende schepen, die tien voeten of minder diep gaan, zullen bedragen vijftien Gulden (ƒ15), en voor eiken voet boven de tien voeten nog vijf Gulden bovendien; zullende , bij de berekening daarvan, een gedeelte van een voet voor eenen geheelen gerekend worden, en, wijders, dat de Loods voor eiken dag, te rekenen van en met den tweeden dag, dat hij aan boord gekomen en aldaar gehouden is , zal mogen in rekening brengen vijf Gulden (f5) per dag. En opdat niemand hiervan eenige onwetendheid voorwende, zal deze op de gebruikelijke wijze worden gepubliceerd en in het Gouvernements-Blad geïnsereerd. Aldus gearresteerd in de Raadsvergadering, gehouden alhier aan Paramaribo , den 22sten December des jaars 1829, bet zeventiende jaar van Zqner Majesteits Regering. cantz'laar. Ter Ordonnantie van den Gouverneur-Generaal in Rade, Gepubliceerd aan Paramaribo den De Algemeene Secretaris, 23sten daaraanvolgende. g. a. vah dbr mee. De Algemeene Secretaris, g. a. van der mee. —mm— /T^0 24^ PUBLICATIE van den 22sten December 1829, houdende V * 6^-j Ampliatie van Art. 11 der Publicatie van 5/6 Maart 1828, betrekkelijk de aangifte van overledenen. De Gouverneur-Generaal in Rade. Allen, die deze zullen zien of hooren lezen, SalüT ! doet te weten: Alzoo bet aan Ons doelmatig is voorgekomen, om eenige wijzigingen in Art. 11 der Publicatie van het voormalige Hof van Policie, d. d. 5/6 Maart 1828, daar te stellen Zoo is het, dat Wij hebben goedgevonden en verstaan , te bepalen en vast te stellen , zoo als geschiedt bij deze, dat de aangiften van overlijden, bovenen behalve de vereischten, in Art. 11 voornoemd voorgeschreven, nog zullen moeten inhouden: lo. De plaats van geboorte van den overledene. 2o. Indien de overledene niet in deze Kolonie geboren is , alsdan mede de plaats, alwaar hij vóór zijne aankomst in de Kolonie het laatst heeft gewoond , of is gedomicilieerd geweest. En Opdat niemand hiervan eenige onwetendheid voorwende, zal deze op de gebruikelijke wijze worden gepubliceerd en in het Gouvernements-Blad geïnsereerd. Aldus gearresteerd in de Raadsvergadering, gehouden alhier aan Paramaribo, den 22sien December des jaars 1829, het zeventiende jaar van Zijner Majesteits Regering. cantz'laar. Ter Ordonnantie van den Gouverneur-Generaal in Rade, Gepubliceerd aan Paramaribo den 23sten De Algemeene Secretaris, daaraanvolgende. g. a. tan der mbe. De Algemeene Secretaris, g. a. va2ï der mbe. 1 ^ PUBLICATIE van den 23sten Febrtiarij 1830, regelende V1^ * ) het bedrag van hetgene, te rekenen van 1 Maart 1830, per dag zal moeten worden betaald voor voeding van personen, die in de Forteresse Zelandia Civiel gegijzeld zijn. De Gouverneur-Generaal in Rade. Allen, die deze zullen zien of hooren lezen, Salut! doet te welen: Alzoo aan Ons is kenbaar geworden, dat de emolumenten ten behoeve van den Cipier in de Forteresse Zelandia, gearresteerd bij Publicatie, d. d. 23/30 December 1828 (Gouvernements-Blad van dat jaar No. 29), waarbij onder anderen bepaald is, dat door denzelven wegens kostgeld voor eenen Blanke of Vrijman per dag vijftig (50) Centen zal mogen worden berekend, mede toegepast zijn op de voeding van en het kostgeld, te betalen voor zoodanige personen, die wegens schulden Civiel gegijzeld, en in de Forteresse Zelandia gedetineerd zijn. In aanmerking nemende, dat, volgens de nog vigerende Regtspleging, in vroegere jaren altijd een onderscheid gemaakt is tusschen de voeding en verpleging van personen, die voor schulden gegijzeld waren, en zoodanigen, die wegens misdaden of misdrijven gedetineerd waren. In aanmerking nemende, dat bij Art. 103 en 105 van het nog in werking zijnde Reglement op de manier van procederen voor het Hol van Civile Justitie, het kostgeld voor Civiel gegijzelden ij vastgesteld op vier en twintig (24) Stuivers daag>, gelijk staande met eenen Gulden twintig Centen {f 1.20). Gezien Art. 17 van het Reglement nopens het ter executie leggen van Civile vonnissen op den persoon des gecondemneerden, ingevoerd bij Publicatie van 7 November 1821 (Gouvernements-Blad c. a. No. 14). Zoo is het dat Wij hebben goedgevonden en verstaan, te bepalen en vast te stellen, zop als geschiedt bij deze: Dat, te beginnen met den eersten Maart aanstaande, het Tarief van emolumenten ten behoeve van den Cipier in de Forteresse Zelandia, gearresteerd, bij Publicatie, d. d. 23/30 December 1828, niet zal worden toegepast op zoodanige personen, die Civiel gegijzeld zijn; neen, maar, dat door de executanten voor voeding van de zoodanigen aan den Cipier in de forteresse Zelandia, op de wijze als bij hel aangehaalde Artikel des gedachten Regiemenis van 7 November 1821, is voorgeschreven, zal moeten worden voldaan de som van eenen Gulden en twintig Centen (f 1 20) per dag. En opdat niemand hiervan eenige onwetendheid voorwende, zal deze op de gebruikelijke wijze worden gepubliceerd en in het Gouvernements-Blad geïnsereerd. 1830, n«. 2. Aldus gearresteerd in de Raadsvergadering geboaden albier aan Paramaribo, den 23sien February des jaars 1830, vau Zijner Majesteits Regering het achttiende. cawtz'laar. Ter Ordonnantie van den Gouverneur-Generaal in Rade, Gepubliceerd aan Paramaribo, den De Algemeene Secretaris, 27sten Februarij daaraanvolgende O. a. van der mee. De Algemeene Secretaris, g. a. van der mee. -*§£» /JyfO 2 ^ PUBLICATIE van den 16den Maart 1830, ter beteugeling \ ' ') en bestraffing van feitelijke gewelddadigheden. De Gouverneur-Generaal in Rade. Allen, die deze zullen zien of hooren lezen, Salut! doet te weten: Naardemaal het aan Ons van belang is voorgekomen, dat de verordeningen, ■waarbij in de Nederlandsche West-Indische Bezittingen strafbepalingen tegen feitelijke gewelddadigheden, als vechterijen, slagerijen en verwoadingen, zijn daargesteld, door andere Wettelijke beschikkingen, meer overeenkomende met den geest des tijds en de begrippen eener gezonde Lijfstraffelijke Wetgeving , worden vervangen. Zoo is bet, dat Wij, met afschaffing van de tot dusverre deswege in al de Nederlandsche West-Indische Bezittingen gebruikelijke Wetten, Ordonnantiën of Regiementen , hebben goedgevonden en verstaan te statuëren, gelijk Wij doen bij deze: Art. 1. Door feitelijke gewelddadigheden worden verstaan alle zoodanige bedrijven, waardoor aan iemand slagen, klappen, stooten, schoppen, wonden, kwetsingen , kneuzingen, beten of eeuige andere dergelijke beleediging, schoon ook niet met name in dit Artikel opgenoemd, worden toegebragt. Art. 2. De feitelijke gewelddadigheden worden geacht te zijn gequalificeerd ol eenvoudig. Art. 3. De feitelijke gewelddadigheden worden voor gequalificieerd gehouden , of 1. door de plaats, waar dezelve zijn bedreven, of 2. door de personen , tegen welke dezelve zijn gepleegd, of 3. door de gevolgen, welke dezelve gehad hebben , of 4. door de hulpmiddelen, waarvan men zich bij het ondernemen of het ten uitvoer brengen van dezelve heeft bediend, of 5. door de omstandigheden, welke met dezelve zijn gepaard gegaan. Art. 4. Tot de eerste soort behooren alle feitelijkheden, die bedreven zijn: a. Op of in den onroerenden eigendom van den beleedigde, of ook in de woning van den beledigde, of op eenigen tot die woning behoorenden en daarmede een geheel uitmakenden grond. b. In eenig aan den erkenden openbaren Eerdienst toegewijd gebouw, gedurende den tijd, dat in heUelve eeuige Eerdienst wordt uitgeoefend. c. In eenig Lands- of Gemeentegebouw, tot eenig deel der openbare Administratie bestemd, of op het bijzonder Kantoor of Bureau van eenigen openbaren Ambtenaar, gedurende den lijd, dat hij, of wel deszelfs Geëmployeerden en Suppoosten, zich aldaar onthouden, en zulks zonder onderscheid, of dezelve feitelijkheden tegen dezen Ambtenaar , deszelfs Geëmployeerden en Suppoosten, of wel tegen eenigeu anderen zich aldaar bevindenden persoon zijn gerigt geweest. Art. 5. Al degenen , welke zich schuldig of medepligtig maken aan de feitelijke gewelddadigheden, in het voorgaande Artikel opgenoemd, zullen gestraft worden met gevangenzetting, die niet minder zal mogen zijn dan van twee maanden, en den tijd van acht maanden niet zal mogen te boven gaan. Art. 6. Tot de tweede soort der gequalificeerde feitelijke gewelddadigheden behooren de zoodanige, welke gepleegd worden: a. Tegen openbare Beambten, terwijl dezelve zich onledig houden in de uitoefening van hunne functiën. b. Door kinderen tegen hunue moeder, en tegen bunnen wettigen vader. c. Door Gemanumitteerden tegen degenen, welke hen hebben vrijgegeven. d. Door personen, die tot den Slavenstand behooren, tegen personen , die niet tot denzelfden stand behooren. Art. 7. Al degenen, welke zich schuldig of medepligtig maken aan de feitelijke gewelddadigdeden, in het voorgaande Artikel sub La. a, b en c opgenoemd, zullen gestraft wor len met gevangenzetting, welke niet minder zal mogen zijn dan van vijf maanden, en den tijd van twee jaren niet zal mogen te boven gaan; wordende ten aanzien van de feitelijkheden, bij het voorgaande Artikel vermeld sub La. d, gerefereerd tot betgene hierna in Art. 17 van de feitelijkheden, door personen, tot den Slavenstand behoorende, gepleegd, nader zal gezegd worden. Art. 8. Tot de derde soort der gequalificeerde feitelijke gewelddadigheden behooren de zoodanige: a. Welke den dood des beleedigden hebben te weeg gebragt, of ten gevolge gehad ; immers daartoe eene indirecte aanleiding hebben opgeleverd. b. Welke, zonder den dood des beleedigden ten gevolge gehad te hebben, niettemin denzelven hebben verminkt, of van eeu of meer van deszelfs ledematen of gedeelten van die hebben beroofd. c. Welke zonder den dood des beleedigden, of eene verminking of berooving van een of meer van deszelfs ledematen of gedeelten van dien ten gevolge te hebben gehad, niettemin zoodauige uitwerking op het ligchaam van den beleedigde hebben te weeg gebragt, dat hij gedurende meer dan acht dagen, ten gevolge van het door hem ondergane feitelijke geweld, Genees- of Heelkundige hulp heeft benoodigd gehad, of wel gedurende een gelijk tijdvak buiten staat is geweest tot het waarnemen van zijne gewone beroepsbezigheden. Art. 9. Al degenen, welke zich schuldig of medepligtig maken aan de gequalificeerde feitelijke gewelddadigheden, in het voorgaande Artikel sub La. a opgenoemd, zullen, voor zooverre dezelve niet blijken ondernomen te zijn met geleider lage, of met het blijkbaar opzet, om den beleedigde van het leven te berooven, gestraft worden met gevangenzetting, welke niet minder zal mogen zijn dan van één, en niet meer dan van vijftien jaren , hetzij met of zonder verklaring van eerloosheid; — of ook, naar bevind van zaken, ter beoordeeling des Regters, met dwangarbeid voor den tijd van niet mider dan één jaar, en niet meer dan tien jaren. Art. 10. Al degenen, welke zich schuldig of medepligtig maken aan de gequalificeerde feitelijke gewelddadigheden , opgenoemd in Art. 8, sub La. b, zullen gestraft worden met gevangenzetting van niet minder dan zes maanden , en niet meer dan tien jaren; of ook, naar bevind van zaken, ter beoordeeling des Regters, met dwangarbeid voor den tijd van niet minder dan zes maanden, en niet meer dan vijf jaren. Art. 11. Al degenen, welke zich schuldig of medepligtig maken aan de gequalificeerde feitelijke gewelddadigheden, opgenoemd in Art. 8 sub La. c, zullen gestraft worden met gevangenzetting, welke niet minder zal mogen zijn dan van vier maanden, en niet meer dan van één jaar. Art. 12. Tol de vierde 6oort der gequalificeerde feitelijke gewelddadighe¬ den behooren de zoodanige, welke, hoezeer geen der gevolgen gehad hebbende , in Art. 8 opgenoemd, niettemin zijn ondernomen, of ten uitvoer gebragt door middel van eenig werktuig of voorwerp, in staat, om, onder aanwending van de noodige kracht aan de zijde van den beleediger, eenig ligchamelijk letsel aan den beleedigde toe te brengen, als: schietgeweer, stokken, messen, degens, steenen, huisraad, gereedschap en andere daarmede gelijk staande zaken. Art. 13. Al degenen, welke zich schuldig of medepligtig maken aan de gequalificeerde feitelijke gewelddadigheden, in het voorgaande Artikel opgenoemd , zullen gestraft worden met gevangenzetting van niet minder dan ééne maand , en niet meer dan zes maanden. Art. 14. Tot de vijfde soort der gequalificeerde feitelijke gewelddadigheden behooren de zoodanige, welke ziju voorafgegaan, vergezeld of onmiddellijk achtervolgd door moedwillige bedrijven of baldadigheden, de kennelijke strekking hebbende, om onrust te verwekken, en schrik en vrees onder de goede Ingezetenen te verspreiden, mits dezelve bedrijven of baldadigheden, door de schuldigen of medepligtigen aan dezelve feitelijke gewelddadigheden, zijn ondernomen of ten uitvoer gebragt. Art. 15. Al degenen, welke zich schuldig of medepligtig maken aan de gequalificeerde feitelijke gewelddadigheden, in het voorgaande Artikel opgenoemd , zullen gestraft worden met gevangenzetting voor niet minder dan drie maanden, en niet meer dan negen maanden. Art. 16. Wanneer echter eenige feitelijke gewelddadigheid mogt plaats gehad hebben ter gelegenheid van zamenrottingen met misdadige oogmerken, of van zamenspanningen, oproer en wederstand tegen wettig geconstituëerde Authoriteiten, zullen de twee voorgaande Artikelen van geene toepassing mogen zijn, maar zullen de schuldigen en medepligtigen alsdan geacht worden openbaar geweld en muiterij te hebben gepleegd, en als zoodanig worden gestraft. Art. 17. Personen, tot den Slavenstand behoorende, aan fa gequalificeerde feitelijke gewelddadigheden, opgenoemd in Art. 4, 6, 8 sub La. b en c, Art. 12 en 14, zich schuldig of medepligtig makende, zullen gestraft worden met dwangarbeid, hetzij op eenigen openbaren Grond of Etablissement, hetzij op den grond of den eigendom van derzelver Meesters of Gezagvoerders, en zulks voor zoo veel tijds, als voor de onderscheidene soorten dezer misdaden in Art. 5, 7, 10, 11, 12, 13 en 15 dezer Publicatie is aangewezen; zullende deze straf steeds moeten worden voorafgegaan door eene correctie van meer dan honderd slagen. Art. 18. Personen, tot den Slavenstand behooren Ie, aan d e gequalificeerde feitelijke gewelddadigheden, opgenoemd in Art. 8 sub La. a , zich schuldig of medepligtig makende, zullen, voor zoo verre deze gewelddadigheden zijn gepleegd tegen personen, niet tot den Slavenstand behoorende, met den dood gestraft worden. Art. 19. Wanneer onderscheidene qualificatiën zich in een en hetzelfde misdrijf mogten vereenigen, zoodat hetzelve niet bloolelijk in de termen van één , maar van twee of meer der boven vermelde Artikelen mogt vallen, zal alleen dat Artikel bij de toepassing der straf in aanmerking mogen komen, hetwelk bij toepassing de hoogste straf aan de hand geeft; zoodat bij voorbeeld hij, die in het huis van den beleedigde denzelven met een stok slaat, zonder de gevolgen, in Art. 8 opgenoemd, te weeg te brengen, niet zoude behooren gestraft te worden naar Art. 13, maar naar Art. 5, en dat degene, die in bet huis van den beleedigde denzelven een slag toebrengt, die hem voor meer dan acht dagen Genees- of Heelkundige hulp doet behoeven, of gedurende hetzelve tijdvak aan zijne gewone beroepsbezigheden onttrekt, niet zouden moeten gestraft worden overeenkomstig Art. 5, maar ingevolge Art. 11. Art. 20. Voor eenvoudige feitelijke gewelddadigheden zullen gehouden worden alle misdrijven van dien aard, welke noch ten aanzien van de plaats, waar dezelve zijn bedreven, uoch len aanzien van de personen, tegen welke dezelve zijn gepleegd, noch ten aanzien van de gevolgen, welke dezelve gehad hebben, noch ten aanzien van de hulpmiddelen, waarvan men zich bij het ondernemen, of het ten uitvoer brengen van dezelve heeft bediend, uoch ten aanzien van de omstandigheden, welke met dezelve zijn gepaard gegaan, tot eenige der soorten behooren, in Art. 3 opgenoemd. Art. 21. Al degenen, welke zich schuldig of medepligtig maken aan eenvoudige feitelijke gewelddadigheden, zullen gestraft worden met gevangenzetting voor ten minsle drie of ten meeste acht dagen, of ook met eene geldboele, welke niet minder zal mogen zijn dan vijf en twintig Gulden, doch de som van twee honderd Gulden niet zal mogen te boven gaan; zullende deze straffen , betzij te zamen, hetzij afzonderlijk, aaar gelang van omstandigheden, ter beslissing van den Regter, mogen worden opgelegd. Art. 22. Personen, tot den Slavenstand behoorende, zich aan eenvoudige feitelijke gewelddadigheden schuldig of medepligtig makende, zullen gestraft worden met gevangenzetting in boeijen voor niet minder dan acht dagen , of met eene correctie door slagen, of tot beide te zamen; zullende het getal der aan dezelve toe te deelen slagen niet minder mogen zijn dan van vijf en twintig, doch dat van vijf en zeventig niet mogen te boven gaan. Art. 23. Die zich aan feitelijke gewelddadigheid schuldig maken, ten gevolge van moedwillige terging of baldadige kwelling, hetzij met woorden, hetzij met daden, gepleegd door dengenen, tegen wien dezelve feitelijke gewelddadigheid is gerigt of bedreven geworden, of die aan eenen anderen verwondingen, kwetsingen, of eenig ander ligchamelijk letsel toebrengen, ten gevolge van onvoorzigtigheid, onachtzaamheid of onbehoedzaamheid , zullen met niet meer dan het minimum der op dezelve, naar de in deze Publicatie voorkomende onderscheidingen, bepaalde straffen mogen gestraft worden, mits zoodanige terging en kwelling onmiddellijk de gepleegde gewelddadigheden zij voorafgegaan, of daartoe aanleiding mogten gegeven hebben, en naar Regten voldoende mogten bewezen zijn. Art. 24. In de gevallen, bij het voorgaande Artikel vermeld, zal het den Regter vrijstaan, om, wanneer de omstandigheden bijzonder verzachtend mogten zijn, de straf tot beneden het daarbij bepaalde minimum te vermin leren. Hij zal zelfs in dezelve gevallen, zonder onderscheid, of de gepleegde feitelijke gewelddadigheden uit haren aard tot de eenvoudige, dan wel tot de gequalificeerde behooren , de straf van gevangenzetting in die van geldboete mogen verwisselen; zullende echter de straf van gevangenzetting nimmer minder mogen zijn dan van één dag, en de geldboete nimmer minder dan van vijf Gulden; terwijl het getal der toe te deelen slagen , voor zooverre de Regter deze straf in de bedoelde gevallen mogt willen opleggen, nimmer minder dan zeven zal mogen bedragen ; wanneer de Regter van de bevoegdheid , aan hem in het tegenwoordige Artikel toegekend, gebruik maakt, zullen de verzachtende omstandigheden, welke daartoe aanleiding hebben gegeven, uitdrukkelijk in het vonnis moeten vermeld worden. Art. 25. Die door moedwillige terging of baldadige kwelling, zoodanig als die bij Art. 23 is aangeduid, aanleiding gegeven hebben tot het plegen van feitelijke gewelddadigheden, zullen als medepligtig aan dezelve misdrijven beschouwd, en mitsdien gestraft worden overeenkomstig dezelfde Artikelen, als welke, naar aanleiding van de boven opgegevene onderscheidingen, op den beleediger van toepassing zijn, onverlet evenwel de bevoegdheid van den Regter, om bij die toepassing de straf ten aanzien van zoodanige medepligtigen, 1830, ii°. 3, 4. naar bevind van omstandigheden, hetzij zwaarder, hetzij ligler, te bepalen dan i de straf, waarin de beleediger wordt verwezen. 1 Art. 26. Voor moedwillige terging en kwelling zullen echter geenszins ge- ; houden worden bestraffingen, toegevoegd of opgelegd door degenen , welke, ! hetzij ten gevolge van natuurlijke, hetzij van maatschappelijke betrekkingen, eerbied, ontzag of gehoorzaamheid van den bestrafte mogen vorderen , tenzij < door dezelve bestraffingen verregaand misbruik van magt roogt plaats gehad < hebben, hetgene zal staan ter heoordeeling des Regters. Art. 27. Wanneer bij het onderzoek der zaak duidelijk mogt blijken, dat de misdrijven, in deze Publicatie opgenoemd, zijn gepleegd ter afwering van feitelijkheden, door een of meer der middelen, in Art. 1 opgenoemd, of wel ter verdediging van het leven, de gezondheid, de eerbaarheid, of veiligheid van hem, die het misdrijf heeft gepleegd, of van eenen of meer zijner huisgenooten; of pok, wanneer het feit is gepleegd ter verdediging, bescherming of beveiliging van den eigendom des daders of dien zijner huisgenooten, zal de b--klaagde van alle schuld worden vrijgesproken, mits hij, naar het oordeel des Regters, de grenzen eener noodzakelijke zelfverdediging niet hebbe overschreden. .... ,, , Ait. 28. De grenzen eener noodzakelijke zelfverdediging zullen geacht worden nimmer te zijn overschreden, wanneer de feitelijke gewelddadigheden gestrekt hebben ter verdrijving of afwering van, of beveiliging en verdediging legen degenen: 1. Welke bij nacht diefstal plegen, of door braak, in- of overklimming, ot andere middelen trachten te plegen, hetzij dezelve al dan niet zijn gewapend. 2. Welke bij dag diefstal plegen of trachten te plegen, nuts zijnde gewapend; zullende onder wapens verstaan worden alle voorwerpen, aangeduid in Art. 12. 3. Welke, hetzij al of niet gewapend, ten getallevan drie ot meer personen, hetzii bij dag of nacht, schennis van eigendom aanrigten, of zulks trachten te doen. . , 4. Welke zich, zonder de toestemming des bewoners, in eenig bewoond huis of erf, of gedeelte van dien begeven hebbende, bij nacht aldaar gevonden worden, en, na deswege aangemaand te zijn, zich niet goedwillig aan de bewoners, of degenen, die hen aldaar aantreffen, overgeven. 5. Die, op het bedrijven van eenige misdaad betrapt zijnde, zich feitelijk en met geweld tegen hunne aanhouding of apprehensie verzetten; zullende diensvolgens alle feitelijke gewelddadigheden, bewijsselijk in de termen van dit Artikel vallende, ophouden stralbaar en mitsdien vervolgbaar te zijn. Art. 29. Wanneer de Regter mogt oordeelen, dat in de gevallen, bij Art. 27 vermeld, de grenzen eener noodzakelijke zelfverdediging mogten zijn overschreden , zullen de gepleegde feitelijke gewelddadigheden gestraft worden o\ereenkomstig Art. 23, of wel, de omstandigheden zulks gedoogende, overeenkomstig Art. 24 der tegenwoordige Publicatie. Art. 30. Feitelijkheden, welke gestrekt hebben, om eenen anderen tot het plegen van feitelijke gewelddadigheden uit te lokken, zullen, hetzij door den laatsten de grenzen eener noodzakelijke zeifverdedigiug al dan niet zijn overschieden, gestraft worden met zoodanige straffen, als, naar gelang der in deze Publicatie opgegevene onderscheidingen op dezelve, zullen geacht worden van toepassing te zijn. . .. Art. 31. Het voorgaande Artikel zal echter niet van toepassing zijn op de zoodanigen, weike zich omtrent degenen, die aan hen, hetzij door natuurlyke, hetzij door maatschappelijke betrekkingen, zijn ondergeschikt, eenige feitelijkheden mogten hebben veroorloofd, voor zooverre namelijk dezelve feitelijkheden, naar het oordeel des Regters, zullen kunnen beschouwd worden als eene noodzakelijke ontwikkeling van het aan hen over hunne ondergeschikten toegekende gezag, en zij mitsdien daardoor de perken van hunne magt niet zullen hebben overschreden.. Art. 32. Wanneer onderscheidene personen tot het plegen van feitelijkheden hebbeu geconcurreerd, of daaraan deel hebben genomen, en dezelve feitelijkheden ten aanzien van eenige beklaagden kunnen beschouwd worden als eenvoudig , en ten aanzien van audere als gequalificeerd, zullen niettemin alle beklaagden, uit hoofde van de connexiteit der zaak, moeten te regt staan voor 'den Regter, die, volgens de Wet, met de kennisneming der ge~ qualificeerde feitelijke geweldadigheden is belast. Art. 33. Wanneer, bij het onderzoek var. eenig in deze Publicatie opgenomen misdrijf, mogt blijken, dat hetzelve met hoogere straffen behoort te worden achtervolgd, dan waartoe de Regter, wiens beoordeeling en beslissing omtrent hetzelve is ingeroepen, bevoegd is , zal hij zich ter afdoening der zaak incompetent moeten verklaren, en deielve renvoijeren, waar het behoort. Art. 34. Wanneer, bij het onderzoek van eenig in deze Publicatie opgenomen misdrijf, mogt blijken, dal hetzelve , hetzij uit den aard van helmisdrijf als zoodanig, hetzij wegens de verzachtende omstandigheden, waaronder het is gepleegd , met mindere straffen behoort te worden achtervolgd, dan die, welke de competentie des Regters bepalen, wiens beoordeeling en beslissing omtrent hetzelve is ingeroepen, zal deze niettemin bevoegd zijn, deze zaak af te doen, en op dezelve de mindere straffen toepassen.. Art. 35. I)e Hoofd-Ambtenaren in de Nederlandsche West-Indische Bezittingen, met de handhaving der Policie belast, ambtshalve verpligt zijnde, op dezelve te inquireren, zullen, zoodra, hun het plegen van eenig feitelijk geweld door het publiek gerucht of anderzins ter oore komt, gehouden zijn , daaromtrent onverwijld de noodige onderzoekingen in het werk te stellen, zonder deswege eenige aanklagte of kennisgeving af te wachten, als waarvan de vervolging en het onderzoek van geenerlei misdrijf mag afhankelijk worden gemaakt. Art. 36. De verzoening of bevrediging tusschen den beleediger en den beleedigde zal geene belemmering of oponthoud mogen toebrengen aan de vervolging en het onderzoek, waarmede de gemelde Ambtenaren , uit hoofde van het gepleegde feitelijke geweld, zijn belast, behoudens de bevoegdheid van den Reg'er, om op deze verzoening of bevrediging bij het te geven vonnis het noodige regard te slaan. Art. 37. De Medicina; Doctores en Chirurgijns in de Nederlandsche WestIndische Bezittingen zullen gehouden zijn , van alle contusiën, verwondingen, fractiven, of ander dergelijk letsel , te welker examinatie of verband zij zijn werkzaam geweest, en welke klaarblijkelijk het gevolg zijn van eenig feitelijk geweld, onverwijld, immers zoo spoedig de omstandigheden toelaten, een behoorlijk relaas aan de Iloofd-Ambtenaren, met de handhaving der Policie in de respective Nederlandsche West-Indische Bezittingen belast, in te dienen; in geval van nalatigheid, zullen dezelve telken reize verbeureneeneboete van foi). Art. 38. Alle Herbergiers, Tappers, Koffijhuis- en Biljardhouders zullen gehouden zijn van alle feitelijkheden , welke in de tot het drijven dezer neringen bestemde gebouwen , of op de daartoe behoorende erven , mogten voorvallen, onverwijld, immers binnen de vier en twintig uren, aan de HoofdAmbtenaren, met de handhaving der Policie in de Nederlandsche West-Indische Bezittingen belast, kennis te geven, op poene, dat dezelve als medepligtig aan deze feitelijkheden zullen worden aangemerkt. Art. 39. De Agenten vau Policie, Dienaren der Justitie, Veldwachters o1 andere Policie-Beambten in de Nederlandsche West-Indische Bezittingen zullen de bevoegdheid hebben, om de personen, hetzij vrije, hetzij Slaven, welke zij op de openbare stiaten of wegen slaande of vechtende , of met feitelijkheden anderen of elkander bedreigende, mogten aantreffen, en die, na deswege door hen aangemaand te zijn, niettemin in dit bedrijf continuëren, of daarmede ook ophoudende, niettemin voortgaan met het verwekken van rumoer of buiengerucht, of die ook ter zoodanige gelegenheid feitelijk tegen hen zich verzetten, aan te houden en in verzekerde bewaring te brengen, onder gehoudenheid van daaromtrent onverwijld aan de Hoofd-Ambtenaren, met de handhaving der Policie belast, rapport te doen, en onder den last van verantwoordelijkheid , wanneer het blijken mogt dat zij zoodanige personen ten onregte of zonder genoegzame redenen mogten hebben aangehouden. Art. 40. De strafbepalingen, in deze Publicatie voorkomende, zullen van toepassing beginnen te zijn, wat de Kolonie Suriname betreft, met den eersten April aanstaande , en in de overige Nederlandsche West-Indische Bezittingen veertien dagen, nadat deze Wet in dezelve zal zijn gepubliceerd; zoodanig, dat ten aanzien van feitelijke geweldadigheden , welke na voorschrevene tijdstippen mogten voorvallen, ingevolge den inhoud der tegenwoordige Publicatie zal moeten worden te werk gegaan. En opdat niemand hiervan eenige onwetendheid voorwende, zal deze op de gebruikelijke wijze worden gepubliceerd, en in het Gouvernements-Blad geïnsereerd. Aldus gearresteerd in de Raadsvergadering, gehouden alhier aan Paramaribo, den lGden Maart 1830, het achttiende jaar van Zijner Majesteits Regering. cantz'laar. Ter Ordonnantie van den Gouverneur-Generaal in Rade, Gepubliceerd en geafficeerd den De Algemeene Secretaris, 17den Maart daaraanvolgende. G. a. van der mee. De Algemeene Secretaris, g. a. van der mee. 2#D2 /N0 o \ PUBLICATIE van den löden Februarij 1830, waarbij naV • dere bepalingen worden daargesteld omtrent de voortdu¬ rende kracht der Koloniale Wetgevingen, ten aanzien van de toestemming der ouders in de Huwelijksverbindtenissen hunner kinderen, en eenige andere daarmede in verband staande onderwerpen. De Gouverneur-Generaal in Rade. Allen , die deze zullen zien of hooren lezen, Salüt! doet te weten: Naardemaal het aan Uns is gebleken, dat er, niettegenstaande onze Publicatie vau den 11/lGden September 1829, Gouvernements-Blad No. 13, alsnog onzekerheid bestaat omtrent de al of niet bestaanbaarheid der bestaande Koloniale Wetgevingen, ten opzigte van het Huwelijksconsent van ouders in de echtverbindtenissen hunner kinderen, met het Besluit van Zijne Majesteit van den l7den Februarij 1819, La. B1*. 