None
Geconsolideerde TEKST: 32011L0065 — NL — 01.02.2024




02011L0065 — NL — 01.02.2024 — 020.001

Onderstaande tekst dient louter ter informatie en is juridisch niet bindend. De EU-instellingen zijn niet aansprakelijk voor de inhoud. Alleen de besluiten die zijn gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie (te raadplegen in EUR-Lex) zijn authentiek. Deze officiële versies zijn rechtstreeks toegankelijk via de links in dit document






►B



RICHTLIJN 2011/65/EU VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
van 8 juni 2011
betreffende beperking van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen in elektrische en elektronische apparatuur
(herschikking)

(Voor de EER relevante tekst)

(PB L 174 van 1.7.2011, blz. 88)



Gewijzigd bij:








 


 


Publicatieblad




  nr.
blz.
 datum M1 GEDELEGEERDE RICHTLIJN 2012/50/EU VAN DE COMMISSIE van 10 oktober 2012 L 348 16 18.12.2012 ►M2 GEDELEGEERDE RICHTLIJN 2012/51/EU VAN DE COMMISSIE van 10 oktober 2012 L 348 18 18.12.2012 ►M3 GEDELEGEERDE RICHTLIJN 2014/1/EU VAN DE COMMISSIE van 18 oktober 2013 L 4 45 9.1.2014 ►M4 GEDELEGEERDE RICHTLIJN 2014/2/EU VAN DE COMMISSIE van 18 oktober 2013 L 4 47 9.1.2014 ►M5 GEDELEGEERDE RICHTLIJN 2014/3/EU VAN DE COMMISSIE van 18 oktober 2013 L 4 49 9.1.2014 ►M6 GEDELEGEERDE RICHTLIJN 2014/4/EU VAN DE COMMISSIE van 18 oktober 2013 L 4 51 9.1.2014 M7 GEDELEGEERDE RICHTLIJN 2014/5/EU VAN DE COMMISSIE van 18 oktober 2013 L 4 53 9.1.2014 ►M8 GEDELEGEERDE RICHTLIJN 2014/6/EU VAN DE COMMISSIE van 18 oktober 2013 L 4 55 9.1.2014 ►M9 GEDELEGEERDE RICHTLIJN 2014/7/EU VAN DE COMMISSIE van 18 oktober 2013 L 4 57 9.1.2014 ►M10 GEDELEGEERDE RICHTLIJN 2014/8/EU VAN DE COMMISSIE van 18 oktober 2013 L 4 59 9.1.2014 ►M11 GEDELEGEERDE RICHTLIJN 2014/9/EU VAN DE COMMISSIE van 18 oktober 2013 L 4 61 9.1.2014 ►M12 GEDELEGEERDE RICHTLIJN 2014/10/EU VAN DE COMMISSIE van 18 oktober 2013 L 4 63 9.1.2014 ►M13 GEDELEGEERDE RICHTLIJN 2014/11/EU VAN DE COMMISSIE van 18 oktober 2013 L 4 65 9.1.2014 ►M14 GEDELEGEERDE RICHTLIJN 2014/12/EU VAN DE COMMISSIE van 18 oktober 2013 L 4 67 9.1.2014 ►M15 GEDELEGEERDE RICHTLIJN 2014/13/EU VAN DE COMMISSIE van 18 oktober 2013 L 4 69 9.1.2014 M16 GEDELEGEERDE RICHTLIJN 2014/14/EU VAN DE COMMISSIE van 18 oktober 2013 L 4 71 9.1.2014 M17 GEDELEGEERDE RICHTLIJN 2014/15/EU VAN DE COMMISSIE van 18 oktober 2013 L 4 73 9.1.2014 ►M18 GEDELEGEERDE RICHTLIJN 2014/16/EU VAN DE COMMISSIE van 18 oktober 2013 L 4 75 9.1.2014 ►M19 GEDELEGEERDE RICHTLIJN 2014/69/EU VAN DE COMMISSIE van 13 maart 2014 L 148 72 20.5.2014 ►M20 GEDELEGEERDE RICHTLIJN 2014/70/EU VAN DE COMMISSIE van 13 maart 2014 L 148 74 20.5.2014 ►M21 GEDELEGEERDE RICHTLIJN 2014/71/EU VAN DE COMMISSIE van 13 maart 2014 L 148 76 20.5.2014 ►M22 GEDELEGEERDE RICHTLIJN 2014/72/EU VAN DE COMMISSIE van 13 maart 2014 L 148 78 20.5.2014 M23 GEDELEGEERDE RICHTLIJN 2014/73/EU VAN DE COMMISSIE van 13 maart 2014 L 148 80 20.5.2014 ►M24 GEDELEGEERDE RICHTLIJN 2014/74/EU VAN DE COMMISSIE van 13 maart 2014 L 148 82 20.5.2014 ►M25 GEDELEGEERDE RICHTLIJN 2014/75/EU VAN DE COMMISSIE van 13 maart 2014 L 148 84 20.5.2014 ►M26 GEDELEGEERDE RICHTLIJN 2014/76/EU VAN DE COMMISSIE van 13 maart 2014 L 148 86 20.5.2014 M27 GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2015/573 VAN DE COMMISSIE van 30 januari 2015 L 94 4 10.4.2015 ►M28 GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2015/574 VAN DE COMMISSIE van 30 januari 2015 L 94 6 10.4.2015 ►M29 GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2015/863 VAN DE COMMISSIE van 31 maart 2015 L 137 10 4.6.2015 ►M30 GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2016/585 VAN DE COMMISSIE van 12 februari 2016 L 101 12 16.4.2016 ►M31 GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2016/1028 VAN DE COMMISSIE van 19 april 2016 L 168 13 25.6.2016 ►M32 GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2016/1029 VAN DE COMMISSIE van 19 april 2016 L 168 15 25.6.2016 ►M33 GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2017/1009 VAN DE COMMISSIE van 13 maart 2017 L 153 21 16.6.2017 ►M34 GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2017/1010 VAN DE COMMISSIE van 13 maart 2017 L 153 23 16.6.2017 ►M35 GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2017/1011 VAN DE COMMISSIE van 15 maart 2017 L 153 25 16.6.2017 ►M36 GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2017/1975 VAN DE COMMISSIE van 7 augustus 2017 L 281 29 31.10.2017 ►M37 RICHTLIJN (EU) 2017/2102 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 15 november 2017 L 305 8 21.11.2017 ►M38 GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2018/736 VAN DE COMMISSIE van 27 februari 2018 L 123 94 18.5.2018 ►M39 GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2018/737 VAN DE COMMISSIE van 27 februari 2018 L 123 97 18.5.2018 ►M40 GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2018/738 VAN DE COMMISSIE van 27 februari 2018 L 123 100 18.5.2018 ►M41 GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2018/739 VAN DE COMMISSIE van 1 maart 2018 L 123 103 18.5.2018 ►M42 GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2018/740 VAN DE COMMISSIE van 1 maart 2018 L 123 106 18.5.2018 ►M43 GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2018/741 VAN DE COMMISSIE van 1 maart 2018 L 123 109 18.5.2018 ►M44 GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2018/742 VAN DE COMMISSIE van 1 maart 2018 L 123 112 18.5.2018 ►M45 GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2019/169 VAN DE COMMISSIE van 16 november 2018 L 33 5 5.2.2019 ►M46 GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2019/170 VAN DE COMMISSIE van 16 november 2018 L 33 8 5.2.2019 ►M47 GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2019/171 VAN DE COMMISSIE van 16 november 2018 L 33 11 5.2.2019 ►M48 GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2019/172 VAN DE COMMISSIE van 16 november 2018 L 33 14 5.2.2019 ►M49 GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2019/173 VAN DE COMMISSIE van 16 november 2018 L 33 17 5.2.2019 ►M50 GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2019/174 VAN DE COMMISSIE van 16 november 2018 L 33 20 5.2.2019 ►M51 GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2019/175 VAN DE COMMISSIE van 16 november 2018 L 33 23 5.2.2019 ►M52 GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2019/176 VAN DE COMMISSIE van 16 november 2018 L 33 26 5.2.2019 ►M53 GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2019/177 VAN DE COMMISSIE van 16 november 2018 L 33 29 5.2.2019 ►M54 GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2019/178 VAN DE COMMISSIE van 16 november 2018 L 33 32 5.2.2019 ►M55 GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2019/1845 VAN DE COMMISSIE van 8 augustus 2019 L 283 38 5.11.2019 ►M56 GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2019/1846 VAN DE COMMISSIE van 8 augustus 2019 L 283 41 5.11.2019 ►M57 GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2020/360 VAN DE COMMISSIE van 17 december 2019 L 67 109 5.3.2020 ►M58 GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2020/361 VAN DE COMMISSIE van 17 december 2019 L 67 112 5.3.2020 ►M59 GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2020/364 VAN DE COMMISSIE van 17 december 2019 L 67 122 5.3.2020 ►M60 GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2020/365 VAN DE COMMISSIE van 17 december 2019 L 67 125 5.3.2020 ►M61 GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2020/366 VAN DE COMMISSIE van 17 december 2019 L 67 129 5.3.2020 ►M62 GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2021/647 VAN DE COMMISSIE van 15 januari 2021 L 133 54 20.4.2021 ►M63 GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2021/884 VAN DE COMMISSIE van 8 maart 2021 L 194 37 2.6.2021 ►M64 GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2021/1978 VAN DE COMMISSIE van 11 augustus 2021 L 402 65 15.11.2021 ►M65 GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2021/1979 VAN DE COMMISSIE van 11 augustus 2021 L 402 69 15.11.2021 ►M66 GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2021/1980 VAN DE COMMISSIE van 11 augustus 2021 L 402 73 15.11.2021 ►M67 GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2022/274 VAN DE COMMISSIE van 13 december 2021 L 43 25 24.2.2022 ►M68 GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2022/275 VAN DE COMMISSIE van 13 december 2021 L 43 29 24.2.2022 ►M69 GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2022/276 VAN DE COMMISSIE van 13 december 2021 L 43 32 24.2.2022 ►M70 GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2022/277 VAN DE COMMISSIE van 13 december 2021 L 43 35 24.2.2022 ►M71 GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2022/278 VAN DE COMMISSIE van 13 december 2021 L 43 38 24.2.2022 ►M72 GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2022/279 VAN DE COMMISSIE van 13 december 2021 L 43 41 24.2.2022 ►M73 GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2022/280 VAN DE COMMISSIE van 13 december 2021 L 43 44 24.2.2022 ►M74 GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2022/281 VAN DE COMMISSIE van 13 december 2021 L 43 47 24.2.2022 ►M75 GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2022/282 VAN DE COMMISSIE van 13 december 2021 L 43 51 24.2.2022 ►M76 GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2022/283 VAN DE COMMISSIE van 13 december 2021 L 43 54 24.2.2022 ►M77 GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2022/284 VAN DE COMMISSIE van 16 december 2021 L 43 57 24.2.2022 ►M78 GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2022/287 VAN DE COMMISSIE van 13 december 2021 L 43 64 24.2.2022 ►M79 GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2022/1631 VAN DE COMMISSIE van 12 mei 2022 L 245 45 22.9.2022 ►M80 GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2022/1632 VAN DE COMMISSIE van 12 mei 2022 L 245 48 22.9.2022 ►M81 GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2023/171 VAN DE COMMISSIE van 28 oktober 2022 L 24 33 26.1.2023 ►M82 GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2023/1437 VAN DE COMMISSIE van 4 mei 2023 L 176 14 11.7.2023 ►M83 GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2023/1526 VAN DE COMMISSIE van 16 mei 2023 L 185 26 24.7.2023 Gerectificeerd bij: ►C1 Rectificatie, PB L 209, 4.8.2012, blz. Artikel 2
Toepassingsgebied

1.  
Behoudens lid 2 is deze richtlijn van toepassing op alle EEA die binnen de in bijlage I genoemde categorieën valt.
▼M37 —————

▼B


3.  
Deze richtlijn doet geen afbreuk aan de eisen van de Unie inzake veiligheid en gezondheid, en inzake chemische stoffen, in het bijzonder Verordening (EG) nr. 1907/2006, alsook aan de eisen van specifieke Uniewetgeving inzake afvalstoffenbeheer.
4.  

Deze richtlĳn is niet van toepassing op:


a) 


apparatuur die nodig is voor de bescherming van de wezenlijke belangen van de beveiliging van de lidstaten, met inbegrip van wapens, munitie en oorlogsmateriaal dat voor specifiek militaire doeleinden is bestemd;




b) 


apparatuur die is ontworpen om de ruimte ingestuurd te worden;




c) 


apparatuur die speciaal ontworpen is, en geïnstalleerd moet worden, als deel van een ander soort apparatuur die uitgesloten is of niet binnen het toepassingsgebied van deze richtlijn valt, die zijn functie alleen als deel van die apparatuur kan vervullen en die alleen vervangen kan worden door dezelfde speciaal ontworpen apparatuur;




d) 


grote, niet verplaatsbare industriële installaties;




e) 


grote vaste installaties;




f) 


vervoermiddelen voor personen of goederen, met uitzondering van elektrische tweewielers zonder typegoedkeuring;




g) 


niet voor de weg bestemde en uitsluitend voor beroepsmatig gebruik beschikbaar gestelde mobiele machines;




h) 


actieve, implanteerbare medische hulpmiddelen;




i) 


fotovoltaïsche panelen die bestemd zijn voor gebruik in een systeem dat door vakmensen is ontworpen, gemonteerd en geïnstalleerd voor permanent gebruik op een bepaalde plaats om energie uit zonlicht te produceren voor openbare, commerciële, industriële en residentiële toepassingen;




j) 


apparatuur die speciaal is ontworpen uitsluitend voor doeleinden van onderzoek en ontwikkeling en die alleen door een bedrijf aan een ander bedrijf ter beschikking wordt gesteld;



▼M37



k) 


pijporgels.
▼B



Artikel 3
Definities
In deze richtlijn wordt verstaan onder:





1.
 „elektrische en elektronische apparatuur” of „EEA” : apparaten die afhankelijk zijn van elektrische stromen of elektromagnetische velden om naar behoren te kunnen werken en apparaten voor het opwekken, overbrengen en meten van die stromen en velden en bedoeld zijn voor gebruik met een spanning van maximaal 1 000  volt bij wisselstroom en 1 500  volt bij gelijkstroom;








2.
voor de toepassing van punt 1, „afhankelijk” : met betrekking tot EEA, elektrische stroom of elektromagnetische velden nodig hebben om ten minste één beoogde functie te vervullen;






►C2



 





3.
„grote, niet-verplaatsbare industriële installaties” : een groot geheel van machines, apparatuur, en/of onderdelen ◄  die samenwerken voor een bepaalde toepassing, op een vaste plaats door vakmensen worden geïnstalleerd of afgebroken en door vakmensen worden gebruikt en onderhouden in een industriële productieomgeving of een centrum voor onderzoek en ontwikkeling;






►C2



 





4.
„grote vaste installatie” : een grootschalig samenstel van diverse typen apparaten en eventueel andere hulpmiddelen ◄  die door vakmensen wordt gemonteerd en geïnstalleerd en bestemd is voor permanent gebruik op een vooraf bepaalde en speciaal daarvoor bestemde plaats, en die door vakmensen afgebroken wordt;




▼C1






5.
„kabels” : alle kabels voor een spanning van minder dan 250 volt die als verbindings- en verlengsnoer dienen om EEA met het stopcontact of twee of meer EEA met elkaar te verbinden;




▼B






6.
„fabrikant” : een natuurlijke of rechtspersoon die EEA vervaardigt of laat ontwerpen of vervaardigen en onder zijn naam of handelsmerk verhandelt;








7.
„gemachtigde” : een in de Unie gevestigde natuurlijke of rechtspersoon die schriftelijk door een fabrikant is gemachtigd om namens hem specifieke taken te vervullen;








8.
„distributeur” : een natuurlijke of rechtspersoon in de toeleveringsketen, niet zijnde de fabrikant of de importeur, die EEA op de markt aanbiedt;








9.
 „importeur” : een in de Unie gevestigde natuurlijke of rechtspersoon die EEA uit een derde land in de Unie in de handel brengt;








10.
„marktdeelnemers” : de fabrikant, de gemachtigde, de importeur en de distributeur;








11.
„op de markt aanbieden” : het in het kader van een handelsactiviteit, al dan niet tegen betaling, verstrekken van EEA met het oog op distributie, consumptie of gebruik op de markt van de Unie;








12.
„in de handel brengen” : het voor het eerst in de Unie op de markt aanbieden van EEA;








13.
„geharmoniseerde norm” : een norm die, op grond van een door de Commissie ingediend verzoek, overeenkomstig artikel 6 van Richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften en regels betreffende de diensten van de informatiemaatschappij (
1
) is vastgesteld door een van de in bijlage I bij die richtlijn genoemde Europese normalisatie-instellingen;








14.
„technische specificatie” : een document dat de technische voorschriften voorschrijft waaraan een product, een proces of een dienst moet voldoen;








15.
„CE-markering” : een markering waarmee de fabrikant aangeeft dat het product in overeenstemming is met alle toepasselijke eisen van de harmonisatiewetgeving van de Unie die in het aanbrengen ervan voorziet;








16.
„conformiteitsbeoordeling” : het proces waarin wordt aangetoond of voldaan is aan de eisen van de richtlijn met betrekking tot EEA;








17.
„markttoezicht” : activiteiten en maatregelen van overheidsinstanties om ervoor te zorgen dat EEA voldoet aan de eisen die in deze richtlijn zijn opgenomen en geen gevaar oplevert voor de gezondheid en veiligheid of andere aspecten van de bescherming van het openbaar belang;








18.
„terugroepen” : maatregel waarmee wordt beoogd een product te doen terugkeren dat al aan de eindgebruiker ter beschikking is gesteld;








19.
 „uit de handel nemen” : maatregel waarmee wordt beoogd te voorkomen dat een product dat zich in de toeleveringsketen bevindt, op de markt wordt aangeboden;








20.
„homogeen materiaal” : hetzij één materiaal van uniforme samenstelling, hetzij een materiaal dat uit een combinatie van materialen bestaat en niet in afzonderlijke materialen van elkaar kan worden losgemaakt of kunnen worden gescheiden door mechanische handelingen als bijvoorbeeld losschroeven, snijden, verbrijzelen, malen en slijpen;








21.
„medisch hulpmiddel” : een medisch hulpmiddel in de zin van artikel 1, lid 2, onder a), van Richtlijn 93/42/EEG, dat ook een EEA is;








22.
„medisch hulpmiddel voor in-vitrodiagnostiek” : een medisch hulpmiddel voor in-vitrodiagnostiek in de zin van artikel 1, lid 2, onder b), van Richtlijn 98/79/EG;








23.
„actief implanteerbaar medisch hulpmiddel” : een actief implanteerbaar medisch hulpmiddel in de zin van artikel 1, lid 2, onder c), van Richtlijn 90/385/EEG van de Raad van 20 juni 1990 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake actieve implanteerbare medische hulpmiddelen (
2
);








24.
„industriële meet- en regelapparatuur” : meet- en regelapparatuur die uitsluitend voor gebruik voor industriële of professionele doeleinden is ontworpen;








25.
„beschikbaarheid van een vervangende stof” : de mogelijkheid om een vervangende stof te vervaardigen en leveren binnen een tijdsbestek dat redelijk is vergeleken bij de tijd die nodig is om de in bijlage II genoemde stoffen te vervaardigen en te leveren;








26.
„betrouwbaarheid van een vervangende stof” : de waarschijnlijkheid dat EEA die gebruik maakt van die vervangende stof, in geijkte omstandigheden een vereiste functie voor een bepaalde periode foutloos vervult;








27.
 „reserveonderdeel” : een onderdeel van een EEA dat een deel van een EEA kan vervangen; zonder dat onderdeel kan de EEA niet werken als bedoeld. De werkzaamheid van de EEA wordt hersteld of verbeterd als het deel wordt vervangen door een reserveonderdeel;




▼M37






28.
„niet voor de weg bestemde en uitsluitend voor beroepsmatig gebruik beschikbaar gestelde mobiele machine” : een machine met een interne krachtbron of met tractieaandrijving door een externe krachtbron, waarvan de bediening ofwel mobiliteit vereist, ofwel permanente of semipermanente verplaatsing tussen een reeks vaste werklocaties tijdens het werk, en die uitsluitend beschikbaar wordt gesteld voor beroepsmatig gebruik.
▼B

Artikel 4
Preventie

1.  
De lidstaten dragen er zorg voor dat EEA die in de handel wordt gebracht, met inbegrip van kabels en reserveonderdelen voor de reparatie, het hergebruik, het aanpassen van functionele aspecten of het verbeteren van de capaciteit van deze apparatuur, geen van de in bijlage II genoemde stoffen bevat.
2.  
Met het oog op deze richtlijn wordt in homogene materialen niet meer dan de in bijlage II genoemde maximale concentratiewaarde in gewichtsprocent getolereerd. De Commissie stelt door middel van gedelegeerde handelingen overeenkomstig artikel 20 en onderworpen aan de voorwaarden die worden gesteld in de artikelen 21 en 22, gedetailleerde regels voor de naleving van deze maximale concentratiewaarden vast, onder meer rekening houdende met de coating.
▼M37


3.  
Lid 1 is van toepassing op medische hulpmiddelen en meet- en regelapparatuur die vanaf 22 juli 2014 in de handel worden gebracht, op medische hulpmiddelen voor in-vitrodiagnostiek die vanaf 22 juli 2016 in de handel worden gebracht, op industriële meet- en regelapparatuur die vanaf 22 juli 2017 in de handel wordt gebracht en op alle andere EEA die buiten het toepassingsgebied van Richtlijn 2002/95/EG viel en vanaf 22 juli 2019 in de handel wordt gebracht.
 ▼B


4.  

Lid 1 is niet van toepassing op kabels of reserveonderdelen voor de reparatie, het hergebruik, het aanpassen van de functionele aspecten of het verbeteren van de capaciteit van:


a) 


vóór 1 juli 2006 in de handel gebrachte EEA;




b) 


vóór 22 juli 2014 in de handel gebrachte medische hulpmiddelen;




c) 


vóór 22 juli 2016 in de handel gebrachte medische hulpmiddelen voor in-vitrodiagnostiek;




d) 


vóór 22 juli 2014 in de handel gebrachte meet- en regelapparatuur;




e) 


vóór 22 juli 2017 in de handel gebrachte industriële meet- en regelapparatuur;



▼M37



e bis) 


alle andere EEA die niet onder het toepassingsgebied van Richtlijn 2002/95/EG viel en vóór 22 juli 2019 in de handel is gebracht;



▼C6



f) 


EEA die voordeel gehad heeft van een verleende vrijstelling en die voor het verstrijken van die uitzondering in de handel is gebracht, voor zover het die specifieke vrijstelling betreft.
 ▼C4


5.  

Mits het hergebruik plaatsvindt in controleerbare, gesloten business-to-business inruilsystemen en de consument in kennis wordt gesteld van het hergebruik van reserveonderdelen, is lid 1 niet van toepassing op hergebruikte reserveonderdelen die:


a) 


worden herwonnen uit EEA die vóór 1 juli 2006 in de handel is gebracht en worden gebruikt in EEA die vóór 1 juli 2016 in de handel is gebracht;




b) 


worden herwonnen uit medische hulpmiddelen of meet- en regelapparatuur die vóór 22 juli 2014 in de handel zijn gebracht en worden gebruikt in EEA die vóór 22 juli 2024 in de handel is gebracht;




c) 


worden herwonnen uit medische hulpmiddelen voor in-vitrodiagnostiek die vóór 22 juli 2016 in de handel zijn gebracht en worden gebruikt in EEA die vóór 22 juli 2026 in de handel is gebracht;




d) 


worden herwonnen uit industriële meet- en regelapparatuur die vóór 22 juli 2017 in de handel is gebracht en worden gebruikt in EEA die vóór 22 juli 2027 in de handel is gebracht;




e) 


worden herwonnen uit alle overige EEA die buiten het toepassingsgebied van Richtlijn 2002/95/EG viel en die vóór 22 juli 2019 in de handel is gebracht en worden gebruikt in EEA die vóór 22 juli 2029 in de handel is gebracht.
▼B


6.  
Lid 1 geldt niet voor de in de bijlagen III en IV genoemde toepassingen.
 Artikel 5
Aanpassing van de bijlagen aan de vooruitgang van wetenschap en techniek

1.  

Voor de aanpassing van de bijlagen III en IV aan de vooruitgang van wetenschap en techniek en om de in artikel 1 genoemde doelstellingen te verwezenlijken, stelt de Commissie door middel van afzonderlijke gedelegeerde handelingen overeenkomstig artikel 20 en onder de voorwaarden die worden gesteld in de artikelen 21 en 22, de volgende maatregelen vast:


a) 


het opnemen van materialen en onderdelen van EEA voor specifieke toepassingen in de lijsten in de bijlagen III en IV, mits deze opneming daarvan de door Verordening (EG) nr. 1907/2006 geboden milieu- en gezondheidsbescherming niet afzwakt en wanneer aan een van de volgende voorwaarden is voldaan:


— 


de verwijdering of vervanging ervan door middel van ontwerpwijzigingen of door middel van materialen en onderdelen waarvoor geen gebruik hoeft te worden gemaakt van de in bijlage II opgesomde stoffen of materialen, is om technische of wetenschappelijke redenen onmogelijk;




— 


de betrouwbaarheid van vervangende stoffen is niet gewaarborgd;




— 


de vervanging houdt als geheel voor het milieu, de gezondheid en de veiligheid van de consument waarschijnlijk meer nadelen dan voordelen in voor het milieu, de gezondheid en de veiligheid van de consument als geheel.
 Bij besluiten over de opneming van materialen en componenten van EEA in de lijsten in de bijlagen III en IV en over de duur van vrijstellingen moet rekening worden gehouden met de beschikbaarheid van vervangende stoffen en de sociaaleconomische gevolgen van vervanging. Bij besluiten over de duur van vrijstellingen moet rekening worden gehouden met potentiële negatieve gevolgen voor innovatie. Waar van toepassing moeten ook levenscyclusoverwegingen in aanmerking worden genomen bij de beoordeling van de gevolgen van vrijstellingen;




b) 


het schrappen van materialen en componenten van EEA in de lijsten in de bijlagen III en IV wanneer niet langer wordt voldaan aan de in punt a) vermelde voorwaarden.
2.  
Maatregelen die worden vastgesteld overeenkomstig lid 1, onder a), gelden voor een periode van ten hoogste vijf jaar voor de categorieën 1 tot en met 7, 10 en 11 van bijlage I en voor een periode van ten hoogste zeven jaar voor de categorieën 8 en 9 van bijlage I. De geldigheidsperiode wordt per geval vastgesteld en kan worden hernieuwd.
▼M37

Voor de in bijlage III op 21 juli 2011 genoemde vrijstellingen geldt, tenzij een kortere periode staat aangegeven, de volgende verlengbare maximale geldigheidsperiode:


a) 


voor de categorieën 1 tot en met 7 en categorie 10 van bijlage I, vijf jaar vanaf 21 juli 2011;




b) 


voor de categorieën 8 en 9 van bijlage I, zeven jaar vanaf de in artikel 4, lid 3, vastgelegde relevante data, en




c) 


voor categorie 11 van bijlage I, vijf jaar vanaf 22 juli 2019.
▼B

Voor de in bijlage IV op 21 juli 2011 genoemde vrijstellingen geldt een verlengbare maximale geldigheidsperiode van zeven jaar vanaf de in artikel 4, lid 3, vastgelegde relevante data, tenzij een kortere periode staat aangegeven.
 3.  
Een aanvraag voor verlening, verlenging of intrekking van een vrijstelling moet worden ingediend bij de Commissie overeenkomstig bijlage V.
4.  

De Commissie:


a) 


bevestigt binnen 15 dagen na ontvangst, schriftelijk de ontvangst van de aanvraag. In de ontvangstbevestiging wordt de datum van ontvangst van de aanvraag vermeld;




b) 


stelt onverwijld de lidstaten in kennis van de aanvraag en stelt hun de aanvraag en eventuele door de aanvrager verstrekte aanvullende informatie ter beschikking;



▼M37



b bis) 


verstrekt de aanvrager, de lidstaten en het Europees Parlement binnen een maand na ontvangst van een aanvraag een tijdschema voor de vaststelling van haar besluit over de aanvraag;



▼B



c) 


stelt een samenvatting van de aanvraag beschikbaar voor het publiek;




d) 


beoordeelt de aanvraag en de motivering ervan.
5.  
Verlengingsaanvragen voor een vrijstelling worden uiterlijk 18 maanden voor het verstrijken van een vrijstelling ingediend.
►M37

 ————— ◄  Bestaande vrijstellingen blijven geldig totdat de Commissie een besluit heeft genomen over het verzoek om verlenging.
6.  
Indien een aanvraag om verlenging van een vrijstelling is afgewezen of een vrijstelling is ingetrokken, verstrijkt de vrijstelling ten vroegste 12 maanden en ten laatste 18 maanden vanaf de datum dat het besluit is genomen.
7.  
Alvorens de bijlagen te wijzigen, raadpleegt de Commissie onder andere marktdeelnemers, recycleerders, verwerkers, milieuorganisaties en werknemers- en consumentenverenigingen en maakt zij het ontvangen commentaar openbaar toegankelijk.
8.  
De Commissie stelt een geharmoniseerd formaat vast voor aanvragen bedoeld in lid 3 van dit artikel, alsook uitgebreide richtsnoeren inzake dergelijke aanvragen, waarbij zij rekening houdt met de situatie van kleine en middelgrote ondernemingen. Deze uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de in artikel 19, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure.
 Artikel 6
Herziening en wijziging van de lijst van de stoffen waarvoor beperkingen gelden in bijlage II

1.  
Om de in artikel 1 genoemde doelstellingen te verwezenlijken overweegt de Commissie overeenkomstig het voorzorgsbeginsel vóór 22 juli 2014 en op gezette tijden daarna een herziening op basis van een grondige beoordeling en een wijziging van de lijst van stoffen waarvoor beperkingen gelden in bijlage II, en wel op eigen initiatief of na indiening van een voorstel door een lidstaat met de in lid 2 bedoelde informatie.
De herziening en wijziging van de lijst van stoffen waarvoor beperkingen gelden in bijlage II sluit aan bij andere wetgeving betreffende chemische stoffen, met name Verordening (EG) nr. 1907/2006, en houdt onder meer rekening met de bijlagen XIV en XVII van die verordening. Bij de herziening wordt gebruikgemaakt van openbaar toegankelijke kennis die is verkregen bij de toepassing van die wetgeving.
 Om bijlage II te herzien en te wijzigen houdt de Commissie vooral rekening met de vraag of een stof, met inbegrip van stoffen van zeer geringe omvang of met een zeer kleine inwendige of oppervlaktestructuur, of groep van vergelijkbare stoffen:


a) 


een negatief effect zou kunnen hebben in verband met het afvalbeheer van EEA, onder meer voor de mogelijkheden om voorbereidingen te treffen voor het hergebruik van afgedankte EEA of voor recycling van materialen uit afgedankte EEA;




b) 


gezien het gebruik ervan aanleiding zou kunnen geven tot ongecontroleerde of diffuse verspreiding in het milieu van de stof of gevaarlijke residuen of afbraakproducten zou doen ontstaan door de voorbereidingen voor hergebruik, recycling of andersoortige verwerking van materialen van afgedankte EEA in de huidige verwerkingsomstandigheden;




c) 


zou kunnen leiden tot een onaanvaardbare blootstelling van de werknemers die bij inzameling of verwerking van afgedankte EEA betrokken zijn;




d) 


vervangen zou kunnen worden door andere stoffen of alternatieve technologieën die minder negatieve gevolgen hebben.
Bij deze herziening raadpleegt de Commissie de belanghebbenden, onder wie marktdeelnemers, recycleerders, verwerkers, milieuorganisaties en werknemers- en consumentenverenigingen.
2.  

De voorstellen voor herziening of wijziging van de lijst van de stoffen waarvoor beperkingen gelden of groep van vergelijkbare stoffen in bijlage II bevat ten minste de volgende informatie:


a) 


een exacte en heldere formulering van de voorgestelde beperking;




b) 


referenties en wetenschappelijk bewijsmateriaal betreffende de beperking;




c) 


informatie over het gebruik van de stof of de groep van vergelijkbare stoffen in EEA;




d) 


informatie over de schadelijke effecten en in het bijzonder de blootstelling tijdens de verwerking van afgedankte EEA;




e) 


informatie over mogelijke vervangende stoffen en andere alternatieven alsook de beschikbaarheid en betrouwbaarheid daarvan;




f) 


argumenten waarom een voor de hele Unie geldende beperking als de meest geëigende maatregel wordt beschouwd;




g) 


een beoordeling van de sociaaleconomische gevolgen.
 3.  
De in dit artikel genoemde maatregelen worden door de Commissie vastgesteld door middel van gedelegeerde handelingen overeenkomstig artikel 20 en onder de voorwaarden van de artikelen 21 en 22.
 Artikel 7
Verplichtingen van fabrikanten
De lidstaten zorgen ervoor dat:


a) 


de fabrikanten, wanneer zij EEA in de handel brengen, waarborgen dat deze producten zijn ontworpen en vervaardigd overeenkomstig de eisen van artikel 4;




b) 


de fabrikanten de vereiste technische documentatie opstellen en de overeenkomstig module A van bijlage II bij Besluit nr. 768/2008/EG vastgestelde interne productiecontrole uitvoeren of laten uitvoeren;




c) 




►C1

 wanneer met de in punt b) bedoelde procedure is aangetoond dat EEA aan de toepasselijke eisen voldoet, de fabrikanten een EU-conformiteitsverklaring opstellen en zij de CE-markering aanbrengen op het eindproduct. ◄  Indien andere toepasselijke Uniewetgeving de toepassing van een procedure voor conformiteitsbeoordeling vereist die ten minste net zo streng is, kan het bewijs dat is voldaan aan de eisen van artikel 4, lid 1, van deze richtlijn worden geleverd in de context van die procedure. De opstelling van één enkele technische documentatie volstaat dan;




d) 


de fabrikanten de technische documentatie en de EU-conformiteitsverklaring bewaren tot 10 jaar nadat de betreffende EEA in de handel is gebracht;




e) 


de fabrikanten ervoor zorgen dat zij beschikken over procedures om de conformiteit van hun serieproductie te blijven waarborgen. Er wordt terdege rekening gehouden met veranderingen in het ontwerp of in de kenmerken van EEA en met veranderingen in de geharmoniseerde normen of technische specificaties waarnaar in de conformiteitsverklaring van de apparatuur is verwezen;




f) 


de fabrikanten een register bijhouden van non-conforme producten en teruggeroepen EEA en de distributeurs op de hoogte houden daarvan;




g) 


de fabrikanten ervoor zorgen dat op hun EEA een type-, partij- of serienummer, dan wel een ander identificatiemiddel is aangebracht, of wanneer dit door de omvang of aard van de EEA niet mogelijk is, dat de vereiste informatie op de verpakking of in een bij de EEA gevoegd document is vermeld;




h) 


de fabrikanten hun naam, geregistreerde handelsnaam of hun geregistreerde merknaam en het contactadres op de EEA vermelden, of wanneer dit niet mogelijk is, op de verpakking of in een bij de EEA gevoegd document. Het adres moet één enkele plaats aangeven waarop de fabrikant kan worden gecontacteerd.  Artikel 8
Verplichtingen van gemachtigden
De lidstaten zorgen ervoor dat:


a) 


een fabrikant beschikt over de mogelijkheid een gemachtigde aan te stellen via een schriftelijk mandaat. De verplichtingen uit hoofde van artikel 7, onder a), en de opstelling van technische documentatie kunnen geen deel uitmaken van het mandaat van de gemachtigde;




b) 


een gemachtigde de taken uitvoert die gespecificeerd zijn in het mandaat dat hij van de fabrikant heeft ontvangen. Het mandaat laat de gemachtigde toe ten minste de volgende taken te verrichten:


— 


hij houdt de EU-conformiteitsverklaring en de technische documentatie ten minste gedurende 10 jaar na het in de handel brengen van de EEA ter beschikking van de nationale toezichtautoriteiten;




— 


hij verstrekt een bevoegde nationale autoriteit op grond van een met redenen omkleed verzoek alle benodigde informatie en documentatie om de conformiteit van de EEA met deze richtlijn aan te tonen;




— 


hij verleent op verzoek van de bevoegde nationale instanties medewerking aan eventueel genomen maatregelen om te zorgen dat EEA die onder hun mandaat vallen voldoet aan deze richtlijn.
 Artikel 9
Verplichtingen van importeurs
De lidstaten zorgen ervoor dat:


a) 


importeurs in de Unie alleen EEA in de handel brengen die aan deze richtlijn voldoen;




b) 


de importeurs, alvorens EEA in de handel te brengen, erop toezien dat de fabrikant de juiste conformiteitsbeoordelingsprocedure heeft uitgevoerd en dat zij daarnaast ervoor zorgen dat de fabrikant de technische documentatie heeft opgesteld, dat de EEA voorzien is van de vereiste CE-markering

►C2

 en vergezeld gaat van de vereiste documenten, en dat de fabrikant aan de eisen in artikel 7, onder g) en h), heeft voldaan; ◄





c) 


wanneer een importeur van mening is of redenen heeft om aan te nemen dat bepaalde EEA niet conform is met artikel 4, deze importeur de EEA niet in de handel brengt alvorens ze conform is gemaakt en deze importeur de fabrikant en de markttoezichtautoriteiten hiervan bovendien op de hoogte brengt;




d) 


de importeurs hun naam, geregistreerde handelsnaam of hun geregistreerde merknaam en het contactadres op de EEA vermelden, of wanneer dit niet mogelijk is, op de verpakking of in een bij de EEA gevoegd document.  Artikel 10
Verplichtingen van distributeurs
De lidstaten zorgen ervoor dat:


a) 


distributeurs die EEA op de markt aanbieden, de nodige zorgvuldigheid in verband met de toepasselijke eisen betrachten, met name door te controleren of de EEA voorzien is van de CE-markering en vergezeld gaat van de vereiste documenten in een taal die de consumenten en andere eindgebruikers in de lidstaat waar de EEA op de markt wordt aangeboden, kunnen begrijpen, en of de fabrikant en de importeur aan de eisen in artikel 7, onder g) en h), en artikel 9, onder d), hebben voldaan;




b) 


wanneer een distributeur van mening is of redenen heeft om aan te nemen dat bepaalde EEA niet conform is met artikel 4, deze distributeur de EEA niet in de handel brengt alvorens ze conform is gemaakt, en deze distributeur ook de fabrikant of de importeur evenals de markttoezichtautoriteiten hiervan op de hoogte brengt;




c) 


distributeurs die van mening zijn of redenen hebben om aan te nemen dat bepaalde door hen in de handel gebrachte EEA niet conform is met deze richtlijn, de nodige corrigerende maatregelen nemen om de EEA conform te maken of zo nodig uit de handel te nemen of terug te roepen en dat zij, indien de EEA een risico vertoont, de bevoegde nationale autoriteiten van de lidstaten waar zij de EEA op de markt hebben aangeboden hiervan onmiddellijk op de hoogte brengen, waarbij zij in het bijzonder de non-conformiteit en alle genomen corrigerende maatregelen uitvoerig beschrijven;




d) 


de distributeurs op een met redenen omkleed verzoek van een bevoegde nationale autoriteit aan deze autoriteit alle benodigde informatie en documentatie verstrekken om de conformiteit van de EEA met deze richtlijn aan te tonen, en dat zij op verzoek van deze autoriteit medewerking verlenen aan alle genomen maatregelen om te zorgen dat de door hen in de handel gebrachte EEA voldoet aan deze richtlijn.
 Artikel 11
Gevallen waarin de verplichtingen van fabrikanten van toepassing zijn op importeurs en distributeurs
De lidstaten zorgen ervoor dat een importeur of distributeur voor de toepassing van deze richtlijn als een fabrikant wordt beschouwd en dat hij aan de in artikel 7 vermelde verplichtingen van de fabrikant voldoet wanneer hij EEA onder zijn eigen naam of merknaam in de handel brengt of reeds in de handel gebrachte EEA zodanig wijzigt dat de conformiteit met de toepasselijke eisen in het gedrang kan komen.
Artikel 12
Identificatie van marktdeelnemers
De lidstaten zorgen ervoor dat marktdeelnemers, op verzoek, aan de markttoezichtautoriteiten gedurende een periode van 10 jaar na het in de handel brengen van de EEA meedelen:


a) 


welke marktdeelnemer bepaalde EEA aan hen heeft geleverd;




b) 


aan welke marktdeelnemer zij bepaalde EEA hebben geleverd.
Artikel 13
EU-conformiteitsverklaring

1.  
In de EU-conformiteitsverklaring wordt vermeld dat het aangetoond is dat aan de eisen van artikel 4 is voldaan.
2.  
De structuur van de EU-conformiteitsverklaring komt overeen met het model en bevat de in bijlage VI vermelde elementen en wordt voortdurend bijgewerkt. De EG-conformiteitsverklaring wordt vertaald in de taal of talen die worden voorgeschreven door de lidstaat waar het product in de handel wordt gebracht of op de markt wordt aangeboden.
Indien andere toepasselijke wetgeving van de Unie de toepassing van een procedure voor conformiteitsbeoordeling vereist die ten minste net zo streng is, kan het bewijs dat is voldaan aan de eisen van artikel 4, lid 1, van deze richtlijn worden geleverd in de context van die procedure. De opstelling van één enkele technische documentatie volstaat dan.
3.  
Door de EU-conformiteitsverklaring op te stellen, neemt de fabrikant de verantwoordelijkheid voor de conformiteit van de EEA met deze richtlijn op zich.
 Artikel 14
Algemene beginselen van de CE-markering
De CE-markering is onderworpen aan de algemene beginselen die zijn vastgesteld in artikel 30 van Verordening (EG) nr. 765/2008.
Artikel 15
Voorschriften en voorwaarden voor het aanbrengen van de CE-markering

▼C1


1.  
De CE-markering wordt zichtbaar, leesbaar en onuitwisbaar op de afgewerkte EEA of op het gegevensplaatje aangebracht. Indien dit door de aard van het product niet mogelijk of niet gerechtvaardigd is, wordt de CE-markering aangebracht op de verpakking en in de begeleidende documenten.
▼B


2.  
De CE-markering wordt aangebracht voordat de EEA in de handel wordt gebracht.
3.  
De lidstaten bouwen voort op bestaande mechanismen om te zorgen voor een juiste toepassing van de voorschriften voor de CE-markering en nemen passende maatregelen tegen oneigenlijk gebruik van het CE-merkteken. De lidstaten voorzien ook in sancties voor inbreuken, waaronder mogelijk strafrechtelijke sancties voor ernstige inbreuken. Deze sancties moeten evenredig zijn met de ernst van de overtreding en voldoende afschrikkend zijn om oneigenlijk gebruik tegen te gaan.
Artikel 16
Vermoeden van overeenstemming

1.  
Indien het bewijs van het tegendeel ontbreekt, veronderstellen de lidstaten dat EEA die van de CE-markering is voorzien, aan de eisen in deze richtlijn voldoet.
2.  
Materialen, componenten en EEA die proeven en metingen hebben ondergaan waarbij is gebleken dat zij voldoen aan de eisen van artikel 4, of die zijn beoordeeld overeenkomstig geharmoniseerde normen, waarvan de referenties zijn gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie, worden geacht te voldoen aan de eisen van deze richtlijn.
 Artikel 17
Formeel bezwaar tegen een geharmoniseerde norm

1.  
Wanneer een lidstaat of de Commissie van mening is dat een geharmoniseerde norm niet geheel voldoet aan de in artikel 4 gestelde eisen die erdoor worden bestreken, legt de Commissie of die lidstaat de aangelegenheid met vermelding van argumenten voor aan het bij artikel 5 van Richtlijn 98/34/EG ingestelde comité. Het comité brengt na raadpleging van de relevante Europese normalisatie-instanties onverwijld advies uit.
2.  
De Commissie beslist op basis van het advies van het comité of zij de referentienummers van de betrokken geharmoniseerde norm in het Publicatieblad van de Europese Unie bekendmaakt, niet bekendmaakt, met beperkingen bekendmaakt, handhaaft, met beperkingen handhaaft of intrekt.
3.  
De Commissie brengt de betrokken Europese normalisatie-instelling op de hoogte en verzoekt zo nodig om herziening van de betrokken geharmoniseerde normen.
Artikel 18
Markttoezicht en controles van EEA die de markt van de Unie binnenkomt
De lidstaten voeren markttoezicht uit, overeenkomstig de artikelen 15 tot en met 29 van Verordening (EG) nr. 765/2008.
Artikel 19
Comité

1.  
De Commissie wordt bijgestaan door het comité dat is ingesteld bij artikel 39 van Richtlijn 2008/98/EG. Dat comité is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011.
2.  
Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 5 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing.
 Artikel 20
Uitoefening van de bevoegdheidsdelegatie

1.  
De bevoegdheid tot vaststelling van de gedelegeerde handelingen bedoeld in artikel 4, lid 2, artikel 5, lid 1, en artikel 6, wordt aan de Commissie verleend voor een termijn van vijf jaar te rekenen vanaf 21 juli 2011. De Commissie stelt uiterlijk zes maanden voor het verstrijken van de termijn van vijf jaar een verslag op over de gedelegeerde bevoegdheden. De bevoegdheidsdelegatie wordt automatisch met termijnen van dezelfde duur verlengd, tenzij het Europees Parlement of de Raad die delegatie intrekt overeenkomstig artikel 21.
2.  
Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling vaststelt, stelt zij het Europees Parlement en de Raad tegelijkertijd daarvan in kennis.
3.  
De bevoegdheid tot vaststelling van gedelegeerde handelingen wordt aan de Commissie toegekend onder de voorwaarden die worden gesteld in de artikelen 21 en 22.
Artikel 21
Intrekking van de bevoegdheidsdelegatie

1.  
De in artikel 4, lid 2, artikel 5, lid 1, en artikel 6 bedoelde bevoegdheidsdelegatie kan te allen tijde door het Europees Parlement of de Raad worden ingetrokken.
2.  
De instelling die een interne procedure is begonnen om te besluiten of zij de bevoegdheidsdelegatie wenst in te trekken, streeft ernaar de andere instelling en de Commissie hiervan binnen een redelijke tijd voordat het definitieve besluit wordt genomen op de hoogte te brengen en geeft daarbij aan welke gedelegeerde bevoegdheden mogelijk worden ingetrokken en waarom.
3.  
Het besluit tot intrekking maakt een einde aan de bevoegdheidsdelegatie die in het besluit worden vermeld. Het besluit treedt onmiddellijk in werking of op een latere datum die in het besluit wordt vermeld. Het besluit laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet. Het besluit wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.
 Artikel 22
Bezwaar tegen gedelegeerde handelingen

1.  
Het Europees Parlement of de Raad kan tegen de gedelegeerde handeling bezwaar maken binnen een termijn van twee maanden na de datum van kennisgeving.
Op initiatief van het Europees Parlement of de Raad wordt deze periode met twee maanden verlengd.
2.  
Indien noch het Europees Parlement noch de Raad bij het verstrijken van de in lid 1 bedoelde termijn bezwaar heeft gemaakt tegen de gedelegeerde handeling, wordt deze in het Publicatieblad van de Europese Unie bekendgemaakt en treedt deze op de daarin bepaalde datum in werking.
Indien zowel het Europees Parlement als de Raad de Commissie hebben meegedeeld dat zij voornemens zijn geen bezwaar te maken, kan de gedelegeerde handeling vóór het verstrijken van die termijn worden gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie en in werking treden.
3.  
Indien het Europees Parlement of de Raad binnen de in lid 1 bedoelde termijn bezwaar maakt tegen de gedelegeerde handeling, treedt deze niet in werking. De instelling die bezwaar maakt tegen de gedelegeerde handeling, geeft aan om welke redenen zij dit doet.
Artikel 23
Sancties
De lidstaten stellen de regels vast voor de sancties die van toepassing zijn op inbreuken op nationale bepalingen die op grond van deze richtlijn zijn vastgesteld en nemen alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat deze sancties ten uitvoer worden gelegd. De sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. De lidstaten stellen de Commissie uiterlijk 2 januari 2013 van de desbetreffende bepalingen in kennis en delen haar alle latere wijzigingen ervan zo spoedig mogelijk mede.
 Artikel 24
Toetsing

1.  
Uiterlijk 22 juli 2014 gaat de Commissie na of het toepassingsgebied van deze richtlijn ten aanzien van de in artikel 2 bedoelde EEA gewijzigd moet worden, en brengt zij dienaangaande verslag uit aan het Europees Parlement en de Raad, waarbij zij tegelijk, indien nodig, een wetgevingsvoorstel betreffende eventuele aanvullende uitsluitingen ten aanzien van die EEA indient.
2.  
Uiterlijk 22 juli 2021 voert de Commissie een volledige toetsing van deze richtlijn uit en brengt zij dienaangaande verslag uit aan het Europees Parlement en de Raad, waarbij zij tegelijk, indien nodig, een wetgevingsvoorstel indient.
Artikel 25
Omzetting

▼C1


1.  
De lidstaten dienen uiterlijk 2 januari 2013 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede.
▼B

Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
2.  
De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
Artikel 26
Intrekking
Richtlijn 2002/95/EG, gewijzigd bij de in bijlage VII, deel A, vermelde besluiten, wordt ingetrokken met ingang van 3 januari 2013, onverminderd de verplichtingen van de lidstaten met betrekking tot de in bijlage VII, deel B, vermelde termijnen voor de omzetting in nationaal recht en toepassing van de richtlijn.
Verwijzingen naar ingetrokken besluiten gelden als verwijzingen naar de onderhavige richtlijn en worden gelezen volgens de concordantietabel in bijlage VIII.
Artikel 27
Inwerkingtreding
Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
 Artikel 28
Adressaten
Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.
BIJLAGE I

Categorieën EEA waarop deze richtlijn van toepassing is


1. Grote huishoudelijke apparaten


2. Kleine huishoudelijke apparaten


3. IT- en telecommunicatieapparatuur


4. Consumentenapparatuur


5. Verlichtingsapparatuur


6. Elektrisch en elektronisch gereedschap


7. Speelgoed, ontspannings- en sportapparatuur


8. Medische hulpmiddelen


9. Meet- en regelapparatuur met inbegrip van industriële meet- en regelapparatuur


10. Automaten


11. Andere EEA die niet onder een van de bovenstaande categorieën valt.
▼M29








BIJLAGE II

Stoffen waarvoor beperkingen gelden als bedoeld in artikel 4, lid 1, en getolereerde maximumconcentraties in homogene materialen in gewichtsprocent

Lood (0,1 %)
Kwik (0,1 %)
Cadmium (0,01 %)
Zeswaardig chroom (0,1 %)
Polybroombifenylen (PBB's) (0,1 %)
Polybroomdifenylethers (PBDE's) (0,1 %)
Bis(2-ethylhexyl)ftalaat (DEHP) (0,1 %)
Butylbenzylftalaat (BBP) (0,1 %)
Dibutylftalaat (DBP) (0,1 %)
Di-isobutylftalaat (DIBP) (0,1 %)
De beperking van DEHP, BBP, DBP en DIBP is van toepassing op medische hulpmiddelen, met inbegrip van medische hulpmiddelen voor in-vitrodiagnostiek, en op meet- en regelapparatuur met inbegrip van industriële meet- en regelapparatuur, met ingang van 22 juli 2021.
De beperking van DEHP, BBP, DBP en DIBP is niet van toepassing op kabels of reserveonderdelen voor de reparatie, het hergebruik, het aanpassen van de functionele aspecten of het verbeteren van de capaciteit van EEA die voor 22 juli 2019 op de markt zijn gebracht, en op medische hulpmiddelen, met inbegrip van medische hulpmiddelen voor in-vitrodiagnostiek, en meet- en regelapparatuur, met inbegrip van industriële meet- en regelapparatuur, die voor 22 juli 2021 op de markt zijn gebracht.
De beperking van DEHP, BBP en DBP is niet van toepassing op speelgoed dat al onder de beperking van DEHP, BBP en DBP in vermelding 51 van bijlage XVII bij Verordening (EG) nr. 1907/2006 valt.
 ▼B








BIJLAGE III








Van de beperking in artikel 4, lid 1, vrijgestelde toepassingen








Vrijstelling


Werkingssfeer en toepassingsdata





▼M69





1


Kwik in (compacte) fluorescentielampen met enkelvoudige lampvoet met ten hoogste (per brander):


 





1(a)


Voor algemene verlichtingsdoeleinden < 30 W: 2,5 mg


Vervalt op 24 februari 2023




1(b)


Voor algemene verlichtingsdoeleinden ≥ 30 W en < 50 W: 3,5 mg


Vervalt op 24 februari 2023




1(c)


Voor algemene verlichtingsdoeleinden ≥ 50 W en < 150 W: 5 mg


Vervalt op 24 februari 2023




1(d)


Voor algemene verlichtingsdoeleinden ≥ 150 W: 15 mg


Vervalt op 24 februari 2023




1(e)


Voor algemene verlichtingsdoeleinden met ronde of vierkante vorm en een buisdiameter ≤ 17 mm: 5 mg


Vervalt op 24 februari 2023





▼M74





1(f)-I


Lampen die zijn ontworpen om hoofdzakelijk licht in het uv-spectrum uit te stralen: 5 mg


Vervalt op 24 februari 2027




1(f)-II


Voor speciale doeleinden: 5 mg


Vervalt op 24 februari 2025





▼M70





1(g)


Voor algemene verlichtingsdoeleinden < 30 W met een levensduur van ten minste 20 000  branduren: 3,5 mg


Vervalt op 24 augustus 2023





▼M77





2(a)


Kwik in lineaire fluorescentielampen met dubbele lampvoet voor algemene verlichtingsdoeleinden met ten hoogste (per lamp):


 





2(a)(1)


Trifosfaat met normale levensduur en een buisdiameter < 9 mm (bijv. T2): 4 mg


Vervalt op 24 februari 2023




2(a)(2)


Trifosfaat met normale levensduur en een buisdiameter ≥ 9 mm en ≤ 17 mm (bijv. T5): 3 mg


Vervalt op 24 augustus 2023




2(a)(3)


Trifosfaat met normale levensduur en een buisdiameter > 17 mm en ≤ 28 mm (bijv. T8): 3,5 mg


Vervalt op 24 augustus 2023




2(a)(4)


Trifosfaat met normale levensduur en een buisdiameter > 28 mm (bijv. T12): 3,5 mg


Vervalt op 24 februari 2023




2(a)(5)


Trifosfaat met lange levensduur (≥ 25 000  uur): 5 mg


Vervalt op 24 februari 2023





▼B





2(b)


Kwik in andere fluorescentielampen met ten hoogste (per lamp):


 





2(b)(1)


Lineaire halofosfaatlampen met een buisdiameter > 28 mm (bijv. T10 en T12): 10 mg


Vervalt op 13 april 2012




2(b)(2)


Niet-lineaire halofosfaatlampen (alle diameters): 15 mg


Vervalt op 13 april 2016





▼M75





2(b)(3)


Niet-lineaire drieband fosforlampen met een buisdiameter > 17 mm (bijv. T9): 15 mg


Vervalt op 24 februari 2023; vanaf 25 februari 2023 tot 24 februari 2025 mag 10 mg per lamp worden gebruikt





▼M78





2(b)(4)-I


Lampen voor andere algemene verlichtings- en speciale doeleinden (bijv.  Vervalt op 31 december 2018





▼B





5(a)


Lood in glas van beeldbuizen


 





5(b)


Lood in glas van fluorescentiebuizen met ten hoogste 0,2 gewichtsprocent


 






▼M41





6(a)


Lood als legeringselement ter verbetering van de verspaningseigenschappen van staal en in gegalvaniseerd staal met ten hoogste 0,35 gewichtsprocent lood


Vervalt op:

— 21 juli 2021 voor de categorieën 8 en 9 met uitzondering van medische hulpmiddelen voor in-vitrodiagnostiek en industriële meet- en regelapparatuur;


— 21 juli 2023 voor medische hulpmiddelen voor in-vitrodiagnostiek van categorie 8;


— 21 juli 2024 voor industriële meet- en regelapparatuur van categorie 9 en voor categorie 11





6(a)-I


Lood als legeringselement ter verbetering van de verspaningseigenschappen van staal met ten hoogste 0,35 gewichtsprocent lood en in discontinu thermisch verzinkte stalen onderdelen met ten hoogste 0,2 gewichtsprocent lood


Vervalt op 21 juli 2021 voor de categorieën 1 tot en met 7 en 10





▼M42





6(b)


Lood als legeringselement in aluminium met ten hoogste 0,4 gewichtsprocent lood


Vervalt op:

— 21 juli 2021 voor de categorieën 8 en 9 met uitzondering van medische hulpmiddelen voor in-vitrodiagnostiek en industriële meet- en regelapparatuur


— 21 juli 2023 voor medische hulpmiddelen voor in-vitrodiagnostiek van categorie 8


— 21 juli 2024 voor industriële meet- en regelapparatuur van categorie 9 en voor categorie 11





6(b)-I


Lood als legeringselement in aluminium met ten hoogste 0,4 gewichtsprocent lood, mits het afkomstig is van de recycling van loodhoudend aluminiumschroot


Vervalt op 21 juli 2021 voor de categorieën 1 tot en met 7 en 10




6(b)-II


Lood als legeringselement ter verbetering van de verspanningseigenschappen van aluminium met ten hoogste 0,4 gewichtsprocent lood


Vervalt op 18 mei 2021 voor de categorieën 1 tot en met 7 en 10





▼M43





6(c)


Koperlegeringen met ten hoogste 4 gewichtsprocent lood


Vervalt op:

— 21 juli 2021 voor de categorieën 1 tot en met 7 en 10


— 21 juli 2021 voor de categorieën 8 en 9 met uitzondering van medische hulpmiddelen voor in-vitrodiagnostiek en industriële meet- en regelapparatuur


— 21 juli 2023 voor medische hulpmiddelen voor in-vitrodiagnostiek van categorie 8


— 21 juli 2024 voor industriële meet- en regelapparatuur van categorie 9 en voor categorie 11






▼M44





7(a)


Lood in soldeer met een hoog smeltpunt (d.w.z. 