None
C_2020027NL.01005401.xml











27.1.2020   


NL


Publicatieblad van de Europese Unie


C 27/54






Beroep ingesteld op 6 november 2019 – BBA International Investments/Commissie
(Zaak T-755/19)
(2020/C 27/56)
Procestaal: Engels

Partijen


Verzoekende partijen: BBA International Investments Sàrl (Luxemburg, Luxemburg) (vertegenwoordigers: N. Niejahr, B. Hoorelbeke, advocaten, A. Stratakis en P. O’Gara, Solicitors)

Verwerende partij: Europese Commissie

Conclusies







—


besluit (EU) 2019/1352 van de Commissie van 2 april 2019 betreffende steunmaatregel SA.44896 van het Verenigd Koninkrijk met betrekking tot een CFC-vrijstelling inzake groepsfinanciering (PB 2019, L 216, blz. 1) nietig verklaren voor zover daarin wordt vastgesteld dat de vermeende steunmaatregel staatssteun vormt in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU, en de terugvordering ervan met rente wordt bevolen, onder meer ten aanzien van verzoekster;










—


subsidiair, de artikelen 2, 3 en 4 van het bestreden besluit nietig verklaren voor zover daarin de terugvordering van onverenigbare steun met rente wordt bevolen, onder meer ten aanzien van verzoekster;










—


de Commissie verwijzen in haar eigen kosten en die van verzoekster met betrekking tot de onderhavige procedure.
Middelen en voornaamste argumenten

Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan.
1.
 Eerste middel: de Commissie heeft artikel 107, lid 1, VWEU geschonden door vast te stellen dat de vermeende steunmaatregel een selectief voordeel vormt:






a)


voor de ondernemingen die gebruik maken van de vrijstelling van 75 % voor in aanmerking komende leenverhoudingen met een laag risico, aangezien de Commissie:






—


het CFC-stelsel (stelsel inzake gecontroleerde buitenlandse vennootschappen, CFC) van het Verenigd Koninkrijk ten onrechte als referentiestelsel heeft aangemerkt;










—


het recht onjuist heeft toegepast door vast te stellen dat de vrijstelling van 75 % een uitzondering vormt op het referentiebelastingstelsel omdat:






(i)


de vaststelling dat er sprake is van een uitzondering ten onrechte is gebaseerd op de wetgevingstechniek;










(ii)


het criterium inzake sleutelfuncties niet het centrale criterium is voor de CFC-regels van het Verenigd Koninkrijk; en










(iii)


in aanmerking komende en niet-in aanmerking komende leenverhoudingen zich niet in dezelfde juridische en feitelijke situatie bevinden en er in ieder geval sprake is van een onjuiste toepassing van het recht doordat richtlijn (EU) 2016/1164 van de Raad (1) bij analogie wordt toegepast of er teveel belang aan de bewoordingen ervan wordt gehecht.
—


de feiten onjuist heeft opgevat en het recht onjuist heeft toegepast door tot de slotsom te komen dat de vrijstelling van 75 % niet wordt gerechtvaardigd door de aard en de opzet van de belastingregeling zoals dit wel het geval is voor de vrijstelling inzake groepsfinanciering die van toepassing is voor passieve financiële winsten die vallen onder section 371EC van de Taxation (International and Other Provisions) Act 2010.
 b)


voor de ondernemingen die gebruik maken van de vrijstelling in verband met overeenkomende rente en de vrijstelling in verband met in aanmerking komende middelen, aangezien de Commissie:






—


de CFC-regels van het VK ten onrechte als referentiestelsel heeft aangemerkt;










—


het recht onjuist heeft toegepast door vast te stellen dat de vrijstelling in verband met overeenkomende rente en de vrijstelling in verband met in aanmerking komende middelen uitzonderingen vormen van het referentiebelastingstelsel, omdat:






(i)


de vaststelling dat sprake is van een uitzondering ten onrechte is gebaseerd op de wetgevingstechniek en het criterium inzake sleutelfuncties niet het centrale criterium is voor de CFC regels van het Verenigd Koninkrijk;










(ii)


belastingplichtigen die in aanmerking komen voor de vrijstelling in verband met overeenkomende rente en de vrijstelling in verband met in aanmerking komende middelen zich niet in dezelfde juridische en feitelijke situatie bevinden als belastingplichtigen waarvoor dat niet het geval is;














—


de feiten onjuist heeft opgevat en het recht onjuist heeft toegepast door tot de slotsom te komen dat de vrijstelling in verband met overeenkomende rente en de vrijstelling in verband met in aanmerking komende middelen niet gerechtvaardigd worden door de aard en de opzet van het belastingstelsel.
2.
Tweede middel: de Commissie heeft artikel 107, lid 1, VWEU geschonden door niet aan te tonen dat de vermeende steunmaatregel de handel tussen lidstaten kon beïnvloeden en de mededinging dreigde te vervalsen.
3.
Derde middel, dat subsidiair wordt aangevoerd: de Commissie heeft artikel 49 VWEU geschonden door de vermeende steunmaatregel aan te merken als onverenigbare staatssteun die niet in strijd is met de door artikel 49 VWEU gewaarborgde vrijheid van vestiging.
4.
 Vierde middel: de Commissie heeft het fundamentele beginsel van gelijke behandeling/non-discriminatie geschonden door:






—


passieve financiële winsten uit in aanmerking komende leningen op dezelfde wijze te behandelen als passieve financiële winsten uit niet in aanmerking komende leningen; en










—


de vrijstelling inzake groepsfinanciering verschillend te behandelen naargelang de passieve financiële winsten onder section 371EB of section 371EC van de Taxation (International and Other Provisions) Act 2010 vallen.
5.
Vijfde middel, dat subsidiair wordt aangevoerd: gesteld al dat de vermeende steunmaatregel binnen de werkingssfeer van 107, lid 1, VWEU zou vallen, heeft de Commissie artikel 16, lid 1, van richtlijn (EU) 2015/1589 (2) geschonden door de terugvordering te bevelen van bedragen van vermeend onverenigbare steun bij de begunstigden van de vermeende steunmaatregel, aangezien die terugvordering algemene Unierechtelijke beginselen schendt, in het bijzonder de beginselen van gewettigd vertrouwen en rechtszekerheid.
(1)  Richtlijn (EU) 2016/1164 van de Raad van 12 juli 2016 tot vaststelling van regels ter bestrijding van belastingontwijkingspraktijken welke rechtstreeks van invloed zijn op de werking van de interne markt, PB 2016, L 193, blz. 1.
(2)  Verordening (EU) 2015/1589 van de Raad van 13 juli 2015 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (PB 2015, L 248, blz. 9).
