Dictionnaire complet français-flamand et flamand-français (Volumes 1-3)
Indoopen. Bevochtigen. En parlant de la pluie. Doordringen. Doorrekenen. La soupe. De soep op sne brood) gieten. Sneden brood in de soep weken. Le fer. Het ijzer temperen, harden of staal maken. Son vin. Zijn wijn temperen, vermengen. Water in zijn wijn doen. Ses mains dans le sang. Zijn handen met bloed bevlekken, bezoedelen. Imprimeur-Absence (le papier). Papier nat maken. Het papier trekken. In de week zitten, staan of liggen. Trekken. In het water slaan. Faire. Laten weken. Te weken zelden. In het water zetten. Figurative - dans un crime. Deelnemen, deelnemen aan of aan een misdaad. Shakespeare, s. f. (trans-ri), Imprimerie. Nakamer. Natplek, ©. Taswepis, s. m. (trans-pi). Tekenen. (fam.) Doornat. Inwinkelwatersysteem, a Peine Verwijderd, 0. | Metaal. Electroater. 0. | Amal. Insauringsplaats, r. REMPLIN, S. M. (trans-plain). Plank des sauteurs. Springplank, 0. Snelveld, 0. Le grand-saut du - . De groote planksprong, m. Tagnepoor, S. m. (trans-poor). Cuve pour préparer l'indigo. Wekenkuip. Indigokuip, v. Weekbak, m. Trempoire, s. f. Taenpune, s. f. (trans-pur). Molen. Molenswingel, m. Taunrainx, s. m. (trans-tain). Jeu. Dertig (punten, 0. me.) | Literatuur. Dertig Missen, U. Mb. TRainier, 8. f. coll. (trans-tènn). Getal van dertig of omstreken. Dertigst, 0. Omtrent dertig. Une - de chevaux. Dertig peerden. Abs. Dertig jaar, 0. mv. (De) dertig, v. Tuenre, adj. num. 2 g. (transit). Dertig. Trente. Dertigste. Dertig. Page - . Bladzijde dertig. Dertigste bladzijde. S. m. Dertig, v. Nummer dertig, m. en 0. Le - du mois. Dertigste dag der maand, m. - et quarante, -un. Een en dertig. Trente en Quarantig, 0 Trentième, 5 f. (trans-t). Stad. Fante: 0. F. (Vereenigde) Dertigste. S.m. (— partic.). De tigste (deel), o. TRèxtis, & adj. (tran-tain, tinn). De trente. Trentsch. Van Trenten. sch. | S. Trentenger, m. Trentische, v. (tré-ou). Mar. Taéou, & m. Stormzeil, 0. Trépan, 5. m. (tré-pan). Chir. Instrument. Schedelboorder. Beenboorder, m. Trepaen. Trepancer boor. Schedelboor. Panboor, v. Opération. Schedelou Deenbooring. Trepanering, v. (Het) trepaneren, 0. | Techn. Drilbour, v. | Sculpt. Steenboor. | Mincs. Aerdboorder. | Serr. Boogdrille, v. TRÉPANATION, S. f. (tré-na-na cion). Chir. Schedelbooring. Trepanering. Bing, v. — exfoliative. Afschelfering, v. TRÉPANER, V. à. (tré-pa-né). Chir. (Een been, den schedel) door booren. (Eenen zich) den schedel dourbooren. (Jemand) (trepaneren. Taéras, 5. m. (tré-pà), Décès, mort de l'homme. Dood, o. en n. Overlijden. (Het) sterven. Verscheiden. Afsterven, 0. (fam. et vi.) Aller de vie à —. Sterven. TréPassé, & pas. de Trépasser. et ad). GS si dr anale + Overlijden. Dood. { S. m. A/fgestorrene. Gesneuwen. Monde. Zalige. Overledene, m. Poit. —s. Schum en. Baorwn, v. my. Pâle ode umme un —. Doodsbleek. | Cult. cath. Fôto, er des —s. Allercielen. Allersieentag, m. Allersiclenfeest, Feest der gelovige zielen, v. en 0. TRÉPASSENANT, 5. m. V. Tatrus TréPassen, v. n. (tré-pa-cé). Moir. Sterven. Overlijden. Afsterven. Verscheiden. Uit de wereld scheiden. Slapen. Naar de andere wereld gaan. TréPolarisation, s. f. (tré-pi-da-cion). Mod. Dwingen, v. (Het) sidderen. Beven, Zie de wagging, % (Het schuiven. Vliegen. à Taérien, s. m. (tré-pié). Keel sile de cuisine. Eikel. Dr Treft, m. | (Le — de Delphes, d'Apollon). ol. Drypikkel. Orakelzetel. Orakelstoel, m.| Anat. — céphalique. Frkwandpolsader, v. TRÉPIGNEMENT, 5. M, dep man). Action de trépigner. (Het) stampen. Trippelen. Slampvoeten. Gestamp, 0. Trippeling. Slamping,: Trappelen. Dansen. Met de vliegende trommelen. Stampen. TARPOINTE, S.F. (tré-pointe). Cordon. Poeiee abs voeÿjering. Voetjerstreep, v. | Cordon. an Schoenrand, m. = Troje punt. Très. De Particule die marqueert de superlatief absolu. Zeer. Hoogst. In den hoogsten graad. Uitnemend. Geweldig. Uit de grond. — bon. Zeer goed. Best. Allerbest. — haut. Zeer hoog. Hoogst. Allerhoogst. Loop Très-Haut. De Allerhoogste, m. Het Hoogste wezen, o. God, m. Trèsor, s. m. (tré-zor). Schat. Tresor. Rykdom, m. | (Lieu waar de — is geënfleerd). Schat, m. Tresors. Schatkist. Kas. Schatkamer, o. | (— d'eglise). Kerkschat, m. Kerk sieraden, o. mr. | Tresors. | — public, — de l'État. Schatkist. Schatkamer, v. Staatschat. Staatskas. Bon du —. Schatkistbiljet, o. Kwitantie van de schatkist, o.| Fig. Schat, m. o:baar goed, o. | Pl. Grandes richesses. Schatten. Ryldurmen, m. TRÈS av. | Titel van sommige boeken. Schat. Schatkamer. | Andere. Handoesten gaerdr, v. Trésorier, S f. (tré-zor-rie). Schatbewaarder. Schatmeester. Tresorier. Penningmeester. Kasbewaarder. Rentmeester. Letuelmeester (“Verr.”), m. Trésorière, s. f. (tré-zor-rie). Schatbewaardster. Schatmeesteres, o. TRESSAILLEMENT, S. M. (trè-ca-y man). Agitatie plotselinge van een persoon die tressaineert. (Het) opspringen. Sidderen. Beren, o. Opspringen. Huppeling. Siddering. Bervengang. Trilling. Grieppen (Maa.). Ontwijken (Harna), v. | — des nerfs. (De) trekken der zenuwen, o. Zenuwtrilling, o. | — d'un nerf. (De) overspringen, overslaan eenigeogen, o. Zenuwirritatie, v. Tuissart, k, p. pas. de Très sailir. Nerf —. Verplaatsen, oversprongen senuto. Tuissart, v. n. (très-saillir). (Je tressaille, tu tressailles, je tressaillis, nous tressaillons, vous tressaillez, ils tressaillent. Je tressaillais. Je tressaillirai. Que je tressaille. Que je tressaillisse, Tressaillant. Tressailli), être soudainement ému. Opspringen, uitspringen, huppelen (van bijdschap, enz.). Sidderen, beven (van schrik, enz.). Ontzetten (Faima). Trillen (Man.). Tressailler. (vi.) Tresse, s. f. (très). Tissu plat fait de petits cordons, etc. Vlecht. Trens. Streng (Man.), v. Snoer. Lint, o. Pluurbekleed. (— de cheveux). Haarvlecht. Vlecht, Haarrens. Tres. Haarsnoer.| Mar. Platting, v. TRESSER, v. a. (très-cé). Mettre en tresses. Vlechten. Trensen. Strenge len. Tressen. | Cout. Omniaujien. TRESSEUR, EUSE, S. (très-cœur, ceuz). Perruque. Haarvlechter, m. Haarvlechtster, v. Tressoir, s. m. (très-cœur). Perruque. Vlechtuig, o. Tréteau, s. m. (très-to). Schraag, ©. Gesel, o. Bok. Ezel, m. Bank, v. Pap. Ligstoel, m. | Jurisp. crim. (vi.) Pijnbank. Rekbank, v. Marktschreeuwerstooneel. Goochelaarskoor. Volkstooneel, o. | Fig. Monter sur les —x. Op de planken komen. Tooneelspelers orden. Furnoir, s. f. (très-toar). Vann. Korflang, v. PA TRI Taecte, s. m. (très-y). Méc. Tel boom, m. Wel. Wind. Spil, v. Taecte, s. m. (très-y). Petit trouble. Garnautoor, m. Trève on Trêve, s. f. (très). Suspension d'armes. Wapenschorsing, v. Wapenstilstand. Stilstand van wapenen, m. Bestand, o. — marchandises. Handelstreed, o. — pêche libre, — de pêche. Ongestoorde handel, v. — de Dieu, — du Seigneur. Godserede. | Fig. Rust. Vrede, v. Stilstand, m. Verlichting. Ontlasting. Verpoozing, v. | (Faisons ou faites) — de cérémonie. Al genoeg cérémonie. Weg met den omslag. — de raillerie. Grense spuugen meer. (Faisons) — à vos plaintes. Houdt op met klagen. Geeu l:ag ten meer. Verschoon ons van uitlegten. Trèves, s. m. (trèv). Ville. Trier, O. De —. Van Trier. Tricrsch. Tuêvien, s. m. (tré-vié). More anc. Zeilmaker. (Opper;)se‘[maker, m. Trévimr, s m. (tré-vir). Mar. Afdracht, v. en o. Trévirer, v. à. (tré-vi-ré). Mar. Afdraeijen. TRÉZALER, v. a, (tré-za-lé) Dot. Spleten. Doorspleten. | Pronom. Verschieten. Scheuren. Springen. Spleten. Trésailler. Tri. (tri). Dans la composition des mots. Dry. Ti, s. m. (tri). Jeu. Ombrespel met drieën, O. TRIACONTAËR, re 2 g. (tria kon-ta-èdr). Crist. Dertigkantig. Dertighoekig. Troave, s. f. (tri-ad). Mus. anc. — harmonique. Dryklank, m.|Philos. Prytal, o. Dryeenigheid. Dryvoudigheid. Dryheid, v. TRIADELPHIE, adj. 2 g. (tri-a-delf). Wetenschap. nat. Drybundelig. Drybroederig. Trofee, s. m. (tri-ajl). Keuze. Keur. Keus, m. en v. Uitkiezing. Uitzoeking. Uitkipping. Uitlezing. Schifting (Wel), v. a kiezen. Uitkiezen. Uitzoeken. Uitschieten, o. Faire le —-de que. Ja, uitzoeken. De goede (waren) van de slechte scheiden. Mines. Ertsscheiding, v. | Forêts. Kapbosch. Houdbosch, o. nm. TRI Taruzé, », adj. (tri-è-16). Wetenschap. nat. Dryvleugelig. Faraice, s. f. (tri-a-y}. Car’. Slechtste spelkaarten, v. mv. Tarif, s. m. pl. (tri-èr), Antiq. Soldaten van het derde gelid, m. Triass, adj. 2 g. (tri-andr). Bot. Drymannig. Drystofdradig. Triassomor, s. f. (tri-an-drt). Bot. Drymannigheid, v. | (Klasse der) drystofdradige planten, m. en v. mt. Taraxontr, s. m. (tri-angl). Géom. Dryhoek. Drykant, m. | Astron. Triass, s. m. pl. (Afdeling der) dryhoekige krabben, v. Mmv. TRIANGULATION, s. f. (tri-an-gula-tion). Géom. Dryhoeksmeting, v. TRIALE, R, adj. {tri-an-gulé). Bot. Drykantig. Gedryhoekt (Mixer, Taraxaceraceae, adj. 2 g. (tri-an-nu-lèr). Scienc. nat. Dryvingig. Tarasthre, adj. 2 g. (tri-ant). Bot. Drybloemig. TRIALE, & adj. (tri-arti-kulé). Scienc. nat. Drygeledig. Taraxaceraceae, adj. 2 g. (tri-ak-ci-fèr). Scienc. nat. Dryspillig. Triban, s. f. (tri-ba). Tribade. Stomme sondares, v. Tuisan(r), s. m. (tri-bar). Écon. dom. Dryhoekig sperhout (voor honden), o. Sperblok (voor paarden), m. en o. Trusomète, s. m. (tri-bo-mètr). Phys. Dryvingmeter, m. Trinoro, s. m. (tri-bor) Mar. Stuurboord, o. Tribord, s. m. (tri-bor-dè). Mar. Stuurboordschok, v. Tribouzer, s. m. (tri-bou-lè). Orfèvr. Dryver. Rijkkegel, m. Fig. (vi.) Nar. Hanstcors, m. Triboue, s. m. (tri-brak). Pros. Drylkortroet, m. TRIBU, S. f. (tri-bu). Antiq. Siam. Volksstam, m. Geslacht, o. | Chez les Juifs. Geslacht. Stam. La — sainte, sacrée. De Heilige stam. Het geslacht Levi. | Zool. et Bot. Geslacht. | Peuplade ou petit peuple. Stam, m. Volkje, o. Horde, v. TRIBULATION, s. f. (tri-bu-la-cion). Affliction, adversité. Wederwaardigheid. Droom. Ellende. Kwellend. Beproeving, v. Veenspoed, m. Verdriet. Lyden, o. Tribule, s. m. (tri-bul). Bot. Stekelnoot, v. — aquatique. Waleurnoot, v. Minkvisser, o. Vuetang, m. Tribun, s. m. (tri-beun). Antiq. rom. ŒTribun. Volksvoorstander. Volksvoorstel, m.— militaire. Krijgstribun. — de légion, — des soldats. Veldtribun. — du trésor public. Krijgsschatmeester, m. | Par extension. Volkseraden, Volksleider, m. | En France, membre du tribunat. Lid van het tribunaat, o. Tribunaal, Ss. m. (tri-bu-nal). College van de rechter, de magistrat. Rechtbank, Zetel (eens voor schrijvers, een overheid). Dingstoel (Muv.), m. | Juridische instantie van een magistrat of meer dan één die samen jagen. ARechtbank, tv. Gerecht. Gerechtshof. Rechtgebied, o. Vierschaar, v. — de commerce. Rechtbank van koophandel. Handelspau — secret (de Westfale). Gemerecht. — De première instance. Fegtbank van een lange reeks aan. Fig. Meesterstoel, m. Oordeel. Gerecht. Strafgerecht, 0. Beoordeling, v. — De la pénitence. Biechtstoel. | Architect. Achtergrond, mn. Achterdeel (centrale hoofdkerk), o. TRIBUNALE, S. m. (tri-bu-na). Antiqu. rom. Tribunaat. Tribunaat. Tribunaat. Volksvoorstanderschap. Wykmeesterschap, 0. | En France. Tribunaat. Taux, s. f. (tri-bunn). Lieu élevé d'où parlent les orateurs. Tribunaat. Sprekgestoelte, 0. Spreekstoel. Redenaersstoel, m. Eloquence de la —. Politieke redenaarskunst. — sacrée. Predikstoel. Kansel, m.| Lieu plus ou moins élevé, où se metten certaines personnes qui doivent occuper une place séparée. Tribuen, v. Gestoelte, o. Zitplaats, co. Tribunitien, NE, adj. (tri-bu-ni-ciain, cièn). Antiqu. rom. Van de volkstribunen. Tribunen… Tribuaal. Fig. Volkleiders. Fan van een volksvoorstander. Trumvir, s. m. (tri-bu). Tribuut, =. Schatting. Belasting, v. Tol. Cyns, mn. | Fig. Tol, m. Loon, m. en o. Schuldigheid, v.| Enfant de —. Tribuutkind, o.| Payer le — à la nature. Der natuure den schuldigen tol betalen. Sterven. Juste — d'éloges. Welverdiende lofuitingen, v. mv. | Fig. Poët. Porter à la mer le — de ses ondes. Zyne golven de zee loevoeren. Zich aan de zeeofferen. Tribunaar, adj. 2 g. (tri-bu-tèr). Qui paie tribut aan een prins. Tribuutschuldig. Schattingbaar. Schatbaar (Mev.). Cynsbaar. Tolplichtig. Schattingbetalend. Schatplichtig. Fig. Nous sommes tous —s de la mort. Wij zijn allen sterfelijk. | S. m. Tribuutschuldig. Tolplichtige, m. Tribunaar, adj. 3 g. (tri-kap). Bot. Droogkamerig. Tribunaar, adj. 2 g. (tri-karp). Bot. Droogkrachtig. Tribunaar, adj. 2 g. (tri-cé-nèr). Van dertig.| Lit. cath. Opnieuw —, of 8. M. —. Vijfdagige zielmis, v. Tribunaar, adj. 2 g. (tri-cé-fal). Sc. nat. Droogkoppig. Droogkoppig. Tribunaar, s. en adj. m. (tri-cèp). Anat. (Muscle —). Drykoppige spier. LA Tricheur, adj. 2 g. (tri-kant). Bot. Hairbloemig. Tricheur, v. a. (tri-ché). Tromper au jeu. Bedriegen. Valsch spelen. Moffelen.* Aesukken. Zeuren of soren. Fig. Bedriegen. Oncerlyk te werk gaan. Arts et mét. Eene feil, eene onregelmatigheid verbergen of beduiken. Tricheur, s. f (tri-ché). Tromperie au jeu. Bedriegeraar, v. (Spel) bedrog, o. Moffelaar. Aesukker. Moffeling, v. Fig. Bedrog. Bedriegert. Prov. — revient à son maître. Die zien puzzel voor een ander graaf, val er zelf in. Trichoman, s. m. (tri-cheur, cheur). Celui, celle qui triche. Bedrieger. Moffelaar. Oneerlijke speler. Aesbak, Zeurbak, m. Bedriegster. Moffelaarster, tv. Trichocées, S. f. pl. (tri-ki-a-cé). Bot. (Fam. der) hairzwammen, v. mo. Tricharase, s. f. (tri-ki-ase). Ophth. Inwaartskeering der wimpers. Wimpenkeering, ©. | Path. an. (Het) O. | Path. Borstklierontsteking, v. Borstkliergeneweer, o. Trichobion, s. m. (tri-ki-bion). Ichth. Hairvisch, m. | Bot. Grondborstel, m. Trichium, s. f. (tri-ki). Bot. Hairzwam, v. | S.m. Entom. Schermbloem M. Trichiques, s. m. pl. (tri-ki-lé). Bot. (Fam. der) drynarvige planten, m. en v. mo. Trichies, s. m. pl. (tri-kil). Zoo. (Fam. der) dryhoevers, m. mv. Trichuise, s. m. (tri-kism). Path. ext. Hairbreuk, v. Trichumere, s. f. (tri-kitt). Path. Hairontsteking, v. | Minér. Hairvitrail, o. | Oryct. Hairsteen, m. Trichurae, s. m. (tri-ki-ur). Ichth. Borstelsteert. Degenvisch, m. Trichurides, s. m. pl. (tri-ki-urid). Ichth. (Fam. der) borstelsteer m. mo. Trichuron, s. m. (tri-ko). Sc. nat. Hair. Borstel. Hairvormig (gegen spits). Trichocerebralis, adj. 3 g. (tri-ko-cereb). Sc. nat. Afgehaarde kop. Sc. nat. /{n d Hoorhoppig. (S. m.) Haarkopworm, A. ' Trichocranes, s. m. pl. (tri ko-cèrk). Zoophyt. Huissteertdierken, o. Trichocon, s. m. (tri-kod). Zoophyt. Borstelidierken, o. Trichopes, s. m. pl. (tri-ko-d6é). Zoophyt. Borsteldierkens, o. me. Trichoderme, s. M. (tri-ko-dèrm). Bot. hairvlieszwam, v. Taichhoïpr, adj. 3 g. (tri-lko-id). Sc. nat. Haarvormig. Borstelvormig. Haargelyk. Haarachtig. Taichnocase, s. m. (tri-ko-lab). Sc. nat. Haartang, v. TrichOMANE, s. m. (tri-ko-mann). Bot. Farenkruid. Haarkruid, 0. Taichnomèse, s. m. (tri-ko-miss). Bot. (Geslacht der) hairstoemannen, v. mt. Taichonorize, adj 3 g. (tri-ko-fil). Bot. Haar-. Borstelbladerig. TaichnopERMES, s. em. pl. (tri-koss-pèrm). Bot. (Gesl. der) hairrige strammen, v. mr. Taichnomé, adj. 2 g. (tri-ko-tom). in drie delen of drie maal gedeeld. Driedectig. TaichOTOME, S. f, (tri-ko-ta-mt), Philos. Driedeling. Driedeligheid, v Taichonoe, s. m. (tri-kord). M Druivenarige pandora, v. TaichozoSTER, s. m. (tri-ko-zant). Bot. Haarbloem, v. Taichunoïsär, s. m. (tri-kro-ism). Sc. nat. Drukleurigheid, 0. Taichure, Trichuris, 8. f. (tri-kur, ku-rid). Helminth. Haarsteert (worm), m. TRICHILMIUM, S. M. (tri-kli-ni-om). Antiq. rom. Eetkamer. Tuinkamer (met drie bedden), v. Trichinium, 0. Taichoes, s. f. pl. (tri-kuaz). Maréchal. Nijptang, v.| Men. Byllang, v Taichon, adj. 3 g. (tri-ko-lor). Sc. nat. Drukleurig. Drukleurig. Druif bloem. Duizendschoon, v. Zool. Drukleurige tanagra, m.| Sinessen goudfazant, m.| Pell. Drukleurige kattevel, o. Taichocore, adj. 2 g. (tri-ko-lor). De trois couleurs. Drukleurig. Druig vertvilt. Taichox, s. m. (tri-kon). J. de brel. Drie gelyke kaarten, v. mv. Taichonze, adj. 2 g. (tri-korn). Sc. nat. Druinhoornig. Druittakkig. Druishoekig. Druikantig.| S.m. Druikantige hoed. Druikant. Meester. Til:ken haan, m. Taichosière, 2, adj. (tri-koss-té). Sc. nat. Druibig. Taichor, s. m. (tri-ko). Soorte van tissu. Breiwerk. Stroiwerk, o. Brei arbeid. Brei, m. Gebreid werk, o. Habitu de —, Gebreid kleed. | Bâton ærus et court. Kluppel. Knuppel. Stok, m. : Taichorace, s.m. (tri-ko-taj). Brei teerk, 0. Brei arbeid. Brei. Breinaad, fn. Taichoren, v. s. (tri-ko-té). Breiden nr. Strijken. | V. n. np.) Dansen. sens s. m. pl. (tri-ko-tè). Dans. (vi.) Lustige dans, m. Taichoreur, avse, s. (tri-ko-teur, {enz). Drieder, m. Breider, v. | Hist. de la rév. franc. —sus, s. & pl. Breidsters. Breijende toekomsters, v. mu, Dreivyyven, o. me. Taicorvidone, &, adj. (tri-ko-ti Jé-du-né), Bot. Met drië saedlappen. Driezadellappig.: nice m.(trik-trak). Espèce de jeu. Tiktak. Tiktakspel. Triktrak. t Triktrierbar au -bord, 0. * (Tik tak)bak, m. Verkeerbord (Desn.), 0. Jouer au —. Tiktakken (K... Taicuspinaise, 8. f, (tri-kuss-pi dér;. Bot. Dryspitsboom, m. | —s. Zoo!. Dryspitswormen, m. mo. Taicus Pipa, &, adj. (tri-kuss-pi dal). Bot. Anat. Dryspitsig. Dry puntig. = Tricuspidé, e. Taicus Rinse, s: L (tri-kuss-pid ). Dryspits, v. en o. HICYCLE, 5. m. (tri-cikl). Voiture. (nouveau.) Dren, m. Taicuspices, adj. 2 g. (tri-dak-til). Science. nat. Drycingerig. Drytes nig. Dryklauvig. | —s, s. m. pl. Zool. Drylceners, m.mv. Tape, adj. 2 g. (trid). Man. Kort en gezwind. Rasch. Levendig. Taident, s. m. (tri-dan). Dry tand, m. Fig. Heersce see. v. | Pèche. Steekgaafsel, M se ch, m. RIDENTÉ, K, adj. Bot. Drytandig. Drytakkig. Tsins, s. m. (tri-di). 3° jour d’une décade. Derde dag. Tridi, m. Trikpae, adj. 2 g. (tri-tdr). Gcom. Drysydig. Dryhoekig. Dry viakkig. Taional, w, adj. (tri-ènn-nal). Qui dure trois ans. Dryjarig. suer durend. Van dry jaar.|Qui est ‘conféré, qui est clu, nommé pour trois ans. Dryjarig. Voor dry jaar gegeven. | Voor dry jaar gekozen, benoemd. | Qui revient tous les trois ans. Dryjaarlijk. Alledry jaar weer kerrend. TRIXXNAUTÉ, s. f. (tri-ènn-na-li té). Dryjarigheid. Dryjarige du ring, v. Dryjarige duur, m. TRIENNAT, S. m. (tri-ènn-na). L'es pace de trois ans. Dryjarige tyd ruimte, v. Dryjarige amandauur, m Dryjarig bestuur, o. Tan, v. à. (tri-é). Choisir. L'it op de v.|Ichth. (tri-dan-1c). | haen, m. TRI kieseren. Kieseren. Uitzichtken. Uitk ippen. Kieseren. Kippen. Uitschieten. Taïemanquee, s. f. (tri-6-rar-chl). Galeibevelhebberschap, 0. Triënnanie, s. m. (trie-rark). Antiq. Galeihouf, o. Bevelhebber eener galei, m. | À Athènes. Galei vader, m. Turrimonium, s. f. (tri-é-térid). De drie jaar, drie maanden, drie weken, drie dagen, drie uren, drie minuten, drie seconden. Dryjarige tijd, ruimte, v. Turine, v. Turiner, adj. 2 g. (tri-é-té)  Pap. Lompen, m. Lompen, v. Uitzoeker, m. Uitzoeker, v. Pap. Lompen, m. Lompen, v. Tarine, adj. 3 g. (tri-fid). Bot. Drypletig. Drydeelig. Tricaue, adj. 2 g. (tri-gom). Ma rié à trois personnes à la fois. Dry soyrag. Aan drie syvigheden verplicht. Marie drie keer. Drymaal gestort. Tricamim, s. f. (tri ga-mi). Trois siècles noces. Derde huwelijks, o. Crime de celui qui a trois femmes. Drysyvigheden, v. Tricaat, s. adj. (tri-god, god). Wie n'agit pas franchement. (fam.) Valsch. Dubbelhartig. Bedriegelijk. XS. Valsche. Dubbelhartige, m. en v. Tricauper, v, n. (tri-godé). N'agit pas franchement. (fam.), Dedrie gen. Valsch of bedriegelijk kunnen kennen. Valsch bestaan. Lugen gebruiken. Tricauvol, s. £ (tri-god-rl). Actie de trigaud. Bedriegery. Valsche handelingen. Arglist, v. TRIGÉMINE, s. et adj. m. (tri-jé mô). Drytingskind, o. Anat. (Muscle sty e es) spier, v. Trice, s. m. (trigl). Ichtb. Zee TaiLorisae * m. tri-glot tism). Mot composé. Triglot woord, o. | Phrase composée. Triglot voisin, m. TRIGYNIE, f. (tri-gyné). Bot. (Systeme der) driespelige planten, v. Ansaar, s. m. (tri-ja-ar). Anat. (Nerven —). Dryvoudige ge zigtssenuwen. Vijfde hersensenu ER, o. MD. | . Tai, s. m. Mus. Zout. TaiLarénal, m, adj. (tri-la-té-ral). Wie heeft drie zijden. Drysig. Taiarkoz, s. m. (tri-la-tèr). (peu us.) Dryhoek, m. Tarie, s. m. (tri-y). Mus. Triller, m. Kdans, v. TaiLion, s. m. (tri-Lion). Arithm. Triljoen of triljon, o. Miljard, o. me. TaiLontje, adj. 2 g. (tri-lo-bèr). Bot. Drylobbig. — Trilobé, e. TRIGYNODÉE, adj. 2 g. (tri-lo-ku lèr). Bot. Dryvakkig. Tarnogix, s. f. (tri-lo-fl}. Antiq. gr. Trilogie, v. Dry (te samenhangende) treurspelen, +. mo. | Littér. moderne, Trilogie, v. Dryzang, m. Dryspel, o. Trilogie, adj. 2 g, (tri-lo-jik). Trilogisch. Dansacoen, v. a. (trin-ba-lé). Trainer partout. (pop.) me deslepen. Taimen, v. n. (tri-mé). (pep.) Marcher avec fatigue. Zich moe de Quoi er ied benen (bijna) afvallen. Taimester, s. rm. (tri-mèstr). Trespace der trois mois. Dry maanden, v. mo. Trimester, m. Vierendeel ou quatre jaar. Kwartaal, o. | (Ce que l'on paie par —). Kwartaal(geld). Trimestriel, Le, adj. (tri-mèstr)(tri-èl). Qui revient tous les trois mois. Drymaandelijk. Vierdejaarsch. | Qui dure trois mois. Vierdejaarlijk. Tricyclus, s. m. (tri-cyc). Archit. Periode der vier maanden. Drymaandig. Tricyclus, v. (trin-cy-kus). Triconche, adj. 3 g. (tri-kon). Dry| Dryhockig. | Astron., Gnom. et Anat. Dryhock, m. Tricoronétaire, s. f. (tri-coro-né-ta-ri-é). Partie de la géométrie qui enseigne à calculer tous les éléments d'un triangle. Dryhoeksmeting. Dryhoekscircul. Trigonometrie, adj. 3 g. (tri-go-no-me-trik). Dryhoekmeetkunde. Dryhoeksmeting. Dryhoekswet. Trigonometrisch, v. (tri-go-no-me-tri-sch). Trigonometrische, s. f. (tri-go-no-me-tri-sche). Van de dryhoeksmeting. Trigonometrischen, v. a. (tri-go-no-me-tri-schen). Trigonometrische, adv. (tri-go-no-me-tri-sche). Volgens de re Trimerus, s. et adj. m. (tri-mür). Trix ou Trainer, adj. m. (train, trinn). Astrol. — aspect. Gedeelde schijn. Derde schijn, m. Trinervé, s. adj. (tri-nèr-vé). Bot. Trina, s. m. (train-ga). Ornith. Tringle, s. f. (train-gle). e fer. Gordijnroede, ee Sche Trinsky, v. | Archit. Lijstste/, m. Kranstij, nm. en ». | Alfenus. Vuilystje, o. Trincs, v. 3. (train-glé). Charp. Smetlen. Afsmetten. Met de lyn slaan. Triceratops, s f. (tri-cerat-ops), Vitr. Loodknecht, m. T de verre, | v Glasschijf, v. Trinitas, s. m. (tri-ni-ta). Religieux. Trinitaris. Monnik der orde van de H. Drijvuldigheid, m. Taïtité, s. f. (tri-ni-te). Un seul Dieu trois personnes. Dryvuldigheid, Reid. Dryvuldig, Drycenkeid, Drycenigheid, v. | (Dimanche de la —).(Zondag van de) H. Dryvuldigheid, v. OL opt Me dsdag, m. TRINÔME, s. (tri-nôm). Akg, Dryemnge ou dryledige grootheid, rt ou dryvormige groot TRINQUART, S. m. (train-kor). Péêch. Haringbuts, 0. Taxquen, v. n. (traia-ké). (fam.) —svec qq. Met iemand drinken, klinken, “tikken, slooten, aanjagen. Op iemands gezondheid drinken. Tanquer, s. m. (train-kè). Mar. gr (met een dryhokkig zeil), has s. m. (train-ke-tain). Mar. Derde seil aan den voormast, o. Tainquetre, s. f. (train-kètt). Mar. Dryhoekig zeil. Stormzeil, o. | Fokkerzeil, o. Lul (Harma), vd. Taro, s. m.(tri-ô). Mus. Drystuk. Dryspel, o. Drysang, m. Dryge sang, 0. Trio, m.|Fig.et fam. Dry cal, o. Trio, m. Klaverblad (Wu), o. Tarocir, s. f. (tri-éci). Bot. Dry Rhuisigheid, v. (Klas der) ehuisige planten, m. en v. mv Taiocer, s. m m. (tri-o-lè). Petite pièce de vers. Triolet, 0. adj. tri-on-fal). che 8 Zege.… Tot een sege nd. Arc de —, Triomf . Zegeboog. Praelboog. Eerboog, mm. Eerepoort, v. TRIOMPHALEMENT, adv.(tri-on-fal man). Ên triomf. In een Zegpralend. Triomfantelyl TRIOMPHANT, =, j. (tri-on-fen, fantt). Qui rombelt. Zegevierend. Triomfant, Triomferend. | Victorieux. Zegevierend. Zegepralend. Zeeghaftig. Zegeryk. | Pompeux. {oi.) Heerlijk. Prachtig. TRI Zege, vo. Triomf, m. Palm. Kroon, Tairo, s f. (tri-onf). Je de cartes. Triomfspel, a. 1 JT jeux de cartes. Triomf, Troefkaart, v. Troefblad, 0. La — cœur. Herten is troef. Tairophen, v.n. sage nt rom. Zegerieren. Zegepralen. Tri omferen. De ceremonie triomfs verkrijgen. | Vaincre. (Over iemand of iets) segepralen, segevieren. De sege, de overwinning of segepraal behalen (op). De overhand behouden (op). Overwinnen. | Fig. Subjuguer, sur monter. Overwinnen. Overmeesteren. Bedwingen. Betsugelen. | Excellent, Uitmunten. Overtreffen. Uitsteken. Foortreffelijk zijn. Te boven gaan. Eer ravi de joie. Jubelen. Zegepraat. Lich grootse verheugen of verblyden. Faire vaniteit of plezier. Praat (met). Roemen (op). Taron, s. m. (tri-o-niks). Zool., Drynagokige schildpad, cv. Tripaise, s. f. (tri-pa-y). Amas de tripes. Pensery. Karwei, r. Pens. Ingewanden, m.mv. Gedemde of gedemde, o. TripanTri, E, adj. (tri-par-ti). In dry(en) verdeeld. TripanTri, adj. f. (tri-par-titi). Historie - dryvoudige geschiedenis, v. Tripartitio, s. f. (tri-par-ti-ion). Verdeeling in dry(en), v. Taire, s. f. (trip). Pens, m. Pensiery, ©. Gedemde of gedemde, o. Darm of darm, m. Fruit, o. Afval, m. Karwei, v. | Manuf. Tryp, o. Pan, ». Taïpt-MADAME, s. f. Lo Bot. Huislook, o. M. Tarsnis, s. f (trip-ri). Pikel. Fruitwinkel, m. Pensmerkt, do D. J. RIPÉTALE, adj. 2 g. (tri-pé-tal Sc. nat. Dry{bloem)bladig, ee. Triperre, s. f (tri-pett). Pensken, o. Taïrube, s. f. Y. Nancorique. TaïptHONGUE, F* f. (tri-tongh). Gramm. Dryklank, TaïptPAYLLE, adj. à g g. (tri-pil). Bot. Drybladig. TaïptOMPHATEUR, s. m. (tri-Omph). Antiq. rom. Triomphator. Ze| (Oiseau -) niehoorsaam, skchte| (schiereende) teldheer. Zegepraler. Zegevierder, m. | Celui qui a remporté de RE, S. (tri-pié, Per|: een victoire. Zegepraler. Zegeviering, Pensverkooper. * Fruitverkooper, m. INAGET, 1. verkoopt: v. Triomphe, s. m. (tri-onf). Antiq.| Triomph, r, adj. (tri-plan, plant). rom. Triompht ou triomf, m. Zege. | Christ. Verdriedvervatend. Zegepraat. Zegeviering, v. Zegefeest,| Taïr, adj. 2 g. (tripl). Drydubbel. D. ne. spraak (Mur.), o.] Victorie. Zege. Zegepraat. Zegepralend. Zegeviering. Overwinnaar, v. Triomf. Fig. Zege. Overwinning.| Succès éclatant. Luistertyrant, o. Drydubbel of drydubbelt. Ga prig. Dry| of veel. Drymaal veel. Dryledig, BS. ps (Let) drydubbelt, o. FaLPLÉ, E, p. pas. de Tripler. Bee """| vierd. TRI 4465 Duicemexr, s. m. (tri-ple-rman). Anglement jusqu'à la triple. Fa dryvoudiging. Drydubbele verhouding, tv. Adv. Dryvoudig(lyk). re v. a. (tripl). Rendre triple. Drydouble bel maken. Drydubbelen (Mrr.). Drymael :00 groot maken. j Neut. Drydubbel sworden. Drymael 500 groot orden. Verdryvoudigen. Tempuicata, s. m. (tri-pli-ka-ta). Fin. Derde afschrift. FA there 0. TRIPLICATION, S. (tri-phi-ka-cion). LE Vor. TatPLIÉ, a f. (tri-pli-ci-té). Dryvoudigheid. Dryvoudigheid. Drydubbelheid, v. —= do er Dryeenigheid. Dryvuldig Taique, s. f. (tri-pli). Prat. Tweede antwoord. Derde antwoord, Naweerswederlegging (Mex.), v. Triquer, v. n. (trigliké). Prat, Ten derde male antwoorden. Het derde aanklageschrift inleeren (Waur.). Tai, s. m. (tri-poHli). Minér. Tripel, o. Tripelsteen. m. Tripoli scherpe, v. | Ville. Tripolis, o. TarpoLie, v. a. Li lir). Met tripel lachen. | Polys ee E, adj. rie li tain, tènn). De Tripoli. Tripoli taansch. | S. Tripolitaan, m. Tripolitaansche (vrouw), v. Taiport, s m. (tri-po). Jean de aan Foie v. ef rire aels o ‘ar cxtens. is, Dobbelhats, o. Buk, m. Siecht as : Taiporacz, S. m. (tri-po-taj). Morsery, v. (iemors. Mengelmoes, o. | Fig. Mengelmoes. Poespas. Brouwsel, o. | Intrigue (fam.) Slenders, m mov. Kuiperij, v. Streken, m. me. W'intel, m. TaiPOTES, v. n. L'Archevêque. Brouwer. Morsen. Onderenmengen. Onderenkoken.-brouwen. Fig. Morsen. Ranken smeden. Met slenders omgaan. | V. a. (Heimelijk) afspreken. Uitbroedjen. Samen smeden. Je ne sais ce qu'ils trippotent ensemble. Et woel niemand weet zich samen uitsluiten. Taiport, s. f. (tri-pe-lic, tier) Maitre d'un tripot. Speelhoofd. Wert van een speelhuis, m. | Fam. Rankensmeder. Listsoeker. Slenderaar. listig intrigant, m. intrigaant. TRITRE, adj. 2g. (trip-tèr). Zoo! Dryvleugelig. Taique, s. F. (trik). Gros bâton. ou pel, m. Knup 4466 TRI Taique-sau, s. f. (trik-bal). Artillerie, Sleepwagen, Alle jan (War.). Dieflest, m. Taquer-maquer, s. f. (trik-maquer). Bot. Geblekten hemelsluik, m. Taquer, v. a. (tri-ké). Tirer des triques. Kleppels uit zoeken van de stenen. Fam. Afrossen. Taquer, s. m. (tri-kè). Battoir pour jouer à la paume. (Kleine) Slaap, o. (Kleine) Slaap, o. (Kleine) Slaap, m. | Couvert. Austbok, m. Taquerre, adj. 2 g. (tri-kèr). Bot. Droogig. Droogkantig. Droogvlak, Taquierre, s. f. (tri-koaz). Arts et maalang, v. Triabone, s. m. (tri-rè-gn). Tiare du pape. Pauselijke kroon. Driehoek Deel van de kroon, v. Taikme, s. f. (tri-rèm). Galei met drië rijen ribbanken. Triremis, v. Trisagium, s. m. (tri-za-ji-om). Lit. Drieheligt, o. = Trisagion. Taquer, s. f. (tri-za-jeul). Over oudgrootvader, m. Over oudgrootmoeder, v. Trisannuez, Le, adj. (tri-zann-nue). Bot. Drijverig. Taquerreux, s. f. (tri-cèk-cion). Géom. Verdeling in drie gedeeltes van de tijd, v. Trismus, s. m. (trism). Sciop. Mondklem (Wer.). Knieklem (Mus.), v. Trismécrust, adj. m. (triss-mécrust). Myth. Drijmaal grootste of groote. S. m. Impr. Aflerdelkanon letter, tv. Trispar, s. f. (triss-nast). Mecan. Windas (met drie katrullen), v. Trisperme, adj. 2 g. (triss-pèrm). Bot. Drijfandaag. Taissor, s. m. (tri-ço-lain). Schrijver. Schrijver, m. Trissyllabe, adj. 2 g. en s. m. (trissyllab). Gram. Drijstilbig. Drijstilbig woord, o. TRISTAN, S. m. (triss-tan). Papillon. Tristan, m. | Fig. Duel, m. Triste, adj. 2 g. (tristi). Affligé, abattu de chagrin. Droef. Druvig. Treurig. Bedroefd. Droefgeestig. Zwaarmoedig. Druzig. Druvig. Neder geslagen. Bedrukt. Het is — van de dood van zijn vriend. Hij is bedroefd over de dood van zijn vriend. Faire — mine. Er bedrukt uitzien. | Afgrijzen. Chagrinant. Bedroerend. Druvig. Treurig. Nederzuchtig. Smielen. Ontmoedigend. | Malheureux, funeste, rampzalig. Ongelukkig. Jammerlijk. Ellendig. Druvig. Klagensweerdig. | Obscur, sombre. Danker. Duister. Somber. Le temps est —. ÎTel weer is duister, somber. | Qui offre peu de ressources, qui est fort au-dessous de ce qu'on avait TM espéré. Arm. Armzalig. Slecht. Ellendig. Onbeduidend. Taisrmen, adv. (tristement). Droevig(lijk). Treurig(lijk). Droefgeestig(lijk). Bedroefd(lijk). Taisrasse, s. f. (tristesse). Droedheid of droevigheid. Treurigheid. Bedroefdheid. Droefgeestigheid. Zwaarmoedigheid. Drongzinnigheid. Necrslagtigheid. Nederslagtigheid. Bedruktheid. Smartelijkheid. V. Être accablé de —. Fan droefheid overspelt zyn. TRISTEMANIE, S. É. (tristement). Path. Zwaarmoedigheid. Droefgeestigheid, ©. Tuerenre, s. f. (besluit). Path. Verdaagse koorts, v. Taitérené, &, adj. (tristère). Drymacl in tristen verdeelde. Taitléisme, s. m. (tristèsime). Dryguden dienst, m. en ve. Drygodendienst, v. Drygodendom, o. TRISTE, S. m. (triste). Dry godendienaar. -belyder, m. Tuericire, s. f. (trilicius). Oryctogn. Dierlijk oorsmeer. m. ÉRITOTHIONIQUE, ad). 2 g. (tristotoniq). Chim. org. Acide —. Drykoudig steenzuur. Triome, s m. (triton). Chir. Wartrechter, m. Triox, s m. (triton). Myth. Triton. Zee God. Watergod, m. | Mach. Duikelaar, o. | Mus. (Stem luidende) dwarsfluit, m. Tarots, s. É (triton). Zoul. Stemlek, v. Tairoxyne, s. m. (tritoxide). Chim. Tritoxide, o. Triruname, adj. 2 g. (tristural). Qui peut être triture. Fermeelbacter. Verbrycelbacter. TRITURATION, S. f. (trituration). Broedment. Vermaling. Verbryceling. Stamping. Kleinewryving. Tot poeder maken, v. (Het) vermalen (WEIL.), o. Tasronen, v. a. (triturer). Broeden. Vermalen Verbrycelen. Stompen. Klein 1oryven. Tot poeder dreigen of maken. Vermolen. Verkauwen. Triomviro, s.m. (triumvir). Hist. rom. Dryman. Dryheer, m. Triomviral, &, adj. (triumvirale). Hist. rom. Dryheerschap, o. Dry overheerschap, v. Trivaux, adj. 2 g. (trivale). Bot. Affect dry schalen. Dryschalig. Triveling, s. m. (triveling). (peu us.) Hansworst, Poetsenmaker, n. Trivialis, S. f. (triviale). (peu us.) Hansworstery. Poets, v. Trivial, adj. 2 g. (triviaal). TRIO Taivias, R, adj. (tri-vi-al). Très commun, rebattu. Généralement. Allez daegsch. Afgesleurd, Afgezeten. Fersleten. Slecht. Gering. Lüg. Plat. TRIVIALEMENT, adv. (tri-vi-al-man). Op: cene alledaegsche ou générale tendance. Taivraurie, s. Î (tri-vi-a-lité). Généralité. Alledaegschheid. Afgeleurdheid. Afgezatenheid. Versletenheid. Platheid. Geringheid. Laagheid. Slechtheid, v. Tuoane (14). 8. f. {la-tro-od ). Géogr. anc. (let) Trajaensche gebied. Troas. Lykrien, o. Taoc.s. m. (trok). Échange. Roulant. Tauching. Manquant. Ver manquant. Vertuiling. Wisseling. Perisheling, v. Trok, mn. Taocant, on TROIS-QUARTS, 5. M. (tro-kar, troa-kar). Chir. Pypken. Tapken, o. Trocnaïge, s. et adj. m. (tro-ka-ik). Versif. gr. et lat. Trochilis. Kliuchtroetig. Trocanter, s. m. (tro-kan-tèr). Anat. Schenkeldraaier. Omdraaier, longoper (Muv.'. m. TRUCHANTÉRIEN, NE, adj. (tro-kan-té-riain, rièn). Anat. Van den schenkeldraaier. Taocchantix, s. m. (tro-kan-taim). Anat. Alleen schenkeldraaier, m. Taocché, s. m. (tro-ke). Versif, gr. et lat. Trochœus. Kluchtvoet. Langkorte vowel, m. Trochues, s. f. pl. (tro-ch). Chose. Interdrek, m. Taocuer, s. m. (tra-chè). Jardin. Trassen, o.|Tonne. Blok, m. en o. Taociér, s. m. V. Scorner. Trochwisoues, s. m. pl. (tro-chisk). Pharm. (Akomjedeksken. Bolletje.), o. TaocchiTr, s. m. (tro-chitl). Oryctogn. Draaispieren, m. TroCHITER, s. m. (tro-chi-tèr). Anat. (De) grote draaier van het armbeen, m. TaocauéaTeue, s. ct adj. m. (tro-kle-a-teur). Anatomie. Katspier, v. Taocaiée, s. m. (tro-kle). Anat. Oogring, m. Taocnoïpe, s. f. V. Cveroïse. f —s, s. m. pl. Zool.(Fam. der) draislopslekken, v. mv. Trocuure, s. f. (tro-chur). Vén. Druivengeschonthete, o. Troëne, s. m. (tro-ènn). Bot. Kleekruid. Mondhout, o. Kweelhoog. Reinwielg. Lyuster, m. Mergehout, r. Taoverloren, s. m. pl. (tro _gla-ditt). Gévrog. anc. Huldbewaarders, m. Taocxe, s. f. (trogn'. Visage plein qui a qc. de facultés. Tronie, v, Angezicht. Dakhuis. Bukges, o. Kernhuis. Hert, o. — de chou. Kool stronk. Koolstuk, m. | Fig. et pop. Un joli petit —. Een lief klein meisje. Een klein poppie, O. Tauie, s. f. (troa). Géogr. anc. Troja. Ilion, O. Tauis, adj. num. 2 g. (troa). Dry of drie. À —. Met drie. Gedrieën. | Arithm. Règle de —. Regel van drieën. | Troisième. Derde. L'âge —. Derde bladzijde. Bladzijde drie, S. m. Drie of drie, r.|3° du mois. Derde (dag), m. Le — février. Derde february. Troisième, ges g(troa-zième). Derde. ! S. m. Derde, m., veno. | S. f. Derde klas, v. | S. m. Leerling in de derde klas, m. Tau kmenent, adv. (troa-zième man). Ten derde. 2 Trois-mâts, s. m. (trois-mâts). Navire de commerce à trois mâts. Drie masten, m. Driemasterschip, o. Trois-quarts, s. m. Œuvre de Trois. Tauber, v. a. (trô-lé). Mener, promener de tous côtés. (pop.) Rond sleuren. Overal met dragende, met slepen. À V. n. Rondioopen. Drente len. Trotten. Tauve, S. f. (trol). Vén. Ontkoppeling ont Hebpe o. Allez à la —. De honden ontkoppelen. Het hoed met al de honden naschelen. | Clière. Hurde, vo. Trooller, v. a. (tro-lé). (Eene) Ronde maken. Taowe, S. f. (tronb). Métal, © Ioos. Waterhoos. Zeckolom. Waterzuil, ©. — maritime. Zechoos. Waterhoos. Zeepomp, v. — terreur. Windbreuk. Waterzuil, v. Draaiende wind, m. Tompepois, s.m. (tronb-poi-dion). Zool. Acratomelurus, v. Tommyslurp, s. f. pl. (tronb-poi dit). Zool. (cam. der) Akratomeluwes, v. ML. Tomsluiting, s. m. Donderbus, v. Trombone, s. m. (tronb-hoen). Mus. Schuiftrompet. Uitschuivende trompet, v. Trompettist, s. m. (tronb-pa nist). Musicien. Schuiftrompettspeler. Trompettiste, mn. Tompette, s. f. (tronp). Espèce de cor de chasse. Trompe, v. Jagthoorn. Waldhoorn, m. Sonner de la —. Den hoorn blazen, steken. Trompet. Trompette. Bazuin, v. Publicier, a son de. Uitbazuinen. Uittrompetten. Zool. Tromp. Slurf. Rotel, v. Russel. Snuit, m. Entom. (Zuig)tromp, v. Russel. Zuiger, m. Coquille. Zeetromp. Kinkhoornslek, v. Anat. — d'Eustache. Overtromp. (tron-blon). Mar. TRO — de la matrice. Moeder tromp. Trompet, v. Eilferleider, m. Archit. Schelp, v. Uitspringend geveld, o. Mus. Tromp. Mondtromp. Speeltromp. Tromper, x, p. pas. de Tromper. Trompe-l'œil, s. m. (tronp-l'œil). Peint. Oogbedrieger, m. Tromper, v. Even +). Bridegen. Misleiden. Uitstryken. Bedotten. Verschalen. Pronom. Zich bedriegen. Zich misleiden. Vallen. Feilen. Miszyn. Dwalen. Tromperie, s. f. (tromperie). Bedrog, o. Bedriegery. Misleiding. Verschaling, v. Trompetier, v. a. (tronpetier). Uittrompetten. Uitbazuinen. Met de trompet spelen. Fig. Uitsloven. Ruchtbaer maken. A V. n. Trompetten. Schreijen. Trompetier, s. m. F. Breefaren. Trompetier, s. f. (tronpetier). Trompet. Bazuin, v. Sonner de la —. Trompetten. (Op) de trompet blazen. De trompet steken. Bazuinen. Son de la —, Trompetgeschal. Trompet geluid, o. Trompettenklank, m. — parlante. Sprekende. Sprekertrompet, v. — marine. Zeetrompet. Zee bazuin. Jeu de la —. (Orgel)trompet, r. Trompetiwerk, o. | Zool. Bazuinslak, ve. | Ichth. Zeesnep. v. | Agric. Trompelkauwieren, v.| Celui qu' sonne de la —. Trompet, v. Trompetter. Trompet blazer, m. Tromper, euse, s. (tronper, peuz). Bedrieger, m. Bedriegster, v. Adj. Bedriegelijk. Trompillon, s. m. (tronpillon). Archit. Kleine schelp, v. Klein uitspringend geveld, o. Tronc, s. m. (tronc). Bot. Tronk. Stomk. Stam. Struik, m. Stomp, v. Anat. Siam. Hoofdstam (eener ader). Partie principale du corps. Romp, m. Archit. Schacht, v. Général. Stam, m. Geslacht. Huis, o. Boîte. Offerblok, m. en n. Offerkist. Armbus, v. Geldstok (Kurr..), m. Troncatipenne, ad). 2 g. (troncatipenne). Entom. Stompvleugelig. —s, s. m. pl. Stompvleugelers, m. mv. Troonkatylé, 6, adj. (troncatylé). Hist. nat. Sfompachtig. TROENCE ON TAOXCE, s. f. (tronch, tronss). (Onbewerkt) stuk hout, o. Blok, m. en o. TROUCER, s. m. (tron-chè). Lijk. Kapblok. Vleesblok, m. en o. RONÇON, s. m. (tron-çon). Morceau, coupé ou rompu, de quelque objet. (Afgesneden, afgebroken) stuk, o. Splinter. Spandert, m. i (— de poisson). Hout. Snede. Schyf, v. — (de la queue d'un chêne). Stomp, v. TRONÇONNER, v. a. (tron-co-nt). In stukken, in moten snijden of Que. TRO 1467 In stukken, in moten snijden of Que. TROUPE, s. m. (trôup). Troep. (Koninglijke) legermacht, m. Troepen, m. pl. TROUPE, v. n. (trôup). Troepen. Hekerschen. Troutiere, s. f. (trôupière). Artill. Schietgat, o. TROUPEAU, &. p. pl. de Troquer, et adj. Verminkt. Afgehakt. Stomp. Troquer, v. a. (tronquer). Verwrikken. Afknellen. Afsnijden. Taor, adv. de quantité. (tronc, en te veel meer dan een koninglijk of een mute). Te veel. Te groot. Te klein. Te zwaar. Te licht. Te gevaarlijk. Te moeilijk. Te duur. De rede van —. Het is maar al te waar. — groot. Te groot. Te klein. Par —. Te veel. Te veel. Te zwaar. Te licht. Te gevaarlijk. Te moeilijk. Te duur. Dat is maar al te waar. Een troon, s. m. (trop). Klet. Ongein, verbloemd of figuurlijk sprank. Zinoverdraging. Woordverraaiing (Geert). Woordverraaiing, woordverwarring (Mex.). TROUPEAU, s. m. (troupé). Dépôt d'un ennemi vaincu; assemblage d'armes. Zegegeboeken. Zegebeelden. O. Wapenprijz, v. Eretkenning. Tekken van overwinning, o. Wapenbundel, m. Erigeren een —. Een zegegeboek opreizen. Faire — de que. Ergens roem op dragen. | Fig. Zege. Zegeprijs. Overwinning, v. TROUPIER, s. m. (troupier). Trooper. (Koninglijke) soldaat, m. TROUPE, v. n. (troupé). Troepen. Hekerschen. Troutiere, s. f. (troupière). Artill. Schietgat, o. TROUPEAU, &. p. pl. de Troquer, et adj. Verminkt. Afgehakt. Stomp. Troquer, v. a. (tronquer). Verwrikken. Afknellen. Afsnijden. Taor, adv. de quantité. (tronc, en te veel meer dan een koninglijk of een mute). Te veel. Te groot. Te klein. Te zwaar. Te licht. Te gevaarlijk. Te moeilijk. Te duur. De rede van —. Het is maar al te waar. — groot. Te groot. Te klein. Par —. Te veel. Te veel. Te zwaar. Te licht. Te gevaarlijk. Te moeilijk. Te duur. Dat is maar al te waar. TaoPoSpErur, adj. 2 g. (tro-fo-spèr-m). Bot. Navel snoer, O. Placenta, v. TROPHOSPERMIQUE, adj. 2 g. (tro-fo-spèr-mik). Bot. Navel snoer, v. TROPICAL, K, adj. (tro-pi-kal). Pan den keerkring. Keerkring, s. Zonnekeerkring, m. Année, o. Zonnekeerjaar, o. Bot. Fleur, s. Morgens open en 's avond onttrendende bloem. TaoPoLogie, s. f. (tro-po-lo-ji). Leer der verbloemde sprekersrijzen. Woordwalgkunde (Frex.). Tropologie, v. Beeldspraak, v. Zedenleer, v. TROPOLOGIE, adj. 2 g. (tro-po-lo-gi). Figure. Figuurlijk. Beeldspraakig. Verbloemd. Leersprekig, eigen. Waarsprekig, woordelijk En TROP-PLEIN, s. m. (tro-plain). Overtollig, v. Overvol, as! TROQUES, v. a. (tro-que). Donner en trok. Ruilen. Wisselen. Ruilen. Vermengelen. Verruilen. Verwisselen. Drafpen, fommen, tuilen, ver tuilen (Kie.). TROQUEUR, suse, s. (tro-kquer, kouz). Ruiner. Mangelaar, m. Ruistert, m. Ruisterster, v. TRO, s. m. (trû). Allure des bêtes de voiture entre le pas et le galop. Draf, m. (Het; draven. Draffonpen, o. Aller le — of au —. Drafpen, TROTTAPE, s. (trü-tad). Panden de ling le peerd, v. TROUVÉ, s. f. (trott). Espacer de chemin. Streek (wegs), vr. Eind (wegs), o. Trot, m. TROTTE-MENU, adj. 2 g. (trott-menu). Trippelend. Op een drafken lopen. Trippelaar, s. Trippelaars, v. TROTTER, V. n. (tro-té). Aller le trot. Draven. Op den draf lopen. Fig. et (fam. Trolten. Drafpen. Rond, dopen. Om en in drafpen lopen. Fig. Cette idée lui trotte dans la tête Va gedacht speelt in z'n hoofd. TROTTEN, s. m. (tro-ter). Man. Drafloper. Drafganger, m. TROTTIN, s. m. (tro-tain). Looperken, o. Uitlooper. Loopjongen, m. TROTTINEN, v. n. (tro-ti-nc). Mar. Kort draven. Op den korten draf lopen. Trippelen. AUTOMOBIEL, S. m. (tro-toar). Voetweg, m. Voedpad. Lankweg, o. Fig. Être sur le —. Op goede weg zitten. Trou, s. m. trou). Gat. Hol, o. Opening, v. Faire un — à la muraille. Een gat in de muur maken. — de la serrure. Sleutelgat. Fig. En fam. Petite ville, petite habitation. Nest, m.en o. Kot, o. Fig. Boire comme un —. Geweldig suipen. Faire un — à la flanque. Bankroet spelen. Zyne schuldeisers ontgebroken. Alet de nordersonderhuisen. Boucher un —. Een gat stuppen. Een schuld betalen. Troubadour, s.m. (troubadour). Minnezanger. Dichter, m. Trouble, s.m. (trouble). Confusion, désordre. Verwarring. Wanorde, v. Oproer, m. Brouillerie. Oncenigheid. Onrust. Wanorde. Ontsteltenis. Ongerustheid. Twee spalten. Stoornis, v. Émotions populaires. Onlusten, m. m. Proerten, v. m. Oproer. Opstand, m. Exciter des —s dans un État. Onlusten verwekken in een sluis. Jurispr. Stooring. v. Trouble, s. f. V. Tafel. Trouble, adj. 2 g. (trouble). Qui n'est pas clair. Dazzend. Onklaar. Troubel. Geroerd. Eau trouble. Eau troebel theater. Vin trouble. Onklaar, glazig ecyn. A voir la voie —, et adv., voir —. Niet klaar zien, L'air est —. Het water is duister. Trouble, s.m. (trouble). Pech. Pistool, m. Trouble-Fer, s.m. (troublé-fier). Brekkende brood. Vreugde stormer. Vreugde brekker, m. Troubler, v. a, (trouble). Rendre trouble. Verstoren. Onklaar, troebel, duffig maken. Verassen. Les pluies ont troublé la rivière. De regen heeft de rivier troebel gemaakt. Causer une agitation désordonnée. Stooren. Ontrusten. Verhinderen. Kwellen. Des rêves affreux troublent son sommeil. Schrikkelijke dromen onrusten zyn genoegen. Col van de brouillerie, inquiéter. Verstoren. Ontstellen. Krekelen. Bedwelmen, Bedwelmd maken. Verwijsten. — le repos public. De openbare rust stoort. — la raison. En verstand beduvelmen. — un entrefilet. Lente gezondheid onderbreken. Een klaar, duffig, dik, troebel, duister worden. (Zich verduisteren, Zich ontstellen, ontrusten. Blijven sleken. Blijven hapergen. Van syn stuk geraken. Zich storen. Trouve, s. f. (trou-ê). Espace vide dans un bois; ouverture. Opening, v. Gat, o. Door, m. Trouvé, s. f. (trou-ê). Daguele passée entre les mailles d’un filet. Stokken, Roedje, o. Trouver, v. a. (trou-é). Percer, faire un trou, Een gat of gaten maken, snijden, bijten, kappen. Voor boren of doorboren. Doorsteken. Les vers ont troué cet habit. Geregeld gaten in dat kleed zien. TROU-MADAME, S. M. (trou-ma dame) selon l'expression à Kamerspel, o. Troupe, s. f. (troup). Nombre plus ou moins considérable de gens assemblés, Bende, v. Trop, m. Menigte, Schaar, o. Hoop, m. — de comédiens. Troep, Pre Corps de cavalerie ou d'infanterie. Troep, Schaer, o. Krygsbende, o. Troepen, m.mv. Krygsvolk, o. Trouppeau, s. m. (troup-pé). Troupe d'animaux domestiques de même espèce. Kudde, v. Fig. Kudde, Gemeente, v. Schapen, o. mv. Le — de Jésus-Christ. De christelijke kerk. Fig. Hoop, m. Menigte, v. ROUPIÈRE, S. m. (trou-piè). (prop.) Soldat. Krygsman. Krijgsmann. Ruiter. (Oude) knevel, havelingen, m. Trousse, s. f. (trouss). Faisceau de plusieurs choses liées ensemble. Bundel ou bondel. Huisje, m. Pak, o. Carquois. (vi.) Pijlkoek, m. TROUSSÉ, re. p. pas de Trousser, et pas. Wel geregeld. Wel gemakkelijk. Heel gedraaid. Frac, Net. Beval, Ng. Aardig. Fig. Ceci est — à la diable. Dat is verduiveld slecht geregeld. Troussier, s. m. (trouss). Petit Troussier, Bus. Bondel ou bundel. Ring, m. — De sleutel. Sleutelbos. Ze zegt des hoeden, des gewaden, van linge wat gegeven aan een meisje bij het huwelijk. Uitset, m. Bruidsgood, a. Deze meisje heeft een hevige gevoel —. Die dochter zal een en een uitzet hebben. Trousse-Étienne, s. M. V. P. Étienne ÉTRIERS. TROUSSE-GALANT, 5. M. V. F. Een troosje (pet). ROUSSER-PÉTIT, 8. M. Trousse-petit. Petite fille. Meisje. Sniksken. Regelmaat. 0. Trousse-Préd, s. M. (trouss-pied). Man. Vroem, m. TROUSSER-QUEUE, 5. M. (trousse-beu). Man. Stekrer, m. Trousse-Quoi, s. m. (trousse-kain). Vrouw. Aanleuningen. m. Trousseer, v. a, (trousse-cé). Repliceren, herhalen. Opschorten of opschorsen. Opnemen. Ophangen. Oplijnen. Oplappen. Omslagen. — van jupes. Zie or haren rukken opschorten. — van de takken van een boom opbinden. — van bagage. Opkramen. Oppakken. Het haar kiezen. Wegvluchten. Trossen. Een zware ziekte heeft deze man in twee dagen weggerukt of weggesleept. — een zaak. Een snelle afspinnen, afdoen. — een vogel. Benen soldatenvogel opdoen, opstaan. Trousse, s. m. (trousse). Plicht die men doet aan een jurk om hem te voorkomen dat hij traint. Opzien, 0. Opgenomen tijd. Vouw, v. Koppel, m. Trouvancer, adj. 2 g. (trouva-t). Vindelijk. Trouvant, 8. f. (trouva-y). Familie Van, m. Faire une —. Leen vond doen, iets vinden. Trouvé, Fr, p. pas. de Trouver, et adj. Gevonden. Vondeling, m. Trouver, v. a (trouvé). Rend contrer. Vinden. Aantreffen. Ontmoeten. Tegenkomen. Iemand gaande vinden, zien of spreken. Bij iemand gaan. Surprendre. VINDEN. Vinden. Voorbijgaan. Verrasten. — een ziekte. Iemand ziek vinden. Ses dit fig., de certaines choses qui arrivent, que l'on rencontre. Pin indique. Tegenkomen. Te genoegen lopen ou gaan. Gemoed. | Son compte à quelque chose. Zijn voordeel in iets vinden. Decouvrir. Finden. Uitvinden. Vertalen. Ontdekken. Fam. Où avez-vous trouvé cela? Wacht hebl gy dat gehad, gevonden? Estimer. Finden. Voordeelen. Achten. Meenen. Denken. — de l'esprit à qq. Vinden dat iemand verslend heeft, Je trouve que. Ik vind dat. Ik denk dat, | Éprouver, sentir. Finden. Voelen. Geroeden. Gevoelen. Fig. et fam. — le temps long. Den tyd lang vinden. Zeh verdrijven. — bon. Goed vinden. Goede smaak. — mauvais. Stek of krekel vinden. Kraak. Afleuren. — à dire. Vinden of horen af de wijzen. Ander. — à dire. Jemand muniten. Kemarmeren, reconnaître. Vinden. Bevinden. Pronom. Se rencontrer, être en quelque lieu. Er vinden, ontschuldigen, antwoorden. Zijn. Zich berichten. Te vinden zijn. Impers. Zich bevinden. Zijn. Zich ondoken. | S'etre trouva un homme. Er was een man. Il se trouva que. Het gebeurde dat. Men herkende dat. Men bevond dat. Se — en danger. In gevaar zijn. Gevaar lopen. Zich in gevaar bevinden. Estimer, juger qu'on est dans telle situation. Zich vinden, geloven, denken te zijn. Se — wel bevinden. Se — mal. Zich ongelukkig (de pas) gevoelen. Kwalijk worden. In Raar of uv vallen. Bezinken. Se — da-s). (pop. et peint.) Bedsioolk. Lao Dil. Genus, on. Taaven, Ÿ. n. (tru-an-dé). (pop.) Schouwen, bedelen (uit lui). Tacanpuate, 8. € ftru-and-ri). (pop.) Schoofdery. Bedelary. Landlubber, v. Faute, s. m. (trubl). Scheppe, Oo. en vd. Tauszeau, s. m. (tru-blô). Schepsgenaken, o. Taak, s. m. (trk). Jeu. Trokta. Fels, v. j (pop.) Avoir le —. De greep, de manier hebben. De knepen ennen. TRUCERMAN, 5. M. (interprète. fig.) Toek. Taalmaker. Duitscher, m. = Truc tement. Taakner, v. n. (truc). (pop.) Bedelen, schuiven (uit luijaerdy). Truc, EUS, 8. V. Truc. Taakjezzer, s. f. (truc). Outil des môns. Truvaal, o. Troffel, m. | Fig. et fam. Aimer la —. Geerne Lourcen. Bouwzot zyn. | Instrument d'argent avec lequel on sert le pois son. Fischschuivel, o. Taaverée, s. f. (truc). (Een) trucceel (vol), o.. Taavetje, 8. f. (truc-létt). Peu Lite trucle. Truvaalje ou trucceel ken. Troffelije, o. Taavet, 5. f. (tru). Corps végétal, de la famille des champignons. Tru fel. Aardnot. Aardboum, tv. Aard Knobbel, m. Aux —5. Met truffels. Truffel.… | Taavernier, v. a. (tru-fe). Garnir de truffes. Met truffes gereedmaken, bereiden. Truffelen. Met truffes vullen.{Pron. (r1.) Bespotten. Taaverton, s. (tru-four, feuz). Ien de qe., de qq. Zich vecl met iets,| (pop.) Bedrieger, m. Bedriegster, v. met iemand bevinden. W'el zyn met tele, met iemand. Il s'en trouvera mal. Dat zal hem kwalyk bekomen. Taavere, TRAVAILLEUR, s. m.(trou ver, vour). Nom donné aux anciens poètes français du nord. Finder. Dichter. Minnezanger. Troubadour, at. Taavere, & m. (trou-veur). {(fam.) Vinder. Ontdekker, m. Optiq. et Astron. Zoeker. Sleert nt ie m. | Chass. Fyne speur M Taavet, Nr. adj. (troa-iain, iènn). De Troie. Trojaensch. Van Troja.|S. Trojaen, m. Trojaense (vroetoe), v. AUAND, E, 8. (tru-an, and). Vau rien, vagabond. (pop.) Landlooper. Bedelaar. Dagdief. Schuurbeker (uit luijaerdy;, m. Bedelaarster. Schuurbeker. Landloopster, v.iS. m. Manuf, l'ortbank, v. Fausse DAIGLE, 8. f. coll. (tru-an TRUFFIER, 8. f. (tru-fièr). Ter rain dans lequel on trouve des truffes. Truffelplek, v. Truffelgrond, m. Taak, s. f. (tru-i). Femelle de co choon. Zeug ou z0g,v. Moedersuwing, o.jIchth. — de mer, Stekelzeug. Troire, 5 f. (tru-itt). Ichth. For. Dorée, v. — Goudforelle. — Saumonée. Zalmforelle. Tauvre, & adj. (tru-ivé. Ichth. Forelleachtig. Sc. nat. Roodkleekje. Roodgespikkelde. Roodgeteerd. Cheval —, Forellepeerd, 0. À —-5, 5 m. Pl. Forellen (soorten), v. mv. Tauron, s. m. (tru-itt-on). Ichth. Forelleken, 0. Tauve, s. f. (tru-itt). Pêche. Nef, v. En o. | List. Raadkamer (der Griekse keizers), ©. Taurization, s. f. (tru-itt-li-za-tion). Archit. (Het) beselten met moedigheid. Truweelbezetsel, o. Taunus, s. m. (tru-mô). Archit. Ruim fusschen tavec vensters, 0. Van de m.n. LP Le os de legel. Muers ou ie gel, m. | Bouch. Ossenschenkel, Tauncer... (tron-cy). Sc. nat. Zalm... Tacsiox, s. Î. St) aie Vos looten, o. Mouvement de =. Stoot beweging, v. Tauncius, s. m. (truss-kain). Men. Rietschout. Kruishout, o. Tu, r, p. ee de Taire, Tu, Toi, Te, pron. 2e pers. sing, 2 g. (tu, toa, te). Gy. U. Fam. Le. Dy. Je. Jy. | Garde-toi d'y toucher. Wachtu (van) er aan te komen. te donne cela. Ik geef u dat. Ik geef dat aan u. As-tu fini. Hebt gy het ge de F. . Tor. stu-abli uagLe, adj. 2e g. (tu-abli). Kam. Te dooden. Duod te doen. CHA nt, Tauck, s. m. (tu-aj). Bouch. (Jes) slagten, o. | Slagtgeld, o. Eva, s. m. (tu-al). Bot. et Comm. Sagopalmsap, o. Luanr, & adj. (tu-an, ant). Qui fatigue. Vermoeid. Doodend. Doodelijk. Uiterst lastig. | En nuyeux. Doodvervelend. Onverdraaglijk. Tauncex, s. m. (tu-ô-tèm). Le saint essentiel, le nœud d'une affaire. Knop, o. Knoop, o. (Het) soort, o. Tusacé, x, adj. (tu-ba-cé) Sc. nat. Pypiachtig. Tuoe, s. m. (tub). Tuyau de plomb, de verre, etc. Pyp. Buis, ©. (Petit —). Buisken. Pypje, o. | (— d'un baromètre). Glas, u. Buis. | Émail. Blaespyp. | Anat. Leider. Gang, m. Kanaal, v. | Bot. Pyp. isje. Toners, v. a. (tu-bé). Techn. Met eene buis Où pyp voorsien. Tuscacé, à, adj. (tu-bé-ra-cé). Bot. Truffelachtig. Truffel... TuBÉRICOLAIRE, 8. m. (tu-bèr-kn lèr). Bot. Ænol. Paddestoel, m. Toscuee, s. m. (tu-bèr-kul). Hort. et Bot. Excroissance. Bobbel. [obbel. Knobbel. Uitwas, m. Wrat. Buil, v. | Se dit des excroissances qui se forment à la racine de certaïnes plantes. Zool. Bol, m. | Mid. Blaer. Blaes, v. Gezwel, o. Bobbel. Tuscacule, r, adj. (tu-hèr-ku-lé). Hist. nat. AHobbeletig. Kavbéclig. Knollig. Tuscaculeux, ruse, adj. (tu-bèr ku-leu, lcuz). Hist. nat. ÆKuollig. Knobbelig. Wrattig. | Path. Botbe lig. Met bubbels. Knoëbelig. Met bla… Er 1470 TUÉ gen. | Dot. Plante —cousc. Knol plant, m. en 0. K pee 0. Tuscaculeuse, s f (tu-bé-rcuz). Dot. Tuberous, v. Tuscauvi, ausr, adj. {tu-hé-reu, reuz). Bot et Hort. Ænobbclig. Bobbelig. : Toscaculeuse, adj. 3 Fa (tu-be-ri fer, Science. nat. moldragend. Truffeldragend. Knol... Truffe! Tuscaciroume, adj. 2 g. (tu-be-ri form!). Science. nat. Anolou truffle form1g. ... Tuscaciroume, ad. 2 g. (tu-bé-ri vor). Science. nat. Truffelend. Tuscaculeuse, s. m. (tu-bé-ro-id). Bot. Suffraganonder, m. Tuscaculeuse, s. f. (tu-bé-ro-zi-te). Anat. ÆMnoest, m. Bustachtigheid. Knoëstachtigheid, v. | Bot. Ustiwas. Acroinas. Knoest, m. Tes: (tu-bi), Sc. nat. Pyp..... Tenuicou, adj. 3 g. (tu-bi-Lol). Science. nat. In pypen levend. Pyp..... = Tubicolitaire.| —s,s. m. pl. Pyp mosselen, 0. mv. | Pypwormen, m. mr, Tricoboxes, s. m. pl. (tu-bi-Lkorn). Zool. Holhoorndieren, o. mr. Tusicronron, adj. 2 g. (tu-bi-flor). Dot. Pypvlameig. Tubicule, s. m.(tu-baingh). Ville. Tubicule, s. m. (tu-bi-por). Sc. nat. Pyphorael. Orgellorael, v. en o. Tunicornés, s. m. pl. (tu-bi-po-ré). Science. nat. (Famille der) pyphura den, v. en 0. me. Tuniculaire, 5 m. (tu-bu-lèr). Zooph. Zeepyp. v. Zekoker, m. Zee orgel, o. en v.| Adi. 2 g. Science. nat. lyp.. Pypachtig. | In een pyp levend. Tucze, s m. (tu-bul). Entom. Pyphen, o. Euaurs, k, adj. (tu-bu-lé). En forme de tube. Pyformig. Pyachig. | Qui a une ou plusieurs tubulures. Set pyphken où mél eccn pyphken voorzien. | Chir. Avec une pipe ou bouche pourvu. Tuoureux, adv, adj. ({u-bu-leu, Jcuz). Hist. nat. Pyformig. Pyachtig. Pyformig. | Anat. d'yp…. Tuausr... (tu-bu-li). Sc. nat. Dans la composition des mots. Py... Pyces…. —FORME, adj. 2 g. Pyformig. Tuoureux, s. f. (tu-bu-lur). Chim. Pypmonding. Pupopening, v.!Peeling tube. Acine pyp, ©. lypje, o. Tuvesque, adj. 2 g. (tu-dèsk). Germanique. Oudduitsch. Duitsch. Trutsch. Germaensch. | Par extens. Rute, Onbeschaafd. Barbaresch. [| S. in. (Het; oudduilsch, o. Tuner, interj. (tu-dicu). Sorte de jurement, God! Lieve Gud! Ei. ei! Aué, k, p. pas. de Tucr. | Fig. TUE fam. Être — Toul swoygen gebracht syn. Dondwellingen = yn. | —5, s. m. pl. Gedachten. Douden, m. mv. Tux-nnepis, s m. F. Gnatschelle. Tux-Clé, s. m. V. Coucnieux. Tex-Lour, s. m. (tu-lou). Bot. Wolfsgiften, v.. Wolfsgiften, 0. Gele wolfswortel, m. UE-MOUCHE, 8. m. (tu-mou-ch). Plieswam. Vliegenklap, v. Tuer, v. a. (tu-c). Dooden. Om brengen. Vermoorden. Verdoen. Om hals brengen. Ect leven beroven (aen). Van het leven beroven. Dood slaan. Verschieten. Fam. Dood doen. (— d'un coup de feu). Doodschielen. à coups d'épée. Doodstelten. | Bouch. Slachten. Dooden. Duoden doch. (Éen os) kollen, Lollen. | Chass. Dooden. Vallen. Schieten.| Fatiguer excessivement. Dodelijk vermieten. Afmatten. | Incommoderen, importuneren. Laag vallen. Overtuigen. Dodelijk vervelen. | Fig. Doodengelen. 