Dictionnaire complet français-flamand et flamand-français (Volumes 1-3)
AMADOU, s. m. (a-ma-dou). Mèche d'agaric. Zwam. Vierzwam. Ton derzwam. Tondertwam. Tontelzwam. Fonk, m. Tondert. Tondel. Tontel, o. Tintel, m. AMADOLERIE, E, D. pas. de Amadouler. AMADOULEMENT, S. M. (a-ma-dou-ment). (peu us.) Action d'amadouer. Gestreeled. Gevleid. Gefledderd. Gefloodt. Gefleemd. (Het) streelen. Vleien. Streken (Im). Flederen. Fledderen. Pluimstryken. Fleemen. Flikvlooien, o. Streeling. Vleien. Fleddering. Floodring. Fleeming. Liefkozien. Liefkozery. Pluimstrykery. Fleemery. Liefkozery. Flikvlooien, v. V. ADULATION. FLATTERIE. AMADOUER, V. à. (a-ma-dou-é). Fam. Flatter, caresser qq. pour le disposer à faire ce qu'on désire. Strelen. Vleien. Fledderen. Fledderen. Fleemen. Liefkozen. Liefkozen. Streken (Harma). Flikvlooien. In slaap wiegen. V. ABULER. FLATTERER. — le peuple par de belles paroles. Het volk met mooie woorden in slaap wiegen. AMADOUEUR, S. m. (a-ma-dou-eur). Fabricant d'amadou. Ziekenbehandelaar, m. | Flatterer. Popular. Flesser. Sirener. Fleemer. Liefkozer. Liefkozjer, m. V. ADULATEUR. FLATTERER. AMADOUTIER OU AMADOUVIER, S. m. (a-ma-dou-tier, dou-vier). Agaric de chêne, Eikenzwam, m. | Agaric de bouleau. Berkenzwam, m. AMAIGRI, E, p. pas. de Amaigrir. AMAIGRIR, V. à. (a-ma-grir). Rendre maigre. Hager maken. Doen mageren. Mager duiven worden. Vermageren. Afmageren. Uitmageren. Uitmergelen. Afmergelen. Afteren. Verkarpelen vute karpel zetten (SNELL.). Doen afnemen, uitlenen. Afhalen. Afslagen. Dunner maken. Verdunnen. Dunnen. Neul, Hageren. Vermageren. Afvallen, Afnemen, Uitlenen. Mager worden. Pronom. Zichzelf mageren, wil mageren, afmergelen, uitmergelen. Mageren. Mager worden. Vermageren, Invalide. Sculpt. Antrekken. Incitrekken. AMAIGRISSEMENT, S. M. (a-ma-gris-man). État d'une personne qui passe de l'embonpoint à la maigreur. Fermagering. Afmagering. Uitmagering. Uitmergeling. Afmergeling. Altering. Aftering, v. (Het) mageren. Vermageren. Mager worden. Afvallen, Invalide, Uitmergelen, o. AMAIRADE OU A MAILLARD, S. m. (a-mé-rad, ina-iad). Pêche. Filet en trait mail. Drymaziqg net, m. AMALGAM (s'), v. pronom. (sa-ma-la-dir). Garder le lit pour peu de chose. (et.) Geerne sich zyn. Gauro zieck hechten. De bedpan spelen (Lums.). AMALGAMATION, S. f. (a-mal-ga-ma-cion). Chim. Fusion (met kwikzilver). Oplossing, verkalking (door kwikzilver). Bekwikking, o. (Het) behuving, o. AMALGAME, S. m. (a-mal-gam), Combinaison, union du mercure avec un autre métal. Mengsel van metaal en kwikzilver. Kwikmetaal, o. Kwikerts, o. Kwikbry, o. Kwikdeeg, m. — d'or. Gouddeeg, m. | Fig. et iron. Aardig mengsel. Mengelmoes, o. AMALGAMÉ, E, p. pas. de Amalgamer. AMALGAMER, V. a. (a-mal-ga-mé, Combiner, unir le mercure avec un autre métal. Behuving. (Metallement kwikzilver) mengen, verbinden, samensmelten. (Door kwiksilver) verkalken. | Fig. et iron. Verklikken. Versmelten. Samensmelten. Vereenigen. Ondereen doen. Ondereen mengen. * Synthesissen. | Pron. Zich verbinden. Vermengen. (Te) samensmelten. Fig. Zich verenigen, vermengen, versmelten. Ineen smellen. AMALTHEE, S. f. (a-mal-té). Myth. Nom de la chèvre qui a nourri Jupiter. Amalthee, v. La corne d' —, De hoorn des overvivalds, m. AMANDE, S. f. (a-mand). Fruit que donne l'amandier. Amandel. Mandel (Biz.), v. Amandelkern, m. en v. — douce. Zoete amandelen. —s amères. Bitste amandelen. —s lissées. Suikerboonen. Amandelen, v. mv. Huile d'—s. Amandelolie, v. Lait d'—s. Amandelmelk, v. en o. Pâte d'—s. Amande leeg, m. Savon de pâte d'—s. Amandelzeep, v. | Toute graine contenue dans un noyau. Kern, v. en m. Pit, v. AMANDE, S. m. (a-man-de). Lait d'amande. Amandelmelk, v. en o. AMANDÉ, E, adj. (a-man-dé). Qui tient de l'amande. Amandel... Emulsion —e. Amandelmelk, v. en o. AMANDIER, S. M. (a-man-dié). Arbre qui porte l'amande. Amandelboom. Amandelaar, m. AMANITE, S. f. (a-ma-nit). Bot. Espèce de champignon. Gesteelde bladerzwan, m. — de mouches. Vliegendoodende zwan, v. Vliegenzwan, m. AMANITINE, S. f. (a-ma-ni-tine). Principe vénéneux extrait de l'amanite. Zwamvergif, o. AMANT, E, S. (a-man, mantt). Celui ou celle qui a de l'amour pour une personne de l’autre sexe. Liefste. Minnaer. Vryer. Beminde. Geliefde. -Liefhebber. Mijn genoot. Mijn naaste (Ki). Fam. * Zoetgekomen, m. Liefste. Minnares. Vryster. Beminde. Mijn naaste, v. Lief. Zoetgekomen, o. | Fig. Vriend. Lie . Vereerder, m. Vriendin. Liefhebster. Vereerster, ©. | Plur. Personnes qui s'aiment. Getal. Liefste. Vryer en Vryster. AP, E, p.pas. de Amaper, V. a. (a-ma-pe). Mar. Empoigner avec vigueur. Vastgrijpen. Aengrijpen. AMARANTACÉ, E, adj. Bot. Amarant soortig. | —K#s, s. f. pl. Amarant soortige planten, v. en m. mv. Amarant, v. mv. AMARANTE, S. f. (a-ma-rantt ). Fleur. Amarant. Fluweelbloem. Duizendbloem, v. Kattenstreert (Man.), m. = Passe-velours. | Adj. Amarant. Amarantverweig. -kleurig. Lijkt paars (Hema). ] —s, s. f. pl. F. AMARANTACEES. AMARANTINE, S. f. Lee à Sortie d’anémone. Papegaaienkruid, O. Geleury (Mexy.), v. AMARANTOÏDE, adj. et s. f. V. Aswat RANTACÉ. AMARESCENT, E, adj. (a-ma-rèss cantt). Qui a un goût légèrement amer. Bi üg. Lijktelijk bitter. Bittertjes. AMARINAGE, S. M. (a-ma-ri-n3j). Mar. Action d'amariner un vaisseau pris sur l'ennemi, Bemanning (ram). AMARINÉ, E, p. pas. de Amariner. AMARINER, V. 3. (a-ma-ri-n6 ). Mar. Envoyer des gens pour remplacer l'équipage d'un vaisseau pris. (Een genomen schip) bemannen, van bootsvolk voor zien. | Accoutumer à la mer, aux manœuvres. Aan de zee gewennen. Aan 't scheepswerk gewendeten, gewoon maken. AMARQUE, S. f. (a-mark). Tonneau flottant, mât, etc., mis pour indiquer un écueil. Boei. Baak. Dryft, tv. AMARRAGE, S. m. (a-mà-raj). Mar. Action d'amarrer un bâtiment. (Het) vastbinden. Meeren (Kir.). Vastmaken (aan schips), o. Vastbinding. Vastmaking, v. | Jonction de deux cordages par un autre plus petit. (Het) eenenbinden. Voorgangers. Vast sjorren. Omsjorren, 0. Sjorring. Een eenbinding, v. | Ligne d’—. Sjortour, o.env.-lyn, v. Peau d'—. Meerpael, m. Ammarre, S. f. (a-mar). Cordage servant à arrêter un bâtiment à terre ou à l’attacher à un autre bâtiment. Kabel. Meerkabel, v. Kabel touw, Meertouw, 0. en v. | En général tout cordage qu'on emploie pour attacher qc. dans un navire. Kabel tuig, 0. Scheepstouw. Bindtouw, 0. en v. Zeel. Bindzeel. Scheepszeel, o. | Io Tros (Vonp.). Reep, m. Sjortouw. | Ankertouw. Ankerkabel. | Ce bâtiment est sur ses —s. Dat schip ligt voor anker, op anker ou ten anker. AMARRÉ, E, p. pas. de Amarrer. AMARRER, v. à. (a-mar-ré). Lier, attacher avec une amarre. Hieren. Vastleggen. Aanleggen. Vastbinden. AMARYLLIDÉES, S, f. pl. (a-ma-ril li-de). Bot. Amaryllissoortige planten, o. en m. mv. Amaryllissoorten, v. M. AMARYLLIS, S. f. (a-ma-ril-liss). Plante de la famille des narcisses. Amaryllis, v. — jaune, — dorée. Gele amaryllis. Narcisiefleur, v.| Joli papillon diurne. Amaryllis, m. Amas, s. m. (a-mà). Assemblage de plusieurs choses reunies, accumulées, comme en une seule masse. Hoop. Tas. Tros (Kir.). Hul. Berm. Opprèt. Stapel, m. Rook. Ophoping. Verzameling, v. — de sable. Zandberm,m. — de bois, Hout hoop, m.—de foin. Hooftas,m.— desang. Ophooping van bloed. | Assemblage de personnes. Menigte. Vergadering. Vereeniging, v. Hoop. Toeloop. Baar loop. Stroom. Drom. Tros, m. Un — de peuple. Eene menigte, een stroom vols. AMASSÉ, E, p. pas. de Amasser. AMASSER, v. à. (a-md-cé). Faire amas, faire un amas. Opeenhoop. Ophoogen. Byeenhoop. Hoop. Verzamelen. Vergaderen. Samen brengen. Byenbrengen. Insamelen. Byeenhalen. Byeenleggen. | Absol. (Geld) verzamelen. Vergaderen. O hoopen. Opgaren. Byenscharen. V. Accumuleren. | Fig. Verenigen. Byenbrengen. Byensoeken. — des matériaux pour un ouvrage. Stof voor een werk byenzoeken.| Réunir, assembler beaucoup de personnes. Vereeniging. Bijeenkomst komen. Vergaderen. Verzamelen. Bijeenroepen. Samenbrengen. Samenbrengen. Samen trekken. Des troepen roepen samen trekking, bijeen trekken. Relever de aarde wat is gevallen. Oprapen. Opnemen. Des gants. Handschoenen oprapen. Pron. Hoop. Samen hoop. Bijeenhoop. Zich verzamelen, vergaderen, verenigen. Bijeenkomen. Bij elkaar rotten. Samen rotten. AMASSETTE, S. f. (a-mâ-cètt). Pallet, laam voor amalatten de kleuren gerooiden. Verfmes (Weir.). Opstrykmes (Hazma). Schilderspalet. Verwspalet, o. AMATELOTAGE, S. M. (a-ma-tlo-taj) Actie van amateuren. (Het) paren, verdelen (der matrozen), o. AMATELOTER, V. a, (a-ma-tlo-té). Zetten, klassen twee aan twee alle mannetjes van een équipage. (De matrozen) paren, parensgewijze verdelen, afscheiden. In rotten afzijden. AMATEUR, S. m. (a-ma-teur). Die wel veel aanhankelijkheid, de voorkeur voor qc heeft. Liefhebber. Beminnaar. Vriend. Vereerder, m.|Absoluut Kunstliefhebber. Kunstrijder, m. Quand il se dit d’une femme. Kunstvriendin. Kunstliefhebster, v. AMATI, E, p. pas. de Amatir. AMATIR, v. a. (a-ma-tir). Rendert mat het goud of het zilver. Witoken (Hazma). Matten. Matt of doof maken. Ontglanzen. Den glans bemachtigen. Ontluisteren. AMAUROSE, S. f. (a-mô-rôz). Medisch. Affectie gekenmerkt door de volledige of onvolledige verlies van het gezicht. Zwarte staar. Oogduister, stekeblindheid (Mey.), v. — Goutte seraine. AMAZONE, S. f. (a-ma-zôn). Géographisch. Amazone, v.| Figurlijk. Heldin. Heidenvrouw. Mannenlijke vrouw. Mannhaftige vrouw, v.|Vrouw die op het paard rijdt. Ruiterin. Peerdenrijdster. Amazon, v.| Habits van —, of —. Amazonenkleding. Fraai kleding, o. Zich vesturen in —. Met een rijkleed uitgedost zijn. Land van —s. Amazonenland, o. Géographie moderne. Fleuve des —s. Amazonenvloed, m. # AMBACT, s. m. (am-bakt). Territorium van een ambacht en bas justicier, l’état du deel van deze juridictie. Ambacht, o. "Ker, v. Ampaces, s. m. pl. (ambas). Circuit et embarras de paroles. Omerden (Mey.), v. mo. Onderdelen. On wegen. * Watergangen, m. mr. Ambarder, S. m. (ambarder). Brouette de papiers. Papieren, o. Ambivalences, S. f. pl. (ambivalences). Fêtes en l'honneur de Cérès. Ceresfeesten, v. en o. mr. Ambivalenties, v. mov.| Kruisdagen (Mex.), m. mr. Ambassadeur, S. m. (ambassadeur). Celui qui est envoyé en ambassade, (af) gezant. Ambassadeur, o. Magt, o. L'ambassadeur de Prusse. De prussische gezant. Fig. et fam. Toute personne que l’on emploie à faire un message. Bode, Boodschap, Boodschapper, m. Ambassadrix, S f. (ambassadrice). La femme d'un ambassadeur. Gemalin eens gezant. Gezants trouw, v. Fig. Afgezant. Boodschapsdrager. Boodschappenrager. Boodschappenslaager. Zendingdrager, m. Ambassadrieel, E, adv. (ambassadrieel). D’ambassadeur. Gezant... Afgezant. Ambassadrieljk(Hoog.). Ambassadrice, S f. (ambassadrice). La femme d'un ambassadeur. Gemalin eens gezant. Gezants trouw, v. Fig. Afgezant. Boodschapsdrager. Boodschappenrager. Boodschappenslaager. Zendingdrager. Zendbodin, o. Magt bodin, v. Arm, s. m. (arm). Combinaison de deux numéros pris ensemble à la loterie et sortis ensemble. Twee nummers, m. mt. Gagner un —. Tree nummers uit hebben. Au loto. Ambe, m. Ambel, o. Anteas, S. m. (anteas). Au trictrac, coup qui amène deux as." Twee kasenworp, m. Tien gevallen, o. en v..mv. = Besel, | AMB Aaai, s. m. (an-bi). Chir. anc. Instrument de chirurgie pour réduire la luxation du bras. Incisaltingstok, m. ABraNT, E, adj. (an-hian, biantt). Qui entoure. Phys. Omringend. Ongevend. AMBIDEXTÉRITÉ, S. f. (an-bi-dèkstéri-té). Faculté de l'ambidextre, Evenhandigheid, v. AMBIDEXTRE, adj. 2 g. (an-bi dékst-tr). Qui se sert des deux mains avec la même facilité, Evenhandig. Rechtsch en linksch. S. m. Erenhandige. Persoon die rechtsch en linksch is, M.. AMBIGÜE, adj. 2 g. (an-hi-jèr). Hist. nat. (Van twee dingen) afstammend, voortkomend. (Van twee dingen) toepassend. AuBiGu, s. adj. (am-bi-gu). Qui peut être pris en deux sens, qui présente deux sens, Dubbelzinnig. Twaanzinnig: Twaalduidig. Tweefelsinnig, Tweefelsachtig. Dubbelduidig (Mer.). Twasfelsig, dubbelverstandig (Kir.). Duister. Réponse —£&. Dubbelzinnig antwoord. AmmBiGu, s. m, (an-bi-gu). Repas où l'on sert à la fois la viande et le dessert. Trostelmaaltijd (Holl.). Warmmaaltijd (Duits), O. On servit un — magnifique, Er werd een kostbare maaltijd voorgezet. Fig. Mélange de choses différentes, de qualités opposées. Mengelhoop (Holl.), m. Mengelmaaltijd, o. Fam. Allegaertje, o." Mikkeldi, m. Mengelery, v. Cette femme est un — de vertu et de vice. Die vrouw is een mengsel van deugd en ondeugd. Ambiguité, s. f. (an-bi-gu-i-té). Défaut d'un discours équivoque et susceptible de recevoir deux sens différents. Dubbelzinnigheid. Twaanzinnigheid. Twaalduidigheid. Tweefelsinnigheid. Dubbelduidigheid. Twaefelsachtigheid, v. AMBIGUEMENT, adv. (am-bi-gu-men). D'une manière ambiguë. Dubbelzinniglijk. Twaanzinniglijk. Twaalduidiglijk. Twaefelsachtiglijk. Met duistere, dubbelverstandige woorden. Met dubbelzinnigheid. Twaefelsachtigheid. V. AMBIGUÏTÉ, s. f. (an-bi-gu-i-té). État d'un discours équivoque et susceptible de recevoir deux sens différents. Dubbelzinnigheid. Twaanzinnigheid. Twaalduidigheid. Tweefelsinnigheid. Dubbelduidigheid. Twaefelsachtigheid, v. AMBIGU, s. m. (an-bi-gu). Repas où l'on sert à la fois la viande et le dessert. Trostelmaaltijd (Holl.). Warmmaaltijd (Duits), O. On servit un — magnifique, Er werd een kostbare maaltijd voorgezet. Fig. Mélange de choses différentes, de qualités opposées. Mengelhoop (Holl.), m. Mengelmaaltijd, o. Fam. Allegaertje, o." Mikkeldi, m. Mengelery, v. Cette femme est un — de vertu et de vice. Die vrouw is een mengsel van deugd en ondeugd. Ambitie, E, adj. (an-bi-té). Verre — (qui a perdu sa transparence.) Doof glas. (Qui est mou par défaut de sable.) Weck, wak glas. AMBITIEUSEMENT, adv. (ambitieus-man). Avec ambition. Heerschzuchtig. Eerzuchtig. Met heerschzucht, eerzucht. Op een eerzuchlige wyze. V, Ambitieux. AMBITION, EUSE, adj. (ambitieux, cieus). Qui a de l'ambition. Heerschzuchtig. Heerschyverig. Eerzuchtig. Staetzuchtig. Roemzuchtig. Eervend (Wei). Eergierig. Roemgierig. Roemzucht. Eerschhongerig. Staatsgierig (Kir.). Heersch (Vox.). Être —. Heerschzuchtig zyn. Fam.* Het in zynen bol hebben.* Het in het hoog pakken. | Recherché, affecté. (Al te) gezocht. Pronkend. Iloogdravend. Opgeblazen. || Subst. Celui, celle qui a de l'ambition. Heerschzuchtige. Staatzuchtige. Eergierige. Roemsieke, m. Heerschzuchtige. Eergierige. Roemzuchtige, v. Ambitie, S. f, (ambitie). Désir immodéré d'honneur, de gloire, d'elevation, Heerschzucht, Eerzucht. Staatzucht. Roemzucht. Eerliefde (WeiL.). Eergierigheid. Roemgierigheid. Roemzuchtigheid. Staatsgierigheid. Heerschheid (Hoorr), ©. Heersch lust, Heerschyver (Hoort). Heersch honger, m.— sans bornes. Onbepaalde heerschzucht. | En bonne part. Eergevoel, 0. Éersucht. Roemzucht, Eerliefde, v. | L'— de... (Het) streven naar… Voilà toute mon —. Ik streef naar geen andere roem. AMBITIONNÉ, E, p. pas. de Ambitieux. AMBITIONNER, V.a. (ambitionner). Rechercher avec ardeur. Streven (naer). Naar dingen. Staan (naer). (Hartstocht) verlangen, begeren, begeren, begeren, wensen. Begeert zyn. Smachten. Reikhalzen. Hulsen (naer). Herken (Kni.). Aanspraak maken (op). Fam. Het syn (op). * Hunken (naer). | Dans certaines formules de civilité. (Jets) hoog schatten. Zich (iets) als een grote eer aanrekenen. Zich gelukkig achten (te; Ce que j'ambitionne le plus, c'est l'honneur... Er is voor mij geen groterere eer dan. AMBIVARÉTIENS OU AMBIVARTES, s. m. pl. (ambivariétain, va-rit) Anciens habitants de la province d'Anvers. Ambivarieten, m. mo. AMBULANT, ANTE, adj. (ambulant, blant). (peu us.) Qui va à l'ambulance. Op gelopen pas. Ten gelopen pas. Gelopen, Cheval —. Ten paard, 0. Telnaer. Telganger, m. Let, telle, ten de, hakken (Kni..), ©. Ame, s. m. (ambul). Allure d'un cheval qui va au pas. Pas. Ten pas. Pasgang. Telgang, m. Fam. Lamer engang, m. Aller à l’—, Tellen. Telden (Kiz..). Den tel houden. Op tel gaan. Telgaan.| Fig. et fam. * Voortkrabben. Voortkruipen.| Fig. Mettre à l’—. Le mand kort houden. Iemand zyne pligten doen valbrengen. AMBULATOR, v. a. (an-blé). Aller à l'amble. Telgaan. Tellen. V. Autre. AMBIEU, s. m. (an-bleur). Groom des écuries du roi. Stalmeester (des konings). Hofstalmeester. Groot stalmeester, m. | Cheval qui va à l'amble. Tel, O. VF. AMBLANT. AMEUBLEMENT, s. m. (an-eublé). Meubles. Auteur, s. f. (an-brèt), Bot. Plante. Amber. Bizamstruik, m. | Amberbloem. Sultansbloem. Turkbloem. ASSORTIS, s. f. (an-blo-zi). (vi.) VF. | Scheckorenbloem (Mun.). Bizam. AVORTEMENT, v. Poire d'—. Amberpeer, v. AMOREUX, adj. 2g. (an-Wlo-tik). Amprosire, AmBroisie, s. f. (an (vi.) Qui fait avorter. Vruchtafijn bro-zi, broa-zi). Myth. Ambrosia. tend. Ambrozijn, s. Godenspys, v. | Fig. AMBROSIEN, TENNE, di. (an-bro-ziain, zién). -Alist. eccl. Ambro AMBLYOPIE, s. f. an: i-0-pi). Ofschering en affaiblissement van de visie. Gezigtverwakte, -verwachtheid, | Amouiacramme, adj. 2g. (am-bu-erduistering. Botsienigheid, kwaadwilligheid, (a-krèr). Zool. Drievormig. Gang sienigheid, oogenschemering (Met... | achtig. L Stiksiendheid, bijziendheid (Nou. Kortzienigheid, v. AMBROONNE, s. f. (an-hboân). Nom d'île, Amboina, v. Amon, s. m. (an-bon). Jubé d'une église. Oksaal. Hoogzaal, s. en v. AMBOUTI, E, p. pas. de Amboutir. AMBOUTER, V. a.(an-hou-tir). Rendre le métal bombé d’un côté, et concave de l'autre. (Eene metaal plaque) hol uitdryven. Vol maken. Eene plaque bol, bolrond drijven. AMBOUTISSOIR, S. m. (an-bou-ti-scar). Outil qui sert à amboutir. AMBULACRE, s. m. (an-bu-lacré). Zool. Gang, m. Dreefken, s. AMBULACRIFORME, adj. 2 g. (an bu-la-cri-form). Hist. nat. En forme d'ambulacre. Gangvormig. Dreefvormig. AMBULANCE, S. f. (ambulanss). Sorte d'hôpital militaire qui suit une armée. Veldlazaret. Veldhospitaal. Uitdryver, m. trekkend. Rondzivend. Rondloopen. Ame, 8. m. (ambulans). Substance suspendue. Plaatsvervallend. Van plaats veranderend. Plaatsresinaus, odorante et inflammable. Veranderend, verplaatsend. Hôpital Amber. Ambersteen. Ammer, emmer (Ki), m. — jaune. Gele amber. Parnateen. Nedertein, m. — gris. Ambergrys, 0. Grauwier ou titre am Ver (Mey.). Odeur d'—. Ambergeur. Amberreuk, m. Un homme fin comme l’. Een schrander, een dodelijk man. —é, un homme —. Annauté, un homme d'honneur. Au Bré, E, p. pos. de Amber. Beleven, een ongebruikt amberd. Met amber verwerkt, bereid. Adj. Amberachtig. Barnsteenachtig. Amber, or —é. Amberkleur. AMBRÉADE, S. f. (ambre-ad), Ambre jaune faux. Nagemaakte Faux amber. Valsche barnsteen, m. Gele glasperen, v. AMBRÉATE, S.f. (ambre-ate). Chimoorg. Ambervetzueizout, 0. AMBRÉINE, S. f. (ambre-inn). Substance propre à l'ambre gris. Amber tel. Ambergryszout, o. AMÉRIQUE, adj. 2 g. (ambre-ik). dit d’un acide jaunâtre obtenu de l'ambre gris. Ambervetzueer.... Amryystvelzueer.... AMBER, Ÿ. 4. (ambre). Parfum —. Vetdhospitaal, o. Comédiens —s. Reïkende tooneelacteurs. | Marchands —$. Leurders. Uitleurders. Rondleurders." Venters.* Uitventers.* Venteniers.* Feuten (Lrust).* Kramers,m. mt. | Méd. Van plaats veranderend. Verwisselend. Van plaats veranderend. Verwandelend. Veranderlijk. Ligt veranderend. On dwarslaag. La volonté de l'homme est —. ' Mensen 'will is veranderlijk. Zool. Wandel.. Tot gaan, wandelen geschikt. Vier —s. Handelvoeten, m. mo. | Physiol. Mouvements --s. Wandelende beweging, v. (Het) wandelen, o. AMBULER, v. n. (ambuler). Marcher d'ambre. Aarberen. Beamberen. Gaan. Wandelen. Met amber berooken, bereiden, door barbare. Vertoarren. roken. | Aur, s. f. (âm). Le principe de la . AMBRÉSIN, IE, adj. (an-bré-zain, | vie. Ziel, v. Geest,m. L'— est im Zinn). Qui est d'ambre, Amberen. | mortelle, De ziel is onsterfellijk. Les L AMBITIEUX, adj. 2 g. (an-bua toire). Il se disait d'une juridiction: dont le siège n'était pas fixe. Plaats . Gène vaste plaats hebbende. Zonder vaste plaats. Verwandelbaar. | Fig. Changeant. bestandvastig. Onstandvastig. Ongestabiel. Facultés de l'âme. De grootste mooggens, O. mv. J'en suis ému jusqu'à —. Ik ben er tot in de ziel door geraakt. J'en ai l'— navrée. Het over stelt mij de ziel met droefheid. Il se dit souvent par rapport à nos bonnes ou mauvaises qualités. Une belle —. Eene schöne ziel. Een hooghartig man. — de houe. Lage ziel. Fam. C’est une bonne —, Het is een goede ziel, een goedhartig mensch, een mensch dat aan geen kwaad denkt. Avec —. Zielvol. Sans —, Zielloos. | L’— séparée du corps. Les —s des trépassés. De zielen der afgestorvenen. — damnée. Verdoemde ziel. Fig. Roekloos mensch. | Fig. ct fam. L'— damnée de qq. Personen) lijfsgeest. Lijfshond. Dienstbare geest. Onderworpen. Slaaf. Een mens die zich aan een ander met lichaam en ziel verkocht heeft, m.C'est son — damnée. Hij heeft zich met lichaam en ziel aan hem verkocht. | — damnée. Oceaan van de aarde. (Braziliaanse) stormvoet, m.| La pensée intime, la conscience. Geweten, geweld, gevoel, gevoel, bijnest, gedacht, hart, geest, moed, ziel, v. Je ne sais ce qu'il a dans l'—. Teveren niet aan zijn hart heeft, wat hij denkt. Fam. Wat hij een schuld voert, totdat hij in rijk heeft, zit hij van zijn zin. Il sait bien son — que... (in zijn hart weet hij toel dat... Abs. Avoir du —. Gerichtelen. Gevoelig, geëchtigd zijn. Zich een hart in de borst voelen. N'avoir point d'—. Zonder hart zijn. Ongevoelig, hardvochtig zijn. Fam. Geen ziel, geen hart in zijn lichaam hebben. | Personne, soit homme, femme ou enfant. Zie, v. Mensch, m. en o. Persoon. Inwoner, m. Er waren niet een —, Er waren geen levende zielen. Er was niemand. Er was geen levend schepsel. De stad telde drieduizend inwoners. —s chrétiennes! Christelijke zielen! Geloovige zielen! | La vie. Leven, o. Adem. Geest, m. Rendre l'—. Den geest geven. Sterven. Il a rendu l'—. Hij heeft den geest gegeven, den adem uitgeblazen. Hij is ingeslapen. De ziel is er uit. Hij heeft het leven uit de mond. Het laken ligt aan het rijk. Arracher het leven aan iemand. Iemand ontsieren, ombrengen. | Par forme de serment, d’affirmation. Sur mon —! Bij mijn ziel! Bij mijn arme ziel! Bij mijn leven! Dertussen! Op mijn zege! Fam. * Op mijn ziel! | Mon —, Terme de liefde en van liefde. Mijn ziel. Mijn zieltje. Fam.* Mijn zielenbroodje. | Fig. Diegenen die zijn de hoofdmotor, de hoofdagent van een onderneming. Ziel. Dryfreer, v. Hoofddrijver, m. 78 AME Nee, dit l'— de l'entreprise. Dit is de hoofd der onderneming. Chose qui is le principal fondement d'une autre. Steun, m. Sterkte. Dryfver, Ziel, v. De krigstucht is de sterkste ondersteuning. | Donner de l' — à un ouvrage, mettre de l’— dans un ouvrage. Een werk leven bijzetten. Een werk bezielen. Zyn gevoel in een werk uittestorten. Il n'y a point d'— dans son chant. Er is geen gevoel in zynen sang. Hy zingt zonder gevoel, zonder ziel. Il a declamé cette pièce avec —. Hy heeft dat stuk met veel gevoel, ziel uitgegalmd. | Prov. et fig. C'est un corps sans —. C'est un parti, une armée, une compagnie sans chef. Het is een lichaam zonder ziel. | Fig. Paroles qui servent à expliquer la figure représentée dans le corps d'une devise, Byschrift. Op schrift, Motto, o. Ÿ Ha v. Uitleg, m. Uitlegging, FL »/— d'une basse, d’un violon, etc. Het stemhout, o. De stapel, m. De ziel van een bas, van een viool, enz. | L'— d'une figure, peut-être de ae sur quel on applique le stuc, le plâtre, etc. Grondbeeld, o. Il se dit également du noyau sur lequel on coule une figure en bronze, etc., et qu'on enlève après l'opération de la fonte. Kern, v. en m. | L'— d'un fagot. Het rys. Klein hout. Binnenste (van een mutsaard),o.|L’—d'uncanon.Kern van kamer (van een ps v.|L'— d'un soufflet. De klep (eens blazersbalg), v. | Cord. Semelle très-mince entre deux autres plus fortes. Binnenzool, m. AME, E, adj. (a-mé). (vi.) Lief. Be mijn. Getrouwd. AMÉLANCHE, S. m. (a-mé-lan-ch). Fruit de l'amélanchier. Meelbees. Alpenmispel, v. AMÉLANCHIER, S. mm. {a-mé-lan chi). Espèce d'alizier. Meelbezie boom, m. AMÉLÉON, s. m. (a-mé-lé-on). Dre de Normandie, Appeldrank. Appelé (de Normandie), m. AMELETTE, S. f. V. OMELETTE. AMÉLIORANT, ANTE, adj. (a-mé-li-orant, ranit). Qui améliore. Verbiend. Beter doen,orden. V. Ant LiORER. || —s, s. m. pl. Remèdes —s. Beleringsmiddelen, o. mv. . AMÉLIORATION, S. f. (a-mé-li-ora-tion). Changement en mieux. Betering. Verbetering, v. (Hert) beteren. Verbeteren, o. | Agric. (Het) verbeteren, o. Verbelering, v. Beter aen boord (der landbouw), m. | Mét. (Het) louteren. Zuiveren. Zindelen, o. Loutering. Zuivering, v. AMÉLIORÉ, E, p. pas. de Améliorer. AMÉLIORER, V. a. (a-mé-li-oré). AME beteren. Beter doen orden. Beter mukken. — des fruits. Fruchten verfijnen. — des métaux. Metalen louteren, zuiveren, zindelen. || Pronom. Beteren. Verbeteren. Leler worden. Zich verbeteren, beteren. AMELIE, S. f. (a-mèl). Bot. Plante. Sterkruid, o. AMEN, (a-mèn). Mot hébreu signifiant ainsi dit-il. Amen. Het zy :00. Let geschiede. Dat het 200 zy. Fam. Ja. Amen. Zeker. Voorzeker. Direct. —. Ja zeg ik. Toestemmen. Goed keuren. Roepen. Bevallen. Toegeven. Fam. Knikken. Knikkelingen. La fin d'un discours, d'un récit. Inde. Slot, o. Jusqu'à l'—. Tot het eind. AMÉNAGER, s. m. (a-mé-nag). Transport d'un lieu dans un autre. Overdraging. Overvoering. Overbrenging, o. (Het) overdragen. Over voeren. Overbrengen, o. | Les effets transportés. Vracht. Vervoervracht, v. | Prix pour ce transport. Fracht prijs. Vervoerprijs. Voerloon, m. AMÉNAGÉ, E, p. pas. de Aménager. AMÉNAGEMENT, S. M. (a-mé-nag-ment). Action d'aménager. Eaux et forêts. Spaarzame benutting. Doelmatige beheerdering. Bezorging, v. AMÉNAGER, V. 93. (a-mé-nager). Régler les coupes, le repeuplement et la réserve d'un bois, d'une forêt. Bezorgen. Spaarzaam benutten. In * kappen Cage: Qui est sujet à l'amende. Boetschul dig. ne CA Aen eene boete onderworpen. Fam." In de borst. | Qui peut s'amender, se corriger. Voor de ring vatbaer. MENDE, S. f. (a-mand). Peine pécuniaire ordonnée pour contravention. Boet. Geldboete. Geldstraf. Breuk, v. Breukgeld, o. Mettre à l'—, Beboeten. In de boete slaan. Eene boete opleggen. Met boete straffen. | Barteren (Mey.). | Encourir une —. In eene boete vervallen. Provy. Les battus paient l'—. * De onnoozele schiet of beschuldigt den bot. | — honorable (aveu public d'une crime avec demande de pardon). Kerkboete. Openlijke schuldbekentenis. Boete van er (Pox.), v. Fam. Faire — honorable d'une chose. Over iets vergiffenis vragen. AMENDÉ, E, p. pas. de Amender, et adj. Cheval —. Verbeterd, verbeterd worden per. AMENDEMENT, S. M. (a-mandeman). Changement en mieux. (Het) beter, o. Betering. Verbetering. Beterschap, v. In'y a pas encore —. Dac dit nog geen beterschap. Rendre meilleur. Verbeteren. Doen — dans la conduite. Betering (in let gedrag). Breking, v. | Modification à une loi, un arrêté. Wijziging. Matiging. Verzachting, v. | Engrais des terres. Mest, m. Mesten, v. (Het) * vetten. * Vet. Voedsel, o. | Dong (Hindustani), m. AMENDER, v. a. (a-man-de). Condamner à l'amende. Beboeten. In de boete slaan. Met boete straffen. Eene boete opleggen. | Barteren (Mey.). | Boeteren (Kie). | Rendre meilleur. Verbeteren. Beteren. | Provi. et fig. Cela n'améliorera pas votre marche. Gy zult er daarom niet beter koop afgeraken. | Mettre de l'engrais. Mesten. Vetten. Voeden. Boeten. | Dongen (Hindustani). Modifier. Wijzigen. Neutraal. Devenir meelijer. Beteren. Verbeteren. Beterorden. Zich beteren. Boete doen. | Payer l'amende. Boeten. | (v.) Baisser de prix. Afslagen. In prijs verminderen. | Se porter mieux. Beter zyn. Zich beter bevinden. | S'—. Zich beteren, beteren. Boete doen. Prov. Mijn vlees niet ver. Zie jezelf verbeteren. Zo gaat die zich beteren. Amen, adj. 2 g. (a-mèn). Aangekondigd. Bevallig. Vreugdevol. Amen, S. m. (am-né). Jurisprudentie. Orde van amener. Gelijke bevel, o. Amen, E, p. pas. de Amener. Amener, V. a. (am-né). Conduire in q. endroit of vers q. Brengen. Mede brengen. Bijbrengen. Toe te brengen. Aanbrengen. Aanroeren. Mede krijgen. Probeer de liefde te winnen. Tracht hem met te krijgen. Familie. Welk goed wind je amène? Wat geluk van jou hier te zien? Jurisprudentie. Mandat d'—. Dagboek, m. | Tirer à soi. Zelf te trekken. Bijtrekken. Bijhalen. Bijkrijgen. | Faire condescendre. Overhalen. Denk aan. Introduceren; in gebruik nemen. Invoeren. | Faire venir à propos. Te pas brengen. — in de conversatie op. Deze vergelijking is amengebracht van heel ver. Die vergelijking valt op. Deze vergelijking is ver gezocht. Litt. Maar de ontknooping slecht voorbereid, slecht geleid. Zijn de oorzaak van. Mede brengen. Voorzaken. De oorzaak is. Een ongeluk komt nooit alleen. Au jeu de dés. Werpen. Gooien. Double-deux. De dubbele twee? Neutraal en a. Mars. Strijken. Neerleggen. Laten vallen. Absoluut. Zich overgeven. Baisser pavillon. De vlag strikken. Amenité, s. f. (a-mé-ni-té). Duistere gevoelens, gevolgd door grapjes, politesse. Vrijheid. Bevalligheid. Liefdevolheid. Aanlachende. Liefheid, v. Amenorrhée, S. f. (a-mé-no-ré). Geneeskunde. Mestvervanging, v. Amentia, s. f. pl. (a-man-ti-a). Planten —, Planten met kattenblaadjes, met bloemen gelijk kattenstaart en. Kattenstaarten, m. Mov. Amen, E, p. pas. de Amenuiser. Amen, V. a. (a-mernui-zé). Rendere meer menu. Dunnen. Dunner maken. Kleineren. Verkleinen. Kleiner maken. MAR. Allemanstriend. L'ormeau est de la vigne. De wijnstok zocht den oim. Le RL à cœur. De toyn verheugt. Agir en Alte vriend handelen. Droevig, à prêter, ennemi à rendre. Leenen, endscha. Z'ielken, ô âme faible. Bloéken, ô. AMÉTÉ, adj. (a-mé-té), pour ô. AMÉTHYSTE, S. f. (a-mé-tisté). Pierre précieuse. Améthyste, m. -eres. Vraie. Vraie. Lief, ô. Bien-aimé. Geliefde, m. en v. -et -ée, (matigheid, v. Pop. *Zoetelief. en zoeterd. | Amande -ères, Bistre amandelen. Triste, douloureux. Droevig. Smartlyk. Pynelyk. Perte -tre. Smartman. Quantité et assortiment de teler verkies. Dur, piquant. Hard. Meubles Pour un appartement. Stof Bytend. Beleuchtend. Keproche f. -ering, v. Huissier, ô, Huisraad, Hard terwijt. Vif et profond. Hevig. K. amertume, m. | Diep. Douleur -ère, Diepe smart. Augeuxier, V. Meunier. Larmes -ères. Bittere tranen. Cela AMEUBLER, E, p. pas. de Ameubler. Rend la bouche -Cre. Daar is een AMEUBLER, V. a. (a-méublir). Rend. À boisson -e Verheugende cere nasmal aan. Prov. Ce qui est dre la terre meuble. (Den grond) drank. -M. Galant, favori. Lief. -à la bouche, est doux au cœur. Malsch maken. Breken. Rendre de vreemd. Gunsteling, m. -e (en adres Biller in den mond maken het hart nature mobiliaire. Roerend maken. Sant la parole à des gens inconnus. gezond. AMEUBLISSEMENT, S. m, (a-méublissement). Vriendschap. V. Maelje, v. -e, s. AMÉREMENT, adv. (a-mèr-man). Bien-seul. Action d'ameubler un f. Minnares, v. | M'amie, mie, Lieve Avec amertume. Douloureusement. Bien. (Het) roerend maken, o. | Ce ken. Vri + Poezen. Minne Bitterly. | Pijnlijk. Smartelijk. | Qui est ameubli. (Het) roerend ge-ken. Hartediefje, o. | Bonne d'enfant. Hard. | Hevig. Kindermeisjes, o. AMÉRICAIN, adj. (a-mé-ri-kain). D'Amérique. Amerikaans, re halve. — Chemin. AMEUBLER, v. à, a-meul-lo-né). Kaensch. | Subst. Amerikaans. Ameubler. Mettre des gerbes en meule. Half weg. AMÉRICAIN, adj. 2 g. (a-mi-ABL : AMÉRIQUE, s, f. (a-mé-rik). Une des quatre parties du monde. Ameubler, v. | Liefdevol. Zoet, Zacht à: : Hei mi: Te Au _ compositeur. AMARS, s. m. L (a-mèr). Mar. et koppelen, o. Oppel, v. (Le an. Demiddelaar. Legger, m. Landteekens. Kunstmerken es mv. peu ÿL ABLE (À L'), adv. PL AMÉRITUDE, s, f. (a-mèr-tum), Par la douceur, sans procès. Ineffable, qualité amère, Prop, et Big. | Rollen, v. Oploop, m nn. In de goeie. In de vrije. Bitterheid, v. Bittere, o. | Peine d'esprit. Affliction. Smart. Droefheid. | Les chiens en meute. Koppelen. Fig. AMEUTER, v. a. (a-meu-té). Mettre d'acord. In vriendschap. Oploppen. Troupes. (inus.) D'une manière amicale AMESSEMENT, s. m. (a-mèss-man). Buiten. ÿen. Oproepen (Ki). | Vriendelijk. Minsamelek. Opvoeden (Mey.). | Doen oploopen, lallig. Beleefdelijk. Heuschelijk. Bijeenroepen. | S'oplopen. SAVOIR, s. m. (a-mi-antt), Mijn. Men. Bijeenrotten. Opstaan (Geen). Sterk fibreux, incombustible, Aard. AMFIBGI. Y. AMPHIGOURI. Vlas. Steenvlas, O. Draad. Veste steen. Raad m. Lergelas (al. Berg. SO. 5: AE AMICAl, R, adi. (a-mi-kal), Qui part de l'amitié, vriendelijk. Vriendelijk. Vriendelijk. AMICALEMENT, adv. (a-mi-kal). D'une manière amicale. Vriendelijk. Vriendschappelijk. AMICT, s. m. (a-mi). Linge bénit pèse. Lorsque —s ou —es est lié par sur les épaules et la tête du prêtre. d'à un subst, qui précède, on suit Schouderdoek. Schouderkleding, o. pour la composition du mot flamand AMIDON, s. m. (a-mi-don). Pâte la règle des exemples suivants, Céréale de fleur de blé sèche dont on fait T : Celle d'—s ou d'—es, Vriendenkring. Vriendenkring. Société d'—s, Styfsel. Sterk.. Vaste, vaste meel, o. — des Phos, Gefundeerd diertjes zonder geleden. Vriendengezelschap, o., etc. Fidèle | tisserands. Empoisonner. Sterk, m. Sterk daan vervanger, o. nv. = Ameedig Pap, v. Echte trouwe vriendin, — de tout le monde. Ase pie en Amidon. AME, E, D. pas, de Amidon ACTION d'entendre la messe. (Het) miswe hooren, o. TRÉ, E, D. pas. de Amèster. TREMENT, S. I. (a-mèss-tre man). Action de préparer la teinture. Veribereiding, v. AMESTRER, y. a. (a-mèss-tré). Faire une préparation de teinture. Verwoden, gereedmaken. AMESCRÉ, E, D. pas. de Amesurer. AMESUREMENT, S. M. (am-zur-man) Estimation d'un objet réduit à sa juste valeur. Prijzing. Prijzschalting, v. MEURER, V. à (aM-Zu-ré), Kéquer à sa juste valeur. Op Juislen ETS cetten, stellen. | (vi.). Mesurer Juste une étoffe, Juist melen. FRE le monde, Friend van Jan en aite 80 AMI AMM * AMIDONNER, Y. a. (a-mi-don-né). Qu'on peut perdre. Verliesbak. Poudrer, enduire d'amidon. Afest styfselteppart bestrooien. Styven. * Styfselen. * Sterken. Vaire de l'ami don. Amidonk maken. Styfselmaken. AMIDONNERIE, S. f. (a-mi-don-n-ri). Fabrique d'amidon. Aamidonmaker Keramiek. Steiger, v. Steigersel Brick, o. en v. AMIDONNIER, S. M. (a-midon nié). Marchand, fabricant d'amidon. Aamidonmaker. Steigerselmaker Aamidonverkooper. Steigersieverkooper. Stegersel, 5. AMIGNARSÉ, E, p. pas. de Amignarder. AMIGNARDER, Y. a. (a-mi-gniardé). Caresser. Streelen. Vleijen. Vliegen. Liefkozen. Pluimstryken. Smeerschornen (ALMA). AMISNOTÉ, E, p. pas. de Amignoter. AMIGNOTER, V, a. (a-mi-pnio-te). V. AMIGNARDER. A-mi-1a4,5.m. (a-mi-l).Mus.Za, r. AMILACÉE, adj. f. (a-mi-lae). D'amidon, de sa nature. Aameldonk achtig. Steigerselachtig. Steigersel… Substances —s. Meelachtige stoffen. AMBÉTOISE, s. Î. (a-mi-me-to-hi). Vie vuluptueuse et déréglée. Loder leven, o. AMINCI, E, p. pas. de Amincir. AMINCIR, w. a. (a-main-cir). Rendre plus mince. Dunnen. Verdunnen. Dunner maken. Versmallen. Diminuer, affaiblir. Verminderen. Verwakken. AMINCISSEMENT, S. M. (a-main-Cisé ment). Diminution d'épaisseur. (Het) dunnen. Verdunnen, 0. Verdun making. Versmalling, tv. AMINEUR, S& m. (a-mi-neur), Me sureur de sel. Zuurmeler, m. Amiral, S. m. (a-mi-ral). Grand officier des armées navales. Commandant d'une flotte. Admiraal. Éc Zecoverste. Vlootheer. Vlootvoogd. Zeevoogd. Opperhoofdman ter zee, m. Le vaisseau qu'il commande. Admiraal, m. Admiraalschip, o. Adjectif. Pavillon —. Admiraalsvlag, v. AMIRALE, S. f. (a-mi-ral). Galère de l'amiral. Admiraalsgalei, v. | Femme de l'amiral. Admiraalsvrouw, v, AMIMANTE, S. M. (a-mi-rant). Amiral (en Espagne). Admiraal (in Spanje, m. AMIRAUTÉ, 5. f. (a-mi-rô-té). Office d’amiral, Vlootdirectorschap. Zeecorroderschap. Admiraalschap, o. | Administration de la marine anglaise. Zeecogdij. Admiraliteit, v. Zecbe toind. Zeewezen, 0. Zecraad, m. Annession, 5. f. (a-miss-cion). T. de droit. Perte. Vertes, o. Aurrie, 5. f. (a-mi-ti6). Affection mutuelle des amis. Vriendschap. Liefde. Genegenheid. Toegenegenheid. Welimandelijkheid, v. Zin, m. Goede verstandhouding, +. Une viande de bonne —. Een vriendelijk geschrift. Contraire —. Vriendschapsband knoopt. Vriendschap maken. Prendre en - Grenzeloos opvatten Voor. Prendre de l' - voor een woord. Zin in een woord krijgen. Genoeg, gunst, favoriet, plezier, goed officier. Gunst. Conduit à Disc Verte peer, O. Faites-moi l' - om te zeggen aan... Vreugd, goed van te zeggen aan... Hoe de goedheid van te zeggen aan... Mogelijk, eens gauw van te zeggen aan... Moed, onbekomelijk van de grond. Vreugd, O. - van het drap, etc. (gemakkelijk te gebruiken, zacht aanvoelend). Gemoedigheid Zacht, meedogenprik, v. Veint. Overeenkomst, grote overeenkomst. State van metaal makkelijk te werken, Smyc. Ind. Smycligheid, me die aan twee lichamen. Twee zaken in een lichaam. Huwelijk van de ziel. Zieleband, vriendschapsband, m. Acte, vriendschap. Karakter, persoonlijkheid, v. Vaardigheden, demonstraties affectueuze, beleefdheid, O. Ik heb van hem veel beleefdheid verkregen. Hij heeft me vriendelijkst behandeld. Boor met - van qua op de gezondheid van iemands vrijer of mistress drinken. (Prov. L' - passe le gant. Bedrijf gaat verder dan het oorspronkelijke (HALMA). AMMONIAC, AQUE, adj. (am-mo-niak). Ammoniak.. Sel — (composé de l'acide marin et de l'alcali volatil). Ammoniakzuur, 0. | Gomme — aque (qui découle d'une plante de Libye). Ammoniakgom, v. en m. AMMONTACAL, E, adj. (am-mo-niakal). Qui tient de l'ammoniac. Ammontak.. Ammoniakachtig. Ammoniakachtig, E, adj. (am-mo-ni-aç). Qui contient de l'ammoniac. Ammoniakhoudend. AMMONIUM, S. m. (am-mo-ni-um). Métal blanc. Ammonium. AMMONITE, S. M. (am-mo-nit). Versteende ammonites, m. AMMOPHILE, adj. 2 g. (am-mo-fil). Hist. nat. Zandliegend. Zandminnend. AMMOROSITE, adj. 2 g. (am-mo-roz). Leproosig. AMMOROSITÉ, S. f. (am-mo-rozité). Maladie qui rend les yeux chassieux. Leproosigheid. Lepigheia. Leproosie, 0. en +. AMNESIE, s. f. (amnésie-21). Perte de la mémoire. Verlies van het geheugen. Geheugenvoorraat, v. AMNICOLE, adj. 2 g. (am-ni-kol). Hist. nat. In ou aan watervlekken leven. Vlekken… AMNIOMANCIE, S. f. (am-ni-0-mancie). Devination par l'amniot. Lamielieswaarsegerij. Wijzeling, v. AMNIOMANCIEN, S mm. (am-ni-0-mancien). Celui qui exerce l'amniomancie, Lamielieswaarsegger. Wijzelaar, m. AMNION, AMNIOs, S. m. (am-ni-on, ni-oss). Enveloppe du fœtus. Lamine, 0. AMNIQUE, adj. 2g. (am-nik). Lamine… Lamine. Subst. Laminaten, 0. AMNISTIE, S.f. (am-nistie). Pardon général accordé par le pouvoir souverain aux rebelles, Algemene kwitsuiling. Ongelijkvergeting, v. AMNISTIÉ, E, adj. (am-nistie). Qui a reçu l'amnistie. Kwitsuiled, Begenantigd. || P. pas. de Amnistie. AMNISTIER, v.a. (am-nistier), Pardoner. Vergeven. Algemene kwitsuiling verlenen. Begenantigen. AMNITE, S. f. (amnite). Pathol. Ontsteking van het lamine, t. AMODIATEUR, S. M. (a-mo-di-ateur). Qui prend une terre à ferme. Pachter. Landpachter, m. AMODIATION, S. f. (a-mo-di-a-tion). Bail à ferme d'une terre. Landpacht. Verpachtung, v. AMODIÉ, E, p. pas. de Amodier. AMOEDER, v. a. (a-moeder). Aftrek van een terre. Verpachten. AMODIOR, v. a. (a-moedig). Opgewondenheid. Opwinding, v. Uiteinden, 0. me. Figur: eenstapeling, v. Burlesque - des feux des passions. Verdoovin van het vuur der driften. AMOULLANTE; adj. f. (a-mouillé). Vlaag - (die heeft geveeld, die gaat velden). Bisse (Consc.), v. Kaas, v. AMOUILLE, S. (a-mouille). Presten melk van de koe die heeft geveeld. Kalfmelk, v. en. AMONDIRER, v. a. (a-mondirer). Diminuer, rendre moindre. Verkleinen. Verminderen. Fersmallen. Vergezellen. Verneutelen. La clarté de la lune amoindrit l'horreur de la nuit. (du côté d'en haut). Bovenaan de brug. Om n'amoindrir pas ma douleur. De tijd hoog. In de hoogte. Le faucon tient verachtd mijn droefheid niel. De valk blijft in de hoogte hangen: Verminderen. Verminderen. Verkleinen. Afnemen. Verslechten. AMONTER, v. (a-monter). Nemen. Verschieten. Parvenir tot een doel. Doel richten. Minnespel, 0. Liefdespel, m.—divers. Kleiner, slechter worden. AMORCE, S. f. (a-morce). Goddelijke liefde. - de vaderlandsliefde.—reciproque. Wederzijds gevoel. Diminutie. (J et) verliefde. Wedermin. Minderen, enz., 0. Verminderen. Vaderliefde. - paternel. Verminderen. Verkleining. Voorliefde. Kinderliefde. Afnemen. Klein. Slechtmaking. Eerste liefde. Slechtwording. Lettres d'amour. Minnebrief, m. AMORCER, V. à. (a-mor-cé). Garnir id, v. | Son objet. Liefde, sent les sous-faites. Gordingen, 0.mv. d'amorce. 4 zen (Ki... Met aes voor | v. | Divinité de —. De Min. De Min zien. Aes leggen. | Attirer avec l'argent. De God der liefde. Cupido. | morce. Lokazen. | Mettre de la poussière dans le bassinnet. Kruid, poeder. Verduisteren. AMOLETTES, S. Î. pl. (a-mo-lètt). Trou pour passer les barres du cabaret. Spilgaten, 0. mo. : AMOLLI, E, p. pas. de Amollir. Amolleren, V. à. (a-mol-ir). Rendre mou, maniabele. Reek, wak, slap, acht, gedwee, buigzaam maken of Verwennen, v. Eggen, m. [Teeder corden. Verwennen. Verslappen. Amonoso, adv. (a-mo-rô-20). Mus. PER. Verzachten. Vermoegen. Fig. AMORPHE, adj. 2 g. (a-morf). Irréparable de Dieu. Om Gods wil, Uit liefde eindeloos voor God. Pour l'amour de vous. Uit tendre efféminé. Pereyres ervaren gulden. Onregelmatig maken. Détruire l'énergie. Ontkomen vorm. Liefde, uit genegenheid voor u, Om. Arachten. Ontspieren. Amorti, E; Pas. de Amortir. Amelioreren, v. avener. | — 'opre: Eigenlief Ontmoedigen. | S'—, week, wak, AMORTIR, V. (a-mor-tir). Rendre de lijf, vreemd. Vreemd: Eigenlief Ontmoedigen. Vreemd, week, wak, AMOURACHÉ, E, P. Pas de amour Le fou, het vuur verdooven, uit- AMOURACHÉ, V. (a-mou-ra) Zacht, gedurend, buigzaam en, doven. Rendre moins fort, moins chère. Fam. Engager dans de folles Ferait king. Verslapping. Verzachter abeer. — l'herbe. Een kruid verslapte. Doen zot verlieven. Den kop Stek wordend, enz., U. Fig. | van liefde doen draaien. S'—. Zot Ferociteit van de Amant, v. lengte, verlieven. Vermengen. De muis hervelde AMOINE, S. M. (a-moïne). Plantaardig. ONCELE, E, P. pas. de amorceler. AMONCELEUR, V. à. (a-mon-se-lé). Mettre en monceaux. Entasser. Hoog AMOURETTE, S. (a-mou-rètt). S'attendre. Uitdooven. Verzwakken. | Amour passager, de pur amusement. Verslappen. Verflauwen. Verliezen. Lachvrijheid. Krachten verliezen. Versluiting. Liefde voor de grap. Zot AMORTISSABLE, O. (a-morTissable à * Lachmakelijk, v* Zot Zachter, Kan verdoven. Losgelaten. Afgevallen. AMOURUSEMENT; adv. (a-mou AMORTISSEMENT, S. (a-morTissament). Avec amour. Verliefd tissament). Rachat, extinction d'une rente, d'un recht. Aflossing. Aflegging SOURNOIS, E. (sour-nois). Met liefde uitten. Re De wolken stapelen, dringen op elkaar. Afdoening, Ornaament dat bewaard — bewaren. Lodder AMONTECELLEMENT, S. m. (a-montermine un comble, ce qui termine oogst zien. Amas. (Het) Roepen. Op een combe, Topsport, O. Ferster AMOUREUX, USE, adj. Cravitie Hoop | Op eenen hoop gelegd ens. Les nues s'amoncellent. Célebreuz). Qui aime d'amour. Verliefd. Beminnend. Liefhebbend. Liefdeelik. Verslingerd. Vermengd. Minnaar. De vernieuwen — Verliefd worden. verliezen —. Zin vervelen. Legerement —. Mijnliche gesteldheid. Pas sionneer voor. — de glorie. Flink siep. Roemrijk. Liefhebber, m. — van schilderijen. Liefhebber van schilderijen. Qui marque l'amour. Liefde. Soupirs —. Minnenzuchten. Plaintes — sce. Liefdeklagten. Regrets —. Lodderogen, v. mt. Liefdevenken, m. nx.|erre — se (bien cultivée, humide et chaude), Malsche grond. | Drap — (maniable, etc.)}. Gemodigd laken. Peinture — se. Teedere schittering. Subst. m. Frycer. Minnaer. Beminde. Gefende. Verliefde, m. Lief, 0. — transi. Kocle, bloedde vryer. Auobiliteé, S. f. (a-mo-yvi-bi-Ir (é). Qualité de ce qui est amovible. Herrocnelykheid. Afzetelykheid, v. Amovisee, adj. 2 g. (a-mo-vibl). Recevable. Afzetbaar. Afzetelyk. Afstelbaar. Herroepelijk. Wiedereröffnen. Arme. F. Empan. AMPASTELER. V. EMPASTELER. AMPÉCHONÉ, s. m. (an-pé-cho-nc). T. d'ant. Lichte mantel, m. Aureure, adj. 2 g. cts. f. (an-pé litt)}. Terre —. ‘Terre de vigne. Perd hars, v. en 0. | Crayon noir. Zwart kryt, o. AMPIHIARTRROSE, S. f. (an-fi-ar trôz). Articulation mixte, mobile et connexe. Halfbeweglijk gewricht. Hulstewricht, o. AMPIBIE, adj. 2 g. (an-fi-bi). Qui vit sur terre et dans l'eau, Half slachtig. Dubbeledend. Le castor est un animal —. De beer is een half slachtig dier. RS.m. Half slachtig dier, o.|Fig. Un homme sans opinion, sans conviction. Treyselaer, m.|Homme qui fait différents métiers. Nock visch noch vleesch, a. AMPHIBIOLITHE, S. M. (an-fi-bi-o liti), Amphibie pétrifié. Verstend halfslachtig dier, o. AMPHIBIOLOGIE, S. f. (an-fi-bi-0 lo-ji). Traité des amphibies. Geschrift over, kennis, leer der half slachtige dieren, v. AMPHIBLESTHROÏDE, 2j. 2 g. (an fi-Llèéss-tro-id). Netvormig. Netafstaatig. | S. f. Lijn van haar. Netgelst, o. AMPHIBOLE, ad'. 2 g. (an-fi-bol). Triceratidis. Tricertuig. | S.f. in. Hoorn blende, v.|—s, pl. Bot. Triceratidische twaalfplanten, m. en v. me. AMPHIBOLOGIE, s. f. (an-fi-bo-lo j). Ambiguïté. Paroles, discours à double sens. Dubbelzinnigheid. Tuystelsinnigheid. Tuystelrede, Dubbel spraak. Dubbelzinnigheid, v. Dubbelspel. Tuystelsin, m. AMPHIBOLOGIQUE, adj. 2 g. (an-fi bo-lo-jik). Ambigu. À double sens. Obscur. Dubbelzinnig. Tuystelsinig. Duister. AMPHIBOLOGIQUEMENT, adv. (on fi-bo-lo-jik-man). D'une manière amphibolosique. Dubbelzinnig. Tuystelsinig. Duisterlijk. ASPIRANTIONS, S. pl., (an-fi-brak). Vers. Pied simple d'une longue entre deux brèves. Amplibrachus, in. AMERICAN, adj., 2 g. (an-fi-karp). Bot. Double fruitueux. AMPHICÉPHALE, S. M. (an-fi-cé-fal). Lit met deux luvfdeinden, 0. AMPHICTYONIE, S. f. (an-fik-cio-ni). Fist. gr. Recht van verticenwoordiging. 0. Annoxis, s. m. pl. (an-fik-ciou). Hist. Députés des villes grecques au conseil général, (Griechische) stadtvolk vertegenwoordigers, m.nx. AMPHIDROMIE, S. f. (an-fi-cho-mi). Fête pour la naissance, Geboorte feest, v. eno. | * Nederlandse, o. AMPHIGÈNE, S. M. (an-fi-jène), Min. Witten granatensteen, m. AMPHIGOURI, S. M. (an-fi-gou-ri), Phrase, discours burlesque qui présente des choses sans ordre d'un sens déterminé. Warade. Warsprek. Wartacl, v. Fam. * Koekertael, v. AMPHIGOURIQUE, adj., 2 g. (an-fi-gou-riq), Qui a le caractère de l'amphigouri. Duister. Vericard. Onverstaanbaar. Langage —. Wartacl, tv. Fem.* Amersialyn, 0. AMPHIGOURIQUEMENT, adv. (an-fi-gou-riq-man). D'une manière amphigourique. Fervardelijk. Duisterlijk. Onverstaanbare uitspraak. AMPHIMACRE, S. m. (an-fi-makr). Pied de vers grec ou latin, d'une brève entre deux longues. Amphiacler, 0. AMPHIMÈLE, S m. (an-fi-mel), Habit d'hier des Romains, fourrure des deux côtés. Winterkleed (met pels). Pelskleed, 0. Pels, m.=— Amplimelre. AMPHION, S. m. (an-fion). Iron. Musicien, virtuose. Amphion. Musiekbasis, m. AMPHIPROSTYLE, S. M. (an-fi-prostyl). Temple à quatre colonnes à chaque bout. Tempel (van voren en van achteren, met vier zuilen), m. AMPHECTOR, S. M. (an-fip-tèr). Blad. Serpent à deux ailes. Gevleugelde slang, v. Drak, m. AMPHISBÈNE, S m. (an-fiss-bon). Serpent à deux têtes, Rindslang met dubbele slang. Duisternijsslang, v. AMPHISBÈNÉE, S. f. (an-fiss-bon-ée). Epidémie, maladie contagieuse. Ziekte (met grote verspreiding), m. mv. Ziekte (met veel patiënten), m. (Oorspronkelijk: Fr. * Amphissbènée). AMPHISBÈNÉE, S. f. (an-fi-sbën-ée). Ziekte met twee vormen. Ziekte (met twee soorten), m. mv. Ziekte (met twee verschijnselen), m. (Oorspronkelijk: Fr. * Amphissbènée). AMPHISBÈNÉEN, adj., 2 g. (an-fi-sbën-én). Voorkomend in de Amphissbènée. (Oorspronkelijk: Fr. * Amphissbènée). AMPHISBÈNÉMENT, adv. (an-fi-sbën-é-man). D'Une manière amphissbènée. (Oorspronkelijk: Fr. * Amphissbènée). Scalpel, bistouri tranchant des deux côtés. Tesnard d'ontologie, le couteau mêlé à mes os, O. = Amphissime. AMPHICHÉATRE, S moi, (an-fi-théâtre). Ant, Vaste enceinte ronde ou ovale avec des gradins pour les spectateurs. "Amphitheatre." Ha'frendle schouwburg (MEYER), nom, Tooneel rond, ou l'ieu garni de gradins, où un professeur d'anatomie etc., donne ses leçons, Ontologie. | Histoire, r | Ce terrain va en s'élève en, il va en s'élévante graduellement, Du grand verket sich trap:ory ce. AMPHITHÉATRIQUE, adj. 2 g. (an-théâtre). En forme d'amphithéâtre, Ha'frendle. La'rondeeljk. Hoczyervormig. AMPHITÈTE, S M. (an-théâtre). Grand vase à boire, Groote drinkschaal, t, AMPHITRION, S M. (an-théâtre). Qui donne à manger. Gastheer, m. | Qui paie pour les autres. Praeël der. Vryhouder, m. = Amphitryon. AMPHALRITE, S. (an-théâtre). Nom de la déesse de la mer, épouse de Neptune. Amphitrite, | Poète. La mer, De ice, tv. | —s, £oo!, Vers marins. Kokcricormen. Zandklokken, mi. inv. AMPHORE, S. f. (am-phore). Ant. Vase à deux anses. Amphore. Double frits kruik, v. AMPHOTIDE, S. f. (an-pho-tide). Ant, Calotte double d'airain pour le pulical. Vuisthampmnuts, v. AMPHILOSTYLE, S. M. | Amphiprostyle. AMPHTHONIQUE, S. M. (an-pi-tho-nique). Ant. Manche frange. Mantel met franje, m. Are, adj. 2 g. (ample). Long, large, étendu. Ruim. Breed, Wyd. | Ydachtig. Uitgebreid. Uitgestrekt. Groot. Geraumig. Wydloopig. | Fig. l'orte hors de la mesure commune, H'ydioopig. Uitvoerig. Uitgebreid. L'uitgebreid. Volomrattend, Rykelyk. Un plus — examen. Een nauwkeuriger, een nader onderzoek. AMPLIFIC, ADJ. (an-pli-fi-, iv). Bot, Composant. AMPLEMENT, adv. (an-ple-mant). D'une manière ample. Breedelijk (MEYER), Wyd. Breed. Ruim. Fig. Wydloopiglijk. Uitgebreid. Uitgebreid. Rykelijk. Grote omvang, met te veel -. Te vaak, te breed zyn. AMPLEXICAULE, adj. 2 g. (amplexicaulis). Se dit d'une feuille qui par sa base embrasse le tour de la tige. Stengelomvattend. S. f. Stengelomvattend blad, o. AMPLIATIF, IVE, adj. (amplificatief, amplifique). Qui étend, ajoute, augmente. Uitbreidend. Uitstrekkend. Byvoegend. Vergezonderend. AMPLIATION, S. f. (amplification). Double garde d’un acte. Dubbel. Dubbelde. Afschrift, o. Kopie, tv. | Jurisp. anc. Bijkomende verklaring van rechtsmiddelen, o. | Fig. Extension, augmentation. Uitbreiding. Verwijding. Vergrooting. Vermeerdering. Byvoeging, v. Amsterdam, E, p. pas. de Amplificatief. Amsterdam, v. a, (amplie). Différent. Uitstellen. Verschuiven. — un prisonnier. Le tenir plus serré. Eenen gevangen minder streng houden. Eenen gevangen meer vrijheid geven, meer ruimte laten. Mar. Occuper beaucoup de place. Veel plaats beslaan. | Augmenter. Vermeerderen. Vergrooten. Verbreeden. Uitbreiden. Uitstrekken. Byvoegen. AMPLIFICATEUR, S. M. (amplificateur). Celui qui amplifie. Verbreeder. Uitbreider. Vergrooter, m. Fam. Uitreklier. Treklier, m. Iron. Opsnyder. Overdryver. Zuchter. Grootspreker, m. AMPLIFICATION, S. f. (amplification). Het. Discours par lequel on étend le sujet que l'on traite. Uitbreiding. Verbreeding. Breedmaking (Mex.). Uitgebreide beschrijving. Vergroting. Omschrijving, v. Fam. Uitrekking, v. | Exageration. Overdryving. Overdrevenheid. (Te grote) wilvoerigheid. Wijdloopigheid, v. | Iron. Discours vide de sens. Woordenpraat, m. Bombast. Klatergoud, o. | Discours que les écoliers font sur un sujet qu'on leur donne à développer. Bearbeiding (een schoolopgave). Uitbreiding (een opstel), &. | Opt. Grossissement des objets vus par le télescope. Vergroting, v. (Het) vergrooten, o. AMPLIFIÉ, E, p. pas. de Amplificateur. AMPLIFIER, V. a. (amplifier). Étendre, augmenter par le discours. Uitbreiden. Breed maken, verbreeden (Meest.). Vergrooten. Omschrijven. Familie Rekken. Uitrekken. Treklen. Absolu. "Het trekken." Heldlang trekken. Oorspronkelijk, doen. Er komt een start aanhangen. Het groot belang. Dans les collages, faire une amplification. Een opgave bearbeiden. Een opstel uitbreiden. Pronom. (minus). Zich (iets) te groot voorstellen, verbeelden, te groot maken. Overdrijven. Amplificatie, superlative g. (aanpliss-cim). Très-ample. (fum. et peu us.) Overcyd. Zelf ruim. Oneindig breed. Onmeetbaar, Onmetelijk. Autrefois titre d’honneur du recteur de l'université de Paris. Hooggeleerd. Hoogachtbaar. AMPLITUDE, S. f. (aanpli-tud). Géom. De lijn door de twee extremiteiten van de as van een parabele. Breedte. Boogbreedte, v. Art. — van het jacht. De lijn door het punt waarvandaan een bom valt en die naar het punt toegielt waar zij gaat vallen. Schot-, “org-, Bombervaart, v. Astr.—oriëntale of verticale. Hoorgenheid. — occidentale of occume. Avondbreedte. AMPOULE, S. f. (aan-poul). Kleine bouteille, fles. Fleschken, o. Klesch. [Kan. Kruik. Pul. Ampulle (Kun.), v. De heilige —. De heilige ampuil, v. Chem. Vaten of bouteilles met grote buik. Dikbuikige fles, v. Dikbuikige vat, o. Phys. Kleine opzwelling, die op de oppervlakte van het water ontstaat wanneer het regent, etc. (Water)bobbel, m. -bobbel, o. Luchtblob (op t A r. Bot. Blad. Blaesken. Path. Kleine tumoren. Blaas. Blein, v. AMPOULETTE, S. f. (aan-pou-lê-tte). Mar. Horloge van zand. Zandloper, m. Zanduurhamer, o. Zandhorloge, v. Art. Brandroer, o. Brandpijp, tv. AMPULLACÉ, E, adj. (aan-pul-la-cé). Hist. nat. Fleshrormig. Bleasvormig. Blad… Flesch... AMPULLAIRE, adj. 2 g. (aan-pul-lèr). Hist. nat. Bleaswormend. Bleasvormig. Flesch… Bleas... S. f. Coquille fluviale. Bleasschelp, v. 