Vox studiosorum : studenten weekblad
JIJDE ƒ AAF^GANG, ƒ10, 21. JUONDEFEDE 2^ SEPTEMBER 1879. A fietse STUDENTEN WEEKBLAD. Redacteuren: te Leiden: A. J. van der Heim. H. N. Mees. J. J. Henny. te Utrecht: S. Birnie. A. F. van Lynden. A. W. Wichers. Correspondenten: te Groningen: F. P. J. Camphuis. C. Winkler Prins. te Amsterdam: J. F. Backer (A. S. C.). J. A. Voorthuis (Mavors Medie.). te Delft: J. C. j". van Eelde. Dit blad verschijnt Donderdags behalve in de vacanties. Prijs: frank per post € 3,50 per jaar. Men teekent in voor den geheelen jaargang. Indien men voor het laatste nummer, dat voor de Kerstvacantie verschijnt, niet bedankt, wordt men als abonné voor den nieuwen jaargang beschouwd. Advertenties per gewonen regel 15 cents. Brieven voor de Redactie en stukken, wil men ze in het eerstvolgende nummer opgenomen zien, moeten uiterlijk Zondagavond bij den uitgever ingezonden zijn. Stukken, Utrechtsche belangen behandelende, behooren bij de Utrechtsche Redactie ingezonden te worden. Ieder die een stuk inzendt, heeft recht op drie afdrukken mits deze tegelijk met de inzending gevraagd worden. Uitgever: P. SOMERWIL te Leiden. IN MEMORIAM. Het eerste Vox-nummer dat na de vacantie uit komt, kan helaas weder geen onvermengde vreugde-berichten bevatten. Kort voor de vacantie toch ontviel ons een goede makker. ADRIAAN ANTON PRINS VISSER, in leven Candidate in de Philosophie, overleed den 21 Juni in den ouderdom van ruim 24 jaar. Zes jaren lang hadden wij in hem een trouw en hartelijk vriend, een gulden gastheer. Steeds werd men bij hem met een warme handdruk ontvangen, en was Visser zelf zeker niet degenen die het eerst de gezelligheid verbrak. En daarin lag misschien ook zijn kracht, en het geheim van zijn vriendschap. In groot gezelschap kon hij, uit gewoonte om zich niet op de voorgrond te dringen, soms stil zijn; hij ging eenigzins in het gezelschap op. Doch, als zoovelen, voelde hij zich het best te huis in een kleinen kring van vrienden, voor welke hij dan ook alles overhad. Des te groter de schok voor diegenen onder ons die zich zijn vrienden mochten noemen. Helaas, de aard van de martelende ziekte gedoogde niet, dat wij afscheid van hem namen, doch het hart dringt ons, nog tot hem te spreken, zij het dan ook slechts: rust wel! G. C. J. VOSMAER. Amsterdam, 15 September 1879. Aan boord van het stoomschip Dee, op zijn terugreis naar Curaçao, is op bijna 23 jarigen leef tijd overleden onze vriend R. W. C. VAN DEN WALL ARNEMANN. Na den 7en Juli '11 aan de Rijks Universiteit te Utrecht de titel van doctor in de rechten te hebben verworven, werd het hem niet vergund de vruchten zijner studies te plukken. Zijn buitengewone geestesgaven en zijn flink en mannelijk karakter deden terecht veel hopen voor de toekomst. A. H. L. OTTO. Onze lezers zullen zich wel herinneren hoe wij kort vóór de vakantie in een ernstige polemiek gewikkeld waren met Dr. Pierson omtrent het nut van het sanitair toezicht en hoe de heer P. ons ten slotte verwees naar zijn antwoord op de brochure van Dr. Fokker. Sedert namen wij met belangstelling kennis zo wel van het antwoord van de heer P. als van het wederantwoord van Dr. F. Wij bekennen dat onze indruk was dat het vraagstuk door zulke polemiek niet veel verder tot zijn oplossing kan gebracht worden; de strijd omtrent de juistheid van enkele cijfers en de uiteenzetting van de verschillende standpunten der beide partijen hebben een vrij onvruchtbaren pennestrijd opgeleverd. Omstreeks denzelfden tijd werd aan onze Redactie een nummer toegezonden van «De Werkmansvriend.» een in Utrecht verschijnend weekblad onder redactie van de heer J. Wolbers, een bekend anti-revolutionair. Wij vonden daarin een uittreksel van ons laatste artikel aan Dr. Pierson, op welk uittreksel de heer Wolbers enige voor ons minder vleiende oordeelvellingen doet volgen. Wij ontlenen daaraan het volgende : Ook deze heeren, die zich met bescheidenheid (?) «de bloem der natie» noemen, wensen niet tegen de zonde der hoererij te getuigen. Zij verklaren, vrij onbeschaamd, dat velen onder hen die zonde plegen, doch wensen dit, wat de gezondheid betreft, zoo straffeloos mogelijk te kunnen doen enz. De heer W. eindigt met God te danken dat er nog «vele gelukkige uitzonderingen» zijn, anders zou hij vrezen »dat Nederland een pandemonium (luproer aller duivelen) zou worden.» Terecht roept hij uit: «Daarvoor beware God Nederland!» Wij moeten bekennen dat wij in onze polemiek over het prostitutie-vraagstuk wel reden tot nederigheid vinden. Eerst werden wij door Dr. Pierson "lafards" genoemd en nu zijn wij zoo maar klakkeloos "duivelen!" De ondergetekende is volkomen bewust van zijn slechtheid, maar dat hij nu zoo bepaald een "duivel" is, is hem wel wat heel kras. Intussen de heer W. zegt het, en dus zal hij in die nieuwe betrekking berusten. De diabolische bokspoot is nog onzichtbaar. V. D. H. BERICHTEN. Leiden, 22 Sept. — Voor het eerst na bijna 3 maanden rust neemt uw verslaggever de pen op om te vermelden, wat er in de zomervacantie voorgevallen is. Want al was Leiden uitgestorven, toch waren er twee verenigingen, die teekenen van leven gaven door deel te nemen aan wedstrijden en die ditmaal weder de eer van Leiden ophielden, het waren Njord en Pro Patria. Vrijdag 12 September zou de wedstrijd, uitgeschreven door de vereniging "de Maas" te Rotterdam, plaats hebben. Wel hadden de vorige dag de Leidsche roeiers zich op de rivier geoefend om zich te gewennen aan de meerderen golfslag, maar toch was Vrijdag de wind zoo hevig, dat bij velen twijfel ontstond aan de mogelijkheid van een wedstrijd. Ondanks dit ruwe weer, dat later in de middag enigszins bedaarde, behaalden in de tweeriemsgiek Minerva de heren A. L. O. Kollmann, van der Zweep en C. A. Romer (stuurman) de overwinning en werden bij het aan land stappen onder het spelen van 't "Io vivat" door verscheidene Leidsche kennissen gelukgewenst. Niet minder succes had Njord in de strijd der vierriemsgieken, en ook daar bleven de heren Kollmann, le Coultre, E. Halbertsma van der Zweep en Romer (stuurman) overwinnaars. Zoo had Njord in de beide wedstrijden, waar aan zij deel nam, den eersten prijs behaald, wat zij zelf nauwelijks hadden durven hopen. Na afloop van de wedstrijd vereenigden de roeiers zich aan een gezellige disch waar menige toast op het welzijn van Njord gedronken werd. Ook Pro Patria heeft zich in de afgeloopen vacante zeer onderscheiden. De vereniging nam deel aan de wedstrijd te 's Hage, en al mocht in de grote en zware strijd om de eerepalm, een strijd te zwaar voor de nog jeugdige krachten van Pro Patria, geen korpsprijs hun ten deel vallen, de leden toonden, dat zij zich niet geheel te vergeefs hadden geoefend, want een tiental personele prijzen werden door de deelnemers aan de wedstrijd behaald. De prijswinnaars zijn de heren van Citters, Wichers Wierdsma, J. Manger Cats in Huyssen van Kattendijk. Ook op den wedstrijd, uitgeschreven door den Bond der rustende schutterijen van Z.H. Land vertoonde zich Pro Patria. Door afwezigheid van den derde korpsschutter kon er geen deel genomen worden aan den grooten wedstrijd, maar de heer van Reenen behaalde hier twee persoonlijke prijzen. Bij Kon. Besluit van 18 Augustus 1911 is de hoogleeraar Mr. A.E.J. Modderman door Z.H. benoemd tot Minister van Justitie en prof. Mr. S. Vissering tot Minister van Financiën. Dinsdag 16 September ten 2 uur had in het Groot Auditorium de overdracht van het rectoraat dezer Hoogeschool plaats, waarbij in plaats van den Rector Magnificus, prof. A.E.J. Modderman, die door Z.H. tot Minister van Justitie benoemd was, prof. J.H. Scholten optrad om de lotgevallen der Leidsche Hoogeschool in het afgeloopen jaar te vermelden. Het college der Curatoren, dat geen verandering ondergaan had, werd door den Spreker bedankt voor zijn goede zorgen, terwijl hij tevens een hartelijk woord richtte tot den Voorzitter Dr. Vrolik, dien hij weder tegenwoordig zag. Van de Curatoren kwam prof. Scholten tot de Hoogleeraren en hij herinnerde hoe prof. Polano, op 66-jarigen leeftijd aan een schoonen werkkring ontvallen was, hij, een sieraad der medische faculteit, nam den dank zijner vele leerlingen mede in het graf; het Doofstommen-gesticht te Rotterdam en de doelmatige rijkdom van het Akademisch Ziekenhuis blijven bewijzen van zijn praktische zin. Prof. Pluygers vroeg dit jaar zijn ontslag wegens gezondheidsredenen, en vrees zijn plichten niet meer naar behooren te kunnen waarnemen weerhield hem toe te geven aan het aan dringen van leerlingen en collega’s om op dit besluit terug te komen. Ook als hoofd der Bibliotheek heeft hij grote diensten bewezen. Z.H. benoemde den 18en Augustus prof. Vissering tot Minister van Financiën en prof. Modderman tot Minister van Justitie. De eerste zal de beginselen die hij voorstond, ten nutte des lands toe passen, de tweede zal het strafwetboek verdedigen, voor beiden een schoone taak, die aan geen betere handen kon worden toevertrouwd. Met het oog echter op de belangen der Hoogeschool betreurde Spreker de schade, die dreigt toegebracht te worden, vooral omdat Prof. Goudsmit nog tijdelijk ongesteld is. Prof. Vissering is op zijn verzoek op de meest eervolle wijze ontslagen, prof. Modderman blijft voor de Hoogeschool behouden, en zal na zijn diensten aan het land bewezen te hebben, volgens Kon. Besl. van 6 Sept. terugkeeren. Spreker hoopt, dat het Curatoren gelukken zal hen op waardige wijze te vervangen. Dit jaar had prof. Goudsmit het voorrecht 20 jaar hoogleeraar geweest te zijn, bij welke gelegenheid leerlingen en oud-leerlingen toonden hoe zeer zijn onderricht op prijs wordt gesteld. Moge het hem gegeven zijn om spoedig hersteld zijn werkzaamheden te hervatten. Ook prof. de Vries, die 5 jaar geleden den dag vierde, waarop hij voor 25 jaar te Groningen hoogleeraar geworden was, herdacht in het afgeloopen jaar den dag, waarop hij het vierde eener eeuw te Leiden de leerstoel voor het Nederlands vervuld had. Hierbij werd de hoop geuit, dat de rijkssubsidie voor het woordenboek weder gegeven zou worden. De 304de jaardag der stichting onzer Hoogeschool werd op 8 Februari feestelijk herdacht, en al was deze dag ook door de nieuwe wet uitgewist in onze harten blijft zij leven. De rede, door prof. Modderman bij die gelegenheid uitgesproken, getuigde van het verheven standpunt, waarvan hij de wetenschap beschouwde en de toejuiching, die hem in zo ruime mate ten deel viel, was een bewijs dat de anti-materialistische geest hier nog de overhand had. Prof. Polano werd vervangen door dr. van Ittersum, arts hier ter stede, en prof. Pluygers door dr. Cornelissen, rector van het gymnasium te Arnhem. Het onderricht in Griekse en Romeinse kunst was aan prof. Cobet en prof. Cornelissen opgedragen, wat minder gelukkig mocht heeten, omdat zodoorso de instelling van een leerstoel voor kunst, in de nieuwe wet opgenomen vertraagd werd. Ook de juridische faculteit wacht nog op de vervulling der leerstoel voor volkenrecht en diplomatie. Nu kwam prof. Scholten tot de studenten, waarvan er 531 ingeschreven waren bij den Rector, een aantal geringer dan vroeger; wat gedeeltelijk daaraan toe te schrijven is, dat ook te Amsterdam examens afgenomen worden; maar buitendien is het vooral de theologische faculteit, die zich over haar kleiner aantal leerlingen moet beklagen. De betreurenswaardige sektegeest, die tegenwoordig de overhand heeft maakt velen ongezind zich voor het leeraarsambt voor te bereiden en alleen erkenning van de rechten der minderheid kan hierin verbetering brengen. Er hadden 2 publieke en 58 private promoties plaats; twee werden Cum laude tot het doctoraat bevorderd, hierbij vond Spreker gelegenheid de studenten aan te sporen niet voor het examen maar voor de wetenschap te werken. In dit studiejaar overleden de heren Lalau en Happel, studenten in de geneeskunde en Asmus en Prins Visser candidaten in de wis- en natuurkunde. Tweemaal moest de senaat zich tot de Koning wenden, bij het overlijden van de algemeen geachte Prins Hendrik en bij de dood van de Prins van Oranje. De laatste was eenmaal student aan de Leidsche Hoogeschool; zijn innemend karakter en vlugge begrip vormden hoog verwachtingen op, die niet mochten verwezenlijkt worden. Ook bij ’s Konings huwelijk wendde de Senaat zich tot Z.M. met gelukwensen. Prof. Rauwenhoff verving prof. Pluygers als hoofd der bibliotheek, die onder de goede zorgen van Dr. Durieu en Tiele toenam en met een goede leeszaal werd voorzien. Het oude Academie-gebouw is een weinig gerestaureerd, terwijl het nieuwe nog steeds op zich laat wachten. Nu had de uitreiking plaats van de gouden medailles toegekend aan de heren H.L. Drucker jur. cand. en H.W. de Graaf phil. cand. voor de uitstekende beantwoording van de uitgeschreven prijsvragen, waarvoor de heer Loman, student te Amsterdam, een loflijke vermelding ten deel viel. Eindelijk deelde prof. Scholten mede, dat bij Kon. Besluit van 27 Juni prof. Kern benoemd is tot Rector magnificus en prof. Zwaer tot Secretaris van de senaat. Moge de Hoogeschool bloeien onder zijn bestuur. Nog is Leiden leeg, tenminste wat studenten betreft, toch zijn er reeds vrij veel groenen, die zich niet door open brieven en aangekondigde vergaderingen hebben laten weerhouden. Langzaam zal hun getal wel toenemen, al is het ook te vreezen, dat de slechte uitslag van de admissie-examens in Juni en het invoeren van een zesde klasse op de Gymnasia het aantal novitii zeer zal verminderen. Dit zou met het oog op de slechte toestand van veel verenigingen, in het Leidsche corps zeer te betreuren zijn, vooral omdat de maskerade in het volgende jaar grote geldelijke en andere opofferingen van velen vergt. Moge deze beschouwing de wens zijn en velen zich gedrongen voelen leden te zwartgallig blijken te zijn en velen ziet van het Leidsche corps te worden. H.N.M. Utrecht, 21 Sept. — Dinsdag en Woensdag 18 Juni had de eerste stemming plaats voor praeses der theologische faculteit, ten gevolg van het bedanken van den Heer J.J. Barger. In zijn plaats werd gekozen de Heer Krol, abacter van die faculteit. Op schriftelijk verlangen van enige leden der theol. fac. werd echter door den Senaat, de redenen tot dit verlangen gehoord, deze stemming ongeldig verklaard en tegen Dinsdag 22 en Woensdag 23 Juni een nieuwe stemming uitgeschreven ten gevolg waarvan de heer van der Veen tot praeses werd verkozen. — Donderdag 19 Juni was de datum welke bepaald was voor een kegelconcours, op te luisteren door de muziek van het Fanfarecorps 'het Studentenvermaak. Door den dood van den Prins van Oranje werd echter dit feestelijk gedeelte achterwege gelaten. — Den daaropvolgenden dag werd in een algemene vergadering van het Utrechtsch Studententooneel het voorstel van het bestuur om dit jaar art. 23 der wet te schorten, aangenomen. Zondag 13 Juli had de aanbieding plaats van het cadeau dat de meeste leden der juridische faculteit prof. Vreede wenschten te schenken bij het nederleggen van zijn professoraat aan onze Universiteit. Volgens besluit van de vergadering te dien einde 13 Juni gehouden, zou dit genoemd geschenk bestaan in boekenwerken, en namens de deelnemers done het bestuur der faculteit worden aangeboden. Aldus geschiedde. Op die Zondagmiddag, den tweede dag der grote vakantie, sloot het bestuur zich bij de Hoogleeraren der jur. fac. en de Secretaris van den Academischen Senaat aan, en sprak de Heer Moens als praeses der fac. uit haar naam tot de deelnemers en bood ze nevens het cadeau, dat voor 't meergenoemde uit de levensbeschrijvingen en gedenkschriften van Engelse staatslieden bestond, een album aan met de namen der deelnemers. Daarop nam prof. Fruin als rector magnificus en vervolgens prof. de Geer namens de faculteit het woord. In gevoelvolle woorden betuigde hij daarop zijn warme dank voor deze blijken van hoogachting en vriendschap en verzocht het bestuur der juridische fac. aan haar leden de verzekering van zijn erkentelijkheid en van de voortdurende belangstelling in hun welzijn over te brengen, van welke opdracht het bestuur zich te dezer plaatse met genoegen kwijt. De photographische portretten, welke hij voor ieder der deelnemers deed toekomen aan het bestuur, zijn daarvan het blijk en zullen als zoodanig ongetwijfeld door ieder op hoog prijs worden gesteld. Den 17den en 18den Augustus had alhier op het Vossegat een concours plaats, door de Vereeniging tot bevordering van het land weerbaarheid uitgeschreven, en hoewel de Utrechtsche Studenten Weerbaarheid daaraan niet collegiaal deelnam daarvoor die wedstrijd tien schutters werden vereist en de grote vacatie de leden wijd en zijd had verspreid, zoo mocht het toch weerom een waardig lid der vereeniging nl. de heer Marcus gelukken zowel in de personeele wedstrijd, als in die op de vrije baan, een prijs te behalen. Kort daarop, van 25—28 Aug. had het concours plaats door het officieren-schietgezelschap der d.d. schutterij te ’s Gravenhage uitgeschreven en daar was het dat de afgevaardigde van onze weerbaarheid: de heer M. C. Andrée Wiltens, B. v. Eeën, J. A. Huydecoper, G. C. D. Huydecoper en H. G. C. Marcus in de collegiale wedstrijd vooral toonden berekend te zijn voor de moeilijke taak zich met ere te onderscheiden. Door hen toch werd met 253 punten de tweede der drie vaandelprijzen behaald, bestaande in een zilveren medaille, terwijl aan de heer J. A. Huydecoper een zilveren medaille werd toegekend voor het grootste aantal punten in die wedstrijd behaald zijnde 54. Vervolgens werden nog door de navolgende leden prijzen behaald; door het ere-lid Mr. E. v. Beusekom, de 69ste personeele prijs met 49 p., en de 12de prijs op de vaste baan, kategorie I. met 53 p.; door het ere-lid Mr. J. E. Huydecoper de 10e prijs op de vaste baan, kategorie G met 55 p., en de 16de prijs op de vaste baan; kategorie I met 52 p.; — door het lid J. A. Huydecoper de 9de prijs op de vrije baan, kategorie F. met 34 p. Die middag verzamelden zich de overwinnaars en de overige aanwezige leden der Utrechtse stud. Weerbaarheid aan een gemeenschappelijk maaltijd, alwaar door de president de heer Andrée Wiltens een heildronk werd uitgebracht op Z.M. de Koning, als beschermheer der vereeniging en werd Z.M. langs telegrafisch weg daarvan in kennis gesteld, waarop eveneens per telegraaf het volgende geantwoord werd: "De koning heeft mij opgedragen de heeren afgevaardigden van hartelijk geluk te wensen met behaalde overwinning en Hoogst derzelver bijzonderen dank te betuigen voor uitgebrachte heildronk." — Adjudant-Dienst Roëll. De 15de dag daarvan had de plechtige uitreiking der prijzen te’s Gravenhage plaats en werd de behaalde prijs door den Heer Wiltens in ontvangst genomen. De daaropvolgende dag, als zijnde "de derde Dinsdag der maand September", het wettelijk einde der groote vacantie, had in het Groot Auditorium der Academie de overdracht van het Rectoraat plaats, voorafgegaan door het verslag van de lotgevallen der Universiteit, uit te brengen door den aftredende Rector Magnificus. Als zodanig riep prof. Fruin in een boeiende en onderhoudende rede, die door aangename stijl en voordracht het dikwijls onvermijdelijk droog van een verslag geheel wegnam, het gedenkwaardige in onze herinnering terug en toonde op het einde zijner rede de nadelige werking van art. 64 en 65 der tegenwoordige H.O. wet. Daarop droeg Z.H.G. het rectoraat aan prof. Mulder over. Op de receptie ten huize van den nieuw benoemden Rector magnificus, werd het corps als gewoonlijk door den rector en ab actis vertegenwoordigd. Aan de roepstem van het bestuur voor de plechtige herdenking van de Unie van Utrecht, werd door weinige studenten gehoor gegeven, of liever ze is door weinige studenten gehoord. Ter elfde uur in kennis gesteld met de plannen van het bestuur dienaangaande, waren slechts zeer weinigen in de gelegenheid zich bereid te verklaren tot deelname aan dat herdenkingsfeest. W. Groningen, 30 Juni. — Ik moet beginnen met een refutatie v. e. vorige verslag, waarin gemeld werd, dat "wie weten wil onder welke wetten we zullen leven, onze nieuwe corpswet na de vacantie maar even behoeft op te slaan." De eventuele nieuwsgierige toch zou lang moeten zoeken, aangezien op de laatstvermelde corpsvergadering v. d. 14de dezer een zoo slechte opkomst der leden was, dat de Senaat voorstelde de verdere behandeling der concept-wet tot na de vacantie te verdagen. Meermalen is reeds gebleken dat in den laatsten tijd vóór de zomervacantie met geen mogelijkheid een goed bezochte corpsvergadering gehouden kan worden en voor de behandeling van een nieuwe wet is dit toch een eerste vereiste, zal deze niet door telkens opvolgende wetsveranderingen spoedig geheel haar oorspronkelijk aanzien verliezen. Hoewel het te betreuren is dat zoovele zaken, die dringend voorziening eischen, vooreerst geheel op denzelfden voet blijven voortbestaan — dat bijvoorbeeld de nieuwe begrootingen onder de oude wet moeten worden opgemaakt — berusting is ook hier de eenige uitkomst. Vertrouwend was ook de enige uitkomst voor de leden, toen op de corpsvergadering van 20 dezer gehouden, de Senaat voorstelde dit jaar het artikel, waarbij bepaald wordt dat jaarlijks % van het batig saldo wordt belegd voor een nieuwe kroeg in de toekomst, buiten werking te laten, wilden ze niet een aanmerkelijk hogere hoofdelijke omslag voor de feesten betalen. Deze hoofdelijke omslag was noodig geworden door het eindcijfer der feest-begrooting, die vervolgens zonder hoofdelijke stemming werd goed gekeurd. Voor het veranderen van het urinoir en het aanbrengen van een gasilluminatie voor de ramen der sociëteit, werd nog bovendien aan de kroegcommissie respectievelijk ƒ 100 en ƒ 200 toegestaan. De verschillende maatregelen die de kroegcommissie nog zou kunnen nemen en die haar in overweging werden gegeven, zal ik hier niet noemen, het zij genoeg dat het meerendeel met hilariteit begroet werd. Van de buitenpartijen der Provinciale genootschappen werd alleen die van 't Landschap Drenthe gevierd, die op 1. zaterdag in het landelijk Paterwolde, ofschoon met een beperkt aantal feestvierende, toch met animo werd gehouden. Ook de feestelijke vergadering van Dicendo kon dit jaar, wegens te geringe deelneming, niet worden gehouden. Een beperkt aantal leden was ook aanwezig, toen gisteren, d. i. Zondag het bestuur van Omlandia formeel aftrad en de hoofddirecteur W. C. Waalkens zijn opvolger de heer J. Nanninga op oude plechtige wijze installeerde. Met de beste bedoelingen voor Omlandia bezield, aanvaardde de heer Nanninga de presidiaal hamer. Op de corpsvergadering heden avond gehouden, deed de kroegcommissie in de eerste plaats een voorstel om voor de feesten een meer passend bons-systeem te laten werken, waarbij voor die tijd het teekenen in de contanten-boekjes wordt nagelaten en de bons onder de ogen van commissarissen worden geteekend, zodat deze tevens controle hebben over het aantal dat iedereen kan uitgeven. Dit systeem werd met applaus goedgekeurd, evenals een aanvraag van ƒ 50 voor het aankopen van een nieuwe vlag. Als nu werd een beslissing genomen over de gewoonlijk jaarlijks te houden serenade bij de verandering van het Rectoraat en die de Senaat dit jaar, ook met het oog op de dadelijk daarna volgende feesten, wilde weglaten. Na lange discussies, waarbij o.a. De heer van Kleffens en op aandringen van de serenade wel te doen doorgaan, vooral met het oog op haar historische betekenis, werd van deze een voorstel aangenomen met 16 tegen 12 stemmen, waarbij beslist werd, dat de gewone hulde ook dit jaar zal worden gebracht. Met 13 tegen 11 stemmen werd hierop nog des Senaats voorstel aangenomen de serenade bij onvoldoende deelneming achterwege te laten. Met het oog op de moeilijkheid er een goede finale aan te geven, stelde de Senaat nu voor, de afloop van de reünisten en afgevaardigden van het feestprogramma te laten vervallen, maar de leden beslisten omgekeerd in. De heer Hecker herinnerde nu het 50-jarig bestaan van onzen almanak, naar aanleiding waarvan zijn voorstel werd aangenomen dit jaar als Mengelwerk een bloemlezing uit de vroegere Almanak te gebruiken en dan nog de "juweeltjes" die dit jaar mochten ingezonden worden. Aangezien men wel veel zand vindt, maar zoo goed als geen juweeltjes, zal de Redactie hiermee weinig moeite ondervinden. De eventuele van der Palm’s en Bilderdijk’s kunnen hun producten dus nog een jaar bij zich houden, nazien en corrigeeren, om er dan een volgende Redactie gelukkig mee te maken. Met het aannemen van een aanvulling van het Maskerade-Reglement, betreffende de betaling voor hen die nu nog zouden tevallen, werd deze corpsvergadering besloten. De kroeg die reeds de zorgen der meeste commissarissen moet missen, die met de vakantie hun penaten hebben opgezocht, zal gedurende die tijd mede bestuurd worden door de heren Sluyterman en S. Gratama Jr. F. P. J. C. Groningen, 20 Sept. — Groningens gedenkwaardige 28 Augus en riep ook dit jaar een groot aantal Academieburgers bijeen, die elkander na een lang tijdperk van afwezigheid verheugd begroetten. Niet alleen de 28e Aug. was echter de reden van hunne samenkomst, ook een in de couranten geannonceerde ledenvergadering, benevens het passen der costumes werkte tot een vrij grote opkomst mede. Op deze den 29e gehouden vergadering werd besloten als nog geen inhaling van de reünisten achterwege te laten, daar zich hiertegen overwegende bezwaren opdeden, maar in de plaats daarvan de reünisten vóór de rede van prof. Hekker in plechtige optocht afhalen van de academie. Daar een groot aantal HH. zich bereid verklaarden de serenade op Dinsdag 1.1. De 16e mede te maken ter gelegenheid van de rectoraats-verandering, werd definitief besloten de serenade door te laten gaan. Zoo bewoog zich Dinsdagavond de lange en helder verlichte stoet te midden van een woeste menigte door de straten en begroette de Senaat in de Harmonie de aan het diner vereenigde curatoren en professoren, verder prof, van der Wijck aftredend rector magnificus, prof. Huizinga zijn opvolger en prof. Muller. Des morgens had prof, van der Wijck na het houden van een doorwrochte rede over "het raadsel der ervaring" en een boeiend verslag van de jongste lotgevallen der academie en hen die daar mee in betrekking staan, zijn waardigheid overgedragen. Op de kroegpau des avonds namen als gasten onder ons plaats de H.H. professoren van der Wijck, Halbertsma, van Ankum Rink, Plugge en Mulder, benevens de secretaris der curatoren jhr. mr. de Savornin Lohman. Op Zaterdag den 13e dezer werd op een ledenvergadering door de Senaat de opinie der leden gevraagd over het voornemen om het orkest der grenadiers en jagers te engageeren voor een soirée op Donderdag den 25e dezer in het beursgebouw dat daarvoor welwillend was afgestaan. De Senaat kwam met dat voorstel om afwisseling te brengen in het programma, waarvan avond tot avond muziekuitvoeringen van het Harmonie-orkest staan geannonceerd. Hoe uitstekend dit orkest ook mag zijn, de Harmoniedirectie had ook dienen gehoor te geven aan de zeer verklaarbare wens, voor een enkel avond ook een vreemd muziekcorps te houden. Het corps zal nu die taak overnemen, maar is dan ook gehouden een entree te heven, ten einde in de grote kosten te voorzien. De besluiten van beide bovengenoemde ledenvergaderingen werden bekrachtigd op een corps vergadering die op Donderdag den 18e werd gehouden. Bij die gelegenheid werd ook voorgelezen een missive van het bestuur der groote of heerensociëteit, waarbij medegedeeld werd dat gedurende de feestweek ook deze sociëteit voor de leden van V. a. P. zou worden opengesteld. Het besluit om het concert van de grenadiers en jagers te doen vallen, werd voorts met de grote meerderheid bekrachtigd. De voorstellen betreffende de feesten, die nog behandeld zouden worden, konden wegens het late uur niet meer in discussie komen en werden daarom deze middag op een andere corpsvergadering onder handen genomen. Zij bestonden hoofdzakelijk in het orde-reglement voor de maskerade, dat met een kleine wijziging werd aangenomen, evenals de andere laatste mededeelingen en voorstellen, noodig voor de volgende dagen. Betreffende den almanak werd nog aangenomen de almanak met het gewone mengelwerk te laten verschijnen en tevens voor intekenaren uit te geven een bloemlezing uit de vroegere jaargangen. Zo staat dan ook aan den vooravond der lustrumfeesten een ongekende drukte, kondigt reeds de feestweek aan; op alle punten der stad zijn tal van handen bezig de versieringen gereed te maken en de burgerij die in dagen van spanning voor onze Academie in de bres sprong, toont ook op de hartelijkste wijze in blijde tijden welke een plaats oud-studenten en studenten in hun achting innemen. De achting, die vriendschap blijkt, ons ook op de wijze waarop tal van families reeds gedurende een week van avond tot avond de deelnemers aan de maskerade recipieeren, recepties die alleen voldoende waren deze academiefeesten voor ons onvergetelijk te maken. Onder alle deze gastvrije burgers neemt één, niettemin een bizon-dere plaats in en wel de Hoogeerwaarde Deken der R. C. gemeente, de heer Jansen, die ondanks zijn hooge jaren telken avond zijn gastvrije pastorie voor de rondrijdende academie-burgers openzet en hun een ontvangst bereidt boven onzen lof verheven. F. P. J. C. Groningen, 22 September. — Op de grote programma's die in de stadskleuren gedrukt, door de firma Wolters zoo belangetloos voor het corps werden vervaardigd en verspreid, was de openingsdag der feesten op heden gesteld en voor vele burgers was het dan ook een verrassing, toen geheel Vindicat zich begon teren morgen omstreeks half twee, voorafgegaan door het vaandel der Harmonie komend naar toen echter eenigen tijd later dezelfde optocht zich wederom van de Harmonie bewoog, was het aan allen duidelijk, wat er was geschiedt in die tussentijd, nu in plaats van het oude vaandel een nieuwe banier in de zonnestralen schitterde. Wat geschiedde in die tussentijd, zeg ik, was aan allen duidelijk, hoe de uitreiking van het vaandel plaats vond, bleek alleen aan het aantal ingewijden die de grote zaal vulden en in het voorste gedeelte bij het orkest voor de studenten plaatsen hadden opengelaten. Toen allen hadden plaats genomen, trad onder toelichting van de heer Van der Hoop de muziek het comité, aan het hoofd waarvan mej. O. Telgen stond, de zaal binnen met de nieuwe banier en besteeg het orchest. Mevrouw Telgen vatte het woord op, maar hoort welke een taal vloeide van haar welsprekende lippen: Heeren Studenten, Leden van Vindicat atque Polit! De Academie is behouden, zo klonk ons voor drie jaren de blijde tijding in de ooren. De Academie is behouden, daarvan zullen de volgende daarvan zullen 22 en 24 September krachtig getuigen. Oud-Studenten zullen komen van alle oorden des lands om zich nog eens te verplaatsen in de dagen hunner jeugd, toen ook zij onder studeerden, en zich met u allen verheugen, dat een nieuw tijdperk van bloei voor hunne Oude Alma Mater is aangebroken. Iedere inwonend van Groningen, ’t zij jong of oud, rijk of arm zal zich voor een oogenblik losrukken uit het alledaagsche leven om met spanning de intrede van Graaf Edzard deze en, de strijdros binnen Groningen te gemoet zien, en op deze en vele andere wijzen zullen hunne liefde voor de Groninger Academie, voor hare studenten betuigen. Ook wij jonge meisjes van deelgenomen, hebben gedeeld in uwe angst voor het verlies van de dierbare Alma Mater, wij hebben ons samen verheugd, toen de Academie bleef bestaan en daartoe hebben wij recht, ia is het meer dan ooit verplicht, sedent ook wij den weg hebben weten te vinden tot de gehoorzalen uwer Universiteit en zwart op wit naar huis kunnen dragen, wat van de lippen uwer leermeesters vloeit. En toen nu de tijd der Septemberfeesten naderde, en gij, Heeren Studenten, de stichting uwer Hoogeschool plechtig zoudt vorenemen aan de porté d'armes - onder, onder, onder, en pian, op leden van Vindicat atque Polit, juist ter gelegenheid van dit 53e Lustrum, van deze te diensten 6611 b 'Jvend bewijs van sympathie voor uw corps aan. Daaraan twijfelt ge zeker niet, dat plan vond ingang bij ons allen. Wie onzer heeft geen aangename herinneringen van feesten door u gegeven! Maar wie zou ook zonder die herinneringen geen liefde kunnen hebben voor de grote. En dat blijvend bewijs van sympathie, wat is het geworden? Gij ziet het allen. Een vaandel met het wapen van uw corps, het geliefkoosde wapen met zijn zwaard en zijn schild, en zijn zin spreuk: Vindicat atque Polit. J JZerste bijvoegsel tot nr. 10 van de Vox Studiosorum, Studenten Weekblad. Het wapen, waaraan gij allen gehecht zijt, wat konden wij u beter aanbieden? Aanvaardt dan, mijnheeren, de u toegedachte banier als blijvend aandenken aan de dames van uw Universiteitsstad, wier namen in dit album zijn opgetekend. Moge het u voorafgaan op het pad der wetenschap, moge het uw corps vergezellen in voor- en in tegenspoed, en laat de zon, die hier met zoo schitterende stralen uw wapen beschijnt, u ten teken zijn, dat "Vindicat" en de Academie zullen bloeien. En wanneer er tijden komen, minder voorspoedig dan deze, wanneer wolken aan de hemel verrijzen en de zon dreigt onder te gaan, gordt dan uw zwaard aan en grijpt naar de vijl, strijdt voor de wetenschap en beschaving, laat de wereld spreken van beroemde mannen, gekomen van de Groninger Academie, van hen ouder dan u, die iets groots beloven te zijn voor hun vaderland; en dan, voorwaar, het lot van uw Alma Mater ligt in uwe handen, dan zal de Groninger Academie blijven bestaan tot in lengte van dagen. Doch voor het ogenblik, laat ons vrolijk feestvieren, laat ons ruimschoots genieten de dagen van onze jeugd, opdat na vele jaren, wanneer gij hier als reunisten mocht terugkeeren, en wij elkander, zij het ook met grijze haren mochten wederzien, de gedachte aan deze dagen, aan dit vaandel, dat dan wellicht versleten, maar daarom niet vergeten is, ons niets dan aangename herinneringen schenkt. En wij jonge meisjes van Groningen, uit wier naam ik tot u spreek, heeren studenten, wij allen roepen u toe als uit éénen mond: "Leve de Groninger Academie, lang leve Vindicat etque Polit!" Toen het oorverdoovend gejuich, dat op deze, met een klank volle stem uitgesprokenen woorden, volgde, enige tot bedaard was en de senaat het vaandel in ontvangst had genomen, richtte onze Rector, de heer ter Spall zich met de volgende woorden tot mej. Tellegen en de overige dames van het comité: Hooggeachte dames! Met een van vreugde kloppend hart hebben wij ons heden opgemaakt om gehoor te geven aan uwe uitnoodiging. Want reeds eenigen tijd hadden wij bij geruchte vernomen, dat een niet gewoon eerbewijs ons wachtte; dat gerucht is gebleken waarheid te zijn en ik twijfel geen oogenblik of mijn medestudenten zullen het mij toestemmen, dat de werkelijkheid verre de hooggespannen verwachting overtreft. Voor mij is het dan op dit oogenblik een hoogst vereerende taak bij u bevallige schoonen van Gruno de tolk te mogen zijn van de dankbare erkentelijkheid die Vindicat’s leden bezielt. Dank aan uw woordvoerdster voor de hartelijke woorden tot ons gesproken, dank aan allen voor het schone bewijs van sympathie ons geschonken. Het was in 1864 dat het oude vaandel ook door Gruno’s schoonheid aan Vindicat werd vereerd. Vijftien jaren dus heeft het gedeeld in het wel en wee, in de vreugde en den rouw van onze Vereeniging. Met schitterende feesten ingewijd, heeft het daarna donkere dagen, dagen van vrees en angstige spanning gekend. Maar gelukkig, wij hebben het ook bij ’t behoud van onze Academie mogen zien schitteren in den rossen gloed der overal ontstoken vreugdevuren van Groningen’s burgerij, heeft het vrolijk kunnen wapperen aan de spits van Vindicat’s zonen, toen zij hun zegetocht hielden door de stad aan den avond van die dag. Een nieuwe dageraad is voor onze Academie en het corps aan gebroken, het eerste lustrumfeest na haar wedergeboorte staat gevierd te worden. Nu hebt gij het den juiste tijd gerekend Vindicat een nieuw vaandel te vereeren, ook hier zou het van toepassing zijn: "het oude is voorbijgegaan, ziet, het is alles nieuw geworden." Aanvaardt daarvoor onze hartelijke dank, wij zijn er trots op, dat evenals onze voorgangers in ’64, ook wij waardig gekeurd worden, dit prachtige vaandel, waaraan zo menige lieftallige hand heeft gewerkt, van u te mogen ontvangen. Nog om een andere reden zijn wij u diep erkentelijk. Wanneer nog eens weer Groningen’s studenten de beschuldiging van ruwheid naar ’t hoofd mocht worden geslingerd, dan werpen wij die met fierheid van ons af, wijzende naar het schone symbool van de sympathie van Gruno’s schoonheid voor de Groninger studenten, dan toonen wij het prachtige album, waarin de namen van zoovele milde en edele geefsters, wier beschavende invloed niet te miskenen valt. Voortaan dan scharen wij ons met vreugde om onze nieuwe banier, te dierbaarder voor ons door de heilige wijding daaraan door u gegeven. Mijnheeren, leden van Vindicat, geven wij hier plechtig de belofte, dat het ons streven zal zijn, haar vlekkeloos te bewaren, opdat Vindicat ten allen tijde kan zeggen: "Trotsch op 't Verleden Ontplooi ik mijn vlag, Die zich Nog nimmer Bezoedelen zag." Op nieuw braken de toejuichingen los, op nieuw klonk ons het "Vivat" te gemoed. Na de Rector aan mej. Tellegen een prachtig bouquet aangeboden had, de Vaandelcommissie na haar zoo welvolbrachte taak onder de aanhoudende toejuichingen de zaal had verlaten, schaarde den zich ook weerom Vindicat’s leden in plechtigen optocht bijeen en toonden in dankbare stemming het schitterende vaandel in het zonnelicht. F. P. J. C. Amsterdam 15 September. — Mavors Medicator — Herinnert ge u nog, lezers, hoe twee maanden geleden bijna alle verslaggevers steen en been klaagden dat er nauwelijks feiten te beschrijven waren? Ik weet het nog goed hoe moeilijk het mij viel, enkele lichtwormpjes in die donkeren nacht van lauwheid en bloedheid, bijeen te scharrelen en uit te tekenen in de Vox. Blij was ik toen de Redactie bekend maakte dat het nummer van 19 Juni het laatste voor de Vacantie zou zijn. Niet minder blij ben ik evenwel nu; nu het enthousiasme en de vroolijkheid langzaam terugkeeren onder de cives academiae, en ik melding kan maken van wat er met die omkeer in het Studentenleven, gepaard ging. Gij begrijpt ik doel op 't congres. Vergunt mij voor dat ik u daarvan meedeel wat ik er van gezien heb twee punten aan te stippen, waarvan één nog dagteekent van voor de vacantie: de redactiestemming. Nadat tweemaal de statige Schoener der stemmingen gestrand was op de klip van onverschilligheid, midden in de branding der zee van Pyrenomyceten en klossen van Rülim-korff, van negatieve Schwankung en zenuwpreparaten, van stellingen en dissertatien, kwam hij eindelijk voor goed in 't rustige water, toen met alle macht gewerkt werd en de redactie verrijkt werd met een nieuw lid de Heer Plantenga, die zich onderwierp aan den corpswilligen. Het tweede feit is de réunie van den 1e September. Niettegenstaande de daadzaak dat verscheiden van mijn Collega’s, na het appel van die dag, hun retour door de conducteurs lieten knippen, was het op de Sociëteit die avond heel gezellig. Wel is waar, het is een "On dit;" (ik zelf was die avond verhinderd) maar met vast vertrouwen neem ik de verklaring van mijn broeders over. Nog nooit was een reunie bij ons ongezeldig; waarom zou 't nu zijn nu aaneensluiting een gevolg is van den hydrostatische druk der Departementsbesluiten? En nu kunnen we overgaan tot het congres. De parkzaal te Amsterdam, eenvoudig maar sierlijk gedecoreerd, bood Zondag je een heerlijk schouwspel aan. Wie op de bovengalerij had plaats genomen, zonder te weten wat er te doen was, en zijn oogen had laten weiden over het ontelbare aantal kale kruinen die zou al gauw geraden hebben dat het hier een geleerde boel was. En wat een keur van schrandere vernuftige oogen, van geestige trekken, van wijsgeerige wenkbrauwen, en kritische neuzen was er te bewonderen, zodat er ook van mijn broeders verscheiden waren die er om dat schouwspel naar toe gingen, zooals ze zich in min parlementaire uitdrukkingen lieten ontvallen. Van de opeengedrongen mensenmassa daar verzameld, geloof maar vrij lezer dat er geen vierde deel bestond uit dames, studenten en leeken, en dat de overige drie deelen een conglomeraat van zeer geleerd, en zeer ervaren waren! Het was de president, de beroemde Physioloog d’Utrecht, zooals zijn congres-naam scheen te zijn, die het geschuifel en gebabbel verbrak met een keurige toespraak, waarop de waarnemende burgemeester de congres-leden die avond uitnoodigde ten Raadhuizen waar ze door het Gemeentebestuur gerecipeerd zouden worden. Dr. Gije bracht rapport uit over alles wat gedaan was ter voorbereiding van het congres en de tentoonstelling. Daarop werden tot ere-voorzitters benoemd de Prof. Virchow, Lister, Schnitzler, Gross de Castor, de Sayre Crocq, Pigeolet, Marey, Verneuil, Palasciano, Semmola, Da Silva Amado, Emilio Coni, Marcovitch, Holmgren en Revilliod. Prof. Warlomont van Brussel bracht daarop dank, voor de gulle en hartelijke ontvangst binnen Amstels wallen. Nog eenmaal nam de voorzitter het woord en hield zijn "discours d’ouverture," waarin hij zou aantonen den aard, de verscheidenheid en de hooge belangrijkheid van het werk der congres-leden. Een herhaald applaudissement was het loon voor de moeite en zorg aan deze keurige rede (in druk verschenen en rondgedeeld) besteed. Daarmee liep de lezing generaal ten einde, en werden de deuren geopend van den wintertuin; waar keur van zaken betrekkelijk geneeskunde en aanverwante vakken de oogen van kenners en weetgierigen boeiden, tot het etensuur. Voor studenten was gelegenheid gegeven tot bijwoning van het congres tegen betaling van fl. 2.50, een maatregel waarvoor de regelingcommissie ten volle onze dank verdient. Een bureau van informatie, ingericht in een der lokalen van Zeemanshoop al waar een uitmuntende maatregel, was een onbetaalbare gids voor de vele vreemdelingen, waarbij door verschillende moeilijkheden en omwegen in ons straatrijk Amsterdam, werden bespaard en die er alle mogelijke inlichtingen konden verkrijgen waarbij ongeveer 6 tal studenten waarvan 3 militair, (hetgeen echter niet van buiten te bemerken was) uitmuntende diensten bewezen. ’s Avonds had de ontvangst ten raadhuis plaats, die in een woord prachtig genoemd mag worden. De Burgemeester sprak de schare van geleerden hartelijk toe en eindigde met een drank op de Pres. Donders en de leden van het congres. De President antwoordde kort en liet het aan de buitenlanders over rijkelijk rond te spreiden van humor en geest in welsprekende bewoordingen. Prof. Verneuil van Parijs en prof. Zehender van Rostock spraken in meest vleienden en vriendschappelijken zin terwijl prof. Sayre, de geleerde uit New-York in herinnering bracht welke band ons Nederland aan zijn vaderstad verbindt. Laat mij niet vergeten dat op die avond de eerste Nederlandse vrouwelijke doctor een waardige hulde betoond werd. Gezellig bleef men daar nog lang bijeen. Maandag d. a. v. werden de Zittingen geopend; van 9 tot 12 uur duurden die der secties, van 1½ tot 5 uur de Séances générales. In de sectie vergaderingen werd menig belangrijke voor dracht gehouden en menige veldslag in den vorm van een leerzaam debat geleverd, door verschillende belangstellenden bijgewoond. Ook vrouwelijke doctoraten merkte men er soms op: Mrs. Hogau zelfs leverde op de sectie Biologie een interessante communication sur les vaisseaux lymphatiques du cartilage et du perichondre” en demonstreerde verschillende microscopische preparaten. In de Séances générales hadden we gelegenheid hoogst belangrijke lezingen te volgen van mannen als Virchow, Lister, Verneuil etc., terwijl we in twee Séances extraordinaires in Felix Maandag en Donderdagavond op een keurige voordracht van prof. Marey en prof Virchow onthaald werden. Van al deze Séances wil ik slechts de beide lezingen van prof. Virchow en de lezing van prof. Marey aanstippen. Het nette concertzaaltje in Felix herbergt ontelbaar nieuwsgierigen toen de beroemde Berlijner een voordracht: Ueber das alte Troja, zou houden. Wie van een groot man veel gehoord heeft en zich in de gelegenheid ziet hem van nabij te leeren kennen, die heeft natuurlijk heel veel verwachting van zulke kennismaking — en dikwijks valt de uitslag tegen. Wie immers zegt u dat een groot man tevens een groot redenaar is? Zoo was het ook hier. Sommigen vielen Virchow tegen. Maar ik durf zeggen dat er meer zijn die die avond van zijn verschijning hebben genoten. Natuurlijk werd hij met uitbundige toejuiching ontvangen, waartoe de civines academiae natuurlijk niet het minst bijdroegen. Leerrijk ten zeerste was de voordracht en hoewel het geen boeiende meesleepende taal, zijn stem geen klank volle en buigzame was, voor die hem goed konden verstaan, had zijn lezing zo veel aantrekkelijks, dat het feest in 't Park er om vergeten werd. Virchow heeft gereisd op de plaats waar (waarschijnlijk) de heldenstrijd om Troje is gestreden, en die reis was het waarvan hij ons vertelde. We hoorden weinig nieuws, maar de fijne opmerkingen en de scherpe beschrijvingen die hij ten beste gaf waren ten zeerste interessant. Hij deed uitkomen hoe de gestelde heid van het terrein overeenkwam met de beschrijving in de Ilias en hij prees het werk van Schleimann, hij bewonderde de overblijfselen der oude kunst en hij eindigde met de wenscheid dat de Ilias, met welke grondslag hij de opgedolven puinhoop, echter niet in letterlijken zin, in verband brengt, nooit van de scholen mocht worden verwijderd. Natuurlijk volgde een daverend applaus, toen de Hoogl. Donders de prof. Virchow voor de volledige aan zijn verzoek hartelijk bedankte, dat applaus stierf eerst weg, toen men langzamerhand naar 't park trok, waar een heerlijk concert en een schitterend vuurwerk ons wachtte, hetgeen alles in keurige orde afliep. Wat meer geestdrift hadden we verwacht bij de ontsteking van het eindstuk, het keurig symbool der medische wetenschap! Op Zaterdag 13 September hield dezelfde spreker op de séance générale een lezing: Über die Erziehung der Ärzte. Hij was daartoe uitgenoodigd door het reguleringscomité, toen in ons land nog niet in deze kwestie was uitspraak gedaan. Dit motief was ten-slotterfalle. Echter oordeelde men het nog belangrijk genoeg, de opzichte van andere landen. Spreker sprak ons van den toestand in Duitsland, waar de vraag naar de vorming bijna uitsluitend humanitair werd gewenst. Men wil er nl. De doctorstanden worden geëerd, zien, en ze daartoe op een hoog ontwikkelingsstandhouden. Ofschoon hiertegen de eisen der praktijk wel opwegen, verandert men in landen, waar op deze zijde van het vraagstuk meer gelet wordt toch meer en meer, en helt naar de andere zijde over, niet tegenstaande dit meer een uitvloeisel is van een uiterlijke bewegreden. Een eerste plaats natuurlijk bekleedt in de humane vorming de kennis der klassieke talen. Ons Holland heeft een tijd gehad waarin evenals nu alle doctors Latijn geleerd hadden, maar in welken tijd ook alle medici latijn spraken en schreven even gemakkelijk als de moedertaal. Thans hebben we van al dat Latijn niets over dan het doctors diploma en zoooo ging de tijd van een door alle geleerden begrepen en gesproken taal voorbij en hiermee de eerste reden d’être voor de humaine school verloren. Spr. beweert verder dat de beoefening der oude talen slechts van Bildungswerth is maar niet voor de verkrijging van positieve kennis. Spreker meent dat ook eigen waarnemingsvermogen gescherpt moet worden en dat hiervoor de humaine vorming te kort schiet, waarbij hij aanhaalt het kleuronderscheidingsvermogen bij studenten, en ook dat bij wilde volken. Als hoofdelementen voor de opvoeding van de geneesheer noemt hij ontwikkeling van het onderscheidingsvermogen, opvoeding der zintuigen, bevestigen der opmerkzaamheid, vaste terminologie en vasthouden in den geest, alles te verkrijgen door te leeren en zich te oefenen. Tal van studenten, verklaart hij, leren nimmer juist waarnemen wijl zij hun aandacht niet kunnen concentreeren, maar steeds afdwalen. Een medicus, gaat hij verder, moet "medizinisch" kunnen denken en spreken, en niets helpt hiertoe beter dan een sterke vaste terminologie. Hij eindigde met een blik op het onderwijs waarbij hij ook dacht aan vivisectie. Hij zei dat de nieuwere geneeskunde beginnende met mannen als Harvey, Boerhaave, en Haller, uit sluitend op vivisecties berust en is het al waar dat er gezondigd wordt, vivisecties zijn geheel onontbeerlijk en mogen niet door sentimentaliteit verdreven worden. Een unaniem applaus beloonde alweder deze belangrijke voordracht, die ik hier zeer gebrekkig heb weergegeven. Prof. Marey sprak Maandag avond in Felix "Du concours des différentes nations dans la découverte de la circulation du sang." Met tal van platen met kalklicht op een doek getooverd helderde de geleerde zijn merkwaardige historische vergelijkende schets op. Hij eindigde met een interessante scène. Hij sprak nl. Van een Parijsche student die, 't is natuurlijk jaren geleden, vernam dat er een célèbre physiologiste door Parijs zou komen. Toen reeds nam hij op eigen inzicht proeven en trachtte tot de grote man door te dringen; deze ontving hem welwillend, en beloofde hem zijn steun. Toen wierp hij zich geheel in de armen der physiologie; die student en die célèbre physiologiste, thans prof. Marey en de groote Donders schudden elkaar die avond meer dan hundredmaal de hand. Woensdags trok men naar IJmuiden; een tocht waarvan ik u niets mee kan deelen, evenmin als van het diner in den Jardin zoölogique; van het uitstapje naar Meerenberg aan het instituut des aliénés. Van het feest in de Vereeniging, en van het feest in van Liers theater. Dinsdagavond was er prachtig orgelconcert in het Paleis voor Volksvlijt en opvoering van het ballet Kloris en Roosje zekerlijk iets nieuws en iets vreemds voor de buitenlanders! Na de lezing van prof. Virchow kwamen zaterdag de slotaanmeldingen aan de beurt. Groot-Britannie werd op voorstel van de heer Warlomont voor het volgend congres gekozen. Dr. Baert de la Faille bedankt als president der maatschappij voor geneesheeren, de president Donders voor zijn leiding. Prof. Marcovitch sprak uit naam der buitenlandsche gedelegeerden met woorden vol van lof voor ons goede Holland en de ontvangst die het heden bereid had. "Tout le monde, les autorités, la population, le comité et nos confrères Neerlandais, ont rivalisé pour nous faire trouver à Amsterdam à la fois Athènes et Capoue," klonk het; hij eindigde met de woorden "Vive Mr. le President Donders, vive le comité, vive Mr. le burgemeester, vive Amsterdam, vive la Hollande." Een herdonderend applaus gaf 't blijk hoe hij ons Hollanders in onze zwakke zijde had getast. Toen dat applaus langzamerhand wegstierf verhief prof. Donders voor het laatst zijn stem en sprak een kernachtige keurige slotrede waarin niet vergeten werden de zes studenten die het comité hun steun hadden verleend. Hij eindigde met de woorden: Un dernier mot à vous chers et illustres confrères de l'étranger, nobles représentants des Sciences médicales, un mot d'adieu. La Neerlande a été fière de vous recevoir de vous posséder. En arrivant vous avez trouvé des confrères. En partant vous laissez des amis. Soyez bien sûr qu’ils sont prêts de vous recevoir les bras ouverts quand vous toucherez de nouveau le sol de notre chère patrie. Adieu. Au revoir. Het Banquet d’ Adieu in Felix maakte een einde aan deze week van ernst en deftigheid maar tevens ook van luister en vrolijkheid. En waarlijk het einde van het feest was luister en vroolijk Wie te 9 uur Zaterdagavond zich ter hoogte van de academie bevond, die kon ongeduldige gezichten zien. De serenade, dat huldeblijk, dat zooveel moeite en zweet, zooveel vergaderingen en last not least zooveel geld kostte, was het dat alle zenuwen opwond en de gemoederen gespannen hield, want — en we hadden er recht op — we stelden ons er veel van voor. Donderdagsmorgens liep er een gerucht van oor tot oor dat er een plan gerijpt was in het brein van enkele militaire studenten. Men verenigde zich tot een comité provisoire, plakte biljetten aan, riep een vergadering bijeen en discuteerde. Er werd getelegrafieerd, gereden, heen en weer gedraafd om inlichtingen op te zoeken over de kosten, want de tijd was kostbaar. Een lijst werd ten tekening gelegd, een begrooting gemaakt, zodat per hoofd fl. k werd geëist. Sonnemann kon niet. Daarom stoof er een naar Haarlem en huurde het huzaren geschut. In Amsterdam waren de fakkels te duur daarom seinde men ze van Utrecht. En waarachtig toen alles zoo goed en zorgvuldig voorbereid was toen scheen nog eventjes de geest van lauwheid en laxheid de boel in duigen te willen storten maar men stond vast en het gevaar werd gelukkig afgewend. Het comité provisoire maakte plaats voor een comité definitief best, uit de militaire studenten Kuipers, Mendes de Leon, Utensnöhlen, van Rijn, en de civiele student Hengeveld en Polak, de heer Klees eerst tot lid van ’t comité gekozen bedankte later zodat het A. S. C. geen vertegenwoordiger had in ’t comité terwijl het er slechts weinig onder de mededingers telde. Wij hopen dat de A. civiele medische studie zich tegenover hun confraters verontschuldigen kunnen met de vacantietermijn nl. door het comité provisoire waren, toen na hevige discussies was uitgemaakt dat deze demonstratie zeer goed onafhankelijk kon zijn van corpsgeest, alle in Amsterdam aanwezig medische studenten tot bijwoning opgeroepen. Zo was het nu dat een schaar van uniformen, hier en daar doorsprenkeld met wat politiek zich liet bewijzen door een aantal fakkeldragers die lieten bewijzen en de eigenaars zich lieten inspireren door de muziek der huzaren. Te 9 uur ongeveer trok men op, twee aan twee geëscorteerd door een ferme politiewacht met den eenigen Hazenberg aan ’t hoofd, en gevolgd door een onafzienbare menigte nieuwsgierigen. Weinig later waren we Felix genaderd. Wij schaarden ons in een halven cirkel, de muziek deed wat ze vermocht; een welwillend stuk aanhoudend Bengalisch vuur achter ons af, de commissie ging naar binnen. Prachtig heerlijk werden ze ontvangen. De heer Kuipers hield de volgende rede : M. M! C’est au nom des étudiants en médecine d’Amsterdam, qui m’ont chargé de vous présenter leurs hommages, que j’ai l’honneur de vous adresser la parole. Ce n’est qu’en comptant sur toute votre indulgence, que j’oserais m’acquitter de cette tâche, rendue doublement difficile par ma position de novice en présence d’une assemblée aussi illustre, s’exprimant dans une langue qui n’est pas la sienne. Lorsque la nouvelle se répandit, que la troisième session du congrès médical aurait lieu à Amsterdam, elle nous remplit de joie, et nous étions bienfonds de ce que la jeunesse, ou plutôt l’enfance de notre université serait marquée par un événement d’une si haute importance, que la visite de tous ces princes de la Science médicale, porteurs des noms célèbres et glorieux que jusqu’ici nous n’avions admirés que de loin. Nous sommes heureux de venir saluer humblement nos maîtres et leur porter une vive reconnaissance non seulement de leur présence actuelle mais aussi des lumières du savoir, que nous avons été à même de puiser dans le trésor de leurs belles œuvres classiques depuis notre première année d’étude. Ne serons-nous pas fiers de pouvoir dire à une future génération tous ces noms illustres que vous voyez attachés à ces grands ouvrages, à ces importantes découvertes, à ces instruments merveilleux — Ei bien ? les porteurs de ces noms, je les ai vus de mes propres yeux, j’ai entendu leurs discours de mes propres oreilles, je les ai vu à l’ouvrage en un mot — j’ai été témoin de leur gloire. La 6e session touche à sa fin, les illustres représentants des différentes universités rentrent chez eux en emportant avec notre respectueuse admiration, notre profonde reconnaissance de la lumière éblouissante qu’ils ont répandue sur le chemin qui commence pour nous: ils nous ont montré les obstacles qui l'encombrent et avec lesquels nous aurons à lutter, enfin ils nous ont encouragés par leur exemple, leur noble energie et le succès éclatant dont elle a été si souvent couronnée. À vous aussi, chers et honorés professeurs de notre Université, à vous qui avez déjà tant fait pour nous, nos sincères remerciements — l’occasion qui se présente en ce moment est belle, nous en profitons pour vous assurer que notre ardent désir est de nous montrer dignes de vous; Enfin je crois être l'interprète de mes confrères en remerciant le comité d’organisation de nous avoir facilité l'occasion d’assister à toutes les sessions du congrès, c’est une belle page de notre vie dont les caractères ne resteront gravés à jamais dans l'esprit. Tout en ayant fait jouer de la musique par les fanfares, et tout en un woeste gedruisch binnen en buiten op straat eindelijk ophield, dit de Hooggel. Donders, en se rappelant au toast even pour leur apparition par prof. Beeker, fier de being on le Hollandais qui a donné le droit de parler, et par les jeunes gens qui, par leur conduite, avaient déjà tant pour la future. Après, prof. Virchow prit la parole et betuigea son inné sympathie avec ces jeunes gens qui avaient si vivement gagné son affection, et se plaignit d'être obligé de parler une langue qui ne était pas la sienne, et que, bien qu'il les eût bien aimés, il n'aurait pu répondre dans la langue où son cœur avait à parler, car celle-là était sa mère-tongue. Ses paroles étaient pleines d'amertume, et son cœur saignait. Il reconnut que : lorsqu'il était jeune, on avait besoin d'un long et pénible chemin pour atteindre la vérité; qu'aujourd'hui, les jeunes gens ont un chemin plus facile; qu'ils doivent à leur courage et à leur foi de continuer à chercher la vérité, sans crainte des difficultés et de la souffrance. "Vous avez une belle avenir devant vous. Un nouveau temps commence dans la médecine; beaucoup de belles choses vous attendent." Wij zijn er zeker van dat ge ons werk met moed zult vervolgen. En niet genoeg dat hij op deze wijze tegen de deputatie lucht gaf aan zijn gevoelens, hij daalde tot ons, die minores, af, plaatste zich midden tusschen ons in en sprak ons meer dan hartelijk, sprak ons heerlijk toe. Wij hadden het geluk hem de hand te mogen drukken en we deden het hooglijk beschroomd. Prof. Donders moest ook eindelijk aan ons herhaald verzoek om voor de ramen te verschijnen voldoen. Met luide kreten werd hij begroet; eindelijk zwegen de reeds vermoeide kelen en klonken er een paar hartelijke woorden van boven, waarvan ik slechts verstaand dat het een gelukkige gedachte van ons was geweest, hulde te komen brengen aan de vereniging van grote mannen, de kroon te zetten op het kostelijk gebouw dat ze gesticht hadden. Prof. Lister trad evenals Virchow midden tusschen ons op de straat en nadat hij zich onze huldebetuigingen had moeten laten welgevallen, drukte hij in ’t Fransch zijn warme sympathie uit voor het vele, schoone en goede dat hij in het Amsterdamse genootschap ontdekt had. Nog spraken ons toe de directeur Garel, prof. da Cunha de Belleu, een Portugees oud officier van gezondheid, Prof. Warlomont van Brussel, en nog vele andere. Toen hief men hoe graag we ook nog hadden willen blijven de strenge regels der etiquette weer omhoog, we schaarden ons in behoorlijke orde, de muziek deed haar best en weldra waren we weer thuis. Van de Academie trokken we onder gezang en later bij verbod der politie onder liefelijk gesjeld bij Kras binnen, waar we ons te goed deden aan ontelbare potjes bier. Daar traden weinig later ook bijna alle Congres-leden binnen, en het werd er een gezellige vergadering. Nauwelijks hadden we enige minuten gezeten toen de prof. Tilanus en Lister gearmd binnentraden, die naar het Macabere ge wandeld waren, daar echter niets vinden, met den grooten hoop meegetrokken waren naar Kras en daar naar onze tafel kwamen om ons nogmaals te danken voor de grote eer die wij hen hadden bewezen, en voorzeker dat was wel een bewijs van sympathie dat hoog zeer hoog door ons werd op prijs gesteld. Verscheidene Clarissimi namen bij ons plaats. Ik noem slechts de namen Hueter, Stokvis, en anderen. Dr. Ladowski herinnerde ons aan zijn studententijd en stootte onder een lachen met ons aan. De prof. Hueter en Stokvis, de laatste uit naam der Fransche professoren, hielden een kleine speech, ook prof. Virchow sprak ons nog even toe; de beroemde uitvinder der transplantaties Dr. Reverdin brachten we nog een kleine oratie. Hij antwoordde ons hartelijk nadat we hem de Marseillaise en een God save the Queen hadden voorgezongen, en raadde ten sterkste een transplantatie der Geneefsche naar Amsterdam en omgekeerd der Amsterdamse naar Genève aan om echt van het studentenleven te leeren genieten. Bij alle onze drunk zijn we de verschillende persoon, zongen we het betreffende volkslied; en toen het edele Driemanschap Virchow, Donders, en Lister, Krasvei lieten deden we ze onder oorverdoovend gejuich en gejubel uitgeleide. Langzamerhand verdwenen de bezoekers, langzamerhand begon sommigen der collega’s van plezier te daveren op hun grondvesten, langzamerhand trok de tijd den sluier der geschiedenis over dit alles heen en zo is het dat ik schreef: Zo is het geweest! Vox lezers! Gij hebt mijn laatste verslag gelezen; Vaarwel Vox lezers! Gij hebt mijn laatste bericht gelezen. Loenen aan de Vecht, 15 Sept. 79. V. EXAMENS EN PROMOTIES. RIJKS UNIVERSITEIT TE LEIDEN. MATHESIS-EXAMEN. 25 Juni. H. Elion. 9 Juli. II. C. Los, II. W. I. Koevoet. PROPAEDAEUTISCH-EXAMEN. Medicijnen. 18 Juni. B. II. Stephan. 19 » J. N. Moolenburgh. 25 » J. A. A. Dool. 1 Juli. J. A. Romer. 4 » D. Ruitinga. 9 » J. Hondius. 10 » C. van Drooge. CANDIDATEN-EXAMEN. Rechten. 18 d P. M. von Baumhauer, P. H. Smits. 20 » J. H. Meiss, U. W. A. Dijckmeester, M. W. H. Hofstede, L. J. M. Nelissen. 21 » A. W. C. Wentlocht, M. Bindervoet. 24 » A. J. van der Heim, A. C. Crena de Jongh. 25 » W. E. J. van Balveren, W. Vrolik, J. J. Henny, A. C. van Blommestein. 26 » I. A. Nederburgh. 27 » B. J. Rasch, F. J. N. van Dam, L. A. O. Kollmann. 28 » P. F. A. Cremers. 30 » W. F. E. Spiering. 23 Sept. A. W. A. van der Mey. Medicijnen. 18 Juni. G. J. de Bruyn Kops, H. J. Rinkes. 20 » G. M. Veenenbos, J. Smallegange. 28 » J. A. Hammes. Philosophie. 20 » H. Ekama. 27 » H. Burger. Theologie de gedeelte. 11 Juli. C. T. Cramer van Baumgarten. 22 Sept. F. Pijper. Theologie 2e gedeelte. 11 Juni. C. de Hoogh. DOCTORAAL-EXAMEN. Rechtswetenschap. 21 » C. Th. van Deventer. 23 » C. W. Margadant, W. L. van Meurs, N. J. C. de Voogt. 24 » J. A. A. Bosch, J. A. Foest. 25 » G. A. P. Bax. 26 » C. B. Nederburgh. 27 » S. Muller, A. W. van den Brandeler, H. L. E. de Waal. 28 » J. E. de Sturler, F. J. W. George Snijder van Wissekerke, H. J. Ladenius. 30 » J. A. Beynen. Staatswetenschap. 24 » G. A. J. van Berckel. Klassieke letterkunde. 24 » B. Kruytbosch. Scheikunde. 23 Sept. P. van Romburgh. PROMOTIE. Rechten. 28 Juni. J. J. E. M. van der Kun, Stellingen. 2 Juli. I. Wolff, proefschrift: Het recht van boedelafscheiding (Patrimonia orum separatio). 5 » W. J. Goudriaan. Stellingen. 5 » J. S. D. van Doorn. Stellingen. 20 Sept. F. G. Canneman met stellingen. Rechtswetenschap. 2 Juni. A. J. A. Kollmann, proefschrift: De wettelijke verplichting tot onderhoud volgens de bepalingen van het Burgerlijk Wetboek. 2 » C. Lucasse, proefschrift: «Over het Huwelijk bij volmacht. 4 » F. Siewertsz van Reesema, proefschrift: Rogatoire Commissie. 4 » J. Addink, proefschrift: Aanteekeningen op Art. 22 der wet van 29 Juni 1854 (staatsblad nr. 102). 5 » J. J. Jessé, proefschrift: «Over het bepalen der verkoop waarde van onroerende goederen in zaken van registratie en successie.” 7 » L. H. L. J. van der Maesen de Sombreff, proefschrift: Over den aanvang van het lidmaatschap der Staten-Generaal. 10 Juni. E. Pelinck, proefschrift: Geschiedenis van het Huwelijks goederenrecht in Drenthe. 10 » C. F. A. Hoogewegen, proefschrift: Iets over Art. I van het wetboek van Koophandel. 11 » G. Kortenbout van der Sluys, proefschrift: Aanteekeningen op Art. 1685 van het burgerlijk wetboek. 11 » A. Ellerman, proefschrift: Locus Regit Actum. 17 Sept. P. G. van Anrooy proefschrift: Des huurders verantwoordelijkheid voor brand. 20 » C. Th. van Deventer, proefschrift: Zijn naar de grondwet onze koloniën deelen des Rijks ? Plant- en dierkunde. 20 » W. J. Vigelius, proefschrift: Bijdrage tot de kennis van het Excretorisch systeem der cephalopoden. Geneeskunde. 30 Juni. J. H. A. Niermeyer, proefschrift: Neuropathologische onderzoekingen. 7 Juli. C. S. Timmers, proefschrift: Pneumopericardium. 7 » J. Rutgers, proefschrift: Over den invloed van leverafvalproducten op de uitscheiding van Ureum, Acidum uricum en Hippurzuur. 17 Sept. J. Goddard, proefschrift: Kunstmatig opgewekte gebreken aan het Ostium Aortae. 19 » L. J. N. van Setten proefschrift: Eenige mededeelingen over Acute Miliair Tuberculose. 22 » H. C. de Leeuw proefschrift: Iets over het ontstaan van het Bronghaal ademen. Letteren. 18 » W. A. Lehman de Lehnsveld proefschrift: De oratione ad Demonicum Isocratie abjudicanda. Wiskunde en Natuurkunde. 19 » F. W. E. A. Kettner proefschrift: Beschouwingen over de theorie der evenwijdige lijnen als grondslag der meetkunde. 23 » B. J. van der Ploeg proefschrift: De Oxalzure kalk in planten. Wiskunde. 21 Juni. H. J. Veth, proefschrift: Overzicht van hetgeen in het bijzonder door Nederland gedaan is voor de kennis der Fauna van Nederlandsch Indië. 21 » Th. I. van Buuren, proefschrift: Bijdrage tot de leer der Ballistica. 10 Juli. I. P. Land, proefschrift: «Over de inwerking van metalen op halogeenbevattende koolstofverbindingen in het bijzonder op glycolacetochloride.” Klassieke letterkunde. 21 Juni. P. J. Blok, proefschrift: Sextus Pompeius Magnus Confiscatus. 30 » P. J. Smit, proefschrift: Observationes ad Dionysii Halicarnassensis sensis Antiquitates Romanas. 7 Juli. P. H. Suringa, proefschrift: Biographische aanteekeningen betreffende Mr. Pieter Paulus. Godgeleerdheid in de 20 Sept. A. van Doorninck proefschrift: Bijdrage tot de tekstkritiek van Richteren I—XVI. ADMISSIE-EXAMEN. 18 » J. P. A. N. Caroli, A. Couvée, F. de Haan Iz, J. F. Haverman, A. H. Klein, P. F. C. Koch, E. B. Koster, J. Kuiper, J. H. Landberg, L. P. C. Luyten, P. J. Mink, Th. J. A. Nuyens, J. Paulus, H. A. M. A. Receveur, J. Sasse, RIJKS UNIVERSITEIT TE UTRECHT. GROOT MATHESIS-EXAMEN. 17 Juni. G. W. M. Hoeven. 11 Juli. A. C. Oudemans. PROPAEDEUTISCH-EXAMEN. Rechten. 27 Juni. K. N. Ijzengeld. 30 » C. A. Nieuwenhuis. 1 Juli. J. W. M. Bosch. 2 » U. H. Strick van Linschoten, D. J. A. A. Lawick van Pabst en C. J. den Tex Bondt. 3 » L. Rinkel, L. E. van Petersom Ramzing, A. C. A. Jacobse Boudewijnse. 8 » C. Rooseboom. Theologie. 18 Juni. T. Beumer. 26 » J. C. Sikkel. 28 » A. Tap, L. J. Blanson Ijkmans. 30 » G. J. van Hemert. 1 Juli. J. G. Dekking. 4 » K. A. Nijenhuis. JWEEDE ƒ3 IJVOREGSEL TOT j^0, 2 1 VAN DE Vox Studiosorum, ^Studenten Weekblad. Medische nieuws. 21 Juni. W. F. A. Roosenburg. 23 » W. C. Mensonides. 24 » J. C. J. van der Hagen. 30 » Th. A. M. Thier, W. C. van Dusseldorp. CANDIDATEN-EXAMEN. Rechten. 16 Juni. E. C. Godée. 26 » J. M. W. Schwartz. 3 Juli. A. M. A. Smits. 7 » R. E. W. de Ridder. Theologie. Eerste gedeelte. 17 Juni. H. Th. Barbas, J. L. de Heer. 21 » W. Gerritsen, P. C. Koster. Theologie tweede gedeelte. 24 Juni. A. A. L. J. Roujer. 1 Juli. B. M. Mantz, A. S. E. Talma, L. H. F. Alewijn Faure, H. Jonker. Geneeskunde. 19 Juni. J. A. Roorda Smit. 20 » G. J. Rinkel, S. J. v. Nooten. 21 » J. J. V. Haak. 24 » H. Jonker Jr. 27 » F. J. Muller. DOCTORAAL-EXAMEN. Rechten. 17 Juni. G. van Eek. 23 » W. J. J. Besier. 27 » D. J. L. Schuitema. 28 » C. J. A. Bichon van IJsselmonde. 30 » H. v. Weede. 3 Juli. G. Huijdecoper. 4 » H. Keppel Hesselink. 7 » L. J. P. J. Jeekel. Geneeskunde. 18 Juni. C. E. Paling. 21 » J. A. Guldenarm. PROMOTIE. Rechten. 16 Juni. A. J. E. A. Bik, Over het conflict tusschen de Nederlandse en de Nederlandsch-Indische wetgeving inzake van voogdij en toeziende voogdij. 23 » M. M. W. Pennink, De aansprakelijkheid van den schipper in verband met het algemeen handelsbelang. 27 » W. Lulofs, De Passage overeenkomst. 4 Juli. J. E. Huydecoper, Eenige opmerkingen over den Ambts-eed. 4 » A. A. Pit, De leer der Kosten en uitgaven volgens het Nederlandsch Burgerlijk recht. 7 » R. W. C. van den Wall Arnemann, De misdaad van Abortus. 11 » F. W. J. H. v. d. Sandt, Bijdrage tot de verklaring van L. 37 § 6 D. de adquir, rer. dom (41.1) en L. 13. D. de Donat. (39.5). Theologie. 19 Juni. T. F. Westrik, De echtheid van den tweeden brief aan de Thessalonicensen op nieuw onderzocht. 20 » F. v. Gheel Gildemeester, Populaire Evangelieprediking. Geneeskunde. 27 Juni. C. P. C. Bosch, Iets over Sarcomen naar aanleiding van een paar ziektegevallen voorgekomen in het ziekenhuis te Rotterdam. 9 Juli. H. A. J. 