Weekblad van het regt; verzameling van regtszaken, bouwstoffen voor wetgeving, mengelwerk, jrg 43-44, 1881-1882, no. 4714, 15-01-1882 
Wilt gij voorbeelden? Lees dan wat Picard op blz. 52 schrijft ter aanprijzing van de voorbereidende wetgeving door den Raad van State: „Il y a un vieux proverbe qu'il ne faut pas dédaigner, quelque vulgaire qu'il soit: chacun son métier. Faire les lois est la plus haute fonction sociale. S'il faut des hommes spéciaux pour appliquer les lois et pour les enseigner, il en faut bien plus pour les préparer." Wat hij zegt op blz. 78 omtrent het karakter der Belgische wetgeving: „Que nos lecteurs complèten met hun eigen ervaringen. Dan zullen zij ons een contingent considerabel voorzien om te bewijzen dat in België, de wet boet is, onvolmaak is, vaak onbeholpen, soms treurig komisch; hij bevattt antinomies, fouten, contradicties, vliegfeilen van opstelling en stijl." Wat hij op blz. 84 aanvoert omtrent de moeilijkheden om te bepalen of werkelijk het oogenblik gekomen is om een wet te wijzigen, waarbij hij herinnert aan de belangrijke voorzorgen welke het arrêté van 5 nivose aan X (24 Februari 1802) daaromtrent bevatte. Wat hij op blz. 86 inbrengt tegen de wijze waarop in België de ontwerpen tot herziening der wetgeving worden voorbereid: „Le projet n'a rien de déterminé. Il semble avoir été rédigé au hasard de lambeléks législatifs piqués de ci et de là dans les souvenirs plus ou moins fantaisistes de son auteur." Hoe hij op bladz. 88 oordeelt omtrent de talrijke speciale commissie tot herziening van wetgeving; „Les choix sont, en principe, presque toujours heureux. Mais le fonctionnement en paralyse les bons effets. Il n'est pas d'homme d'étude qui ne sache que rien n'est pernicieux pour la valeur d'une œuvre comme de ne point la pousser d'un seul jet, de ne pas y travailler d'arrière-pied, de n'y pas revenir chaque jour pour qu'aucun vide, aucune rupture, aucune évaporation ne se produise dans la suite des idées." En hoe hij tevens de klip van het „siéger à intervalles éloignés" niet onvermeld laat. Hoewel hij op bladz. 94 aanwijst in welke een hooge mate de onverschilligheid der wetgevende vergaderingen tegen het tot stand brengen van goede wetsherzieningen een struikelblok in den weg legt. "Auprès du banc où zit de minister in het departement van waar komt de wet, enkele rare fidèles groepen zich en causeren over het project, veel liever dan dat ze het onderzoeken. Overal anders, men gaat heen en weer, men babbelt, men neemt geen notitie van de slagen van de hamer van de president en zoals M. Carlier, vergelijkt de aandachtende stilte van de tribunes met het bruisende gekrijt van de deputatie, die alleen lijkt te zijn overeindgebleven." Hoe hij op bladz. 106 en volgende in 't scherpste licht stelt hoe de politiek de kanker is, die aan de verbetering van onze wetgeving knaagt. "En België... (alleen daar?) van médiocrités erkend, redden door intriges; hele leven politiek is geworden een commerce van kleinigheden; de deputatie is niet meer gebrachig als een post van gevaar, maar als een exploitatie van eer en soms als een gelegenheid tot winst... Alle kennis is samengevat in het belang van het partij, het welke niet heeft, dat het zijn bestaat, dan de geïnterdekte zin van enkele individualiteiten." Op bl. 112: "Men begrijpt wel met welke repugnantie sommige persoonlijkheden, briljant, consens in de openbare leven, en ten grooten schade van hun interesses." Hoe de wetgevende arbeid daaronder lijdt, wordt met levende kleuren geschetst. "Men moet" (bl. 125) "anders mannen, het moeten mannen van kennis, arbeidzaam, rustig in hun hevige constante begeerte voor studie, onvermoeibaar, in staat tot deze kwijnen van zwakheid die onze wetten schande zijn." En uitgaande van die voorstelling, wijdt de schrijver de laatste paragraaf zijner brochure aan de wenselijkheid van de "organisatie van een conseil de législation." Hij wil, dat de herschikking van de wetgeving aan een vast lichaam wordt opgedragen, dat op de gebreken van de bestaande wetgeving onafgebroken toezicht houdt en de Regering daarvan geregeld mededeeling doet. Dat de tegenwoordige organisatie van de werking van de wetsherziening in België gebrekkig is, wordt op bl. 139 met een reeks van schrijvers gestaafd. Men herinnert zich, dat reeds jaren geleden de hoogleeraar Opzoomer bij ons op het in het leven roepen van een geheel gelijksoortige instelling heeft aangedrongen. De tegenwoordige Regering heeft echter aan het benoemen van speciale commissie voor wetsherziening de voorkeur gegeven. De tijd zal leren, of werkelijk aan dit stelsel de gebreken aanleunen, die de heer Picard daarin heeft gezien. Zonder ons in een ontwikkeling van dit lezenswaardig geschrift, dat vooral aan de Nederlandse juristen, wegens de vele punten van overeenstemming met onze instellingen, belang moet inboezemen, te willen begeven, willen wij toch wel erkennen dat het eerste gedeelte van deze studie minder indruk op ons heeft gemaakt dan het vervolg. In bijna al de herzieningen van Belgische wetten van de laatste dertig jaar heeft de heer Picard vlekken, soms zelfs zeer donkere vlekken aangewezen. Het blijkt uit zijn tweede paragraaf bijvoorbeeld dat de Belgische wetgever bij de herziening van de wetgeving dikwijks ergerlijke feilen heeft begaan; dat de redactie van vele nieuwe wetsbepalingen duister en dubbelzinnig is geweest. Maar mag dit wel als een argument gelden tegen het beginsel van hervorming? De ervaring, de jurisprudentie zal in iedere wet, hoe ook voorbereid, onvolledigheden, onnauwkeurigheden, tegenstrijdigheden weten aan te wijzen. Daaruit mag echter niet de gevolgtrekking worden afgeleid, dat het beter is alles bij het oude te laten. Onze achterlijkheid in de kunst van wetgeving moet dan veeleer een reden zijn om ons in die kunst beter te oefenen en de juiste middelen op te sporen om haar weer onder toezicht te brengen. Maar nooit mag kritiek op onze wetgeving in een pleidooi voor stabiliteit ontaarden. VERBETERINGEN. In n°. 4709, bl. 4, kol. 2 (Reglement tot het toevoegen van een verdediger aan behoeftige beklaagden in correctioneel appel art. 8) staat: „De Commissie onderzoekt de zaak nimmer'' lees: summier. In n°. 4711, bl. 4, kol. 3, staat: Mr. H. A. Neeb herbenoemd als lid der Orde, lees: als lid van de Raad van Toezicht en Discipline. ADVERTENTIE. WORDT TE KOOP GEVRAAGD: PASCALIE van van Ope. Adres: de Boekhandelaar VAN GORCUM & Co., te Bij GEBR. BELINFANTE, te 'sGravenhage, ziet het licht: THEMIS, REGTSKUNDIG TIJDSCHRIFT, onder redactie van Mr. A. Heemskerk, Mr. J. Baron d'Aulnis de Bourquill, Mr. A. F. A. Leesberg en Mr. M. de Pinto. XLIIIe Deel. — 1 Stuk. — 1882. INHOUD. STELLING REGT. (NEDERLANDSCH). Staatsregt. — De pogingen tot het jachtfeiten. Aantekening op de wet van 13 Juni 1857 (Stbl. nr. 87), door Mr. N. de Ridder, ambtenaar van het Openbaar Ministerie bij het Kantongerecht te Tiel. Burgerlijk regt. — § art. 1652 E. W. ook toepasselijk op onroerende goederen door Mr. Ph. W. Scholten, rechter in de Arr.-Rechtbank te Alkmaar. Handelsregt. — Bepaalde een in het buitenland opgemaakte dispatch, welk bedrag in de avarij-grosse de verzekeraar lier te lande zal hebben te betalen door Mr. M. Th. Goudsmit, advocaat te Rotterdam. ALGEMEENE REGTSGELEERDHEID. Op den bouwgrond van het werelderhoop echt, door Mr. D. Josephus Jitta, advocaat en procureur te Amsterdam. (Mr. W. L. P. A. Molengraaff, Intern, avarij-grosse-regeling, Acad. proefschrift.) REGTSGESCHIEDENIS. Schets van het Oud-Frische Privaatregt, door Mr. I. Telting, lid van de Hooge Raad. (I. Erfregt). BOEKBECORDEELINGEN EN VERSLAGEN. Nederlandsche Litteratuur. — Handleiding tot de wet op de rechtelijke organisatie en het beleid der Justitie, door Mr. A. de Pinto; — 2e herziene veel vermeerderde en met de geldende wetgeving in overeenstemming gebrachte druk, door Mr. A. A. de Pinto. — Aangekocht door Mr. A. P. Th. Eijssen, advocaat te 's Gravenhage. Academische Litteratuur. — A. Moens, Het tijdstip waarop de Failliet het Beheer zijner goederen verliest. — Aangekocht door Mr. A. Heemskerk, lid der Arr.-Rechtbank te Zierikzee. BERIGTEN VAN GEMENGDEN AARD. — REGTSGELEERDE BIBLIOGRAPHIE. De Tijemis verschijnt vijf malen 'sjaars. — Men abonneert zich voor niet minder dan een jaargang, die niet boven de 40 vel groot beslaat. BOEKVERKOOPING. De Boekhandelaar P. GOUDA QUINT, te Arnhem, zal den 19e en volgende dagen verkoopem: de BIBLIOTHEKEN, nagelaten door J.Jr. C. VISSCHER, Oud-Lid van den Raad van Nederlandsche Oost-Indie, en anderen. De Catalogus bestaat uit ruim 3200 nummers en bevat vele goede boeken en eenige handschriften over Rechtsgeleerdheid, Algemene en Nederlandsche Geschiedenis, Genealogie, Godgeleerdheid, Natuur- en Wiskunde Wetenschappen, Oostersche, Grieksche, Latijnsche, Fransche, Engelsche, Hoogduitsche en Nederlandsche Letterkunde, Werken over Kunst, Plaatwerken, Muziek, eenie Daktyliotheek en eenige belangrijke HANDBOEKJES. De Catalogus is bij de meeste Boekhandelaren voorhanden, doch wordt op kosteloos aanvraag gratis toegezonden. Snelwerkend Druk en Uitgave van GEBR. BELINFANTE, te 's Gravenhage. 