None
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1062/82
van de heer John Mark Taylor (ED — GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(20 augustus 1982)
Betreft: Aanbod van bruiden: een geval van drie­
hoeksfraude
Is het de Commissie bekend dat er (voornamelijk in
een deel van het Verenigd Koninkrijk) een
groeiende handel bestaat waarbij tegen betaling
jonge vrouwen worden geleverd die (vaak in Dene­
marken) een huwelijk sluiten met in de Bondsrepu­
bliek Duitsland geïmmigreerde mannen, en dit enkel
opdat de gehuwde staat die mannelijke immigranten
aanspraak geeft op sociale uitkeringen op kosten
van de Duitse overheid, maar geenszins met de be­
doeling een duurzame echtelijke relatie aan te
gaan?
Vindt de Commissie niet dat dergelijke praktijken
een inbreuk op de waardigheid van de vrouw bete­
kenen; dat, indien jonge vrouwen aldus worden uit­
gebuit, zij daarvoor moeten worden behoed en dat
eventuele gewillige medeplichtigen tegen zichzelf in
bescherming dienen te worden genomen? Vindt de
Commissie niet dat de genoemde praktijk een aan­
tasting van het sacrale karakter van het huwelijk
vormt? Vindt de Commissie voorts niet dat de ge­
noemde praktijk vrijwel zeker een vorm van fraude
is tegen de sociale diensten van een Lid-Staat?
Kan de Commissie naar al deze omstandigheden
een onderzoek laten instellen en zo nodig het Open­
baar Ministerie van het Verenigd Koninkrijk, Dene­
marken en de Bondsrepubliek Duitsland haar mede­
werking verlenen?
Antwoord van de heer Richard
namens de Commissie
(14 januari 1983)
In het verleden kreeg de Commissie kennis van hu­
welijken die werden gearrangeerd met het oog op
het verlenen van de nationaliteit van een van de Lid­
staten aan een van de echtgenoten.
 Er kwam haar nog niets ter ore over huwelijken die
werden gesloten met het in de schriftelijke vraag
uiteengezette doel. De Commissie zou dergelijke praktijken zeker be­
treuren. Het behoort evenwel niet tot haar bevoegd­
heden om een onderzoek in te stellen naar de activi­
teiten van de gerechtelijke instanties in de verschil­
lende Lid-Staten en deze te coördineren zoals door
het geachte Parlementslid wordt voorgesteld. De
verantwoordelijkheid voor dit soort zaken blijft uit­
sluitend bij de Lid-Staten berusten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1097/82
van de heer Michael Welsh (ED — GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(27 augustus 1982)
Betreft: Oneerlijke handelspraktijken
Naar verluidt, passen diverse, nieuwe industrie­
landen tal van maatregelen toe om export van tex­
tiel, kleding en schoeisel naar de Lid-Staten van de
Gemeenschap te stimuleren, bij voorbeeld:
Zuid-Korea
Exportbevorderende belastingheffing, waarbij 60%
van de indirecte exportheffingen wordt geresti­
tueerd.
Stimulering van buitenlandse beleggingen door aan­
zienlijke belastingvoordelen.
Mogelijkheid voor exportondernemingen tot een
30%-verhoging van afschrijvingen.
Taiwan
Vrijstelling van belasting gedurende vijf jaar voor
nieuwe ondernemingen in de textielbranche.
Verlaging van de winstbelasting van 35% tot 15%
voor bepaalde bevoorrechte bedrijfstakken.
India
Vrijstelling van belasting gedurende vijf jaar voor
nieuwe ondernemingen, die nogmaals met vijf jaar
verlengd kan worden indien sprake is van een ge­
stegen capaciteit.
Onbeperkte mogelijkheid tot voortzetting van de
normale afschrijvingen; mogelijkheid tot speciale
afschrijvingen tot 35%; mogelijkheid om verliezen
over maximaal acht jaar te spreiden.
Kosten voor de ontwikkeling van exportmarkten
zijn tot maximaal 150% aftrekbaar van de belastin­
gen.
Brazilië
Verlaging van het percentage van de winstbelasting
op exportopbrengsten; mogelijkheid maximaal 50%
van het verschuldigde belastingbedrag in exportbe­
vorderende maatregelen te investeren.
 Aftrek van het exportaandeel van de verschuldigde
winstbelasting om lagere exportprijzen te kunnen
hanteren. 14. 2. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 43/5
Tunesië
Voor 90% vrijstelling van winstbelasting, gedurende
maximaal tien jaar, voor exportbedrijven.
Vrijstelling van belasting op kapitaalwinsten, ge­
durende maximaal twintig jaar, bij exportinveste­
ringen.
Singapore
Voor 90% vrijstelling van belasting op exportwin­
sten gedurende maximaal vijftien jaar.
Thailand
Voor maximaal 90% vrijstelling van omzetbelasting
en voor 50% vrijstelling van belasting op winsten
voor exportbedrijven.
Filippijnen
Belastingaftrek van 25% van de exportwihsten ge­
durende de eerste vijfjaar.
 1. Is de Commissie van deze stimulerende maatre­
gelen op de hoogte en kan zij deze bevestigen?
2. Welke Lid-Staten van de Gemeenschap bieden
exporteurs a) in de intracommunautaire handel
en b) in de handel met derde landen soortgelijke
faciliteiten?
3. In hoeverre heeft de Commissie in het kader van
de verschillende handels- en samenwerkings­
overeenkomsten met haar handelspartners over
deze praktijken gesproken?
4. Beschouwt de Commissie het bestaan van derge­
lijke praktijken als het belangrijkste argument
voor de verlenging van de Multivezelovereen-
komst en voor de uitwerking van andere markt­
ordeningsovereenkomsten ?
5. Is de Commissie, gezien het bovenstaande,
voornemens de kwestie inzake belastingfacili­
teiten voor exporteurs op de agenda van de mi­
nisterconferentie van de GATT te plaatsen?
6. Is de Commissie het ermee eens dat, wil een
dienovereenkomstige maatregel doeltreffend
zijn, een communautaire verordening nodig is
waarin wordt bepaald welke exportbevorde­
rende maatregelen veroorloofd zijn en welke als
oneerlijke handelspraktijken gelden?
7. Is de Commissie voornemens voorstellen voor
een dergelijke verordening uit te werken?
Antwoord van de heer Haferkamp
namens de Commissie
(14 januari 1983)
1. Gezien de gedetailleerdheid van de vraag be­
treffende het bestaan van preferentiële maatregelen
in nieuwe industrielanden inzake de uitvoer van tex­
tiel, kleding en schoeisel naar landen van de Ge­
meenschap, onderzoekt de Commissie, die ervan op
de hoogte is dat verschillende leverende landen ex­
portbevorderende regelingen hanteren, momenteel de toestand in detail en zij zal antwoorden wanneer
zij over meer gegevens beschikt.
 2. a) Volgens het vaste standpunt van de Commis­
sie, dat in uitspraken van het Hof van Justitie
bevestiging heeft gevonden, zijn steunmaat­
regelen voor de uitvoer in de handel tussen
de Lid-Staten onverenigbaar met de gemeen­
schappelijke markt in de zin van artikel 92,
lid 1, van het EEG-Verdrag en kan daarvoor
geen der in de andere leden van genoemd
artikel vervatte afwijkende bepalingen
worden toegepast. Alle maatregelen ter be­
vordering van de uitvoer die mogelijkerwijze
steunelementen bevatten worden door de
diensten van de Commissie voortdurend aan
een diepgaand onderzoek onderworpen om
na te gaan of zij verenigbaar zijn met de
regels van het Verdrag op het gebied van
steunmaatregelen van de staten.
b) De Commissie draagt geen kennis van derge­
lijke faciliteiten.
3. Deze vraagstukken zijn besproken met de part-
nerlanden, in het bijzonder gedurende de recente
onderhandelingen over de hernieuwing van de bila­
terale textielovereenkomsten. De Commissie blijft
deze kwesties volgen en zal het Parlement over de
uitkomsten inlichten.
4. Het beleid van de Gemeenschap met betrek­
king tot de invoer uit landen welke overeenkomst­
sluitende partij bij de Multivezelovereenkomst zijn,
berust voornamelijk op de door de producenten in
deze landen genoten kostenvoordelen. De compo­
nenten van de „lage-kostenfactor" zijn talrijk; het
loonpeil in deze landen is over het algemeen een
belangrijk punt, doch stimuleringsmaatregelen als
door het geachte Parlementslid genoemd, zijn beslist
ook een punt van betekenis.
5. De Commissie heeft deze aangelegenheid voor­
alsnog niet op de agenda van de huidige ministerbij­
eenkomst van de GATT willen doen plaatsen, ten
einde de reeds lopende onderhandelingen niet te
beïnvloeden. Dit vraagstuk zou op de agenda van
een latere bijeenkomst kunnen worden geplaatst.
6 en 7. De Commissie is momenteel niet voor­
nemens voorstellen voor een dergelijke verordening
uit te werken.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1101/82
van mevrouw Barbara Castle (S — GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(27 augustus 1982)
Betreft: Steun van de Gemeenschap aan vereni­
gingen tot instandhouding van spoorwegen
1. Is de Commissie van mening dat verenigingen
tot instandhouding van spoorwegen in aanmerking Nr. C 43/6 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 14. 2. 83
komen voor het toekennen van financiële steun van
de Gemeenschap in het kader van de ontwikkeling
van toeristencentra in gebieden waar de werkloos­
heid boven het gemiddelde ligt?
2. In hoeverre is er financiële steun door de Ge­
meenschap verleend aan verenigingen tot instand­
houding van spoorwegen in Lid-Staten van de Ge­
meenschap?
3. Zo ja,
— uit welke EG-fondsen is deze steun verleend?
— aan welke verenigingen werd deze toegekend?
— welk effect heeft deze steun in de betrokken
gebieden gehad?
Antwoord van de heer Giolitti
namens de Commissie
(17januari 1983)
De Commissie is van oordeel dat de genoemde in­
vesteringen in het kader van de ontwikkeling van
toeristische centra in bijstandszones een positieve
bijdrage tot de economische ontwikkeling van de
regio kunnen leveren. Steunaanvragen vanwege de
Lid-Staten zouden door het Europees Fonds voor
Regionale Ontwikkeling gunstig worden onthaald.
Het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling
heeft reeds steun voor dit soort investeringen ver­
strekt. Verzoeken van de Lid-Staten betreffende der­
gelijke infrastructuurprojecten maken evenwel
steeds deel uit van een grotere aanvraag over een
aantal investeringsprojecten, waarvoor een totaal
steunbedrag wordt toegekend. Hierdoor is het niet
mogelijk steun die uitsluitend voor verenigingen tot
instandhouding van spoorwegen is bestemd, afzon­
derlijk te beschouwen en te kwantificeren.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1116/82
van de heer Andrew Pearce (ED — GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(9 september 1982)
Betreft: Gibraltar
Wat doet de Commissie om te zorgen dat de legi­
tieme wens van het volk van Gibraltar om Brits te
blijven bij de onderhandelingen over de toetreding
van Spanje als lid van de Europese Gemeenschap­
pen wordt geëerbiedigd? Antwoord van de heer Natali
namens de Commissie
(14 januari 1983)
De Commissie heeft in haar antwoord op schrifte­
lijke vraag nr. 1849/81 van de heer CoustéO er
reeds op gewezen dat het vraagstuk Gibraltar in de
eerste plaats behoort tot het gebied van de betrek­
kingen tussen de beide betrokken landen. Gibraltar
maakt reeds deel uit van het grondgebied van de
Europese Gemeenschap. Er zijn geen redenen om
aan te nemen dat zich door de toetreding van Spanje
bijzondere moeilijkheden ter zake zullen voordoen;
de Spaanse Regering heeft dit punt bij de onderhan­
delingen niet ter sprake gebracht en niet verzocht
om speciale regelingen voor zijn betrekkingen met
Gibraltar, welke derhalve na de toetreding hetzelfde
patroon zullen volgen als de betrekkingen met de
andere delen van het communautaire grondgebied.
Het is ook de betrokken Lid-Staat die dient te be­
palen welke personen met het oog op de Verdragen
als onderdanen dienen te worden beschouwd. Dit
vraagstuk is in feite niet ter sprake gebracht tijdens
de toetredingsonderhandelingen met Spanje.
C1) PBnr. C 174 van 12.7.1982.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1118/82
van de heer Christopher Jackson (ED — GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(9 september 1982)
Betreft: Door Spanje geheven invoerrechten op
auto's uit de Europese Gemeenschap
Momenteel worden er op auto's van Spaanse make­
lij invoerrechten van 4,4% geheven als zij ingevoerd
worden in landen van de Europese Gemeenschap.
 Als in de EEG gefabriceerde auto's daarentegen
naar Spanje worden uitgevoerd, worden er invoer­
rechten van 36,7% geheven. De hoogte van de
Spaanse tariefmuur leidt uiteraard tot een aanzien­
lijke concurrentievervalsing in de handel tussen de
EEG en Spanje in het nadeel van de automobielfa-
brikanten van de Europese Gemeenschap.
Is de Commissie zich bewust van de problemen die
deze situatie oproept en welke stappen denkt zij op
korte termijn te ondernemen, d.w.z. nog vóór het
afsluiten van de onderhandelingen over de toetre­
ding van Spanje? 14. 2. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 43/7
Antwoord van de heer Natali
namens de Commissie
(11 januari 1983)
De Commissie is zich bewust van de door het
geachte Parlementslid aan de orde gestelde proble­
men die voortvloeien uit de bepalingen van de Over­
eenkomst EEG/Spanje.
De Gemeenschap heeft Spanje in het kader van de
toetredingsonderhandelingen kennis gegeven van
haar standpunt dat het schema voor de tariefafbraak
van korte duur dient te zijn, zodat de tariefmuren,
met name in de automobielsector, na de toetreding
van Spanje tot de Gemeenschap snel kunnen
worden afgebroken.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1132/82
van de heer Pierre-Bernard Cousté (DEP — F)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(22 september 1982)
Betreft: Invoer van textielprodukten uit de Oost­
bloklanden
Kan de Commissie voor elk van de Lid-Staten een
vergelijkend overzicht geven van de uit de landen
van het Oostblok geïmporteerde textielprodukten
(onderverdeeld naar land van herkomst), onder af­
zonderlijke vermelding van ingevoerde gordijnen en
overgordijnen in 1980, in 1981, in 1982? Welke stappen denkt zij op dit terrein te onderne­
men? Overweegt zij een anti-dumpingprocedure aan
te spannen?
Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(januari 1983)
Aan de hand van de eerste van de onderstaande
tabellen voor 1980 en 1981 kan de waarde van de
invoer van textiel en kleding in de EEG uit derde
landen worden vergeleken met de invoer van gor­
dijnen en overgordijnen enzovoort. De cijfers over
het Verenigd Koninkrijk zijn in de kolommen 2 en 3
van deze tabel en in de tweede tabel niet opgenomen
omdat de gegevens voor 1981 nog niet ter beschik­
king staan.
De twee volgende tabellen geven respectievelijk cij­
fers over de invoer van textiel en kleding uit de
genoemde acht landen en over de invoer van gordij­
nen/overgordijnen.
Uit de gegeven cijfers blijkt dat de invoer van textiel
en kleding uit deze acht landen 8,55% uitmaakte
van de totale textielinvoer van de Gemeenschap in
1980 en 8,48% in 1981. Wat gordijnen, overgor­
dijnen enzovoort betreft, kan worden opgemerkt dat
de invoer uit de genoemde acht landen 11,9% uit­
maakte van de totale invoer van deze produkten in
1980 en 7,8% in 1981. Voor de eerste zes maanden
van 1982 staan nog geen toereikende gedetailleerde
cijfers ter beschikking.
 Er is door de Commissie geen verzoek ontvangen tot
uitvoering van een anti-dumpingonderzoek betref­
fende deze geëxporteerde goederen voor welk van
de acht in de tabel opgenomen landen dan ook.
TABEL 1
Invoer extra
uit derde Landen
Totaal textiel en kleding
Totaal gordijnen, overgordijnen enz.
(cat. 38A, 38B, 40) Totaal
1980
EUR-9
12 970
58 1980
EUR-9
zonder VK
10 338
54 (in miljoen Ecu)
1981
EUR-9
zonder VK
10 274
54 Nr. C 43/8 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 14. 2. 83
Invoer
van gordijnen
(cat. 38, 38A, 40)
Albanië 1980
1981
Bulgarije 1980
1981
Tsjechoslowakije 1980
1981
DDR 1980
1981
Hongarije 1980
1981
Polen 1980
1981
Roemenië 1980
1981
USSR 1980
1981
Totaal bovenstaande 1980
cijfers 1981
Invoer 1980
extra-EEG 1981 EUR-9
—
—
496
327
2 658
2 685
638
688
3 005
902
5
2
63
52
6 865
4 656
57 912
59 443 D
—
—
422
275
0)
C1)
601
574
2 222
101
1
33
37
3 279
987
23 512
19 807 F
—
—
41
47
1796
1636
25
698
738
—
—
2 535
2 446
13 255
11687 I
—
—
32
5
—
33
57
—
—
30
9
95
71
10411
15 666 NL
—
—
1
350
596
4
5
18
20
—
—
373
621
3 565
3 672 B
—
—
169
89
—
32
1
—
—
201
90
1239
768 VK
—
—
20
5
27
42
4
2
6
24
82
3 805
5 736 IRL
—
—
28
—
—
28
85
143 DK
—
—
—
323
359
—
7
• —
—
330
359
2 040
1964
(•) Cijfers niet beschikbaar.
TABEL 3 (x 1000 Ecu)
Totale textielinvoer (TCIH), hfdst.
 65 en 84 met uitzondering van
post 848
Albanië 1980
1981
Bulgarije 1980
1981
Tsjechoslowakije 1980
1981
DDR 1980
1981
Hongarije 1980
1981
Polen 1980
1981
Roemenië 1980
1981
USSR 1980
1981
Totaal bovenstaande 1980
cijfers 1981 EUR-9
7 172
6 296
41 843
37 971
142 787
158 276
36 099
35 542
232 551
231 105
173 700
153 125
218 064
217 256
31 181
32 051
883 397
871 622 D
2 186
2 123
27 090
28 103
87 010
98 137
(2)
(2)
157 622
159 405
117 988
105 413
84 144
86 307
20 555
23 455
496 595
502 943 F
1309
1 193
4 229
3 793
13 264
15 865
17 757
17 997
20 171
22 216
26 837
19 057
47 081
44219
4 804
5 568
135 452
129 908 I
1217
1014
8 591
4 634
11076
11486
1828
906
10 347
8 840
5 083
5 692
52 188
50 604
2 784
2 282
93 114
85 458 NL
2 413
1793
507
691
20 869
21272
7 966
9 040
36 590
32 763
13 205
11704
26 306
26 770
115
87
107 971
104 120 B
43
160
1219
443
1617
2 141
3 492
2 885
2 995
3 337
3 043
3 552
5 573
6 480
1349
371
19 331
19 369 VK(1)
(30)
(2)
(389)
(2)
(12 439)
(2)
(5 040)
(2)
(12 387)
(2)
(17 554)
(2)
(16 851)
(2)
(1 556)
(2)
(66 246)
(2) IRL
—
1
12
2 200
2 598
202
364
100
209
1887
1658
156
167
12
4 546
5 020 DK
4
13
206
295
6 751
6 777
4 854
4 350
4 726
4 335
5 657
6 049
2 616
2 709
1574
276
26 388
24 804
(') Verenigd Koninkrijk 1980 niet opgenomen in EUR-9.
 (2) Cijfers niet beschikbaar. 14. 2. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 43/9
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1275/82
van de heer Ioannis Pesmazoglou (NI — GR)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(6 oktober 1982)
Betreft: De status en het recht van vestiging van stu­
denten die onderdaan zijn van een Lid­
staat op het grondgebied van een andere
Lid-Staat
Op grond van artikel 52 van het Verdrag van Rome
worden de beperkingen met betrekking tot de vrij­
heid van vestiging van onderdanen van een Lid-
Staat op het grondgebied van een andere Lid-Staat
gedurende de overgangsperiode geleidelijk opge­
heven en op grond van artikel 53 mogen de Lid­
staten geen nieuwe beperkingen invoeren voor de
vestiging op hun grondgebied van onderdanen van
andere Lid-Staten, behoudens de in het Verdrag ge­
noemde bepalingen.
Toch verstrekten, volgens de inlichtingen waarover
wij beschikken, een aantal Lid-Staten aan studenten
die onderdaan zijn van een van de Lid-Staten van de
Gemeenschap, slechts verblijfsvergunningen voor
één jaar, die verlengd kunnen worden, zulks onder
voorwaarden die niet stroken met de door het Ver­
drag erkende beginselen. In Frankrijk, b.v. in het
departement Bouches-du-Rhöne, verlangen de
vreemdelingendiensten van de politiebureaus sinds
enkele maanden van de studenten die onderdaan
zijn van een andere Lid-Staat een bankgarantie van
13500Ffr. of een door de Franse consulaire dien­
sten getekende verklaring dat de ouders van de stu­
dent in staat zijn hem in de loop van het studiejaar
deze som te doen toekomen, voordat hun een ver­
blijfsvergunning wordt verstrekt.
Tegelijkertijd weigeren de overheden van de Lid-
Staten het beroep student als niet-gesalarieerd werk
te beschouwen en weigeren zij op grond daarvan
hun een verblijfsvergunning met een geldigheids­
duur van vijf jaar toe te kennen.
 Wij verzoeken de Commissie ons te laten weten
welke maatregelen uit hoofde van de artikelen 52 en
53 zijn genomen ten einde de beperkingen van de
vrijheid van vestiging van studenten die onderdaan
zijn van een Lid-Staat op het grondgebied van een
andere Lid-Staat op te heffen en hun de status van
niet-gesalarieerde te verlenen.
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(14 januari 1983)
Het is de Commissie bekend dat studenten niette­
genstaande het feit dat zij onderdanen van een Lid-
Staat waren, op het grondgebied van andere Lid-
Staten moeilijkheden hebben ondervonden.
Daarin is dan ook de reden gelegen waarom de
Commissie in het raam van haar ontwerp voor een
richtlijn inzake het verblijfsrecht van onderdanen
van Lid-Staten, die niet onder de voor werknemers in loondienst en voor zelfstandigen geldende
voorschriften vallen (l), speciaal voor studenten be­
doelde bepalingen heeft voorgesteld.
Bovendien heeft de Raad (ministers van Onderwijs)
in zijn op 27 juni 1980 gehouden vergadering het
Algemeen Verslag van het Onderwijscomité goedge­
keurd, welk verslag de stand van tenuitvoerlegging
van het actieprogramma van 9 februari 1976 betreft.
Daarin staat met name in hoofdstuk IV, D „Toela­
ting van studenten uit andere Lid-Staten tot instel­
lingen van hoger onderwijs", paragraaf 5, dat met
betrekking tot de mobiliteit van de studenten tussen
de Lid-Staten het nationale beleid erop gericht is
juist die mobiliteit binnen de Gemeenschap, met
name door wegneming van de hinderpalen daar­
voor, te bevorderen.
(') PB nr. C 207 van 17.8.1979; PB nr.C188 van
25.7.1980; PB nr. C 292 van 11.11.1980.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1276/82
van de heer Mario Sassano (PPE — I)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(6 oktober 1982)
Betreft: Gaspijpleiding Iran — Italië
Kan de Commissie mededelen of het bericht in het
Griekse dagblad Avghi waar is, volgens hetwelk de
Verenigde Staten zouden hebben besloten de aanleg
van de gaspijpleiding die Iran via Turkije en Grie­
kenland met Italië en Europa zou verbinden, te
financieren?
Kan zij naar aanleiding hiervan mededelen:
— of dit project uitvoerbaar is,
— welke kosten hiermee zouden zijn gemoeid,
— welke redenen de Gemeenschap zouden beletten
dit initiatief te financieren?
Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(14 januari 1983)
Er is geen informatie beschikbaar over een besluit
van de Verenigde Staten om de bouw van een pijp­
leiding, die Iran met Italië via Turkije en Grieken­
land moet verbinden, te financieren. Het idee van
een dergelijke pijpleiding via Turkije bestaat reeds
verscheidene jaren en werd als een mogelijk alterna­
tief beschouwd tot het ogenblik dat tussen Iran, de
USSR en West-Europa een handelsovereenkomst
inzake aardgas werd afgesloten.
 De Commissie is ervan op de hoogte dat Iran en
Turkije aan het onderhandelen zijn over de uitvoer
van aardgas naar Turkije. Nr. C 43/10 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 14. 2. 83
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1278/82
van de heer Roger-Gérard Schwartzenberg (S — F)
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(6 oktober 1982)
Betreft: De omstandigheden waaronder de gaspijp-
leiding Sovjetunie — Europa wordt aange­
legd
Is de Raad, gezien het feit dat het een van de belang­
rijkste taken van de Europese Gemeenschap is de
rechten van de mens en de fundamentele vrijheden,
waaronder de vrijheid van mening, met kracht te
verdedigen, en gezien de door verscheidene organi­
saties aangevoerde gegevens, zich bewust van de
noodzaak om met alle passende middelen van on­
derzoek na te gaan of de gaspijpleiding van de Sov­
jetunie naar Europa in Siberië al of niet wordt aan­
gelegd door gevangenen uit strafkampen, waaronder
talrijke politieke gevangenen en op grond van hun
overtuiging gedetineerden, wier enige misdrijf zou
zijn dat zij niet op dezelfde wijze denken als de
huidige machthebbers?
Antwoord (*)
(18 januari 1983)
Het geachte Parlementslid zij verwezen naar het ant­
woord dat op 13 oktober 1982 op vraag nr. H-339/
82 (2) is gegeven. De Tien hebben tot dusver geen
rechtstreeks en overtuigend bewijs gezien dat gevan­
genen, met name politieke gevangenen, aan deze
pijpleiding hebben gewerkt. Niettemin zullen de
Tien de ontwikkelingen op de voet blijven volgen en
alle informatie die vrijkomt aandachtig blijven be­
studeren, waarbij het goed gedocumenteerde bewijs
van het inschakelen van gevangenen bij Russische
economische projecten in het verleden niet uit het
oog wordt verloren.
 In dit verband nemen de Tien er ook nota van dat
de Sovjetunie op 25 oktober 1982 een IAO-delegatie
heeft uitgenodigd voor een bezoek aan de Sovjet­
unie, naar aanleiding van het verzoek dat de Direc­
teur van de IAO op 20 augustus 1982 heeft gedaan
om te reageren op beweringen van het Internatio­
naal Verbond van Vrije Vakverenigingen over het
inzetten van dwangarbeiders bij de aanleg van de
gaspijpleiding van de Sovjetunie naar West-Europa.
Voorts wordt de aandacht van het geachte Parle­
mentslid erop gevestigd dat de Russische minister
met bevoegdheid over de bouw van de pijpleiding,
de heer Shcherbina, op 21 augustus 1982 ten stel­
ligste heeft ontkend dat er ook maar één gevangene
is ingezet bij de aanleg van dergelijke pijpleidin­
gen.
(!) Dit antwoord is verstrekt door de ministers van Buiten­
landse Zaken van de tien Lid-Staten, in het kader van
de politieke samenwerking bijeen, die ter zake bevoegd
zijn.
 (2) Handelingen van het Europese Parlement, nr. 1-289
(oktober 1982). SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1282/82
van de heer Giovanni Travaglini (PPE — I)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(6 oktober 1982)
Betreft: Structuren voor het technisch hoger onder­
wijs ten behoeve van de regionale ontwik­
keling
Kan de Commissie,
— overwegende dat het beleid inzake regionale
ontwikkeling het mogelijk heeft gemaakt in
sommige regio's tot een aanzienlijk industriali­
satieniveau te komen,
— overwegende dat deze ontwikkelingsprocessen
een tijdige verhoging van de beroepsopleidings­
niveaus en van het peil der gespecialiseerde
technische bekwaamheden vereisen,
mededelen of zij niet meent in de probleemgebieden
waar nationale en communautaire initiatieven reeds
tot het op gang brengen van bijzonder omvangrijke
industrialisatieprocessen hebben geleid, de invoe­
ring van leergangen van hoger onderwijs voor tech­
nische specialisaties te moeten stimuleren en aan­
sporen?
Antwoord van de heer Richard
namens de Commissie
(14 januari 1983)
De Commissie neemt zelf geen initiatieven voor de
invoering van nieuwe lesprogramma's in het hoger
technisch onderwijs.
Wat de stimulering van technische en beroepsop­
leiding betreft, kunnen de Lid-Staten voor geschikte
projecten eventueel om medefianciering door het
Europees Sociaal Fonds verzoeken. Daarbij wordt
prioriteit verleend aan de minder ontwikkelde re­
gio's van de Gemeenschap.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1292/82
van de heer Yves Galland (L — F)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(6 oktober 1982)
Betreft: Bescherming van de Europese markt van
elektronische consumptieartikelen tegen Ja­
panse apparatuur
Welke maatregelen is de Commissie, gezien het feit
dat de Europese videomarkt overspoeld wordt door
Japanse apparatuur, hetgeen een bron van bezorgd­
heid is voor de Europese fabrikanten die niet lang
weerstand kunnen bieden tegen een overdreven 14. 2. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 43/11
geachte druk op de prijzen, voornemens te nemen
met het oog op het behoud van de concurrentieposi­
tie van de Europese fabrikanten van elektronische
consumptieartikelen ?
Antwoord van de heer Haferkamp
namens de Commissie
(10 januari 1983)
De Commissie heeft sinds 1 januari 1981 een stelsel
van toezicht ingesteld met betrekking tot kleurente­
levisies en buizen ervoor uit Japan. Ingevolge dit
toezicht kon in de loop van 1981 een vertraging
worden vastgesteld in de tendens tot stijging van de
Japanse uitvoer naar de Gemeenschap en in het
eerste halfjaar van 1982 zag men zelfs een daling,
zowel wat de buizen als de kleurentelevisies betreft.
De Commissie is voorstander van het handhaven
van een open markt in Europa ten einde de concur­
rentie tussen bedrijven te stimuleren en het hoge
technische niveau dat door de Europese elektroni­
sche industrie op het gebied van massaprodukten is
bereikt te handhaven. Natuurlijk moet deze concur­
rentie plaatsvinden volgens de normale regels van
de internationale handel.
Het prijzenvraagstuk mag niet alleen in overweging
worden genomen: de kwaliteit van de Europese tech­
nieken, zowel op het gebied van videoapparatuur als
van andere apparaten, staat in de wereldindustrie
bovenaan.
 Ten aanzien van het specifieke vraagstuk van de
videoapparatuur moge de Commissie het geachte
Parlementslid eveneens verwijzen naar haar ant­
woord op vraag nr. 1423/81 van mevrouw Quin(1).
(») PBnr. C98 van 19.4.1982.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1295/82
van mevrouw Vera Squarcialupi (COM — I)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(6 oktober 1982)
Betreft: Een kankerverwekkende kleurstof die door
vissers wordt gebruikt
Het Engelse wetenschappelijke tijdschrift „The Lan­
cet" heeft de resultaten gepubliceerd van een onder-
zoekenquête onder vissers. Uit de studie blijkt dat er
een verband bestaat tussen het gebruik van een
bronskleurige kleurstof voor aaswormen, die door
het grootste deel van de 4 miljoen vissers in het Ver­
enigd Koninkrijk wordt gebruikt, en blaastumors.
De kleurstof die zeer giftig is voor de wormen,
wordt alleen vlak vóór het gebruik aangewend; de vissers brengen de kleurstof met de handen aan en
ongewild dringt deze via voedsel en sigaretten in het
organisme binnen. Eveneens gevaarlijk is het in de
hand nemen van reeds met die stof behandelde wor­
men.
 De betrokken kleurstof blijkt te worden gemaakt op
basis van chrysoïdine, een stof die behoort tot de
groep van de aromatische aminen, geproduceerd
door de IPCA-fabriek te Ciriè (Turijn). De directie
van dat bedrijf werd tien jaar geleden veroordeeld
omdat tientallen werknemers aan blaaskanker
stierven. Is de Commissie, gezien het feit dat ook de
Britse onderzoekers de vissersverenigingen voor dit
gevaar hebben gewaarschuwd, niet van mening dat
de resultaten van het onderzoek moeten worden ver­
spreid in de andere landen van de Gemeenschap
waar ook miljoenen sportvissers zijn?
Acht zij het ook niet nodig om voor chrysoïdine een
produktiebeperking in te stellen of over dit produkt
verdere studies te laten verrichten?
Antwoord van de heer Richard
namens de Commissie
(13 januari 1983)
In de in „The Lancet" gepubliceerde brief wordt
gewezen op een mogelijk verband tussen het gebruik
van chrysoïdine en blaastumors. Er wordt naar drie
gevallen verwezen, maar er wordt weinig informatie
verstrekt over hun eventuele blootstelling aan an­
dere chemicaliën.
Via haar Internationaal Bureau voor Kankeronder­
zoek (IARC) maakte de Wereldgezondheidsorgani­
satie in 1974 een evaluatie van chrysoïdine. Er
werden twee studies verricht en deze werden ver­
volgens geëvalueerd. De ene studie betrof muizen,
waarbij de aanwezigheid van kankerverwekkende
stoffen mogelijk bleek, de andere ratten waarvan het
resultaat negatief was. Er zijn geen verdere onder­
zoekingen op dieren op lange termijn verricht. Bij
een studie is gebleken dat chrysoïdine bij bacteriën
mutageen was.
 Het IARC en het Wetenschappelijk Raadgevend
Comité van de Commissie inzake toxiciteit en eco-
toxiciteit van chemische verbindingen zijn van me­
ning dat het voor een volledige evaluatie van de
kankerverwekkende eigenschappen van een chemi­
sche stof, niet nodig is om te beschikken over de
resultaten van onderzoekingen op lange termijn op
twee diersoorten te zamen met gegevens van andere
studies, met inbegrip van epidemiologische studies.
Aangezien de thans beschikbare gegevens over chry­
soïdine ontoereikend zijn, is het onmogelijk om
enige zinvolle conclusies te trekken. Het zou der­
halve prematuur zijn om vissers te waarschuwen
voor eventuele risico's van kanker. Toch moet de
bevolking in het algemeen erop gewezen worden Nr. C 43/12 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 14. 2. 83
voorzichtig te zijn met onverschillig welke che­
mische stof en blootstelling aan deze stoffen zoveel
als redelijkerwijze mogelijk is, te beperken. nemingen in Spanje en Portugal, alsmede over de
omvang van de buitenlandse investeringen per land
van herkomst?
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1368/82
van mevrouw Henriette Poirier (COM — F)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(15 oktober 1982)
Betreft: Vestiging van multinationale
mingen in Spanje en Portugal onderne-
Kan de Commissie gedetailleerde informatie ver­
strekken over de vestiging van multinationale onder-Antwoord van de heer Natali
namens de Commissie
(11 januari 1983)
Het geachte Parlementslid gelieve in onderstaande
tabellen de gevraagde gegevens over de directe in­
vesteringen in Spanje en Portugal in de jaren 1980
en 1981 aan te treffen.
De Commissie beschikt niet over nadere inlich­
tingen over de vestiging van multinationale onder­
nemingen in deze twee landen.
 TABEL 1
Spanje: Directe buitenlandse investeringen (y. duizend peseta)
EEG
België
Denemarken
Frankrijk
Nederland
Italië
Luxemburg
Verenigd Koninkrijk
BR Duitsland
Ierland
EVA
Oostenrijk
Finland
Noorwegen
Portugal
Zweden
Zwitserland
Canada
Verenigde Staten
Japan
Rest v/d wereld C1)
Totaal Goedgekeurde investeringen
1980
Waarde
35 668
483
222
10 122
6 752
2 797
2 198
2 734
9 999
359
14811
10
334
15
12
287
14 153
323
20 831
73
13 709
85 415 %
41,40
0,50
0,20
11,80
7,90
3,20
2,50
3,20
11,70
0,40
17,70
0,02
0,30
0,01
0,37
17,00
0,70
24,80
0,08
15,32
100,00 1981
Waarde
40 351
618
103
8 491
2 734
784
2 775
17 410
7 436
9 080
40
537
87
13
528
7 875
1449
9 575
417
17 732
78 604 %
51,34
0,79
0,13
10,80
3,48
1,00
3,53
22,15
9,46
11,38
0,04
0,68
0,03
0,01
0,60
10,02
1,64
12,18
0,53
22,93
100,00
(!) Waaronder met name niet-ingezeten Spanjaarden, Lichtenstein, Koeweit, Bermuda, Saoedi-
Arabië, Nederlandse Antillen, Libanon, Andorra, Curasao, Argentinië, Irak, Panama en
Costa Rica.
 Bron: Información Comercial Espanola, Boletin hebdomadario nr. 1819, 11. 2. 1982. 14. 2. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 43/13
TABEL 2
Portugal: Directe buitenlandse investeringen (x lOOOescudos)
EEG
België
Denemarken
Frankrijk
Nederland
Italië
Luxemburg
Verenigd Koninkrijk
BR Duitsland
Ierland
EVA
Oostenrijk
Finland
Noorwegen
Zweden
Zwitserland
Spanje
Canada
Verenigde Staten
Japan
Overige (])
Totaal Directe buitenlandse investeringen
1980
Waarde
5 375 253
791 106
230 156
1 698 643
975 781
9 251
108 694
1 055 230
498 205
8 187
2 763 582
1328
3 005
1 140 815
1618 434
349 064
205 440
817 098
143 324
1 079 840
10 733 601 %
50,1
7,4
2,2
15,8
9,1
0,1
1,0
9,8
4,6
0,1
25,8
0,0
0,0
10,7
15,1
3,2
1,9
7,6
1,3
10,1
100,0 1981
Waarde
5 715 574
219 040
136 040
2 940 235
474 057
26 244
111 176
759 132
1 049 650
1 242 697
3 191
4 995
66 100
211744
956 667
267 966
5 000
3 234 587
79 478
1 038 543
11583 845 %
49,3
1,9
1,2
25,4
4,1
0,2
1,0
6,5
9,1
10,7
0,0
0,0
0,6
1,8
8,3
2,3
0,0
27,9
0,7
9,0
100,00
(') Nederlandse Antillen, Saoedi-Arabië, Bahama-eilanden, Brazilië, Tsjechoslowakije, Grie­
kenland, Hong-Kong, Kaaimaneilanden, Joegoslavië, Koeweit, Lichtenstein, Liberia, Ma-
cao, Panama, Zuidafrikaanse Republiek, Volksrepubliek Angola, Republiek Zaïre en Vene­
zuela.
Bron: Portugees Instituut voor buitenlandse investeringen.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1380/82
van de heer Patrick Lalor (DEP — IRL)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(20 oktober 1982)
Betreft: Kleine en middelgrote ondernemingen
1. Kan de Commissie mededelen hoeveel kleine
en middelgrote ondernemingen er zijn in elk der
Lid-Staten en hoeveel procent zij uitmaken van de
totale industrie per Lid-Staat en in de gehele Ge­
meenschap?
2. Kan de Commissie soortgelijke gegevens ver­
schaffen over de handwerkindustrie in de diverse
Lid-Staten en in de gehele Gemeenschap? Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(13 januari 1983)
De Commissie is met betrekking tot de informatie
inzake de structuur en de activiteiten van de indus­
trie afhankelijk van de regeringsinstanties van de
Lid-Staten. Op grond van Richtlijn 72/221 /EEG
van de Raad verschaffen zij twee reeksen gegevens
die hierop betrekking hebben.
De Commissie heeft sedert 1975 jaarlijks gegevens
ontvangen met betrekking tot ondernemingen met
meer dan twintig man personeel. Voor sommige va­
riabele gegevens — „aantal ondernemingen", „aan­
tal tewerkgestelde personen", „arbeidskosten", „om-Nr. C 43/14 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 14. 2. 83
zet" en „aan de factorkosten toegevoegde waarde"
— is tot 1978 informatie beschikbaar, ingedeeld
naar groottecategorieën, over acht van de Lid-Sta-
ten.
Voor wat de meer recente jaren betreft, heeft alleen
een betrekkelijk klein aantal Lid-Staten gegevens
verstrekt; bijgevolg kan het totaal voor de gehele
Gemeenschap niet worden berekend.
Voor ondernemingen die tussen 10 en 19 personen
in dienst hebben wordt een gedeelte van deze infor­
matie om de vijf jaar aan de Commissie medege­
deeld. Voor zeven Lid-Staten zijn deze gegevens
voor 1978 beschikbaar.
De Commissie zal gaarnde de onder punt 1 ge­
vraagde informatie direct aan het geachte Parle­
mentslid toesturen en zij zal dit binnenkort ook
doen voor wat het Secretariaat-generaal van het Eu­
ropese Parlement betreft.
 Aangezien de onderzoeken naar de activiteiten en
de structuur van de industrie geen onderscheid
maken tussen handwerksbedrijven en industriële on­
dernemingen, kan met betrekking tot punt 2 geen
informatie worden verschaft.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1388/82
van de heer Victor Michel (PPE — B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(20 oktober 1982)
Betreft: Produktie van witte wijn zonder sulfiet
Vele hygiënisten betreuren het dat een vrij hoog sul-
fietgehalte in wijn wordt toegelaten. Een zo hoog
gehalte is zelfs bij redelijke consumptie gevaarlijk
voor de wijndrinkers. Men hoeft namelijk dagelijks
slechts een kwart liter witte wijn te drinken om de
toegestane dagelijkse sulfiethoeveelheid ruim te
overschrijden. Voegt men daaraan toe de eventuele
consumptie van gedroogd fruit en druivesap, die
ook sulfiet kunnen bevatten, dan ligt het voor de
hand dat afschaffing van die toevoeging voor de
gezondheid een weldaad zou zijn.
Jammer genoeg beweren de wijnspecialisten een­
parig dat het gebruik van sulfiet uit technologisch
oogpunt onvermijdelijk is. Zonder sulfiet kan geen
wijn worden gemaakt. Toch is een Duitse wijnpro­
ducent in de Palts bezig aan te tonen dat het onmo­
gelijke zeer wel mogelijk kan worden. Hij ziet name­
lijk kans zonder sulfiet of andere chemische toe­
voeging wijn te maken door drie speciaal uitgekozen
soorten gist te gebruiken bij bepaalde onderdelen in
het fermentatieproces en door de wijn in een zuur­
stofvrije omgeving af te tappen.
Merkwaardig genoeg beweert de Vereniging voor
bescherming van Duitse wijnproducenten dat die
uitvinding niets waard is en zij tracht zijn octrooi
nietig te laten verklaren. In werkelijkheid heeft die sulfietvrije in de Palts
geproduceerde wijn in genoemde regio een groeiend
succes. Bedoelde wijn haalt glansrijk officiële kwali­
teitsonderzoeken.
 Die ervaring, die voor de verbruikers van groot be­
lang is, leert dat het wel degelijk mogelijk is wijn
zonder sulfiet te maken.
1. Is de Commissie op de hoogte van dat pro­
cédé?
2. De huidige regeling over de etikettering van
wijn verbiedt het noemen van toegestane toe­
voegingen maar, vreemder nog, vermelding dat
een wijn vrij is van sulfiet, is ook verboden.
 Hoe rechtvaardigt de Commissie het dat een wijn­
producent die geen sulfiet gebruikt, wordt verboden
de belangrijkste karakteristiek van zijn produkt be­
kend te maken?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(13 januari 1983)
De Commissie brengt in herinnering dat zij overeen­
komstig artikel 44, lid 5, van Verordening (EEG)
nr. 337/79 (') bij de Raad voorstellen moet indienen
met het oog op een vermindering van het totale
maximumgehalte aan zwaveldioxyde in wijn. Deze
voorstellen moeten in overeenstemming zijn met de
stand van de wetenschappelijke kennis en de ont­
wikkeling van de technologie. De Commissie heeft
een team wetenschappers uit verschillende Lid-
Staten opgedragen een studie uit te voeren over de
vraagstukken in verband met het gebruik van
zwaveldioxyde bij de wijnbereiding en de daaruit
voortvloeiende gevolgen voor de wijndrinker, onder
meer over de mogelijkheid om volledig van het ge­
bruik van zwavelzuur af te zien. De resultaten van
deze werkzaamheden kunnen als volgt worden sa­
mengevat:
Uit een oogpunt van gezondheid:
Sulfieten zijn zeer reactieve stoffen. Hun fysiolo­
gisch belang betreft in het bijzonder hun destructief
effect op de vitaminen, speciaal thiaminen. Het
menselijk lichaam produceert overigens endogeen
een aanzienlijke hoeveelheid sulfieten die ongeveer
het twintig- tot veertigvoudige bedraagt van de
hoeveelheden die gemiddeld per dag via voedsel of
drank worden opgenomen. In vergelijking met deze
eigen produktie zijn de door de wijndrinker opgeno­
men hoeveelheden slechts gering. Door een bijzon­
der efficiënt detoxificatiesysteem van het lichaam
worden sulfieten in sulfaten omgezet en als zodanig
langs de natuurlijke weg uit het lichaam uitgeschei­
den.
 Het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke
voeding (2) komt op basis van deze bevindingen in
zijn standpunt van 15 januari 1981 tot de conclusie
dat voor het grootste deel van de bevolking geen
risico voor de gezondheid zou ontstaan bij opname 14. 2. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 43/15
van sulfieten in hoeveelheden die normaal worden
aangetroffen in levensmiddelen en dranken. Niet­
temin legt het Comité nogmaals de nadruk op zijn
eerder ingenomen standpunt, dat van toepassing is
op alle additieven in levensmiddelen, nl. dat het
gebruik hiervan tot een minimum zou moeten
worden beperkt dat technologisch noodzakelijk is,
in het bijzonder in levensmiddelen die een belang­
rijke bron van thiaminen zijn. In deze omstan­
digheden hebben de theoretische berekeningen van
het geachte Parlementslid weliswaar een academisch
belang, maar zij zijn in dit geval niet relevant.
Uit het oogpunt van de wijntechnologie:
Wanneer bij de bereiding van wijn volledig van het
gebruik van zwavelig zuur wordt afgezien, dan leidt
zulks naar gelang van de wijnsoort en de opslagduur
tot meer of minder ingrijpende veranderingen in de
smaakeigenschappen van de wijn. Even belangrijk is
het verloren gaan van de typische kwaliteitsken­
merken, met name de specifieke kenmerken die ver­
band houden met de wijnsoort en het produktiege-
bied.
De wijntechnologie heeft de laatste jaren evenwel
nieuwe vorderingen gemaakt, waardoor het moge­
lijk is met geringere doses zwavelig zuur een behoor­
lijk resultaat te bereiken.
 Op basis van deze onderzoekingen heeft de Com­
missie bij de Raad een voorstel ingediend om het
maximumgehalte aan zwaveldioxyde in een groot
aantal wijnen met 25 mg per liter te verlagen (3). Op
de door het geachte Parlementslid gestelde vragen
kan de Commissie het volgende antwoord geven:
1. Het is de Commissie bekend dat een wijnbou­
wer-wijnhandelaar in Rheinpfalz (Duitsland) in
zijn reclame vermeldt dat de door hem aange­
boden wijn zonder toevoeging van SO2 is bereid.
Zij is er eveneens van op de hoogte dat de door
dit bedrijf toegepaste wijnbereidings- en aftap-
methode octrooirechtelijk beschermd is. Daar
over dit octrooi een rechtsgeding aanhangig is,
spreekt de Commissie zich niet uit over de de­
tails van deze wijnbereidings- en aftapmethode.
2. Het is juist dat het volgens de huidige regeling
voor de etikettering van wijn niet toegestaan is
vermeldingen aan te brengen waarbij erop
wordt gewezen dat de betrokken wijn geen
zwavelig zuur bevat of dat hij zonder toevoeging
van zwavelig zuur is bereid. Tegen het aan­
brengen van dergelijke gegevens wordt bezwaar
gemaakt, inzonderheid omdat bekend is dat in
de loop van de wijnbereiding kleinere en gedeel­
telijk zelfs grotere hoeveelheden sulfiet kunnen
worden gevornd uit natuurlijke druivebestand-
delen, zelfs wanneer geen zwavelig zuur is toege­
voegd. De Commissie heeft reeds een voorstel
ingediend tot wijziging van Richtlijn 79/112/
EEG(4) en ter aanvulling daarvan zal zij waar­
schijnlijk binnenkort in verband met het vraag­
stuk van de vermelding van de bij de wijnbe­
reiding gebruikte ingrediënten een voorstel in­dienen tot wijziging van Verordening (EEG)
nr. 355/79; het ligt daarom voor de hand dat
ook het verbod om te vermelden dat bij de wijn-
bereiding geen SO2 is gebruikt, opnieuw zal
worden onderzocht.
(0 PB nr. L 54 van 5. 3. 1979, blz. 1.
 (2) Verslagen van het Wetenschappelijk Comité voor de
menselijke voeding, tweede reeks, verslag EUR 7421.
(3) Zie doe. COM(81) 730 def. van 30. 11. 1981.
(4) Zie doe. COM(82) 626 def. van 8. 10. 1982.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1409/82
van de heer Pierre-Benjamin Pranchère (COM — F)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(20 oktober 1982)
Betreft: Eigen inkomsten in de begroting van de
Gemeenschap uit de in de Lid-Staten ge­
heven BTW
1. Kan de Commissie de BTW-percentages me­
dedelen die in de Lid-Staten van de Gemeenschap
gelden voor levensmiddelen?
2. Kan de Commissie een overzicht geven van de
BTW-vrijstellingen pp sommige levensmiddelen per
Lid-Staat?
3. Is de Commissie niet van mening dat deze vrij­
stellingen de berekeningsgrondslag voor de eigen
middelen in de begroting van de Gemeenschap (nl.
de BTW-heffingen) vervalsen? Kunnen bij vrijstel­
ling de door de Gemeenschap gederfde middelen
worden geschat?
Antwoord van de heer Tugendhat
namens de Commissie
(13 januari 1983)
1. Voor de meeste leveringen van levensmiddelen
gelden in de volgende Lid-Staten verlaagde BTW-
tarieven:
Bondsrepubliek Duitsland (6,5 %),
België (6 %),
Frankrijk (5,5 % en 7 %),
Italië (2 % en 8 %),
Luxemburg (2 % en 5 %),
Nederland (4 %).
In Ierland en het Verenigd Koninkrijk zijn deze le­
veringen meestal onderworpen aan het „nultarief,
dit is vrijstelling met teruggave van voorbelasting. Nr. C 43/16 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 14. 2. 83
2. Met uitzondering van de gevallen waarin het
„nultarief wordt toegepast, zijn, overeenkomstig de
zesde BTW-richtlijn(1), in geen der nationale BTW-
wetten vrijstellingen bepaald voor leveringen van
levensmiddelen voor het eindverbruik.
