None
Artikel 35
Aanvullende procedures voor ernstige inbreuken

1.  

Elk van de volgende overtredingen vormt een ernstige inbreuk in de zin van artikel 90 van Verordening (EG) nr. 1224/2009:

▼M1



a) 


op het „overige”-quotum vissen zonder voorafgaande kennisgeving aan de Commissie en het EBVC in strijd met artikel 5;



▼B



b) 


op een „overige”-quotum vissen voor meer dan vijf werkdagen na een sluiting van de visserij in strijd met artikel 5;




c) 


gericht vissen op een bestand waarvoor een moratorium geldt of waarvoor anderszins een visverbod geldt, in strijd met artikel 6;




d) 


gericht vissen op bestanden of soorten na de aan de Commissie meegedeelde datum van de sluiting van de visserij door de vlaggenlidstaat, in strijd met artikel 6;



▼M1



e) 


vissen in een gesloten gebied, in strijd met artikel 9, lid 5, of artikel 18;



▼B



f) 


vissen met bodemvistuig in een voor bodemvisserijactiviteiten gesloten gebied, in strijd met hoofdstuk III;



▼M1



g) 


een niet-toegestane maaswijdte of afstand tussen de roosterstaven gebruiken, in strijd met artikel 13 of 14;



▼B



h) 


vissen zonder geldige machtiging;




i) 


het onjuist registreren van vangsten, in strijd met artikel 25;




j) 


geen satellietvolgsysteem aan boord hebben of de werking ervan verstoren, in strijd met artikel 26;



▼M1



k) 


geen berichten in verband met vangst verzenden, in strijd met artikel 12, lid 1, of artikel 25;



▼B



l) 


inspecteurs of waarnemers hinderen, intimideren, beïnvloeden of anderszins verhinderen hun taken uit te voeren, of andere vormen van indirecte druk uitoefenen;




m) 


een inbreuk begaan wanneer er geen waarnemer aan boord is;




n) 


het verborgen houden van, knoeien met of doen verdwijnen van bewijsmateriaal dat verband houdt met een onderzoek, met inbegrip van het verbreken van of knoeien met zegels of zich toegang verschaffen tot verzegelde ruimten;




o) 


het overleggen van vervalste documenten of het verstrekken van valse informatie aan een inspecteur waardoor een ernstige inbreuk niet zou worden ontdekt;




p) 


aanlanden, overladen, of gebruikmaken van andere havendiensten:


i) 


in een niet overeenkomstig de bepalingen van artikel 39, lid 1, aangewezen haven, of




ii) 


zonder machtiging van de havenstaat als bedoeld in artikel 39, lid 6;






q) 


niet-naleving van de bepalingen van artikel 41, lid 1;




r) 


geen waarnemer aan boord hebben in een geval waarin dit verplicht is.
 2.  

Wanneer een inspecteur een vaartuig aanhoudt wegens een ernstige inbreuk:


a) 


neemt hij alle nodige maatregelen om de beveiliging en het behoud van de bewijzen te waarborgen, met inbegrip van, indien passend, het voor verdere inspectie verzegelen van het ruim en/of het vistuig van het vaartuig;




b) 


verzoekt hij de kapitein van het vaartuig alle visserijactiviteiten stop te zetten die een ernstige inbreuk lijken te vormen, en




c) 


stelt hij de bevoegde autoriteit van de inspecteur onverwijld in kennis en zendt hij binnen 24 uur de informatie en, waar mogelijk, beelden door. De bevoegde autoriteit die deze informatie ontvangt, stelt de verdragsluitende vlaggenstaat of de vlaggenlidstaat indien verschillend van de inspecterende lidstaat in kennis overeenkomstig artikel 34.
3.  

In het geval van een ernstige inbreuk met betrekking tot een onder zijn vlag varend vaartuig, doet de vlaggenlidstaat het volgende:


a) 


hij bevestigt onverwijld de ontvangst van de desbetreffende informatie en beelden;




b) 


hij waarborgt dat het geïnspecteerde vaartuig de visserij tot nadere kennisgeving niet hervat;




c) 


hij bekijkt de zaak opnieuw, aan de hand van alle beschikbare informatie en al het beschikbare materiaal, en hij eist binnen 72 uur dat het vaartuig zich onmiddellijk naar een haven begeeft voor een volledige inspectie onder zijn gezag, indien een van de volgende ernstige inbreuken blijkt:


i) 


gericht vissen op een bestand waarvoor een moratorium geldt;




ii) 


gericht vissen op een bestand waarvoor een vangstverbod geldt krachtens artikel 6;




iii) 


het onjuist registreren van vangst, in strijd met artikel 25, of




iv) 


herhaling van eenzelfde ernstige inbreuk gedurende een periode van zes maanden.
4.  
Indien de ernstige inbreuk het onjuist registreren van vangst betreft, wordt in het kader van de volledige inspectie de fysieke inspectie en opsomming van de totale vangst aan boord, per soort en per sector gewaarborgd.
 ▼M1


5.  
Voor de toepassing van de leden 3 en 4 wordt onder „het onjuist registreren van vangsten” een verschil van ten minste tien ton of, indien dat meer is, twintig procent, verstaan tussen de ramingen van de inspecteurs van de verwerkte vangst aan boord, per soort of in totaal, en de in het productielogboek geregistreerde cijfers, berekend als een percentage van de cijfers in het productielogboek.
6.  
Voor zover de vlaggenlidstaat en, indien verschillend, de verdragsluitende vlaggenstaat, hiermee instemmen, mogen inspecteurs van een andere verdragsluitende partij of lidstaat deelnemen aan de volledige inspectie en opsomming van de vangst.
▼B


7.  

Indien lid 3, punt c), niet van toepassing is doet de vlaggenlidstaat het volgende:


a) 


hij staat toe dat het vaartuig de visserij hervat. In een dergelijk geval verstrekt de vlaggenlidstaat aan de Commissie uiterlijk twee dagen na de kennisgeving van de inbreuk een schriftelijke uiteenzetting van de reden waarom het vaartuig niet is opgedragen te havenen. De Commissie zendt die kennisgeving naar de uitvoerend secretaris van de NAFO, of




b) 


hij gebiedt het vaartuig zich onmiddellijk naar een haven te begeven voor een volledige fysieke inspectie onder zijn gezag.
8.  
Indien de vlaggenlidstaat het geïnspecteerde vaartuig opdraagt te havenen, mogen de inspecteurs aan boord gaan of blijven van het vaartuig wanneer het zich naar de haven begeeft, op voorwaarde dat de vlaggenlidstaat de inspecteurs niet gebiedt het vaartuig te verlaten.
 Artikel 36
Vervolgactie bij inbreuken

1.  

In het geval van een inbreuk door een vaartuig dat onder zijn vlag vaart, doet de lidstaat het volgende:


a) 


hij verricht zo snel mogelijk een volledig onderzoek, met inbegrip van zo nodig een fysieke inspectie van het vissersvaartuig;




b) 


hij werkt samen met de inspecterende verdragsluitende partij bij de NAFO of met de inspecterende lidstaat indien verschillend van de vlaggenlidstaat, om het bewijsmateriaal en de volledige bewakingsketen te bewaren in een vorm die de procedures overeenkomstig zijn wetten zal faciliteren;




c) 


hij neemt onmiddellijk gerechtelijke of administratieve maatregelen overeenkomstig zijn nationale wetgeving tegen de voor het vaartuig verantwoordelijke personen, en




d) 


hij waarborgt dat de voor de inbreuken geldende sancties streng genoeg zijn om op doeltreffende wijze naleving te verzekeren, verdere inbreuken of de herhaling ervan te ontmoedigen en de overtreders de uit de inbreuk voortvloeiende voordelen te ontnemen.
2.  

De gerechtelijke of administratieve maatregelen en sancties als bedoeld in lid 1, punten c) en d), kunnen, afhankelijk van de ernst van de inbreuk en overeenkomstig het nationale recht, onder meer de volgende maatregelen en sancties omvatten, zonder daar evenwel toe beperkt te zijn:


a) 


boeten;




b) 


inbeslagneming van het vaartuig, illegaal vistuig en illegale vangsten;




c) 


schorsing of intrekking van de machtiging om visserijactiviteiten te verrichten, en




d) 


vermindering of annulering van de vangsttoewijzingen.
3.  
Elke vlaggenlidstaat waarborgt dat hij alle inbreukkennisgevingen behandelt alsof de inbreuk door zijn eigen inspecteurs zou zijn gerapporteerd.
 4.  

De vlaggenlidstaat en de havenlidstaat stellen de Commissie onverwijld in kennis van:


a) 


de gerechtelijke of administratieve maatregelen en sancties als bedoeld in lid 1, punten c) en d);




b) 


zo snel mogelijk maar uiterlijk vier maanden na een ernstige inbreuk, een rapport waarin de voortgang van het onderzoek wordt beschreven, met vermelding van de bijzonderheden van de maatregelen die hij met betrekking tot de inbreuk heeft genomen of heeft ingeleid, en




c) 


na de voltooiing van het onderzoek, een rapport over het eindresultaat.
Artikel 37
Rapporten van de lidstaten over inspectie, surveillance en inbreuken

1.  

Elke lidstaat rapporteert jaarlijks uiterlijk op 1 februari aan de Commissie en het EBVC, overeenkomstig de regeling, de volgende informatie:


a) 


het aantal inspecties van onder zijn vlag varende vissersvaartuigen en van vissersvaartuigen die onder de vlag van andere verdragsluitende partijen bij de NAFO varen, die hij het vorige kalenderjaar heeft verricht;




b) 


de naam van elk vissersvaartuig waarvoor zijn inspecteurs een kennisgeving van een inbreuk hebben gedaan, met vermelding van de datum en de positie van de inspectie en de aard van de inbreuk;




c) 


het aantal vlieguren van zijn surveillancevliegtuigen op patrouille, het aantal door zulke vliegtuigen gedane waarnemingen, het aantal surveillancerapporten dat zij hebben doorgezonden en, voor elk dergelijk rapport, de datum, tijd en positie van de waarnemingen;




d) 


de maatregelen die hij het vorige jaar heeft genomen, met inbegrip van een beschrijving van de specifieke bepalingen van gerechtelijke of administratieve maatregelen of sancties (bijvoorbeeld het bedrag van de boeten, de waarde van de in beslag genomen vis en/of het in beslag genomen vistuig, gegeven schriftelijke waarschuwingen), met betrekking tot:


i) 


elke door een inspecteur genoemde inbreuk met betrekking tot vaartuigen die onder zijn vlag varen, en




ii) 


elk surveillancerapport dat hij heeft ontvangen.
 Uiterlijk op 1 maart van elk jaar geeft de Commissie de in de eerste alinea bedoelde informatie door aan de uitvoerend secretaris van de NAFO.
2.  
De in lid 1, eerste alinea, punt d), bedoelde rapporten vermelden de huidige status van de zaak. De lidstaat blijft een dergelijke inbreuk in elk later rapport opnemen totdat hij de uiteindelijke uitkomst van de inbreuk rapporteert.
3.  
Een lidstaat verstrekt een voldoende gedetailleerde uitleg over elke inbreuk waarvoor hij geen maatregelen heeft genomen of waarvoor geen sancties zijn opgelegd.
HOOFDSTUK VIII

HAVENSTAATCONTROLE VAN VAARTUIGEN DIE DE VLAG VAN EEN ANDERE VERDRAGSLUITENDE PARTIJ VOEREN

Artikel 38
Toepassingsgebied
Dit hoofdstuk is van toepassing op aanlanding, overladingen, of het gebruik van havens van lidstaten door onder de vlag van een andere verdragsluitende partij bij de NAFO varende vissersvaartuigen die in het gereglementeerde gebied visserijactiviteiten verrichten. Dit hoofdstuk is van toepassing op vaartuigen die vangsten aan boord hebben in het gereglementeerde gebied, of op van zulke vangsten afkomstige visserijproducten, die niet eerder in een haven zijn aangeland of overgeladen.
Artikel 39
Verplichtingen van de havenlidstaat

▼M1


1.  
De havenlidstaat verstrekt aan de Commissie een lijst met aangewezen havens waartoe vissersvaartuigen toegang kan worden verleend met het oog op aanlanding, overlading en/of verlening van havendiensten, en waarborgt zo veel mogelijk dat elke aangewezen haven voldoende capaciteit heeft om inspecties te verrichten krachtens dit hoofdstuk. De Commissie stelt de uitvoerend secretaris van de NAFO in kennis van de lijst van aangewezen havens. Latere wijzigingen van de lijst worden uiterlijk vijftien dagen voordat de wijziging van kracht wordt, gepost ter vervanging van de vorige lijst.
 2.  
De havenlidstaat stelt een minimumtermijn voor voorafgaande verzoeken vast. De termijn voor voorafgaande verzoeken is drie werkdagen vóór het geraamde tijdstip van aankomst. In overleg met de Commissie kan de havenlidstaat echter voorzieningen treffen voor een andere termijn voor voorafgaande verzoeken, rekening houdend met, onder meer, het producttype van de vangst en de afstand tussen de visgronden en zijn havens. De havenlidstaat verstrekt de informatie over de termijn voor voorafgaande verzoeken aan de Commissie, die de uitvoerend secretaris van de NAFO in kennis stelt.
3.  
De havenlidstaat wijst de bevoegde autoriteit aan die fungeert als het contactpunt voor het ontvangen van verzoeken overeenkomstig artikel 41, het ontvangen van bevestigingen overeenkomstig artikel 40, lid 2, en het afgeven van machtigingen overeenkomstig lid 6 van dit artikel. De havenlidstaat verstrekt de naam en de contactinformatie van de bevoegde autoriteit aan de Commissie, die de uitvoerend secretaris van de NAFO in kennis stelt.
▼B


4.  
De vereisten van de leden 1, 2 en 3 zijn niet van toepassing wanneer de Unie geen aanlandingen, overladingen, of het gebruik van havens toestaat door vaartuigen die onder de vlag van een andere verdragsluitende partij bij de NAFO varen.
5.  
De havenlidstaat stuurt onverwijld een kopie van het formulier als bedoeld in artikel 41, leden 1 en 2, toe aan de verdragsluitende partij bij de NAFO waarvan het vaartuig de vlag voert en aan de verdragsluitende partij bij de NAFO waarvan het overladende vaartuig de vlag voert indien het vaartuig betrokken was bij overladingsverrichtingen.
 6.  
Vissersvaartuigen varen een haven niet binnen zonder voorafgaande toestemming van de bevoegde autoriteiten van de havenlidstaat. Toestemming om vis aan te landen of over te laden of om gebruik te maken van andere havendiensten, wordt enkel verleend indien de bevestiging van de verdragsluitende partij bij de NAFO waarvan het vaartuig de vlag voert als bedoeld in artikel 40, lid 2, is ontvangen.
7.  

In afwijking van lid 6 kan de havenlidstaat de aanlanding geheel of gedeeltelijk toestaan zonder de in dat lid bedoelde bevestiging, op voorwaarde dat:


a) 


de betrokken vis wordt opgeslagen onder controle van de bevoegde autoriteiten;




b) 


de vis slechts voor verkoop, overname, productie of vervoer wordt vrijgegeven nadat de in lid 6 bedoelde bevestiging is ontvangen;




c) 


wanneer 14 dagen na de voltooiing van de aanlandingsverrichtingen nog geen bevestiging is ontvangen, mag de havenlidstaat de vis in beslag nemen en verwijderen overeenkomstig de geldende nationale bepalingen.
 ▼M1


8.  
De havenlidstaat stelt de kapitein van het vaartuig onverwijld in kennis van zijn besluit om het binnenvaren van de haven toe te staan dan wel te weigeren, of indien het vaartuig zich in de haven bevindt, van zijn besluit om de aanlanding, overlading of ander gebruik van de haven toe te staan dan wel te weigeren. Indien het vaartuig de haven mag binnenvaren, stuurt de havenlidstaat aan de kapitein van het vaartuig een kopie terug van het formulier „Port State Control Prior Request Form” in bijlage II.L bij de CEM (bedoeld in punt 43 van de bijlage bij deze verordening), met deel C naar behoren ingevuld. Die kopie wordt ook toegezonden aan de uitvoerend secretaris van de NAFO met de Commissie en het EBVC in kopie. In geval van een weigering stelt de havenlidstaat de verdragsluitende partij bij de NAFO waarvan het vaartuig de vlag voert, daarvan in kennis.
9.  
In geval van annulering van een voorafgaand verzoek als bedoeld in artikel 41, lid 2, verzendt de havenlidstaat een kopie van het geannuleerde formulier „Port State Control Prior Request Form” toe aan de uitvoerend secretaris van de NAFO met de Commissie en het EBVC in kopie.
▼B


10.  

Tenzij in een herstelplan anders is bepaald, voert de havenlidstaat tijdens elk rapportagejaar inspecties uit van ten minste 15 % van alle aanlandings- of overladingsverrichtingen. Wanneer de havenlidstaat bepaalt welke vaartuigen moeten worden gecontroleerd, geeft hij voorrang aan:


a) 


vaartuigen waaraan eerder de toegang tot of het gebruik van een haven is geweigerd overeenkomstig dit hoofdstuk of een andere bepaling van deze verordening, en




b) 


verzoeken van andere verdragsluitende partijen bij de NAFO, staten, of regionale organisaties voor visserijbeheer („ROVB's”) om een bepaald vaartuig te inspecteren.
 11.  
Inspecties worden in overeenstemming met bijlage IV.H bij de CEM (bedoeld in punt 44 van de bijlage bij deze verordening) verricht door gemachtigde inspecteurs van de havenlidstaat, die vóór de inspectie identiteitsdocumenten aan de kapitein van het vaartuig overleggen.
12.  
Afhankelijk van de toestemming van de havenlidstaat kan de Commissie inspecteurs van andere verdragsluitende partijen bij de NAFO uitnodigen om de eigen inspecteurs te vergezellen en de inspectie te observeren.
13.  

Een inspectie in de haven omvat de monitoring van de gehele aanlanding of overlading van visbestanden in die haven. Gedurende een dergelijke inspectie doet de inspecteur van de havenlidstaat ten minste het volgende:


a) 


hij vergelijkt de hoeveelheden van elke aangelande of overgeladen soort met:


i) 


de in het logboek geregistreerde hoeveelheden per soort;




ii) 


de vangstaangiften en activiteitenrapporten, en




iii) 


alle informatie over vangsten die is verstrekt in de voorafgaande kennisgeving „Port State Control Prior Request Forms” als vastgesteld in bijlage II.L bij de CEM (bedoeld in punt 43 van de bijlage bij deze verordening);






b) 


hij verifieert en registreert de hoeveelheden van de aan boord gehouden vangst per soort na voltooiing van de aanlanding of overlading;




c) 


hij verifieert alle informatie van overeenkomstig hoofdstuk VII verrichte inspecties;




d) 


hij controleert alle netten aan boord en registreert de afmetingen van de mazen;




e) 


hij toetst de maat van de vis aan de voorschriften inzake de minimummaat;




f) 


hij verifieert in voorkomend geval of de soorten nauwkeurig in de vangstaangifte zijn opgenomen.
14.  
De havenlidstaat communiceert zo mogelijk met de kapitein van het vaartuig of de hooggeplaatste bemanningsleden van het vaartuig, alsook met de waarnemer, en zo mogelijk en zo nodig waarborgt hij dat de inspecteur door een tolk wordt vergezeld.
 15.  
De havenlidstaat vermijdt zo mogelijk het vissersvaartuig onnodig op te houden en waarborgt dat het vaartuig zo min mogelijk hinder en ongemak ondervindt, onder meer door onnodig kwaliteitsverlies van de vis te voorkomen.
16.  

Elke inspectie wordt gedocumenteerd door het formulier PSC 3 (Port State Control Inspection Form) van bijlage IV.C bij de CEM (bedoeld in punt 9 van de bijlage bij deze verordening) in te vullen. De procedure voor het invullen en omgaan met het „Report on Port State Control Inspection” omvat het volgende:


a) 


de inspecteurs noemen elke tijdens de haveninspectie geconstateerde inbreuk op deze verordening en geven details. Details omvatten alle relevante beschikbare informatie met betrekking tot tijdens de lopende reis van het geïnspecteerde vissersvaartuig op zee vastgestelde inbreuken;




b) 


de inspecteurs kunnen alle opmerkingen toevoegen die zij relevant achten;




c) 


de kapitein van het vaartuig krijgt de gelegenheid op- of aanmerkingen aan het rapport toe te voegen en zo nodig contact op te nemen met de ter zake relevante autoriteiten van de vlaggenstaat, met name wanneer de kapitein van het vaartuig het erg moeilijk heeft de inhoud van het rapport te begrijpen;




d) 


de inspecteurs ondertekenen het rapport en verzoeken de kapitein van het vaartuig het rapport te ondertekenen. De ondertekening van het rapport door de kapitein van het vaartuig geldt slechts als bewijs van ontvangst van een kopie van het rapport;




e) 


aan de kapitein van het vaartuig wordt een kopie van het rapport verstrekt met het resultaat van de inspectie, met inbegrip van mogelijke maatregelen die kunnen worden genomen.
▼M1


17.  
De havenlidstaat zendt onverwijld een kopie van elk havenstaatcontrole-inspectierapport (Port State Control Inspection Report) toe aan de uitvoerend secretaris van de NAFO met de Commissie en het EBVC in kopie.
 ▼B

Artikel 40
Verplichtingen van de vlaggenlidstaat

1.  
De lidstaten waarborgen dat de kapitein van een onder hun vlag varend vaartuig voldoet aan de in artikel 41 vastgestelde verplichtingen van kapiteins van het vaartuig.
2.  

De lidstaat van een vissersvaartuig dat voornemens is om aan te landen of over te laden of om gebruik te maken van andere havendiensten, of waarvan het vaartuig betrokken was bij overladingsverrichtingen buiten een haven, bevestigt, door een kopie terug te sturen van het „Port State Control Prior Request Form”, vervat in bijlage II.L bij de CEM (bedoeld in punt 43 van de bijlage bij deze verordening), doorgezonden overeenkomstig artikel 39, lid 5, met deel B naar behoren ingevuld, dat:


a) 


het vissersvaartuig dat volgens de aangifte de vis heeft gevangen, over een toereikend quotum voor de aangegeven soort beschikte;




b) 


de gemelde hoeveelheden aan boord gehouden vis per soort naar behoren zijn aangegeven en zijn verrekend in de toepasselijke vangst- of inspanningsbeperkingen;




c) 


het vissersvaartuig dat volgens de aangifte de vis heeft gevangen, over een machtiging beschikte om in de opgegeven gebieden te vissen, en




d) 


de aanwezigheid van het vaartuig in het gebied waar het volgens de aangifte zijn vangst heeft gedaan, geverifieerd is via VMS-gegevens.
3.  
De lidstaat zendt aan de Commissie de contactgegevens van zijn bevoegde autoriteit toe, die fungeert als het contactpunt om verzoeken te ontvangen overeenkomstig artikel 39, lid 5, en informatie te verstrekken overeenkomstig artikel 39, lid 6. De Commissie post deze informatie in pdf-formaat op de MCS-website van de NAFO.
 Artikel 41
Verplichtingen van de kapitein van het vaartuig

1.  

De kapitein of de gemachtigde van een vissersvaartuig dat voornemens is de haven binnen te varen, zendt het verzoek om toegang binnen de in artikel 39, lid 2, bedoelde verzoekstermijn door aan de bevoegde autoriteiten van de havenlidstaat. Een dergelijk verzoek gaat als volgt vergezeld van het naar behoren ingevulde „Port State Control Prior Request Form” vervat in bijlage II.L bij de CEM (bedoeld in punt 43 van de bijlage bij deze verordening):


a) 


het „Port State Control Prior Request Form PSC 1”, als bedoeld in bijlage II.L.A bij de CEM, wordt gebruikt wanneer het vaartuig zijn eigen vangst aan boord heeft, aanlandt of overlaadt, en




b) 


het „Port State Control Prior Request Form PSC 2”, als bedoeld in bijlage II.L.B bij de CEM, wordt gebruikt wanneer het vaartuig betrokken was bij overladingsverrichtingen. Per overladend vaartuig dient een apart formulier te worden ingevuld;




c) 


zowel PSC 1 als PSC 2 wordt ingevuld in gevallen waarin het vaartuig zijn eigen vangst en via overlading verkregen vangst aan boord heeft, aanlandt of overlaadt.
2.  
Een kapitein van het vaartuig of een gemachtigde kan een voorafgaand verzoek annuleren door de bevoegde autoriteit van de haven die hij voornemens was te gebruiken, op de hoogte te brengen. Het verzoek gaat vergezeld van een kopie van het originele „Port State Control Prior Request Form” vervat in bijlage II.L bij de CEM (bedoeld in punt 43 van de bijlage bij deze verordening), met het woord „geannuleerd” eroverheen geschreven.
 3.  
De kapitein van het vaartuig vangt geen aanlandings- of overladingsverrichting aan of maakt geen gebruik van andere havendiensten, voordat de bevoegde autoriteit van een lidstaat toestemming heeft gegeven, of voordat het geraamde tijdstip van aankomst (ETA) zoals gerapporteerd in PSC1 of PSC2 is verstreken. Indien de bevoegde autoriteiten van de havenlidstaat daarvoor toestemming hebben gegeven, mogen de aanlandings- of overladingsverrichtingen en het gebruik van andere havendiensten echter vóór de ETA aanvangen.
4.  

De kapitein van het vaartuig:


a) 


werkt mee aan en verleent hulp bij de inspectie van het vissersvaartuig overeenkomstig deze procedures, zonder de inspecteurs van de havenstaat te hinderen, intimideren of beïnvloeden bij de uitvoering van hun taken;




b) 


verleent toegang tot de plaatsen, dekken, ruimten, vangst, netten of ander vistuig of materiaal en verstrekt op verzoek van de inspecteur van de havenstaat relevante informatie, inclusief kopieën van relevante documenten.
Artikel 42
Bij de inspecties in de haven vastgestelde inbreuken
Indien bij een inspectie van een vaartuig in de haven een inbreuk wordt vastgesteld, zijn de desbetreffende bepalingen van de artikelen 34 tot en met 37 van toepassing.
Artikel 43
Vertrouwelijkheid
Alle in dit hoofdstuk bedoelde inspectie- en onderzoeksrapporten en bijbehorende beelden of bewijsstukken, en formulieren worden door de lidstaten, de bevoegde autoriteiten, de exploitanten, de kapiteins van het vaartuig en de bemanning als vertrouwelijk behandeld, overeenkomstig de in bijlage II.B bij de CEM vastgestelde regels inzake vertrouwelijkheid (bedoeld in punt 37 van de bijlage bij deze verordening).
 HOOFDSTUK IX

NIET-VERDRAGSLUITENDE PARTIJEN

Artikel 44
Vermoeden van IOO-visserij
Van een vaartuig van een niet-verdragsluitende partij wordt vermoed dat het de doeltreffendheid van deze verordening heeft ondermijnd en dat het IOO-visserij heeft bedreven, indien:


a) 


is waargenomen of op andere wijze is vastgesteld dat het betrokken was bij visserijactiviteiten in het gereglementeerde gebied;




b) 


het betrokken was bij overlading met een ander vaartuig van een niet-verdragsluitende partij waarvan is waargenomen of is vastgesteld dat het visserijactiviteiten heeft bedreven binnen of buiten het gereglementeerde gebied, en/of




c) 


het is opgenomen in de IOO-lijst van de Visserijcommissie voor het noordoostelijk deel van de Atlantische Oceaan („NEAFC”) (
6
).
 ▼M1

Artikel 45
Waarneming en inspectie van vaartuigen van niet-verdragsluitende partijen in het gereglementeerde gebied
Elke lidstaat of, indien passend, het EBVC, met een inspectie- en/of surveillanceaanwezigheid in het gereglementeerde gebied waarvoor machtiging is verleend in het kader van de gezamenlijke inspectie- en surveillanceregeling die een vaartuig van een niet-verdragsluitende partij waarneemt dat visserijactiviteiten in het gereglementeerde gebied verricht:


a) 


zendt onverwijld de informatie aan de Commissie door met gebruikmaking van het formaat van het surveillancerapport dat is vastgesteld in bijlage IV.A bij de CEM (bedoeld in punt 38 van de bijlage bij deze verordening);




b) 


tracht de kapitein van het vaartuig ervan in kennis te stellen dat wordt vermoed dat het vaartuig IOO-visserij bedrijft en dat deze informatie aan alle verdragsluitende partijen, ter zake relevante ROVB’s en de vlaggenstaat van het vaartuig zal worden meegedeeld;




c) 


verzoekt in voorkomend geval de kapitein van het vaartuig om toestemming om aan boord van het vaartuig te gaan voor inspectie, en




d) 


wanneer de kapitein van het vaartuig met inspectie instemt:


i) 


zendt hij de bevindingen van de inspecteur onverwijld door aan de Commissie aan de hand van het inspectierapportformulier in bijlage IV.B bij de CEM (bedoeld in punt 41 van de bijlage bij deze verordening), en




ii) 


verstrekt hij een kopie van het inspectierapport aan de kapitein van het vaartuig.
▼B

Artikel 46
Binnenvaren van de haven en inspectie van vaartuigen van niet-verdragsluitende partijen

1.  
Elke kapitein van het vaartuig van een niet-verdragsluitende partij verzoekt de bevoegde autoriteit van de havenlidstaat overeenkomstig de bepalingen van artikel 41 om toestemming om de haven binnen te varen.
 2.  

Elke havenlidstaat:


a) 


stuurt de informatie die hij krachtens artikel 41 heeft ontvangen onverwijld aan de vlaggenstaat van het vaartuig en aan de Commissie door;




b) 


weigert elk vaartuig van een niet-verdragsluitende partij toegang tot de haven indien:


i) 


de kapitein van het vaartuig de in artikel 41, lid 1, vastgestelde verplichtingen niet is nagekomen, of




ii) 


de vlaggenstaat de visserijactiviteiten van het vaartuig niet heeft bevestigd overeenkomstig artikel 40, lid 2;






c) 


stelt de kapitein van het vaartuig of de gemachtigde, de vlaggenstaat van dat vaartuig en de Commissie in kennis van zijn besluit om een vaartuig van een niet-verdragsluitende partij toegang tot de haven, overlading, aanlanding of elk ander gebruik van een haven te weigeren;




d) 


trekt de weigering van toegang tot de haven enkel in, indien de havenstaat heeft vastgesteld dat er voldoende bewijs is dat de gronden waarop het vaartuig toegang werd geweigerd, ontoereikend of fout waren of dat zulke gronden niet meer van toepassing zijn;




e) 


stelt de kapitein van het vaartuig of gemachtigde en de vlaggenstaat van dat vaartuig en de Commissie in kennis van zijn besluit tot intrekking van het besluit om een vaartuig van een niet-verdragsluitende partij toegang tot de haven, overlading, aanlanding of elk ander gebruik van een haven te weigeren;




f) 


waarborgt, indien hij toegang verleent, dat het vaartuig wordt geïnspecteerd door naar behoren gemachtigde functionarissen die vertrouwd zijn met deze verordening en dat de inspectie wordt verricht overeenkomstig artikel 39, leden 11 tot en met 17, en




g) 


zendt onverwijld aan de Commissie een kopie van het inspectierapport en details van elke latere maatregel die hij heeft genomen toe.
 3.  
Elke lidstaat waarborgt dat vaartuigen van een niet-verdragsluitende partij niet aanlanden, geen overladingsverrichtingen uitvoeren en geen ander gebruikmaken van zijn havens, tenzij het vaartuig is geïnspecteerd door zijn naar behoren gemachtigde functionarissen die vertrouwd zijn met deze verordening, en de kapitein van het vaartuig aantoont dat de onder het Verdrag vallende vissoorten aan boord van het vaartuig buiten het gereglementeerde gebied of in overeenstemming met deze verordening zijn geoogst.
Artikel 47
Voorlopige lijst van IOO-vaartuigen

1.  
In aanvulling op de overeenkomstig de artikelen 42 en 44 door de lidstaten ingediende informatie, kan elke lidstaat onverwijld aan de Commissie alle informatie doorzenden die behulpzaam kan zijn bij de identificatie van een vaartuig van een niet-verdragsluitende partij dat in het gereglementeerde gebied IOO-visserij aan het bedrijven zou kunnen zijn.
2.  
Indien een verdragsluitende partij er bezwaar tegen maakt dat een vaartuig op de IOO-lijst van de NEAFC wordt opgenomen of geschrapt uit de lijst van IOO-vaartuigen van de NAFO, wordt dat vaartuig door de uitvoerend secretaris van de NAFO op de voorlopige lijst van IOO-vaartuigen geplaatst.
 Artikel 48
Maatregelen tegen vaartuigen op de lijst van IOO-vaartuigen
Elke lidstaat neemt alle maatregelen die nodig zijn om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen, ten aanzien van elk vaartuig op de lijst van IOO-vaartuigen, met inbegrip van:


a) 


het verbieden van een onder zijn vlag varend vaartuig om, behalve in geval van overmacht, deel te nemen aan visserijactiviteiten met een dergelijk vaartuig, met inbegrip van maar niet beperkt tot gezamenlijke visserijactiviteiten;




b) 


het verbieden van het leveren van voorraden, brandstof of andere diensten aan een dergelijk vaartuig;




c) 


het verbieden dat een dergelijk vaartuig zijn havens binnenvaart, en indien het vaartuig zich in een haven bevindt, het gebruik van de haven verbieden, behalve in geval van overmacht of nood, voor inspectiedoeleinden, of om passende handhavingsmaatregelen te nemen;




d) 


het verbieden dat de bemanning wordt vervangen, behalve indien dat nodig is wegens overmacht;




e) 


het weigeren om een dergelijk vaartuig te machtigen om in wateren onder zijn nationale jurisdictie te vissen;




f) 


het verbieden van het charteren van een dergelijk vaartuig;




g) 


het aan een dergelijk vaartuig weigeren onder zijn vlag te varen;




h) 


het verbieden van de aanlanding en invoer van vis die zich aan boord van een dergelijk vaartuig bevindt of die naar dat vaartuig kan worden getraceerd;




i) 


het aanmoedigen van invoerders, vervoerders en andere betrokken sectoren om niet met dergelijke vaartuigen over de overlading van vis te onderhandelen, en




j) 


het verzamelen van alle passende informatie betreffende dergelijke vaartuigen en het uitwisselen daarvan met andere verdragsluitende partijen, niet-verdragsluitende partijen en ROVB's, met de bedoeling het gebruik van valse invoer- of uitvoercertificaten van vis of visserijproducten van dergelijke vaartuigen op te sporen, te ontmoedigen of te voorkomen.
 HOOFDSTUK X

SLOTBEPALINGEN

Artikel 49
Vertrouwelijkheid
Naast de verplichtingen die krachtens de artikelen 112 en 113 van Verordening (EG) nr. 1224/2009 op hen rusten, verzekeren de lidstaten de vertrouwelijke behandeling van elektronische aangiften en berichten die overeenkomstig artikel 4, lid 2, punt a), artikel 4, lid 6, artikel 5, lid 3, punt c), artikel 10, lid 2, artikel 15, lid 4, artikel 22, leden 1, 5 en 6, artikel 23, lid 6, artikel 25, lid 8, artikel 26, lid 9, artikel 27, leden 3, 5, 6, 7 en 15, artikel 29, leden 1 en 2, artikel 34, lid 2, artikel 36, lid 4, artikel 37, lid 1, en artikel 39, lid 8, aan de NAFO worden toegestuurd of daarvan worden ontvangen.
Artikel 50
Procedure in geval van wijzigingen

1.  
De Commissie stelt uiterlijk 18 december 2019 overeenkomstig artikel 51 een gedelegeerde handeling vast ter aanvulling van deze verordening met de bepalingen van en bijlagen bij de CEM genoemd in de bijlage bij deze verordening. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 51 een gedelegeerde handeling vast te stellen om die gedelegeerde handeling later te wijzigen.
 2.  

De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 51 gedelegeerde handelingen vast te stellen tot wijziging van deze verordening om ze af te stemmen op door de NAFO vastgestelde en voor de Unie en haar lidstaten bindende maatregelen met betrekking tot:


a) 


de lijst van activiteiten van onderzoeksvaartuigen als bedoeld in artikel 4, lid 1;




b) 


in artikel 9 bedoelde maatregelen met betrekking tot visserijgebieden voor Noordse garnaal; relevante rapportering, wijziging van de visserij, visserijdiepten en verwijzingen naar beperkte of gesloten gebieden;




c) 


procedures betreffende vaartuigen met een totale vangst van meer dan vijftig ton levend gewicht aan boord die het gereglementeerde gebied binnenvaren om op Groenlandse heilbot/zwarte heilbot te vissen en betreffende de inhoud van de in artikel 10, lid 2, punten a) en b), bedoelde kennisgevingen en in artikel 10, lid 2, punt d), bedoelde voorwaarden voor de aanvang van de visserij;




d) 


de inhoud van de elektronische doorzending als bedoeld in artikel 22, lid 5, de lijst van geldige documenten die aan boord van het vaartuig moeten worden gehouden overeenkomstig artikel 22, lid 8, en de inhoud van het in artikel 22, lid 10, beschreven capaciteitsplan;




e) 


documentatie inzake charterovereenkomsten die aan boord van een gecharterd vaartuig moet worden gehouden, overeenkomstig artikel 23, lid 9;




f) 


de automatisch en continu door te zenden VMS-gegevens als beschreven in artikel 26, lid 1, alsook de verplichtingen ten aanzien van het VCC als beschreven in artikel 26, leden 2 en 9;




g) 


percentages voor waarnemerstoezicht als bedoeld in artikel 27, lid 3, rapportage door de lidstaten als bedoeld in artikel 27, lid 7, verplichtingen van een waarnemer als bedoeld in artikel 27, lid 11, en verplichtingen van de kapitein van het vaartuig als bedoeld in artikel 27, lid 12;




h) 


de verplichtingen van de kapitein van het vaartuig tijdens de inspectie, als beschreven in artikel 32;



▼M1



i) 


maaswijdten als bedoeld in artikel 13, lid 2;




j) 


technische specificaties voor sorteerroosters en kettingen voor het bevestigen van de klossenpees („toggle chains”) in de visserij op Noordse garnaal als bedoeld in artikel 14, lid 2, evenals technische specificaties voor sorteerroosters of netvoorzieningen als beschreven in artikel 14, lid 3 of lid 3 bis;




k) 


gebieds- of periodebeperkingen voor bodemvisserijactiviteiten als beschreven in artikel 18.
 ▼B




3.  
Wijzigingen overeenkomstig lid 1 zijn strikt beperkt tot de implementatie van wijzigingen van de CEM in het recht van de Unie.
Artikel 51
Uitoefening van de bevoegdheidsdelegatie

1.  
De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend onder de in dit artikel neergelegde voorwaarden.
2.  
De in artikel 50 bedoelde bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie toegekend voor een termijn van vijf jaar met ingang van 17 juni 2019. De Commissie stelt uiterlijk negen maanden vóór het einde van de termijn van vijf jaar een verslag op over de bevoegdheidsdelegatie. De bevoegdheidsdelegatie wordt stilzwijgend met termijnen van dezelfde duur verlengd, tenzij het Europees Parlement of de Raad zich uiterlijk drie maanden vóór het einde van elke termijn tegen deze verlenging verzet.
3.  
Het Europees Parlement of de Raad kan de in artikel 50 bedoelde bevoegdheidsdelegatie te allen tijde intrekken. Het besluit tot intrekking beëindigt de delegatie van de in dat besluit genoemde bevoegdheid. Het wordt van kracht op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een daarin genoemde latere datum. Het laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet.
4.  
Vóór de vaststelling van een gedelegeerde handeling raadpleegt de Commissie de door elke lidstaat aangewezen deskundigen overeenkomstig de beginselen die zijn neergelegd in het Interinstitutioneel Akkoord van 13 april 2016 over beter wetgeven.
5.  
Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, doet zij daarvan gelijktijdig kennisgeving aan het Europees Parlement en de Raad.
 6.  
Een overeenkomstig artikel 50 vastgestelde gedelegeerde handeling treedt alleen in werking indien het Europees Parlement noch de Raad daartegen binnen een termijn van twee maanden na de kennisgeving van de handeling aan het Europees Parlement en de Raad bezwaar heeft gemaakt, of indien zowel het Europees Parlement als de Raad voor het verstrijken van die termijn de Commissie hebben medegedeeld dat zij daartegen geen bezwaar zullen maken. Die termijn wordt op initiatief van het Europees Parlement of de Raad met twee maanden verlengd.
Artikel 52
Intrekking
Verordening (EG) nr. 2115/2005 en Verordening (EG) nr. 1386/2007 worden ingetrokken.
Artikel 53
Wijzigingen van Verordening (EU) 2016/1627
Verordening (EU) 2016/1627 wordt als volgt gewijzigd:


1. 


aan artikel 3 worden de volgende toegevoegd:





„27.
„groot pelagisch beugvisserijvaartuig” : een pelagisch beugvisserijvaartuig met een lengte over alles van meer dan 24 meter;








28.
„ringzegens” : ringnettennetten waarvan de bodem aan de onderkant wordt samengetrokken door een sluitlijn die door een reeks ringen langs de onderpees loopt, waardoor het net kan worden samengetrokken en gesloten;”;







2. 


artikel 9 wordt vervangen door:
„Artikel 9
Jaarlijkse beheersplannen voor de vangstcapaciteit

1.  
Elke lidstaat stelt een jaarlijks beheersplan voor de vangstcapaciteit vast om het aantal vissersvaartuigen aan te passen en aldus aan te tonen dat de vangstcapaciteit in verhouding staat tot de in de betrokken periode aan de vaartuigen toegewezen vangstmogelijkheden.
2.  
De lidstaten passen de vangstcapaciteit aan met behulp van de parameters die zijn voorgesteld door het Permanent comité voor onderzoek en statistiek van de „SCRS” en zijn vastgesteld door de ICCAT in 2009.
 De lidstaten kunnen sectorale quota toewijzen aan kleine kustvaartuigen die gemachtigd zijn op blauwvintonijn te vissen, en vermelden dat in hun visplannen. Zij nemen in hun monitorings-, controle- en inspectieplannen ook aanvullende maatregelen op om nauwlettend toe te zien op de benutting van het quotum voor die vloot. De lidstaten kunnen een ander aantal vaartuigen machtigen om hun vangstmogelijkheden volledig te benutten, met behulp van de in lid 1 bedoelde parameters.
3.  
Portugal en Spanje kunnen sectorale quota toewijzen aan met de hengel vissende vaartuigen in de wateren rond de Azoren, Madeira en de Canarische Eilanden. De sectorale quota en de aanvullende maatregelen om toe te zien op de benutting ervan, worden duidelijk omschreven in hun respectieve jaarlijkse plannen.
4.  
Indien de lidstaten overeenkomstig lid 2 of lid 3 sectorale quota toekennen, is het minimumquotumvereiste van 5 ton, als vastgesteld door het SCRS in 2009, niet van toepassing.
5.  
De aanpassing van de vangstcapaciteit voor ringzegenvaartuigen wordt beperkt tot een maximale verhoging met 20 % ten opzichte van de basisvangstcapaciteit in 2018.
6.  
Voor de periode 2019-2020 kunnen de lidstaten een aantal bij de visserij op blauwvintonijn gebruikte tonnara's machtigen om hun vangstmogelijkheden volledig te benutten.”;





3. 


artikel 10 wordt vervangen door:
„Artikel 10
Jaarlijkse beheersplannen voor de kweek

1.  
Elke lidstaat met een quotum voor blauwvintonijn zendt uiterlijk op 31 januari van elk jaar overeenkomstig dit artikel een jaarlijks beheersplan voor de kweek aan de Commissie toe.
2.  
De Commissie bundelt de plannen en neemt ze op in het plan van de Unie. De Commissie zendt dat plan uiterlijk op 15 februari van elk jaar toe aan het ICCAT-secretariaat ter bespreking en goedkeuring door de ICCAT.
 3.  
In het jaarlijkse beheersplan voor de kweek toont elke lidstaat aan dat de totale capaciteit voor het binnenbrengen en de totale kweekcapaciteit in verhouding staan tot de geraamde hoeveelheid blauwvintonijn die beschikbaar is voor de kweek.
4.  
De lidstaten beperken hun capaciteit voor het kweken van tonijn tot de totale kweekcapaciteit als geregistreerd in het ICCAT-register van kweekvoorzieningen voor blauwvintonijn of als toegestaan en bij de ICCAT aangemeld in 2018.
5.  
In de kwekerijen van een lidstaat mag niet meer in het wild gevangen blauwvintonijn worden binnengebracht dan het niveau van de binnengebrachte hoeveelheden die door de kwekerijen van die lidstaat in 2005, 2006, 2007 en 2008 bij de ICCAT zijn geregistreerd in het register van kweekvoorzieningen voor blauwvintonijn.
6.  
Indien een lidstaat de maximumhoeveelheid in het wild gevangen tonijn in één of meerdere van zijn tonijnkwekerijen moet verhogen, staat deze verhoging in verhouding tot de aan die lidstaat toegewezen vangstmogelijkheden, met inbegrip van de invoer van levende blauwvintonijn.
7.  
Kwekerijlidstaten zorgen ervoor dat wetenschappers die door het SCRS worden belast met het verrichten van proeven om tijdens de mestperiode groeipercentages in kaart te brengen, toegang krijgen tot, en — zoals voorgeschreven door het protocol — hulp bij het uitvoeren van, proeven overeenkomstig het door het SCRS ontwikkelde standaardprotocol voor de monitoring van herkenbare exemplaren.”;





4. 


artikel 11 wordt vervangen door:
„Artikel 11
Visseizoenen

1.  
Ringzegenvaartuigen mogen van 26 mei tot en met 1 juli op blauwvintonijn vissen in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en in de Middellandse Zee.
2.  
In afwijking van lid 1 kan blauwvintonijnvisserij met ringzegenvaartuigen in de Adriatische Zee tot en met 15 juli worden toegestaan voor gekweekte vis in de Adriatische Zee (FAO-visserijzone 37.2.1).
 3.  
In afwijking van lid 1 mogen lidstaten die kunnen aantonen dat bepaalde van hun ringzegenvisserijvaartuigen die in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en in de Middellandse Zee op blauwvintonijn vissen, vanwege windsnelheden van 5 Beaufort of meer hun normale visdagen niet konden benutten in de loop van het jaar, tot 11 juli maximaal 10 verloren dagen overdragen voor de betrokken vaartuigen tijdens dat jaar.
4.  
Voor grote pelagische beugvisserijvaartuigen is de visserij op blauwvintonijn in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee toegestaan van 1 januari tot en met 31 mei.
5.  
De lidstaten nemen in hun jaarlijkse visplannen open seizoenen op voor hun vloten, met uitzondering van ringzegenvaartuigen en grote pelagische beugvisserijvaartuigen.”;





5. 


artikel 16 wordt vervangen door:
„Artikel 16
Bijvangsten

1.  
Elke lidstaat voorziet in de mogelijkheid van bijvangst van blauwvintonijn binnen zijn quotum en deelt dit aan de Commissie mee bij toezending van zijn jaarlijks visplan.
2.  
De bijvangsten van blauwvintonijn mogen niet meer bedragen dan 20 % van de totale aan boord gehouden vangsten aan het einde van elke visreis. De methode die wordt gebruikt voor de berekening van die bijvangsten in relatie tot de totale vangst aan boord, wordt duidelijk omschreven in het jaarlijkse visplan. Bijvangsten kunnen worden berekend op basis van het gewicht of het aantal exemplaren. De berekening op basis van het aantal exemplaren is alleen van toepassing op tonijn en tonijnachtigen die onder het beheer van de ICCAT vallen. De omvang van de toegestane bijvangsten voor kleine kustvaartuigen mag op jaarbasis worden berekend.
3.  
Alle bijvangsten van dode blauwvintonijn, aan boord gehouden of teruggegooid, worden in mindering gebracht op het quotum van de vlaggenlidstaat, en geregistreerd en gerapporteerd aan de Commissie.
 4.  
Voor de lidstaten die geen blauwvintonijnquotum hebben, worden de betrokken bijvangsten in mindering gebracht op het specifieke quotum van de Unie voor bijvangst van blauwvintonijn dat is vastgesteld overeenkomstig het VWEU en artikel 16 van Verordening (EU) nr. 1380/2013.
5.  
Indien het aan de lidstaat van het betrokken vissersvaartuig of de betrokken tonnara toegewezen quotum reeds is opgebruikt, wordt het vangen van blauwvintonijn verboden en nemen de lidstaten de nodige maatregelen voor de vrijlating ervan. De verwerking en het in de handel brengen van dode blauwvintonijn is verboden en alle vangsten worden geregistreerd. De lidstaten verstrekken op jaarbasis informatie over dergelijke vangsten aan de Commissie, die deze gegevens doorzendt aan het ICCAT-secretariaat.
6.  
Vaartuigen die niet actief op blauwvintonijn vissen, houden hoeveelheden blauwvintonijn aan boord duidelijk gescheiden van andere soorten, zodat de controleautoriteiten de naleving van dit artikel kunnen monitoren. Dergelijke bijvangsten kunnen in de handel worden gebracht voor zover zij vergezeld gaan van het eBCD.”.
Artikel 54
Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
Artikel 53 is van toepassing met ingang van 21 juni 2019.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
 (
1
) Verordening (EU) 2017/2403 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2017 inzake het duurzame beheer van externe vissersvloten, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1006/2008 van de Raad (PB L 347 van 28.12.2017, blz. 81).
(
2
) Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad van 29 september 2008 houdende de totstandbrenging van een communautair systeem om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen, tot wijziging van Verordeningen (EEG) nr. 2847/93, (EG) nr. 1936/2001 en (EG) nr. 601/2004 en tot intrekking van Verordeningen (EG) nr. 1093/94 en (EG) nr. 1447/1999 (PB L 286 van 29.10.2008, blz. 1).
(
3
) Verordening (EG) nr. 1224/2009 van de Raad van 20 november 2009 tot vaststelling van een controleregeling van de Unie die de naleving van de regels van het gemeenschappelijk visserijbeleid moet garanderen, tot wijziging van Verordeningen (EG) nr. 847/96, (EG) nr. 2371/2002, (EG) nr. 811/2004, (EG) nr. 768/2005, (EG) nr. 2115/2005, (EG) nr. 2166/2005, (EG) nr. 388/2006, (EG) nr. 509/2007, (EG) nr. 676/2007, (EG) nr. 1098/2007, (EG) nr. 1300/2008, (EG) nr. 1342/2008 en tot intrekking van Verordeningen (EEG) nr. 2847/93, (EG) nr. 1627/94 en (EG) nr. 1966/2006 (PB L 343 van 22.12.2009, blz. 1).
(
4
) Verordening (EU) 2019/473 van het Europees Parlement en de Raad van 19 maart 2019 betreffende het Europees Bureau voor visserijcontrole (PB L 83 van 25.3.2019, blz. 18).
(
5
) Uitvoeringsverordening (EU) nr. 404/2011 van de Commissie van 8 april 2011 houdende bepalingen voor de uitvoering van Verordening (EG) nr. 1224/2009 van de Raad tot vaststelling van een communautaire controleregeling die de naleving van de regels van het gemeenschappelijk visserijbeleid moet garanderen (PB L 112 van 30.4.2011, blz. 1).
 (
6
) Verdrag inzake toekomstige multilaterale samenwerking op visserijgebied in het noordoostelijk deel van de Atlantische Oceaan, ondertekend te Londen op 18 november 1980 en in werking getreden op 17 maart 1982, waartoe de Europese Gemeenschap op 13 juli 1981 is toegetreden (PB L 227 van 12.8.1981, blz. 22).
