Dictionnaire complet français-flamand et flamand-français (Volumes 1-3)
Via de wil van God scheik en. RESOLUTION, 8. f. (ré-solu-tion). Jurisp. Verbreking. Vernietiging. Tenietdoening. Breking, v. (Let) breken (eens te dragen), o. Résister, v. a. (ré-sis-té). Jurisp. (Een verdrag, enz.) vertreken, breken, vernietigen, te niet doen. Résistance, 8. f. (ré-sis-tant). Sorte van coiffure espagnole. (Haar) netje maken, o. Net, v. en o. RESINATE, 5. m. (ré-si-nate). Chim. Hars, o. RÉSINEUX, BOS (gré-zin-eux). Qui produceert de la résine. Harsvoortbrengend. Harsgevend. Qui en bevat. Hars bevattend. Harsachtig. | Qui en heeft enige gelijkenis. Harsgelijk. Produceert door de résine. Door hars voorgesteld. Uit hars ontstaan. Hars. Électricité —se. Harselektriciteit, v. RÉSINGLE, s. m. (gré-zin-gle). Hoorn. Blutsuitklopper, m. — Résingue. RÉSINIER, s. m. (gré-zin-iér). Arbre à résine. Harsboom, m. RÉSINIFÈRE, adj. 2 fér). Scient. nat. Hars.. RÉSINIFORME, adj. 2 g. form). Scient. nat. la Harsgelijk. Résinier, adj. 3 g. (gré-zin-ié). Minér. Harsgelijk. Résine, s. f. (gré-zin-e). Chim. org. Halfhars, v. RESIPISCENCE, 8. f. (ré-sipis-cence). Reconnaissance van zijn fout met verbetaring. Betering. Bekering. Boet. Verandering van levenswijze, v. Komt —. Zich bekeert, beter. RÉSISTANCE, 8. f. (gré-zis-tance). Kwaliteit door de een lichaam resisteert aan een ander lichaam. Wederstand. Tegenstand, m. Vastheid. Stevigheid. Hardheid. Dichtheid, v. | Fys. Tegenstand. Tegenkracht, m. Hardheid. Vastheid, v. | Obstacle, moeilijkheid. Tegenstand, m. Hindernis. Delemmering, v. | Défense. Tegenstand, v. Tegenstand, m. Wederstand. Faire —, Zich verweren. Tegenstand biedt den. | Opposition. Tegenstand. Wederstand, m. Tegenstreving. Wederzijds aanstaan. Tegenstand, m. Tegenstreving, v. | Cuisine. Grootte, v. (Het) tegenhouden, o. Pijl van —. Lang tegenhoudend stuk. Résister, v. n. (ré-sis-té). Niet kunnen wijstaan. Tegenstand. Wederstand. Tegenstand docn. Wederstand bic den. Zich verzetten (tegen). Tegen streven. En parlant des choses. Tegen liets) werken. Niet wyken. Hard, vast, digt, stevig zyn. Tegenhouden. (ré-zini arsdragend). (re-zini RSVPormig. RES 1335 Waar doen. Wederstaan. Man. — au cavalier. De ruiter niet gehoorzamen. Fig. S'opponeren aan desseins, aan wil ten van iemand. Tegen streven, wederstaan. Tegenkant. Tegenstribbelen. Zich eenerzijds of aan iemand verzetten. Supporteren. (iets) verduren, verdragen, uithouden, uitstaan. Résistance, adj. 2 g. (ré-ziss-tib). Wederstander. Réson, Er, p. pas. de Résoudre. Opgelost, enz. Adj. Méd. Verdeeld. Besloten. Vastgesteld. Stout. Koen. Beraden. Onbeschroomd. Onverschrokken. S. m. Stoute. Onbeschroomde, m. RésoLuLe, adj. 2 g. (ré-zo-lubl). Math. Oplosbaar. Oplosselijk. Beantwoordelijk. Thér. Veeldeelbaar. RéSOLVEMENT, adv. (ré-zo-lu-man). Avec une résolution fixe. Regtuit. Ronduit. Op een berekende wyse. Beraden. Hardiment. Koen. Kliek pt Onbeschroomd. Onverschrokken. RésOLUTIF, adj. (ré-zo-lu-tif, tiv). Thér. Oplossend. Verdeelend. S. m. Verdelend middel, o. en m. Résonantie, s. f. (ré-zo-lu-cion). Cessation de consistance. Oplossing. Ontbinding, v. (Het) vormgaan, o. Path. et Thér. Oplossing. Verdeling, v. (Het) verdelen. Slinken. Weggaan, o. Jurisp. Vernietiging. Tenietdoening. Verbreking, v. Math. Oplossing. Beantwoording, v. Décision d'une question. Oplossing. Onthooping. Beslissing, v. Dessin que l'on neemt. Besluit, o. Beslissing, v. Voornemen. Opzet, o. Fermeté, courage. Beradenheid. Onbeschroomdheid. Kloekmoedigheid, v. Moed, m. Homme de —. Bereken man. Résonateur, adj. g. (ré-zo-lu-toar). Jurisp. Verbrekend. Vernietigend. Ongeldig makend. RESOLVANT, adj. (ré-zol-van, vant). Méd. Oplossend. Verdeelend. Onthandelend. S. m. Oplossend middel, o. en m. RESONANCE, s. f. (ré-zo-nanss). Prolongation de la durée du son. Galm. Weergalm. Weerklank. Klank, m. (Het) weergalmen. Weerklanken, o. RÉSONNANT, adj. (ré-zo-nan, nant). Qui renvoie de son. Weergalmend. Weerklankend. Weerschallend. De klank weerkaatsend. Teruggeven. Sterk klinkend. Klinkend aan water. Waterdig, waterproefrijk. Helklinkend. Kunnen het water verdragen. Niet van het water weten. Zelf verzekeren, tegengaan. Tegenstand, wederstand bieden. Tegen. RESONANT, S. M. (résonant). Wederklank. Weergalmen. Wedertoonen, o. Weergclank. Weergalm. Klank, m. RESONNER, v. n. (résonner). Wederklanken. Weergalmen. Weergschallen. Wedertoonen. Rendring een grooten klank. Hard klinkend, galmen, schalen. Eenen goeden klank, galmen leven. RESPIRATION, s. f. (respiration). Wederopzuigen, o. Fysiol. en Path. Zuigen, o. RESPIRER, v. a. (respirer). Je ademhalen, (u ademhalen, il respire; nous respirons, vous respirez, ils respirent. Je respiraat. Je respiraat. Ik ademhaal. Ik ademhale. Ik ademhale. Ik ademhaal. Ik ademhalen. Ademhalen, respiren. Que je respire. Dat ik ademhaal. Que je ademhele. Respirer, ademhalen. DETERMINER, s. m. (déterminer). Beantwoorden, besluiten, ontknoopen. Een vraag beantwoorden. Bepalen, beslissen, vaststellen. Voorhoofd, voornemen. PRONOM. Zich oplossen, ontbinden, verdelen. Opgelost worden. Wordt zich oplossen in iets, wordt iets. Veranderen in iets. Cela se résout à rien. Dat komt of draait op niets uit. RESPECT, s. m. (respect). Relatie, v. Opzicht, o. Vereering, deférence. Eerbied, m. Eerbiedigheid. Eerbiediging. Eerbiediging. Toewijding. Achting. Vereering, v. Eerbewust. Ontzag, O. | (Heilige) vrees, v. Schroom, m. — humain. Aen echter opsigt. — religieus. Heilige schroom. Met eerbied. Eerbiedig(lijk). Manquer de — aan iemand gedragen. Fam. Sauf le — (que je wel moet), sauf (uw) —. Acte de lof. Zonder dat je het kwáál neemt. Presenteer-lui mes —s. Breng hem mijn groetenis, mijn gebiedenis. Houden in —. In toorn, in ontzag houden. Tegenhouden.. RESPECTABLE, adj. 2 g. (rèss-pèk tàble). Die moet van respect. Eerbiedwaardig. Eervol of eerbiedig. Aansluiten. Achtingswaardig. Achtebaardig. Ontzagelijk. RESPECTABLEMENT, adv. (rèss-pèk tàble-man). Op eerbiedige, achtwaardige wijze. Respect, v. a. (rèss-pèk-té). Porteer respect. Eerbiedigen. Eerbewust hebben (voor). Hoogachting toe dragen (aan). Eeren. Achten. Hoog achten. Ontzien. | Sparen. Verschoon je kant. Zich onbeschrijfelijk gedragen. Eerbied voor Shi hebben. Zie straf berichten. SPECTIF, IVE, adj. (rèss-pèl-tif, tiv). Die heeft betrekking tot elk individu. Wederzijds. Wedergebaar. Onderling. Wederszindsch. Iederszindsch. Tederzijdsch. RESPECTIEVEMENT, adv. (rèss-pèk tiv-man). Op een individuele manier. Van wederzijden, van beide kanten. Iederszinds. Wederhorig (lijk). Van beide zijden. Onderling. Deels, deels. Respectueusement, adv. (rèss-pèk-tu-eusement-man). Met respect. Eerbiedig(lijk). Met eerbied. Op een eerbiedige wijze. Respectueux, EOSE, adj. (rèss-pèk-tu-eus, eus). Die getuigt van respect. Eerbiedig. Eerbiedvol. RespiRABILITE, S. f. (rèss-pi-ra-bi li-té). Hygiëne. Inadembaarheid, v. Respirable, adj. 2 g. (rèss-pi-ràbl). Dat men kan ademen. Inademenbaar. Respirst, E, adj. (rèss-pi-ran, ranit). Die ademt. Inademend. Respirateur, S. M. (rèss-pi-ra teur). Fysica. Ademhaling, O. — anti-méphitique. Stigma luchtpomp, m. — (muscles —s, adj.). Ademspieren, U. MD. Respiratie, S. f. (rèss-pi-ra tion). De actie van ademen. (Het) ademhalen, O. Ademen. Inademen. Ademhaaling, v. 4dem, m. RESPIRATOIRE, adj. 2 g. (rèss-pi-ré). Qui sert, qui a rapport à la respiration. Van de ademhalen. Ademhalen... Adem... RESPIRER, v. n. (rèss-pi-ré). Ademen. Adem halen of scheppen. Lucht scheppen. | Vivre. Ademen. Leven. | Fig. Prendre quelque ressort. Adem halen of scheppen. Wat rusten. | Activ. Inademen. Scheppen. Ademen. | Fig. Marquer, témoigner, annoncer. Ademmen. Verkondigen. Aankondigen. Betoogen. Bewijzen. Vol zijn (van). Inboedemen. | Désir ardemment. Op niets denken dan. Vlammen (op). Uit zijn (op). Ademen. Dorsten (naar). | Neut. — après que. Vlammen (op). Haken, dorsten (naar). RESPLENDIR, V. n. (rèss-plan-dir). Briller avec grand éclat. Weder glansen. Werdstralen. Omstraald zyn (van). (Helder) glansen. Blinker. Glinsteren. Schitteren. RESPLENDISSANT, FE, adj. (rèss plan-di-sant, cant). Qui resplendit. Schillerend. Glansend. Glinsterend. Blinkend. Stralend. Vonkelend. Flikkend. RESPLENDISSEMENT, S. IN. (Plan-diss-man). Glans, m. (Het) glans. Schitteren. Stralen. Glimmelen, of Flikkering. Schittering, v. RESPONSABILITÉ, S. f. (rèss-pom-ça-li-té). Verantwoordelijkheid. Aansprakelijkheid, v. RESPONSABLE, adj. 2 g. (rèss-pom-ça-bl). Verantwoordelijk. Aansprakelijk. RESPONSIF, IV, adj. (rèss-pom-cif, civ). Procédé. Beantwoordend. Antwoordend. Antwoord... Antwoord bevatend. Responsioën, S. f. (rèss-pom-cion). Jaargeld. Pensioen, of. Ressac, s. m. (re-cok). Mar. Branding. Barning, v. (Het) slaan der golven, of. RESSAIGNER, V. a. (re-cè-gnié). Saigner de nouveau. Weder aderlaten. | Neut. Weder bloeden. RESSAISIR, v. a, (re-cè-zir). (Se — de qq., de qe.). Heromenen. Hervatten. Weder in bezit nemen. Weder vastgrypen. Weder in beslag nemen. Weder aanslaan. RESSALUER, V. a. (rè-ça-lué). Rendre le salut. Wedergroeten. | Saluer de nouveau. Nogmaals groeten. Hergroeten. Resasser, v. a (re-cà-cé). Sassen de nouveau. Op nieuw ziften, buigen. Herbukken. Overbukken. | Fig. Op nieuw overzien, onderzoeken. Weder doorpluizen. Overzien. Ziften. Doorhebben. Am. Overkletsen. RESSASSEUR, s. m. (re-cà-ceur). Die ressassert. (/g.) Ziefer. Uitpluizer, m. RESSAUT, s. m. (re-c0). Architekt. Uitsprong, m. Uitstek. Uitsteeksel. (Het) uitspringen. Overspringen. Uitsteken, o. RESSAUTER, v.n. (re-sauter). Sauter de nouveau. Op nieuw of weer springen. Architect. Uitspringen. Uitstellen. Vooruitlopend. Overspringen. Va. Weder over (iets) springen. RESSORTIMENT, S. f. (re-concert). Conformité. Gelijkenis. Gelijvormigheid, Overeenstemming, v. Evenbeeld, o. RESSORTANT, & adj. (re-concert). Qui ressemble. Gelijnd. Gelijk. Portret —. Gelijnd, wel getroffen afbeelding. RESSORTER, V. n, (re-concert). Avoir du rapport, de la conformité RESSORT Va. Gelijken. Gelijk — de ventre. (Het lichaam verstoppen). Ayn. Gelijkenis, gelijveld of overeenstemming hebben. Overeenkomen. Overeenstemmen. (— un peu). Tragen. Dit portret lijkt u, is welgevonden. Cela ne ressemble à rien. Dit lijkt aan niets anders. Dit heeft met niets gelijkenis. En mauvais. Part. Dit geeft niets gelijkenis. Dat trekt op niets. Al belijkt niets. Dit portret, etc., lijkt op elkaar. Deze schilder, ens., werkt altijd op dezelfde wijze of in dezelfde smaak. Proverb. Quisque ressemblans, s'assemble. Soort zoekt soort. RESSORTAGE, S. m. (re-concert). Cordonnier. (Het) verzoening, o. Verzoeking, v. RESSORTER, V. à. (re-concert). Cordonnier. Verzorgen. RESSORT, v. a. (re-smé). Zemen de nieuwe. Herhalen. Op nieuw besinnen. RESSSENTI, €, p. pas. de Ressentiment. Peint. et Sculpt. Scherp (uitgedrukt of voorkomend). Sterk aangegeven. RESSSENTIMENT, S. m. (re-sentiment). Faible renouvelément d'un mal. (Smartelijk) gevoel, naïef, o. Souvenir qu'on garde des injures. Smartelijk herinnering, v. Wrok. Wraaklust, m. Wraak, v. Flink gevoel. Nagevoel, o. Ressentiment, v. a. (re-sentir). Sentiment, éprouver. Voelen. Gevoelen. Gevoelig zijn (aan). Ondervinden. Pron. Se — de qc.iets voelen, gevoelen, gewaarworden. (Gevoelig zijn aan iets. Sporen dragen van iets. Iets loonen, aantonen. Se — d'une insulte. Eene belediging gevoelen. Zich beledigd gevoelen. Eene belediging gedenken. Zoeken te wreken. Par menace. Il s'en ressentira. Hy sal het bezuren, bekoopen. Een goede part. Deel hebben aan ons in iets. Mededelen van het. RESSENTIMENT, E, adj. (re-cé-ran, rantl). Path. Samen trekkend. RESSEREMENT, S. M. (re-cèr-man). Actie door welke een zaak wordt verscherpt. Samen trekking. Verenging. Verenvinging. Toesluiting. Inkrimping. Samenpersing, v. | Path. Samen trekking. Verstopping, v. | Fig. — van het hart. Bekommerdheid. Benauwdheid, ©. — van het geld. (seizoen, m. Op sluiting, aflevering houding van het geld, v. RESSERRER, v. a. (re-cè-ré). Sterker binden, sterker binden. Vaster snoeren. Totrekken. Samen drukken. Verenigen. — une forteresse. Een sterke hengeling insluiten. — un prisonnier. Een gevangene nauwer opsluiten. | Path. Physiol. Samen drukken. Sluiten. Sloppen. Verstoppen. Verengen. Fig. — les nœuds de l'amitié. De vriendschapsbanden vastere strogen, snoeren. — une rivière dans son lit. Een rivier in haar bed verder dringen. Abréger. Korter ineen dringen of maken. Verkorten. Afkorten. Inkorten. Verkramen, Wegsluiten. Opsluiten. Insuilen. Wegdoen. Wegleggen. | Pron. Wordt minder breed. Enger, smaller of nauwer worden. Verengen. Verkleinen. (Zich) samen trekken. En pratend van de tijd. Kouder of sterger worden. | Path. Verstoppen. Hard worden. | Fig. En pratend van het geld. Achteruit gaand houding. Geld sparen worden. | Fig. En fam. Krijt snijden van zijn uitgaven. Spaarzamer of zuiniger leven. Zijn uitgaven inkrimpen. Ressort, s m. P. Récir. RessurT, s. m. (re-cor). Elastische. Veerkracht. Spankracht, v. Faire —, Veerkracht hebben. Veerkrachtig zijn. | Fig. Veerkracht. Spankracht. Kracht, v. | Stuk van ijzer, leer, etc. dat heeft van de elasticiteit. Veer of veder. Springveer. Dryfveer, v. | Fig. Dryfreder. Springreder. Aan dryving. Aan lopend, v. Middel, o. en m. Donner du — aan het maagd. De maag spankracht bijzetten. De maag verslankt. | Arm. — van de batterij. Panveer. Groot —. Slagveer. Été due de juridiction. Gebied. Regtsgebied. Aub, o.| Compétence. Gerecht begertheid. Bevordering, v. Juge en dernier —, Onherroeplijk vonnis sen. Hoogste vonnis strijkend (over). Être du — d'un tribunal. Voor een gerecht behooren. Tot een regtsgebied behooren.| Par extens. Cela n'est pas de mon —. Dat gaat me niet aan, raakt me niet. Dat behoort niet tot mijn werkkring. Dat valt niet in mijn vak. | Ik ben daar niet bevond in. Ik kan daar niets over oordeelen. Cela est du — de de théologie. Dat behoort tot de Godgeleerdheid. Raison, v. n. (re-cor-tir). (Je ressors, tu ressorts, il ressort; nous ressortons, vous ressortez, ils ressortent. Je ressortais. Je ressortis. Ressortant). Sortir de nouveau. Op nieuws uitgaan. Weder uitgaan. | d'ic. Uitkomst. Vorkomen. ESSORTIR, V. N. (re-cor-tir), (Je ressortis, tu ressortis, il ressortit; nous ressortissons, vous ressortissez, ils ressortissent. Je ressortissais. Res sortissant). Zijn van het ressort van welke juridieke instantie. Behoren. Hoorlijn zijn. Onderhorig zijn. Onderhoorlijn zijn. Onder het gerecht staan, behoren (van een regler). In het gebied zijn, liggen (van een rechtbank). Iemand of iets aanhangen, onderworpen zijn. Raisonnable, adj. (re-Cor-ti der can, chant). Qui ressortit. hoorlijn. (van een regtsgebied) slaend, behorend. Raison, v. a. (re-cou-dé). Vervolgens zouden, eenenvolgens zouden. RessouDure, s. f. (re-çou-dur ). Tweede souderen, o. Ressources, s. f. (re-çours). Expédient. Middel. Hulpmiddel. Redmiddel. Reddingsmiddel, m. en o. Hulpbron. Hulp, v. Weg. Uitweg, (Goode) raad, m. Redding. Hoop, tv. Cheval aan de —. Dat een | heeft kracht bij te zelden. Ville de —. Stad, waar alles te Krijgen is. Homme de —, plein de —s, die —s heeft. Man, die zich weet te helpen. Man, die voor alles raad of hulp weet. Faire — de qe. Zich met iets behelpen. Voor iets benuttigen. Ressouvenir, s. m. (re-convencer). Érinnerung. Gedenken, v. Gedächtnis. Aendenken, o. Smartelijke Erinnerung, v. Nagevoel. Nauw, o. Ressouvenir (SE), v. pron. (se-rc-convaincre). Souvenir d'une chose. Zich (iets) herinneren of denken. (Jets) gedenken. Terugdenken, weer denken (aan iets). Elliptisch. Faire — qq. de qc. Leman aan iets doen denken. Leman iets terug in het geheugen brengen. Considérer, faire attention. Zich herinneren. Bedenken. In acht nemen. Impers. Geheugen. Geheugen. Gedenken. Invallen. Il m'en ressouvient. Het heugt mij. RESSUAGE, s. m. (re-Cu-aj). Action, état d'un corps qui ressuque. Uitsijnen, o.|Métall. Scheiding, v. RESSUER, v. n. (re-cu-é). Se dit des corps qui rendent l'humidité intérieure. Uitsijnen. Ziechten. Uitslaan. || V. a. Métall. Scheiden. Techn. (De Kaka) vericceken. Ressu, Ss. m. (re-çui}. Chass. Droogplaats, v.|Techn. (Het) uitsijnen, o. RESSUSCITER, v. a. (ré-cu-ci-lé). Ramener de la mort à la vie. Opwekken. Weder levend maken. (Van de dood) verwekken. Weder in het leven roepen. | Par extens. Guérir, Van de dood verwekken, bevrijden. Afkomen van de dood ontsnijden.| Fig. Weder levendig maken. Het leven weer geven (aan). Doen herleven.| Renouveler, Vernieuwen. Doen herleven. Onder voor den dag brengen. | V. n. (Van de dood) verrijzen. Opstaan. Weer levendig worden. | Fig. Herleven. Herboren worden. Ressuven, v.n, (ré-cui-ic). Fes der (opgevallen. V. a, Weder af droogen RESTANT, s. m. & adv. ee tant). Qui reste. Overblijvend. Overig. Overschietend. Achtergebleven (Waarzijn.). S. m. (Het) overblijvende. Overige. Restende. Resterende, o. Rest, v. Overschot, o. Restaurer, s. m. (réss-to-ra)j). ([Het) stoppen. Herstellen, o. Restaurant, E, adj. (réss-to-rant). Qui restaure. Versterkend. Lavendel. Hartsterkend. Krachtig. S. m. Versterkend middel, o. en m. Hartsterkend, v. Krachtig voedsel, 0.| Consommé fort succulent. Krachtig vlees gerecht, o. j. Établissement d'un restaurateur. Tafelhoudery. Keuken, v. Spys huis, o. Restauration. Opene tafel, v. RESTAURATEUR, TRICE, S. (restaurateur, trice). Celui, celle qui gereert, qui rétablit. Hersteller. Herstichter, in. Herstelster. Herstelster, v. Traiteur. Tafelhouder. Keuken. Spyswiel, m. RESTAURATION, S. f. (restauration). Réparation, rétablissement. Herstelling. Terstichting. Wederoprichting, v. | Rétablissement d'une ancienne dynastie. Troonherstelling, v.| Chir. Vorming van een nieuwdeel, v. Restaurateur, v. 2. (restaurer). Réparer, rétablir. Herstellen. Weder herstellen. Verhelpen. Hermaken. Herstichten. Wederoprichten. | Remettre en vigueur. Versterken. Laven. De krachten herstellen (van). Pron. Zich versterken, verkwikken. | Act. Chir. Herstellen. (Een nieuwste nos, enr.) Vormen. Reste, s. m. (rest). Ce qui demeure d'un tout, d'une plus grande quantité. Overschot. Duitsel. (Het)overgeblevene. Overblyvende. Achterblijker, o. Rest, v. Overschot (Kil.), o.| Poët. —s (d'une personne). Stoffelijk overschot, o. Overblijfselen, o. mv. Ashen, o.| Un beau —. Persoon, die sporen van vroegere schoonheid draagt, m.| Le — des hommes. De overige mensen. | Jeu. Faire son —. Zijn overige geld weg nemen. | Jeu de paume. Donner le — aan iemand de rester voor. Fig. en fam. Iemand zijn port geven. | Être en —. Ten achteren, nog schuldig zijn waar blijven. | —s (de beauté). Sporen van vroegere schoonheid, o. mv. Arith. Rest, v. Overschot. Verschil, o. | Quotient, o. | De —, loc. adv. Over. Overig. Te veel. Au —+du —, loc. adv. Overigens. Voorts. Voor het overige. Tafelhouding. Blijven. Verblijven. Wonen. Zich ophouden. (Sur la place). (Op de straat, op het slagveld, ens.) Blijven, doodblijven, gedood worden, vallen. Man. Aan houden (op één silde). Mar. Gelegen zijn, liggen. En — là. Daarbij blijven. Het daarbij laten (blijven). Impers. Overblijven. Overig blijven. Il me reste à vous dire. Er blijft mij nog (over) uw te zeggen. Ik heb u nog iets te zeggen. RESTABLE, adj. 2 g. (rès-tabl). Que l'on doit rendre. Weder te geven. Jur. Vergoedbaar. Herstelbaar. RESTITUE, E, D. Médaille —e. D penning. RESTITUER, v. a. (rès-titu-er). Rendre ce qui a été pris, ou ce qui is possédé injustement. Wedergeven. Teruggeven. Rétablir. Herstellen. In de vroegere staat terugbrengen. Weder volmaken. Vergelden. Wedergeven. Archit. Wederopbouwen. Herstellen. In den vroegeren staat terugbrengen. Weder volmaken. Vergelden. Wedergeven. Teruggeven. Rétablissement. (Weder)herstellen. Volmaken. Jurisp. (Weder)herstelling in den vorigen toestand. Astr. Terugkeer, m. (Médaille de —). Vernieuwde gedenkpenning. Reason, s. m. V. RESTAUR. Reson, s. f. V. Contrerestauratie. RESTORER, v. a. V. CONTRA-RESTORER. RESTREINDRE, v. a. (rès-traindr). Verminderen. Samen trekken. Vernauwen. Verkorten. Inbinden. Inpissen (Lazare). Fig. Bepalen. Beperken. Begrenzen. Pron. Zich bepalen. RESTRICTIF, adj. (rès-tric-tif, Liv.). Die restreint. Bepalend. Beperkend. Begrenzend. RESTRICTION, S. f. (rès-tric-cion). Condition die restreint. Bepaling. Beperking. Begrensing. Uitneming. Uitzondering. Voorbehoud, v. Voorbehoud (Wein). Beding, v. — mentale. Stilzwijgende of heimelijke voorbehoud. Sans —. Zonder uitzondering. pas. de Restitution. Vernieuwde gedenkpenning. Résurgence, E, adj. (ré-zul-tan, tant). Qui résulte. Ultimatum. (Uit een saak) volgend, ontsielt. Chim. Afgeleid. —», s. f. (Force —€). Samengezogen kracht. Kracht vereniging, v. Résultat, s. m. (ré-zul-ta). Ce qui résulte. Uitslag, m. Gevolg. Besluit, n. Uitkomst. Eindresultaat (Wel), v. Uitval, m. Werking, v. Slot. Einde, o. Résultaten, v. n. (ré-zul-té). S'en suivre. Volgen. Ontstaan. (Voort)gaan. Uitspruiten. Spruiten. Het gevolg zijn (van iets). Voortvloeien. Afvloeien (Hama). Résumé, E, p. pas. de Résumer. In het kort herhalen. Afgekort. S. m. Hoofdinhoud. Korte inhoud, m. Kort overzicht, o. Korte herhaling. Samenvatting (Wel), o. Uittreksel. Afkortsel. Kort begrip, o. En —, en —, loc. adv. Over of in het geheel genomen. Alles te samen gerekend. Alles bijeen. Kortom. Résumer, v. a. (re-zu-mé). In het kort weerhalen, voordragen. Kort verspreiding. Samenvatten. Pron. Het gezegde in korte woorden herhalen of in het kort vervatten. Résumé, s. f. (ré-zonp). Der nière these de théologie. Doctorsthesis. Laatste thesis, v. Résumption, adj. m. (ré-zonp-tion). Doctor —. Doctor in de Godgeleerdheid, die zyne laatste thesis gedaan heeft. Résumption, s. f. (ré-zonp-tion). Did. (peu us.) Korte herhaling, v. Résumption, s. f. (ré-zu-pi-nation). Bot. Omkeering, v. Résupiné, ER, adj. (ré-zu-pi-né). Bot. Omgekeerd. Résors, s. f. (ré-zur). Pêche. Ges. Lokalen, o. (— de sardines). Sardijnen, o. Résumption, s. f. (ré-zu-rèk-tion). Gu (Weder) opstanding, v. (Het) opstaan. Verwijzen, o. Fig. (Wonderbare) genezing, v. ReTABLe, s. m. (re-tabl). Ornament d'architecture tegenover het is ordinair appuyé het altaar. Altaarblad, o. Raam van het altaar schildering, v. en o. RéTABLir, v. a. (ré-tablir). Koken in haar eerste staat, in goed staat. Herstellen. Wederherstellen. In haar vorige staat brengen, stellen. Verbeteren. Pron. Hersteld boorden. Zich (weder) herstellen, Genezen. Weder gezond worden. Weer op komen. RÉTABLISSEMENT, s. m. (ré-tab-lis-sa-m). Action de rétablir; état d’une personne, d'une chose rétablie. (Weder)herstelling, v. RÉTÉLIELLE, s. f. (ré-té-lie). Partie, morceau qu’on retranche d’une chose en la faconnant. (Af)snydsel, o. Snippel. Snipper, m. * Snippeling, v. RETAILLER, v. a. (re-tailler). Tailler de nouveau. Hersnyden. Wedersnyden. Anders snyden. Versnyden. RETAPE, v. a. (re-taper). Retoucher les bords d'un chapeau. (vi.) (Eenen hoed) opzetten. Remettre un chapeau à neuf. (Eenen hoed) op lansen, opdoen, opzetten, opstrykken. Perr. Opdoen. (Ene pruik:) op kammen en pöderen. — les cheveux. Het haar (terug)kammenen) doen recht staan, opkammen. Fig. et pop. Se händelen. Afrossen. Aframmelen. REMAND, s. m. (re-tar). Retardement, délai. Verachterring. Vertraging. Vertoeving. Verschuiving, v. ertoef. Uitstel. (Het) achtersyn of achteruitzyn. Achterblijven, o. Être en —, Ten achteren of achteruit syn of blijven. Te laat komen. Sans —. Zonder uitstel. Horl. Vertragingstwerk, o. RETARDATAIRE, adj. 2 g. (re-tard-dé-r). Achterblijvend. Nalatend. Achterblijver, m. Achterblijfster, v. Achterblijvende. Naligt, m. en v. RETARDATION, s. f. (re-tard-ation). Phys. Vertraging. Vermindering der snelheid, v. (Let) afnemen der snelheid. Ophouden der beweging, o. RETARDATRICE, adj. f. (re-tard-dé-trice). Phys. Force —. Vertraggende kracht, v. RETARDÉ, s. p. de Retarder. RETARDEMENT, s. m. (re-tard-ement). Temps de Délai (A vertragen. Verspelen, o. Verachterring Schoonvoegen (HAL ), v. V. Retarder. Retarder, v. a. (re-tarder). Differer. Uitstellen. Vertragen. Verspelen. Verachteren. Verschuiven. Opschuiven. Empêcher d'aller, de peut. Ophouden. Tegenhouden. Het laten gaan of vertrekken. Een horloge. Een werkelijk stellen. Een werkelijk vertragen of doen slingeren gaan. En parle d'une horloge, d'une montre. Stil gaan. Te langzaam gaan. Achteruit zijn. Achteruitblijven. Verschoven. Achterzijden. Je retarde. Ik ben achteruit. Mijn werkelijk is achter. Ik sta ten achteren. En pratend over de lune, de mars. Later opkomen. Vertragen. En pratend over de koos, de koos. Later komen. Achterblijven. Retenu, v. a. (re-tendu). Ten dreigend herhaling. Herhaalde opnieuw. Opnieuw vertrekken. Retenir, v. a. (re-tendu). Herhalen van nieuw. Wederom blussen. Wederom branden. Wederom uiten. Retenue, s. f. (re-tenu). Voorkomende, herinnerend aan iets dat noodzakelijk is. Retentie, s. f. (re-tention). Herinnering. Voorkomendheid. Retentissement, s. m. (re-tension). Herinnering, echo. Weerspiegeling. Retentir, v. n. (re-tendu). Weerschijn, weerspiegeling. Herinnering. Terugkomen. Retenuer, v. n. (re-tenuer). Herhaaldelijk ophangen, ophouden. Retenuer, v. a. (re-tenuer). Herhaaldelijk ophangen, ophouden. Retenuer, v. n. (re-tenuer). Herhaaldelijk ophangen, ophouden. Retenuer, v. a. (re-tenuer). Herhaaldelijk ophangen, ophouden. Retenuer, v. a. (re-tenuer). Herhaaldelijk ophangen, ophouden. Retenuer, v. n. (re-tenuer). Herhaaldelijk ophangen, ophouden. Retenuer, v. n. (re-tenuer). Herhaaldelijk ophangen, ophouden. Retenuer, v. a. (re-tenuer). Herhaaldelijk ophangen, ophouden. Retenuer, v. n. (re-tenuer). Herhaaldelijk ophangen, ophouden. Retenuer, v. a. (re-tenuer). Herhaaldelijk ophangen, ophouden. Retenuer, v. n. (re-tenuer). Herhaaldelijk ophangen, ophouden. Retenuer, v. a. (re-tenuer). Herhaaldelijk ophangen, ophouden. Retenuer, v. n. (re-tenuer). Herhaaldelijk ophangen, ophouden. Retenuer, v. a. (re-tenuer). Herhaaldelijk ophangen, ophouden. Retenuer, v. n. (re-tenuer). Herhaaldelijk ophangen, ophouden. Retenuer, v. a. (re-tenuer). Herhaaldelijk ophangen, ophouden. Retenuer, v. n. (re-tenuer). Herhaaldelijk ophangen, ophouden. RETENTISSANT, E, adj. (re-tan-ti çan, çantt). Qui retentit. Klankend. Weërklinkend. Weërgalmend. Hel klinkend. Schelklinkend. RETENTISSEMENT, S. M. (re-tan liss-man). Bruit, son rendu. Klank. Galm. Weërklank. Woeërgalm, m. Gedruisch. Gerucht. Gedommel, 0. Retentium, S. m. (ré-tain-tom). Procéd. crim. Geheime voorbehoud, v. Voorbehoudene artikel, m. en 0 RETENU, E, p. pas. de Retenir, et adj. Circonspect, sage, modéré. In getogen. Omzichtig. Voorzichtig. Wys. Bezadigd. Bescheiden. Gematigd. RETENUE, S. f. (re-tnn). Moderation, discrétion, modestie. Ingetogen retiens part, j'en retiens part. Half genheid. Omzichtigheid. Zelfbeheer mijn|Je retiens croix. Je retiens pile. (ik rade) koppen, (ik rade) letteren. Arrêter, faire demeurer, ne pas laissez aller. Ophouden. Terughouden. Doen blijven. — en prison. Gevangen houden. Achter de grendels houden. Je annhouden. Tegen- Vasthouden. Pron. Zich inhouden, tegenhouden. Act.S'opposer à l'effet prochain d’une action. Tegenhouden. Wederhouden. Beletten. Verhinderen. Vasthouden. Pron. Zich vast houden, tegenhouden. S'accrocher. Zich vastklampen, vastklissen. Act. — une poutre. Eenen balk (met eenen ijzeren band) vastmaken, tegenhouden. — son haleine. Zynen adem inhouden, inhalen, ophouden. Réprimer, modérer. Bedwingen. Beteren. Beduimen. Matigen. Stillen. Stutten. Inhouden. Bedwingen. Tegenhouden. Weërhouden. Et pron. Zich tegenhouden, inhouden, bedwingen, matigen. Bedaren. Metten, garder qc. dans la mémoire. Onthouden. In het geheugen houden. En parlant des juments. Ontvangen. Houden. Dragtig worden. Abs. En parlant des chevaux de carrosse. Tegenhouden. Ophouden. Et pron. Niet willen voorhoeven. (Se conjugue comme finir). RÉTENTEUR, S. m. (ré-tan-teur). Celui qui retient. Tegenhouder, m. RÉTENTIF, AVE, adj. (ré-tan-tif, tiv). Méd. Tegenhoudend. Samen trekkend. schrijf. Bezadigdheid. Bescheidenheid. Voorzichtigheid. Gematigdheid. Fin. et Comp. Terughouding. Af houding, v. Aftrek, m.|Collég. Être en — Opgesloten zyn. Rétéréor, s. f. (ré-té-por). Zoo phyt. Netkorail, v. en.o. RÉTÉPORITE, s. m. (ré-té-po-ritt), Zoophyt. Versteend netkorail, o. en. RÉTIAIRE, s. m. (ré-ci-er). Antiq. Netwerksleger. Netschermer, m. RÉTICENCE, s. f. (ré-ti-cans). Suppression, omission volontaire. Verzwijging. Achterhouding. Villating. Voorbijstappen, v. Points de —. Gedachtestijges, O. mv. RÉTICULAIER, adj. 2 g. (ré-ti-cul-r). Anat. Nelvormig. Net... Nelgeijk. —s, s. m. pl. Netkoralen, v. en O. mv. Reticule, s. m. (ré-ti-kul). Astr. Net, v. en O. mv. Bot. Net. Reticule, E, adj. (ré-ti-kulé). Architect. Netvormig. Netvormig. Bot. Netvormig. Netwijze geribd. Bsstencen net. —veiné(c). Netvormig geaderd. Rétir, 1VE, adj. (ré-tir, tiv). Stevig of stedig. Stug. Fig. Steeg. Onwillig. Halsstarrig. Koppig. Hoofdig. Hardnekkig. S. m. Stegen. Koppige (bliksem), m. Rétisseur, adj. 2 g. (ré-tiss-r). Hist. nat. Netdragend. Net... —s, s. m. pl. Nefkieuwers, m. mv. Rétisseur, adj. 2 g. (ré-tiss-r). Sc. nat. Netvormig. Rétient, s. f. (ré-ti-cnt). Anat. Netvlies, o. Rétinite, s. f. (ré-ti-nas). Path. Netvliesontsteking, v. Miner. Vloei steen, m. RétiniQue, adj. 2 g. (ré-tin-ik). Miner. Peksteen bevattend. Peksteen... Rétipes, s. m. pl. (ré-ti-pèd). Ornith. Netvoeters, m. mv. Rétirane, s. f. (ré-ti-rad). Fort. ant. Vlugplaats. Wilischans, v. Rétention, s. f. (ré-ti-ra-civn). Imprimerie. Wederdruck of wederdruck. Tegen druk, m. Bedrukking van tegenzijde, v. Rémé, s. f. pas. de Rétirer. Teruggetrokken, enz. Adj. Solitaire, isolé, peu fréquenté. Ingelegd. Afgelegen. Eenzaam. Stil. Rétirement, s. m. (ré-tir-man). Contractie, raccourcissement. Zwenkback. Krimping. Inkrimping. Ankrimping. Samentrekking, v. Rétirer, v. a. (ré-tir-r). Tirer de nouveau. Nogmaals, ieder trekken. Nogmaals of op nieuw schieten. Nog eens los gaan. Imprimerie. Hertestellen. Wederdrucken. Den tegen druk doen of maken. Tirer à soi. Terugtrekken. Terugnemen. Naar zich trekken. Wegtrekken. Fam. — aan zijn adem. Synen adem inhalen, opouden. Fig. — sa parole. Zyn woord in trekken, terugnemen. — son amitié, sa confiance. Zyne vriendschap, zyn vertrouwen ontrekken, afnemen. Lezen een ding, een persoon van een plaats waar ze was ingetreden, etc. Uit trekken. Uithalen. Halen, trekken (uit). Uitnemen. Uitrukken. Wegnemen. Weghalen. Wegtrekken. Wegrukken. — un pont. Een brug afbreken. — les canons. De kanonnen (van den wal) wegdoen, wegnemen. — un fils d'une pension. Zynen zoon uit een kostschool wegnemen, wegdoen. — qq. de la débauche. Iemand der ongekonden, onttrekken. Ercercevoir, recueillen. Trekken. Ontfranken. Krygen. Halen. Winnen. Behouden. Genieten. — de la honte. Schande halen. — de la gloire. Roem winnen, behalen. Donner asiel, retraite, veiligheid. In huis nemen. Opnemen. Bij zich nemen. Pal, Heer krijgen. Wecrbekomen. Weder in het bezit komen van. Ecarter, Tegen trekken. Terughalen. Wegtrekken. Wegschuiven. Irom. S'en gaan, zich verwijderen. Weggaan. Doorgaan. Ver trekken. Terugtrekken. Aftrekken. Wylten. Zich begeven. Zich ver Toyderen. Rentrer chez soi. Zich terugbegeven. Naar huis gaan, keer, terugkeren. Rentrer dans son cabinet, dans sa chambre. Zich (in zijn kamer, in zijn kabinet) begeven. Naar zijn kamer, naar zijn kabinet gaan. Quitter de profession qu'on excerce, etc. Er uitgaan. Zich terugtrekken. (Zijn bezigheden, zijn beroep, enz.) Laten varen, verlaten. Afzien (van zijn geest). Se de la débauche. Zich van de ontucht losrukken. De ontucht vluchten. Quitter le commerce du monde. De wereld verlaten. Een ongelogen leven (gaan) leiden. Zich van de wereld afzonderen, verweiden. Quitter le service. Uit de dienst gaan, treden. De dienst verlaten. Se à la campagne. Zich op het land begeven. Op het land gaan wonen. Se métreen sûreté. Teruggaan. Achteruitgaan. Zich terugtrekken, wegmaken. Vlugten. Proc. Se par-devers un juge. Zijn recht bij cenen regelaar vragen. Zich tot een regelaar wenden. Bij een regter gaan. En, in taal over het water. Terugtrekken. Wegtrekken. Aflopen. Duurzien. Terugtreden. Se raccourcir. Krimpen. Incrimpen. Incrinkelen. (Zich) samentrekken, verkorten. RETORNS, s. m. pl. (re-ti-ron). Manuf, Handel, v. RENAISSANCE, s. f. (re-nais-sance). Fond. Holde, v. RÉTINER, s. f. pl. (ré-ti-nèl). Zool. Spinnen, v. mo. RÉTOIRE, s. f. (ré-loi-re). Vétér. Plaster, v. RÉTORS, s. f. (re-ton-ré). Tombeau encore. Helder of on her halen. Hervallen. Van her vallen. Fig. Her vallen. Weder vallen. Terugzinken. Terugvallen. Tomber. Vallen. Neder vallen. Nederkomen. Fig. Puisse le sang t'arriver sur lui. Dat zijn bloed op hem teruggaat, over hem kom. RÉTOR, s. m. (re-tor). Diejenig die retor, uitschreeuwen. Overscheerder, m. RÉTORDEMENT, s. m. (re-tor-de-nent). Manuf. (Het) Uitbollen, O. Tuinbouw, v. TORTEUR, EUSR, S. fort-tor-teur, deux. Manuf. Tuynwiel, m. Tuynster, v. Reromoir, s. m. (re-tor-teur]. Manuf, Tuynmolen, m. Twynwiel. Ticyntuig, o. RETORDRE, v.a. (re-tordre). Tordre RET de nouveau. Weder wringen. Om nieuwe omwringen, samen dringen, uitwringen. Tordre. Dringen. ; Manuf. Tuynen. Tweerennen. Over tuinen (Haina). | Prov. Donner bien du fil à — à quelqu'un de andens vol geven. Iemand veel spel lereren, veel werk geven of veel te doen geven. RÉTORQUER, v. a. (ré-torqué). — des arguments. Betysgronden ((te gen temand) omkeren, omdraaien. (eenmand) met zijn eigen wapens wonden, verslagen. RÉTORS, s. adj. (re-tors, tors). Qui is geworden retordreerd meerdere keren. Gedraaid. Gedraaid. Gedraaid. Fig. en fam. S. m. (iemand —). Doorslibben, loze gast. Listige persoon. Duivelskerel, m. RÉTORSION, s. f. (ré-torsion). Actie van rétorquer des arguments. Ommekeren. Omdraaien. Terugschuiven, v. RÉTORSION, s. m. (re-torsion). Roue pour faire du bitord. Wu. Wiel, v. Tuynwiel, o. Twynmolen, m. RETORTE, s. f. (re-tort). Chimie. Kromhals, m. Kolfflesch, v. RETOUNE, s. f. (re-touche). Peinture. Hertoetsing. Herschildering. Hertoetsde plaat. Verandering, v. | Grav. Verbetering. Hertoetsing. Diepen, v. RETOUNER, v. n, (re-touner). Toucher de nouveau. Weder aanraken. Weder op nieuw raken. Nogmaals bevoelen, betasten. Correctie, reformatie. Overschrijven. Verbeteren. Beschaven. Herstellen. Verhelpen. Overzien. Overlopen. | Peint. Herschilderen. Hertoetsen. Ophalen. | Grav. Opsteken. Diepen. Opwerken. RETUPER, v. a. (re-touper). Pot. Herstellen. Herstellen. Terugkomst. Terugvaart, v. Terug komen. Wederkomst, o. Wederkeer ing. Terugreis, v. Terugvallen, terugslagen, ens., O. À mon —. By mijn terugkomst, Op mijn terugreis. Fam. Avoir l'esprit de — . Verlangen terug te komen. Être sur son —. Op het punt zyn van, gereed slaan om terug te keren. Op zijn wederkomst zyn. Fig. Être sur son —. Begrijpen (e) vervallen, oud (fe) worden. Van den tand geraakten. (— de l'âge). Herfst des levens, m. — d’une âme à Dieu. Bekering. RET Terugkomers, v. (Het) terugkeren kan concrete ziel tot God, O. Fig. Faire un — sur soi-même. In zich zelf keeren, gaan. Tol in leven. Zyn gedrag of zyn daden riepelyk overwij gen. Vér. — s. Teruggangen, m.mv. Listen, O. mo. Streken, m. mov. Fig. Ruse. List, v. Streek. Slender, m. Arrivée au lieu d'où l'on était parti. Terugkomst. Wederkomst. Aankomst. Wederkeering. Thuiskomst, v. Être de —. Wedergekomen), teruggekeerd zijn. Ellipt. De —. Wedergekomen), teruggekeerd), thuis zijnde). Naam de uwe of uw aankomst thuis. — s d’un navire. Terugvaart. Teruglading, v. — de chasse. Jagdmeeltyd. Meeltyd na de jagt, m. en v. Jagersmael, o. Fig. Changement, vicissitudes des affaires. Wederkeer (van het geluk), m. Verandering. Wisselvalligheid, v. La fortune a ses —s. De fortuin is wisselvallig, ongestadig, veranderlijk. En parlant d'un homme quinquais. Gril. Kiebit. Bui. Vlaag, v. Réconciliation. Verzoening, v. Il n'y a point de — avec lui. Hij vergeeft niet. Ce qu'on ajoute à la chose qu'on troque contre een andere. Tu gift, O. Fig. Reconnaissance, reciprociteit van gevoelens. Dankbaarheid. Erkentenis. Beantwoording. Wederkeering, v. Wederdienst, m. env. Wedergift, v. L'amour de mande du —. Liefde vraagt weder liefde. L'amitié demande du —. Vriendschap eist vriendschap. Payer de —. Jemands vriendschap, liefde, enz., beantwoorden. | Jur. Uitkeering, v. Terugval, m. Archit. Hoek eens uitsprong, m. Zygezigt (eener lyst, enz.), O. — d'équerre. Regthoekige breking, v. Mar. — de marée. Het wederkeerend de vloed, O. Terugvloed. Terug stroom, m. Forêts. (Het) dor worden (der boomen), O. Sans —. Voor geen weg of allee. Zonder redding. — au péché. Terugval in de zonde, m. Comm. Terugkeer eens toissels. Te gentoissel, m. Teruggaande gelden, O. mr. RETOURNE, s. f. (re-tourn). Jeu de cartes. Omslagkaart. Troefkaart. Troef, v. Troefblad, O. Omgekernde kaart, v. RETOURNEMENT, s. M. (re-tour- ne-man). Astron. Rigtigmaking van eenen kwadrant, v. RETOURNER, v.n. (re-tourne). Aler de nouveau dans un lieu où l’on a déjà été. Wederkeer, Terugkeren. Omkeeren. Wederkomen. Zich wederbegeven. Teruggaan. Terug ryden. Fig. — en arrière. Achteruit gaan. Zich terugtrekken. — à Dieu. Zich bekeren. Tot God terug keeren. | Recommencer à faire les mêmes choses. Op nieuw beginnen. Zich naar het werk begeven. — à l'ouvrage. Weder aan het werk gaan. Weder tot den arbeid gaan. | Per manier de réprimande. N'y retournez pas. Begin het niet meer. Pas op dat gy het nog durft doen. Durf nog eens. ! V. a. Tourner d’un autre sens, Omlieeren. Omdraaien. Omvinden. Keeren. Draaien. | Agric. — un sol. Eenen grond om keeren, omkering, omwisselen, omdraaien, plooien, omwelden, omkleden, omspugen, omkleeden. | Fig. et fam. — qq. iemand bekeren, omkijken, bezien, overhalen, doen veranderen. | Tourner et — qq. iemand van alle zijden aanpakken, aanvallen. | Pron. Zich omkeren, omdraaien, omwenden, keeren. | Fig. et fam. Zich (weten te) behelpen. Andere maatregelen nemen. | S'en —. Hoe ga ik. Wederkeeren. Teruggaan. Naar huis toe gaan, liegen. | V.n. J. de cartes. Keren. Omkeren. Omslaan. Troef raken. | Fig. et fam. Corr Vous ne savez pas de quoi il retourne. Gy twecet nici van er kennis is. RETRACER, V. a. (re-tra-cc). Tra cer de nouveau. Opnieuw beschrijven, afschetsen, schetsen, afsteken. Ver tellen. (Op nieuws) aftelelen, be schrijven, verhalen. In het geheugen terugbrengen of her halen voor ogen stellen. Pron. Zich (ets) herinneren. Weer in het geheugen of voor den geest komen. Weer te bijnen schieten. RÉTRACTABLE, adj. 2 g. (ré-trac tabl). Herroepelijk. RÉTRACTION, S. f. (ré-trac-ta tion). Herroeping. Wederopneming. Afzwaar, v. Wederopnemen (Ki), m. RÉTRACTÉ, v. a. (ré-trac-té). Her roepen. Wederopnemen. Pron. Zijn woord herroepen, intrekken. RÉTRACTIEL, adj. 2 g. (ré-trac til). Inkrimpend. Intrekbare. Samentrekbaar. RÉTRACTILITÉ, S. f. (ré-trac-ti-li t@). Inkrimpenbaarheid. Samentrekbaarheid. Intrekbareheid, v. RÉTRACTION, s. f. (ré-trac-tion). Wetenschap. natuur en medische. Terugtrekking. Intrekking. Samentrekking. Verkorting, v. RETRAINDRE, V. à. (re-traindr). Oorspronkelijk. Slaan. Hool slaan. RETRAIRE, V. a. (re-trèr). Pale. Terughoop. Verachteren. Bemoeien. Benaderen. Kalaveren. Naesten. RETRAIT, S. m. (re-trè). Jurisprudentie. Terugkoop. Wederkoop, m. Benadering. Kalaveren, ©. | — d'un projet de loi. Aftrekken van een weloverwogen, ©. | Latrine. (peu us.) Gemak. Huisje, ©. | Diminutie van volume. Samentrekking. Intrekking. Inkrimping, v. RETRAIT, E, P. le de Retraire. Adj. Agric. Ingekrompen. Samentrokkend. | Blad. Ingetrokken. Verkort. RETRAITE, S. f. (re-trètt), Actie de se retirer. Aftocht. Terugtocht, m. (Het) naar huis gaan, ©. Naarhuisgang, m. | Guerre. Aftocht, m. Terugmarsch, v. Faire —, se battre en —. Aftrekken. Terugtrekken. -wijken. | Escrime. (En) achteruit trekken. (Terug)wijken, ©. Sonner la —. Den aftocht blazen.| Obligation de se retirer à une certaine heure. Aftocht, m. Signal qu'on donne en conséquence. Taptoe. Aftocht, m. Batavia. Den taptoe slaan, trammelen. | Veen. Sonner de —. Den aftocht blazen. De honden terugroepen. | Actie de service retirer du monde. Verwerving. Afzondering, v. (Het) verlaten der wereld. (Het) uitscheiden, o.| Het staan van een persoon retirée de haar zaken, van het dienst, etc. Stil leven. Ambtelose leven, o. Rust. Eenzameheid. Afwijdering, v. Ruststand, m. Afscheiding, ©. Officier en —, Gepensioneerde officier. Lonken naar — aan iemand in den ruststand stellen. Zijn afscheid krijgen. Gepensioneerd worden. | Het lichaam zelf waar men zich retirert. Plek. Eenzame plek. Toevluchtplek, v.| Plaats van toevlucht. Toevlucht, m. en v. Schuilplaats, v. Toevluchtsoord, o. Wyk, v. | Plek van de dieven. Roofershoek, o. Schuilhoek van dieven, m.| En par Kant des dieren. Leger. Hol, o.| Emploiture tranquille of pensioen, recompense. Verzorging, v. Rustambt. | Rustgeld. Pensiön, o. Jaarwet, r. Verdunning, v. | Diminutie van volume. Drompeling. Inkrimping. Intrekking. Verkorting, v.| Mar. Nachthelft (in den hoef gebleven), v.| Chass. Noodhulp. | Agric. Mestput, m.| Feod. Aftogtsgeld, o. Brood.| Archit. Intrekking. | Voortekening, v.| Mar. —s. Sta- of draad van de mast, v. en o. mv.| Comm. Bank. Tegenwisseling, m.| RETRAITÉ, E, adj. (re-trait). Pensiönair. Gepensioneerd. In den ruststand geplaatst. | S. m. Gepensioneerde. Pensiocentrekker, m.| RETRAITER, Ÿ. a. (re-trait). Tracteren de nieuwe. Op nieuws of wonder behandelen. | Pensiönner. Pensioneren. Pensiön geven (aan). RETRANCHEMENT, S. I. (re-tranchement). Suppresie van sommige deel van een heel. Aftrekking. Aftrekking. Vermindering. Verkorting. Bepaling, v.| Suppresie totale. Verwijdering. Afsnyding, v. en afhouden, o.| Fig. Verzorging. Delging, ©.| Gramm. Uitlating, v.| Littér. Het uitdoen. Uitlaten. Uitschrijven, O. Weglaten, v. | La chose retranchée. (Het) weggelaten, o.|Es poos retranche. Lijk, m. Afgenomen gemeente, v. Klein vertrek, o. | Guerr. Schans. Verschansing. Beschansing. Omschansing, v. RETRANCHER, v. à. (re-tran-ché). Overtcun d'uncout. Afnemen. Wegnemen. Afkorten. Afsnijden. Verkorten. Wegdoen. Weglaten. | Overtcun entièrement. Afnemen. Wegnemen. Te niet doen. Afstellen. Intrekken. Afschaffen. | — l'usage du vin. Den wijn verbieden. | — qc. de la communion des fidèles. Jemand uit de gemeenschap der gelovigen stuiten. Jemand in den band des. || Pron. Se restreindre. Zich bepalen, beperken. Afschaffen. Zijn uitgaven beperken, verminderen. Zuiniger leven. | — un camp. Een kamp verschansen, beschansen, omschansen, bevolgeren. Et pron. Se —. Zich verschansen, verbergen. Fig. Zich verbergen. RETRAVAILLER, V. à. (re-tra-va-lé). Travailler opnieuw. (/am.) Weder bewerken, bearbeiden. RETRAITEUR, s. f. (re-tré-ia). Celui, celle die exerce un retrait. Wederkooper. Inkoper, m. Wederkoopster, v. RETRÉCIR, v. à. (ré-tré-cir). Rendre plus étroit. Versmallen. Verengen. Vernauwen. Enger, nauwer of smaller maken. Intrekken | (Een kleding) inleggen. | Fig. — l'âme. De geest verkleinen. (Een land) kleinhartig maken. || V. n. et pron. Smaller, enger worden. Inkrimpen. Krimpen. Versmallen. Intrekken. | Fig. Eng hartig, kleinhartig worden. Een paard leiden in kleinere krachten houden. Et pron. Eng draven. Kleine stappen doen. RETRÉCISSMENT, s. m. (ré-tré-cis-sement). Verenging. Vernauwing. Verkleining. Samen trekking. Inkrimping, v.|Fig. Beperking. Beperktheid. Geringheid. Onbeduidendheid. Verengingheid, v. | Path. Verenging. Vernauwing. RETRÉNDE, v. a. (ré-train-dr). Modeleren met de hamer. Met de hamer drijven. Slagen. Hameren. Tremper de nouveau. Hedder nat malien, indoopen. Wieder hart maken, versalien, temperen. Verstehen. Fig. Verstehen. Verharden. Styven. Met nieuwe sterkte vrijpenen, uitrusten. Zich weder verharden, verstalen. Nieuwe sterkte krijgen, halen. Nieuwen moed scheppen. Rétribuer, V. a. (ré-tri-bu-é). Donner à qq. le salaire qu'il mérite. Beloonen. Betalen. Vergelden. Be zoldigen. Schadeloos stellen. Ont schadigen. Zijn of hun loon geven (aan). Rétribution, S. f. (ré-tri-bu tion). Belooning. Vergelding. Betaling. Schadeloosstelling, v. Loon. Eerloon, m. en o. Bevordering, +. Rétro... prépos. insép. (ré-tro). Dans la composition des mots. Zeguren. Achteruit. Rétroactif, ADJ. (ré-tro-actif, iv). Terugwerkend. Achteruit werkend. Het —. Terugwerking. Terugwerking. Terugwerking. kracht, v. Rétribution, S. f. (ré-tro-actie). Terugwerking, v. Terugwerking. invloed, m. Rétraktivité, S. f. (ré-tro-activité). Terugwerkende kracht, v. Rétrager, V. n. (ré-tro-agir). vi-té). Teruggaan. Rétrécir, v. a. (ré-tro-céder). Jurispr. Weder afstaan. Weder af sien of afstand duende van. Physiol. Teruggaan. Path. Terugslaan. Récession, S. f. (ré-tro-cession). Jurispr. Wederafstand, m. Physiol. (Het) teruggaan, v. Path. (Het) terugslaan, v. Rétroflexie, ADJ. (ré-tro-flexie). Bot. Teruggebogen. Réflexion, S. f. (ré-tro-flexion). Terugbuiging, v. Rétrédition, S. f. (ré-tro-édition). Terugbuc k, v. Rétréder, v. a. (ré-tro-éder). Terugdringen. V. Terugdringen. Rétrieder, ADJ. (ré-tro-éder). Teruglopende. Achteruitgaande. Achteruitschrijvend. Aron. Vrije gangig. Marsch —. Teruggang. Achteruitgang, m. Vers —. Vers dat men rechts en averechts kan lezen. Rétrédé, V. n. (ré-tro-dé). Teruggaan. Achteruitgaan. Achteruit of terugtreden. Een teruggaande beweging hebben. Terugschrijden. Terugwijken. Een achteruitgaande beweging maken. Astr. Teruglopen. Rétrédisme, S. m. (ré-tro-disme). Achteruitgangsstelsel, v. Rétrôspectif, ADJ. (ré-tro-spectif, iv). Qui s'occupe du perceval. Achteruitziend. Renoussé, E., p. pas. de Retrousser. Nez —. Opgeschorte neus. Om krullende neus. Avoir les bras —s. Blote armen hebben. De armen opgestroopt hebben. RETROUSSEMENT, s. m. (re-trousser). Action de retrousser. Het opstroopen. Opschorten. Opsorden. Omchorting, slaen, o. Opstrooping. Retrousser, v. a. (re-troussé). Replier, relever. Weder opstroopen, opordnen, opslaan, omslaan. Trousseur. Opstroopen. Orden. Op schorten. Opslaan. Slaan. Hoe schorten. Opstryken. Opbinden. — les moustaches. De knevels opstryken, opzelden, naar omhoog (om) krullen. — les cheveux. Het haar opbinden. — un chapeau. De randen van een hoed omslaan, om krommen, opstryken, naar omhoog zetten. RETROUSSIS, s. m. (re-troussé). Partie du bord d'un chapeau. Opge slaan rand, opslagrand (van hoed), m. | Partie des basques d'un uniforme. Omslag. Opslag, m. | Pièce de cuir qui se rabat par devant des bottes. Kap, v. Bottes à —. Kapleerzsoen. Leerzolen met kap. Ve M. RETROUVER, v. a. (re-trouver). Trouver de nouveau. Weder uit nieuw vinden. | Trouver ce qu'on avait perdu, oublié. Weder vinden. Terugvinden. Vinden. (Weder)aanvallen. (Weder)tegenkomen. Fig. Reconnaitre. Weder vinden. Herkennen. Pron. Ziehouders of op nieuw bevinden. | V. réc. Elke weer vinden, terugvinden. RETROVERSION, s. f. (ré-trouver). Partie. Terugwending. Ontbrekende, tv. Rests, s. m. (ré). Filet. Net, ©. c. : 0, Garen, 0. | Fig. Prendre qq. dans ses —, iemand vangen, in het net krijgen. | Manche de charrue. Pooksteert, m. RETUS, s. adj. (ré-tu, tuz). Bot. Ingedrukt. Stomp. REUMAETER, S. M. (reuma-mètre). Stroommeter, m. REUNION, s. f. (ré-union). Action de réunir. Vereeniging. Hereniging. Weder vereeniging. Verbinding, v. (Heten) verbinden, enz., o. | Chir. Samenvoeging, v. (Het) samen voegen. Samenvoegen. | Aansluiten. genezen, 0. | Jur. Polit. Vereeniging. Verbinding, v. | Fig. Reconciliation. Vereeniging, verzoening, bevrediging, v. | Action de rassembler ce qui est épars ou le résultat de cette action, Samenkomst, samenvoegen, vereniging, Samenkomst, Byeenkomst, o. Kring, m. Rotten, rotterij (Kir.), tv. Réunion, v. a. (ré-u-nir). Rejoindre ce qui est détruit. Weder vereniging, verenigen, opnieuw byeenbrengen. | Joindre, verenigen, verenigen, samenvoegen, verenigen, samenbrengen. — Een province verenigen, inlyven. | Chir. Verenigen, samenvoegen. Fig. Réconcilier, verenigen, verzoenen, byeenbrengen, Jur. Polit. Verenigen, inlyven. | Rassembler, verenigen, byeenbrengen, byeedoen, verzamelen. | Pron. Se rejoindre, zich verenigen, (weder) samenvoegen, (weder) samenkomen, samenleven. | Se rassembler, byeenkomen, zich verenigen, verzamelen, vergaderen. | Fig. Se reconcilier, zich (weder) verzoenen. Réussir, v. n. (ré-u-sir). Avoir un succès heureux. Gelukken, lukken, slagen, wel uitvallen, een goeden uitslag hebben. Geven, geven of bedragen (Kir.), medevaluen. | En parlant de personnes, gelukken, slagen, geluk hebben, doel bereiken, goed voortgaan. Er (goed) komen, gelukkig zijn. — à faire que. Lets tot stand brengen, ja doorzetten. | Avoir un bon ou un mauvais succès, goed of slecht uitvallen, hede of tegenvallen, lukken of mislukken, byval of geen byval vinden. | Agric. Groeien, teren, herden, wel groeien. Résultaat, s. f. (ré-u-léat). Donnée succès, gelukken, lukken, medevallen, goede uitval of uitkomst, m. | Bon ou mauvais succès, uitslag, uitval, m. Gevolg, o. Uitkomst, v. Mauvaise —, (Het) mislukken, o. Révacoor, v. a. (re-va-loar). (Se conjugue comme valoir). (fam.) Weder verlangen, met de zelfde maat vergelden. Ravance, s. f. (re-van-ch). (fam.) Wederwerk, wederoplossing, voldoening, v. Vervang. Revenge, v. En-, loc. adv. Daar tegenover. Van den anderen kant. Tot vergelding. REVANCHER, V. a. (re-van-che). (fam.) Verdedigen. Verweren. Helpen. Steun geven. Staan. Stand houden. Rendre la pareille. Wederstand bieden. Met gelijke munt betalen. Zich verdedigen, verweren, verzetten. Zich wreken. REVANCHEUR, s.m. (re-van-cheur). (très peu us.) Verdediger, m. REV Reverie, v. n. (ré-vé-cé). Avoir de fréquentes rêveries pendant un sommeil inquiet. Onrustig slapen. Duiken. (Veel) dromen. Penser vaguement à qq. Mijnemen. Dromen. Dioalen. Malen. REVASSERIE, s. f. (ré-vass-rie). Action de révasser, état de celui qui révasse. [] Dromen, o. Fig. et fam. Mijnemen. Droomerij. Hersenschim, o. REVANSEUR, s. m. (ré-van-seur). Ce qui qui révasse. (fam.) Dromer. Mijnmeraar, m. Rêve, s. m. (rêv). Songe. Droom, m. Fig. Droom, m. Kort geluk, o. Fig. et fam. Droom, m. Droomerij, v. Fig. Projet sans fondement. Droom, m. Hersenschim, v. Réveur, adj. 2 g. (re-vê-che ). Rude, apre au goût. Wrang. Zuur. Zerp. Diamant —. Sprokkel diamant. Fig. Sterk of vasthoudend. Koppig. Dwars. Sluiter. Onbuigzaam. Stijfhoofdig. Eigenzinnig. Wijd eend. Eigenwijs. Réveil, s. m. (ré-vè-y). Cessation de sommeil. Ontwaking. Wakkermaking of wording, v. À mon réveil. Bij mijn ontwaking. Als ik wakker word of werd. Horl. V. RÉVEILLE-MATIN. Réveille, E, p. de Rêveiller. Réveille-Matin, S. M. (ré-vè-y matin). Horl. Wekker. Morgen tekort. Poet. et fam. Haan, m. Bot. Duistermelk, v. en o. Réveiller, v. a. (ré-vè-illé). Faire cesser le sommeil de qq. Wekken. Opwekken. Wakker maken. Doen ontwaken. Il a défendu qu'on le réveillât. Hij is verboden hem wakker te maken. Fig. Opwekken. Aanwaken. Verlebendigen. Verwikkelen. Aanwroegen. Aanspooren. Vernieuwen. Le courage. De moed opwekken. Pronom. Wakker worden. Ontwaken. Soms overleiden. In eens wakker schieten. Fig. Ontwaken. Opstaan. Worden levendig geworden. Vernieuwd worden. RÉVEILLEUR, s. m. (réveillier). Diegene die anderen wekt. Wekker, m. RÉVEILLON, s. m. (réveillon). Petit repas vers het midden van de nacht. Nachtmaaltijden, v. en m. Nachtgerecht, m. Nachtmaalt, o. | Peint. Lichtruiken, v. RÉVÉLATEUR, S. M. (révélateur). Diegene die een complot, etc. Ontdekker. Uitbrenger. Verrader. Verklikker, m. RÉVÉLATION, s. f. (révélation). Actie van ontdekken. Openbaring, v. Verraad, o. | Schrift. Heilige Openbaring, v. RÉVÉLÉ, s. p. pas. de Révéler, en adj. Ontdekt. Verklaard. | De religie —e. Van openbarde godsdienst, m. en v. Het christendom, o. Révéler, v. a. (révéler). Ontdekken, declareren van een zaak die was onbekend en geheim. Openbaren. Veropenbaren. Ontdekken. Uitbrengen. — het geheim van zijn vriend openbaren, uitbrengen. | Zich veropenbaren. REVENANT, s. m. (revendan). Van een geest die men aannam terug te komen van de andere wereld. Geest. Waar geest. Werend komende geest, m. Spook, o. REVENANT, E, adj. (revendan, tegen). Die plaatst, die terugkomt. Aangenaam. Bevallig. Aanvallig. Liefst. Liefelijk. Revendant-BON, S. M. (revendan bon). Profit casuel en eventueel van een verkoop, van een lading, etc. Profit. Voordeel, o. Winst, v. | De gelden die resteren in de handen van een comptabel, na dat hij zijn rekeningen heeft geleverd. Overschot, o. Rest, cv. Boni, m. | Fig. Profit. Voordeel, o. inst. v. (Het) aangename, o. REVENDEUR, EUSE, s. (revendeur, deuz). Diegene die terugverkoopt. Uitverkoper. Uitbrenger. Uitdrager, m. Uitverkoper. Uitbrengster. Uitdrager, v. REVENDICATION, s. f. (reveneering). Jurisper. Terug eisen. Wedergeisen. Beslag nemen, v. REVENDRIJKEN, v. a. (reveneeren). Eissen wat men recht op heeft. Terug eisen. Wedergeisen. Vendre ce qu'on a acheté. Herver koopen. Wederverkoop. Fig. et fam. Avoir d'une chose à —. Mec: ets le dr loopen. Lets in overvloed hebben. Ne vous fiez pas à lui, il vous en revendrait. Betrouw u op hem niet, want hij est quicker ou slimmer dan jy. REVENDU, E, p. pas. de Revendre. REVENIR, v. n. (rev-nir). Venir une autre fois, de nouveau. Nog eens komen. Andermaal komen. Il est revenu vous chercher. Hij is u andermaal komen halen. Croître de nouveau, repousser. Wederschieten. Weder uitschielen of uitkomen. Weder groeien. Dire des choses qui reparaissent après avoir disparu. Weder verschijnen. Weder voorkomen. Le soleil revient sur l'horizon. De zon loopt weder op. — dans l'esprit. Weder te binnen schieten. Weder invallen. Retourner au lieu d'où l'on était parti. Weder uit te rugkomen. Weder uit terugkeren. — sur l'eau. Weder boven het water komen. Fig. — au giron de l'Eglise. In den schoot der kerk terug te komen. Il revient des esprits dans cet endroit. Daar komen geesten weer op die plaats. En parlant des aliments, causer des rapports. Weder opkomen. Opwerpen. Op roeien. Oproepen. Opbreken. Recommencer à dire, à faire. (OPTELS) toederkomen, terugkomen. — à la charge. Het gevecht hervatten. Eenenieuwen aanval doen. Fig. Weder aanvangen, terugkomen (op een zaak). Fig. — sur une affaire. Weder van een zaak spreken. Eene zaak toedelen behandelen. Fig. J'en reviens toujours là que... Ik houd nog altijd stand dat. — en santé, à la vie. Weder gezond, frisch worden. Tot beterschap komen. Weder opkomen. — à soi. Freder tot zichzelf komen. Absolu: Je n'en reviens pas. 