None
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1716/82
van de heer Roberto Costanzo (PPE -1)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(2 december 1982)
Betreft: Bevordering van het plattelandstoerisme
Kan de Commissie,
— gezien artikel 4, lid 4, van Verordening (EEG)
nr. 2615/80 van de Raad (J)> waarin staat dat het
plattelandstoerisme moet worden bevorderd,
— gezien het feit dat de Italiaanse organisaties, die tot
taak hebben het toerisme te bevorderen, reclame te
maken en voor toeristische attracties te zorgen, tijdig
een programma hebben ingediend dat vervolgens
door de bevoegde instanties van de Gemeenschap is
goedgekeurd,
mededelen,
— of het haar bekend is dat deze organisaties aan de
Italiaanse overheidsdiensten en de Commissie al meer
dan een jaar geleden alle vereiste documenten hebben
doen toekomen en thans met de uitvoering van hun
programma zijn begonnen,
— of het haar bekend is dat deze organisaties tot nog toe
niets van het toegezegde voorschot voor de financie­
ring hebben ontvangen,
— of zij niet van mening is dat de financiële bijdrage van
de Gemeenschap rechtstreeks kan worden verstrekt
aan de organisaties die de maatregelen ten uitvoer Nr. C 93/18 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 7. 4. 83
leggen, met name wanneer het, zoals in het geval van
Verordening (EEG) nr. 2615/80, financiële bijdra­
gen betreft die volledig ten laste van de Gemeenschap
komen?
(») PB nr. L 271 van 15. 10. 1980, blz. 1.
Antwoord van de heer Giolitti
namens de Commissie
(1 februari 1983)
Het is de Commissie bekend dat sommige organisaties ter
bevordering van het vreemdelingenverkeer sedert enige
tijd zijn begonnen met de uitvoering van acties die binnen
hun bevoegdheid liggen.
 De Commissie heeft aan het Italiaanse Ministerie van de
Schatkist een voorschot overgemaakt van 30 % van het
voor de eerste jaarlijkse tranche van het programma
„uitbreiding" uitgetrokken krediet, en is van oordeel dat
de Italiaanse autoriteiten spoedig zouden moeten over­
gaan tot de betalingen in verband met de reeds ten uitvoer
gelegde maatregelen, zoals die welke door het geachte
Parlementslid zijn genoemd. Overeenkomstig artikel 6,
lid 1, van Verordening (EEG) nr. 2615/80, is de
Commissie bereid om, indien de Italiaanse Regering een
besluit in deze zin zou nemen, de communautaire bijdrage
rechtstreeks over te maken aan de organisatie die hiervoor
in aanmerking komt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1717/82
van de heer Roberto Costanzo (PPE -1)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(2 december 1982)
Betreft: Bouw van installaties voor de opslag en verwer­
king van graan met financiële hulp van het
EOGFL
Kan de Commissie de redenen mededelen waarom geen
financiële steun uit het EOGFL, afdeling Oriëntatie, is
verleend voor de bouw van installaties voor de opslag en
verwerking van graan waarvoor de Italiaanse
landbouwersorganisaties plannen hebben ingediend?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(4 februari 1983)
Artikel 10, sub a), van Verordening (EEG) nr. 355/77
inzake een gemeenschappelijke actie ter verbetering van de voorwaarden inzake verwerking en afzet van land-
bouwprodukten (!) bepaalt dat de subsidiabele projecten
moeten passen in sectoriële programma's die door de
Lid-Staten worden ingediend en door de Commissie
moeten worden goedgekeurd.
Overeenkomstig artikel 12, lid 1, van dezelfde verorde­
ning kon slechts tot 31 december 1980 van dit voorschrift
worden afgeweken. Wat de graansector in Italië betreft
wordt erop gewezen dat de goedgekeurde programma's
niet de gehele bedrijfssector omvatten, noch alle gebieden
van dit land. Projecten die buiten de programma's vallen,
konden dus niet in aanmerking komen voor bijstand.
 H PB nr. L 51 van 23. 2. 1977, blz. 1.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1718/82
van de heer Dieter Rogalla (S - D)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(2 december 1982)
Betreft: Universitair gevormde stagiairs bij de Commis­
sie
1. Wat is het oordeel van de Commissie na rond 25
jaar ervaring over de tijdelijke tewerkstelling van stagiairs
met universitaire opleiding?
2. Hoeveel oud-stagiairs zijn inmiddels als ambtenaar
of ander personeelslid bij de Gemeenschap in dienst?
3. Zijn sommige nationaliteiten bij de stages overver­
tegenwoordigd, of zijn zij gelijkelijk over alle nationali­
teiten verdeeld, en in hoeverre ijveren stagiairs na hun
terugkeer als pleitbezorgers voor de Europese gedach­
te?
4. Ontvangen de stagiairs een passende bezoldiging en
wordt deze op dezelfde wijze aangepast als de ambtena­
rensalarissen?
Antwoord van de heer Thorn
namens de Commissie
(10 februari 1983)
1. Sinds 1960 organiseert de Commissie stages voor
jonge academici. Hiermede wordt een driedelig doel
beoogd:
— de belangstelling vestigen op de Europese integratie-
gedachte;
— overdracht van praktische kennis over de werkwijze
van de Commissiediensten;
— voorbereiding op eventuele internationale taken. 7. 4. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 93/19
De hiermede opgedane ervaringen mogen positief worden
beoordeeld. Het aantal aanvragen neemt nog steeds toe;
zo waren er in 1982 3 000 gegadigden voor de ongeveer
440 op de begroting uitgetrokken stagebeurzen.
 2. De Commissie beschikt over geen statistiek over het
aantal voormalige stagiairs die intussen als ambtenaar of
in ander dienstverband bij de Europese Gemeenschap
werkzaam zijn. Bekend is echter dat een niet nauwkeurig
te berekenen aantal voormalige stagiairs een loopbaan bij
de Gemeenschap hebben gekozen, deel genomen hebben
aan algemene vergelijkende onderzoeken, assistent van
een lid van het Europese Parlement zijn geworden of werk
hebben gevonden bij Europese overkoepelende organisa­
ties en federaties of andere internationale instellingen,
dan wel daarvoor belangstelling hebben.
3. Wat betreft de geografische verdeling in de groepen
stagiairs zij verwezen naar de schriftelijke vragen
nr. 875/82 (0 en nr. 1579/82 (2) van de afgevaardigde
Alan Tyrrell en de antwoorden van de Commissie.
Wat het uitstralingseffect van voormalige stagiairs
betreft, wijst de Commissie erop dat dezen op eigen
initiatief een vereniging van voormalige stagiairs hebben
opgericht, met afdelingen in alle Lid-Staten en kandi-
daat-Lid-Staten en ook in derde landen. Deze organisaties
hebben zich vanaf de oprichting actief ingezet voor de
verwezenlijking van de Europese integratiegedachte.
4. De Commissie verhoogt de toelage aan de stagiairs
regelmatig en volgt hiermee de gestegen kosten van
levensonderhoud.
Een dergelijke aanpassing zal ook in het begrotingsjaar
1983 plaatsvinden.
(») PB nr. C 202 van 6. 10. 1982.
(2) Zie blz. 5 van dit Publikatieblad.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1729/82
van mevrouw Barbara Castle (S - GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(2 december 1982)
Betreft: Kratten voor kalveren
Is de Commissie het ermee eens dat de methode van het
fokken van kalveren in kleine houten kratten, zoals
algemeen gebruikelijk is, een wreedheid is jegens deze
dieren en kan zij derhalve stappen nemen om deze
methode onwettig te verklaren en een meer aanvaardba­
re, menselijker, alternatieve produktiemethode aan te
moedigen, zoals het opsluiten in groepen van twintig op
stro in overdekte ruimtes? Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(15 februari 1983)
Zowel op wetgevings- als op onderzoeksgebied houdt de
Commissie zich reeds lang actief bezig met het welzijn van
dieren. Zij heeft nu voorgesteld communautaire welzijns-
voorschriften in te voeren op die terreinen waarop de
verschillende nationale regelingen een belemmering voor
het vrije handelsverkeer kunnen vormen of concurrentie-
distorsies kunnen veroorzaken. De Commissie poogt zo
tot uniforme maatregelen inzake bescherming van land­
bouwhuisdieren in de verschillende Lid-Staten te
komen.
Na uitgebreide werkzaamheden in de Gemeenschap op
het gebied van het welzijn van kalveren en met name van
vleeskalveren, is in 1981 op een onder auspiciën van de
Commissie gehouden wetenschappelijke studiebijeen­
komst een overzicht gegeven van het onderzoek naar
huisvestings- en opfoksystemen voor kalveren.
Nu de eerste aanzet is gegeven, zal de Commissie verder
onderzoeksresultaten verzamelen met het oog op de
opstelling van wetenschappelijk verantwoorde voor­
schriften voor de kalveropfok.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1737/82
van Sir Fred Warner (ED - GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(10 december 1982)
Betreft: Ziekteverzekering
Is de Commissie op de hoogte van de regeling die het
Gemengd Comité van de Openbare Ziekteverzekeringen
in de Duitse Bondsrepubliek op 3 februari 1982 heeft
getroffen dat buitenlandse studenten die zich aan een
Duitse universiteit wensen in te schrijven, een speciale
ziekteverzekering voor studenten dienen af te sluiten die
ongeveer 55 DM per maand kost?
Is de Commissie bereid ervoor te zorgen dat het Europese
certificaat E 111 door de Duitse Bonds- en deelstaat­
autoriteiten voor dit doel wordt aanvaard?
Antwoord van de heer Richard
namens de Commissie
(7 februari 1983)
1. De Commissie is op de hoogte van de door het
Parlementslid aangehaalde situatie in de Bondsrepubliek Nr. C 93/20 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 7. 4. 83
Duitsland. Een Duitse wetsbepaling schrijft specifiek
voor dat alle studenten (Duitsers of buitenlanders) indi­
vidueel verzekerd moeten zijn voordat zij zich laten
inschrijven aan een Duitse instelling voor hoger onder­
wijs.
2. Certificaat E 111 geeft verzekerde onderdanen van
andere Lid-Staten gedurende een tijdelijk verblijf in de
Bondsrepubliek Duitsland recht op kosteloze spoedeisen­
de geneeskundige behandeling. Verordening (EEG) nr.
1408/71 betreffende de toepassing van de sociale zeker­
heidsregelingen op werknemers en zelfstandigen alsmede
op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap
verplaatsen, bevat een bepaling ter voorkoming van
dubbele verzekering. Deze verordening is echter niet van
toepassing op studenten als zodanig, zodat er geen beroep
op kan worden gedaan om de verplichtingen krachtens de
Duitse wetgeving te ontgaan, hetgeen kan betekenen dat
sommigen zich dubbel moeten verzekeren.
 3. De Commissie ziet niettemin in dat deze verplich­
ting een bijzonder zware last oplegt aan studenten, die
daar weinig of niets voor in de plaats krijgen, en nog wel
in een periode waarin zij waarschijnlijk het minst in staat
zijn om aan extra financiële verplichtingen te voldoen.
Deze kwestie is daarom onder de aandacht gebracht van
de Duitse autoriteiten op het hoogste niveau, ten einde
deze situatie tot een bevredigende oplossing te bren­
gen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1738/82
van de heer Pierre-Bernard Cousté (DEP - F)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(10 december 1982)
Betreft: Anti-dumping- en anti-subsidieonderzoeken
In haar antwoord op schriftelijke vraag nr. 786/82 (')
maakte de Commissie o.a. gewag van de anti-dumping­
en anti-subsidieonderzoeken die zij sinds 1 januari 1976
heeft ingesteld.
Kan de Commissie, aangezien een klacht niet noodzake­
lijk leidt tot een onderzoek, eveneens mededelen hoeveel
klachten uit hoofde van artikel 5 van Verordening (EEG)
nr. 3017/79 (2) en vroegere bepalingen, sinds 1 januari
1976 zijn ingediend met het oog op de toepassing van de
anti-dumping- en anti-subsidiebepalingen van bovenge­
noemde verordening en de reeds eerder bestaande bepa­
lingen?
Kan de Commissie deze klachten opsplitsen naar resp.
anti-dumping- en anti-subsidieklachten en hierbij nader
preciseren:
wat betreft de anti-dumpingklachten, wejke de nationa­
liteit is van de van dumpingpraktijken beschuldigde
ondernemingen, wat betreft de anti-subsidieklachten, welke landen deze
subsidies zouden hebben gegeven?
0) PB nr. C275 van 18. 10. 1982, blz. 15.
(2) PB nr. L 339 van 31. 12. 1979, blz. 3.
 Antwoord van de heer Haferkamp
namens de Commissie
(21 februari 1983)
Zoals uiteengezet in het antwoord op schriftelijke vraag
nr. 698/81 van mevrouw Lizin (!)ishetn iet de gewoonte
van de Commissie bijzonderheden omtrent contacten met
communautaire industrieën of eventuele in aansluiting
daarop ontvangen klachten te publiceren, tenzij is beslo­
ten een onderzoek in te stellen. Indien de klacht voldoen­
de bewijsmateriaal behelst om het inleiden van een
onderzoek te rechtvaardigen, wordt een bericht van de
inleiding van een dergelijk onderzoek in het Publikatie­
blad opgenomen. Indien de klacht niet voldoende bewijs­
materiaal bevat, wordt de klager daarvan in kennis
gesteld en het staat hem dan vrij een gewijzigde klacht in '
te dienen ter nadere overweging.
(') PB nr. C 283 van 5. 11. 1981.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1744/82
van mevrouw Barbara Castle (S - GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(10 december 1982)
Betreft: Franse invoerbeperkingen
Is de Commissie bereid nadere gegevens te verstrekken
over de bijkomende eisen inzake in het Frans gestelde
douanedocumenten, vermeldingen van oorsprong op alle
goederen, verzending van bepaalde produkten via bepaal­
de douanekantoren en andere administratieve importbe­
perkingen waarvoor de Franse autoriteiten om toestem­
ming verzoeken, en heeft de Commissie tevoren hieraan
haar goedkeuring gehecht?
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(10 februari 1983)
De bijkomende eisen voor in het Frans gestelde douane­
documenten vloeien voort uit het door de Franse autori­
teiten op 20 oktober 1982 goedgekeurde dienstbericht tot
wijziging van het dienstbericht van 14 maart 1977 inzake 7. 4. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 93/21
de wet van 31 december 1975 over het gebruik van de
Franse taal.
 Het dienstbericht luidt:
„Het gebruik van het Frans is verplicht bij alle
transacties, voorgenomen transacties en invoer betref­
fende goederen en diensten. Uit de zeer algemene
bewoordingen van artikel 1 van de wet om de
strekking van dit artikel te bepalen is het duidelijk dat
het gebruik van het Frans verplicht is, niet alleen voor
de gehele tekst van alle documenten die bij transacties
worden gebruikt (contracten, etiketten, catalogi, pro­
spectussen, bestelformulieren, leveringsvoorwaar­
den, garanties, gebruiksaanwijzingen, borgtocht, ver-
voerdocumenten, kwaliteitscertificaten, enz. doch
ook voor merken gebruikt bij het etiketteren en op de
goederen zelf, alsmede bij schriftelijke of mondelinge
reclame".
Met betrekking tot vermeldingen van oorsprong op
goederen is de enige maatregel die thans in Frankrijk van
kracht is decreet nr. 79 - 790 van 29 augustus 1979 dat
uitvoeringsvoorschriften behelst van de wet van 1 augus­
tus 1905 betreffende fraude en namaak in verband met
goederen of diensten ten aanzien van de merken van
oorsprong die op bepaalde textielprodukten op kleding­
stukken moeten worden aangebracht.
Wat de verzending van bepaalde produkten via bepaalde
douanekantoren betreft is de enige Franse maatregel, die
thans door de Commissie wordt aangevochten, een
decreet van 21 oktober 1982 tot wijziging van de lijst van
douanekantoren en de bevoegdheden daarvan, krachtens
welke video-apparatuur van post 92.11 B van het
gemeenschappelijke douanetarief alleen mag worden
ingevoerd via het kantoor te Poitiers.
Deze Franse maatregelen hebben nooit de voorafgaande
goedkeuring van de Commissie verkregen.
Het vraagstuk van de vermeldingen van oorsprong zijn
thans ingevolge een door de Commissie ingeleide inbreuk­
procedure voor het Hof van Justitie gebracht.
De Commissie heeft op 9 november 1982 een inbreuk­
procedure, welke nog in behandeling is, tegen de Franse
autoriteiten ingeleid in verband met het gebruik van de
Franse taal en de beperking van douanekantoren.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1760/82
van de heer Francis Wurtz (COM - F)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(10 december 1982)
Betreft: Schoolbezoek van jongeren
Kan de Commissie gegevens verstrekken omtrent de mate
waarin de jongeren in iedere Lid-Staat van de Europese Gemeenschap schoolonderwijs genoten, in de schoolja­
ren 1975/1976, 1978/1979, 1980/1981, 1981/1982
(openbaar en bijzonder onderwijs te zamen)
— in de eerste cyclus van het voortgezet onderwijs
(full-time),
— in de lange tweede cyclus (full-time),
— in het technisch onderwijs van het lange en het korte
type (full-time),
— in het alternerend onderwijs (vakopleiding en school­
onderwijs) (deeltijd),
— in het hoger onderwijs,
betreffende de jongeren van 15, 16, 17, 18, 19 en 20
jaar?
Antwoord van de heer Burke
namens de Commissie
(31 januari 1983)
De Commissie vestigt er de aandacht van het geachte
Parlementslid op dat het wegens de verschillen tussen de
onderwijsstelsels en de benamingen van de verschillende
soorten cursussen en scholen van de Lid-Staten wel
mogelijk is vergelijkbare statistieken betreffende de
Lid-Staten te verstrekken voor de verschillende onder­
wijsniveaus, maar niet op basis van de door hem gewenste
indeling.
Het Bureau voor de Statistiek heeft een groot aantal
gegevens over de aantallen scholieren en studenten in
„Onderwijs en opleiding 1970/1 - 1977/1978" (Euro-
stat 1980) gepubliceerd, alsmede een bijwerking van de
belangrijkste series tot 1980/1981 in het statistisch
bulletin „Onderwijs en opleiding" nr. 2 - 1982 (de gege­
vens over het leerlingwezen en het alternerend onderwijs
zijn daarin niet opgenomen omdat het Bureau voor de
Statistiek niet over voldoende gegevens beschikte). De
statistieken betreffende het schooljaar 1981/1982 zijn
nog niet beschikbaar.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1763/82
van de heer Anthony Simpson (ED — GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(10 december 1982)
Betreft: Vrij verkeer van onderwijzend personeel
Het is ongetwijfeld bevorderlijk voor de Europese inte­
gratie en voor het streven naar „een steeds hechter
verbond" dat onderdanen van alle Lid-Staten kunnen
werken als docenten in scholen en onderwijsinrichtingen
van andere Lid-Staten, met name bij het taalonderwijs en
de Europese lessen. Nr. C 93/22 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 7. 4. 83
Onderneemt de Commissie stappen, of is zij voornemens
dit te doen, om het vrij verkeer van onderwijzend
personeel in de gehele Gemeenschap te verzekeren, vooral
voor wat betreft de onderlinge erkenning van onderwijs-
diploma's en -kwalificaties. Zo ja, welke? Zo neen,
waarom niet?
Antwoord van de heer Richard
namens de Commissie
(16 februari 1983)
De Commissie vindt evenals het geachte Parlementslid dat
de Europese unie zou worden bevorderd door het vrije
verkeer van onderwijsgevenden. In de particuliere sector
is een en ander al gerealiseerd op grond van Verordening
(EEG) nr. 1612/68 H, die stoelt op artikel 48 van het
EEG-Verdrag. Deze verordening bestrijkt echter niet de
openbare sector, die veruit de grootste is.
Ofschoon de bevordering van het vrije verkeer van
onderwijsgevenden niet uitdrukkelijk genoemd wordt in
het actieprogramma op onderwijsgebied dat in februari
1976 werd goedgekeurd door de Raad en de ministers van
Onderwijs in het kader van de Raad bijeen, zijn er toch
enige voorbereidende werkzaamheden aan de gang om na
te gaan hoe leerkrachten in staat kunnen worden gesteld
hun beroep uit te oefenen in een andere Lid-Staat dan de
hunne. Eén aspect van de kwestie is de wederzijdse
erkenning van diploma's en studieperioden in het buiten­
land; een subgroep van het Onderwijscomité houdt zich
hiermee bezig.
 (») PB nr. L 257 van 13. 10. 1968.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1764/82
van de heren Reinhold Bocklet (PPE - D), Pol Marck
(PPE-B), Joachim Dalsass (PPE-I), Nicolas Estgen
(PPE - L), James Janssen van Raay (PPE - NL), Robert
Jackson (ED - GB) en Ingo Friedrich (PPE - D)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(10 december 1982)
Betreft: Leveringsovereenkomsten voor bier
De Commissie tracht sedert geruime tijd Verordening nr.
67/67/EEG(1) betreffende vrijstelling voor groepen
alleenverkoopovereenkomsten, voor wat betreft de leve­
ringsovereenkomsten voor bier niet te verlengen, doch te
vervangen door een gecompliceerde specifieke regeling.
 1. a) Wat is het motief van de Commissie om de ook
voor leveringsovereenkomsten voor bier geldende
en in de praktijk beproefde kartelrechtelijke vrij­
stelling uit hoofde van Verordening nr. 67/ 67/EEG, voor deze overeenkomsten niet te ver­
lengen, maar te vervangen door een gecompliceer­
de individuele regeling?
b) Op grond van welk juridisch feitenmateriaal
meent de Commissie dat deze maatregel dringend
noodzakelijk is?
c) Kan de Commissie aangeven op welke studies en
onderzoekingen zij zich baseert?
2. Beseft de Commissie dat de door haar voorgestelde
specifieke regeling zo weinig aan de economische
realiteit beantwoordt dat de leveringsovereenkomst
voor bier, dat in de Gemeenschap een belangrijk
afzetinstrument voor de middenstand is, zoals ook
door de Commissie wordt erkend, daardoor volledig
zal worden uitgehold?
3. Is de Commissie zich er met name van bewust dat het
door haar voorgestelde recht tot voortijdige opzeg­
ging door de kredietnemer, nl. aan het eind van het
vijfde jaar van de afnameverplichting, tot gevolg zou
hebben dat de bierleveringsovereenkomst, gezien de
financieringsbehoefte van de caféhouders, als basis
voor het opbouwen van een bestaan of voor uitbrei­
ding sterk aan waarde zou inboeten?
4. a) Waarom wil de Commissie het de partijen bij de
overeenkomst niet langer toestaan naast bier ook
alcoholvrije dranken als grondslag van de krediet­
verlening te nemen, waardoor volledig in de
financieringsbehoefte van de afnemers kan wor­
den voorzien?
b) Beschikt de Commissie over voldoende feitenma­
teriaal waaruit blijkt dat het opnemen van alco­
holvrije dranken in het kader van bierleverings-
overeenkomsten het intracommunautaire goede­
renverkeer in kartelrechtelijk opzicht aanzienlijk
beïnvloedt?
5. Welke redenen heeft de Commissie om
a) in één van de door haar ingediende ontwerpen
flessenbier van de vrijstelling uit te zonderen,
b) in een ander werkdocument de vrijstelling weer
wel voor flessenbier te laten gelden, doch het zgn.
 speciale bier erbuiten te houden,
c) volgens de laatste ons bekende stand van de
voorstellen flessenbier toch weer uit te zonderen
van de vrijstelling?
Heeft de Commissie er rekening mee gehouden dat een
aantal brouwerijen en talrijke caféhouders uitsluitend
flessenbier verkopen?
6. a) Is het, gezien de kennelijke onzekerheid van de
Commissie ten aanzien van de markt- en branche­
situatie in de bierbrouwerij sector, te verdedigen
om op de voorgenomen wijze in te grijpen in het
algemeen erkende en beproefde mechanisme van
de bierleveringsovereenkomst?
b) Is niet veeleer te vrezen dat door een aan de situatie
van deze branche voorbijgaande regeling in de
toekomst de vrijstelling voor groepenovereen-7. 4. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 93/23
komsten op een dood spoor zal komen, met als
gevolg dat de rechtsonzekerheid die zal ontstaan
enerzijds zal leiden tot veronachtzaming van de
verordening betreffende vrijstelling voor groepen,
zonder aanmelding, en anderzijds tot een vloed­
golf van individuele aanmeldingen, en daarmede
tot een onverantwoorde belasting voor de admi­
nistratie?
7. Moet ook niet worden gevreesd voor een grote
rechtsonzekerheid aangaande de vóór de inwerking­
treding van de nieuwe regeling afgesloten bierleve-
ringsovereenkomsten, omdat de ontwerpen die, kort
voor het verstrijken van de geldigheidsduur van
Verordening nr. 67/67/EEG op 31 december 1982
in der haast zijn ingediend, een overgangsregeling
inhouden welke zowel vanuit het oogpunt van de
rechtsstaat als vanuit juridisch-technisch oogpunt
volkomen onbevredigend is?
8. Waarom wil de Commissie de huidige regeling slechts
met een half jaar verlengen, en niet met een heel jaar,
opdat er voldoende tijd is voor discussie over de
opgeworpen vragen?
0) PB nr. 57 van 25. 3. 1967, blz. 849/67.
 Antwoord van de heer Andriessen
namens de Commissie
(25 februari 1983)
1 .a) Het voornemen van de Commissie om de groeps­
vrijstelling voor leveringsovereenkomsten voor bier
opnieuw te regelen, berust op overwegingen van mede­
dingingsrecht en mededingingsbeleid. Overeenkomsten
waarbij een caféhouder zich tegenover een brouwer of een
groothandelaar voor langere tijd verbindt om bier en
andere dranken met het oog op de wederverkoop uitslui­
tend van deze te betrekken, vallen volgens de jurispru­
dentie van het Hof (1) onder het verbod van artikel 85, lid
1, daar zij zonder uitzondering zijn te rangschikken onder
de uitgebreide netten van soortgelijke overeenkomsten
die door de verschillende brouwers en groothandelaren in
dranken binnen het grondgebied van afzonderlijke
Lid-Staten zijn tot stand gebracht. De cumulatieve wer­
king van de bestaande netten van overeenkomsten komt
enerzijds tot uiting in een verstarring van de mededin­
gingsstructuren op de betrokken nationale markten zelf
en anderzijds in een afgrendeling van deze markten naar
buiten: voor aanbieders uit andere Lid-Staten wordt het
aanzienlijk moeilijker gemaakt hun produktie via binnen­
landse cafés te verkopen. De mate van afsluiting van de
markt verschilt per land, maar de orde van grootte is in de
meeste Lid-Staten aanzienlijk. Zo zijn in de Bondsrepu­
bliek Duitsland, in Frankrijk en in de Benelux-staten 50
tot 60 % en in het Verenigd Koninkrijk zelfs rond 80 %
van de cafébedrijven aan één enkele brouwer of groot­
handelaar in dranken gebonden. In de overige Lid-Staten
speelt de leveringsovereenkomst voor bier economisch
geen of slechts een ondergeschikte rol. De Commissie
streeft ernaar de thans toegepaste exclusieve afnamebin­
dingen in zoverre losser te maken dat zij voldoen aan de voorwaarden voor een vrijstelling van het kartelverbod
overeenkomstig artikel 85, lid 3.
 Gezien de ruime verbreidheid van de leyeringsovereen-
komsten voor bier - naar schatting bedraagt het aantal
dergelijke overeenkomsten in de Gemeenschap 250 000
— kunnen de aan dit soort overeenkomsten verbonden
problemen op het gebied van het mededingingsrecht en
het mededingingsbeleid alleen door een nieuwe verorde­
ning worden opgelost. Deze verordening dient het juridi­
sche voordeel van de groepsvrijstelling voor de leverings­
overeenkomst voor bier te laten voortbestaan, maar
tevens door passende bepalingen een geleidelijke opening
van de nationale markten te bewerkstelligen. Verorde­
ning nr. 67/67/EEG kan deze taak niet vervullen, daar
zij is opgesteld met het oog op verkoopovereenkomsten
over de grenzen heen.
Pas in 1977 is Verordening nr. 67/67/EEG van toepas­
sing geworden op nationale exclusieve afnameovereen­
komsten, met name op netten van leveringsovereenkom­
sten voor bier, als gevolg van het Arrest van het Hof in de
zaak Concordia, waarmee een einde werd gemaakt aan de
tegenovergestelde administratieve praktijken van de
Commissie (2). Deze verordening, waarvan geen enkele
bepaling ingaat op de bijzondere problematiek van de
exclusieve afnameovereenkomsten, kan nauwelijks als
een deugdelijk instrument voor de kartelrechtelijke
behandeling van leveringsovereenkomsten voor bier wor­
den aangemerkt. Een verlenging van de geldigheid van
Verordening nr. 67/67/EEG met een aantal jaren, zoals
door de geachte Parlementsleden is bepleit, zou inhouden
dat de markten van de Lid-Staten ook in het vervolg van
elkaar afgeschot blijven. Om te verhinderen dat deze met
de gemeenschappelijke markt onverenigbare situatie
wordt bestendigd, heeft de Commissie voorgesteld de
looptijd van exclusieve afnameovereenkomsten tot 3 of 5
jaar te beperken. Voor overeenkomsten inzake de leve­
ring van bier is een van de algemene regeling afwijkende,
gunstigere oplossing overwogen. De maximumduur van
deze meestal langlopende overeenkomsten dient tien jaar
te bedragen.
 b) De constateringen van de Commissie met betrek­
king tot de mededingingssituatie op de biermarkt van de
Gemeenschap berusten in hoofdzaak op de resultaten van
een sectorieel onderzoek, dat tussen 1969 en 1971 in de
oorspronkelijke zes Lid-Staten is gehouden en in de jaren
1974/1975 is uitgebreid tot Denemarken, Ierland en het
Verenigd Koninkrijk; de destijds vergaarde gegevens zijn
later bijgewerkt aan de hand van een in de jaren
1978/1979 gehouden enquête, waarbij inlichtingen wer­
den gevraagd. Deze constateringen worden geschraagd
door een groot aantal aangiften, bezwaren en andere
aanwijzingen die de Commissie hebben bereikt uit de
kringen van de brouwerij wereld, de drankenindustrie, de
drankhandel en het horecawezen, alsmede door de
adviezen van de betrokken ondernemingen en onderne­
mingsverenigingen met betrekking tot de in juli 1982
openbaar gemaakte ontwerpen voor een verordening.
c) De Commissie heeft alle essentiële documenten
beschikbaar gesteld voor de Economische en Monetaire Nr. C 93/24 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 7. 4. 83
Commissie van het Europese Parlement, die zich thans
over het probleem van de groepsvrijstellingen voor
alleenverkoop en exclusieve afnameovereenkomsten in al
zijn aspecten beraadt.
2 en 6.a) De toekomstige verordening moet in eerste
instantie ervoor zorgen dat de juridische voordelen van de
groepsvrijstelling alleen ten goede komen aan de
leveringsovereenkomsten voor bier, die aan de in artikel
85, lid 3, opgesomde vrijstellingsvoorwaarden voldoen.
 Voor zover deze bepaling zulks toelaat, dienen daarnaast
de zich wijzigende gewoonten op de drankenmarkt van de
Gemeenschap in aanmerking te worden genomen. De
Commissie gelooft niet dat de door haar beoogde regeling
die de looptijd van de overeenkomst en het voorwerp van
de verplichting tot exclusieve afname weliswaar beperkt
maar de groepsvrijstelling voor de bestaande netten van
overeenkomsten principieel in stand laat, het voortbe­
staan van de leveringsovereenkomst voor bier als essen­
tieel instrument voor de afzet van de brouwerijindustrie in
gevaar brengt. Zij gaat echter na of het doelmatig zou zijn
een speciale regeling te maken voor kleine of middelgrote
brouwerijen en de groothandel in dranken.
3 en 4.a) Het recht de overeenkomst voortijdig op te
zeggen evenals de vrijheid van de caféhouder om bepaalde
bieren en andere dranken niet alleen van de wederpartij
bij de overeenkomst maar ook van derden te betrekken,
behoren tot de omstreden punten van de ontwerpen voor
een verordening tot dusver. De verenigingen van de
brouwerijindustrie en de biergroothandel hebben zich
tegen de voorstellen van de Commissie uitgesproken. De
overige bij deze kwestie betrokken economische kringen,
waaronder speciaal de producenten van andere, al dan
niet alcoholhoudende, dranken, het horecawezen en de
consumentenverenigingen eisen daarentegen een verder­
gaande opening van de markt voor de in horecabedrijven
afgezette produkten. De Commissie streeft naar een
regeling waardoor de voorwaarden van een werkzame
mededinging en een onbelemmerde internationale handel
worden verbeterd en tegelijkertijd de uiteenlopende eco­
nomische belangen op dit gebied met elkaar in evenwicht
worden gebracht.
4.b) Ja.
 5. Volgens de Commissie moet de caféhouders ook bij
de bevoorrading met bier een bepaalde, zij het beperkte,
keuzevrijheid worden toegestaan. De door de geachte
Parlementsleden aangehaalde ontwerpen voor een veror­
dening worden gekenmerkt door het streven enerzijds toe
te werken naar de opening van de nationale biermarkten,
maar anderzijds zakelijk niet gemotiveerde of te ver
gaande onderscheiden tussen de betrokken ondernemin­
gen te vermijden. Dat de Commissie alvorens zich ten
aanzien van dit moeilijke probleem vast te leggen,
verschillende principiële mogelijkheden voor een oplos­
sing met de betrokken economische kringen bespreekt, is
legitiem.
6.b) Veronachtzaming van de toekomstige verorde­
ning inzake groepsvrijstellingen zou tot de civielrechte­
lijke nietigheid van een groot aantal leveringsovereen­
komsten voor bier leiden; de gevolgen hiervan zouden neerkomen op de respectieve partijen bij de overeen­
komst. De Commissie heeft redenen om aan te nemen dat
de ondernemingen deze risico's als regel zullen vermijden
en hun overeenkomsten aan de nieuwe bepalingen zullen
aanpassen. Zij verwacht op grond hiervan geen toevloed
van individuele aanmeldingen. Indien haar verwachtin­
gen niet uitkomen, zal de Commissie in ruimere mate
gebruik moeten maken van de in artikel 15, lid 6, van
Verordening nr. 17 vervatte mogelijkheid om niet-ge-
rechtvaardigde verzoeken om vrijstelling reeds na een
voorlopig onderzoek af te wijzen en de betrokken onder­
nemingen de bescherming tegen de oplegging van geld­
boeten te ontnemen.
 7. Ook de Commissie acht het noodzakelijk dat de
ondernemingen een voldoende lange termijn wordt toe­
gestaan om hun overeenkomsten aan de nieuwe rechts­
toestand aan te passen. Zij is het evenwel niet eens met de
opvatting van de geachte Parlementsleden dat de voorge­
nomen overgangsregeling - die vergeleken met de vroe­
gere verordeningen inzake groepsvrijstellingen zeer
royaal is - zakelijk ondoelmatig is en vanuit het oogpunt
van een rechtsstaat zelfs tot bedenkingen zou moeten
leiden. De juridische voordelen van Verordening nr.
67/67/EEG kunnen slechts voor beperkte tijd voor oude
overeenkomsten blijven gelden, daar anders ondernemin­
gen die hun overeenkomsten eerst na de inwerkingtreding
van de nieuwe verordening hebben gesloten, gediscrimi­
neerd zouden worden en bij de concurrentie onredelijk
zouden worden gehinderd. De Commissie zal de formu­
lering van de betrokken regeling echter opnieuw bewer­
ken en nog eens nagaan of zij inhoudelijk aan de
gerechtvaardigde belangen van alle betrokkenen beant­
woordt.
8. De Commissie heeft Verordening nr. 67/67/EEG
tot 30 juni 1983 verlengd (3), om een reeks pas na de
publikatie van het ontwerp van de nieuwe regeling te
harer kennis gebrachte problemen nader te kunnen
onderzoeken en het lopende overleg met de Lid-Staten,
het Europese Parlement en het Economisch en Sociaal
Comité te kunnen voortzetten en afsluiten zonder in
tijdnood te geraken. Opzet, structuur en wezenlijke
inhoud van de toekomstige verordeningen worden al
verschillende jaren met alle belanghebbende kringen
besproken. De respectieve argumenten zijn zowel aan de
Commissie als aan haar gesprekspartners bekend. Onder
deze omstandigheden lijkt het niet verdedigbaar, de
vaststelling van een nieuwe regeling nog langer uit te
stellen.
 (*) Arrest van 12 december 1967; Brasserie de Haecht I, zaak
23/67, Jurispr. 1967, blz. 512, 522 e.v.; Arrest van
1 februari 1977, De Norre en De Clercq tegen Brouwerij
Concordia, zaak 47/76, Jurispr. 1977, blz. 65, 90 e.v.
(2) Beschikking van 19. 12. 1974, Goodyear Italiana, PB nr.
L 38 van 12. 2. 1975, blz. 10; Vijfde verslag over het
mededingingsbeleid (1975), nr. 98 e.v.
(3) Verordening (EEG) nr. 3577/82 van 23 december 1982,
PBnr. L 373 van 31. 12. 1982. 7. 4. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 93/25
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1767/82
van mevrouw Jacqueline Hoffmann (COM - F)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(10 december 1982)
Betreft: Uitwerking van de produktiequota's voor staal
op de vraag
Sommige ijzer- en staalondernemingen, die door moder­
nisering van hun installaties, door investeringen en/of
technische aanpassingen ter verhoging van de produkti-
viteit, hebben gewonnen aan concurrentievermogen, zijn
momenteel verplicht „quota's te kopen" in de Gemeen­
schap om een voldoende produktieniveau te kunnen
handhaven.
Het blijkt echter dat het voor sommige ondernemingen op
het ogenblik moeilijk is deze aanvullende quota's op de
Europese markt te vinden, hetgeen zijn weerslag vindt in
een rechtstreekse bedreiging van het werkgelegenheids­
niveau.
 Vindt de Commissie het normaal dat ondernemingen die
meer zouden kunnen afzetten en derhalve ook produce­
ren, aldus worden gehinderd door een strak quotastelsel,
dat de produktie beperkt ten koste van de werkgelegen­
heid, en aldus overduidelijk een correcte aanpassing van
de staalproduktie aan de ontwikkeling van de vraag in de
weg staat? Heeft het systeem van produktiequota's
derhalve niet tot gevolg dat de vraag zelf wordt
gedrukt?
Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(15 februari 1983)
De door het quotastelsel opgelegde produktiebeperkin-
gen verhinderen niet dat een juiste aanpassing van de
produktie aan de ontwikkeling van de vraag plaatsvindt
en leiden niet tot een daling van de vraag naar staalpro-
dukten.
De individuele quota's worden namelijk aan het einde van
twee opeenvolgende fases vastgesteld, namelijk na vast­
stelling van de te voorziene vraag en de dienovereenkom­
stige produktie en naar rato van de verdeling van de
produktie tussen de ondernemingen.
Het totale niveau van de vraag en de hieruit voortvloeien­
de produktiebeperkingen die nodig zijn om het aanbod
aan te passen aan de vraag, worden door de Commissie
geschat na raadpleging van alle betrokken kringen.
Binnen de grenzen van de betrouwbaarheid van de
schatting van de markt, volstaat het totale produktie­
niveau derhalve om het aanbod en de vraag met elkaar in
evenwicht te brengen en kan het de vraag niet beïnvloe­
den.
De verdeling over de ondernemingen van de produktie-
mogelijkheden geschiedt naar billijkheid waarbij aan alle ondernemingen ten opzichte van een gezamenlijk referen-
tiecijfer dezelfde beperkingen worden opgelegd.
Het quotastelsel kent versoepelingen om de ondernemin­
gen zo nodig in staat te stellen een oplossing voor
bijzondere situaties te vinden.
 Behalve de mogelijkheid van ruil, overdracht of aankoop
van quota's, waarop het geachte Parlementslid doelt, zijn
onder bepaalde voorwaarden en binnen bepaalde grenzen
overschrijdingen toegestaan en kunnen aanpassingen van
de quota's worden toegestaan voor nieuwe investeringen
alsmede in het geval van kleine ondernemingen die als
gevolg van verplichte grote produktiebeperkingen in
ernstige moeilijkheden zouden geraken.
De tijdens de toepassing van de quotaregeling opgedane
ervaring heeft geleerd dat zich in de vraag naar staalpro-
dukten plotselinge en onvoorziene veranderingen kunnen
voordoen. Om hieraan tegemoet te komen en quota's vast
te stellen die beter zijn aangepast aan de werkelijke
ontwikkeling van de markt heeft de Commissie in het
dispositief met betrekking tot de produktiequotarege-
ling(1) onlang de methode van de vaststelling van de
verminderingspercentages gewij zigd.
I1) Beschikking 87/83/EGKS van 12. 1. 1983 - PB nr. L 13
van 15. 1. 1983.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1768/82
van mevrouw Jacqueline Hoffmann (COM - F)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(10 december 1982)
Betreft: Ontwikkeling van de markt voor speciale staal­
soorten
Is de Commissie bij machte de ontwikkeling van de vraag
naar ijzer- en staalprodukten in de Gemeenschap en in elk
van de Lid-Staten te evalueren? Zo ja, kan zij cijfers
verstrekken omtrent de ontwikkeling in de laatste vijfjaar
van de markt voor speciale staalsoorten in ieder land van
de Gemeenschap?
Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(15 februari 1983)
De ontwikkeling van het berekend verbruik van speciaal
staal tijdens de periode van vier jaar - van 1976 tot 1980
- (negen Lid-Staten) is als volgt: Nr. C 93/26 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 7. 4. 83
EEG:
Bondsrepubliek Duitsland:
Italië:
Frankrijk:
Verenigd Koninkrijk:
Benelux:
Voor de gehele Gemeenschap en alle kwaliteiten speciaal
staal te zamen bedroeg de produktie van eindprodukten
en halffabrikaten in 1980 ongeveer 15 miljoen ton. +
+
+
+
-
+ 1,4%
1,3%
3,1%
0,8 %
7,8%
15,6%
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1770/82
van de heer Anthony Simpson (ED —GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(10 december 1982)
Betreft: Bekendmaking van overheidsopdrachten voor
de uitvoering van werken in het Publikatie­
blad drachten voor de uitvoering van werken, maar de studie is
nog niet voltooid. Daar de betrokken richtlijnen geen
verplichting voor de Lid-Staten inhouden om statistieken
inzake de geplaatste opdrachten over te leggen, beschikt
de Commissie voorts niet over recente betrouwbare
gegevens inzake de deelname van bedrijven uit andere
Lid-Staten aan de verschillende soorten opdrachten en
over het aantal opdrachten dat aan hen is gegund.
Het is dan ook niet mogelijk de eerste vraag van het
geachte Parlementslid te beantwoorden.
 Elke poging om de tweede vraag te beanwoorden voordat
de resultaten van de studie beschikbaar zijn en nader zijn
onderzocht, zou even prematuur zijn als de in de vragen
zelf vervatte oordelen overhaast en voor discussie vatbaar
blijken te zijn.
De voordelen die een aanbestedende dienst naar verwach­
ting kan ontlenen aan in de gehele Gemeenschap bekend
gemaakte uitnodigingen om in te schrijven, zijn veel
groter dan de geringe hoeveelheid werk en de geringe
kosten voor de publikatie van aankondigingen van
overheidsopdrachten.
De Commissie heeft adviseurs benoemd om het effect na
te gaan van de Richtlijnen van de Raad 71/305/EEG (*)
en 72/277/EEG (2), die voorschrijven dat overheidsin­
stanties van de Lid-Staten alle overheidsopdrachten waar­
van de waarde 1 miljoen Ecu overschrijdt, in het Publi­
katieblad van de Europese Gemeenschappen dienen aan
te kondigen.
De ervaring heeft geleerd dat dit voorschrift niet heeft
beantwoord aan de doelstelling van de richtlijnen, name­
lijk openstelling van deze opdrachten voor concurrentie
uit de gehele Gemeenschap, en dat het alleen maar een
onnodige last voor de overheidsinstanties betekent.
1. Kan de Commissie mededelen op welk percentage
van in het Publikatieblad aangekondigde overheids­
opdrachten inschrijvingen uit andere Lid-Staten zijn
binnengekomen en welk percentage aan inschrijvers
uit een andere Lid-Staat is toegewezen?
2. Vindt zij ook niet dat de huidige drempel aanzienlijk
dient te worden verhoogd, zodat hieronder alleen
belangrijke opdrachten vallen die voor inschrijvingen
uit de gehele Gemeenschap in aanmerking komen?
(») PB nr. L 185 van 16. 8. 1971, blz. 5.
(2) PB nr. L 176 van 3. 8. 1972, blz. 12.
 Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(17 februari 1983)
Het is juist dat de Commissie adviseurs heeft benoemd om
het effect van de richtlijnen na te gaan op overheidsop-SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1775/82
van de heer Allan Rogers (S - GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(10 december 1982)
Betreft: De uitvoer van melk uit Ierland
Kan de Commissie het volgende mededelen:
1. Hoeveel melk wordt in Ierland geproduceerd?
2. Hoeveel melk wordt uit Ierland uitgevoerd?
3. Hoeveel melk wordt uit Ierland naar het Verenigd
Koninkrijk uitgevoerd?
4. Kan zij het percentage aangeven van de uit Ierland
naar het Verenigd Koninkrijk uitgevoerde melk
ten opzichte van de totale Britse melkproduktie?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(10 februari 1983)
1. Volgens de gegevens waarover de Commissie
beschikt, is in 1981 in Ierland 4 802 000 ton melk
geproduceerd.
2. De omvang van de Ierse uitvoer van zuivelproduk-
ten wordt voor 1981 geschat op het equivalent van
2 miljoen ton melk. Hierin is begrepen de uitvoer van
10 637 ton melk. 7. 4. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 93/27
3. De omvang van de Ierse uitvoer van zuivelproduk-
ten naar het Verenigd Koninkrijk wordt voor 1981
geschat op het equivalent van 1 miljoen ton melk. Die
uitvoer omvat een hoeveelheid van 10 637 ton melk.
4. Omgerekend in melkequivalent bedroeg de Ierse
uitvoer van zuivelprodukten naar het Verenigd Konink­
rijk in 1981 ongeveer 6% van de melkproduktie in het
Verenigd Koninkrijk. De Ierse uitvoer van melk naar het
Verenigd Koninkrijk bedroeg in 1981 minder dan 0,1 %
van de melkproduktie in het Verenigd Koninkrijk.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1780/82
van de heer Basil de Ferranti (ED - GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(10 december 1982)
Betreft: Vertraging in de postbestelling in de Gemeen­
schap
Vertraging in de bestelling van post tussen Lid-Staten
verhoogt uiteraard de kosten van het bedrijfsleven en
belemmert de intracommunautaire handel.
Kan de Commissie derhalve een kort verslag opstellen
over de gemiddelde vertraging in de postbestelling over
elke binnengrens, met daarbij een raming van de veroor­
zaakte kosten?
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(16 februari 1983)
De Commissie beschikt op het ogenblik niet over de
gegevens die nodig zijn om een verslag voor te bereiden
over de gemiddelde vertraging in de postbestelling tussen
de Lid-Staten of om de daardoor veroorzaakte kosten te
ramen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1790/82
van de heer Lucien Radoux (S - B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(17 december 1982)
Betreft: Olieboring
De oliemaatschappij „Total" heeft bekendgemaakt dat de
Franse aardoliemaatschappij (Compagnie francaise des
pétroles) ten zuiden van Marseille een proefboring gaat
verrichten. Deze zou ten dele met geld van de Gemeenschap worden
gefinancierd.
Kan de Commissie mededelen of dit waar is en zo ja, voor
welk bedrag de Gemeenschap deelneemt?
Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(16 februari 1983)
De Commissie is op de hoogte van de informatie, die in de
vakpers is gepubliceerd over proefboringen, die op last
van de Franse olie-industrie in de Middellandse Zee, meer
bepaald in de Golfe du Lion, zijn uitgevoerd.
Volgens dezelfde bronnen neemt de Franse Regering via
het Fonds de Soutien des Hydrocarbures een gedeelte van
de financiering van dit exploratieprogramma voor haar
rekening.
 Tot op heden werd bij de Commissie nog geen enkel
verzoek om financiële steun ten behoeve van dit explora­
tieprogramma ingediend. In dit verband dient er aan te
worden herinnerd dat de Commissie, hierin door het
Parlement gesteund, in 1975 heeft voorgesteld om een
communautaire voorziening voor steun aan de exploratie
van koelwaterstoffen in te voeren en dat de Raad dit
voorstel niet heeft goedgekeurd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1804/82
van de heer Pol Marck (PPE - B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(17 december 1982)
Betreft: Douanerechten op soepkippen in Zaïre
De Zaïrese Regering heeft de douanerechten op soepkip­
pen plotseling met 12% verhoogd, zodat elke invoer
vrijwel uitgesloten is.
Volgens inlichtingen zou wel invoer zonder rechten
worden toegelaten ten behoeve van het proefbedrijf van
de Zaïrese staat. Deze invoer zou geschieden uit Israël.
Is de Commissie van oordeel dat een dergelijk beleid
strookt met de letter en de geest van de Overeenkomst van
Lomé?
Antwoord van de heer Pisani
namens de Commissie
(11 februari 1983)
Bij presidentiële verordening nr. 82/038 van 5 november
1982 zijn de douanerechten op soepkippen van 5 op 10 %
gebracht, met een heffingsminimum van 12 zaïre per
kilogram. Nr. C 93/28 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 7. 4. 83
Aanvankelijk golden deze rechten niet voor het presiden­
tiële agrarisch-industriële domein N'sele, doch sedert
december 1982 is de heffing ook daarvoor van toepas­
sing.
De Commissie beschikt niet over gegevens waaruit zou
blijken dat de huidige plaats van herkomst wat de
rechtenvrije import betreft Israël zou zijn.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1807/82
van de heer Jens-Peter Bonde (CDI - DK)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(17 december 1982)
Betreft: Toepassing van artikel 235 als juridische basis
De Commissie wordt verzocht een lijst te publiceren van
voorstellen waarvoor de Commissie artikel 235 van het
EEG-Verdrag als juridische basis heeft gebruikt, doch
waarbij de voorstellen in de uiteindelijke versie niet
wettelijk op artikel 235 zijn gebaseerd.
Voorts wordt de Commissie verzocht een overzicht te
geven van alle actuele voorstellen die naar artikel 235 van
het EEG-Verdrag verwijzen, maar nog niet door de Raad
zijn aangenomen.
Antwoord van de heer Thorn
namens de Commissie
(16 februari 1983)
Aan het door het geachte Parlementslid gedane verzoek
kon slechts gevolg worden gegeven voor wat betreft de
voorstellen die vanaf 1 januari 1980 bij de Raad zijn
ingediend aangezien de gegevens over eventuele wijzigin­
gen in de juridische basis tijdens de goedkeuringsproce­
dure eerst met ingang van genoemde datum in de
computer zijn opgeslagen.
Gedurende het tijdvak van 1 januari 1980 tot 31 decem­
ber 1981 heeft geen enkel voorstel dat gebaseerd was op
artikel 235 van het EEG-Verdrag geleid tot een niet op dit
artikel gebaseerd besluit.
 De Commissie doet het geachte Parlementslid en het
Secretariaat-generaal van het Europese Parlement recht­
streeks een tot 1 januari 1983 bijgewerkt computerover-
zicht toekomen, met betrekking tot de bij de Raad
aanhangige voorstellen waarvoor artikel 235 van het
Verdrag de juridische basis vormt. SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1808/82
van de heer Ernst Müller-Hermann (PPE - D)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(17 december 1982)
Betreft: Grensoverschrijdende samenwerking in de staal­
sector
Het Belgische staalconcern Cockerill en het Duitse staal­
bedrijf Klöckner hebben een verdrag gesloten over een
wederzijds zinvolle samenwerking dat erop neerkomt dat
Klöckner de volledige produktie van walsstaai aan de
Belgische onderneming overlaat en Cockerill daarvoor
een extra maandelijkse produktie van 20 000 ton breed-
warmbandstaal afstaat. Op deze manier wordt in beide
ondernemingen een betere benutting van de moderne
produktieapparatuur bereikt.
Is dit verdrag niet een voorbeeld van hoe de grensover­
schrijdende samenwerking kan leiden tot het waarborgen
van permanente werkgelegenheid? Wordt hier niet in de
geest van het EGKS-Verdrag en het EEG-Verdrag
gestreefd naar een Europese oplossing voor de staalcrisis
die betere resultaten voor de produktiviteit en het inter­
nationale concurrentievermogen van de staalindustrie
belooft dan de toenemende, zwaar gesubsidieerde rena­
tionalisatie? Is de Commissie voornemens verdere Euro­
pese oplossingen van dit soort aan te moedigen?
Antwoord van de heer Andriessen
namens de Commissie
(22 februari 1983)
De staalondernemingen Cockerill-Sambre SA en Klöck-
ner-Werke AG hebben bij de Commissie een overeen­
komst inzake de uitwisseling van produkten aangemeld.
De Commissie stelt thans een onderzoek in naar deze
overeenkomst aan de hand van de mededingingsregels
van het EGKS-Verdrag en de herstructureringsplannen
die de beide betrokken ondernemingen aan haar hebben
voorgelegd.
