None
TABEL 1
Spanje: Directe buitenlandse investeringen (y. duizend peseta)
EEG
België
Denemarken
Frankrijk
Nederland
Italië
Luxemburg
Verenigd Koninkrijk
BR Duitsland
Ierland
EVA
Oostenrijk
Finland
Noorwegen
Portugal
Zweden
Zwitserland
Canada
Verenigde Staten
Japan
Rest v/d wereld C1)
Totaal Goedgekeurde investeringen
1980
Waarde
35 668
483
222
10 122
6 752
2 797
2 198
2 734
9 999
359
14811
10
334
15
12
287
14 153
323
20 831
73
13 709
85 415 %
41,40
0,50
0,20
11,80
7,90
3,20
2,50
3,20
11,70
0,40
17,70
0,02
0,30
0,01
0,37
17,00
0,70
24,80
0,08
15,32
100,00 1981
Waarde
40 351
618
103
8 491
2 734
784
2 775
17 410
7 436
9 080
40
537
87
13
528
7 875
1449
9 575
417
17 732
78 604 %
51,34
0,79
0,13
10,80
3,48
1,00
3,53
22,15
9,46
11,38
0,04
0,68
0,03
0,01
0,60
10,02
1,64
12,18
0,53
22,93
100,00
(!) Waaronder met name niet-ingezeten Spanjaarden, Lichtenstein, Koeweit, Bermuda, Saoedi-
Arabië, Nederlandse Antillen, Libanon, Andorra, Curasao, Argentinië, Irak, Panama en
Costa Rica.
 Bron: Información Comercial Espanola, Boletin hebdomadario nr. 1819, 11. 2. 1982. 14. 2. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 43/13
TABEL 2
Portugal: Directe buitenlandse investeringen (x lOOOescudos)
EEG
België
Denemarken
Frankrijk
Nederland
Italië
Luxemburg
Verenigd Koninkrijk
BR Duitsland
Ierland
EVA
Oostenrijk
Finland
Noorwegen
Zweden
Zwitserland
Spanje
Canada
Verenigde Staten
Japan
Overige (])
Totaal Directe buitenlandse investeringen
1980
Waarde
5 375 253
791 106
230 156
1 698 643
975 781
9 251
108 694
1 055 230
498 205
8 187
2 763 582
1328
3 005
1 140 815
1618 434
349 064
205 440
817 098
143 324
1 079 840
10 733 601 %
50,1
7,4
2,2
15,8
9,1
0,1
1,0
9,8
4,6
0,1
25,8
0,0
0,0
10,7
15,1
3,2
1,9
7,6
1,3
10,1
100,0 1981
Waarde
5 715 574
219 040
136 040
2 940 235
474 057
26 244
111 176
759 132
1 049 650
1 242 697
3 191
4 995
66 100
211744
956 667
267 966
5 000
3 234 587
79 478
1 038 543
11583 845 %
49,3
1,9
1,2
25,4
4,1
0,2
1,0
6,5
9,1
10,7
0,0
0,0
0,6
1,8
8,3
2,3
0,0
27,9
0,7
9,0
100,00
(') Nederlandse Antillen, Saoedi-Arabië, Bahama-eilanden, Brazilië, Tsjechoslowakije, Grie­
kenland, Hong-Kong, Kaaimaneilanden, Joegoslavië, Koeweit, Lichtenstein, Liberia, Ma-
cao, Panama, Zuidafrikaanse Republiek, Volksrepubliek Angola, Republiek Zaïre en Vene­
zuela.
Bron: Portugees Instituut voor buitenlandse investeringen.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1380/82
van de heer Patrick Lalor (DEP — IRL)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(20 oktober 1982)
Betreft: Kleine en middelgrote ondernemingen
1. Kan de Commissie mededelen hoeveel kleine
en middelgrote ondernemingen er zijn in elk der
Lid-Staten en hoeveel procent zij uitmaken van de
totale industrie per Lid-Staat en in de gehele Ge­
meenschap?
2. Kan de Commissie soortgelijke gegevens ver­
schaffen over de handwerkindustrie in de diverse
Lid-Staten en in de gehele Gemeenschap? Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(13 januari 1983)
De Commissie is met betrekking tot de informatie
inzake de structuur en de activiteiten van de indus­
trie afhankelijk van de regeringsinstanties van de
Lid-Staten. Op grond van Richtlijn 72/221 /EEG
van de Raad verschaffen zij twee reeksen gegevens
die hierop betrekking hebben.
De Commissie heeft sedert 1975 jaarlijks gegevens
ontvangen met betrekking tot ondernemingen met
meer dan twintig man personeel. Voor sommige va­
riabele gegevens — „aantal ondernemingen", „aan­
tal tewerkgestelde personen", „arbeidskosten", „om-Nr. C 43/14 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 14. 2. 83
zet" en „aan de factorkosten toegevoegde waarde"
— is tot 1978 informatie beschikbaar, ingedeeld
naar groottecategorieën, over acht van de Lid-Sta-
ten.
Voor wat de meer recente jaren betreft, heeft alleen
een betrekkelijk klein aantal Lid-Staten gegevens
verstrekt; bijgevolg kan het totaal voor de gehele
Gemeenschap niet worden berekend.
Voor ondernemingen die tussen 10 en 19 personen
in dienst hebben wordt een gedeelte van deze infor­
matie om de vijf jaar aan de Commissie medege­
deeld. Voor zeven Lid-Staten zijn deze gegevens
voor 1978 beschikbaar.
De Commissie zal gaarnde de onder punt 1 ge­
vraagde informatie direct aan het geachte Parle­
mentslid toesturen en zij zal dit binnenkort ook
doen voor wat het Secretariaat-generaal van het Eu­
ropese Parlement betreft.
 Aangezien de onderzoeken naar de activiteiten en
de structuur van de industrie geen onderscheid
maken tussen handwerksbedrijven en industriële on­
dernemingen, kan met betrekking tot punt 2 geen
informatie worden verschaft.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1388/82
van de heer Victor Michel (PPE — B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(20 oktober 1982)
Betreft: Produktie van witte wijn zonder sulfiet
Vele hygiënisten betreuren het dat een vrij hoog sul-
fietgehalte in wijn wordt toegelaten. Een zo hoog
gehalte is zelfs bij redelijke consumptie gevaarlijk
voor de wijndrinkers. Men hoeft namelijk dagelijks
slechts een kwart liter witte wijn te drinken om de
toegestane dagelijkse sulfiethoeveelheid ruim te
overschrijden. Voegt men daaraan toe de eventuele
consumptie van gedroogd fruit en druivesap, die
ook sulfiet kunnen bevatten, dan ligt het voor de
hand dat afschaffing van die toevoeging voor de
gezondheid een weldaad zou zijn.
Jammer genoeg beweren de wijnspecialisten een­
parig dat het gebruik van sulfiet uit technologisch
oogpunt onvermijdelijk is. Zonder sulfiet kan geen
wijn worden gemaakt. Toch is een Duitse wijnpro­
ducent in de Palts bezig aan te tonen dat het onmo­
gelijke zeer wel mogelijk kan worden. Hij ziet name­
lijk kans zonder sulfiet of andere chemische toe­
voeging wijn te maken door drie speciaal uitgekozen
soorten gist te gebruiken bij bepaalde onderdelen in
het fermentatieproces en door de wijn in een zuur­
stofvrije omgeving af te tappen.
Merkwaardig genoeg beweert de Vereniging voor
bescherming van Duitse wijnproducenten dat die
uitvinding niets waard is en zij tracht zijn octrooi
nietig te laten verklaren. In werkelijkheid heeft die sulfietvrije in de Palts
geproduceerde wijn in genoemde regio een groeiend
succes. Bedoelde wijn haalt glansrijk officiële kwali­
teitsonderzoeken.
 Die ervaring, die voor de verbruikers van groot be­
lang is, leert dat het wel degelijk mogelijk is wijn
zonder sulfiet te maken.
1. Is de Commissie op de hoogte van dat pro­
cédé?
2. De huidige regeling over de etikettering van
wijn verbiedt het noemen van toegestane toe­
voegingen maar, vreemder nog, vermelding dat
een wijn vrij is van sulfiet, is ook verboden.
 Hoe rechtvaardigt de Commissie het dat een wijn­
producent die geen sulfiet gebruikt, wordt verboden
de belangrijkste karakteristiek van zijn produkt be­
kend te maken?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(13 januari 1983)
De Commissie brengt in herinnering dat zij overeen­
komstig artikel 44, lid 5, van Verordening (EEG)
nr. 337/79 (') bij de Raad voorstellen moet indienen
met het oog op een vermindering van het totale
maximumgehalte aan zwaveldioxyde in wijn. Deze
voorstellen moeten in overeenstemming zijn met de
stand van de wetenschappelijke kennis en de ont­
wikkeling van de technologie. De Commissie heeft
een team wetenschappers uit verschillende Lid-
Staten opgedragen een studie uit te voeren over de
vraagstukken in verband met het gebruik van
zwaveldioxyde bij de wijnbereiding en de daaruit
voortvloeiende gevolgen voor de wijndrinker, onder
meer over de mogelijkheid om volledig van het ge­
bruik van zwavelzuur af te zien. De resultaten van
deze werkzaamheden kunnen als volgt worden sa­
mengevat:
Uit een oogpunt van gezondheid:
Sulfieten zijn zeer reactieve stoffen. Hun fysiolo­
gisch belang betreft in het bijzonder hun destructief
effect op de vitaminen, speciaal thiaminen. Het
menselijk lichaam produceert overigens endogeen
een aanzienlijke hoeveelheid sulfieten die ongeveer
het twintig- tot veertigvoudige bedraagt van de
hoeveelheden die gemiddeld per dag via voedsel of
drank worden opgenomen. In vergelijking met deze
eigen produktie zijn de door de wijndrinker opgeno­
men hoeveelheden slechts gering. Door een bijzon­
der efficiënt detoxificatiesysteem van het lichaam
worden sulfieten in sulfaten omgezet en als zodanig
langs de natuurlijke weg uit het lichaam uitgeschei­
den.
 Het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke
voeding (2) komt op basis van deze bevindingen in
zijn standpunt van 15 januari 1981 tot de conclusie
dat voor het grootste deel van de bevolking geen
risico voor de gezondheid zou ontstaan bij opname 14. 2. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 43/15
van sulfieten in hoeveelheden die normaal worden
aangetroffen in levensmiddelen en dranken. Niet­
temin legt het Comité nogmaals de nadruk op zijn
eerder ingenomen standpunt, dat van toepassing is
op alle additieven in levensmiddelen, nl. dat het
gebruik hiervan tot een minimum zou moeten
worden beperkt dat technologisch noodzakelijk is,
in het bijzonder in levensmiddelen die een belang­
rijke bron van thiaminen zijn. In deze omstan­
digheden hebben de theoretische berekeningen van
het geachte Parlementslid weliswaar een academisch
belang, maar zij zijn in dit geval niet relevant.
Uit het oogpunt van de wijntechnologie:
Wanneer bij de bereiding van wijn volledig van het
gebruik van zwavelig zuur wordt afgezien, dan leidt
zulks naar gelang van de wijnsoort en de opslagduur
tot meer of minder ingrijpende veranderingen in de
smaakeigenschappen van de wijn. Even belangrijk is
het verloren gaan van de typische kwaliteitsken­
merken, met name de specifieke kenmerken die ver­
band houden met de wijnsoort en het produktiege-
bied.
De wijntechnologie heeft de laatste jaren evenwel
nieuwe vorderingen gemaakt, waardoor het moge­
lijk is met geringere doses zwavelig zuur een behoor­
lijk resultaat te bereiken.
 Op basis van deze onderzoekingen heeft de Com­
missie bij de Raad een voorstel ingediend om het
maximumgehalte aan zwaveldioxyde in een groot
aantal wijnen met 25 mg per liter te verlagen (3). Op
de door het geachte Parlementslid gestelde vragen
kan de Commissie het volgende antwoord geven:
1. Het is de Commissie bekend dat een wijnbou­
wer-wijnhandelaar in Rheinpfalz (Duitsland) in
zijn reclame vermeldt dat de door hem aange­
boden wijn zonder toevoeging van SO2 is bereid.
Zij is er eveneens van op de hoogte dat de door
dit bedrijf toegepaste wijnbereidings- en aftap-
methode octrooirechtelijk beschermd is. Daar
over dit octrooi een rechtsgeding aanhangig is,
spreekt de Commissie zich niet uit over de de­
tails van deze wijnbereidings- en aftapmethode.
2. Het is juist dat het volgens de huidige regeling
voor de etikettering van wijn niet toegestaan is
vermeldingen aan te brengen waarbij erop
wordt gewezen dat de betrokken wijn geen
zwavelig zuur bevat of dat hij zonder toevoeging
van zwavelig zuur is bereid. Tegen het aan­
brengen van dergelijke gegevens wordt bezwaar
gemaakt, inzonderheid omdat bekend is dat in
de loop van de wijnbereiding kleinere en gedeel­
telijk zelfs grotere hoeveelheden sulfiet kunnen
worden gevornd uit natuurlijke druivebestand-
delen, zelfs wanneer geen zwavelig zuur is toege­
voegd. De Commissie heeft reeds een voorstel
ingediend tot wijziging van Richtlijn 79/112/
EEG(4) en ter aanvulling daarvan zal zij waar­
schijnlijk binnenkort in verband met het vraag­
stuk van de vermelding van de bij de wijnbe­
reiding gebruikte ingrediënten een voorstel in­dienen tot wijziging van Verordening (EEG)
nr. 355/79; het ligt daarom voor de hand dat
ook het verbod om te vermelden dat bij de wijn-
bereiding geen SO2 is gebruikt, opnieuw zal
worden onderzocht.
(0 PB nr. L 54 van 5. 3. 1979, blz. 1.
 (2) Verslagen van het Wetenschappelijk Comité voor de
menselijke voeding, tweede reeks, verslag EUR 7421.
(3) Zie doe. COM(81) 730 def. van 30. 11. 1981.
(4) Zie doe. COM(82) 626 def. van 8. 10. 1982.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1409/82
van de heer Pierre-Benjamin Pranchère (COM — F)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(20 oktober 1982)
Betreft: Eigen inkomsten in de begroting van de
Gemeenschap uit de in de Lid-Staten ge­
heven BTW
1. Kan de Commissie de BTW-percentages me­
dedelen die in de Lid-Staten van de Gemeenschap
gelden voor levensmiddelen?
2. Kan de Commissie een overzicht geven van de
BTW-vrijstellingen pp sommige levensmiddelen per
Lid-Staat?
3. Is de Commissie niet van mening dat deze vrij­
stellingen de berekeningsgrondslag voor de eigen
middelen in de begroting van de Gemeenschap (nl.
de BTW-heffingen) vervalsen? Kunnen bij vrijstel­
ling de door de Gemeenschap gederfde middelen
worden geschat?
Antwoord van de heer Tugendhat
namens de Commissie
(13 januari 1983)
1. Voor de meeste leveringen van levensmiddelen
gelden in de volgende Lid-Staten verlaagde BTW-
tarieven:
Bondsrepubliek Duitsland (6,5 %),
België (6 %),
Frankrijk (5,5 % en 7 %),
Italië (2 % en 8 %),
Luxemburg (2 % en 5 %),
Nederland (4 %).
In Ierland en het Verenigd Koninkrijk zijn deze le­
veringen meestal onderworpen aan het „nultarief,
dit is vrijstelling met teruggave van voorbelasting. Nr. C 43/16 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 14. 2. 83
2. Met uitzondering van de gevallen waarin het
„nultarief wordt toegepast, zijn, overeenkomstig de
zesde BTW-richtlijn(1), in geen der nationale BTW-
wetten vrijstellingen bepaald voor leveringen van
levensmiddelen voor het eindverbruik.
 3. Ten aanzien van de handelingen waarvoor het
„nultarief geldt wordt de grondslag van de eigen
middelen afkomstig uit de BTW berekend volgens
de daartoe vastgestelde specifieke bepalingen van
Verordening (EEG) nr. 2892/77 van de Raad(2).
Aangezien alle met het „nultarief belaste hande­
lingen deel uitmaken van de gemeenschappelijke be­
lastinggrondslag doet zich dienaangaande geenszins
een derving van eigen middelen voor de Gemeen­
schap voor.
0 PB nr. L 145 van 13.6.1977, blz. 1.
(2) PB nr. L 336 van 27.12.1977, blz. 8.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1414/82
van Lord Douro (ED — GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(22 oktober 1982)
Betreft: Nieuwe regels voor de verkoop van belas­
tingvrije goederen aan reizigers binnen de
Gemeenschap
Is het de Commissie bekend dat de toepassing van
deze nieuwe regels hoge administratieve kosten met
zich meebrengt die de feitelijke inkomsten zouden
kunnen overtreffen?
Antwoord van de heer Thorn
namens de Commissie
(13 januari 1983)
Zoals de Commissie reeds in haar antwoord op
schriftelijke vraag nr. 1413/82(l) van het geachte
Parlementslid heeft vermeld, gaat het niet om een
nieuwe communautaire regeling die in het nationale
recht moet worden verwerkt. In feite gaat het er
thans voor de Lid-Staten alleen maar om te voldoen
aan de consequenties die voortvloeien uit het door
het Hof in zaak 158/80 gewezen arrest.
 De Lid-Staten zijn reeds akkoord gegaan met deze
opvatting en er is thans overleg gaande tussen de
nationale douane-instanties en de Commissie ter
vaststelling van de nodige administratieve regelin­
gen, zodat uiterlijk vanaf 1 januari 1983 de douane­
rechten en landbouwheffingen worden geheven over
de produkten van oorsprong uit derde landen, die in
het kader van het intracommunautaire reizigersver­
keer worden verkocht. Volgens de Commissie rechtvaardigt de tweeledige
administratie van de betrokken produkten die ove­
rigens slechts een klein deel van de totale omvang
van de verkopen in dit kader vertegenwoordigen, de
door het geachte Parlementslid geuite ongerustheid
niet.
(!) PB nr. C 29 van 3. 2. 1983, blz. 12.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1417/82
van de heer Fernand Herman (PPE — B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(20 oktober 1982)
Betreft: Uitvoer van landbouwprodukten door de
Gemeenschap
1. Hoe snel is de communautaire uitvoer van
landbouwprodukten in de jaren 1970 tot 1981 ge­
middeld gestegen?
2. Hoe groot was de groei van de uitvoer van
landbouwprodukten door belangrijke derde landen
— zoals b.v. de Verenigde Staten, Canada en
Australië — in dezelfde periode?
3. Hoe heeft het communautaire marktaandeel in
de werelduitvoer van belangrijke landbouwpro­
dukten zoals b. v. graan, meel, rundvlees, gevogelte,
boter en melkpoeder, zich sinds 1965 ontwikkeld?
4. Hoe heeft het aandeel van de exportrestituties
in de totale landbouwuitgaven op de begroting van
de Gemeenschap zich de laatste jaren ontwikkeld?
Antwoord van de heer Burke
namens de Commissie
(11 januari 1983)
1. Tussen 1973 en 1980 (!) is de uitvoer van land­
bouwprodukten uit de Gemeenschap van Negen
gemiddeld met 16,9 % gestegen (2).
2. In die periode is de uitvoer van landbouwpro­
dukten uit de Verenigde Staten, Canada en Australië
toegenomen met respectievelijk 13,1%, 11,0% en
9,7%.
 3. In de tabellen 1 en 2 is voor de belangrijkste
landbouwprodukten aangegeven hoe het marktaan­
deel van de Gemeenschap in de werelduitvoer zich
heeft ontwikkeld.
4. In de afgelopen jaren was het aandeel van de
uitvoerrestituties, inclusief restituties voor visserij-
produkten, in de totale landbouwuitgaven van de
Gemeenschap, die door het Europees Oriëntatie- en
Garantiefonds voor de Landbouw, afdelingen Ga-14. 2. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 43/17
als 1980 = 47,8 %,
1981 =45,1 %.
0) Het laatste jaar waarvoor gegevens beschikbaar zijn
voor de Gemeenschap van Negen.
(2) Geometrisch gemiddelde.
 TABEL 1
Procentueel aandeel van de uitvoer van de Gemeenschap in de werelduitvoer
Op jaarbasis
SITC
041+043
+ 044 + 045
041
046
043 + 044 + 045
044
112.1
061.1+061.2
022
022.42
43
023
024
011
011.1
011.3 + 012.1
011.4
025.1 Produkten
Totaal ongemalen granen
(exclusief rijst)
waarvan:
totaal tarwe
Tarwemeel
Voedergranen
waarvan:
maïs
Wijn en vermout
Ruwe en geraffineerde
suiker
Totaal melk en room (')
waarvan:
volle-melkpoeder en
magere-melkpoeder
Boter
Kaas
Totaal vlees (2)
waarvan:
totaal rundvlees (2)
varkensvlees (2)
vlees van pluimvee (2)
Totaal eieren 1970
6,5
6,6
30,5
6,4
2,2
12,7
4,6
40,5
36,4
26,7
27,7
7,7
5,4
24,3
34,2
19,4 1971
3,9
2,0
37,0
4,6
3,4
17,5
5,5
35,3
39,2
27,0
27,9
9,7
6,4
29,8
32,2
9,6 1972
5,6
4,4
38,8
6,7
0,4
19,8
8,3
32,8
38,1
14,7
30,5
5,7
2,5
12,3
33,1
8,4 1973
5,1
4,6
44,0
5,5
0,6
16,8
7,3
33,8
43,1
50,0
32,5
5,3
2,2
5,8
35,6
9,5 1974
4,6
5,7
42,1
3,7
0,7
20,5
5,2
30,0
46,7
25,8
37,7
10,1
10,5
8,4
31,8
11,3 1975
5,5
8,0
46,1
3,3
0,6
22,0
3,3
27,4
52,7
17,5
34,5
11,1
13,8
10,7
27,3
9,9 1976
3,8
6,1
40,3
2,2
0,1
24,9
7,5
56,0
49,8
21,3
36,8
8,6
7,9
8,3
27,4
12,3 1977
1,5
2,4
39,3
0,8
0,2
26,3
9,2
57,7
55,6
40,3
35,2
8,2
4,5
9,0
30,4
9,8 1978
3,9
2,8
35,8
4,8
0,2
31,5
13,3
58,8
50,7
43,7
36,6
7,8
4,9
11,4
26,5
11,2 1979
5,0
6,5
37,6
3,9
0,1
32,9
13,2
64,4
62,9
59,9
40,8
11,3
9,3
18,5
29,2
16,2 1980
6,7
8,9
46,5
4,8
0,2
37,0
15,3
63,0
59,0
61,4
45,4
17,2
22,6
14,6
28,2
16,6
(') Vers, gecondenseerd of in poedervorm; op basis van het feitelijke gewicht van de produkten.
(2) Exclusief levende dieren en conserven.
 Bronnen: Wereldhandel: FAO.
 Handel van de EUR-9: Eurostat en OESO. rantie en Oriëntatie, worden gefinancierd,
volgt:
1977 = 35,9 %,
1978 = 39,3 %,
1979 - 45,9%, Nr. C 43/18 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 14. 2. 83
TABEL 2
Procentueel aandeel van de uitvoer van de Gemeenschap in de werelduitvoer
Driejaarlijks gemiddelde (b.v. „1971" = gemiddelde 1970, 1971, 1972)
SITC
041 + 043
+ 044 + 045
041
046
043 + 044 + 045
044
112.1
061.1+061.2
022
022.42
43
023
024
011
011.1
011.3 + 012.1
011.4
025.1 Produkten
Totaal ongemalen granen
(exclusief rijst)
waarvan:
totaal tarwe
Tarwemeel
Voedergranen
waarvan:
maïs
Wijn en vermout
Ruwe en geraffineerde
suiker
Totaal melk en room (*)
waarvan:
volle-melkpoeder en
magere-melkpoeder
Boter
Kaas
Totaal vlees (2)
waarvan:
rundvlees (2)
varkensvlees (2)
vlees van pluimvee 2)
Totaal eieren „1971"
5,3
4,3
35,1
5,8
1,8
16,5
6,1
36,1
37,9
23,6
28,7
7,5
4,6
21,4
33,1
12,2 „1972"
4,9
3,8
40,0
5,6
1,2
17,9
7,1
33,9
42,0
33,2
30,3
6,6
3,5
15,5
33,6
9,1 „1973"
5,1
4,9
41,8
5,2
0,6
18,9
6,9
32,0
44,7
33,3
33,7
6,7
4,7
8,9
33,4
9,7 „1974"
5,1
6,1
44,1
4,2
0,6
20,3
5,4
30,4
48,7
35,2
34,9
8,5
8,2
8,3
31,2
10,2 „1975"
4,6
6,7
42,8
3,0
0,5
22,4
5,4
35,0
49,3
21,9
36,4
9,8
10,5
9,1
28,6
11,1 „1976"
3,6
5,5
41,7
2,0
0,3
24,4
6,9
45,2
53,2
28,4
35,6
9,1
8,3
9,3
28,6
10,6 „1977"
3,1
3,6
38,2
2,7
0,1
27,5
10il
57,6
52,3
35,8
36,2
8,1
5,7
9,5
28,1
11,0 „1978"
3,5
3,9
37,5
3,2
0,1
30,7
11,8
60,1
56,6
48,9
37,6
10,0
6,4
13,3
28,7
12,4 „1979"
5,3
6,3
39,9
4,5
0,1
33,9
14,0
62,2
57,8
56,4
41,2
12,4
12,4
15,0
28,1
14,7
(') Vers, gecondenseerd of in poedervorm, op basis van het feitelijke gewicht van de produkten.
 (2) Exclusief levende dieren en conserven.
Bronnen: Wereldhandel: FAO.
Handel van de EUR-9: Eurostat und OESO.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1430/82
van mejuffrouw Sile De Valera (DEP — IRL)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(20 oktober 1982)
Betreft: Verband tussen misdaad en werkloosheid
Is de Commissie het eens met de opvatting (*) dat er
een rechtstreeks verband bestaat tussen de toene­
mende misdadigheid en werkloosheid?
Deelt de Commissie de mening dat de frustratie over
het niets om handen hebben leidt tot een situatie
waarin voor sommige groepen in onze samenleving
de misdaad als enig alternatief overblijft?
Indien dit verband tussen vrije tijd en misdadigheid
wordt geconstateerd, maakt de Commissie zich dan
geen ernstige zorgen over de toekomst van onze
samenleving, nu arbeidstijdverkorting op handen
is? Kan de Commissie derhalve met buitengewone
spoed een diepgaand onderzoek instellen naar de
verstrengeling van werkloosheid en misdadigheid en
de gevolgen van een kortere werktijd in het licht van
deze problematiek, alsmede voorstellen doen voor
een oplossing van dit vraagstuk?
(!) The Guardian, 1 mei 1982.
 Antwoord van de heer Richard
namens de Commissie
(7januari 1983)
Naar de mening van de Commissie zijn de factoren
die tot groeiende criminaliteit leiden zeer ingewik­
keld en is het onmogelijk deze te herleiden tot een
eenvoudig oorzakelijk verband tussen werkloosheid
en criminaliteit. 14. 2. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 43/19
De Commissie verwijst gaarne naar de 13e Confe­
rentie van ministers van Justitie van de Raad van
Europa (Athene, 25 tot 27 mei 1982), waarop het
verband tussen de economische crisis en de crimi­
naliteit werd besproken. In Resolutie nr. 3 van de
conferentie wordt gesteld dat „de beschikbare ge­
gevens op dit ogenblik niet het bestaan aantonen
van het direct verband tussen de economische crisis
en de criminaliteit in het algemeen, behalve in en­
kele landen en op enkele specifieke terreinen (zoals
jeugddelinquentie en criminaliteit in het bedrijfsle­
ven)".
Hoewel de Commissie niet de mening deelt dat het
al dan niet vrijwillig beschikken over veel vrije tijd
direct verband houdt met het verschijnsel criminali­
teit, is zij toch zeer bezorgd over de bestaande uit­
zonderlijk hoge en nog groeiende werkloosheid,
vooral onder jongeren. De Commissie zal actief de
werkzaamheden volgen van een pas opgericht sub­
comité van de Raad van Europa, dat zich met de
behandeling van dit vraagstuk blijft bezighouden.
De Commissie is van mening dat de ontwikkeling in
de richting van kortere arbeidsduur de samenleving
alleen ten goede kan komen. Uit opinieonderzoeken
onder de werknemers betreffende hun wensen in
verband met een vermindering van de arbeidstijd
blijkt dat er een sterk verlangen bestaat naar
arbeidstijdverkorting in verschillende vormen (per
dag, per week, vervroegde pensionering) en er zijn
geen aanwijzingen dat deze uitbreiding van de vrije
tijd meer criminaliteit als negatief gevolg zal heb­
ben.
 De Commissie volgt reeds de ontwikkelingen op het
terrein van de arbeidstijd. Zij heeft hierover onlangs
een mededeling aan de Raad uitgebracht (0, die
naar zij hoopt het voorwerp zal vormen van een
brede discussie, vooral met de sociale partners, ter
voorbereiding van de formulering van de nodige
specifieke voorstellen.
(i) COM(82) 809 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1460/82
van de heer Robert Moreland (ED — GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(29 oktober 1982)
Betreft: Prijsverhogingen van de provinciale Liquor
Boards in Canada
In haar antwoord op schriftelijke vraag nr. 215/
82 (l) van de heer Provan deelde de Commissie
mee:
„De in 1979 in het kader van de multilaterale han­
delsbesprekingen uitgegeven „Provincial State­
ment of Intentions with respect to sales of Alco-
holic Beverages by Provincial Marketing Agencies in Canada" beoogt in een periode van acht jaar
geleidelijke afschaffing van de prijsverschillen
tussen binnenlandse en ingevoerde sterke drank,
behoudens wanneer deze uit handelsoverwe­
gingen zijn verantwoord, alsmede geen verdere
uitbreiding van de discriminatie inzake wijn.".
De Commissie verzuimde echter te vermelden dat de
provinciale autoriteiten in tegengestelde richting
werken.
 1. Is het de Commissie bekend dat in Ontario de
prijsverhoging voor ingevoerde wijn momenteel
110% bedraagt tegen 45% voor binnenlandse
wijnen (in Brits Columbia bedraagt het prijsver­
schil met andere lokale wijnen 60 %)?
2. Is het de Commissie bekend dat er een speciale
behandelingsheffing wordt toegepast op inge­
voerde wijn?
3. Is het de Commissie bekend dat restaurants in
Ontario sinds oktober 1981 (d.w.z. twee jaar na
de Verklaring) een hogere korting krijgen op
wijnen uit Ontario dan op ingevoerde wijnen?
4. Is het de Commissie bekend dat er nog een aan­
tal discriminerende bepalingen bestaat ten aan­
zien van ingevoerde wijnen, zoals beperking van
verkooppunten, verplichtingen inzake een mini-
mumverkoop en belemmeringen bij de notering
van ingevoerde wijnen in het ondoorzichtige
stelsel van de Liquor Boards?
5. Deelt de Commissie de mening dat dit probleem
ten dele een gevolg is van het verzuim van de
Canadese Federale Regering de provinciale au­
toriteiten volledig in kennis te stellen van de ver­
plichtingen die voortvloeien uit de Verklaring
van 1979?
6. Wat denkt de Commissie te ondernemen om
ervoor te zorgen dat Canada de gemaakte af­
spraken nakomt?
(») PB nr. C 167 van 5.7.1982, blz. 33.
Antwoord van de heer Haferkamp
namens de Commissie
(10 januari 1983)
De door het geachte Parlementslid bedoelde maatre­
gelen van Ontario zijn de Commissie wel degelijk
bekend. In juli 1982 vond er zelfs op verzoek van de
Commissie een vergadering plaats van vertegen­
woordigers van de Canadese federale autoriteiten,
Ontario, en de Commissie, waarbij de praktijken
van de Liquor Board en in het bijzonder het beleid
van Ontario werden besproken.
De in 1979 in het kader van de multilaterale han­
delsbesprekingen uitgegeven „Statement of Inten­
tions" is een Verklaring van de Canadese provincies.
 De federale autoriteiten zijn overeenkomstig de
verklaring opgetreden als communicatieschakel Nr. C 43/20 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 14. 2. 83
tussen de buitenlandse regeringen en de provincies.
Een gebrek aan vooruitgang bij de tenuitvoerlegging
van de verklaring van de multilaterale handelsbe­
sprekingen is dan ook beslist niet te wijten aan een
gebrek aan voorlichting bij de provincies.
De Commissie blijft druk uitoefenen op de Cana­
dese federale en provinciale autoriteiten om de ver­
plichtingen in het kader van die Verklaring na te
komen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1479/82
van mejuffrouw Sile De Valera (DEP — IRL)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(29 oktober 1982)
Betreft: Universitaire studietoelagen
Kan de Commissie voor elk der Lid-Staten mede­
delen hoe hoog de jaarlijkse door de Ministeries van
Onderwijs toegekende universitaire studietoelage is,
welke maatstaven voor de toekenning ervan gelden
en welke kosten daaruit dienen te worden bestre­
den?
Antwoord van de heer Richard
namens de Commissie
(10 januari 1983)
De Commissie beschikt niet over gedetailleerde ge­
gevens over de studietoelagen voor studenten in het
hoger onderwijs in de verschillende Lid-Staten.
De Commissie is evenwel doende gegevens te verza­
melen over de in de verschillende landen beschik­
bare beurzen voor studenten die in een van de an­
dere Lid-Staten wensen te studeren. Zodra dit over­
zicht volledig is zal een afschrift worden toege­
zonden aan het geachte Parlementslid en aan het
Secretariaat-generaal van het Europese Parlement.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1489/82
van de heer Victor Michel PPE — B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(8 november 1982)
Betreft: Additieven E 1400 t/m E 1442: het uit­
blijven van voorlopige maatregelen waarop
het Wetenschappelijk Comité voor de men­
selijke voeding heeft aangedrongen
Op verzoek van de Commissie heeft het Weten­
schappelijk Comité voor de menselijke voeding
meer dan zes jaar geleden, op 27 februari 1976, een
advies uitgebracht over het gebruik van zetmelen
waaraan E 1400 t/m E 1442 zijn toegevoegd. Het Raadgevend Comité voor levensmiddelen werd even­
eens geraadpleegd.
Een aantal van deze additieven werd door het We­
tenschappelijk Comité beschouwd als stoffen die
mogelijk schadelijk zijn voor de nieren. Bij gebrek
aan voldoende bewijzen die de onschadelijkheid
aantonen van residuen van sommige van deze addi­
tieven behoudt het Wetenschappelijk Comité zich
het recht voor op deze zaak terug te komen; de
meningen binnen het Comtié waren verdeeld: een
aantal leden wenste een verbod op het gebruik van
deze stoffen, terwijl de meerderheid zich uitsprak
voor het voorlopig toelaten van deze stoffen op
voorwaarde dat zij in babyvoeding slechts tot 31 de­
cember 1980 en in beperkte hoeveelheden mochten
worden gebruikt.
 1. Is het juist dat de Commissie in het geheel geen
rekening heeft gehouden met het advies van de
door haar geraadpleegde experts, zelfs niet met
het minst stringente, en een afwachtende hou­
ding heeft aangenomen in plaats van een voor­
stel te doen om het gebruik van de meest ver­
dachte additieven te beperken, zoals hierboven
wordt aanbevolen, en aldus de gezondheid van
de hieraan vooral blootgestelde personen te be­
schermen?
2. Slechts 14 additieven van de 19 mochten onbe­
perkt worden gebruikt. Welke aanleiding — die
blijkbaar zwaarder weegt dan de bescherming
van de gezondheid — bestond er voor de Com­
missie om af te zien van de voorlopige maatre­
gelen waarop het Wetenschappelijk Comité had
aangedrongen?
3. Acht de Commissie zichzelf nog geloofwaardig
wanneer zij zichzelf in een brochure over addi­
tieven een „voldoende" geeft?
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(13 januari 1983)
1. Het Wetenschappelijk Comité voor de mense­
lijke voeding bracht in 1976 een voorlopig advies
uit O over de onschadelijkheid van door een che­
mische behandeling gemodificeerde zetmeelsoorten
die zouden kunnen worden opgenomen in een voor­
stel voor een richtlijn van de Raad betreffende de
vervaardiging van en de handel in zetmeel bestemd
voor menselijke voeding.
Aangezien dit advies in die vorm niet kon worden
gebruikt, verzamelde de Commissie nog een aantal
verdere gegevens.
Op basis van de verzamelde gegevens bracht het
Wetenschappelijk Comité van de menselijke voe­
ding in 1981 een tweede advies uit(2).
 Om hiermee rekening te houden werkte de Commis­
sie een ontwerp-voorstel uit voor een richtlijn betref­
fende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen
van de Lid-Staten op het gebied van gemodificeerd
zetmeel bestemd voor menselijke voeding. 14. 2. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 43/21
Dit ontwerp (3) is voor advies voorgelegd aan de
economische en sociale groeperingen die zitting heb­
ben in het Raadgevend Comité levensmiddelen. Na
eventuele nieuwe bestudering zal het ontwerp bij de
Raad worden ingediend en zal het Europese Parle­
ment, overeenkomstig de procedure van artikel 100
van het EEG-Verdrag, worden geraadpleegd.
2. De Commissie vestigt er de aandacht van het
geachte Parlementslid op dat 4 — en niet 14 — voor
voeding bestemde zetmeelsoorten van de 19 die in
onderzoek waren, ingevolge het door het Weten­
schappelijk Comité van de menselijke voeding in
1976 uitgebrachte voorlopige advies onbeperkt
konden worden gebruikt.
3. De Commissie meent dat deze vraag met het
bovenstaande is beantwoord.
(!) Verslag van het Wetenschappelijk Comité van de men­
selijke voeding, tweede reeks 1976, blz. 9—15.
(2) Verslagen van het Wetenschappelijk Comité van de
menselijke voeding, derde reeks, verslag EUR 7982,
blz. 7—9.
(3) Doe. 111/1356/82.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1490/82
van de heer Karl voo Wogau (PPE — D)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(8 november 1982)
Betreft: Belemmeringen aan de grens voor textiel­
monsters
1. Is het de Commissie bekend dat de Belgische
douaneautoriteiten voor textielmonsters zonder
waarde die de grens overschrijden een „Carnet
ATA" eisen?
2. Is deze handelwijze naar de mening van de
Commissie verenigbaar met de bepalingen van het
EEG-Verdrag betreffende het vrije verkeer van
goederen?
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(17januari 1983)
1. De Commissie heeft met belangstelling kennis
genomen van het dossier dat het geachte Parle­
mentslid haar met betrekking tot deze aangelegen­
heid heeft toegezonden.
Volgens de douaneautoriteiten van de betrokken
Lid-Staat hadden de aan de grens aangeboden tex­
tielmonsters wegens hun afmetingen door bij voor­
beeld het aanbrengen van een merkteken onbruik­
baar moeten worden gemaakt, om in aanmerking te
komen voor vrijstelling van rechten en heffingen als
bedoeld in de „Internationale overeenkomst om de
invoer van handelsmonsters, handelsstalen en recla­
memateriaal te vergemakkelijken" (Genève, 7 no­
vember 1952), welke bij afwezigheid van commu­nautaire bepalingen thans deze aangelegenheid re­
gelt. Bij gebreke van een merkteken hebben zij ge­
steld dat de betrokken monsters bij hun binnen­
komst in België vergezeld moesten gaan van een
document voor tijdelijke invoer, met borgstelling
(carnet ATA of een nationaal document).
2. De Commissie beseft dat de tot kosten leidende
formaliteiten zoals die thans bij dit soort handelsver­
keer binnen de Gemeenschap voorgeschreven zijn,
niet stroken met het tot stand brengen van een wer­
kelijke interne markt.
 Daarom heeft zij in haar voorstel voor een verorde­
ning van de Raad tot instelling van een regeling
voor intracommunautair verkeer van goederen die
uit een Lid-Staat worden verzonden om tijdelijk te
worden gebruikt in een of meer andere Lid-Sta-
ten (!), bepaald dat voor handelsmonsters een ver­
eenvoudigde procedure voor vrij verkeer moet kun­
nen gelden. Dit voorstel is sinds 28 juli 1981 bij de
Raad in behandeling, maar de werkzaamheden zijn
tot op heden niet gevorderd.
De toepassingsmaatregelen van deze regeling
zouden moeten worden genomen in een verordening
die door de Commissie moet worden vastgesteld
volgens de procedure van het bij genoemde veror­
dening van de Raad ingestelde comité.
(') PB nr. C 227 van 8.9.1981, blz. 3.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1493/82
van de heer Kent Kirk (ED — DK)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(oktober 1982)
Betreft: Minimumafmeting voor schol
Is de Commissie zich bewust van het nadeel dat de
huidige minimumafmeting voor schol meebrengt?
Schol van minder dan 270 mm kan zeer moeilijk
voor consumptiedoeleinden worden verkocht. Daar­
om zal deze meestal worden verkocht tegen inter­
ventieprijzen en worden gebruikt voor vismeel. Deze
minimumafmeting zou derhalve 270 mm moeten be­
dragen. Hiermee wordt ook voldaan aan de eisen
inzake behoud van de soort.
 Is de Commissie bereid in het licht van deze gege­
vens een wijziging van deze minimumafmeting in
overweging te nemen?
Antwoord van de heer Contogeorgis
namens de Commissie
(17januari 1983)
In het Skagerrak en het Kattegat geldt een biolo­
gische minimummaat van 270 mm voor schol die be­
stemd is voor menselijke consumptie. In andere vis-
serijgebieden van de Gemeenschap bedraagt deze
minimummaat 250 mm. Nr. C 43/22 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 14. 2. 83
Nu krachtens Verordening (EEG) nr. 3166/82 van
de Raad van 26 november 1982(0 alleen vis met een
bepaalde biologische minimummaat in de handel
mag worden gebracht, komt vis die de vereiste mini­
mummaat niet heeft, niet in aanmerking voor. de
financiële vergoeding die in het kader van de ge­
meenschappelijke marktordening voor visserijpro-
dukten wordt toegekend wanneer produkten uit de
markt worden genomen.
(») PB nr. L 332 van 27.11.1982.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1498/82
van de heer Neil Blaney (CDI — IRL)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(8 november 1982)
Betreft: Misbruik van voor landbouwontwikkeling
bestemde steungelden van de Gemeen­
schap
In Verordening (EEG) nr. 1820/80 van de Raad O,
titel I, artikel 4, ter bevordering van de ontwikkeling
van de landbouw in de probleemgebieden van West-
Ierland, staat duidelijk dat het bij de infrastructuur-
verbetering van landbouwbedrijven gaat om „de
aanleg en verbetering van bedrijfs- en verbindings­
wegen die hoofdzakelijk dienen voor land- en bos­
bouw".
 1. Is de Commissie zich ervan bewust dat de mid­
delen die de Ierse Regering toewijst aan de
graafschapsraden voor deze doeleinden en die
krachtens Verordening (EEG) nr. 1820/80
werden ontvangen, officieel worden bestemd
voor „wegen die onder de bevoegdheid van het
graafschap vallen en toegangswegen tot land­
bouwbedrijven"?
2. Is zij zich eveneens bewust van het feit dat
wegen waarvoor het graafschap bevoegd is, in
vele gevallen hoofdwegen zijn en niet worden
gebruikt voor landbouwdoeleinden?
3. Is de Commissie niet van mening dat het be­
steden van deze kredieten aan hoofdwegen door
de graafschapsraden volledig in strijd is met de
in de verordening gestelde doeleinden?
4. Zo ja, zal de Commissie deze aangelegenheid
met de Ierse Regering bespreken, zodat deze
middelen voor het resterende gedeelte van de
looptijd van het programma zullen worden ge­
bruikt voor plattelandswegen die vooral de
plaatselijke landbouwgemeenschappen ten
goede komen en voor toegangswegen tot land­
bouwbedrijven?
(i) PB nr. L 180 van 14.7.1981, blz. 1. Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(10 januari 1983)
In artikel 4 van Verordening (EEG) nr. 1820/80 van
de Raad ter bevordering van de ontwikkeling van de
landbouw in de probleemgebieden van West-Ierland
is bepaald dat de verbetering van de plattelandsin­
frastructuur waarvoor steun van het EOGFL kan
worden verleend, „de aanleg en de verbetering van
bedrijfs- en verbindingswegen die hoofdzakelijk
dienen voor land- en bosbouw" omvat.
De Ierse Regering heeft het in de verordening be­
doelde programma ingediend en de Commissie
heeft het op 14 april 1981 goedgekeurd. In hoofd­
stuk 3 van het programma is verklaard dat de ver­
bindingswegen „local roads" of „county roads"
openbare wegen zijn voor de verbinding tussen be­
drijven en hoofdwegen, kleinere steden, dorpen en
marktcentra, en dat deze wegen voornamelijk door
de landbouwbevolking worden gebruikt.
 Een voorwaarde voor de toekenning van steun voor
de in het programma bedoelde wegen is dat er ten
minste 35 % van de inwoners van het gebied waarin
de verbindingswegen liggen, hoofdzakelijk in land­
bouw of bosbouw werkzaam zijn. Het met de uit­
voering van het programma belaste personeel van de
wegendiensten moet contact onderhouden met de
plaatselijke beambten van het departement van
landbouw en de landbouwvoorlichtingsdienst om
ervoor te zorgen dat het programma zodanig wordt
uitgevoerd dat het de ontwikkeling van de landbouw
in dat gebied maximaal ten goede komt.
De Commissie heeft de voorschriften voor de uit­
voering van dit programma onderzocht en is ervan
overtuigd dat er met de door de Ierse Regering vast­
gestelde regeling een verantwoorde keuze van pro­
jecten en adequate controle op de uitgaven in het
kader van de verordening mogelijk is. De Commis­
sie zal de nodige maatregelen nemen om erop toe te
zien dat deze regeling in de praktijk ook werkt en
dat de gelden in overeenstemming met de veror­
dening en het programma worden besteed.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1514/82
van de heer Karel van Miert (S — B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(8 november 1982)
Betreft: Nationale steunmaatregelen voor de vis­
serij
1. Kan de Commissie een volledig overzicht
geven van alle steunmaatregelen met financiële con-14. 2. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 43/23
sequenties die de verscheidene EG-Lid-Staten toe­
passen (of hebben toegepast in de loop van de
laatste vijfjaren) t.a.v. de nationale visserijsector?
2. Kan zij in alle gevallen per Lid-Staat een idee
geven van de bedragen in absolute cijfers en gerela­
tiveerd naar het aantal arbeidsplaatsen in dé sec­
tor?
3. In welke gevallen en ten aanzien van welke
Lid-Staten heeft de Commissie geoordeeld dat er
onverenigbaarheid bestond van de beoogde steun­
maatregelen met de gemeenschappelijke marktor­
dening in de sector visserijprodukten?
4. In welke gevallen en ten aanzien van welke
Lid-Staten heeft zij stappen ondernomen om aan de
steunmaatregelen, waarvan zij van oordeel was dat
er onverenigbaarheid met de Verdragen bestond,
een einde te maken?
5. Wil de Commissie ten slotte een overzicht
geven van het resultaat van de door haar onderno­
men stappen (eveneens per Lid-Staat)?
Antwoord van de heer Contogeorgis
namens de Commissie
(10 januari 1983)
1 en 2. Sinds 1974 ontvangt de Commissie van
elke Lid-Staat een overzicht van de nationale steun­
maatregelen voor de visserij. In deze overzichten
worden de totale kosten opgegeven en worden alle
maatregelen gedetailleerd beschreven. De over­
zichten zijn vertrouwelijk en worden dus niet gepu­
bliceerd. Er is echter een exemplaar toegezonden
aan de voorzitter van de Commissie voor de land­
bouw van het Europese Parlement.
 3 en 4. In de afgelopen jaren heeft de Commissie
de onderzoekprocedure van artikel 93, lid 2, van het
EEG-Verdrag ingeleid ten aanzien van veertien ont-
werp-steunmaatregelen die de Bondsrepubliek
Duitsland, België, Frankrijk, Italië en het Verenigd
Koninkrijk ter kennis van de Commissie hebben
gebracht. Daarbij waren er met name drie maatre­
gelen — één Britse en twee Franse — die de Com­
missie onverenigbaar achtte met de gemeenschappe­
lijke ordening der markten in de sector visserijpro­
dukten.
De Commissie moge het geachte Parlementslid voor
een beschrijving van deze maatregelen verwijzen
naar het Bulletin van de Europese Gemeenschappen
nr. 7/8-1980, punt 2.1.108; nr. 2-1981, punt 2.1.73;
nr. 3-1981, punt 2.1.138; nr. 6-1981, punt 2.1.120;
nr. 2-1982, punt 2.1.85 en nr. 6-1982, punt 2.1.141.
Over deze maatregelen zijn ook mededelingen ver­
schenen in de Publikatiebladen van de Europese
Gemeenschappen nr. C 8 van 14. 1. 1981, nr. C 57
van 5. 3. 1982, nr. C 97 van 17. 4. 1982 en nr. C 159
van 19.6. 1982.
5. Deze dossiers worden nog onderzocht. Pas
wanneer dit onderzoek is afgesloten, zal de Commis­sie de in artikel 93, lid 2, van het EEG-Verdrag be­
doelde eindbeslissing nemen.
