De bazuin; gereformeerde stemmen uit de Christelijke Afgescheidene Kerk in Nederland-kerk-, nieuws- en advertentieblad, jrg 10, 1862, no. 1, 03-01-1862 
TIENDE JAARGANG. (Eerste Kwartaal.) Ui DE BAZUIN. [\l «I (MISTEL! (TEN VOOEDEELE DEK THEOLOGISCHE SCHOOL TE KAMPEN.) Joël II : P. Blaast de Bazuin: VRIJDAG, 3 Januarij 1862. Hij komt. Openb. 1 : 7a. Dit Blad verschijnt éénmaal ’s weeks. Ahonnements-prijs per drie maanden franco per Post ƒ 1,50. Verkrijgbaar bij Ij. lijholt, Boekdrukker te Zw artsluis, en verder bij alle soliede Boekhandelaren. Prijs der Advertentiën van 1—10 regels/ 1,—; elke regel meer 10 Cents, het zegelgeld hieronder niet begrepen. Boekh. Adv. 3 / 2 . Advertentiën, Bestellingen en Kerknieuws worden, op werkdagen, vrachtvrij geadresseerd aan den Drukker dezes; in te zenden Stukken aan de Kedactie van dit Blad, te Kampen. Aan de testers van de Blïrï.ü. Wanneer onze Lezers dit Blad in handen krijgen, zijn wij reeds eenige schreden in het nieuwe jaar voortgegaan. De sluijer, die de toekomst verbergt, wordt van dag tot dag, van uur tot uur, van oogenblik tot oogenblik al verder en verder opgeheven; en iedere dag, ieder uur, ieder oogenblik kan ons lief of leed, vreugde of droefheid, bemoediging of teleurstelling, gezondheid of krankheid, angsten, smarten, verschrikkingen, kan ons den onvermijdelijken dood aanbrengen. Is het niet noodig een goeden waarborg te hebben, alvorens eene schrede verder te doen? Geene menschelijke wijsheid of behoedzaamheid kan ons beveiligen tegen de onzekere toekomst. En wanneer wij acht geven op de groote gevaren, die ons omringen, op de teekenen der tijden, die steeds duidelijker te voorschijn treden, op den toestand der volkeren en in het bijzonder op ons vaderland, wanneer wij daarbij de voorspellingen des Heeren raadplegen, dan blijkt het hoeveel er noodig is, oin de levensreis in goede verwachting te kunnen voortzetten. Wat wij behoeven is alleen bij Hem te vinden, die bij zijne geboorte werd neêrgelegd in de kribbe en stierf op het kruis, die ter regterhand des Vaders is gezeten en den Heiligen Geest heeft verworven, door wien Hij leven en vruchtbaarheid schenkt, in de waarheid leidt, bewaart, en de zijnen in vrede van hier doet gaan. Hem dan gevraagd om dien Geest voor de veel bewogene tijden, waarin wij leven. Hem gebeden, dat zijn woord een vrijen loop hebbe en krachtig worde bevonden tot nederwerping van alle hoogte, die zich tegen Hem verheft. Tot Hem geroepen, dat Hij door kracht en leven de getrouwen in den lande aangorde en bekwame. Hem gesmeekt, dat in ons vaderland en over de geheele aarde, zijne kerk de proeven ondervinde van zijne ontferming, magt en trouw; en aangehouden bij zijn troon, den troon der genade, om vereeniging van allen, die Hem vreezen, in de waarheid en in de liefde! Worden deze beden vervuld, dan heeft ons Blad heerlijke dingen te vermelden. Met dit Nommer is weder de eind-redactie door mij aanvaard, en stel ik mij aansprakelijk voor de stukken die niet onderteekend zijn. Levendig ben ik overtuigd, dat ik niet zal kunnen leveren hetgeen men, en te regt, bij de wekelijksche verschijning mag verlangen. Maar, terwijl ik de bedenking verwacht, waarom zoovele Bladen worden bezorgd, waarom niet liever weinige, die goed aan het oogmerk voldoen, voeg ik, wat mij betreft, tot inlichting hierbij, dat ik in den weg van Gods voorzienigheid mij geroepen zie tot dezen taak, en daarom, in afhankelijkheid van den Heere, zooveel mogelijk mijne roeping wensch te vervullen. Er zijn, ik stem het van harte toe, mannen noodi tr in den geest van Elias, mannen als Lu— ther, °Calvijn en Knox, om bij den afval dezer dagen, bij zooveel laauwheid, afwijking van de waarheid , geesteloosheid , wereldgelijkvormigheid en verduistering van het opregte geloof, hunne krachtige stemmen te verheffen. Het bazuingeschal, roepende tot den strijd voor het geloof, of tot vergadering .der uitverkorenen, of tot aankondiging van het jaar der verlossing en van de komst des Heeren, moest helder en luide vernomen worden. Wij zullen ons verblijden, wanneer daartoe velen worden verwekt. Maar ook van ons kan zich de Heere bedienen, want Zijne kracht wordt in zwakheid volbragt en onze verwachting is van Hem. Medewerking, ondersteuning en alles wat tot bevordering van dit Blad kan strekken, hopen wij in het belang van Kerk en School van velen te ondervinden. Kampen, Januarij 1862. S. VAN VELZEN, eind-redacteur. God zij ons genadig en zegene ons. Hij doe Zijn aanschijn aan ons lichten; Sela! Ps. 67 : 2. Maar wat zal het ook nu zijn?’’ Weet gij het Lezer! — ik weet het niet; maar dit weet ik; dat het Nieuwe Jaar met God begonnen moet worden ; dan is er hoop dat wij het ook met Hem zullen eindigen; of, zoo ons dit laatste niet 'geschonken wordt, zoo zelfs het nieuw begonnen jaar ons sterfjaar zal moeten zijn, dan nog zal zulks ons niet schaden, maar daar brengen waar een eeuwige vrede en rust het deel zal zijn van den vermoeiden pelgrim, die hier zijn loopbaan in de dienst van God geëindigd heeft. God zij ons genadig en zegene ons, Hij doe Zijn aanschijn over ons lichten, Sela! Z 66 bad de maker van dezen Psalm en zóó bidden allen, die met den dichter, God erkennen als den God van hun leven. Genade toch begeeren zij, omdat zij arme zondaren zijn, die midden in den dood liggen en zich zelven niet van eene enkele zonde verlossen kunnen. Maar ook zijne zegen begeeren zij; dewijl zij weten , dat geen werk, ja, dat niets zonder zijnen zegen gedijen kan. En daarenboven begeeren zij het licht van Gods vriendelijk aanschijn, om hen voor te ljchten op hunnen weg naar de eeuwigheid, aangezien zij in zich zelve enkel duisternis zijn. Gelukkig volk! hetwelk zóó hebt leeren bidden, uwe begeerte zal vervuld worden; want de Heere uw God is niet alleen een verhoorder der gebeden, maar Hij zoekt ook allen , die Hem in geest en waarheid aanroepen. Wij gaan weder een’ moeijelijken weg bewandelen; een’ weg, vol van doornen en distelen, een’ weg vol van moeite en verdriet, een weg vol van kruis en lijden; want de Heere Jezus heeft het zijne discipelen voorzegd: „in de wereld zult gij verdrukking hebben; maar hebt goeden moed, Ik heb de wereld overwonnen.’’ Daarom mag iederen dag van dit jaar wel door ons gebeden worden: „God zij ons genadig en zegene ons. Hij doe Zijn aanschijn aan ons lichten, Sela!” Dan alléén zullen wij door God geholpen, niet vertragen, maar met lijdzaamheid loopen den loopbaan, die ons is voorgesteld. Maar wat zal het ook nu zijn ?” waarde Lezer ! profeteren kan ik niet, maar dit weten wij, dat onze leefijd zwanger is van groote gebeurtenissen. God alleen weet wat er geschieden zal. Welk een tooneel van ellende heeft deze aarde opgeleverd, sedert den val van Adam en Eva in het Paradijs, tot heden toe! En welke tooneelen zullen er in dit jaar weder aanschouwd worden. Nu hooren wij van oorlogen, en geruchten van oorlogen; doch alle deze dingen zijn maar beginselen der smarte, nog is het einde niet. Er kan dit jaar weder veel gebeuren, dat ons niet lief of aangenaam is. Het afgeloopen jaar heeft ons doen zien dat eene groote vulkaan ons steeds met hare uitbarsting bedreigt. De volken zijn toornig geworden. In Amerika staat volk tegen volk op; de Unie is verbroken en nog woedt er de vreesselijke burgerkrijg, die het land verarmt en het bloed zijner zonen bij stroomen doet vergieten. In Europa, ja, is er nog rust, zoo men het rust heeten mag, doch Italië blijft in barensnood en roept ons toe: „nog is het einde niet.” Doch al behaagt het Gode om de volken te beteugelen en te binden, dan nog heeft Hij vele middelen ter zijner beschikking om een zondig volk te tuchtigen. Het afgeloopen jaar deed ons zien dat de Heeie ook met ons volk twist. Of is dat gedurig bederf in den aardappel toe val? Was de overstrooming in Gelderland en N.-Brabant slechts toeval? Gaat niet uit den mond des Allerlioogsten het goede en het kwade? Is er een kwaad in de stad dat de Heere niet doet? komen ziekten en rampen niet van Hem? Daarom betaamt het ons ook om voor Hem in de schuld* te vallen en te bidden: „o God zijt ons zondaren genadig, genadig om Christus wil,” om wiens kruis en zoenverdiensten, God alleen vergeving onzer zonden schenken kan en wil. Waarde lezer! Wij hebben met een genadig, maar ook met een regtvaardig God te doen. Kent gij dien God? kent gij Hem in Christus Jezus? kent gij God in eene verzoende betrekking, anders is Hij nog voor U een verteerend vuur. Zoo gij nog onbekeerd zijt, dan moogt gij wel bidden: „o God wees mij zondaar genadig.” Want zoo dit jaar eens uw sterfjaar werd, en gij moest dan in uwe zonden omkomen, welk een vreesselijk lot zou dan uw dgel zijn in de eeuwigheid? Bekeer U daarom tot God van wien gij zijt afgeweken, en zoek de vergeving uwer zonden bij Christus Jezus. En hebt gij den Heere uwen God reeds leeren kennen, vreest dan niet en wees gerust, want er kan geen haar van uw hoofd vallen, zonder den wil van uw Hemelschen Vader. God regeert! Hij is een toevlugt voor de zijnen. Hij is genadig en barmhartig en onze God ontfermt zich op het gebed. O bid dan veel: „God zij ons genadig en zégene ons. Hij doe zijn aanschijn aan ons lichten. Sela.” Bid veel voor land en volk, koning en overheid, maar ook vooral voor Gods kerk, voor het volk dat op Zijnen naam vertrouwt. Bid veel: Uw Naam worde geheiligd, Uw koningrijk kome, Uw wil geschiede op aarde als in den Hemel.” Bid veel om eene ruime uitstorting van Gods Geest over de volken der aarde; maar vooral ook over Nederland, opdat ons vaderland het leere erkennen, dat de Heere God is, wiens goedertierenheid tot in eeuwigheid is. Van harte wensch ik U lezer! in dit nieuwe jaar Gods genade, Gods zegen en het licht van Gods vriendelijk aanschijn in de ruimste mate toe. Amen. Doesborgh. C. G. DE MOEN. Se Kunstgrepen van bet Ongeloof. In het laatste gedeelte der vorige eeuw zag een werkje het licht, waarin de schrijver aantoonde, welke pogingen door de bestrijders der ware godsdienst worden aangewend, om hunne gevoelens opgang te doen vinden. Dit belangrijk geschrift werd in onze taal overgebragt, en eerst uitgegeven door N. Schotsman, predikant te Leyden, die wegens zijne regtzinnigheid en godzaligheid bij velen in zegenend aandenken is, en later met een toevoegsel vermeerderd door Mr. I. da Costa. Het verdient nog steeds verbreid te worden. Om hiertoe mede te werken, nemen wij het een en ander daaruit over. Als eerste kunstgreep van het ongeloof leest men het volgende: „Wie in het bestrijden en vervalschen van de natuurlijke en geopenbaarde Godsdienst, gereedelijk ingang wil vinden bij hen, die haar tot hiertoe in waarde hebben gehouden, moet zich den weg banen door eene alles te boven gaande aanprijzing van den Bijbel.” „Ongemeen veel ligt er aan gelegen, dat men bij zijne ondernemingen tegen de godsdienst eene goede vertooningmake. Wie zich onbedachtzaam bloot geeft, en zijne oogmerken al te klaar aan den dag legt, kan zich zelden veel voorspoed beloven. Hij verwekt aanstonds, door het begin zijner voorstellingen, nadeelige indrukken op het gemoed zijner hoorderen, en verwijdert hen daardoor van zich. Hun, die de Christelijke Godsdienst eerbiedigen, is niets eerwaardiger dan hunne Openbaring; dewijl zij haar als den grondslag, waarop de Godsdienst gebouwd is, beschouwen. Men moet met zijne bedenkingen tegen dezelve niet eer te voorschijn komen, vóór dat men hen eerst genoegzaam heeft voorbereid. Tot zoo lang is het zeer nuttig, alle mogelijke hoogachting voor de Openbaring te betuigen. Wat meer is; het is zelfs goed haar boven alles te verheffen, en alles in vergelijking met de Openbaring als verachtelijk te doen voorkomen. Dan zal men aangezien worden voor een ware hoogschatter van den Bijbel; voor een man, die de Godsdienst i tot hare oorspronkelijke zuiverheid wil terug brengen, en alleenlijk de menschelijke bijvoegselen en onzuiverheden, die haar ontsieren, er van afzonderen wil.” „De Bijbel (moet men zeggen) is de ware en eenige bron van de Godsdienst. Hierin heeft God, de God der Waarheid zelf voorgeschreven, wat men gelooven en doen zal. En het Goddelijke gezag gaat boven alle menschelijk gezag. Men moet derhalve dit Boek vlijtig onderzoeken. Men moet alle menschelijke vooroordeelen en aangenomene Godsdienstige gevoelens afleggen, zich daarvan ontdoen en met een waren honger en dorst tot dit hcmelsbrood, dit water des levens komen, wanneer men verzadigd en verkwikt wil worden. Weg derhalve met de armhartige prullen van menschelijke gevoelens! Weg met de aangeërfde vooroordeelen ! Minnemoers sprookjes! Predikers keuren! Opgedrongene Geloofsformulieren! Een vrijdenkende geest kan deze kluisters der slavernij onmogelijk dragen 1 Hij kan zich niet laten voorschrijven, wat hij denken en gelooven moet. Hij moet zelf zien, zelf beproeven, en zich van alle bedriegelijke leidslieden afwenden. De eenige onbedriegelijk leeraar is God in zijn Woord, de Goddelijke Verlosser in zijne uitspraken. Deze, deze moet men derhalve leeren kennen, zal men zeker gaan. Het geen de Bijbel met klare en duidelijke woorden leert, moet men aannemen ; het moge met de in zwang gaande leer overeenstemmen of niet. Het groote Licht moet alle mindere lichten verdooven; en daar de Allerhoogste zelf spreekt, moet heel de wereld zwijgen. Men geve dus aan zijne voorschriften alleen gehoor. Men teekene de klaarste en nadrukkelijkste plaatsen der Heilige Schrift aan, en verklare en beoordeele alles naar dezelve. Hetgene in de aangenomene Geloofsleer daarmede overeenstemt, dat behoude men, dat scherpe men anderen in! Hetgene er tegen aanloopt, dat werpe men, als valsche bijvoegselen weg. Door deze proef zal het ware goud des geloofs gelouterd worden, en het schuim, |waarmeê de menschen het vervalscht hebben, voor den dag komen.” „Bijbel! onschatbare Bijbel! gij zijt het Boek, dat de menschen de oogen openen, en hen in alle waarheid leiden kan. U moet men lezen, u moet men hooren, als men waarlijk deugdzaam en vergenoegd wil worden! Wie zou op den weg des levens, niet liever een hemelschen glans dan een dwaallicht volgen? Wie zou niet aan de oorkonden der waarheid, boven de onzekere afschriften en verdraaijingen , de voorkeur geven? Tot de Wet en het Getuigenis; indien zij naar dit Woord niet hooren, het zal zijn dat zij geen dageraad zullen hebben .” „Den Bijbel hebben wij het te danken, dat wij nog met zekerheid kunnen weten, wat wij gelooven moeten; dat wij niet in de gewigtigste belangen onzer zielen van bedriegelijke wegwijzers afhangen, noch hen blindelings behoeven te gelooven, die hun voordeel trekken uit hetgene zij ons leeren. Gedankt zij de Bijbel, dat hij de vorige duisternissen helpt verdrijven, en de tijden, waarin wij leven, steeds meer doet opklaren! Eerlang zullen de schellen, die tot hiertoe onze oogen verblind hebben , er geheel afvallen; eerlang zal men de ware Godsdienst van Jezus in hare oorspronkelijke zuiverheid voorstellen, en het geloof aan Hem voor iedereen begeerlijk en achtenswaardig maken.” „Niets anders heeft tot hiertoe de eerlijke nationalisten weêrhouden, van zich met het ware Christendom te vereenigen, dan de onechte bijvoegselen der menschen. Zoodra slechts hetgene dat hun tegenstond, afgeschaft zal zijn; zoodra men hen zal overtuigd hebben, dat hetgene hun in de Geloofsleer der Christenen noodwendig als ongerijmd en wanvoegelijk moest voorkomen, enkel onechte toevoegsels der leeraren zijn — zullen zij het Christendom met blijdschap aannemen. Een slavenhouder in Amerika, bij zekere gekheid een’ slaaf koopende, zei tot den man van wien hij hem kocht: „Vertel mij naar waarheid welke zijne gebreken zijn,” De verkooper hernam: „Hij heeft geene gebreken, zoo ver ik bemerken kan, uitgenomen één, en dat ééne is: hij wil bidden.” „O,” zei de kooper, „daar houd ik niet van, maar ik weet iets, dat hem er spoedig van genezen zal”. Den volgenden avond werd Cuffeij, dus heette de slaaf, door zijn’ meester in de plantaadje overvallen, terwijl hij in een ernstig gebed was, biddende voor zijn’ nieuwen meester en diens vrouw en gezin. De man stond te luisteren, maar zeide niets op dat oogenblik; den volgenden morgen echter riep hij Cuffeij en zeide: „Ik heb geen verlangen om met u te kijven, vriend, maar ik wil geen gebed hebben op mijn erf; daarom is het u geraden om het van stonden aan na te laten.” — „Massa,” antwoordde hij, „ik kan niet laten te bidden; ik moet bidden.” — „Ik zal het u afleeren, als gij er mêe voortgaat.” — „Massa, ik moet er mêe voortgaan.” — Welnu, dan zal ik u vijf en twintig zweepslagen per dag geven, tot dat gij het laat.” — „Massa, al zoudt gij er mij vijftig geven, ik moet bidden.” — „Als dat de manier is, waarop gij brutaal zijt tegen uwen meester, dan zult gij ze terstond hebben.” Hem Vastbindende, gaf hij hem vijf en twintig slagen, en vraagde hem of hij nogmaals bidden zou. „Ja meester! ik moet altijd bidden, ik kan het niet nalaten.” De meester zag verwonderd; hij kon niet verstaan hoe een arme heilige kon voortgaan met bidden, wanneer het hem niet scheen te baten, maar hem in tegendeel slechts vervolging berokkende. Hij sprak er zijne vrouw over. Zijne vrouw zeide: „Waarom kunt gij den armen man niet laten bidden. Hij doet zijn werk zeer goed; gij en ik geven niet om bidden; maar het kan toch geen kwaad als gij hem laat bidden, als hij zijn werk maar goed doet.” — „Maar ik houd niet van bidden,” zei de meester, „hij heeft mij bijna doen dood schrikken. In zijn bed opstaande, zei hij: „Vrouw, wilt gij voor mij bidden?” Ik heb nooit van mijn leven gebeden,” zeide zij, „ik kan niet voor u bidden.” „Ik ben verloren,” zeide hij, „indien niet iemand voor mij bidt; zelf kan ik niet bidden.” „Ik weet niemand op de geheele plantaadje, die weet hoe te bidden, uitgenomen Cuffeij, zeide zijne vrouw. Er werd aan de schel getrokken en Cuffeij trad binnen. De hand van zijn’ zwarten dienstknecht vattende, zei de meester: „Cuffeij kunt gij voor uwen meester bidden?” — „Massa,” zei hij, „ik heb aldoor voor u gebeden, sedert gij mij geslagen hebt, en ik hoop altijd voor u te bidden.” Nu viel Cuffeij op de knieën, stortte zijne ziel uit in tranen, en zoowel de man, als de vrouw werd bekeerd. Die neger had zulks niet kunnen doen zonder geloof. Zonder geloof zou hij terst ond heengegaan zijn en gezegd hebben: „Ik houd op met bidden, meester! ik houd niet van de zweep van den blanken man.” Maar omdat hij door zijn geloof volhardde , eerde de Heere hem en gaf Hij hem de vreugde over het behoud zijns meesters tot loon. SPURGEON. Belangrijke ferMaring. Het is ons tot blijdschap in dit Nommer den volgenden brief te hunnen plaatsen, terwijl zeker het slot, door allen beaamd zal worden, die de gemeenschap der heiligen gelooven. Aan de Eedactie van de Bazuin. „In mijne betrekking, als Gereformeerd catechiseermeester en oefenaar, bij herderlooze Hervormden, werd ik in de laatste jaren meermalen geraadpleegd door Gereformeerden in liberale gemeenten wonende; hoedanig te moeten handelen omtrent het verpligte gebruik der Heilige bondzegelen, vooral van den Doop. Ten gevolge daarvan heb ik in de laatste maanden langs zoo meer en mondeling, en schriftelijk, en in de openbare lezing, de klimmende overtuiging moeten uitspreken, dat ik het in deze dagen van nood en verwoesting, in liberale Hervormde Gemeenten een groot voorregt acht, indien Gereformeerden in gemoede kunnen uitgaan van hunne liberale gemeenten, en zich kunnen aansluiten bij de Christelijk Gereformeerd Afgescheidene gemeenten in ons land. Reden is hiervan mede, dat ik lang zoo meer verzekerd word, dat een aloud bestaan hebbend , of een nieuw opgerigt kerkgenootschap , geen vraag is van zalig of niet zalig worden, maar van kerkelijke orde en van geestelijken wasdom. Sedert eenige jaren, zie ik met toenemende bewijzen en overtuiging, dat de dierbare leer der waarheid, uitgedrukt in onze Godverheerlijkende Gereformeerde belijdenisschriften , in de Hervormde Kerk niet alleen mag verwoest worden, maar toenemend wordt verwoest; dat integendeel, bij de Christelijke Afgescheidenen de waarheid Gods, als geloofsleuze geldt in prediking en herderlijk werk. Ik ben daarom tot de blijde overtuiging gekomen, dat de Christelijke Afgescheidenen mede behooren tot de Kerk, de Gemeente van Christus, en daarbij tevens gestreden en geleden hebben voor Gods eer en leer. Niet alsof de Afgescheidenen alleen de Waarheid prediken, of alleen tot de Kerk behooren; maar ik dank mijnen God voor de Afscheiding , als mede tot het ligchaam Christi behoorende, „waar men Gods woord regt predikt en de heilige sacramenten bedient naar de instelling van Christus.” Wel erken ik nog regtzinnige gemeente-leeraars bij de Hervormden; maar de Hervormde Kerk zelve acht ik opgelost te zijn in een ordeloos, de waarheid verdrukkend, Gods volk afstootend ligchaam; zoodat die Hervormde regtzinnige leeraars nog wel tot Christus gemeente behooren en evenwel geen dienaars zijn van de voortijds gezegende Gereformeerde Kerk in Nederland, maar zich dienstknechtelijk buigen onder de reglementaire, anti-Gereformeerde, Haagsche synode; terwijl zij de getrouwe Gereformeerden, buiten hunne Gemeenten, laten omdooien, zonder leer, bondzegels en kerkelijk opzigt, omdat deze niet tot hunne plaatselijke Gemeenten behooren; geheel tegen het niet uit - sluitend, maar uisluitend ambt van dienstknechten in Christus wijngaard, welke in dien ganschen wijngaard geen verboden grond, maar overal verpligten arbeid hebben, hetzij direct of indirect. l)e God mijns levens zij geprezen, die mij na twintigjarige liefde en strijd voor zijne dierbare waarheid, het licht en den moed geschonken heeft, om het Hervormd Genootschap, waar de snoodste ketterijen geduld en beschermd worden, niet meer te mogen erkennen voor het Huis Gods, een pilaar en vastigheid der waarheid (1 Tim. 3: 15). De God mijns levens zij geprezen, die mij verlost heeft van die on-Gereformeerde, liberale, waarheid-verkrachtende sectengeest, die de Afgescheiden Gereformeerde Gemeenten buiten de Kerk en het werk van Christus sluit; maar mij die Gemeenten, als mede behoorende tot het Huis Gods, heeft doen eeren en liefhebben, doordien zij, in onze dagen van verkrachtiging van waarheid en regt, voor de aloude gezegende Gereformeerde Kerk en belijdenis gestreden en geleden hebben, en die in hare opkomst en in hare uitbreiding in ons land geweest zijn, en nog zijn, getuigen en weldaden Gods, voor de bestrijders en de liefhebbers der waarheid. Blijkbaar door den Heere geroepen en staande gehouden als een behuipsel voor herderlooze waarheidsvrienden, onder de Hervormden, heb ik tot dusver voor God en mijne consciëntie niet alleen vrijheid, maar ook verpligting, om, tot zoolang' als het des Heeren bestuur wil, op mijn kerkelijk standpunt en in den mij aangewezen arbeid te blijven. Doordien de Afgescheiden broeders vroeger wei tegen mij, en ik tegen hen, in strijd zijn geweest, is mijn verzoek deze getuigenis publiek te willen maken, met de hartgrondige bede, dat onder ons en onder alle waarheidsvrienden, van wat naam ook, twist en wrok moge verdwijnen, en de veelheid van vrede moge bloeijen! U.WEw.medestrijder in Gods dierbare waarheid, Britzum , Nov. 1861. J. H. MAATJES. POMTJEFEUÏXiïiE. De WelEerw. Heer K. J. Timmerman, pred. te Uithuizen. •/Waarde Broeder in Christus! Gaarne voldoe ik aan Uw verlangen en beantwoord in de Bazuin Uwe 3 vragen in de Banier mij gedaan. Gij vraagt: 1) Waarom het 3e of laatste lid van Art. 23 niet op de in het 3 Art. omschreveue gesubsidieerde Bijzondere Scholen toepasselijk is? En wij stemmen gaarne toe , dat dat lid op die scholen toepasselijk kan gemaakt worden. Indien men zulks doet, dan doet echter het bestuur der Bijzondere School iets, 'dat de wetgever niet heeft bedoeld, niet heeft gevorderd en geen recht had te vorderen. Vorderde hij dat , dan zou hij gelijk staan met mjn buurman, die de vrijheid zou verlangen om, in die uren, waarin ik mjne zijkamer niet gebruikte, die ter zijner beschikking te hebben en dit ware toch wat sterk! Immers het 3. of laatste lid van Art. 23 luidt aldus • „Het geven van onderwijs in de godsdienst wordt overgclaten aan de Kerkgenootschappen. Hiervoor kunnen de Schoollokalen, bniten de Schooluren, ten behoeve van de leerlingen die er ter School gaan, beschikbaar worden gesteld.” Welnu, zoo men zijne Bijzondere School hieraan onderwerpen wil, is dit zeer vrijgevig. Onderstel nu, dat er buren buiten de schooluren beschikbaar kunnen worden gesteld, dan kan b. v. het le uut gebruikt worden door de Christ. Afgesch Kerk. het 2e — door het Hervormd Kerkgenootschap. het 3e — door het Roomsche. het 4e — door het Israëlitische. Maar waarom men dan de kosten voor eene Bijzondere School zich zou getroosten, vat ik niet! Art. 3 bepaalt ook nadrukkelijk, dat wel lid a en b er op toepasselijk zijn , maar lid 3 laat het onaangeroerd. Gij vraagt: 2) „Welk verband bestaat er tusschen het le en 2e lid van Art. 23, zooals die op gesubsidieerde Bijzondere Scholen toepasselijk zijn ; en welke opvatting of verklaring moet cr aan het 2e lid in verband met het lc voor Bijzondere Scholen gegeven worden.” Ik antwoord -, noch het een , noch het ander. Dit zal wel duidelijk worden , indien ik ook die beide leden van het wets-artikel hier laat volgen. Zij luiden aldus : „Het onderwijs wordt onder het aanleeren van gepaste en nattige kundigheden, dienstbaar gemaakt aan de ontwikkeling van de verstandelijke vermogens der kinderen, aan hunne opleiding tot alle christelijke en maatschappelijke deugden. De onderwijzer onthoudt zich van iets te leeren,*te doen of toe te laten, wat strijdig is met den eerbied, verschuldigd aan de godsdienstige begrippen van andersdenkenden.” Beide deze punten behooren, gelijk ook het eerste tot de Openbare School, waarop van geene godsdienst , die iemand ergeren kan, sprake mag zijn. Gij antwoord echter, dat in Art. 3 wel degelijk van de Bijzondere School gesproken wordt en dat die gesubsidieerd kan worden. En dit is waar. Maar, daar er in éénen adem wordt bijgevoegd Art. 3; lid 3 : „De aldus ge9ubsidiëerde ( Bijzondere ) scholen zijn toegankelijk voor alle kinderen, zonder onderscheid van godsdienstige gezindheid. Het le en 2e lid van Art. 23 zijn op die scholen toepasselijk”; zoo is *t immers kennelijk, dat daar lid 3 van Art. 23 de Algemeene School onbruikbaar maakt , zelfs voor mannen als prof. Hofstede de Groot, dit op zulke Bijzondere Scholen niet toepasselijk is? Misschien zult gij mij vragen of ik dan beweer , dat die wet onzin debiteert en ik antwoord : die wet levert metterdaad onzin of Mystificatie. Het is met de vermelding dezer Subsidie, even als met het woord Christelijk. Die vlag staat ook op de modderschuit. De wet vordert opleiding tot Christelijke deugden, maar verbiedt u op Christelijken bodem te staan. Zij beveelt u een huis te bouwen, maar verbiedt het fundament te leggen! Misschien vraagt gij, of ik dan onderstel, dat Ministerie en Kamers, waar zoovele verstandige mannen het woord in voeren , zulke dwaasheden kunnen begaan \ en in dat geval verzoek ik U vriéndelijk, de wet goed te bestuderen , en zoo Gij er kans toe ziet, mij beter te onderrichten , zulks zal mij zeer aangenaam zijn. Met „loven en bieden” is er meermalen gezegd; met „transigeren van beginselen” komt men tot zulke gedachten, tot zulke ongerijmdheden, en maakt zich in de wettenmakerij zelfs bespottelijk voor de geheele wereld. In den tijd der vervolging onzer openbare godsdienstoefeningen , zeide de Heer Gefken in een pleitrede , ter verdediging onzer zaak , da t men onze toenmalige grondwet wel eens genoemd had „de slechtste van onze slecht geredigeerde wetten”, maar ik denk niet, dat het vijfentwintig jaren duurt, of deze wet op het lager onderwijs zal nog wat erger brandmerk krijgen. Gij zult na het aangevoerde vertrouw ik, ook duidelijk begrijpen , dat de schuld uwer vraag naar vereeniging van hetgeen onvereenigbaar is, minder bij U, dan in de wet moet worden gezocht , die U op het dwaalspoor bracht. Water en vuur laten zich niet vereenigen. Prof. Hof stede de Groot beproefde het dezer dagen nog, maar ook hij moest ondervinden, dat het onmogelijk is. „Beginselen zijn onverbiddelijk” zeide v. d. Brugglien in de tijd terecht. Op de Gouverneihents-School zou de godsdienst anderen ergeren ; ’t Gouvernement , VEtat athèe, mag dat niet en de wet verbiedt het uitdrukkelijk. De professor heeft zich beslist er over uitgelaten , dat hij en zijne partij de Staatsschool in hunnen geest moeten behouden ; hoewel de wet hem dit nu opzettelijk verbiedt , roept hij als schoolopziener het den onderwijzer toch toe. Hoewel hij weet, dat het eene schandelijke stelling is „laat ons het kwade doen , opdat het goede er uit voortkomef en wederom • „het doel heiligt de middelen ,” beveelt hij kennelijk de praktijk dier beide leeringen aan. Gij vraagt: 3) Is er onderscheid in de uitdrukking van Art. 23, lid 2. De onderwijzer onthoudt zich van iets te loeren, te doeu, of te laten wat strijdig is met den eerbied verschuldigd aan de godsdienstige begrippen van andersdenkenden,” en de opvatting; De onderwijzer onthoudt zich van iets te leeren, te doen, of te laten; wat strijdig is met de begrippen van andersdenkenden?” En daar , naar mijne overtuiging, de Sophistiek hierover zich wellicht in spitsvondigheden zou kunnen verdiepen , maar ik er geen kans op zie, om casn quo eenig wezenlijk onderscheid aan te wijzen, zoo vervalt het overige gedeelte uwer vraag , gelijk Gij met mij bemerken zult, van zelve. Aan Uw verlangen voldaan hebbende, maak ik U nog opmerkzaam op de snuggere bepaling die in Art. 3 gevonden en in Art. 16 nog wel herhaald wordt , dat de openbare en de aldus gesubsidieerde Scholen toegankelijk zijn voor alle kinderen, zonder onderscheid, van godsdienstige gezindheid. Even alsof *t zich denken laat, dat men een school zou oprichten en die voor kinderen van eenige gezindheid sluiten! Gaat al de Bijzondere Christelijke Scholen rond en let op, hoe men U bij voorkeur en met hooge ingenomenheid zal zeggen: ginds zitten ook een paar Roomsche of Joodsche kinderen. Die zich maar aan de Schoolwetten onderwerpt, is immers allerwege welkom , maar dit is ook het eenige wat gevorderd wordt. Laat ons hier nog ten slotte bijvoegan, dat het gemeentebestuur te Arnhem zeker het meest ondubbelzinnige bewijs heeft gegeven van de wet eerlijk ten uitvoer te toillen leggen. Het heeft nl. op eene School den Israëliet Waterman aangesteld tot hoofdonderwijzer ; en nevens hem een protestant als hulponderwijzer en nevens dezen een tweeden die Roomsch is. Daar gaat het naar de wet en *t gaat er zoo wij vernemen in zoover zeer goed; maar verstaat het wel! het eene noodige is er verbannen! Wij wenschen zeer, dat prof. Hofstede de Groot en zijne vrienden mei ons zullen verstaan ., dat bij onze tegenwoordige Staatsregeling slechts dit ééne ons in het reine brengen kan , dat het Gouvernement Qphoude schoolmeester te wezen , en die zaak aan de gezindten en partikulieren overlate, even als het Medische en Juridische * Met toewensching van genade en leven in den Hee?è * noem ik mij uwen U liefh. broeder in Christus , A. Brummelkamp. Kampen, 13 Dec. 1861. De aleer Jfunins pred. te Thiel. De Heer Junius zendt ons No. 51 van den vorigen jaargang terug. Bij het woord Antichristelijke vergelijking schrijft ZEw.: NB. Er is van geene vergelijking gesproken, zelfs niet aan gedacht. Naar de gelegenheid des tijde wordt er melding gemaakt van Nicolaas, als een zwakken navolger van den goeddoenden Jezus, de hoofdinhoud der leerrede. Tevens zendt ZEw. ons een gedrukt stukje van 10 bl. in 8°. getiteld: Het St. Nicolaasfeest door F. J. J. A. Junius hetwelk aldus luidt: „Het St. Nicolaasfeest is nabij. Hoe velen hebben «dit op 5 en 6 Dec. jaren lang gevierd, zonder te * vragen : Wie is St. Nicolaas geweest. Waarom draagt "hij den bijnaam van Sint of Heilige? Wat is de uoorsprong van het St. Nicolaasfeest? Hoe is het i/mogelijk dat de Protestanten, anders zoo afkeerig nvan de vereering der heiligen en feesten der Room„sche Kerk, dit Kinderfeest blijven vieren ? en vooral „ Wat beteekenis heeft liet voor het Christelijk leven ? „En toch de beantwoording dezer vragen is be„langrijk. Immers de mensch moet den oorsprong „der dingen onderzoeken en zich reden kunnen „geven voor al zijn doen en laten, de Christen tracht „vrucht te verzamelen voor zijn Christelijk leven, „uit al wat hij hoort en ziet. „Mogt daarom de beantwoording der bovengestelde vragen u welkom zijn, lezers van het Christelijk Album, en iets bijdragen om uwe kennis, „vooral het christelijk leven te vermeerderen!” En daarop zet de schrijver zich tot de beantwoording der bovengenoemde vragen. Zoo plaatsgebrek het ons niet onmogelijk maakte zouden wij, om het „audi et alteram partem, 1)” onzerzijds zoo volkomen mogelijk te maken , gaarne het geheele stuk hebben overgenomen, maar zulks is ons ondoenlijk. Ds. Junius zelf heeft het ons toegezonden, begeleid met de volgende woorden : „Dit stukje, getrokken grootendeels uit eene „leerrede, waarvan de goeddoende Jezus de hoofdinhoud uitmaakte, wordt gezonden aan de redactie van de Bazuin , tot beschaming van den arm„hartigen oorgetuige en lasterenden referent, die half „gehoord en gebrekkig gerefereerd heeft. Hij wijze „het anti-Christelijke aan!” De Bazuin wil niet vooruitloopen op ’t geen onze referent hierop zal zeggen, maar meende met opgaaf van het bovengenoemde niet te mogen wachten. Onze referent heeft zeker dat Christelijk Album of althans het stukje door Ds. Junius ons toegezonden in handen. A. Brummelkamp. r Erea-cc!iÉwijzfng. Gaarne komen wij met een enkel woord terug op ’tgeen wij in ons vorig No. zeiden, aangaande het jaarboekje „Magdalena”. Uit hetgeen wij in No. 50 van de Heraut lazen, maakten wij op, dat de redaktie van dat Blad, dat jaarboekje onvoorwaardelijk als Evangelisch in den gezonden zin des woords had aangekondigd. Uit een broederlijk schrijven zien wij, dat daar juist het tegendeel is bedoeld. Of het er ook gezegd is? ja, schrijft men ons: ook gezegd. Bij nader inzien blijkt het ons, dat het zeer wel de bedoeling kan geweest zijn en daarin verblijden wij ons; of het er werkelijk staat? de beantwoording dier vraag laten wij gaarne den lezer over, maar bekennen eerlijk, dat wij het nog niet kunnen zien. A. Brummelkamp. BERIGTElf. Te Londen hebben de meeste hervormde leeraars eene zamenkomst gehouden, ten einde de bestaande verhouding tusschen Engeland en de Vereenigde Staten van Amerika in overweging te nemen. Met algemeene stemmen werd een besluit genomen om te verklaren: Dat men een oorlog met Amerika ten eenenmale afkeurt en zulk eene ramp niet anders dan met de grootste droefheid en verslagenheid kan te gemoet zien, terwijl men alle christelijke gezinde lieden aan beide zijden van den 1) Hoor ook de andere partij. Atlantischen Oceaan, bij wie de stem der gemeenten uit Engeland eenig gewigt heeft, oproept om hunnen invloed uit te oefenen, ten einde allen toorn te bedaren, opdat de stem der rede en der godsdienst niet verloren ga te midden van het gewoel der hartstogten, en met de ernstigste aanbeveling, dat men, in plaats van zijne toevlugt tot het zwaard te nemen, de zaak aan de uitspraak van scheidsregters overlate, als zijnde deze wijze van handelen meer in overeenstemming met christelijke beginselen en met het karakter van twee groote verlichte en met elkander verwante natiën.” Over de beëindiging der staatkundige verwikkelingen in ons vaderland, worden de meest uiteenloopende en tegengenstrijdige gevoelens vernomen. Sommigen willen liet ontslag van den minister van binnenlandsche zaken, baron van Heemstra, anderen eene ontbinding van het tegenwoordige ministerie, nog anderen eene belangrijke vernieuwing van het kabinet en wederom anderen verlangen eene ontbinding van de Tweede Kamer. Zouden die maatregelen baten? kan er door verandering of vernieuwing van ministerie of kamer, duurzaam heil verwacht worden? Wij gelooven het niet, want de kwaal zit dieper. Zoolang de natie zelve niet voor God verootmoedigd wordt; zoolang de lieerschende geest, die zich in de godsdienst en zeden bij aanzienlijken en geringen, bij regenten en onderdanen, bij ouden en jongen openbaart, blijft heerschen en voortwoelen, zoolang Gods geboden opentlijk en straffeloos worden overtreden, zal geen verandering van gevoelens over staatkundige vraagstukken , noch vervanging van personen, den lande heil aanbrengen. Nederland heeft zijn weg bedorven. De redding, zal zij verkregen worden, kan alleen van boven komen. De Tweede Kamer heeft de motie van den heer Wintgens met 42 tegen 26 stemmen aangenomen en alzoo verklaard: „de handelingen der regering ten opzigte der koninklijke Akademie te Delft, niet goed te keuren”. Later heeft de Minister eene Commissie benoemd om het conflikt te Delft, dat aanleiding gaf tot de zeldzame gebeurtenis, dat in Nederland eene Akademie gesloten werd en een derdehalfhonderd studenten vertraging in hunne studiën ondervinden. ItoekaankomUijhuj. Kort Begrip der Christelijke religie; met de voornaamste bewijzen der Heilige Schrift, en een aanhangsel over de wet des Heeren. Nijkerk, G. F. Callenbach, 1859. Prijst Cents; 25 Ex. f 1.50; 50 Ex. J 2.50; 100 Ex. f 4.50. In deze uitgave van het Kort Begrip, vindt men meestal bij de antwoorden, eenige Bijbelplaatsen. De vragen echter, die volgens het besluit der Gereformeerde Kelk, bij de toetreding tot de Gemeente moeten voorgesteld worden, zoekt men hier te vergeefs. Doch er zijn zes lesjes bijgevoegd als „aanhangsel, behelzende den inhoud van de wet des Heeren; volgens de uitbreiding daarvan in den Heidelbergschen Katechismus.” Met den inhoud van die lesjes zelve zijn wij ten volle vereenigd, maar wanneer zij als bijvoegsel geplaatst worden bij een geschrift der Kerk, om hiermede algemeen bij het onderwijs in de Godsdienst gebruikt te worden, dan zouden wij wenschen, dat de toevoeging van de Kerk uitga. Der geloovigen blijdschap in God. Door Flobert Murray M’Cheijne. Vit het Engelseh, door L. van Erpecum. Amsterdam, P. Höveker, 1858. Prijs 10 Cts. — 25 Ex. f 2. In weinige blaadjes wordt hier veel goeds gevonden; terwijl met waarlijk krachtige geloofstaal verscheidene bronnen der blijdschap in God aangewezen worden. De spoorweg naar den Hemel, voor de vrienden van Bunijan. Naar het Amerikaansch, van Nallianiel Hawthorne. Kampen, G. Ph. Zalsman, 1860. Prijs 25 Cts. Niemand late zich door den titel tegen dit boekje innemen. Ook is die titel ongelukkig gekozen. Blijkens den inhoud zou er moeten staan: „De spoorweg naar de hel.” — Ingekleed in een droom , wordt hier de liedendaagsche verlichting op Godsdienstig gebied, met het gevolg voor hem, die er zich aan overgeeft, sarcastisch voorgesteld. Wie dit boekje met eenige aandacht leest, zal bij het einde eene kille huivering gevoelen. Het worde ter lezing gegeven, niet slechts, zelfs niet zoo zeer aan hen, die op den titel vermeld staan, maar veel meer aan hen, die tot hiertoe van Bunyan afkeerig waren. Wanneer het oog valt op den omslag van dit boekje , gelieve men in aanmerking te nemen, dat de Docenten van de Theologische School te Kampen, met het daar gestelde vóór de uitgave, volstrekt niet bekend waren. Geschiedenis van een exemplaar van de I/ucile van Adolphe Monod. Te Amsterdam, bij H. Höveker 1861. Prijs 15 Cents. Een enkel exemplaar van het hier vermelde werk van A. Monod, heeft blijkens dit verhaal, vol gloed en leven, eene gezegende uitwerking gehad. Door het lezen van „de Lucile” werden een jong kunstenaar en sommige van zijne vrienden met hunne eeuwige belangen werkzaam, en dit heeft ten gevolge gehad, dat de eerste Italiaansche gemeente te Londen gevestigd is. Verhaal eener geestelijke Opwekking, die onder de weeskinderen in het stads-weeshuis te Elberfeld in de laatste weken heeft plaats gegrepen. Eene vrucht der Bidstonden in de week van 6—13 J'muarij ll. gehouden. Vit het Hoogduitsch door T. M. Looman. Te Amsterdam, bij H. Höveker 1861. Prijs 5 Cts. 25 Ex./l.— 100 Ex. f3.In sommige Couranten heeft men berigt, dat deze „vrucht der bidstonden” een spel des bedrogs is geweest. Wij kunnen de waarheid van dat berigt niet beoordeelen. Maar wanneer wij in het verhaal zelve lezen van stuiptrekkingen en verrukkingen, die elkander afwisselden, van een 17jarigenknaap, die klaagde dat hem de satan had aangegrepen, en zijnen vriend wilde omarmen, maar gelijk deze beweerde, hem krabde ofschoon hij hem niet aanraakte; van twintig jongens, die gelijktijdig te bed lagen en grootendeels niet meer konden spreken, maar door schrijven hun verlangen te kennen gaven, en wanneer dit alles zonder eenige waarschuwing of teregtwijzing, wordt medegedeeld in het verhaal van gebeurtenissen, die eene „zegenrijke beweging” worden genoemd, dan wenschen wij dat zulke ongerijmdheden niet gedrukt, veel minder vertaald en vooral niet verbreid worden. Jezus en het hart, of Jezus genadewerk in het hart des menschen. Naar het Hoogduitsch. Met 10 Plaatjes. Utrecht, Kemink en Zoon, 1861. In tien afdeelingen worden hier de genadige werkingen des Zaligmakers, gelijk de zijnen ze ondervinden, voorgesteld. Veel, zeer veel belangrijks wordt hier gezegd. Doorgaans is de taal levendig, aangrijpend en krachtig. En er is hier zulk een rijkdom van ware en geestelijke opmerkingen, dat het ons leed doet dit boekje niet on voorwaardelijk te kunnen aanbieden. Maar dit kunnen wij niet. Als b. v. gezegd wordt van ’s menschen hart, in den staat der zonde: „het is hongerend te midden der draf van de wereld en zonde, en vol dorst naar God, naar den levenden God,” dan kunnen wij hiermede niet instemmen. Ook die plaatjes, met afbeeldingen van den Zaligmaker, geven slechts zinnelijke begrippen, en zullen het ontzag voor den Heere niet bevorderen. Een terugblik op het ijs-vermaak. Heeg. H. Bokma, 1861. Prijs 3 Cts.; 20 Ex. 55 Cts.; 50 Ex. f 1.25; 100 Ex. ƒ2.00. Bij den ingevallen winter, is inzonderheid het lezen van deze blaadjes aan te prijzen. Dit kan het middel zijn, om tegen groote gevaren, die bij het ijs-vermaak worden beloopen, behoed te worden. De verspreiding van dit geschriftje verdient daarom te worden aanbevolen, en zegene het de Heere voor velen! KERKNIEUWS. Bedankt voor de roeping der Gemeente Apeldoorn en ’t Loo, door den WelEw. Heer J; II. Vos, predikant tc Hcercnvccn. Bedüm, den 19 Dcc. Heden had alhier het openbare era*men in de bijzondere school plaats. De vergadering werd’, geopend met Psalmgezang en gebed door den Hoofdonderwij— zer den Heer H. Tos. Velen van de genoodigden en eene groote schaar belangstellenden woonden het examen met ons bij. Het onderzoek liep over Bijbelsche en Vaderlandsche geschiedenis, aardrijkskunde, lezen, schrijven en rekenen; terwijl tot afwisseling eenige gepaste tweestemmige liederen werden gezongen. De Voorzitter onzer Commissie Ds. Frieling , sprak een woord tot slot en eindigde nadat een Psalmvers opgegeven. en door de vergadering gezongen was, met dankzegging aan God. Daarna werd aan de kinderen eenige verversching uitgereikt en de genoodigden hieven nog eenigen tijd bijeen. Wij twijfelen niet of elk der aanwezigen ging hoogst voldaan naar huis. Wij maken dit bekend om daarmede Gods groote daden te verkondigen, omdat wij verblijd zijn geworden over hetgeen wij hoorden en zagen, in de hoop, dat de Heere onze school verder tot een uitgei reiden zegen moge stellen. Welk een voorregt voor kinderen, die znlk een degelijk vaderlandsch en christelijk onderwijs mogen ontvangen. Mogt de Heere geven, dat er vele harten en handen geopend worden, tot daarstelling van zulke scholen, is onzo hartelijke wensch. Uit naarn der Commissie, W. PI. FRIELING, Voorzitter. K. C. HOI'F, Secretaris. Sliedbecht, 23 Dcc. 1861. Met alle stemmen beroepen de WelEerw. Heer J. Greven, te Mildam. Neige de Heere ZijnEerws, hart om die beroeping te kunnen aannemen. Namens den Kerkeraad, A. MEIJER, Ouderl.-Scriba. Tot onze hartelijke blijdschap maakte onze geachte leeraar Ds. W. van der Kleij ons gisteren in de voormiddag godsdienst bekend, dat ZEw. met vrijmoedigheid voor de roeping van de gemeente Bolsward had bedankt. De Heere geve getuigenis over dit voor ons verblijdende besluit. Tiel, 30 Dcc. 1861. • Namens den Kerkeraad SCHMITZ, Scriba. Hebben wij onlangs berigt dat onze geachte Leeraar F. M. Penning eene roeping had ontvangen van de Gemeente Bunde (Hanov.) thans deelen wij mede, dat ZEw. na rijpe overweging geen vrijheid gevoelde om voor die roeping te bedanken, hebbende alzoo die betrekking aangenomen. De Koning der kerk, de alleen Wijzen God en Zaligmaker Jezus, die de wachters op Sions muren bestelt, zij geloofd. Onze harte bede zij, dat wij Hem zwijgen en aanbidden mogen, ondervindende de kracht der belofte van Hem: Ik zal u niet begeven; Ik zal U niet verlaten; mogt het Hem behagen, ons verlangen weder spoedig te vervullen, ziende onze oogen, onze Leeraar, hopende Hem daarin te verbeiden. - Namens den Kerkeraad. C. GOEDE Dz., Scriba. Lamismeek, 31 Dce. 1861. Mildaji , pr. Friesl., 1 Jan. jl. Zondag morgen maakte onze geliefde leeraar J. Greven de Gemeente bekend, dat ZEw. eene roeping had ontvangen van de gemeenten des Heeren Sliedrecht. Och ! dat het den Heere moge behagen, dat ZEw. bij ons mag blijven, is onze innige bede en begeerte. • Namens den Kerkeraad. H. J. HEIDA, Oud. HOKBIGEXDA. In ons vorig No. staat, bl. 2, ko. reg. 49: de stortvloed door ongeloof; lees: van ongeloof. En bidweek voor 1861 lees : 1862. A. Brcmmei-kamp. Ontvangst van Liefdegiften. Ontvangen van de Classis Milwankee Wiscousin N. Amerika, door Ds. van der Meulen, voor de noodlijdendendoor het water; de som van 287 Doll. ..... f 717,60 Aai.tfn . 27 december 1861. D. BREL’KELAAR. ADYERTENTIEN. Ps. 103: 2. Betrekkingen en vrienden ontvangen langs dezen weg berigt, dat liet den Heere naar Zijne vrije oniferming over ons, behaagd heeft ons eene welgeschapene BOCHTER te schenken. Steenwijk, den 30 Pee. 1861. P. VAN MALSEN, (Onderwijzer.) W. W. VAN MALSEN—NIJHOLTk Gedrukt hij L. Nuholt te Zwartsluis. 