De stem
Jaar 1851. N°. 31. Woensdag 31 December. 1I S TOL ACpopiaS^Te, Xs-yei Kopio^’ (2 Cor. VI : 17.) Dit blad verschijnt éénmaal's weeks. Abonnementsprijs bij vooruitbetaling: voor’s Gravenhage, per 5 maanden f 1.25 en jranco per post / i.öu; a/zonaerty/te nommers f 0.20. Prijs der adverlentiën, van 1 tot en met 5 regels f 1 00 het zegel daaronder begrepen-, elke regel meer 10 cent. Brieven, adverlentiën, bestellingen en in te zenden stukken worden vrachtvrij geadresseerd aan hel Bureau van dit Weekblad, Spui, bij de Veerkade, n«. 54 te ’sGravenha<re Jaar-wisseling. Nog eemge weinige uren en dit jaar zal met de vongen als ecne druppel zijn weggevloeid in den voor ons onmetelijken oceaan des tijds , die , sedert de ALMAGTIGE sprak : «het worde! » uit heeken van oogenblikken en stroomen van eeuwen wordt vergaderd en aan welke de HEERE Zijne eeuwigheid ten oever heeft gesteld, Geheele reeksen van eeuwen zijn reeds verloopen , verdwenen voor het gescha pene en ons onbekend ; doch bij den ALWETENDEN evenmin voorbij als onbekend , maar altijd tegenwoordig en geboekstaafd. Velen , die met ons dit jaar waren ingetreden, zijn ons reeds voor gegaan naar die gewesten , waar geene tijden meer zullen worden ge rekend ;.voor ons heeft de barmhartige Wijngaardenier niet vergeefsch gebeden: «HEERE! laat hun ook nog dit jaar, iot dat ik om hen gegraven en mest gelegd zal hebben. » Broeders! hebben wij vruchten voortgebragt ? Wat zullen wij zeggen van de genadeblijken , die de aanbid delijke HEILAND ons , als verloofden des HEEREN , als Christenen, in dit jaar zoo heerlijk heeft betoond? Waren Zijne barmhartigheden niet alle morgen nieuw, en Zijne trouw groot ? Heeft de GEEST GODS wel één dag, één uur laten voorbijgaan, zonder onze zielen Zijne voorbereidende, verlichtende, onderwijzende, waarschuwende, heili gende, troostende en versterkende genadewerkingen aan te bieden? Hoe dikwijls stond deze waarschuwende VRIEND voor de deuren onzer harten en klopte aan! Hoe herhaaldelijk toonde HIJ ons Zijn bloedig zoenoffer en het brekende geopende hart Zijner liefde! Wanneer is Hij moede geworden, ons, verdwaalde schapen, toe te roepen: «keert weder!» Wanneer heeft HIJ zijn aangezigt voor ons verborgen, als wij met tranen van berouw tot HEM naderden; Zijne ooren toege stopt, als wij uit de diepte tot HEM riepen: «redt onze ziel!» Ons genade geweigerd als wij baden: «Verlos ons om uwer goedertierend- heids wille! » Wat zullen wij zeggen? O, hoe moeten onze beangste harten kloppen bij het gezigt dezer alles te bovengaande rijkdommen van genade ; onze gedachten zich onderling beschuldigen; verwijtingen van ontrouw, ligtvaardigheid, overtreding, misdrijf en nalatigheid onze zielen verscheuren!!! Al deze ontelbare schatten van ontferming zijn in Zijn boek opgeleekend, maar daarnevens ook onze overtredin gen , die meerder zijn in getal dan de hairen onzer hoofden ; tien duizend talenten hebben wij schuld gemaakt in dit jaar, en ach! wij hebben niets om te betalen! Maar de medelijdende GROOTE KONING, die Zijn volk om niet zalig maakt niettegenstaande hunne zonden , roept ons ook nu nog toe: «Een iegelijk, die in MIJ gelooft, zal niet verderven, maar het eeuwige leven hebben!» Zoo wij dan gelooven, is het handschrift, dat tegen ons gel uigde, uitgewischt; onze over tredingen zijn vernietigd, en de mantel der geregtigheid van onzen GOëL zal onze naaktheid bedekken , ja, zelfs onze zielen met luister omkleeden !!! Dit jaar zal welras zijn voorbij gegaan ; ons ontbreekt alle invloed op het verledene ; maar op onzen levensweg bevinden zich tijdgenoo- ten en reisgezellen , waarvan gene ons vóórgaan als schijnbaar nader aan de eeuwigheid, deze aan onze zijde wandelen, en velen ons na- oogen en in onze voetstappen treden. Hij , die door GODS ontfer mende genade op het waarlijk regte pad is geleid , mag, ja, moet zijnen togtgenoolen door zijn inzigt, ondervinding en dienstvaardig heid , door vermaningen en waarschuwingen trachten nuttig te wor den ; hij kan liet middel in ’S HEEREN hand wezen, om hen, die vóór hem gaan, tot voorzigtigbeid, zijne medgezellen tot standvastig heid, en hen. die achter hem komen, tot ijver en godsvrucht op te wekken. HEERE! schenk mij onwaardige den bijstand van UWEN GEES1 , opdat ik ook hierin, al ware het slechts in de geringste mate, U gelijkvormig moge worden ! Hoor dan, gij vrolijke jeugd! hoort, gij bloeijende jongelingen, onze hoop en onze vreugde! gij, lust onzer oogen! hoort naar de stem eensgrijzaards, die eertijds was, hetgeen gij thans zijt, een kind, een jongeling. Eén pad, slechts een éénig pad is het regte , namelijk dat der deugd en der bemelsche wijsheid; dit is de weg des levens voor den verstandigen naar boven, opdat hij afwijke van de helle beneden. Wandelt op dien weg en wijkt noch ter regter noch ter linker band af, houdende alléén GODS heilig WOORD tot uw rigt- snoer. Slaat uwe oogen rondom u, en gij zult duizende bijwegen en slingerende doolpaden ontwaren; ver de meesten zijn aanlokkend, met bloemen bestrooid en betoverend voor de zinnen, doch ook slechts voor de zinnen en aan den ingang; zoo gij voortgaat worden zij hob belig en gevaarlijk. — Hier verschuilt zich, onder iedere u toelag- chende bloem, eene vergiftigende slang; — daar wachten u, op iedere onbedachtzame schrede, verborgen strikken, die lot den dood gereed liggen ; ■ ginds zijn , onder de begunstigende schemering van dwaling, netten van dwaasheid en ijdelheid gespannen om u te van gen en te verderven ; sommige bijpaden voeren den wandelaar tot verborgen kuilen , terwijl andere l»em leiden tot stijle hoogten, waar mets ligter is dan neder te storten , en niets moeijelijker dan , eens gevallen zijnde, weder op te klimmen. O, vermijdt toch al deze we gen van wellust, vermetelheid, roekeloosheid, dwaasheid, gewaande zekerheid, ijdelheid en nederstortenden hoogmoed. Vliedt de traagheid want haar volgen smaad en verachting. Wacht u voor de eigenliefde, zij misleidt u als eene vergrootende spiegel. Schuwt den vleijer, maar omhelst den vermaner als eenen vader. Wandelt in de voetstappen der vromen , en let op de paden der Wijzen, want ze voeren ten He mel. «Mijn zoon! indien de zondaars u aanlokken, zoo verwilligt niet: - hoort de tucht van uwen vader en verlaat de Ieere uwer moeder niet; — de vreeze DES HEEREN is het beginsel der weten schap ; — slechts dwazen verachten wijsheid en tucht! » Gij broeders, die mannen zijt geworden en, door GODS zegen , va ders, gevoelt gij de kracht en de waarde van dezen eertitel, dien gij draagt in gemeenschap met HEM, die de HEERE is over alles in Hemel en op aarde , — van dezen teedersten aller namen, welke zelfs den Engelen is ontzegd ? Stonden uwe vaderlijke waardigheid en uit gestrekte verpligting u wel onophoudelijk voor den geest? Gelijk het kneedbare was zijne gedaante van de hand eens kunstenaars moet ontvangen , even zoo wachten de nog ongevormde harten uwer lieve lingen , dat gij ze tot waardige menschen, tot Christenen, ó, mogt het zijn! tot toekomende Engelen vormt. Wat hebt gij ten deze ge plant , gekweekt, bij tijds regt gebogen , des noods gesnoeid en van de rupsennesten der ergernissen gezuiverd , onder biddend opzien tot den ALMAGT1GEN, om van HEM den zegen af te smeeken? Hebt gij, ook in dit opzigt, op eiken rustdag des HEEREN, met geruste vro lijkheid der ziele , kunnen terugzien op zes deugdelijk doorgebragte dagen; op zes dagen , waarin alles wat gij had gemaakt en gewerkt goed was? Met welk een zalig genoegen zult gij dan kunnen terug zien op den tijd, waarin gij uwe kinderen in de leering en vermaning des HEEREN hebt opgevoed, wanneer gij de eerstelingen hunner vruchten zult zien en smaken. Grijsaards zullen u prijzen , — uwe kinderen zullen u dankzeggen, — uwe kindskinderen u zegenen, het nageslacht u roemen, en de EEUWIGE VERGELDER ubeloonen! Ten slotte een woord tot U, die de HEERE gesteld heeft als Wach ters over het huis Israëls, en die ons vóórgaat op den weg, welke ten leven voert! Aanzienlijk in getal is de kudde van onsterfelijke i f zielen , ieder met het onuitwischbaar teeken des ZQENfcAJIS gemerkt,, f' welke aan Uwe herderstaven is toevertrouwd. Hebt gij UXfe^wacht noed. ~ waargenomen; — Uwe kudde verzorgd; — aHe, jjogingen inïfét werk gesteld om het verdoolde terug te brengen ; -/-Waar fret, helaas,aiood-t 2 DE STEM. zakeliik was, Uwe stemmen doen hooren als schelklinkende bazuinen; met den heiligen donder van Sinai. den gerusten verschrikt en met den hamer van GODS getuigenis de steenrots.ge harten het verslagen hart des boetvaard.gen verbonden, en het weten met den balsem des Evangelies genezen ; — de vermoeide zie len gelaafd en de behoeftige harten verzad.gd; - en den versaagden eenen Goddelijken moed mgeboezemd ? Zoo weidde ^Ind'en^de^fakkel der blijde boodschap in Uwe handen eenen helde ren glans in de harten der menscben heeft verspreid, en hen tot het geloof verlicht; - indien gij , voor de geloovigen ^beelden zijt geweest in het WOORD , in wandel, in liefde, in den Geest, m ge foof en in reinheid, dan zullen gewis zegenrijk voor U wezen1 deza lige uren en oogenblikken, waarin gij het vruchtbare zaad des Evan gelies gestrooid, den gerusten vaderlijk gewaarschuwd , den roekeloo- zen broederlijk bestraft, den bekommerden opgebeurd , den tangen vertroost, den stervenden woorden des levens; verkondigd, de schapen onderrigt en de lammeren geweid hebt. — Dan, o dan zal IIIJ , door ZIJNEN GOD met vreugdc-olie is gezalfd, U ook, bil het. treden van eenen nieuwen jaarkring, op nieuw zalven tot dienst van ZIJN altaar en tot steeds waardiger uitdeelers van ZIJNE verborgenheden; Uw loon zal zeer groot wezen! Laat ons, broeders en zusters in den HEERE , die ons gewasseben heeft met ZIJN bloed, en daardoor gereinigd van onze zonden , en , al ziin wii ook eerst ter elfde ure werkzaam gemaakt, ons ZIJNS gena- depennin.7 niet zal onthouden, O laat ons blijmoedig en getroost in eenen nieuwen tijdkring overstappen. Gelijk weleer Jodannes, aan ZIJNEN boezem leunende mogen wij, door IIF.M geregtvaard g , vrolijk, gerust en gesterkt op onze vorige jaren terug, en onze toe komstige dagen te gemoet zien; want wy z.jn verzekerd nat noch dood, noch leven, noch Engelen, noch Overheden, noch Magten, noch tegenwoordige, nocb toekomende dingen, noch hoogte, noch diente noch eenig ander schepsel ons zal kunnen scheiden van de Se GODS , welke is in CHRISTUS JEZUS ONZEN HEERE. VINCENT. Ingezonden Stukken. In het begin dezer maand heeft de Kerkerend te Amsterdam, bet r 1 ■; „Zen een adres in te zenden aan de Tweede Kamer der Staten^ Generaal,’ naai aanleiding van de voorgedragen armenwet. Er bestond geen voornemen om dit adres openbaar -e maken ; op drin- J echter en uit aanmerking, dat hiermede welligt genoe gend verzoek navohing geneven wordt aan sommige Ge- «..» G^.1. Edel Mogende Heeren! De Kerkeraad der Christelijk Afgescheidene Gemeente te Amster dam geeft met verscl uldigden eerbied zijn gevoelen te kennen, over hetontwerp van wet op het Armbestuur bij uwe Vergade. mg aanbang.g. Terwijl vele stemmen zich reeJs tegen dit ontwerp veiheffen, wen- schen w i U niet te vermoeijen met eene optelling van aanmerkingen op ondlrseheidene artikelen? Het beginsel en de strekking der geheele wPet zijn echter van dien aard, dat wy ons verpligt achten, ons daMetebeteooïe"par^’he-'l!nsel en de strekkin° van-bet •;i naar art 1 het Armbestuur, van Staatswege ingesteld, alle m- stellin'gen van weldadigheid, geene uitgezonderd, omvat, brengen wij het volgende in herinnering of dragen het ter overweging voor. De gelden die door onze Gemeente, zonder een,ge toelage van bui ten worden afgezonderd om onze armen te ondersteunen, zijn bet volle eigendom der Gemeente, even zoo zeer als de gelden door onze Gemeente afgezonderd voor hare eeredienst, even zoo zeer als de gel- worden zamengebragt, ja, even zoo zeer als het geld, dat ledei huis ïrezin of persoon tot een bepaald oogmerk afzondert. 8 Het oogmerk met zulke gelden, is de bedeeling van verarmde ge- loofsgenoolen op de wijze die aan de gevers bet geschiktste voorkomt. Ten einde dit oogmerk te bereiken zijn er diakenen uit het midden der Gemeente aangesteld, overeenkomstig Gods Woord en onze kerke- liike reglementen, die verbonden zijn de bedoelde gelden te beheeren. J Dit alles, het bijeenbrengen van gelden, het oogmerk met die gel den en de wijze waarop dit oogmerk bereikt wordt, ligt voorzeker buiten de bemoeijing van ieder die niet tot onze Gemeen e behoort Wanneer nogtans de Staat zich eenig regt daarover aanmatigt, en het bedoelde ontwerp leidt onzes inziens daarhenen, dan achten wij ons verpligt met alle gepaste middelen hiertegen te moeten waken, als tegen inbreuk op 'liet regt van eigendom en tegen schennis van de reglen der Kerk. Die inbreuk en schennis zullen, hopen wij, door U niet gedoogd worden. Het regt van eigendom en de regten der Kerk, verwachten wij, zullen door uwe zorg in ons land geëerbiedigd worden, opdat niet hier, gelijk elders, aan socialistische begrippen worde loege- geven, waardoor, de ondervinding strekt tot bewijs, de weg voor het Bonapartisme gebaand wordt. Wij verzoeken daarom, Edel Mogende Heereo, dat bet bedoelde ontwerp door U niet aangenomen worde. Met den wensch dat de Allerhoogste zijn Licht en Zegen over U gebiede, zijn wij De Kerkeraad der Christelijk Afgescheidene Gemeente te Amsterdam. DAVIDS blijdschap over en mei de beminnaars, vasl heid en bede voor de welvaart van uuu^-ituis. Psalm CXXII : 1—3 en 6. Divio, de maker van dit lied , openbaart zijne blijdschap over de genen die tot hem zeggen: wij zullen in het Huis des HEEREN gaan, onze voeten zijn slaande in uwe poorten, ó Jeruzalem! daar de Ark des Heeren zich bevindt. In den persoon van den zanger Israëls zien wij gekenmerkt het be staan van liet kind GODS — blijdschap over en met hen, die de stad Gods de stad des grooten Konings, beminnen. Och , ware ook in dezen tijd de blijdschnommeer algemeen over de liefhebbers van de stad Gods, van Jeruzalem, waar zich de Arke des HEEREN bevindt, al waar JEHOVA alléén woont. Maar helaas! zoo is het tegenwoordig niet gesteld; er zijn vele Jeruzalemmers, welke de treden van hen, wier voetstappen in dc poorten van Jeruzalem staan, baten, tegenloopen en verachten. Grootelijks ongelijk zijn thans velen, die men naar den aard der liefde voor geloovigen moet houden, aan den dichter van dezen Psalm. Beweenenswaardig is deze toestand, als men in aanmerking neemt, dat alle ware geloovigen éénen HEER, één geloof en éénen Doop heb- j,en> jn deze daoèn wordt door velen het artikel hunner belijdenis: alk'geloof ééne II. A. Christelijke Kerk,» door geheel hun bestaan en handel verloochend, als zij in de meening verkeeren, dat de Kerk zich overal of nergens openbaart, en dat de geloovigen, schoon verstrooid zonder éénvormigheid in belijdenis, de Kerk uitmaken. David openbaart niet alleen blijdschap over hen die de poorten van Jeruzalem binnentreden, maar bij doet meer, en zegt, naar vers 3: Jeruzalem is gebouwd als eene stad die wel is te zamen gevoegd. Het is uit GODS woord duidelijk, dat op geestelijke wijze door Je ruzalem en Sion GODS Kerk behoort verstaan te worden. Gelijk er geene stad is die van zich zelve bestaat, maar gebouwd is door eene oorzaak buiten haar, zoo ook is de stad GODS, de Kerk des HEEREN, Jeruzalem, gebouwd, zegt de Psalmist. De gemeente des levenden GODS wordt (1 Cor. III : 9c) GODS gebouw genoemd. Wie is dan de bouw heer, de formeerder van de stad Jeruzalem! De DRIEEENIGE GOD, Vader, Zoon en Heilige Geest. God de Vader verkoos in de stille Eeuwig heid de stof om die te formeeren tot eene stad te Zijner eere. Na He mel cn Aarde in het aanwezen geroepen en alles tot Zijne Eere ge maakt te hebben, werd uit het stof der Aarde de Mensch geformeerd, met den adem des levens begiftigd om een volk voor Zich uit het men- sebelijk geslacht te verkiezen en tot eeuwige gelukzaligheid te voeren, met voorbijgang van anderen, welke zouden blijven in dien staat waar in zij zich door eigen schuld brengen. GOD DE ZOON, de tweede persoon in de aanbiddenswaardige DRIEEENHEID, nam op zich om Borg te worden voor de verkorenen des Vaders, ben vrij te maken van6 de schuld en straf der zonden, waaronder zij zich door erf- en dadelijke schuld zouden brengen; daarenboven zou de Borg de gehoor zaamheid der Goddelijke wet volbrengen, en alzoo voor de verkorenen het regt tot het eeuwig zalig leven verwerven. GOD DE HEILIGE GEEST°, de derde persoon in de H. DRIEEENHEID, zou de uitverko renen overtuigen van zonde en verdoemeniswaardigheid, hen met den éénigen Naam onder den Hemel tot zaligheid gegeven, met den per soon des Verlossers, door het Woord in Zijne noodzakelijkheid, onmis baarheid en algenoegzaamlieid, bekend maken; het zaligmakend of heilaanvattend Geloof 'hun schenken; in hunne bezwaren hen troosten en tot in eeuwigheid bij hen blijven. Tot medearbeiders in dat groote werk van den H. GEEST bezigt GOD de dienst zijner gezanten, welke, volgens 1 Cor. III : 9<z, GODS medearbeiders genoemd worden, eu met allen ernst in den Name GODS bidden: laat u met God ver zoenen. Zij strooijen het zaad des woords, en de II. GEEST maakt het voor de verkorenen des Vaders en verlosten door den Zoon tot eene kracht GODS ter zaligheid. 3 DE STEM. David zegt vervolgens: «Jeruzalem is wel zaamgevoegd.» De Hoek steen der stad is JEZUS CHRISTUS, de Zoon van GOD, God van Eeuwig heid en mensch geworden in de volheid des tijds, GOD en mensch in één persoon. Alle ware geloovigen uit Heidenen en Joden worden op dezen Fondament steen gebouwd. Allen kleven aan en rusten in Ilem. Het Fondament is de leer der H. Apostelen en Profeten, doornen H GEEST onfeilbaar in alle waarheid geleid, en het is alzoo die leer wélke op JEZUS CHISTUS als den Weg, de Waarheid en het Leven is wijzende. De Hoeksteen staat met de fondering in een onafscheidbaar verband — de opbouw is dus hecht en onomstootbaar sterk, zoodat niets en niemand, ja zelfs niet de magt der Hel, in staat is bet GODS gebouw te ondermijnen of omver te werpen! Het woord, het zeker woord des HEEREN is: »De poorten der Hel zullen Mijne Ge meente niet overweldigen! 1" ,. , David , als beminnaar van de stad GODS, wekt zich en zijne me deburgers op, of liever vermaant ze tot het gebed voor de welvaart van de stad des HEEREN, als hij zich (vers 6) aldus uitlaat: «Bidt om den vrede van Jeruzalem, wél moeten zij varen die u beminnen.» De maker van dezen Psalm heeft zeker op bet oog den geestelijken welstand der inwoners van Jeruzalem. Alle ware geloovigen hebben vrede bij GOD door het geloof tot regtvaardigheid in Christus Jezus (Rom. V:l). De onderlinge vrede moet uit den vrede door het bloed des Kruises voortvloeijen, omdat, zonder wedergeboorte, de mensch zoowel een hater van GOD , als van Zijnen naasten is, en hij geenen an deren vrede kent en zoekt, dan den vrede met de dienst der zonde. Volgens bet 7e vers: « Vrede zij in uwe vestingen , welvaart in uwe paleizen,» doelt de dichter in bet Ge versop de onderlinge gemeen schap der geloovigen in liefde en vereeniging met elkander, als broe ders en zusters van hetzelfde huisgezin, waardoor gewis de ware vrede moet geopenbaard worden. Vrede staat tegenover oorlog; daar oorlog is bestaat geene vereeniging, daar is strijd. Echter één strijd heeft de ge- loovige, bet is de strijd tegen de inwonende zonde, den satan en de wereld; met deze vijanden mag nimmer een verdrag tot stand wor den gebragt. Hij, die met zonde, satan en wereld een vredesverdrag teekent, houdt op een waar geloovige te wezen. Ook geen vrede met de on waarheid, want dat zoude een vrede zijn tegen GODS woord , het welk leert (Zach. VIII : 19): rllebt de waarheid en den vrede liet,» maar nimmer den vrede zonder of beneden de waarheid — eerst waar heid, en dan vrede. ,. •• •• GODS opregt volk heeft èn waarheid én vrede lief; want zij zijn door den GOD der waarheid, uit de waarheid gemaakt; aan de waar heid GODS hangt hunne zaligheid, en hierom hebben zij vrede met allen die de waarheid beminnen en belijden, haten alle leugentaal, verkiezen met den dichter van den CXIX Psalm, den weg der waar heid voor hunnen voet; verbinden zich door belijdenis aan de geopen baarde kerk GODS, omdat GODS waarheid en instellmgen aldaar ge vonden en gehandhaafd worden, en hebben vrede met hunne broeders en zusters, die een even dierbaar geloof met ben uit genade hebben verkregen, oefenende de gemeenschap der Heiligen, terwijl zij zooveel in hun is, en voor zoover zulks mogelijk is, vrede houden met aHe m Maar^ér is in de Heiligen helaas! veel verdorvenheid overgebleven, en het’is hierom dat zij bebooren te bidden, dat de Geest der eens gezindheid en des vredes, meer en meer in de geloovigen moge ge openbaard worden. Dit is eene onmisbare noodzakelijkheid, alzoo de geloovigen krachteloos in zich zelven zijn, en alles uit de volheid van CHRISTUS ontvangen moeten. Kunnen allen, die zich Christenen noemen, in waarheid bidden om den vrede van Jeruzalem? Immers niet zij, die den Jeruzalemmers gram zijn die de ware belijders des HEEREN haten, verachten en smaden; neen, zulks is niet mogelijk; zal men bidden om Jeruzalem* vrede, dan moet men erkennen dat er slechts één Jeruzalem bestaat; — men behoort voor dat Jeruzalem liefde te hebben — men moet er een burger van zijn. ui Allen die voorwenden dat zij liefde hebben voor het volk, hetwelk de Gereformeerde waarheid belijdt., maar zich niet door belijdenis met dat volk vereenigen, zijn huichelaars in dit opzigt. Gij die het geopen baarde Jeruzalem smaadt en veracht, kunt niet bidden om deszelfs vrede, gij mist ten deze liet bestaan van den Psalmist! Menschen die in deze zaak dwaalt! er is slechts ééne Heilige Alge- meene Christelijke Kerk, en daar bouwt de 11EERE Zijn volk op het fondament der Apostelen en Profeten , maar niet overal. Dit behoort gii met ernst te overwegen, opdat uw voortgaan in den verkeerden weg niet langer openbaar worde; want zij alléén waren wel, die Je- ruzalem beminnen. Gij, die niet alleen in- maar ook uitwendig tot het Jeruzalem GODS behoort, die leden zijt van de door GODS genade geopenbaarde Kerk des HEEREN, houdt vast aan uwe dierbare belijdenis; dient den HEERE door geheel uw bestaan en gedrag, — laat uwe belijdenis door handel en wandel bevestigd en versierd worden! Geeft aan de wereld getuigenis, dat gij geroepen zijt uit de duisternis tot GODS wonderbaar licht! Bidt om den vrede van Jeruzalem, — om de vereeniging van de verstrooide geloovigen. — Bidt om de komst van GODS Koningrijk’, ja bidt zonder ophouden! Dat geene scheuringen onder u zijn, maar gij door den band des Vredes te zamen gevoegd moogt wezen, hebbende één en hetzelfde gevoelen. Dit door de genade des H. GEES- TES betracht wordende, zal de geestelijke welvaart van Jeruzalem ge zien worden, en de HEERE zal, om zijn eigen werks wille, een wel gevallen in Zijn volk nemen. Doet meer en meer den IIEERE Jezus Christus aan, en verzorgt het vleesch niet tot begeerlijkheid , want wat zoa belijdenis der waar heid baten, zonder belijdenis door den wandel? Broeders en zusters in den HEERE! O! er is nog zoo veel in ons te reformeeren! en de Geest der Genade en der gebeden is hiertoe onmisbaar noodig. Die Geest worde dan uitgegoten in overvloedige mate, naar den rijkdom van GODS genade. Blijft GODS volk bier op aarde altoos onvolmaakt en zeer ellendig, de strijdende Kerk is niet volmaakt. Eens, en dan voor eeuwig ^zege pralen de ware strijders; dan zijn zij meer dan overwinnaars in en door Christus! Zonde, wereld en hel zien zij ten onder gebragt, wanneer zij met den REDDER hunner zielen eeuwig ongestoord zul len omgaan, het LAM ben leiden zal tot levende fonteinen van water en de verlosten in Zijne heerlijkheid zullen deelen! Israël hope op den HEERE I! 1 1 A ninlron A. MULDER, Diaken, Amsterdam. Met wel«evallen vernamen wij , dat van vele kanten adressen gerigt wer den aan de 2= Kamer der Stalen-Gen., tegen de voorgedragene Armenwet. Op eenige uitzonderingen na, hoorden wij tot nu toe met, dat er van weSe de Chr. Afg. gemeenten iets gedaan werd om liet wetsont werp te doen vallen. Dit — wij ontveinzen bet met — bevreemdde en smartte ons. Wij deden ons hierover vele vragen en zochten naar de oorzaken van dit stilzwijgen , doch er bleef ons altijd wat raadselachtigs over Onder de vragen, die wij ons deden, behoort ook die welke onze geachte broeder Vincent in N°. 30 van De Stem doet, ten opzigte dezer zaak. Hij vraagt: « of het onzerzijds wel noodzakelijk is, om, even als andere Kerkeraden , adressen tegen de Armenwet in te dienen ? » en is van oordeel, zulks, om redenen in dat n°. opgegeven, ontkennend te moeten beantwoor den. Daar wij hierin van hem verschillen , welke zijne meenmg pu bliek beeft gemaakt, zoo nemen wij ook de vrijheid, — het welk ons zoo wij hopen niemand ten kwade zal duiden — ons oordeel omtrent die vraag te openbaren. , Wi j gelooven dat het onzerzijds ook wel noodzakelijk is, om, op het voetspoor van anderen , adressen tegen de aanhangige wet in te dienen. Vraagt men : waarom ? Wij antwoorden: 1°. Omdat door die wet, bet heilige regt der Kerk bedreigd wordt; 2°. Wordt die wet aangenomen , de onafhankelijkheid der diacomën vervalt; 3°. Naardien de verderfelijkste beginselen, zoo voor Kerk als Staat, in dat wetsontwerp zijn opgenomen, en daarvan uitgaat. 4°. Omdat, wordt het ontwerp 'tot wet verheven, wij den God onzer vaderen, naar onze overtuiging, uitgedrukl in onze belijdenis-schnften, niet meer zullen kunnen dienen , zonder aan vervolging bloot te staan. 5° Opdat, worden wij met die keten geboeid , naderhana geen zelf- verwijt ons pijnige, wégens onze laauwheid en onverschilligheid betoond, toen wij met anderen onze stemmen tegen die wet hadden moeten verhellen. 6° Wij zijn als Christenen verpligt voor onze regten, met alle geoor- loófde middelen, te waken en te strijden. 7°. Het is onze dure ver- pligting, om. zoo veel in ons is, het heil, met alleen voor de kerk, maar éék voor vorst en volk te zoeken, en alzoo te helpen weren zulke wetten, die bet tegenovergestelde zullen uitwerken. 8. Die het einde wil moet ook de middelen willen, en eendragt maakt magt. Broeder Vincent verwacht niet dat de Tweede Kamer de wet zal aan- nemen. Waren wij daarvan verzekerd, ook wij zouden zeggen : het is niet noodig het voorbeeld van anderen, in deze zaak, te volgen. Hoe gaarne wij daarvan ook verzekerd wilden wezen, nergens echter hebben wii die verzekering kunnen erlangen. Integendeel velen openbaren eene groote vrees. Zij wijzen ons, en wij wijzen anderen op de theörien der liberalen, en op hunne daden. En wanneer wij dan de geschiedenis der laatste 60 jaren en de gebeurtenissen der laatste dagen gadeslaan , dan kan men spoedig te weten komen , wat men van een liberaal ministerie, en van eene zoodanige meerderheid m eene Tweede Kamer, met eenen bekwamen aanvoerder, al kan verwachten.» M. H. J. BOSCH V. D. M. Hattem. 4 DE STEM. Kerknieuws. — Nadat wij eenen geronnen tijd gezien hadden, het bederf dat in de Hervormde Kerk de overhand had genomen, konden wij ons niet meer met hetzelve vereenigen, omdat het eenig fondament der zaligheid er niet meer werd gevonden , en besloten wij eindelijk met eenige beminnaars der waarheid, die dit met ons gevoelden, bij elkan der te komen en de nagelatene schriften onzer Godzalige Voorvaders tot onze Godsdienst te gebruiken, ten einde zoo doende onder den zegen des HEEREN vrucht voor onze zielen te ondervinden. Dit werd door GODS zegen, onder ons voortgezet en door GOD kenlijk ge zegend , zoodat er nu en dan deze en gene tot onze vergadering óver kwamen en dit duurde eenigen tijd, totdat wij in onze naburig graaf schap en elders de waarheid mogten hooren, waarmede onze zielen zich hartelijk konden vereenigen. Hiermede waren wij verblijd en de I1EERE betoonde Zijne goed keuring, dewijl het HEM behaagde ccnige jonge lieden uit de strikken des satans te rukken en over te brengen tot de gemeenschap van Christus; waardoor de HEERE ons meer en meer opwekte om de waarheid hulde te doen ; dezen voegden zich bij ons en vonden voedsel voor hunne zielen, en zoo mogten wij ons te zamen ver- klijden in de daden des HEEREN. Toen behaagde het den KONING der Kerk één Zijner knechten tot ons te zenden, namelijk den WelEerwaarden heer Medema, destijds Leeraar te Assen, die tot ons kwam met de blijmare des Evangeliums, die GOD bijzonder zegende, zoodat wij ons toen met 16 personen van het Hervormd Kerkgenootschap hebben afgescheiden den 5 December 1842, en in het begin van 1843 als een gemeente bevestigd zijn geworden. ° J Na eenen korten tijd voegden zich bij ons velen uit het graafschap die destijds onder zware vervolgingen gebukt moesten gaan , zoodat wij toen eene gemeente uitmaakten en vervolgens in broederlijke liefde zamen woonden naar Psalm 133 , tot zoolang dat de lang gewenschte dag voor die uit het graafschap aanbrak, dat hun vrijheid van gods dienst werd vergund en wij toen in liefde van elkander scheidden. Wij bleven met een klein getal over omdat die uit het graaf schap het grootste getal uitmaakten, zoodat de roepstem gehoord werd onder de vijanden: het is verloren! het is verloren! Maar de HEERE die zegt: «Mijne raad zal bestaan en Ik zal Mijn welbehagen doen,» hield ook ons in het midden van deze ellenden staande, tot dat de HEERE met Zijn slaande hand in onze stad nederdaalde en er velen door den dood werden weggerukt in het jaar 1848. Daarop stroomde er een groole menigte toe om het Woord GODS te hooren , hoewel in eenvoudigheid onder ons verkondigd omdat wij nog geen Leeraar hadden,' doch eiken Zondag bijkans een openbare stem mogten hoo ren, tot dat eindelijk de dag aanbrak dat de KONING der Kerke ons een Zijner dienstknechten zondt na eene voorgaande beroeping ; namelijk den WelEerwaarden heer E. Teunis, destijds Leeraar le° Stap horst, die tot ons overkwam den 17 Julij 1850 en ruim een jaar onder ons met zegen heeft gearbeid, zoodat de gemeente onder GODS zegen door Zijn Eerwaarde is verdubbeld, en niet alleen uitwendig maar ook inwendig is opgebouwd. Doch wij mogten ons niet lang in zijne tegenwoordigheid verblijden, dewijl Zijn Eerwaarde van ons vertrok naar de gemeente Smilde in de maand September dezes jaars, en wij hierdoor bedroefd werden. Doch deze droefheid werd spoedig veranderd door het zien van eenen anderen Leeraar in ons midden, en wel na den korten tijd van twaalf weken, namelijk heden zagen wij onze begeerte vervuld doordien onze nieuw beroepen Leeraar in zijn dienstwerk onder ons werd be vestigd en ingewijd , door den WelEerwaarden heer W. A. Kok , Leeraar op het Hoogeveen; de bevestiging geschiedde naar aanleidino- van 1 Thessal. V : 12, 13 onder eene grootc schare toehoorders; °des na middags deed onze Leeraar, de WelEerwaarde heer J. J. Kuiper zijne eerste leerrede tot ons uit Coll. IV : 3 het eerste en tweede lid. Onze bede is, dat Zijn WelEerwaarde met zegen onder ons mo«e werkzaam zijn, tot uitbreiding van Christus Koningrijk en tot af breuk van het rijk der duisternis. Koevorden, 7 December 1851. J. C. Coeling, Kerkvoogd. Groningen. Ezinge, 15 December. Heden is, onder de leiding van den WelEw. Heer H. J. van Goor, predikant te Adnard, die gespro ken heeft naar aanleiding van Spr. III. 6, met biddend opzien tot den HEERE, overgegaan tot het verkiezen van eenen Herder en Leeraar, uit de WelEw. Heeren J. Beijer, Predikant te Doklcum, F. Strik, te Burum, beiden in Friesland, en J. Seeger, te Bedum, (Groningen), en met groote meerderheid herkozen de WelEw. Heer J. Beijer. De IIEERE neige het hart van dezen, nu voor de tweede maal, door deze Gemeente beroepen Herder en Leeraar, opdat hij tot ons overkotne en onze Gemeente met wetenschap en verstand leide. Friesland , Joure. De door ons beroepen proponent W. van den Bos heeft tot onze blijdschap, het door ons op Zijn Eerw. uitgebragt beroep als Herder en Leeraar onzer Gemeente aangenomen. Het is onze wensch en bede, dat de HEERE hem de noodige bekwaamheden moge bchenken, die hij behoeft, om bevonden te worden een ge- n?XJlenlaali HEEREl\ weik. Och! mogt de GEEST DES HEEREN ook daartoe in eene ruime mate aan hem geschonken worden. Dokkum, den 24 December. Twee slagen naauwelijks ontwor steld, en de derde nog aanwezig zijnde, zoo werd ons heden de vierde aangekondigd, daar onze Herder en Leeraar ons bekend maakte, dat de gemeente van Ezinge (Groningen) andermaal Zijn Eerw. had ge roepen om tot haar over te komen en te helpen. Wij weten niet, wat GODS weg wezen zal en wensclien daarin te berusten; doch onze biddende begeerte is tot den KONING der Kerk, dat Hij het harte van onzen beminden Herder en Leeraar Ds. J. Beijer mag neigen dat ook deze twee slagen ten goede van deze gemeente moge strek- ken en uitloopen. Noord-Brabant. Genderen, 20 Dec. 1851. Deelden wij onlangs het voor ons treurige berigt mede van het vertrek van onzen Leeraar Ds. P. Dijksterhuis naar Dordrecht, thans beeft de gemeente haren wensch en behoefte aan eenen anderen Leeraar geopenbaard, doordien de mans-ledematen, in eene daartoe gehoudene vergadering, eenpa- rigdyk lmnne stemmen uitbragten op den Wel Eerw. Heer C. Steke- tee, Predikant te Nieuwedorp in 'Letland, aan wien ook heden de beroepsbrief is afgezonden. 