None
Wat betreft de relaties tussen het Centrum en de
Commissie, valt er op te wijzen dat er tweemaal per
jaar ontmoetingen worden georganiseerd voor het
uitwisselen van denkbeelden en ervaring tussen de
diensten van de Commissie en het personeel van het
Centrum en om meer gedetailleerd vast te stellen op
welke wijze de technische en wetenschappelijke bij­
stand van het Centrum aan de Commissie geleidelijk
aan kan worden verbeterd.
(!) COM(82) 637.
(2) COM(82) 296.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1507/82
van de heer Rudolf Schieler (S — D)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(8 november 1982)
Betreft: Problemen in verband met rekeningen van
grenspendelaars
Is de Commissie in het belang van de grenspende­
laars en bijgevolg ook in het belang van de integratie
van Europa als economisch gebied bereid bij de
Franse Regering aan te dringen op afschaffing van
de regeling volgens welke Franse grenspendelaars
die in het buitenland wonen, verplicht zijn in de
plaats waar zij werken uitsluitend een rekening aan
te houden om de aldaar noodzakelijke kosten van
het levensonderhoud te betalen en de rest van hun
verdiensten naar Frankrijk over te maken?
Antwoord van de heer Ortoli
namens de Commissie
(1 februari 1983)
Op grond van de bepalingen van artikel 11 van het
besluit van 9 augustus 1973 zijn „in Frankrijk inge­
zeten personen verplicht om alle bedragen waarvoor
een repatriëringsverplichting geldt in ontvangst te
nemen en deze, indien zij in deviezen zijn uitge­
keerd, volledig in Franse franken om te wisselen".
 In afwijking hierop zijn de Franse grensbewoners
die een activiteit in loondienst in het buitenland
uitoefenen, krachtens artikel 11 bis van hetzelfde
besluit gemachtigd om „in het land waarin zij deze
activiteit uitoefenen, dat deel van hun verdiensten te
behouden dat nodig is voor hun gewone kosten van
levensonderhoud in dat land". Een dergelijke uit­
zondering wordt deze bijzondere categorie werk­
nemers slechts om praktische redenen verleend. Volgens de Franse deviezenbepalingen blijven de
grenspendelaars echter Franse ingezetenen, daar
hun vaste verblijfplaats immers in Frankrijk ligt.
Daardoor gelden voor hen, afgezien van de ge­
noemde uitzondering, dezelfde verplichtingen op
het punt van repatriëring en overdracht van alle bui­
tenlandse schuldvorderingen in deviezen op de wis­
selmarkt, als voor alle andere Franse ingezetenen.
Bovendien zij erop gewezen dat de ingezetenen, op
grond van de deviezenbepalingen, evenmin vrijelijk
mogen beschikken over rekeningen-courant en de­
posito's in het buitenland; ten aanzien van deze ver­
richtingen voorzien zelfs de communautaire normen
inzake het vrije verkeer van kapitaal in geen enkele
vrijstelling.
De geldende regelingen betreffende grenspendelaars
zullen derhalve slechts dan kunnen worden gewij­
zigd op de door het geachte Parlementslid aange­
geven wijze, wanneer er een werkelijke vrijheid van
kapitaalverkeer bereikt is, hetgeen op het ogenblik
in verschillende Lid-Staten niet het geval is.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1509/82
van de heer Karel Van Miert (S — B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(8 november 1982)
Betreft: Sluitingen in de raffinagesector
De jongste jaren is de vraag naar petroleumproduk-
ten, vooral naar zware stookolie, in belangrijke mate
gedaald. Het resultaat is geweest dat de olieraffina­
derijen in de Europese Gemeenschap te kampen
hebben met overcapaciteiten en met een overpro-
duktie van stookolie. Een genadeloze concurrentie­
slag tussen de verschillende raffinaderijen heeft
overal reeds aanleiding gegeven tot de sluiting van
raffinaderijen met een belangrijk verlies aan ar­
beidsplaatsen tot gevolg.
Tot op heden heeft de Commissie de „sanering" van
de markt uitsluitend overgelaten aan de petroleum-
maatschappijen. De rationaliseringsprogramma's
worden zonder inspraak van de overheid door de
multinationale ondernemingen bepaald, en hierbij
worden enkel de economische en rendabiliteitsfac-
toren in aanmerking genomen.
 1. Is de Commissie bereid erop toe te zien dat de
gevraagde inspanningen billijk verdeeld worden
onder de Lid-Staten en er geen discriminatie
ontstaat?
2. Overweegt zij maatregelen (zoals vooropgestelde
minimumeisen) te nemen opdat onvermijdelijke
sluitingen gepaard gaan met een stevige en af­
doende sociale regeling? Hoe staat de Commis­
sie met name tegenover tegemoetkomingen ten
gunste van gebieden die bijzonder getroffen
worden door sluitingen in de raffinagesector? 17. 3. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 73/7
3. Hoe beoordeelt zij het instellen van een proce­
dure voor alle energiesectoren en vooral voor de
petroleumsector, zodat voorafgaandelijk aan de
beslissingen tot sluiten of uitbreiden een vorm
van inspraak van belanghebbende sociale ge­
sprekspartner en overheden mogelijk wordt?
4. Wat is haar standpunt ten aanzien van het
bouwen van een „common cracking"-installatie,
die de zware olieprodukten omzet in lichtere,
meer gevraagde produkten als benzine, nafta,
diesel, gasolie en waaraan alle raffinaderijen op
vrijwillige basis zouden kunnen deelnemen?
Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(28 januari 1983)
1. De Commissie legt het mandaat van de Raad
van oktober 1981 ten uitvoer om de ontwikkelingen
in de aardolieraffinaderijen in het oog te houden en
zo nodig verslag aan de Raad uit te brengen. Dit
laatste werd gedaan in de mededeling van 15 juni
1982 (*) toen de Commissie de Raad onder andere
meedeelde dat de beperking van de capaciteit van de
Gemeenschap op billijke wijze over alle grotere Lid­
staten was gespreid, waarbij het percentage van de
gesloten of nog te sluiten bedrijven (voor de periode
1977—1983) tussen 15 en 25% schommelde.
 2 en 3. Elke Lid-Staat heeft raadplegingsproce­
dures voor bedrijfssluitingsprojecten. Bovendien
zijn er vergaderingen geweest over het onderwerp
van de sluitingen van raffinaderijen, waaraan afge­
vaardigden van de Commissie en van de vakbonden
deelnamen, die vooral waren bedoeld om gelegen­
heid te bieden voor het uitwisselen van informatie
en standpunten.
De mededeling van de Commissie aan de Raad van
15 juni 1982 voorziet een behoefte aan nationale bij­
stand, zo nodig aangevuld met bijdragen uit het
Sociale en Regionale Fonds van de Gemeenschap,
in die gevallen waarin sluiting van raffinaderijen
ernstige gevolgen voor de werkgelegenheid heeft.
Tot nu toe hebben zich weinig van dergelijke ge­
vallen voorgedaan.
4. Een kenmerk van de thans aan de gang zijnde
rationalisatie is dat de activiteiten op een kleiner
aantal raffinagecomplexen worden geconcentreerd
en dat in sommige gevallen kraakinstallaties geza­
menlijk bezit zijn en/of door naast elkaar gevestigde
raffinaderijen worden gebruikt. De besparingen
door schaalvergroting zijn evenwel niet zodanig dat
een centraal complex van kraakinstallaties een groot
aantal raffinaderijen economisch zou kunnen be­
dienen, omdat de transportkosten van grondstof en
produkt de besparingen op de verwerkingskosten te­
niet zouden doen. Bovendien zouden de vele voor­
delen van een geïntegreerde raffinaderij, en in het bijzonder de mogelijkheid om componenten van
verschillende processen te mengen, verloren gaan.
(!) Doe. COM(82) 360 def.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1511/82
van de heer Karei Van Miert (S — B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(8 november 1982)
Betreft: Brandstofbesparing en behoud van arbeids­
plaatsen in de visserijsector
In haar antwoord op mijn schriftelijke vraag nr. 47/
82 (!) „inzake de steunmaatregelen voor de Bel­
gische visserij", verklaart de Commissie „geen prin­
cipiële bezwaren te hebben tegen steunmaatregelen
ter stimulering van de brandstofbesparing..." en
„... bijzonder belang te hechten aan de maatregelen
die gericht zijn op brandstofbesparing en behoud
van arbeidsplaatsen in de visserijsector".
1. Kan de Commissie meedelen welke concrete
maatregelen zij heeft genomen in het licht van
deze bijzondere belangstelling, en in hoeverre
deze zowel brandstofbesparing als het behoud
van maximale tewerkstelling in de sector ten
doel hadden?
2. Kan zij tevens aangeven welke investeringspro­
jecten met brandstofbesparend karakter zij heeft
gestimuleerd of in de toekomst zal bevorderen?
(») PB nr. C 210 van 12. 8. 1982, blz. 2.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1512/82
van de heer Karel Van Miert (S — B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(8 november 1982)
Betreft: Kostprijsinflatie in de visserij
De visserijsector heeft sinds geruime tijd te kampen
met uit de hand gelopen brandstofprijzen: sinds juni
1981 is de kostprijs van de brandstof immers met
meer dan 30 % gestegen, en sedert 1973 is de brand­
stofprijs zelfs verzesvoudigd. Een en ander heeft tot Nr. C 73/8 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 17. 3. 83
gevolg dat deze kostenfactor nu reeds ca. 40 % van
de besomming van een vaartuig opslorpt. Door het
spel van vraag en aanbod en vooral van de moge­
lijkheden en koopkracht van de verbruiker, is het
voor de betrokken producenten onmogelijk deze
meerkosten in de prijs te verrekenen.
 Hoe denkt de Commissie een einde te maken aan
deze prijzenspiraal die bijzonder nadelig uitvalt
voor de rendabiliteit van de ondernemingen en der­
halve voor het behoud van de werkgelegenheid in de
sector?
Overweegt de Commissie eventueel de invoering
van een brandstofbesparende premie op het vlak
van de Europese Gemeenschap?
Gemeenschappelijk antwoord van de heer
Contogeorgis namens de Commissie
op de schriftelijke vragen nr. 1511/82 en nr. 1512/82
(28 januari 1983)
De Commissie moge het geachte Parlementslid ver­
wijzen naar haar antwoord op schriftelijke vraag nr.
1564/81 van de heer Bucchini (!). Zij voegt eraan toe
dat in het kader van de tussentijdse gemeenschappe­
lijke actie voor de herstructurering van de kustvis­
serij, waartoe is besloten bij Verordening (EEG) nr.
1852/78 van 25 juli 1978 (2) en die sedertdien gere­
geld werd verlengd (3), is voorgeschreven dat ener­
zijds de projecten voor modernisering van vaar­
tuigen betrekking moeten hebben op werkzaam­
heden die vooral ten doel hebben energie te bespa­
ren en dat anderzijds voorrang moet worden ver­
leend aan projecten waardoor de werkgelegenheids­
situatie in de kustvisserij en de aquicultuur wordt
verbeterd. Daarom heeft de Commissie besloten met
name de hierna volgende investeringsprojecten te
financieren, die gericht zijn op energiebesparing:
— vervanging van grote vaartuigen door kleinere
die minder brandstof verbruiken;
— bouw van een vaartuig met dubbele voortstu-
wingsmogelijkheid, namelijk zeilen en motor;
— verbouwing van vaartuigen met het oog op de
toepassing van vismethoden waarvoor minder
energie is vereist;
— installatie van zuiniger motoren of van
schroeven met verstelbare spoed;
— modernisering van de koelruimen, inzonderheid
om de capaciteit te vergroten en daardoor de
aanvoerkosten vanuit de visgronden te beper­
ken;
— verbetering van de isolatie om het ijsverbruik te
verminderen.
(») PB nr. C 85 van 5. 4. 1982, blz. 15.
 (2) PB nr. L 211 van 1. 8. 1978, blz. 30.
(3) PB nrs. L 78, L 167, L 299 en L 5 van 30. 3. 1979,
1. 7. 1980, 20. 10. 1981 en 7. 1. 1983. SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1541/82
van mevrouw Barbara Castle (S — GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(15 november 1982)
Betreft: Harmonisatie van de belasting op sigaret­
ten
Is de Commissie bereid een uitvoerige studie te
wijden aan de gevolgen die haar voorstellen inzake
de harmonisatie van de belasting op sigaretten voor
de werkgelegenheid in de Britse tabaksindustrie
zullen hebben?
Welke maatregelen denkt zij te nemen om het even­
tuele verlies aan werkgelegenheid in het Verenigd
Koninkrijk als gevolg van de voorgestelde harmoni­
satie op te vangen?
Is zij bereid alle initiatieven tot harmonisatie van de
belasting op sigaretten op te schorten, totdat zij een
gedegen studie heeft gemaakt en haar bevindingen
met vakbonden en industrie heeft besproken?
Antwoord van de heer Tugendhat
namens de Commissie
(27 januari 1983)
In het verslag dat de Commissie op 24 februari
1982 (!) heeft uitgebracht aan het Europese Parle­
ment betreffende de gevolgen van een verdere har­
monisatie van de accijnzen op tabaksfabrikaten
heeft zij de gevolgen nagegaan die een dergelijke
harmonisatie zou kunnen hebben op de werkgele­
genheid (zie hoofdstuk 8 en de conclusies 14.1.1 tot
14.1.8, 14.1.12 tot 14.2.2, 14.4.1 tot 14.4.4).
 Zij kwam tot de conclusie dat de harmonisatie, die
thans beperkt is tot de structuur van de sigarettenac-
cijns, geen essentiële invloed zou hebben op de om­
vang van de gemeenschappelijke markt en bijgevolg
geen invloed op het algemene niveau van de werk­
gelegenheid in deze sector. Desalniettemin blijft het
mogelijk dat in bepaalde landen het aantal arbeids­
plaatsen in de industrie zal blijven dalen ongeacht
de belastingstructuur. De structuur van de belasting
mag namelijk niet worden verward met zijn invloed
die onder de souvereiniteit van de Lid-Staten valt.
De belangrijkste oorzaken van deze daling zijn gele­
gen in de versnelde toepassing van nieuwe techno­
logieën, de tendens van de Lid-Staten de invloed
van de belasting te handhaven of te vergroten en het
bevorderen van de bewustwording van de gezond­
heidsrisico's van tabaksgebruik.
(1) COM(82) 61 def. 17. 3. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 73/9
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1576/82
van de heer David Curry (ED — GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(18 november 1982)
Betreft: Veevoeder
De Franse Regering heeft onlangs haar voornemen
aangekondigd de produktie van eiwithoudende ge­
wassen, met inbegrip van lupine, te verhogen ten
einde de afhankelijkheid van ingevoerde eiwitten te
verminderen.
 Kan de Commissie mededelen:
— wat de bijzondere kenmerken van lupine in ver­
gelijking met andere eiwithoudende gewassen
zijn;
— welk onderzoek in de Gemeenschap wordt ge­
daan om de teelt van dit gewas te bevorderen;
— of zij onderzoek wat betreft dit gewas steunt en
welk soort van onderzoek;
— hoeveel het bebouwde oppervlak voor en de
produktie van lupine in de verschillende Lid­
staten bedraagt;
— of zij, gezien de afhankelijkheid van de Ge­
meenschap van ingevoerd eiwit, meent dat een
communautaire marktordening ter aanmoedi­
ging van de verbouwing van dit gewas gerecht­
vaardigd is?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(28 januari 1983)
Er zijn verschillende soorten lupine die vaak ge­
noemd worden naar de kleur van de bloemen: witte
lupine, gele lupine en blauwe lupine. De zaden van
de lupine zijn onder die van de peulgewassen het
rijkst aan eiwitten. Naar gelang van de soort en de
variëteit schommelt het eiwitgehalte tussen 30 en
40%. Bepaalde variëteiten, met name de „bittere"
lupine, zijn rijk aan alkaloïden en zijn dus minder
geschikt voor de voeding. De „zoete" lupine bevat
daarentegen maar weinig alkaloïden. De aanwezig­
heid van een zeker gehalte aan vetten in de zaden
van de lupine verleent aan die zaden een zeer hoge
energetische waarde.
De lupine is een plant die veel warmte nodig heeft,
waardoor zij bijna uitsluitend voorkomt in de zuide­
lijke regio's van de Gemeenschap. Zodra men het
geografisch teeltgebied ervan naar het noorden toe
uitbreidt, wordt de concurrentie van andere soorten
met een veel groter potentieel sterker. Een en ander
verklaart misschien waarom er op Europees vlak zo
weinig onderzoek aan deze soort werd besteed.
 Pe Commissie beschikt in het kader van haar pro­
gramma voor onderzoek op het gebied van de eiwit­
houdende gewassen (1979—1983) over een aantal
onderzoekprojecten die voornamelijk gewijd zijn
aan het verzamelen en het analyseren van het gene­tisch materiaal in de mediterrane regio's (1. albus
en 1. angustifolius), het beoordelen van het genetisch
materiaal met een hoge en stabiele opbrengst (1. lu-
teus) en het induceren via experimentele mutagenese
van nieuwe genotypen (1. albus en 1. mutabilis).
Op grond van de resultaten van deze drie projecten
hoopt de Commissie haar inspanningen te kunnen
vergroten in haar nieuw vijfjarig onderzoekpro­
gramma voor 1984—1988.
Momenteel worden nog maar zeer weinig hectaren
gebruikt voor de lupinenteelt. Daardoor beschikt het
Bureau voor de Statistiek van de Europese Gemeen­
schappen nog maar over zeer fragmentarische gege­
vens voor dit produkt. Volgens deze statistieken be­
droeg het voor lupinenteelt gebruikte oppervlak in
1981 2 925 ha in Italië en 2 ha in Luxemburg. In
Frankrijk wordt dat oppervlak op 700 ha geschat.
Daarenboven is de produktie wegens de onstabiele
opbrengst per ha moeilijk te becijferen. Naar schat­
ting wordt in de Gemeenschap tussen de 5 000 en de
10 000 ton voortgebracht.
In haar antwoord op schriftelijke vraag nr. 1367/82
van mevrouw Poirier {}) wees de Commissie er reeds
op dat zij het indertijd niet wenselijk had geacht
over te gaan tot de opneming van lupine in de wer­
kingssfeer van Verordening (EEG) nr. 1119/78 hou­
dende bijzondere maatregelen voor erwten, tuin- en
veldbonen die voor diervoeding worden gebruikt.
De geringe produktie van lupine in de Gemeen­
schap en het ontbreken van vooruitzichten voor een
snelle en aanzienlijke ontwikkeling van de betrok­
ken produktie waren de redenen daarvan.
 De Commissie zal evenwel niet nalaten de ontwik­
keling van het onderzoek op het gebied van de
lupine in bepaalde Lid-Staten en die van de produk­
tie daarvan aandachtig te volgen. Voorts is de Com­
missie er zich van bewust dat het zuidelijk klimaat
zich bijzonder goed leent voor de teelt van lupine en
dat de betrokken teelt bijgevolg voor de Gemeen­
schap van zeer groot belang zou kunnen zijn na de
toetreding van de kandidaat-Lid-Staten tot de Ge­
meenschap.
(i) PB nr. C 3 van 5.1. 1983, blz. 19.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1586/82
van mevrouw Joyce Quin (S — GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(18 november 1982)
Betreft: Familieboerderijen
1. Wat verstaat de Commissie onder familieboer­
derijen?
2. Is de eigenaar, het volume van de produktie of
de omvang bepalend voor de aanduiding familie-Nr. C 73/10 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 17. 3. 83
bedrijf? Wat is volgens de Commissie de gemid­
delde grootte van een familieboerderij?
3. Kan een boerenbedrijf van 1 000 acres in ei­
gendom van en bewerkt door een gezin als een fami­
lieboerderij worden beschouwd, zo niet, waarom
niet?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(26 januari 1983)
1. De uitdrukking „gezinsbedrijf' wordt niet ge­
bruikt in de communautaire wetgeving in het kader
van het gemeenschappelijk landbouwbeleid. Indien
de Commissie evenwel een definitie zou moeten
geven van deze term, zou zij daaronder verstaan een
bedrijf van een landbouwer die als onafhankelijke
ondernemer werkt met de zekerheid dat hij de boer­
derij gedurende een relatief lange tijd zal kunnen
blijven exploiteren. Bovendien moet het grootste
deel van het werk op het bedrijf verricht worden
door de landbouwer en zijn gezin.
 2. De eigenaar, het volume van de produktie of
de omvang is niet noodzakelijk bepalend om uit te
maken of een bepaalde boerderij een gezinsbedrijf
is. De definitie zou trouwens ook opgaan voor ge­
pachte landbouwbedrijven waar de pachter en zijn
gezin ervan verzekerd zijn dat zij de boerderij nog
lange tijd zullen kunnen blijven pachten. De boer­
derijen moeten evenwel groot genoeg zijn om aan de
landbouwersgezinnen een redelijke levensstandaard
te waarborgen. In dit verband kan de omvang van
het bedrijf in bepaalde situaties door verschillende
factoren worden beïnvloed, bij voorbeeld de vrucht­
baarheid van de grond, de mogelijke teelten enz.
3. Een boerderij van 1 000 acres zou als een ge­
zinsbedrijf kunnen worden beschouwd, indien zij
door de landbouwer en zijn gezin kan worden geëx­
ploiteerd zonder dat het gehele jaar door in aanzien­
lijke mate een beroep moet worden gedaan op loon­
arbeid.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1587/82
van de heer Dieter Rogalla (S — D)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(18 november 1982)
Betreft: Bestrijding van de werkloosheid
1. Is de Commissie op de hoogte van de pogingen
van sommige Lid-Staten de werkloosheid te be­
strijden door werknemers uit derde landen de terug­
keer in hun land van oorsprong organisatorisch en
financieel te vergemakkelijken en tegelijkertijd voorschriften voor de inreis van deze werknemers
uit te vaardigen of te verscherpen?
2. Hoe beoordeelt zij deze pogingen en is zij
eventueel bereid dergelijke voornemens in samen­
werking met de Lid-Staten in het kader van het com­
munautaire sociale beleid te harmoniseren?
3. Acht zij dergelijke initiatieven, o. a. in verband
met de werkzaamheden voor de paspoortenunie,
dienstig om ten spoedigste een gemeenschappelijk
beleid van de Lid-Staten t. a. v. buitenlanders en
visa tot stand te brengen?
Antwoord van de heer Richard
namens de Commissie
(7 februari 1983)
1 en 2. Sommige door de Lid-Staten getroffen of
geplande initiatieven ter bestrijding van de werk­
loosheid behelzen inderdaad voorstellen om de te­
rugkeer van buitenlandse werknemers via financiële
en andere steunmaatregelen te stimuleren.
De Commissie was in de gelegenheid over deze
kwestie herhaaldelijk in het Raadgevend Comité en
het Technisch Comité voor het vrije verkeer van
werknemers haar standpunt kenbaar te maken en zij
zal niet nalaten zich verder te buigen over „het be­
leid inzake de terugkeer van de migrerende werk­
nemers in hun land van herkomst, met inbegrip van
de hen met dit doel verstrekte beroepsopleiding",
conform haar mededeling aan de Raad van 23 maart
1979 betreffende de raadpleging over het migratie­
beleid ten opzichte van derde staten (!).
Zij stelt vast dat de huidige discussie betreffende de
terugkeer van de migrerende werknemers onduide­
lijkheden behelst.
 De kwestie van de terugkeer lijkt hoofdzakelijk in
termen van algemeen en politiek belang te worden
gesteld door diverse emigratielanden (terugwinning
van een belangrijk deel van hun bevolking) en immi­
gratielanden (ontoereikende sociale en onderwijs­
voorzieningen, moeilijkheden op het stuk van de
culturele integratie, mogelijk beconcurreren van de
nationale werknemers of de arbeidsmarkt en tekort
aan huisvesting).
Voor de Commissie blijft in elk geval het beginsel
onverkort gehandhaafd dat bij elk beleid dat de
terugkeer regelt de vrije keuze van de betreffende
migrerende werknemers en de inachtneming van de
belangen van hun kinderen gewaarborgd moeten
zijn. Het spreekt eveneens vanzelf dat elke aanspo­
ring tot terugkeer dient te gebeuren in het kader van
bilaterale onderhandelingen waarbij regelingen
moeten worden getroffen inzake de beschikbaarheid
van arbeidsplaatsen bij terugkeer en het creëren van
arbeidsplaatsen in de emigratiegebieden, al was het
maar via een produktieve aanwending van de door
migranten overgemaakte geldelijke middelen.
Voor zover ten aanzien van deze gebieden, die aller­
eerst ressorteren onder de soevereiniteit van de Lid-17. 3. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 73/11
Staten en waaromtrent met de emigratielanden bila­
terale betrekkingen worden onderhouden, aan de
Commissie een bevoegdheid kan worden toever­
trouwd, is deze bereid om haar rol bij de coördinatie
van de beleidsmaatregelen van de Lid-Staten, als­
mede in de betrekkingen tussen de Gemeenschap en
de derde landen ten volle te vervullen.
3. In november 1979 heeft de Raad, akte nemend
van de voornoemde mededeling betreffende het on­
derling op elkaar afstemmen van het migratiebeleid
ten opzichte van derde staten, het belang bevestigd
dat hij hecht aan een „passende" onderlinge afstem­
ming, waardoor eventueel het innemen door de Lid-
Staten van gemeenschappelijke standpunten, die
overigens geen enkel dwingend juridisch karakter
hebben, wordt vergemakkelijkt.
 Afgezien van de gedachtenwisseling die in het Tech­
nisch Comité voor het vrije verkeer van werknemers
werd aangevangen over de kwestie van een commu­
nautaire benadering ten aanzien van de visa, worden de problemen over de afgifte van de visa,
met inbegrip van de verlenging ervan, besproken in
de groep „speciale rechten" van de Raad, die de
invoering van de paspoortenunie behandelt.
(•) Doe. COM(79) 115 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1615/82
van Sir James Scott-Hopkins (ED — GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(18 november 1982)
Betreft: Waarde van EOF-contracten aan onderne­
mingen in het Verenigd Koninkrijk
Wat is ad valorem het aandeel van werk-, leverings-
en servicecontracten die in 1982 in het kader van het
Europees Ontwikkelingsfonds aan ondernemingen
in het Verenigd Koninkrijk zijn gegund?
Antwoord van de Heer Pisani
namens de Commissie
(31 januari 1983)
De statistische gegevens waarop de geachte Afgevaardigde doelt zijn te vinden in
onderstaande tabel, welke de volgende informatie bevat:
— voor het vierde EOF: de omvang van de contracten welke aan firma's in het Ver­
enigd Koninkrijk werden gegund gedurende de eerste negen maanden van 1982 en
het percentage dat deze uitmaken van het totale bedrag van de aan allé Lid-Staten
gezamenlijk gegunde contracten plus, ter vergelijking, de overeenkomstige gege­
vens betreffende alle contracten welke sinds de inwerkingtreding van het vierde
EOF (1 april 1976) werden gegund;
— voor het vijfde EOF: dezelfde informatie, doch uitsluitend met betrekking tot
1982, in welk jaar er voor het eerst statistische gegevens met betrekking tot het
nieuwe fonds beschikbaar kwamen.
 Aandeel van de firma's uit het Verenigd Koninkrijk in contracten voor het EOF
1. Vierde EOF
(a) 1982
— bedrag (!)
-%(2)
(b) 1976—1982
— bedrag (l)
-%(2)
2. Vijfde EOF
(1982)
— bedrag (x)
-%(2) Uitgevoer­
de werken
10 744
21,37
42 240
7,41
18
0,03 Leve­
ringen
9 270
21,50
71 106
21,60
9 156
20,73 Diensten
7 579
22,79
50 065
17,01
3 204
11,66 Totaal
27 593
21,79
163 411
13,70
12 378
8,10
(!) In duizend Ecu.
(2) Vergeleken met de andere Lid-Staten. Nr. C 73/12 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 17. 3. 83
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1619/82
van Sir James Scott-Hopkins (ED —GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(23 november 1982)
Betreft: Wijzigingen in de staalproduktiecapaciteit
van de Lid-Staten
Met hoeveel is de capaciteit voor de produktie van
staal in elke Lid-Staat sinds 1980 toe- of afgeno­
men?
Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(26 januari 1983)
Onderstaande tabel bevat informatie betreffende de
ruwstaalcapaciteiten in de Gemeenschap in 1980 en
1982 per Lid-Staat. Voor Griekenland zijn thans
geen gegevens beschikbaar.
 Bondsrepubliek Duitsland
België
Frankrijk
Italië
Luxemburg
Nederland
Verenigd Koninkrijk
Denemarken
Ierland
Gemeenschap (Negen) 1980
66,9
19,7
32,5
39,4
6,4
8,5
28,0
1,1
0,1
202,6 1982
66,0
17,2
29,6
39,2
6,4
8,6
25,0
0,9
0,3
193,2
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1621/82
van Sir James Scott-Hopkins (ED — GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(23 november 1982)
Betreft: Subsidies aan de Belgische tapijtindustrie
Hoeveel bedragen de directe en indirecte subsidies
van de Belgische Regering aan de Belgische tapijtin­
dustrie?
Antwoord van de heer Andriessen
namens de Commissie
(27 januari 1983)
In 1982 bestond in België een steunregeling voor de
textiel- en kledingindustrie met inbegrip van de ta­
pijtindustrie. Krachtens deze regeling konden aan
de voor steun in aanmerking komende ondernemin­
gen leningen met een lage interest worden toege­kend tot een bedrag van 30% van de gesteunde
investeringen en kon de staat deelnemingen in deze
ondernemingen verwerven tot een plafond van 45 %
van de investeringen.
De Belgische tapijtindustrie wordt evenwel aange­
merkt als een „zeer concurrentiekrachtige" bedrijfs­
tak, voornamelijk wegens zijn hoge uitvoerpeil en
zijn gunstige vestigingsplaats in de Gemeenschap;
dit betekent dat de tapijtproducerende ondernemin­
gen in de regel alleen steun kunnen ontvangen voor
herstructureringsoperaties waarvan vermindering
van de produktiecapaciteit een bestanddeel vormt.
Zulke gevallen moeten op voorhand aan de Com­
missie worden gemeld, in overeenstemming met arti­
kel 93, lid 3, van het EEG-Verdrag, wanneer de
steunontvangende onderneming meer dan 50 per­
sonen in dienst heeft.
Volgens de tot dusver door de Commissie ontvangen
meldingen komt slechts een zeer klein aantal tapijt-
fabrieken in aanmerking voor steun tot in totaal
ongeveer 200 miljoen Bfr. aan leningen en deelne­
mingen.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1629/82
van de heer Willy Vernimmen (S — B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(23 november 1982)
Betreft: Aardgasprijzen
De Commissie ontwierp richtlijnen tot regeling van
de prijs van het aardgas dat binnen de Europese
Gemeenschap wordt verkocht. Het heet „de bedoe­
ling te zijn het prijsbeleid in de verschillende Lid-
Staten eenvormig te maken en een einde te maken
aan de kunstmatig laag gehouden prijs".
Kan de Commissie mededelen:
— wat zij bedoelt met „kunstmatig laag gehouden
prijzen",
— of zij meteen maatregelen overweegt ten einde
de juistheid de controleren van de door de pro­
ducenten verstrekte basisgegevens waarop de
prijzen worden berekend,
— of zij meteen denkt aan maximumwinstmarges
op de gasprijzen?
Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(3 februari 1983)
In het kader van het communautaire beleid inzake
de totstandkoming van de energieprijzen heeft de
Raad op voorstel van de Commissie de beginselen
aangegeven die als leidraad moeten dienen voor de
totstandkoming van de energieprijzen ten einde con­
vergerende doelstellingen te bereiken voor het ener­
giebeleid van de Lid-Staten (*)• 17. 3. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 73/13
De ontwerp-aanbeveling van de Raad betreffende
de prijzen en tarieven voor aardgas beoogt deze
beginselen te vertalen voor de gasindustrie. Het gaat
er derhalve niet om de aardgasprijzen te reglemen­
teren noch om ze in de verschillende Lid-Staten van
de Gemeenschap te harmoniseren, maar veeleer om
door passende tarieven een zo goed mogelijke ex­
ploitatie te verkrijgen van de aardgasreserves en een
optimale verdeling hiervan over de verschillende ge-
bruiksvormen overeenkomstig de door de Raad aan­
gegeven beginselen.
Onder „kunstmatig laag gehouden prijs" moet
worden verstaan de prijs die, omdat bepaalde cate­
gorieën verbruikers worden begunstigd, tot markt-
vervalsing en verspilling leidt.
 Er is in geen enkele controle voorzien. De door de
Commissie beoogde doorzichtigheid van de prijzen
is bedoeld om voldoende kennis te verkrijgen van de
door de verschillende bedrijven berekende prijzen.
De tenuitvoerlegging van de aanbeveling behoort
volledig tot de taak van de Lid-Staten; de Commis­
sie zal slechts toezien op de toepassing ervan.
(1) PB nr. C 270 van 14. 10. 1982, blz. 11.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1633/82
van de heer Allan Rogers (S — GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(23 november 1982)
Betreft: Steenkoolvoorziening
1. Is het de Commissie bekend dat Spanje een
bedrag van 10 miljoen Ecu heeft ontvangen ter in­
vestering in energiebesparingsprogramma's en de
ontwikkeling van binnenlandse energiebronnen?
2. Kan de Commissie mededelen waar Spanje
thans zijn steenkool betrekt?
Antwoord van de heer Natali
namens de Commissie
(25 januari 1983)
1. In het kader van de financiële samenwerking
tussen de Europese Investeringsbank (EIBH1) en
Spanje heeft deze bank Spanje tegen de normale
marktvoorwaarden drie leningen verstrekt. Het to­
tale bedrag hiervan beloopt 10 miljoen Ecu. De
Banco de Credito Industrial is de ontvanger hiervan
en zal deze leningen gebruiken om programma's op
het gebied van energiebesparingen te financieren.
Dit is één van de voornaamste doelstellingen op het
gebied van de financiële samenwerking met Spanje,
die de Raad voor de Europese Investeringsbank op
4 juni 1981 als wenselijk heeft aangeduid. De Commissie heeft de aanvragen van de Spaanse
Regering onderzocht in overeenstemming met de
procedures, die zijn vastgesteld in artikel 21, lid 2,
van het statuut van de Europese Investeringsbank.
2. Spanje voorziet in zijn kolenbehoefte d.m.v.
 zijn binnenlandse produktie en d.m.v. invoer. In
1981 zijn de volgende hoeveelheden geproduceerd
en ingevoerd:
KOLENPRODUKTIE (1981)
Ketelkolen en cokeskolen
Antraciet
Oudere bruinkool
Bruinkool
KOLENINVOER (1981)
Leveranciers:
Verenigde Staten
Australië
Zuid-Afrika
Polen
Bondsrepubliek Duitsland
USSR
België
Andere
(') Op 4 mei 1981 door de Raad van
sluit. (miljoen ton)
9 665
4611
6115
14,650
(miljoen ton)
5 154
381
371
317
22
8
5
148
6 406
Beheer genomen be-
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1637/82
van de heer Patrick Lalor (DEP — IRL)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(23 november 1982)
Betreft: Doorbraak bij produktie van waterstof­
brandstof
1. Is de Commissie op de hoogte van de aankon­
diging van wetenschapsbeoefenaren van de universi­
teit in Texas dat zij een goedkoop proces hebben
ontwikkeld om waterstofbrandstof op basis van
water te produceren en dat de produktiekosten van
deze nieuwe brandstof vergelijkbaar zijn met de
huidige produktiekosten van benzine, terwijl de
brandstof gebruikt kan worden in auto's, fabrieken
en huizen?
2. Welke consequenties heeft deze nieuwe ont­
wikkeling voor de Europese Gemeenschap?
3. Heeft de Gemeenschap enig onderzoek op dit
terrein verricht en zo neen, overweegt de Commissie
thans om zich op dit gebied te begeven?
Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(21 januari 1983)
1. De diensten van de Commissie staan in nauw
contact met de wetenschapsmensen van Texas A & Nr. C 73/14 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 17. 3. 83
M University, wier onderzoekingen op het gebied
van waterstof onlangs aanleiding gaven tot verschil­
lende persberichten. Hoewel bij het fundamenteel
onderzoek over de fotochemische produktie van wa­
terstof op de Texas A & M University, aanzienlijke
vooruitgang is geboekt, waren de persberichten
echter sterk overdreven, in het bijzonder wat betreft
de onmiddellijke economische gevolgen van dit on­
derzoek. De wetenschapsmensen zelf verklaren dat
nog verschillende jaren van fundamenteel onder­
zoek en ontwikkeling nodig zullen zijn om de com­
merciële levensvatbaarheid van het in onderzoek
zijnde waterstofproduktieproces, te kunnen vast­
stellen.
 2. De feiten die aan de berichten ten grondslag
liggen en waarop het geachte Parlementslid doelt
hebben geen onmiddellijke gevolgen.
3. Onderzoek en ontwikkeling in de sector water­
stof als energiedrager is gedurende ongeveer tien
jaar op communautair niveau uitgevoerd. Dit onder­
zoek vindt plaats in de inrichting van het Gemeen­
schappelijk Centrum voor Onderzoek te Ispra en
door middel van O & O-contracten, die zijn gesloten
in het kader van het eerste en het lopende tweede,
meerjaren O & O-energieprogramma van de Com­
missie.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1638/82
van de heer Sean Flanagan (DEP — IRL)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(23 november 1982)
Betreft: Communautair bejaardenbeleid
Het aantal bejaarden in de Europese Gemeenschap
neemt toe. Tussen 1926 en 1979 nam in Ierland het
aantal inwoners van meer dan 60 jaar met 32,4%
toe, terwijl het totale aantal inwoners van 75 jaar en
ouder met 46,6% steeg.
 1. Kan de Commissie nadere gegevens verstrekken
over de omvang van de hulp die in elk van de
Lid-Staten in de periode 1972—1982 aan be­
jaarden werd verleend?
2. Kan de Commissie aangeven op welke gebieden
de diverse Lid-Staten diensten, c. q. hulp aan
bejaarden verlenen?
3. Is de Commissie op grond van haar onderzoek
van deze zaken van mening dat een communau­
tair bejaardenbeleid op zijn plaats zou zijn?
Antwoord van de heer Richard
namens de Commissie
(26januari 1983)
1. De enige nauwkeurige gegevens waarover de
Commissie beschikt, zijn de statistieken van de so­ciale zekerheid. Het Bureau voor de Statistiek van de
Europese Gemeenschap publiceert elk jaar statis­
tieken over zowel de inkomsten als de uitgaven in­
zake sociale bescherming. De post „ouderdomspen­
sioenen" bedraagt voor alle Lid-Staten samen on­
geveer één derde van de totale uitgaven voor sociale
bescherming, waarbij sommige Lid-Staten hieraan
meer besteden dan andere. De Commissie beschikt
over gegevens voor de periode 1972 tot 1980, de sta­
tistieken over 1981 zijn nog voorlopig, en die over
1982 zijn nog niet bekend. Over andere aspecten van
de hulp aan bejaarden is erg weinig informatie be­
schikbaar. Een kwantitatief onderzoek naar deze
aspecten is geen prioriteit van het statistiekpro­
gramma van de Gemeenschap voor de eerstko­
mende jaren.
2. Het is dan ook moeilijk het relatieve aspect van
de activiteiten op verschillende gebieden in elke Lid­
staat vast te stellen en een vergelijking te maken van
alle maatregelen voor sociale voorzieningen, huis­
vesting, gezondheidszorg en sociale diensten. De
Commissie verstrekt elk jaar informatie over deze
aspecten in haar Verslag over de sociale ontwikke­
ling. Hierbij moet worden benadrukt hoe belangrijk
het werk van vrijwilligerorganisaties is naast dat van
de overheid.
 3. De Commissie bevestigt het standpunt dat haar
vertegenwoordiger in het parlementair debat op
18 februari 1982 in verband met de situatie en de
problemen van de bejaarden in de Gemeenschap
heeft uiteengezet.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1649/82
van de heer Tom Normanton (ED — GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(29 november 1982)
Betreft: Voortgang bij de ontwerp-richtlijn inzake
handelsagenten
Kan de Commissie mij mededelen welke vooruit­
gang is geboekt bij de werkzaamheden aan de ont­
werp-richtlijn inzake handelsagenten en kan zij aan­
geven wanneer zij deze richtlijn formeel aan de
Raad denkt voor te leggen?
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(26januari 1983)
De Commissie heeft stappen ondernomen bij de
Voorzitter van de Raad om te verzekeren dat het
onderzoek van de ontwerp-richtlijn inzake handels­
agenten op de agenda staat van een vergadering van
de Raad in de eerste helft van 1983. Het werk werd
en wordt nog steeds bemoeilijkt door problemen die 17. 3. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 73/15
met name verband houden met de wenselijkheid van
meer of minder coördinatie, de draagwijdte van de
richtlijn, en de schadeloosstellingen die de agent
ontvangt, vooral die bij beëindiging van het con­
tract.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1651/82
van de heer Aart Geurtsen (L — NL)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(29 november 1982)
Betreft: Communautaire steunverlening op het ge­
bied van de informatica
Gelet op het beleid van de Europese Commissie
inzake de communautaire steunverlening op het ge­
bied van de informatica, gebaseerd op Verordening
(EEG) nr. 1996/79 (!) van de Raad der Europese
Gemeenschappen van 11 september 1979 en
kennis genomen hebbend van de voornemens van
het gemeentebestuur van Capelle aan den IJssel om
over te gaan tot de invoering van een model voor
financiële lange termijnplanning;
eveneens kennis genomen hebbend van het advies
van de Europese Subsidie Adviesdienst, dat is uitge­
bracht aan de gemeente Capelle aan den IJssel in­
zake de mogelijke verkrijging van subsidie voor de
invoering van een model voor financiële lange ter­
mijnplanning
vraag ik de Commissie of zij met mij van mening is,
dat
1. in het kader van de communautaire steunrege­
ling op het gebied van de informatica plaats
behoort te zijn voor het honoreren van gemeen­
telijke initiatieven gericht op het rationaliseren
van gemeentelijke uitgaven en gemeentelijke
besluitvormingsprocessen;
2. het in het zojuist genoemde kader van boven­
nationaal belang is, dat gemeenten — gelet op
de huidige stand van de economie waarbij zowel
nu als in de toekomst structurele bezuinigingen
moeten worden doorgevoerd — snel de effecten
dienen te kunnen beoordelen, die veroorzaakt
worden door structurele bezuinigingsoperaties;.
 3. het wenselijk is in een middelgrote gemeente —
onder Europese auspiciën — te toetsen of sub­
stantiële verbeteringen in de financiële beheer-
singsproblematiek en besluitvormingsprocessen
uitvoerbaar zijn via een systeem, zoals dat is
ontwikkeld door de (Deense) Simulation Corpo­
ration A/S, waaruit reeds positieve resultaten
naar voren zijn gekomen uit een gehouden toe-
pasbaarheidsonderzoek;
4. het initiatief van het gemeentebestuur van Ca­
pelle aan den IJssel, mede ter bereiking van
homogeniteit in de gemeentelijke financiële be­
grotingsadministraties tussen de landen van de EEG onderling, Europese ondersteuning in de
zin van subsidie verdient.
(•) PB nr. L 231 van 13. 9. 1979, blz. 1.
Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(28 januari 1983)
1. De stimuleringsmaatregelen in het kader van
de steunregeling zijn onder meer gericht op het ra­
tionaliseren van de overheidsuitgaven.
2. In de context van de steunregeling kunnen
slechts contracten worden toegekend voor voor­
stellen die door minstens twee voorstellers uit ver­
schillende Lid-Staten worden ingediend.
3. De voor de steunregeling uitgetrokken mid­
delen werden volledig besteed; een voorstel tot uit­
breiding van het programma werd door de Commis­
sie ingediend {}). Indien de uitbreiding wordt goed­
gekeurd zal de Commissie een oproep tot indiening
van voorstellen publiceren. Of steun kan worden
verleend voor een project dat het gemeentebestuur
van Capelle aan den IJssel zou willen voorstellen
(samen met minstens een tweede partner uit een
andere Lid-Staat) hangt af van de bijzonderheden
van het voorstel.
4. Het is aan te bevelen dat het gemeentebestuur
in contact treedt met de diensten van de Commis­
sie.
O PB nr. C 193 van 28. 7. 1982.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1652/82
van de heren Victor Michel en Pierre Deschamps
(PPE — B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(29 november 1982)
Betreft: Vitaminen of pseudo-vitaminen B 15 en
B17
Volgens het Europees Bulletin van de Consumen­
tenorganisaties onderzoeken het Ierse Ministerie
van Volksgezondheid en de „National Drug Advi-
sory board" momenteel twee in Ierland verkochte
vitaminen die in de Verenigde Staten gevaarlijk
worden geacht. Het betreft hier ten eerste Latrilta-
bletten, die amygdaline bevatten en in Ierland onder
de naam „B-17 Naturtabs" worden verkocht, en ten
tweede pangaamzuur- of calciumpangamatabletten
die onder de naam „B-15 Naturtabs" in de handel
zijn. Beide produkten worden vervaardigd door de
firma „Cantassium Co.", 225 Putney Bridge,
Londen SW15. Nr. C 73/16 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 17. 3. 83
Amygdaline (of Latril) dat enige tijd lang in de Ver­
enigde Staten wijd verspreid was, zou kanker voor­
komen, hetgeen door het „US National Institute for
Health" is weerlegd. Deze stof wordt uit abrikozen-
pitten vervaardigd en indien hierbij niet de nodige
zorg wordt betracht kan zij een hoog percentage
cyanide bevatten en de dood veroorzaken. Er zijn in
de Verenigde Staten verscheidene sterfgevallen in
dit verband geregistreerd. Pangaamzuur zou niet al­
leen kanker voorkomen, maar ook suikerziekte, ast­
ma, trombose en „stress". Men vermoedt dat de stof
een mutagene werking heeft, d.w.z. dat zij wijzi­
gingen in de genetische celstructuur teweeg kan
brengen.
 1. Kan de Commissie, die heeft voorgesteld te
zijner tijd over te gaan tot wederzijdse erken­
ning van de nationale goedkeuring van genees­
middelen, een uitspraak doen over deze twee
vitaminen (of pseudo-vitaminen)?
2. Worden zij in andere Lid-Staten verkocht?
3. Kan de Commissie, gelet op het feit dat genees­
middelen overeenkomstig de communautaire
normen moeten worden goedgekeurd, beves­
tigen dat deze normen in acht zijn genomen?
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(26 januari 1983)
1. De Commissie is op de hoogte van de proble­
men in verband met de veiligheid en de doeltref­
fendheid van Amygdaline (of Laetril) en van Pan­
gaamzuur.
Het ligt op de weg van ieder van de Lid-Staten om
zich in overeenstemming met de richtlijnen betref­
fende de farmaceutische specialiteiten (*) over deze
problemen uit te spreken. Het stelsel van de weder­
zijdse erkenning van de vergunningen voor het in de
handel brengen, zoals dit door de Commissie (2) is
voorgesteld, ontslaat de Lid-Staten niet van hun ver­
antwoordelijkheid en berooft ze niet van hun moge­
lijkheden tot ingrijpen op dit gebied.
2. Een onderzoek, dat in alle Lid-Staten is ge­
houden, heeft de volgende resultaten opgeleverd:
— deze produkten zijn in Ierland uit de handel
genomen
— in geen enkele Lid-Staat bestaan er geneesmid­
delen op basis van Laetril
— slechts op de markt van twee Lid-Staten zijn er
nog geneesmiddelen op basis van Pangaamzuur
te verkrijgen.
3. Geen enkele Lid-Staat heeft voor deze pseudo-
vitamines een vergunning voor het in de handel
brengen afgeleverd, die gebaseerd is op de bovenge­
noemde richtlijnen.
 De geneesmiddelen op basis van pangaamzuur pro­
fiteren in de twee betrokken Lid-Staten van over­
gangsbepalingen, die van toepassing zijn op de oude
geneesmiddelen en zullen dus vóór 1990 aan een herziening op basis van de communautaire criteria
moeten worden onderworpen.
(1) Richtlijn 65/65/EEG, PB nr. 22 van 9. 2. 1965.
Richtlijn 75/318/EEG, PB nr. L 147 van 9. 6. 1975.
Richtlijn 75/319/EEG, PB nr. L 147 van 9. 6. 1975.
Richtlijn 78/25/EEG, PB nr. L 11 van 14. 1. 1978.
(2) PB nr. C 355 van 31. 12. 1980.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1653/82
van de heren Victor Michel en Pierre Deschamps
(PPE — B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(29 november 1982)
Betreft: Tetrachloorkoolstof
Het Amerikaanse „Department of State" heeft een
verbod uitgevaardigd op het gebruik van tetra­
chloorkoolstof, dat zich in sommige huishoudelijke
vlekkenwaters, ontvettingsmiddelen voor metalen,
brandblusschuim enz. bevindt.
Welke maatregelen overweegt de Commissie ter
bescherming van de gezondheid van gebruikers,
vooral om te voorkomen dat wordt getracht om
grote voorraden van in de Verenigde Staten ver­
boden produkten op de communautaire markt af te
zetten?
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(26 januari 1983)
Op communautair vlak gelden ten aanzien van de
indeling, de verpakking en de etikettering van te­
trachloorkoolstof, de Richtlijnen van de Raad 67/
548/EEG (0 en 73/173/EEG (2).
In het kader van deze richtlijnen wordt deze stof
onder de zeer giftige stoffen (klasse I A) gerang­
schikt. Bijgevolg moet de verpakking voorzien zijn
van een etikettering waarop het doodshoofdsymbool
alsmede passende aanmaningen tot voorzichtigheid
en waarschuwingen i.v.m. gevaren voorkomen.
 De Commissie kan bovendien op grond van Richt­
lijn 76/769/EEG van de Raad (3) te allen tijde een
voorstel indienen om het op de markt brengen en
het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en pre­
paraten te beperken en zelfs te verbieden. Zij raad­
pleegt momenteel het Wetenschappelijk Comité
voor Toxicologie met betrekking tot het vraagstuk
van de tetrachloorkoolstof en zij zal zo nodig pas­
sende voorstellen indienen.
Tenslotte kunnen de Lid-Staten een beroep doen op
de vrijwaringsclausule, die in de bovengenoemde
richtlijnen is opgenomen, ten einde eventueel op
hun grondgebied de invoer van gevaarlijke stoffen te
verbieden. 17. 3. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 73/17
Zo zijn bij voorbeeld in Frankrijk de brandblusap-
paraten, die met tetrachloorkoolstof zijn gevuld,
verboden en schrijft in België de wetgeving inzake
de arbeidsbescherming voor dat in preparaten niet
meer dan 1 % tetrachloorkoolstof mag voorkomen.
(!) PB nr. L 196 van 16. 8. 1967.
(2) PBnr. L 189 van 11.7. 1973.
(3) PB nr. L 262 van 27. 9. 1976.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1659/82
van de heer Doeke Eisma (NI — NL)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(29 november 1982)
Betreft: Samenhang tussen onderwijs- en sociaal/
economisch beleid
In de zitting van de Raad en van de ministers van
Onderwijs, in het kader van de Raad bijeen op
22 juni 1981 werd de Commissie verzocht nog in de
loop van 1981 aanbevelingen te doen over methodes
ter intensivering van de samenwerking en de coördi­
natie tussen onderwijs en andere instanties met het
oog op de bevordering van een samenhangende ont­
wikkeling van de onderwijspolitiek, het sociale en
het economische beleid op korte en lange termijn.
