Rådets forordning (EF) nr. 713/2005 af 10. maj 2005 om indførelse af en endelig udligningstold på importen af visse bredspektrede antibiotika med oprindelse i Indien
e) C o n c l u s i e (113) Op de eerste plaats kunnen de voordelige rentetarieven voor exportkredieten volgens de instructies in de Master Circulars van de RBI (zie overweging 107) tot lagere rentekosten voor de exporteur leiden dan een marktconforme lening en in dat geval verkrijgt de exporteur een voordeel in de zin van lid 2, van de basisverordening. Slechts voor medewerkende exporteurs waarvoor werd artikel 2, vastgesteld dat er zulk een verschil in rentekosten was, werd geconcludeerd dat zij een voordeel hadden ontvangen. In tegenstelling tot de hierboven aangehaalde beweringen kunnen deze verschillen in rentetarieven niet worden verklaard door een louter marktconform gedrag van de handelsbanken. Exportfinanciering is op zich niet veiliger dan binnenlandse financiering. Doorgaans wordt exportfi- nanciering als riskanter beschouwd en de zekerheid die voor een bepaald krediet wordt verlangd is, ongeacht het financieringsobject, een zuiver commerciële beslissing van de handelsbank. Tariefver- schillen tussen verschillende banken vloeien voort uit het feit dat de RBI voor iedere handelsbank afzonderlijk maximumpercentages heeft vastgesteld. Bovendien zouden handelsbanken, zonder de Master Circulars van de RBI, niet verplicht zijn de misschien gunstiger rentetarieven voor exportfi- nanciering in vreemde valuta aan hun klanten door te berekenen. In antwoord op de ontvangen opmerkingen, wordt eraan herinnerd dat het doel van de Master Circulars van de RBI is de export tegen internationaal concurrerende tarieven te financieren en de RBI zelf beschouwt de exportkre- dietrente als „concessief”. Op de tweede plaats — en ondanks het feit dat de voordelige exportkre- dieten door handelsbanken worden verleend — komt dit voordeel neer op een financiële bijdrage van de overheid in de zin van artikel 2, lid 1, onder iv), van de basisverordening. Om tot de conclusie te komen dat het om een subsidie gaat, is het volgens artikel 2, lid 1, onder iv), van de basisverordening en de WTO-overeenkomst inzake subsidies en compenserende maatregelen niet vereist dat gebruik is gemaakt van overheidsmiddelen, bijvoorbeeld in de vorm van een terugbetaling door de Indiase overheid aan de handelsbanken. Het is voldoende dat de overheid de opdracht heeft gegeven om de functies te vervullen die zijn vermeld in punt i), ii) of iii) van artikel 2, lid 1, van de basisver- ordening. De RBI is een overheidsorgaan en valt dus onder de definitie van „overheid” in artikel 1, lid 3, van de basisverordening.  Deze bank is voor 100 % in het bezit van de overheid, streeft doelstel- lingen na van het overheidsbeleid, bijvoorbeeld het monetaire beleid, en de bestuursleden worden door de Indiase overheid benoemd. De RBI heeft zeggenschap over particuliere instellingen omdat de handelsbanken zich aan de instructies van de RBI moeten houden, onder meer de instructies in de Master Circulars betreffende maximumrentetarieven voor exportkredieten en dat de handelsbanken een bepaald bedrag van hun nettobankkrediet voor exportfinanciering moeten bestemmen. Hierdoor zijn handelsbanken ertoe verplicht de functies te vervullen die zijn vermeld in artikel 2, lid 1, onder a), i), van de basisverordening, in dit geval exportkredieten te verstrekken tegen gunstige voorwaar- den. Een dergelijke rechtstreekse overdracht van middelen in de vorm van kredietverlening op bepaalde voorwaarden zou normalerwijze een taak van de overheid zijn en deze praktijk verschilt in werkelijkheid niet van de praktijken die overheden normalerwijze toepassen (zie artikel 2, lid 1, onder a), iv), van de basisverordening). Deze subsidie wordt geacht specifiek te zijn en aanleiding te geven tot compenserende maatregelen, daar de gunstige rentetarieven slechts gelden voor de financie- ring van exporttransacties en derhalve van exportprestaties afhankelijk zijn in de zin van artikel 3, lid 4, onder a), van de basisverordening. 13. 5. 2005 NL Publicatieblad van de Europese Unie L 121/21 f) B e r e k e n i n g v a n h e t s u b s i d i e b e d r a g (114) Het subsidiebedrag is het verschil tussen de rente betaald voor exportkrediet dat in het onderzoek- tijdvak is gebruikt, en het bedrag aan rente dat de betrokken onderneming voor een gewoon handelskrediet zou hebben betaald. Dit subsidiebedrag werd omgeslagen over de waarde van de uitvoer in het onderzoektijdvak overeenkomstig artikel 7, lid 2, van de basisverordening, omdat de subsidie afhankelijk was van exportprestaties en niet van gefabriceerde, geproduceerde, uitgevoerde of vervoerde hoeveelheden. Een laattijdig verzoek van een exporteur om het kredietbedrag — zoals ter plaatse gecontroleerd — met 25 % te verlagen omdat het voor 25 % uit eigen middelen zou bestaan — een verzoek dat voordien en zelfs tijdens het controlebezoek niet was gedaan —, was niet met bewijsmateriaal gestaafd en kon derhalve niet worden ingewilligd.  Ook kon geen gevolg worden gegeven aan het verzoek om nieuwe gegevens over de kredietverlenende banken te gebruiken in plaats van de gegevens die tijdens het controlebezoek waren verstrekt, omdat deze gegevens niet tijdig zijn verstrekt en dus niet konden worden gecontroleerd. Deze exporteur heeft overigens zijn bewering dat hij slechts exportfinanciering had verkregen van handelsbanken met de gunstigste voorwaarden, niet met bewijsmateriaal gestaafd. Zes ondernemingen zijn in aanmerking gekomen voor de voordelen van de regeling voor exportkredieten. Zij verkregen subsidies tot 2,3 %. 6. Regelingen voor inkomstenbelasting a) V r i j s t e l l i n g v a n i n k o m s t e n b e l a s t i n g b i j u i t v o e r i) Afdeling 80HHC van de Inkomstenbelastingwet 1961 (115) Vier van de onderzochte exporteurs zijn in het onderzoektijdvak in aanmerking gekomen voor een gedeeltelijke vrijstelling van de inkomstenbelasting op exportinkomsten. De rechtsgrond voor deze vrijstelling is afdeling 80HHC van de Inkomstenbelastingwet. (116) Deze bepaling van de Inkomstenbelastingwet werd voor het aangiftejaar 2005-2006 ingetrokken (d. w. z. voor het boekjaar van 1 april 2004 tot en met 31 maart 2005). Dat betekent dat na 31 maart 2004 geen vrijstelling meer is verleend op grond van afdeling 80HHC van de Wet Inkomstenbe- lasting. Hoewel vier van de onderzochte exporteurs in het onderzoektijdvak een vrijstelling in het kader van deze regeling hebben verkregen, worden hiertegen, omdat de regeling is ingetrokken, geen lid 1, van de basisverordening. compenserende maatregelen genomen overeenkomstig artikel 15, ii) Alfdelingen 10A en 10B van de Inkomstenbelastingwet (117) De volledige vrijstelling van de inkomstenbelasting op exportwinsten gedurende de eerste tien pro- ductiejaren voor pas opgerichte bedrijven in bijzondere economische zones, vrijhandelszones en technologieparken voor elektronische hardware of software (afdeling 10A van de Wet Inkomsten- belasting) en voor pas opgerichte exportgerichte bedrijven (afdeling 10B van de Inkomstenbelasting- wet) blijft van toepassing tot en met 31 maart 2010. (118) Eén onderneming heeft in de laatste tien jaren — vanaf het boekjaar 1993-1994 — voordelen verkregen op grond van afdeling 10B van de Inkomstenbelastingwet. Deze onderneming kan dus geen gebruik meer maken van deze voordelen voor het boekjaar 2003-2004. Overeenkomstig artikel 15, lid 1, van de basisverordening zullen tegen deze regeling geen compenserende maatregelen worden genomen.  b) V r i j s t e l l i n g v a n i n k o m s t e n b e l a s t i n g t e r b e v o r d e r i n g v a n o n d e r z o e k e n o n t w i k k e l i n g i) Rechtsgrond (119) Deze regeling is beschreven in afdeling 35 (2AB) van de Inkomstenbelastingwet. L 121/22 NL Publicatieblad van de Europese Unie 13. 5. 2005 ii) In aanmerking komende ondernemingen (120) Ondernemingen die zich bezighouden met biotechnologie dan wel met het vervaardigen van farma- ceutische of scheikundige producten, elektronische uitrusting, computers en computersoftware, uit- rusting voor telecommunicatie, helikopters, vliegtuigen of andere, later te bepalen goederen, komen in aanmerking voor deze regeling. iii) Toepassing in de praktijk (121) Voor uitgaven voor onderzoek en ontwikkeling binnen de onderneming die werden goedgekeurd door het ministerie van Wetenschappelijk en Industrieel Onderzoek (met uitzondering van uitgaven voor grond of gebouwen), kan een bedrag van 150 % van de werkelijke uitgaven van het belastbare bedrag worden afgetrokken. Hierdoor wordt de heffingsgrondslag voor de inkomstenbelasting en bijgevolg de inkomstenbelasting zelf artificieel verlaagd. iv) Reacties op de mededeling van de bevindingen van de Commissie (122) Een exporteur die voor deze regeling in aanmerking was gekomen, heeft opgemerkt dat tegen deze regeling geen compenserende maatregelen konden worden genomen omdat i) de regeling ondanks de beperking tot bepaalde sectoren niet specifiek was in de zin van artikel 3, lid 2, van de basisver- ordening, daar alle ondernemingen in die sectoren ervoor in aanmerking kwamen, en ii) uitgaven die na 31 maart 2005 worden gedaan, overeenkomstig afdeling 35(2AB), subafdeling (5), van de In- komstenbelastingwet niet meer onder deze regeling vallen. v) Conclusie (123) In het kader van deze regeling worden subsidies verleend in de zin van artikel 2, lid 1, onder a), ii), en lid 2, van de basisverordening. De artificiële verlaging van de heffingsgrondslag voor de inkom- stenbelasting overeenkomstig afdeling 35 (2AB) van de Inkomstenbelastingwet is een financiële bijdrage van de Indiase overheid, daar deze hierdoor inkomsten derft. Bovendien verkrijgt de onder- neming door de lagere inkomstenbelasting een voordeel, daar haar liquiditeit hierdoor verbetert.  (124) De Indiase overheid herhaalde in reactie op de mededeling van de bevindingen van de Commissie — evenwel zonder dit met bewijsmateriaal te staven — dat op basis van objectieve criteria wordt geoordeeld of een onderneming voor bedoelde regeling in aanmerking komt en dat deze dus niet specifiek is. Uit de redactie van afdeling 35 (2AB) van de Inkomstenbelastingwet blijkt evenwel duidelijk dat deze regeling rechtens specifiek is in de zin van artikel 3, lid 2, onder a), van de basisverordening en tot compenserende maatregelen aanleiding geeft. Of een onderneming voor deze regeling in aanmerking komt, wordt niet beslist aan de hand van objectieve criteria, dat wil zeggen criteria die neutraal zijn in de zin van artikel 3, lid 2, onder b), van de basisverordening. Slechts bepaalde industriële sectoren, namelijk die welke in overweging 120 zijn genoemd, komen voor deze regeling in aanmerking; de Indiase overheid heeft deze regeling niet voor alle sectoren opengesteld. In tegenstelling tot hetgeen een exporteur beweerde, houdt een dergelijke beperking „specificiteit” in, aangezien de term „groep van ondernemingen” in artikel 3, lid 2, van de basisverordening synoniem is met „beperkt tot bepaalde sectoren”. Deze beperking is niet „economisch van aard en horizontaal van toepassing zoals het aantal werknemers of de ondernemingsgrootte”. (125) Bovendien leidt het feit dat uitgaven die na 31 maart 2005 worden gedaan niet meer onder de regeling vallen, er niet toe dat deze regeling geen aanleiding geeft tot compenserende maatregelen in de zin van artikel 15, lid 1, van de basisverordening. Er werd bij de vaststelling van de definitieve bevindingen van dit onderzoek niet aangetoond dat deze regeling reeds was ingetrokken, en evenmin dat de exporteur voortaan in het kader van die regeling geen voordelen meer zal verkrijgen. Inte- gendeel, de regeling geldt voor het gehele aanslagjaar 2005-2006 (d. w. z. het boekjaar 2004-2005) en in het kader van deze regeling kunnen dus verder voordelen worden toegekend. Bovendien kon de exporteur niet aantonen dat de Indiase overheid voornemens is deze regeling niet te verlengen. De regeling werd vroeger al eens verlengd (1). Niets wijst erop dat de regeling bij een toekomstige begrotingswet niet zal worden verlengd, met name omdat de Indiase overheid bij het overleg of in haar reactie op de mededeling van de bevindingen van de Commissie geen enkele aanwijzing heeft gegeven dat de regeling op 31 maart 2005 zou vervallen en niet zou worden vervangen door een vergelijkbare regeling.  (1) Bij de Indiase begrotingswet van 1999 werd de toepassing van 2000 tot 2005 verlengd. 13. 5. 2005 NL Publicatieblad van de Europese Unie L 121/23 vi) Berekening van het subsidiebedrag (126) Het subsidiebedrag is het verschil tussen de inkomstenbelasting die in het onderzoektijdvak verschul- digd was met en zonder toepassing van afdeling 35 (2AB) van de Inkomstenbelastingwet. Het subsidiebedrag werd omgeslagen over de totale omzet in het onderzoektijdvak overeenkomstig artikel 7, lid 2, van de basisverordening, omdat de subsidie betrekking had op de gehele — binnenlandse en buitenlandse — verkoop en niet op gefabriceerde, geproduceerde, uitgevoerde of vervoerde hoeveel- heden. Eén onderneming bleek in het kader van bedoelde regeling een voordeel te hebben verkregen van 1,5 % (de subsidiemarge). III. Regionale regelingen 1. Regelingen voor de stimulering van de industrie in Gujarat en Punjab (127) De deelstaten Gujarat en Punjab verlenen industriële ondernemingen die voor de regeling in aanmer- king komen, subsidies in de vorm van een vrijstelling en/of uitstel van de betaling van omzetbelasting en accijnzen ter bevordering van de industriële ontwikkeling van economisch achtergebleven ge- bieden. Aangezien deze regelingen in feite identiek zijn, worden zij hieronder samen besproken. a) R e c h t s g r o n d (128) Deze regelingen zijn beschreven in Besluit nr. INC-1090-1023-(2)-I(GR nr. 2) van 16 oktober 1990 van Gujarat en Besluit nr. 15/43/96-51B/2238 van 20 maart 1996 van Punjab. b) I n a a n m e r k i n g k o m e n d e o n d e r n e m i n g e n (129) Ondernemingen die investeren in achtergebleven gebieden, hetzij door de vestiging van een nieuwe fabriek of door de grootschalige uitbreiding van een bestaande fabriek, komen voor de regeling in aanmerking. c) T o e p a s s i n g i n d e p r a k t i j k (130) Om voor deze regeling in aanmerking te komen, moeten de ondernemingen in achtergebleven gebieden investeren. Deze gebieden zijn al naar gelang van hun economische ontwikkeling ingedeeld in verschillende categorieën, terwijl er ook gebieden zijn die van de toepassing van deze regeling zijn uitgesloten. De belangrijkste criteria om het bedrag van de subsidie vast te stellen, zijn de omvang van de investering en het gebied waarin de onderneming gevestigd is of zal worden.  (131) Subsidies kunnen op ieder ogenblik worden verleend, aangezien er geen termijnen gelden voor het indienen van de aanvraag of voor het vervullen van de kwantitatieve voorwaarden. d) R e a c t i e s o p d e m e d e d e l i n g v a n d e b e v i n d i n g e n v a n d e C o m m i s s i e (132) Twee exporteurs die voordelen in het kader van bovengenoemde regeling hebben verkregen, voerden aan dat de regeling i) geen exportsubsidie is, ii) slechts een compensatie is voor extra uitgaven door het ontbreken van een goede infrastructuur in bedoelde achtergebleven gebieden, en iii) dat één exporteur sedert 5 juli 2003 niet langer voor de voordelen van de regeling in aanmerking kwam. e) C o n c l u s i e (133) In het kader van deze regelingen worden subsidies verleend in de zin van artikel 2, lid 1, onder a), ii), en lid 2, van de basisverordening. Deze subsidies zijn financiële bijdragen van de overheid van Gujarat en de overheid van Punjab, aangezien deze overheden door het verlenen van die subsidies — in dit geval de vrijstelling van omzetbelasting en accijnzen — inkomsten derven. Bovendien verkrijgen de ondernemingen door deze subsidies een voordeel, omdat hun financiële situatie — door het niet betalen van anders verschuldigde belastingen — verbetert. L 121/24 NL Publicatieblad van de Europese Unie 13. 5. 2005 (134) Bovendien zijn de regelingen specifiek in de zin van artikel 3, lid 2, onder a), en lid 3, van de basisverordening, aangezien slechts bepaalde ondernemingen die investeren in bepaalde geografische gebieden in de deelstaten, ervoor in aanmerking komen. Ondernemingen die niet in deze gebieden gevestigd zijn, komen er niet voor in aanmerking en bovendien verschilt het voordeel dat wordt toegekend al naar gelang van het betrokken gebied. (135) De Indiase overheid is het met deze beoordeling niet eens. Haar eerste argument is dat bij inter- nationale handel nooit omzetbelasting wordt betaald, hetgeen zelfs in de Indiase grondwet is opge- nomen. Daarom derft zij ten gevolge van dergelijke regelingen geen inkomsten en deze regelingen geven bijgevolg geen aanleiding tot compenserende maatregelen.  Deze regelingen werden evenwel — in tegenstelling tot hetgeen ook twee exporteurs in antwoord op de mededeling van de bevindingen van de Commissie hebben beweerd — niet als een van exportprestaties afhankelijke subsidie be- schouwd in de zin van artikel 3, lid 4, onder a), van de basisverordening, maar als anderszins specifiek (zie overweging 134). Er behoeft geen rechtstreeks verband te bestaan tussen subsidie en exportproduct om tot de conclusie te komen dat het gaat om een subsidieregeling die aanleiding geeft tot compenserende maatregelen. Overeenkomstig artikel 1, lid 1, van de basisverordening behoeft slechts te worden aangetoond dat er een rechtstreeks verband is tussen de subsidie en de onderneming die het product vervaardigt. Aangezien geld „fungibel” is, zal iedere binnenlandse sub- sidie van die aard — door een prijsverlaging — ook de export ten goede komen, omdat een dergelijke subsidie de liquiditeit van de onderneming in het algemeen verbetert. Bovendien kon de Indiase overheid niet aantonen dat de algemene vrijstelling van omzetbelasting bij uitvoer ook be- trekking had op de accijnzen op inputs. In dit geval hebben de ondernemingen in feite van bedoelde regelingen ook gebruikgemaakt om geen accijnzen op inputs te betalen. (136) Voorts beweerde de Indiase overheid dat de regelingen voor de stimulering van de industrie — hoewel zij toegaf dat deze beperkt waren tot bepaalde achtergebleven gebieden in de deelstaten Punjab en Gujarat — niet als specifiek beschouwd mochten worden omdat zij niet bepaalde onder- nemingen in de aangewezen regio’s zouden bevoordelen. De Indiase overheid gaf evenwel toe dat niet alle productiesectoren binnen de aangewezen gebieden voor bedoelde regelingen in aanmerking kwamen. In feite maakt de regionale beperking van een subsidie tot ondernemingen die binnen een bepaalde regio van haar grondgebied zijn gevestigd, deze subsidie specifiek. Dergelijke regelingen bevoordelen bepaalde ondernemingen ten opzichte van andere, omdat een onderneming in een regio die voor de regeling in aanmerking komt, steun kan verkrijgen, terwijl een concurrent in een regio die niet voor de regeling in aanmerking komt, dat niet kan. Een dergelijk verschil is geen objectief criterium in de zin van artikel 3, lid 2, onder b), van de basisverordening en daarom gaat het om een specifieke subsidie, omdat deze niet horizontaal op het gehele grondgebied van de deelstaat van toepassing was.  (137) Dat de regelingen voor de bevordering van de industrie een compensatie zouden zijn voor extra kosten die door de ontoereikende infrastructuur zouden ontstaan, wijzigt de beoordeling niet dat de regelingen aanleiding geven tot compenserende maatregelen, in tegenstelling tot hetgeen een expor- teur beweert. Om welke kosten het ging werd overigens niet aangetoond. (138) De exporteur die beweerde dat hij niet langer voor de voordelen van bedoelde regeling in aanmerking kwam, heeft deze bewering niet met bewijsmateriaal, bijvoorbeeld een bevestiging door de overheid van Gujarat, gestaafd. Integendeel, in het jaarverslag over de periode 2002-2003 (dat wil zeggen het onderzoektijdvak) van deze exporteur werd vermeld dat hij voornemens was om een aanvraag in te dienen om tot 2012 voor de regeling in aanmerking te blijven komen. Er wordt op gewezen dat een dergelijke verlenging in Gujarat mogelijk is. De onderneming heeft niet aangetoond dat de overheid van Gujarat deze aanvraag heeft afgewezen. (139) De argumenten van de Indiase overheid en de reacties op de mededeling van de bevindingen van de Commissie konden derhalve de conclusie niet wijzigen dat de regelingen tot vrijstelling van omzet- belasting en accijnzen aanleiding gaven tot compenserende maatregelen. f) B e r e k e n i n g v a n h e t s u b s i d i e b e d r a g (140) Het subsidiebedrag is het bedrag aan omzetbelasting en accijnzen dat in het onderzoektijdvak ver- schuldigd zou zijn geweest, maar in het kader van deze regelingen niet werd betaald. Overeenkomstig artikel 7, lid 2, van de basisverordening werd het subsidiebedrag omgeslagen over de totale verkoop in het onderzoektijdvak, omdat de subsidie niet afhankelijk was van uitvoer en niet van gefabriceerde, geproduceerde, uitgevoerde of vervoerde hoeveelheden. In het onderzoektijdvak hebben twee onder- nemingen in het kader van deze regelingen een subsidie ontvangen van 2,4 % en één onderneming een subsidie van 3,1 %. 13. 5. 2005 NL Publicatieblad van de Europese Unie L 121/25 2. Regeling „Vrijstelling van de heffing op het elektriciteitsverbruik” van Gujarat (141) De deelstaat Gujarat verleent industriële ondernemingen die voor de regeling in aanmerking komen, een subsidie door vrijstelling van de heffing op het elektriciteitsverbruik ter bevordering van de industriële ontwikkeling van economisch achtergebleven gebieden.  a) R e c h t s g r o n d (142) De regeling „Vrijstelling van de heffing op het elektriciteitsverbruik” van de deelstaat Gujarat is beschreven in de Wet Elektriciteitsheffing Bombay van 1958, afdeling 3, paragraaf 2, punt vi), en punt vii), onder a) en b), aangepast bij de Wijzigingswet van Gujarat van 1960. b) I n a a n m e r k i n g k o m e n d e o n d e r n e m i n g e n (143) Ondernemingen die investeren in achtergebleven gebieden, hetzij door de vestiging van een nieuwe fabriek of door de grootschalige uitbreiding van een bestaande fabriek, komen voor de regeling in aanmerking. c) T o e p a s s i n g i n d e p r a k t i j k (144) Slechts ondernemingen die investeren in bepaalde geografische gebieden in de deelstaat Gujarat, komen voor de regeling in aanmerking, op grond waarvan bepaalde gebieden en bepaalde nieuwe industriële ondernemingen van de heffing op het elektriciteitsverbruik kunnen worden vrijgesteld. Bovendien zijn nieuwe fabrieken die gevestigd zijn in bepaalde aangewezen gebieden, gedurende een periode van vijf jaar, vanaf het begin van de productie, volledig of voor de helft vrijgesteld van de heffing op het energieverbruik. d) R e a c t i e s o p d e m e d e d e l i n g v a n d e b e v i n d i n g e n v a n d e C o m m i s s i e (145) Een exporteur die voor deze regeling in aanmerking was gekomen, voerde aan dat hij op grond daarvan sedert 4 juni 2004 geen voordelen meer ontving. Een andere exporteur voerde aan dat hij van de regeling geen gebruik had gemaakt. Voor de vaststelling van het subsidiebedrag voor laatst- genoemde exporteur is met deze regeling geen rekening gehouden. e) C o n c l u s i e (146) In het kader van deze regeling wordt een subsidie verleend in de zin van artikel 2, lid 1, onder a), ii), en lid 2, van de basisverordening. Het gaat immers om een financiële bijdrage van de overheid van Gujarat, die hierdoor inkomsten derft. Bovendien verkrijgt de ontvanger van de bijdrage hierdoor een voordeel.  De subsidie is ook regionaal specifiek in de zin van artikel 3, lid 2, onder a), en lid 3, van de basisverordening aangezien slechts ondernemingen die geïnvesteerd hebben in bepaalde geogra- fische gebieden in de deelstaat Gujarat, voor de regeling in aanmerking komen. Bovendien zijn de criteria en voorwaarden om voor deze subsidie in aanmerking te komen, niet duidelijk vastgesteld bij een wet, besluit of ander officieel document. Bij de controlebezoeken bleek dat één onderneming gedurende negen jaar voor de regeling in aanmerking was gekomen. Deze onderneming heeft geen gegevens verstrekt, afgezien van de tekst van de Wet Elektriciteitsheffing Bombay, die deze conclusie hadden kunnen wijzigen. (147) De Indiase overheid voerde aan dat, aangezien in het kader van een andere antisubsidieprocedure — uit 1999 — geen compenserende maatregelen tegen de regeling zijn genomen, omdat de criteria horizontaal, in een gehele deelstaat, van toepassing waren, in onderhavig geval ook geen compense- rende maatregelen ten aanzien van de regeling mochten worden genomen. De Indiase overheid heeft in dit verband slechts een kennisgeving voorgelegd van het ministerie van Industrie, Energie en Werkgelegenheid van de deelstaat Maharashtra betreffende de Elektriciteitsheffingswet Bombay van 1958. Deze gegevens hebben echter geen betrekking op de deelstaat Gujarat. Bovendien blijkt uit deze kennisgeving dat de subsidie in het kader van de regeling „Vrijstelling van de heffing op het elektriciteitsverbruik” niet verkrijgbaar is in alle districten/regio’s van Maharashtra en dus nog altijd als regionaal specifiek moet worden beschouwd. Een onderzochte exporteur in Gujarat bleek tijdens het onderzoektijdvak van deze regeling gebruik te hebben gemaakt. Bijgevolg wordt geconcludeerd dat deze regeling voor deze exporteur om de in de vorige overweging uiteengezette redenen aanleiding geeft tot compenserende maatregelen. L 121/26 NL Publicatieblad van de Europese Unie 13. 5. 2005 (148) De exporteur die beweerde niet langer gebruik te maken van de regeling, heeft die bewering niet met bewijsmateriaal gestaafd, bijvoorbeeld door voorlegging van een daartoe strekkende verklaring van de overheid van Gujarat. Integendeel, in het jaarverslag over de periode 2002-2003 (d. w. z. het onder- zoektijdvak) van deze exporteur werd vermeld dat hij voornemens was om een aanvraag in te dienen om tot 2012 voor de regeling in aanmerking te blijven komen, hoewel hij reeds negen jaar gebruik heeft gemaakt van de regeling die volgens de wet slechts voor vijf jaar kan worden toegekend. De onderneming heeft niet aangetoond dat de overheid van Gujarat deze aanvraag heeft afgewezen.  f) B e r e k e n i n g v a n h e t s u b s i d i e b e d r a g (149) Het voordeel voor de producent/exporteur is het bedrag van de heffing op het elektriciteitsverbruik dat normalerwijze in het onderzoektijdvak verschuldigd zou zijn geweest, maar die in het kader van deze regeling niet werd betaald. Overeenkomstig artikel 7, lid 2, van de basisverordening werd het subsidiebedrag omgeslagen over de totale verkoop in het onderzoektijdvak, omdat de subsidie was toegekend op basis van de — binnenlandse en buitenlandse — verkoop en niet op basis van gefabriceerde, geproduceerde, uitgevoerde of vervoerde hoeveelheden. Voor één onderneming werd aldus in het kader van bedoelde regeling een subsidiemarge van 0,2 % vastgesteld. 3. Pakket stimuleringsmaatregelen van de overheid van Maharashtra (150) De betrokken Indiase producenten/exporteurs bleken in het kader van deze regeling geen voordelen te hebben verkregen die tot compenserende maatregelen aanleiding geven. IV. Totaal van de tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidies (151) Het is een vaste praktijk om ondernemingen die banden met elkaar hebben als één enkele onderne- ming te beschouwen voor de vaststelling van de subsidiemarge. Indien voor elk van deze onder- nemingen een individuele subsidiemarge zou worden vastgesteld, zouden de compenserende maat- regelen kunnen worden ontdoken. De betrokken ondernemingen zouden hun producten dan, via de onderneming met het laagste compenserende recht, naar de Europese Gemeenschap kunnen uitvoe- ren. Om dit te voorkomen werd eerst een individuele subsidiemarge voor iedere regeling en voor iedere betrokken onderneming vastgesteld en vervolgens het gewogen gemiddelde van deze sub- sidiemarges, dat dan voor elk van die ondernemingen geldt. (152) Twee producenten/exporteurs werden beschouwd als gelieerde ondernemingen en voor hen werd één enkele subsidiemarge vastgesteld. Elk van deze ondernemingen kan de activiteiten van de andere immers beïnvloeden. Volgens hun jaarverslagen is het belangrijkste bestuurslid van de ene onderne- ming verwant met het belangrijkste bestuurslid van de andere en kunnen die bestuursleden „een aanmerkelijke invloed” op elkaars onderneming uitoefenen. „Een aanmerkelijke invloed” betekent volgens de Indiase boekhoudnormen een deelname aan de financiële en/of operationele beslissingen van een onderneming. Indien er van een dergelijke invloed sprake is, hebben de ondernemingen volgens de Indiase boekhoudnormen banden met elkaar.  Volgens de douanewetgeving van de Euro- pese Gemeenschap worden partijen geacht verbonden te zijn wanneer de ene zeggenschap heeft over de andere of wanneer zij leden zijn van dezelfde familie (1). (153) In antwoord op de mededeling van de bevindingen van de Commissie maakte één van deze onder- nemingen bezwaar tegen de bevinding dat zij banden had met de andere onderneming. Volgens haar had zij geen zakelijke banden met de andere onderneming. De in overweging 152 beschreven feiten werden echter niet betwist en er werden evenmin stukken voorgelegd waaruit zou blijken dat beide ondernemingen, niettegenstaande deze feiten, niet beschouwd konden worden als gelieerd. Bijgevolg kon met dit bezwaar geen rekening worden gehouden. De overeenkomstig de basisverordening tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidies bedroegen voor de onderzochte producenten/exporteurs 25,3 % tot 35,1 % van de waarde. (1) Artikel 143, lid 1, onder e) en h), van Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 253 van 11. 10. 1993, blz. 1). Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verorde- ning (EG) nr. 2286/2003 van de Commissie (PB L 343 van 31. 12. 2003, blz. 1). 13. 5. 2005 NL Publicatieblad van de Europese Unie L 121/27 (154) Gezien het hoge niveau van medewerking in India wordt de subsidiemarge voor alle niet-medewer- kende ondernemingen gelijkgesteld met de hoogste subsidiemarge die voor een onderneming werd vastgesteld, namelijk 35,1 %.  Voor- af- gaan- de ver- gun- ning Pass- book- rege- ling Ex- port- ge- richte bedrij- ven Kapitaal- goederen ex- portbevorde- ring Export- kredieten Vrijstel- ling in- kom- stenbe- lasting voor onder- zoek en ontwik- keling Stimu- lering indu- strie in Guja- rat Sti- mule- ring indu- strie in Pun- jab Vrij- stelling heffing elektri- citeit Totaal % % % % % % % % % % % 22,8 4,6 Nul 25,8 3,2 Nul Verwaar- loosbaar Verwaar- loosbaar 1,0 2,3 Nul Nul Nul Nul Nul 28,4 Nul Nul Nul 2,4 Nul 33,7 22,0 3,3 Nul Nul Verwaar- loosbaar Nul Nul Nul Nul Nul 25,3 Nul Nul 30,9 Nul 1,1 Nul Nul Nul Nul Nul 32,0 25,6 8,0 Nul Verwaar- loosbaar Verwaar- loosbaar 1,5 Nul Nul Nul Nul 35,1 25,8 3,2 Nul Verwaar- loosbaar 24,8 Nul Nul Nul 2,3 Nul Nul Nul Nul 2,4 Nul 33,7 Nul Nul 3,1 Nul 0,2 28,1 REGELING → ONDERNEMING ↓ KDL Biotech Ltd Nectar Lifesciences Ltd Nestor Pharma- ceuticals Ltd Orchid Chemicals & Pharmaceuti- cals Ltd Ranbaxy Laboratories Ltd Surya Pharmaceutical Ltd Torrent Gujarat Biotech Ltd D. MOGELIJKE VOORTZETTING DAN WEL HERHALING VAN DE SUBSIDIËRING (155) Overeenkomstig artikel 18, lid 2, van de basisverordening werd onderzocht of het waarschijnlijk was dat de subsidiëring zou worden voortgezet dan wel herhaald indien de thans geldende rechten zouden vervallen. (156) In de overwegingen 21 tot en met 153 werd uiteengezet dat de Indiase exporteurs van het betrokken product in het onderzoektijdvak nog steeds voordelen hebben verkregen door subsidies van de Indiase overheid die aanleiding geven tot compenserende maatregelen. Bij dit herzieningsonderzoek werden hogere subsidiemarges vastgesteld dan bij het oorspronkelijke onderzoek. Toen ging het namelijk om subsidiemarges van 0 tot 15,3 % (overweging 43 van Verordening (EG) nr. 2164/98). Slechts de in de overwegingen 115 en 116 vermelde subsidieregeling (80 HHC Inkom- stenbelastingwet) is ingetrokken en in enkele gevallen kwamen bepaalde ondernemingen niet meer in aanmerking voor bepaalde regelingen. Hiermee werd bij de berekening van de subsidiemarges reke- ning gehouden. In het kader van de overige subsidieregelingen worden nog steeds voordelen toege- kend en niets wijst erop dat deze regelingen in de nabije toekomst zullen worden afgeschaft of gewijzigd. De exporteurs van het betrokken product zullen dus verder subsidies blijven ontvangen die aanleiding geven tot compenserende maatregelen. Iedere exporteur bleek voor diverse subsidierege- lingen in aanmerking te zijn gekomen.  Derhalve werd het redelijk geacht te concluderen dat de subsidiëring in de toekomst waarschijnlijk zal worden voortgezet. (157) Aangezien gebleken is dat de subsidiëring in het onderzoektijdvak werd voortgezet en waarschijnlijk ook in de toekomst zal worden voortgezet, behoeft niet te worden onderzocht of de subsidiëring waarschijnlijk zal worden hervat. E. BEDRIJFSTAK VAN DE GEMEENSCHAP (158) I. Productie van de Europese Gemeenschap In het onderzoektijdvak werd het betrokken product in de Europese Gemeenschap vervaardigd door Sandoz, DSM, ACS Dobfar SpA en Antibioticos SA. Sandoz heeft om de combinatie van twee onderzoeken verzocht, namelijk van het tussentijdse onderzoek en van het onderzoek bij het ver- vallen van de geldende compenserende maatregelen. DSM steunde dit verzoek. Sandoz en DSM hebben volledige medewerking verleend aan het onderzoek. De andere EG-producenten hebben geen medewerking verleend, maar hebben geen bezwaar gemaakt tegen de opening van het ge- combineerde onderzoek. L 121/28 NL Publicatieblad van de Europese Unie 13. 5. 2005 (159) Een medewerkende EG-producent heeft in de beoordelingsperiode twee soorten van het betrokken product uit India en uit andere derde landen ingevoerd. Dit betekent niet dat deze onderneming niet langer kan worden beschouwd als een EG-producent in de zin van artikel 9, lid 1, van de basisver- ordening. De hoeveelheden die deze onderneming in het onderzoektijdvak uit India heeft ingevoerd, waren gering in vergelijking met haar productie in de Europese Gemeenschap, namelijk minder dan 10 %. Bovendien was deze invoer uit India slechts van tijdelijke aard, aangezien deze onderneming haar productie in de Europese Gemeenschap herstructureert en gestart is met de productie van de soorten van het betrokken product die zij tot nu toe onder meer uit India heeft ingevoerd. II. Omschrijving van de bedrijfstak van de Gemeenschap (160) De medewerkende EG-producenten waren in het onderzoektijdvak goed voor 70,5 % van de pro- ductie van het betrokken product in de Europese Gemeenschap. Deze producenten zijn dus de bedrijfstak van de Gemeenschap in de zin van artikel 9, lid 1, van de basisverordening. Zij worden hierna „de medewerkende EG-producenten” genoemd. F. ONDERZOEK VAN DE SITUATIE OP DE EG-MARKT I. Inleiding (161) Om de ontwikkeling van hoeveelheden en prijzen te evalueren werd gebruikgemaakt van de statis- tieken van Eurostat voor de Taric-codes 2941 10 10 10, 2941 10 20 10 en 2941 90 00 30 en van de gecontroleerde antwoorden van de medewerkende EG-producenten op de vragenlijst van de Commissie.  (162) Voor gegevens over de medewerkende EG-producenten heeft de Commissie zich gebaseerd op de gecontroleerde antwoorden van die producenten op de vragenlijst van de Commissie. (163) Wanneer dit om redenen van vertrouwelijkheid noodzakelijk was, werd van geïndexeerde gegevens gebruikgemaakt om de ontwikkelingen aan te tonen. (164) Na de mededeling van de bevindingen van de Commissie heeft een Indiase exporteur aangevoerd dat het onderzoek naar schade had moeten plaatsvinden aan de hand van de gegevens over de Europese Gemeenschap van na 1 mei 2004, met andere woorden na de uitbreiding met tien nieuwe lidstaten. (165) Daar in artikel 11, lid 1, van de basisverordening is bepaald dat informatie die betrekking heeft op een periode na het onderzoektijdvak, normalerwijze niet in aanmerking wordt genomen en daar de uitbreiding plaatsvond na het onderzoektijdvak, kan dit argument niet worden aanvaard. In ieder geval blijkt uit de beschikbare gegevens dat het betrokken product niet in een van de tien nieuwe lidstaten wordt vervaardigd en dat zich hierdoor dus ook geen wijziging in de situatie van de medewerkende EG-producenten heeft kunnen voordoen. (166) Bovendien voerde een Indiase exporteur aan, zonder dit evenwel met bewijsmateriaal te staven, dat bij het onderzoek naar schade, volgens de mededeling van de bevindingen van de Commissie, geen rekening was gehouden met alle factoren die zijn opgesomd in artikel 8 van de basisverordening, en dat de vaststelling van schade niet op positief bewijsmateriaal berustte. (167) Concrete bezwaren over bepaalde aspecten van het onderzoek naar schade worden hieronder be- handeld. Als antwoord op de algemene opmerking wordt er evenwel op gewezen dat i) als basis voor het onderzoek naar schade gebruik werd gemaakt van met bewijsmateriaal gestaafde en gecontro- leerde gegevens en dat ii) zoals hieronder uiteengezet, alle met de invoer verband houdende factoren zoals genoemd in artikel 8, lid 2, van de basisverordening, de 17 indicatoren van de situatie van de medewerkende EG-producenten zoals genoemd in artikel 8, lid 5, van de basisverordening en alle bekende andere factoren dan de invoer van gesubsidieerde producten zoals vermeld in artikel 8, lid 7, van de basisverordening werden onderzocht. 13. 5. 2005 NL Publicatieblad van de Europese Unie L 121/29 II.  De EG-markt voor het betrokken product (168) Om vast te stellen of de medewerkende EG-producenten schade hebben geleden en om het verbruik in de Europese Gemeenschap alsmede de ontwikkeling van de diverse economische indicatoren van de situatie van de medewerkende EG-producenten vast te stellen, werd onderzocht of, en in welke mate, bij dit onderzoek rekening moest worden gehouden met het gebruik dat later van het door de medewerkende EG-producenten vervaardigde product werd gemaakt. (169) Het betrokken product wordt door de medewerkende EG-producenten immers verkocht aan i) onafhankelijke afnemers en ii) bedrijven die tot hetzelfde concern behoren en die het betrokken product verder verwerken tot formuleringen. De verkoop aan onafhankelijke afnemers werd geacht verkoop op de „vrije markt” te zijn. De verkoop voor verdere verwerking aan bedrijven die tot hetzelfde concern behoren — die de leverancier niet vrij konden kiezen —, werd beschouwd als intern gebruik. (170) Voor een zinvolle evaluatie van de situatie van de medewerkende EG-producenten moesten de volgende economische indicatoren worden onderzocht die de situatie bij verkoop op de vrije markt weergeven: omvang van de verkoop en prijzen op de EG-markt, marktaandeel, groei, winstgevend- heid, omvang van de uitvoer en prijzen bij uitvoer. Waar mogelijk en van toepassing werden deze bevindingen vergeleken met de gegevens over het interne gebruik om een volledig beeld te verkrijgen van de situatie van de medewerkende EG-producenten. (171) Andere economische indicatoren konden redelijkerwijze slechts aan de hand van alle activiteiten worden onderzocht. Productie (zowel voor intern gebruik als voor de vrije markt), capaciteit, bezet- tingsgraad, lonen en het vermogen om kapitaal aan te trekken zijn van alle bedrijfsactiviteiten afhankelijk, ongeacht of de productie voor intern gebruik bestemd is dan wel op de vrije markt wordt verkocht. investeringen, voorraden, werkgelegenheid, productiviteit, (172) Twee exporteurs betwistten de analyse met betrekking tot de productie voor de vrije markt en voor intern gebruik. Zij voerden aan dat deze beoordeling niet objectief was in de zin van artikel 8, lid 2, van de basisverordening. (173) De Commissie oordeelt evenwel dat bij het onderhavige onderzoek een duidelijk onderscheid kon worden gemaakt tussen de productie voor de vrije markt en die voor intern gebruik. De tot hetzelfde concern behorende afnemer kon immers niet anders doen dan het product aankopen bij de tot het concern behorende leverancier.  In dat geval moet het onderzoek in de eerste plaats betrekking hebben op de vrije markt, aangezien de productie voor intern gebruik niet concurreert met de productie voor de vrije markt. Eerstgenoemde productie ondervindt geen gevolgen van de invoer van gesubsidieerde producten. Voorts is de productie voor intern gebruik, niettegenstaande dit duide- lijke onderscheid, bij het onderzoek naar schade niet buiten beschouwing gelaten. De productie voor beide markten werd vergeleken, zoals uit de uiteenzetting hieronder blijkt, om tot een objectieve definitieve vaststelling te komen over de situatie van de medewerkende EG-producenten. Dit argu- ment kan dus niet worden aanvaard. III. Verbruik in de Europese Gemeenschap (174) Het zichtbare verbruik van het betrokken product in de Europese Gemeenschap werd berekend door samenvoeging van: — de totale omvang van invoer in de Europese Gemeenschap volgens Eurostat; — de omvang van de verkoop in de Europese Gemeenschap door de medewerkende EG-producen- ten; — de omvang van het interne gebruik door de medewerkende EG-producenten en — de omvang van de verkoop in de Europese Gemeenschap door de andere bekende EG-produ- centen, geraamd aan de hand van de gegevens in het verzoek om een herziening van de maat- regelen. L 121/30 NL Publicatieblad van de Europese Unie 13. 5. 2005 Zoals blijkt uit onderstaande tabel steeg het verbruik van het betrokken product in de Europese Gemeenschap in de beoordelingsperiode met 51 %. Verbruik (in kg) 1999 2000 2001 2002 Onder- zoektijdvak Index 2 482 053 3 240 481 3 254 464 3 801 666 3 745 549 100 131 131 153 151 (175) De Indiase overheid en een exporteur voerden aan dat de hierboven vermelde gegevens over het verbruik gedetailleerder hadden moeten zijn, dat met name gegevens per EG-producent hadden moeten worden verstrekt en dat het interne gebruik en het verbruik op de vrije markt separaat hadden moeten worden opgevoerd. Bovendien zou de betrouwbaarheid van de gegevens over andere EG-producenten dan de medewerkende niet zijn gecontroleerd. (176) Er wordt opgemerkt dat er slechts twee medewerkende EG-producenten zijn waarvan slechts één voor intern gebruik produceert. Gelet op artikel 29 („vertrouwelijke gegevens”) van de basisverorde- ning is het derhalve niet mogelijk nadere gegevens bekend te maken. Wat de gegevens betreft van andere EG-producenten dan de medewerkende EG-producenten wordt eraan herinnerd dat deze producenten geen medewerking aan het onderzoek hebben verleend.  Bij gebrek aan enige andere informatie over hun bijdrage aan het verbruik in de Europese Gemeenschap, werd gebruikgemaakt van de gegevens in het verzoek om een herziening van de medewerkende EG-producenten. Er werden overigens geen gegevens ontvangen die met deze gegevens in strijd waren noch zijn er bij de controle twijfels ontstaan over de betrouwbaarheid van deze gegevens. IV. Invoer uit India 1. Omvang van de invoer uit India, prijzen en marktaandeel Invoer (in kg) 1999 2000 2001 2002 Onder- zoektijdvak Betrokkenproduct Index 36 800 47 400 72 100 101 800 95 200 100 129 196 277 259 (177) De omvang van de invoer uit India steeg in de beoordelingsperiode aanmerkelijk. In het onderzoek- tijdvak was de invoer 159 % hoger dan in 1999. De stijging van de invoer was veel sterker dan de stijging van het verbruik (met 51 %), de stijging van de invoer uit andere derde landen dan India (met 13 %) en de toename van de verkoop van de medewerkende EG-producenten (met 80 %) in die periode. Daar India een ontwikkelingsland is, lid 4, van de basisverordening van toepassing. De omvang van de invoer uit India in het onderzoektijdvak was echter aanmerkelijk hoger dan 4 % van de totale invoer van het betrokken product in de Europese Gemeenschap. is artikel 14, Gemiddelde prijs bij invoer in EUR (per kg) 1999 2000 2001 2002 Onder- zoektijdvak Betrokkenproduct Index 34,66 33,94 35,51 36,57 35,34 100 98 102 106 102 (178) De gemiddelde invoerprijs van het betrokken product uit India steeg aanvankelijk enigszins, bereikte een piek in 2002 en daalde vervolgens tot de prijs van vóór 2001. Marktaandeel in de Europese Gemeenschap 1999 2000 2001 2002 Onder- zoektijdvak Product concerned Index 1,5 % 1,5 % 2,2 % 2,7 % 2,5 % 100 99 149 181 171 13. 5. 2005 NL Publicatieblad van de Europese Unie L 121/31 (179) Het marktaandeel van het betrokken product uit India op de EG-markt steeg in de beoordelings- periode met 71 %. Er werd aangevoerd dat het geïndexeerde cijfer voor de stijging slechts 66 % en niet 71 % bedroeg. Uitgaande van het in procenten uitgedrukte marktaandeel dat naar beneden werd afgerond, is deze bewering rekenkundig juist. De bovenstaande index is niettemin correct berekend. Met het oog op een nauwkeurige index werden de procentpunten van het marktaandeel niet afge- rond.  Dit kan worden vastgesteld bij vergelijking van de geïndexeerde cijfers en de procentpunten voor 1999 en 2000. Deze methode werd consequent toegepast in alle tabellen die in deze verorde- ning zijn opgenomen. 2. Prijsonderbieding (180) Voor de vaststelling van de prijsonderbieding werden de prijsgegevens over het onderzoektijdvak onderzocht. Hiertoe werden de prijzen af fabriek van de medewerkende EG-producenten bij verkoop aan de eerste onafhankelijke afnemer vergeleken met de cif-invoerprijzen van de Indiase producen- ten/exporteurs bij verkoop aan de eerste onafhankelijke afnemers in de Europese Gemeenschap, in beide gevallen na aftrek van kortingen en commissielonen. (181) Aan de hand van de antwoorden op de vragenlijst konden verschillende subsoorten van het be- trokken product (amoxicillinetrihydraat, ampicillinetrihydraat en cefalexine) en de aanbiedingsvormen (poeder of in vaste vorm) worden onderscheiden. (182) De verkoopprijzen van de medewerkende EG-producenten en de cif-invoerprijzen van de Indiase producenten/exporteurs werden vergeleken voor hetzelfde verkoopkanaal — namelijk handelaren/- distributeurs op de EG-markt — en op basis van gewogen gemiddelde prijzen per subsoort. In het onderzoektijdvak werd het betrokken product van de Indiase producenten/exporteurs in de Europese Gemeenschap bijna altijd verkocht via handelaren/distributeurs. (183) Bij deze vergelijking bleek dat de Indiase producenten/exporteurs de prijzen van de medewerkende EG-producenten aanmerkelijk onderboden, namelijk van 11,5 % tot 17,1 %. Deze prijsonderbiedings- marges wijzen er dus op dat het betrokken product uit India niettegenstaande de compenserende maatregelen nog steeds druk op de prijzen uitoefende. V. Economische situatie van de medewerkende EG-producenten 1. Productie, productiecapaciteit en bezettingsgraad Productie Capaciteit Bezettingsgraad 1999 (= index 100) 100 100 100 2000 2001 2002 Onder- zoektijdvak 121 117 103 127 123 103 154 148 104 160 157 102 (184) Door de voortdurende stijging van het verbruik in de Europese Gemeenschap in de beoordelings- periode steeg ook de productie van de medewerkende EG-producenten voortdurend. Deze positieve ontwikkeling zette zich sterker door in het onderzoektijdvak toen één van deze producenten in de Europese Gemeenschap een soort begon te produceren die hij tot dan toe had ingevoerd. (185) De productiecapaciteit van de medewerkende EG-producenten vertoonde dezelfde positieve ontwikke- ling als de productie. Dit is gedeeltelijk het gevolg van aanzienlijke investeringen in een nieuwe productie-installatie door een van de medewerkende EG-producenten in het onderzoektijdvak. L 121/32 NL Publicatieblad van de Europese Unie 13. 5. 2005 (186) De bezettingsgraad bleef in de gehele beoordelingsperiode op een vrij hoog niveau.  Een hoge bezet- tingsgraad is in deze sector niet ongewoon vanwege het „continu batch proces” waarvan voor de vervaardiging van het betrokken product gebruik wordt gemaakt en — in het geval van de mede- werkende EG-producenten — ook vanwege de productie voor intern gebruik. (187) Drie exporteurs voerden na de mededeling van de bevindingen van de Commissie aan dat de ontwikkeling van deze factoren niet wijzen op schade. De conclusie dat de EG-producenten schade hebben geleden, was echter niet op deze factoren gebaseerd. 2. Omvang van de verkoop, verkoopprijs, marktaandeel en groei a) V e r k o o p o p d e v r i j e m a r k t Verkoop op de vrije markt in de Europese Gemeenschap Hoeveelheden Gemiddelde verkoopprijs Marktaandeel 1999 (= index 100) 100 100 100 2000 2001 2002 Onder- zoektijdvak 170 94 130 162 94 123 192 94 125 180 95 120 (188) Door de gunstige ontwikkeling van het verbruik in de Europese Gemeenschap steeg de omvang van de verkoop van het betrokken product door de medewerkende EG-producenten in de beoordelings- periode. De verkoop van de medewerkende EG-producenten op de vrije markt van de Europese Gemeenschap groeide in de beoordelingsperiode in een sneller tempo dan het verbruik. Van 2000 tot in het onderzoektijdvak steeg de verkoop van de medewerkende EG-producenten op de vrije markt van de Europese Gemeenschap evenwel minder snel dan het verbruik in de Europese Gemeenschap. De aanzienlijke stijging van de verkoop van de medewerkende EG-producenten op de vrije markt van 1999 op 2000 moet hoofdzakelijk worden toegeschreven aan de overname van andere EG-bedrijven door de medewerkende EG-producenten. De stijging van de verkoop van de medewerkende EG- producenten op de vrije markt van de Europese Gemeenschap in de beoordelingsperiode (met 80 %) was niettemin minder uitgesproken dan de stijging van de invoer van het betrokken product in die periode (met 159 %). (189) De Indiase overheid en vier exporteurs oordeelden dat de algemene stijging van de verkoop van de medewerkende EG-producenten een positief teken was en voerden aan dat dit in strijd is met de conclusie dat deze producenten schade hebben geleden. Voorts voerden zij aan dat een vergelijking van de prestaties van de medewerkende EG-producenten met die van de Indiase exporteurs in relatieve termen misleidend was gezien het aanzienlijke verschil in grootte van de bedrijven.  (190) In antwoord op dit argument wordt erop gewezen dat de ontwikkeling van de verkoop in dit geval niet werd beschouwd als een belangrijke schade-indicator. Daar de stijging van de verkoop van de medewerkende EG-producenten evenwel grotendeels kan worden toegeschreven aan een overname in 2000 — d. w. z. door de samenvoeging met de verkoopcijfers van een voormalige concurrent en niet aan nieuwe verkoop —, kan deze indicator die op groei schijnt te wijzen evenwel niet worden gebruikt als bewijs dat er geen schade was. Voorts daalde de verkoop van de medewerkende EG- producenten op de vrije markt in 2001 en in het onderzoektijdvak. (191) Ondanks de groeiende vraag als gevolg van het groeiende verbruik in de Europese Gemeenschap daalden de gemiddelde verkoopprijzen van de medewerkende EG-producenten op de vrije markt van 1999 op 2000. Dit wijst erop dat concurrenten druk op de prijzen uitoefenden. De prijzen bleven tot het einde van het onderzoektijdvak op dit lagere niveau ondanks de verdere groei van de vraag. (192) De Indiase overheid en drie exporteurs voerden aan dat de ontwikkeling van de prijzen als positief voor de medewerkende EG-producenten moest worden beschouwd. (193) Dit argument kan niet worden aanvaard. De prijzen van de medewerkende EG-producenten waren gedurende de gehele beoordelingsperiode op een niveau waarop schade werd geleden. (194) De medewerkende EG-producenten zagen hun marktaandeel van 1999 op 2000 met 30 % stijgen ten nadele van het marktaandeel van andere EG-producenten en van exporteurs in andere derde landen dan India. Het marktaandeel van de medewerkende EG-producenten daalde evenwel vanaf 2000 totdat in het onderzoektijdvak het laagste niveau sedert 1999 werd bereikt. In dezelfde periode kon een sterke groei van het marktaandeel van het betrokken product uit India worden vastgesteld. 13. 5. 2005 NL Publicatieblad van de Europese Unie L 121/33 (195) Een exporteur voerde aan dat de daling van het marktaandeel van de medewerkende EG-producenten in 2001 en in het onderzoektijdvak niet significant was gezien de stijging in 2000, en wees erop dat het marktaandeel over de gehele beoordelingsperiode was toegenomen. (196) Dit argument kan evenwel niet worden aanvaard, omdat de exporteur uitsluitend gelet heeft op de cijfers voor 1999 en het onderzoektijdvak en bovendien geen rekening heeft gehouden met het uitzonderlijke karakter van de toename in 2000.  De exporteur lichtte niet toe waarom de duidelijke daling van het aandeel van de medewerkende EG-producenten op de vrije markt na 2000 niet als een negatieve ontwikkeling moest worden beschouwd. (197) Twee andere exporteurs voerden aan dat de gunstigere ontwikkeling van het interne verbruik van de medewerkende EG-producenten het resultaat was van een bewuste keuze van die producenten die voor de meer winstgevende markt voor formuleringen zouden hebben gekozen. (198) Dit argument kan niet worden aanvaard omdat het geen rekening houdt met de gestegen voorraden, hoeveelheden die anders op de vrije markt zouden zijn verkocht. b) V e r k o o p v o o r i n t e r n g e b r u i k Verkoop voor intern gebruik in de Europese Gemeenschap Hoeveelheden Gemiddelde verkoopprijs Marktaandeel 1999 (= index 100) 100 100 100 2000 2001 2002 Onder- zoektijdvak 88 102 67 124 104 95 180 102 117 189 99 125 (199) De verkoop van de medewerkende EG-producenten op de vrije markt steeg in de beoordelingsperiode met 80 %, terwijl de verkoop voor intern gebruik met 89 % steeg. Met name vanaf 2001 kon een stijging van de verkoop voor intern gebruik worden vastgesteld, terwijl de verkoop op de vrije markt vrijwel ongewijzigd bleef. Deze ontwikkeling valt samen met de sterke opkomst van het betrokken product uit India op de vrije markt hetgeen impliceert dat de medewerkende EG-producenten in ieder geval tot op zekere hoogte gebruikmaakten van de mogelijkheid om een rechtstreekse concurrentie met gesubsidieerde producten uit de weg te gaan. (200) Eenzelfde patroon kan worden vastgesteld wanneer de groei van het marktaandeel op de vrije markt en de groei van het interne gebruik van de medewerkende EG-producenten met elkaar worden vergeleken. Ook hieruit blijkt het steeds grotere belang van de verkoop voor intern gebruik vanaf 2001. (201) Terwijl de prijzen op de vrije markt reeds in 2000 begonnen te dalen, bleven de verrekenprijzen bij intern gebruik tot 2001 matig stijgen. Na enige tijd, namelijk vanaf 2002, begonnen de verreken- prijzen voor intern gebruik ook te dalen. Dit kan worden verklaard door het feit dat verrekenprijzen in het algemeen niet zo snel worden aangepast omdat zij niet rechtstreeks door concurrentie worden beïnvloed. Er was in de beoordelingsperiode eenzelfde ontwikkeling van de prijzen op de vrije markt en voor intern gebruik. L 121/34 NL Publicatieblad van de Europese Unie 13. 5. 2005 3.  Voorraden Voorraden 1999 (= index 100) 2000 2001 2002 Onder- zoektijdvak Index 100 74 100 141 161 (202) Ten opzichte van de productie daalden de eindejaarsvoorraden van de medewerkende EG-producen- ten van 1999 op 2000 met 26 %; daarna volgde evenwel een snelle toename zodat zij aan het einde van het onderzoektijdvak met meer dan 115 % waren gestegen. In dezelfde periode deed zich een verdubbeling van de Indiase invoer voor. (203) De Indiase overheid en vier exporteurs voerden aan dat de toename van de voorraden niet abnormaal hoog was en dus niet op schade wees. Bovendien maakten zij bezwaar tegen het gebruik van eindejaarscijfers. Volgens hen waren bijvoorbeeld voortschrijdende gemiddelden of de omlooptijd van voorraden betere indicatoren. (204) Als antwoord op deze opmerking wordt opgemerkt dat gebruik was gemaakt van de standaardme- thode van de Europese Gemeenschap om voorraden te kwantificeren. Deze aanpak is objectief en is in overeenstemming met de voorschriften van de Wereldhandelsorganisatie. Het verzoek om een andere methode was niet met redenen omkleed en werd derhalve afgewezen. Voorts kan op basis van gecontroleerde gegevens niet worden ontkend dat de voorraden sterk toenamen. 4. Winstgevendheid a) V e r k o o p o p d e v r i j e m a r k t Winstgevendheid (verkoop op de vrije markt van de Europese Gemeenschap) Index 1999 (= index 100) – 100 2000 2001 2002 Onder- zoektijdvak 113 239 146 87 (205) De winstgevendheid van de medewerkende EG-producenten, in rendement van de nettoverkoop op de vrije markt, verbeterde, na verliezen in 1999, aanmerkelijk. Na de instelling van de thans geldende compenserende maatregelen in 1998 steeg de winstgevendheid tot 2001, maar ging daarna tot in het onderzoektijdvak sterk achteruit. Bovendien konden de medewerkende EG-producenten in geen enkel jaar van de beoordelingsperiode zelfs maar de helft van de winstmarge behalen die zij volgens de bevindingen van het oorspronkelijke onderzoek redelijkerwijze hadden kunnen behalen (namelijk 15 %) indien zij niet hadden moeten concurreren met gesubsidieerde producten. De ontwikkeling van de winstgevendheid, en met name de daling vanaf 2002, wordt heel belangrijk geacht, daar deze van invloed is op de financiële middelen die voor investeringen in onderzoek en ontwikkeling beschikbaar zijn, welke investeringen noodzakelijk zijn voor een verdere verbetering van het produc- tieproces en de ontwikkeling van nieuwe producten. (206) De Indiase overheid en vier exporteurs reageerden op de analyse van de winstgevendheid.  Zij voerden aan dat i) de medewerkende EG-producenten redelijke winsten hadden geboekt, ii) een schademarge van 10 % (zie overweging 260) te hoog was en 5 % voldoende was, iii) de daling van de winst- gevendheid hoofdzakelijk moest worden toegeschreven aan het investeringsbeleid van de medewer- kende EG-producenten, iv) één partij zichzelf schade had toegebracht door opstartactiviteiten en v) de ontwikkeling van de winstgevendheid van elke EG-producent had moeten worden bekendgemaakt. 13. 5. 2005 NL Publicatieblad van de Europese Unie L 121/35 (207) De Commissie wijst er nogmaals op dat de medewerkende EG-producenten in geen enkel jaar van de beoordelingsperiode de bovenvermelde redelijke winstmarges hebben kunnen behalen. De achteruit- gang vanaf 2002 was slechts de verslechtering van een reeds onbevredigende situatie. Bovendien wordt een winstmarge van 5 %, gezien de bijzondere omstandigheden van de farmaceutische sector, ontoereikend geacht. De medewerkende EG-producenten hebben bewijsmateriaal overgelegd waaruit blijkt dat zij op vergelijkbare medicijnen in bulk een winst van meer dan 10 % kunnen maken. Een dergelijke winst is noodzakelijk om de farmaceutische sector op een duurzame wijze van de nodige financiële middelen te voorzien opdat deze nieuwe producten kan aanbieden, hetgeen altijd met grote economische risico’s gepaard gaat. Bovendien kan het uitblijven van redelijke winstmarges niet zomaar worden verklaard door het investeringsbeleid van de medewerkende EG-producenten. Een klagende EG-producent bevond zich in de beoordelingsperiode in een opstartfase, maar de andere EG-producent heeft evenmin een redelijke winst behaald. Ten slotte is het niet mogelijk meer ge- gevens bekend te maken gelet op artikel 29 („vertrouwelijke gegevens”) van de basisverordening. b) I n t e r n g e b r u i k Winstgevendheid (bij verkoop voor intern gebruik in de Europese Gemeenschap) 1999 2000 2001 2002 Onder- zoektijdvak Index 100 482 564 431 325 (208) De winst bij verkoop voor intern gebruik is hoger, maar kent eenzelfde ontwikkeling, d. w. z. er werd een stijging vastgesteld tot 2001; daarna volgde een daling. Het verschil in winstniveaus kan hoofd- zakelijk worden toegeschreven aan het feit dat i) de verkoopkosten en de algemene en administratieve kosten bij verkoop voor intern gebruik lager zijn omdat marketingkosten overbodig zijn en ii) de verrekenprijzen hoger zijn dan de prijzen op de vrije markt. Zonder de hogere winstmarges bij verkoop voor intern gebruik zou de algemene financiële situatie van de medewerkende EG-produ- centen er nog slechter uitzien. 5.  Investeringen, opbrengst van investeringen, kasstroom en vermogen om kapitaal aan te trekken Investeringen Opbrengst van investeringen Kasstroom 1999 (= index 100) 0 – 100 100 2000 2001 2002 Onder- zoektijdvak 100 160 186 300 286 71 1 123 351 161 160 91 33 (209) Na 1999 hebben de medewerkende EG-producenten voortdurend geïnvesteerd in de productie van het betrokken product. Met name in 2002 werd sterk in nieuwe productietechnieken geïnvesteerd om het concurrentievermogen te handhaven, beter te voldoen aan milieu- en veiligheidsnormen en de productiecapaciteit te verhogen. (210) In 1999, 2000 en 2001, d. w. z. na de instelling van compenserende maatregelen, verbeterde de opbrengst van investeringen, maar deze ging daarna weer sterk achteruit. Hoewel dit ten dele kan worden toegeschreven aan de opstartfase van een nieuwe productie-installatie, heeft de onbevredi- gende winstgevendheid als gevolg van prijsdrukkende concurrentie tot deze situatie bijgedragen. (211) De schommelingen in de kasstroom, gegenereerd door de verkoop van het betrokken product, zijn tot op zekere hoogte het gevolg van het investeringsbeleid van de medewerkende EG-producenten in de beoordelingsperiode. De drastische daling van de kasstroom van 2002 tot in het onderzoektijdvak kan evenwel niet uitsluitend door deze factor worden verklaard. De door de concurrentie veroor- zaakte prijsdruk droeg ook bij tot de onbevredigende ontwikkeling van de kasstroom. (212) De medewerkende EG-producenten ondervonden geen grote problemen om kapitaal aan te trekken. L 121/36 NL Publicatieblad van de Europese Unie 13. 5. 2005 (213) Na de mededeling van de bevindingen van de Commissie voerden de Indiase overheid en exporteurs aan dat i) de bovenstaande gegevens voor elke EG-producent afzonderlijk hadden moeten worden bekendgemaakt, ii) de indicator „vermogen om kapitaal aan te trekken” niet op schade wees, iii) de indicator „kasstroom” de beschreven ontwikkeling niet kon hebben gevolgd gezien de ontwikkeling van de indicatoren „opbrengst van investeringen” en „winstgevendheid” en derhalve opnieuw moest worden geëvalueerd en iv) de analyse zonder verder bewijsmateriaal ontoereikend was. (214) In antwoord op deze opmerkingen herinnert de Commissie eraan dat overeenkomstig artikel 29 („vertrouwelijke gegevens”) van de basisverordening geen gegevens voor elke EG-producent afzon- derlijk bekendgemaakt kunnen worden. Aan de hand van de indicator „vermogen om kapitaal aan te trekken” werd geen negatieve conclusie inzake schade getrokken. De indexcijfers voor kasstroom worden na zorgvuldig heronderzoek bevestigd.  In verband met de algemene opmerking dat de analyse van bovenvermelde indicatoren ontoereikend is, merkt de Commissie op i) dat de bevinding dat schade is geleden, niet in hoofdzaak op deze indicatoren is gebaseerd en ii) dat er geen argu- menten waren waaruit bleek dat deze algemene vaststelling door een nader onderzoek zou kunnen worden gewijzigd. 6. Werkgelegenheid, productiviteit en lonen Werkgelegenheid Productiviteit Lonen 1999 (= index 100) 100 100 100 2000 2001 2002 Onder- zoektijdvak 101 120 103 101 127 106 187 83 185 185 86 178 (215) De werkgelegenheid in verband met het betrokken product bleef stabiel tot 2001, maar nam in 2002 aanzienlijk toe tengevolge van de nieuwe productie-installatie van een medewerkende EG-producent. De totale loonkosten kenden eenzelfde verloop. De productiviteit per werknemer, die tot 2001 steeg, daalde in 2002. Het opstarten van een nieuwe productie-installatie biedt hiervoor een duidelijke verklaring. Bij onderzoek bleek niet dat de efficiency was gedaald. (216) De Indiase overheid en vier exporteurs voerden aan dat de ontwikkeling van de werkgelegenheid, de productiviteit en de lonen niet in overeenstemming was met de bevinding dat er sprake was van aanmerkelijke schade. (217) Deze conclusie werd echter niet getrokken aan de hand van de gegevens over werkgelegenheid en productiviteit. Wat de lonen betreft, steeg slechts de totale loonsom. Het gemiddelde loon per werknemer daalde zelfs enigszins (zie tabel hieronder). Hieruit blijkt i) dat er per werknemer geen positieve ontwikkeling was, en ii) het streven van de medewerkende EG-producenten om kosten- efficiënt te zijn. Loon per werknemer 100 103 105 99 96 1999 (= index 100) 2000 2001 2002 Onder- zoektijdvak 7. Omvang van de subsidie en herstel van subsidiëring in het verleden (218) Rekening houdend met de omvang van de invoer van het betrokken product uit India en de prijzen van dat product kunnen de gevolgen van de subsidiëring — die significant is — niet als verwaar- loosbaar worden beschouwd. (219) De Indiase overheid en drie exporteurs voerden aan dat de berekende subsidiemarges te hoog waren. 13. 5. 2005 NL Publicatieblad van de Europese Unie L 121/37 (220) Zoals vermeld in de overwegingen 153 en 154 is uit het onderzoek gebleken dat de subsidies die aanleiding geven tot compenserende maatregelen, in waarde uitgedrukt, 25,3 % tot 35,1 % bedroegen voor de onderzochte producenten/exporteurs. Hieruit blijkt duidelijk dat er een aanmerkelijke mate van subsidiëring was.  (221) De situatie van de medewerkende EG-producenten is in de beoordelingsperiode verbeterd. Deze producenten konden evenwel niet volledig herstellen van de subsidiëring die in het verleden had plaatsgevonden en hun positie blijft precair. VI. Conclusie (222) In de beoordelingsperiode steeg de invoer van het betrokken gesubsidieerde product uit India aan- zienlijk, namelijk met 159 %, en groeide het aandeel van dit product op de EG-markt met 70 %. Deze ontwikkeling contrasteert met de veel ongunstiger ontwikkeling voor exporteurs uit andere landen en de medewerkende EG-producenten. De invoer uit andere landen groeide in de beoordelingsperiode slechts met 7 % en het marktaandeel van deze andere landen daalde zelfs met 29 %. De verkoop van de medewerkende EG-producenten steeg in de beoordelingsperiode met 80 % en hun marktaandeel met 20 %. Deze positieve ontwikkeling is evenwel vooral toe te schrijven aan de overname van andere EG-producenten door de medewerkende EG-producenten in 2000. Sedert 2001 is het markt- aandeel van de medewerkende EG-producenten zelfs gekrompen. Met name vanaf 2000 heeft de verkoop van de medewerkende EG-producenten — in relatieve termen — geen gelijke tred meer gehouden met het stijgende verbruik in de Europese Gemeenschap en de steeds sterkere aanwezigheid van de Indiase producten op de EG-markt. (223) De gemiddelde prijzen van de Indiase exporteurs waren in de beoordelingsperiode aanmerkelijk lager dan die van de medewerkende EG-producenten. Bovendien werden de prijzen van het betrokken EG- product in het onderzoektijdvak door de prijzen van het betrokken product uit India onderboden. De gewogen gemiddelde prijsonderbieding bedroeg in het onderzoektijdvak 11,5 % tot 17,1 %. (224) Door deze prijsdruk konden de medewerkende EG-producenten op geen enkel ogenblik in de beoordelingsperiode prijzen toepassen die géén schade veroorzaakten. Hoewel de winstgevendheid van de medewerkende EG-producenten na de instelling van de maatregelen aanvankelijk verbeterde, ging deze vanaf 2001 weer achteruit; momenteel lager dan die zou kunnen zijn in afwezigheid van gesubsidieerde producten (10 % over de omzet — zie overweging 260). Slechts bij aanvaardbare winsten kan de EG-productie blijven voortbestaan. is de winstgevendheid veel (225) De negatieve ontwikkelingen voor de medewerkende EG-producenten blijken voorts uit de indica- toren „opbrengst van investeringen” en „kasstroom”. (226) Door de mogelijkheid om een deel van de productie voor intern gebruik te verkopen, konden de medewerkende EG-producenten een hoge bezettingsgraad handhaven. Een hoge bezettingsgraad leidt vanwege schaalvoordelen tot lagere productiekosten per eenheid.  Bovendien, zoals reeds eerder vermeld, was de ontwikkeling van de verkoop, de prijzen en het marktaandeel bij verkoop op de vrije markt niet veel anders dan bij verkoop voor intern gebruik. Indien de medewerkende EG- producenten geen hogere winsten hadden kunnen maken bij de verkoop voor intern gebruik, zouden zij zich in een nog slechtere financiële situatie bevinden. De verkoop voor intern gebruik heeft derhalve niet bijgedragen tot de ongunstige situatie. Integendeel zonder deze verkoop zouden de medewerkende EG-producenten nog meer schade hebben geleden. (227) Twee exporteurs voerden aan dat niet geconcludeerd kon worden dat de verkoop voor intern gebruik niet had bijgedragen tot de schade die de medewerkende EG-producenten hadden geleden, daar de prijzen bij verkoop voor intern gebruik onbetrouwbaar waren, m. a. w. de winst op de verkoop voor intern gebruik was kunstmatig hoog. (228) De hogere winstgevendheid bij verkoop voor intern gebruik was evenwel niet hoofdzakelijk het resultaat van hogere verrekenprijzen, maar wél van lagere verkoopkosten en algemene en admini- stratieve kosten (zie overweging 208). Bovendien gaan deze exporteurs voorbij aan schaalvoordelen. De conclusie dat de verkoop voor intern gebruik niet mede de oorzaak was van de schade, kan er dus niet door worden gewijzigd. L 121/38 NL Publicatieblad van de Europese Unie 13. 5. 2005 (229) Er werd dus bevestigd dat de medewerkende EG-producenten aanmerkelijke schade hebben geleden in de zin van artikel 8, lid 1, van de basisverordening. Volgens artikel 8, lid 5, van de basisverorde- ning behoeven niet alle economische indicatoren voor de EG-producenten negatief te zijn om te kunnen gewagen van aanmerkelijke schade. Bovendien zijn niet alle economische indicatoren even belangrijk. De winstgevendheid is evenwel één van de belangrijkste economische indicatoren, aange- zien winst het uiteindelijke doel is van iedere economische activiteit. In dit geval werden ontoerei- kende winstniveaus vastgesteld. Een andere belangrijke schade-indicator die aanzienlijke gevolgen had voor de winstgevendheid, is het prijsniveau. De medewerkende EG-producenten konden door de externe prijsdruk, die hoofdzakelijk door de sterk gesubsidieerde Indiase producten werd veroorzaakt, op geen enkel ogenblik van de beoordelingsperiode op de vrije markt niet-schadelijke prijzen toe- passen. VII. Gevolgen van de invoer van gesubsidieerde producten (230) In 2000 verloor India — zeer waarschijnlijk tengevolge van de instelling van compenserende maat- regelen — tijdelijk zijn plaats als de op een na grootste importeur op de EG-markt, terwijl met name het marktaandeel van het betrokken product uit Oman toenam.  Sedertdien heeft India niet alleen zijn plaats heroverd, maar is dit land in het onderzoektijdvak zelfs de grootste importeur op de EG-markt geworden. (231) Deze toename van de omvang van de invoer uit India, met name sedert 2002, viel samen met een daling van de winstgevendheid van de medewerkende EG-producenten met 36 % in dat jaar in vergelijking met 2001. Eén EG-producent heeft in deze periode een nieuwe fabriek opgericht die zich dus in een opstartfase bevond, hetgeen in die periode ook gevolgen voor de winstgevendheid kan hebben gehad. De andere EG-producent, die geen fabriek in een opstartfase had, zag zijn winstgevendheid echter ook dalen, namelijk met 17 % in vergelijking met 2001, en deze winst- gevendheid ging in het onderzoektijdvak verder achteruit. Bovendien konden de medewerkende EG- producenten — zoals in overweging 207 vermeld — op geen enkel ogenblik prijzen toepassen waarbij zij geen verlies leden. De medewerkende EG-producenten moesten zelfs vanaf 2002 hun prijzen verminderen om marktaandeel te behouden. (232) Na de mededeling van de bevindingen van de Commissie voerden drie exporteurs aan dat het aandeel van het betrokken product uit India op de EG-markt — 2,5 % in het onderzoektijdvak — en het aandeel van het betrokken product uit India in de totale invoer — 8,4 % in het onderzoektijdvak — die beide in het onderzoektijdvak in vergelijking met 2002 enigszins waren gedaald — te gering en te marginaal waren om schadelijke gevolgen te kunnen hebben voor met name het grotere markt- aandeel van de medewerkende EG-producenten. Bovendien zou een beoordeling in relatieve termen misleidend zijn omdat India op een zeer laag niveau was begonnen, namelijk met een marktaandeel van 1,5 % en een aandeel in de invoer van 3,7 % in 1999. (233) Als antwoord op deze opmerking mag niet uit het oog worden verloren dat zowel het marktaandeel van India als de omvang van de invoer uit India in het onderzoektijdvak ruimschoots meer was dan het minimale niveau volgens artikel 10, lid 11, en artikel 14, lid 4, van de basisverordening en dat dus wel van een oorzakelijk verband kan worden gesproken. Volgens artikel 8, lid 6, van de basis- verordening kan een oorzakelijk verband blijken uit het invoervolume en/of het prijsniveau van de ingevoerde gesubsidieerde producten. Van een dergelijk gevolg van de prijzen is in dit geval duidelijk sprake. 