Dictionnaire complet français-flamand et flamand-français (Volumes 1-3)
Iemand zei les voorspellen, opgeven. Iemand onderlinge regelingen. Alles aan -e. Te leren gaan. Naar de kapel, de leer gaan. Naar den catechismus gaan. Titels gegeven aan sommige werken. Catechismus, m. Kort onderwyser, o. CATÉCHRIST, s. m. (katc-chist, Wie leert de catechismus. Geloofsonderwijzer, m. CATÉCHISTIQUE, adj. 2 g. (katéchistiek). Geloofsonderwijgend. Onderwijzend. Kortonderwijzend. Volgens de catechismus. CATÉCHUMENAT, s. m. (katé-chu-mé-na). Tijd van instructie van de catechumens. Godsdienstlerijd. Geloofslerijd, m. Ensemble des priërs nodig voor de catechumens. Geloofsgebeden, o. mv. | Locatie waar ze die doen. Bidplaats, v. CATÉCHUMÈNE, s. 2 g. (katé-chu-mèn). Persoon die men leert om te beginnen met het baptisme. Geloofsleerling. Geloofsscholier. Godsdienstleerling. Leren kristen, m. en v. CATÉGORIE, s. f. (katé-gorij). Klasse. Orde. Schikking. Rangschikking. Klas, v. | Natuur, soort, p. Aard, m. Soort, v. Slag, o. Volledigheid, s. Des choses de la même -te, Dingen van dezelfde soort. CATÉGORIQUE, adj. 2 g. (katé-gorijk). Die volgens de redelijkheid, aan gepaste. Betamelijk. Gevoegelijk. Redelijk. Schoorlijk. Gepast. Ter zin. Van pas. Duidelijk, precies. Juist. Klaar. Duidelijk. Beslissend. CATÉGORIQUEMENT, adv. (katé-gorik-man). Pertinemment, aan gepaste. Betamelijk. Gevoegelijk. Redelijk. Schoorlijk. Gepast. | Duidelijk, in een klare manier. Duidelijk. Beslissend manier. Klaar manier. Ecns vooral. CATEL, s. m. (katéël). (vt.) Kateel. Kathel, o. | Feod. Droit de meest bevoorrechte. Beste katelregt, o. CATÉNIFÈRE, adj. 2 g. (katé-ni-fèr). Wetenschap. nat: Ketendragend. Met ketenvormige strepen. Keten. Kating. CATÉNOIRE, s. f. (katé-ni-por). Zool. Ketenkraal, v. en o. CATÉNULAIRE, adj. 2 g. (katé-nu-lèr). Bot. Zool. Lee. Met ketenvormige strepen of hogesels. Keten. CATÉNULE, s. f. (katé-nul). Bot. Kettingsoort, o. Catholic, E, adj. (ka-té-nué). Bot. Zool. Ketenachtig. Ketingvoormig. Carénozes, s. f. pl. (ka-té-rol). Chasse, Conijnenholen, O. mv. Konijnenpen, v. mr. GARDE, S. f. (ka-tèrv). Bande de soldats. Bende, v. roep, m. Schaer, v. Krijgstroep, m. Argyrbende. Legerbende, v. Foule. Menigte, v. Hoop. m. Volksgedrang, O. Catalaun, adj. m. (ka-teu). Prat. Se dit de certains biens qui, selon l’état où ils se trouvent, sont meubles ou immeubles. Katheil… Kateel… CATHOLICUSES OU CATHOLICS, S. M. pl. (ka-tar-matt, tarm). Sacrifices d'hommes pour se délivrer de la peste. Pestoffers, O. mo. CATHANS, s. f.. (ka-tarss). Méd. Buikzuverende werling, v. CATHANSIE, s. f. (ka-tar-ci). Méd. Buikzuivering. Afdrijving, v. CATHARTE, s. m. (ka-tart). Ornith. Vautour de l'Amérique. Catharte, m. CATHARTINE, S. f (ka-tar-tine). Chim. org. Seneblérenbitter, O. CATHARTIQUE, adj. et s. 2 g. (ka tar-luk). Qui est très purgatif. Buikzuiverend. Afdryvend. Afzetting. Afjagend, bn. | Buikzuiverend middel, O. en m. CATHÉDRALE, S. et adj. f. (ka-té dral). Église. Hoofdkerk. Grote kerk. Domkerk, v. Dom, m. CATHÉDRANT, s. m. (ka-té-dran). — (peu us.) Celui qui préside à une thèse de théologie. Voorzitter, m. CATHÉDRALER, v. n. (ka-té-dral), (peu us.) Préder à une thèse. Voorzitten. CATHOLIQUIN, s. et adj. f. (ka-té-ré-minn). Path. Koorts, v. CATHOLIQUE, s. f. (ka-té-rèz). Expulsion des humeurs par évacuation. Vochtafslag, v. CATHOLIQUE, adj. 2 g. (ka-té-ré-tik). Vertend. Vegetend. Vuil vlees, toeyne mn CATHETER, s. m. (ka-té-tèr). Chir. Blaespeiler. Wateraftapper, m. | Koolde onderzoeker (MEy.), m. CATHOLISME, s. m. (ka-té-té-rism). Chir. Wateraftapping. Pis aflapping, v. CATHOLICISME, s. m. (ka-to-li-cism). Communion ou religion catholique. Katholiciteit. Katholiekheid, v. Katholiek godsdienst, v. en m. Katholiek geloof. Katholicisme, o. CATHOLICISSE, adj. 2 g: (ka-to li-ciss-cim). (burl.) Zeer katholiek. Allerkatholiekst. Catholiciteit, 5. f. (ka-to“li-ci-té). Doctrine de l'Église catholique. Katholiekheid, v. Katholiek geloof, o.]| Les fidèles. (De) katholiek, m. mu. Katholiekendom, o. | Vous les pays catholiques. Katholique wereld, v. Katholiek christendom, o. De katholiek landen, 0. mov. Catholicon, s. m. (ka-to-li-kon). Ther.anc. A/gemene geneesmiddel, o. CATHOLIQUE, adj. 2 g. (ka-to-lik}. Universel; se dit de la religion catholique. Algemeen. Katholiek of katholiek. | Allezin waar (Mex.). La foi —. Het katholieke geloof. L'Église —, apostolique et romaine. De Roomse katholieke kerk. Sa Majesté —, le roi, la reine —, Zijne of Ihre katholieke majesteit. De koning, de koningin van Spanje. | Qui défend le catholicisme. Roomschgezin. Katholiekgezin. Parti —. Katholiek gezindheid. | Cela n'est pas —. Dit is niet katholiek. Dit is niet zuiver, niet plichtmatig. — à gros grains. Zoo Eerst katholiek als of hy door eeuwen verstrooken waren gezien. Pays-Bas —s (la Belgique par opposition à la Hollande). De katholijke, oostenrijkse Nederlands. Chim. Fournier —. Algemeen fornuis. | Gnom. Cadran —. Algemeene zonnewijzer. || Subst. Katholiek, m. en v.— à gros grains, Frisinnige katholiek. : CATHOLIQUEMENT, adv. (ka-to-lik man). Katholiek of katholiek. Volgens de katholijke leer. : CATHOLISATION, 5. f. (ka-to-li-73 cion). Action de devenir catholique. Katholieke vorming, v. (Het) katholiek worden, 0. In p. pas. de Catholisering (se). CATHOLISEREN, v. n. (ka-lo-li-zé). Met katholieken omgaan. Se —. Katholiek orden. CAT, s. m. (ka-ti}. Maak, Aanbrengen aan de kleding. Glans. Blink. Glansgeving. Opmaken. Glansper 1g, v.|—, nm p. pas. de Cat, f. (ka-ti-ch). Jacht. Overtuin, o. CART (EN), loc. adv. (an-ka-ti mini). Fam. En cachette. Gestolen weg. Achter de hand. In ‘t geheim. In stilte. Stel swijk. Gelijk een kat. Bedektelijk. Heimelijk. Stilweg. Stil lekens. Cain, s. f. (ka-tain). Fond. Panne. Gictersbak, m.|Femme ou fille de mauvaises mœurs. Smuts. Kevisse. Kevisse. Kebse, v. Kebswyf (Mux.), o. Hoer, v.|Buste en carton chez les modistes. Borststuk, o. CarTim, v. a. (ka-tir), Donner le lustre à une étoffe. Persen. Glansen. Doen blinken. — à chaud. Heet persen.| Dour. Goudraedjes inpersen. Carterisseur, s. m. (ka-ti-ceur). Ouvrier qui donne le cati aux étoffes. Dockperser. Glanser, m. Canton, s. m. (ka-ti-çoar). Petit couteau pour catir. Invoegmestken, o. Canton, s. f. (ka-ti-çoar). Manuf. Glanspan, tv. CATOCATHARTIQUE OU CATOTÉRIQUE, S. m. (ka-to-ka-tar<ik, té-rik). Afgangmiddel, o. cn m. Caronne, s. f. (ka-to-ch). Laste slaep mel oogen, m. Sla pendre ver tyfdhe, v. Caronon, s. m. V. CACHALOT. Canton, s. m. (ka-tô-gan). Hairstyle, v. Haïrsnoer, o. Hairstrik, m. Caron, s. m. (ka-ton). Nom d'un Romain célèbre par l'austérité de ses mœurs. Cato, m. Fig. Fam. Cato. Man van streng zeden. Man met streng grondbeginsels. Zeer uit man, m. CatonEN, ‘NE, adj. (ka-to-niain, à Du caractère de Caton. Catholisch. Fig. Strenge. Onbuitzaam. On wankelbaar, Onverschelten. Catopz, s. f. (katop). Ichtb. Carpots, s. m. pl. (ka-to-pod). Ichth. Buikvinners, m.mv. pe Catoptique, s. f. (ka-top-trik). Partie de l'optique qui explique les effets de la réflexion de la lumière. Wiskunde. Spiegelkunde. Spiegelschouwkunde, v.| Adj. 2g. Wiskundig. Spiegelschuwkundig. Spiegelsichtbaar, CatonEN, s. f. (ka-top-tro-man-ci-en). Qui exerce catoptromancie. Spiegelwoaerzegger. Spiegelkyker, _. d di Canton, s. m. (ka-tor-chitt). Vin de figues. Vygenwyn, m. Catorthose, S. m. (ka-tor-tôr). Droiture d'esprit et de cœur. Regtschapenheid, v. CATALOGUE, s. m. V, Catalogue THÉOLOGIE. CATTELL, s. m. V. Care. CARRICA, s. f, V. Carrica. CATTIENS, S. m. pl. (ka-tiain). Hist. (De) Katten, m. mr. CATHOLIGIE, s. f. (ka-to-lo-ji). Zool. Kattenkennis. Natuurlijke geschiedenis der katten, v. CATHOLIQUER, s. et adj. 2 g. (ka tu-lo-tik). Thérap. Lijkt tekenend, bn. Lijkt tekenend geneesmiddel, o.en m. Cavendula, s. f. (kô-va-ndu-lid). Bot. Cavendula. Wilde peterselie, v. = Cavendel, Cavendula, m. CavENDULEËREN, CAVENDULINÉREN, s. f. pl. (kô-va-ndu-li-dé, né). Bot. Peterselieachtige schermplanten, m. en v. me. Caucase, s. m. (kô-kaz). Chaîne de montagnes d'Asie. Kaukasus, m. CaucASIEEN, NE, adj. (kô-ka-ziain, zièn). Van de mont Caucase. Kaukasisch. Ras —ne. Kaukasische (mensen)stam. Caucasique, adj. 2 g. V. Caucasier. Caucazien, s. m. (ko-ch-mar). Oppression of etouffement die soms voorkomt tijdens het slapen, in zodanig dat men een enorm gewicht op het lichaam voelt. Morgen. Nachtmaree. Mare of maer (Kur.). Nacht drukking, v. Fig. Fam. Schrikbeeld, o. Zeer langwierige, zeer vervelende mens, m. en o. | Avoir le —. Van de morgen of nachtmaar gereden of bereden worden. C'est mon —. Ik kan hem rekenen nog zien. Donner de —. Kiwielingen. Schrikkelijk, dodelijk vervelen. Caucas, s. s. et adj. (kô-choa, choaz). Van het land van Caux. Fan Caux. Pigeons —. Duiven van Caux. AUDA-CANCRI, s. f. (kô-da-kan kri). Fragment van ammoniet die een gelijkenis heeft met de klauw van een garnaal petrifische. Caupaz, s. adj. (kô-dal). Zool. Staart. Steert. Nagekraag —. Steert CAUDATAIRE, s. m. (kô-da-tèr). Die die van de kardinaal draagt. Soepdrager, m. Caupés, s. adj. (kô-de). Aan weid. Gestreept. Stervend. Stervende. Staartig. Langgestreept. Langstaartig. Bot. Gestreept. | Astron. Gestreept. Staart. Steert. Étoile —c. Staartster. Steertster, v. Caupèze, s. m. (kod-bèk). Chauffeau van laine van —. Fine wolhoed. Caudebec, m. Cavpez, s. m. (kô-dèks). Bot. Stof. m. — ascendant. Opwaarts stegende stok. — descendant. Afwaarts stegende stok. Wortel, m. — intermediair. Middenste stok. | Plus particulier. Boomstam, m. Lange stel van deel van den steel of van het stambeen der kruidachtige gewassen, o. Steel (der dadelboomen en der boomachtige varenkruiden). Stok, m. Cautionnier, adj. 2 g: (kô-di-ci form). Bot. Stokvormig. Akkeloos. Cautionnaire, s. f. (kô-di-kul). Bot. (Vezelvormige) zaadstofdrager, m. Cautionnaire, adj. 2 g. (kô-di-fèr, gèr). Bot. Zool. Geertdragend. Geert. Cautionnaire, adj. 2 g. (kô-di-man). Zool. Steerthandig. Caunes, adj. f. pl. (kô-dinn). Fourches —, Caudinisch juk. Fig. Passer sous les fourches —, Onder het caudinische juk bukken. Zich aan eene vernederende overgave onpen. Cautionnaire, s. f. (kô-drètt). Peck. Hangend schepnetten, o, = Caudelle, chaudrette, chaudière. Cautionnaire, s. f. (kô-dul). Zool. Steertje of staertje. Steerteken, o. Cautionnaire, adj. (kô-less-çan, csnll). Bot. Stengeldragend. Beter gelda. Steeldragend. Met eenen steel. Cautionnaire, adj. 2 g. (ho-li-kol;. Bot. Op stengels, op stelen, op stammen toegewend. || —s, s. f, pl. Arche, koolstof. Stelen. Slenkstengels, m. mr. Cautionnaire, s. f. (kô-h-kul). Bot. Steelken of steeltje. Stengelken. Stammetje, o. Cautionnaire, adj. 2 g. (kô-li-flor). Bot. Stambladerigend. Cautionnaire, adj. 2 g. (kô-li-form). Bot. Steel of stengelvormig. Stengelig gevormd. Stengelgelykend. Stengelachtig. Cautionnaire, adj. 2 g. (kô-linèr, Bot. Stengel… Steel. Blad. Op den steel, op den stengel en staande, wassend. Feuille —. Stengelblad, o. Cautionnaire, adj. 3 g. (kô-li-riz). Bot. Wortelen uit den steel, uit den stam schietend. Cauris, Conus, 5, m. Li: Petite coquille die wordt gebruikt als geld in verschillende landen van India en Afrika. Geldschelp. Muntschelp, v. Caenis, s. m. (kô-russ). Noordtoestenwind, m. Causerie, s. f. (kô-zazj). (fam.) Actie van causer. (Het) klapnen. Geklap. (Het) houwen. Tsckout. Praten. Gepraat, o. Klap. Bout, m. Kouting, v. [Sb bavardage. F. ces mots. Causal, e, adj, (kô-zal). Grammar. Oorzaakopgevend. Oorzakelijkheid, v. Cautionnaire, e, adj. (kô-zan, zant). Fam. Qui houdt van causerie, Klapachtig. Koutachtig. Praetachtig. Klapzuchtig. Koutzuchtig. Praetzuchtig. Klapsuchtig. Klapzot. Koutsot, Praetzot. Geklapzuchtig. Gekoutzuchtig. Klapsuchtig. Houwelijk. Bavard, v. ce mot. Causatif, 1ve, adj. (kü-za-tif, tiv). Grammar. Oorzaakverend. Oorzakelijk. Aanleiding. Redengevend. Conjunction —ive. Oorsaakelijkheid. Causativement, adv. (kü-za-tivemen). (peu us.) Op een redenweg. Cause, s.f.(kôz). Principe, dat wat een ding is, aanwezig is. Oorzaak. Aanleiding (Rooms.), v. God is de eerste van alle oorzaken, de oorzaak der oorzaken. — eerste. Eerste oorzaak. Grondoorzaak, v. — tweede. Tweede, andere oorzaak. Middeloorzaak. — finale. Eindoorzaak. — instrumentele. Werkende oorzaak. — zijn. Oorzak zijn. Een slechte part. Schuld, fout zijn. Motif, subject. Reden, Beweegreden, v. Deelgrond, m. — legitiem. Wettige reden. Jurispr. Rechtsgrond, m. Oorzaak. Ziekte, v. 1] er is geen verplichting zonder —. Er is geen verplichting zonder oorzaak. Parler avec connaissance de —. Met kennis van zaken spreken. Fam. En pour —. En niet voor rede. Chancell. À ces —s. Uit deze oorzaak, Zoo is het dat, Uit overtoe ging van het gezegde. Procédure. Ziekte. Gerechtelijke ziekte. Pleidschrift, v. Pleidus. Geding, o. Zijn in —. In zaal zitten. Mettre, appeler en évidence. Mettre hors de scène. Buren zaken stellen. En tout état de cause. Ponderer une affaire. Eene sak pleiten. Avoir gain de cause. Bordeeligen zaken winnen. De onderhandhaving. De overhand hebben. Den siege behalen. Donner gain de cause. De zaak, het spel gewonnen geren. Jemand de onderhand laten. Ayant cause, rechtgevingde. Regthbbende, m. en r. Intérêt, partie cause, v. Welzyn. Belg, o. La cause des rois. De zaak der koningen. Prendre fait et cause pour qq. Zich apartelijk voor eenemand verklaren. Het sich aan trekken voor eenemand. Iemand verdedigen. Faire cause commun avec qq. Het iemand te samen spannen. À cause de, loc. adv. Om. Om den wens van. Ter voorzake van. Uit inzicht van. Uit hoofde van. Wegens. Voor. Om de liefde van. Uit liefde tot, voor. Uit achting voor. À cause de moi. Om mijnent truitje. À cause que, luc. conj. Om dat. Deryl. Verniils. Omdat dientwillen. Nadat ik. Dacré. Om reden dat. Cause, E, p. pas. de Causé. Cause, v. a. (kô-zé). Être cause. Occasionner. Veroorzaken. Oorzaak: zijn van. Bereken. Verwekken. Baar. Geven. Doe. Maken. Cause du scandale. Ergernis veroorzaakt. Cause de la joie. Vreugde aanleiten. Verblijden. Cause, v. n. (kô-zé), S'entretenir familièrement avec qq. Klappen. Kouten. Praten. (Gemeenschappelijk) spreken. Zeggen. Fig. et fam. Cause de la plume du beau temps. Van lachen en duiven klapken. Ellipt. Cause — l'histoire, voyages. Over geschiedenis, over reizen spreken. Fam. Parler trop, parler inconsiderément Mensen spreken zonder oorlegging. Te veel praten. Talaren. Snappen. Praat met malicieite. Schand spreken. N'allez pas si souvent dans cette maison, on en cause, Ga 700 teel naar dat huis niet, de mensen spreken er schande van waar je zult op de lange rijden. Assez cause. Ziekte daar een spelde in (of aan, voor). Casesnie, s. f. (küs-rij), Actie van redeneren. (Het) klappen. Kouten. Praten. Geklap. Gekout. Gepraat, o. Klap. Kout. Praat, m. Praatje, o. Propos indiscret. Ÿ. Beroemde. Caseseur, EusE, adj. (küs-zeur, zus). Die geniet van redeneren. Klapachtig. Hlepzaem. Geklapzaem. Klaptzuchtig. Klaptrek. Klapzuchtig. Ge koutig. Gekoutzaem. Klappig. Koutig. Praatachtig. Praatje. Klaptjer, Prater. Tateraar, m. Klapster. Pratter. Taterers, ».-— indiscret. Pratmier. Klunpei. Labbekak. Langeling, v. Kakelaar. Prattervaardig. Praatmaker. Schoonprater. Snapper. Kwaalwaar (Mayv.), m. Va Beroemde. Causeuse, s. f. (küs-zeur). Kleine banket waarop twee personen kunnen zitten. Lapzetel. Koutstoel, m. Alapbank, v. H. Adj. f. F. Causerie. Causerie, s $. (küs-zeur-man-ci). Discussie door het vuur. Vuurvaart. Vuurkerkhoven, ©. CAUSIMANCIEN, NE, s. (küs-zeur-man ciain, cièn). Die uitoefent de causimancie. Vuurwachter. Vuurleser. Vuurkyker, m. -wachter. -leesring.-kijkster, v. Causop, adj, cts. f. (küs-zaam). Fievreux —, Brandkoorts. Hete koorts, ©. Cases ou Cacius, s. m. (küs-zaam, zus). Fievre ardente. met grote dorst. Brandkoorts. Hete koorts, v. Caussier, r, adj. (küs-sie-ne). Bois —. Trekhand, trekend hout. Hout dat trekt. Caustific, s. f. (küs-sti-ite), Med. Qualité, propriété des substances caustiques. Incendende eigenschap. Verbrandende kracht. Veetkracht. Scherpheid, ». | Fig. et fam. Stekelachtigheid. Vinnigheid. Bedriegzucht. Spotzucht. Verbrande luim, e. | Fraîche mordants, propos satiriques. Spot, m. Spoterij. Scherts. Schertsery. Verbrande luim. v. Caustisch, adj. 2 g. (küs-stilk), Med. Brandend. Inbrandend. Scherp. Verbrandend. Verbrandend. Fig. et fam. Mordant, satirique, ma bin. Bytend. Scherp. Spottend. Vinnig, Spotvinnig. Honend. Krachtig, Delicate. || Subst. Remède —. Inbytend, inbrandend genoegzaam middel, o. en m. Causique, ss f. (kôss-tik). La courbe sur laquelle concourent les rayons réfléchis par une surface. Brandlim, +. Causus, $. m. F. Carsos. Cac, raulj. (kô, kôtt). (inus.) Prudent. Voorzichtig. S'im. Cacrtze,s.f. (kô-tèl). (rt.) Finesse, ruse. List. Loosheid. Spitsvinnigheid. Doortraptheid. Grijpensheid. Schranderheid, v. | Droit can. Voorbehoudenis. Voorbelasting, v. Absolutie à —. Vergifjnis met voorbehoud, v. | Cacre, adj. f. (kôtt-le). (inus.) Se dit d'une femme pleine d'artifice et de ruses. Loose. Doortrapte. Geslepen (vervou): v. CAUTELLEMENT, adv. (kôtt-leuzman). En mauvaise part. Avec ruse, avec finesse. Loose. Slim. Listigluk. Op een doortrapte, geslepen wijze. Cauteleng, EUSE, adj. (kôtt-leuz), Ruse, fm. En mauvaise part. Loose. Listig. Doortrapt Geslepen. Spitsvinnig. Sundersachtheid. CAUTEMENT, adv. (kôtt-man). (et.) D'une manière cautelente. Op een slinkse manier. Op een doortrapte, geslepen wijze. Cautère, s. m. (ko-tèr). Médicament qui brûle ou désorganise les parties sur lesquelles on l'applique. Brandmiddel, o. en m. Pliere à —. Brandsteen. Duivelsteen, m. — actueel. FARBELIJKE brandmiddel. Brandwonde. CAY Brandstael. Geloof bevestigen. pret re ind Le rond. middel. | Place qui résulte de l'application d'un —. Zygmat, 0. Zygma m. Dragt, Fontenelle. Fistel (Ki). Fisel, v. Panser een —. Een dragt vermaken. Pois à —. Erwt, v. Prov. C’est un — sur une jambe de bois. ’t Is boter tegen de gaig gekletst. Dat helpt zo wel als niet. Cauterisatie, adj. 2 g. (ko-té-ri-za-lion). Thérapeutique, (Vleeschte) brandend. | S. m. Brandmiddel, o. en m. Cauterisatie, 8. f, (ko-té-ri-za-lion). Action de cautériser. (Het) branden. Tocbranden. (Het) zetten aan een fontenelle. (Het) slikken van een dragt, 0. | Effet. Brandkoorts, v. CavTÉaIsé, E, p. pas. de Caute riser, et adj. Fig. (ui.) Conscience —<€. Uitgeschroeid, ver hard, bedor ven, versiokt, versleend, gebrand merkt, gebrandleekend geweten. CauTénisen, v. a. (ko-te-riszc). Brûler au moyen d'un cautère. (fet een brandyzer) tocbranden, inbran den, branden, uitbranden, schroei jen, doen bylen, doen ineten. | Appli uer un cautèrc. Een zypgat ma en. Ecene fontenel, eene fstel set ten. Eene dragt steken. CaurTion, s. f. (kô-cion). Celui ui répond pour un autre. Borg. Zeker. Zekersteiler, m. Principale —, Eersle borg. Byzonderste borg. — bourgeoise. Goade borg. Se ren dre —. Borg blyven. Fig. Verzekeren. Verborgen. Fournir une —. Borg stellen. Fig. Etre sujet à —. Weinig vertrouwen verdienen. Niet veel te geloovcn syn. Mogen betwyfeld wor den.Fam.Ÿan deeerste leugen niet ye borsten zyn. | — juratoire. Zekering onder eed (MEYy.).— judicatum solvi. Zeckering van ‘l gewysde te voldoen. | Assurance. Zeker. Borgtogt, m. Borgstelling. Versekering, v. Mettre qq. cn liberté sous —. Jemand onder Lorgtlogt loslaten. AUTIONNAGE. V. CAUTIONNEMENT. CAUTIONXÉ, E, p. pas. de Cautivn nr. CAUTIONNEMENT, s. 0. (kô-cionn man). Borytugt.Zeker.Gocdzeker, m. Borgpand, m. en o. Borgsom. Zeke TG. eu ing. Verborging.Bory schap,t. Borggeid. (Het) borgblyren, 0.|Contrat.Borgrerdrag, 0. Borgoor konde. Borgrerbindtenis, v. Brief van borglogt, 1n. Fu CAUTIONNER, v. a. (kô-cio-né). Se rendre caulion pour qq. (Jemand) verbergen.(Iemaud) tot seker dicnen. Borg blyven, :yn, worden, staen (van, voor iemand). Enstacn (voor {emand). Goed spreken (voor ienand). lAssurer. Verzekeren. Cavaces, s. m. {ka-vaj). Terme de CAY commerce usté À Amsterdam. Bi keldering, v. Kelderingsloon, sm. ch 0.| Keiderhuer, v. CavacNOLE, 5. m. (ka-va-gniol). Jeu de hasard. Cavanjolspel, o. CavaLace, s. m. (ka-va<aj). Ac conplement des tortues. (Het) paren der schild s 9. Cavaillanc, 5. f. (ka-val-kad). Ruitertocht. Stoet. Optocht te paerd on te pecerd, m. Statige ryding, te paerdry dynain:Hai.). Prachtruitery. Lustrous terr;, v. Gery, o.|{ron. Kalverkade, v. | Alleren —. Eenen optocht te paerd houden. In logé, in Hish ryden. Cavalerie, adj. m. (ka-val-ka dour). Écuyer —. Hofstammeheer, m. Cavalerie, s. f. (ka-val). Jument. Alert, v. Merriepeerd ou -paerd. Moederpaerd, o. Peerdmoeder, t. | Vieille jument. Schimmelmerrie. Kavalier. Krake, v. CAVALERIE, S. f. (ka-val-ri), Nom collectif qui désigne les différentes espèces de troupes servant à cheval. Ruitery, v. Paardenvolk où peerdevolk, o. Ruiterbenden, v. mov. Grosse —. Zware ruitery. — légère. Lichte, vliegende ruitery. | Service. Ruiterdienst, v. en m. Ruiterwezen, o. En tendre bien la —. Den ruiterdienst goed verstaan. De ruitery goed kunnen bevelen. In het ruiterwezen er varen zyn. Cavaler, s. m. (ka-va-lè). Verricht. Dekselt, o. Cavalerie, s. m. (ka-va-lié ). Flamand à cheval. Ruiter, Peerderrijder. Peerduiter, m. Anc. Ridder, m. Être bon —. Goed te paard zitten. Mauvais —, Slechte ruiter. Zandruiter. | —kas, S. f. Ruiterijn. Peerderrijder. v. | Homme de guerre. Man. (Gewapende) ruiter, m. | Gentilhomme qui suivait la profession des armes. Ridder, m. | Homme, par oppos. à dame ou demoiselle. Man. Her. Danser, m.|Jeu d'échecs. Paard, o.|Fortification. Terre élevée pour placer l'artillerie. Kat. Schietkat, v. Aerdioal, m. Élever un —. Eene kat opwerpen. CAVALIER, RE, adj. (ka-va-lié, lièr). Libre, aisé, dégagé. (Rarement en bonne part). Ruiterlijk. Ridderlijk. Jonkerachtig. Vrij. Ongedrongen. Zwaar, Vrijpostig. | Brusque et hautain, où inconvenant, trop léger. Brusk. Stoute. Trotsch. Grringschichtig. Verachtend. Onbetamelijk. Al te vrij. Te ligt. Le los.|| À la cavalerie, loc. adv. Ritterlijk. Ruiterlijk. Op z'n ruiter, Vélu à la cavalerie. Op z'n ruiter gekleed. Cavalierement, adv. (kavalièrement). De une façon cavalier. Ruiterlijk. Ridderlijk. Jonkheerachtig. Op zijn manier. Op een ruiterlijke, ridderlijke wijze. D'une manière brusque, hautaine. Bruskelyk. Frotzig. Slagvast. Cavallin, E, adj. (cavallin, e). Zool. Peerzoon. Pardoen. Ras. Cavallin. Pardoenras. Cavallerie, s. m. (cavallerie). Ichth. Makreel, m. Cavallerie, s. m. (cavallerie). Art. Mil. (ci.) Ruitermarsch. Trompettenmarsch, m. Cavallin, s. m. (cavallin). Ichth. Makreelken, m. Cavatina, s. f. (cavatina). Mus. Cavatina, v. Cave, s. f. (cave). Kelder. Keller (kelder), m. — à vin. Wynkelder. — à bière. Bierkelder. — à provisions. Voorraadkelder. — à pommes de terre. Patatenkelder. | Voorraad. Kelder. Voorraad. Wynvoorraad. Wyn, m. Bier, m. Avoir une excellente —, Een goede kelder hebben. Goede wyn hebben. Goed bier hebben. Prov. Alles van grenier naar —, De lijn van grenier naar kelder. Altijd van 't een op 't ander springen. Van den os op den ezel springen. Fig. Krats de —. Wassen rollekerskens, m. mv. Wasstok, m. Fig. in j. Rats de — (commis des contributions directes). Tofbediend, m. mv. Kelderratten, v. inv. Koffie geplaatst op de bodem van een voertuig. Bak. Voorraadbak, m. | Caisse à liqueurs. Reiskelderken, o. Kleschkoffer, m. en o. — à liqueurs. Drankkistje. Drankkofferren, o. Cave, adj. 2 g. (cave). Creux. Hol. Voine cave. Holle ader. Leverader, v. | Astron. Lune cave. Haaftermaand van 29 dagen, v.| Jen. Pot, m. Cave, s. p. pas. de Carène, et adj. Creusé. Uitgeholde. Hol. Caveau, s. m. (caveau). Kleine kelder. Keldertje of kelderken, o.| Cave d'église pour les sépultures. Grafkelder, m.| Cabaret. Kelder. Drinkkelder, m. Caveçon, s. m. (caveçon). Man. Demi-cercle de fer que l'on met sur le nez des jeunes chevaux. Kaproen. Kaperson, v. Neusnyder, m. Neusprang. -klem, v. Nanger, m. Fig. Prov. Avoir besoin de —. Zorgen toond, beduigd moeten worden. Te vurig syn. Cavée, s. f. (ka-vé). Chass. Houtoog, M. Caveix, s. m. (kav-lain). Lot de marchandises. Kacel, m. k'aveling, v. Cavén, v. a. (ka-vé). Creuser, miner. Graven. Uitholen. Uitgraven. Ondergraven. Ondermynen, | Abs. Holen malien. Graven. Den grond zullen. La rivière a echaufé sous le pont. De rivier heeft den grond onder den pylon der brug gehouden. Se —. Uitgehoold, hol worden. Neutr.Escr. Buigen. Eenen schermstoot benedenwaarts afwen den. Cavén, v. a. (ka-vé). Metten een cave au jeu. Geld voor zich leggen. Uitleggen. Zetten. Zien potmaken. — au plus fort, Het hoogste zetten. Zooveel uitzetten als de hoogte. Tot het uiterste drijven. Het uiterste duwen. Cavernaire, adj. (ka-vèr-nèr). Hist. nat. In holen vaskend ou le vend. Hool... ... Cavendix, s. f (ka-vern). Antre. Hol, o. Kuil, m. | Grotte. Spelonk. Caverneux, Euse, adj. (ka-vèr-neu, neuz). Plein de cavernes. Vol holen. Ryk aan holen. Holachtig. Kuilachtig. Spelonkachtig. Grot achtig. Fig. Voix —euse. Hoge stem. Grafstem, +. | Anat. Holachtig. Sponsachtig. Zwammig. Zwamachtig. Tissu —. Sponsachtig weefsel. Cavernosité, s. f. (ka-vèr-no-zité). Holheid. Holligheid, v. Caveffine, s. f., Caveffon, s. m. F. Cavendish. Caver, s. m. (ka-vè). Archit. Groef. Voor, v. Hol snywerk (op een zuil), 0.. Cavia, s. m. V. Cobaya. Caviar, s. m. (ka-viar). Oeufs d'esturgeon salés. Kaviard. Kaviaert, m. = Caviat. Cavicozes, s. m. pl. (ka-vi-kol). Entom. Veevliegen (wier in vormen in de darmgaten van dieren leven), v. Caviconus, adj. 2 g. (kavi-korn). Zool. Het holle hoornen. Holhoornig. Rhe, s. m. pl. Holhoornige herkauwers, m. mu. Hoorndieren, o. m. Caviens, Caviés, s. m. pl. (kavijan, vié). Zool. (De) meerzwijnen, o. m. Cavillation, s. f. (kavil-lation). Sophisme, raisonnement captieux. Strikrede. Bedriegende. Spitsvinnigheid. Verdraaiing. Knibbeling. Haarkleverie. Kleverie, v. Deftisive, moquerie (style de barreau). Spot. Hoon, m. Bespotting. Beschimping, te Cavillent, s. m. (kavil-lent). (vi. et inus.) Ruse, finesse. Fid, t. Bedrog, o. Sumer trek ou trok, m. Cavillon, s. f. (kavil-lon). Zieht. Zeehaan, m. Cavum, s. m. (La-vain). Art mil. Chemin creux. Holle weg, m. Gracht, v. M. Caviraimes, s. m. pl. (kavijter). Zool. Darmwormen (met een Duitse Duil: holte). Holwormen, m. mv. Cavité, s. f. (kavité). Creux dans un corps solide. Hole ruimte. Holle d. Holligheid. Hoite, v. Anat. Ce? C'est? Wat is dat? Wat is er? Wat is hier? Cas, adv. (cé-an). Ici dedans. (Ne se dit que de la maison où l'on est quand on parle). Ici. Hierbinnen. Hier in (dessus) huis. Le maître de —. De heer van dit huis. De huisschild. Cavoir, s. m. (kavaor). Verweren. Klein gruiszer, o. Caventail, s. m. (kaventail). Ornith. (Surinaamse) eend vogel, m. Cavendish, s. f. (kavendish). Mar. Cui sine à torre. (Matrozen) kookhuis, o. Caserne des matelots. Matrozen kazern, cv. Ile, ville et rivière de l'Amérique. Cayenne, o. en v. Caves, s. f. pl. (kay). Géogr. Ondiepten, v.mv. (Met zeggras over getroffen) koraalriffen (in de antillische wateren), o. mr. Zandbanken, v. mL. Caveur, s. m. (kaveur). Bot. Klier, v. V, Caveur. Cayman, Cayeman. PV. Cayenne. Cayouann, s. m. (ka-io-lar). Lieu où l'on enferme les tronçons sur la frontière d'Espagne. Ruddestal, m. Cavolocka, s. m. (ka-io-lok-ka). Comm. Zicart sandeihout, O. Cavopolux, s. m. (ka-io-pol-lain). Zool. Zuidamerikaans buideldier, œ. Gaza, s. m. (ka-zan). Juif qui entonne les prières dans les synagogues. Voorsanger, m. Cazelle, s. f. (ka-zèl). Tir d'or. Bobyn, v. CAZEMATE, s. f. V. CASEMATE. CAZERETTE, s. f. V. CASERETTE. CAZIASQUER, ou CASIASKER, s. m. (ka-riass-ké). Intendant de justice militaire en Turquie. Kaziasker, m. Caster ou CAZIAR, s. m. (ka-zié, ziar). Pèche. Vischhouder, m. Ce, cet, m; CETTE, f. sing CES, m. ou f. pl. (ce, cett, cé, (Ce devant les noms qui commencent par une consonne ou par un H aspiré, et cet devant ceux qui commencent par une voyelle ou par un H non aspiré). Adjectif démonstratif qui indique les personnes et les choses. Deze. Dees. le. Dit. Dat. || Quelquefois pron. demonstr. invar. Het. T. Dit. Dat. Wat. C'est un malheur. Het is een groot kwaad. Pour ce faire. Om dit te doen. Prat. Et ce, conformément. En dit ou er sur ce, conformément. A ce qu'il n'en prétendit cause d'ignorance. Opdat hy er geen onwedendheid van voorwende. Ce qui, ce que. Wat. Dat. Hetgeen. Het welke. Il ne sait ce qui se passe. Men treest... Dat. Deze zaak. Dit, dit ding, voorwerp.— is à moi, cela est à vous. Dit is mijn, dat is uwe. Familie. Dat was het.— Dat was dat. Dan was dit een, dan was dat een ander. S'emploie souvent sans oppositie à cela.— N'est pas un jeu d'enfants. Dit of het is geen kinderspel. CÉCILIADES, CÉCILIADES, s. m. pl. (cé-cil-i-ad, -id). Zool. Rimpelslange, v. mv. Céphale, ou Cæcile, s. f. (cé-cil-e). Zool. Rimpelslange, v. Cécile, s. f. (cé-cil-e). État d'une personne aveugle. Blindheid. Verinding, v. | Sujet à la —. Gene het blind worden. Cécropie, s. f. (cé-cro-pi). Bot. Trompettenboom (Saur), m. Cécropiées, s. f. pl. (ce-cro-pié). Bot. Trompettenboomachtige planten, v. me. CÉCRYPHALE, s. m. (cé-cry-phal). Hist. gr. Vrouwensluiertje, m. Cédant, F, adj. (cé-dan, dant). Qui cedeert aan zijn recht. Afstandend. Overtgend. Overgevend. Overdragend. Overlatend. Overdoend. | Subst. Afstander. Afstander. Afstanddoener. Overlater. Overgever. Overdrager. Overdoener. Overhandiger, m. Afstandster. Afstanddoenster. Overlaster. Overhandigster, v. Le — et le cessionnaire. De afstanddoener en de afstandhouder. Cédaville, s. f. (cé-da-vil), Graine voor de vermindering van de vermin van de hoofd. Lientunaam, O. Cène, €, p. pas. de Ceder. Céven, v. a. (cédé). Laisser, verlaten een zaak aan iemand. Afstand. Afstand doen. Overlaten. Overgeven. Overdoen. Overdragen. Verlaten. Inruimen. Afsterven. Plaats maken voor iemand anders. | Comm. et jurisp. Remettre, Overgeven. Transporteren. Overdragen. Abandonner. Afstand. — z'n magasin. Z'n magasin overdragen, overlaten, overdoen. — z'n recht. Z'n recht afstaan. Afstand doen van z'n recht. | Neutr. Verschillen. Toegeren. Breken. R Zelen Wyken. Zygen. Wegzakken. | Cent Nederzygen. Doorzygen. Instuiken. Incensinken. Verzakken. De muren is uit den haak gegaan. { Fig. (le mand) toegeven. (Voor iets) te bekenen. (Het) opgeven. — à la raison, etc. Aan de reden, ens., gehoor geven. Naar de reden, enz., luisteren. De reden plaats geven. — aux passions, etc. Zich aan de hartstoenten, ens., overgeven. Zich door de hartstoenten, enz., laten leiden. Se reconnaitre ou être reconnu inferieur à un autre en qc. Onderdoen. Wyken. Zwichten. Minder zijn. Il lui cède en mérite. Hij wykt voor hem in verdienste. Hij moet voor hem in verdienste onderdoen. Hij heeft zoveel verdienste niet als hij. Les intérêts privés doivent — à l'intérêt général. De eigen belangen moeten voor de algemene belangen onderdoen, zwakken, stuggen. — le pas à qq. eenmand laten voorgaan. Eenmand den voorrang laten. Son frère lui cède en tout. Zijn broeder Petite marque qu'on met sous la lettre C, quand elle précède un A, un O of un U, pour indiquer qu'elle doive être prononcé comme S. Hacks kennis, o.|impr. C—. Steert-C, v. Cenma, s. m. (cédent-ma). Path. Gele extois, 0. Cépon, s. m. (cé-don). Bot. Huiskruid, o. Huislook, o. en m. Donderdagen (Vr.), m. Cépaar, s. m. (cé-dra). Espèce de citron. Cedracitroen. Welriekende citroen, m. env. Plantaard. Cedraboom, Céprié, 8. f. (cé-dri). Résine qui coule naturellement du cèdre. Cédrat hars, v. Cépars, s. m. (cé-driss). Bot. Cédrat vrucht, v. Céprire, s. f. (cé-dritt). Antiquité. Cédon, s. m. (cé-drô). Commerce. Céproléon, s. m. V. Céron Lée. Cépronost, s. f. (cé-drost). Zoologie. Title boschpaling, n.m. Céprer, s. f. (cé-dul). Écrit, billet sous seigneurial privé, par lequel on reconnaît des ordres quelque somme. Schuld brief, m. Schuldbriefken. Handbriefken. Handschrift, o. Cédul, v. Schul, s. Briefken, o. Fig. prov. Plaider contre sa —. De twaalf bekende waarheid afstraven. Célinus, s. m. (cé-ji-nus). Étoile dans l'épaule gauche du Bouvier. Célinus, m. CEINDRE, v. a. (ceindre). (Je ceins, tu ceins, il ceint, nous ceignons, vous ceignez, ils ceignent. Je ceignais. Je ceignis. Je ceindrai. Je ceindrais. Ceins. Que je ceigne. Que je ceigne. Ceignant.) Entourer, environner. Omringen. Omgeven. Om sluiten. Insluiten. Fig. Kroonen. Omkransen. Dekransen. — de lauriers. Aft laveren omkransen. Se dit des choses qui serrent et entourent quelque partie du corps. Gordia. Omgorden. Ombinden. Omwinden. Riemen. Inriemen. Se —. Zich orden, riemen, omgorden (met). Abs. Zich orden, omgorden. Se le front d’un diadème, — Le diadème. De vorstenkroon op het hoofd zetten. Koning worden. — La tiare. De drievoudige kroon, de pauskroon opzetten. Paus worden. — L'épée à un chevalier. Een ridder het svärd omgorden. Een ridder den degend an doen. Céindre, p. pas. de Ceindre. Omgord. Omringd. Omkransd. Le front — d'un diadème. Het hoofd met een vorstenkroon omkransd. Genres, s. f. pl. (ceindre). More. Barkhouten. Berghouten, o. mo. Gordia. Gordingen, v. m. Contrage, s. m. (cein-traj). Marché. Tous les cordages qui servent à ceindre, à lier un bâtiment, lorsqu'il menace de s'ouvrir. Towviverk, O. Touwen ter (scheeps)omgording. Omgordingslomverk, O. en v. mr. Manière, action de ceindre. Omgordings. CEINTURE, s. m. (ceindre). Mar. Touwgordel, m. Ceinture, & p. de Ceindre. Ceinturer, v. a. (ceindre). Ceindre un vaisseau par plusieurs tours de cable. Omgorden. Ceinture, s. f. (ceinture). Ruban, cordon, etc., autour du milieu du corps. Gardel, Riem. Gordel, m. Bonne renommée vaut mieux que dorée. Een goede naam is goud geschenk. Fig., de la reine. (Litt. Koninginnegordel). Koninginneregt. Koninginnestuur (Ki), O. Le bord d’en haut d'une culotte, d'une jupe, etc. Band, #. Fig. prov. Être toujours pendu à la ceinte de qq. rigoureux a un individu suspendu hangen. L'endroit du corps où on place la ceinte, Middel, v. en m. Midden. Middellyf. Middentyf, O.— de chasse tête. Kuischheidsgordel. Fig. I ne lui va pas jusqu'à la ceinte. Hy kan tus schen zyne beenen loopen. Hy komt tot onder zyne overels niet, Ce qui entoure. Band. Gordel, m. Insluiting. Omkering. Omsluiting, v.— de murailles. Omsluiting van muren. Muerband. — des fossés. Omheining van grachten. Grachtomheining. — de deuil, — funèbre, Routband (met de wapens des gesneuwen), m. = Litt. Archit. Krans, m.— de colonne. Zwitkrans. Chiromanie. — de Venus. Venusgordel, m. Venuslijn (in de hand), v. CENTURE, s. adj. (ceinturer). Hist., nat. Omgordeld. Gordel... CENTURE, s. f. (ceinture). Chasse. (Roode) jagthoornriem, m. CEINTURIER, s. m. No LL Gordelmaker. Riemmaker. Gordel-, Riemverkooper. Lijnbeslager, m. CEINTURON, s. m. (ceinturon). Degenriem. Sabelriem. Jagdriem. Hangsriem. Heupriem. Heupgordel, m. Ceinturer, v. (ceinturer). (Uegen)riemmaker. -verkooper. ordelmaaker, m. CELA, pron. démonstr. (ce-la). Par oppus. à ceci, indique, de deux choses, la plus éloignée de celui qui parle. Dit, Die, gene suek. Je n'aime pas ceci, donnez-moi de —. Ik heb het deze niet geern, geeft mij van dat. S’emploie souvent sans oppos. à ceci, pour indiquer un objet présent, un fait actuel, la chose dont on parle. Dit. Het, — est fort beau. Dat is zeer schoon, Que dites-vous de—? Wat zegt u daervan? Wat zegt u van dat ou d'où er van? |Comment—. A{z00. Zoo. } Se dit des personnes dans le langage fam. Voyez ces enfants, — joue, — est heureux. Ziet die kinderen die spelen, dat is gelukkig. CELAN, s. m. (cé-la-don). Vierge. Zeegroen. Diep, teeter gro, O. f Adj. Vert —. Zeegroen. || Nom papier Seladon, m. Fig. Amant de l'art et passionné. Teedere minnaar. Maeniminnaer, m. CELADONISME, S m. (ce-la-don ism). Style de Céladon. Seladonisme, m. Maenminnaersstyl, m. CELASTRE, s. m, (cé-lastr). Bot. Celaster, m. CELASTRINE, s. f. pl. (cé-lastr ine). Bot, (De) celastersvorten, v. mv. CELATION, s. f. (ce-la-cion). Méd. leg. Ferberging. Verzwyging, v. CELÉ, s. p. pas. de Clier. se CELÉBRANT, S. m. (cé-le-bran). Prêtre qui officie. Misduende priester. Mislezende priester, m. CELÉBRATION, s. f. (cé-lé-brat ion). Action de célébrer. (Het)vieren, o. Ge c'enl' pielging. Grootmaking. Prijzeidheid. Plegtigheid. Feestelijke uitvoering. Fiering, v. — de la messe. Het lezen, het doen, het vieren der H. nisse, o. — d'un mariage. Het vieren, het sluiten, de feestviering van een Juweluk. Het trouwen. — d'un con cile. Het houden een kerkergraad sing, o. Célebrer, adj. 3 g. (cé-lébr). Be roemd: Vermaerd. Befaamd. Door luchtig. Berucht. Roemruchtig. Roem vol. Koosryk. Bervemig, roemzaam (Ki). Ruchtbaar. Overbekend. Solennel. Plegtig. Statelyk. Heer lijk. Plegtig(lijk). CELÉBRÉ, E, p. pas. de Célébrer. CÉLÉBRER, v. a. (cé-lé-bre), Exal ter, loucr avec cclat. (00, rocnrn. Vieren. Loven. Prycen. — les louan ges de qq. Jemands lof singer, zey gen, verkonden. Ilemands ruem ver breiden. lemand prysen. — la me moire de qq. Jemands nagedachte nis ecren, yroot malien. |5olenniser. — les fêtes. De feesten vicren. — la venue de qq. lemands tcellkom vie ren. Jlemand feestelyk venicclkomen. — des noces. Éen huwelylisfecst hou den. Een huivelyk prachtig vieren, — les funérailles. De plegtige lyl dienst doen. — un concile Æenc herkvergadering huuden.—la messe. De misse docn, lezen, zingen. Cécésriré, s. f. (cele-brite). Re putation qui s'étend au loin. Be rocmdheid. Vermacrdheid. Befacmd heid. Beruchtheid. Roemrylheid. : Roemruchtigheid. Faem, v. Naem. Groote naem. Roem. Groote roem, m. | Pompe, solennité, Plcgtigheid. Vie ring. Feestelykheid, v. Curer, v. a. (ce-lé). Taire, nc pas donner à connaitre. Ziygen. cr zwygen. Verbergen. Geheim houden. Ferhclen. Verholen, verdoken hou den. Heimelen (Kiz.). Verhemelen {n.). | Se —. Zich opsluiten. Niet CEL uilgaen. Te huis blyven. Lich ver bu gen houden. = Ceier. Cérkre, adj. 2 g. (cé-lèr), Vif, proropt. Rap. Vlug. Gauw. Snel. Fluksch. Veerdig. Neerstig. Vlytig. Werkzaem. Cézéri,s. m. (cé-lcri). Bot. Sel der. Hofseider, mn. Seidcry, v. Cfiéarrkne,s. ne et adj. 2 g. (cé lé-ri-fèr). (Voiture) —. Snelwagen. Yluwagen. Snciryder, mn. | Cécéricrane, adj. 2 g. (ce-lé-ri grad). Zool. Snelgaend. Loup... | —s. s. m. pl. Snelvoclers. -poulers, Mn. mv. Hnaegdicren, 0. me. Cécenix, s. m. (cèl-rain). Ichth. Groote sardyn, v. Céckarmrou, adj. 2 g. (cé-lé-ri pêd). Qui a le pied leger, coureur. Ligtvoetig. Loopend, CÉLERITÉ, 8. f. (cé-lé-ri-te). Vi tesse, diligence. Snciheid. Ge:wind heid. Snette, Biilsemsneite. Pylsnel heid. L’ylsneite. Raschheid. Rapheid. Rapmnghcid. Spoedighetd, v. * CÉLFSTE, adj. 2 g. (ce-lèst). Qui appartient au cicl. Hemelsch. He mel. Hemels.. Poct, Les —s flam beaux. De hemell'ichten, à mv. De iichtende trereldlicharnen. De star ren, v. mov. La voûte —. Het gewelf des hemels. Iet hemelgewelf. Bleu —. Hemelsblauv, 0. Les esprits —s. De hemelgcesten, m.mr. Le palmicr —. Het hemelsch palmhof. | Divin. Goddelyk. La culere —. De çodde lyse gramschap. Âme—. Goddelyke stel. Beauté —. Engelachtige, uit mnuntende schoonheid. | Astr. Globe —. Hemetbol. Hemelkioot, m. | 1n {lucnces —s. Invioed der sterren. | Metcor. Phénomènes —s. Ferschy ningen où verschynsels aen den he mel. Luchtrerschyningen, v. mv. | Plal. anc. Harmonie —. Sterrenge zang, 0.| Hist. rel. Les sœurs —s. De blauice zustcrs. | Le — Empire. Het hemelsche Kyk. Sina, 0. | (Orgue). Jeu —, pedale —, £ngelstem, v. CÉLESTIN, s. m. (cc-lèss-tain). Re ligieux d'un ordre institué par le pape Celestin.Celestien.Celestyner,m. CÉLESTINE, s. f, (ce-léss-tinn), Rc ligieuse de l'ordre de Samt-Benoit. Celestien. Celestymernon, v. | Miner. (Homclblauwve) zwavelzure stron liaen, m. CÉLHQUE, adj. 2 g.(cc-li-ak). Anat. Artère—. /ngewandpolsader. Buik polsader. Buikslagader (Mnev.). Maegslagader, +. | Path. Flux —. Rouwe gylrloed (Mex.). Spysloop, m. CéiaBaT, s. m, (cc-li-ba). État d'une personne qui n'est point ma riée. Ongehurode, ongetrouwde staet, m. Ongehucdheid, v. Garder le —. N'iet trouwen. Jongman biy ven, * Eenloopig zyn (FL. on.). CEL Cérmaratae, s. m. (cé-li-ba-tèr). Ongetrauwde. Ongehwmode. Jong man. Vryer. * Eenloopige, m. Vieux —. Oude jongman. | Céricoses, s. m. pl. (céi-koh. Habitants du ciel. Hemelbewaoners. Engelen. Gelukzaligen. Lleiligen, m. ML. Curcarme, s. m. (cèl-lèr). Zoophyt. Cellarie, v. CELLE, pron. Ÿ. Cuerct. Cezce, 8. f, (ccl). (inws.) Y. Cez LULE, CABANF. GCELLÉPORE, 8. m. (cél-lé-por). Po lypicr. Cellenkorael, v. en o. CELLÉRAGE, S. m. (cè ou cé-lé-raj). Keldernregt, o. GELDERIE, s. f. (cel waar cel-rië). Spismeesterschap. Keldersambt, o. CEMLÉRIEN, EUE, s. (cel waar cel-rié, rië), Acker, keiner (Kerh.). Keldersbaas. Keldermeester, m. Keldernbazin. Kelderspoor. Keldermeester, Spruismeester, m. Kelderspoor. Kelderspoor, v. Celkarr, adj. (cel waar cel-kal). Zool. In kelders levend. Kelder. Winkelder. Spiskelder. Voorraadkelder, m. Muis van de —$. Aardmuis. Wynvlieg. Aardvlieg, v. CERIÈRE, s. m. (cel-rië). Kelder, m. CelLamae, adj. 2e g. (cel-lu-lam). Aard. Anim. en vogel, Uit cellen bestaande. Incellen verdeeld. Cel... Celich. Holig. Eerbaarig. Hissu-... Celievecesel, o. Membranen —, enveloppe —. Celhuid. Nethuid, v. Laag —, Cellege, v. Cloison —. Celwand, m. | Bot. Planta —. Celteceselplant, v. en m. | Miner. Tekstuur —. Celige bouw, m. | Administreren. Voiture —. Celwagen, m. Systeem —, vijver —. Systeem van de afzetting van gevangenen in cellen. Cellenstelsel, o. | S. mn. V. Cevlair. Celurr, s. f. (cel), Kleine kamer van een religieus of een religieuse, Cel, v. Celeken. Kamerken, o. | Alvéole van de bijen. (Bien, v. | Bot. (Vruchtcel, v. Vak, o. | Anat. anim. en veget. Cel, v. Holecen, o. — adipeus. Vetcel. CELLULÉ, & adj. (cel-lu-lé). Conchuizie. Zn cellen of in vakken verdeeld, Celig. — s, s. m. pl. (Zoophyt.) Celplantdieren, o. me. CELLULEUX, EUSK, adj. (cel-lu-leu, leuz). Verdeeld in cellen, Fa cellen verdeeld. (Fijngecellig. Cel... Met cellen. Met holle lellen. Membranen —, Celhuid, v. CELLULIFÈRE, adj. 2e g. (cel-tudi-fèr). Hist. nat. Cellenhebbend. Cel lig. — s, s. m. pl. Ceiplantdieren, o. Mt. CEX ### Cazcuronuzx, adj. 2e g. (cel-tu-li-form). Hist. nat. Cellenvormig. Celzurieus, s. f, pl. (cel-tu-li-te). Hist. nat. Cepnosonde spinners. Celspinnen, v. mv. CelurLoterie, s. f. (cel-lu-lo-zi-te). Anat. Sciences natuurlijke. Celkige bouw. Cellenhoop, m. Cellege, v. Cellosin, s. f. pl. (cel-lo-zi). Bot. nr NT me. | S. m. & (Familie der) fluceeibloemen. C£Lorous, s. m.(cé-lo-tom). Chir anc. Breuk(snec}mes, 0. C£cotomix, s. f. (cé-lo-to-mi). Opération nes dans les her nies. yding, © CéLoTomIQue, adj. 2 g. (cé-lo-to mik). Chir. anc. De breuksnyding betreffend. Van de breuksnyding. Caites,s. m. pl. (cèlt). Hist. Cel ten, mieux Kellen, m.mv. CeLrique, adj. 2 g. (cèl-üik). Hist. Ceitisch, mieux keltisch.KS. m. Kel tisch, 0. ? Keltische tael, v. Ceuut, m. Cece, f., pron.: dé monstr. (ce-lui, cél). (PI Ceux, celles.) Se dit des personnes et des choses. Deze. Die. nn 7e Het Datgene. | Celui qui. Degene Ge. Die welke. Wie. | Celui-ci, ie ci (pe ceux-ci, celles-ci). Dese. Dit. | Celui-là, celle-là (pl. ceux-là, celles là). Gene. Die. Dat. Ceux-ei ‘préten dent que...,ceux-làsoutiennent que... Dezen .…) fenen staen dat... Cemsao, s. rm. V. Pin cemBna. a eur (cé-man). Chim. Ci nent. Cementpoeder, 0. Verkaikstof (Mur. ), tv. CéMENTATION, s. f, (c°-man-ta cion). Chim. Ferkatking (door by tende stof).Metaclzuicering (OLaNc.), v, CémenTaToIE, adj. 2 g. (cé-man tatoar). Relatif à la cementation. Cement... Verkaik… Poudre —, Ce mentpoeder, 0. | Cuivre — Cement koper. Bezmksetkoper, o. Eau —.Ce menhcater. Kuper toudend taler, 0. CéxeNté, &, p. pas. de Cémenter, CénanTen,v.a.(cc-man-te).Chim. Faire la cémentation. Afet stof rer kaiken | Mery.). Noir Zuiveren (OLrnc.). CémérÉnraL, K, adj. (cé-me-tc rial). Van het kerkhof. Sue het lerk hof bdehoorend. Het kerkhof betref fend. = Cimétérial. Cénacie, s. m. (cé-nakl). T. de l'Écrit. Sainte, Ectzael. Avondmael zael, LEP Cencune,s. m.(cankr). Bot. Kis gras. Stckelgras (Scuusr.), o.|Zool. Uogige stinger, m.|Ornith. Spcrwer, [CENCHRE. bn ou Cexcumis, s. m. F. Cencumire, s. f. (can-kritt). Minér. CEN Hiersesteen, m. [Jocl, Diamant (ven de groottc cener hiers), m. ENCHROS, S. IR. (can-kross). Joaili. __. (van degrootte esner hiers), Ch, s. m. (can-ko). Couleuvre. Mier > Ve: CENDAL, s. m. ou CENDAL, s. f. (can-dal). Étoffe pour les bandes. Vaendetrans, O. CENDRE, s. (candr). Asch. Asscha, v.— de bois, Houtassche, Réduire en —8, 1otassche, tot pulver verbranden. Mettre une ville en —s. Een stad in asscheleggen.—schaudes. Hamering. Amering (Kaz..),v. Fig. Feu caché sous la —. Vuur onder de assche. Smeulende vuur. Verborgene drift. Onuitgevulde hartstogt. Prendre la — et le cincture. BDoete piegen. | Ph. Cendre faite de linges qui ont servi à l'autel et dont le prêtre marque le front des fidèles en forme de croix, le premier jour de carême. Gewydt assche, v. * Kruisken, O. Recevoir les —s. De gewyde assche ontvangen. Een kruis ken krijgen. Le mercredi des —s. Aschdag. Asschewoensdag. * Kruisken dag, m. Tas de —s. Aschhoop, m. Pot aux —s. Assche polit, m. | Poetiq. Les restes de ceux qui ne sont plus. Assche, v. Stoffelijk overschot. Gebaarde, O. Beenderen, |” o.mv. | — de plomb. Hagel. Schiet houden hagel, “ Musschenkriel, m. | —s bleues. (Konstig) bergblauw, O. 5 PACE MORT AREN —4 de plomb. Loodassche * GENDRÉ, = p. pas. de Cendrer, et adj. Qui est couleur de cendre. Aschgraun, Aschverwijd, Aschhieurig. Cendprée, s. f, (can-dré). Écume de plomb. Loodassche, v. schuim, O. | Chasse. Hugel. Schiet hagel. * Musschenkriel, m. Vogel schroot, O. | — de Tournay. Door nyksche steenkoolasch. Cendrer, v. a. (çan-dré). Peint. Aschgrauw schilderen, verwen. | Mêler avec de la cendre. Met assche , bestrooien. CENDREUX, EUSE, adj. can-dreu, dreuz). Couvert de cendres. Afgezet assche bedekt. Vol assche. Aschachtig. Aschblauw schilderen, verwen. | Mêler avec de la cendre. Met assche , bestrooien. CENDRIER, s. m. (çan-dri-é). Partie du fourneau où tombe la cendre. Aschbak, Aschput, m.| Marchand de cendre. Aschrerkooper. Koopman in assche.* Asscheboer. * Asschevent, m. CENDRISTTE, ou CINÉRAIRE, s. f. (çcan-dri-ètt, ci-né-rer). Bot. Assche kruid, O. CENDRILLARD, S. M., (çandrilard). Ornith, Aschgrauwe, che kockock, mn. CENDRILLE, s. f. (çandrie). Veines, defauts dans l'acier. Ascaderen. Aschkleckken, ©, Mme. + Aschgaten o. mr. Cine, s. f (cènn). Le souper que N. S. fit avec ses apôtres la veille de sa passion. Laatste avondmaal, o. | Communion des protestants. Nachtmaal, o. Cénales, s. f. (cé-nèl). Bot. Hulst bezie, v. Cenisue, s. M, (cé-nism). Grand gr. Tongvalvermenging, t. Cénobitique, s. m. (cé-no-bi-tik). Supérieur d'un monastère de cenobites, Klooster d.vader, m. Cénobitique, s. f (cé-no-bi-tik). Maison de cenobites. Klooster, o. | Vie de cenobite. Kloosterleven, o. Cénobite, s. n. (cé-no-bi-t). Moine qui vit en communauté. Kloosterling. Kloostermonnik. Kloostertrots. Patr,em. CÉNObITIQUE, adj. 2 g. (cé-no-bi-tik). Kloosterlijk, Klooster..…… Vie —. Kloosterleven, o. CÉNObITOPHILE, adj. 2 g. (cé-no-bi-tofil). Kloostervriend, m. CÉNORAPHES, S. m. pl. (cé-na-raphe). Ornith. Holbekken. Ligtbekken, m.mv. CÉNOTAPHE, s. m. (cé-no-taphe). Tombeau d'un mort. Gedenkgraaf. Pronkgraf. Praelgraf. Ydel, A graf, o. ENS, s. m. (ens). Hist. rom. Dénombrement. Optelling (der romance burgers), v. Déclaration des biens. Aengifte (der goederen). Schatting, v. Ens, m. Jur. feod. Grond cyns. | Quotité d'imposition nécessaire pour être électeur. (Kies)ryns. Ou eligible. (Kiesbaarheids)cyns. Cens, s. m. (cens). Comm. Makelaar (in den Oosten), m. Cens, s. f. (cens), Métairie, ferme. Meijerhof. Cynsgoed, o. Hoeve, dpi Hofstede. Land Ceres, % a can-cé). Repute. Geacht. a A re den. zien. As ètes — avoir consenti Gy trordt aensien alsof vy hadie: toegestemd. Censen, s. f. (cans-ri). Cour age en général. Makelaar, v. | Salle. Makelaarsloon, m.eno. CENSURE, s. m. (censur). Hist. rom. Censor. Zedenmeester. Tucht meester,m. Fig. Zedenregter. Kunst regter. Beoordelingsmeester. Tuchtmeester. Recensent, m. En mauvais usage, Bedelner. “Beknopt, m. | Personne prête à... Le l'examen des livres. Boek, m. — des journaux. Dagblad, m. | Dans Les anciens temps... Censuel, m. — des journaux. Dagblad, m. | Dans Les anciens temps... Celui qui surveille les études et maintient le bon ordre. Zedenopzieger, m. | Dans l'ancienne université. Dozent, m. Censue, adj. m. (censé). Jur. feld. Seigneur —. Cyns her. Grondheer, m. Livre —. Cynsboek, o. en m. Censue, 1e, s. (censé). Celui, celle qui tient une cens à ferme. Censman, m. Censpachter, m. Censstroew, m. Censpachteresse, v. CENSITAIRE, s. m. (censitaire). Jur. feld. Censue, m. Censue, et mieux CENSISTE, adj. (censé, censé). Censue, m. Censue, m. Censuel, s. f. (censuel). Jur. feld. Cens (in geld ouwaren). Grondoens, m. Leenreyt, o. | Les terres roturières qui devaient lods et ventes au seigneur. Censgoederen, o. mv. Leengebied, o. CENSIVEMENT, adv. (censuellement). Avec droit de cens. Met censrecht. Censue, adj. (censuel). Boekjeur. ... Lois —. Boekjeurwet, v. mv. Censuel, Le, adj. (censuel). Jur. feld. Leencens. Censue, m. Censue, m. Censuel, adj. (censuel). Soumis à la censure. Censue, adj. (censuel). Leen cens. Censue, m. Censue, m. Censure, s. f. (censure). Hist. rom. Dignité et fonction de censeur. Censursambt. — Zedenmeestersambt. Tuchtmeestersambt, o. Wèrdigheid van censor, v. | Examen qu’un gouvernement fait faire des livres, etc. Boekkeuring. Dagbladkeuring, ». | En matière de dogme, jugement qui porte condamnation. Verwerping. Verdoeming. Vervordeeling, v. | Excommunication. Ban. Kerkban, m. Interdiction. Verbieding, v. Suspension. Opschoring, v. | Peine de discipline. Tuchtiging. Berisping. Vermaning. Bestraffing, tv. Censuré, p. pass. de Censurer. Censurer, V. à. (censurer). Digger, critiquer, reprendre. Berispen. BESPREKEN. Bespreken. Hissen. Bebben, Laken, Misprijzen. Spreken op. Mistaken. Beschreven. Beweren. Turbigen. In materie de dogma, schrijven. Kiezen. Keuzen. Señalar. Examiner de boeken, etc. Boekenkeuren. Dagbladenkeuren. CENT, adj. nummer van 2 g. (can). Honderd. Hist. Les dagen. De honderd dagen. De honderd-dagige heerschappij (van Napoleon). Myth. Beest met koppen. Honderdkoppige Ceratus. | Ze zegt indeterminement voor een groot aantal. — en - CEN keer. Honderd keer. Comm. en (CENTenary, s m. (can-ti-litre) financieel. Honderd. Cinq voor —. Vier Centimeter. De honderd. | S. m. Centaine. Honderd, o. en v.Honderdtal, o.Honderd stuks, o. mr. Een —, drie —s d'œufs. Een honderd, honderd eieren. Verkoop au —. Afzet van honderd voorzieningen. Centurie, 5. f. coll. (can-tèurn). Honderd, o. en v. Ho l, o. Honderd stuks, o. mr. | Fig. À —s, par—s. Bij honderden. Met honderden. Met hoopen. | Brink van fil of doordraadje, waar alle draden van een cheveu samen zijn gelijmd. Sterk bondje. Sterk bandje, o. CENTAURE, S. m. (can-taur). Zijn fabuleus. Deel mens, deel paard. Peerdmensch, m. | Astron. Peerdmenschsterster, o. | Iron. Ruiter. Peerdenzoot, m. CENTAURÉE, s. f. (can-tauré). Bot. Santorium, v. CENTAURÉES, s. f. pl. (can-tauré). Bot. Santoriumachtige distelgewassen, o. mr. CENTAURESSE, s. f. (can-taurès). Myth. Peerd voor, tv. Centenaar, adj. 2 g. (can-taure). Die heeft honderd jaar. Honderdjarig. Vijfzestig —, waar —, s. m. Honderdjarige grijzbaard, m. Vrouw —, of —, 5. f. Honderdjarige vrouw, v. CENTÈNE, s. f. (can-tènn). Lijfwacht van centurion. Centurie, Hoofd manschap, o. | Troupe van honderd mannen. (vi.) Honderd man. Honderdhoop (LEIG.), m. CENTENIER, s. m. (can-taure). In de Heilige Schrijft, officier die het bevel had over honderd mannen. Centurio. Honderd man. Honderdste man, m. Hoofd van honderd man, o. | Hist. van Fr. Burgerkapitein. Kapitein over honderd man, m. CENTÉSIMAL, adj. (canté-ri mal}. Arithm. Honderdelig. CENTÉSIME, S. f. (canté-zim). Intérêt van een penning honderd op de maand, m.| Impôt centième Lex. Ceni, s. m. (canti). Honderdste deel, o. CENTIARE, S. m. (centi-ar). Mesure de surface. Centiaire, v. | En Holl. Vierkante el, v. Cerberus, s. m. (Cerberus). Myth. Honderdhevig beest, o. env. Cerberus, m. CENTIÈME, adj. 2 g. et s. (centième). Nombre ordinal de cent. Honderdste. | S. m. Centième partie. Honderdste (gedeelte), o. CENTIGRADE, adj. 2 g. (centi grade). Metrol. Honderdgradig. CENTIGRAMME, S. m. (centi-gram). Centième partie du gramme. Centigram. — m. | En Holl. Vingerhoed, m. CENTIMANE, adj. 2 g. (centi man). Qui a cent handen. Honderdhandig. Centième, s. m. (centi me). Centième partie d’un franc. Centième, m. — additionnel. Opcentieme. Centimètre, s. m. (centi-mètre). Centième partie du mètre. Centimètre, m. | En Holl. Duim, m. Knoopgras, s. f. (centi-nod). Bot. Verkensgras. Knoopgras. Eindelos (Mev.), o. Kruisdistel (Mey.), o. Duizendknoop, m. Centipede, adj. 2 g. (centi-pede). Entom. Honderdvoetig. Honderdvoet. CENTISTÈRE, s. m. (centi-stère). Centième partie du stère. Centistère, v. Honderdste van een stuk, van een meter, o. CENTON, s. m. (centon). Antiqu. Lapdeksel. -deken. -kleed, o. | Vaste de poésie composée de vers ou fragments de vers pris de quelque auteur célèbre. Lap. Brochuredicht, a. | Oeuvre nu de morceaux râpés. Leterdictery, v. Leterdievenhoek. Flikwerk, o. CENTRAL, adj. (central). Qui est dans le centre. Middelste. Middel... 