None
L_2022258NL.01009501.xml











5.10.2022   


NL


Publicatieblad van de Europese Unie


L 258/95






RESOLUTIE (EU) 2022/1702 VAN HET EUROPEES PARLEMENT
van 4 mei 2022
met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2020, afdeling V — Rekenkamer
HET EUROPEES PARLEMENT,






—


gezien zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2020, afdeling V — Rekenkamer,










—


gezien artikel 100 van en bijlage V bij zijn Reglement,










—


gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole (A9-0061/2022),










A.
overwegende dat de taak van de Rekenkamer erop gericht is het vertrouwen van de burgers te vergroten en doeltreffend in te spelen op huidige en toekomstige uitdagingen voor de Unie door onafhankelijke, professionele en invloedrijke controlewerkzaamheden uit te voeren, waarbij de zuinigheid, doeltreffendheid, efficiëntie, wettigheid en regelmatigheid van het optreden van de Unie worden beoordeeld teneinde de verantwoordingsplicht, de transparantie en het financieel beheer te verbeteren;










B.
overwegende dat, onverminderd de bepalingen van artikelen 287 en 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), de resultatenrekeningen van de Rekenkamer sinds de afsluiting van begrotingsjaar 1987 jaarlijks worden gecontroleerd door een externe auditor en de verslagen van de externe auditor sinds het verslag over het begrotingsjaar 1992 in het Publicatieblad van de Europese Unie zijn bekendgemaakt;










C.
 overwegende dat de verantwoording inzake het beheer ten aanzien van de begrotingsautoriteiten via het jaarlijks activiteitenverslag van de secretaris-generaal van de Rekenkamer wordt geboden dat in overeenstemming met artikel 74, lid 9, van het Financieel Reglement tot doel heeft informatie te verstrekken over het beheer van de middelen, met inbegrip van de systemen, en over de efficiëntie en de doeltreffendheid van de interne controlesystemen van de Rekenkamer;










D.
overwegende dat de kwijtingsautoriteit in het kader van de kwijtingsprocedure de nadruk legt op het bijzondere belang van het verder versterken van de democratische legitimiteit van de instellingen van de Unie door het vergroten van de transparantie en de verantwoordingsplicht, en door toepassing van het concept van resultaatgericht begroten en een goed personeelsbeheer;










1.
is zich ervan bewust dat de jaarrekening van de Rekenkamer wordt gecontroleerd door een onafhankelijke externe auditor om dezelfde beginselen van transparantie en verantwoordingsplicht toe te passen als de Rekenkamer hanteert voor de instanties die zij controleert; neemt met tevredenheid kennis van het oordeel van de auditor dat de financiële staten een getrouw beeld geven van de financiële positie van de Rekenkamer;










2.
stelt vast dat de follow-up van de kwijtingsresoluties voor 2019 door de Rekenkamer slechts algemene reacties bevat op de opmerkingen van het Parlement; herhaalt dat een gepaste en bevattelijke follow-up cruciaal is om de Commissie begrotingscontrole van het Parlement in staat te stellen te bepalen of de Rekenkamer de aanbevelingen van het Parlement serieus in overweging heeft genomen; verzoekt de Rekenkamer de structuur van haar volgende follow-upverslag te vereenvoudigen en alle noodzakelijke reacties op te nemen, waarbij zij gedetailleerde en concrete toelichtingen geeft bij de uitvoering van de aanbevelingen van het Parlement, waarin expliciet wordt verwezen naar elke paragraaf van deze kwijtingsresolutie;










3.
 merkt op dat de artikelen 285, 286 en 287 VWEU op de Rekenkamer van toepassing zijn, waarin is bepaald dat de Rekenkamer haar reglement van orde vaststelt, dat door de Raad moet worden goedgekeurd, en dat de Raad de arbeidsvoorwaarden van de leden van de Rekenkamer, en met name hun salarissen, vergoedingen en pensioenen, vaststelt; merkt op dat de bevoegdheid van de Rekenkamer om regels inzake werkmethoden vast te stellen onderdeel is van haar interne organisatie en dat de besluitvormingsprocedure van de Rekenkamer is vastgelegd in haar reglement van orde; verzoekt de Rekenkamer de kwijtingsautoriteit op de hoogte te houden van lopende en toekomstige wijzigingen van haar interne regelingen; merkt op dat in de gedragscode (1) van de Rekenkamer de nadruk wordt gelegd op de fundamentele ethische waarden van de Rekenkamer en haar leden, en dat de gedragscode verschillende procedurele verplichtingen bevat;





Budgettair en financieel beheer







4.
stelt vast dat de begroting van de Rekenkamer blijft toenemen en in 2020 152 miljoen EUR bedroeg (vergeleken met 147 miljoen EUR in 2019), hetgeen goed is voor minder dan 0,1 % van de totale uitgaven van de Unie en voor ongeveer 1,4 % van de totale uitgaven van de Unie aan administratie; merkt op dat de begroting van de Rekenkamer voornamelijk van administratieve aard is en dat het overgrote deel ervan wordt gebruikt voor uitgaven met betrekking tot personeel, gebouwen en meubilair, uitrusting en diverse bedrijfskosten;










5.
stelt vast dat het totale uitvoeringspercentage voor 2020 96 % was (vergeleken met 98 % in 2019), met een uitvoeringspercentage van 95,7 % voor vastleggingen en 90,1 % voor betalingskredieten; stelt vast dat de betalingen in 2020 137 132 964 EUR bedroegen, vergeleken met 137 799 512 EUR in 2019;










6.
 stelt vast dat na de uitbraak van COVID-19 een aantal begrotingsonderdelen onderbenut waren, zoals dienstreizen (met 15,75 %), publicaties (met 42,75 %), kosten voor vertolking (met 30,77 %), energieverbruik, vergaderingen, representatie en salarissen; stelt vast dat de besparingen op salarissen ook voortkwamen uit minder aanwervingen en een lager dan verwachte loonsverhoging; wijst, in tegenstelling tot de besparingen, op de stijging van de kosten met betrekking tot IT (die neerkomen op 30,77 %), de medische dienst (die neerkomen op 214,29 %) en beveiliging (die neerkomen op 288,10 %); stelt voorts vast dat de Rekenkamer in de loop van 2020 22 begrotingsoverdrachten heeft verricht tussen de genoemde begrotingsonderdelen voor een totaalbedrag van 4 051 000 EUR;










7.
erkent dat er — ondanks overdrachten uit de begroting — aan het einde van het jaar toch een aantal kredieten werd geannuleerd, hoofdzakelijk met betrekking tot missies (2 160 144 EUR), publicaties (198 808 EUR), representatie (179 992 EUR), kosten voor vertolking (162 104 EUR), voertuigen (151 084 EUR) en vergaderingen (106 005 EUR);










8.
begrijpt dat automatische overdrachten van kredieten van 2019 naar 2020, een totaal van 6 515 316 EUR, hebben bijgedragen tot een behaalde benuttingsgraad van 92,24 % (vergeleken met 88,48 % in 2019);










9.
merkt op dat de Rekenkamer in 2020 in totaal 18 overeenkomsten met een waarde hoger dan 15 000 EUR heeft gegund, voor een totale waarde van 2 704 105 EUR, waarvan vier overeenkomsten, met een totale waarde van 2 190 490 EUR, boven de relevante drempel in artikel 4 van Richtlijn 2014/24/EU van het Europees Parlement en de Raad vielen (2);





Intern beheer, prestaties, interne controle







10.
 stelt vast dat 2020 het laatste jaar was voor de uitvoering van de strategie 2018-2020 van de Rekenkamer en is ingenomen met de vorderingen die op een aantal gebieden zijn gemaakt, met name dat er meer middelen werden toegewezen aan doelmatigheidscontroles, dat de productiviteit voor alle soorten controles is toegenomen en dat belanghebbenden en de media meer belang zijn gaan stellen in de verslagen van de Rekenkamer; neemt kennis van de publicatie van het verslag inzake de collegiale toetsing over de uitvoering van de strategie 2018-2020; waardeert de gekozen participatieve aanpak voor de voorbereiding van de strategie 2021-2025, die in januari 2021 is goedgekeurd en waarbij alle leden van de Rekenkamer, managers en overig personeel door middel van workshops, webinars en enquêtes werden betrokken om bijdragen te verzamelen en te bespreken;










11.
onderstreept dat de in het werkprogramma van de Rekenkamer gestelde prioriteiten overeen moeten komen met de door de kwijtingsautoriteit voorgestelde aandachtsgebieden in verband met begrotingskwesties, in plaats van beleidskwesties; herinnert aan de gezamenlijke verklaring van het Parlement en de Raad over de verhoging van het aantal ambten bij de Rekenkamer; herinnert eraan dat het Parlement en de Raad het van essentieel belang achten dat de Rekenkamer voldoende middelen toewijst voor de uitvoering van haar kernactiviteiten, en dat zij de Rekenkamer hebben verzocht om in toekomstige begrotingsjaren een overzicht te verstrekken van de toewijzing van personeel in het voorgaande jaar; herhaalt het verzoek van het Parlement om een specifiek onafhankelijk jaarverslag over de instellingen van de Unie;










12.
 erkent dat de Rekenkamer een reeks kernprestatie-indicatoren toepast om institutionele belanghebbenden te voorzien van informatie over prestatieniveaus, het management in te lichten over de gemaakte vorderingen met het oog op de verwezenlijking van strategische doelstellingen, en de besluitvorming te ondersteunen; merkt op dat er in 2020 in totaal 69 publicaties verschenen (33 jaar- en speciale verslagen, 11 adviezen, 6 evaluaties, 14 vooruitblikken op de controle en 5 andere documenten), vergeleken met 67 publicaties in 2019; is verheugd over het feit dat de Rekenkamer voor het eerst een jaarverslag heeft gepubliceerd betreffende de algehele prestaties van de EU-begroting, als gevolg waarvan meer gewicht wordt toegekend aan de behaalde resultaten op basis van een steekproef van de uitgavenprogramma’s van de Unie en kan worden beoordeeld in welke mate de gecontroleerde instanties de aanbevelingen in de speciale verslagen van de Rekenkamer hebben opgevolgd; is verheugd over het initiatief van de Rekenkamer om belangrijke belanghebbenden, waaronder de Commissie begrotingscontrole van het Parlement, te raadplegen over de toekomstige strategie met betrekking tot het jaarlijks prestatieverslag;










13.
wijst op het aantal verschenen adviezen (11), waarvan het leeuwendeel ofwel betrekking had op wijzigingen van bestaande regels van het meerjarig financieel kader (MFK) voor 2014-2020 in het kader van de respons van de Unie op de COVID-19-pandemie, ofwel op wetgevingsvoorstellen voor het MFK voor 2021-2027 en het stimuleringspakket “NextGenerationEU”; waardeert het dat de Rekenkamer haar werkprogramma voor 2020 heeft aangepast om rekening te houden met de veranderende omstandigheden en dat die aanpassing ook de tijdige publicatie van twee evaluaties van de respons van de Unie op de COVID-19-pandemie omvatte;










14.
 ondersteunt de praktijk van de Rekenkamer om toezicht te houden op het gevolg dat wordt gegeven aan haar aanbevelingen; stelt vast dat de Rekenkamer in 2020 de uitvoering van de in haar verslagen uit 2016 gedane aanbevelingen heeft gemeten en uitkwam op een gedeeltelijke of volledige uitvoering van 97 % van de 29 aanbevelingen die in het jaarverslag werden gedaan en van 91 % van de 360 aanbevelingen die in de speciale verslagen werden gedaan (vergeleken met respectievelijk 96 % en 94 % voor de aanbevelingen uit 2015);










15.
is ingenomen met de analyse inzake de invloed en perceptie van de werkzaamheden van de Rekenkamer die is uitgevoerd door haar relevante belanghebbenden, met inbegrip van instellingen, organen, bureaus en agentschappen van de Unie, nationale autoriteiten, ngo’s, de academische wereld en de media, op basis van de feedback die is ontvangen in het kader van de geanonimiseerde elektronische enquêtes; legt de nadruk op de in 2020 ontvangen feedback waarbij 84 % van de respondenten van mening was dat de verslagen van de Rekenkamer nuttig waren voor hun werk en 75 % aangaf dat de werkzaamheden van de Rekenkamer invloed had (vergeleken met respectievelijk 88 % en 81 % in 2019);










16.
 stelt vast dat de inrichtingsvergoeding voor de leden van de Rekenkamer, vastgelegd in artikel 4 van Verordening (EU) 2016/300 van de Raad (3), toegekend wordt op voorwaarde dat het lid van de Rekenkamer aantoont dat een verandering van woonplaats noodzakelijk was om in dienst te kunnen treden, en dat het lid “in zijn standplaats dient te wonen of op zodanige afstand daarvan dat hij niet gehinderd wordt in de uitoefening van zijn werkzaamheden”, zoals vastgelegd in artikel 20 van het Statuut van de ambtenaren; wijst erop dat het Paymaster Office van de Commissie (PMO) de loutere vermelding van een adres weliswaar kan hebben aanvaard, maar dat een huur- of koopcontract voor onroerend goed niet mag worden beschouwd als voldoende bewijs in de zin van artikel 20 van het Statuut, aangezien dit onroerend goed voor andere doeleinden dan als hoofdverblijfplaats kan worden gebruikt; is van mening dat het mechanisme voor het verifiëren van de wettelijke voorwaarden voor toekenning van de inrichtingsvergoeding moet worden herzien, zodat zo veel mogelijk andere documenten als bewijs kunnen worden opgevraagd, waarbij het recht op privacy geëerbiedigd wordt;










17.
 stelt vast dat de leden van de Rekenkamer een huur- of koopovereenkomst voor onroerend goed hebben verstrekt en een door de Luxemburgse autoriteiten afgegeven verklaring van woonplaats; houdt er evenwel onverkort aan vast dat de inrichtingsvergoeding sinds de inwerkingtreding van Verordening (EU) 2016/300 uitsluitend wordt betaald na overlegging van bewijsstukken waaruit blijkt dat de leden “zich in hun standplaats hebben gevestigd”, overeenkomstig artikel 5, lid 3, van bijlage VII bij het Statuut van de ambtenaren; is van mening dat het incasseren van een inrichtingsvergoeding moet worden beschouwd als een verplichting voor de leden “om tijdens hun ambtstermijn hun woonplaats daadwerkelijk op effectieve en stabiele basis naar Luxemburg te verplaatsen” en herinnert er in dit kader aan dat in artikel 5, lid 4, van die bijlage het volgende is bepaald: “De ambtenaar die recht heeft op de kostwinnerstoelage en zich zonder zijn gezin in zijn stand plaats vestigt, ontvangt slechts de helft van de vergoeding waarop hij anders recht zou hebben gehad.”; merkt op dat de Rekenkamer onlangs een gewijzigde gedragscode heeft aangenomen waarin in artikel 10, lid 1, de verplichting is opgenomen om daar te verblijven waar de Rekenkamer haar zetel heeft, en verzoekt de Rekenkamer verslag uit te brengen over de inwerkingtreding van de gewijzigde gedragscode;










18.
 stelt vast dat hoge ambtsdragers van de EU, zoals de leden van de Rekenkamer, op grond van artikel 5 van Verordening (EU) 2016/300 tijdens hun ambtstermijn recht hebben op een standplaatstoelage die is vastgesteld op 15 % van hun basissalaris; is zich bewust van het feit dat voornoemde verordening geen voorwaarden bevat voor de uitbetaling van de standplaatstoelage, maar dat deze enkel gebaseerd is op het feit dat de ontvanger een hoge ambtsdrager is; erkent dat een dergelijke aanpak strookt met de formulering van deze verordening en begrijpt dat alleen de Raad bevoegd is om Verordening (EU) 2016/300 te wijzigen; is desondanks van mening dat de standplaatstoelage consistent moet zijn met de inrichtingsvergoeding en dat de logica derhalve dezelfde correlatie gebiedt met artikel 20 van het Statuut van de ambtenaren, waarbij de verschillende doeleinden van de vergoedingen in acht worden genomen; wijst er in dit verband op dat de standplaatstoelage moet worden geïnterpreteerd in het licht van artikel 10 van de herziene gedragscode van de Rekenkamer inzake inzet en loyaliteit en artikel 14 van Protocol nr. 3 betreffende het statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie, dat gehecht is aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het VWEU, en dat bepaalt dat de rechters verplicht zijn te verblijven in de plaats waar het Hof van Justitie is gevestigd;










19.
 heeft begrip voor het feit dat de Rekenkamer geen rol speelt bij het opstellen van de regels en voorwaarden voor de toekenning van de inrichtings- en standplaatstoelagen en dat het PMO verantwoordelijk blijft voor de verificatie of al dan niet voldaan is aan de juridische voorwaarden voor de inrichtingsvergoeding en voor de machtiging tot betaling van zowel de inrichtings- als de standplaatstoelagen op basis van een overeenkomst inzake het dienstverleningsniveau; stelt vast dat het PMO op verzoek van de Rekenkamer in 2021 een controle achteraf van de inrichtingsvergoeding heeft verricht en de bevindingen aan de Rekenkamer heeft gerapporteerd; merkt op dat er in 2021 geen onregelmatigheden zijn gerapporteerd; betreurt het feit dat bepaalde leden van de Rekenkamer niet onderkennen dat de standplaatstoelage inhoudt dat men daadwerkelijk in de standplaats woont, met name in gevallen waarin de inrichtingsvergoeding is betaald;










20.
waardeert het dat de Rekenkamer overeenkomstig artikel 10, lid 1, van haar herziene gedragscode een uitdrukkelijke wettelijke verplichting voor haar leden heeft opgenomen om verblijf te houden in de plaats waar de Rekenkamer is gevestigd, waarbij deze verplichting overeenkomt met artikel 14 van Protocol nr. 3 van het statuut van het Hof van Justitie, en om het bewijs van woonplaats in Luxemburg bij indiensttreding en elke drie jaar daarna te verstrekken aan haar secretaris-generaal (alsmede aan het PMO), hetgeen strookt met de door het Parlement naar voren gebrachte interpretatie, het beginsel van gezond financieel beheer en de van de Rekenkamer verwachte ethische normen; meent dat de herziening van de gedragscode vaste vorm kan geven aan de erkenning van de Rekenkamer dat de standplaatstoelage moet stroken met een daadwerkelijke woonplaats in Luxemburg, zodat de leden hun taken naar behoren kunnen uitvoeren;










21.
 neemt kennis van besluit nr. 30-2019 van de Rekenkamer betreffende het beheer en gebruik van haar wagenpark; is zich ervan bewust dat het wagenpark door middel van een interinstitutionele raamovereenkomst wordt geleased van een leverancier en dat de Rekenkamer, naast de huurlasten, de kosten draagt voor het gebruik van de auto’s (d.w.z. tolheffingen, parkeren, brandstof, opladen, schoonmaken en andere uitgaven) in verband met ritten die onder een reisopdracht vallen; stelt vast dat ritten zonder reisopdracht eveneens zijn toegestaan wanneer deze ritten verband houden met de uitvoering van hun taken door de leden van de Rekenkamer;










22.
merkt op dat de Rekenkamer haar leden toestaat om in ruil voor een bijdrage van 100 EUR per maand gebruik te maken van het wagenpark zonder chauffeur voor reizen die niet onder een dienstreisopdracht vallen; is bezorgd over het feit dat de bijdrageregeling van 100 EUR, die privégebruik van het wagenpark mogelijk moet maken, potentieel misbruik van het wagenpark kan bevorderen en de reputatie van de Rekenkamer kan schaden; neemt kennis van het recente besluit nr. 10-2022 van de Rekenkamer, waarmee het beheer en gebruik van het wagenpark herzien worden; is van mening dat de bijdrage van 100 EUR geen weerspiegeling is van de volledige kosten van dit gebruik en dat het bij dit besluit ingevoerde nieuwe systeem niet redelijk of administratief efficiënt is; verzoekt de Rekenkamer elk gebruik van het wagenpark dat redelijkerwijs noodzakelijk is voor de uitvoering van de taken van de leden te rationaliseren, en dit te vermelden in de reisopdrachten; wijst nogmaals op zijn in vorige kwijtingsresoluties geformuleerde standpunt dat de leden van de Rekenkamer buiten de strikte uitvoering van hun taken om in geen geval gebruik mogen maken van het wagenpark;










23.
 stelt vast dat de Rekenkamer haar leden taalcursussen aanbiedt in het belang van de dienst, hetzij via het interinstitutioneel kader samen met andere in Luxemburg gevestigde instellingen van de Unie, hetzij rechtstreeks via professionele aanbieders van taalcursussen; neemt kennis van de verklaring van de Rekenkamer dat haar leden in de periode 2017-2021 alleen voor Frans, Duits en Engels intensieve taalcursussen buiten het interinstitutioneel kader van de Unie hebben gevolgd; wijst erop dat de voorwaarden alleen van toepassing lijken te zijn op de kenmerken van de taalcursus (d.w.z. twee weken per jaar, minstens vier uur per dag) en niet op de taal die het lid dat de cursus aanvraagt, kiest; neemt kennis van het recente besluit van de Rekenkamer dat leden taalcursussen mogen volgen die hoofdzakelijk betrekking hebben op de werktalen van de Rekenkamer (Engels en Frans), maar — in het belang van de dienst — ook op andere officiële talen van de Unie;










24.
 stelt vast dat er pas in 2018 een presentielijst is ingevoerd om de aan- of afwezigheid van de leden tijdens alle formele vergaderingen van de Rekenkamer en haar kamers en comités te registreren; stelt vast dat het jaarlijks activiteitenverslag van de Rekenkamer voor 2020 voor het eerst informatie betreffende aanwezigheid bevat; is zich ervan bewust dat dergelijke vergaderingen slechts een deel van de activiteiten van de leden uitmaken — waarbij deze activiteiten tevens controlebezoeken en bevordering van de werkzaamheden van de Rekenkamer in de lidstaten omvatten — en stemt ermee in dat de onafhankelijkheid die wordt verlangd van de leden noodzakelijkerwijs een bepaalde mate van zelfstandigheid bij de organisatie van hun werk inhoudt; herinnert er echter aan dat de leden verplicht zijn zich ten volle te wijden aan de vervulling van hun opdracht zoals verankerd in artikel 10 van de gedragscode van de Rekenkamer, en verzoekt de Rekenkamer derhalve de presentielijst te gebruiken als instrument om mogelijke gevallen van absenteïsme proactief te voorkomen; wijst erop dat het door de Rekenkamer meegedeelde gemiddelde aanwezigheidspercentage van 96 % volgens het activiteitenverslag 2020 van de Rekenkamer uitsluitend betrekking heeft op drie fysieke vergaderingen van het college van leden in 2020, en niet op de algemene aanwezigheid op de werkplek; herhaalt het verzoek dat sinds de kwijtingsprocedure van 2017 elk jaar wordt gedaan, namelijk om de presentielijst uit te breiden tot werkdagen, dienstreizen, verlofperioden en gerechtvaardigde afwezigheid, zodat de lijst een nauwkeurig overzicht is van de door de leden verrichte werkzaamheden; verzoekt de Rekenkamer de kwijtingsautoriteit jaarlijks te voorzien van updates van de presentielijst, zodat hier tijdens de kwijtingsprocedure rekening mee kan worden gehouden;










25.
 merkt op dat dienstreizen, die essentieel zijn om de rol van de Rekenkamer te vervullen (d.w.z. om nationale instanties ter plaatse te controleren of om het jaarverslag te presenteren in nationale parlementen), beperkt worden door de jaarlijkse begroting en dat zij via maandelijkse steekproeven uitgebreid vooraf en achteraf gecontroleerd moeten worden; is ingenomen met het feit dat op grond van besluit nr. 59-2017 van de Rekenkamer de rol van bevoegde ordonnateur voor alle dienstreizen en uitgaven van leden is gedelegeerd aan de secretaris-generaal van de Rekenkamer, waarbij de regels voor dienstreizen in besluit nr. 61-2017 van de Rekenkamer worden verduidelijkt, met name de verplichting om aan te tonen hoe de dienstreis verband houdt met de werkzaamheden van de Rekenkamer; benadrukt dat dienstreizen duidelijk en ondubbelzinnig als zodanig moeten worden aangemerkt; wijst erop dat de leden van de Rekenkamer tevens fungeren als contactpunt voor de nationale controle-instanties en als verstrekkers van informatie aan burgers over Uniemiddelen; stelt echter met bezorgdheid vast dat de duur en de plaats van dienstreizen niet aan beperkingen of voorwaarden onderhevig zijn, hetgeen het risico kan doen ontstaan dat er inefficiënt met tijd wordt omgegaan; is van mening dat er speciale aandacht moet uitgaan naar de duur, de meerwaarde en de kosten van dienstreizen naar derde landen; verzoekt de Rekenkamer passende regels vast te stellen ter voorkoming van elk mogelijk misbruik van reisopdrachten dat de integriteit, onafhankelijkheid en objectiviteit van haar leden ter discussie kan stellen; wijst er met name op dat de dienstreizen van de leden in het algemeen in Luxemburg moeten beginnen of eindigen overeenkomstig de uitdrukkelijke verblijfsverplichting, tenzij sprake is van incidentele en gerechtvaardigde uitzonderingen; verwacht dat de leden van de Rekenkamer actief deelnemen aan auditbezoeken en is van mening dat hun taken en verantwoordelijkheden moeten worden gespecificeerd om elke vorm van mogelijk wangedrag te voorkomen;










26.
 stelt vast dat elk lid op grond van besluit nr. 60-2017 van de Rekenkamer beschikt over een jaarlijkse, voor representatiekosten te gebruiken begrotingstoewijzing die onderworpen is aan controles vooraf en waaruit wordt terugbetaald na overlegging van de bewijsstukken; toont zich verrast over het feit dat in artikel 9 van dit besluit is bepaald dat een deel van deze toewijzing — weliswaar beperkt — kan worden aangewend voor uitnodigingen van leden aan naaste medewerkers (d.w.z. het kabinet van het lid, een controleteam, onder zijn of haar leiding werkzaam personeel, of personeel van dezelfde nationaliteit als het betreffende lid), zonder externe genodigden, ter bevordering van de teamgeest of om de verwezenlijking van een belangrijke operationele doelstelling te vieren; herinnert eraan dat de Rekenkamer in artikel 1 van dit besluit “representatie” definieert als professionele interactie door leden van de Rekenkamer met externe personen en dat het huidige gebruik van de toewijzing niet strookt met die definitie; verzoekt de Rekenkamer de regels voor het gebruik van en de voorwaarden en maxima voor begrotingsonderdelen voor representatie, teambuilding en interne vieringen te verduidelijken, teneinde de beginselen van goed financieel beheer en transparantie te eerbiedigen; neemt kennis van het recente besluit van de Rekenkamer, op grond waarvan evenementen zonder externe deelnemers niet langer onder representatiekosten zullen vallen; verzoekt de Rekenkamer de Commissie begrotingscontrole van het Parlement jaarlijks overzichten te verstrekken van het gebruik van de begrotingstoewijzing voor representatie;










27.
 stelt vast dat de dienst Interne Audit van de Rekenkamer in 2020 het risicobeheerbeleid van de Rekenkamer heeft geëvalueerd, verslagen heeft opgesteld of de belangrijkste controlewerkzaamheden voor een aantal taken heeft afgerond, en geen tekortkomingen heeft vastgesteld die gevolgen hadden voor de algehele betrouwbaarheid van de internecontrolesystemen die werden ingevoerd om de wettigheid en regelmatigheid van de financiële verrichtingen van de Rekenkamer in 2020 te waarborgen; wijst op het door de onafhankelijke externe auditor van de Rekenkamer in december 2021 uitgebrachte verslag over de betrouwbaarheid, waarin werd geconcludeerd dat de middelen die aan de Rekenkamer zijn toegewezen voor taalcursussen, dienstreizen en representatie, voor het beoogde doel zijn gebruikt, en dat de bestaande controleprocedures de nodige waarborgen bieden voor naleving van de regelgeving; moedigt de interne auditor van de Rekenkamer en onafhankelijke externe auditors aan om in hun controleplan thema’s met betrekking tot ethische kwesties op te nemen, zoals goed financieel beheer en de ethische normen die worden verlangd van de Rekenkamer, die optreedt als onafhankelijke hoedster van de financiële belangen van de burgers van de Unie, en die verder gaan dan wat door haar interne auditdienst wordt gecontroleerd;










28.
 begrijpt dat de reisbeperkingen en de maatregelen in verband met de volksgezondheid als gevolg van de COVID-19-pandemie de mogelijkheden van de Rekenkamer om ter plekke controlewerkzaamheden uit te voeren tijdens het grootste gedeelte van 2020 hebben beperkt; stelt vast dat de auditors van de Rekenkamer in 2020 in totaal 1 190 dagen op het terrein hebben doorgebracht (vergeleken met 3 605 dagen in 2019) en 627 dagen bij de instellingen, organen, bureaus en agentschappen van de Unie, internationale organisaties en particuliere auditkantoren (vergeleken met 2 504 dagen in 2019); merkt met belangstelling het toegenomen gebruik op van controles op afstand, waarbij informatie- en communicatietechnologie zoals veilige gegevens en het delen van documenten wordt gebruikt; spreekt de hoop uit dat deze werkprocedures door de Rekenkamer in het kader van haar reguliere controleprocedure zullen worden geconsolideerd;





Ethisch kader en transparantie







29.
 erkent ten volle de waarde van serieuze en op feiten gebaseerde journalistiek voor het waarborgen van de nodige checks-and-balances voor de goede financiële en ethische werking van de instellingen van de Unie; is bezorgd over berichten in de media over een aantal kwesties inzake het ethisch en financieel beheer bij de Rekenkamer die betrekking hebben op haar leden; benadrukt dat de controlewerkzaamheden van de Rekenkamer nooit ter discussie zijn gesteld en dat de Rekenkamer onderworpen is aan verschillende controlelagen door haar interne en onafhankelijke externe controleurs en de kwijtingsautoriteit; is evenwel bezorgd over de schade die de reputatie en integriteit van de Rekenkamer hebben opgelopen, terwijl zij als model voor correcte tenuitvoerlegging van de Uniebegroting moet fungeren en de strengste ethische normen dient te hanteren; verzoekt de Rekenkamer een nieuw verkozen ethische commissie, die niet op voorstel van de voorzitter van de Rekenkamer is benoemd, te belasten met het onderzoeken van de gemelde gebieden en met het beoordelen van de ethische geschiktheid van de bestaande regels, met inbegrip van het nieuwe systeem in verband met artikel 73 van het Financieel Reglement; vertrouwt erop dat de kwijtingsprocedure in nauwe samenwerking met de Rekenkamer verbeterpunten zal vaststellen en ertoe zal leiden dat de noodzakelijke hervormingen worden doorgevoerd, die met name betrekking hebben op de gedragscode van de Rekenkamer; herinnert aan de rol van de Rekenkamer als onafhankelijke externe auditor van de Unie en hoedster van haar financiën, en spreekt opnieuw met klem zijn overtuiging uit dat onethisch gedrag van de leden van de Rekenkamer enorme gevolgen heeft voor de reputatie van zowel de Rekenkamer als de Unie als geheel, waardoor de vraag rijst wie de bewaker van de Unie bewaakt;










30.
 betreurt ten zeerste dat de Rekenkamer na de berichtgeving in de media over een aantal dubieuze ethische en financiële kwesties, de leden van de Commissie begrotingscontrole van het Parlement niet haar volledige medewerking heeft verleend en niet op gelijke voet met hen in dialoog is gegaan bij het bekendmaken van belangrijke informatie en documenten, zelfs niet op basis van het beginsel van vertrouwelijkheid en gegevensbescherming; herinnert eraan dat een aantal vertrouwelijke documenten op initiatief van de Rekenkamer ter beschikking is gesteld van de voorzitter van de Commissie begrotingscontrole van het Parlement en de rapporteur voor de kwijtingsprocedure van 2020; is van mening dat de toegang tot die informatie en documenten door alle leden van de Commissie begrotingscontrole van essentieel belang is om de in de media geuite aantijgingen te beoordelen en de leden van het Parlement in staat te stellen een weloverwogen beslissing te nemen inzake het verlenen van kwijting aan de Rekenkamer;










31.
herinnert eraan dat de Rekenkamer bij het Begrotingsverdrag van 1975 is ingesteld om de financiën van de EU te controleren en dat deze instelling, als extern controleur van de Unie, bijdraagt aan het verbeteren van het financieel beheer van de Unie, waarbij zij tegelijkertijd optreedt als onafhankelijke hoedster van de financiële belangen van de EU-burgers; benadrukt dat samenwerking en wederzijds vertrouwen tussen de Rekenkamer en het Parlement, met name de Commissie begrotingscontrole, centraal staan in het systeem voor begrotingscontrole van de EU; is ervan overtuigd dat tegemoet moet worden gekomen aan de bezorgdheden van het Parlement die in deze en eerdere kwijtingsresoluties zijn opgenomen, en dat de schade die door dubieuze interne praktijken aan de geloofwaardigheid van de Rekenkamer is toegebracht, moet worden hersteld; wijst opnieuw op zijn bereidheid om de Rekenkamer te begeleiden bij het noodzakelijke hervormingsproces;










32.
 maakt zich ernstig zorgen over aantijgingen met betrekking tot de onderverhuur van een appartement door leden van de Rekenkamer aan personeelsleden van de Rekenkamer, mede in de context van een mogelijke schending van de bepalingen van het betreffende huurcontract en de totstandbrenging van een onethische structuur in het kader van de verblijfstoelage; betreurt het feit dat de Rekenkamer heeft geweigerd alle schaduwrapporteurs van de Commissie begrotingscontrole van het Parlement te voorzien van informatie over de verhuurder, de hoogte van de huur die is betaald door het lid van de Rekenkamer dat het appartement huurt, en de hoogte van de huur die aan dat lid is betaald door de onderhuurders die in dienst zijn van de Rekenkamer;










33.
 stelt met bezorgdheid vast dat het totale prijskaartje van de onregelmatigheden die Karel Pinxten, voormalig lid van de Rekenkamer, heeft begaan 570 824 EUR bedraagt, zoals is vastgesteld in het relevante verslag van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF); betreurt het dat de Rekenkamer Karel Pinxten slechts kon verzoeken 153 408 EUR terug te betalen met als reden dat er geen rechtsgrondslag bestond om zijn salaris terug te vorderen voor dagen waarop hij “ongerechtvaardigd afwezig” was; wijst op de reputatieschade voor de Rekenkamer en voor de Unie als geheel als gevolg van dit soort gedrag dat, zoals vastgesteld in het arrest van het Hof van Justitie van 30 september 2021 (4), werd vergemakkelijkt door de vaagheid van de interne regels van die instelling en mogelijk werd gemaakt door het tekortschieten van de door haar opgezette controles; neemt kennis van de follow-up die de Rekenkamer aan deze zaak heeft gegeven tijdens het OLAF-onderzoek, met inbegrip van de opheffing van de immuniteit en een succesvolle afronding van de procedure uit hoofde van artikel 286, lid 6, VWEU, alsook van de maatregelen die naar aanleiding daarvan zijn genomen;










34.
 is zich ervan bewust dat de Rekenkamer en haar interne auditor ten gevolge van de procedures aangaande Karel Pinxten een evaluatie van haar controleprocedures van 2016 tot 2019 hebben uitgevoerd en dat niets wees op het bestaan van soortgelijke zaken; stelt vast dat de Rekenkamer van oordeel is dat zij de bij de controle geconstateerde tekortkomingen heeft aangepakt; erkent dat het exclusief aan de secretaris-generaal van de Rekenkamer delegeren van de taken van de bevoegde ordonnateur in de zin van artikel 73 van het Financieel Reglement en niet langer aan elk lid zelf cruciaal is gebleken om resultaten te boeken met betrekking tot het beginsel van goed financieel beheer; merkt op dat de Rekenkamer van mening is dat het systeem dat nu geldt volledig uitvoerbaar en betrouwbaar is;










35.
 benadrukt de bevindingen van de collegiale toetsing van het ethisch kader van de Rekenkamer uit 2019 waarin wordt aangegeven dat ethiek een prominente plaats moet krijgen in de strategische documenten van de Rekenkamer, met het advies meer samenhang en duidelijkheid in de regels te creëren, alsook passende opleiding, dat bewustmakingsactiviteiten moeten worden versterkt en dat het ethisch controlesysteem van de Rekenkamer verder moet worden verbeterd; stelt vast dat in de collegiale toetsing werd geconcludeerd dat de ethische normen van de Rekenkamer over het algemeen in overeenstemming zijn met de ethische code van de internationale organisatie van hoge controle-instanties, maar dat verdere verbetering noodzakelijk is; beklemtoont in dat opzicht dat er hoge verwachtingen worden gekoesterd ten aanzien van hoge controle-instanties zoals de Rekenkamer en zij zich derhalve moeten gedragen als modelorganisaties en vertrouwen en geloofwaardigheid moeten uitstralen — reden waarom de leiding met haar optreden het goede voorbeeld moet geven; merkt op dat de Rekenkamer momenteel haar ethisch kader herziet, met inbegrip van een beoordeling van de ethische risico’s door een externe aanbieder, die het maturiteitsniveau van het ethische kader van de Rekenkamer zal evalueren en de ethische risico’s die de Rekenkamer loopt, zal beoordelen; wijst erop dat de conclusies van deze evaluatie ertoe zullen dienen om het ethisch kader van de Rekenkamer begin 2022 bij te werken en verzoekt de Rekenkamer de kwijtingsautoriteit onverwijld op de hoogte te houden;










36.
 is ingenomen met de goedkeuring van de nieuwe gedragscode voor de leden en voormalige leden van de Rekenkamer op 14 december 2020 (5), die aanzienlijk gedetailleerder en explicieter is dan de gedragscode voor de leden van de Rekenkamer van 8 februari 2012; merkt op dat de leden nu verplicht zijn een jaarlijkse “belangenverklaring” in te dienen, maar is bezorgd over het gebrek aan onderzoekscapaciteiten van de Rekenkamer, wat essentieel is om belangenconflicten te voorkomen, en verzoekt de Rekenkamer daarom het huidige systeem te versterken; beklemtoont dat de leden van de Rekenkamer verplicht zijn de hoogste normen inzake ethisch gedrag en de ethische waarden en beginselen in acht te nemen, zoals integriteit, onafhankelijkheid, objectiviteit, professioneel gedrag, waardigheid, inzet en loyaliteit;










37.
is ingenomen met het feit dat de gedragscode van de Rekenkamer procedurevoorschriften bevat inzake de verplichtingen van haar leden ten aanzien van externe activiteiten en beroepswerkzaamheden nadat zij hun ambt hebben neergelegd; gaat ermee akkoord dat de leden zich moeten onthouden van alle externe activiteiten die onverenigbaar zijn met de uitoefening van hun ambt; is ingenomen met de wijziging die het college van de Rekenkamer heeft aangebracht in artikel 12, lid 2, van de gedragscode, hetgeen de kwijtingsautoriteit heeft aangemoedigd, waarbij deze wijziging de toestemming voor onbezoldigde taken in de politieke sfeer uitsluit; merkt op dat de gedragscode van de Rekenkamer met deze wijziging nu in overeenstemming is gebracht met de gedragscode van het Hof van Justitie; wijst erop dat de waarden onafhankelijkheid en objectiviteit specifiek en ernstig in het gedrang komen zodra een lid tijdens zijn of haar ambtstermijn een concrete relatie onderhoudt met een politieke partij, zoals duidelijk is verklaard door het Hof van Justitie in zijn arrest van 30 september 2021;










38.
 benadrukt dat de voorzitter van de Rekenkamer het goede voorbeeld moet geven door elk werkelijk of vermeend belangenconflict dat de onpartijdigheid van de Rekenkamer kan ondermijnen uit de weg te gaan, en veroordeelt derhalve zijn missies die met een duidelijk politiek doel zijn uitgevoerd, hetgeen niet strookt met de ethische normen en beginselen die van de Rekenkamer worden verwacht; herinnert in dit opzicht aan artikel 7, lid 2, van de gedragscode van de Rekenkamer dat als volgt luidt: “De leden van de Rekenkamer moeten zich bewust zijn van het belang van hun taken en verantwoordelijkheden; zij geven het goede voorbeeld door rekening te houden met het openbare karakter van hun ambt en gedragen zich zo dat het vertrouwen van het publiek in de Rekenkamer wordt behouden en versterkt.”;










39.
 benadrukt dat in artikel 6, lid 2, van de ethische richtsnoeren van de Rekenkamer wordt erkend dat nauwe banden het lastig kunnen maken zich te houden aan het beginsel van gelijke behandeling en dat in artikel 3, lid 5, van haar gedragscode is bepaald dat echtgenoten, partners en naaste familieleden geen deel mogen uitmaken van het kabinet van het betreffende lid; is van mening dat — persoonlijke overwegingen buiten beschouwing gelaten — het feit dat de voorzitter van de Rekenkamer een appartement deelde met twee voltijds werkende ambtenaren van zijn kabinet ongebruikelijk en ongewenst is, aangezien dit de indruk van een mogelijk belangenconflict of een schending van het beginsel van gelijke behandeling kan creëren, zelfs wanneer de secretaris-generaal van de Rekenkamer het tot aanstelling bevoegde gezag is en de inschaling van het personeel van de kabinetten van de leden gebaseerd is op het aantal jaren ervaring; is de mening toegedaan dat het leden van de Rekenkamer niet mag worden toegestaan hun woning te delen met leden van hun kabinet; is daarom ingenomen met de recente herziening van de gedragscode van de Rekenkamer, hetgeen de kwijtingsautoriteit heeft aangemoedigd, waarin wordt bepaald dat contractuele betrekkingen tussen leden en personeel van de Rekenkamer ter kennis moeten worden gebracht van de ethische commissie, en waarin tevens wordt bepaald dat leden geen langlopende huur-, onderhuur- of leenovereenkomsten met personeel van de Rekenkamer mogen sluiten, waarmee de normen inzake transparantie en verantwoordingsplicht verder gaan dan de wettelijke vereisten; is ingenomen met het voornemen van de Rekenkamer om de beginselen betreffende de woonomstandigheden van de leden verder te specificeren; betreurt de schending van het recht op privacy van de betrokken personeelsleden die is veroorzaakt doordat hun namen in de pers bekendgemaakt werden; betreurt eveneens het feit dat zij in hun privéleven hebben geleden onder de gevolgen hiervan;










40.
 is ingenomen met het feit dat de gedragscode ook voorziet in een organisatorisch kader voor de toepassing ervan, namelijk een ethische commissie die zich buigt over elke ethische kwestie die relevant wordt geacht voor de in de gedragscode opgenomen normen en voor haar reputatie; is ingenomen met het feit dat de ethische commissie wordt bijgestaan door de juridische dienst van de Rekenkamer, hetgeen zal helpen om eventuele juridische risico’s die met haar beslissingen gepaard gaan te vermijden; stelt vast dat het huidige reglement van orde van de Rekenkamer bepaalt dat de leden van de ethische commissie door de Rekenkamer worden benoemd op voordracht van de voorzitter; herinnert eraan, onder verwijzing naar het Speciaal verslag 13/2019 van de Rekenkamer betreffende “De ethische kaders van de gecontroleerde EU-instellingen”, dat de samenstelling van ethische commissies gevolgen kan hebben voor de waargenomen objectiviteit en onafhankelijkheid, en verzoekt de Rekenkamer derhalve met klem de regels voor de benoeming en samenstelling van de ethische commissie te herzien en stelt, in navolging van het onafhankelijk ethisch comité van de Commissie, voor dat de ethische commissie wordt samengesteld uit externe personen die worden geselecteerd op grond van hun bekwaamheid, ervaring, onafhankelijkheid en professionele kwaliteiten, en hen niet langer te benoemen op voordracht van haar voorzitter;










41.
 merkt op dat de Rekenkamer de dienstreizen van haar leden op het transparantieportaal van haar website plaatst, maar alleen voor het lopende jaar; verzoekt de Rekenkamer de informatie over alle dienstreizen die de leden tijdens de volledige duur van hun mandaat hebben ondernomen — waaronder maar niet beperkt tot de bestemming, naam en functie van de persoon waarmee een ontmoeting heeft plaatsgevonden, het doel van de dienstreis en de kosten — openbaar te maken en voorgoed te bewaren; moedigt de Rekenkamer aan zich aan te sluiten bij het transparantieregister van de Unie op basis van een overeenkomst inzake dienstverleningsniveau; spoort de Rekenkamer aan de agenda’s van haar leden met betrekking tot publieke en professionele afspraken bekend te maken;










42.
stelt vast dat in 2020 zowel de enige ingeleide OLAF-zaak als de enige door de Europese Ombudsman ontvangen klacht werd afgewezen door de respectieve instanties; merkt op dat er in 2020 geen melding werd gedaan door klokkenluiders;










43.
verzoekt de Rekenkamer om de rol van haar ethisch adviseurs te verduidelijken aangezien er geen verslagen over hun activiteiten beschikbaar zijn; is van mening dat, na de bevindingen van de collegiale toetsing van 2019, het nuttig zou zijn het behandelde aantal en type kwesties alsook het geboden advies te registeren; merkt op dat de ethisch adviseurs nu jaarlijks aan de secretaris-generaal van de Rekenkamer verslag moeten doen van hun activiteiten overeenkomstig de geheimhoudingsvoorschriften;





Personele middelen, gelijkheid, welzijn van personeel







44.
 stelt vast dat de Rekenkamer aan het einde van 2020 in totaal 925 personeelsleden in dienst had, waarvan 669 ambtenaren, 158 tijdelijke functionarissen, 83 arbeidscontractanten en 15 gedetacheerde nationale deskundigen; merkt op dat de gemiddelde bezettingsgraad in 2020 97,2 % bedroeg; waardeert het dat de aanwervingsacties in 2020 voortdurend op een goed niveau zaten met de aanwerving van 62 nieuwe personeelsleden, waarvan 18 ambtenaren, 21 tijdelijke functionarissen, 20 arbeidscontractanten en 3 gedetacheerde nationale deskundigen (vergeleken met 77 in 2019);










45.
sluit zich aan bij de moeilijkheden die de in Luxemburg gevestigde instellingen van de Unie ondervinden om naar hun behoeften personeel aan te werven; wijt dit onder andere aan de indexering van de salarissen in Luxemburg; moedigt de relevante instelling aan een gecoördineerde en één gemeenschappelijke aanpak te hanteren ten aanzien van de Commissie;










46.
is ingenomen met het feit dat het personeelsbestand van de Rekenkamer in 2020 over het algemeen evenveel mannen als vrouwen telde, met 475 vrouwen en 435 mannen onder de 910 personeelsleden; stelt vast dat vrouwen goed waren voor 51,63 % van het gehele personeelsbestand met inbegrip van leden van de Rekenkamer en gedetacheerde nationale deskundigen; merkt een stijging van het aandeel vrouwen in leidende functies op, 34,82 % in 2020 vergeleken met 30,43 % in 2019; merkt op dat ongeveer een derde van de voornaamste leidinggevenden (17 van de 47) en directeuren (3 van de 10) vrouw is;










47.
