Förslag till rådets beslut om inrättande av Europeiska fonden för integration av tredjelandsmedborgare för perioden 2007–2013 som en del av det allmänna programmet ”Solidaritet och hantering av migrationsströmmar” {SEK(2005) 435}
Er worden bijzondere bepalingen voorzien om de extra kosten te dekken die zijn verbonden aan de toepassing van het FTD- en FRTD-systeem overeenkomstig Verordening (EG) nr. 693/2003 van de Raad en Verordening (EG) nr. 694/2003 van de Raad. Wat het Europees Vluchtelingenfonds, het Integratiefonds en het Terugkeerfonds betreft, zal iedere lidstaat, naar het voorbeeld van het Vluchtelingenfonds, een gering vast bedrag ontvangen om een minimumniveau aan middelen voor de verwezenlijking van de doelstellingen te waarborgen. 2. 3. Complementariteit met andere instrumenten en beleidsmaatregelen Het kaderprogramma vormt één onderdeel van de beleidsmix die is opgezet om het gemeenschappelijke beleid op het gebied van asiel, migratie en de buitengrenzen verder te ontwikkelen: het moet nauw gekoppeld worden aan de toepassing en ontwikkeling van andere beleidsinstrumenten, met name de wetgeving. De financiële solidariteit moet duidelijk omlijnde doelstellingen dienen en de medefinanciering mogelijk maken van acties die de Gemeenschap een hoog niveau van toegevoegde waarde verlenen. De fondsen moeten op zodanige wijze worden gebruikt dat de situatie in de lidstaten ten aanzien van de gemeenschappelijke normen wordt verbeterd of dat de uitvoering van gecoördineerde of gezamenlijke acties de Gemeenschap als geheel ten goede komt. De instelling en de uitvoering van het kaderprogramma zullen andere initiatieven en in het kader van het gemeenschappelijk asiel-, migratie- en organisaties die buitengrenzenbeleid in het leven worden geroepen, aanvullen. en het visumbeleid buitengrenzen- Zo draagt met name de ontwikkeling van grootschalige IT-systemen, die de tenuitvoerlegging (Visuminformatiesysteem, van Schengeninformatiesysteem) en het asielbeleid (EURODAC) moeten ondersteunen, door de totstandbrenging van samenwerking en een kostenefficiënte uitwisseling van informatie tussen de lidstaten in aanzienlijke mate bij aan de solidariteit binnen de Gemeenschap. Hoewel de ontwikkeling en exploitatie van deze informatiesystemen niet door de begrotingsramingen betreffende het kaderprogramma "Solidariteit en beheer van de migratiestromen" worden bestreken, zijn dit vastleggingen op lange termijn en de rechtsinstrumenten waarbij zij worden ingesteld bevatten geen bepalingen die de looptijd ervan beperken. Naast de verruiming die met het oog op de uitbreiding wordt verwacht, valt niet uit te sluiten dat in de periode 2007-2013 verdere functies in deze systemen worden ontwikkeld die door de in rubriek 3 van het voorgestelde financiële kader opgenomen kredieten moeten worden gedekt. De activiteiten van het FRONTEX-agentschap vormen ook een doeltreffend middel voor intensivering van de samenwerking door technische en operationele bijstand, bundeling van uitrusting en middelen die aan alle deelnemende staten ter beschikking kunnen worden gesteld.  Voor de geleidelijke uitbreiding van het actieterrein en de activiteiten van het agentschap, vooral na de voor 2007 geplande evaluatie, zullen adequate middelen onder rubriek 3 van het toekomstige financiële kader nodig zijn. De diensten van de Commissie zullen het FRONTEX-agentschap bij de programmering en de evaluatie betrekken. Naar gelang van de resultaten van de thans lopende voorbereidende actie zal de Commissie de oprichting van een Europese Waarnemingspost voor migratie overwegen, om het toezicht op NL 7 NL en de analyse van de multidimensionale aspecten van de migratie- en asielproblematiek te versterken. Er zijn maatregelen getroffen, niet alleen om ieder risico van overlappingen tussen de fondsen te voorkomen, maar ook om de ontwikkeling van synergieën waar mogelijk te bevorderen. Met name zal de financiering van terugkeermaatregelen voor afgewezen asielzoekers in het kader van het Europees Vluchtelingenfonds vanaf het eerste jaar van het meerjarenprogramma dat op 1 januari 2008 van start gaat niet langer subsidiabel zijn. Financiering voor het Terugkeerfonds is pas vanaf 2008 voorzien, aangezien, zoals in het Haags programma werd gesteld, eerst de resultaten van de voorbereidende acties inzake terugkeer (2005 – 2006) moeten worden geëvalueerd. Ook is, zowel bij het vaststellen van de doelstellingen van het Integratiefonds als bij de uitvoering van dit fonds, de nadruk gelegd op de complementariteit en de synergie van de acties tussen dit fonds en het Europees Sociaal Fonds (ESF). Dankzij zijn specifieke, innovatiegerichte aanpak zal het Integratiefonds de bredere doelstellingen van het ESF ook daadwerkelijk kunnen aanvullen en succesvolle strategieën en praktijken kunnen vastleggen die uiteindelijk in het ESF kunnen worden overgenomen. 3. RATIONALISATIE EN VEREENVOUDIGING 3. 1. Voortbouwen op bestaande instrumenten De vier fondsen die binnen het kaderprogramma "Solidariteit en beheer van de migratiestromen" ten uitvoer worden gelegd, vormen een samenhangend geheel en ondersteunen de totstandkoming van op de beginselen van solidariteit, meerwaarde, additionaliteit en complementariteit gebaseerd gemeenschappelijk beleid op het gebied van de buitengrenzen, migratie en asiel. Zij zorgen voor de voortzetting en de verdere operationele ontwikkeling van acties in het kader van bestaande programma’s en voorbereidende acties zoals ARGO, INTI, de voorbereidende acties op het gebied van het terugkeerbeleid en het Europees Vluchtelingenfonds (EVF). De tweede fase van het EVF is op 1 januari 2005 aangevangen en loopt in 2010 af.  Met het aan deze mededeling gehechte voorstel houdende wijziging van het EVF wordt beoogd, naast het preciseren van de voorwaarden om voor het onderdeel "vrijwillige terugkeer" in aanmerking te komen, om de looptijd en de uitvoeringsbepalingen betreffende het beheers- en controlesysteem in overeenstemming te brengen met die van de andere drie instrumenten: de looptijd wordt verlengd tot en met 2013 en de nieuwe bepalingen treden in werking met ingang van 1 te maken dat de eerste meerjarige programmeringscyclus (2005-2007) kan worden voltooid op basis van de huidige beschikking. Na afloop daarvan zal de programmeringscyclus gelijklopen met die van de andere drie fondsen. januari 2008, om mogelijk Er dient rekening mee te worden gehouden dat later op het jaar een beleidsinhoudelijke herziening van het EVF zal worden voorgesteld, samen met mededelingen van de Commissie betreffende met name: • De Verklaring inzake personen die onder nationale hervestigingsprogramma’s vallen, tegen de achtergrond van de Beschikking van de Raad betreffende het EVF II voor de NL 8 NL periode 2005-2010, waarbij de Commissie wordt verzocht een voorstel te doen voor een wijziging van het Europees Vluchtelingenfonds tegen eind 2005, teneinde rekening te houden met de conclusies van de Raad van 2 november 2004 over verbetering van de toegang tot duurzame oplossingen. In het kader daarvan had de Raad de Commissie gevraagd om een voorstel voor een hervestigingsregeling van de EU uit te werken. Er dienen afspraken te worden gemaakt over de volledige of gedeeltelijke financiering van hervestiging in het kader van een EU-hervestigingsregeling of buiten dat kader om. • Het Haags programma, waarin wordt verzocht in 2005 "passende structuren op te richten waarbij de nationale asieldiensten van de lidstaten zijn betrokken, ter vergemakkelijking van de praktische en constructieve samenwerking". Er zal bijgevolg werk dienen te worden gemaakt van de integratie van die structuren onder communautaire acties evenals een keuze uit de mogelijke opties voor het Europees Bureau voor ondersteuning. 3. 2. Gemeenschappelijke beheers- en controleregelingen In het licht van de doelstelling van het kaderprogramma om de tenuitvoerlegging van gemeenschappelijk beleid te versterken op nationaal niveau, wordt het programma uitgevoerd onder gedeeld beheer door de lidstaten en de Commissie. Hierdoor zullen de lidstaten de acties kunnen selecteren rekening houdende met een grondige behoeftenanalyse en een aan de lokale situatie aangepaste strategie, vast te stellen in overleg met de Commissie.  Omdat met derde landen geen gedeeld beheer mogelijk is, zullen er via decentralisatie taken worden gedelegeerd aan de landen die bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis en bij het Buitengrenzenfonds betrokken zijn. De zogeheten 'communautaire acties' en de technische bijstand van de Commissie waarvan in de ontwerpen sprake is, zullen direct door de Commissie worden beheerd. instrumenten gelden dezelfde uitvoeringsregels: strategische Voor elk van de vier meerjarenprogrammering (opgesplitst in de perioden 2007-2010 en 2011-2013) gebaseerd op door de Commissie verstrekte richtsnoeren, jaarlijkse middelentoewijzing en operationele programmering, meerjarenevaluaties. Insgelijks dienen de beheers- en controlesystemen van de vier fondsen op elkaar te worden gemeenschappelijke afgestemd; en beheers- uitvoeringsvoorschriften controleregelingen). ontwerp-beschikkingen –structuren omvatten (een nationale comité, daartoe de of Coherentie en transparantie vormen de uitgangspunten van de beheersvoorschriften voor de respectieve fondsen: de coherentie wordt verzekerd doordat de ontwerp-beschikkingen bepalen aan welke minimumvereisten de beheers-, interne controle- en auditsystemen moeten voldoen en welke de plichten van alle actoren zijn; de transparantie doordat alle actoren kennis hebben van de resultaten en de uitkomst van elk deel van het instrument. Bij de opstelling van de vier ontwerp-beschikkingen is ook rekening gehouden met de conclusies van de evaluaties die in het kader van de Structuurfondsen gemaakt zijn van de programmerings- en uitvoeringsmechanismen, om te zorgen voor soortgelijke mechanismen die de volgende garanties bieden: concentratie van de middelen op de essentiële, strategische doelen, een effectieve uitvoering op nationaal en op communautair niveau, en een deugdelijk beheer en dito controle van de Gemeenschapsgelden. NL 9 NL 3. 3. Evaluatie en herziening Om de doelmatigheid van het optreden te garanderen, dienen de uitvoering, de resultaten en de effecten van de ingezette instrumenten op regelmatige tijdstippen te worden geëvalueerd. Het is voornamelijk van belang dat dit gebeurt tegen de achtergrond van het kaderprogramma "Solidariteit en beheer van de migratiestromen": - om te beginnen zullen in 2005 en 2006 aanvullende studies worden uitgevoerd om onder het nieuwe programma de prioriteiten van de initiële meerjarige richtsnoeren te bepalen, alsook een samenhangend en compleet monitoring- en evaluatiekader vast te stellen (o. a.  gemeenschappelijke sets kwantitatieve en kwalitatieve input-, output-, resultaat- en impactindicatoren); - ten tweede moeten tegen 2010, wanneer het Haags programma wordt geëvalueerd, de resultaten van een eerste evaluatie van het kaderprogramma beschikbaar zijn; deze zullen worden verwerkt in het beheer en de tenuitvoerlegging van het programma; - ten derde moeten evaluaties van de resultaten van de meerjarenprogramma’s voor de fondsen beschikbaar zijn in 2012, om daaruit met het oog op de voortzetting nuttige lessen te kunnen trekken, en in 2015, om de impact ervan te meten; Ook in verband met ontwikkelingen in het beleid en de uitkomsten van evaluaties moet het programma kunnen worden herbekeken en zo nodig aangepast aan nieuwe of veranderende behoeften en prioriteiten: - in 2009 moeten sommige aspecten van de werking van de fondsen, zoals de verdeelsleutels voor de middelen op het gebied van integratie en buitengrenzen, kunnen worden herbeoordeeld in het licht van de in 2005 aangevatte eindevaluatie van de voorbereidende acties; - eind 2010, op basis van de eerste evaluatie, om de belangrijkste oriëntaties en prioriteiten voor de toekomst van het kaderprogramma aan te wijzen. 4. FINANCIËLE MIDDELEN Het totale voorgestelde budget voor het kaderprogramma "Solidariteit en beheer van de migratiestromen" voor de periode 2007-2013 bedraagt 5,866 miljard EUR (tegen lopende prijzen). Hiervan zou 1,184 miljard EUR naar asiel gaan, 759 miljoen naar het Terugkeerfonds, 1,771 miljard EUR naar integratie van onderdanen van derde landen en tot slot 2,152 miljard EUR naar beheer van de buitengrenzen. De aan de lidstaten toegewezen middelen zouden niet overdraagbaar zijn tussen fondsen. Bovenop dit pakket voor het kaderprogramma zou een indicatief bedrag van 285,1 miljoen EUR voor de periode 2007-2013 worden uitgetrokken voor het FRONTEX agentschap, terwijl de kostprijs voor de implementatie van grootschalige informatiesystemen wordt geraamd op ruim 900 miljoen EUR; tot slot is ook de budgettaire kostprijs van de eventuele oprichting van een Europees waarnemingscentrum voor migratie geraamd, en wel op een indicatief bedrag van 62,3 miljoen EUR voor dezelfde periode.  NL 10 NL Totstandbrenging van een kaderprogramma "Solidariteit en beheer van de migratiestromen" voor de periode 2007-2013 BIJLAGE Complementariteit op het gebied van vrijheid, veiligheid en recht agentschappen met en andere instrumenten De financiële vooruitzichten omvatten diverse complementaire instrumenten die moeten bijdragen aan het verwezenlijken van de gestelde beleidsdoelen op het gebied van vrijheid, veiligheid en recht: – de kaderprogramma’s ter vervanging van de vele uiteenlopende begrotingsonderdelen die de Commissie momenteel beheert met betrekking tot dit terrein; – financiering door de Gemeenschap van agentschappen en organisaties van de Gemeenschap of de Unie; – ontwikkeling en beheer van grootschalige informatiesystemen. Het volgende, met het bovengenoemde kaderprogramma verband houdende agentschap wordt in de nieuwe financiële vooruitzichten opgenomen: • het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen, opgericht bij Verordening (EG) nr. 2007/2004 van 26 oktober 2004 tot oprichting van een Europees agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie (PB L 349 van 25. 11. 2004, blz. 1). Andere bestaande instrumenten zullen blijven bestaan, maar vallen niet onder het kaderprogramma. Het betreft hier instrumenten voor de ontwikkeling en implementatie van grootschalige IT-systemen op het gebied van asiel, migratie en buitengrenzen die zijn opgericht bij besluiten van de Raad en/of het Europees Parlement, namelijk: • het EURODAC systeem, opgericht bij Verordening (EG) nr. 2725/2000 van de Raad van 11 december 2000 betreffende de instelling van "Eurodac" voor de vergelijking van vingerafdrukken ten behoeve van een doeltreffende toepassing van de Overeenkomst van Dublin (PB L 316 van 15. 12. 2000, blz. 1) en Verordening (EG) nr. 343/2003 van de Raad van 18 februari 2003 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek dat door een onderdaan van een derde land bij een van de lidstaten wordt ingediend (PB L 50 van 25. 2. 2003, blz. 1). • het Visuminformatiesysteem (VIS), opgericht bij Beschikking 2004/512/EG van de Raad van 8 juni 2004 betreffende het opzetten van het Visuminformatiesysteem (VIS) (PB L 213 van 15. 6. 2004, blz. 5), waarvoor de Commissie een voorstel (COM(2004) 835) betreffende de doelstellingen, functies en bevoegdheden heeft gedaan; • Het Schengen Informatiesysteem (SIS II), waarvoor de Commissie einde eerste kwartaal van 2005 een voorstel voor een verordening van de Raad en het Europees Parlement wil indienen.  NL 11 NL Ontwikkeling en exploitatie van deze informatiesystemen zijn langetermijninitiatieven; de wetgevingsbesluiten waarbij zij in het leven zijn geroepen, bepalen geen looptijd. Benevens met schaalvergroting van de systemen in verband met uitbreiding van de Unie, moet rekening worden gehouden met nieuwe functies in deze systemen in de periode 2007-2013. NL 12 NL TOELICHTING 1. INLEIDING Bij de voorbereiding van de financiële vooruitzichten voor 2007-2013 stond vanaf het begin een beleidsgerichte aanpak voorop, waarbij de politieke doelstellingen en de daarvoor uitgetrokken middelen op elkaar zijn afgestemd. In dit verband wordt de totstandbrenging van een ruimte van vrijheid, veiligheid en recht beschouwd als één van de hoofdprioriteiten van de Europese Unie in de komende jaren, die door aanzienlijk verruimde financiële middelen zal worden ondersteund. In haar mededelingen "Bouwen aan onze gemeenschappelijke toekomst - in de uitgebreide Unie 2007-2013"4 en Beleidsuitdagingen en begrotingsmiddelen "Financiële vooruitzichten 2007 - 2013"5 wees de Commissie er tevens op dat het belangrijk is om de herziening van de rechtsinstrumenten van de volgende financiële vooruitzichten aan te grijpen om sneller naar meer eenvoud toe te werken. Met haar voorstellen rond drie algemene en beleidsgerichte programma's heeft opgebouwd ("Solidariteit en beheer van de migratiestromen", "Grondrechten en justitie", "Veiligheid en bescherming van de vrijheden"), geeft de Commissie een duidelijk kader aan voor de financiële bijstand van de Gemeenschap aan de drie doelstellingen: justitie, vrijheid en veiligheid. De inhoud van deze programma's was beschreven in een werkdocument van de Commissie6, waarin de volgende belangrijke doelstelling voor het algemene programma "Solidariteit en beheer van de migratiestromen" werd vastgesteld: uitwerking van het beginsel van solidariteit bij het beheer van mensenstromen, door te zorgen voor een eerlijke verdeling van de financiële lasten die ontstaan als gevolg van de invoering van een geïntegreerd beheer van de buitengrenzen van de Unie en de uitvoering van een gemeenschappelijk asiel- en immigratiebeleid eerlijk over de lidstaten te verdelen. (.  ) Deze solidariteit moet de tenuitvoerlegging verbeteren en ondersteunen van het beleid en de wetgeving van de Gemeenschap met betrekking tot vier elkaar aanvullende dimensies van de beheer van de migratiestromen: • geïntegreerd beheer van de buitengrenzen om een gelijkwaardig en uniform niveau van bescherming aan de buitengrenzen te waarborgen; • asielbeleid, zoals reeds het geval is in het kader van het Europees Vluchtelingenfonds7 ter ondersteuning van de ontwikkeling en tenuitvoerlegging van een gemeenschappelijk Europees asielbeleid dat gebaseerd is op de solidariteit tussen de lidstaten en ter bevordering van een evenwicht tussen de inspanningen van de lidstaten voor het dragen van de consequenties van de opvang van vluchtelingen en ontheemden; • bestrijding van illegale immigratie en met name de terugkeer van uit derde landen afkomstige illegalen en personen die op onregelmatige wijze naar de EU migreren; 4 5 6 7 COM (2004) 101 van 10. 2. 2004. COM (2004) 487 van 14. 7. 2004. Mededeling van de heer Vitorino aan de Commissie, 28 september 2004 (SEC(2004)1195) "Giving an operational dimension to the area of freedom, security and justice: Policy context and orientations for future financial interventions”. Beschikking 2004/904/EG van de Raad van 2 december 2004 tot instelling van het Europees Vluchtelingenfonds voor de periode 2005-2010, PB L381 van 28. 12. 2004. NL 13 NL • toelating en integratie van onderdanen van derde landen, met name wat hun sociale, burgerlijke en culturele integratie betreft, om hen te helpen in te burgeren en actief deel te nemen aan alle aspecten van de Europese maatschappijen. 2. MOTIVERING VAN DE ACTIE VLUCHTELINGENFONDS – WIJZIGING VAN HET EUROPEES De eerste maal dat uiting werd gegeven aan deze solidariteit was de oprichting van het EVF in 20008, waaraan drie jaar van voorbereidende acties vooraf waren gegaan. Dankzij dit fonds, dat is opgericht op voorstel van de Commissie en met de steun van het Europees Parlement, kon de basis worden gelegd voor een gemeenschappelijke solidariteit in het kader van een globale aanpak inzake de opvang van asielzoekers en van personen die internationale bescherming behoeven. Tevens heeft het fonds ertoe bijgedragen dat overeenstemming kon worden bereikt over de richtlijn betreffende de tijdelijke bescherming in geval van massale toestroom van ontheemden.  Nu de eerste fase van de harmonisatie van de wetgeving inzake een gemeenschappelijke Europese asielregeling bijna voltooid is, moest de Raad op basis van een voorstel van de Commissie de beschikking van september 2000 uiterlijk op 31 december 2004 toetsen, zoals in die beschikking is voorgeschreven. In 2003 werd een grondige evaluatie verricht en vond uitvoerig overleg met de betrokken partijen plaats: de tussentijdse evaluatie van het EVF I is in november 2003 voltooid nadat op 30 en 31 oktober een conferentie daarover werd gehouden. Op basis van de resultaten van deze evaluatie en van een uitgebreide effectbeoordeling9 hechtte de Commissie op 12 februari 2004 haar goedkeuring aan een voorstel tot instelling van het EVF voor een tweede periode van 2005 tot 201010. De beschikking werd op 2 december 2004 door de Raad goedgekeurd. De tweede fase van het EVF bevat een groot aantal bepalingen en mechanismen die thans worden voorgesteld voor de drie andere fondsen die samen het algemene programma "solidariteit en beheer van de migratiestromen" vormen: • een strategischer programmering van het instrument, waarbij met inachtneming van het rechtskader voor het asielbeleid, ingevoerd door gemeenschappelijke regels, de Commissie een belangrijkere leidende rol krijgt; • criteria voor een verdeling van de middelen over de lidstaten waarbij niet alleen rekening wordt gehouden met de doelgroepen, maar ook met het feit dat structurele investeringen moeten worden gedaan, met name in de nieuwe lidstaten, om de doeltreffendheid van de nationale asielstelsels te waarborgen. • een programmering en een levenscyclus van projecten die nuttiger resultaten opleveren door de toepassing van meerjarige strategieën die na overleg zijn vastgesteld (tussen de nationale partners en tussen de lidstaten en de Commissie); 8 9 10 Beschikking 2000/596/EG van de Raad van 28 september 2000 tot instelling van het Europees Vluchtelingenfonds voor de periode 2000-2004, PB L252 van 6. 10. 200, blz. 12. SEC (2004) 161 van 12. 2. 2004. COM(2004)102 van 12. 2. 2004, voorstel voor een beschikking van de Raad tot instelling van het Europees Vluchtelingenfonds voor de periode 2005-2010.  NL 14 NL • versterking van de bepalingen inzake gedeeld beheer, in combinatie met meer steun op financieel en administratief kader en communautair niveau gemeenschappelijke beheersinstrumenten), waardoor een toepassing van het instrument overeenkomstig het beginsel van goed financieel beheer wordt gewaarborgd (gemeenschappelijk Het voorstel voorzag voorts in een geleidelijke verhoging van het op de begroting uitgetrokken bedrag, die vanaf 2008 nog aanzienlijker wordt, als duidelijke uiting van de communautaire solidariteit, in het streven naar significante resultaten en een sterke impact, niet alleen op de doelgroepen maar ook op de systemen zelf. Gelet op de recente evaluatie en behandeling van dit voorstel alsook op de duur van dit instrument moeten de wijzigingen die in het kader van de goedkeuring van het algemene programma "Solidariteit en beheer van de migratiestromen" in het EVF uit hoofde van de nieuwe financiële vooruitzichten worden aangebracht derhalve gericht zijn op rationalisering van de procedures (om deze in overeenstemming te brengen met de voor de drie andere fondsen voorgestelde procedures), op de duur van de toepassing ervan (verlenging tot 2013) en op complementariteit en samenhang (met name ten aanzien van de acties uit hoofde van het "Terugkeerfonds"). 2. 1. Duur van het instrument Aangezien de huidige fase van het EVF tot 2010 loopt, wordt voorgesteld de duur ervan te verlengen tot het einde van de financiële vooruitzichten, dat wil zeggen tot 2013. In de praktijk betekent dit dat een derde meerjarenprogramma (2011-2013) zal worden uitgevoerd. Aangezien de lidstaten evenwel op dit ogenblik in het kader van EVF II beginnen met de uitvoering van het eerste strategische meerjarenprogramma, dat van 2005 tot eind 2007 loopt, wordt voorgesteld dat de datum van inwerkingtreding van dit voorstel het begin van het eerste jaar van de tweede meerjarige programmeringsperiode is, dat wil zeggen 1 januari 2008. 2. 2. Rationalisering van de beheers- en controlesystemen Het EVF II (2005-2010) bevat al gedetailleerde bepalingen over de praktische tenuitvoerlegging van gedeeld beheer. Om de samenhang en mogelijke gemeenschappelijke regelingen met de beheers- en controleprocedures van de drie andere als onderdeel van dit algemene programma voorgestelde fondsen te waarborgen, stelt de Commissie voor dezelfde bepalingen voor alle vier de fondsen vast te stellen.  Bij het vastleggen van deze bepalingen is met name rekening gehouden met de hervorming van het systeem van uitvoering van de structuurfondsen11 en met de door de Commissie aangeduide richtsnoeren voor de vastlegging van de respectieve verantwoordelijkheden van de Commissie en de lidstaten in haar mededeling van 6 september 200412. Om de uitvoering van de beheers- en controlesystemen niet te compliceren, wordt voorgesteld dat zij eveneens van kracht worden nadat de eerste meerjarencyclus op 1 januari 2008 is voltooid. 11 12 Voorstel voor een verordening van de Raad houdende algemene bepalingen inzake het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds en het Cohesiefonds - COM(2004) 492 van 14. 7. 2004. Mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad "De respectieve verantwoordelijkheden van de lidstaten en de Commissie bij het gezamenlijk beheer van de structuurfondsen en het Cohesiefonds - Stand van zaken en vooruitzichten voor de nieuwe programmeringsperiode na 2006", COM(2004)580 van 6. 9. 2004. NL 15 NL 2. 3. Complementariteit en samenhang Het EVF was het eerste financiële instrument waarmee uiting werd gegeven aan solidariteit tussen de Gemeenschap en de lidstaten bij het beheer van de gevolgen van het opzetten van gemeenschappelijk beleid op het gebied van de buitengrenzen, immigratie en asiel. Met het formuleren van het voorstel voor een coherent algemeen programma wordt het Europees Vluchtelingenfonds onderdeel van een geheel van maatregelen waarmee wordt beoogd op Europees niveau gelijke voorwaarden voor iedereen te creëren. Hiertoe is in het onderhavige voorstel, naast de ontwerp-beschikkingen houdende oprichting van het Europees Fonds voor de integratie van onderdanen van derde landen, het Fonds voor de buitengrenzen en het Europese Terugkeerfonds, voorzien dat mechanismen worden opgezet om een coherente aanpak van de programmering, uitvoering en evaluatie van de vier instrumenten te garanderen. Daarnaast bevat het een wijziging van de werkingssfeer van subsidiabele acties op het gebied van terugkeer om overlappingen met het voorgestelde Terugkeerfonds te voorkomen. De financiering van terugkeermaatregelen voor afgewezen asielzoekers moet plaatsvinden in het kader van het Terugkeerfonds en is derhalve vanaf het eerste jaar van het meerjarenprogramma dat op 1 januari 2008 in werking treedt niet subsidiabel in het kader van het EVF. De redenen voor deze scheidslijn tussen beide fondsen worden in de effectbeoordeling uitgebreid toegelicht. 3. AANPASSING AAN VERDERE ONTWIKKELINGEN De Commissie zal op een later tijdstip een voorstel tot beleidsinhoudelijke herziening van het EVF indienen.  In de wijzigingen zou met name rekening worden gehouden met het Haags Programma en de Verklaring inzake personen die onder nationale hervestigingsprogramma's vallen in het licht van de werkingssfeer van de Beschikking van de Raad inzake het EVF II voor de periode 2005 – 2010. De wijzigingen zouden op de volgende punten betrekking hebben: • In de Verklaring inzake personen die onder nationale hervestigingsprogramma's vallen wordt de Commissie verzocht uiterlijk eind 2005 een voorstel tot wijziging van het Europees Vluchtelingenfonds in te dienen om de Conclusies van de Raad van 2 november 2004 inzake de verbetering van de toegang tot duurzame oplossingen in aanmerking te nemen. In die conclusies vroeg de Raad de Commissie een voorstel voor een hervestigingsprogramma van de EU in te dienen. Derhalve zal een voorstel voor herziening van het Vluchtelingenfonds een regeling moeten bevatten voor de volledige of gedeeltelijke financiering van zowel hervestiging die plaatsvindt in het kader van het hervestigingsprogramma als hervestiging daarbuiten. • Het Haagse Programma waarin wordt verzocht dat in 2005 "passende structuren" worden opgericht "waarbij de nationale asieldiensten van de lidstaten zijn betrokken, ter vergemakkelijking van de praktische en constructieve samenwerking". Er zal dan ook aandacht moeten worden besteed aan de vraag hoe deze structuren moeten worden ondersteund. NL 16 NL De mededelingen over deze kwesties en het voorstel tot wijziging van het Europees Vluchtelingenfonds zijn gepland voor het najaar van 2005. 4. GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING Het financieel memorandum bij het voorstel voor de tweede fase van het EVF in februari 2004 is nog geldig, gelet op het nog steeds aanzienlijke aantal asielaanvragen in de lidstaten. De vrijwillige terugkeer van afgewezen asielzoekers maakt thans een klein deel uit van de acties die uit hoofde van het fonds worden uitgevoerd; daarom is het onwaarschijnlijk dat schrapping van deze acties uit het toepassingsgebied van het fonds in budgettair opzicht aanmerkelijke gevolgen zal hebben. De verlenging van het fonds tot de jaren 2011-2013 dient in overeenstemming te blijven met de ramingen uit 2004, waarbij rekening wordt gehouden met de nieuwe prioriteiten en acties die waarschijnlijk worden toegevoegd door het voorstel dat najaar 2005 wordt verwacht. De financiële toewijzing voor het Fonds voor 2005 en 2006 bedroeg 114,09 miljoen EUR. Onder de door de Commissie voorgestelde financiële vooruitzichten voor de periode 2007-2013 bedraagt de toewijzing 1,184 miljard EUR. Voor de periode 2008–2013 bedraagt deze 1,112. 7 miljard EUR.  Een specifiek bedrag moet tevens beschikbaar blijven als reserve voor de toepassing van noodmaatregelen. Dit bedrag (10 miljoen EUR per jaar) zal tijdens de periode ongewijzigd blijven; het bedrag is noodzakelijk om de eerste paar weken van de maatregel te dekken in geval van massale toevloed van vluchtelingen en kan na deze tijd worden aangevuld met de nodige wijzigingen van de gewone meerjaren- en jaarlijkse programma's van de lidstaten. NL 17 NL 2005/0046 (COD) Voorstel voor een BESCHIKKING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD tot instelling van het Europees Vluchtelingenfonds voor de periode 2008-2013 als onderdeel van het algemeen programma "Solidariteit en beheer van de migratiestromen" HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 63, lid 2, onder b), Gezien het voorstel van de Commissie13, Gezien het Advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité14, Gezien het advies van het Comité van de Regio's15, Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag16, Overwegende hetgeen volgt: (1) Met het oog op de geleidelijke totstandbrenging van een ruimte van vrijheid, veiligheid en recht voorziet het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap in de aanneming, enerzijds van maatregelen die erop gericht zijn het vrije verkeer van personen te waarborgen, in samenhang met begeleidende maatregelen met betrekking tot controles aan de buitengrenzen, asiel en immigratie, en anderzijds van maatregelen op het gebied van asiel, immigratie en de vrijwaring van de rechten van onderdanen van derde landen. (2) De Europese Raad heeft tijdens zijn speciale bijeenkomst van 15 en 16 oktober 1999 in Tampere zijn streven bevestigd om een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid tot stand te brengen. Met het oog hierop dient een gemeenschappelijk Europees beleid inzake asiel en migratie tegelijkertijd gericht te zijn op een eerlijke behandeling van onderdanen van derde landen en een beter beheer van de migratiestromen. Een gemeenschappelijk asielbeleid, dat een gemeenschappelijk Europees asielstelsel omvat, is een wezenlijk aspect van de doelstelling van de Europese Unie om geleidelijk een ruimte van vrijheid, veiligheid en recht tot stand te brengen, die openstaat voor diegenen die onder druk van de omstandigheden op wettige wijze in de Europese Unie bescherming zoeken.  13 14 15 16 PB C … PB C … PB C … PB C … NL 18 NL (3) (4) (5) (6) (7) (8) De uitvoering van een dergelijk beleid moet berusten op solidariteit tussen de lidstaten en veronderstelt het bestaan van mechanismen die een evenwicht bevorderen tussen de inspanningen van de lidstaten voor de opvang en het dragen van de consequenties van de opvang van vluchtelingen en ontheemden. Daartoe is voor de periode 2000-2004 bij Beschikking 2000/596/EG17 het Europees Vluchtelingenfonds ingesteld. Deze beschikking is vervangen door Beschikking 2004/904/EG van de Raad van 2 december 2004 tot instelling van het Europees Vluchtelingenfonds voor de periode 2005-201018. Hiermee werd blijvende solidariteit tussen de lidstaten gewaarborgd in het licht van de recent goedgekeurde Gemeenschapswetgeving op het gebied van asiel, rekening houdend met de bij de uitvoering van het Fonds in de periode 2000-2004 opgedane ervaring. In het licht van de voorstellen van de Commissie tot oprichting van het Europees Fonds voor de integratie van onderdanen van derde landen, het Fonds voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal in de EU verblijven (hierna "Terugkeerfonds") en het Fonds voor de buitengrenzen voor de periode 2007-2013, als onderdeel van het algemeen programma "Solidariteit en beheer van de migratiestromen", met name met het oog op de vaststelling van gemeenschappelijke regelingen inzake beheer, controle en evaluatie, dient een nieuw Europees Vluchtelingenfonds te worden ingesteld. De duur van het Fonds moet worden aangepast aan de duur van het meerjarig financieel kader zoals dit in het interinstitutioneel akkoord voor de periode 2008-2013 is vastgelegd. Dit instrument maakt deel uit van een coherent kader, het algemene programma "Solidariteit en beheer van migratiestromen", dat gericht is op een eerlijke verdeling van de lasten tussen de lidstaten, met name de financiële lasten die voortvloeien uit de invoering van een geïntegreerd beheer van de buitengrenzen van de Unie en uit het gemeenschappelijk asiel- en immigratiebeleid dat is ontwikkeld overeenkomstig titel IV van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap. De door de lidstaten geleverde inspanningen om vluchtelingen en ontheemden passende opvang te bieden en billijke en doeltreffende asielprocedures toe te passen, moeten worden gesteund, teneinde de rechten van hen die internationale bescherming behoeven te beschermen.  De integratie van vluchtelingen in de samenleving van het land waarin zij zijn gevestigd, is een van de doelstellingen van het Verdrag van Genève betreffende de status van vluchtelingen van 28 juli 1951, dat is aangevuld met het Protocol van New York van 31 januari 1967. Voor deze personen moeten ook de in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie opgenomen waarden gelden. Met het oog daarop dienen maatregelen van de lidstaten waarmee hun sociale, economische en culturele integratie wordt bevorderd te worden gesteund, daar die integratie bijdraagt aan de economische en sociale samenhang waarvan de handhaving en de versterking in artikel 2 en in artikel 3, lid 1, onder k), van het Verdrag als een van de fundamentele doelstellingen van de Gemeenschap worden genoemd. 17 18 PB L 252 van 6. 10. 2002, blz. 12. PB L 381 van 28. 12. 2004. NL 19 NL (9) Als aanvulling op de bepalingen van het Europees Terugkeerfonds is concrete hulp nodig om de voorwaarden te scheppen of te verbeteren die de vluchtelingen en ontheemden die zulks wensen, in staat stellen met volledige kennis van zaken te besluiten om het grondgebied van de lidstaten te verlaten en naar hun land van herkomst terug te keren. (10) Voor de uitvoering van noodmaatregelen in verband met het bieden van tijdelijke bescherming in geval van een massale toestroom van ontheemden dient een financiële reserve te worden aangelegd overeenkomstig Richtlijn 2001/55/EG van de Raad van 20 juli 2001 betreffende minimumnormen voor het verlenen van tijdelijke bescherming in geval van massale toestroom van ontheemden en maatregelen ter bevordering van een evenwicht tussen de inspanningen van de lidstaten voor de opvang en het dragen van de consequenties van de opvang van deze personen19. (11) De steun uit het fonds zal doeltreffender en gerichter zijn indien de medefinanciering van de subsidiabele acties gebaseerd wordt op twee meerjarenprogramma's en een jaarlijks werkprogramma die door elke lidstaat worden opgesteld op grond van de situatie waarin hij verkeert en de geconstateerde behoeften. (12) Het is billijk de middelen te verdelen naar evenredigheid van de last die elke lidstaat te dragen heeft als gevolg van de inspanningen die hij zich getroost om vluchtelingen en ontheemden op te vangen, met inbegrip van vluchtelingen die internationale bescherming genieten in het kader van nationale programma's.  (13) In het kader van het gedeeld beheer zoals bedoeld in artikel 53, lid 1, onder b) van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen20 moeten de voorwaarden waaronder de Commissie haar verantwoordelijkheid voor de uitvoering van de begroting kan uitoefenen, worden vastgesteld en de samenwerkingsverplichtingen van de lidstaten worden verduidelijkt. Door deze voorwaarden toe te passen kan de Commissie zich ervan vergewissen dat de lidstaten het fonds op een wettige en correcte manier gebruiken volgens het beginsel van goed financieel beheer in de zin van artikel 27 van het Financieel Reglement. (14) De Commissie moet via een objectieve en transparante methode de beschikbare vastleggingskredieten op indicatieve wijze verdelen. (15) Door middel van technische bijstand dient het fonds bijstand te verlenen voor evaluaties, uitbreiding van de bestuurlijke capaciteit voor het beheer van het fonds, studies, proefprojecten en uitwisseling van ervaringen ter bevordering van innovatieve benaderingen en methoden. (16) De lidstaten dienen de nodige maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat het beheers- en controlesysteem goed werkt. Daartoe moet worden vastgesteld welke algemene beginselen en functies in alle programma's moeten zijn terug te vinden. (17) Er moet voor worden gezorgd dat in elke lidstaat een enkele instantie wordt aangewezen die verantwoordelijk is voor het beheer van de bijstand uit het fonds en 19 20 PB L 212 van 7. 8. 2001, blz. 12. PB L 248, 16. 9. 2002, blz. 1. NL 20 NL dat de taken van deze instantie duidelijk worden vastgesteld. Tevens moet een controle-instantie worden aangewezen waarvan de taken ook moeten worden omschreven. Om ervoor te zorgen dat de declaraties volgens uniforme kwaliteitsnormen worden goedgekeurd voordat ze bij de Commissie worden ingediend, en dat duidelijk is wat de aard en de kwaliteit is van de gegevens waarop deze declaraties zijn gebaseerd, moet bovendien een certificeringsinstantie worden aangewezen. (18) Overeenkomstig het subsidiariteits- en het evenredigheidsbeginsel zijn de lidstaten tenuitvoerlegging van en de controle op de eerstverantwoordelijk voor de bijstandsverlening. (19) De verplichtingen van de lidstaten op het gebied van de beheers- en controlesystemen, de certificering van de uitgaven en de preventie, opsporing en correctie van onregelmatigheden en inbreuken op het Gemeenschapsrecht moeten nader worden uitgewerkt om ervoor te zorgen dat de meerjaren- en de jaarprogramma's efficiënt en correct ten uitvoer worden gelegd.  Voor het beheer en de controle moet worden vastgesteld op welke manier de lidstaten ervoor zorgen dat de systemen worden ingevoerd en naar tevredenheid werken. (20) Onverminderd de bevoegdheden van de Commissie inzake financiële controle dienen de Commissie en de lidstaten op dit gebied meer samen te werken en moeten de criteria worden vastgesteld op basis waarvan de Commissie in het kader van haar strategie voor de controle van nationale systemen kan bepalen welk garantieniveau zij van de nationale controle-instanties kan krijgen. (21) De doeltreffendheid en het effect van de acties die met geld uit het fonds worden ondersteund, hangen mede af van de evaluatie. Er moet formeel worden geregeld welke verantwoordelijkheden de lidstaten en de Commissie op dit gebied hebben en hoe de betrouwbaarheid van de evaluaties wordt gewaarborgd. (22) De acties dienen te worden geëvalueerd met het oog op de tussentijdse toetsing en effectbeoordeling, en in de regelingen voor het volgen van projecten dient evaluatie een vast onderdeel te zijn. (23) In het onderhavige besluit wordt voor de gehele looptijd van het programma een financieel raamwerk vastgelegd, dat in de zin van punt 33 van het op 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie gesloten Interinstitutioneel de Akkoord begrotingsprocedure21 het belangrijkste referentiepunt voor de begrotingsautoriteit is. begrotingsdiscipline verbetering inzake van de de en (24) Aangezien de doelstelling van deze beschikking, namelijk het bevorderen van een evenwicht tussen de inspanningen van de lidstaten voor de opvang van vluchtelingen en ontheemden, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt en derhalve, wegens de omvang en de gevolgen van de actie, beter door de Gemeenschap kan worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel maatregelen nemen. Overeenkomstig 21 PB C 172 van 18. 6. 1999, blz. 1. NL 21 NL het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze beschikking niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken. (25) De voor de uitvoering van dit besluit vereiste maatregelen moeten worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden22.  (26) Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het protocol betreffende de positie van Denemarken, gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en aan het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, neemt Denemarken niet deel aan de aanneming van deze beschikking die derhalve niet bindend is voor, noch van toepassing is in Denemarken, HEBBEN DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD: HOOFDSTUK I ONDERWERP, DOELSTELINGEN EN ACTIES Artikel 1 Onderwerp en werkingssfeer Om de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht te versterken wordt bij deze beschikking voor de periode van 1 januari 2008 tot 31 december 2013 het Europees Vluchtelingenfonds (hierna "het fonds" genoemd) opgericht, als onderdeel van het algemene programma Solidariteit en beheer van migratiestromen. Bij deze beschikking wordt vastgesteld welke doelstellingen het fonds nastreeft, hoe het fonds ten uitvoer wordt gelegd, welke financiële middelen beschikbaar zijn en volgens welke criteria deze verdeeld worden. Daarnaast worden de regels voor het beheer van het fonds, ook op financieel gebied, en de toezicht- en controlemechanismen vastgesteld, uitgaande van gedeelde verantwoordelijkheden van de Commissie en de lidstaten. Artikel 2 Algemene doelstelling van het fonds 1. De algemene doelstelling van het fonds is de inspanningen van de lidstaten op het gebied van de opvang van vluchtelingen en ontheemden te steunen en aan te moedigen en de gevolgen van de opvang te dragen door medefinanciering van de in deze beschikking bedoelde maatregelen, rekening houdend met de communautaire wetgeving op deze gebieden. 22 PB L 184 van 17. 7. 1999, blz. 23. NL 22 NL 2. Het fonds draagt bij aan de financiering van technische bijstand op initiatief van de lidstaten of van de Commissie. Artikel 3 Subsidiabele acties in de lidstaten 1. Het Fonds ondersteunt in de lidstaten uitgevoerde acties met betrekking tot een of meer van de onderstaande punten: (a) voorzieningen voor opvang en asielprocedures; (b) de integratie van de in artikel 6 bedoelde personen wier verblijf in de betrokken lidstaat een duurzaam en stabiel karakter heeft; (c) de vrijwillige terugkeer van de in artikel 6, onder 1), 2) en 4) bedoelde personen, mits deze personen geen nieuwe nationaliteit hebben verworven, en van de in artikel 6, onder 3) bedoelde personen, mits deze personen op hun verzoek om internationale bescherming geen negatieve beslissing hebben gekregen. 2.  Wat de voorwaarden voor opvang en de asielprocedures betreft, zijn subsidiabele acties onder meer de volgende: (a) infrastructuur of diensten in verband met huisvesting; (b) materiële steun en medische en psychologische zorg; (c) sociale bijstand, voorlichting of bijstand bij administratieve stappen; (d) rechtsbijstand en taalkundige bijstand; (e) (f) onderwijs, taalonderricht en andere initiatieven die aansluiten bij de status van de persoon; het verlenen van ondersteunende diensten, zoals vertaling en opleiding, ter verbetering van de opvangvoorzieningen en de doeltreffendheid en de kwaliteit van de asielprocedures; (g) informatie voor de lokale gemeenschappen die te maken krijgen met degenen die in het land van ontvangst worden opgevangen. 3. Ten aanzien van de integratie in de samenleving van de lidstaat van de in artikel 3, lid 1, onder b) bedoelde personen en hun gezinnen zijn subsidiabele acties onder meer: (a) advies en bijstand op gebieden als huisvesting, bestaansmiddelen, integratie in de arbeidsmarkt en medische, psychologische en sociale zorg; NL 23 NL (b) acties die de begunstigden in staat stellen zich op sociaal-cultureel vlak aan te passen aan de samenleving van de lidstaat en de in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie verankerde waarden te onderschrijven; (c) acties die moeten bevorderen dat de begunstigden duurzaam deelnemen en blijven deelnemen aan het maatschappelijke en culturele leven; (d) maatregelen die gericht zijn op onderwijs, beroepsopleiding, erkenning van kwalificaties en diploma's; (e) (f) acties om de zelfredzaamheid te bevorderen en om deze personen in staat te stellen zelf in hun onderhoud te voorzien; acties ter bevordering van verrijkende contacten en een constructieve dialoog tussen deze personen en de samenleving van het gastland, inclusief acties die bevorderen dat daarbij belangrijke partners worden betrokken, zoals het grote vluchtelingenorganisaties, autoriteiten, publiek, vrijwilligersgroepen, sociale partners en de ruimere civiele samenleving; plaatselijke (g) maatregelen om deze personen te ondersteunen bij het verwerven van vaardigheden, waaronder taallessen; (h) acties ter bevordering van gelijke toegang en gelijke behandeling bij de contacten van deze personen met overheidsinstellingen. 4.  Voor acties op het gebied van vrijwillige terugkeer kan uit het fonds steun worden verstrekt, en met name voor: (a) voorlichting en advies over maatregelen of programma's op het gebied van vrijwillige terugkeer; (b) voorlichting over de situatie in het land of de regio van herkomst of de voormalige gewone verblijfplaats; (c) algemene opleiding of beroepsopleiding en steun voor herintegratie; (d) optreden door in de Europese Unie gevestigde herkomstgemeenschappen die de vrijwillige terugkeer van de in deze beschikking bedoelde personen vergemakkelijken; (e) acties ter vergemakkelijking van het opzetten en uitvoeren van nationale programma's voor vrijwillige terugkeer. 5. 6. De in lid 1 tot en met lid 4 bedoelde acties dienen voornamelijk te bevorderen dat de bepalingen van de communautaire wetgeving op het gebied van het gemeenschappelijk Europees asielstelsel worden uitgevoerd. Deze acties houden rekening met de specifieke situatie van kwetsbare personen zoals minderjarigen, alleenstaande minderjarigen, personen met een handicap, ouderen, zwangere vrouwen, alleenstaande ouders met minderjarige kinderen en personen die folteringen hebben ondergaan, zijn verkracht of aan andere ernstige vormen van psychologisch, fysiek of seksueel geweld zijn blootgesteld. NL 24 NL Artikel 4 Acties die van belang zijn voor de Gemeenschap 1. 2. Op initiatief van de Commissie kan maximaal 7% van de voor het Fonds beschikbare middelen worden gebruikt ter financiering van transnationale acties of acties van communautair belang ("Communautaire acties") met betrekking tot het asielbeleid en maatregelen ten aanzien van de in artikel 6 bedoelde doelgroepen. Om voor bijstand uit het fonds in aanmerking te komen, moeten communautaire acties gericht zijn op: (a) het bevorderen van communautaire samenwerking bij de toepassing van communautaire wetgeving en beproefde methoden; (b) het stimuleren van transnationale samenwerkingsnetwerken en proefprojecten op basis van transnationale partnerschappen tussen instanties in twee of meer lidstaten die gericht zijn op innovatie en uitwisseling van ervaringen en beproefde methoden en verbetering van de kwaliteit van het asielbeleid; (c) het stimuleren van transnationale bewustmakingscampagnes; (d) het stimuleren van studies en van de verspreiding en uitwisseling van informatie over beproefde methoden en over alle andere aspecten van het fonds, onder meer over het gebruik van moderne technologie; (e) het aanmoedigen van proefprojecten en studies waarin wordt gezocht naar nieuwe vormen van communautaire samenwerking en Gemeenschapsrecht op dit gebied; (f) het aanmoedigen van de ontwikkeling van statistische instrumenten, methoden en gemeenschappelijke indicatoren. 3.  Het jaarlijkse werkprogramma met de prioriteiten voor de communautaire acties wordt vastgesteld volgens de in artikel 52, lid 2, bedoelde procedure. Artikel 5 Noodmaatregelen 1. Bij de toepassing van tijdelijke beschermingsmechanismen in de zin van Richtlijn 2001/55/EG van de Raad kunnen uit het Fonds, als aanvulling op de in artikel 3 bedoelde maatregelen, noodmaatregelen ten gunste van de lidstaten worden gefinancierd. 2. Subsidiabele noodmaatregelen hebben betrekking op de volgende soorten acties: (a) opvang en huisvesting; (b) verstrekking van middelen van bestaan, met inbegrip van voedsel en kleding; NL 25 NL (c) medische, psychologische of andere bijstand; (d) personeels- en administratiekosten in het kader van de opvang van de betrokkenen en de uitvoering van de noodmaatregelen; (e) logistieke en vervoersuitgaven. Artikel 6 Doelgroepen 1. In deze beschikking bestaan de doelgroepen uit onderstaande categorieën: (1) (2) (3) (4) onderdanen van een derde land of staatlozen die de in het Verdrag van Genève betreffende de status van vluchtelingen van 28 juli 1951 en het bijbehorende Protocol van 1967 omschreven status bezitten en aan wie het is toegestaan als vluchteling in een van de lidstaten te verblijven; onderdanen van een derde land of staatlozen die een vorm van subsidiaire bescherming in de zin van Richtlijn 2004/83/EG van de Raad23 genieten; onderdanen van een derde land of staatlozen die een verzoek hebben ingediend om een van de in de punten 1 en 2 bedoelde vormen van bescherming; onderdanen van een derde land of staatlozen die onder een regeling inzake tijdelijke bescherming in de zin van Richtlijn 2001/55/EG vallen. 2. "onderdaan van een derde land": eenieder die geen burger van de Unie is in de zin van artikel 17, lid 1, van het Verdrag. HOOFDSTUK IIBIJSTANDSBEGINSELEN Artikel 7 Complementariteit, coherentie en conformiteit De bijstand uit het fonds dient als aanvulling op nationale, regionale en plaatselijke acties waarin de prioriteiten van de Gemeenschap zijn overgenomen. De Commissie en de lidstaten zorgen ervoor dat de bijstand uit het fonds en de lidstaten aansluit bij de activiteiten, beleidslijnen en prioriteiten van de Gemeenschap. Deze samenhang moet duidelijk tot uiting komen in het in artikel 19 bedoelde meerjarenprogramma. Uit het fonds gefinancierde acties moeten in overeenstemming zijn met het Verdrag en met alle krachtens het Verdrag vastgestelde besluiten. PB L 304 van 30. 9. 2004, blz. 12. 1. 2. 3. 23 NL 26 NL Artikel 8 Programmering 1. 2.  De doelstellingen van het fonds worden nagestreefd in het kader van twee meerjarige Dit meerjarig programmeringsperioden programmeringssysteem omvat de prioriteiten en een beheers-, besluitvormings-, controle- en financieringsproces. 2011-2013). (2008-2010 en De door de Commissie goedgekeurde meerjarenprogramma's worden ten uitvoer gelegd door middel van jaarlijkse programma's. Subsidiaire en evenredige bijstandsverlening Artikel 9 1. 2. 1. De lidstaten zijn, op het passende territoriale niveau en in overeenstemming met hun eigen specifieke institutionele stelsels, verantwoordelijk voor de uitvoering van de in de artikelen 19 en 21 bedoelde meerjaren- en jaarprogramma's. Deze verantwoordelijkheid wordt uitgeoefend in overeenstemming met deze beschikking. De middelen die door de Commissie en de lidstaten worden ingezet op het gebied van controle, variëren naar gelang van de omvang van de bijdrage van de Gemeenschap. Deze differentiatie is ook van toepassing op de evaluatievoorschriften en de verslagen over de meerjaren- en de jaarprogramma's. Artikel 10 Uitvoering De begroting van het fonds wordt uitgevoerd overeenkomstig artikel 53, lid 1, onder b) van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002, met uitzondering van de in artikel 4 bedoelde communautaire acties en de in artikel 16 bedoelde technische bijstand. De lidstaten en de Commissie zorgen ervoor dat het beginsel van goed financieel beheer wordt nageleefd. 2. De Commissie oefent haar verantwoordelijkheid voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen uit door: a) b) te controleren of er in de lidstaten beheers- en controlesystemen bestaan die goed functioneren, overeenkomstig artikel 32; de betalingen overeenkomstig de artikelen 41 en 42 geheel of gedeeltelijk uit te stellen of op te schorten indien de nationale beheers- en controlesystemen niet naar behoren functioneren en door de nodige financiële correcties toe te passen volgens de procedures van de artikelen 45 en 46. NL 27 NL 1. 2. 1. Artikel 11 Additionaliteit De bijdragen uit het fonds komen niet in de plaats van overheidsuitgaven of daarmee gelijk te stellen uitgaven van de lidstaten. In samenwerking met elk van de lidstaten gaat de Commissie uiterlijk op 31 december 2012 en achteraf, uiterlijk op 31 december 2015, na of het additionaliteitsbeginsel in acht is genomen. Artikel 12 Partnerschap Elke lidstaat organiseert, overeenkomstig de geldende nationale voorschriften en gebruiken, een partnerschap met de instanties en organisaties die hij aanwijst, namelijk: a) b) de bevoegde regionale, plaatselijke, stedelijke en andere autoriteiten; andere passende organisaties die het maatschappelijk middenveld vertegenwoordigen, zoals niet-gouvernementele organisaties en de sociale partners.  Elke lidstaat zorgt overeenkomstig de nationale voorschriften en gebruiken voor een brede en doeltreffende betrokkenheid van alle passende organisaties. 2. Het partnerschap wordt uitgeoefend met volledige inachtneming van de respectieve institutionele, juridische en financiële bevoegdheden van elke afzonderlijke categorie partners. Het partnerschap heeft betrekking op de voorbereiding en de tenuitvoerlegging van, het toezicht op en de evaluatie van de meerjarenprogramma's. HOOFDSTUK III FINANCIEEL KADER Artikel 13 Totale middelen 1. 2. Het referentiebedrag voor de tenuitvoerlegging van het fonds voor de periode van 1 januari 2008 tot 31 december 2013 beloopt 1,112. 7 miljard EUR. De jaarlijkse toewijzing voor het fonds wordt door de begrotingsautoriteit binnen de grenzen van de financiële vooruitzichten goedgekeurd. NL 28 NL 3. De Commissie maakt elk jaar een indicatieve verdeling per lidstaat aan de hand van de in artikel 14 vastgestelde criteria. Artikel 14 Jaarlijkse verdeling van de middelen voor subsidiabele acties in de lidstaten 1. Iedere lidstaat ontvangt een vast bedrag van 300 000 EUR van de jaarlijkse toewijzing aan het Fonds. Voor de lidstaten die op 1 mei 2004 tot de Europese Unie zijn toegetreden beloopt dit bedrag voor de periode 2008-2013 500 000 EUR per jaar. Voor de lidstaten die in de periode 2008–2013 tot de Europese Unie toetreden beloopt dit bedrag vanaf het jaar van hun toetreding gedurende het resterende gedeelte van genoemde periode 500 000 EUR per jaar. 2. De resterende beschikbare middelen worden jaarlijks naar evenredigheid als volgt onder de lidstaten verdeeld: (a) 30% van deze middelen: naar verhouding van het aantal personen in één van de categorieën van artikel 6, punten 1 en 2, dat in de loop van de drie voorgaande jaren is toegelaten; (b) 70% van deze middelen: naar verhouding van het aantal personen bedoeld in artikel 6, punten 3 en 4, dat in de loop van de drie voorgaande jaren is geregistreerd. Als referentiecijfers gelden de meest recente statistieken die het Bureau voor de statistiek van de Europese Gemeenschappen heeft opgesteld overeenkomstig de communautaire wetgeving inzake het verzamelen en analyseren van statistische gegevens op het gebied van asiel. Indien de in lid 3 bedoelde statistieken niet beschikbaar zijn, verstrekken de lidstaten de benodigde cijfers. Artikel 15 Financieringsstructuur Financiële bijdragen uit het fonds worden verstrekt in de vorm van subsidies.  De acties die uit het fonds worden gefinancierd, worden medegefinancierd uit publieke of particuliere middelen, hebben geen winstoogmerk en komen niet in aanmerking voor financiering uit andere bronnen die onder de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen vallen. De kredieten uit het fonds dienen ter aanvulling van de overheidsuitgaven of daarmee gelijk te stellen uitgaven van de lidstaten voor de maatregelen waarop deze beschikking betrekking heeft. 3. 4. 1. 2. 3. NL 29 NL 4. De bijdrage van de Gemeenschap aan acties in de lidstaten in de zin van artikel 3 bedraagt ten hoogste 50% van de totale kosten van de betrokken actie. Dit maximum kan worden verhoogd tot 60% voor projecten die betrekking hebben op specifieke prioriteiten die zijn vastgesteld in de in artikel 18 bedoelde strategische richtsnoeren. Dit percentage kan in de lidstaten die onder het Cohesiefonds vallen, worden verhoogd tot 75%. De financiële steun van de Gemeenschap voor acties in het kader van het fonds wordt in de regel voor ten hoogste drie jaar toegekend, onder voorbehoud van periodieke voortgangsverslagen. Artikel 16 Technische assistentie op initiatief van de Commissie Maximaal 0,20% van de jaarlijkse toewijzing van het fonds kan op initiatief en/of namens de Commissie worden gebruikt voor de financiering van de maatregelen op het gebied van voorbereiding, toezicht, administratieve en technische ondersteuning, evaluatie, controle en inspectie die voor de uitvoering van deze beschikking nodig zijn. 5. 1. 2. Deze maatregelen omvatten met name: (a) studies, evaluaties, deskundigenverslagen en statistieken, met name van algemene aard betreffende de werking van het fonds; (b) maatregelen gericht op de partners, de begunstigden van bijstand uit het fonds en het grote publiek, in het bijzonder voorlichtingsmaatregelen; (c) het opzetten, doen computersystemen voor het beheer, het toezicht, de inspectie en de evaluatie; en onderling koppelen van de functioneren (d) de verbetering van de evaluatiemethoden en de uitwisseling van informatie over dergelijke methoden. Artikel 17 Technische bijstand van de lidstaten 1. 2. Op initiatief van de betrokken lidstaat kunnen uit het fonds voor elk jaarprogramma maatregelen op het gebied van voorbereiding, beheer, toezicht, evaluatie, voorlichting en controle worden gefinancierd, alsmede maatregelen om de bestuurlijke capaciteit voor de uitvoering van het fonds te versterken. Het bedrag dat per jaar wordt uitgetrokken voor technische bijstand mag niet hoger zijn dan 4% van de aan de lidstaat toegekende jaarlijkse medefinanciering, vermeerderd met 30 000 EUR.  NL 30 NL HOOFDSTUK IV PROGRAMMERING Artikel 18 Vaststelling van strategische richtsnoeren 1. 2. 3. 4. 1. Voor elke meerjarige programmeringsperiode stelt de Commissie strategische richtsnoeren vast die het kader vormen voor de bijstandsverlening uit het fonds, waarbij rekening wordt gehouden met de ontwikkeling en toepassing van het Gemeenschapsrecht op het gebied van het asielbeleid en met de indicatieve verdeling van de looptijd van het meerjarenprogramma. financiële middelen van het fonds voor de In deze richtsnoeren zullen, voor elk van de doelstellingen van het Fonds, de prioriteiten van de Gemeenschap worden vastgelegd met het oog op de bevordering van de toepassing van het Gemeenschappelijk Europees asielstelsel. De Commissie stelt de strategische richtsnoeren voor het eerste meerjarenprogramma (2008-2010) uiterlijk op 31 maart 2007 vast en die voor het tweede meerjarenprogramma (2011-2013) uiterlijk op 31 maart 2010. De strategische richtsnoeren worden vastgesteld volgens de in artikel 52, lid 2 bedoelde procedure. Artikel 19 Opstelling en goedkeuring van de nationale meerjarenprogramma's Elke lidstaat stelt op basis van de in artikel 18 bedoelde strategische richtsnoeren voor elke programmeringsperiode een ontwerp-meerjarenprogramma vast met daarin: (a) (b) een beschrijving van de actuele situatie in de lidstaat met betrekking tot regelingen in verband met opvang, asielprocedures, integratie en vrijwillige terugkeer voor de in artikel 6 bedoelde personen; een analyse van de behoeften van de betrokken lidstaat op het gebied van opvang, asielprocedures, integratie en vrijwillige terugkeer, alsmede een indicatie van de operationele doelstellingen om in de loop van de periode waarop het meerjarenprogramma betrekking heeft in deze behoeften te voorzien; (c) een beschrijving van de strategie om deze doelstellingen te verwezenlijken, met de prioriteit die aan elk van de doelstellingen wordt toegekend en een beschrijving van de acties om uitvoering te geven aan deze prioriteiten; (d) een overzicht waaruit blijkt dat deze strategie strookt met andere regionale, nationale en communautaire instrumenten; NL 31 NL (e) gegevens over de prioriteiten en de bijbehorende specifieke doelen. Deze specifieke doelen worden gekwantificeerd aan de hand van een beperkt aantal uitvoerings-, resultaat- en effectindicatoren, waarbij rekening wordt gehouden met het evenredigheidsbeginsel.  Met deze indicatoren moeten de vorderingen ten opzichte van de uitgangssituatie kunnen worden gemeten en moet kunnen worden nagegaan in hoeverre deze doelen uitvoering geven aan de prioriteiten; (f) een ontwerp-financieringsplan met per doelstelling en per jaar de geplande financiële bijdrage uit het fonds en met het totaalbedrag van de publieke of particuliere medefinanciering; (g) de uitvoeringsbepalingen voor het meerjarenprogramma, zoals: • • • • de aanwijzing van de in artikel 25 genoemde instanties; een beschrijving van de systemen voor de tenuitvoerlegging, het toezicht, de controle en de evaluatie; een omschrijving van de procedures voor de beschikbaarstelling en de overmaking van de financiële middelen, om de doorzichtigheid van deze geldstromen te waarborgen, de voorschriften die ervoor moeten zorgen dat bekendheid aan het meerjarenprogramma wordt gegeven. 2. 3. 4. De lidstaten stellen de meerjarenprogramma's op in nauwe samenwerking met de in artikel 12 bedoelde partners. Uiterlijk vier maanden nadat de Commissie de strategische richtsnoeren voor de betrokken periode heeft bekendgemaakt, dienen de lidstaten hun ontwerp- meerjarenprogramma in. Bij de beoordeling van het voorgestelde meerjarenprogramma gaat de Commissie na of: (a) het programma strookt met de doelstellingen van het fonds en de in artikel 18 bedoelde strategische richtsnoeren; (b) de strategie en de operationele prioriteiten die door de lidstaat worden voorgesteld, relevant en geschikt zijn en welke resultaten ervan worden verwacht; (c) de beheers- en controlevoorschriften die door de lidstaat zijn ingevoerd voor de tenuitvoerlegging van de bijstand uit het fonds, stroken met de bepalingen van deze beschikking; (d) het programma in overeenstemming is met het Gemeenschapsrecht en in het bijzonder met het Gemeenschapsrecht dat het vrije verkeer van personen moet waarborgen in samenhang met de daarmee verband houdende begeleidende maatregelen inzake de controle van de buitengrenzen, asiel en immigratie. NL 32 NL 5. 6. 1. 2. 1. 2. 3. Indien de Commissie van oordeel is dat een meerjarenprogramma niet strookt met de strategische richtsnoeren of met de bepalingen van deze beschikking betreffende de beheers- en controlesystemen, verzoekt zij de betrokken lidstaat het voorgestelde programma aan te passen. De Commissie keurt het meerjarenprogramma uiterlijk vier maanden na de formele indiening ervan goed volgens de in artikel 52, lid 2, bedoelde procedure.  Artikel 20 Herziening van meerjarenprogramma's initiatief van de betrokken Op lidstaat of van de Commissie kunnen meerjarenprogramma's opnieuw worden bekeken en, indien nodig, voor het resterende gedeelte van de programmeringsperiode worden herzien om meer of op een andere wijze rekening te houden met de communautaire prioriteiten, met name in het licht van de conclusies van de Raad. De meerjarenprogramma's kunnen opnieuw worden bekeken in het licht van een evaluatie en/of wegens moeilijkheden bij de uitvoering. De Commissie neemt zo snel mogelijk nadat een lidstaat een formeel verzoek tot herziening van een meerjarenprogramma indient, een besluit tot goedkeuring van de herziening. Artikel 21 Jaarprogramma's De door de Commissie goedgekeurde meerjarenprogramma's worden ten uitvoer gelegd door middel van jaarlijkse werkprogramma's. De Commissie verschaft de lidstaten jaarlijks uiterlijk op 1 juli een raming van de bedragen die hun voor het volgende jaar worden toegekend uit de totale kredieten die in het kader van de jaarlijkse begrotingsprocedure aan het Fonds worden toegewezen, waarbij de in artikel 14 beschreven verdeelsleutel wordt toegepast. De lidstaten dienen jaarlijks uiterlijk op 1 november bij de Commissie een ontwerp- jaarprogramma voor het volgende jaar in, dat wordt opgesteld op basis van het meerjarenprogramma en betrekking heeft op: (a) (b) (c) de selectievoorwaarden voor de maatregelen die worden gefinancierd in het kader van het jaarprogramma; een beschrijving van de taken van de verantwoordelijke instantie bij de tenuitvoerlegging van het jaarprogramma; de geplande verdeling van de bijdrage uit het fonds over de verschillende acties in het kader van het programma, alsmede een indicatie van het bedrag dat nodig is voor de in artikel 17 bedoelde technische bijstand voor de tenuitvoerlegging van het jaarprogramma. NL 33 NL 4. 1. 2. 3. Bij de behandeling van het voorstel van de lidstaat houdt de Commissie rekening met het definitieve bedrag dat in het kader van de begrotingsprocedure aan het fonds is toegekend, en neemt zij uiterlijk op 1 maart van het betreffende jaar een besluit over de medefinanciering uit het fonds. In dat besluit wordt vermeld welk bedrag aan de lidstaat wordt toegewezen en gedurende welke termijn de uitgaven subsidiabel zijn. Artikel 22 Bijzondere bepalingen betreffende noodmaatregelen De lidstaten dienen bij de Commissie een overzicht in van de behoeften en een plan voor de tenuitvoerlegging van de in artikel 5 bedoelde noodmaatregelen, met een beschrijving van de geplande maatregelen en van de organisaties die zijn belast met de tenuitvoerlegging daarvan.  De financiële steun uit het Fonds voor de in artikel 5 bedoelde noodmaatregelen kan ten hoogste gedurende zes maanden worden verleend en niet meer bedragen dan 80% van de kosten van de maatregel. De beschikbare middelen worden tussen de lidstaten verdeeld in verhouding tot het aantal personen dat in elke lidstaat de in artikel 5, lid 1, bedoelde tijdelijke bescherming geniet. HOOFDSTUK V BEHEERS- EN CONTROLESYSTEMEN Artikel 23 Uitvoering De Commissie is verantwoordelijk voor de uitvoering van deze beschikking en stelt de nodige uitvoeringsbepalingen vast. Artikel 24 Algemene beginselen betreffende de beheers- en controlesystemen De door de lidstaten opgezette beheers- en controlesystemen voor de meerjarenprogramma's voorzien in: (a) (b) een duidelijke taakomschrijving van de bij het beheer en de controle betrokken organisaties en/of diensten en een duidelijke taakverdeling binnen elke organisatie en/of dienst; een duidelijke taakverdeling tussen de bij het beheer, de certificering van de uitgaven en de controle betrokken organisaties en/of diensten en binnen elke organisatie en/of dienst; NL 34 NL (c) voldoende middelen voor elke organisatie of dienst om de eraan opgedragen taken te kunnen vervullen gedurende de periode waarin de uit het fonds gefinancierde acties ten uitvoer worden gelegd; (d) doeltreffende interne controlevoorschriften voor de verantwoordelijke instantie en alle instanties waaraan taken worden gedelegeerd; (e) (f) betrouwbare geautomatiseerde systemen voor de boekhouding, het toezicht en de financiële verslaglegging; in de gevallen waarin de vervulling van taken is gedelegeerd, een doeltreffend systeem voor de verslaglegging en het toezicht; (g) uitvoerige procedurehandleidingen met betrekking tot de te verrichten taken; (h) doeltreffende regelingen voor de controle van de werking van het systeem; (i) systemen en procedures om voor een toereikend controlespoor te zorgen; (j) procedures voor het melden en volgen van onregelmatigheden en voor het terugvorderen van onverschuldigd betaalde bedragen. Artikel 25 Aanwijzing van instanties 1.  Voor elk meerjarenprogramma wijst de lidstaat de volgende instanties aan: (a) (b) (c) een verantwoordelijke instantie: een functioneel orgaan van de lidstaat of een door de lidstaat aangewezen nationale overheidsinstantie of organisatie, die verantwoordelijk is voor het beheer van de uit het fonds ondersteunde meerjaren- en jaarprogramma's en voor alle communicatie met de Commissie; een certificeringsinstantie: een door de lidstaat aangewezen nationale overheidsinstantie of organisatie die functioneel onafhankelijk is van de dienst die bij de verantwoordelijke instantie de uitgaven fiatteert, en die is belast met het certificeren van de uitgavendeclaraties en betalingsaanvragen voordat zij aan de Commissie worden toegezonden; een controle-instantie: een door de lidstaat aangewezen nationale overheidsinstantie of organisatie die functioneel onafhankelijk is van de dienst die bij de verantwoordelijke instantie de uitgaven fiatteert, en die is belast met het verifiëren van de goede werking van het beheers- en controlesysteem; (d) indien nodig, een instantie waaraan taken worden gedelegeerd; (e) een conformiteitsbeoordelende instantie, die wordt aangewezen bij de indiening van het ontwerp-meerjarenprogramma bij de Commissie. De Commissie kan ermee instemmen dat de aangewezen controle-instantie als conformiteitsbeoordelende instantie optreedt, mits die over de nodige capaciteit beschikt en functioneel onafhankelijk is. De conformiteitsbeoordelende NL 35 NL 2. 3. 4. 1. instantie verricht zijn werkzaamheden op basis van controlenormen. internationale De lidstaat stelt voorschriften vast waarbij zijn betrekkingen met de instanties, alsmede de betrekkingen van deze instanties met de Commissie worden geregeld. Onverminderd artikel 24, onder b), kunnen de controle- en de certificeringstaak door dezelfde organisatie of dienst worden verricht. De uitvoeringsbepalingen voor de artikelen 26 tot en met 30 worden vastgesteld volgens de in artikel 52, lid 2, bedoelde procedure. Artikel 26 Verantwoordelijke instantie De verantwoordelijke instantie kan een orgaan van de lidstaat zelf zijn, een nationale overheidsinstantie een openbaredienstverleningstaak. Indien de lidstaat een verantwoordelijke instantie aanwijst die geen orgaan is van de lidstaat zelf, regelt hij formeel zijn betrekkingen met deze instantie en de betrekkingen van de instantie met de Commissie. organisatie met privaatrechtelijke een of 2.  De verantwoordelijke instantie moet ten minste: (a) rechtspersoonlijkheid hebben, behalve wanneer de verantwoordelijke instantie een functioneel orgaan van de lidstaat is; (b) beschikken over een infrastructuur die gemakkelijke communicatie met een groot scala aan gebruikers en met de verantwoordelijke instanties van de andere lidstaten en de Commissie mogelijk maakt; (c) (d) (e) (f) functioneren in een administratieve context die het in staat stelt zich naar behoren van zijn taken te kwijten en elk belangenconflict te vermijden; in staat zijn de op communautair niveau vastgestelde regels voor het beheer van de financiële middelen toe te passen; op financieel gebied en op het gebied van het beheer beschikken over een capaciteit die in verhouding staat tot de omvang van de communautaire middelen die zij moet beheren; beschikken over personeel met de nodige beroeps- en taalkundige kwalificaties voor de uitvoering van administratieve en financiële werkzaamheden in een omgeving van internationale samenwerking. 3. De lidstaat zorgt voor adequate financiering van de verantwoordelijke instantie, zodat zij haar taken in de periode 2008-2013 naar behoren en zonder onderbreking kan vervullen. NL 36 NL Artikel 27 Taken van de verantwoordelijke instantie 1. De verantwoordelijke instantie heeft tot taak het meerjarenprogramma doelmatig, doeltreffend en correct te beheren en ten uitvoer te leggen. Dit houdt met name in dat zij: (a) de betrokken partners (niet-gouvernementele organisaties, plaatselijke autoriteiten, bevoegde internationale organisaties, sociale partners, enz. 