Gouvernementsblad van de Kolonie Suriname, 1855, 01-01-1855 
Art. 20. Wanneer evenwel de Pas, overeenkomstig het laatste lid van Art. 8. nog niet is afgegeven, waarvan de Exploicteur , op zijne verantwoordelijkheid, zich zal hebben te vergewissen, of indien dezelve, afgegeven zijnde, den Exploicteur wordt ter hand gesteld, — in beide gevallen zal de lijfsdwang niet worden ten uitvoer gelegd, maar het vonnis , en in het laatste geval, met gelijktijdige teruggifte van de Pas, aan den Gouvernements-Secretaris worden beteekend, des noods voorloopig vertoond , en dit te gelijken einde, als ware binnen den bij Art. 6 bepaalden termijn, oppositie gedaan. Bij de Acte van beteekening aan den Gouvernements-Secretaris, moet afschrift worden gevoegd van de Acte waarbij het vonnis aan den veroordeelde is beteekend, zonder hetwelk de beteekening aan den GouvernementsSecretaris van geene waarde zal zijn. Indien het Vonnis ten voordeele van den Eischer bij verstek is gewezen , moet hetzelve, uiterlijk den tweeden dag na de uitspraak, aan den veroordeelde zijn beteekend, bij gebreke waarvan de kracht van hetzelve zal zijn vervallen. Art. 21. Ten aanzien der Dagvaardingen zijn van toepassing Art. 15, 16, 17 eerste lid, en 18 van het Reglement voor de Regtbank van Kleine Zaken. In al zoodanige gevallen , waarin een regterlijk domicilium te Paramaribo is aangewezen , behoeft slechts zoodanige termijn te worden in acht genomen, als gevorderd zoude zijn, wanneer de belanghebbenden aan het door hen gekozen domicilium woonachtig waren. Ait. 22. Alle oppositiën ter zake van Burgerlijke Regtsvordering, zoo ook ter zake van Publieke Actiën, waarop geene lijfstraf kan volgen, moeten worden afgedaan , indien de geopposeerde behoorlijke cautie stelt, om zich in regten te doen vertegenwoordigen en aan het gewijsde te voldoen. Art. 23. De cautie kau geheel personeel zijn. Indien de geopposeerde, of in de gevallen bij Art 14 en 15 voorzien, de Gedaagde zelf Vast Goed binnen de Kolonie bezit, zelfs wanneer hetzelve is belast, doch desniettemin genoegzame zekerheid voor des Opposants of Eischers vordering oplevert, kan ook dit, als cautie voor het gewijsde worden aangewezen. De beoordeeling der cautie is, des noods aan den Regter overgelaten. Art. 24. In geval nogtans een geopposeerde aantoont, uithoofde van ziekelijkheid uit de Kolonie te moeten vertrekken, en schoon geen bewijs van volstrekt onvermogen overleggende, onder aanbod, des noods afleggen van eede verklaart, niet in staat te zijn tot het stellen van cautie, is de Regter bevoegd , om de oppositie ook zonder cautie af te doen. De Regter verleent aan de bewijzen van des geopposeerden ziekelijkheid, en der noodzakelijkheid van deszelfs vertrek, zoodanig geloof, als hij in gemoede oordeelt te mogen doen, daarbij zijne kennis van des geopposeerden leefwijze, — en bij de beoordeeling van des geopposeerden onvermogen, zijne kennis van deszelfs onhandigheden en betrekkingen te baat nemende. De bepalingen van dit Artikel zijn niet van toepassing op de gevallen bij Art. 14 en 15 bedoeld. Art. 25. Na summier verhoor van partijen ten beteekenden dage, bepaalt de Regier den dag en het uur, waarop zijne uitspraak zal volgen. Wanneer eene exceptie wordt voorgesteld, is de Regter bevoegd, om, alvorens daarover uitspraak te doen, te bevelen dat partijen, ook over de oppositie of cautie, hunne belangen voordragen, om over een en ander bij een en hetzelfde vonnis te worden beslist. De uitspraak moet altoos uiterlijk eene week na het verhoor plaats hebben, indien het belang van partijen, naar 'sRegters oordeel, dezelven niet vroeger of zelfs onmiddellijk vordert. Art. 26. De Regter is evenwel bevoegd om, ten beteekenden regtsdage, wanneer eene der partijen het, ter oplossing van afdoende bijzonderheden, verzoekt, en hij het noodig acht, uitstel te verleenen, en eenen naderen regtsdag te bepalen, waarop partijen hare belangen zullen voordragen. In zoodanig geval kan de Regter ook bevelen, dat de stukken, waarvan partijen zich bedienen, intusschen ter wederzijdsche kennisneming ter Griffie worden gedeponeerd. Art. 27. Indien de geopposeerde, of, in de gevallen bij Art. 14 en 15 bedoeld, de Eischer ten beteekenden regtsdage niet verschijnt, zal er verstek tegen hem verleend worden, en de Opposanl of Gedaagde van de instantie worden ontslagen, met verwijzing van den Geopposeerde of Eischer in de koeten. In dit geval zal er geen verzet mogen plaats hebben, maar zal de Geopposeerde of Eischer den aanleg op nieuw kunnen beginnen, na voorafgaande betaling der kosten van het verstek. Art. 28. Indien de Opposant niet verschijnt, zal er tegen hem verstek verleend, en de conclusiën van den Geopposeerde toegewezen worden. Indien in de gevallen bij Art. 14 en 15 voorzien, de Gedaagde niet ver schijnt, zal hetzelfde plaats hebben, ten ware des Eischers conclusiën den Regter onregtmatig of ongegrond voorkomen. Art. 29. In geval van veroordeeling bij verstek, volgens het voorgaande Art., zal de Opposant of Gedaagde daartegen verzet mogen doen, uiterlijk drie vrije dagen, na den dag, waarop hem het vonnis zal zijn beteekend. Dit verzet geschiedt bij eene voor den Griffier daarvan af te leggen verklaring, welke tevens de aangifte ter dagvaarding moet behelzen, waarop bet bevel ter Dagvaarding, in den vorm als bij het Reglement voor de Regtbank voor de Kleine Zaken voorgeschreven, wordt verleend. De tegenpartij is geregtigd, bij request vervroeging van den regtsdag te verzoeken, waarop door den Regter, die het bevel ter Dagvaarding heeft verleend, naar gelang van omstandigheden wordt beslist. Art. 30. Wanneer het verzet binnen den bij het voorgaande Art. aangewezen termijn niet heeft plaats gehad, is het vonnis in kiacht van gewijsde gegaan, en wordt daarvan door den Griffier, op aanvraag der belanghebbende parlij, op vertoon der Ac'e van beteekening, onder de minuut — en onder de afgegeven expeditie — van hel vonnis aanteekening gedaan. Art. 31. De bij verzet opgekomene partij, die zich andermaal bij verstek laat vonnissen, zal niet meer ontvangen worden tot het doen van een nieuw verzet. Art. 32. Van de veroordeelingen bij verstek valt geen Hooger Beroep ; doch indien, in het geval bij het tweede lid van Art. 28 voorzien, de oorspronkelijke Eischer van het vonnis in Hooger Beroep komt, zal de Gedaagde, zelfs wanneer de Eischer van het Hooger Beroep weder afziet, al zijne verdedigingen insgelijks in het Hooger Beroep kunnen doen gelden, zonder van het middel van verzet in eersten aanleg meer te kunnen gebruik maken. Art. 33. Het Hooger Beroep geschiedt uiterlijk drie vrije dagen na den dag der uitspraak van het vonnis, bij eene voor den Griffier van den eersten Regter daarvan af te leggen verklaring, welke tevens de aangifte ter Dagvaarding moet behelzen, en waarop het bevel ter Dagvaarding, in den vorm als bij het Reglement voor de Regtbank van Kleine Zaken voorgeschreven, door den President van het Geregtshof wordt verleend. De slotbepaling van Art. 29 is ten deze van toepassing, tenzij het beroep plaats hebbe gedurende de vacantie van het Geregtshof. Art. 34. Wanneer het beroep binnen den bij het voorgaande Art. aangegewezen termijn niet heeft plaats gehad, is het vonnis in kracht van gewijsde gegaan, en wordt daarvan, op aanvraag der belanghebbende partij, door den Griffier aanteekening gedaan onder de expeditie van het vonnis. Art 35. Indien het beroep plaats heeft, kan de wederpartij van hare zjjde, zelfs zonderde bij Art. 33 voorgeschreven verklaring te hebben afgelegd, insgelijks al hare bezwaren tegen het vonnis in het Hooger Beroep aanvoeren, ook dan, wanneer de appellant van het Hooger Beroep weder afziet. Art. 36. Indien de appellant ten beteekenden regtsdage niet verschijnt, zal er verstek tegen hem worden verleend en het vonnis worden bekrachtigd, met verwijzing van den appellant in de kosten. Indien echter ook de geïntimeerde tegen het vonnis bezwaren mogt aanvoeren, zullen ook daaromtrent des geïntimeerden conclusiën worden toegewezen, ten ware zij het Geregtshof onregtmatig of ongegrond voorkomen. Art. 37. Indien de geïntimeerde niet verschijnt, zal er tegen hem verstek verleend, en des appellants conclusiën toegewezen worden, ten ware zij den Regter onregtmatig of ongegrond voorkomen. Art. 38. Wanneer in de geva'len, bij het tweede lid van Art. 36 en by Art. 37 voorzien, des geïntimeerden of des appellants conclusiën bij verstek zijn toegewezen, is de veroordeelde geregtigd daartegen bij verzet op te komen, binnen gelijken termijn, en op de wijze, als bij het eerste en tweede lid van Art. 29 is voorgeschreven, en zyn de bepalingen van het laatste lid van dat Art. en van Art. 30 en 31 van toepassing. Art. 39. Indien de eerste Regter eene exceptie heeft toegelaten, en deze uitspraak wordt te niet gedaan, zal ten aanzien der oppositie of cautie, geene verwijzing plaals hebben, maar daarover tevens door het Geregtshof worden beslist. , , Het Hof is bevoegd, om, na partijen op de exceptie te hebben geboord, haar te bevelen, terstond derzelver belangen op de zaak zelve voor te dragen. Art. 40. De Commissie uit het Geregtshof tot de Kleine Zaken, en Commissarissen, belast met de spoed vereischende Zaken gedurende de vacantie, wijzen in het hoogste ressort, in geval partijen verklaard hebben van het Hooger Beroep af te zien, behoudens de verpligting dergenen, die eigenmagtig van het Hooger Beroep niet mogen afzien, om vooraf de daartoe vereischte magtiging van de bevoegde Authoriteit te erlangen. 1840, n°. 10—14. Art. 41. Het Geregtshof oordeelt in eersten aanleg en in het hoogste ressort, wanneer paitijen de regtsmagt van hetzelve raatmelijk te dien einde inroepen. Art. 42. Met afwijking van de bepaling bij Art. 5 van het Reglement voor de Regtbauk van Kleine Zaken, zijn partijen — met uitzondering nogtans van den Lande, met de waarneming van welks belangen bepaalde Ambtenaren zijn belast,— verpligi. zich van Practizijns, bij het Geregtshof toegelaten, te bedienen, behoudens de bevoegdheid aan den Regter, om partijen zelve te hooren, zoo als ook haar te vergunnen, om zelve hare belangen voor te dragen. Art. 43. De veranderingen, bij deze Wet aan de bestaande iegtspleging toegebragt, zijn eeniglijk en uitsluitend van toepassing op de gevallen in dezelve vermeld. Art. 44. Door vorenstaande bepalingen wordt geene verandering toegebragt aan de regtsmiddelen, welke ter zake van schuldvorderingen tegen vreemdelingen zijn veroorloofd. Nogtans zullen ingezetenen en tijdelijke ingezetenen, bij § e van Art. 6 en bij Art. 13 van het Reglement op het Burgerregt bedoeld, voortaan deelen in de voorregten, welke Burgers krachtens § e en f van Art. 2 van hetzelfde Reglement genieten. En opdat niemand hiervan eenige onwetendheid voorwende, zal deze op de gewone wijze worden gepubliceerd, en in hetGouvernements-Blad gelnsereerd. Aldus gearresteerd alhier aan Paramaribo, den 27sten Julij 1840, hetzeven en twintigste jaar van Zijner Majesieils Regering. De Gouverneur-Generaal voornoemd, j. c. kijk. Gepubliceerd ten zelfden dage. Ter Ordonnantie van Zijne Exellentie, De Gouvernement*-Secretaris , De Gouvernements-Secretaris , g. s. db veer. g. s. de veer. /N0 10 ) PUBLICATIE van 3/4 Augustus 1840, waarbij de bepaV * */ lingen der Nieuwe Wetgeving voor het Koningrijk der Nederlanden, met betrekking tot de meerderjarigheid, van toepassing worden gemaakt in de Nederlandsche WestIndische Bezittingen. In naam des Konings. De Gouverneur-Generaal der Nederlandsche West-Indische Bezittingen. Allen, die deze zullen zien of hooren lezen, Salut ! doet te weten: Nademaal er bij Zijner Majesteits Besluit van 10 April 1838, voor het Koningrijk der Nederlanden eene Nieuwe Wetgeving is gearresteerd en met 1 Octuber e. a. in werking gebragt, welke, hoezeer uok bestemd voor de Uverzeesche Bezittingen van het Rijk, nogtans, uit hoofde van de wijzigingen, daarin noodig, om dezelve in de West-Indische Bezittingen van toepassing le maken, alsnog in deze Gewesten niet hebben kunnen in werking gebragt worden. Overwegende dat het in afwachting dier invoering wenschelijk en noodig is, de regten van personen, met betrekkking tot de meerderjarigheid, in overeenstemming te brengen met hetgeen daaromtrent bij de Nieuwe Wetgeving is bepaald. Gelet op Art. 385 van het Nieuwe Burgelijk Wetboek, in verband met Art. 5 der Wet op den Overgang van de vroegere lot de Nieuwe Wetgeving. Gelet voorts op het Koninklijk Besluit van 17 Februarij 1819,La. B/4, alhier afgekondigd bij Publicatie 26 Mei 1819 (Gouvernements-Blad e. a. No. 1). Zoo is het, dat Wij, den Kolonialen Raad gehoord in deszelfs Vergadering van den lsten dezer maand. Hebben goedgevonden en verslaan, gelijk Wij goedvinden en verstaan bij deze: Arr. 1. Meerderjarig zullen voortaan de zoodanigen zijn, die den vollen ouderdom van drie en twintig jaren hebben bereikt. Art. 2. Desniettemin zullen alle Personen, die vóór den dag der invoering dezer bepaling hunne meerderjarigheid hebben verkregen, blijven meerderjarig en zullen tot alle handelingen hoegenaamd dezelfde bekwaamheid hebben, alsof zij den vollen ouderdom van drie en twintig jaren hadden bereikt. Art. 3. De bij deze Publicatie ingevoerde wijziging ten aanzien der meerderjarigheid, zal in de Nederlandsche West-Indische Bezittingen van kracht zijn, te rekenen van den dag, waarop deze Verordening in de underscheidene Koloniën in den gebruikelijkeu vorm zal worden afgekondigd. En opdat niemand hiervan eenige onwetendheid voorwende, zal deze op de gebruikelijke wijze worden gepubliceerd, en in het Gouvernements-Blad geïnsereerd. Aldus gearresteerd alhier aan Paramaribo, den 3den Augustus 1840, het zeven en twintigste jaar Zijner Majesteit* Regering. Gepubliceerd alhier aan Paramaribo, j. c. rijk. den 4den daaraanvolgende. Ter Ordonnantie van Zijne Excellentie, De Gouvernements-Secretaris, De Gouvernements-Secretaris, g. s. de veer. g. s. db veer. 5#1)S (N®L 11.) PUBLICATIE van den 3deo/idcn Augustus 1840, inhoudende ^ * ' provisionele wijziging in het bestaande Tarief voor Medicinae Doctoren en Chirurgijns, vastgesteld bij Publicatie van den 24sten Januarij 1838, (GouvernementsBlad e. a. No. 2.) In naam des Konings De Gouverneur-Generaal der Nederlandsche West-Indische Bezittingen. Allen, die deze zullen zien of hooren lezen, Salut! doet te weten: Alzoo Wij in overweging hebben genomen de noodzakelijkheid, om het Reglement op de uitoefening der Geneeskundige Wetenschappen, vastgesteld bij Publicatie van den 2den Januarij 1838 (Gouvernements-Blad No. 2), aan eene herziening te onderwerpen, en die wijzigingen daarin te brengen, als Ons na rijpe overweging dienstig zullen voorkomen. Overwegende dat het vooralsnug moeijelijk te bepalen is, wanneer die herziening in derzelver geheel zal kunnen plaats vinden en dienvolgens een Nieuw Reglement op de Geneeskundige Praktijk zal kunnen worden ingevoerd. Willende nogtaus in afwachting daarvan de bezwaren, welke de nog in vigueur zijnde Tarieven voor Medicinae Doctoren en Chirurgijns, ten aanzien der door hen te doene visites in zich bevatten, uit den weg ruimen en eenen meer billijken maatstaf daartoe vaststellen. Zoo is het, dat Wij, den Kolonialen Raad gehoord in deszelfs Vergadering van den lsten Augustus 11., hebben goedgevonden en verstaan, gelijk Wij goedvinden en verstaan bij deze te bepalen: Dat, van en met den lOden Augustus aanstaande, in afwachting van hetgeen deswege nader door Ons zal worden gestatuëerd, de te Paramaribo praktiserende Med. Doctoren en Chirurgijns voor de door hen af te leggen visites zullen mogen rekenen, het daarvoor bepaalde hij Publicatie van den 30slen December 1826 en loden Februarij 1827 (Gouvernements-Blad No. 1.) En opdat niemand hiervan eenige onwetendheid voorwende, zal deze op de gebruikelijke wijze worden afgekondigd, en in het Gouvernements-Blad geïnsereerd. Aldus gearresteerd alhier aan Paramaribo, den 3den Augustus 1840, het zeven en twintigste jaar Zijner Majesteits Regering. Gepubliceerd aihier aan Puramaribo, j. c. rijk. den 4den daaraanvolgende. Ter Ordonnantie van Zijne Excellentie, De Gouvernements-Secretaris, De Gouvemements-Secretaris, g. s. db veer. g. 3. db vbbr. £S)D3 (JjfO 12 j PUBLICATIE van den 3den/4den Augustus 1840, waarbij de V * '' Pontevrachten, te rekenen van den lOden Augustus 1840, provisioneel weder worden terug gebragt op f 12 (Twaalf Gulden) per dag. In naam des Konings. De Gouverneur-Generaal der Nederlandsche West-Indische Bezittingen. Allen, die deze zullen zien of hooren lezen, Salut! doet te weten: In overweging genomen hebbende de bezwaren, aan Ons ingediend door de Poulevoerders in deze Kolonie, ten einde te betoogen, dat huune onkosten zoo groot zijn, dal zij niet kunnen bestaan van eene pontevrachi van (f 10) Tien Gulden daags, zooals bepaald is bij Publicatie van den 16den/17den December 1333 (Gouvernements-Blad No. 15). Zoo is het, dat Wij, den Kolonialen Raad gehoord in deszelfs Vergadering van den lsten dezer maand, hebben goedgevonden en verstaan te bepalen en vast le stellen, zoo als Wij zijn doende bij deze: Dat van en mei den iOd^n Augustus aanstaande, de pontevrachten worden bepaald op (f 12) Twaalf Gullen per dag, te berekenen naar den maatstaf der afstanden, zoo als bij Publicatie dd. 19 Mei 1817 (Gouvernements-Blad No. 10) is vastgesteld, en zulks tot dat deswege nader mogt worden beschikt. En opdat niemand eenige onwetendheid voorwende, zal deze op de gebruikelijke wijze worden gepubliceerd, en in het Gouvernements-Blad gelnsereerd. Aldus gearresteerd alhier aan Paramaribo, den 3den Augustus 1840, het zeven en twintigste jaar Zijner Majesteits Regering. De Gouverneur-Generaal voornoemd, Gepubliceerd alhier aan Paramaribo, j. c. rijk. den 4den daaraanvolgende. Ter Ordonnantie van Zijne Excellentie, De Gouvernements-Secretaris, De Gouvernements-Secretaris, g. s. db vebr. g. s. de vbbr. 8® 1)3 (N°. 13.) NOTIFICATIE ran den 11 Augustus 1840. De Gouverneur-Generaal ontwaard hebbende de moeijelijkheden, welke er voor de Ingezetenen zich somwijlen voordoen, uit hoofde van hunne onbekendheid mei de namen van diegenen, die in de Burger-Registers zijn ingeschreven, heeft goedgevonden en verstaan te bepalen, dat voortaan op de gewone kantoor-uren ter Gouvernements-Secretarij zal gevaceerd worden, om aan belanghebbenden deswege de noodige mededeeüngen te doen, immers voor zooverre be'reft de geslachts- en voornamen der in die Registers ingeschrevene personen. De Gouverneur-Generaal der Nederlandsche West-Indische Bezittingen, j. c. rijk. De Gouvernements-Secretaris, o. s. de veer. /TVT0 1 4i ^ PUBLICATIE, waarbij, met alteratie der Publicatie van \ / 23/27 Februarij 1830, (G. B. No. 1), voorzieningen worden daargesteld ten aanzien van de regeling van het kostgeld, hetwelk aan den Cipier in de Forteresse Zelandia voor voeding der Civiel gegijzelden aldaar wordt betaald. In naam des Konings. De Gouverneur-Generaal der Nederlandsche West-Iudische Bezittingen. Allen, die deze zullen zien of hooren lezen, Salut ! doet te weten: In aanmerking genomen hebbende, dat het bij Publicatie van 23/27 Februarij 1830, aan deu Cipier in de Forieresse Zelandia voor voeding van de aldaar Civiel gegijzelde personen toegekend kostgeld ad ƒ1.20 's daags bij de al meer en meer stijgende prijzen der leveusmiddelen niet «trekken kan, om aan dezen die gezonde en geuoegzame voeding te verschaffen, als waarop zij aanspraak maken kunnen. Willende daarin voorzien, en den Cipier voormeld in staat stellen, om , zonder eenige schade zijnerzijds, bij de fluctuerende prijzen der levensbehoeften , aan de aan zijne custodie toevertrouwde Civiel gegijzelden een goed en gezond voedsel toe te dienen. Zoo is het, dat Wij, den Kolonialen Raad, in deszelfs Vergadering van den 4 December 11., gehoord. Hebben goedgevonden en verstaan te bepalen, gelijk bepaald wordt bij deze: Voortaan zal alle drie maanden door den Procureur-Generaal, onder nadere goedkeuring van den Gouverneur-Generaal, naar rede der prijs van de levensmiddelen , het aan den Cipier in de Forieresse Zelandia voor kostgeld der aldaar Civiel gegijzelde personen verschuldigde, worden geregeld , zullende nogtans het bedrag daarvan de som van f 1.50 's daags niet mogen te boven gaan. En opdat niemand hiervan eenige onwetendheid voorwende, zal deze op de gebruikelijke wijze worden gepubliceerd, en in het Gouvernements-Blad geïnsereerd. Aldus gearresteerd alhier aan Paramaribo, den 9den December 1840 , het acht en twintigste jaar Zijner Majesteis Regering. j. c. rijk. Gepubliceerd ten zelfden dage. Ter Ordonnantie van Zijne Excellentie, De Gouvernements-Secretaris, De Gouvernements-Secretaris, g. 8. de veer. g. 3. db veer. 3§<i£ 60 1840, nO. 15. 1841,n0.1—3. (N°. 15.) NOTIFICATIE van den 9den December 1840. Alzoo de RUM, welke in deze Kolonie wordt vervaardigd en uitgevoerd, ingevolge Publicatie van 18/^5 November 4828 (Gouverneraents-Blad e. a. No. 16), onderhevig is aan de betaling van Uitgaande Regten. Zoo is het, dat Wij den Kolonialen Raad gehoord, in de Vergadering van den 4den dezer maand, hebben goedgevonden en verstaan te bepalen, dat de Commissie tot regeling der waarde van de Producten , voortaan, onder de drie maandelijksche taxatie, ook de waarde van de Rum zal opnemen; zullende daarentegen van de uitgevoerde Rum , de belasting onder de benaming van quota, niet worden geheven. De Gouverneur-Generaal der Nederlandsche West-Indische Bezittingen, j. c. BIJK. Ter Ordonnantie van Zijne Excellentie, De Gouvernements-Secretarit> g. s. de veer. fNTO 1 \ PUBLICATIE van den 31sten December 1840/2 Januarij . I.) 1841, waarbij wordt bepaald de vorm der jaarlijks ter voldoening van de Hoofdgelden in te leveren Opgaven van Familiè'n en Slaven. In naam des Konings. De Gouverneur-Generaal der Nederlandsche West-Indische Bezittingen. Allen, die deze zullen zien of hooren lezen, Salut! doet te weten'. Alzoo de vorm der jaarlijksche Opgaven van Familiën en Slaven ter voldoening der Hoofdgelden, zoodanig als die bij Art. 1 der Publicatie van 6/22 November 1826 (Gouvernemeuts-Blad e. a. No. 5), is bepaald, veelvuldige moeijelijkheden veroorzaakt, bij de verificatie derzelve Opgaven met de Slaven-Ilegisters, daar men bij het ontdekken van verschillen, niet bespeuren kan, welke Slaven op de Opgaven zijn weggelaten. Zoo is het, dat Wij, den Kolonialen Raad gehoord in de Vergadering van beden. Hebben goedgevonden en verstaan, gelijk Wij goedvinden en verslaan bij deze: Art. 1. Met intrekking van Art. 1 der boven aangehaalde Publicatie, zullen voortaan, en aanvangende met het jaar 1841, de Opgaven van tamiliën rn Slaven, ter voMoening der Hoofdgelden, moeten inger.gt worden, zoo als tot aan de invoering dier Verordening, is voorgeschreven geweest. Art. 2. De Opgaven zullen mitsdien niet alleen van de Vrije Personen, maar ook van de Slaven specifiek moeten vermelden de namen, ouderdom, het beroep of ambacht, en de godsdienst welke zij belijden. Art. 3. De verdere bepalingen omtrent de indiening en voldoening der Hoofdgelden als anderzins, blijven onveranderd. En opdat niemand hiervan eenige onwetendheid voorwende, zal deze op de gebruikelijke wijze worden gepubliceerd, en in het Gouvernements-Blad geïnsereerd. Aldus gearresteerd alhier aan Paramaribo, den 31sten December 1840, het acht en 'wintigste jaar van Zijner Majesteits Regering. Gepubliceerd aan Paramaribo, J- RIJK. den 2den Januarij 1841. Ter Ordonnantie van Zijne Excellentie, De Gouvernements-Secretaris, De Gouvernement*-Secretaris, g. 8. de veer. g- 8. db veer. 2\èiS>3 /■VfO 9\ PUBLICATIE, inhoudende kennisgeving van de abdicatie * / van Zijne Majesteit WILLEM den EERSTEN en van de aanvaarding van het Bestuur door Zijne Koninklijke Hoogheid, den Prins van Oranje, onder den naam van WILLEM den TWEEDEN. In naam des Konings. De Gouverneur-Generaal der Nederlandsche West-Indische Bezittingen. Allen, die deze zullen zien of hooren lezen, Salut! doet te weten: Bij drie Staatsstukken, gedagteekend bet Loo den 7den October 1840, heeft Zijne Majesteit onzen geëerbiedigden Koning afstand gedaan van de Regering, —is die Regering vervolgens opgevat geworden door Zijne honiuklijke Hoogheid den Prins van Oranje, onder den naam van WILLEM II, — en zijn door Hoogstdenzelveu alle Dienareu, zoo Burgerlijke ais Militaire, zonder uitsondering, bevestigd geworden in hunne onderscheidene ambten en betrekkingen. Gelast, om aan deze gewigtige gebeurtenissen de vereischte bekendheid te geven in de Nedeilandsche West-Indische Bezittingen, brengt de GouverneurGeneraal dezelve bij de tegenwoordige plegtige Publicatie ter kennis van het algemeen, met bevestiging van allen, die het aangaat, in hunne ambten eo bedieningen. En opdat niemand hiervan onwetendheid voorwende, zal deze Publicatie op de gebruikelijke wijze worden afgekondigd en aangeplakt, met insertie in het Gouvernements-Blad der Nederlandsche West-Indische Bezittingen. Aldus gearresteerd alhier aan Paramaribo, den 5den Januarij 1841, het eerste jaar van Zijner Majesteits Regering. Gepubliceerd aan Paramuribo, J. C. RIJK. den 6den Januarij 1841. Ter Ordonnantie van Zijne Excellentie, De Gouvernements-Secretaris, De Gouvernements-Secretaris, g. s. de veer. g. 8. db veer. &®(D2 /N0 Q \ PUBLICATIE van den22sten Februarij 1841, waarbij, met V * V ampliatie der Publicatie van 8 October 1828 (Gouverne¬ ments-Blad No. 13), eenige meerdere bepalingen der Wet van 24 Januarij 1815 voor het Koningrijk der Nederlanden, alhier van toepassing worden gemaakt. In naam des Konings. De Gouverneur-Generaal der Nederlandsche West-Indische Bezittingen. Allen, die deze zullen zien of hooren lezen lezen, Salut! doet te weten: Alzoo de Wet van 24 Januarij 1815 voor het Koningrijk der Nederlanden, vervat in het Staais-Blad van dat jaar No. 5, voor een gedeelte alhier reeds van toepassing gemaakt bij de Publicatie van den 8sten October 1828 (Gou•*«roements-Blad No. 13), nog andere bepalingen behelst, welke evenzeer doel¬ matig en noodzakelijk zijn, tot bescherming van hen, die ten algemeenenutte werkzaam zijn. Overwegende, dat de gedeeltelijke invoering dier Wet onvolledig en niel genoegzaam duidelijk is. Willende de Wetgeving in dit opzigt, zoo veel mogelijk in overeenstemming brengen met hetgeen dienaangaande in Nederland is bepaald. Zoo is het, dat Wij, den Kolonialen Raad gehoord in de Vergadering van den 15den dezer maand. Hebben goedgevonden en verstaan, gelijk Wij goedvinden en verstaan bij deze: Art. 1. Geenerlei arresten zullen verleend of gedoogd worden op gelden, effecten, papieren of goederen, berustende onder de Hoofd-Ambtenareu alhier, of andere Chef* van Administratiën, of op eenige Bureaux of Kantoren tot de Algemeene Lands-Administratie behoorende, en speciaal niet op eenige ordonnantiën van betaling, welke, zoo ter zake van tractementen, soldijen of pensioenen, als ter voldoening van aannemingen, leveranciën als anderzins, reeds zijn geslagen, of nog moeten geslagen worden. Art. 2. Al degenen, welke ter voldoening aan een vonnis of tot securiteit van eenige pretentiën, ten laste van Particuliere Ingezetenen, Ambtenaren, Officieren of andere in dienst van het Gouvernement staande personen, aanspraak maken op eenige gelden of andere objecten in Art. 1 bedoeld, zullen zich per request aan den Gouverneur-Generaal moeten adresseren, met opgave van heigeen zij te vorderen hebben en overlegging van alle zoodanige documenten, als waarop zij zich beroepen en waarop door den GouverneurGeneraal, na onderzoek, zoodanig zal beslist worden als bevonden zal worden te behooren. Art. 3. Op de tractementen der Ambtenaren en Officieren in deze Kolonie, van welken rang ook, mitsgaders der Officieren van Gezondheid, gelijk mede op de pensioenen van gepensioneerde Ambtenaren en Officieren alhier aanwezig, zal door den Gouverneur-Generaal korting worden verleend, onder de bepalingen in de volgende Artikelen vastgesteld. Art. 4. Deze korting zal zijn van een vierde van het beloop der tractementen of pensioenen van twee duizend Gulden en daar beneden, en van een derde van het beloop der tractementen of pensioenen, welke meer dan twee duizend Gulden beloopen. Art. 5. Geene korting zal kunnen worden geobtineerd voor minder dan vijf en twintig Gulden, terwijl daarenboven de schuld, waarvoor de korting gevraagd wordt, in geval dezelve uit leveranciën, arbeidsloonen en dergelijke voortspruit, ten minste een jaar oud zal moeten zijn. Art. 6. Wegens verteringen en gemaakte schulden in Publieke of Particuliere Koffij- en Wijnhuizen zal nimmer korting worden verleend. Art. 7. Insgelijks zal voor geene interessen korting verleend worden, tenzij alleen in het geval van voorgeschotene gelden, waarvoor handschriften, acceptatiën, obligatiën of dergelijke zijn gepasseerd, bij welke het bijbetalen van interessen speciaal is bedongen geworden. Art. 8. Geen Officier zal ten laste van een ander Officier eenige korting wegens particuliere schulden kunnen vragen, zullende in geval daartoe adres mogl worden gemaakt, hetzelve te allen tijde buiten dispositie worden gehouden. Art. 9. Op het tractement of pensioen van welken aard ook, van denzelfden Ambtenaar of Officier, zal slechts ééne korting te gelijk effect kunnen sorteren; meerdere kortingen op zoodanig tractement of pensioen verleend wordende, zal de eene de andere successivelijk opvolgen. Art. 10. De tijd van het indienen van het primitief verzoek om korting bepaalt de preferentie. Ter Gouvernements-Secretarij, alwaar de verzoeken om korting zullen moeten worden ingediend, zal hiervan naauwkeung aanteekening worden gehouden, en zal nimmer op eenig later ingediend verzoek, eene definitieve dispositie worden genomen , tenzij omtrent eene vroeger ingediende reclame finaal gedisponeerd zal wezen. Art. 11. Wanneer het eveuwel mogt gebeuren, dat twee of meer personea op denzelfden dag koning ten laste van denzelfden Ambtenaar of Officier obtineerden, zal echter alleen hel een derde of een vierde, overeenkomstig het bepaalde bij Art. 4 worden gekort, en dit moniant in gelijke deelen aan ieder der korting verkregen hebbende personen worden uitgekeerd. Art. 12. Ieder, die eenige korting ten laste van een Ambtenaar of Officier zal hebben geobtineerd, zal gehouden zijn te zorgen, dat die korting geboekt worde ten kantore, waar de betaling moet geschieden. Ingeval hij langer dan eene maand na het verleenen der korting mogt verzuimen de te boekstelling te doen effectuëren, zal de korting worden gehouden voor vervallen. Art. 13- Wanneer een Ambtenaar of Officier gelden aan den Lande mogt verschuldigd zijn, zullen dezelve altijd bij voorkeur worden ingehouden , al ware het ook , dat er reeds kortingen ten behoeve van particulieren mogten verleend zijn , welke dan zoo lang zullen cesseren, tot dat de schuld aan den Lande geheel zal zijn gekweten. Op gelijke wijze zal gehandeld worden met zoodanige schulden, welke de Officieren aan de korpsen, waartoe zij behooren of behoord hebben , mogten hebben, hetzij dezelve daarbij nog dienen, of wel de dienst met pensioen mogten hebben verlaten.. Art. 14. Geene kosten zullen ten laste van den Ambtenaar of Officier, op wien de korting verleend wordt, kunnen worden gebragt, dan die voor Zegels en Leges. Art. 15. Bijaldien mogt bevonden worden, dat sommige Ambtenaren of Officieren zich zelve verre genoeg konden vergeten, om ongeoorloofde schulden te contracteren of de kortingen ten bunnen laste boven mate te doen verme- 1841, n°. 4—6. nigvuldigen, zullen de Chefs, onder wien zoodanige Ambtenaren of Officieren behooren, zu!ks ter kennisse van den Gouverneur-Generaal brengen en des noods, naar gelang van omstandigheden, hunne destitutie voordragen. En opdat niemand hiervan eenige onwetendheid voorwende, zal deze op de gebruikelijke wijze worden gepubliceerd eu in het Gouvernements-Blad geinsereerd. Aldus gearresteerd alhier aan Paramaribo, den 22sten Februarij 1841, het eerste jaar van Zijner Majesteits Regering. Gepubliceerd aan Paramaribo, den j. c. bijk. 23sten daaraanvolgende. Ter Ordonnantie van Zijue Excellentie, De Gouvernement*-Secretaris, De Gouvernements-Secretaris, g. 8. db vbbr. o. s. db veer. 2-SD3 /JyfO £ \ PROCLAMATIE van den 24/26sten Maart 1841 , waarbij V * v wordt bekend gemaakt het Besluit Zijner Majesteit van den 28i<ten November 1840, No. 31, inhoudende verleening van een Generaal Pardon aan alle Militaire gecondemneerden, die zich op de daarin aangewezen tijdstippen aan de in hetzelve vermelde misdaden en verzuimen hebben schuldig gemaakt. In naam des Konings. De Schout-bij-Nacht Gouverneur-Generaal der Nederlandsche West-Indische Bezittingen. Al dengenen die deze zullen zien of hooren lezen, Salut ! doet te weten: Nademaal Wij, bij missive van het Ministerie van Marine en Koloniën, van den 8sten December 1840, No. 19/186, hebben bekomen afschrift van Zijner Majesteits Besluit van den 28sten November daar te voren, No. 11 , waarbij het Hoogstdenzelven behaagd heeft, ter gelegenheid van de^zelfs plegtige inhuldiging als Koning, een Generaal Pardon te verleenen aan alle Militaire gecoudemneerden , die zich aan de daarbij vermelde misdaden hebben schuldig gemaakt, met magtiging op Ons, om aan het voorzegd Besluit de vereischte executie te geven, zoo veel de Laud- en Zeemagt in de Nederlandsche West-Indische Bezittingen betreft. Zoo is het, dat Wij hebben goedgevonden en verstaan ; Bovengemeld besluit Zijner Majesteit te brengen ter kennisse van elk en een iegelijk, die bij hetzelve belang hebben mogt, zijnde van den navolgenden inhoud: Kopij. 28 November 1840. No. 11. Wij WILLEM II, bij de Gratie Gods Koning der Nederlanden, Prins van Oranje-Nassau, Groot-Hertog van Luxemburg, enz., enz., enz. Aan al dengenen, die deze zullen zien of hooren lezen, Salutl In aanmerking nemende, hoe sedert de gebeurtenissen , op het laatst van den jare 1830 en vervolgens voorgevallen, bij de uitbreiding, welke destijds aan de Land- en Zeemagt is gegeven, vele manschappen daartoe behoorende, zich aan desertie hebben schuldig gemaakt, dat velen de hun daarvoor opgelegde straf reeds hebben, of alsnog ondergaan, dat anderen zich ter zake van die desertie steeds buiten 's Lands ophoudende, naar hunne woonplaatsen niet durven terugkeeren. Gelet op de verzoeken om gratie, welke in het belang van deze afgedwaalde onderdanen opvolgende zijn ingediend. En willende het oogenblik Onzer plegtige inhuldiging kenmerken door een blijk van Koninklijke goedertierendheid, ten aauzien niet alleen van de voormelde personen, die hetzij door de straf, welke zij hebben ondergaan, heUy door de verwijdering, waarin zij van hunne haardsteden en betrekkingen hebben geleefd, bereids in meerdere of mindere mate voor hun misdrijf hebben geboet; maar tevens voor allen, die bij den aanvang Onzer Ilegering nog gebukt gaan onder de gevolgen, door de Militaire Wetten aan de misdaad van desertie en sommige andere misdrijven tot de Wetten op de Krijgsdienst betrekkelijk, verbonden, doch welke desertie door hen werd gepleegd , in een tijdvak zoowel als in eenen kring van gebeurtenissen, welke als afgesloten kan worden beschouwd. Op de voordragt van de daarbij betrokken Departementen van Algemeen Bestuur. Gelet op Art. 66 der Grondwet en na ingenomen advies van den Hoogen Raad der Nederlanden. Hebben besloten en besluiten: Art. 1. Aan alle Onder-Officieren en Manschappen tot de Land-en Zeeuiagt van het Rijk hebbende behoord, de voormalige Mobiele, doch sedert ontbonden Schutterijen, en de onder Koninklijke toestemming opgerigte vrijwillige Korpsen daaronder begrepen, die zich lot den dag der afkondiging dezes aan de misdaad van desertie hebben schuldig gemaakt, of die zich aan hunne dienstpligten in eenig opzigt hebben onttrokken, en die deswege bij regterlijk gewijsde zijn veroordeeld, wordt verleend een Algemeen Pardon, ofschoon de desertie ook van eene verzwarende omstandigheid, tot die misdaad behoorende , ware vergeld gegaan, onverschillig of zij, die daaraan schuldig zijn, zich in hechtenis, op vrije voeten, of krachtens de bepalingen van Art. 167 en 168 der Wet op de Nationale Militie, van den 8sten Januarij 1817, ter beschikking van het Departement van Oorlog mogten zijn gesteld geworden , met opheffing tevens der vervallen verklaring van den Militairen Stand, voor zoo ver die over hen mogt zijn uitgesproken. Art. 2. Dit Generaal Pardon zal mode toepasselijk zijn op alle zoodanige lotelingen der Nationale Militie en dienstpligtigen aan de Mobiele Schutterijen , als zich voor de afkondiging dezes aan eene niet tijdige of wel geheel verzuimde aangifte ter inschrijving schuldig gemaakt, of zich op eenigerhande wijze aan de dienst onttrokken mogten hebben, en deswege bij regterlijk gewijsde zijn veroordeeld, alsmede op de Ouders of Voogden, welke bij regterlijk gewijsde zijn veroordeeld wegens het niet nakomen hunner verpligtingen betrekkelijk de inschrijving of loting hunner Kinderen of Pupillen, ter zake van de Nationale Militie. Art. 3. De aanhangige procedures wegens de misdaad van desertie , alsmede die, welke alsnog aanhangig zijn tegen de personen in het vorig Art. vermeld, zullen ten spoedigste worden voortgezet en ten einde gebragt, zoo als ook ten spoedigste zullen worden aanhangig gemaakt, voortgezet en ten einde gebragt, alle zooJanige regterlijke vervolgingen, welke ter zelfde zaken alsnog mogien kunnen ondernomen worden. Wordende echter bij deze aan al de zoodanigen, welke ten gevolge van regterlijke uitspraken te dier zake mogten veroordeeld worden , de ruimste gelegenheid aangeboden, om, na deze hunne veroordeeling aan Ons te verzoeken , in dit Generaal Pardon opgenomen en begrepen te worden. Art. 4. Aan de Leden der Mobiel gemaakte, doch ontbonden Korpsen Schutterij, die zich staande bunne dienst bij dezelve, aan insubordinatie schuldig hebben gemaakt en deswege alsnog eenige gevangenisstraf ondergaan, wordt bij deze kwijtschelding dier verdere straf verleend, met bepaling, dat zij dadelijk uit de gevangenis ontslagen, en tevens ontheven beschouwd zul¬ len worden van de vervallen verklaring van den Militairen Stand, voor zoo ver die aan hunne straf verbonden is geworden. Art. 5. De beschikkingen, in de Art. 1, 2 en 3 van dit Besluit vermeld, zullen nogtans de daarin betrokkene personen niet ontheffen van de gehoudenheid , om aan de op hen berustende dienstpligtigheid te voldoen, ten ware zij voor de dienst ongeschikt mogten worden bevonden, terwijl zij bij hunne inlijving daarbij, dadelijk op gelijken voet met de overigen van die ligting zullen worden behandeld. Art. 6. In dit Generaal Pardon zijn echter niet begrepen de lotelingen der Nationale Militie, die aan de inschrijving voor de ligting van 1837 en volgende jaren hebben deelgenomen , tol hiertoe aan de oproeping ter inlijving niet hebben voldaan, zullende dezelve niettemin in geen geval ter beschikking van het Departement van Oorlog gesteld, maar, geene ligchaamsgebreken hebbende die hen voor de dienst ongeschikt maken , steeds bij de Militie ingelijfd worden. Art. 7. Van de gunstige beschikkingen, in de Art. 1, 2 en 3 voorkomende, worden bepaaldelijk uitgesloten zij, die zich aan diefstal of eenige andere misdaad of wanbedrijf schuldig hebben gemaakt, tot het misdrijf van desertie als zoodanig niet behoorende , en wel zonder eenig onderscheid of zij op vrije voeten, dan wel in hechtenis, of reeds deswege bij eene regterlijke uitspraak veroordeeld zijn. Art. 8. De in dit Besluit begrepen Militairen of gewezen Schutters , kunnen uit dien hoofde geene aanspraak maken op de voorregten of belooningen , welke aan hen toegekend of verzekerd zijn, die aan hunne dienstverpligtingen ten allen tijde getrouw zijn gebleven. Onze Ministers van Justitie, van Binnenlandsche Zaken en van Marine en Koloniën, en Onze Directeur-Generaal van Oorlog, ziju belast met de uitvoering dezes. En opdat niemand hiervan eenige onwetendheid zal kunnen voorwenden , zal deze op de gebruikelijke wijze worden afgekondigd, en in het Staatsblad geplaatst. Gegeven te Amsterdam den 28sten November 1840, van Onze Regering het eerste. (Geteekend) willem. De Minister van Justitie, Accordeert met deszelfs origineel, (Get.) van maanen. De Griffier ter Staats-Secretarij, (Geteekend) a. g. a. van rappard. Voor eensluidend Afschrift, De Secretaris-Generaal bij het Ministerie van Marine en Koloniën, quarle8 van uppord. En opdat niemand hiervan eenige onwetendheid voorwende, zal deze in hel Gouvernements-Blad worden geïnsereerd en afgekondigd , waar zulks gebruikelijk is. Aldus gearresteerd alhier aan Paramaribo, den 24sten Maart 1841, het eerste jaar van Zijner Majesteits Regering. Gepubliceerd aan Paramaribo, den j. c. rijk. 26sten Maart daaraanvolgende. Ter Ordonnantie van Zijne Excellentie, De Gouvernement»-Secretaris, De Gouvernements-Secretaris, g. s. db vbbr. g. 8. db vbbr. 2<§i>3 fN0 ^ \ PUBLICATIE, houdende provisionele voorziening omtrent V * */ het Kostgeld voor zieke Slaven in Hospitalen. In naam des Konings. De Gouverneur-Generaal der Nederlandsche West-Indische Bezittingen. Allen, die deze zullen zien of hooren lezen, Salut! doet te weten: Nademaal het gebleken is, dat het Kostgeld, bij het Reglement op de uitoefening der Geneeskundige Wetenschappen toegelegd voor de zieke Slaven, in de Hospitalen verpleegd wordende, bij de thans heerschende schaarste aan mondbehoeften, niet voldoende is, om aan de zieken een toereikend en gezond voedsel te verschaffen. Zoo is het, dat Wij, den Kolonialen Raad gehoord in de Vergadering van den 27sten April 11. Hebben goedgevonden en verstaan, gelijk Wij goedvinden en verstaan bij deze: Een Art. Provisioneel, en tot dat daaromtrent nadere voorziening mogt worden gemaakt, zal het Kostgeld, bij opgemeld Reglement toegekend voor zieke Slaven in de Hospitalen verpleegd wordende, vermeerderd worden met tien Centen 's daags, en zulks te rekenen van en met de afkondiging dezes. En opdat niemand hiervan onwetendheid voorwende, zal deze op de gebruikelijke wijze worden gepubliceerd en in het Gouvernements-Blad geïnsereerd. Aldus gearresteerd alhier aan Paramaribo , den 28sten April 1841 , het eerste jaar van Zijner Majesteits Regering. j. c. rijk. Gepubliceerd ten zelfde dage. Ter Ordonnantie van Zijne Excellentie, De Gouvernements-Secretaris, De Gouvernements-Secretaris, g. s. db veer. g. 8. de vbbr. g#D2 (N®. 0 \ PUBLICATIE, waarbij de Exploicteur belast wordt met V * V de uitwinning van nalatige Contribuabelen aan de Kas der Schutterij. In naam des Konings. De Gouverneur-Generaal der Nederlandsche West-Indische Bezittingen. Allen, die deze zullen zien of hooren lezen, Salut! doet te weten: In aanmerking hebbende genomen, dat de bepalingen, voorkomende in Art. 34 en 35 der Publicatie van 31 December 1835, (Gouvernements-Blad No. 14), gewijzigd bij Art. 17 van de Publicatie van 13/14 Mei 1836 (Gouvernements-Blad No. 7), waai bij de wijze van uitwinning wordt vastgesteld dergenen, die na daartoe door den Bode van den Schutters-Raad gesommeerd en gerenoveerd te zijn, de door hen aan de Kas der Schutterij verschuldigde Contributie niet voldoen, eenige nadere voorzieningen vereischen. Willende ten aanzien van deze uitwinning meer doelmatige bepalingen daarstellen, in overeenstemming met die op de invordering van verschuldigde Landsbelastingen. Zoo is het, dat Wij, den Kolonialen Raad gehoord in de Vergadering van den 27sten April II. Hebben goedgevonden en verstaan, gelijk Wij goedvinden en verstaan bij deze: Art. 1. Met alteratie der voorschriften omtrent de uitwinning van degenen, die na daartoe door den Boda van den Schutters-Raad gedane sommatie en renovatie, alsnog in gebreke zijn gebleven hunne Contributie aan de Kas der Schutterij aan te zuiveren, vervat in Art. 34 en 35 der Publicatie van 1841, n°. 7—9. 31 December 1835 (Gouvernements-Blad No. 14), en Art. 17 van de Publicatie van 13/14 Mei 1836 (Gouvernements-Blad No. 7j, wordt mits deze bepaald, dat binnen den tijd van eene maand, nadat door den Bode van den Schutters-Raad, naar aanleiding van Art. 33 de in gebreke van voldoening gebleven Contribuabelen zullen zijn gerenoveerd, de Raad van Administratie eene door den President des Raads en den Kwartiermeester geteekeode lijst van de dan nog niet voldaan hebbende Contribuabelen aan den Exploicteur zal inzenden. Art. 2. Binnen veertien dagen na deze lijst te hebben ontvangen, zal de Exploicteur de nalatigen nogmaals renoveren , waarvoor hij voor Emolument f 1 zal mogen berekenen, ten laste van den gerenoveerden; dit Emolument zal echter bij onvermogen van den gerenoveerden vervallen , en ook in geval van verkoop van in Executie genomene Goederen, als wanneer het Emolument van den Exploicteur f 10 in eens zal bedragen. Art. 3. Binnen veertien dagen na deze renovatie zal de Exploicteur met de uitwinning vooitgaan, zoodanig als is voorgeschreven bij Art. 54 en volgende der Publicatie van 28 November'15 December 1828, met wijziging van Art. 57 in fine , in zoo verre, dat de Verbaleu van onvermogen aan den Kwartiermeester bij de Schutterg zullen worden ingezonden. En opdat niemand hiervan eenige onwetendheid voorwende, zal deze op de gebruikelijke wijze worden gepubliceerd, en in het Gouvernements-Blad geïnsereerd. Aldus gearresteerd alhier aan Paramaribo, den 4den Mei 1841, het eerste jaar van Zijner Majesteits Regering. Gepubliceerd aan Paramaribo, den J. C. RIJK. 8steu Mei daaraanvolgende. Ter Ordonnantie van Zijne Excellentie, De Gouvernements-Secretaris, De Gouvernements-Secretaris, G. S. DE VEER. G. S. DE VEER. -—mm— /lyro 7 ^ PUBLICATIE van den 8sten Mei 1841 , houdende wijziV1 * '') ging in de Wet op het Feitelijk Geweld, dd. 16/17 Maart 1830 (Gouvernements-Blad van dat jaar No. 2.) In naam des Konings. De Gouverneur-Generaal der Nederlandsche West-Indische Bezittingen. Allen, die deze zullen zien of hooren lezen, Salut! doet te weten: Alzoo de ondervinding geleerd heelt, dat de Strafbepalingen, vervat in de Wet op het Feitelijk Geweld bij Publicatie van 16/17 Maart 1830 (Gouvernements-Blad No. 2) , voor zoo verre namelijk het minimum der bij die Wet gestelde straffen betreft, in vele gevallen te streng zijn. Zoo is het, dat Wij, den Kolonialen Raad gehóórd in de Vergadering van 27 April 11. .. Hebben goedgevonden en verstaan, de volgende wijzigingen in de aangehaalde Wet daar te stellen, gelijk Wij doen bij deze: Art. 1. Degenen, welke zich schuldig maken aan Feitelijke Gewelddadigheden, opgenoemd bij Litt. A en C van Art. 4 der bovenbedoelde Publicatie, zullen gestraft worden met gevangenzetting, die niet minder zal mogen zijn dan van veertien dagen, en den tijd van acht maanden niet zal mogen te boven gaan. Art. 2. De Feitelijke Gewelddadigheden, opgenoemd bij Litt. A en C van Art. 6 der Publicatie van 16 Maart 1830, zullen gestraft worden met gevangenisstraf, welke niet langer zal mogen zijn dan den tijd van twee jaren en niet minder dan den tijd van eene maand. Art. 3. Slaven, zich aan Feitelijk Geweld, omschreven bij Art. fa Litt. D schuldig makende, zullen gestraft worden met gevangenisstraf of dwangarbeid van twee jaren tot eene maand, hetzij met, hetzij zonder voorafgaande slagen. Art. 4. De Feitelijke Gewelddadigheden, omschreven bij Art. 8 Litt. B, zullen gestraft worden met gevangenzetting van niet minder dan drie maanden en niet meer dan vijf jaren. Art. o. Met wijziging van Art. 8 Litt. C en Art. 11 der boven aangehaalde Publicatie, zullen gestraft worden met gevangenzetting van niet minder dan twee maanden en niet meer dan een jaar; diegenen, welke zich schuldig gemaakt hebben aan Feitelijk Geweld, hetwelk zonder den dood des beleedigden of eene verminking of berooving van een of meer van deszelfs ledematen of gedeelten van dien ten gevolge te hebben gehad, nogtans bij den beleedigde heeft te weeg gebragt eene ziekte of beletsel van te werken gedurende meer dan veertien dagen.. Art. 6. Al degeneu, welke zich schuldig maken aan Feitelijke Gewelddadigheden, omschreven bij Art. 12 der meer aangehaalde Publicatie, zullen gestraft worden met eene gevangenzetting van niet minder dan acht dagen en niet meer dan zes maanden. Art. 7. De bij deze Wet verminderde straftijd zal ook ten aanzien van den duur van dwangarbeid in aanmerking genomen worden, zoo dikwijls Slaven zich mogten schuldig gemaakt hebben aan Feitelijk Geweld, waartegen bij deze Wet verminderde straffen gesteld zijn. Art. 8. Zoo dikwijls, wel is waar geene terging of kwelling onmiddelijk het gepleegd Feitelijk Geweld is voorafgegaan, noch eene terging of kwelling daartoe heeft aanleiding gegeven, doch er, zonder dat, omstandigheden aanwezig zijn, welke het Feitelijk Geweld schijnen te verkleinen of den schuldige aanspraak op vermindering van straf geven, en de schade, ten gevolge van kosten voor Genees- of Heelkundige hulp, van beletsel in het werken, vau bederf van kleederen of huisraad, of andere schade, geen nadeel grooter dan f 20 heeft te weeg gebragt, zal het aan den Regter overgelaten zijn, om de gevangenisstraf te verminderen tot op vier en twintig uren of dezelve in eene geldboete te veranderen, welke niet minder dan f 5, zal mogen zyn, hetzij te zamen, hetzij afzonderlijk ep te leggen. Indien zoodanige gunstige omstandigheden ien aanzien van Slaven aanwezig zijn, is het aan den Regter overgelaten, om in plaats van dwangarbeid gevangenisstraf op te leggen tot van vier en twintig uren met of zonder voorafgaande slagen Art. 9. De Publicatie van 16/17 Maart 1830 (Gouvernements-Blad No. 2), blijft in haar geheel, voor zoo verre daarin niet bij deze Wet veranderingen of wijzigingen zijn daargesteld. En opdat niemand hiervan eenige onwetendheid voorwende, zal deze op de gebruikelijke wijze worden gepubliceerd en in het Gouvernements-Blad geïnsereerd. Aldus gearresteerd alhier aan Paramaribo, den 8sten Mei 1841 , het eerste jaar van Zijner Majesteits Regering. J. C. RIJK. Gepubliceerd ten zelfden dage. Ter Ordannantie van Zijne Excellentie, De Gouvernements-Secretaris, De Gouv ernements-Secretaris , Q. S. DE VEER. G. S. DE VEER. G® §)S /"MO Q \ PUBLICATIE van den 7/8 Mei 1841, waarbij eenige V * */ wijzigingen worden daargesteld in het Reglement op het beheer der Districten Nickerie, met betrekking tot de Registratie van Slaven en de voldoening der Hoofdgelden. In naam des Konings. De Gouverneur-Generaal der Nederlandsche West-Indische Bezittingen. Allen , die deze zullen zien of hooren lezen , Salut! doet te weteu : In aanmerking nemende, dat de thans vigerende bepalingen ten aanzien der Registratie vau Slaven in de Districten Nickerie eene herziening vereischen ten einde zoowel de algemeene Registers alhier in behoorlijke orde te behouden, als om de rigtige betaling van Hoofdgelden voor die Slaven te verzekeren Zoo is het, dat Wij, den Kolonialen Raad gehoord, in de Vergadering van den 27sten April d. j. Hebben goedgevonden en verstaan: Met intrekking van Art. 38 en 39 van het opgemeld Reglement (Gouververnements-Blad Ao. 1836, No. 2), te bepalen, gelijk geschiedt bij deze: Art. 1. Alle opgaven van vermeerdering, vermindering of verpanding van Slaven in de Districten Nickerie, zullen voortdurend in duplo worden ingediend bij de Landdrosten , die het duplicaat daarvan met de eerste gelegenheid zullen opzenden aan den Registrateur van Slaven. Art. 2. Deze opgaven, in behoorlijke orde bevonden wordende, zullen aan den Kolonialen Ontvanger en Betaalmeester ter visering worden aangeboden, ingevolge het bepaalde bij Publicatie vau 27 December 1839 (G. B. No. 16), en eerst nadat dit visa daarop verkregen is, zal de Registrateur overgaan tot het iusehrijven der verlangde mutatiën in de Registers. — De Registiateur zal maandelijks eene Lijst dezer mutatiën toezenden aan de Landdrosten, teu einde derzelver Registers daarmede aan te vullen, met bijvoeging tevens der bewijzen van inschrijving ter verdere uitreiking aan de belanghebbenden. Art. 3. De Landdrosten zullen niet meer bevoegd zijn, Extracten uit de Slaven-Registers af te geven, maar zullen alleen de zoodanige, door den Registrateur van Slaven afgegeven, als geldende worden aangemerkt. Art. 4. Zoo dikwerf echter bij het passereu van Notariëele Acten in de Districten Nickerie of bij het opzenden vau stukken naar herwaarts het eene vereischte is, Extracten uit de Slaven-Registers daaraan te annexeren, zal het voldoende zijn, dat de Landdiosten de bij hen voorhanden zijnde Registers raadplegen, en ingeval de Slaven, waarop de Akte betrekking heeft, bekend zijn , zal in die Akte daarvan melding moeten gemaakt worden , of wel aan de belanghebbenden daarvan kosteloos een bewijs gegeven worden. Art. 5. De opgaven ter voldoening der Hoofdgelden, zoo voor Vrije Personen als Slaven in opgemelde Districten, zullen voortdurend aan de Landdlosten worden ingeleverd en door dezen aan den Kolonialen Ontvanger en Betaalmeester moeteu opgezonden worden, die dezelve ter verificatie bij den Registrateur van Slaven zal inzenden, en daarna de bewijzen van opgaven, ten Qne vau uitreiking aan de belanghebbenden, expediëren aan de Landdrosten, met bijvoeging van zoodanige bemerkingen, als op de opgaven mogten gevallen zijn. 