None
Zij zal zeker de dienstige conclusies uit de resultaten van
dit onderzoek trekken en in voorkomend geval de nodige
maatregelen nemen. 21. 6. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 156/23
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 65/82
van mevrouw Herklotz en de heer Schrriid
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(25 maart 1982)
Betreft: Lening van de EIB aan de Industrial Develop-
ment Bank van Israël ter ondersteuning van
kleine en middelgrote bedrijven
In het kader van het tussen de EEG en Israël gesloten
Financieel Protocol heeft de Europese Investeringsbank
uit haar eigen middelen de Industrial Development Bank
van Israël een lening ten bedrage van 15 miljoen Ecu ter
beschikking gesteld om aan de financiering van kleine en
middelgrote industriële investeringen in dat land bij te
dragen. Het gaat om een globale lening.
1. Kan de Commissie mededelen of met deze lening
investeringen in bezette gebieden (bij voorbeeld
Golanhoogvlakte, westelijke oever van de Jordaan)
worden gefinancierd?
2. Kan zij met name de verzekering geven dat hiermee
niet het Israëlische kolonisatiebeleid wordt gefinan­
cierd?
Antwoord van de heer Ortoli
namens de Commissie
(18 mei 1982)
De Europese Investeringsbank heeft aan de Industrial
Development Bank van Israël in maart en december 1981
twee leningen verstrekt van 15 miljoen Ecu elk, zijnde het
totale bedrag dat is vastgesteld bij het Financieel Protocol
dat op 7 februari 1977 tussen de EEG en Israël werd
gesloten en dat eind 1981 is afgelopen.
Deze middelen waren bestemd voor de financiering van in
totaal 23 investeringsprojecten die alle op het tijdstip van
ondertekening van de overeenkomsten voor de twee
leningen nauwkeurig omschreven waren.
Geen enkele dezer investeringsprojecten ligt op de wes­
telijke oever van de Jordaan of op de Golanhoog­
vlakte.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 68/82
van de heer Seeler
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(25 maart 1982)
Betreft: Vrijstelling van belastingen en heffingen in het
intracommunautaire reizigersverkeer
Op 31 december 1981 beantwoordde de Raad mijn vraag
nr. 789/81 0) op onbevredigende wijze, omdat aan de
belangrijkste punten werd voorbijgegaan. Kan de Raad
daarom mededelen:
(!) PB nr. C 30 van 8. 2. 1982, blz. 2. 1. of de Raad de verkoop van belastingvrije en rechten­
vrije waren bij het intracommunautaire reizigersver­
keer op gelijke wijze zal behandelen, om het even of
het om luchtverkeer, spoorwegverkeer of zogenaam­
de boter schepen gaat?
2. of de Raad ernaar zal streven dat de verkoop van
goederen, tax-free dan wel duty-free, in het intracom­
munautaire reizigersverkeer tegelijkertijd op alle
gebieden van dit verkeer wordt beëindigd?
Antwoord
(18 mei 1982)
Zoals reeds vermeld in zijn antwoord op schriftelijke
vraag nr. 789/81 heeft de Raad tot dusver geen
Commissievoorstel ontvangen betreffende de regeling
voor de verkoop van belastingvrije waren.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 70/82
van de heer Seefeld
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(13 maart 1982)
Betreft: Vervoer van voedselhulp e.d. van de Gemeen­
schap
1. Kan de Commissie een overzicht geven waaruit
blijkt met welke vervoermiddelen uit welke landen voed­
selhulp en andere hulpleveringen van de Gemeenschap
naar de desbetreffende ontvangende landen zijn ver­
voerd?
2. Is ervoor gezorgd dat in de toekomst bij dergelijke
acties de voorrang wordt gegeven aan vervoermiddelen
uit de Lid-Staten?
Antwoord van de heer Pisani
namens de Commissie
(24 mei 1982)
In de praktijk is de vraag uitsluitend gerezen met betrek­
king tot het zeevervoer van voedselhulp. De overige
ontwikkelingshulp van de Gemeenschap wordt of wel in
geld uitgekeerd, of wel verstrekt in het kader van een
leveringscontract waarin het vervoer van weinig beteke­
nis is.
 De huidige handelwijze is gebaseerd op vrije toegang en
vrije concurrentie. Indien de goederen op fob-voorwaar-
den worden geleverd (het vervoer wordt dan door de
ontvanger zelf geregeld), wordt alleen geëist dat de
schepen voor het doel geschikt zijn en via vrije concur­
rentie worden gekozen. Bij cif-levering wordt het zeever­
voer verzorgd door de ondernemer die wordt aangewezen
na openbare uitschrijving door de interventiebureaus van
de Lid-Staten. De enige beperkingen die de Commissie
oplegt ten aanzien van de keuze van het vervoermiddel
zijn dat de schepen moeten voldoen aan bepaalde eisen
van zeewaardigheid en veiligheid. In geen van beide Nr. C 156/24 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 21. 6. 82
gevallen leggen de Commissie of de Lid-Staten formele
beperkingen op ten aanzien van de vlag van de sche­
pen.
Deze houding is nu al een aantal jaren gehandhaafd, niet
alleen op grond van vrijhandelsoverwegingen, maar ook
omdat in de praktijk moet worden gezorgd dat een aantal
uiteenlopende goederen in sterk verschillende hoeveelhe­
den onverwijld en zo goedkoop mogelijk naar meer dan
honderd bestemmingen worden vervoerd.
Een overzicht van de vlaggen van de schepen waarmee de
voedselhulp werd vervoerd, als aangegeven door de
Lid-Staten in oktober 1981 (een maand met een uitzon­
derlijk hoog aantal leveranties, maar voor het overige als
representatief beschouwd) wordt hieronder aangetroffen.
 De aandacht wordt gevestigd op de volgende punten:
a) de tien Lid-Staten vervoerden 42 % van de tonnage
met bijna 50 % van het aantal vaartuigen;
b) goedkope vlaggen vervoerden 25 % van de tonnage
(in hoofdzaak met een klein aantal gecharterde grote
buikvrachtschepen);
c) onder de Comecon-vlag varende schepen vervoerden
slechts 1 292 ton (0,3 %) (sommige daarvan in het
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 71/82
van de heer Christopher Jackson
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(25 maart 1982)
Betreft: Steun van de EEG aan MGO's voor bijstand aan
ouden van dagen in de Derde Wereld in 1982,
het jaar van de wereldassemblée voor de
ouderen
Wat zijn de plannen van de Commissie voor het verlenen
van financiële steun aan programma's van Europese kader van een lijnvaartconference met basis in
West-Europa, waarin de vracht en de inkomsten
gepoold worden; andere vervoerden kleine partijen
ongeregelde goederen of leveringen naar afgelegen
bestemmingen);
d) andere Europese landen (vooral Malta, maar ook
Spanje, Noorwegen en Joegoslavië) vervoerden 19 %
van de tonnage met negen schepen;
e) ontwikkelingslanden (goedkope vlaggen niet medege-
rekend) vervoerden 14 % van de tonnage met 24 %
van de schepen; hun aandeel is duidelijk gestegen in de
laatste vijf jaar;
f) meer dan 30 landen komen op de lijst voor.
Gelet op deze marktaandelen en gezien ook de formele
verbintenis van alle leden van het Voedselhulpverdrag om
de vrije en eerlijke concurrentie in het vervoer niet te
verstoren, heeft de Commissie het tot dusverre niet nodig
of wenselijk geacht voorrang toe te kennen aan onderne­
mers uit de Gemeenschap. Het is evenwel de bedoeling dit
punt opnieuw te bezien in het kader van een op het
programma staande algemene herziening van de regels
voor het vervoer van voedselhulp van de Gemeen­
schap.
 vrijwilligersorganisaties welke in dit jaar van de wereld­
vergadering voor de ouderen bezig zijn met de vraagstuk­
ken van ouden van dagen in de Derde Wereld?
Antwoord van de heer Pisani
namens de Commissie
(18 mei 1982)
Sinds 1976 verleent de Commissie steun aan Europese
niet-gouvernementele organisaties (NGO's) door medefi-TABEL
Voor oktober 1981 aangegeven leveringen van voedselhulp
Vlag van het schip
EEG-9
Griekenland
EEG-10
Goedkope vlag
Comecon
Andere Europese landen
Maghreb / Mashrak / Israël
Afrika, Caraïbische landen,
Stille Oceaan (ex Liberia)
Niet-geassocieerde ontwikkelingslanden
(ex Panama) Aantal
landen
6
1
7
3
3
4
4
3
7
31 Aantal
schepen
28
22
50
12
6
9
5
9
10
101 Vervoerde
tonnage
19 800
156 880
176 680
103 991
1 292
80 064
13 300
29 750
16 136
421 213 %
4,7
37,2
41,9
24,7
0,3
19,0
3,2
7,1
3,8
100,0 21. 6. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 156/25
nanciering van hun programma's ten behoeve van de
armste bevolkingsgroepen in de Derde Wereld.
In het kader van deze medefinanciering zijn het uit­
sluitend de NGO's zelf die het initiatief nemen en de
verantwoordelijkheid dragen voor de indiening van pro­
jecten bij de Commissie. De Commissie is dan ook niet in
staat, en zij vindt het ook niet haar taak, invloed uit te
oefenen bij de keuze van projecten of prioritaire doelgroe­
pen door de NGO's.
De Commissie zal uiteraard ieder door een Europese
NGO voorgelegd project om de situatie van de oudere
mensen in de Derde Wereld te verbeteren met bijzondere
aandacht onderzoeken.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 72/82
van mevrouw Quin
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(17 maart 1982)
Betreft: Richtlijn sociale zekerheid 1978 en de rechten
van de vrouw
Kan de Commissie mededelen:
1. welke Lid-Staten bij de Commissie de voor eind
1981 gevraagde verslagen hebben ingediend waarin staat
hoe zij voornemens zijn bovenvermelde richtlijn in hun
nationale wetgevingen op te nemen?
2. of naar haar mening de tot dusverre ontvangen
verslagen stroken met de bedoeling van de richtlijn om ten
aanzien van werkloosheid- en ziektevoorzieningen volle­
dige gelijkheid voor vrouwen te bewerkstelligen?
3. welke maatregelen zij zal nemen ten aanzien van
Lid-Staten welke de gevraagde verslagen nog niet hebben
ingediend?
4. of de door de Lid-Staten ingediende verslagen aan
het Europese Parlement beschikbaar worden gesteld in de
eerste plaats aan diens commissie die zich met de rechten
van de vrouw bezighoudt?
Antwoord van de heer Richard
namens de Commissie
(13 mei 1982)
Alle Lid-Staten verstrekten aan de Commissie de gegevens
betreffende de uitvoeringsmaatregelen van Richtlijn 79/
7/EEG van 19 december 1978 inzake de geleidelijke
tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behande­
ling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale
zekerheid (*). Sommige maatregelen blijken reeds te zijn
genomen, hoewel de richtlijn pas op 22 december 1984
van kracht wordt. In verscheidene Lid-Staten dienen
(>) PB nr. L 6 van 10. 1. 1979, blz. 24. evenwel voor de vastgestelde datum nog andere maatre­
gelen te worden getroffen.
 De Commissie is voornemens haar onderzoek van de
huidige situatie aan de hand van de ontvangen gegevens
en in samenwerking met het Raadgevend Comité inzake
gelijke kansen van mannen en vrouwen te verdiepen. Het
gaat om het verkrijgen van een nauwkeurig beeld van de
leemten waarin in de nationale wetgevingen dient te
worden voorzien, alsmede van de problemen in verband
met de uitlegging of toepassing van de bepalingen van de
richtlijn in de Lid-Staten. Daarna zal de Commissie
vollediger informatie over deze kwestie aan de Onder­
zoekcommissie van het Europese Parlement en de rege­
ringen van de Lid-Staten verstrekken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 80/82
van de heer Seligman
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(25 maart 1982)
Betreft: De „Société Générale de Surveillance SA"
(SGS)
Bovengenoemde in Zwitserland gevestigde organisatie
treedt op namens een aantal Afrikaanse landen en heeft de
bevoegdheid de invoer te verbieden van goederen die naar
haar subjectieve mening te duur dan wel van slechte
kwaliteit zijn.
Is het de Commissie bekend dat geen beroep mogelijk is,
behalve bij de SGS zelf, en dat de SGS ervan wordt
verdacht jegens exportagenten en niet jegens fabrikanten,
te discrimineren?
Moet in dit geval de Gemeenschap niet gezamenlijk
optreden om te zorgen voor behoorlijke voorwaarden
voor de handel?
Antwoord van de heer Pisani
namens de Commissie
(24 mei 1982)
De Société Générale de Surveillance (SGS) houdt zich
onder meer bezig met het namens een aantal Afrikaanse
landen controleren van de prijzen en de waarde van de
goederen waarvoor invoerovereenkomsten zijn geslo­
ten.
Gelet op de reglementen van de SGS kan er geen sprake
zijn van een subjectieve mening over prijzen, aangezien er
ten aanzien van de procedures voor het vergelijken van de
prijzen richtlijnen zijn vastgesteld, die aan de exporteurs
of aan de exporteursgroeperingen zijn medegedeeld.
 Daarentegen hebben sommige Regeringen van de Staten
welke van de diensten van de SGS gebruik maken, erop
gewezen dat zij concrete voorbeelden kunnen geven van
overfactureringen ten nadele van hun betalingsbalans en
van hun deviezenreserves. Nr. C 156/26 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 21. 6. 82
Aangezien de SGS werkt onder de bevoegdheid van de
centrale banken van de Staten namens welke zij optreedt,
kan bij die banken beroep worden aangetekend en
sommige exporteurs hebben niet nagelaten van die moge­
lijkheid gebruik te maken. Voor wat het discriminerend
behandelen van exportagenten ten opzichte van fabrikan­
ten betreft heeft de SGS bevestigd dat zij in overeenstem­
ming met de door de centrale banken uitgevaardigde
richtlijnen in beginsel een aankoopprovisie voor een agent
(buying agent) maar niet voor een directe exporteur
aanvaardbaar acht.
Het spreekt vanzelf dat de controles van de SGS een
enigermate inhiberende invloed hebben op de handel, en
de diensten van de Commissie hebben iedere poging
aangewend om het beperkend effect ervan zoveel moge­
lijk te verminderen. Helaas is gebleken dat sommige
versoepelingen aanleiding gaven tot fraudes en dat de
betreffende maatregelen moesten worden ingetrokken tot
voldoening overigens van de exporteurs van de Lid-Staten
van de Gemeenschap welke van die fraudes het slachtoffer
waren.
De diensten van de Commissie blijven de door het bestaan
van die controles geschapen situatie met aandacht volgen
en onderhouden de nodige contacten met de regeringen
van de betrokken ACS-Staten en met de exporteurs van de
Gemeenschap, ten einde zoveel mogelijk verstoringen van
de uitvoerhandel te voorkomen.
De Commissie verwijst het geachte Parlementslid ook
! naar haar antwoord op schriftelijke vraag nr. 1092/80
van de heer Pearce (*) over hetzelfde onderwerp.
(») PB nr. C 49 van 9. 3. 1981, blz. 3.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 89/82
van mevrouw Spaak
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(25 maart 1982)
Betreft: Indeling van Belgische ontwikkelingszones wel­
ke voor steun in aanmerking komen
Al elf jaar overtreedt België de bepalingen van de
gemeenschappelijke markt inzake de indeling van de
zogenaamde ontwikkelingszones welke voor steunverle­
ning in aanmerking komen.
De Commissie heeft zelf in haar mededelingen aan de
Belgische Regering doen weten dat deze, onder het mom
van een regionale steunregeling, een algemene subsidie­
regeling heeft ingesteld welke tegen alle voorschriften van
de gemeenschappelijke markt indruist.
Daardoor ontvangen de gebieden die werkelijk in moei­
lijkheden verkeren en waarvan de meeste in het zuiden
van het land liggen, niet alle hulp waarop zij in het bestek
van het EFRO aanspraak kunnen maken. De Belgische Regering blijft in haar laatste antwoord van
februari 1982 aan de Commissie volhouden dat bijna het
gehele Belgische grondgebied onder die indeling valt,
zulks in afwijking van het oordeel van de Commissie die
vrijwel het gehele noordelijke gedeelte daarvan uitsluit.
Is de Commissie, die o.a. tot taak heeft toe te zien op
naleving van de verdragen, van plan met spoed gebruik te
maken van de haar krachtens artikel 93 van het EEG-Ver­
drag verleende bevoegdheden, om aan die situatie een
einde te maken?
Antwoord van de heer Andriessen
namens de Commissie
(19 mei 1982)
In het kader van de procedure van artikel 93, lid 2, van het
EEG-Verdrag die op 11 november 1981 is ingeleid ten
aanzien van het Belgische ontwerp voor de vaststelling
van nieuwe ontwikkelingszones, verricht de Commissie
thans een analyse van de opmerkingen die haar door
België, de overige Lid-Staten en de andere belanghebben­
den zijn medegedeeld.
 De Commissie herinnert het geachte Parlementslid aan de
schorsende werking van de opening van de bovengenoem­
de procedure in die zin dat de Belgische Regering de
voorgenomen maatregelen niet ten uitvoer kan leggen
voordat deze procedure tot een eindbeslissing hééft
geleid.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 90/82
van de leden van Minnen, von der Vring,
Walter en Wieczorek-Zeul
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(18 maart 1982)
Betreft: Uitwisselingsprogramma voor jonge werk­
nemers
1. Het tweede uitwisselingsprogramma voor jonge
werknemers zou moeten openstaan voor werknemers uit
alle beroepen. Hoe is het feit dat jonge werknemers, bij
voorbeeld in het bankwezen, duidelijk worden bevoor­
deeld met dit beginsel te verenigen?
2. Bij het afsluiten van overeenkomsten met organisa­
ties in de EG geeft de tot dusver toegepaste werkwijze
aanleiding tot bezorgdheid met betrekking tot de repre­
sentativiteit van deze organisaties in sommige Lid-Staten.
Heeft de Commissie vóór het sluiten van de verschillende
overeenkomsten een concept uitgewerkt dat rekening
houdt met de representativiteit van de organisaties en een
zo breed mogelijke spreiding van de betrokken beroe­
pen?
3. Zijn de berichten juist, dat termijnstortingen na het
sluiten van een overeenkomst vertraagd worden en is dit
de gewoonte? 21. 6. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 156/27
Antwoord van de heer Richard
namens de Commissie
(18 mei 1982)
1. Het tweede gemeenschappelijk programma ter
begunstiging van de uitwisseling van jeugdige werkne­
mers binnen de Gemeenschap staat, zonder enige discri­
minatie, maar ook zonder enige speciale voorkeur, open
voor werknemers uit alle bedrijfstakken en beroepsgroe­
pen die beantwoorden aan de in het besluit van de Raad
van 16 juli 1979 (J) vastgestelde voorwaarden.
 Het is niet zo dat aan bepaalde jonge werknemers, zoals
bij voorbeeld die uit het bankwezen, duidelijk de voor­
keur wordt gegeven. In 1981 namen immers slechts 77 bij
spaarbanken en soortgelijke instellingen tewerkgestelde
jongeren (= 8,20% van het totale aantal deelnemers)
aan de uitwisselingen deel.
2. Overeenkomstig artikel 3 van voornoemd besluit
wordt de uitvoering van de uitwisselingen opgedragen
aan op Europese schaal werkzame instellingen of groepe­
ringen die na advies van de betrokken Lid-Staten door de
Commissie zijn erkend.
Thans zijn dertien instellingen of groeperingen door de
Commissie erkend.
In het besluit van 16 juli 1979 wordt evenwel geen
voorwaarde met betrekking tot de representativiteit van
de erkende instellingen gesteld.
Bij de verdeling van de beschikbare kredieten poogt de
Commissie een redelijk evenwicht tot stand te brengen
tussen de instellingen waarmee overeenkomsten worden
gesloten, tussen de stagiaires uit de verschillende Lid-Sta­
ten, en vooral tussen de verschillende economische
sectoren ten einde de uitwisselingen, ondanks de arbeids-
marktmoeilijkheden die de Gemeenschap thans kent,
over zoveel mogelijk beroepsgroepen te spreiden.
3. De betalingen vinden plaats op de in de overeen­
komsten vastgestelde wijze; dit behelst voor de erkende
instelling de verplichting om bepaalde schriftelijke gege­
vens die van groot belang zijn voor een correct beheer van
het programma, aan de Commissie over te leggen.
Door vertragingen in de overlegging van deze documen­
ten wordt soms uitstel van betaling veroorzaakt.
(») PB nr. L 185 van 22. 7. 1979, blz. 24.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 99/82
van de heer Welsh
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(25 maart 1982)
Betreft: Overdrachtsprijzen
Verricht de Commissie onderzoek naar de praktijken van
overdrachtsprijzen bij multinationale ondernemingen? Zo ja, wanneer zullen de resultaten van dit onderzoek
beschikbaar zijn?
Antwoord van de heer Tugendhat
namens de Commissie
(17 mei 1982)
De Commissie verricht thans geen specifiek onderzoek
naar de praktijken van overdrachtsprijzen bij multinatio­
nale ondernemingen. Zoals reeds bij eerdere gelegenhe­
den is gemeld neemt zij samen met de Lid-Staten deel aan
de uitwisseling van informatie over overdrachtsprijzen
zoals voorgeschreven in artikel 10 van Richtlijn
77/799/EEG van 19 december 1977 (>).
De Commissie verwijst het geachte Parlementslid naar
haar antwoord op vroegere vragen met betrekking tot het
optreden van de Gemeenschap op dit terrein en in het
bijzonder naar haar antwoorden op schriftelijke vraag nr.
1448/80 van de heer Van Miert (2) en schriftelijke vraag
nr. 491/81 van mevrouw Ewing (3).
(>) PB nr. L 336 van 27. 12. 1977.
(2) PBnr. C 56 van 16.3. 1981.
(3) PB nr. C 267 van 19. 10. 1981.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 106/82
van de heer Cousté
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(19 maart 1982)
Betreft: Onderhandelingen over de hervorming van
de EEG
Kan de Commissie in grote lijnen de hervorming van de
EEG aangeven?
Welke obstakels belemmeren de onderhandelingen en
verwacht zij dat deze tijdens de zitting van de Raad op
23 maart uit de weg kunnen worden geruimd?
Indien in feite, zoals het er naar uitziet, het Britse beleid
bij die besprekingen het grote struikelblok wordt, wat
doet, respectievelijk wat zal de Commissie doen, om de
standpunten dichter bij elkaar te brengen?
In geval van een mogelijke - zelfs waarschijnlijke -
mislukking van die pogingen, welke zonodig drastische
maatregelen, is zij wegens het belang van dat vraagstuk
bereid te nemen?
Antwoord van de heer Thorn
namens de Commissie
(18 mei 1982)
Het Europese Parlement is volledig op de hoogte gesteld
van de grote lijnen van de hervorming van de Europese Nr. C 156/28 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 21. 6. 82
Gemeenschap, die door de Commissie is voorgesteld ter
uitvoering van het haar door de Raad op 30 mei 1980
verstrekte mandaat.
De aandacht van het geachte Parlementslid moge worden
gevestigd op het door de Commissie op 24 juni 1981
ingediende verslag en op de hierop aansluitende bijzon­
dere mededelingen. Omtrent al deze mededelingen is een
ontwerp van een tussentijds advies uitgebracht dat
bekend is onder de naam verslag Hopper en dat is
besproken tijdens de buitengewone zitting van het Euro­
pese Parlement van 24-26 maart jongstleden.
 Door de beraadslagingen van de Raad en met name door
die van de Europese Raad van Londen van november
1981 kon vooruitgang worden geboekt bij het zoeken
naar oplossingen voor de hervorming van de Gemeen­
schap en de financiering van het beleid op de verschillende
gebieden in het kader van de door de Commissie inge­
diende richtsnoeren.
Bij de bespreking van het ontbreken van een evenwicht bij
de financiering van het gemeenschappelijk beleid op de
verschillende gebieden is evenwel geen overeenstemming
bereikt. Op basis van een door de voorzitter van de Raad
en de voorzitter van de Commissie gedaan compromis­
voorstel heeft de Raad van Ministers van Buitenlandse
Zaken, die op 23 maart bijeen was, echter besloten zijn
werkzaamheden aan de hand van dit schema voort te
zetten. De Commissie hoopt dat van deze nieuwe termijn
gebruik zal worden gemaakt om een oplossing te vinden
voor het begrotingsaspect van de hervorming van de
Gemeenschap, zoals zij deze heeft uiteengezet in haar
verslag van 24 juni 1981 ter uitvoering van het mandaat
van 30 mei 1980. De Commissie wijst evenwel nadruk­
kelijk op de noodzaak om tot overeenstemming te komen
omtrent alle aangegeven richtsnoeren ten einde tot een
volledig en duurzaam evenwicht te komen, dat noodza­
kelijk is om de Gemeenschap een nieuw elan te geven.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 125/82
van mevrouw Théobald-Paoli
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(31 maart 1982)
Betreft: Onderzoeken gefinancierd door de medever-
antwoordelijkheidsheffingen op de zuivelpro-
dukten
Kan de Commissie mededelen of het juist is dat de
voorstellen voor onderzoeken die uit een gedeelte van de
medeverantwoordelijkheidsheffingen kunnen worden ge­
financierd, uitsluitend zullen worden beoordeeld door het
Comité van beheer voor melk en zuivelprodukten, waar­
van de bevoegdheid ter zake van wetenschappelijk onder­
zoek kan worden betwist?
Zo ja, dan is hier sprake van een uniek geval waarin
wetenschappelijke beslissingen niet aan wetenschaps­
mensen worden toevertrouwd: kan de Commissie nader mededelen in hoeverre de beslissingen die kunnen worden
genomen juist zijn en wat de werkelijke reden is voor de
invoering van deze begrotingslijn voor onderzoek?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(19 mei 1982)
De Commissie bevestigt dat de voorstellen voor onder­
zoek, en vooral onderzoek van technisch karakter, dat
met een gedeelte van de opbrengst van de medeverant-
woordelijkheidsheffing wordt gefinancierd, worden be­
studeerd door het Comité van beheer voor melk en
zuivelprodukten.
Bijna alle voorstellen ter zake liggen op het vlak van het
toegepast onderzoek en hebben betrekking op nieuwe
produkten, beter aangepaste verpakking en betere distri­
butiesystemen.
Een gering aantal studies is meer in het bijzonder
toegespitst op de voedingsaspecten van het verbruik van
melk en melkbestanddelen.
Voordat de voorstellen aan het Comité van beheer
worden voorgelegd, worden zij bestudeerd door het
Raadgevend Comité voor melk en zuivelprodukten, dat
pas advies uitbrengt nadat de specialisten van deze
bedrijfstak werden geraadpleegd.
Het Comité van beheer voor melk en zuivelprodukten
doet voor wetenschappelijke vraagstukken een beroep op
deskundigen die door de Lid-Staten worden gekozen op
grond van hun wetenschappelijke kwalificaties en erva­
ring op het gebied van het toegepast wetenschappelijk
onderzoek.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 132/82
van mevrouw Pruvot
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(31 maart 1982)
Betreft: Door genationaliseerde bedrijven gehanteerde
prijzen
Kan de Commissie de onlangs in de pers verschenen
berichten bevestigen dat de door genationaliseerde bedrij­
ven gehanteerde prijzen sneller zijn gestegen dan de
algemene prijsontwikkeling rechtvaardigt? Is zij niet van
mening dat dit een van de belangrijkste oorzaken van het
hoge inflatiepercentage in Groot-Brittannië is geweest?
Leidt zij daaruit af dat genationaliseerde bedrijven een
bedreiging voor de strijd tegen de inflatie vormen en, zo
ja, denkt zij niet dat sommige Lid-Staten, zoals Frankrijk,
een ontwikkeling, zoals die zich in Groot-Brittannië heeft
voorgedaan, zullen doormaken? 21. 6. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 156/29
Antwoord van de heer Ortoli
namens de Commissie
(13 mei 1982)
De gegevens betreffende de ontwikkeling van de klein­
handelsprijzen zijn over het algemeen ingedeeld naar
categorieën produkten en niet naar de aard van de
ondernemingen. Weliswaar is het mogelijk het gedrags­
patroon van bepaalde produkten en diensten, die in de
meeste gevallen door genationaliseerde ondernemingen
worden aangeboden, af te splitsen: in het Verenigd
Koninkrijk is bij voorbeeld een prijsindex van dit type
beschikbaar. Zij omvat echter slechts de prijzen van
kolen, gas, elektriciteit en water van het collectief vervoer
van postzendingen en telefoongesprekken; daarentegen
omvat zij niet de prijs van de door de genationaliseerde
ondernemingen in de verwerkende industrie aangeboden
produkten, zodat zij het niet mogelijk maakt conclusies te
trekken inzake de ontwikkeling van de prijzen bij natio­
nale ondernemingen in hun geheel.
 De recente inlichtingen waarop het geachte Parlementslid
doelt, zijn in feite afkomstig van deze reeks prijzen voor
het Verenigd Koninkrijk, waarin het rechtstreekse of
indirecte aandeel van de prijzen van energieprodukten
bijzonder belangrijk is, hetgeen verklaart waarom daarin
sterke prijsstijgingen in 1979, 1980 en 1981 voorko­
men.
Algemenerwijze is de Commissie niet van mening dat het
mogelijk is aan een bepaalde groep ondernemingen in
welk land dan ook een bijzondere rol in het inflatieproces
toe te wijzen: dit is integendeel zeer wijd gespreid over de
gehele economie en vloeit voort uit de gedragslijnen van
de zeer grote meerderheid der economische subjecten. In
het specifieke geval van de overheidsbedrijven vestigt de
Commissie de aandacht van het geachte Parlementslid
erop, dat bij de gemiddelde stijging van hun verkoopprij­
zen over een periode rekening moet worden gehouden
met de stijging van hun kosten, en dat elk tekort
onverbiddelijk doorwerkt in het financieringstekort van
de overheid.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 147/82
van Lord O'Hagan
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(31 maart 1982)
Betreft: Tolwegen
Het is de Commissie ongetwijfeld bekend, dat er in
sommige Lid-Staten wel, en in andere geen tolwegen
zijn.
 1. Zijn deze discrepanties en lasten voor het wegverkeer
geen vorm van concurrentievervalsing?
2. Is het naar de mening van de Commissie in overeen­
stemming met het rechtsgevoel, dat voertuigen in sommige Lid-Staten wel en in andere niet worden
belast?
3. Is zij niet van mening dat verschillen in dergelijke
lasten de doelmatigheid niet ten goede komen, en
pleiten tegen de ontwikkeling van een coherent
vervoersbeleid?
4. Welke maatregelen denkt zij aan te bevelen?
Antwoord van de heer Contogeorgis
namens de Commissie
(24 mei 1982)
1. Tolwegen veroorzaken geen concurrentieverval­
sing, op voorwaarde dat voertuigen van dezelfde catego­
rie en ongeacht het land van registratie voor een zelfde
weggedeelte evenveel tol moeten betalen. Dit is thans het
geval in de Gemeenschap.
2, 3 en 4. Verschillen in motorbrandstof- en motor-
voertuigbelastingen tussen de Lid-Staten daarentegen
scheppen over het algemeen concurrentievervalsingen of
houden deze in stand. In dit verband kan de door de
Commissie voorgestelde richtlijn betreffende de aanpas­
sing van de nationale belastingstelsels voor bepaalde
bedrijfsvoertuigen (') als een eerste stap ter vermindering
van deze verschillen worden beschouwd. Dit voorstel is
door de Raad in 1978 in principe aangenomen, maar is
wegens het voorbehoud van één Lid-Staat nog niet
formeel aanvaard, en de Commissie zal haar pogingen
voortzetten om zo spoedig mogelijk tot goedkeuring van
de richtlijn te komen.
0) PB nr. C 95 van 21. 9. 1968, blz. 44.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 152/82
van mevrouw Squarcialupi
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(1 april 1982)
Betreft: Italiaanse wetgeving inzake kosmetica
Italië heeft, met aanzienlijke vertraging ten opzichte van
de voorgeschreven termijnen, nog geen wet, ten einde zich
aan de communautaire richtlijn van 27 juli 1976 betref­
fende harmonisatie van de wettelijke bepalingen voor
kosmetische produkten in de Lid-Staten aan te passen. In
de wettekst van de regering, die nog in behandeling is,
worden kosmetische produkten die conserveringsmidde­
len bevatten, naast eigenschappen waarop de definitie
ervan berust, ook een antiseptische en desinfecterende
werking toegekend.
Is de Commissie ook niet van mening dat, indien deze
opvatting in de Italiaanse wetgeving wordt opgenomen,
en gezien het feit dat antiseptische en desinfecterende
middelen een preventieve en geneeskundige werking
hebben, zoals blijkt uit het feit dat zij in de gehele wereld Nr. C 156/30 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 21. 6. 82
op doeltreffendheid en verdraagzaamheid moeten wor­
den gecontroleerd, zulks in strijd zou zijn met de geest van
de communautaire richtlijn en een ernstige hinderpaal
zou vormen voor de vrije mededinging en bovendien nog
gevaren voor de gezondheid van de burgers met zich mee
zou brengen?
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(17 mei 1982)
De Commissie is nog niet in het bezit van de Italiaanse wet
betreffende de kosmetische produkten waarbij Richtlijn
76/768/EEG van de Raad van 27 juli 1976 0) ten
uitvoer wordt gelegd en kan zich bijgevolg niet uitspreken
over de verenigbaarheid van de bepalingen van deze wet
met het communautaire recht. Zij wijst er het geachte
Parlementslid op dat het Hof van Justitie Italië op 2 maart
laatstleden heeft veroordeeld wegens de niet-toepassing
van deze richtlijn (2).
(>) PB nr. L 262 van 27. 9. 1976.
 (2) PB nr. C 74 van 25. 3. 1982."
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 162/82
van de heer Gendebien
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(1 april 1982)
Betreft: Benaming van de Europese regio's
Het Bureau voor officiële publikaties der Europese
Gemeenschappen heeft onlangs een nieuwe kaart van de
tien Lid-Staten van de Gemeenschap en hun randgebieden
op schaal 1/3 000 000 gepubliceerd.
Ik stel vast dat op deze kaart de vallei van Aosta
uitsluitend in het Italiaans is aangegeven: „Valle
d'Aosta". Volgens de grondwet van 24 februari 1948 is
de vallei van Aosta echter een tweetalig gebied, dat het
Frans en Italiaans als gelijkwaardige talen erkent. Door
dit niet te vermelden gaan de Gemeenschappen aan de
Italiaanse grondwet voorbij.
Voorts is sedert de goedkeuring van de nieuwe Spaanse
grondwet het Catalaans de officiële taal van Catalonië.
Op dezelfde kaart wordt Catalonië echter uitsluitend in
het Castilliaans met Catalufia aangeduid.
Ik stel eens te meer vast dat de Gemeenschappen in dit
opzicht achterblijven bij de Lid-Staten, doordat zij de
identiteit van de volkeren of regio's, die juist een bewijs
zijn van de Europese verscheidenheid en het eigen
Europese karakter, niet tot uitdrukking brengen.
Kan de Commissie toezeggen dat deze fouten zullen
worden hersteld? Antwoord van de heer Thorn
namens de Commissie
(13 mei 1982)
Om de tweetaligheid van het gebied Aosta aan te duiden is
de stad Aosta, de regionale hoofdstad, op de kaart van de
Europese Gemeenschap in twee talen aangegeven: Aoste,
Aosta. Bij gebrek aan plaats en in navolging van in Italië
vervaardigde kaarten is „Valle d'Aosta" slechts in de
Italiaanse taal vermeld.
 Wat Spanje betreft is in een voetnoot op de kaart
aangegeven „In Spanje — kandidaatland - ist de regio­
nalisatie gaande". Deze opmerking diende om aan te
geven dat tijdens het vervaardigen van de kaart de
regionale situatie in ontwikkeling was.
Zodra Spanje is toegetreden tot de Gemeenschap zullen
de diensten van de Commissie bij het vervaardigen van
een nieuwe kaart rekening houden met de nieuwe regio­
nale situatie van het land.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 180/82
van mevrouw Quin
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(1 april 1982)
Betreft: Invoer van gebreide jurken uit Macao in het
Verenigd Koninkrijk
Kan de Commissie bevestigen dat gedurende de eerste drie
maanden van 1981 136 000 gebreide jurken uit Macao in
het Verenigd Koninkrijk zijn ingevoerd, ofschoon het de
bedoeling was dat de Gemeenschap deze invoer, nadat
een totaal van 29 000 was overschreden, zou beper­
ken?
Zo ja, waarom was zij niet in staat met de nodige spoed op
te treden, ten einde te verhinderen dat deze invoer steeds
meer toenam?
Antwoord van de heer Haferkamp
namens de Commissie
(17 mei 1982)
De Commissie kan bevestigen dat gedurende de eerste
drie maanden van 1981 van het betrokken kledingstuk
136 000 stuks van oorsprong uit Macao in het Verenigd
Koninkrijk zijn ingevoerd. De Commissie moge het
geachte Parlementslid eraan herinneren dat de door haar
genoemde hoeveelheid van 29 000 stuks de hoeveelheid is
die de Gemeenschap kan nopen om overleg te verzoeken
met het oog op het vaststellen van een beperking, hoewel
een dergelijk verzoek niet automatisch plaatsvindt.
 Het zal het geachte Parlementslid zeker niet onbekend zijn
dat er in de loop van 1981 moeilijkheden zijn gerezen in
verband met het inzamelen van statistieken in het Ver-21. 6. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 156/31
enigd Koninkrijk. De statistieken voor de eerste drie
maanden van 1981 waren pas eind 1981 bekend. De
volledige cijfers voor 1981 zijn nog steeds niet beschik­
baar. Op verzoek van de Regering van het Verenigd
Koninkrijk werd echter op 2 februari 1982 om overleg
met de autoriteiten van Macao verzocht ten einde overeen
te komen over een kwantitatieve beperking.
Dit overleg is nu aan de gang.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 185/82
van de heer Pearce
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(1 april 1982)
Betreft: EOF en aanvragen van Britse firma's
Kan de Commissie mededelen in hoeverre Britse firma's
die zijn verzocht aanvragen voor EOF-contracten in te
dienen, hieraan per omgaande met op de juiste wijze
ingevulde aanvraagformulieren voldoen?
Antwoord van de heer Pisani
namens de Commissie
(19 mei 1982)
Op 31 december 1981 hadden de Britse ondernemingen
ingeschreven op en contracten gekregen voor werkzaam­
heden, dienstverlening en leveringen ten belope van
135 818 000 Ecu, overeenkomend met 12,73 % van alle
in het kader van het 4e EOF aan ondernemingen van de
Lid-Staten gegunde contracten. Het aandeel van de aan
Britse ondernemingen gegunde contracten voor leverin­
gen is in de loop van 1981 aanzienlijk toegenomen, van
17,81 % tot 21,62 % en beliep 61 836 000 Ecu. Het
aandeel van de aan Britse ondernemingen gegunde dienst­
verleningscontracten bleef constant, 18,07 % tegenover
18,78 % een jaar vroeger, en beliep 33 396 000 Ecu. Het
aandeel van de aan Britse ondernemingen gegunde con­
tracten voor werkzaamheden bleef teleurstellend laag,
6,06 % tegenover 6,77 % een jaar vroeger; het beliep
31 496 000 Ecu.
 De Commissie houdt niet voortdurend statistieken bij
over de afgewezen of niet in aanmerking komende
inschrijvingen van de ondernemingen van de Lid-Staten
maar volgens de gegevens waarover zij beschikt, komt.de
verhouding succesvolle afgewezen afschrijvingen voor
Britse ondernemingen vrijwel overeen met die voor de
ondernemingen van de andere Lid-Staten. Het kleine
aantal aan Britse ondernemingen gegunde contracten
voor werkzaamheden moet derhalve volgens de Commis­
sie worden toegeschreven aan het feit dat Britse aanne­
mers niet vaak genoeg offertes indienen. Gehoopt wordt
dat de recente gunning van het aanzienlijke contract voor
de aanleg van de verbindingsweg Kenya - Soedan aan
George Wimpey Ltd voor de Britse aannemers een aanmoediging zal zijn. Genoemd contract, dat na 31 de­
cember 1981 werd ondertekend en waarmee bijgevolg in
bovenstaande cijfers nog geen rekening werd gehouden,
betreft werkzaamheden voor een bedrag van 10 miljoen
Ecu (voor het door het EOF gefinancierde gedeelte van de
werkzaamheden; 31,2 miljoen US-dollar voor alle werk­
zaamheden met inbegrip van de door andere steunverle-
ners gefinancierde gedeelten).
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 191/82
van de heer Seefeld
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(S april 1982)
Betreft: Binnenlands posttarief in het intracommunau­
taire postverkeer
In antwoord op mijn vraag nr. 284/80 i1) deelde de
Commissie mede dat zij op 29 mei 1979 tot alle Lid-Sta­
ten een aanbeveling had gericht om in hun onderling
postverkeer voor brieven van 20 gram en briefkaarten het
binnenlands tarief toe te passen en dat tot nu toe alleen
Denemarken aan deze aanbeveling gehoor had gege­
ven.
 Kan de Commissie derhalve mededelen:
1. Hoe ver de onderhandelingen op dit gebied inmiddels
zijn gevorderd
a) met het Verenigd Koninkrijk,
b) met Ierland,
c) met Griekenland?
2. Welke initiatieven zij zal nemen om ervoor te zorgen
dat in de gehele Europese Gemeenschap nog slechts
het binnenlands posttarief wordt aangehouden?
H PB nr. C 255 van 2. 10. 1980, blz. 4.
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(24 mei 1982)
1. Bij een tot de Commissie gericht schrijven heeft het
Verenigd Koninkrijk de redenen uiteengezet waarom het
niet aan de aanbeveling van de Commissie kon voldoen.
Volgens de „Post Office Act" van 1969 valt de vaststelling
van de posttarieven namelijk onder de uitsluitende
bevoegdheid van het „Post Office" en heeft de regering
geen bevoegdheid om ter zake op te treden. Daar het
Britse „Post office" moet voldoen aan strenge financiële
verplichtingen, meent het de binnenlandse posttarieven
niet te kunnen toepassen op brieven en briefkaarten met
een bestemming in de overige Lid-Staten.
Ierland en Griekenland hébben nog geen uiteenzetting
gegeven van de redenen waarom zij niet aan de aanbeve­
ling van de Commissie kunnen voldoen. Nr. C 156/32 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 21. 6. 82
2. De diensten van de Commissie zijn doende na te
gaan of en in hoeverre het gebruik van een rechtsinstru­
ment' kan worden overwogen om het door het geachte
Parlementslid beoogde doel te verwezenlijken.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 211/82
van de heer Vandemeulebroucke
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(5 april 1982)
Betreft: Opslag van kernafval
1. Is de Commissie op de hoogte van het besluit van de
Britse Regering (zie de Times van 18 december 1981) het
geologisch onderzoek naar de mogelijkheid van opslag
van hoog radioactief kernafval in de bodem stop te zetten
en een besluit over deze opslag voor tientallen jaren op te
schorten?
2. Wat is het huidige standpunt van de Commissie
inzake deze opslag?
3. Welke andere Lid-Staten zijn momenteel bezig met
onderzoek voor de opslag van kernafval?
4. Wat was de reden voor het besluit van de Britse
Regering?
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(24 mei 1982)
1. Ja. De diensten van de Commissie, belast met het
onderzoeksprogramma over „beheer en opslag van radio­
actieve afvalstoffen", zijn in het kader van dit programma
door het Britse Ministerie voor Milieu en Infrastructuur
hiervan op de hoogte gesteld.
2. De Commissie beschouwt de definitieve opslag van
radioactieve afvalstoffen op grote diepte als een veelbe­
lovende oplossing. De duur van de tussentijdse opslag van
hoog-radioactieve afval kan echter volgens de nationale
plannen uiteenlopen.
3. België, Denemarken, Frankrijk, Italië, de Bondsre­
publiek Duitsland en, in mindere mate Nederland, bestu­
deren deze opslagmethode. Deze studies worden meestal
uitgevoerd in het kader van het bovengenoemde commu­
nautaire onderzoeksprogramma.
4. De redenen voor de beschikking van de Regering
van het Verenigd Koninkrijk zijn neergelegd in een
verklaring van de minister voor Milieu en Infrastructuur
aan het Lagerhuis op 16 december 1981.
 In wezen heeft hij medegedeeld dat het principe van de
mogelijkheid van de definitieve opslag in de bodem op
grote diepte van hoog-radioactieve afvalstoffen voortaan
algemeen wordt aanvaard. Met het oog op de aanzienlijke hoeveelheid onderzoekswerk dat in andere landen is
verricht met betrekking tot de mogelijkheden in de
bodem, werd voorgesteld het programma van het Ver­
enigd Koninkrijk om te buigen ten einde deze studies
aandachtig te kunnen volgen en ten einde aan de ene kant
de toepasselijkheid van hun resultaten in het Verenigd
Koninkrijk te bevestigen en aan de andere kant voor dit
programma andere prioriteiten vast te stellen. Hij deelde
mee dat een dergelijke ombuiging van het programma niet
betekende dat een voortzetting van het geologische
onderzoekswerk nutteloos zou zijn.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 212/82
van de heer Herman
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(5 april 1982)
Betreft: Voorlichting van de publieke opinie over de
door de Gemeenschap gevoerde acties
De verjaardag van de ondertekening van de Verdragen
van Rome ware een goede gelegenheid om de aandacht
van de publieke opinie te vestigen op de door de
Gemeenschap, gedurende 25 jaar van de Europese
opbouw, gevoerde acties.
 Kan de Commissie mededelen waarom zij zo weinig
publiciteit rondom dat evenement heeft gevoerd en of
diezelfde bescheidenheid, vooral in België merkbaar, ook
in de overige Lid-Staten heerste?
Antwoord van de heer Natali
namens de Commissie
(18 mei 1982)
De Commissie heeft met hulp van haar voorlichtingsbu­
reaus en -bijkantoren, in samenwerking met de radio- en
televisiestations en met talrijke dagbladen van de Lid-Sta­
ten een belangrijke reeks manifestaties georganiseerd of
hieraan deelgenomen die ten doel hadden de 25e verjaar­
dag van het Verdrag van Rome te vieren. De lijst van deze
manifestaties wordt door de Commissie rechtstreeks aan
het geachte Parlementslid en aan het algemene secreta­
riaat van het Europese Parlement toegezonden.
De Belgische Regering, die op het tijdstip van de verjaar­
dag het voorzitterschap van de Raad waarnam, heeft
harerzijds aan deze gebeurtenis bijzondere luister ver­
leend door (naast de Europese Raad van 29 en 30 maart
1982) verschillende belangrijke manifestaties te organise­
ren. 21. 6. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 156/33
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 214/82
van de heer Herman
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(5 april 1982)
Betreft: Intracommunautaire handel
Tijdens de Europese 'Raad van juni 1981 wierp de
Commissie, op initiatief van de heerNarjes, het probleem
op van de wederinvoering van belemmeringen in de
intracommunautaire handel (COM(81) 313 17/6/81).
In vergelijking met voorgaande jaren deed zich namelijk
minstens een verdubbeling voor van de belemmeringen in
het vrije handelsverkeer (art. 30).
 Kan de Commissie mededelen of de door haar genomen
maatregelen om die ontwikkeling tegen te houden in 1982
zijn gelukt en of het aantal overtredingen ter zake door de
Lid-Staten, afneemt?
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(17 mei 1982)
De huidige cijfers met betrekking tot de door de Com­
missie onderzochte handelsbelemmeringen leiden niet tot
de constatering dat het aantal inbreuken op dit terrein is
verminderd.
De Commissie zet haar werkzaamheden voort tot voor­
koming en vervolging van inbreuken op de communau­
taire regels betreffende het vrije verkeer van goederen en
aldus tot behoud van deze fundamentele grondslag voor
de werking en de ontwikkeling van de gemeenschappelij­
ke markt.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 224/82
van mevrouw Theobald-Paoli
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(5 april 1982)
Betreft: Bestrijding van belastingontduiking en fiscale
fraude
Kan de Commissie, met het oog op Richtlijn
77/799/EEG van de Raad(a) inzake de wederzijdse
bijstand tussen de instanties belast met de directe belas­
tingen in de Lid-Staten, opheldering verschaffen over de
volgende punten:
1. Zijn de bepalingen inzake omzetting van die richtlijn
in de nationale wetgeving door alle Lid-Staten nage­
komen?
2. Wat zijn de praktische gevolgen van de toepassing
van die richtlijn? Worden volgens de Commissie,
0) PB nr. L 336 van 27. 12. 1977, blz. 15. tussen de betrokken instanties wel eens gegevens
uitgewisseld?
Welke maatregelen kan de Commissie nemen om
beter weerstand te bieden aan de door sommige
multinationale ondernemingen voor belastingont­
duiking gebruikte fiscale uitwijkplaatsen die in som­
mige landen van de Gemeenschap, vooral in Luxem­
burg, bestaan?
Antwoord van de heer Tugendhat
namens de Commissie
(24 mei 1982)
1. De omzetting in de nationale wetgeving van Richt­
lijn 77/799/EEG van 19 december 1977 werd verricht
door acht Lid-Staten. De Commissie is van mening dat
Italië niet aan zijn verplichtingen heeft voldaan en, heeft
ter zake een beroep ingesteld bij het Hof van Justitie.
Voor Griekenland is deze kwestie nog in onderzoek in het
kader van de algemene verificatie door de Commissie van
de stand van de omzetting van het communautaire recht
in het nationale recht.
