Leerrede over psalm 73 vs. 23 en 24
Die moet eerst tot u naderen, houdt dat wel onder 't oog, en zoekt dan eens tot een besluit te komen, dat God uw God is, dan zult gij u ook met Azaph's deel verblijden kunnen. O Azaph's God die leeft nog ! enz. En was 't toen onder de mindere bedeeling des Geestes zoo, hoedanigen behoordet gij nu te zijn. 0 konde gij u troosten met Gods zalige leiding. Misschien nebben velen die daaromtrent belang stellen, wel gedacht: Ja, was ik maar door God gevat; enz. Onderzoekt u dan eens : 1. Is God tot u genaderd in de bekeering ? (Om dit te weten zoo vraag uw zei Ven eens af:) Heb ik mijn vervreemden staat leeren kennen? 2. Ben ik tot God gebragt door Christus? 3. Ben ik tot God gekomen door 't geloof? Heb iksttfij aan God in Christus overgegeven, onbepaald en vrijwillig, om door Hem alleen geleid te worden, met verloochening van eigen zin en wil? 4. Die door den Heere geleid worden, hebben zijn Geest ontvangen, die hebben hare ellende, blindheid en dwaasheid leeren zien. 5. ''- Heb ik mij als een blinde en dwaze overgegeven om geleid te worden ? — deels naar Gods woord, daar de raad des vredes in geopenbaard is ? Kent gij dit niet? Zoo ja, wel waarom gelooft gij dan niet, dat God uw regterhaod gevat heeft? enz. En daarover moet Gods volk zich verblijden en verwonderen, dat God zulk een genaderaad' heeft daargesteld, naar welken Hij, voorgenomen' heeft hun te leiden. Wat is uw staat veilig, de Heere heeft u gegrepen. Dé name des-Heeren: is een sterken toren , enz., en die in de schuilplaatse des Allerhoogslcn gezeten zijn, dié zullen vernachten in de tente des Almag lig en ; Hij leide u als eene kudde in de woestijn ; enz. Verblijdt u dat gij zulk eenen heiligen en wijzén Leidsman hebt, en dat Hij u als een Ontfermer zal leiden; is uw geloof zoo zwak , en uwe afwijkingen veel ? gij wordt niet< weggeworpen, naar Psalm 37 vs. 23 en 24. Eindelijk zal Hij u ook eens ter heerlijkheid leiden, dat maakt de'staat van een Christen heerlijk, hoe veracht anders ook naar de wereld. a. Erkent het met dankbaarheid, zoekt er over in verlegenheid weg te zinken, dat de Heere uw hand heeft willen vatten. b. Toont dat gij door Gods Geest geleid wordt, opdat allen die u zien, zulks ook van u mogen zeggen. En gelijk Bij die u geroepen heeft heilig is, zoo wordt ook gij zeiven heilig in al uwen wandel. c. Geeft u gewillig aan Gods leiding over, loopt niet vooruit, maar volgt — en roept uit: Wijsheid zonder eind of paal, Zijn, ö Hooge GodI uw daden, Zijn uw wegen al te maal, Zijn ie zuurheid, zijn ze zoetheid, Wij aanbidden, zwijgen (til, Want de wezen tUjke Goedheid Maakt het goed met dat zij 't wil, d. Vertoont ook dat gij eens zult worden opgenomen , hoe kan uwe ziel nog zoo aan 't stof kleven, en met de lage dingen zoo veel op hebben. Weest dan ook getroost; leid de Heere u? 1. Schiet de Satan z^jne pijlen, zij zullen ten verderve niet deeren. 2. Leid de raad u door tegenheden, dat is u best, en houdt het met P a u 1 u s daarvoor , dat 't lijden dezes tegenwoordigen tijds niet is te waarderen tegen de heerlijkheid die aan u zal geopenbaard worden. 3. Laat de vrees van nog eens om te komen, varen; enz. 4. Vreest dan ook niet voor den dood, enz. de Heere leid u. 5. Namaals zult ge eens opgenomen worden naar ziel en ligchaam tot Gods onmiddelbare gemeenschap ; enz. En leeft en sterft getroost, in die verwachting, dat wanneer Christus die uw leven is, zal geopenbaard zijn, gij dan ook met Hem zult geopenbaard worden in heerlijkheid. Amen. COPIE van eene BRIEF, van wijlen den Wel Eerw. Heer J. H. tan NIEL, in leren Predikant te Wilsum, Hasselt en Putten. — Geschreven aan eene Vriendin in den Heere Je zes Christus, H WANINK te Wilsum. Zeer waarde en veel geliefde Vriendin in den Heere, over en aan wien ik wensche dat genade en vertroosting e moge worden geschonken! Ik heb UEd. brief met veel blijdschap ontvangen, en niet zonder eenig nut gelezen en herlezen, en 't verstrekt mij tot groote blijdschap dat er nóg sommige zijn die 't welgaat, hetwelk een onbegrijpelijk voorregt is, ja het grootste voorregt, dat aan zondig ja walchelijk niet, op aarde kan te beurte vallen, en dat somtijds boven zoo vele anderen wel, daar de Heere zich zoo nabij niet aan openbaard, dat ook wel van Gods lievelingen kunnen zijn, die het er ook wel op gezet hebben, maar het wordt toch voor haar bewaard in de Hemelen, als haren aanstaanden schat. Maar wat is het toch een onbegrijpelijk voorregt met den lieveling van Jezus, Johannes, die gedurig op Jezus gezegende borst mogte leggen, de woorden van Jezus als uit zijn mond te hoor en, en Hem als met het oog te aanschouwen. Wat moest het de ziel niet in verwondering optrekken en doen wegzinken voor den Heere; er is mij ook nog wel iets van bekend, en ook sedert een tijdlang nog wel; wat verwekt het dan eene kleine nederige gestalte in de ziel, en wat is het dan niet wel eens als onbegrijpelijk voor de ziel, dat dien Heiligen, die in 't hooge en 't verhevene woont, en die het schepsel niet noodig heeft, nog in den zondaar, j* in het onreine harte wil wanen, en zich in liefde aan zoo een schepsel wil uitlaten; O! O! wat moeste het de ziel niet aanzetten om Hem weder gulhartig lief te hebben, gelijk 't dan de ziel ook doet voor dien ,tijd, maar ik wil zeggen, om 't altijd te doen, en .onder zuchtingen te leven, om 't harte toch van die andere Velia's der wereld, daar 't zoo menigmaal als dê*'-Heere haar niet bewaard naar uitgaat, en nog aan gekleeft is, afgetrokken en los te krijgen. Och wat moet Jezus liefde menigmaal achterstaan, en wordt die verloochend door andere begeerlijkheden; wat was 't goed als 'l de zoo ernstige zucht der ziele was tot den Heere, dat Hij als die algenoegzame 't harte zoo mogte innemen met zijne liefde, dat er geene andere liefde of begeerlijkheden nooit geen plaats weer in konde krijgen. Ik geloof dal de Heere .gedurig als jaloers over de ziele is, omdat zij Hem het harte zoo menigmaal komt te ontvreemden, maar wat zal ik zeggen, mijn harte deugt ook niet in dit stuk voor den Heere, daar ik mij menigmaal, in mij over schamen moet, als voor den Heer, dat ik niet anders wil, daar den Ifeer.e Jezus gaarne anders met mij wilde; ik moet menigmaal voor den Heere als een alles wetend God uitroepen: dat Hij mijn harte tegen mijnen verdorven wil en dank toch mogte nemen, en binden en dwingen 't zoo, als Hij 't belieft te hebben, daar ik door Gods goedheid, die geen einde noch palen Heeft, ook menigmaal nog wel eens ernstig om mag aanhouden , want ik bei} daar wel vast van verzekerd dat de Heer het geheel waardig is, en 't ook wil hebben; verder heb ik 't ook nog wel eens goed, en inzonderheid onlangs, maar konde ik dan uit de wereld gaan, dat wilde ik wel; ik vond 't voorleden noch zoo, dat ik schrikte dat ik uit de deur zoude gaan, maar och ik ellendige, veeltijds gaat het zoo niet, men ziet altijd die regie schoonheid en heerlijkheid niet in den dienst van den alles waardigen God, echter moet ik zeggen dat -ik Hit leere kennen: de doodelijke onmagt en onwilligheid des vleesches, niet om er aan' /oe /<• geven, of min werkzaam er onder te worden, maar om meer van mij zeiven te leeren afzien, en de hulpe des Heeren meer in te roepen, en des Heeren genade meer te leeren erkennen--, over 't minste kruimeltje:; en. zoude ik mijne onwilligheid verschoonen? O neen, die moet ik veroordeelen, bestrijden, met schaamte voor den Heere brengen, dat Hij die wegneme, verbreke, enz., maar hierin komt men ook al veel te veel te kort, als .nien dat maar regt zag dan zoude 't nel .anders gaan, ik moet Pau lus na exameren: 't willen is er nog wel, maar aan 't volbrengen ontbreekt het mij; men kan zich zoo ligt toegeven, en heeft de vijand een vinger dan wil hij de gansche hand; ó leerde men dien helschen Leeuw en Vijand, dien Verstrikker der zielen maar meer kennen. Uw Ed. zal hier ook wel wat van bij bevinding kennen. Ik eindige wenschende en biddende, dat al hèt volk des Heeren bij u en overal Propheten waren en wierden , dat de Heere eens rijkelijk van zijnen Geest aan haar gave! en eindelijk besluite ik met de woorden van den heilwenschenden Paulus, die hij aan de Corinthiërs dede 2 Cor. 10, die ik ook van harte wensche over de Broeders en Zusters in den Heere: zijt blijde, wordt volmaakt, zijt getroost; zijt eensgezind, leeft in vrede, en de God der liefde èn des vredes zal met u zijn! Groet malkander, Amen! Wat wonder de Heere aan onzen huize gedaan heeft, zoo ik denke, zullen zij u vertellen. ■Indien gij mij lief hebt dan moet gij veel voor mij bidden, en daarenboven moeten wij 't toch doen, ik wensche 't ook nog niet geheel te vergeten. Wanneer dat gij zoo een groote brief weer van mij zult krijgen, dat weet ik nog niet. Vaartwel. J. H. van NI EL. 