Styloichthys
Styloichthys (Grieks: stylo 'pijler' en ichthys 'vis'; 'pijlervis') is een geslacht van uitgestorven sarcopterygische kwastvinnige vissen dat leefde tijdens het Vroeg-Devoon (Lochkovien) van Oost-Yunnan, Zuid-China. Omdat het duidelijk is dat de kaken en schedel van Styloichthys veel afgeleide kenmerken gemeen hebben met coelacanthiformes wordt het als de oudste coelacanth geplaatst.

Beschrijving 
Styloichthys wordt gekenmerkt door grote poriën op het cosmine-oppervlak. Deze poriën zijn vaak lepelvormig en gerangschikt in evenwijdige groeven. Er is een gekartelde marge tussen ethmosphenoïde en otoccipitale schilden, een otoccipitale met een breed vlak oppervlak dat geen vestibulaire fontanel draagt.

De snuit buigt scherp naar beneden en is licht hol. De onderkaak heeft een ventraal uitstekende richel gevormd door prearticulair en meckeliaans bot.

Ook kenmerkend voor Styloichthys is de liervormige oogkas van het supraorbitale kanaal, een fenestra ventralis, kleine interne holtes, drie coronoïden in de onderkaak, een oogsteel en een slanke postorbitale pila die het basipterygoïde uitsteeksel en de zijkant van de hersenvlieswand verbindt.

Anatomische kenmerken

Ooggebied 
Het uitzonderlijke kenmerk van Styloichthys is het verzonken traanvormige ooggedeelte achter het optische kanaal. De goed gedefinieerde natuurlijke marge van dit onafgewerkte gebied wordt aangegeven door de omringende periostale voering die enigszins in de onafgewerkte uitsparing duikt. Dit komt overeen met de aanhechting van de ogen die wordt gerapporteerd bij basale beenvissen. Een kleine verlaging dient voor de aanhechting van de oogspier ventraal aan het gebied van de oogstengel.

Onderkaak 
Aanduiding van drie halvemaanvormige pockets langs een ondiepe groef tussen het dentarium en de prearticulaire laat zien dat de onderkaak drie coronoïden heeft. Het is uniek omdat het een zeer grote adductorfossa, een bolvormige ventrale richel en een prearticulaire minuscule dentikels dorsaal en ventraal golvende parallelle richels heeft.

Uitgestorven kwastvinnigen