None
Het bedrag en de voorwaarden van deze lening zijn
opgenomen in een perscommuniqué van de EIB van 12
november 1981.
2 en 3. De door de EIB aangewende financiële midde­
len zijn hoofdzakelijk afkomstig uit leningen op de
kapitaalmarkt. Aangezien de Bank geen winstoogmerk
nastreeft, past zij rentevoeten toe die niet veel verschillen
van die welke op deze markten van toepassing zijn. Aangezien de EIB gewoonlijk een gedeelte van haar lening
in vreemde valuta uitbetaalt, zijn de effectieve rentevoe­
ten vaak lager dan die welke op de markt van het land van
de kredietnemer worden toegepast; hier staat echter
tegenover dat de schuld in vreemde valuta voor de
kredietnemer een wisselkoersrisico meebrengt.
Praktisch gezien zou het niet realistisch zijn om te
proberen het voordeel te berekenen van de door de EIB
toegepaste rentevoeten ten opzichte van die welke op de
kapitaalmarkten worden toegepast, en dit niet alleen
omdat de door de EIB geleende middelen van deze
markten afkomstig zijn, maar ook omdat een dergelijke
beoordeling rekening dient te houden met de ontwikke­
ling, gedurende de terugbetalingsperiode, van de waarde
van de verstrekte valuta ten opzichte van de waarde van
de nationale munt van de kredietnemer.
4. De Commissie heeft inderdaad een principiële
beslissing genomen om een substantiële bijdrage te leve­
ren tot de financiering van deze centrale.
5 en 6. Het antwoord op de punten 2 en 3 is mutatis
mutandis van toepassing op de financiering van Euratom,
die zoals de EIB, haar financiële middelen op de kapitaal­
markten verwerft en deze zonder winstmarge opnieuw
uitleent.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1585/81
van de heer Hord
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(14 januari 1982)
Betreft: Vrij verkeer van personenauto's uit andere lan­
den van de Gemeenschap naar het Verenigd
Koninkrijk
De Commissie zij gewezen op het in het novembernum­
mer van het tijdschrift van de Britse Consumentenbond
„Which" verschenen artikel waarin een gecompliceerde
administratieve procedure voor de invoer van auto's uit
andere EEG-landen in het VK wordt beschreven.
1. Is de Commissie, gelet op dit artikel en andere haar
hierover ter beschikking staande gegevens, van
mening dat werkelijk kan worden beweerd dat een
vrij verkeer van passagiersvoertuigen uit andere lan­
den van de Gemeenschap naar het VK een feit is?
2. Indien de Commissie ook meent dat er geen sprake is
van een vrij verkeer, welke maatregelen is zij dan
voornemens te treffen ten einde verandering in deze
situatie te brengen met name gelet op de artikelen 30
en 85 van het EEG-Verdrag? Nr. C 92/24 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 13. 4. 82
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(26 februari 1982)
1. De Commissie heeft de afgelopen tien jaar een groot
aantal richtlijnen voor gemeenschappelijke normen inge­
diend, waarmee nagenoeg alle auto-onderdelen worden
bestreken; drie ervan moeten er nog door de Raad worden
vastgesteld.
Hoofdzakelijk als gevolg daarvan worden, voor zover de
Commissie bekend, door de autofabrikanten en hun
concessiehouders bij het overbrengen van motorvoertui­
gen van de ene Lid-Staat naar de andere geen ernstige
moeilijkheden ondervonden, al rust op hen wel de
verplichting van de Lid-Staat, waar zij hun produkten
wensen af te zetten, eerst een type-goedkeuring te verkrij­
gen.
Wat de huidige stand van de harmonisatiewerkzaam-
heden betreft zij het geachte Parlementslid verwezen naar
het antwoord op schriftelijke vraag nr. 1498/81 (a) van
de heer Moreau.
 De Commissie zijn echter wel moeilijkheden ter kennis
gebracht, die zich voordoen, wanneer in een Lid-Staat
wordt getracht een vanuit een andere Lid-Staat ingevoer­
de wagen te doen inschrijven, hetzij door degene die de
wagen zelf in het land van invoer wenst te gebruiken,
hetzij door degene die de wagen in dat land wenst door te
verkopen. De gesignaleerde moeilijkheden kunnen in
twee categorieën worden ondergebracht:
a) moeilijkheden die verband houden met de voor
motorvoertuigen in het land van invoer geldende
nationale inschrijvingseisen. Gewoonlijk schijnen die
moeilijkheden in verband te staan met vereisten voor
de nationale type-goedkeuring voor motorvoertui­
gen, welke vaak tot gevolg blijken te hebben dat het
degene die zonder medewerking van de autofabri­
kant of diens concessiehouder handelt, moeilijk
wordt gemaakt een motorvoertuig te doen inschrij­
ven, aangezien volgens het merendeel van de desbe­
treffende regelingen alleen deze laatsten geldig kun­
nen verklaren dat het motorvoertuig aan de nationale
eisen beantwoordt;
b) moeilij kheden die door sommige autofabrikanten zelf
worden geschapen, daar zij bij voorbeeld min of meer
expliciet kunnen weigeren om de door de klant
verlangde wagen te verstrekken.
 Bij de Commissie zijn diverse klachten binnengekomen
die de hier genoemde moeilijkheden betreffen en zich in
diverse Lid-Staten, en dus niet alleen in het VK, hebben
voorgedaan, De onder categorie a) vallende moeilijk­
heden worden bestreken door de Gemeenschapsbepalin­gen betreffende het vrije verkeer van goederen (artikelen
30 tot 36 EEG-Verdrag); in dat verband wordt door de
Commissie thans een onderzoek naar deze klachten
ingesteld om na te gaan in hoeverre de daarbij gebleken
beperkingen in het vrije verkeer op grond van in het
Gemeenschapsrecht zelf erkende motieven (i.h.b. „be­
scherming van de gezondheid en het leven van personen",
artikel 36 EEG-Verdrag) gerechtvaardigd zijn. In ver­
band met de tot categorie b) behorende moeilijkheden
spelen de communautaire mededingingsbepalingen (arti­
kelen 85 en 86 EEG-Verdrag) een rol en daarom wordt
ook binnen het kader van die artikelen een onderzoek
daarnaar ingesteld.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1587/81
van mevrouw Squarcialupi
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(4 januari 1982)
Betreft: Kosmetische produkten en bescherming van de
gezondheid van de consument
De kosmetische industrie die de ene „stijl" na de andere
voor jongeren, volwassenen, ouderen en zuigelingen lan­
ceert, brengt in heel Europa voortdurend nieuwe produk­
ten op de markt waarvan de inhoud slechts bekend is door
de publiciteit van de producenten zelf.
Is de Commissie, gezien de onmogelijkheid voor het
publiek een keuze te maken op basis van een juiste opgave
van de inhoud van de produkten, van mening dat de
huidige wetgeving ter zake in technisch opzicht volstaat
om de gezondheid van de consument te garanderen?
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(4 maart 1982)
De Commissie moge het geachte Parlementslid verwijzen
naar haar antwoord op haar mondelinge vraag H-672 / 81
tijdens het vragenuur in de zittingsperiode van het
Europese Parlement van februari (*).
 (') Handelingen van het Europese Parlement, nr. 1-280
(februari 1982).
(») PB nr. C 85 van 5. 4. 1982. 13. 4. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 92/25
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1590/81
van de heer Seal
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(14 januari 1982)
Betreft: Prijs van koudwater-detergenten in het Verenigd
Koninkrijk
Kan de Commissie verklaren waarom koudwater-deter­
genten prohibitief duur zijn in het Verenigd Koninkrijk en
zo goedkoop in andere EEG-Lid-Staten?
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1591/81
van de heer Seal
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(14 januari 1982)
Betreft: Koudwater-detergenten
Kan de Commissie mededelen of er beperkingen zijn
opgelegd aan de verkoop van koudwater-detergenten in
het Verenigd Koninkrijk door de grote multinationale
zeeppoederproducenten ?
Gezamenlijk antwoord van de heer Andriessen
namens de Commissie
op de schriftelijke vragen nr. 1590/81 en nr. 1591/81
(9 maart 1982)
In het Tiende Verslag over het mededingingsbeleid van de
Gemeenschap in 1980 (blz. 192 e.v., nrs. 248 tot 273)
geeft de Commissie een overzicht van de ondernomen
studies over de werking van de mededinging in de
Gemeenschap. In de paragraaf over de prijsstructuur
verklaart de Commissie dat sterk uiteenlopende prijzen
zeer wel het resultaat kunnen zijn van een actieve
mededinging, waarbij de navolgende factoren een rol
kunnen spelen:
— de vraag of een produkt al dan niet een marktartikel
is,
— de inflatie,
— de wijzigingen in de wisselkoersen,
— de verschillen tussen de produkten,
— de handelsmarges e.d.
Gemeenschap in 1980 (blz. 192 e.v., nrs. 248 tot 273) De Commissie volgt reeds enige tijd de concurrentie-
situatie in de sector detergenten in de Gemeenschap. Zij
zal de algemene ontwikkeling van de handel mede in dit
onderzoek betrekken.
 De Commissie gaat voorts na of in de periode waarin de
prijzen in het Verenigd Koninkrijk mede door de zwak­
kere koers van het pond sterling lager waren, de uitvoer
van detergenten uit het Verenigd Koninkrijk naar de
andere Lid-Staten werd belemmerd in een met de mede­
dingingsregels van het EEG-Verdrag strijdige mate.
De Commissie zal de beide vragen van het geachte
Parlementslid eerst definitief kunnen beantwoorden wan­
neer zij het desbetreffende onderzoek heeft beëindigd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1594/81
van de heer Seal
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(14 januari 1982)
Betreft: Asbest - gevaar voor de gezondheid
Kan de Commissie, gelet op het ernstige gevaar dat asbest
oplevert voor de gezondheid, mededelen:
1. in welke omvang en op welke plaatsen door het
particuliere bedrijfsleven of de universiteiten getracht
wordt door middel van onderzoek een substituut te
vinden voor remvoeringen van asbest;
2. wat de financiële bijdrage is van de Commissie aan
het onderzoek dat wordt verricht om een geschikt
substituut voor remvoeringen te vinden?
Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(24 februari 1982)
1. De Commissie beschikt niet over volledige informa­
tie met betrekking tot dit vraagstuk.
Reden hiervan is dat de fabrikanten van remvoeringen
van asbest zelf wetenschappelijk onderzoek verrichten en
de resultaten hiervan wegens de concurrentie meestal een
vertrouwelijk karakter bezitten.
 Voor zover de Commissie bekend, wordt echter met het
oog op het vinden van een vervangingsprodukt voor
remvoeringen van asbest in de volgende centra weten­
schappelijk onderzoek uitgevoerd: Nr. C 92/26 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 13. 4. 82
Asbestos Information Centre
Ltd
Minerals Strategy & Econo-
mics research Unit, Institute
of Geological Sciences
Institut und Poliklinik für
Arbeits- und Sozialmedizin
Division of Occupational
Health & Radiation Control,
Health Commission of New
South Wales
Department of Occupational
Medicine, Regional Hospital,
Orebro
University of Arizona,
Department of Metallurgical
Engineering
Environmental Sciences La-
boratory, Mount Sinai School
of the City University of New
York Verenigd
Koninkrijk
Verenigd
Koninkrijk
BR Duitsland
Australië
Zweden
Verenigde Staten
Verenigde Staten levert ingewikkelde en moeilijk oplosbare problemen op.
Dat is dan ook de reden waarom de met het oog daarop
ondernomen werkzaamheden nog niet zijn voltooid met
betrekking tot de pensioenregelingen van verscheidene
Lid-Staten. Het is met name twijfelachtig gebleken of in
de huidige sociale context de tot dusver op weduwen van
toepassing zijnde bepalingen zonder meer ook op weduw­
naars kunnen worden toegepast.
In deze omstandigheden vonden de meeste delegaties het
voorbarig dat de Raad zich uitspreekt over het voorstel
van de Commissie van 1974 dat er juist op gericht is de tot
dusver alleen voor de weduwe van een overleden ambte­
naar geldende regeling algemeen te maken. Overigens
werd de Commissie verzocht een nieuw voorstel voor te
bereiden waarin rekening wordt gehouden met de punten
die bij de bespreking van haar voorstel van 1974 naar
voren zijn gekomen.
De Raad zal de bespreking van dit probleem hervatten bij
de door de Commissie in 1979 voorgestelde herziening
van het Statuut voor wat de pensioenregeling van de
ambtenaren betreft.
2. De Commissie verleent geen financiële steun aan
wetenschappelijke onderzoek op dit gebied.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1599/81
van de heer Rogalla
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(18 januari 1982)
Betreft: Gelijkstelling der geslachten ook ten aanzien van
de in het Statuut van de ambtenaren van de
Europese Gemeenschappen opgenomen regeling
inzake weduwen- en wezenpensioenen
Welke principiële, juridische of procedurele bezwaren
heeft de Raad om het uit 1974 daterende voorstel van de
Commissie betreffende gelijkstelling der geslachten ook
,ten aanzien van de in het Statuut van de ambtenaren van
de Europese Gemeenschappen opgenomen regeling inza­
ke weduwen- en wezenpensioenen, waarin naar analoge
toepassing van desbetreffende bepalingen voor weduwen
ook de mogelijkheid wordt geopend voor toekenning van
een weduwnaarspensioen, nu eindelijk goed te keuren?
Antwoord
(11 maart 1982)
De toepassing van het beginsel van gelijke behandeling
van mannen en vrouwen inzake overlevingspensioenen SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1601/81
van de heer Sherlock
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(18 januari 1982)
Betreft: Gebruik van stilbenen voor huisdieren
Kan de Commissie verklaren waarom in Richtlijn
81/602/EEGvandeRaadvan31 juli 1981 0) het verbod
op het gebruik van stilbenen en stilbeenderivaten tot
„dieren van alle soorten" is uitgebreid?
Deze voorschriften waren oorspronkelijk, in het belang
en de veiligheid van de consument, voor het vee bedoeld.
Het toedienen van deze stoffen zou op generlei wijze
afbreuk doen aan het doel van de richtlijn, terwijl het
thans geldende verbod rechtstreeks het welzijn raakt van
huisdieren die aan ziekten lijden die alleen door stilbeen­
derivaten kunnen worden verlicht, zoals incontinentie bij
oudere honden.
 Kan de Commissie bewerkstelligen dat stilbenen op
recept verkrijgbaar zijn voor huisdieren om ziekten te
behandelen waarvoor, voor zover bekend, naast stilbe­
nen geen andere middelen zijn?
(]) PBnr. L222 van 7. 8. 1981, blz. 32. 13. 4. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 92/27
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(2 maart 1982)
Het verbod om stilbenen en stilbeenderivaten te gebrui­
ken werd bij Richtlijn 602/81/EEG van de Raad van
31 juli 1981 uitgebreid tot alle dieren om te bereiken dat
het verbod effect zou sorteren. Genoemde produkten
kunnen overigens momenteel bij de behandeling van
gezelschapsdieren gemakkelijk worden vervangen door
andere produkten die hetzelfde effect hebben. Daarom
acht de Commissie het niet mogelijk, op grond van de
huidige tekst van artikel 3 van genoemde richtlijn, toe te
staan dat stilbenen of stilbeenderivaten bij gezelschaps­
dieren worden gebruikt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1602/81
van de heer De Keersmaeker
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(18 januari 1982)
Betreft: Afbakening van de ontwikkelingszones in
België
Bij schrijven van 19 november 1981, heeft de Commissie
aan de Belgische Regering haar beslissing overgemaakt
inzake afbakening van de ontwikkelingszones die in
aanmerking kunnen komen voor de regionale steunver­
lening.
Hierbij kunnen een aantal vaststellingen gedaan worden.
Vooreerst werd aan de Belgische Regering, die op dit
ogenblik demissionair was, slechts een korte termijn (acht
weken) gegund om te reageren.
De Commissie heeft daarnaast een strakkere houding
aangenomen ten aanzien van Vlaanderen dan ten
aanzien van Wallonië, zowel wat de afbakening van de
zones betreft als wat de intensiteit van de toe te kennen
steun beteft.
 Deze vaststeUingen roepen een aantal vragen op,
waaromtrent ik graag het antwoord van de Commissie de
Europese Gemeenschappen had gekend:
1. Welk is de reden die de Commissie ertoe bewogen
heeft om op dit tijdstip deze beslissing te nemen
(evenals andere belangrijke beslissingen inzake textiel
en staal) in plaats van af te wachten tot de nieuwe
nationale en deelregeringen zouden zijn geïnstal­
leerd? 2. Graag vernam ik van de Commissie in welke mate
haar beslissing beïnvloed werd door het feit dat de
Belgische Regering niet geantwoord heeft op de
vragen die door de Commissie gesteld werden aan de
Belgische Regering op 5 december 1980.
3. Tevens kan de vraag worden gesteld in welke mate
het Vlaamse gewest verantwoordelijk kan worden
gesteld voor het feit dat zijn antwoorden laattijdig de
Commissie hebben bereikt omdat het de orthodoxe
diplomatieke weg van mededeling volgde, terwijl in
die zelfde aangelegenheid het Waalse gewest geens­
zins dezelfde voorgeschreven weg volgde. (Ik verwijs
hier naar het schrijven van de minister van het Waalse
gewest van 10 juni 1980 dat in het rapport van de
Commissie wordt geciteerd op pagina 1, voetnoot
2).
4. Ten slotte is er de vraag of de Commissie terdege
rekening heeft gehouden met de gewijzigde politieke
situatie in België met name de recente regionale
structuren en bijgevolg de eigen sociaal-economische
behoeften in Vlaanderen.
Antwoord van de heer Andriessen
namens de Commissie
(2 maart 1982)
1. Wat de afbakening van de regionale ontwikkelings­
zones betreft heeft de Commissie het gewenst geacht vóór
eind 1981 een standpunt in te nemen, aangezien het op
5 december 1980 aan de Belgische autoriteiten gedane
verzoek om inlichtingen tot dan toe onbeantwoord was
gebleven.
 Ter zake van de steun aan de textielindustrie en de ijzer­
en staalindustrie was de Commissie gehouden door zeer
strikte termijnen die vóór eind 1981 verstreken.
2. Gezien de strekking van de intussen aan de Com­
missie toegezonden antwoorden mag worden gesteld dat
de beslissing van de Commissie, ook wanneer deze tijdig
zouden zijn binnengekomen, niet wezenlijk verschillend
zou zijn geweest.
3. De Commissie heeft haar beslissing genomen op
basis van de officiële aanmelding van 14 november 1980
door de Belgische Regering met de lijst van de ontwikke­
lingszones. Aangezien deze lijst niet vergezeld ging van
sociaal-economische rechtvaardigingen, terwijl evenmin
de bij de selectie gebruikte methodiek werd aangegeven, is
de Commissie bij haar beoordeling uitgegaan van de
gegevens betreffende een geheel gelijk ontwerp van
ontwikkelingszones, dat op 11 juni 1980 officieus zowel
voor Vlaanderen als voor Wallonië door de minister van
Economische Zaken was toegezonden. Nr. C 92/28 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 13. 4. 82
4. De Commissie heeft zeer wel rekening gehouden
met de in België bestaande gewestelijke structuren. Zij
moet echter ook de sociaal-economische situatie van de
Belgische regio's herbezien in Europees kader, zoals ook
t.a.v. de regio's van alle andere Lid-Staten geschiedt.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1605/81
van de heer Patterson
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(18 januari 1982)
Betreft: Wederzijdse erkenning van bevoegdheden
Kan de Commissie bevestigen dat de Britse universitaire
titels en middelb aar-onderwij sbevoegdheden aan de
Duitse openbare scholen niet worden erkend?
Zo ja, wat is er de laatste tijd bereikt om te komen tot de
wederzijdse erkenning van onderwij sbevoegdheden op
dit terrein? Zal de Commissie stappen ondernemen opdat
hierover spoedig overeenstemming wordt bereikt en,
overeenkomstig de bepalingen van het EEG-Verdrag, het
vrije verkeer van onderwijzend personeel in de Gemeen­
schap mogelijk wordt gemaakt?
Antwoord van de heer Richard
namens de Commissie
(24 februari 1982)
De erkenning door de Bondsrepubliek Duitsland van in
andere Lid-Staten verworven onderwijsbevoegdheden,
onder meer Britse universitaire titels en middelbaar-
onderwijsbevoegdheden, geschiedt pragmatisch geval
voor geval door de ter zake bevoegde overheid in de des­
betreffende deelstaat.
 De Commissie beseft hoe belangrijk het is tot wederzijdse
erkenning te komen van onderwijsbevoegdheden in de
Gemeenschap en heeft daarom opdracht verleend tot een
studie over de basisopleiding en scholing van onderwijs­
gevenden in de Lid-Staten, met bijzondere aandacht voor
de wijze waarop formele onderwijsbevoegdheden worden
verleend en voor de regelingen tot wederzijdse erkenning
van deze bevoegdheden tussen de Lid-Staten. Na ont­
vangst van het onderzoekverslag zal de Commissie
beslissen welke verdere stappen gezet moeten worden. SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1607/81
van de mevrouw Nikolaou
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(18 januari 1982)
Betreft: Communautaire produktie- en investeringsbe­
perkingen voor de Griekse staalindustrie
In artikel 7 van het Toetredingsverdrag van Griekenland
erkennen de Lid-Staten expliciet de noodzaak de indu­
strialisatie van dit land te bevorderen. Onloochenbaar
houdt de industrialisatie ook de ontwikkeling van de
staalindustrie als een belangrijke infrastructurele tak van
nijverheid in. Uiteraard veronderstelt de ontwikkeling
van de Griekse staalindustrie tevens een orde van grootte
die in overeenstemming is met de toestand van het land.
De feitelijke ontwikkeling van deze tak van nijverheid ligt
thans evenwel op een onaanvaardbaar laag niveau.
De staalindustrie in Griekenland bestaat nog niet langer
dan twintig jaar - haar produktiepotentieel is 1 % van
het communautaire potentieel; zij produceert 2 % van het
Griekse BNP en verschaft 4 000 mensen werk - de
produktie is vooral gericht op de vervaardiging van
betonijzer, waarvan slechts een kwart wordt uitgevoerd,
en wel naar het Midden-Oosten; het jaarlijkse verbruik
aan staalprodukten per hoofd bedraagt 190 kilo, tegen
440 kilo als gemiddelde voor de Gemeenschap - 50 tot
55 % van de behoeften van de binnenlandse markt wordt
door invoer gedekt en enkel uit de Gemeenschap worden
per jaar ongeveer 450 000 ton staalprodukten inge­
voerd.
 Kan de Commissie gezien deze gegevens mededelen:
1. op grond van welke overwegingen zij aan de Griekse
staalindustrie die zich in de eerste fase van haar
ontwikkeling bevindt, dezelfde beperkingen oplegt
als aan de traditionele en ver ontwikkelde staalindu­
strieën van de industrielanden van de Gemeenschap;
2. hoe dit te rijmen valt met het beleid dat de afstand
tussen de economieën van de Lid-Staten wil vermin­
deren;
3. of de produktiebeperkingen niet tot gevolg zullen
hebben dat Griekenland in de toekomst genoodzaakt
is ook aanzienlijke hoeveelheden betonijzer in te
voeren of dat zulks juist de bedoeling is;
4. of het bevriezen van de investeringen niet tot gevolg
zal hebben dat de produktie op een onaanvaardbaar
laag peil wordt gehouden, waardoor:
a) het aandeel van de lokale produktie ter dekking
van de voortdurend groeiende behoeften van de
binnenlandse markt zal verminderen, en
b) Griekenland geen gebruik kan maken van de tot
op heden onbewuste mogelijkheden om in eigen
land waardevol schroot te verwerken, afkomstig
uit de sloop van schepen van de Griekse vloot; 13. 4. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 92/29
5. welke plaats de Griekse staalindustrie inneemt in het
Masterplan van de communautaire staalindustrie?
Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(5 maart 1982)
De redenen die voor de Commissie aanleiding waren om
op grond van artikel 58 van het EGKS-Verdrag het
quotastelsel en de daarmede verband houdende regelin­
gen vast te stellen, werden uiteengezet in de pream­
bule van de ter zake geldende Beschikkingen
nr. 2794/80/EGKS (»), nr. 1831/81/EGKS (2),
nr. 1832/81/EGKS(3) en nr. 2804/81/EGKS (4); de
Commissie verzoekt het geachte Parlementslid van deze
documenten kennis te nemen. De produktiebeperkingen
die de Commissie naar aanleiding van de „uitgesproken
crisisperiode" die met eenparigheid van stemmen door de
Raad werd uitgeroepen, heeft opgelegd, impliceren voor
alle aan deze regelingen onderworpen ijzer- en staalon-
dernemingen offers die op billijke wijze dienen te worden
verdeeld.
 Op grond van sommige bepalingen is het mogelijk de
algemene voorschriften van het quotastelsel te versoepe­
len voor ondernemingen waarvoor dit stelsel uitzonder­
lijke moeilijkheden mocht scheppen.
Deze bepalingen zijn neergelegd in artikel 14 van
Beschikking nr. 2794/80/EGKS en van Beschikking nr.
1831/80/EGKS.
Ten einde meer in het bijzonder rekening te houden met
de uitzonderlijke moeilijkheden die het quotastelsel voor
de Griekse ondernemingen mocht opleveren en om deze
in staat te stellen om zich in dit geval aan te passen aan de
structurele evolutie waarin zich de economie van dit land
bevindt, bevat Beschikking nr. 2804/81/EGKS passende
voorschriften in de vorm van een aan Beschikking
nr. 1831/81/EGKS toegevoegd artikel 14 bis.
De Griekse ondernemingen die hierom hebben verzocht
en aan de gestelde voorwaarden voldoen, konden op
grond van deze bepalingen in aanmerking komen voor
een adequate aanpassing van hun quota.
Volgens de Commissie hebben de aan de Griekse onder­
nemingen toegekende quota geen verhoging van de invoer
van betonstaal in hun land tot gevolg. Deze opvatting
wordt bevestigd door het feit dat bijna alle Griekse
ondernemingen hun quota voor dit produkt niet volledig
hebben uitgeput.
Ook meent de Commissie dat het quotastelsel deinveste-
ringen niet bevriest: er werden voorzieningen getroffen
(M PBnr. L291 van 31. 10. 1980.
(2) PBnr. L 180 van 1.7. 1981.
(3) PBnr. L 184 van 4. 7. 1981.
(4) PB nr. L 278 van 1. 10. 1981. (artikel 4, lid 4, van Beschikking nr. 2794/80/EGKS en
artikel 13 van Beschikking nr. 1831/81/EGKS) waar­
door de referentieproduktiecijfers op adequate wijze
kunnen worden aangepast om rekening te houden met de
inbedrijfstelling van nieuwe capaciteiten.
 Zonder dat men eigenlijk van een „Masterplan" kan
spreken is het beleid dat de Commissie met betrekking tot
de herstructurering van de ijzer- en staalindustrie op
middellange en lange termijn wil voeren, gebaseerd op de
in artikel 46 van het EGKS-Verdrag bedoelde algemene
doelstellingen; deze doelstellingen welke thans voor de
komende jaren worden geformuleerd houden ook voor
de ondernemingen richtsnoeren in waaraan zij zich voor
de toekomst kunnen houden.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1609/81
van de heer Prout
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(18 januari 1982)
Betreft: Verordening (EEG) nr. 3017/79 (>) en Spanje
Naar ik verneem heeft de Commissie onlangs toezeggin­
gen verkregen van Spaanse fabrikanten van spaanplaat
met of zonder coating dat zij hun minimum binnenlandse
prijzen zullen verhogen om de marge van dumping en
schade aan EEG-fabrikanten voor produkten vermeld in
Verordening (EEG) nr. 3017/79 van de Raad, te vermin­
deren dan wel uit te sluiten. Kan de Commissie mede­
delen:
1. welke produkten onder die toezeggingen vallen;
2. welke minimumprijzen van toepassing waren voor
produkten welke vielen onder soortgelijke beloften
van Spaanse spaanplaatfabrikanten in de periode
voorafgaande aan de huidige beloften;
3. wat de normale waarde van elk dezer produkten was
voordat de recente toezeggingen werden gedaan, de
wijze waarop die normale waarde werd berekend, en
vooral of daarbij rekening werd gehouden met aan de
Spaanse afnemers verleende kortingen en zo ja, wat
de aard van die kortingen was en hoe deze werden
verdisconteerd;
4. wat de exportprijs van elk dezer produkten was
voordat de toezeggingen werden gedaan en op welke
wijze die exportprijs werd berekend;
5. welke voor elk dezer produkten de geldende mini­
mumprijs wordt uit hoofde van de recente belof­
ten;
0) PB nr. L 339 van 31. 12. 1979, blz. 1. Nr. C 92/30 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 13. 4. 82
6. of zodanige minimumprijzen bedoeld zijn de marge
van dumping uit te sluiten of te verminderen en,
indien alleen dit laatste, in welke mate;
7. of die minimumprijzen bedoeld zijn schade aan
fabrikanten in de EEG door dumping van die pro-
dukten uit te sluiten dan wel te verminderen en,
indien alleen dit laatste, in welke mate;
8. op basis van welke cijfers en van welke individuele
ondernemingen of groepen van ondernemingen de
Commissie de handelspositie heeft berekend van de
Spaanse spaanplaatfabrikant die de beloften hebben
afgegeven?
Antwoord van de heer Haferkamp
namens de Commissie
(4 'maart 1982)
1. De toezegging heeft betrekking op onbewerkte
platen en met hars geïmpregneerde platen van de
NIMEXE-codes 44.18-11 en 44.18-19.
 2. De prijs volgens de vorige toezegging van de
Spaanse exporteurs is een vertrouwelijk gegeven en mag
overeenkomstig artikel 8 van Verordening (EEG)
nr. 3017/79 niet openbaar worden gemaakt.
3. De normale waarde werd berekend op basis van de
gewogen gemiddelde Spaanse prijzen af-fabriek, na aftrek
van alle kortingen en rabatten voor binnenlandse afne­
mers. De inlichtingen over de prijzen werden de Commis­
sie vertrouwelijk verstrekt, derhalve geldt hier dezelfde
opmerking als vermeld onder 2.
4. De gewogen gemiddelde exportprijzen af-fabriek
naar het Verenigd Koninkrijk werden berekend door op
de reële prijs bij export naar het Verenigd Koninkrijk alle
tussen- het punt van vervaardiging en het punt van
verkoop verschuldigde transportkosten, verzekeringspre­
mies en provisie in mindering te brengen. Als uiteengezet
onder 2 en 3 werden de prijsgegevens vertrouwelijk
verstrekt.
5. De voorgaande opmerkingen betreffende het open­
baar maken van prijzen zijn eveneens van toepassing op
deze vraag. De overeenkomstig de herziene toezegging
aan te houden prijzen liggen hoger dan bij de vorige
toezegging.
6 en 7. Bij de betrokken toezegging worden de prijzen
zo herzien dat de vastgestelde dumpingmarge wordt
opgeheven. Volgens de bepalingen van artikel 11 van
Verordening (EEG) nr. 3017/79 is het slechts mogelijk
de schade op te heffen tot het niveau van de vastgestelde
dumpingmarge.
8. In hun laatste overzicht van de Spaanse spaanplaat-
uitvoer hebben de diensten van de Commissie de handels­activiteiten van Financiera Maderera SA, Tablicia SA,
Tafica SA en Union de Empresas de Madereras SA
onderzocht; deze nemen samen bijna 80 % van de
Spaanse spaanplaatuitvoer naar het Verenigd Koninkrijk
voor hun rekening en werden derhalve voldoende repre­
sentatief geacht om er een toezegging van te aanvaar­
den.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1610/81
van de heer Key
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(18 januari 1982)
Betreft: Aanwijzing van prioritaire gebieden van jeugd­
werkloosheid voor het Sociaal Fonds
Is het de Commissie, bij gebreke van een nadere analyse
van de verdeling en het voorkomen van jeugdwerkloos­
heid in de Gemeenschap sedert het communautair
arbeidsmarktonderzoek van 1979, bekend dat:
— door de economische inzinking sedert 1979 de jeugd­
werkloosheid, vooral in het Verenigd Koninkrijk,
aanzienlijk en onevenredig is opgelopen;
— niet vaak genoeg prioriteitsgebieden van jeugdwerk­
loosheid worden geanalyseerd, respectievelijk als
zodanig worden aangewezen, waardoor het Sociaal
Fonds niet wordt ingeschakeld voor verlening van
bijstand voor jeugdwerkloosheid in gebieden die nu
met een hoge jeugdwerkloosheid te kampen heb­
ben; ,
— volgens een prognose de jeugdwerkloosheid, indien
opnieuw berekend aan de hand van het nieuwe
communautaire arbeidsmarktoverzicht van juni
1981, alle regio's in het Verenigd Koninkrijk, behalve
de zuidoostelijke regio, in aanmerking zouden komen
voor bijstand voor jeugdwerkloosheidsacties volgens
de bestaande criteria, wegens de, in vergelijking met
het gemiddelde in de Gemeenschap, massale toename
van jeugdwerkloosheid in de diverse regio's in het
Verenigd Koninkrijk;
— deze cijfers, in het geval van het Verenigd Koninkrijk
gebaseerd zijn op in hoge mate samengestelde statis­
tieken van niveau II (d.w.z. regionale statistieken),
waardoor in feite een sterke concentratie jeugd­
werkloosheid in regio's zoals Zuid-Yorkshire verbor­
gen blijft, in tegenstelling tot de meer gedetailleerde
statistieken van niveau III (subregio's) welke in de
andere Lid-Staten worden toegepast?
Kan de Commissie met het oog op deze feiten medede­
len:
— wanneer de gegevens van het nieuwe communautaire
arbeidsmarktoverzicht worden bekendgemaakt en 13. 4. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr.  Tot de uitkomsten van het onderzoek 1981 beschikbaar
komen heeft de Commissie geen informatie op grond
waarvan zij kan schatten welke regio's nu mogelijk aan de
criteria voor opneming in deze lijst voldoen. Voor alle
Lid-Staten komen de uitkomsten van het onderzoek 1981
in het najaar 1982 beschikbaar. In het verleden heeft de
Commissie regio's in de lijst opgenomen wanneer het
cijfer van de jeugdwerkloosheid boven het gemiddelde
van de Gemeenschap of aanzienlijk boven het nationaal
gemiddelde lag.
Het ligt niet in de verwachting dat een algemene stijging
van het gemiddelde nationale en communautaire jeugd-
werkloosheidscijfer van invloed zal zijn op het aantal
regio's met cijfers boven deze gemiddelden. Daar komt bij
dat, hoewel het werkloosheidscijfer in een regio in een
bepaald tijdvak aanzienlijk kan schommelen, de ernst van
de werkloosheid in vergelijking met het gemiddelde in de
Gemeenschap zelden aan snelle schommelingen onderhe­
vig is.
Het doel van de lijst is de Commissie een objectief
instrument te verschaffen om de beperkte middelen van
het Sociaal Fonds voor maatregelen ten behoeve van
jongeren te concentreren op die gebieden, waar de
jeugdwerkloosheid het grootst is. In feite is het zo dat de
aanvragen van de regio's op de huidige lijst het beschik­
bare budget reeds aanzienlijk overschrijden. Daarom zou
(!) PB nr. C 42 van 27. 2. 1981, blz. 3. het onjuist zijn de lijst uit de breiden als niet tegelijk ook
de desbetreffende begrotingsmiddelen verruimd worden-,
anders zou het gevolg zijn dat door de spreiding van de
middelen de bijstand van het Fonds te gering wordt en
bijgevolg ook minder effect gaat sorteren.
 Het arbeidsmarktonderzoek wordt ingesteld in regio's
van niveau II, in die Lid-Staten waar dergelijke regio's
bestaan. In alle andere Lid-Staten wordt het onderzoek
ingesteld op niveau I. In de lijst van de prioriteitsgebieden
van jeugdwerkloosheid wordt gewerkt met dezelfde
geografische eenheden als in het arbeidsmarktonderzoek,
dat wil zeggen van niveau I of II, behalve voor Denemar­
ken, waarvoor de lijst om technische redenen is gebaseerd
op de Amtskommuner.
Een uitbreiding van het onderzoek tot regio's van niveau
III zal alleen mogelijk zijn bij een aanzienlijke uitbreiding
van de steekproef omvang in alle Lid-Staten, hetgeen op
dit ogenblik vanwege technische moelijkheden en finan­
ciële beperkingen onmogelijk is. De Commissie ziet dan
ook geen mogelijkheid de grondslag van het onderzoek te
verschuiven naar regio's van niveau III.
Dit neemt niet weg dat de Commissie hoopt dat het
mogelijk zal zijn in het kader van het lopend hernieuwd
onderzoek van het Sociaal Fonds andere instrumenten te
vinden om vaker en geografisch gedetailleerder de lijst
vast te stellen van prioritaire regio's voor het Fonds.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1613/81
van de heer Harris
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(18 januari 1982)
Betreft: Export van levende dieren
Wat heeft de Commissie gedaan om een regeling te treffen
voor de wijze waarop levende dieren worden geëxpor­
teerd en worden nog andere maatregelen op communau­
taire basis beraamd?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(26 februari 1982)
De Commissie heeft het nog niet nodig geoordeeld
specifieke gezondheidsvoorschriften vast te stellen voor
de uitvoer van levende dieren uit de Lid-Staten naar
landen buiten de Gemeenschap. Die landen stellen indi-Nr. C 92/32 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 13.4. 82
vidueel gezondheidsvoorschriften voor die handel vast en
de Lid-Staten voldoen individueel aan deze voorschriften
in overeenstemming met een nationale wetgeving.
 Voor het intracommunautaire handelsverkeer zijn derge­
lijke voorschriften vastgesteld in Richtlijn 64/432/EEG
van de Raad van 26 juni 1964 inzake veterinairrechtelijke
vraagstukken op het gebied van het intracommunautaire
handelsverkeer in runderen en varkens (J), laatstelijk
gewijzigd bij Richtlijn 81/476/EEG (2) van de Raad.
Voor het intracommunautaire handelsverkeer in andere
dieren dan runderen en varkens gelden nog steeds de
nationale voorschriften van de Lid-Staten. De Commissie
onderzoekt echter of het mogelijk is voorschriften vast te
stellen in verband met de gezondheidsvraagstukken op
het gebied van het intracommunautaire handelsverkeer in
schapen en geiten.
Voor de bescherming van dieren tijdens internationaal
vervoer is Richtlijn 77/489/EEG (3) van toepassing.
Deze richtlijn geldt voor alle internationaal vervoer van
dieren van welke soort dan ook en met welk vervoermid­
del dan ook, ongeacht om welke reden het vervoer
plaatsvindt. Verder zijn in Richtlijn 81/389/EEG (4)van
12 mei 1981 maatregelen vastgesteld voor de tenuitvoer­
legging van Richtlijn 77/489/EEG.
De Commissie onderzoekt momenteel actief de invoering
van bijkomende maatregelen om een uniforme tenuit­
voerlegging van Richtlijn 77/489/EEG te waarborgen.
(M PB nr.121 van 29. 7. 1964, blz. 1977/64.
(2) PB nr. L 186 van 8. 7. 1981, blz. 20.
(3) PB nr. L 200 van 8. 8. 1977, blz. 10.
(4) PB nr. L 150 van 6. 6. 1981, blz. 1.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1626/81
van de heer Irmer
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(18 januari 1982)
Betreft: Steunmaatregelen in de EEG
Krachtens artikel 92 van het EEG-Verdrag zijn steun­
maatregelen die de mededinging door begunstiging van
bepaalde ondernemingen of bepaalde produkties verval­
sen of dreigen te vervalsen onverenigbaar met de gemeen­
schappelijke markt. Kan de Commissie mededelen:
1. welke steunprogramma's ten behoeve van de natio­
nale textielindustrie die volgens bovenstaand artikel
in strijd met het Verdrag zijn in welke Lid-Staten
reeds van kracht of in voorbereiding zijn;
2. welke omvang deze programma's hebben; 3. of zij, evenals ik, van opvatting is dat de noodzake­
lijke structurele ontwikkelingen door dergelijke
steunmaatregelen niet worden begunstigd, doch veel­
eer worden belemmerd;
4. of dit in de Lid-Staten die zich aan het Verdrag
houden en geen steunmaatregelen nemen voor de
aldaar gevestigde textielindustrie niet tot een verdere
onredelijke belasting leidt;
5. welke maatregelen zij op welk tijdstip denkt te nemen
om ervoor te zorgen dat de Lid-Staten zich aan arti­
kel 92 van het EEG-Verdrag houden?
Antwoord van de heer Andriessen
namens de Commissie
(5 maart 1982)
Afgezien van het door het geachte Parlementslid bedoelde
lid 1 van artikel 92, EEG-Verdrag, bepaalt dit artikel in
lid 3 dat nationale steunmaatregelen bij voorbeeld ter
bevordering van de ontwikkeling van bepaalde vormen
van economische bedrijvigheid als verenigbaar met de
gemeenschappelijke markt kunnen worden beschouwd.
De beslissing inzake deze verenigbaarheid wordt geno­
men door de Commissie met inaanmerkingneming van de
andere criteria van dit artikel.
De regeringen van de Lid-Staten zijn verplicht vantevoren
kennis te geven van deze steunmaatregelen. De enkele
thans in de Gemeenschap toegepaste specifieke steun­
maatregelen ten behoeve van de textielindustrie zijn
voorafgaand door de Commissie onderzocht en verenig­
baar verklaard. Derhalve bestaan geen met het Verdrag
strijdige steunprogramma's.
 De Commissie heeft er bij het onderzoek van de bij haar
aangemelde steunvoornemens met name erover gewaakt
- en zo nodig een dienovereenkomstige wijziging van de
steunmaatregelen verlangd - , dat de steun is gebonden
aan concrete maatregelen tot herstructurering en aanpas­
sing van de capaciteiten aan de bestaande marktsituatie
door de begunstigden.
De Commissie deelt derhalve niet de bezorgdheid van het
geachte Parlementslid dat deze steunmaatregelen de
vereiste structurele ontwikkelingen belemmeren.
De Commissie mag van haar bevoegdheid tot goedkeu­
ring van steunmaatregelen ingevolge artikel 92, lid 3,
sub c), alleen gebruik maken indien zij kan vaststellen dat
de voorgenomen steunmaatregelen de voorwaarden
waaronder het handelsverkeer plaatsvindt niet zodanig
veranderen dat het gemeenschappelijk belang wordt
geschaad. Om zich te vergewissen van de nakoming van
deze criteria onderzoekt de Commissie op basis van
verslagen voor de Lid-Staten, welke gevolgen de steun­
maatregelen voor de begunstigden en voor het intracom­
munautaire handelsverkeer hebben. 13. 4. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 92/33
Bij de beoordeling van deze specifieke steunmaatregelen
voor bepaalde bedrijfstakken mag overigens niet over het
hoofd worden gezien dat de textielindustrie in de Lid-
Staten van de Gemeenschap - evenals alle andere
bedrijfstakken - in aanmerking kan komen voor de
toepassing van bestaande algemene steunmaatregelen,
zoals regionale steun, steun voor onderzoek en ontwik­
keling en maatregelen ten behoeve van het midden- en
kleinbedrijf.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1627/81
van de heer Galland
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(18 januari 1982)
Betreft: Opening van invoercontingenten tegen nultarief
voor 1982 van ferrochroom met hoog koolstof­
gehalte
In 1981 werden de Europese producenten van roestvrij
staal geconfronteerd met een aanzienlijke kostenstijging
als gevolg van een daling van meer dan 80 % (t.o.v. 1980)
van de contingenten van ferrochroom met hoog koolstof­
gehalte die tegen nultarief mogen worden ingevoerd.
 Welke maatregelen denkt de Commissie te nemen om na
1 januari 1982 een einde te maken aan deze ernstige
handicap voor de verkoop van roestvrij staal aan derde
landen?
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(4 maart 1982)
De moeilijkheden waarmee de ferrochroomindustrie van
de Gemeenschap tijdens de laatste jaren is geconfron­
teerd, zijn van die aard dat sommige produktie-eenheden
hun activiteit hebben moeten beperken of stopzetten.
De goedkeuring van belangrijke maatregelen inzake
tariefverlaging voor deze produkten of voor vervangings-
produkten zou het verdwijnen van deze economische
activiteit met zich meebrengen.
Daarom is de Commissie ervan overtuigd dat het in het
belang van de Gemeenschap is dat in deze sector een
communautaire produktie blijft voortbestaan.
Met het oog op deze toestand probeert de Commissie
sinds verschillende jaren om enerzijds de afzet van de
ferrochroomproduktie van de Gemeenschap te verge­
makkelijken ten einde deze activiteit te handhaven en
anderzijds de goedkeuring voor te stellen van de tarief-maatregelen die noodzakelijk zijn om aan de behoeften
van de producenten van roestvrij staal te kunnen beant­
woorden. Dank zij de inspanningen van alle betrokken
partijen hebben deze maatregelen tot 1980 positieve
resultaten opgeleverd.
Sedertdien zijn er echter moeilijkheden gerezen. De
Commissie blijft maatregelen nemen ten einde de oplos­
sing van de vraagstukken te vergemakkelijken d.m.v.
overeenkomsten tussen de betrokken partijen; alleen deze
overeenkomsten kunnen de belangen van de Gemeen­
schap beschermen.
Er dient te worden vermeld dat voor ferrochroom, dat
bestemd is om buiten het douanegebied van de Gemeen­
schap in de vorm van roestvrij staal te worden wederuit-
gevoerd, evenals voor elk produkt uit derde landen, de
bepalingen gelden van Richtlijn 69/73/EEG van 4 maart
1969 inzake de harmonisatie van de wettelijke en
bestuursrechtelijke bepalingen met betrekking tot de
regeling „actieve veredeling" (J).
 (!) PB nr. L 58 van 8. 3. 1969, blz. 1.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1629/81
van de heer Galland
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(18 januari 1982)
Betreft: Aardgasvoorziening van Europa
Noorwegen ontwikkelt zich tot een belangrijke potentiële
energieleverancier van Europa, omdat bij de laatste
exploraties in de Noordzee ter hoogte van Bugen aard­
gasreserves van ongeveer 1 600 miljard m3 zijn ontdekt,
waarvan de aanwezigheid van 650 miljard m3 reeds thans
zeker is. Bovendien worden de reserves ten zuiden van de
62e breedtegraad op 4,7 miljard ton aardolie-equivalent
geraamd.
West-Europa krijgt thans echter 9 % van zijn aardgas uit
de USSR geleverd en deze hoeveelheid zal aanzienlijk
toenemen na de aanleg van een aardgasleiding vanaf het
schiereiland Jamal in Siberië, met behulp waarvan na
1986 25% van het verbruik van de westerse landen zal
kunnen worden gedekt.
Hoe staat de Commissie tegenover dit voorzieningsvraag­
stuk, nu zij onlangs de gasimporteurs van de EEG tot
„werkelijke solidariteit op voorzieningsgebied" heeft
opgeroepen door tegenover derde landen die aardgas
leveren één gedragslijn te volgen? Is zij niet van mening
dat Europa zijn energie uit de Noordzee dient te betrek­
ken en niet uit de USSR, opdat een eind wordt gemaakt
aan de afhankelijkheid van de Sowjetunie? Nr. C 92/34 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 13. 4. 82
Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(26 februari 1982)
De Commissie heeft reeds informatie verschaft over
bepaalde aspecten van het nieuwe contract voor invoer
van aardgas uit de Sowjetunie en wel in haar antwoorden
op de volgende vragen:
— schriftelijke vraag nr. 1773/80 (!), van de heer Berk­
houwer,
— schriftelijke vraag nr. 2056/80 (2) van de heer
Damseaux,
— mondelinge vraag nr. H 793/80 (3) van mevrouw
Macciocchi.
 De invoer van aardgas uit de Sowjetunie, die beschikt
over de grootste aardgasreserves van de wereld, biedt een
oplossing voor de aardgasbehoeften van de Gemeenschap
en betekent tevens een diversificatiemaatregel met het oog
op de veel grotere afhankelijkheid van de Gemeenschap
ten opzichte van aardolie.
Een aantal maatschappijen uit de Bondsrepubliek Duits­
land en Gaz de France hebben zich akkoord verklaard met
de inhoud van de contracten voor de invoer van aardgas,
die met het Sowjetrussische bedrijf „Sojusgasexport" zijn
afgesloten. Er is gepland dat de pijplijn voor de aanvoer
van gas naar Europa in 1984/1985 zal beginnen te
functioneren. Importeurs uit andere Lid-Staten zetten de
onderhandelingen voort.
Zoals de Commissie heeft uiteengezet in haar recente
„Mededeling van de Commissie aan de Raad met betrek­
king tot aardgas" (4) is de Commissie ervan op de hoogte
dat het cijfer van de geraamde aardgasreserves in de
Noorse sector van de Noordzee onlangs snel gestegen is
en dat verdere invoer van aardgas uit Noorwegen een zeer
welkome voorzieningsbron zou vormen; men moet echter
erkennen dat exploitatie van deze bronnen evengoed
afhankelijk zal zijn van het Noorse exploitatiebeleid
inzake aardolie en aardgas als van beperkingen van
technische aard. De nieuwe leveringen van Noors gas,
afkomstig uit de geplande wingebieden, die vanaf de
tweede helft van de jaren tachtig produktief zullen zijn,
zullen het aandeel van de invoer uit de Sowjetunie echter
beperken.
In de bovengenoemde mededeling van de Commissie aan
de Raad werd de stijgende afhankelijkheid van de invoer
van aardgas toegegeven en een aantal maatregelen in het
licht van deze ontwikkeling voorgesteld. De mededeling is
gunstig onthaald door de Raad, die een verder onderzoek
van de hiermee in verband staande stukken heeft aan-
(') PB nr. C 88 van 21. 4. 1981, blz. 7.
 (2) PB nr. C 222 van 2. 9. 1981, blz.l.
(3) Handelingen van het Europese Parlement, nr. 1-267 (maart
1981).
(<) Doe. COM(85) 530 def. gevraagd. De Commissie onderzoekt momenteel de maat­
regelen die zijn voorgesteld om een „veiligheidsnetwerk"
op te richten en zal aan de Raad verslag uitbrengen over
de hoofdlijnen van dit beleid. Een uitvoeriger onderzoek
zal volgen om speciale voorstellen voor maatregelen
mogelijk te maken.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1636/81
van de heer Boyes
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(18 januari 1982)
Betreft: Herziening van het Europees Sociaal Fonds
Welke maatregelen zal de Raad, overeenkomstig het in
artikel 11 van zijn Besluit 71/66/EEG (') bepaalde, ter
herziening van dit besluit nemen?
Zal zij, alvorens deze herziening te voltooien, het
Europese Parlement over het functioneren van het Sociaal
Fonds raadplegen?
H PB nr. L 28 van 4. 2. 1971, blz. 15.
Antwoord
(11 maart 1982)
Overeenkomstig het bepaalde in artikel 11 van Besluit
71/66/EEG van de Raad betreffende de hervorming van
het Europees Sociaal Fonds, zoals gewijzigd bij Besluit
77/801/EEG, onderwerpt de Raad dit besluit uiterlijk
op 31 december 1982 aan een nader onderzoek.
Eventuele wijzigingen in het betreffende besluit worden
door de Raad vastgesteld na advies van de Commissie op
grond van artikel 126 van het Verdrag, waarin ook
raadpleging van het Europese Parlement en het Econo­
misch en Sociaal Comité wordt voorgeschreven.
Aangezien in bovengenoemd besluit de werkterreinen van
het Sociaal Fonds worden aangegeven, spreekt het vanzelf
dat bij de herziening van dat besluit het gehele samenstel
van regels voor de werking van het Fonds - en met name
die welke op artikel 127 van het Verdrag, dat eveneens in
een dergelijke raadpleging voorziet, berusten - in her­
overweging wordt genomen.
 De Raad wacht dus het advies van de Commissie af
voordat hij dit heronderzoek ter hand neemt; hij zal niet
nalaten, het Europese Parlement en het Economisch en
Sociaal Comité te raadplegen over de teksten die de
Commissie hem zal voorleggen. 13. 4. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 92/35
De Raad heeft overigens tijdens zijn zitting van
8 december 1981 een eerste oriënterende gedachtenwis-
seling over deze materie gehouden die de Commissie de
gelegenheid bood kennis te nemen van de standpunten
van de diverse leden van de Raad inzake de problemen
rond de hervorming van het Europees Sociaal Fonds.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1637/81
van de heer Hord
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(8 januari 1982)
Betreft: Veevervoer
Naar verluidt stierven 722 stuks vee van een verscheping
van 1 763 Ierse runderen met de voormalige Westindische
bananenboot de Miranda, van Waterford in Zuid-Ierland
naar Egypte.
 Welke maatregelen heeft de Commissie getroffen of is zij
voornemens te treffen tegen de Ierse Regering wegens
haar nalatigheid ervoor te zorgen dat aan de bepalingen
van de communautaire wetgeving werd voldaan?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(26 februari 1982)
Toen de Commissie van dit voorval heeft vernomen, heeft
zij de Ierse autoriteiten om een rapport gevraagd ten einde
na te gaan of de bepalingen van Richtlijn 77/489/EEG
inzake de bescherming van dieren tijdens internationaal
vervoer (J) waren overtreden. De Ierse autoriteiten heb­
ben conform de voorschriften een gedetailleerd rapport
over het voorval verstrekt. In dit document verklaren de
Ierse autoriteiten dat zij, alvorens toestemming te geven
voor de verscheping, hadden voldaan aan de verplichtin­
gen in het kader van de richtlijn, met name die ten aanzien
van de keuring van de dieren en de inspectie van het
vaartuig door een officiële dierenarts. De conclusie van
het rapport luidde dat de hoge sterfte tijdens dit transport
hoofdzakelijk het gevolg was van een onvoorzienbaar
slecht functioneren van de scheepsinstallaties. In het
rapport werd erop gewezen dat het betrokken schip kort
tevoren was verbouwd voor veevervoer.
De Ierse autoriteiten hebben echter toegezegd om, wan­
neer in de toekomst dergelijke schepen zouden worden
aangeboden, bijzondere aandacht te zullen besteden aan
het gebruik daarvan.
(>) PB nr. L 200 van 8. 8. 1977, blz. 10. Op grond van de inhoud van het rapport, waarvan het
geachte Parlementslid reeds een uitvoerige samenvatting
heeft ontvangen, is de Commissie niet van oordeel dat
Ierland zijn verplichtingen op grond van Richtlijn
77/489/EEG niet is nagekomen.
