Resolucija Evropskega parlamenta o izvajanju Evropske varnostne strategije (2004/2167(INI))
2. 2006 Giovedì 14 aprile 2005 44. sottolinea che un elemento fondamentale del dialogo in materia di sicurezza transatlantica deve essere incentrato sulla necessità di autorizzare altre organizzazioni internazionali, quali l'OSCE e, in partico- lare, l'Unione africana, a dare il loro contributo alla sicurezza globale; sottolinea a tale riguardo l'utilità di formazioni multilaterali informali come il Quartetto in vista del raggiungimento di una soluzione duratura per il conflitto israelo-palestinese; 45. auspica una maggiore cooperazione con gli Stati Uniti nei settori della non proliferazione e della lotta al terrorismo; sollecita comunque l'UE e gli Stati Uniti a proseguire il loro dialogo positivo in questi settori e perseguire integralmente un piano d'azione in vista di una cooperazione più avanzata, conforme- mente alle dichiarazioni UE-USA sulla lotta contro il terrorismo e la non proliferazione delle armi di distru- zione di massa, adottate in occasione del Vertice UE-USA il 26 giugno 2004; ritiene che tali punti dovrebbero essere affrontati nel quadro di tutti gli incontri UE-USA rilevanti ai fini della politica di sicu- rezza; NATO rileva che numerosi Stati membri continuano a considerare la NATO come il fondamento della loro 46. sicurezza in caso di aggressione armata; ritiene che cooperazione e complementarità debbano essere gli elementi chiave su cui si basano le relazioni UE/NATO; propone, in tale ottica, tenuto conto del diverso carattere dei due organismi, che si tengano discussioni su un migliore coordinamento dei contributi nazio- nali alla Forza di reazione della NATO e di quelli relativi agli Obiettivi primari dell'UE, al fine di evitare doppioni; esorta gli Stati membri a portare avanti la riforma delle loro forze armate nell'intento di renderle più dispiegabili, trasportabili e sostenibili; osserva a tale proposito che per il prossimo futuro la maggior parte degli Stati membri continuerà a destinare le stesse unità sia alla NATO che all'UE, data la carenza di unità in possesso delle adeguate qualifiche e capacità; sollecita gli Stati membri a continuare a rafforzare il loro pool di forze in grado di reagire rapidamente, in modo che in futuro si possano soddisfare prontamente le esigenze operative sia dell'UE che della NATO; 47. segnala che gli attuali problemi, che purtroppo compromettono ancora la necessaria cooperazione tra il comitato militare dell'UE e la NATO, potrebbero essere rapidamente appianati con la buona volontà politica dei responsabili interessati; 48.  invita la Turchia a creare, nel quadro della NATO, le premesse indispensabili per una migliore coo- perazione — che è assolutamente necessaria — tra il comitato militare dell'UE e gli organi competenti della NATO; 49. incoraggia la nuova Agenzia europea per la difesa ad esaminare le possibilità di cooperazione con la NATO nel settore degli armamenti e a prevederle esplicitamente nel quadro dell'accordo amministrativo che sarà firmato a tempo debito tra le due parti, come prevede l'articolo 25 dell'azione comune 2004/551/PESC del Consiglio relativa alla creazione dell'Agenzia europea per la difesa (1); 50. prende atto del carattere complementare di talune politiche e taluni programmi della NATO (Parte- nariato per la pace, Iniziativa di cooperazione di Istanbul e Dialogo mediterraneo) e dell'UE (politica di vicinato e Processo di Barcellona); incoraggia entrambe le parti ad esaminare il modo in cui tali programmi e politiche possono meglio servire a rafforzarsi reciprocamente; Sicurezza interna e lotta al terrorismo 51. osserva che la strategia europea in materia di sicurezza richiama in modo particolare l'attenzione sul fatto che i limiti prima statici presenti nelle concezioni tradizionali di sicurezza interna ed esterna sono ormai indistinti; rileva tuttavia che detta strategia presenta scarsi contenuti per quanto concerne un collega- mento dei due concetti al fine di affrontare in modo coerente le minacce; prende tuttavia atto, malgrado tali carenze concettuali, dei molteplici sforzi del Consiglio, della Commissione e degli Stati membri a livello di affari interni ed esteri; 52. prende atto, per quanto riguarda la prevenzione del terrorismo, la gestione delle conseguenze e la protezione delle infrastrutture critiche, delle proposte formulate dalla Commissione in relazione al sistema ARGUS, che sarebbe in grado di far circolare l'informazione e di coordinare le azioni di risposta, e al suo possibile collegamento sia con un centro di crisi che con una rete di allerta (CIWIN) per la protezione di infrastrutture critiche nell'UE; (1) GU L 245 del 17. 7. 2004, pag. 17. 9. 2. 2006 IT Gazzetta ufficiale dell'Unione europea C 33 E/589 Giovedì 14 aprile 2005 53. rileva, in tale contesto, le richieste contenute nel cosiddetto Programma de L'Aja formulate dal Con- siglio europeo del 4 e 5 novembre 2004 e destinate al Consiglio e alla Commissione, le quali postulano — nel pieno rispetto delle competenze nazionali — l'elaborazione di regole integrate e coordinate UE per la gestione di crisi con ripercussioni transfrontaliere nell'UE, da applicare entro ilo luglio 2006; 54.  si compiace del lavoro finora compiuto o avviato sulla base delle proposte e delle richieste citate, nonché di una serie di altre misure e proposte che normalmente rientrano nell'ambito della politica interna nazionale; in tale contesto si compiace inoltre della particolare rilevanza che il SITCEN attribuisce all'elabo- razione di valutazioni e analisi dei rischi collegati a obiettivi potenziali di atti terroristici; sollecita pertanto la piena cooperazione di tutti i servizi di intelligence facenti capo ai ministeri nazionali per la difesa al fine di istituire una analoga capacità all'interno del SITCEN; accoglie con particolare favore l'organizzazione dello scambio transfrontaliero di intelligence e di 55. informazioni dei servizi di sicurezza in base al criterio di disponibilità contenuto nel Programma de L'Aja — e ivi previsto per lo scambio futuro di informazioni rilevanti ai fini della repressione penale — per cui, nel rispetto delle specificità delle metodologie di lavoro di detti servizi (per esempio la necessità di garantire, dopo lo scambio, i metodi di raccolta delle informazioni, le relative fonti e la riservatezza duratura dei dati), le informazioni a disposizione dei servizi di uno Stato membro vengono fornite ai servizi omologhi di un altro Stato membro; è profondamente preoccupato, per quanto riguarda la politica di sicurezza interna, per l'inadeguata 56. attuazione, da parte degli Stati membri, degli strumenti e delle misure figuranti nel piano antiterrorismo originale approvato nell'ottobre del 2001; prende atto della relazione presentata dall'Alto Rappresentante dell'UE al Consiglio europeo del 16 e 57. 17 dicembre 2004 sull'integrazione della lotta contro il terrorismo nella politica dell'UE in materia di rela- zioni esterne; rileva la conclusione della relazione, secondo cui le capacità nel quadro dell'Obiettivo primario 2010 e dell'Obiettivo primario civile 2008 dovrebbero essere adattate alle esigenze legate a diverse minacce e scenari terroristici, compresa l'eventuale attivazione della clausola di solidarietà (articolo I-43 della Costi- tuzione); 58. sollecita, nel quadro della nuova politica di vicinato e delle relazioni esterne dell'UE in generale, un dialogo politico più intenso con i paesi terzi in materia di terrorismo, che prenda in considerazione, tra l'altro, la necessità che questi cooperino in modo illimitato con le organizzazioni internazionali e regionali, come anche un'applicazione rigorosa della clausola sulla lotta al terrorismo figurante negli accordi conclusi con i paesi terzi, qualora vi siano indizi di minacce terroristiche o di attività terroristiche specifiche; esprime tuttavia preoccupazione — pur riconoscendo il lavoro finora svolto nel ricercare una linea di 59.  interni e quello degli affari esterni — quanto alla coerenza e al demarcazione fra il settore degli affari coordinamento di tale lavoro e, in particolare, quanto alla misura in cui le libertà democratiche e lo Stato di diritto vengono presi in considerazione; sollecita quindi le sue commissioni per gli affari esteri e per le libertà civili, la giustizia e gli affari interni a trovare un'idonea procedura per elaborare raccomandazioni al riguardo da trasmettere sia al Consiglio che alla Commissione, allo scopo non solo di verificare tale coe- renza e tale coordinamento, ma anche di garantire che i diritti civili e politici di cittadini e organizzazioni non siano in alcun modo compromessi, e sottoporre così, se del caso, raccomandazioni alle commissioni competenti del Parlamento, da trasmettere sia al Consiglio che alla Commissione; Servizio per l'azione esterna 60. plaude al trattato che adotta una Costituzione per l'Europa quale base importante per il persegui- mento della strategia europea in materia di sicurezza e il suo crescente sviluppo; ritiene che la creazione del nuovo servizio per l'azione esterna sia uno strumento di vitale importanza per l'azione esterna della PESC e quindi per la strategia europea in materia di sicurezza; sottolinea che una efficace strategia europea in materia di sicurezza deve sfruttare pienamente le capacità diplomatiche disponibili (vale a dire il ministro degli Affari esteri dell'UE e il Servizio europeo per l'azione esterna (articolo I-28 e articolo III-296(3)) e, se necessario, le capacità militari (vale a dire cooperazione strutturata permanente tra Stati membri per l'attua- zione di missioni ad alta intensità che richiedono capacità militari più elevate (articolo I-41(6), III-312 e il Protocollo specifico)); C 33 E/590 Gazzetta ufficiale dell'Unione europea IT 9. 2. 2006 Giovedì 14 aprile 2005 61.  sollecita il Consiglio e la Commissione a fare immediatamente i passi necessari per integrare le loro attività in uno spirito di cooperazione prima della ratifica finale del trattato che adotta una Costituzione per l'Europa; sottolinea che il Parlamento cercherà di valutare questi passi in modo positivo e costruttivo, e giudicherà tutte le azioni e le misure proposte nel periodo di transizione per creare un Servizio europeo per l'azione esterna funzionante ed efficiente sulla base della qualità piuttosto che dell'origine; sottolinea che il Parlamento valuterà tali passi anche in considerazione del fatto che sia rispettata o meno la volontà politica, espressa nella Costituzione, di formulare una politica comunitaria con l'obiettivo che l'Europa possa parlare con una sola voce sulla scena mondiale; * * * 62. incarica il suo Presidente di trasmettere la presente risoluzione al Consiglio, alla Commissione, ai parlamenti degli Stati membri, al Segretario generale delle Nazioni Unite, al Segretario generale della NATO, all'OSCE nonché al Segretario generale del Consiglio d'Europa. P6_TA(2005)0134 Doping nello sport Risoluzione del Parlamento europeo sulla lotta contro il doping nello sport Il Parlamento europeo, — vista la dichiarazione n. 29 sullo sport, annessa al trattato di Amsterdam, e l'articolo III-282 del Trattato che adotta una Costituzione per l'Europa, — vista la sua risoluzione del 7 settembre 2000 (1) sulla comunicazione della Commissione sul piano di sostegno comunitario alla lotta contro il doping nello sport, — viste le conclusioni del Consiglio e dei rappresentanti dei governi degli Stati membri riuniti in sede di Consiglio il 4 dicembre 2000 sulla lotta contro il doping (2), — vista la sua risoluzione del 7 settembre 2000 sulla relazione della Commissione al Consiglio europeo nell'ottica della salvaguardia delle strutture sportive attuali e del mantenimento della funzione sociale dello sport nel quadro comunitario — Relazione di Helsinki sullo sport (3), — visto il Codice mondiale antidoping adottato il 5 marzo 2003 a Copenaghen, — vista l'audizione pubblica della sua commissione per la cultura e l'istruzione del 29 novembre 2004 sul tema «Il doping nello sport: un ostacolo all'ideale atletico», — visto l'articolo 108, paragrafo 5, del suo regolamento, A. B. C. D.  C 33 E/580 Publicatieblad van de Europese Unie NL 9. 2. 2006 Donderdag, 14 april 2005 tigheid voor de slachtoffers van oorlogsmisdaden en misdaden tegen de mensheid; betreurt evenwel de vrij- stelling waardoor de burgers van landen die zich niet bij het Statuut van Rome hebben aangesloten, niet onder de bevoegdheid van het Internationaal Strafhof vallen en verzoekt de Raad het Internationaal Strafhof krachtig te blijven steunen; Standpunt van het Parlement inzake de financiering van het GBVB voor 2005 wijst er eens te meer op dat de vijf voornaamste bedreigingen voor de Europese veiligheid, zoals die 45. zijn uiteengezet in de Europese veiligheidsstrategie (terrorisme, proliferatie van massavernietigingswapens, regionale conflicten, falende staten en georganiseerde criminaliteit), alleen kunnen worden afgewend door een langdurige externe inzet onder gebruikmaking van alle beschikbare instrumenten, met inbegrip van forse investeringen in veiligheidsonderzoek en conflictpreventie, waarbij concrete, duurzame begrotingscom- promissen moeten worden vastgesteld, die expliciet in de toekomstige financiële vooruitzichten voor de periode 2007-2013 dienen te worden opgenomen; 46. onderstreept dat met name in het kader van EVDB-operaties niet langer een onderscheid kan worden gemaakt tussen de financiering van civiele en militaire uitgaven, meer in het bijzonder wanneer het operaties betreft die uitsluitend door de Unie worden opgezet en die worden gepland en uitgevoerd via haar civiel/ militaire cel; 47. beklemtoont derhalve nogmaals dat gezamenlijk te maken kosten voor militaire operaties in het kader van het EVDB moeten worden gefinancierd uit de communautaire begroting (zoals reeds in de civiele sfeer gebeurt bij politieoperaties), en niet uit een aanvullende begroting of uit een door de lidstaten op te zetten startfonds, zoals momenteel de bedoeling is; 48. herinnert in dat verband aan de nieuwe mogelijkheden die worden geboden door de financiering van toekomstige interventies via de geplande „humanitaire gevechtsgroepen” in geval van natuurrampen waarbij een combinatie van militaire en civiele hulpmiddelen noodzakelijk is, zoals onlangs het geval was met de tsunamiramp in Zuid-Azië; roept in dat verband de Raad en de Commissie op met een nieuw voorstel te komen waarin ook rekening wordt gehouden met het voorstel van het Europees Parlement voor de oprich- ting van een Europees civiel vredeskorps en van een Europees vrijwilligerskorps voor humanitaire hulpver- lening, als bedoeld in artikel III-321 van de Grondwet; verzoekt de Raad om bij toekomstige EVDB-operaties in de strijd tegen het terrorisme — in weerwil 49.  van bestaande regels zoals het beginsel dat elke lidstaat zijn eigen kosten draagt of van andere ad-hoc regelingen zoals het zogenaamde „ATHENA-mechanisme” — de mogelijkheid te overwegen om de gezamen- lijke kosten voor dit soort operaties te financieren uit de communautaire begroting; * * * 50. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de parlementen van de lidstaten, de secretaris-generaal van de VN, de secretaris-generaal van de NAVO en de secretaris- generaal van de Raad van Europa. P6_TA(2005)0133 Europese veiligheidsstrategie Resolutie van het Europees Parlement over de Europese veiligheidsstrategie (2004/2167(INI)) Het Europees Parlement, — gelet op het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa, ondertekend te Rome op 29 oktober 2004, — gezien de Europese veiligheidsstrategie, aangenomen door de Europese Raad op 12 december 2003 ingevolge een initiatief van het Griekse Raadsvoorzitterschap, de resultaten van de buitengewone Raadszitting van ministers van Buitenlandse Zaken te Kastelorizo (mei 2003) en die van de Europese Raad van Thessaloniki (19-20 juni 2003), 9. 2. 2006 NL Publicatieblad van de Europese Unie C 33 E/581 Donderdag, 14 april 2005 — onder verwijzing naar zijn resolutie van 30 november 2000 over de bepaling van een gemeenschap- pelijk Europees veiligheids- en defensiebeleid na Keulen en Helsinki (1), — onder verwijzing naar zijn resolutie van 10 april 2003 over de nieuwe Europese veiligheids- en defen- siestructuur — prioriteiten en lacunes (2), — onder verwijzing naar zijn resolutie van 10 maart 2005 inzake de toetsingsconferentie van het Non- proliferatieverdrag — Kernwapens in Noord-Korea en Iran (3), — gezien het voorstel voor een witboek over Europese defensie, gepresenteerd door het Instituut voor veiligheidsstudies van de Europese Unie in mei 2004, — gezien het rapport over een doctrine voor menselijke veiligheid in Europa, overhandigd aan de Hoge Vertegenwoordiger voor het gemeenschappelijk Europees buitenlands en veiligheidsbeleid op 15 sep- tember 2004 (4), — gezien de diverse programma's inzake conflictpreventie zoals die door alle Europese instellingen aan het publiek werden voorgelegd, — gelet op artikel 45 van zijn Reglement, — gezien het verslag van de Commissie buitenlandse zaken (A6-0072/2005), A. B. C. D. E. F. gelet op de mijlpaal die gehaald is in de evolutie van het Europese veiligheids- en defensiebeleid (EVDB), zoals vervat in de Frans-Britse verklaring van St.  -Malo van 3–4 december 1998, gelet op de daaropvolgende ontwikkelingsagenda voor het EVDB, zoals uitgedrukt tijdens de Europese Raden van Keulen (3-4 juni 1999), Helsinki (10-11 december 1999) en Göteborg (15-16 juni 2001), gezien de noodzaak om de controle op wapenexport in en uit de EU en op mondiaal niveau te versterken, gelet op de belangrijke rol die de diverse Europese bijstandsprogramma's spelen en op de onmisken- bare bijdrage die zij leveren aan de economische ontwikkeling, de ondersteuning van de opbouw van democratische instituties, de uitvoering van wederopbouwmaatregelen, de uitwerking van macro-eco- nomische programma's en de bevordering van de mensenrechten, onderkennende dat de allesomvattende benadering die de Europese veiligheidsstrategie propageert, reeds actief wordt gevolgd in de Balkan, zoals blijkt uit de schaal waarop instrumenten van de EU op dit moment worden toegepast om stabiliteit te brengen in die regio: het CARDS-bijstandsprogramma, de civiele missies PROXIMA en EUPM en de militaire missie ALTHEA, indachtig de consequente publieke steun die uit tien jaar opinieonderzoek blijkt, waarbij is aangetoond dat meer dan 60 % van de EU-burgers voor een gemeenschappelijk Europees buitenlands beleid is en meer dan 70 % voor een gemeenschappelijk defensiebeleid; evenwel kennis nemend van andere opinie- onderzoeken, waaruit blijkt dat er geen steun bestaat voor een verhoging van de militaire uitgaven, G. met spijt vaststellend dat de mate van toezicht op het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheids- beleid (GBVB) door het Europees Parlement op grond van artikel III-304 van het Verdrag tot vast- stelling van een Grondwet voor Europa niet aanmerkelijk is vergroot en dat het Parlement over een groot aantal besluiten en acties van de Raad nooit werd geraadpleegd; gelet evenwel op de welwillend- heid die de Hoge Vertegenwoordiger en zijn diensten getoond hebben bij het informeren van en in dialoog treden met het Parlement; de Hoge Vertegenwoordiger en zijn diensten aansporend om deze transparante dialoog met het Parlement voort te zetten en verder te verdiepen, H. gelet op — onverminderd het voorgaande punt — de blijvende verantwoordingsplicht van maatrege- len binnen het kader van het GBVB van de Unie aan de nationale parlementen, met name met betrek- king tot die lidstaten waar voor militaire acties parlementaire goedkeuring vereist is, (1) PB C 228 van 13. 8. 2001, blz. 173. (2) PB C 64 E van 12. 3. 2004, blz. 599. (3) Aangenomen teksten, P6_TA(2005)0075. (4) Het Barcelona-verslag van de Studiegroep inzake de Europese veiligheidscapaciteiten.  C 33 E/582 Publicatieblad van de Europese Unie NL 9. 2. 2006 Donderdag, 14 april 2005 I. J. K. L. onderkennende dat alle acties en maatregelen in het kader van het GBVB van de Unie dienen plaats te vinden met strikte inachtneming van het internationale recht en met respect voor de beginselen van het Handvest van de VN, zoals duidelijk wordt gesteld in de artikelen I-3 en III-292 van het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa, erop wijzend dat veel EU-lidstaten (o. a. het Verenigd Koninkrijk, Duitsland, Spanje, Italië en Grieken- land) hun eigen ervaringen hebben opgedaan met verschillende soorten terrorisme en de daaraan ten grondslag liggende wereldbeschouwingen, en in sommige gevallen nog steeds dit soort ervaringen opdoen, overwegende dat in de nabije toekomst het islamitisch terrorisme ook voor de EU de grootste uit- daging vormt; dat dat zeker het geval zal zijn wanneer het de terroristen mocht lukken om de controle over massavernietigingswapens te krijgen, overwegende dat de Europese veiligheidsstrategie deel uitmaakt van het meer omvattende GBVB en EVDB, waarin het hele spectrum van politieke actiemogelijkheden van de EU aan bod kan komen, met inbegrip van de diplomatieke, economische en ontwikkelingseconomische aspecten, De Europese veiligheidsomgeving benadrukt dat alleen een allesomvattende definitie van „veiligheid” naar behoren rekening kan houden 1. met de bijdrage van zowel politieke en democratische factoren (zoals het niet naleven van mensenrechten, bewuste discriminatie van bepaalde groepen burgers, repressieve regeringen) als een brede reeks sociale, economische en ecologische factoren (zoals armoede, hongersnood, ziekten, analfabetisme, schaarse natuur- lijke hulpbronnen, aantasting van het milieu, oneerlijke internationale handelsbetrekkingen, enz. ) aan bestaande regionale conflicten, het falen van staten en de opkomst van misdaad- en terreurnetwerken, hoewel men daaruit niet mag concluderen dat de acties van deze laatste door bovengenoemde factoren worden gerechtvaardigd; verwelkomt derhalve het allesomvattende begrip van „veiligheid” zoals uitgedrukt in de Europese Vei- 2. ligheidsstrategie (EVS); deelt het in de EVS verwoorde gezichtspunt dat belangrijke dreigingen voor onze wereldwijde veiligheid momenteel onder meer worden gevormd door terrorisme, proliferatie van massaver- nietigingswapens, onopgeloste regionale conflicten, falende en uiteengevallen staten en georganiseerde mis- daad; wijst erop dat de aanpak van deze dreigingen niet uitsluitend van militaire aard kan zijn; 3.  komt daarom tot dezelfde slotsom als de EVS, namelijk dat een combinatie van de diverse bijstands- programma's en -instrumenten, met inbegrip van het ontwikkelingsbeleid, zowel op EU-niveau als op lid- staatniveau, tezamen met diplomatieke, civiele en militaire capaciteit en deskundigheid, zich het beste leent om bij te dragen aan een veiligere wereld; 4. dringt derhalve aan op een dringende praktische omzetting van dit begrip van veiligheidsomgeving binnen de bestaande structuren van de Unie, zodat de Unie in staat is crises voldoende lang van tevoren te onderkennen om op proactieve wijze te kunnen reageren; beveelt in dit verband aan zich meer in te span- nen met het oog op de oprichting van een systeem voor vroegtijdige waarschuwing naar aanleiding van bedreigingen, waarbij innovatieve technologieën uit het civiel IT-gebied gebruikt zouden kunnen worden voor de analyse en evaluatie van berichten; acht het in dit verband zinvol om gespecialiseerde „crisis detec- tion centres” op te richten die zowel in het kader van de toekomstige Europese Dienst voor buitenlandse betrekkingen kunnen opereren, alsook in dat van diensten buiten de Europese Unie, zoals b. v. bij de Afri- kaanse Unie, om bijzonder crisisgevoelige regio's conflicten te onderkennen, hierover verslag uit te brengen en mede te werken aan de oplossing ervan en daarmee gewelddadige escalaties te vermijden; onderstreept in dit verband verder het belang dat het hecht om de bestrijding van terrorisme en de preventie van conflicten op te nemen als onderdelen van alle beleidsterreinen van de EU; Strategische doelstellingen voor de EU 5. stemt volledig in met de strategische doelstellingen voor de Unie die in de EVS worden uitgedrukt: omgaan met dreigingen, opbouwen van veiligheid in het nabuurschap van de Unie, en versterken van de internationale orde door effectieve maatregelen via doeltreffende multilaterale structuren; benadrukt dat het doel van de EVS veel verreikender is dan de militaire aspecten van het Europese veiligheids- en defensiebe- leid; 9. 2. 2006 NL Publicatieblad van de Europese Unie C 33 E/583 Donderdag, 14 april 2005 6.  merkt op dat het bij de omgang met dreigingen nodig zal zijn de regionale en/of mondiale aard ervan vast te stellen, zodat de Unie op effectieve wijze de haar ter beschikking staande instrumenten en middelen kan mobiliseren om het probleem aan te pakken; merkt tevens op dat het opbouwen van veiligheid in het nabuurschap van de Unie veel zal bijdragen aan het oplossen van de dreigingen van regionale aard, terwijl de mondiale dreigingen moeten worden aangepakt via effectieve multilaterale internationale structuren, waarbinnen de EU een drijvende kracht is; merkt daarnaast echter op dat er ook een beroep kan worden gedaan op multilaterale organisaties en structuren om op regionale dreigingen te reageren; deelt ten volle de visie zoals uitgedrukt in het nieuwe nabuurschapsbeleid van de Unie en de EVS, dat 7. de nabuurschap van de Unie in bredere zin dient te worden opgevat, niet alleen met die Oost-Europese landen die direct aan de EU grenzen, maar ook met regio's verder naar het oosten en zuiden zoals de Kaukasus, het Midden-Oosten en Noord-Afrika; merkt op dat dit beleid op één lijn ligt met de permanente activiteiten van de Unie in de richting van een oplossing voor het Arabisch-Israëlisch conflict, ook via het proces van Barcelona; wijst erop dat democratie en de rechtsstaat de belangrijkste voorwaarden vormen voor het vreedzame samenleven der volkeren; 8. beklemtoont de centrale rol van de VN in het multilaterale institutionele raamwerk en de noodzaak van een leidende rol voor de EU bij het versterken van de structuren en competenties van deze onont- beerlijke instelling; neemt in dit verband nota van het verslag met als titel „In larger freedom: towards development, security and human rights for all” (meer vrijheid: naar ontwikkeling, veiligheid en mensen- rechten voor iedereen), dat op 21 maart 2005 door de secretaris-generaal van de VN werd aangeboden; verwelkomt dit verslag — onverminderd een eventuele toekomstige gedetailleerde beoordeling door het Parlement — als uitgangspunt voor een open discussie over hervorming van de VN met het oog op de uitdagingen van de 21e eeuw; spoort de EU en de lidstaten aan hun standpunten in deze discussies te coördineren, gelet op de consequente steun die uit opinieonderzoeken blijkt voor een krachtiger representa- tie van het GBVB/EVDB door de EU dan thans het geval is; onderstreept voorts de noodzaak van een leidende rol voor de Unie bij de samenwerking met andere 9.  internationale en regionale organisaties die zich inzetten voor wereldwijde vrede en veiligheid; onderstreept met name de noodzaak van volledige samenwerking met de OVSE; onderstreept het belang dat de EU een krachtig en rechtvaardig ontwikkelingsbeleid voert, dat op 10. doelmatige wijze bijdraagt aan de realisering van de door allen overeengekomen millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling; Recente mijlpalen van het EVDB 11. merkt de waardevolle ervaring op die de afgelopen twee jaar is opgedaan met civiele en politionele missies zoals: de machtsovername door de Internationale Politiemacht (nu EUPM) in Bosnië-Herzegovina vanaf 2003; PROXIMA in de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië (FYROM) en EUJUST THEMIS in Georgië; is voorts ingenomen met de komende stationering van een politiemacht van de Europese Unie in de Democratische Republiek Congo (EUPOL Kinshasa); onderkent de aanzienlijke vooruitgang die met de uitbreiding van de militaire competenties van de 12. Unie is geboekt; benadrukt tevens het belang van de Berlijn Plus-regeling die met de NAVO is overeengeko- men en die de eerste militaire EU-missie CONCORDIA in de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedo- nië en de ALTHEA-missie in Bosnië en Herzegovina mogelijk heeft gemaakt; onderkent de voordelen die de flexibiliteit van het EVDB-kader ook heeft opgeleverd bij de uitvoering van operatie ARTEMIS in de Demo- cratische Republiek Congo; 13. beklemtoont de positieve bijdragen die het EU-situatiecentrum (SITCEN) reeds heeft geleverd door alle beschikbare civiele, militaire en diplomatieke informatie te combineren om van om het even welke situatie overtuigende achtergrondanalyses te maken; spoort de lidstaten aan hun informatie-uitwissseling met het SITCEN verder te intensiveren teneinde de verwezenlijking van de in de EVS uitgedrukte ambities niet onnodig te belemmeren; 14. benadrukt dat het bijzondere karakter en het extra nut van het EVDB gelegen zijn in de combinatie van civiele en militaire componenten en merkt in het licht van de genoemde resultaten op dat het in de toekomst voor de EU een steeds grotere uitdaging zal zijn om een goede balans te vinden tussen militaire en civiele componenten bij het realiseren van de doelstellingen en de beginselen van de EVS; is van mening dat de ALTHEA-missie in Bosnië-Herzegovina in dit verband waardevolle ervaringen zal opleveren, voorzover de Unie in staat zal zijn haar militaire operaties te combineren met de reeds in uitvoering zijnde civiele activi- teiten en programma's; C 33 E/584 Publicatieblad van de Europese Unie NL 9. 2. 2006 Donderdag, 14 april 2005 Vooruitgang op weg naar Hoofddoel 2010 en Civiel hoofddoel 2008 15.  stemt in met de doelstellingen van het hoofddoel 2010, dat op 17 mei 2004 formeel is aangenomen door de Raad Algemene Zaken en Externe Betrekkingen (RAZEB), en met het akkoord om een civiel hoofd- doel voor 2008 uit te werken, dat op 13 december 2004 werd goedgekeurd door de RAZEB, als middel voor het bundelen van inspanningen om de EU te voorzien van de noodzakelijke competenties voor het nastreven van de strategische doelstellingen van de EVS; is van mening dat deze inhoudelijke doelstellingen en termijnen concrete vorm moet krijgen door de opstelling van een witboek; 16. onderkent in dit verband de vooruitgang die tijdens de RAZEB op 22 november 2004 is geboekt met de nadere uitwerking van het concept van 'Gevechtsgroepen' voor snelle inzet tijdens intensieve militaire operaties; merkt op dat het de bedoeling is dat deze gevechtsgroepen voornamelijk zullen worden ontleend aan de binnen de EU reeds bestaande binationale en multinationale troepen; neemt eveneens kennis van het door de RAZEB overeengekomen besluit om een civiel hoofddoel voor 2008 uit te werken en is tevreden met het daarin tot uitdrukking gebrachte voornemen om de huidige civiele instrumenten te hervormen met het oog op een betere inzetbaarheid, opdat bij de bundeling van de verschillende geïntegreerde contingenten rekening kan worden gehouden met de specifieke behoeften ter plaatse; erkent daarmee dat de toekomstige crisisoplossing in het kader van het EVDB de facto verder zal gaan dan de vier op de Raadszitting van Feira genoemde prioritaire gebieden (politie, rechtsstaat, civiel bestuur en bescherming van de bevolking); 17. onderstreept, met name in verband met het bereiken van een volledige operationele mobiliteit van de gevechtsgroepen tegen 2007, het belang van de globale capaciteit tot inzet van strijdkrachten en is in dit verband tevreden over de bijdragen die op het gebied van de militaire transporten door de coördinatiecentra van Athene en Eindhoven geleverd worden; verwelkomt in dit verband verder de formele aanname door de Europese Raad van het voorstel voor 18. een Civiel/Militaire Cel (Civ/Mil) binnen de militaire staf van de Europese Unie; merkt op dat Civ/Mil met name een cruciale rol zal spelen bij de strategische planning van alle operaties (d. w. z.  civiele, militaire en gemengd civiel-militaire operaties) en — vanaf 2006 — bij het opzetten van een operationeel centrum voor autonome EU-missies in gevallen waar geen nationaal hoofdkwartier aangewezen is; beklemtoont verder het belang van Civ/Mil voor het uitwerken van principes en modellen voor het beheer van de civiel-militaire interface; onderkent echter dat veel van deze principes en modellen van huidige en toekomstige operaties zullen worden afgeleid; vraagt ten aanzien van de planning van toekomstige gemengde civiel-militaire missies van de EU 19. aandacht voor de voorstellen en ideeën in het rapport „Een doctrine voor menselijke veiligheid in Europa”; is in dit verband niet alleen verheugd over de tegenwoordige ontwikkelingen op het gebied van het EVDB, zoals de oprichting van de Civ/Mil Cel, die in de algemene richting van dit verslag passen, maar ook met de in artikel III-321. 5 van het Verdrag tot vaststelling van een Europese Grondwet in het vooruitzicht gestelde oprichting van een Europees vrijwilligerscorps voor humanitaire hulp; merkt evenwel op dat het in de eerste plaats gaat om het Europese Vrijwilligerscorps voor Humanitaire Hulp, als „een kader voor gezamenlijke bijdragen van jonge Europeanen”; verlangt daarom dat het kader hiervan wordt uitgebreid of aangevuld door de oprichting van een aanvullend Corps, om te profiteren van zowel de ervaring en deskundigheid van professionals halverwege of aan het eind van hun carrière bij de totstandkoming van een functioneel corps dat meer overeenkomst vertoont met het Europese Civiele Vredescorps, waarop het Parlement diverse malen heeft aangedrongen; neemt kennis van het feit dat de RAZEB op 7 januari 2005 eveneens — deels op grond van de 20. voorlopige voorstellen van de commissaris voor buitenlandse zaken — zijn bevoegde organen en de Com- missie verzocht heeft om de mogelijkheden te onderzoeken tot de opbouw van capaciteiten van de Europese Unie om te reageren in geval van crises en hulp te bieden bij natuurrampen; dringt er bij de Raad en de Commissie op aan om de complementariteit en coherentie van bestaande 21. instrumenten en capaciteiten te garanderen, evenals die van nieuwe voorstellen, vooral wat betreft de enge band die er bestaat tussen crisispreventie en crisismanagement; is van mening dat een concreet resultaat van deze nog te verrichten werkzaamheden kan worden beschouwd als vooruitgang op weg naar de toekomstige oprichting van een Europese buitenlandse dienst; 22.  verwelkomt het initiatief van bepaalde lidstaten tot oprichting van een Europese gendarmerie en de bereidheid om deze in te zetten voor de doeleinden van het EBVB; beklemtoont het bijzondere nut van dit korps bij de overgang van een in wezen puur militaire fase van de operaties naar een gemengde of puur civiele fase; 9. 2. 2006 NL Publicatieblad van de Europese Unie C 33 E/585 Donderdag, 14 april 2005 23. onderstreept de noodzaak om een Europese cultuur van veiligheid te ontwikkelen door een doelge- richte uitvoering van het trainingsconcept van de EU in het EVDB, waarbij de interoperabiliteit van alle bij het crisisbeheer van de EU betrokken actoren wordt verhoogd; onderstreept in dit verband de noodzaak tot oprichting van een Europees College voor veiligheid en defensie, dat de instanties van de EU en de lidstaten voorzien van personeel dat over de nodige kennis beschikt om op doelmatige wijze te kunnen worden ingezet in alle EVDB-kwesties; is van oordeel dat dit college organisatorisch en financieel naar behoren moet worden uitgerust; stelt met tevredenheid de betoonde voortvarendheid vast bij de oprichting van het Europees Defensie- 24. agentschap (EDA) in afwachting van de formele aanname van het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa; verwacht dat de Unie veel baat zal hebben bij de activiteiten van het EDA, niet alleen door de verdere ontwikkeling van de defensiecompetenties voor crisismanagement, maar ook door de teweeg- gebrachte rationalisatie van onderzoeks- en ontwikkelingskosten binnen de lidstaten en — op langere ter- mijn — door zijn bijdrage aan de verwezenlijking van een Europese bewapeningsmarkt; is van mening dat het bewapeningsagentschap bijzondere aandacht moet schenken aan de uitrusting en bewapening van gevechtsgroepen en de onderlinge compatibiliteit daarvan moet garanderen; verlangt dat de eerste prioriteit zal zijn de gevechtsgroepen van een nieuwe, gemeenschappelijke uitrusting te voorzien; waarschuwt echter dat de toekomstige resultaten van het EDA in hoge mate zullen afhangen van de (politieke) goodwill van de lidstaten en de beschikbaarheid van voldoende budgettaire middelen; merkt in dit verband verder op dat het EDA niet moet worden belemmerd bij het nastreven van zijn capaciteitsdoelstellingen op langere termijn — na het Hoofddoel 2010 — zodat de Unie de voordelen van de EVS-doelstellingen kan genieten; ziet een Europees ruimtevaartbeleid als een van de belangrijkste strategische uitdagingen voor de 25.  Europese Unie in de 21ste eeuw; wijst erop dat op het gebied van telecommunicatie en verkenning een groot aantal projecten parallel aan elkaar worden ontwikkeld, hetgeen leidt tot verminderde efficiency en hogere kosten; verlangt dat deze projecten, zoals het Franse satellietsysteem Helios en het Duitse systeem Sar Lupe, in het kader van het Europese veiligheidsonderzoek worden gebundeld; 26. is verheugd over de inspanningen van de Commissie om in de nabije toekomst het veiligheidsonder- zoek binnen de Europese Unie te bevorderen; pleit daarom voor de oprichting van een zelfstandig Europees programma voor onderzoek in veiligheidskwesties in de context van de komende kaderprogramma's voor onderzoek met voor veiligheidsvraagstukken geëigende instrumenten, regels en financieringsmodellen in overeenstemming met de aanbevelingen die door de groep van vooraanstaande personen worden gedaan; wijst evenwel op het gevaar van overlappingen met onderzoeksinitiatieven van het Defensieagentschap; dringt er daarom op aan bij de Commissie, de Raad en de lidstaten om nauw overleg te voeren ten einde dit gevaar te vermijden; beveelt in dit verband aan om — parallel aan het op technologie gerichte onderzoek — het accent te leggen op de ontwikkeling van een gemeenschappelijke competentie op het gebied van het opstellen van modellen en het uitvoeren van simulaties, alsook van de capaciteit tot het analyseren van dreigingen en van veiligheidsconcepten, waarbij geprofiteerd moet worden van de daardoor geboden com- paratieve voordelen; Lacunes in de capaciteit 27. merkt de volgende drie categorieën van essentiële lacunes op, die een ernstige belemmering kunnen vormen voor het vermogen van de Unie om zowel civiele crisismanagementoperaties als intensieve huma- nitaire interventies met in overwegende mate militaire middelen uit te voeren, zoals het stoppen van huma- nitaire rampen van vergelijkbare omvang als die in Rwanda: a) b) c) gebrek aan inzetbare troepen, vereist voor het handhaven van de benodigde roulatie (1/3 ingezet, 1/3 in opleiding, 1/3 in rust) in dergelijke langdurige en intensieve operaties, gebrek aan permanente grootschalige airlift-capaciteit voor het transport van troepen naar het buiten- land, gebrek aan voldoende inzetbare capaciteit voor bevel, bewaking en communicatie en aan hulpmidde- len voor informatievergaring, bewaking en verkenning binnen het collectieve kader van het EVDB; 28.  merkt op dat de voortgaande ontwikkeling van de „gevechtsgroepen” in grote mate zal bijdragen tot de opheffing van de eerste lacune; merkt op dat de voorziene bouw van de A400 M-transportvliegtuigen de tweede lacune niet geheel zal opheffen en dringt daarom aan op verdere maatregelen om dit te realiseren; dringt er niettemin op aan dat overwogen wordt om voor de troepeninzet een roulatieschema in te stellen; dringt met het oog op dit laatste aan op gemeenschappelijke standaards bij de training, bijvoorbeeld wat de helikopters betreft; door een gebundelde training zou de inzetbaarheid worden verhoogd en zouden de kosten kunnen worden verminderd; dringt ten aanzien van de laatstgenoemde lacune met klem aan op maatregelen om de EU in staat te stellen missies uit te voeren die de bijstand van militaire eenheden ver- C 33 E/586 Publicatieblad van de Europese Unie NL 9. 2. 2006 Donderdag, 14 april 2005 eisen, zonder dat een beroep hoeft te worden gedaan op de NAVO of op de resources van een afzonderlijke lidstaat; wijst erop dat een realistische uitwerking van dergelijke maatregelen neer zou kunnen komen op een samenvoeging van bestaande hulpmiddelen en competenties binnen de lidstaten, met als doel de instel- ling van een communicatiebasis of -netwerk voor tweeërlei gebruik ten dienste van het EVDB; 29. beklemtoont verder dat de doelstellingen en streefdoelen van het Hoofddoel 2010 niet toereikend zouden zijn voor missies met een hogere intensiteit of met een duur van meer dan een jaar; dringt er derhalve bij de Commissie op aan in nauwe samenwerking met de Raad een witboek over de praktische vereisten voor de ontwikkeling van het EVDB en de Europese veiligheidsstrategie in te dienen om ook het debat over de ontwikkeling van een toekomstige Europese defensiestrategie te stimuleren; Controle op de wapenexporten en non-proliferatie van massavernietigingswapens en lichte wapens 30. onderkent binnen het kader van het GBVB van de Unie de algehele samenhang van de Europese strategie tegen de proliferatie van massavernietigingswapens, formeel aangenomen door de Europese Raad in december 2003, met de strategische doelstellingen van de Europese veiligheidsstrategie; neemt met tevre- denheid kennis van de inspanningen van de persoonlijke vertegenwoordiger van de Hoge Vertegenwoordiger voor de tenuitvoerlegging van hoofdstuk III van deze strategie, met name zoals uitgedrukt in de door de Europese Raad in december 2004 goedgekeurde prioriteitenlijst; 31.  is het met de Europese veiligheidsstrategie eens dat de proliferatie van massavernietigingswapens potentieel de grootste bedreiging voor onze veiligheid vormt en dringt — overeenkomstig de bepalingen van de Europese veiligheidsstrategie — erop aan dat de Europese Unie alle haar ter beschikking staande instrumenten aanwendt om de van de massavernietigingswapens uitgaande dreiging te bestrijden; merkt in dit verband op dat de mogelijke combinatie van terrorisme en massavernietigingswapens prompt en passend handelen vereist; 32. onderstreept de noodzaak dat de Europese Unie het initiatief tot versterking van het internationale systeem voor bewapeningscontrole overneemt en daarmee bijdraagt tot een effectief multilateralisme binnen de internationale orde; merkt voorts de samenhang op tussen maatregelen voor de integratie van non-pro- liferatieaspecten in het Europese nabuurschapsbeleid, en de globale strategische doelstelling van het opbou- wen van veiligheid binnen het nabuurschap van de Unie; 33. verwelkomt de voorgenomen integratie van bepalingen over non-proliferatie van massavernietigings- wapens in alle toekomstige partnerschaps- en samenwerkingsverdragen tussen de EU en derde landen, zoals bijvoorbeeld de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst met Tadzjikistan van 11 oktober 2004 (1) en de ontwerpassociatieovereenkomst met Syrië, dat thans in afwachting van goedkeuring is; 34. is verheugd dat er door de EU onderhandelingen worden gevoerd met Iran als regionale mogendheid met het doel de proliferatie van kernwapens te verhinderen en daarbij tevens de economische belangen en regionale veiligheidsbelangen te bevorderen; stelt vast dat deze politiek de uitdrukking vormt van een bui- tenlands en veiligheidsbeleid dat op de beginselen van het internationaal recht en een multilaterale aanpak berust, een aanpak waarmee de belangen van de internationale gemeenschap het best gediend zijn; juicht het toe dat de standpunten van de EU en de VS ten aanzien van Iran aanmerkelijk dichter bij elkaar gekomen zijn; 35. neemt nota van de onderlinge beoordeling die thans wordt uitgevoerd van het exportcontrolesysteem van de EU; merkt op dat de belangrijkste conclusie van de eerste fase van deze beoordeling, verricht in het voorjaar van 2004, was dat de lidstaten zich zowel gezamenlijk (d. w. z.  de EU) als individueel proactiever moeten opstellen ten aanzien van de exportcontrole van producten voor tweeërlei gebruik; spoort de lid- staten aan onverwijld werk te maken van de aanbevelingen die uit deze conclusie voortkomen, en in dit verband meer gebruik te maken van het SITCEN, dat ook meer in het algemeen een basis voor informatie- uitwisseling kan vormen; verwelkomt de inspanningen van de EU om zoveel mogelijk een gemeenschappe- lijk EU-standpunt te coördineren en te organiseren binnen de diverse exportcontroleregelingen, en verwel- komt verder de inspanningen van de EU om de nieuwe lidstaten in de diverse exportcontroleregelingen op te nemen; 36. neemt kennis van de huidige praktische problemen voor de realisatie van de strategie tegen de pro- liferatie van massavernietigingswapens, met name vanwege de vele verschillende bronnen waaruit en de procedures waarmee de budgettaire middelen moeten worden vrijgemaakt; spoort de Raad, de Commissie en het Parlement aan om in dialoog te treden over stroomlijning en vereenvoudiging van deze procedures, om de bijbehorende wijzigingen te kunnen aanbrengen in het desbetreffende nieuwe financiële instrument voor de begrotingsperiode 2007-2013; (1) PB L 340 van 16. 11. 2004, blz. 21. 9. 2. 2006 NL Publicatieblad van de Europese Unie C 33 E/587 Donderdag, 14 april 2005 37. onderstreept de noodzaak van een verdere verscherping van de gedragscode van de EU op het gebied van wapenexporten en een maximale bijdrage van de EU aan maatregelen tot verhindering van de prolife- ratie van handvuurwapens en lichte wapens, vooral ook door de totstandkoming van een internationaal verdrag voor de wapenhandel; 38. dringt er bij de in het Non-proliferatieverdrag genoemde kernwapenstaten, en in het bijzonder bij de Verenigde Staten, China en Rusland, op aan om gezien het escalerende gevaar van het terrorisme en de verbreiding van massavernietigingswapens hun eigen kernwapenbeleid opnieuw onder de loep te nemen in het licht van het Non-proliferatieverdrag; betreurt daarom het streven van de Amerikaanse regering in de afgelopen vier jaar om onderzoek en ontwikkeling van nieuwe kernwapens te bevorderen, evenals haar afwijzende houding ten aanzien van het Verdrag inzake een volledig verbod op kernproeven (CTBT); maakt zich zorgen over de tekortschietende inspanningen van Rusland bij de beveiliging van zijn kernwape- narsenaal; is gealarmeerd over de gigantische verhoging van de Chinese militaire uitgaven met 12,6 %, de grootschalige modernisering van de nucleaire strijdkrachten van dit land en de toegenomen import van moderne bewapeningstechnologieën; Budgettaire uitdagingen 39.  merkt op dat de grootste bedreiging voor de samenhang en het welslagen van de EVS nog altijd bestaat in het mogelijke gebrek aan voldoende budgettaire middelen, beschikbaar gesteld binnen het totale spectrum van Europese beleidsregels en instrumenten; wijst in dit verband op het bijzondere belang van de Europese bijstandsprogramma's en de aanzienlijke bijdrage die zij leveren aan de proactieve en allesomvat- tende aanpak van de EVS; eist dat dit punt niet wordt vergeten bij de lopende onderhandelingen over de nieuwe financiële vooruitzichten voor 2007-2013; wijst er tevens op dat de effectiviteit van de EVS, en meer in het bijzonder die van het EVDB, in grote 40. mate afhankelijk is van uitgaven die de lidstaten buiten het EU-kader verrichten; doet in dit verband de aanbeveling om zowel te werken aan een effectievere besteding van de nationale defensie-uitgaven, die in enkele lidstaten bijvoorbeeld bereikt zou kunnen worden door een snellere modernisering en herstructure- ring van hun strijdkrachten, als ook door de invoering van een mechanisme om het aandeel van de defensie- uitgaven in het BIP van de lidstaten te evalueren; dringt er daarom bij de lidstaten op aan om hiertoe samen te werken met het Europees Defensieagentschap; 41. betreurt het dat artikel III-313 van het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa de bestaande duale begroting voor GBVB-operaties handhaaft; neemt kennis van de bemoeiingen van de Raad voor meer transparantie van het mechanisme (ATHENA) waarmee de gemeenschappelijke kosten voor mili- taire of defensieoperaties buiten de begroting van de Unie (1) zullen worden beheerd, benadrukt echter zijn stellige overtuiging dat het handhaven van de scheiding in de financiering van de gemeenschappelijke kosten tussen enerzijds civiele operaties binnen de begroting van de Unie, en anderzijds militaire of defensieope- in toenemende mate onhoudbaar zal blijken, aangezien missies raties buiten de begroting van de Unie, binnen het kader van het GBVB steeds meer van gemengde aard zullen zijn, zoals ook blijkt uit de oprich- ting van de Civiel/Militaire Cel; 42. wijst in dit verband op de aanzienlijke problemen waartoe de huidige aanbestedingsprocedures leiden bij het op touw zetten van snelle acties binnen het EVDB; spoort de Raad en de Commissie daarom aan hun onderzoek naar bijzondere procedures of vrijstellingen voor toekomstige EVDB-maatregelen en -operaties binnen het kader van het Financieel Reglement (2) zo snel mogelijk af te ronden; Transatlantische betrekkingen 43.  neemt nota van de grote overeenkomsten in de beoordeling van wereldwijde dreigingen in zowel de EVS als de Amerikaanse nationale veiligheidsstrategie; is van mening dat deze overeenkomsten gezien moe- ten worden als een basis waarop de EU en de Verenigde Staten kunnen komen tot een hernieuwde dialoog tussen gelijke partners, met het oog op onderlinge overeenstemming over oplossingen voor bepaalde kwes- ties, zoals (de toestemming voor) het gebruik van militaire middelen, met inachtneming van de bepalingen van het Oprichtingshandvest van de Verenigde Naties en de legitimerende werking daarvan, alsmede de versterking van de algemene transatlantische samenwerking op veiligheidsgebied; (1) 2004/197/GBVB: Besluit 2004/197/GBVB van de Raad van 23 februari 2004 tot instelling van een mechanisme voor het beheer van de financiering van de gemeenschappelijke kosten van de operaties van de Europese Unie die gevolgen hebben op militair of defensiegebied (PB L 63 van 28. 2. 2004, blz. 68). (2) Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 over de algemene begroting van de Euro- pese Gemeenschappen (PB L 248 van 16. 9. 2002, blz. 1). C 33 E/588 Publicatieblad van de Europese Unie NL 9. 2. 2006 Donderdag, 14 april 2005 44. beklemtoont dat een groot deel van de transatlantische veiligheidsdialoog erop gericht moet zijn om andere internationale organisaties, zoals de OVSE en in het bijzonder de Afrikaanse Unie, in staat te stellen hun eigen bijdrage te leveren aan de veiligheid in de wereld; benadrukt in dit verband het nut van informele multilaterale formaties zoals het Kwartet voor het bereiken van een blijvende oplossing van het Israëlisch- Palestijnse conflict; 45. drukt de wens uit voor een sterkere samenwerking met de Verenigde Staten het gebied van non- proliferatie en terreurbestrijding; spoort niettemin de EU en de VS aan in positieve dialoog te blijven over deze thema's en zich volledig in te zetten voor een actieplan voor verdere samenwerking, zoals weerspiegeld in de Europees-Amerikaanse verklaringen inzake terreurbestrijding en non-proliferatie van massavernie- tigingswapens, aangenomen op de Europees-Amerikaanse top op 26 juni 2004; is van mening dat deze punten op alle voor veiligheidskwesties relevante ontmoetingen tussen EU en VS aan de orde moeten wor- den gesteld; NAVO 46.  erkent dat de NAVO voor vele lidstaten het fundament blijft voor hun veiligheid in geval van gewa- pende agressie; is van mening dat samenwerking en complementariteit de sleutelbegrippen zijn waarop de betrekkingen tussen de EU en de NAVO gebaseerd moeten zijn; stelt in lijn hiermee besprekingen voor — rekening houdend met het onderscheiden karakter van de beide organisaties — over een verbeterde coördi- natie van de nationale bijdragen aan de NAVO-interventiemacht en van de EU-hoofddoelen, ter voorkoming van overlappingen; dringt er bij de lidstaten op aan om voort te gaan met de hervorming van hun strijd- krachten teneinde die gemakkelijker en op duurzamer grondslag inzetbaar en vervoerbaar te maken; merkt in dit verband op dat voor de afzienbare toekomst de meeste lidstaten dezelfde eenheden beschikbaar zullen stellen aan NAVO en EU, aangezien er een schaarste bestaat aan eenheden die over de juiste vaardigheden en capaciteiten beschikken; dringt er bij de lidstaten op aan voort te gaan met de verruiming van hun pool van onmiddellijk inzetbare strijdkrachten, zodat in de toekomst gemakkelijk kan worden voldaan aan de opera- tionele behoeften van zowel EU als NAVO; 47. wijst erop dat de huidige problemen, die thans helaas de noodzakelijke samenwerking tussen het Militaire Comité van de EU en de NAVO belemmeren, met enige goede wil van de kant van de betrokken bewindslieden zeer snel kunnen worden opgelost; 48. dringt er bij Turkije op aan om in het kader van de NAVO de voorwaarden te scheppen voor een dringend noodzakelijke betere samenwerking tussen het Militair Comité van de EU en de overeenkomstige NAVO-instanties; 49. spoort het nieuwe Europees Defensieagentschap aan de mogelijkheden te onderzoeken voor samen- werking met de NAVO op wapengebied en expliciet te voorzien in de mogelijkheid van een dergelijke samenwerking in het kader van een administratieve overeenkomst die te gelegener tijd tussen de beide organisaties zal worden ondertekend, zoals bepaald in artikel 25 van de gemeenschappelijke actie 2004/551/GBVB tot oprichting van het Europese Defensieagentschap (1); 50. neemt kennis van de complementaire aard van bepaalde beleidsinstrumenten en programma's van de NAVO (partnerschap voor vrede en het samenwerkingsinitiatief van Istanbul en mediterrane dialoog) en de EU (nabuurschapsbeleid en het proces van Barcelona); roept beide partijen op te onderzoeken op welke wijze kan worden bewerkstelligd dat deze programma's en beleidsinstrumenten elkaar beter versterken; Binnenlandse veiligheid en terrorismebestrijding 51.  merkt op dat de EVS veel aandacht schenkt aan de vervaging van de grenzen die in de eerdere, traditionele concepten van binnenlandse en buitenlandse veiligheid statisch van aard waren; merkt echter op dat er in de EVS een te weinig inhoudelijk verband is tussen deze twee concepten, om de bedreigingen op samenhangende wijze het hoofd te bieden; neemt evenwel — ondanks dit conceptuele verzuim — kennis van het feit dat de Raad, de Commissie en de lidstaten zich in interne en externe kwesties velerlei inspanningen hebben getroost; 52. neemt wat het dossier van terreurpreventie, crisismanagement en bescherming van kritieke infra- structuren betreft nota van de door de Commissie gedane voorstellen voor het ARGUS-systeem, waarmee informatie verspreid en reacties gecoördineerd zouden kunnen worden, en voor een mogelijke koppeling van dat systeem met zowel een crisiscentrum als een alarmnetwerk (CIWIN) ter bescherming van kritieke infrastructuren binnen de EU; (1) PB L 245 van 17. 7. 2004, blz. 17. 9. 2. 2006 NL Publicatieblad van de Europese Unie C 33 E/589 Donderdag, 14 april 2005 neemt in dit verband tevens kennis van de in het zogenaamde „Haags Programma” opgenomen 53. oproep van de Europese Raad van 4/5 november 2004 aan de Raad en de Commissie om — met volledige inachtneming van de nationale bevoegdheden — zorg te dragen voor uitwerking van geïntegreerde en geco- ördineerde EU-regels voor crisismanagement met grensoverschrijdende werking binnen de EU, welke uiterlijk op 1 juli 2006 in werking zouden moeten treden; 54. is verheugd over de werkzaamheden die tot nu toe zijn gerealiseerd of begonnen op grond van bovengenoemde voorstellen en eisen, en ook over een reeks andere maatregelen en voorstellen die traditio- neel tot het gebied van de binnenlandse politiek van de lidstaten behoren; is in dit verband eveneens ver- heugd over het bijzondere belang dat bij het opstellen van risicoevaluaties en -analyses in verband met potentiële terreurdoelen zal worden toegekend aan het SITCEN; verlangt in dit verband een onbegrensde samenwerking tussen alle onder de nationale Ministeries van Defensie ressorterende inlichtingendiensten om een soortgelijke capaciteit ook binnen het SITCEN te kunnen opbouwen; 55.  is in het bijzonder verheugd over het doel om de grensoverschrijdende uitwisseling te realiseren van informatie van de inlichtingen- en veiligheidsdiensten volgens het in het „Haags Programma” vervatte beschikbaarheidsbeginsel, dat voorziet in de uitwisseling van informatie die van belang is voor strafrechte- lijke zaken; dit betekent dat — met inachtneming van de bijzondere omstandigheden waaronder deze dien- sten moeten werken (b. v. de noodzaak een voortdurende vertrouwelijkheid te verzekeren ten aanzien van de procedures waarmee de inlichtingen werden vergaard en ten aanzien van de informatiebronnen, en natuur- lijk ook de vertrouwelijkheid van de gegevens zelf naar buiten toe) — informatie die bij een dienst in één der lidstaten beschikbaar is ook aan de overeenkomstige diensten in een andere lidstaat beschikbaar wordt gesteld; 56. spreekt met betrekking tot het interne veiligheidsbeleid zijn ernstige verontrusting uit omtrent de gebrekkige implementatie door de lidstaten van alle maatregelen en instrumenten die genoemd worden in het oorspronkelijke, in oktober 2001 aangenomen terrorismebestrijdingsplan; 57. neemt nota van het rapport van de Hoge Vertegenwoordiger van de EU aan de Europese Raad op 16-17 december 2004 over de integratie van de strijd tegen het terrorisme in het EU-beleid inzake externe betrekkingen; stelt daarin vast dat de capaciteiten in het kader van het hoofddoel voor 2010 en het civiele tussendoel voor 2008 moeten worden aangepast aan de eisen die gesteld worden door de meest uiteen- lopende terroristische bedreigingen en scenario's — inclusief de eventuele troepeninzet in de zin van de solidariteitsclausule (art. I-43 van de Grondwet); verlangt in het kader van het nieuwe Europese Nabuurschapsbeleid (NENB) en de externe betrekkin- 58. gen van de EU in het algemeen zowel een intensivering van de politieke dialoog met derde landen over het terrorisme, die niet alleen de noodzaak met zich meebrengt van hun onbegrensde samenwerking met de internationale en regionale organisaties, maar ook een strikte toepassing van de terreurbestrijdingsclausule die in met derde landen gesloten overeenkomsten is vervat, wanneer er aanwijzingen zijn dat er sprake is van terreurdreigingen of specifieke terroristische activiteiten; 59.  maakt zich echter zorgen — bij alle erkenning voor het tot dusverre geleverde werk bij het zoeken van een lijn tussen de twee gebieden van bínnenlandse en buitenlandse aangelegenheden — over de cohe- rentie en de coördinatie van deze werkzaamheden en met name de mate waarin rekening wordt gehouden met de democratische vrijheden en de beginselen van de rechtsstaat; dringt er daarom bij zijn commissies Buitenlandse Zaken en Burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken op aan om een passende proce- dure te vinden voor de voorbereiding van aanbevelingen op dit gebied aan de Raad en de Commissie, niet alleen om de coherentie en coördinatie hiervan te controleren, maar ook om erop toe te zien dat de burger- lijke en politieke rechten van burgers en organisaties hierbij op geen enkele wijze in het gedrang komen, welke aanbevelingen — in voorkomend geval — tot de Raad en de Commissie kunnen worden gericht; Dienst voor extern optreden 60. begroet met vreugde het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa als belangrijk funda- ment voor uitvoering en ontwikkeling van de EVS; is van oordeel dat de oprichting van een nieuwe dienst voor externe acties een instrument van vitaal belang zal zijn voor de externe acties in het kader van het GBVB en daarom ook voor het EVS; benadrukt dat een effectieve EVS volledig gebruik moet maken van de aanwezige diplomatieke competenties (d. w. z. de minister van Buitenlandse Zaken van de Unie en de Euro- pese Dienst voor extern optreden (artikelen I-28 en III-296(3)) en, indien noodzakelijk, van militaire com- petenties (d. w. z. permanente structurele samenwerking tussen lidstaten voor de uitvoering van intensieve missies waar een grote militaire capaciteit voor nodig is (artikelen I–41(6), III-312 en het specifiek protocol)); C 33 E/590 Publicatieblad van de Europese Unie NL 9. 2. 2006 Donderdag, 14 april 2005 61.  dringt bij Raad en de Commissie aan op onmiddellijke maatregelen om hun inspanningen te bunde- len in een geest van samenwerking voordat het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa definitief wordt geratificeerd; beklemtoont dat het Parlement zich zal inspannen om deze maatregelen in een positief en constructief licht te zien en alle acties en maatregelen die in de overgangsperiode worden voorgesteld voor de oprichting van een Europese dienst voor extern optreden, zal beoordelen op grond van hun kwaliteit en niet op grond van hun oorsprong; benadrukt dat het Parlement deze inspanningen ook zal beoordelen in het licht van de mate waarin de in de Grondwet tot uitdrukking gebrachte politieke wil wordt gerespecteerd om te komen tot een gemeenschappelijke politiek, die Europa in staat stelt om in de wereld met één stem te spreken; * * * verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de parlementen 62. van de lidstaten, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, de NAVO en de OVSE en de secretaris- generaal van de Raad van Europa. P6_TA(2005)0134 Doping in de sport Resolutie van het Europees Parlement over de bestrijding van doping in de sport Het Europees Parlement, — gelet op verklaring nr. 29 over sport, die aan het Verdrag van Amsterdam is gehecht, en artikel III-282 van het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa, — onder verwijzing naar zijn resolutie van 7 september 2000 (1) over de mededeling van de Commissie inzake een plan voor de bijdrage van de Gemeenschap aan de dopingbestrijding in de sport, — gezien de conclusies die de Raad en de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, op 4 december 2000 hebben bereikt over dopingbestrijding (2), — onder verwijzing naar zijn resolutie van 7 september 2000 over het verslag van de Commissie aan de Europese Raad teneinde de bestaande sportstructuren te vrijwaren en de sport haar sociale functie in het kader van de Gemeenschap te laten behouden — Verslag van Helsinki over sport (3), — gelet op de wereldantidopingcode, die op 5 maart 2003 in Kopenhagen is goedgekeurd, — gezien de openbare hoorzitting van zijn Commissie cultuur en onderwijs op 29 november 2004 over „Druggebruik in de sport: hindernis voor het sportersideaal”, — gelet op artikel 108, lid 5 van zijn Reglement, A. B. C. D.  C 33 E/580 Čtvrtek 14. dubna 2005 Úřední věstník Evropské unie CS 9. 2. 2006 zemí, které nepodepsaly Římský statut, byly vyňaty z jurisdikce ICC, a vyzývá Radu, aby ICC nadále rozhodně podporovala. Názor Parlamentu na financování SZBP v roce 2005 opakuje, že připravenost na pět hlavních hrozeb evropské bezpečnosti, 45. jak je uvádí Evropská bezpečnostní strategie (terorismus, šíření zbraní hromadného ničení, regionální konflikty, selhání státních struktur, organizovaná trestná činnost) bude vyžadovat dlouhodobé nasazení ve vnější politice s použitím veškerých dostupných nástrojů, včetně značných investic do výzkumu v oblasti bezpečnosti a prevence konfliktů a dosažení konkrétních, udržitelných rozpočtových kompromisů, které budou výslovně uvedeny v budoucím finančním výhledu na léta 2007–2013; trvá na tom, že již není dále možné činit rozdíl mezi civilními a vojenskými výdaji, zejména pokud 46. jde o operace EBOP, konkrétně operace, které uskutečňuje pouze sama Unie a které jsou plánovány a prováděny prostřednictvím jejího civilního/vojenského útvaru; znovu proto zdůrazňuje, že společné náklady na vojenské operace v rámci EBOP by měly být hrazeny 47. z rozpočtu Společenství (jak je tomu již v civilní sféře v případě policejních operací) a nikoli z doplňkového rozpočtu nebo z počátečního fondu členských států, jak je nyní stanoveno; za tímto účelem připomíná nové možnosti, které skýtá financování budoucích zásahů plánovaných 48. „bojových seskupení pro řešení humanitárních katastrof“ v případě přírodních pohrom, při nichž je nutné nasadit jak civilní, tak vojenské prostředky pomoci, jako při nedávné katastrofě způsobené tsunami v jižní Asii; žádá v této souvislosti Radu a Komisi o vypracování nového návrhu, který vezme v úvahu rovněž návrh Evropského parlamentu na vytvoření evropských civilních mírových sborů a zřízení evropských dobrovolných pomocných sborů v souladu s ustanovením článku III-321 Ústavy; žádá Radu, aby v případě jakékoli budoucí operace EBOP v rámci boje proti terorismu a bez ohledu 49. na stávající pravidla, jiné postupy ad hoc, jako je tzv. „mechanismus ATHENA“, zvážila možnost úhrady společných nákladů na tyto operace z rozpočtu Společenství; tam, kde k nim došlo“ a na jakékoli jako je zásada „náklady se hradí * * * pověřuje svého předsedu, aby předal toto usnesení Radě, Komisi, parlamentům členských států, 50. generálnímu tajemníkovi OSN, generálnímu tajemníkovi NATO a generálnímu tajemníkovi Rady Evropy. P6_TA(2005)0133 Evropská bezpečnostní strategie Usnesení Evropského parlamentu k evropské bezpečnostní strategii (2004/2167(INI)) Evropský parlament, — s ohledem na Smlouvu o Ústavě pro Evropu podepsanou v Římě dne 29.  října 2004, — s ohledem na evropskou bezpečnostní strategii přijatou Evropskou radou dne 12. prosince 2003, která navázala na iniciativu řeckého předsednictví, neformální Radu ministrů zahraničí (Kastellorizon, květen 2003) a závěry ze zasedání Evropské rady v Soluni (19. –20. června 2003), 9. 2. 2006 CS Úřední věstník Evropské unie C 33 E/581 Čtvrtek 14. dubna 2005 — s ohledem na své usnesení ze dne 30. listopadu 2000 o vytvoření společné evropské bezpečnostní a obranné politiky po Kolínu a Helsinkách (1), — s ohledem na své usnesení ze dne 10. dubna 2003 o nové evropské bezpečnostní a obranné architektuře – priority a nedostatky (2), — s ohledem na usnesení ze dne 10. března 2005 o konferenci k přezkumu Smlouvy o nešíření jaderných zbraní konané v roce 2005 – jaderné zbraně v Severní Koreji a v Íránu (3), — s ohledem na návrh Bílé knihy o evropské obraně, který byl předložen Institutem pro bezpečnostní studie EU v květnu 2004, — s ohledem na zprávu o doktríně o bezpečnosti obyvatel pro Evropu (Human Security Doctrine for Europe), která byla předložena vysokému představiteli EU pro společnou zahraniční a bezpečnostní politiku dne 15. září 2004 (4), — s ohledem na různé programy na předcházení konfliktům, zveřejněné všemi evropskými orgány, — s ohledem na článek 45 jednacího řádu, — s ohledem na zprávu Výboru pro zahraniční věci (A6-0072/2005), A. B. C. D. E. F. G. H. berouc v úvahu milník dosažený v evolučním vývoji evropské bezpečnostní a obranné politiky (EBOP), který představuje francouzsko-britská deklarace ze St. Malo ze dne 3. –4. prosince 1998; berouc v úvahu agendu EBOP, která byla stanovena v návaznosti na zasedání Evropské rady v Kolíně (3. –4. června 1999), Helsinkách (10. -11. prosince 1999) a Göteborgu (15. –16.  června 2001), berouc v úvahu potřebu posílit kontrolu vývozu zbraní do a z EU a na celosvětové úrovni, uznávaje důležitou úlohu, kterou mají různé programy pomoci EU, a jejich nepostradatelný přínos k ekonomickému rozvoji, podpoře demokratických institucí, provádění opatření na obnovu, vypracovávání makroekonomických programů a podpoře lidských práv; uznávaje, že komplexní přístup prosazovaný evropskou bezpečnostní strategií je již aktivně prováděn na Balkáně, což dokládá řada nástrojů EU uplatňovaných v současné době s cílem stabilizovat tento region: program pomoci CARDS, civilní mise PROXIMA a EUPM a vojenská mise ALTHEA; vzhledem k tomu, že při výzkumech veřejného mínění byla v posledních deseti letech trvale zjišťována vysoká podpora a ukázalo se, že více než 60 % občanů EU se vyslovuje pro společnou zahraniční politiku EU a více než 70 % pro společnou obrannou politiku; avšak s ohledem na jiné průzkumy, podle nichž není zvýšení vojenských výdajů podporováno, berouc na vědomí a vyjadřujíc politování nad tím, že míra kontroly společné zahraniční a bezpečnostní politiky (SZBP) ze strany Evropského parlamentu v souladu s článkem III-304 Smlouvy o Ústavě pro Evropu nebyla podstatně zvýšena a že řada rozhodnutí a kroků Rady není a nikdy nebyla s Parlamentem konzultována; uznávaje však dobrou vůli vysokého představitele pro společnou zahraniční a bezpečnostní politiku a jeho služeb informovat pravidelně Parlament a vést s ním dialog; naléhavě žádá vysokého představitele a jeho služby, aby pokračovali v tomto otevřeném dialogu s Parlamentem a posilovali jej, všímaje si, aniž by byl dotčen předchozí bod, pokračující odpovědnosti za akce prováděné v rámci společné zejména s ohledem na členské státy, v nichž je k jakékoli vojenské akci nezbytný souhlas parlamentu, a bezpečnostní politiky Unie vůči národním parlamentům, zahraniční (1) Úř. věst. C 228, 13. 8. 2001, str. 173. (2) Úř. věst. C 64 E, 12. 3. 2004, str. 599. (3) Přijaté texty, P6_TA(2005)0075. (4) Barcelonská zpráva studijní skupiny pro evropské bezpečnostní schopnosti. C 33 E/582 Čtvrtek 14. dubna 2005 Úřední věstník Evropské unie CS 9. 2. 2006 I. J. K. L. vzhledem k tomu, že veškeré akce v rámci SZBP Unie musí být prováděny v přísném souladu s mezinárodním právem a s ohledem na zásady Charty OSN, jak je jasně uvedeno v článcích I-3 a III-292 Smlouvy o Ústavě Evropu.  vzhledem k tomu, že řada členských států EU (včetně Spojeného království, Německa, Španělska, Itálie a Řecka) měla, a v některých případech stále má, zkušenosti s různými formami terorismu a s filoso- fiemi, na nichž je terorismus založen, vzhledem k tomu, že v dohledné budoucnosti bude pro EU, stejně jako pro ostatní regiony, představovat největší hrozbu islámský terorismus, zejména pokud se teroristům podaří získat kontrolu nad zbraněmi hromadného ničení; vzhledem k tomu, že evropská bezpečnostní strategie tvoří součást všeobecné SZBP a EBOP, v jejichž rámci může EU využít širokou škálu dostupných politických možností, včetně diplomatických, ekonomických nebo rozvojových. Evropské bezpečnostní prostředí zdůrazňuje, že pouze úplné porozumění definici pojmu „bezpečnost“ umožní dostatečně zohlednit jak 1. vliv politických otázek dodržování demokracie (např. porušování lidských práv, záměrné diskriminace určitých skupin obyvatel, existence utlačitelských režimů), tak i dopad široké škály sociálních, hospodářských a ekologických činitelů (např. chudoby, hladomoru, nemocí, negramotnosti, nedostatku přírodních zdrojů, poškozování jež životního prostředí, nerovnoprávných vztahů v mezinárodním obchodě přispívají ke stávajícím regionálním konfliktům, selhávání státního aparátu a ke vzniku zločinných a teroristických sítí, ačkoli jejich činy nelze v žádné podobě výše uvedenými činiteli ospravedlňovat; atd. ), vítá proto úplné pochopení pojmu bezpečnost tak, jak je vyjádřen v evropské bezpečnostní strategii 2. (EBS); sdílí názor vyjádřený v EBS, že klíčovými hrozbami pro světovou bezpečnost v současnosti jsou terorismus, šíření zbraní hromadného ničení (ZHN), nevyřešené regionální konflikty, selhávající státní aparáty a státní aparáty, které již selhaly, a organizovaný zločin; zdůrazňuje, že tyto hrozby nelze řešit v první řadě ani vyřešit výlučně vojenskými prostředky; dochází proto ke stejnému závěru, který je vyjádřen v EBS, že kombinace různých programů 3. a nástrojů pomoci, včetně nástrojů a programů rozvojové politiky jak na úrovni EU, tak i členských států, společně s diplomatickými, civilními a vojenskými možnostmi a znalostmi mohou nejlépe přispět ke zvýše- ní bezpečnosti ve světě; naléhavě proto požaduje praktické provedení tohoto pojetí bezpečnostního prostředí v existujících 4. strukturách Unie, aby byla Unie schopna odhalit krize v dostatečném předstihu a jednat proaktivně; doporučuje v této souvislosti zvýšit úsilí pro vytvoření systému včasného varování v případě ohrožení při využití inovačních technologií pro analýzu a vyhodnocování zpráv převzatých z civilních oblastí výpočetní techniky; vyjadřuje v tomto ohledu svůj názor, že vytváření „tension detection centres“ („center pro zjišťování napětí“), která lze zřídit jak v rámci budoucího evropského útvaru vnější činnosti, tak také prostřednictvím útvarů mimo Evropskou unii, jako např. 