None
Uitvoeringsvoorschriften
Begunstigde
Ontstaansfeit van het recht op subsidie
Beginselen voor de vaststelling van de subsidie

4
4
4
4

III. Uitvoering van de reglementering
3.1. Opmerkingen betreffende de opzet van de regeling
3.1.1. Het doorgeven van de subsidie
3.1.2. De stabiliteit

Converted:03.03.2010

,

5
5
5
5

Page

Nr. C 41/2

Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen

15. 2. 84
Bladzijde

3.1.3. De afzet
3.2. Opmerkingen over de controle
3.2.1. Inleiding
3.2.2. Mededeling van aanvullende maatregelen
3.2.3. Bestendigheid van de controle
3.2.4. Uitvoering van de controles
3.2.5. Fysische en chemische analyse
3.2.6. Algemeen commentaar
IV. Economische analyse van de subsidie

:..
5
6
6
6
6
6
7
7
7

4.1. De economische context van de subsidie
4.1.1. Plaats die de caseïne in het zuivelbeleid inneemt
4.1.2. Maatregelen inzake de afzet van ondermelk

7
7
8

« 4.2. De vaststelling van de subsidie
4.2.1. Berekeningswijze
4.2.2. Commentaar

8
8
8

4.3.
Structuureffecten ^

9

4.4.
Kwaliteitscoëfficiënten en het nagestreefde doel

10

V. Conclusie

10

5.1.
Grondslag van de verordening

10

5.2.
Aanpassing van de instrumenten aan de doelstellingen

11

5.3.
 Opzet en uitvoering van de verordening

11

Bijlagen
I:

De positie van de caseïne ten opzichte van de hele melk-en zuivelsector

13

II: Geografische spreiding van de begrotingslasten

13

III: a) Ontwikkeling van de produktie van caseïne en caseïnaten

14

b) De positie van de Europese produktie ten opzichte van de wereldproduktie

14

IV: Lijst van de verordeningen betreffende de caseïne

15

V: Aantal in bedrijf zijnde produktie-eenheden (Frankrijk)

17

VI: Antwoorden van de Commissie op het speciaal verslag van de Rekenkamer

18

/

Converted:03.03.2010

Page

15.2.84

Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen

Nr. C 41/3

I. INLEIDING
1.1. Algemeen
De gemeenschappelijke marktordening voor melk,
melk- en zuivelprodukten(') omvat mede een maatregelenpakket ter verruiming en diversifièring van
de afzetmogelijkheden voor melk en de diverse
daarvan afgeleide produkten.
Deze steunmaatregelen beogen in het algemeen het
scheppen van 'gunstige voorwaarden voor de verwerking van melk tot produkten die de betrokken
takken van het bedrijfsleven in de Gemeenschap
grotere afzet- en winstmogelijkheden opleveren.
Tot deze categorie steunmaatregelen behoort de subsidieverlening voor het verwerken van ondermelk
tot caseïne en caseïnaten.
1.2.
Caseïne

Caseïne in haar verschillende fysische en chemische
samenstellingen is de belangrijkste proteïne (namelijk bijna 85% van de eiwitachtige bestanddelen) die
in ondermelk voorkomt.
Voor dit produkt bestaan in de voedingsmiddelenindustrie, zijn belangrijkste afzetmarkt (circa 80% van
de produktie), \ele en velerlei toepassingsmogelijkheden.
Ook in andere produktiesectoren wordt caseïne toegepast maar de afzetmogelijkheden ervan zijn daar
geringer wegens de concurrentie van vervangende
produkten.
Caseïne wordt verkregen uit afgeroomde melk door
stremming in een zuur milieu of onder inwerking
van leb. Daarna wordt het aldus verkregen produkt
gewassen en gedroogd of tot zouten verwerkt waardoor het bij sommige industriële processen beter
hanteerbaar wordt.
 1.3. Economische en budgettaire afmeting tan het
probleem
\
1.3.1. Begrotingslasten (2)
De EG-subsidie, steun genaamd, voor de verwerking van ondermelk tot caseïne en caseïnaten, be(') Verordening (EEG) nr. 804/68 \an de Raad van 27 juni
1968 houdende een gemeenschappelijke ordening der
markten in de sector melk en zuivelprodukten (PB nr. L
148 \an28.6. 1968, blz. 13).
(2) De bijlagen I en II bevatten gegevens betreffende de
overige steunmaatregelen voor ondermelk, die voor een
analyse van de aan de maatregel verbonden begrotingslasten van de maatregel alsmede voor de geografische
spreiding daarvan relevant zijn.
Converted:03.03.2010

loopt voor 1982 bijna 243,4 miljoen Ecu, ofwel 7,3%
van de totale subsidie in de melksector.
De ontwikkeling van de markt draagt het stempel
van de reglementering. Voor 1968 namelijk, dus
voor de invoering van deze reglementering, werd de
wereldmarkt voor caseïne en caseïnaten gekenmerkt
door een overheersende positie von Nieuwzeelandse
produkten.
Deze overheersende positie betrof zowel de kwaliteit
als de kwantiteit van deze produkten.
Sindsdien heeft de geleidelijke verwezenlijking van
de doelstellingen van de subsidie Europa in staat
gesteld zijn marktpositie aanzienlijk te versterken.
Thans maakt de Europese produktie namelijk 40%
uit van de wereldproduktie en heeft zij in 1979 de
drempel van zelfvoorziening overschreden.
1.3.2. Structuur van de produktie (3)
In zes Lid-Staten wordt caseïne geproduceerd maar
slechts in vier daarvan geschiedt dit op grote
schaal.
Het aantal bij deze produktie,betrokken ondernemingen varieert echter sterk van land tot land: (54 in
Frankrijk, 9 in de Bondsrepubliek Duitsland, 6 in
Ierland, 3 in het Verenigd Koninkrijk en Denemarken en slechts één in Nederland). Hetzelfde
geldt voor de omvang van deze bedrijven. Dit brengt
met zich mee dat door de verschillende caseïne producerende landen het belang van de subsidie verschillend wordt beoordeeld.
1.4.
 Doelstellingen van het onderzoek

Het door de Rekenkamer uitgevoerde onderzoek
omvatte zowel controles aan de hand van stukken en
ter plaatse betreffende de geldigheid van de geconstateerde betalingsopdrachten als een economische
analyse van de maatregel. De aard van zo'n analyse
houdt van nature in dat zij niet uitsluitend gericht is
op subsidie aan de caseïneproduktie, maar dat daarbij mede alle andere afzet stimulerende maatregelen
voor ondermelk worden betrokken.
In dit verband zij er op gewezen dat de subsidie
voor de verwerking van ondermelk tot caseïne ongeveer 45% van de waarde van het eindprodukt uitmaakt, maar dat dit, wanneer de markt lusteloos is,
kan oplopen tot 60%. Dit houdt in dat zowel de
wijze van vaststelling van de subsidie als het niveau
ervan factoren zijn die bij het besluit om te produceren automatisch meewegen.
(3) In bijlage III zijn een aantal statistische gegevens betreffende de produktie opgenomen.
Page

Nr. C 41/4

Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen

15. 2. 84

II. KADER VAN DE REGLEMENTERING
2.1.
Inleiding

2.3. Uihoeringst oorschriften

Korte tijd nadat Verordening (EEG) nr. 804/68 was
vastgesteld, werd op grond van artikel 11 daarvan in
juli 1968 een van de Raad uitgaande kaderverorde­
ning ondermelk (') vastgesteld. Door de Commissie
werd een uitvoeringsverordening vastgesteld die, na
enkele wijzigingen te hebben ondergaan, in 1970
haar definitieve vorm aannam( 2 ), afgezien van een
aantal latere wijzigingen op detailpunten die het
grondpatroon van de tekst geenszins raken (3).
2.3.1. Begunst igde

2.2. Basisbeginsel

2.3.2. Ont ts aansfeit van het recht op subsidie

Deze reglementering, bedoeld als een voor de na­
tionale interventiebureaus geldende leidraad, laat
deze laatste bij hun beleidsuitvoering een grote mate
van vrijheid van handelen waaraan de financiële
sanctie in laatste instantie via de vereveningsproce­
dure (zuivering der rekeningen) wordt verleend.
 Niettemin werd voorzien in een dialoog tussen na­
tionale organen en de EG­organen door invoering
van een procedure die ieder interventiebureau in
staat stelt de Commissie over specifieke kwesties
vragen voor te leggen, waarop deze laatste ant­
woordt in de vorm van een interpretatie van de
regeling.
Het recht op de subsidie onstaat op het moment van
de produktie en wordt uitbetaald na de afzet (Veror­
dening [EEG] Nr. 756/70, artikel 4).
In ieder geval maakt de autonomie waarover de
interventiebureaus beschikken bij de uitvoering van
de regelingen een analyse van de deugdelijkheid van
de in de Lid­Staten bestaande controlevoorzie­
ningen geenszins overbodig.
In het kader van de zuivering der rekeningen over
de periodes 1974/1975 en 1976/1977 hebben func­
tionarissen van de Commissie de subsidieverlening
aan de verwerking van ondermelk tot caseïne
en caseïnaten aan een onderzoek onderworpen.
Hieronder in paragraaf 3.1.3 betreffende de afzet
worden hun bevindingen ter zake gesignaleerd.
(■) Verordening (EEG) nr. 987/68 van de Raad van 15 juli
1968 houdende vaststelling van de algemene voor­
schriften voor de toekenning van steun voor ondermelk
die tot caseïne en caseïnaten ist verwerkt (PB nr. L 169
van 18.7. 1968, blz. 6).
2
( ) Verordening (EEG) nr. 756/70 van de Commissie van
24 april 1970 betreffende de steunverlening voor onder­
melk, die tot caseïne en caseïnaten is verwerkt (PB nr.
L91 van 25. 4. 1970, blz. 28).
(3) In bijlage IV wordt een volledige lijst gegeven van de in
het kader van de subsidieregeling voor de verwerking
van ondermelk tot caseïne en caseïnaten geldende bin­
dende regelingen.
 Converted:03.03.2010

De steun wordt door het interventiebureau uitbe­
taald aan de producent van caseïne of caseïnaten,
waarbij deze laatste de verplichting op zich neemt
het steunbedrag door te geven aan de leverancier
van ondermelk door in de hem betaalde prijs dit
bedrag te verwerken (Verordening [EEG] nr. 987/68,
artikel 2).
2.3.3. Beginselen voor de vaststelling van de subsidie
i) Differentiatie: zij kan worden gedifferentieerd
naar gelang de ondermelk tot caseïne of caseï­
naten is verwerkt en naar gelang van de kwaliteit
van deze produkten (Verordening [EEG] nr. 987/
68, artikel 3, lid 1).
ii) Berekening: de subsidie wordt op zodanige wijze
vastgesteld dat de opbrengst van de tot caseïne
of caseïnaten verwerkte ondermelk overeenkomt
met die van de tot magere­melkpoeder verwerkte
ondermelk (Verordening [EEG] nr. 987/68, arti­
kel 3, lid 2).
iii) Aard van de controle: deze dient ten minste te
bestaan in een voortdurend toezicht op het ver­
vaardigingsbedrijf en de samenstelling van het
produkt (Verordening [EEG] nr. 756/70, arti­
kel 3, lid'3).
iv) Verplichtingen van de producenten: dezen heb­
ben slechts aanspraak op de subsidie indien zij
zich onderwerpen aan de door het interventie­
bureau vastgestelde controles en de voorge­
schreven maandstaten bijhouden (Verordening
[EEG] nr. 756/70, artikel 3, leden 1 en 2).
v) Wijze waarop de subsidie moet worden aange­
vraagd: deze moet schriftelijk worden aange­
vraagd en daarbij dient minstens de naam en het
adres van de producent en de door hem ver­
werkte hoeveelheid ondermelk worden opgege­
ven. Het interventiebureau kan om aanvullende
gegevens verzoeken (Verordening [EEG] nr. 756/
70, artikel 4).
vi) Verplichting van de Lid­Staten: de Lid­Staten
doen aan de Commissie mededeling van elke
eventuele aanvullende maatregel die zij naast het
door haar vereiste minimum hebben genomen
(Verordening [EEG] nr. 756/70, artikel 3, lid 4).
 Page

15.2. 84

Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen

Nr. C 41/5

III. UITVOERING VAN DE REGLEMENTERING
3.1. Opmerkingen betreffende de opzet \an de regeling
3.1.1. Het doorgeven van de subsidie
De motivering van deze clausule ligt besloten in het
hoofddoel van de maatregel; het gaat er namelijk
om dat de aan de caseïneproducent uitbetaalde subsidie aan de producent van de ondermelk wordt
doorgegeven en dat langs deze weg wordt bijgedragen aan de afzet van de melkproduktie van de
EG-landen.
Doordat dit voorschrift is opgenomen in de eigenlijke tekst van de verordening en dus niet alleen in
de considerans, dient het te worden beschouwd als
een formele verplichting, hetgeen inhoudt dat het
ongeacht de juridische of economische status van de
betrokken ondernemingen mogelijk moet zijn dat
normaliter gecontroleerd wordt of dat obligo strikt
wordt nageleefd. De feitelijke situatie is echter dat in
alle betrokken ondernemingen op zodanige wijze
verschillende produktiestadia zijn samengevoegd
dat het onmogelijk blijkt te controleren of de verplichting inzake het doorgeven van de subsidie wel
wordt nageleefd (').
De structuur van deze geïntegreerde bedrijven
brengt namelijk met zich mee dat de verdeelsleutels
die zij bij de toewijzing van de kosten hanteren ertoe
kunnen leiden dat elke andere divisie van dezelfde
onderneming kan meeprofiteren van de bij de caseïneproduktie behaalde resultaten.
Hieruit volgt dat het om redenen die met de structuur van de onderneming en de inrichting van hun
boekhouding verband houden kennelijk onmogelijk
is dat het bewijs van het doorgeven van de subsidie
wordt geleverd.
Het betreft hier wel degelijk een beginsel van geldend recht maar waaraan geenszins een concrete
inhoud is gegeven.
 De producenten interpreteren dit beginsel in de zin
van een mechanisme van voorfixatie van de subsidie
dat de Gemeenschap het grootste deel van haar mogelijkheden tot beïnvloeding van de markt zou hebben ontnomen. Ondanks herhaaldelijke aandrang in
deze richting is geen enkel systeem van deze aard
ingesteld.
Het ligt daarom dus op de weg van de Commissie er
bijzonder goed voor te waken dat het beroep dat op
dit beginsel wordt gedaan, op geen enkele wijze een
herziening van de steunregeling in de weg staat als
gewijzigde marktomstandigheden dit rechtvaardigen, in het bijzonder wanneer de steun over een langere periode bezien buitensporig groot zou blijken
(zie hierna paragraaf 4.2.2).
3.1.3. De afzet
Dit criterium, één van de hoofdbestanddelen van de
reglementering, is bepalend voor de datum van de
uitbetaling van de subsidie. Het is bedoeld om controlemogelijkheden te scheppen: het voorkomen van
een dubbele inning van de subsidie door de voorraden te controleren op manco's en het voorkomen
dat caseïne wordt geproduceerd met als enige doel
dat subsidie wordt ontvangen.
De wijze waarop de produkten hun bestemming
volgen vertoont van land tot land verschillen, maar
in alle gevallen houdt de afzetorganisatie in dat het
produkt niet rechtstreeks de uiteindelijke consument
bereikt.
Het valt dus te betwijfelen of het in de eigenlijke
tekst van de verordening opnemen van een verplichting, op wier naleving geen effectieve controle
mogelijk is, wel zin heeft.
Zo staan sommige Lid-Staten toe dat overdracht van
het produkt aan een met de verhandeling belaste
dochteronderneming als afzet wordt aangemerkt,
maar wordt deze interpretatie in één Lid-Staat uitdrukkelijk verworpen.
3.1.2. De stabiliteit

In een andere Lid-Staat waar de caseïne onder contract wordt geproduceerd, bleek dat daar als moment van afzet het moment van produktie wordt
aangemerkt daar het contract aan de produktie
voorafgaat.
 De reglementering bevat een bepaling die strekt tot
stabilisatie van de aan de begunstigden uit te keren
subsidie. Dat de verordening voorziet in deze garantie houdt met name verband met het feit dat het in
de betrokken bedrijfstak usance is contracten op
lange termijn afte sluiten en dat voor de toepassing
van caseïne speciale bedrijfsinstallaties benodigt zijn
en de afschrijving ervan dient te worden gespreid
over een daarop berekende periode. Ten slotte telt
hier ook het feit mee dat de subsidie een groot aandeel vertegenwoordigt in de waarde van het produkt.
(·) In het algemeen is de caseïneproducent tevens de producent van de ondermelk.
Converted:03.03.2010

In een derde geval was de Commissie van mening
dat de overdracht van de produkten naar een andere
divisie van het bedrijf, ook al werd deze interne levering gefactureerd en ook al werd verzekerd dat het
produkt als grondstof zou worden gebruikt bij een
ander fabricageproces, niet als afzet mocht worden
aangemerkt.
Hieruit blijkt dus duidelijk dat de ondernemingen er
groot belang bij hebben dat het afzetcircuit wordt

Page

Nr. C 41/6

·

Pubhkatiebîad van de Europese Gemeenschappen

verkort omdat het moment van de verhandeling bepalend is voor het ogenblik dat de subsidie wordt
uitbetaald. Uit ter plaatse gedane constateringen valt
echter af te leiden dat de Lid-Staten ter zake verschillende standpunten huldigen.
Uit de constateringen van de Commissie betreffende
de zuivering van de rekeningen over de periodes
1974/1975 en 1976/1977 kan worden opgemaakt dat
deze laatste er toe neigt het moment waarop het produkt op de markt wordt gebracht en waarop het van
eigenaar verandert als het moment van afzet aan te
merken.
 Er zij op gewezen dat handhaving van het criterium
van afzet uit controle-oogpunt nuttig is maar dat de
rechtsonzekerheid die de toepassing ervan kenmerkt
bij de huidige gang van zaken van dien aard is dat
zij allerlei problemen, onder andere concurrentievervalsing, veroorzaakt daar immers niet alle begunstigden in~staat zijn een identieke gedragslijn te
volgen.
Het verdient aanbeveling dat het begrip afzet, op
zijn minst langs interpretatieve weg wordt verduidelijkt om te bereiken dat naar de geest van de betrokken bepaling rechtsgelijkheid van alle begunstigden
wordt gewaarborgd.
3.2. Opmerkingen over de controle
3.2.1. Inleiding
De controles zoals in de reglementering omschreven
betreffen het volledige produktieproces, namelijk
vanaf de formaliteiten die aan de inbedrijfstelling
van een nieuwe fabriek voorafgaan tot en met de
keuring van het eindprodukt.
Een aantal elementen verdienen echter nog een nadere beschouwing.
15.2.84

Het is te betreuren dat deze informatie-uitwisseling
achterwege is gebleven daar immers, zoals in de volgende paragrafen blijkt, de door de Lid-Staten in het
ruime kader van de reglementering uitgewerkte controleprocedures en -methodes sterk uiteenlopen.
3.2.3, Bestendigheid van de controle
De in de reglementering opgenomen hoofdvereiste
is „voortdurend toezicht"(')· Als dit letterlijk wordt
opgevat, houdt dit in dat in ieder bedrijf blijvend
een controleur wordt gestationeerd, hetgeen niet altijd economisch of technisch verantwoord is. De
Lid-Staten hebben dit probleem niet op uniforme
wijze opgelost:
i) in twee landen (Ierland en Nederland) is werkelijk permanent een controleur gestationeerd: zijn
taken zijn overigens van velerlei aard waar het
geïntegreerde ondernemingen betreft;
ii) in de andere landen vinden om de twee weken
controles plaats of zelfs op verzoek, omdat het
slechts om geringe hoeveelheden gaat en de produktie niet ononderbroken plaatsvindt.
3.2.4.
 Uitvoering van de controles

Het hierboven beschreven (zie paragraaf 3.2.2) gebrek aan harmonisatie bij de controles uit zich in
een verschillende uitvoering van de controles waarvan de mate van strengheid zelden vergelijkbaar is.
Zo valt op te merken dat in Nederland, Ierland en
het Verenigd Koninkrijk dagelijks monsters worden
getrokken. In Frankrijk en de Bondsrepubliek
Duitsland geschiedt dit met meer wisselende tussenpozen. In Nederland en Ierland geschiedt de bemonstering door functionarissen van de officiële
keuringsdiensten. In andere gevallen worden overheidsfunctionarissen ter beschikking gesteld van een
keuringsdienst.
Iedere Lid-Staat is gehouden de Commissie de aanvullende maatregelen mede te delen, welke zij eventueel naast de in de reglementering voorgeschreven
controle neemt.
Zo ook heeft de mate van strengheid van de afkeuringen voor onvoldoende kwaliteit van de caseïne
naar gelang van het land verschillende gevolgen betreffende de hoeveelheid van de afgekeurde produkten. De afkeuring kan namelijk betrekking hebben op de produktie van de dag waarop het monster
is getrokken of op de produktie van de hele periode
waarvoor de controle is bedoeld.
Het blijkt echter dat de Commissie over geen enkele
complete verzameling van gegevens over de nationale maatregelen beschikt en derhalve was er geen
mogelijkheid om informatie over'het in het ene land
toegepaste systeem door te geven aan het andere.
Eén land, namelijk de Bondsrepubliek Duitsland,
laat de kosten van alle door de reglementering vereiste controles voor rekening komen van de producenten (2). In alle landen hebben de ondernemingen
de mogelijkheid om een beroep in te stellen tegen

Niettemin is de betrokken bepaling kennelijk bedoeld om te bevorderen dat de wijze van uitvoering
van de regeling, die nu al sinds twaalf jaar bestaat
en geen belangrijke aanpassingen heeft ondergaan,
geharmoniseerd wordt.
(') Verordening (EEG) nr. 756/70, artikel 3, lid 3.
 (-) De rechtmatigheid van deze handelwijze werd onlangs
erkend door het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen, zaak 233/81.
3.2.2. Mededeling van aanvullende maatregelen

Converted:03.03.2010

Page

15. 2. 84

Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen ^

het resultaat van het laboratoriumonderzoek waarbij
door~ hen voor subsidie opgegeven produkten
werden afgekeurd. In dat geval echter geldt in twee
landen een zodanige regeling dat de producenten
een boete wordt opgelegd indien hun beweringen
niet door de contra-expertise worden bevestigd.
In twee landen mogen de ondernemingen de geproduceerde voorraad verkopen voordat de resultaten
van het laboratoriumonderzoek bekend zijn gemaakt, hetgeen in de andere landen verboden is.
Nr. C 41/7

temperaturen tussen 525° en 850° C liggen.
Wenselijk lijken nadere voorschriften betreffende de druk, de temperatuur en de vochtigheidsgraad;
b) gehalte aan vrije zuren: het reglement bepaalt
dat dit dient te worden vastgesteld in een heet en
waterig milieu zonder nader te bepalen onder
welke fysische en chemische omstandigheden de
analyse dient plaats te vinden.
3.2.6. Algemeen commentaar

3.2.5. Fysische en chemische analyse
In de bijlagen bij de basisverordening zijn de
voorschriften genoemd waaraan het eindprodukt
dient te voldoen om voor toekenning van subsidie in
aanmerking te komen.
Uit de hiervoor aangestipte bevindingen blijkt dat
op een aantal punten de controles zowel wat betreft
het systeem, hun wijze van uitvoering en zelfs hun
gevolgen voor de betrokken ondernemingen van
.uiteenlopende aard zijn.
Het ontbreken van een uniforme werkwijze leidt tot
onduidelijkheden, die de kwaliteit van de analyse
van het produkt nadelig beïnvloeden aangezien de
nationale controlelaboratoria over de kenmerken
van de caséines uiteenlopende opvattingen kunnen
hebben.
 Deze situatie lijkt de prijs te zijn die betaald moet
worden voor de algemene filosofie die aan deze
verordening ten grondslag ligt; deze laat het immers
aan de Lid-Staten over zelf te bepalen welke controlemaatregelen moeten worden uitgevoerd en wel
zonder dat deze verordening enige bepaling bevat
betreffende de harmonisatie van deze controles.
In dit verband zij, uitsluitend bij wijze van voorbeeld, op de volgende onduidelijkheden in de
voorschriften geattendeerd:
a) asgehalte (Verordening (EEG) nr. 455/73 houdende wijziging van Verordening (EEG) nr. 756/
70, bijlage III, paragraaf 3): de verordening bepaalt dat de analyse dient te geschieden bij een
„lage temperatuur in een zwakke luchtstroom".
-Bezoeken aan de nationale controlelaboratoria
hebben uitgewezen dat de zogenaamde „lage"

Het lijkt gewenst dat deze controles op de volgende
drie belangrijke punten worden verbeterd: duidelijker formuleringen (bij voorbeeld het begrip „blijvend toezicht"), een integrale herorverweging van de
controlesystemen om na te gaan of de factoren van
concurrentievervalsing — voor zover als dat mogelijk is — zijn weggenomen en ten slotte een duidelijke standaardisering van de voorschriften betreffende de analyse van de fysische en chemische kenmerken.
IV. ECONOMISCHE ANALYSE VAN DE SUBSIDIE
4.1. De economische context van de subsidie
4.1.1.
Plaats die de caseïne in het zuivelbeleid inneemt

In de Verordening (EEG) nr. 1303/81 van de
Raad(i) wordt de volgende inventarisatie gegeven
van de maatregelen betreffende de ondermelk:
„1. Aankoop van magere-melkpoeder en daaropvolgende verrichtingen door een interventiebu(') Verordening (EEG) nr. 1303/81 van de Raad van
12 mei 1981 tot wijziging van Verordening (EEG)
nr. 1883/78 betreffende de algemene regels voor de
financiering van de interventies door het Europees
Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw
(EOGFL), afdeling Garantie (PB nr. L 130 van
16.5. 1981, blz. 2).
Converted:03.03.2010

reau ter uitvoering van artikel 7, leden 1 en 2,
van Verordening (EEG) nr. 804/68.
 2. Steun voor particuliere opslag van mageremelkpoeder, bedoeld in artikel 7, lid 3 van
Verordening (EEG) nr. 804/68.
3. Steun voor ondermelk en magere-melkpoeder,
gebruikt voor veevoeder, bedoeld in artikel 10
van Verordening (EEG) nr. 804/68.
4. Steun voor tot caseïne verwerkte ondermelk,
bedoeld in artikel 11 van Verordening (EEG)
nr. 804/68".
Uit deze opsomming blijkt dat de activiteiten betreffende de ondermelk zijn ingepast in een algemeen
beleid, waarvan de maatregelen betreffende de caseïne dus slechts een onderdeel vormen en dat er
noodzakelijkerwijze interacties zijn tussen deze
maatregelen en de andere in hetzelfde beleidskader
genomen maatregelen.
Page

Nr. C 41/8

Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen

4.1.2. Maatregelen inzake de afzet van ondermelk
Het algemene beleid inzake de afzet van ondermelk
resulteert in de volgende maatregelen:

Aard van de maatregel

I. Ondermelk in poedervorm
1. voor voeding van kalveren
2. export voor handelsdoeleinden
3. voedselhulp
II. Ondermelk in vloeibare vorm
(poederequivalent) (2)
1. voor voeding van kalveren
2. voor voeding van varkens
3. voor verwerking tot caseïne

ten
In 1981 Bedragvan
afgezette laste
het
hoeveelheid EOGFL(')
(in
(Ecu/
1000 ton)
100 kg)

1300
323
191,6

155,7
221,5
301,9

56
37
37(3)

62,70
85,80
58,85

(') Tarief op 1 maart 1982.
(2) Omrekeningscoefficient: 1 kg magere-melkpoeder = 11 kg ondermelk in vloeibare vorm.
O Alleen het restitutiebedrag komt ten laste van het EOGFL; de
andere kosten komen ten laste van begrotingsonderdeel „Voedselhulp".
Uit deze tabel valt af te lezen dat het forfait van de
subsidie voor de verwerking van ondermelk tot caseïne het midden houdt tussen de andere subsidiebedragen voor ondermelk. Deze is dus niet de minst
kostende vorm van subsidie, maar ook niet de meest
kostende subsidievorm van het beleid inzake ondermelk.
 Voor een optimalisering van de verdeling der hoeveelheden ondermelk dient echter nog met andere
factoren dan alleen die van de begrotingslasten rekening te worden gehouden. Ook al beantwoordt
ieder instrument aan zijn eigen regels, niettemin bestaan er interacties tussen de verschillende maatregelen die door deze tabel niet zijn weergegeven maar
waarmee bij een fundamentele wijziging van de verhoudingen tussen de bestanddelen van het beleid
inzake de ondermelk wel degelijk rekening moet
worden gehouden.
Hieruit volgt dat bij het bepalen van het tarief van
de subsidie voor de verwerking van ondermelk tot
caseïne niet alleen moet worden uitgegaan van de
produktievoorwaarden of de marktsituatie maar dat
dit tarief ook op een integrale benadering van het
beleid inzake ondermelk moet worden gebaseerd (J).
Alleen door navorsingen te doen betreffende alle
relevante factoren kan een duidelijk beeld van de
gevolgen van het hanteren van deze diverse instrumenten worden verkregen. Maar de mogelijkheid
van deze navorsingen is op haar beurt afhankelijk
(') Ook zij er op geattendeerd dat de Gemeenschap in
1979 de drempel van zelfvoorziening bereikte.
Converted:03.03.2010

15. 2. 84

van de beschikbaarheid van volledige en makkelijk
hanteerbare informatie.
Aan deze voorwaarden wordt alleen voldaan indien
er binnen de Commissie een doelmatig systeem
functioneert waaraan streng de hand wordt gehouden. Geconstateerd moet overigens worden dat de
Lid-Staten bij het doorgeven van informatie aan de
Commissie krachtens de regeling waarin Verordening (EEG) nr. 210/69(2) voorziet, in gebreke blijven.
4.2. De vaststelling van de subsidie
4.2.1. Berekeningswijze
Uit de artikelen 3 en 4 van Verordening (EEG)
nr. 987/68 blijkt dat de subsidie voor caseïne moet
worden vastgesteld door het verschil te berekenen
tussen de opbrengst uit de verkoop van ondermelk
in poedervorm en die uit de verkoop van caseïne.
 Deze opbrengst nu bestaat in beide gevallen uit het
verschil tussen de prijzen en de fabricagekosten. De
waarde van de subsidie voor caseïne wordt dus als
volgt berekend:
a) de netto-opbrengst van de verkoop van ondermelk in poedervorm die ter interventie wordt
aangeboden is gelijk aan het verschil tussen de
interventieprijs en de fabricagekosten per gewichtseenheid bij de verwerking van vloeibare
ondermelk tot magere-melkpoeder. Om te komen tot de netto-waarde per kilogram ondermelk in vloeibare vorm moet deze opbrengst dan
door het rendement worden gedeeld (omrekeningscoëfficiënt: 1 kg ondermelk in poedervorm
= 11 kg in vloeibare vorm);
b) de netto-opbrengst uit de verkoop van caseïne is
gelijk aan de wereldmarktprijs verhoogd met
sommige in de verordening genoemde kosten
(douane, vervoer) verminderd met de fabricagekosten van de verwerking van vloeibare ondermelk tot caseïne. Ook wordt de netto-waarde per
kilogram vloeibare ondermelk gevonden door de
netto-opbrengst te delen door het rendement
(door de verordening gedifferentieerd naar gelang van de kwaliteit van het produkt);
c) het bedrag per gewichtseenheid van de subsidie
is het verschil tussen de sub a) en sub b) omschreven netto-opbrengsten.
4.2.2. Commentaar
De voorschriften betreffende de ondermelk vloeien
in het algemeen voort uit duidelijke besluiten van de
EG-autoriteiten. Dit is echter niet het geval met de
(2) Verordening (EEG) nr. 210/69 van de Commissie van
31 januari 1969 betreffende de wederzijdse mededeling
van gegevens door de Lid-Staten en de Commissie in
de sector melk en zuivelprodukten (PB nr. L 28 van
5.2. 1969, blz. 1).
 Page:

15.2. 84

Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen

voorschriften betreffende de caseïneregeling. Hieraan kleven namelijk een aantal onduidelijkheden:
a) wereldmarktprijs plus kosten: voor caseïne bestaat er een reeks marktnoteringen, maar deze
zijn altijd onofficieel. Het is dus onmogelijk om
de in de verordening bedoelde wereldmarktprijs
precies aan te geven;
b) fabricagekosten: de fabricagekosten worden
omschreven als die van een „bedrijf van gemiddelde grootte" zonder dat dit begrip nader wordt
verduidelijkt. Deze omschrijving is sinds de invoering van de verordening steeds dezelfde gebleven aangezien het enige veranderlijke element
daarvan bestond in de ontwikkeling van de fabricagekosten van magere-melkpoeder zoals die
bij de verordeningen wordt vastgesteld. Naast
het feit dat het begrip „onderneming van gemiddelde grootte" in de verordening niet wordt
omschreven, dient ook bedacht te worden dat de
technologie en de gemiddelde omvang van de
produktie-eenheden sinds de invoering van de
reglementering wijzigingen hebben ondergaan^);
c) het rendement: ten slotte zij hierbij nog opgemerkt dat de geconstateerde afwijking tussen het
werkelijk rendement en het rendement waarvan
de Commissie uitgaat ertoe leidt dat de geraamde opbrengst uit de verkoop van caseïne
minder is dan in werkelijkheid, wat automatisch
in een hogere subsidie resulteert.
De behoefte aan informatie waarop in de vorige
paragraaf is gewezen, is des te dringender omdat het
nodig is dat een nauwkeurige economische analyse
wordt opgesteld waardoor de hierboven genoemde
onzekerheden worden weggenomen.
Een duidelijke en steeds hernieuwde benadering van
de problematiek, uit een oogpunt van zowel de ontwikkeling van de produktiemethodes als van die van
de marktpositie van het produkt zou het mogelijk
maken de subsidie vaker aan te passen aan in het
economisch milieu optredende wijzigingen. ^
Het beginsel van de stabiliteit van de steun zou niet
in botsing kunnen komen met de verplichting deze
op gezette tijden aan te passen aan de marktsituatie.
 Zonder een dergelijke aanpassing van de berekeningswijze kunnen bijzondere situaties ontstaan
waaruit extra voordelen vallen te behalen, terwijl
juist de economische gegevens aantonen dat de
grondslagen daarvan niet met de werkelijkheid in
overeenstemming zijn.
4.3.
Structuureffecten

De hierna geanalyseerde structuureffecten vinden
niet hun oorsprong in uitdrukkelijk in de reglementering opgenomen bepalingen, maar in de systematiek van de berekeningswijze. Doordat namelijk
(') Zie hierna paragraaf 4.3.
Converted:03.03.2010

Nr. C 41/9

wordt uitgegaan van het begrip onderneming van
middelgrote omvang vallen de kleinere producenten
en de gelegenheidsproducenten, wier fabricagekosten om verschillende redenen hoger kunnen zijn dan
die van de middelgrote producenten, buiten de toepassingsfeer.
Bestudering van de berekeningswijze van de subsidie leidt derhalve tot de vaststelling dat de structuureffecten groter zijn naarmate de opbrengst uit
de verkoop geringer is zodat het nuttig effect van de
subsidie evenredig vermindert.
Natuurlijk is het zo dat het probleem van land tot
land zeer verschillend is. Hoe groter de ondernemingen zijn, hoe voordeliger de berekeningsmethode voor hen uitvalt en hoe minder het structuureffect is.
In het bijzonder valt op te merken dat in de landen
(Denemarken, Ierland, het Verenigd Koninkrijk)
waar de produktie zich uitsluitend onder invloed
van de reglementering van de Gemeenschap heeft,
ontwikkeld, de ondernemingen onmiddellijk gestart
zijn met een minimale omvang. In Frankrijk daarentegen waar de produktie versnipperd is over zeer
vele producenten, doet zich dit effect sterk gevoelen^). In bijlage V is in een tabel deze ontwikkeling
naar grootteklasse van de bedrijven weergegeven.
 Hier zij alleen maar geconstateerd dat het concentratie-effect tot uitdrukking komt in:
a) een tendens tot vermindering van het aantal producenten (behalve in 1980, hetgeen kan worden
toegeschreven aan een bijzonder gunstige conjunctuur);
b) gestadige inkrimping van het aantal producenten
(minder dan 100 ton) (21 in 1975 tegen 15 in
1980) terwijl het aantal grote producenten toeneemt (meer dan 1 000 ton: 6 in 1975 en 15 in
1980);
c) het grootste aantal producenten was in 1975 geconcentreerd in de grootteklasse van 200 tot 500
ton; en in 1980 in de grootteklasse van 1 000 tot
2 000 ton.
De voor 1981 beschikbare gegevens bevestigen het
zuiver conjuncturele karakter van de in 1980 geregistreerde ombuiging van de tendens. Voor dat jaar
valt namelijk te constateren dat 9 bedrijven hun
activiteit beëindigen en dat 10 van de 45 overgebleven caseïneproducenten 70% van de totale produktie voor hun rekening nemen.
V

Hoe gerechtvaardigd een dergelijke doelstelling van
structuurverbetering ook moge zijn, dit neemt niet
weg dat de verwezenlijking daarvan sociale of regionale neveneffecten kan hebben waarvan de kosten dienen te worden afgewogen tegen de algemene
doelstelling die onveranderd blijft, namelijk een
(2) In de andere Lid-Staten blijven aantal en de omvang
van de ondernemingen stabiel.
Page:

Nr. C 41/10

Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen

maximale afzet van ondermelk tegen minimale financiële lasten voor de Gemeenschap.
Derhalve is het wenselijk te evalueren in welke mate
deze specifieke doelstelling heeft bijgedragen aan de
verwezenlijking van de algemene doelstellingen van
de maatregel en is het tevens wenselijk na te gaan
welk effect deze doelstelling heeft gehad op het doelmatigheidsaspect van het beleid inzake de onder- *
melk.
 4.4. Kwaliteitscoëfficiënten en het nagestreefde doel
Gezien de grote verschillen in de produktieomstandigheden werd in de basisverordening de hoeveelheid ondermelk die nodig is voor de produktie van
1 kg caseïne forfaitair vastgesteld en werden de kenmerken van het produkt in de bijlage bij deze verordening vastgesteld.
Analyse van de feiten heeft een afwijking aangetoond tussen de werkelijke hoeveelheden die nodig
waren en de forfaitaire hoeveelheden. In sommige
gevallen bedraagt deze afwijking 15%.
De Rekenkamer vraagt zich af hoe deze afwijking,
waarvan de ontwikkeling op lange termijn gezien
het gevolg is van de technologische vooruitgang, te
rijmen valt met het hoofddoel van de reglementering, namelijk dat een optimaal gebruik wordt gemaakt van de ondermelk. Erkend moet echter
worden dat, wegens de seizoenschommelingen van
de kwaliteit van de melk en de geografische verschillen/heel wat haken en ogen vastzitten aan het
hanteren van deze coëfficiënten.
Een analyse van de ontstaansgeschiedenis en de ontwikkeling van de reglementering leert verder dat
deze kwaliteitscoëfficiënten bedoeld waren om produkten van mindere kwaliteit te doen verdwijnen.
Tot in 1975 was dit doelgerichte streven naar kwali-

15.2.84

teitsverbetering merkbaar en uitte het zich in het geleidelijk afschaffen van subsidie voor melk die gebruikt werd voor verwerking tot produkten van mindere kwaliteit, hetgeen gepaard ging met een opvoering van de aan de produkten gestelde fysische
en chemische eisen.
De produktie heeft zich snel aan deze nieuwe normen aangepast.
Sinds 1975 valt echter te constateren dat deze ontwikkeling in de richting van een kwaliteitsverbetering tot stilstand kwam. Geen enkele nieuwe maatregel in deze zin werd genomen zonder dat het overigens mogelijk is de reden ervan te achterhalen. Toch
zou het naar de mening van de producenten zelf
overweging verdienen de normen op sommige
punten aan te passen.
 Verder zou het stroken met de filosofie waarvan bij
het uitwerken van de reglementering werd uitgegaan
alsook met de logische ontwikkeling ervan dat zij
nog verdere stadia doorloopt. Deze zouden overigens gelijke tred kunnen houden met een herziening
van de fysische en chemische normen (zie paragraaf
3.3.5).
Een dergelijke vooruitgang zou de concurrentiepositie van de Europese Gemeenschap in belangrijke
mate gunstig kunnen beïnvloeden.
Er zij op gewezen dat de Commissie zich bewust
schijnt te zijn van deze noodzaak, daar zij immers
op 30 januari 1979 bij de Raad een voorstel voor een
richtlijn heeft ingediend betreffende de onderlinge
aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten
inzake voor menselijke voeding bestemde caseïne en
caseïnaten (')· Verder heeft het Europese Parlement
bij een op 11 mei 1979 aangenomen resolutie (2)
hiermede zijn instemming betuigd.
Tot op heden heeft de Raad echter geen gevolg
gegeven aan dit voorstel.
V. CONCLUSIE
5.1. Grondslag van dé verordening
De analyse van de voor de verwerking van ondermelk tot caseïne en caseïnaten ingevoerde reglementering geeft in de eerste plaats aanleiding tot het
opwerpen van de volgende twee hoofdproblemen:
dat van de inpassing van deze reglementering in het
geheel ván het zuivelbeleid en dat welke voortvloeit
uit de steeds groter wordende afwijking tussen forfaitaire hoeveelheden en de in werkelijkheid gebruikte hoeveelheden (zie de paragrafen 4.1 en 4.4).
Enerzijds roept dit de vraag op of gezien het feit dat
de Europese produktie onder invloed van met name

Converted:03.03.2010

de EG-reglementering de drempel van zelfvoorziening heeft bereikt, het wel wenselijk is dat de huidige regeling in ongewijzigde vorm wordt gehandhaafd.
 Anderzijds is er het probleem dat doordat de caseïneproduktie grote investeringen vergt, die slechts
over een lange periode kunnen worden afgeschreven, de invoering van dit systeem grote verplichtingen met zich meebrengt waaraan bij een ommekeer in de situatie niet zo maar valt te ontkomen.
(>) PB nr. C 50 van 24. 2. 1979, blz. 5.
(2) PB nr. C 140 van 5. 6. 1979, blz. 174.
Page:

15. 2. 84

Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen

Voorts zij er op 'gewezen dat door het uiteenlopen
van de werkelijk gebruikte hoeveelheden melk en de
vastgestelde omrekeningscoefficienten het risico
bestaat dat het hoofddoel van de maatregel, namelijk haar inpassing in het totale beleid inzake ondermelk, opzij wordt gezet voor zuivere handelsdoelstellingen.
Wanneer eenmaal een bevredigende oplossing is gevonden voor deze twee problemen, waarvan de
doeltreffendheid van de maatregel afhankelijk is,
dan blijft nog het probleem dat nog moet worden
aangetoond dat de ingevoerde regeling en de wijze
waarop deze wordt uitgevoerd ook inderdaad optimaal zijn.
5.2. Aanpassing van de instrumenten aan de doelstellingen
Zowel het feit dat de subsidie voor caseïne een integrerend deel uitmaakt van het zuivelbeleid als de
wijze van berekening van deze subsidie brengen met
zich mee dat een goed opgezet en doeltreffend informatiesysteem onmisbaar is. Het moet mogelijk zijn
dat het op elkaar inwerken van de bestanddelen van
dit beleid en ook de berekeningsgrondslag van de
subsidie voortdurend door controles op hun effecten
worden beoordeeld waardoor op ieder moment de
uitwerking van een besluit kan worden geëvalueerd.
Bij het ontbreken van een dergelijk instrument bestaat het risico dat onverantwoorde voordelen
worden ontleend aan een abnormale situatie die het
gevolg is van een achterstand bij de aanpassing van
de subsidievoorwaarden aan het economisch milieu
(zie paragrafen 4.1 en 4.2).
 De feitelijke situatie is dat de Rekenkamer heeft
geconstateerd dat de Commissie niet over een dergelijk werkinstrument beschikt en dat zij de verantwoordelijkheid daarvoor overigens deelt met de LidStaten, die gehouden zijn een aantal informaties te
verschaffen (zie paragraaf 4.2).
Voorts gaat er van de reglementering een structureel
effect uit, namelijk een steeds toenemende concentratie van de produktie-eenheden, die rechtstreeks
voortvloeit uit de wijze waarop de subsidie wordt
berekend. Zonder zich over de wenselijkheid daarvan te willen uitspreken, moet de Rekenkamer toch
wel vaststellen dat de uitwerking daarvan niet gering
is. Het zou raadzaam zijn geweest de bijdrage ervan
aan de nagestreefde doeleinden te evalueren (zie paragraaf 4.3).
Ten slotte constateert de Rekenkamer dat de tendens tot kwaliteitsverbetering die zich in 1968 begon
af te tekenen na 1975 niet heeft doorgezet hoewel
aan alle technologische voorwaarden daarvan was
voldaan. Zij vraagt zich af om welke redenen deze
tendens werd afgebroken (zie paragraaf 4.4).
Converted:03.03.2010

Nr. C 41/11

5.3. Opzet en uitvoering van de verordening
Deze reglementering, die zonder dat daarin belangrijke wijzigingen werden aangebracht, sinds twaalf
jaar van kracht is, is vooral bedoeld als een kader
voor de verrichtingen van de nationale interventiebureaus.
Deze opzet van de reglementering brengt met zich
mee dat de concrete problemen inzake het functioneren daarvan zich op de volgende drie niveau's
kunnen voordoen:
1. dat van de opzet zelf;
2. dat van de coördinatie tussen de Lid-Staten;
3. dat van de uitvoering van de controles.
Allereerst roept de aard van de aan de producenten
verleende garantie dat de subsidie stabiel blijft een
probleem op. Toegegeven moet echter worden dat
aangezien de transacties op deze markt van nogal
lange termijn zijn een dergelijke garantie onmisbaar
is.
 Het is echter duidelijk dat deze bepaling een wijziging van de voorwaarden waaronder subsidie wordt
verleend niet in de weg staat indien de ontwikkeling
van de markt, bezien over een langere periode, dit
rechtvaardigt (zie paragraaf 3.2.2).
Wat betreft de uitvoering van de belangrijkste begin- è
selen van de verordening valt te constateren dat over
sommige daarvan uiteenlopende denkbeelden
worden gehuldigd; dit leidt tot concurrentievervalsingen tussen de Lid-Staten.
Het betreft hier:
a) het doorgeven van de subsidie: hoewel de tekst
van de verordening zo is opgesteld dat daarin
uitdrukkelijk wordt voorgeschreven dat het subsidiebedrag moet worden doorgegeven aan de
producent van de ondermelk blijkt het dat we• gens de structuur van de bedrijven en de wijze
van inrichting van hun boekhouding de naleving
van deze verplichting niet controleerbaar is (zie
paragraaf 3.1.1);
b) de afzet: de Lid-Staten geven een zodanige uitleg
aan de verplichting dat de caseïne verkocht moet
zijn voordat de subsidie wordt geïnd dat zij
achten dat aan deze verplichting voldaan is zodra een formele verkooptransactie heeft plaatsgevonden. Juridische constructies van diverse
aard bemoeilijken echter de controle op de naleving daarvan. Het zou raadzaam zijn dat de
aard van deze verplichting duidelijker wordt geformuleerd, al was het maar via een toelichtende
circulaire (zie paragraaf 3.1.3).
Ten slotte toont de praktijk van de controles aan dat
er zich bij de uitleg of de toepassing van de verordening moeilijkheden voordoen.
Page:

Nr. C 41/12

Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen

15.2. 84

Hieraan is met name debet het feit dat niet in voldoende mate mededeling wordt gedaan van de door
de Lid-Staten genomen aanvullende maatregelen:
van de daartoe strekkende bepaling werd helemaal
geen gebruik gemaakt, hoewel deze een ideaal instrument had kunnen zijn voor een doeltreffende
harmonisatie van de markten (zie paragraaf 3.2.2).
 Verder valt te constateren dat de controles op zeer
uiteenlopende wijze worden uitgevoerd en dat technisch, economisch en financieel gezien, de gevolgen
ervan voor de producenten in de Lid-Staten van
uiteenlopende aard zijn (zie paragraaf 3.2.4).
Zo komt het dan ook dat aan het in de verordeningen opgenomen begrip „blijvend toezicht"
economisch geen inhoud kan worden gegeven (zie
paragraaf 3.2.3).
Ten slotte lijkt het zaak dat de voorschriften inzake
het fysisch en chemisch laboratoriumonderzoek duidelijker worden geformuleerd en aangevuld (zie paragraaf 3.2.4).
De tekst van vorenstaande opmerkingen werd door de Rekenkamer in haar vergadering van 9 juni 1983 vastgesteld.
Gedaan te Luxemburg, 11 november 1983.
 Voor de Rekenkamer
Pierre LELONG
President

Converted:03.03.2010

Page:

15.2.84

Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen

Nr. C 41/13

BIJLAGE I
De positie van de caseïne ten opzichte van de hele melk- en zuivelsector
(in miljoen Ecu)

Totaal EOGFL-Garantie
Subsidie melk- en zuivelsector
Totaal ondermelk (·)
(in vloeibare en in poedervorm)
Caseïne

1976

1977

1978

1979

1980

1981

1982

5 587,1
2 277,7

6 830,4
2 924,1

8 672,7
4 014,6

10 440,7
4 537,5

11314,9
4 752,0

10 980,2
3 349,7

12 405,6
3 327,9

755,5
89,8

853,1
112,3

1 131,7
142,8

1310,2
207,7

1281,6
230,2

1 240,8
170,3

1310,5
243,4

11,9
3,9
1,6

13,2
3,8
1,6

12,6
3,6
1,6

15,9
4,6
2,0

13,0
4,8
2,0

13,7
5,1
1,6

18,6
7,3
2,0

Caseïne in
% van de subsidie voor ondermelk
% van de melk- en zuivelsector
% van het EOGFL-Garantie
(i) Zonder de uitgaven voor opslag

BIJLAGE II
Geografische spreiding van de begrotingslasten
1977

1976
LidStaat

in

miljoen
Ecu

Denemarken

1,456

Bondsrepubliek
Duitsland

24,595

Frankrijk

25,066

Ierland

11,817

Nederland

24,437

Verenigd
Koninkrijk

2,531

Totaal

89,902

Converted:03.03.2010

%

in

miljoen
Ecu

1978

%

1,274
1,6
27,4

27,8
13,2
27,2
2,8
100,0

in

miljoen
Ecu

2,482
1,3

25,588

37,182
14,831
30,395
3,046
112,316

22,9

33,2
13,4
27,2
2,8
100,0

31,856

44,641
24,774
36,072
2,951
142,776

1980

1979

%

1,7
22,3

31,3
17,4
25,3
2,0
100,0

in

miljoen
Ecu

6,678
45,131

67,165
34,678
49,232
4,760
207,644

%
3,2
21,8

in

miljoen
Ecu

9,950
46,717

81,402
32,3
16,7
23,7
2,3
100,0

35,194
48,289
8,642
230,194

1982

1981

%
4,3
20,3

35,4
15,3
20,9
3,8
100,0

in

miljoen
Ecu

°'o

in

miljoen
Ecu

15,132

8,660
5,1
31,376

62,882
28,677
33,425

18,4

36,9
16,9
19,6

38,712

84,723

100,0

15,9

34,8
19,1

50,768

3,1
170,270

6,2

46,380

7,687

5,250

°/0

243,420

20,8
3,2
100,0

Page:

Nr.  Bronnen: tot in 1977 „EEC Dairy Facts and Figures", sindsdien Eurostat.
(') Niet beschikbaar: statistisch geheim.
b) De positie van de Europese produktie ten opzichte van den nereldproduktie
(in 1000 ton)

'
Europa-9
Australië
Nieuw-Zeeland
USSR
Argentinië

1978

• 1979

1980

66
17
63
31
3

83
14
62
27
2

100
15
68
27
3

NB:
Bedrijven met een geringe produktie die niet representatief zijn voor de wereldhandel werden buiten beschouwing gelaten.
Bronnen: EEG — Situatie in 1981 van de landbouw in de Gemeenschap.
Converted:03.03.2010

Page:

ν

15. 2. 84

Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen

Nr. C 41/15

BIJLAGE IV
Lijst van de verordeningen betreffende caseïne
Verordening (EEG) nr. 987/68 van de Raad van 15 juli 1968 houdende vaststelling van de alge­
mene voorschriften voor de toekenning van steun voor ondermelk die tot caseïne en caseïnaten is
verwerkt (PB nr. L 169 van 18. 7. 1968, blz. 6).
Verordening (EEG) nr. 1102/68 van de Commissie van 27 juli 1968 houdende uitvoeringsbepalin­
gen met betrekking tot het verlenen van steun aan ondermelk die tot caseïne en caseïnaten is
verwerkt (PB nr. L 184 van 29. 7. 1968, blz. 19).
Verordening (EEG) nr. 146/69 van de Commissie van 24 januari 1969 houdende vaststelling van'
de steun voor tot caseïne en caseïnaten verwerkte ondermelk (PB nr. L21 van 28.1. 1969,
blz. 3).
Verordening (EEG) nr. 1658/69 van de Commissie van 22 augustus 1969 tot wijziging van Veror­
dening (EEG) nr. 146/69 houdende vaststelling van de steun voor tot caseine en caseïnaten ver­
werkte ondermelk (PB nr. L 211 van 23. 8. 1969, blz. 15).
 Verordening (EEG) nr. 756/70 van de Commissie van 24 april 1970 betreffende de steunverlening
voor ondermelk, die tot caseïne en caseïnaten is verwerkt (PB nr. L91 van 25.4. 1970, blz. 28)
Verordening (EEG) nr. 2814/71 van de Commissie van 23 december 1971 tot wijziging van
Verordening (EEG) nr. 756/70 betreffende de steunverlening voor ondermelk, die tot caseïne en
caseïnaten is ν erw erkt (PB nr. L 284 ν an 28. 12. 1971, blz. 20).
Verordening (EEG) nr. 455/73 van de Commissie van 31 januari 1973 tot wijziging van Veror­
dening (EEG) nr. 756/70 betreffende de steunverlening voor ondermelk, die tot caseïne en caseï­
naten is verwerkt (PB nr. L 53 van 26. 2.1973, blz. 8)
Verordening (EEG) nr. 1399/73 van de Commissie van 24mei 1973 tot wijziging van Verorde­
ning (EEG) nr. 756/70 betreffende de steunverlening voor ondermelk, die tot caseïne en caseï­
naten is verwerkt (PB nr. L 139 van 20. 5. 1973, blz. 17).
Verordening (EEG) nr. 2940/73 van de Commissie van 29 oktober 1973 tot wijziging van Veror­
dening (EEG) nr. 756/70 betreffende de steunverlening voor ondermelk, die tot caseïne en caseï­
naten is verwerkt (PB nr. L301 van 30. 10. 1973, blz. 23)
Verordening (EEG) nr. 3061/73 van de Commissie van 12 november 1973 tot wijziging van
Verordening (EEG) nr. 756/70 betreffende de steunverlening voor ondermelk, die tot caseïne en
caseïnaten is verwerkt (PB nr. L 312 van. 13. 11. 1973, blz. 11).
Verordening (EEG) nr. 660/74 van de Commissie van 25 maart 1974 tot wijziging van Verorde­
ning (EEG) nr. 756/70 betreffende de steunverlening voor ondermelk, die tot caseine en caseï­
naten is verwerkt (PB nr. L 80 van 26. 3. 1974, blz. 7).
 Verordening (EEG) nr. 533/75 van de Commissie van 28 februari 1975 tot wijziging van Veror­
dening (EEG) nr. 756/70 betreffende de steunverlening voor ondermelk, die tot caseïne en caseï­
naten is verwerkt (PB nr. L 56 van 3. 3. 1975, blz. 24).
Verordening (EEG) nr. 2853/75 van de Commissie van 31 oktober 1975 tot wijziging van Veror­
dening (EEG) nr. 756/70 betreffende de steunverlening voor ondermelk, die tot caseïne en caseï­
naten is verwerkt (PB nr. L 283 van 1. 11. 1975, blz. 56).
Verordening (EEG) nr. 745/76 van de Commissie van 31 maart 1976 tot wijziging van Verorde­
ning (EEG) nr. 756/70 betreffende de steunverlening voor ondermelk, die tot caseïne en caseï­
naten is verwerkt (PB nr. L 86 van 1. 4. 1976, blz. 44).
Verordening (EEG) nr. 984/77 van de Commissie van 10 mei 1977 tot wijziging van Verordening
(EEG) nr. 756/70 betreffende de steunverlening voor ondermelk, die tot caseïne en caseïnaten is
verwerkt (PB nr. L 118 van 11. 5. 1977, blz. 8).
Verordening (EEG) nr. 2213/79 van de Commissie van 10 oktober 1979 tot wijziging van Veror­
dening (EEG) nr. 756/70 betreffende de steunverleningΛΌΟΓ ondermelk, die tot caseïne en caseï­
naten is verwerkt (PB nr. L 256 van 11. 10. 1979, blz. 23)

Converted:03.03.2010

Page:

Nr. C 41/16

Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen

15.2.84

Verordening (EEG) nr. 873/80 van de Commissie van 10 april 1980 tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 756/70 betreffende de steunverlening voor ondermelk, die tot caseïne en caseïnaten is verwerkt (PB nr. L 94 van 11. 4. 1980, blz. 10).
Verordening (EEG) nr. 1621/80 van de Commissie van 26 juni 1980 tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 756/70 betreffende de steunverlening voor ondermelk, die tot caseïne en caseïnaten is verwerkt (PB nr. L 162 van 27. 6. 1980, blz. 28).
 Verordening (EEG) nr. 2938/80 van de Commissie van 13 november 1980 tot wijziging van
Verordening (EEG) nr. 756/70 betreffende de steunverlening voor ondermelk, die tot caseïne en
caseïnaten is verwerkt (PB nr. L305 van 14. 11. 1980, blz. 14).
Verordening (EEG) nr. 1585/81 van de Commissie van 10 juni 1981 tot wijziging ven Verordening (EEG) nr. 756/70 betreffende de steunverlening voor ondermelk, die tot caseïne en caseïnaten is verwerkt (PB nr. L 154 van 13. 6. 1981, blz. 47).
