None
16881/23    dep/bov/PAU/sv  1
 JAI.2   NL



Raad van de

Europe
se Unie








Brussel
,

14

december

2023

(OR.
en
)



16881
/
23





COPEN 454

JAI 1686

CODEC 2514



Interinstitutioneel dossier:

2023/0093(COD)





RESULTAAT BESPREKINGEN

van:

het secretariaat
-
generaal van de Raad

aan:

de delegati
es

nr. vorig doc.:

15657/23 + ADD 1 + ADD 2 and 16637/23

nr. Comdoc.:

8231/23 + ADD 1 + ADD 2 + ADD 3

Betreft:

Voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad
betreffende de overdracht van strafvervolging

- Algemene oriëntatie

Voor de delegaties gaat hierbij de tekst van de algemene oriëntatie over bovengenoemd voorstel,
die de Raad Justitie en Binnenlandse Zaken tijdens zijn zitting van 4 -5 december 2023 heeft
goedgekeurd.
De tekst bevat taalkundige verfijningen die de juristen -linguïsten na de Raadszitting hebben
voorgesteld en waarover via een informele stilzwijgende procedure overeenstemming is bereikt
(doc. 16637/23).
16881/23    dep/bov/PAU/sv  2
BIJLAGE  JAI.2   NL
 BIJLAGE
Tekst van de algemene oriëntatie (doc. 15657/23) met verfijningen door de juristen -linguïsten
Voorstel voor een
VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
betreffende de overdracht van strafvervolging
HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 82, lid 1 ,
tweede alinea, punten  b) en d) ,
Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,
Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité1,
Handelend volgens de gewone  wetgevingsprocedure2,
Overwegende hetgeen volgt:
(1) De Unie heeft zich ten doel gesteld een ruimte van vrijheid, veiligheid en recht te
handhaven en te ontwikkelen.
1 PB C van , , blz..
 2 Standpunt van het Europees Parlement van … [(PB …)/(nog niet bekendgemaakt in het
Publicatieblad)] en besluit van de Raad van ….
16881/23    dep/bov/PAU/sv  3
BIJLAGE  JAI.2   NL
 (2) Met het oog op doelmatiger strafvervolgingen schrijft het Haags programma ter
verste rking van vrijheid, veiligheid en recht in de Europese Unie3 de lidstaten voor
aandacht te besteden aan de mogelijkheden om vanuit een oogpunt van een goede
rechtsbedeling de strafvervolging in grensoverschrijdende multilaterale zaken in één
lidstaat te co ncentreren.
(3) In het Programma van maatregelen om uitvoering te geven aan het beginsel van
wederzĳdse erkenning van strafrechtelĳke beslissingen4 wordt verzocht om invoering van
een instrument dat de overdracht van strafvervolging aan andere lidstaten mo gelijk maakt.
 (4) De justitiële samenwerking tussen de lidstaten moet verder worden ontwikkeld om de
efficiënte en goede strafrechtsbedeling in de gemeenschappelijke ruimte van vrijheid,
veiligheid en recht te verbeteren en ervoor te zorgen dat de meest ge schikte lidstaat een
strafbaar feit onderzoekt of vervolgt. Met name zouden gemeenschappelijke regels voor
[...] lidstaten inzake de overdracht van strafvervolging kunnen bijdragen aan het
voorkomen van onnodige parallelle strafprocedures in verschillende lidstaten met
betrekking tot dezelfde feiten en dezelfde persoon, hetgeen zou kunnen leiden tot een
schending van het ne bis in idem -beginsel. [...] Dergelijke gemeenschappelijke regels
zouden ook kunnen leiden tot een vermindering van het aantal gevallen waarin ten aanzien
van dezelfde feiten of dezelfde persoon meerdere strafprocedures worden gevoerd in
verschillende lidstaten. Zij hebben ook als doel te waarborgen dat overdracht van
strafvervolging kan plaatsvinden indien de overlevering van een persoon met het oog op
strafvervolging op grond van een Europees aanhoudingsbevel, overeenkomstig
Kaderbesluit 2002/584/JBZ van de Raad5, wordt uitgesteld of geweigerd om redenen
zoals de omstandigheid dat in de andere lidstaat een parallelle procedure voor hetzel fde
strafbare feit loopt, zodat de betrokkene kan worden vervolgd en straffeloosheid kan
worden vermeden.
3 PB C 53 van 3.3.2005, blz.  1.
4 PB C 12 van 15.1.2001, blz.  10.
5 Kaderbesluit  2002/584/JBZ van de Raad van 13  juni 2002 betreffende het Europees
aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten (PB L  190 van
18.7.2002, blz.  1).
 16881/23    dep/bov/PAU/sv  4
BIJLAGE  JAI.2   NL
 (5) Gemeenschappelijke regels voor de overdracht van strafvervolging zijn ook van essentieel
belang voor een efficiënte bestrijding van grensoverschr ijdende criminaliteit. Dit is met
name van belang voor strafbare feiten die worden gepleegd door georganiseerde criminele
groepen die betrokken zijn bij drugshandel, migrantensmokkel, mensenhandel, handel in
vuurwapens, milieucriminaliteit, cybercriminalit eit of het witwassen van geld. De
vervolging van georganiseerde criminele groepen die in meerdere lidstaten actief zijn, kan
grote problemen opleveren voor de betrokken autoriteiten. De overdracht van straf -
vervolging is een belangrijk instrument dat de st rijd tegen georganiseerde criminele
groepen die in de hele [...]  Unie  actief zijn, zou versterken.
(6) Om een doeltreffende samenwerking tussen de verzoekende en de aangezochte autoriteit
met betrekking tot de overdracht van strafvervolging te waarborgen, moeten dergelijke
regels worden vastgelegd in een juridisch bindende en rechtstreeks toepasselijke handeling
van de Unie.
 (7) Deze verordening moet van toepassing zijn op alle verzoeken die in het kader van
strafvervolging worden gedaan.  [...]

16881/23    dep/bov/PAU/sv  5
BIJLAGE  JAI.2   NL
 (8) [...] K aderbesluit 2009/948/JBZ van de Raad6 [...] heeft als doel te voorkomen dat tegen
dezelfde persoon in verschillende lidstaten wegens dezelfde feiten parallelle straf -
procedures worden gevoerd, die ertoe zouden kunnen leiden dat in deze procedures
einduitsp raken worden gedaan in twee of meer lidstaten. Het voorziet daarom in een
procedure voor rechtstreeks overleg tussen de bevoegde autoriteiten van de betrokken
lidstaten met het oog op het bereiken van overeenstemming over een effectieve oplossing
waardoor [...] nadelige gevolgen van dergelijke parallelle procedures worden voorkomen,
alsmede verspilling  van tijd en middelen voor de betrokken bevoegde autoriteiten. [...]
Indien  de bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaten na overleg overeenkomstig dat
kaderbesluit besluiten de procedures in één lidstaat te concentreren door middel van de
overdracht van strafvervolging, moet deze verordening voor een dergelijke overdracht
worden gebruikt.
(9) Andere rechts handelingen  [...] op het gebied van strafzaken, m et name betreffende
specifieke soorten criminaliteit, zoals Richtlijn (EU) 2017/541 van het Europees Parlement
en de Raad7 en de Kaderbesluit en 2002/475/JBZ8 en [...] 2008/841/JBZ9 van de Raad,
bevatten bepalingen die verwijzen naar factoren waarmee rekening moet worden gehouden
om de vervolging in één enkele lidstaat te centraliseren indien meer dan één lidstaat
rechtsgeldig vervolging kan instellen op grond van dezelfde feiten. In dien de bevoegde
autoriteiten van de betrokken lidstaten in het kader van samenwerking overeenkomstig die
rechtshandelingen besluiten de vervolging in één lidstaat te centraliseren door middel van
de overdracht van strafvervolging, moet deze verordening vo or de overdracht worden
gebruikt.
 6 Kaderbesluit 2009/948/JBZ van de Raad van 30  november 2009 over het v oorkomen en
beslechten van geschillen over de uitoefening van rechtsmacht bij strafprocedures (PB  L 328
van 15.12.2009, blz.  42).
7 Richtlijn (EU) 2017/541 van het Europees Parlement en de Raad van 15  maart 2017 inzake
terrorismebestrĳding en ter vervanging van Kaderbesluit 2002/475/JBZ van de Raad en tot
wijziging van Besluit 2005/671/JBZ van de Raad (PB  L 88 van 31.3.2017, blz.  6).
8 Kaderbesluit 2002/475/JBZ van de Raad van 13 juni 2002 inzake terrorismebestrijding
(PB L 164 van 22.6.2002, blz . 3).
9 Kaderbesluit 2008/841/JBZ van de Raad van 24  oktober 2008 ter bestrijding van
georganiseerde criminaliteit (PB L  300 van 11.11.2008, blz.  42).
16881/23    dep/bov/PAU/sv  6
BIJLAGE  JAI.2   NL
 (10) Er zijn verschillende rechtshandelingen van de Unie vastgesteld inzake de toepassing van
het beginsel van wederzijdse erkenning op strafvonnissen met het oog op de tenuitvoer -
legging van straffen in andere lidstaten,  met name de Kaderbesluiten 2005/214/JBZ10,
2008/909/JBZ11 en 2008/947/JBZ12 van de Raad. Deze verordening moet een aanvulling
vormen op de bepalingen van die kaderbesluiten van de Raad en moet aldus worden
uitgelegd dat zij de toepassing ervan onverlet laat.
11) Deze verordening doet geen afbreuk aan de spontane uitwisseling van informatie die door
andere rechtshandelingen van de Unie  wordt geregeld.
12) Deze verordening zou [...] niet van toepassing moeten zijn  op besluiten om zaken ten
aanzien waarvan het E uropees Openbaar Ministerie zijn bevoegdheid heeft uitgeoefend
overeenkomstig Verordening (EU) 2017/1939 van de Raad13, opnieuw toe te wijzen,
samen te voegen of te splitsen.
(13) Voor de toepassing van deze verordening moeten de lidstaten de bevoegde autor iteiten
aanwijzen op een wijze die het beginsel van rechtstreeks contact tussen die autoriteiten ten
goede komt.
 10 Kaderbesluit 2005/214/JBZ van de Raad van 24 februari 2005 inzake de toepassing van het
beginsel van wederzijdse erkenning op geldelijke sancties (PB L 76 van 22.3.2005, blz. 16).
11 Kaderbesluit 2008/909/JBZ van de Raad van 27 november 2008 inzake de toepassing van het
beginsel van wederzijdse erkenning op strafvonnissen waarbij vrijheidsstraffen of tot
vrijheidsbeneming strekkende maatregelen zijn opgelegd, met het oog op de tenuitvoerlegging
ervan in de Europese Unie (PB L  327 van 5.12.2008, blz.  27).
12 Kaderbesluit 2008/947/JBZ van de Raad van 27  november 2008 inzake de toepassing van het
beginsel van d e wederzijdse erkenning op vonnissen en proeftijdbeslissingen met het oog op
het toezicht op proeftijdvoorwaarden en alternatieve straffen (PB L 337 van 16.12.2008,
blz. 102).
13 Verordening (EU) 2017/1939 van de Raad van 12  oktober 2017 betreffende nauwere
samenwerking bij de instelling van het Europees Openbaar Ministerie (“EOM”) (PB L  283
van 31.10.2017, blz.  1).
16881/23    dep/bov/PAU/sv  7
BIJLAGE  JAI.2   NL
 (14) [...] De lidstaten zouden, indien de structuur van hun nationale rechtsstelsel dit vereist, een
of meer centrale autoriteiten kunnen aanw ijzen voor de administratieve verzending en
ontvangst van verzoeken om overdracht van strafvervolging, alsmede voor andere
officiële correspondentie in verband met dergelijke verzoeken . Die centrale autoriteiten
zouden ook administratieve ondersteuning[... ] kunnen bieden  en coördinerende en
ondersteunende taken kunnen vervullen, waardoor de aanvaarding van verzoeken om
overdracht van strafvervolging wordt vergemakkelijkt en bevorderd.
(15) Sommige rechtshandelingen van de Unie vereisen reeds dat de lidstate n de nodige
maatregelen nemen om rechtsmacht te vestigen ten aanzien van specifieke strafbare feiten,
zoals die welke verband houden met terroristische activiteiten overeenkomstig Richtlijn
(EU) 2017/541  of vervalsing van de euro overeenkomstig Richtlijn 2 014/62/EU van het
Europees Parlement en de Raad14, in gevallen waarin de overlevering van een persoon
wordt geweigerd.
 (16) Deze verordening voorziet in rechtsmacht in specifieke gevallen om ervoor te zorgen dat
voor de strafvervolging die overeenkomstig de ze verordening wordt overgedragen, de
aangezochte staat rechtsmacht kan uitoefenen ten aanzien van de strafbare feiten waarop
het recht van de verzoekende staat van toepassing is, indien dat in het belang is van een
efficiënte en goede rechtsbedeling. De a angezochte staat moet rechtsmacht hebben om de
strafbare feiten waarvoor de overdracht wordt gevraagd, te berechten wanneer die lidstaat
wordt beschouwd als [...] meest geschikt[...] om het betrokken strafbare feit  te
vervolgen. De bevoegdheidsregels van d eze verordening mogen de lidstaten niet
beletten nationale maatregelen vast te stellen om ervoor te zorgen dat zij in de
specifieke gevallen waarin deze verordening voorziet, rechtsmacht kunnen
uitoefenen.
14 Richtlijn 2014/62/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 betreffende de
strafrechtelijke bescherming van de euro en andere m unten tegen valsemunterij en ter
vervanging van Kaderbesluit 2000/383/JBZ van de Raad (PB L 151 van 21.5.2014, blz. 1).
16881/23    dep/bov/PAU/sv  8
BIJLAGE  JAI.2   NL
 (17) Die rechtsmacht moet worden ingesteld in sit uaties waarin de aangezochte staat weigert
een verdachte of beklaagde tegen wie een Europees aanhoudingsbevel is uitgevaardigd, die
zich in de aangezochte staat bevindt en onderdaan of ingezetene van die staat is, over te
leveren, indien die weigering is g ebaseerd op specifieke gronden die in deze verordening
worden genoemd. Een aangezochte staat moet ook rechtsmacht hebben wanneer het
strafbare feit hoofdzakelijk gevolgen heeft of schade veroorzaakt in de aangezochte staat.
 Wanneer de schade een van de bes tanddelen van het strafbare feit vormt, moet daarmee
rekening worden gehouden, overeenkomstig het recht van de aangezochte staat. De
aangezochte staat moet ook rechtsmacht hebben wanneer er in die staat reeds een
strafprocedure aan de gang is tegen dezelfd e verdachte of beklaagde met betrekking tot
andere feiten, zodat de betrokkene in het kader van een enkele strafprocedure voor alle
strafbare feiten die hij heeft gepleegd, kan worden berecht, of wanneer er in die staat tegen
andere personen een strafproce dure aan de gang is met betrekking tot dezelfde, [...] deels
dezelfde of verwante  feiten, hetgeen met name van belang kan zijn voor het concentreren
van het onderzoek en de vervolging van een criminele organisatie in één lidstaat. In beide
gevallen moet de  verdachte of beklaagde in de strafvervolging die wordt overgedragen,
onderdaan of ingezetene van de aangezochte staat zijn.
 (18) Om het doel van deze verordening te verwezenlijken en jurisdictiegeschillen te
voorkomen, daarbij met name rekening houdend met de lidstaten met een rechtsstelsel dat
gebaseerd is op verplichte vervolging of dat voorziet in de verplichte vervolging van
bepaalde strafbare feiten, moet de verzoekende staat bij het verzoek om overdracht van
strafvervolging kunnen  afzien van [...] procedures  voor de vervolging van de betrokkene
voor het strafbare feit waarvoor de overdracht wordt gevraagd. [...] Deze verordenin g zou
daarom  de bevoegde autoriteiten van de verzoekende staat [...] in staat moeten stellen
afstand te doen van  de strafvervolging die bij hen is ingeleid, of deze op te schorten of
stop te zetten ten gunste van de lidstaat waarvan is vastgesteld dat hij beter geschikt is om
vervolging in te stellen, zelfs indien zij overeenkomstig het nationale recht verplicht
zouden zijn vervolging in te stellen. [...] Dit mag geen afbreuk doen aan de in deze
verordening vervatte bepalingen betreffende de gevolgen van de  overdracht van
strafvervolging in de verzoekende staat.
16881/23    dep/bov/PAU/sv  9
BIJLAGE  JAI.2   NL
 (19) Deze verordening eerbiedigt de grondrechten en de beginselen die zijn neergelegd in het
Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (het “Handvest”) en het Europees
Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden.
 (20) Deze verordening doet geen afbreuk aan de procedurele rechten die zijn neergelegd in het
Handvest of in andere rechtshandelingen  [...] van de Unie, zoals [...] de
Richtlijnen  2010/64 /EU15, 2012/13/EU16, 2013/48/EU17, (EU) 2016/34318,
(EU)  2016/80019 en (EU) 2016/1919  van het Europees Parlement en de Raad20, voor de
lidstaten die erdoor gebonden zijn . De verzoekende autoriteit moet er met name voor
zorgen dat deze rechten, zoals vastgelegd i n het Unierecht en het nationaal recht,
worden geëerbiedigd indien krachtens deze verordening om overdracht van
strafvervolging wordt verzocht.
15 Richtlijn 2010/64/EU van het Europees Parlement en de Raad van 20  oktober 2010
betreffende het recht op vertolking en vertaling in str afprocedures (PB  L 280 van 26.10.2010,
blz. 1).
16 Richtlijn 2012/13/EU van het Europees Parlement en de Raad van 22  mei 2012 betreffende
het recht op informatie in strafprocedures (PB L  142 van 1.6.2012, blz.  1).
17 Richtlijn 2013/48/EU van het Europees Par lement en de Raad van 22  oktober  2013
betreffende het recht op toegang tot een advocaat in strafprocedures en in procedures ter
uitvoering van een Europees aanhoudingsbevel en het recht om een derde op de hoogte te
laten brengen vanaf de vrijheidsbeneming en om met derden en consulaire autoriteiten te
communiceren tijdens de vrijheidsbeneming (PB L  294 van 6.11.2013, blz.  1).
18 Richtlijn (EU) 2016/343 van het Europees Parlement en de Raad van 9  maart  2016
betreffende de versterking van bepaalde aspecten van  het vermoeden van onschuld en van het
recht om in strafprocedures bij de terechtzitting aanwezig te zijn (PB L  65 van 11.3.2016,
blz. 1).
19 Richtlijn (EU) 2016/800 van het Europees Parlement en de Raad van 11  mei 2016 betreffende
procedurele waarborgen vo or kinderen die verdachte of beklaagde zijn in een strafprocedure
(PB L  132 van 21.5.2016, blz.  1).
 20 Richtlijn (EU) 2016/1919 van het Europees Parlement en de Raad van 26  oktober 2016
betreffende rechtsbijstand voor verdachten en beklaagden in strafproced ures en voor gezochte
personen in procedures ter uitvoering van een Europees aanhoudingsbevel (PB L  297 van
4.11.2016, blz.  1).
16881/23    dep/bov/PAU/sv  10
BIJLAGE  JAI.2   NL
 (21) De lidstaten moeten ervoor zorgen dat er bij de toepassing van deze verordening rekening
wordt gehouden me t de behoeften van kwetsbare personen. Blijkens de Aanbeveling van
de Commissie van 27  november  2013 betreffende procedurele waarborgen voor
kwetsbare personen die verdachte of beklaagde zijn in een strafprocedure  [...]21
moeten onder kwetsbare verdachten o f beklaagden worden verstaan alle verdachten of
beklaagden die niet in staat zijn om strafprocedures te begrijpen of er effectief aan deel te
nemen wegens hun leeftijd, mentale of fysieke gesteldheid of eventuele handicaps.
(22) Evenzo moeten de lidstaten er bij de toepassing van deze verordening voor zorgen dat de
procedurele rechten van verdachten en beklaagden in voorlopige hechtenis in aanmerking
worden genomen , [...] in voorkomend geval rekening houdend met  Aanbeveling
(EU)  2023/681  van de Commissie [. ..]22.
 (23) Een verzoekende autoriteit moet kunnen verzoeken om overdracht van
strafvervolging, hetzij op eigen initiatief, hetzij na overleg met een aangezochte
autoriteit, op voorstel van een verdachte of beklaagde, of op voorstel van een
slachtoffer.  In deze verordening mag niet de verplichting worden opgelegd om te
verzoeken om strafvervolging of om overdracht [...] van strafvervolging. Bij de
beoordeling of er een verzoek om overdracht van strafvervolging moet worden gedaan,
moet de verzoekende autorite it nagaan of de overdracht de doelstelling van een efficiënte
en goede rechtsbedeling zou dienen, met inbegrip van de vraag of de overdracht
evenredig en passend is voor de betrokken procedure. [...]. De[...] beoordeling moet per
geval worden uitgevoerd om  vast te stellen welke lidstaat het meest geschikt is om het
betrokken strafbare feit te vervolgen.
21 [...] PB C 378 van 24.12.2013, blz.  8[...].
22 Aanbeveling (EU) 2023/681 van de Commissie van 8 december 2022 betreffende procedurele
rechten van verdachten en beklaagden die onderworpen zijn aan voorlopige hechtenis en
betreffende materiële detentieomstandigheden (PB L 86 van 24.3.2023, blz. 44).
 16881/23    dep/bov/PAU/sv  11
BIJLAGE  JAI.2   NL
 (24) Bij de beoordeling of een verzoek om overdracht van strafvervolging gerechtvaardigd is,
moet de verzoekende autoriteit rekening houden met verschillen de criteria, waarvan de
prioriteit en het belang moeten worden gebaseerd op de feiten en de gegrondheid van elk
individueel geval. In het belang van de rechtspleging moeten alle relevante factoren in
aanmerking worden genomen. Indien het strafbare feit bij voorbeeld [...] geheel  of
gedeeltelijk op [...] het grondgebied van de aangezochte staat is gepleegd of het merendeel
van de gevolgen van het strafbare feit of van de schade die het heeft veroorzaakt  – indien
die gevolgen of deze schade kunnen worden aange merkt als bestanddelen van het
strafbare feit -  zich op [...] het grondgebied van de aangezochte staat heeft voorgedaan,
kan die staat worden geacht beter geschikt te zijn  om vervolging in te stellen, aangezien
het te verzamelen bewijsmateriaal, zoals ver klaringen van getuigen en slachtoffers, of
adviezen van deskundigen, zich in de aangezochte staat bevindt en dus gemakkelijker kan
worden verzameld indien de strafvervolging wordt overgedragen. Bovendien zou de
inleiding van een latere schadevordering in d e aangezochte staat worden vergemakkelijkt
indien de onderliggende procedure tot vaststelling van [...] strafrechtelijke
aansprakelijkheid ook in dezelfde lidstaat zou worden gevoerd. Evenzo kan, indien het
merendeel van het bewijsmateriaal zich in de aang ezochte staat bevindt, een overdracht
van strafvervolging de verzameling en latere toelaatbaarheid van het overeenkomstig het
recht van de aangezochte staat verzamelde bewijsmateriaal vergemakkelijken.
 (25) Indien de verdachte of beklaagde – of, indien er verscheidene verdachten of beklaagden
zijn, één of meer van hen – onderdaan of ingezetene is of zijn van de aangezochte staat,
kan een overdracht van strafvervolging gerechtvaardigd zijn om het recht van de
verdachte(n) of beklaagde(n) om bij het proces aa nwezig te zijn, te waarborgen,
overeenkomstig Richtlijn (EU) 2016/343. Evenzo kan, indien [...] één of meer  slachtoffers
onderdaan of ingezetene van de aangezochte staat zijn, een overdracht gerechtvaardigd zijn
om de slachtoffers in staat te stellen gemak kelijk aan de strafprocedure deel te nemen en
tijdens de procedure daadwerkelijk als getuige te worden gehoord. In gevallen waarin de
overlevering van een verdachte of beklaagde tegen wie een Europees aanhoudingsbevel is
uitgevaardigd, in de aangezochte st aat wordt geweigerd op de in deze verordening
genoemde gronden, kan een overdracht ook gerechtvaardigd zijn indien die persoon zich in
de aangezochte staat bevindt terwijl hij geen onderdaan of ingezetene van die staat is.
 16881/23    dep/bov/PAU/sv  12
BIJLAGE  JAI.2   NL
 (26) Het is aan de verzoekende a utoriteit om op basis van de aan haar voorgelegde gegevens te
beoordelen of er redelijke gronden zijn om aan te nemen dat de verdachte, de beklaagde of
het slachtoffer in de aangezochte staat verblijft. Indien slechts beperkte informatie
beschikbaar is, zou een dergelijke beoordeling [...] ook het voorwerp van overleg moeten
zijn tussen de verzoekende en de aangezochte autoriteiten [...]  om de verblijfplaats van de
verdachte, de beklaagde of het slachtoffer in de aangezochte staat te bevestigen. Bij het
overwegen van dergelijk overleg  [...] kunnen verschillende objectieve omstandigheden die
erop kunnen wijzen dat de betrokkene het gewone centrum van zijn belangen in een
bepaalde lidstaat heeft gevestigd of voornemens is dat te doen, relevant zijn. Er kunnen
gegronde redenen zijn om aan te nemen dat een persoon in de aangezochte staat verblijft,
met name indien een persoon als ingezetene van de aangezochte staat is geregistreerd,
zoals blijkt uit het bezit van een identiteitskaart, een verblijfsvergunning of i nschrijving in
een officieel verblijfsregister. Indien die persoon niet in de aangezochte staat is
geregistreerd, zou de verblijfplaats kunnen blijken uit het feit dat die persoon zijn
voornemen om zich in die lidstaat te vestigen kenbaar heeft gemaakt of,  na een stabiele
periode van aanwezigheid in die lidstaat, bepaalde banden met die lidstaat heeft
opgebouwd die vergelijkbaar zijn met die welke voortvloeien uit de vestiging van een
formeel verblijf in die lidstaat. Om te bepalen of er in een specifieke s ituatie voldoende
banden tussen de betrokkene en de aangezochte staat bestaan op grond waarvan er een
redelijk vermoeden bestaat dat de betrokkene in die staat verblijft, moet er rekening
worden gehouden met verschillende objectieve factoren die de situati e van de betrokkene
kenmerken, waaronder met name de duur, de aard en de voorwaarden van zijn
aanwezigheid in de aangezochte staat of de familiale of economische banden die deze
persoon met de aangezochte staat heeft. Een geregistreerd voertuig, [...] een bankrekening,
het feit dat het verblijf van de betrokkene in de aangezochte staat ononderbroken was of
andere objectieve factoren kunnen van belang zijn [...] om te bepalen  of er redelijke
gronden zijn om aan te nemen dat de betrokkene in de aangezochte st aat verblijft.  [...]Daar om [...] moet rekening worden gehouden met de band van de betrokkene met de
aangezochte staat, ongeacht of het gaat om familiale, taalkundige, culturele, sociale of
economische banden dan wel enige andere band met de aangezochte staat . Daarnaast
bereiken de bevoegde autoriteiten vaak overeenstemming over de concentratie van
procedures op basis van d e bepaling van de meest geschikte jurisdictie. Dergelijke
overeenstemming kan worden bereikt in coördinatievergaderingen van het bij
Verordening (EU) 2018/1727 van het Europees Parlement en de Raad23 opgerichte
Agentschap van de Europese Unie voor justitiël e samenwerking in strafzaken
(Eurojust), in bilaterale of multilaterale vergaderingen zonder tussenkomst van
Eurojust of na overleg uit hoofde van Kaderbesluit 2009/948/JBZ.
23 Verordening (EU) 2018/1727 van het Europees Parlement en de Raad van 14 novem ber 2018
betreffende het Agentschap van de Europese Unie voor justitiële samenwerking in strafzaken
(Eurojust), en tot vervanging en intrekking van Besluit 2002/187/JBZ van de Raad (PB L 295
van 21.11.2018, blz. 138).
16881/23    dep/bov/PAU/sv  14
BIJLAGE  JAI.2   NL
 (28) Bij een verzoek om overdracht van strafvervolging moet de verzoekende autori teit,
alvorens de overdracht van strafvervolging te overwegen op de enkele grond dat het
grootste deel van het bewijsmateriaal zich in de aangezochte staat bevindt, rekening
houden met de mogelijkheden om bewijsmateriaal uit andere lidstaten te verkrijgen via
bestaande instrumenten voor wederzijdse erkenning van rechterlijke beslissingen, zoals ,
voor de lidstaten die erdoor gebonden zijn,  [...] Richtlijn 2014/41/EU van het Europees
Parlement en de Raad24, en[...] wederzijdse rechtshulp.
(29) Verdachten, bekl aagden of slachtoffers moeten kunnen voorstellen  [...] om [...] de hen
betreffende strafvervolging aan een andere lidstaat over te dragen. [...] Een dergelijk
voorstel  mag er echter niet toe leiden dat de verzoekende of de aangezochte autoriteit
verplicht wordt om om overdracht te verzoeken of om de strafvervolging over te dragen.
 Indien de autoriteiten kennis krijgen van parallelle strafprocedures op basis van een
voorstel  [...] om overdracht ingediend door de verdachte, de beklaagde, het slachtoffer, of
een gemachtigde advocaat, [...] zijn zij verplicht met elkaar overleg te plegen
overeenkomstig Kaderbesluit 2009/948/JBZ.
24 Richtlijn  2014/41/EU van het Europee s Parlement en de Raad van 3  april 2014 betreffende
het Europees onderzoeksbevel in strafzaken (PB L  130 van 1.5.2014, blz.  1).
16881/23    dep/bov/PAU/sv  15
BIJLAGE  JAI.2   NL
 (30) De verzoekende autoriteit moet de verdachte of beklaagde zo spoedig mogelijk in kennis
stellen van het voorgenomen verzoek om  overdracht van strafvervolging  en moet
voorzien in de mogelijkheid voor die persoon om [...] zijn standpunt mee te delen,
overeenkomstig het toepasselijke nationale recht, zodat de autoriteiten rekening kunnen
houden met zijn legitieme belangen alvorens een verzoek om overdracht in te dienen.
Dergelijke informatie moet schriftelijk worden verstrekt. De informatie mag ook
mondeling worden verstrekt op voorwaarde dat het feit dat de informatie is verstrekt,
wordt vastgelegd overeenkomstig de volgens het nationaal recht geldende
registrati eprocedure. De informatie kan worden verstrekt via standaardformulieren.
 Indien de verzoekende autoriteit dit noodzakelijk acht, bijvoorbeeld wegens de
leeftijd of de lichamelijke of geestelijke toestand van de verdachte of beklaagde, moet
deze gelegenheid  worden geboden aan zijn wettelijke vertegenwoordiger, indien hij er
een heeft. Bij de beoordeling van het legitieme belang van de verdachte of beklaagde om
in kennis te worden gesteld van de voorgenomen overdracht, moet de verzoekende
autoriteit rekening houden met de noodzaak om de vertrouwelijkheid van een onderzoek te
waarborgen en met het risico dat de strafvervolging tegen die persoon wordt geschaad, [...]
bijvoorbeeld  indien het noodzakelijk is een gewichtige reden van algemeen belang te
beschermen, zoals ingeval dergelijke informatie lopende infiltratieoperaties zou kunnen
schaden of de nationale veiligheid van de lidstaat waar de strafvervolging wordt ingesteld,
ernstig zou kunnen schaden. Indien de verzoekende autoriteit, ondanks [...] redelijke
inspanningen, de verdachte of beklaagde niet kan lokaliseren of bereiken , moet de
verplichting om die persoon in kennis te stellen, van toepassing zijn vanaf het moment
waarop [...]  de verdachte of beklaagde gelokaliseerd of bereikt kon worden.
16881/23    dep/bov/PAU/sv  16
BIJLAGE  JAI.2   NL
 (31) Bij de toepassing van deze verordening moet rekening worden gehouden met de rechten
van slachtoffers die zijn vastgelegd in Richtlijn 2012/29/EU van het Europees Parlement
en de Raad25. Deze verordening mag niet worden uitgelegd als een beletsel voor de
lidstaten om slachtoffers uit hoofde van het nationale recht uitgebreidere rechten toe te
kennen dan die waarin het Unierecht voorziet.
 (32) Bij het nemen van een beslissing over de overdracht van strafvervolging moet de
verzoekende autoriteit terdege rekening houde n met de legitieme belangen van het
slachtoffer, met inbegrip van zijn bescherming, en beoordelen of de overdracht van de
strafvervolging het slachtoffer kan beletten zijn rechten in de betrokken strafvervolging
daadwerkelijk uit te oefenen. Dit omvat bijv oorbeeld de mogelijkheid en de regelingen
waarover slachtoffers beschikken om tijdens het proces in de aangezochte staat te getuigen
indien dit niet de lidstaat is waar zij verblijven. Voorts moet aandacht worden besteed aan
de mogelijkheid voor slachtoffe rs om bewijsmateriaal te verkrijgen en over te leggen,
bijvoorbeeld van getuigen en deskundigen, om schadevergoeding te eisen of gebruik te
maken van getuigenbeschermingsprogramma’s in de aangezochte staat. Het recht van
slachtoffers op schadeloosstelling mag niet worden aangetast door de overdracht van
strafvervolging. Deze verordening laat de regels inzake schadeloosstelling en de teruggave
van bezittingen aan slachtoffers in nationale procedures onverlet.
(33) Wanneer het noodzakelijk is de bescherming d ie het slachtoffer in de verzoekende staat
krijgt, in de aangezochte staat voort te zetten, moeten de bevoegde autoriteiten in de
verzoekende staat de uitvaardiging van een Europees beschermingsbevel overwegen
overeenkomstig Verordening (EU) nr.  606/2013 v an het Europees Parlement en de Raad26
of, voor de lidstaten die erdoor zijn gebonden,  Richtlijn 2011/99/EU van het Europees
Parlement en de Raad27.
25 Richtlijn 2012/29/EU van het Europees Parlement en de Raad van 25  oktober 2012 tot
vaststelling van minimumnormen voor de rechten, de ondersteuning en de bescherming van
slachtoffers van strafbare feiten, en ter vervanging van Kaderbesluit 2001/220/JBZ van
de Raad (PB L  315 van 14.11.2012, blz.  57).
 26 Verordening (EU) nr.  606/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 12  juni 2013
betreffende de wederzijdse erkenning van beschermingsmaatregelen in burgerlijke zaken
(PB L 181 van 29.6.2013, blz.  4).
27 Richtlijn  2011/99/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13  december 2011
betreffende het Europees beschermingsbevel ( PB L  338 van 21.12.2011, blz.  2).
 16881/23    dep/bov/PAU/sv  17
BIJLAGE  JAI.2   NL
 (33 bis)  Zodra de verzoekende autoriteit voornemens is te verzoeken om overdracht van
strafvervolging, moet zij de slachtoffers die in de verzoekende staat verblijven of –
indien het rechtspersonen betreft – aldaar gevestigd zijn en die overeenkomstig
artikel  6, lid  1, van Richtlijn 2012/29/EU of – indien het rechtspersonen betreft –
overeenkomstig het nationaal  recht hebben gevraagd om informatie over de
strafprocedure te ontvangen, zo spoedig mogelijk daarvan in kennis stellen, en moet
zij voorzien in de mogelijkheid voor deze personen om hun mening te geven,
overeenkomstig het toepasselijke nationaal recht, zo dat de autoriteiten rekening
kunnen houden met hun legitieme belangen alvorens een verzoek om overdracht in te
dienen. Dergelijke informatie moet schriftelijk worden verstrekt. De informatie mag
ook mondeling worden verstrekt op voorwaarde dat het feit dat  de informatie is
verstrekt, wordt vastgelegd overeenkomstig de volgens het nationaal recht geldende
registratieprocedure. De informatie kan worden verstrekt via standaardformulieren
of, in het geval van een uitzonderlijk groot aantal slachtoffers dat moet en worden
ingelicht, via andere middelen voor algemene voorlichting van het publiek, zoals
specifieke online -instrumenten voor bekendmakingen die krachtens het nationale
recht ter beschikking staan van de rechterlijke autoriteiten. Indien de verzoekende
autoriteit dit noodzakelijk acht, bijvoorbeeld wegens de leeftijd of de lichamelijke of
geestelijke toestand van het slachtoffer, moet deze gelegenheid worden geboden aan
de wettelijke vertegenwoordiger van het slachtoffer indien hij er een heeft. Bij de
beoordeling van het legitieme belang van de slachtoffers om in kennis te worden
gesteld van het verzoek om overdracht, moet de verzoekende autoriteit rekening
houden met de noodzaak om de vertrouwelijkheid van een onderzoek te waarborgen
en met het risico dat  de strafvervolging wordt geschaad, bijvoorbeeld ingeval
dergelijke informatie lopende infiltratieoperaties zou kunnen schaden of de nationale
veiligheid van de lidstaat waar de strafvervolging wordt ingesteld, ernstig zou kunnen
schaden.
 16881/23    dep/bov/PAU/sv  18
BIJLAGE  JAI.2   NL
 (33 ter)  De verz oekende autoriteit kan ook gebruikmaken van standaardformulieren om de
hulp van de aangezochte autoriteit in te roepen teneinde de verdachte of beklaagde te
informeren. Ook in bepaalde andere situaties waarin deze verordening voorziet, met
name situaties w aarin de verzoekende en de aangezochte autoriteit elkaar kunnen
bijstaan bij het informeren van verdachten, beklaagden of slachtoffers, kunnen
standaardformulieren worden gebruikt. Het gebruik van standaardformulieren mag
de mogelijkheid van rechtstreekse kennisgeving aan verdachten, beklaagden of
slachtoffers door de verzoekende autoriteit of de aangezochte autoriteit niet
uitsluiten.
(34) (verplaatst naar 42  bis)
(35) De correcte toepassing van deze verordening veronderstelt communicatie tussen de
betrokk en verzoekende en aangezochte autoriteiten, die moeten worden aangemoedigd met
elkaar overleg te plegen wanneer dit dienstig is om de soepele en efficiënte toepassing van
deze verordening te vergemakkelijken, hetzij rechtstreeks, hetzij, in voorkomend geva l, via
[...] Eurojust [...].
(36) De verzoekende autoriteit moet, indien nodig, voorafgaand aan de indiening van een
verzoek om overdracht van strafvervolging overleg plegen met de aangezochte autoriteit,
met name om te bepalen of de overdracht van strafve rvolging in het belang van een
efficiënte en goede rechtsbedeling zou zijn, onder andere of de overdracht evenredig en
passend is voor de uitvoering van de procedure, en of de aangezochte autoriteit zich op
een van de weigeringsgronden van deze verordening  zou wensen te beroepen.
 16881/23    dep/bov/PAU/sv  19
BIJLAGE  JAI.2   NL
 (37) Bij de toezending van een verzoek om overdracht van strafvervolging moet de
verzoekende autoriteit nauwkeurige en duidelijke informatie verstrekken over de
omstandigheden en voorwaarden waarop het verzoek is gebaseerd, alsmede alle andere
bewijsstukken, zodat de aangezochte autoriteit met kennis van zaken een beslissing kan
nemen over de overdracht van strafvervolging.  Het ingevulde verzoekformulier om
overdracht van strafvervolging en, om kosten en tijd voor vertalingen  te besparen,
ten minste de essentiële delen van de eventuele schriftelijke bewijsstukken of de
informatie bij het verzoek, moeten door de verzoekende autoriteit worden vertaald in
een officiële taal van de aangezochte staat of in een andere overeenkomstig  deze
verordening aanvaarde taal. Met “essentiële delen” van de betrokken documenten
worden de uittreksels bedoeld die voor de aangezochte autoriteit noodzakelijk blijken
te zijn om met kennis van zaken een beslissing over het verzoek om overdracht van
strafvervolging te nemen.
(38) Zolang de aangezochte autoriteit nog niet heeft beslist dat zij een overdracht van
strafvervolging aanvaardt, moet de verzoekende autoriteit het verzoek kunnen intrekken,
bijvoorbeeld wanneer zij kennis krijgt van nieuwe element en op grond waarvan de
overdracht niet langer gerechtvaardigd lijkt.
(39) De aangezochte autoriteit moet de verzoekende autoriteit onverwijld en uiterlijk zestig
dagen na ontvangst van het verzoek om overdracht van strafvervolging in kennis stellen
van haar [...] beslissing om de overdracht van strafvervolging [...] te aanvaarde n of te
weigeren . Wanneer het voor de aangezochte autoriteit in specifieke gevallen niet haalbaar
is deze termijn in acht te nemen, bijvoorbeeld als zij aanvullende informatie nodig acht,
kan deze termijn met maximaal dertig dagen worden verlengd om buiten sporige
vertragingen te voorkomen.
 16881/23    dep/bov/PAU/sv  20
BIJLAGE  JAI.2   NL
 (39 bis)  Indien de aangezochte autoriteit de overdracht van strafvervolging heeft aanvaard,
moet de verzoekende autoriteit onverwijld de originelen of voor eensluidend
gewaarmerkte afschriften van alle stukken van het pr ocesdossier, vergezeld van de
vertaling van minstens de relevante delen daarvan, toezenden. Op verzoek van de
aangezochte autoriteit moet relevant fysiek bewijsmateriaal, zoals het voorwerp
waarmee het strafbare feit werd gepleegd of bloed - of DNA -monsters , onverwijld aan
haar worden toegezonden indien dit niet is gebeurd na aanvaarding van het verzoek,
zodra de nationale procedure wordt stopgezet.  Originele documenten hoeven alleen te
worden toegezonden indien de aangezochte autoriteit daarom verzoekt ten behoeve
van een onderzoek, bijvoorbeeld een forensisch. Daarnaast moeten de originelen en
het fysieke bewijsmateriaal, wanneer de aangezochte staat deze niet langer nodig
heeft, op verzoek van de verzoekende autoriteit worden teruggegeven aan de
verzoekend e staat, bijvoorbeeld wanneer die originelen of dat fysiek bewijsmateriaal
nodig zijn voor een ander strafrechtelijk onderzoek.
 16881/23    dep/bov/PAU/sv  21
BIJLAGE  JAI.2   NL
 (40) Overdracht van strafvervolging mag niet worden geweigerd op andere gronden dan die
waarin deze verordening voorziet. Om de  overdracht van strafvervolging te kunnen
aanvaarden, moet vervolging van de feiten die ten grondslag liggen aan de strafvervolging
waarop de overdracht betrekking heeft, mogelijk zijn in de aangezochte staat. De
aangezochte autoriteit mag de overdracht va n strafvervolging niet aanvaarden wanneer de
gedraging waarvoor om overdracht wordt verzocht, geen strafbaar feit is in de aangezochte
staat, of wanneer de aangezochte staat geen rechtsmacht heeft ten aanzien van dat strafbare
feit, tenzij zij de rechtsmac ht uitoefent waarin deze verordening voorziet. De aangezochte
autoriteit mag de overdracht van strafvervolging evenmin aanvaarden indien niet is
voldaan aan de voorwaarden voor vervolging van het strafbare feit in de aangezochte
staat. Dit kan bijvoorbeeld  het geval zijn wanneer het strafbare feit in de aangezochte
staat niet kan worden vervolgd omdat het slachtoffer zijn klacht niet tijdig heeft
ingediend of wegens het overlijden of de ontoerekeningsvatbaarheid van de verdachte
of beklaagde niet meer kan w orden vervolgd op grond van het recht van de
aangezochte staat. [...] De aangezochte autoriteit moet de overdracht van strafvervolging
ook kunnen weigeren indien de verdachte of beklaagde overeenkomstig het recht van de
aangezochte staat een voorrecht of  immuniteit [...] geniet, bijvoorbeeld met betrekking tot
bepaalde categorieën personen (zoals diplomaten) of specifiek beschermde relaties (zoals
de vertrouwelijkheid van de communicatie tussen advocaat en cliënt), of indien de
aangezochte autoriteit van me ning is dat de overdracht niet gerechtvaardigd is in het
belang van een efficiënte en goede rechtsbedeling, bijvoorbeeld omdat aan geen van de
criteria voor een verzoek om overdracht van strafvervolging is voldaan of indien het [...]
verzoekformulier  voor [...] de overdracht onvolledig [...] of kennelijk onjuist is en niet is
ingevuld of gecorrigeerd door de verzoekende autoriteit, waardoor de aangezochte
autoriteit niet over de nodige informatie beschikt om het verzoek om overdracht van
strafvervolging te kunnen beoordelen. De aangezochte autoriteit moet het verzoek ook
kunnen weigeren indien de gedraging geen strafbaar feit is op de plaats waar zij zich
heeft voorgedaan, en de aangezochte staat geen oorspronkelijke rechtsmacht heeft om
een dergelijke gedra ging te onderzoeken en vervolgen. Voor de toepassing van deze
verordening wordt onder “oorspronkelijke rechtsmacht” verstaan de rechtsmacht
waarin het nationale recht reeds voorziet en die niet uit deze verordening voortvloeit.
 16881/23    dep/bov/PAU/sv  22
BIJLAGE  JAI.2   NL
 (41) Het ne bis in idem -beginsel, zoals neergelegd in de artikelen 54 tot en met 58 van de
Schengenuitvoeringsovereenkomst van 14 juni 198528 en in artikel  50 van het Handvest,
en zoals uitgelegd door het Hof van Justitie van de Europese Unie, is een grondbeginsel
van het strafrecht,  volgens hetwelk een verdachte niet opnieuw mag worden berecht of
gestraft in een strafprocedure voor het strafbare feit waarvoor hij reeds onherroepelijk is
vrijgesproken of veroordeeld. Daarom moet de aangezochte autoriteit de overdracht van
strafvervolg ing weigeren indien de overname van de strafvervolging in strijd zou zijn met
dat beginsel.
 (41 bis)  Bij de beoordeling of een verzoek om overdracht van strafvervolging moet worden
aanvaard of afgewezen, moet de aangezochte autoriteit onderzoeken of de ove rdracht
de doelstelling van een efficiënte en goede rechtsbedeling zou dienen. De beoordeling
moet per geval worden uitgevoerd om vast te stellen welke lidstaat het meest geschikt
is om het betrokken strafbare feit te vervolgen. De aangezochte autoriteit m oet
daarbij over een ruime beoordelingsmarge beschikken. Bij de beoordeling of de
overdracht van strafvervolging al dan niet in het belang van een efficiënte en goede
rechtsbedeling is, mogen alleen de desbetreffende omstandigheden van de zaak in
aanmerkin g worden genomen, waaronder de vraag of er een eerste aanwijzing is dat
het strafbare feit niet geheel of gedeeltelijk is gepleegd op het grondgebied van de
aangezochte staat, het merendeel van de gevolgen of een aanzienlijk deel van de
schade – die bestan ddelen van het strafbare feit vormen of deel ervan uitmaken – zich
niet op het grondgebied van die staat heeft voorgedaan, en de verdachte of beklaagde
geen onderdaan of ingezetene van die staat is.  De persoonlijke, materiële of
gezinssituatie van een slac htoffer, getuige of een andere betrokkene mag op zich niet
doorslaggevend zijn voor de beoordeling of de overdracht van strafvervolging de
doelstelling van een efficiënte en goede rechtsbedeling zou dienen.
28 Overeenkomst ter uitvoering van het tussen de regeringen van de staten van de Benelux
Economische Unie, de Bondsrepubliek Duitsland en de Franse Republiek op 14  juni 1985 te
Schengen gesloten akkoord betreffende de gelei delijke afschaffing van de controles aan de
gemeenschappelijke grenzen ( PB L  239 van 22.9.2000, blz.  19).
 16881/23    dep/bov/PAU/sv  23
BIJLAGE  JAI.2   NL
 (42) Alvorens te besluiten een verzoek om overdr acht van strafvervolging op grond van een
weigeringsgrond [...] te weigeren , moet de aangezochte autoriteit de verzoekende autoriteit
raadplegen om alle noodzakelijke aanvullende informatie te verkrijgen.
(42 bis  – ex 34)  De aangezochte staat moet ervoor z orgen dat verdachten en beklaagden, alsook
slachtoffers, toegang hebben tot doeltreffende voorzieningen in rechte tegen de beslissing
om de overdracht van strafvervolging te aanvaarden overeenkomstig artikel  47 van het
Handvest en de toepasselijke procedur es uit hoofde van het nationale recht, wanneer de
toepassing van deze verordening afbreuk doet aan hun rechten. De herziening van de
beslissing betreffende de overdracht van strafvervolging mag uitsluitend worden
gebaseerd op de criteria die zijn opgenomen  in de in deze verordening genoemde
weigeringsgronden. Bij de beoordeling van de vraag of de strafvervolging moet
worden overgedragen, moet rekening worden gehouden met alle omstandigheden die
van belang zijn voor de toetsing van die criteria. Vaak kan het  nodig zijn om niet
alleen een afweging te maken van de belangen of rechten van personen wier rechten
kunnen worden aangetast, maar moet er ook worden gekeken naar de specifieke
kenmerken en praktische aspecten van de werking van het strafrechtstelsel.
 (42 ter) De aangezochte autoriteit moet beschikken over een ruime discretionaire
bevoegdheid om te beoordelen of de overdracht van strafvervolging in het belang van
een efficiënte en goede rechtsbedeling is, en of een verzoek om overdracht moet
worden geweige rd op grond van een van de in deze verordening genoemde
facultatieve weigeringsgronden. Het onderzoek naar de uitoefening van die
discretionaire bevoegdheid moet beperkt blijven tot de vraag of de aangezochte
autoriteit bij het nemen van de beslissing om h et verzoek om overdracht van
strafvervolging te aanvaarden, de grenzen van haar discretionaire bevoegdheid
kennelijk te buiten is gegaan.
16881/23    dep/bov/PAU/sv  24
BIJLAGE  JAI.2   NL
 (42 quater)  Het rechtsmiddel uit hoofde van deze verordening mag in geen geval leiden
tot een herziening ten gronde v an de zaak, zoals de vraag of het bewijsmateriaal
toereikend is om een onderzoek te openen of voort te zetten, of de feiten van de zaak
of de subjectieve aspecten, zoals opzet of ernstige nalatigheid, volgens de toepasselijke
normen zijn aangetoond, of bet reffende de bewijskracht van het reeds verzamelde
bewijsmateriaal of de geloofwaardigheid van verklaringen.
