None
Ovennrevnte omstrendigheder har bevirket, at der ikke hidtil
har vreret behov for at udnytte den frellesskabsretlige hjemmel. Da kvotaordningerne som tidligere anf0rt heller ikke
kan anses for stridende mod markedsordningen for fiskerivarer, har ingen af de relevante forordninger eller traktatbcstemmelser vreret til hinder for en national bef0jelse
t i l gennemf0relse af de pagreldende NEAFC-vedtagelser. Da
Kommissionen i 1973 stillede forslag om en ordning med
frellesskabskvoter, skete det med henvisning t i l det ovenEar omtalte - og efter dansk opfattelse urigtige - synspunkt om kvotaordningernes produktions- og samhandelsbegrrensende virkning. Der har under alle omstrendigheder ikke
vreret fremsat - og heller ikke vreret basis for a t fremsrette - noget forslag, der forudsa frellesskabskvoter som
led i en samlet bestandsbevarende politik.
 Situationen vil imidlertid vrere fundam e ntalt rendret, s a 1remt der etableres 200 s0mils 0konomiske zoner langs alle
medlemslandenes kyster. Derved vil automatisk anv e ndelsesomradet 1or struktur1orordningen og tiltrredelses a ktens
artikel 102 blive udvidet t i l at omfatte meget stor e havomrader. Salcdes vil st0rstedelen af Nords 0 en, der er en
meget vresentlig fangstplads for EF-fiskere, blive omfattet
af princippet om lige adgang t i l 1iskeri. I denne situation opstar en klar frellesskabsinteresse i at hindre overfiskning. Bestemmelsen i art. 102 am, at Radet senest fra
det sjette ar efter tiltrredelsen vedtager vilkarene for
ud0velse af fiskeri med henblik pa at sikre beskyttelse
af fiskebankerne og bevaring af havets biologisk e ressourcer, ma ses i lyset af disse gennem lang t i l forventede
udvidelser af fiskeriterritoricrne . F0rst efter disse udvidelser er effektive bevaringsforanstaltninger p a EF-ni-

- 7 veau mulige . Nar saledes den overvejende del af medlemslandenes fiskeri fremtidig vil forega ind e n for et f~llesskabs­
reguleret omrade - i mods~tning til som nu dels i eksklusivc
kystzoner og dels pa det abne hav - ma der selvsagt stadig
fasts~ttes bevaringsforanstaltninger for omradet, hvilket
da blot ma ske pa f~llesskabsplan i stedet for ved nationale forholdsregler.
be Problemet om kompetencen til at slutte int ernat ionale aftaler vedr0rende foranstaltninger t i l bevarelse af fiskebestanden kan ikke adskilles fra det ovenfor anf0rte om den
interne fasts~ttelse af kvotaordninger i medle msstat e rne,
idet man af Domstolens afg0relse i AETR-sagon (nr. 22/70)
kan udlede, at nar F~llesskab e t med henblik pa gennemf0relsen af en i traktaten forudset f~lles politik fasts~tter
f~llcs regler, bar medlemsstaterne ikke mere ret t i l pa
egen hand at patage sig internationale forpligtelser, som
~er0rer disse regler.
 I n~rv~rende sag bar der imidlertid som f0r n~vnt ikke hidt i l v~ret grundlag for vedtagelsen af sadanne 1~llesskabs­
regler vedr0rende bevaringsforanstaltninger , herunder 1~1lesskabskvoter, som matte v~re foruds~tningen for at anvende synspunkter svarende t i l AETR-dommens. Det kan ikke anses 1or tilstr~kkeligt, at der findes en i 0jeblikket uudnyttet hjemmel i f~llesskabsretten til, nar betingelserne
i 0Vrigt er til stede, at vedtage sadanne regler. Desuden
er der grund t i l at pege pa de vanskeligheder, der pa det
nuv~rende grundlag ville v~re ved at argumentere for at fa
F~llesskabet accepteret som part i
Fiskerikommissionens
forhandlinger og aftaler. Dette matte kr~ve en ~ndring af
konventionen, som i 0jeblikket kun vedr0rer stater, og en
sadan ~ndring ville kun 1orekomme pakr~vet, hvis den havde
baggrund i en savel geografisk som sagligt omfattende f~l­
lesskabsretlig regulering a1 de bevaringsforanstaltninger,
som Fiskerikommissionen besk~ftiger sig med.
Ligesom 1or den interne kompetences vedkommende vil situatio
nen med hensyn t i l traktatkornpetence blive ~ndret afg0rende
ved udvidelsen af det af f~llesskabsretten regulerede fiskeriornrade t i l 2 00 s0mils zoner. Bevaringsforanstaltninger,
hvorom der tr~f1es aftale pa inte rnat ionalt plan, og som
hidtil overvejende bar ber0rt det a bne hav uden for medlemsstaternes fiskeriterritorier, vil da i det v~sentligt
skulle ge nnemf0res inden for det af strukturforordningen
og tiltr~delsesakten d~kkede omrade . Som en konsekvens af, a
genstanden - sagligt og geografisk - for det frerntidige kommunaut~re fiskeriregime ogsa udadtil skal behandles pa 1~1lesskabsplan, vil kompetencen t i l at indga internationale
aftaler herom da tilkomme F~llesskabet.
6. Den danske regerings synspunkter kan resumeres saledes:
a) De i sagerne omhandlede reguleringer af fiskeriet er
absolut n0dvendige for at beskytte fiskebestandene.
 De er alene fastsat ud fra fredningsm~ssige og produktions bevare nde bensyn

- 8 b) Frellesskabsretten - og i srerdcleshed den i tiltrredelsesaktens art. 102 indf0rte bestcmmelse - forudsretter,
at der pa nuv~rende tidspunkt kan fastsrettcs nationale
regler om beskyttelse af fiskebestandene. Frellesskabsinstitutionerne bar ligeledes kompetence t i l at fastsrette
sadanne reglero Denne kompetence er dog ikke udnyttet,
bvilket beller ikke bar vreret pakrreveto
c) Salrenge frellesskabsinstitutionerne ikke bar udnyttet deres kompetence til intern regelfastsrettelse pa dette omrade, tilkommer kompetencen t i l at indga internationale
aftaler stadig de enkelte medlemsstater.
Pa grundlag a1 disse synspunkter b0r der efter den danske
regerings opfattelse svares bekrreftende pa de bollandske
domstoles E0rste og tredje sp0rgsmal, medens det andet
sp0rgsmal b0r besvares benregtende.
RAAD VAN DE
EUROPESE

U!!t
11
5
7 /!
Bruss el , 29
11
MARS 1976 I I I !
M

"->..
GEMEENSCHAPPEN

1\.-l)

Gl~o
De Hoogedelgestrenge Heer
A. VAN HOUTTE
Griffier van het Hof van J ustitie
der Europese Gemeenschappen
Ki rchbergpl ateau
LUXET.ffiUR G

Hoogedelgestrenge Heer ,
Betreft : Zaken 3- 76 , 4- 76 en 6-76 (Offi cier van Justitie
bij de rechtbank van Zwolle tegen C. KHA'l1~ER ,
Officier van Justitie bij de rechtbaru{ van
Zwolle tegen H. VAN DEN BERG en Officier van
Justitie bij de rechtbank van Alkmaar teg en
Mij . KRAMER EN BAIS)
Op het ogenblik dat ik U de opmerkingen van de Raad
in bovengenoemde zaken toezond was ik nog niet op de
hoogte van het verzoek vervat in Uw brief v~~ 12 maart 1976,
om systematisch stelling te nemen over een eventuele
verwijzing van deze zaken naar een Kamer van het Hof.
 Ik moge U thans berichten dat de Raad , g ezien het
belang van deze zaken, het op prijs zou stellen dat het
Hof in volledige samenstelling over deze zaken beraadslaagt.
I1let gevoelens van bijzondere hoogachting ,

G. PEETERS
Medegemachtigde van de Raad

1040 BRUSSEL
Wetstraat
170
Tel. 36 79 00 - 36 89 4 0 - Telegram : Consili um Brussel · Telex : 21711 Consil B

JURA-79455
MINISTERIE VAN BUITENLANDSE ZAKEN

, g L ~~

,· , ,_, /

.. v

of Vc'* •

••

uxen. L ~ _

0 f',

/. y . / t j

;!. et

~ .?d...Z-

.t ; ······-

/ d/·t[s

/

Aan het Hof van Justitie
van de Europese Gemeenschappen
te
LUXEMBURG.-

(Albert Van Houtte)

OPMERKINGEN van de Nederlandse regering zoals bedoeld
in artikel 20, lid 2, van het Protocol betreffende het Statuut
van het Hof van Justitie van de Europese Economische Gemeenschap
in de zaken 3/76, 4/76 en 6/76.
1.
Het komt de Nederlandse regering voor, dat de eerste drie
vragen aanleiding geven aerst te onderzoeken of de onderhavige vangstquoteringsmaatregelen naar hun inhoud verenigbaar zijn met het Gemeenschapsrecht.
Vooropgesteld zij hierbij dat de doelstelling van de
quoteringsmaatregelen de instandhouding van de visstand is.
Deze doelstelling is niet van marktordene~of handelsregulerende, maar van biologische aard. Het betreft hier een veel
fundamentelere vorm van beleid, te weten de bescherming van
natuurlijke rijkdommen tegen volledige en definitieve uitputting.
Dat ook andere dan zuiver economische belangen gemoeid zijn
sluit echter geenszins uit dat de betrokken nationale maatregelen getoetst kunnen worden aan het Gemeenschapsrecht.
2.
Allereerste stelt zich hierbij de vraag, of een nationale
vangstquotering niet uitgesloten wordt door Verordening
(EEG) nr. 2142/70 van de Raad houdende een gemeenschappelijke
ordening der markten inre sector visserijprodukten (Pb nr.
 L 236 van 27 oktober 1970, blz. 5, thans verordening (EEG) nr.
100/76). Deze vraag dringt zich vooral op gezien de eerdere
uitspraak van Uw Hof, dat een nationale regeling, bestemd om
de teelt van een sierteeltprodukt kwantitatief te beperken,
onverenigbaar is met de betreffende gemeenschappelijke marktordening (HvJ E.G. 30 oktober 1974, Officier van Justitie t.
Van Haaster, 190/73, Jurispr. 1974, blz. 1123). De door de
Nederlandse rechters in de thans aanhangige zaken gestelde
vragen moeten vooral ook tegen de achtergrond van deze uitspraak worden gezien.
In de zaak 190/73 handelde het echter om een nationale
regeling die produktiecontingentering beoogt, waarvan de bestemming is de teelt te beperken. Uw Hof heeft deze doelstelling ook uitdrukkelijk in aanmerking genomen blijkens
de overwegingen 17 en 18 (Jurispr. 1974, blz. 1134). De onderhavige vangstquoteringsmaatregelen hebben daarentegen, zoals
reeds opgemerkt, de bedoeling overbevissing tegen te gaan en

-2-

aldus de produktie ook in de toekomst te handhaven. Ook op
het handelsverkeer kan het effect van een dergelijke vangstbeperking op langere termijn slechts een gunstige zijn.
Er is derhalve een fundamenteel verschil tussen produktiecontingenteringen, zoals in de zaak 190/73 aan de orde, en
de onderhavige vangstquotering. De laatste laat zich eerder
vergelijken met bestaande nationale maatregelen ter bestrijding van roofbouw en uitputting van landbouwgronden.
 Dat de gemeenschappelijke marktordening zich zeker niet
principieel verzet tegen vangstquoteringsmaatregelen lijkt
trouwens bevestigd door de ~~n na laatste considerans van
Verordening nr. 2142/70, luidende dat bij de tenuitvoerlegging ervan "rekening dient te worden gehouden met het
belang voor de Gemeenschap om de visstand zo geed mogelijk
in stand te houden."
Deze overweging is tevens te beschouwen als een verwijzing
naar het gemeenschappelijk structuurbeleid in de visserijsector, voorzien in Verordening (EEG) nr. 2141/70 van de
Raad (Pb. nr. L 236 van 27 oktober 1970, blz. 1) welke gelet
op de eerste considerans gezien meet worden als een aanvulling
op de gemeenschappelijke marktordening.
a.
Wegens hun doelstelling zijn nationale vangstbeperkingen
zoals de in het geding zijnde niet uitgesloten door de gemeenschappelijke marktordening, maar dienen beoordeeld te
worden in het kader van het visserijstructuurbeleid.
markt- en
Het structuurbeleid onderscheidt zich van het ma~kt~R prijsbeleid door een grotere verantwoordelijkheid voor de LidStaten voor het te voeren beleid. Zo gaat, wat de uitoefening
van de visserij betreft, artikel 2 van Verordening nr. 2141/70
uit van de terzake in de Lid-Staten geldende regelingen.
Artikel 5 van genoemde structuurverordening biedt, ook
blijkens de 4e overweging, de mogelijkheid om communautaire
maatregelen te nemen, evenwel zonder de instellingen ook te
verplichten een dergelijk beleid tot stand te brengen indien
het risico van overbevissing bestaat. Strekking van deze bepalingen is dat, voor zover geen werkelijk communautair beleid is tot stand gekomen, de Lid-Staten een verantwoordelijkheid blijven behouden voor de bescherming van de visgronden.
 Dat de bescherming van de visstand op zich niet zonder meer
kan worden beschouwd als een essentieel onderdeel van het
gemeenschappelijk visserijbeleid, blijkt ook uit artikel 102
van de Akte van toetreding behorende bij het Verdrag van
Brussel van 22 januari 1972. De hierin neergelegde verplichling voor Raad en Commissie, ·~iterlijk vanaf het zesde
jaar na de toetreding" voorwaarden vast te stellen voor de
uitoefening van de visserij, gaat duidelijk het overgangskarakter van het Vierde Deel van de Akte te boven. Ook hieruit
blijkt dat nationale vangstquoteringen - zeker gedurende het
in artikel 102 genoemde tijdvak - zijn toegelaten in zoverre
nog geen uitvoering aan artikel 102 is gegeven.
Samenvattend meent de Nederlandse regering dat nationale
visvangstquoteringen zoals thans in geding niet zijn uitge-

--

-3-

sloten door het gemeenschappelijk visserijbeleid, gezien
inhoud en strekking van de thans geldende communautaire
bepalingen en de doelstellingen van dat visserijbeleid.
4. Het voorgaande neemt uiteraard niet weg, dat dergelijke
nationale vangstquoteringen dienen te voldoen aan de
algemene voorschriften van het Verdrag. De aan Uw Hof
voorgelegde vragen noemen hierbij in het bijzonder de
artikelen van het E. E. G. - Verdrag betreffende kwantitatieve
restricties en maatregelen van gelijke werking in het
handelsverkeer tussen de Lid-Staten.
 Bij herhaling heeft Uw Hof gewezen op de ruime strekking
van de betrokken verbodsbepalingen, waaronder elke nationale
maatregel valt "die de intracommunautaire handel al dan
niet rechtstreeks, daadwerkelijk of potentieel, kan belemmeren. " Anderzijds is het verbod van kwantitatieve
handelsbeperkingen slechts ~~nmaal en in combinatie met
bepalingen van een gemeenschappelijk marktordening op een
nationale produktiebeperking toepasselijk geacht. Zoals
ender 2 betoogd geven de betrokken verordeningen geen aanleiding voor een dergelijke ruimere interpretatie ten aanzien van vangstquoteringen. Op zich genomen lijken de genoemde verdragsbepalingen alleen betrekking te hebben op
regelingen inzake de handel in produkten en niet inzake
het produktiestadium.
Indien de verdragsbepalingen op zich geinterpreteerd in
beginsel toepasselijk geacht moeten warden op produktiebeperkingen, dan toch lijken zij regelingen inzake vangstquotering niet uit te sluiten. Vooropgesteld zij, dan van
een kwantitatieve invoerbeperking zondermeer al geen sprake
kan zijn, aangezien de nationale quoteringsregeling geen
betrekking heeft op de invoer. Evenmin echter kan haar
effect een relatieve beperking van de uitvoer ten opzichte
van de binnenlandse afzet zijn; de regeling is van toepassing zonder onderscheid naar bestemming van de vis, en
ook anderszins zijn geen omstandigheden aanwezig die de
uitvoer onmogelijk, dan wel moeilijker maken dan de binnenlandse afzet. Ook in het licht van het arrest van Uw Hof
van 26 februari 1976 in de gevoegde zaken 88 tot 90/75, in
het bijzonder de vijftiende overweging, vormt de regeling
derhalve geen maatregel van gelijke werking als een kwantitatieve beperking.
 Tenslotte moge warden herhaald dat vangstregelingen zoals
thans in geding uiteindelijk slechts een positief effect
op de handel hebben. Immers, het nalaten van de noodzakelijke maatregelen betekent dat het voortbestaan van de
betrokken vissoorten en derhalve ook de visvangst en -handel
rechtstreeks worden bedreigd. In dit verband valt overigens
op te merken dat de onderwerpelijke nationale regeling
volledig in overeenstemming is te achten met de doelstellingen
van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, zoals geformuleerd
in artikel 39 van het E.E.G.-Verdrag, en wel in het bijzonder
een waarborg levert voor de voorziening.
-4-

-4-

De Nederlandse regering meent derhalve dat de verdragsbepalingen inzake kwantitatieve in- en uitvoerbeperkingen
en maatregelen van gelijke werking op zich niet toepasselijk
zijn op nationale produktiebeperkingen, althans niet op
vangstregelingen met doel en werking als de onderhavige.
5. In het voorgaande is betoogd dat de betrokken vangst-

regeling geen aantasting vormt van verdragsbepalingen of
van in het leader van het gemeenschappelijk visserijbeleid
vastgestelde regels. In het arrest in de zaak "A.E.T.R."
overwoog Uw Hof ondermeer dat "naarmate communautaire
regels warden vastgesteld om de doelstellingen van het
Verdrag te verwezenlijken, de Lid-Staten buiten het kader
van de gemeenschappelijke instellingen geen verbintenissen
mogen aagaan, welke genoemde regels zouden kunnen aantasten
of aan de betekeni9-hiervan zouden kunnen afdoen" (H.v.J.
E.G. 31 maart 19711, blz. 275, overweging 22). In het licht
ommissie
hiervan moeten de Lid-Staten bij de huidige stand van
Raad, 22/70, communautaire wetgeving nog bevoegd geacht warden internaispr. 1971 , tionale verplichtingen aan te gaan op het gebied van de
bescherming van de visstand.
 Hierbij zijn een tweetal kanttekeningen te maken. Ten
eerste is deze bevoegdheid voor de Lid-Staten niet exclusief maar bestaat zij naast de, uit artikel 5 van Verordening
nr. 2141/70 en artikel 102 Toetredingsakte voortvloeiende
bevoegdheid van de Gemeenschap. Ten tweede is de nationale
bevoegdheid nog slechts een voorlopige en zal zij verdwijnen
"naarmate communautaire regels warden vastgesteld".
Maatregelen ter bescherming van de visstand zullen, ten
einde effectief te zijn, als regel slechts in internationaal
verband ondernomen kunnen warden. Anderzijds lijkt het
minder wenselijk dat, juist op een gebied waar de Gemeenschap
zich voorgenomen heeft een beleid te gaan voeren, de LidStaten geheel buiten de gemeenschappelijke instellingen langlopende verplichtingen jegens derde Staten aangaan. Wat dit
betreft zij opgemerkt dat de quoteringsregelingen binnen het
kader van de Noordoost Atlantische Visserij Conventie zijn
overeengekomen na cotlrdinatie in de Gemeenschap en met medewerking van de Commissie tezamen met de andere Lid-Staten
van de Gemeenschap die partij zijn bij die Conventie; bovendien warden deze verbintenissen steeds voor slechts ~~n jaar
aangegaan.
Gezien het voorgaande is de Nederlandse regering van mening
dat de Lid-Staten bij de huidige stand van de gemeenschapsT
wetgeving nog bevoegd geacht moeten warden quoteringsmaatregelen als in casu te treffen en hiatoe ook internationaal
verplichtingen aan te gaan.
\J

DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKEN,
Voor de Minister,
De Secretaris-Generaal,

-------

~)

-~-

---

-

---

(E.L.C. Schiff)
6

;6
COMMISSIE
VAN DE
EUROPESE GEMEENSCHAPPEN
lgest.lt~

v -:·.
lof Vur·

·.• ' :

uxerr. Ll '-:; ..
l

•

' . ..
._.
' '..' \.. '.
BRUSSEL
5. 2.1976
. . . . .. . .. . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . ., ....... ...................... .......................
'

J~.::!t

. ·L&1lc... ~······
/, 1

'
'0)t~

/1 } ·· 0........
 '- r :"·.cr,

/

V 0 L MA C H T

-----------------

( lbert Van Houtte)

In de zaak 3/76
Officier van Justitie bij de Arrondissementsrechtbank
te Zwolle
tegen
de Beer Cornelis KRAMER, Urk
heeft de Commissie van de Europese Gemeenschappen, overeenkomstig artikel 17 van het Protocol betreffende het Statuut
van het Hof van Justitie,
de Heer Robert

c. FISCHER en

de Heer Peter BAUMANN,
juridische adviseurs, tot haar gemachtigden benoemd.
Voor de Commissie,

oorlopig ad res. Wetstroat 200, B- 1040 Brusse l - Tel. 35 00 40 -35 80 40 - Tele gromcdres • COMEUR Brussel » - Telex : o COMEURBRU 21 877 •

5/Jt- /
Procestaal : Nederlands

..
UE!.IORIE

ingediend bij het HOF VAI\f J'USTITIIJ DER ITIUROPI:SE GE!IEDTSCHAPF:lN
door de C0!.1!iliSSIE DETI EUROPESE GEI1E:sNSCHAPPEN,
vcrtcJ enl,TOor·dicd door haar juridischeadviseurs ~Tr. P.
BAtJr.lAlll~

en

Mr.R.C. FISC~JR, als gemachtigden,
tJOonplaats c ckozen hcbbende ten l:antore van haar juridisch adviseur
~.qr.
I·l. C:2-:17INO, 4 Boulevard Royal, te Luxer.1burG,

over het verzock or.1 ecn prejuc1iciel.e b eslissing over de ui tlec-ging van de
artikelen 30, 31,

34 en 38 tot en met 47 van het Vordraa tot oprichting van

de Eur·o-vosc Economischc Gemcenschap, van de Ra.adsvcrcrdenil'lGen (ET.TI ) nr

2141/70 en 2142/70 en V~l! artikcl 102 van de Al:te betrcffende de toctredin~svoorwaard.cn

en de aanpassing d cJ.• verdracen 1

overecnk onsti3' artikel 177 van genoerl}d Verdra_:s in~ ediend door de Econonische
Poli tierechter in de Arrondissemcntsrechtbanlc te Z1,JOlle
in het gcdincOFFICI E~ V~N
......
---..c;..,...~-..........._

JUSTITIE
bij de Arrondissementsrechtbaru< te Zwolle
,.._

~-

t e g e n

Corne1is KP....41.mR, te Urk
-.~ "' ~" I HL- Ven in ht.t r ·· g: ~.t -r

2'.
( zaak 3/"(6)

SJ/143/76-N.
 rn t'.Pt

Hof van Ju s tit:e p n(51
0~ t) .tL.V._
Luxemburg, ....../.~.. ..z_._____ ./1 )__~. ·~· ··------·--·

Gt: .. .- ..__ r,

- l-

JUR/833-1-2-3/76

INHOUDSOPG AVE

nr.
--

b1zo

1.
De feiten en de gest e1de vragen

2

2.
Bevoegheid van het Hof

3

Behandeling der vragen
Voorafgaando opmorkingGn
3.
Int ornationale mul tilateraJ.e overccnkomst c:n over
visseri jl)escherming

fl- ·

De bottvisto Nedcrlandse r egal ing

4

9

De eerste en derde vraac
Gozamonlijke behandeling van beide vragen

11

Verenigbaarheid met C1I'tike1en 38-4 7 EEG-Verdrag

12

Ver~1igbaarhcid

7-2~1.
met het gemeenschappe1ijk visserijbeleid

14

De jurisprudentie van het Hof

14

Hot gcmconschappeli jk vi ss cri jbcleid.
17

n· markiordoning

18

7. 2.2. Het struct,_:;.urboleid
20
7.2.3. Hot torritoriaal toepassin6NBgcbicd van het visserijbeleid 23
Invloed van quoteringsregolinL;cn op het visserijbcleid
voorschriften ov .;r nationalo maatreselen voor
visserijbcschorming

28

Bijzonc~ere

Conclusie over de verenigbaarhcid met hot visserijboleid

8.
Vcronigbaarheid met arti ~:olen 30, 31 on 34 EEG-Verd.rag

33
36
36

Do tt.;eede vraag

9.
De v erdragsluitingsbevoegdheid botreffende het visserijbeleid

41

9.1.
De bevoegdheid krachtens artikel 43 EEG-Verdrag

41

9.2.
Do bevoegdhoid krachtens hot gemeenschappolijk visserijbeleid

411-

10.
ll.
De verdragslui tingsbovoef:>rdhcid krachtens de ha.ndolspoli tiek 48

12.
Inv1oed van de verp1ichtingen uit hoofde van de NEAFC

49
49

13.
De vierde -vra.ag

56

14.
Conc1usios.
58

Conc1 us i e ten aanz i en van de ttve ede vraag

SJ/143/76-N.
- 2-

In deze zaak heoft de Commissie do eer de vol~ende ovorwegingen aan hot
Hof voor to 1eggon.
De feiten
1.1.
 In het crcding voor de Economische Po1itierechter in de Arrondissementsbank te Zwolle heeft de offioier van justitie bij deze rechtbank aan
verdachte, Corne1is KRAMER, noordzeevisser te Urk, twee overtredingen
te laste gelegd van het "Ui-~voeringsbes1ui t beperking visserij op tong
en sohol 1975"• Volgens de telaste1egging zou verdachte nl~ 1° op of
omstreeks 4 augustus 1975 in Urk met het in l!ederland ingeschreven
vaartuig UK 86 meer dan 300 kg tong hebben aangevoerd (overtreding van
art. 11 lid 1 van het besluit) en 2° met dit vaartuig de v:i.sserij op
tong hebben uitgeoefend in de periode van 21 juli 1975 tot 4 augustus
1975 (overtreding van art. 8 lid 3 van het besluit).
1.2.
Ter terechtzitting van 19 december 1975 heeft de politiercchter het
op 24 oktober 1975 tegen verdachte ver1eende vcrstek v ervallen v erklaard
en het onderzoek opnieuw geopend en dit voorhands beperkt tot v erdachtes
verweer dat het betrokken besluit wegens strijd met het EEG recht onverbindend is, of dat daaromtrent althans twijfel bestaat, zodat de
zaak aan het Hof van Justitie moet warden voorgelegd.
De poli tierechter heeft daarop twee

gu·~uigc n-deskundigen geho ord~

De

ene, lid van het dagelijks bestu.ur van het Produktschap vo0r Vis en
Visprodukten en van de quorlieringscommissie, verklaarde C.e.t zowel bij
het Produktschap als op het Ministerie van Landbouw en Vins erij gerede
ttriijfel bestond over de vraag of de betrokken regeJ.ing al of niet in
strijd was met het EEG-recht. De andere, medcwerker van de Directie
Juridische en Bedrijfsorganisatorische zaken van het Ministcrie van
Landbouw en Visserij, verk1aarde da.arentegen~ da-t cp dit Ministerie
inderdaad twijfe1 over de verbinde:nC.heid dezer regeling had bestaan,
do eh dat dez e na grondige bestudering van het vraags-tuk was opgeheven.
De officier van justitie de elde het standpunt van laa-tstgenoemde getuigedes l~dige,

1.3.
 t erwijl verdach~e zijn verweer hanili~aafde.
Overwegende dat er naar zijn oordeel twijfel bestaat over de vraag of
het betrokken bes1uit wegens strijd met de EEG-wetgeving al dan niet
verbindend is, heeft de politierechter daarop, bij interlocutoir vonnis
van 24 december 1975, het onderzoek geschorst en besloten,

~vereeenkomstig

artikel 177 van het EEG-Verdrag, de volgende prejudiciele vragen aan het
Hof voor t e l B~"''~'e'!"l :
~

. / .,

C" \,

'

lr-- -

.'

-~

J

- 3-

JUR/833-l-2-3/76

" lo Komt aan de 1idstaten ender het Gemeenschapsrecht, in het bijzonder
ge1et op de artike1en 38 tot en met 47 van het EEG-Verdrag; de Ve~ordening 2141/70, de Verordening 2142/70 en artike1 102 van de akte
betreffende de toetredingsvoorwaarden en de aanpassing der verdragen1 nog de bevoegdheid xoe tot het treffen van quoteringsmaatregelen - zoa1s deze in casu~zijn neerge1egd in de Beschikking vangstbr;;perkinc visserij op tong en scho1 1975 en de daa.rop gebaseerde
Verordoning beperking visserij op tong en scho1 1975 en het Uitvoeringsbes1uit visserij op tong en scho1 1975.
2. Komt aan de inste11ingen van de Europcse Economische GemeGnschap
exc1usieve bevoegdheid toe tot het s1uiten van accoorden betreffonde maatregelen om de visstand zo geed mcgelijk in stand ~e houden, zoals b.v. met name zijn neergelegd in artike1 7 van het Verd.rag inzake de visserij in het Noordouste1ijke dee1 van de At1antische
Oc eaan sub e en h.
 3. Zijn quoteringsmaatregelen, -zoals in casu in Neder1and neereelegd
in de Beschik~ing vangstbeperking tong en schol 1975 en de Verordening beperkiLg visserij op tong en scho1 1975, en het daarop gebaseerde Uitvoeringsbes1uit bcperking visserij op tong en scho1 1975-,
vereni gbaar met het Gemeenschapsrecht, in het bijzonder met de artike1en 30, 31 en 34 van het EID-Verdrag, met artike1 102 van de akte
betreffende de toetredingsvoorwaarden en de aanpassing Qer verdragen,
met v erordeninG n ° 2141/70 en verGrdening 2142/70o
4• Komt aan de artike1en 30, 31 en 34 van het EEG-Ve~drag naar h~~ aard
rechtstreeks werking toe biru'1en de rechtso!\:l.en van de 1idztaten van
de ~G "•
De bevoe_gdheid van ~-HQf

2.
De door de v erwijzende rechter geste1de vragen betreffen al1e de uit1egging van het EEG--Verdrag en van de krachtens di t verd.:rag v'"astgest e1de
gemeenschapswetgeving en va11en derha1ve bim1en het raam der procedure
van artikel 177 van het EEG-Verdrag. Een uitsprank~er de verenigoaarheid van de genoemde Nederlandse rege1ing met het Gemeenschapsrecht
valt daarent egen buiten deze procedure en is trouwens ook niet gevraagd.
1

) in de zaak 6/76 luidt de vraag : " ••• in casu in Neder1and zijn ne er gelogd •••"o
SJ/143/76-N.
-4-

JUR/833/l-2-3/76

Behandeling der vragen
Voorafgaande opmerkingen

3.
Het antwoord op de gestelde vragen moet de verwijzende rechter in staat
stellen te beslissen of de betrokken nationale regeling al dan niet met
het EEG recht verenigbaar en verbindend is. Het schijnt daarom gewenst
eerst deze nationale regeling en de. internationale overeenkomsten ter
uitvoering waarvan zij is getroffen nader te beschrijven.
Int~c2:.~§it~9na)~ __JJ]:UlJJl~t-~~~-~e_ _o_'Y._~e~nls_q_m_st_eA.2~:r: :.!_ip~eiJ..i_
E~_s_chermin~.
 Door de voortdurende toeneming van de visserijactiv~ tei ten 1T en he~- ·-

groeiende gevaar van uitputting der visgronden is het probleem van de
bescherming ' V0%1 do viastand en· do laatt:~e ja..t-cu o-tecda b;;lO.I1u1Tijkcr go-

wordcn.
Initiatieven tot bescher~ing van de visstand zijn zowel ou nationaal
vlak getroffen (in de territoriale vratcren en in de over;LL_.;e viss erijzones)
als in internationaal verband in het kader van multilaterale of bilaterale overeenkomsten.
Om een indruk t _e geven van de omvang van het problecm volgt hier een

korte beschrijving van de internationale

l)· Detotale vang$ten zijn voor de hele wereld .va~ + 204000.000 ton in 1950
tot;. + 66.ooo.qoo _ton in 1973 toegenomen. Volgen8 een schatting van het
F.L):O zijn · de maximale vangatmogelijkheden rend 120.000o·OOO .ton per jaar
(FAO, Tl1e Prospects of World Fishc ri es Development in 1975 and 1985, FAO
F~sheries Circular Nr 118, Rome 1969). Uitbr0.idlngsmo ge lij~1eden bestaan
evenwol niet overal. Zo worden in de visscrijzones van het hierna genoemde
(nr. 3. 2.) IJE.AFC bepaalde vissoorten al maximaal geexploi teerd.
_s~/143/76-N.
- 5 -

3.2.
 JUR/833/1-2-3/76

Het Vet:d!.~ J.~ake_ de yi~_s__s;_r_!_j_ i~ hot__!!£O}'_doosteli_jk deel ~ de_A,!.f..antische _Q£e_aap, hicrna gemakshalve a.a.ngeduid met zijn gebruikelijke
engelse afkorting N§AEC_ (l!orth-East Atlantic Fisheries Convention),
werd op 24 januari 1959 in London getekend en is op 27 juni 1963 voor
a1le ondertekenende Staten in werking getreden. Zevcn Lidstatcn van
de Gem censchap nemen aan dit verdrae deel : Belgie, Denemarken, do
Bondsrepubliek Duitsland, Fra.nkrijk, Ier1and, Nederla.nd en het Verenibde Koninkrijk. De overige Verdragsluitende Pa.rtijen zijn Noorwegen,
Zwodon , I~sland, de Sowjet-Unic, Spa.nje, Polen en de Duitse Democratische Republiek l)•
Het Verd.rag heeft ten doel "de instandhouding van de visvoorraden,
alsmede de ratione1e exploitatie van de visserij in het noordoostelijk decl van de Atlantische Oceaan en in de aangrenzende watercn,
die voor hen van gemeenschappelijk belang zijn, t e verzckeren" (preambule). Het Verdragsgebied omvat het noordoost el ijk deel van de Atlantische
Oc eaan, de territoriale en kustzee inbegrepen, met uitzondering van de
2

Oostzec en de Middellandse Zee ~Daartoe wordt een Commissie ingesteld

(art. 3), samengesteld uit delegaties van elk der Verdrags1uitende Sta-.
ten, welke ten hoogste twee commissieleden en voorts eon aantal deslcundigen mogen omvatten. Elke delegatie heeft een st em. Besluiten worden,
tenzij. anders bepaald, genomen bij absolute meerderheid van stemmen.
De Commissie heeft ender meer tot~ (art. 6) toe te zien·op do visserij in het Verdragsgebied, in het licht der bcschikbare gegevcns te.
 overwegen welke maatregelen nodig zijn voor de instandhouding van de
visvoorraad en voor de rat~onele exploitatie van de visserij in het
Verdragsgebied, en aan de Verdra.gsluitende Statcn bepaalde eoorten
maatregelen aan te bevelen, zoals bij voorbec1d ecn regeling van visnetten en ander vistuig en van de maat van de vis en de instelling
van geslot en s eizoenen en gebieden (a.rtikel 7). Mot ingang van 4 juni

1974 is de bevoegdheid van de Commissie uitgobreid tot het aanbevelen
van allc maatregelen ter regeling van de grootte van de vangst en van

I)~ i e Ji j·~-:~o-:~d-; kaart ( bi_j l_a_g_~ l2_

••• / •••

~) United Nations, Treaty Series, deel 486 1 blz. 157. Zie ook hot Tractatonblad van het Koninkrijk der Neder1anden (Trb.) 1959, 114 ; Trb. 1962,
127, Trb. 1966, 149.
SJ/143/76-N.
- 6 -

JUR/833/1-2-3/76
de omvang der visserijactiviteiten en de toewijzing van een en
ander aan de Verdragsluitcnde Staten.
Deze uitbreiding is een

gevolg van de aanvaarding door al1e Verdrac~luitende Stnten van
een door de Commissie overeenkomstig artike1 7, lid 2, met twee-derde
meerderheid gedaan voorstel l)•
Volgens artike1 8 verbinden de Verdraesluitende Staten zich uitvoering
te geven aan a11c door de Commissie krachtens artikel 7 gedane en met
twee-derde meerderheid aanvaarde aanbevelingen. Elke Verdragsluitende
Staat kan evenwe1 binnen 90 dagen na kennisgeving van een dergelijke
aanbeveling bezwaar rnaken en is dan niet tot uitvocring vcrplicht.
Elke Verdrags1uitende Staat is ingcvolge artikel 13 verplicht in zijn
rechtscebied en met betrehlcing tot zijn eigen onderdanen en schepen
gepe$te maatregelen te nemen ter verzekering van de naleving van de
bepalingen van het Verdrag en van de voor hem bindende aanbevelingen
van de Commissie en van de bestraffing van inbreulcen op deze bepalingen en aanbevelingen.
 Bij haar aanbevelingen voor de instanclhouding van de visvoorraad werkt
de Commissie, overeenkomstig artikel 11, zoveel mogelijk op grond van
wetenschappelijko gegevens, verstrekt door de I~t~~na~_?:o_~l~ -~ad _'C<?_o_::: _het
.9.~~~~~ek .!C:r:._?:e__~~e, (International Council for the exploration of the

Sea : IC~)~ Zij tracht daarbij de totale vangst te houden binnen de
grenzen van de wetenschappelijk vastgcstelde plafonds, de zg. TAC
(total allowable catch).
De eerste vangstquota welke door de NEAFC Commissie aanbevolen en door
de Verd.ragslui tende Staton aanvaa.rd werden, betroffen de haringvangst
in do Ierse zee gedurende het tijdvak van 1 april 1974 tot T april 1975•
Deze quota waren onderhandeld op de van 11 tot . l4 december 1973 te London gehouden bijzondere Bijeenkomst van de NEAFC Commissie 2 ). Vangstquota voor tong en schol werden voor het eerst aanbevolen en aanvaard
voor het kalenderjaar 1915. Deze aanbevelingen, waarvan de uitvoering
in het onderhavige geschil in het geding is, waren vastgesteld op de
van 4 tot 8 november· 1974 'te Hamburg gehouden tuss.entijdse Bijeenkomst van de NEAF Commissie 3 ).
1)

Trb. 1971, 36, blz 2 en Trb. 1975' 27, b1z 2.
2)
Trb. 1975' 27' blz 5·
3) Trb.
1975, 27' blz 18, bi ~.l.~~-2.•.
SJ/143/76-N.
- 7-

JUR/833/1-2-3/76

3.3. De ---·-Internationale
Conventie voor de viss~rij is het
.. _.... - ---------- ---- -. -----.......-

___

noord·cstelijk
..
--deel van de Atlantischo Oceaan, lrierna genoemd ICNAF (International
;;nv:~t·i~~~ fo-r ~~e-Nort~west~t1antic Fisheries) -1; werd op 8 februari
~.
~

..._..__

1949 te Washington getekend en is op 3 juli 1950 in working gctroden.
 Onder de Verdr%1"!'6lui tende partijen zijn vijf Lidstaten van de Gcmoenschap : Denemarken, de Bondsrepubliek Dui tsland, Franl:rijk, Itali e on
het Verenigd Koninkrijl: ; de belangrijkste overi[;e deelnemende Staten
zijn : de Verenigde Staten van Arnerika, Canada, Soujet-Unie,IJsland,
Noorwegen, Polen ,

Japan, Bulgarije, Roemenie, Spanje, en Portugal.
De regeling van de ICN.AF is vergelijkbaar met die van de NEAFC. Het
zocgebied van de Ia.NAF is aangegeven in ~~jl~~.?·
De eerste toewijzing van nationale ~tquota vond in 1972 plaats.
3.4. Voor de vangst op de atlantische tonijn is een met de NEAFC en de
ICH.AF vergelijkbare regeling vastgesteld in de ICAT (Int_cr?.::t_i.onal.
9~~ntion for_.th~ .Pr~s e~t_io~~f-~tla:l?-t~<?_ _Tunas), getekcnd op 14

mei 1966. Ool: di t verdrag is in grote 1i jnen net de NEAFC en de ICNAF
vergelijkbaar.
3.5. Van de gernstitutionaliseerde mu1ti1aterale ovcreenkomsten kan tenslotte nog warden vermeld de "Convention on Fishing and Conservation
-

--

-

...-.. - -

----

--

- -

-~~

•

---

--

1'

- -

--

..
+

Rcssources
of the Baltic
and the Belts"
-o'f- the
- - LivinG
... - ....... - ......
---... .. -.- -- - --- Sea
-- " -- - - van 13 sep_.
-"..;

_.;

-....-

...
-·-~

iember 1973. Aan dit verdrag nemen Denemarken en de BondSrcpubliek
Duits1and deel en verder zes derde 1anden die ook bij de visscrij in
de Oostzee betrohlcen zijn.
 3.6. Behalve deze verdragen diont noe de overeenkomst van 19 december 1973
over de visserij in de vrateren van de F!i:r:_oer gcnoemd te worden. Door
dit akkoord werd de totale vangst van kaboljauw en schelvis in doze
wateren beperki tot 52.000 ton per jaar. Hoewel deze visserijzone ondcr do NEAFC valt, werd dczo vinserijrcgeling niet in het kader van
de NEAFC tot stand gebracht (die voor deze zone nog geen quota heeft
vastgesteld), maar rcchtstreeks tussen de betrol'"J<:cn Statcn·, t .e weten :
Bc1gic, Dencma.rken, de Bond.Brepubliek Duitsland, Franlcrijk, hot Verenigd Koninkrijk, Noorwegen en Polen.
SJ/143/76-n

JUR/833-1-2-3/76

- 8-

3•7•

De verme1de internationale rege1ingen zijn van het a1lergrootste be1ang
voor de visserij van de Gemeenschap.
Van de totale produktie in 1973 van 4.153.700 ton (ongewerve1den niet
inbegrepen) kwam 87% nit de visgebieden van de NE.AFC en 4% ui t die van
de ICN.AF.,. De be1angrijkste vissoorten waren (steeds voor 1973)
haring : 759.000 ton en kabeljauw : 725.000 ton. De produktie van tong
was 29.500 ton en die van schol 159.000 ton.
Va~ deze 87% ui t de visgebieden van de NE.AFC werd a1leen al de he1ft

ge·i.·a ngen in de Noordzee, waar haring, kabeljauw, sche1vis, wijting,
schol en tong aan NEAFC quota zijn onderworpen.
De Commissie voegt in ~jlage 4 een staat bij van de totale vangsten

van de Lidstaten in 1973 en van de door de NF~C en de ICNAF aan de
Lidstaten voor 1976 toegewe~en ·quota.
Om
tussen de produktie in 1973 en 1974 en de voor 1976
. de verhouding.
toegewezen quota aan te tonen, zijn de· hoeveelheden kabe1jauw, schel-

vis en wijting welke de vissers der Lidstaten in 1973 en 1974 hebben
gevangen,
en de aan deze Lidstaten voor 1976 toegewezeri quota per.
 ~

Lidstaat vermeld,in bij~5 a cnovoor de zone IV (Noordzee). Dezelf~-

- ..-........--

de gegevens zijn vermeld in bij1age 5 cendvcxrtong in de zones IV

- --

-~ --

(Noordzee), VII den e (Engelse kanaa1), VII a .(Ierse Zee) en VII f
(kanaa1 van Bristol)~ Om het bijzonder i1lus~ratieve geval van de
haringvisserij in de Noordzee toe te lichten zijn dezelfde gegevens
voor d eze vissoort gegeven (zone IV, Noordzee, · en zone III a, Skagerak) voor het jaar 1973 ( vangst) en 1974 (quota) ibJ._jl.-_~g:cy__5__e]~
Gegevens over de gezam.enli jk·e NEAFC ·quota voor de jaren 1975 en 1976
voor al1e zones en a.lle aan quotering onderworpen ·vi'sc ..)or t;en zijn
vermeld in de -·bij1agen
6 a --:-·
en ___,.b--.
- -- __ --.,

· ·· ·
....._ _

Aangezien .vangstbeper~ingen voor
bepaalde vissoorten in bepaalde zo.
nes de vissers er toe brene«~ ~dere sborten en/ef andere zones te
beyissen, kunnen de quoter.ingsregeling~n een sneeuwba1effekt hebben.
SJ/143/76-N

- 9-

4•

JUR/833-1-2-3/76

De voor de verwijzende rechter betwiste Neder1andse quoteringsmaatregelen waren vastgesteld door de Minister van l.andbouw en Visserij in de
"Beschikking va.ngstbeperking tong en scho1 1975" van 25.2.1975 1 ) •
-

-

---

-

-

· - -

- - - - - -

-

-

I

-

•

-

..-

-

-...
 .-.....-

-

-

-

•

- -

Deze beschikking bevatte voor het jaar 1975 een drie1edige rege1ing :
1) een a1gemeen en onvoorwaardelijk verbod van de vieserij op tong en
scho1 in hat Enge1se Kanaal en het Kanaal van Bristol ;

2) een verbod van de visserij op tong en scho1 door visserschepen met
een tonnagEJ van meer dan 50 BRT en een vermogen van meer da.n 300 PK
in de oostelijke l~uatzee van de Noerdzee ( een streak van 12 zeemijlen la.ngs de kusten van Belgie, Nederland, Dui tsland en Denemarken),
en

3) een beperking van de vangst van de gezamenlijke Nederlandse vissera
in de Noordzee tot 9.200 ton tong en 47.000 ton schol en in de Ierse
zee tot 245 ton tong en 20 ton schol.
Bijkens de in de Staatscourant gegeven toelichting strekte deze beschikking tot uitvoering van een aanbeveling van de Noe~~ Atlantische
Visserij Commissie houdende een queteringsregeling voor tong en schol.
Dit was de hierboven (ender nr 3.2.) vermelde aanbeveling (zie bljl~~-

_:_ ).
Ter uitvoering dezer ministeriele beschikking heeft het Produlctschap
veor Vis en Visprodukten bij de "Verordening beperking visserij op
en schol 1975"
-tong...........,_-..
- -.
2)

·- -- ---¥- -·.- . 4----

--- - -

-~-

onder meer :

1) een aanvoer verbod vastgesteld voor tong en schol gevangen in het
Engelse Kanaal of het Kanaal van Bristol, of gevist in de kustzee
met de bovenomschreven trawlers (tonnage boven 50 BRT en 3 ) vermogen
boven 300 PK) ;

l) Staatsceurant 1975, n° 42. Deze beschikking was gebaseerd op art. 7 Reglement zeevisserij 1971, zoa1s dat ingaande 1.1.1975 was gewijzigd teneinde vangstbeperkingen, welke de NEAFC Commissie voor 1975 had aanbevolen, mogelijk te maken.
2) Verordeningenblad Bedrijfserganisatie (Vb.Bo.) 1975 n° 17, nr VVp. 13).
 7

3 ) Het woord "en" is achtereenvolgens veranderd in "of" en daarna wecr in
11
en'', een punt dat in het Nederland.Be geding we1 maar hi er geen rol speel t.
SJ/143/76-N.
10

2) ter verdeling van de vangstcrJ.ota voor de gezanen~ijl:e I>x1 or"' J.Y_~...,,;

vissers na.dere regelen voorzien betreffende de visserij op tong en
schol in de Noordzee Qn de Ierse Zee en de aanvoer van a1daar gevangen tong en schol.
Deze nadere rege1en ter verde1ing van de vangstquota werden vastgesteld
bij uitvoeringsbes1uitcn van de voorzitter van het Produ_ktschap. Deze
rege1en werden in de loop van het jaar enige ma1en gewijzigd. Ten aru1zien van tong gold ~~vankelijk, vanaf 12 mei 1975, slechts een beper1
king van het aanta1 visreizen in de 1Joordzee ). :llfet ing~ng van 1 juli
1975 werden voor de tongvisserij zowel in de Noordzee a1s in de Ierse
Zee overweekse visreizen verboden en gedurende perioden van 2 weken

'
van de visserij ~tges1oten
Deze rGgeling word vervo1gens ingaande
beurte1ings schepen met een even en met een oneven registratienummer.
21.
•

21 juli 1975 aangevuld met een beperking van de wekelijkse aanvoer van
tong per vaartuig, ongeacht het aantal gemaakte visreizen, tot 2.000 kg 3 ).
:Met i:ngang van 29 september 1975 'tverd. dezo rege1ing vervangen door oen
stelsel van quota per vaartuig, vastgesteld naar het motorvermogen (varierend van 3.600 kg per 4 weken voor schepen tot 1.000 PK tot 4 .800 kg

voor ~chepen vanaf 1.400 PK) 4). Tens1otte werd met ingang van 27 november 1975 alle aanvoer van .tong uit de Noore_z ee verboden 5 ). Voor de
vangst op schol beperlde de regeling zich gcdurende het jaar 1975 tot
de verplichting tot opgave van de gevange~ hoeveelheden en hun t or komst.
 1

)

2)
3)
4)

Art. 8 van hot Uitvoeringsbesluit boperking visserij op tong en schol 1975,
Vb.Bo. 1975, afl. 19, nr VVp 21 .•
Besluit tot wijzib~ng van het Uitvooringsbosluit beper~ing visserij op
tong en. scho1 1975. Vb. Bo. 1975, afl. 27, nr VVp 49~·

'

'.
Besluit tot wijziging van het Uitvo eringsbesluit beperking visserij op
tong on schol 1975 (1975 II), Vb.Bo. afl. 29, nr VVp 51 ~.
Besluit tot wijziging van het . Uitvoeringsbesluit beperking visserij op tong
en schol 1975 (1975 III), Vb.no. afl. 39 7 nr VVp 58.
5) Uitv~eringsbesluit boeindiging viss e rij op tong Noordzee, Vh~ Bo. afl. 45,
nr v~rp 66.:~

SJ/lt.J/76-N.
- 11 -

JUR/833-1- 2- 3/76

en _de derde vraa.. 4

5.1.
In de eerste vraag gaat het erom of nan de lid-staten, gelet op verschillende communautaire bepalingen, nog de bevoegdheid toekomt ~
van{5-3tquota vast te stellen, in de derde vraac, of de vast$t(·llin
van dergelijke quota door de lid-staten - voor zover deze daartoe
bevoegd zijn - vercniGbaar is met het Gemeenschapsrccht. Aldus geformuleerd stelt de eerste vraag dus een bevoegdhcidsprobleem en de
tweede eon rnogelijke materi~le schending van het Gemeenschapsrecht
aan de orde.
Theoretisch

kan men dit onderscheid maken, doch in het onderhavige

geval lijkt dit niet noodzakelijk en ~ok niet nuttig. Beide vragen
kunnen namelijk worden samengevat in een enkele : heeft een lidataat bepaalde mogelij}w~eden tot handelen ? of anders gezegd : zijn
bepaalde maatregelen van die lid-staat onverenigbaar met het Gemeenschapsrecht ? Een dergelijke ~nverenigbaarheid zou het gevol~ kunnen
zijn van de onbevoegdheid van de lid-staat, dan wel van de ui toefe-

ning van een b8Voe@dheid in strijd met het Gemeenschapsrecht. In beide
gevallen zou de verwijzende rechter uit de vaststelling van een onverenigbaarheid preciea dezelfdc consequenties dienen te1rekken.
5.2.
 Aangezien in beide gevallen de juridische analyset althans in grote
trekken, dezelfde is, stelt de Commissie voor de eerate en de dcrde
yraa.g samen te voegen en gezamenlijk te bea.ntwoorden.
In haar opmerkingen over de eer~te en de derde vraag zal de Commissie

allereerst de artikelen 38 tot en met 47 van het EEG-Verdrag behandelen, vervolgens de EEG-Verordeningen

2141/70 en 2142/70 en de bepa-

lingen van de Toetredingsakte over de visserij, en tenslotte de in
de derde vraag bovendien aan de orde gestelde artikelen 30, 31 en 34
van het EEG-Verdrag.
5.3.
De aan het Hof voorgelegde vragen betreffen uitsluitend de beschermende
maatreGelen welke Nederland heeft genomen tor uitvoering van de aanbovelingen van de NEAFC vo"r 1975•t. ~~1111 , en ook ter wille van de duidelijkheid-, zal do Commissie zich in haar opmerkingen in beginsel bcperken tot de vraagstukken die zich voordoen bij de instellin5van nati·onelc vangstquota. Zi j is echter van mcning dat haar opmorkil'l6cn look
in ruime mate opgaan voor andere boechcrmende maatregclon.
SJ/143/76-N.
- 12 -

JUR/833-1-2-3/76

De Commissie wijst er evenwel op dat dG in het kat ·~ r vcn c_e r~·C
ingostelde quoterin5~regeling ele~enten bevat, die niet lowrrnen wordon
verklaard uit over.Tegingen botroffende de instandhouding van de visstand. Voor deze boscherming kan immers worden volstaan met de voststelling van de hiorboven (nr 3.2.) reeds vermolde TAG's (total allowable eatch). Vaststolling van een TAC op grond van wetenschappelijke
eegevens botreffonde de vangstmogelijld1Qden is oen boschcrmcnde maatregcl.
Verdeling vnn doze TAC over de deelnemendo Btaton is · een ooonomische en
politieke maat~egol . Ondanks het huidige vcrband tussen de TAC en hun
verdeling gnat het o~ twee fundamenteel verschillende aangelegonheden.
6.
De v~ni_gbaar_h~_i,?. met art~kelen _38:-47 ~G.::Y~rc!~ag.
 In de .eerste vraag gaat het or allereerst o~ of naar Gemocnschapsrecht,
in het bijzonder golot op de artikelon 38 tot on met 47 van hot EEGVerdrag, aan de lid-staten nog de bevoegdheid toekomt quota vast to
steJJen.
6.1.
Een op de bcschormin.g van de visstand gericht bcleid valt zonder twijfel onder de in artikel 39 van het Verdrag gonoemde algemene doelstellingen van het gcmeenschappelijk landbouwbeleid. Zowel de verGToting
van de produktiviteit van de landbouw "door de technische vooruitgang
te bevorderen on door zowel de rationele ontwiyJceling van de landbouwproduktie als een optimaal gobruik van de prodlih~iefactoron, met name
van de arbcidskrachten, t e verz ekor en" (artikol 39, lid 1, a)) als het
veili6 stellen van de voorziening (artikel 39, lid 1, d)) l) . impli'

coert dat zo nodig boschermendo maatrego1en wordon gcnomen tot behoud
van do visstand. Derhalve kan en - zo nodie -, moet het gomeenschappelijk landbouwbeloid ook beschcrmende maatrogolon omvatc on, met inbegrip van een st olsel van TAG's, dat door de Gumeensch<nslnstellingon dient to worden beheerd.
1

) De prcambule van de NF.Ji.FC gebruikt gclijkaardige ui tdruk..'kingen : "De Stat en die partij zijn bij dit Verdrag , wcnsende de instanill1ouding van de
visv0crraden on de rationele exploitatio van de visserij in hot Noordoostelijk deel van de Atlantische Oceaan te verzekoren ••• "•

SJ/143/76-N.
- 13-

6. :.
 .....,.'= ·'

.:3

de i i ... rondcr, .,ij de

ch~d

ling van cc tweede vraag, ge-

,,aakte op..• crkingcn over do bcvoegdheid tot het afslui t en van v rdrargen met derdc lendcn (nr 9 e .v~, lijkt alDBmcen t e worden aangcnomcn
dat de lid-staten, binnen het raam van do ander c Vordrae,--sbopalingcn ,
b0voc 5"Cl blijvcn maatregGlon tc ne:nen op hot gcbi ed van de lnndbouvJ,
zolan.; de Gcmecnschapsinstellingcn &ecn initiaticvcn hcbbcn gcnomen.
In cleze gcd.ac ..1tengang ka.n cle onbcvoec;dheid van de licl-staton inzake
onder artikcl 38 o.v. van het Vcrdrag vallende aangel c5 enhoden dus
niet wordcn afgeleid uit ecn abstracto uitlegging van doze artikclen,
doch alloen uit een ondcrzoek naar de draa~vijdt e van de communautairo
landbouvn·retscving. Bij gevolg kor:1t de vraaG van do vcrwijzcndc r ccht er
over de artikolcn 38 e.v. van het Verdr~g hi erop nccr of de visserij~~gc~egcnhcdcn

in het gcneenschappelijko visserijbcloid zodrurig zijn

gercgeld dat geen ruimt c ovcrblijft voor con nationalc r eeeling ; op
dezo vraag v10rdt hicronder ingega.a.n (nr 7).
6.3.
In dit verban0 hcrinnert do Co~missi c aan artikel 40 , lid 1, dat ala
volgt luiclt : ''Do lid-stat cn

1

) ontwikl:el cn tijdons de overgangspc-

riodc goleidelijk het gcmeonsohappclijk landbouwbel eid en brcngon
het uit erlijk ann hot einde van die periode tot stand".
Ofsohoon het wcllicht te gcwaao~ is uit dezo bcpaling de conclusic
t e trokken, dat de lid-etaten aan het cindo van do ovcrgangEperiodo
elke bevo cgdhe id t on aanzien van het landbouwbcleid v erliezen , gccft
artikol 40 op zi jn minst grond aan het vermoedcn van con exclusieve
bevoegdhcid van de Gemeensohapsinstcllingen in alle soctorcn, v-ra.arvoor een gcmeenschappclijke marktordcning bcstaat.
 1

) De ui tdruldcing "D o lid-ste..ten" moet ui t craard trmrden golez en als ''De

Raad" , Cf. artikol

SJ/143/76-N.
/~3,

lid 2.
- 14-

JUR/833-1-2-3/76

De Y-£!'.~EJI.'t?_~eid _fil.£t het~e~~-c~ha.PJ?.~~~.jE y_i~s~~e_E_j_?e_l_c]:.d!...
In de eerste en de derde vraag wordt ook de eventuele onverenigbaar-

7•

heid aan de orde_geste1d van ecn nationa1e quoteringsregeling met
Verordening (EEG) nr. 2141/70 van de Raad van 20 oktober 1970 houdende de totstandbrenging van een gemeenschappelijk structuurbe1eid
in de visserijsector (PB nr L 236 van 27 oktober 1970, b1z. 1) en
Verc:>rdening (EEG) nr 21.42/70 van de Raad. van 20 oktober '1970 houdende
een gemeenschappe1ijke ordening der markten in de sector visserijprodukten (PB nr L 236 van 27 oktober 1970, b1zA 5) l). In dit verband moet voorts artike1 102 van de Toetredingnructe wordon ondorzocht,
dZ!.t ook in do beid0 vraeen wordt genoemd~

7.1.
