None
E' opportuno tuttavia sottolineare che la verifica è

effettuata nel contesto di una direttiva in cui ci si è limitati a stabilire
gli obiettivi lasciando allo Stato membro la facoltà di decidere gli strumenti atti al loro conseguimento. In considerazione delle notevoli conseguenze a livello organizzativo che potrebbero sorgere (se si attuasse il suggerimento della Corte dei conti), nonché della particolare natura amministrativa
di alcune misure, la Commissione dubita dell'opportunità di porre in atto detti
suggerimenti, anche perché ogni innovazione deve rispettare la normativa vigente. Ci si riferisce in particolare all'articolo 8, par. 1 del regolamento
(CEE) 729/70, secondo il quale incombe agli Stati membri, in conformità delle
disposizioni legislative, regolamentari ed amministrative nazionali, la responsabilità di adottare le misure necessarie.
Par. 4.1. e 4.2.
La Commissione conviene con la Corte dei conti che periodi di attività ridotta
o di assenza di attività possono pregiudicare una corretta e rapida attuazione
della direttiva. E' ovvio che tali situazioni dovrebbero essere evitate. Data
pero' la consistenza del personale, esse tenderanno inevitabilmente a riprodursi in determinate occasioni, soprattutto quando il personale dipende in
qualche modo dalla disponibilità di esperti nazionali.
In determinati casi il lavoro inerente all'attuazione della direttiva 77/435
ha quindi subito un certo rallentamento senza per questo essere trascurato e
mai si è verificata una situazione di "quasi totale fallimento nella sorveglianza dell'introduzione della direttiva nelle normative degli Stati membri".
 Si ricorda che tra gli Stati membri e i servizi della Commissione sono in corso
discussioni volte a risolvere problemi di interpretazione connessi con il "controllo dei sistemi" e le visite per le "verifiche contabili" che costituiscono
un utile complemento alle riunioni, seminari ecc. Ne si dovrebbe dimenticare
la prassi di un dialogo diretto fra la Commissione e gli Stati membri su problemi che richiedono chiarimenti, seguita ogni qualvolta se ne rivela la
necessità.
Converted:05.03.2010

Page:

- 5-

Si sottolinea che fin dall'inizio del 1984 i servizi della Commissione hanno
esaminato l'attuazione della direttiva negli Stati membri al fine di individuare i settori in cui, secondo la Commissione, è possibile conseguire risultati tangibili che possono scaturire da suggerimenti per una razionalizzazione
o una modifica delle procedure esistenti. In questo campo il volume di lavoro
ancora da svolgere è ragguardevole e molti delle questioni sollevate dalla
Corte dei conti contribuiranno utilmente all'analisi della situazione che la
Commissione farà prima di adottare decisioni in merito ai settori sui quali
dovrebbe concentrarsi in futuro l'azione del FEAOG.
Par. 4.3.
La Commissione.dissente dai suggerimenti formulati dalla Corte in merito agli
obiettivi perseguiti. In effetti, il lavoro effettuato nelle riunioni dei
gruppi di esperti, nei seminari o nelle discussioni bilaterali degli Stati
membri non riguarda unicamente l'applicazione delle disposizioni di applicazione della direttiva ma anche le possibilità concrete di applicazione delle
misure, tenendo conto delle circostanze giuridiche e fattuali degli Stati membri.
Il seminario del 23, 24 e 25 novembre 1982 costituisce un buon esempio degli
sforzi compiuti per collegare le disposizioni della direttiva a problemi
concreti e all'evoluzione del settore.
Par. 4.6.
 In merito all'opportunità o meno di decidere se i controlli prescritti in
determinati regolamenti, come ad esempio il regolamento (CEE) 1725/79, possono
essere utilizzati ai fini della direttiva, la Commissione considera accettabile
l'inclusione di una parte di tali visite. Non si può' tuttavia fare astrazione
delle esigenze degli Stati membri per quanto riguarda i criteri di rappresentatività sia in termini di importanza finanziaria che di attività nell'ambito
del settore agricolo.
A condizione che tali esigenze siano soddisfatte, la

Commissione ha deciso che non avrebbe imposto agli Stati membri misure restrittive troppo severe per la determinazione del livello minimo delle imprese da
sottoporre al controllo e per l'inclusione o meno di casi come quelli descritti
in precedenza.
Converted:05.03.2010

Page:

- 6La Commissione conviene inoltre che l'applicazione di un controllo al primo
livello in base alle procedure prescritte dalla direttiva dovrebbe essere
contenuta al massimo per rispettare il principio della complementarità dei
controlli contemplati dalla stessa.
Tuttavia si deve riconoscere che, per certi casi, la procedura stabilita dalla
direttiva costituisce lo strumento di controllo più efficace per una corretta
gestione ed un controllo approfondito della spesa nell'ambito del FEAOG. La
Commissione farà quindi in nodo che i controlli siano espletati con una frequenza proporzionata all'importanza dei singoli casi.
Par. 4.7. e 4.8.
 E' con interesse che la Commissione ha preso atto.dei suggerimenti formulati
dalla Corte dei conti ai fini di una più efficace attuazione della direttiva
dal punto di vista pratico. In base a tali esperimenti i servizi della Commissione procedono attualmente ad un esame dattagliato delle procedure applicate dagli Stati membri (cfr. par. 4.1. e 4.2.) in cui si terrà conto dei
suggerimenti della Corte. Pur tenendo presenti i limiti inerenti al fatto che
la Commissione dovrà operare nell'ambito di una direttiva e della legislazione
in vigore negli Stati membri, si spera nondimeno che sarà possibile individuare con questi ultimi i settori in cui vi è una reale necessità di miglioramenti.
Par. 4.9. e 4.10.
Come sottolineato in precedenza dalla Corte dei conti nella sua relazione, uno
dei principali obiettivi della direttiva consiste nell'introdurre un livello
supplementare di controllo dei pagamenti effettuati in passato. Bisogna tuttavia sottolineare che compete ad ogni Stato membro stabilire le procedure dettagliate del controllo da applicare ad entrambi i livelli nella misura in cui la
normativa comunitaria non contempla controlli specifici. Si vedano, a tal proposito, le osservazioni di maggior rilievo in merito alla responsabilità in
materia formulate in risposta alle osservazioni di cui ai paragrafi 3.15.-3.17.
Secondo la Commissione, uno dei suoi compiti principali consiste nell'incoraggiare e favorire suggerimenti utili, come già indicato nei paragrafi 4.7. e
4.8. I suggerimenti come quelli formulati nei suddetti paragrafi saranno ovviamente valutati in questo contesto.
Converted:05.03.2010

Page:

-7 Par. 4.11. e 4.12.
La Commissione riconosce l'esistenza del problema delle sanzioni connesse con
i controlli ma non ritiene che la sfera di applicazione della direttiva sia il
contesto più adatto per discutere problemi del genere.
 Conclusione
Uno degli obiettivi principali della direttiva consisteva nell'introdurre negli
Stati membri un tipo di controllo che, secondo quanto si auspicava, avrebbe
permesso di migliorare il controllo sull'utilizzazione dei fondi FEAOG e di
intensificare la lotta contro le irregolarità.
Fin dall'inizio la direttiva è stata considerata come lo strumento giuridico
più appropriato in quanto all'epoca la Comunità doveva rendere più efficienti
nove sistemi nazionali, tutti con normative, organismi finanziari e metodi di
approccio diversi. Già nell'articolo 11 della direttiva si riconosceva che in
futuro sarebbe stato necessario adeguare le procedure, ecc., per l'attuazione
delle disposizioni della stessa. In certi casi i tempi di attuazione negli
Stati membri sono stati più lunghi di quanto originariamente previsto. L'esperienza fatta ha permesso di concludere che la Commissione e gli stessi Stati
membri avevano fatto previsioni troppo ottimistiche per quanto riguarda i
termini di tempo necessari per completare l'attuazione della direttiva.
Nei primi anni la Commissione ha seguito, in modo adeguato, i problemi di
interpretazione e quelli giuridici e gli aspetti più tecnici della direttiva.
 Cio' era necessario per garantire una base adeguata per una futura, corretta
applicazione della direttiva. In questo periodo la Commissione si è resa perfettamente conto del fatto che, nel contesto giuridico stabilito dalla direttiva, si doveva consentire agli Stati membri di organizzare ed espletare i
controlli prescritti secondo le procedure più adatte all'organizzazione interna
e ai metodi seguiti dagli organismi competenti. Nell'insieme, tuttavia, la
Commissione ritiene che siano stati compiuti progressi ragionevoli. Alcuni settori debbono senza dubbio essere razionalizzati, come si ammette nella presente
relazione. Secondo quanto indicato in precedenza, la Commissione si prefigge
di procedere alle opportune valutazioni, in base ai risultati degli esami da
lei stessa effettuati sulla prassi seguita dagli Stati membri, per favorire
l'adozione di metodi più razionali in tutti i casi in cui si rivelerà necessario.
Converted:05.03.2010

Page:

transmission des
traductions
3ème partie

Converted:05.03.2010

Page

RS
DE EUROPÆISKE FÆLLESSKABER
REVISIONSRETTEN

AN*Ar'Q

ΕΥΡΩΠΑΪΚΕΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ
ΕΛΕΓΚΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ

EUROPÄISCHE GEMEINSCHAFTEN
RECHNUNGSHOF

EUROPEAN COMMUNITIES
COURT OF AUDITORS

4/84

COMUNITÀ EU ROPEE
CORTE DEI CONTI

COMMUNAUTÉS EUROPÉENNES
COUR DES COMPTES

EUROPESE GEMEENSCHAPPEN
REKENKAMER

SPECIAAL VERSLAG VAN DE REKENKAMER
#

betreffende de tenuitvoerlegging
van Richtlijn 77/435 van 27 juni 1977,
inzake de door de Lid-Staaten uit te voeren controles
op de verrichtingen in het kader van
de financieringsregeling van het EOGFL-Garantie

(Opmerkingen ex artikel 206 bis van het EEG-Verdrag)

#

Dit verslag werd overeenkomstig artikel 206 bis, EEG-Verdrag,
door de Rekenkamer vastgesteld in haar zitting van
11 oktober 1984. Op 13 juni 1984 was het voor commentaar
toegezonden aan de Commissie, waarvan de antwoorden aan dit
verslag zijn toegevoegd.
 29, RUE ALDRINGEN
1118 LU XEMBOU RG
TÉLÉPHONE 4773-1 / TÉLEX: 3512 EU RAU D LU
ADRESSE TÉLÉGRAPHIQUE: EU RAU DIT LU XEMBOU RG

Converted:05.03.2010

Page

ϊ

Λ

INHOUD

Paragraaf

Φ

m

INLEIDING

1.1

RICHTLIJN 77/435
De voornaamste beweegredenen voor de
vaststelling van de richtlijn
De inhoud van de richtlijn
Verantwoordelijkheid voor de tenuit­
voerlegging

2.1­2.5

DE TENUITVOERLEGGING VAN DE RICHTLIJN DOOR
DE LID­STATEN
Trage toepassing van de richtlijn door
de Lid­Staten
Moeilijkheden bij de toepassing van
de richtlijn sinds 1979
De eerste duidelijke resultaten
Tekortkomingen in de door de Lid­Staten
ingevoerde controlestelsels
Beperking van de controles tot grote
ondernemingen
Feitelijke uitsluiting van kleine
ondernemingen
Uiteenlopende controletechnieken
Geen of onvoldoende coördinatie
Uitsluiting van verrichtingen op het
gebied van de openbare opslag
Geen complementariteit tussen controle­
niveaus
CONTROLE VAN DE COMMISSIE OP DE TOEPASSING
VAN DE RICHTLIJN
Onregelmatig optreden van de Commissie
Ondoordachte benadering van de controle­
systemen

Converted:05.03.2010

2.1
2.4

­ 1.2

­ 2.3

2.5
3.1

­ 3.17

3.1

­ 3.7

3.1
3.4

­ 3.3
­ 3.7

3.8

­ 3.17

3.9
3.10 ­ 3.11
3.12
3.13
3.14
3.15 ­ 3.17
4.1
4.1

­ 4.12
­ 4.2

4.3

Page

î

^

2.
Consequenties van de houding van de
Commissie
Verzwakking van de strekking van de
richtlijn
Geen echte verscherping van de communautaire controles
- Gebreken bij het bepalen van optimale
controletechnieken
- Nalatigheden bij de invoering van
complementariteit van de controles
- Geen vooruitgang met de invoering
van een prohibitief sanctiestelsel

m

CONCLUSIE

4.4

- 4.12

4.5

- 4.6

4.7

- 4.12

4.7

- 4.8

4.9

- 4.10

4.11 - 4.12
5.1

- 5.2

ANTWOORDEN VAN DE COMMISSIE

®

Converted:05.03.2010

Page

3.
 INLEIDING
1.1. Ingevolge Verordening (EEG) nr. 729/70 van de Raad van 21
april 1970 * ' berust de verantwoordelijkheid voor de
controle op de door het EOGFL-Garantie gefinancierde
verrichtingen in de eerste plaats bij de Lid-Staten. Het
toezicht, de stimulering en de coördinatie op dit gebied zijn
aan de Commissie toevertrouwd. Dit was voor haar de aanleiding,
de Raad te verzoeken om vaststelling van Richtlijn 77/435/EEG
van 27 juni 1977 v(2 ') teneinde met ingang van 1979 de
controle op de door het EOGFL-Garantie gefinancierde
verrichtingen op bepaalde punten te harmoniseren door
veralgemening en systematisering in de Lid-Staten van de
controles die worden verricht op de handelsdocumenten van
ondernemingen die in het kader van het EOGFL-Garantie bedragen
hebben ontvangen of verschuldigd zijn.
1.2. Toen de Kamer in 1977 haar taak aanvaardde, werd zij
terstond gewezen op het belang van dit document, dat als één
van de belangrijkste wapenen in de strijd tegen fraude en
onregelmatigheden wordt gezien. In 1981 heeft de Kamer
geconstateerd dat de Commissie naliet, controle uit te oefenen
op de tenuitvoerlegging van de richtlijn in de Lid-Staten (punt
4.38 van het jaarverslag over 1980, PB nr. C 344 van
31 december 1981, blz. 64). Aangezien het antwoord van de
Commissie onbevredigend was, hebben de controleurs van de Kamer
in 1981 en 1982 in de tien Lid-Staten een enquête gehouden om
na te gaan in hoeverre de controles van het EOGFL-Garantie
waren verscherpt. De aldus verkregen gegevens zijn bijgewerkt
aan de hand van latere controlewerkzaamheden. Het onderhavige
verslag heeft ten doel:

(1) PB nr. L 94 van 28.4.1970, blz. 13.
(2) PB nr. L 172 van 12.7.1977, blz. 17.
Converted:05.03.2010

Page

4.
 (a) Een overzicht te geven van de belangrijkste tekortkomingen
die in de Lid-Staten zijn geconstateerd;
(b) te bepalen in hoeverre de Commissie had kunnen bijdragen
aan een meer bevredigende tenuitvoerlegging van de
richtlijn.
RICHTLIJN 77/435
DE VOORNAAMSTE BEWEEGREDENEN VOOR DE VASTSTELLING VAN DE
RICHTLIJN
2.1. Geconstateerd was, dat slechts een beperkt aantal
deelnemers aan het economisch proces rechtstreeks was betrokken
bij een groot gedeelte van de uit hoofde van het EOGFL-Garantie
uitbetaalde subsidies of geïnde ontvangsten en dat voorts de
meeste van de door de Lid-Staten bij de Commissie gemelde
onregelmatigheden waren ontdekt dankzij controles op
handelsdocumenten van ondernemingen.
2.2. De controle op handelsdocumenten, die aldus haar nut had
bewezen, werd niet in alle Lid-Staten op dezelfde wijze
uitgeoefend. De Commissie stelde in 1976 derhalve voor, de
methode bij wege van een communautaire richtlijn voor alle
landen van de Gemeenschap te harmoniseren.
2.3. De keuze van dit juridisch instrument is een rechtstreeks
uitvloeisel van het huidige systeem krachtens hetwelk de
Lid-Staten zelf belast zijn met de organisatie en uitvoering
van de controles en met het opsporen van en de strijd tegen
fraudes en onregelmatigheden. Hiermee kunnen namelijk conform
de bepalingen van artikel 189 van het EEG-Verdrag de voor de
Lid-Staten verplichte resultaten worden bepaald, terwijl hun
tegelijkertijd de keuze wordt gelaten inzake de middelen om die
te bereiken.
Converted:05.03.2010

Page

5.
 DE INHOUD VAN DE RICHTLIJN
2.4. De inhoud van de richtlijn (tekst van de artikelen in het
licht van de tekst van de belangrijkste overwegingen) kan als
volgt worden samengevat:
(a) De voornaamste doelstelling van de richtlijn is, de
Lid-Staten ertoe te brengen te controleren of de
verrichtingen in het kader van de financieringsregeling
van het EOGFL-Garantie daadwerkelijk en regelmatig hebben
plaatsgevonden, en wel aan de hand van de
handelsdocumenten van de ondernemingen die bedragen
ontvangen of verschuldigd zijn en die in de tekst van de
richtlijn worden aangeduid als "ondernemingen" (artikel 1,
sub 1 ).
(b) De aldus uitgevoerde controles moeten:
(i) systematisch worden verricht in een omvang en met
een frequentie die door de Lid-Staten zelf worden
vastgesteld (artikel 2, lid 1);
(ii) representatief zijn voor de door het EOGFL-Garantie
gefinancierde maatregelen (vijfde overweging);
(iii) omvangrijk zijn, en ieder jaar worden verricht op
"een aantal ondernemingen dat niet kleiner mag zijn dan
de helft van het aantal ondernemingen waarvan, in het
kader van de regeling van het EOGFL-Garantie de
ontvangsten of de verschuldigde bedragen of beide
tezamen in het jaar voorafgaande aan dat van de
controle hoger zijn geweest dan 100 000 Rekeneenheden Í1) (artikel 2, lid 2);
(1) 100 000 r.e. = 120 895 Ecu.
Converted:05.03.2010

Page

6.
(iv) een aanvulling vormen van de reeds door de Lid-Staten
uitgevoerde andere controles, inzonderheid de
rechtstreekse verificaties en de eventuele controle van
de voorraadboekhouding (tweede overweging).
 (c) Voorts geeft de richtlijn een omschrijving van de term
handelsdocumenten en legt zij verplichtingen op met
betrekking tot een vergelijking van de door de
ondernemingen bijgehouden afzonderlijke voorraadboekhouding
met hun handelsdocumenten, de bewaring van de
handelsdocumenten gedurende ten minste drie kalenderjaren,
de rechten die de controleurs dienen te genieten en de
mogelijkheid dat de handelsdocumenten bij een vermoeden van
onregelmatigheden volgens de geldende nationale bepalingen
in beslag kunnen worden genomen.
(d) De richtlijn voorziet in onderlinge bijstandsverlening van
de Lid-Staten, beklemtoont het vertrouwelijk karakter van
de inlichtingen die bij de tenuitvoerlegging van de
richtlijn zijn ingewonnen en verlangt van de Lid-Staten
dat zij de Commissie jaarlijks verslag uitbrengen over de
toepassing van de richtlijn.
(e) Tenslotte werd een termijn van twee jaar, eindigend op
1 juli 1979, ingeruimd voor de inwerkingtreding. Tijdens de
eerste twee jaren daarna, dus in 1980 en 1981, konden de
systematische controles beperkt blijven tot de helft van
het minimum aantal dat bij normale toepassing van de
richtlijn zou moeten worden uitgevoerd.
VERANTWOORDELIJKHEID VOOR DE TENUITVOERLEGGING
2.5. Toen de richtlijn eenmaal door de Raad was vastgesteld,
hield de tenuitvoerlegging in de Lid-Staten binnen de termijn
van twee jaar een tweeledige verantwoordelijkheid in:

Converted:05.03.2010

Page

7.
(a) de Lid-Staten moesten maatregelen treffen om met ingang van
1 juli 1979 systematische controles van handelsdocumenten
conform de bepalingen van de richtlijn op hun grondgebied
te kunnen uitvoeren.
(b) de Commissie moest erop toezien dat de richtlijn in de
Lid-Staten correct werd uitgevoerd door het oog te houden
op de maatregelen die zij daartoe namen, door zo nodig hulp
te bieden bij het treffen van deze maatregelen en door zich
op de hoogte te stellen van de eerste concrete resultaten
met betrekking tot de uitvoering van de door de richtlijn
voorgeschreven controles.
 DE TENUITVOERLEGGING VAN DE
RICHTLIJN DOOR DE LID-STATEN
TRAGE TOEPASSING VAN DE RICHTLIJN DOOR DE LID-STATEN
Moeilijkheden bij de toepassing van de richtlijn sinds 1979
3.1. In 1979 was de situatie van Lid-Staat tot Lid-Staat zeer
verschillend. Sommige Lid-Staten (Verenigd Koninkrijk,
Bondsrepubliek), bleken alstoen reeds te hebben voldaan aan de
verplichtingen voortvloeiend uit de richtlijn. Een ander land
(Denemarken) kon bogen op een gedeeltelijke tenuitvoerlegging
en de overige landen waren over het algemeen nog niet verder
gekomen dan de voorbereidingsfase waarin een juridisch en
administratief kader werd opgezet om aan de verplichtingen van
de richtlijn te kunnen voldoen.
3.2. Uit deze constatering kan niet zo maar worden afgeleid,
dat er onderscheid bestaat tussen voortvarende en minder
voortvarende Lid-Staten:

Converted:05.03.2010

Page

8.
(a) veeleer geeft zij blijk van de talrijke moeilijkheden die
elke Lid-Staat bij het invoeren van een nieuw
controlestelsel of het wijzigen van het bestaande
ondervond. De Lid-Staten die de richtlijn op 1 juli 1979
als enige konden toepassen, verklaarden de richtlijn in
feite al voor de datum van vaststelling te hebben
toegepast.
(b) de traagheid waarmee de richtlijn in de Lid-Staten ten
uitvoer werd of nog wordt gelegd, zou minder kritiek
oproepen indien bleek dat de uiteindelijk ingevoerde
controlesystemen een stellige garantie voor kwaliteit en
doeltreffendheid bieden.
3.3. Toch kan niet stilzwijgend voorbij worden gegaan aan het
feit dat sommige Lid-Staten zich pas laat rekenschap hebben
gegeven van de verplichtingen die deze richtlijn opgelegde en
van het communautair belang bij de tenuitvoerlegging ervan. Het
feit dat de Commissie in de periode 1980-1981 praktisch
stilzat, heeft de bewustwording van bepaalde Lid-Staten niet
bespoedigd.
 De eerste duidelijke resultaten
3.4. In 1981 maakten de meeste Lid-Staten een begin met de
toepassing van de richtlijn. Met uitzondering van Griekenland,
dat een speciaal geval is gezien de recente toetreding van dat
land (1), Italië (2) en Nederland (3) hebben alle landen bij de
(1) Wel zij opgemerkt dat dit land zich bij zijn toetreding
verplichtte de communautaire richtlijn op zijn grondgebied
ten uitvoer te leggen (artikelen 143 en 145 van het
Toetredingsverdrag, PB nr. L 291 van 19.11.1979, blz.49 en
169) en in 1982 derhalve dezelfde juridische verplichtingen
had als zijn partners. In 1983 is bij de wet tot wijziging
van het Statuut van de YDAGEP, aan dit Griekse
betaalkantoor de verantwoordelijkheid toevertrouwd om de
in de richtlijn bedoelde controles te verrichten.
(2) Italië is eerst in 1983 begonnen met de toepassing van de
richtlijn.
(3) Nederland was van mening dat het nu het zich nog in de
aanloopfase bevond, de controles kon beperken tot de helft
van het normale aantal controles (cf. paragraaf 2.4 (e)).
Converted:05.03.2010

Page:

9.
Commissie opgave gedaan van een aantal controlebezoeken dat
voldeed aan de bepalingen van de richtlijn (cf_tabel_l). De
resultaten van de controles, dat wil zeggen de ontdekte
onregelmatigheden, zijn nog zeer beperkt en vooral erg
verschillend naar gelang van de staten die werkelijk in de
operationele fase zijn aangeland. Bij de analyse van deze
resultaten dient de grootste voorzichtigheid te worden
betracht. Deze resultaten, die door de Lid-Staten zelf zijn
opgegeven, zijn moeilijk te vergelijken met de gegevens die in
het kader van Verordening (EEG) nr. 283/72 *1' zijn
gegeven, met name omdat de Lid-Staten nog steeds niet dezelfde
opvatting hebben van het begrip fraude en onregelmatigheden.
 3.5. Het volgende kan echter worden geconstateerd:
(a) in sommige staten leiden de door de richtlijn
voorgeschreven controles niet vaak tot correcties;
(b) in andere staten zijn de resultaten daarentegen uit
kwantitatief oogpunt veel beter (in de Bondsrepubliek
heeft men met deze controle 60% van de in dat land
geconstateerde onregelmatigheden kunnen ontdekken).
3.6. Een verklaring voor dit verschil is moeilijk te geven maar
de nationale autoriteiten hebben desgevraagd de volgende
verklaringen gegeven:
(a) In de landen waar slechts weinig onregelmatigheden in de
zin van de richtlijn worden gemeld, wordt zulks verklaard
uit het feit dat er twee controleniveaus van verschillende
aard bestaan (het eerste niveau bestaat uit controles van
preventieve aard, en het tweede uit controles in de zin
van de richtlijn) en men is van mening dat het eerste
controleniveau zo doeltreffend blijkt, dat het tweede nog
slechts als laatste zekerheid dient.
(1) Verordening betreffende onregelmatigheden en
terugvordering van onverschuldigd betaalde bedragen,
PB nr. L 36 van 10.2.1972, blz. 1.
 Converted:05.03.2010

Page:

IO,

Tabel i -

Voornaamste resultaten van de toepassing van de richtlijn in de jaren 1980 tot en met 1982
(Opgaven van de Lid-Staten aan de Commissie)
Toepassing van r i c h t l i j n
J
a
a
r

Lid-Staat

#

Aantal
controlebezoeken

Aantal
gevalle:

250
269
248

>125
140
160

1
1

2 025 243
12 1 5 6

Denemarken

1980
1981
1982

405
332

1

200
600

0

0

Duitsland

1980
1981
1982

155
207
810

1
1
1

499
976
115

55(2)
65(2)
65(2)

7 000 000
7 000 000
5 000 000

Griekenland

1980
1981
1982

*

Frankrijk

1980
1981
1982

750
1 000

250
375
504

4
1
0

Ierland

1980
1981
1982

205
218
119

79
110
81

0
1

Italië

1980
1981
1982

1 040
1 040
1 040

Luxemburg

1980
1981
1982

Verenigd
Koninkrijk

1980
1981
1982

T o t a a l co
1980
grond van de 1 9 8 1
bestaande
1982
gegevens

*

>l
>2
>2

(2)
(2)
(2)

(ECU)

4
1
1

5 078 691
177 910
210 074

11
32
19

92 7 8 2
349 4 2 1
131 255

93
114
109

12 9 4 8 0 6 7
12 8 5 8 1 3 5
7 003 009

*

*
*

121 809
12 2 9 0
0

37
40
18

421
456
232

759
461
436

*
0

1
6
1

665
29

362
722

21
2
34

1 987 163
970 186
27 167 9 7 6

*

29 7 2 2

(4)
(4)
(4)

*
*

1980
1981
1982

Aantal
gevallen

Bedrag
(ECU)

1980
1981
1982

1
1

Aangegeven
onregelmatigheden

Aangegeven
onrege Imatigheden

België

Nederland

#

Aantal
ondernemingen
met t e n r a n s t e
100 0 0 0 r . e.
 1 2 0 8 9 5 ECU

Toepassing van verordening I
283/7 2
(1)

77/435

0
0
0

0
0
0

8

6

1

< 1

150
463

77
154

7
8

315 530
< 8 000

*

*

25
5
9

589 747
56 187
59 167

13
16
8

606 070
150 670

54
42
23

764 040
598 282
138 272

**
**

246
242
390

21 482 254
16 1 1 1 9 4 4
36 6 3 4 217

000
700
067

> 4 290
> 7 050
>6 000

965
1 945
1 323
^2
>5
>3

995
450
239

(5)
(5)

± 80
± 90
à 80

000

(3)

(1) Deze gegevens betreffen alle onregelmatigheden die de Lid-Staten aan de hand van hun diverse controle-

activiteiten (waaronder de controles uit hoofde van de richtlijn) hebben aangegeven; zij hebben slecnts
indicatieve waarde, aangezien zij onderling niet vergelijkbaar zijn (cf. Jaarverslag ever 1932,
paragraaf 4.50, PB C 357 van 31*12.1983, blz. 43).
(2) Deze gegevens zijn slechts bij benadering exact; de Duitse instanties hebben verklaard dat ongeveer 60%
van de in het kader van verordening 283/72 aangegeven gevallen zijn ontdekt door middel van controles
achteraf van de financiële administratie.
(3) Volgens de verklaring is dit bedrag m e t bekend.
(4) Ramingen voor 1975.
(5) Waarvan ongeveer 550 centróles vande financiële administratie die rechtstreeks verband houden met
het beheer.
De Lid-Staten hebben geen gegevens verschaft.
Vermelding van een totaal op grond van te onnauwkeurige gegevens zou zinloos zijn.
Converted:05.03.2010

Page:

11.
(b) In de andere landen waar meer onregelmatigheden worden
gemeld, wordt verklaard dat ook daar twee controleniveaus
bestaan die beide betrekking hebben op de financiële
administratie en dat de daarmee opgedane ervaring uitwijst
dat de uitgevoerde verificaties ingevolge de richtlijn zeer
goed functioneren.
 3.7. Bij een beoordeling van de behaalde resultaten kan men
zich onmogelijk zonder meer op een van deze beide verklaringen
baseren. Men dient namelijk na te gaan onder welke concrete
omstandigheden de door de richtlijn voorziene controles in de
Lid-Staten zijn verricht en alle elementen vast te stellen die
de verschillende bestaande controlestelsels kenmerken.
TEKORTKOMINGEN IN DE DOOR DE LID-STATEN INGEVOERDE
CONTROLESTELSELS
3.8. De Kamer heeft in de door bepaalde Lid-Staten ingevoerde
controlestelsels tekortkomingen ontdekt die de strekking van de
richtlijn min of meer ernstig aantasten.
Beperking van de controles tot grote ondernemingen
3.9. Er zijn Lid-Staten die menen dat de richtlijn alleen
controles voorschrijft op ondernemingen die de grens van
100 000 r.e. overschrijden:
(a) In deze zienswijze zouden alleen deze ondernemingen moeten
worden gecontroleerd, en wel eens in de twee jaar.
(b) Deze opvatting komt gedeeltelijk overeen met het voorstel
voor een richtlijn, dat op 2 augustus 1976 bij de Raad
werd ingediend. Hierin werd immers voorgesteld dat de
Lid-Staten de controles op grond van de richtlijn met een

Converted:05.03.2010

Page:

12.
door henzelf bepaalde frequentie zouden uitvoeren bij de
ondernemingen die bedragen ontvingen of verschuldigd waren
en dat in elk geval de ondernemingen die de grens van
100 000 r.e. overschreden, eens in de twee jaren zouden
worden gecontroleerd.
(c) Doch de definitieve tekst wijkt sterk af van het voorstel.
 Bepaald wordt nu, dat de controles representatief moeten
zijn voor de door het EOGFL gefinancierde verrichtingen en
betrekking moeten hebben op een aantal dat ten minste
gelijk is aan de helft van het aantal ondernemingen dat
boven deze grens ligt. Het betreft hier de
berekeningswijze van een kencijfer waarmee men de omvang
van de te controleren steekproef kan bepalen; deze moet
representatief zijn, dat wil zeggen alle categorieën
ondernemingen betreffen naar evenredigheid van hun aandeel
in de totale financiering.
(d) De Staten die slechts ondernemingen controleren die boven
de grens van 100 000 r.e. liggen, passen de richtlijn niet
naar de letter toe. Wel moet worden erkend, dat men bij
ondernemingen die boven deze grens liggen te maken heeft
met een aandeel aan subsidies en/of geïnde bedragen dat
meer dan een kwart van de totale uitgaven van het
EOGFL-Garantie vormt.
(e) Daarom zou het in de rede liggen dat deze Staten ook een
perfect systeem kenden voor de opsporing van ondernemingen
die boven de grens van de 100 000 r.e. liggen. De twee
Staten die zich in deze situatie bevinden, lijken echter
deel uit te maken van de Staten die een slecht
gecoördineerd stelsel van inbeslagneming van gegevens
hebben ingevoerd, waarmee niet de ondernemingen kunnen
worden onderkend die deze grens te boven gaan door een
groot aantal verrichtingen die worden beheerd door
verschillende instanties (zie paragraaf 3.13).
Converted:05.03.2010

Page:

13.
 Feitelijke uitsluiting van kleine ondernemingen
3.10. De uitsluiting in sommige Lid-Staten van de kleine
eenheden die bedragen ontvangen of verschuldigd zijn, ongeacht
of deze eenheden niet worden beschouwd als ondernemingen en
daarom zijn uitgesloten van de werkingssfeer van de richtlijn,
dan wel niet verplicht zijn een boekhouding bij te houden,
leidt daarentegen tot een situatie waarin de representativiteit
van de controles eveneens in hoge mate wordt afgezwakt. De
ondernemingen die slechts kleine bedragen ontvangen en/of
verschuldigd zijn, kunnen in bepaalde sectoren (olijfolie bij
voorbeeld) een groot aandeel van de door het EOGFL
gefinancierde verrichtingen uitmaken.
3.11. Hier geldt echter dezelfde opmerking als gemaakt in
paragraaf 3.9. Het lijkt niet tegen de geest, doch enkel tegen
de letter van de richtlijn in te gaan, indien men meent dat men
zich bij het type controles dat daarin wordt voorgeschreven
allereerst en systematisch op de ongeveer 7 000 ondernemingen
moet richten die grote bedragen ontvangen. Overigens zou het
ongetwijfeld irreëel zijn, de richtlijn strikt te lezen en een
verplichting op te leggen die in de werkelijkheid niet zou
kunnen worden nageleefd; gezien de traditie zou dit vaak het
geval zijn met de verplichting voor een kleine landbouwer een
boekhouding bij te houden.
Uiteenlopende controletechnieken
3.12. Tussen de controletechnieken bestaan verschillen waarvan
sommige de kwaliteit van de controles aanzienlijk kunnen
benadelen:

Converted:05.03.2010

Page:

14.
(a) Ontbreken van controle naar de financiële werkelijkheid
Sommige Lid-Staten gaan bij hun controle van de
boekhoudkundige bescheiden niet de financiële werkelijkheid
van de verrichtingen na doordat zij de werkelijke
geldstroom van de ondernemingen niet onderzoeken (geen
controle op de bankbescheiden bij voorbeeld) waardoor de
mogelijkheid blijft bestaan van fictieve verrichtingen die
slechts "op papier bestaan"'.
 (b) Ontbreken van toetsing aan gegevens van derden
Dezelfde opmerking geldt voor de Lid-Staten die nalaten de
gecontroleerde gegevens te toetsen aan de gegevens die in
het bezit zijn van derden (leveranciers, kopers,
transportbedrijven, enz.).
(c) Vervlechting van controlefuncties
In sommige Lid-Staten heeft de bevoegdheidsverdeling ertoe
geleid dat de uitvoering van de door de richtlijn
voorgeschreven controles werd toevertrouwd aan diensten die
reeds belast waren met de verificaties en/of inspecties van
het eerste niveau, terwijl in andere Lid-Staten
systematisch is vermeden dezelfde diensteenheden te
belasten met deze verschillende soorten controle.
Laatstgenoemde benadering is uiteraard beter omdat hierdoor
het aanvullend karakter van de op grond van de richtlijn
uitgevoerde controles wordt versterkt (cf. paragraaf
2.4 (b) iv)).
Geen of onvoldoende coördinatie
3.13. De niet of onvoldoende voorhanden coördinatie in sommige
Lid-Staten, die hebben besloten voor de tenuitvoerlegging van
de richtlijn een beroep op verschillende diensten te doen

Converted:05.03.2010

Page:

15.
 (douane, betaalkantoren, landbouwcontrolediensten, enz.) vormt
een vrij vaak geconstateerde leemte. Dit werkt met name door in
de berekening van het minimum aantal te verrichten
verificaties, de programmering van de controles, de exploitatie
ervan en de controle op hun resultaten. In gevallen waarin deze
verschillende diensten van de Lid-Staten bijvoorbeeld ieder
voor zich het aantal ondernemingen boven de grens van
100 000 r.e. berekenen, kunnen de Staten niet waarborgen dat
alle ondernemingen die boven die grens liggen inderdaad zijn
geregistreerd (met name wanneer ondernemingen bedragen
ontvangen van of betalen aan verschillende organen). Alleen bij
een statistische benadering waarin met een
waarschijnlijkheidsfactor wordt gewerkt, zoals in een der
Lid-Staten geschiedt, zou dit aantal ondernemingen op
realistische wijze kunnen worden geschat. Hieruit volgt dat
sommige dezer staten de facto minder ondernemingen controleren
dan vereist zou zijn en dat men er in ieder geval niet meer van
kan uitgaan dat deze controles systematisch zijn (met name
wanneer de gebrekkige coördinatie ook optreedt bij de selectie
van de te controleren ondernemingen).
Uitsluiting van verrichtingen op het gebied van de openbare
opslag
3.14. Ernstiger zijn de talrijke verschillen die zijn
geconstateerd bij het in aanmerking nemen van verrichtingen van
openbare opslag:
(a) De meeste Lid-Staten houden slechts rekening met
verkooptransacties tegen gereduceerde prijzen die zij als
subsidies beschouwen, andere tellen deze verkopen niet mee
en vrijwel alle zien noch in openbare aankopen, noch in
opslag verrichtingen die onder de controles van de
richtlijn vallen.
Converted:05.03.2010

Page:

16.
(b) Het feit dat met deze elementen geen rekening wordt
gehouden leidt ertoe dat het aantal ondernemingen boven de
grens van 100 000 r.e. en daarmee ook het aantal op grond
van de richtlijn te verrichten controles aanzienlijk
geringer wordt.
 (c) Deze benadering wekt verwondering, vooral wanneer zij tot
gevolg heeft dat de controle van de betrokken verrichtingen
wordt uitgesloten. Voor deze uitsluiting worden de volgende
argumenten aangevoerd: de Lid-Staten nemen deel aan het
stelsel van financiering van openbare opslag; de aankoop,
opslag en verkoop hebben een contractueel karakter; bij
aanbieding voor interventie valt moeilijk winst, bij opslag
geen dienstverrichting aan te tonen. Deze argumenten zijn
ongegrond omdat:
(i) de opslagverrichtingen deel uitmaken van de
financieringsregeling van het EOGFL;
(ii) fraude, die bij een der bovengenoemde elementen altijd
mogelijk is, soms alleen kan worden ontdekt of
gekwantificeerd na een controle van de
handelsdocumenten en hoe dan ook ten koste gaat van het
goede beheer van het EOGFL en van de communautaire
gelden.
(d) Last but not least is de uitsluiting van controles op grond
van de richtlijn op de verkopen tegen gereduceerde prijs
van opslagprodukten een moeilijk te aanvaarden anomalie,
indien men bedenkt dat de prijsverlaging volledig uit de
communautaire begroting wordt betaald.
Geen complementariteit tussen controleniveaus
3.15. De laatste belangrijke afwijking bij de tenuitvoerlegging
van de richtlijn die ongetwijfeld de meeste consequenties

Converted:05.03.2010

Page:

17.
heeft, ligt op het niveau van de globale doeltreffendheid van
het controlestelsel die na de tenuitvoerlegging van de
richtlijn is bereikt.
(a) In de meeste Lid-Staten zijn de door het EOGFL
gefinancierde verrichtingen aan twee verschillende
controleniveaus onderworpen. De controles van de eerste
categorie, uitgeoefend op alle verrichtingen voor de
betaling is fysiek (steekproeven, berekening van
hoeveelheden, enz.) en administratief van aard (controle
van specifieke documenten). De tweede categorie controles
die na de betaling steekproefsgewijze worden verricht heeft
betrekking op de handelsdocumenten (dit is de door de
richtlijn verplicht gestelde controle).
 (b) In andere Lid-Staten zijn de door het EOGFL gefinancierde
verrichtingen of sommige daarvan niet aan deze dubbele
complementaire controle onderworpen:
(i) In enkele zeldzame gevallen waren Lid-Staten van mening
dat sommige van hun reeds eerder verrichte fysieke en
administratieve controles zodanige garanties/boden dat
een tweede controleniveau met betrekking tot de
boekhouding overbodig was.
(ii) In enkele andere gevallen waren de Lid-Staten van
oordeel dat de enige voordien verrichte controles van
boekhoudkundige aard waren en voldeden aan de in de
bepalingen van de richtlijn gestelde voorwaarden, zodat
zij een herhaling van deze controles nutteloos achtten.
(iii) Tenslotte blijken in andere Lid-Staten, waarin een
systeem met diverse controleniveaus bestaat, de eerste
controleniveaus een combinatie te zijn van fysieke

Converted:05.03.2010

Page:

18.
controles die vaak worden uitgevoerd door middel van
steekproeven, en verificaties van verrichtingen die ook
vaak steekproefsgewijs geschieden en berusten op een
onderzoek van de handelsregisters en
handelsdocumenten. Hoewel minder grondig, zijn deze
controles van dezelfde aard als die bedoeld in de
richtlijn.
3.16. Bij. lezing van de tweede overweging blijkt dat de
richtlijn ertoe strekte, een situatie te creëren waarin alle
Lid-Staten de door het EOGFL gefinancierde verrichtingen zouden
onderwerpen aan een minimale controle door middel van
steekproeven, ter aanvulling van de controles die de Lid-Staten
reeds uitvoerden op het gehele lopende EOGFL-beheer. Hieruit
kan men afleiden dat alleen aan deze doelstellingen is voldaan
indien de systemen hebben geleid tot de invoering van twee
controleniveaus van verschillende aard waarbij toetsingen
mogelijk zijn en waarvan er tenminste een betrekking heeft op
alle verrichtingen tezamen.
3.17. Uit een oogpunt van doeltreffendheid zijn in ieder geval
die systemen, waarin de fysieke en administratieve controles
worden aangevuld door controles op de boekhouding, het best
geëigend om:
(a) verrichtingen van het "carroussel"-type (hetzelfde produkt
wordt verscheidene malen voor interventie aangeboden) op te
sporen.
 Indien alleen controles van fysieke en administratieve aard
worden uitgevoerd, kunnen deze praktijken immers niet
worden opgespoord, omdat deze controles slechts de
materiële gegevens betreffen. Worden de controles op de
boekhouding daarentegen gecombineerd met voornoemde

Converted:05.03.2010

Page:

i

19.
controles, dan kunnen deze verrichtingen, die in beginsel
niet in de commerciële boekhouding verschijnen (geen
boekingen, facturen, enz. in de handelsdocumenten) beter
worden opgespoord.
(b) verrichtingen die slechts "op papier bestaan" op te sporen
Deze verrichtingen, waarbij sprake is van een totaal
vervalste boekhouding, zullen niet aan de dag treden na
controles op de boekhouding alleen. Indien deze echter
worden getoetst aan de fysieke en administratieve
controles, zal de verrichting, waartegenover principieel
niet de beweerde materiële verrichtingen staan, kunnen
worden opgespoord.
CONTROLE VAN DE COMMISSIE OP DE,
TOEPASSING VAN DE RICHTLIJN
ONREGELMATIG OPTREDEN VAN DE COMMISSIE
4.1. Tijdens haar enquête heeft de Kamer het volgende
geconstateerd :
(a) Van 1977 tot en met 1980 zijn de diensten van de Commissie
actief geweest (colloquia, deskundigenvergaderingen,
toezicht op door de Lid-Staten genomen maatregelen; tegen
vijf Lid-Staten werd tevens de eerste fase van een
procedure ingeleid, die tegen twee, met grote achterstand
kampende Lid-Staten tot in 1983 is voortgezet);
(b) In 1981 stokten hun activiteiten; de reden zou zijn dat de
"nationale deskundige" aan wie het dossier aanvankelijk
was toevertrouwd, nadien door zijn oorspronkelijke
diensteenheid was teruggeroepen en niet onmiddellijk was
vervangen;

Converted:05.03.2010

Page:

20.
 (c) In 1982 hebben de diensten hun werkzaamheden hervat
(deskundigenvergaderingen, colloquia voor uitwisseling van
ervaringen, analyse van de eerste van de Lid-Staten
ontvangen rapporten over de werkzaamheden, toezicht op de
Lid-Staten die vertraging hadden opgelopen en vaststelling
op 15 februari 1983 van verordening nr. 269/83 ' '
houdende controle op bepaalde verkopen tegen gereduceerde
prijs van boter op de in de richtlijn bedoelde wijze);,
(d) Evenals in 1981 zijn de werkzaamheden van de diensten in
1983 opnieuw opgeschort wegens het vertrek van de tweede
"nationale deskundige" die hun ter beschikking was
gesteld;
(e) Begin 1984 hebben de diensten hun aandacht gewijd aan
andere werkzaamheden en zich verder beperkt tot de
registratie van de gegevens die zij van de Lid-Staten
ontvingen.
4.2. Het gebrek aan regelmaat in het optreden van de Commissie
is frappant. Het feit dat controle op de uitvoering van de
richtlijn in de rechtstelsels van de Lid-Staten in 1981 en
vervolgens in 1983 praktisch geheel ontbrak, heeft uiteraard
afbreuk gedaan aan de algehele kwaliteit van de door de
Commissie verrichte werkzaamheden. Dit heeft geleid tot
abnormale situaties op momenten waarop het toezicht op de
tenuitvoerlegging van de richtlijn in de Lid-Staten, zij het
slechts op het gebied van de interpretatie, van belang was. De
Lid-Staten hadden procedures voor het Hof van Justitie ex
artikel 169 van het Verdrag wegens niet-nakoming van de op hen
rustende verplichtingen te vrezen, terwijl sommige van hen in
die periode (1982-1983) maatregelen hadden getroffen om de
richtlijn ten uitvoer te leggen.
(1) PB nr. L 31 van 2.2.1983, blz. 5.
Converted:05.03.2010

Page:

21.
 ONDOORDACHTE BENADERING VAN DE CONTROLESYSTEMEN
4.3. Uit de analyse van het optreden van de Commissie, met name
sinds 1981, blijkt dat dit vooral is gericht op de formele
toepassing van de bepalingen van de richtlijn. De diensten van
de Commissie lijken, wat betreft de interpretatie, de
assistentie of het toezicht, niet te hebben nagegaan onder
welke omstandigheden de verificaties van de boekhouding bij de
ondernemingen in feite werden uitgevoerd, noch hoe de richtlijn
moest worden ingepast in het totale controlestelsel van de
Lid-Staten.
CONSEQUENTIES VAN DE HOUDING VAN DE COMMISSIE
4.4. Het onregelmatige en oppervlakkige optreden van de
Commissie heeft enerzijds bijgedragen tot een verzwakking van
de strekking van de richtlijn en anderzijds tot dusverre belet
dat de richtlijn een echt middel tot verscherping van de
communautaire controles werd.
Verzwakking van de strekking van de richtlijn
4.5. De tendens om de werkzaamheden in verband met openbare
opslag (cf. paragraaf 3.14) uit te sluiten van de werkingssfeer
van de richtlijn schijnt aanvankelijk wel degelijk te zijn
bevorderd door de aarzelingen van de Commissie in de groep van
deskundigen, belast met de toepassing van de richtlijn, in 1979
en in 1980, en vooral door haar opstelling tijdens een
vergadering van deze groep in maart 1983 waarin de Commissie
verklaarde dat er "geen enkele verplichting bestond de
boekhouding van een fabrikant van door een interventiebureau
gekochte produkten te controleren".
Converted:05.03.2010

Page:

22.
4.6. Overigens schijnt de vaststelling op 1 februari 1983 van
een verordening, waarin wordt voorgeschreven dat de controle in
verband met de toekenning van bepaalde vormen van steun in het
vervolg zou moeten geschieden conform Richtlijn 77/435 (cf.
 paragraaf 4.1 sub c)), te wijzen op een tendens waarbij de
controles van de richtlijn in zekere zin de basiscontroles
zouden gaan vormen en niet meer zouden worden beschouwd als
controles van het tweede niveau ter versterking van de
controles die rechtstreeks verband houden met het beheer.
Hiermee zou het aanvankelijk met de richtlijn beoogde effect om
als "laatste zekerheid" te dienen, verloren gaan. Het enige
overblijvende controletype zou aanzienlijk worden verzwakt
aangezien dit, "uitgevoerd conform Richtlijn 77/435", nog
slechts betrekking zou hebben op een zeer beperkt aantal door
middel van steekproeven geselecteerde begunstigden.
Geen echte verscherping van de communautaire controles
Gebreken_bij_het_bepa 1 en_van_O]01imale controletechnieken
4.7. Als de diensten van de Commissie de controletechnieken die
de Lid-Staten in het kader van de richtlijn hebben ingevoerd,
diepgaand hadden bestudeerd, hadden zij zeker ontdekt dat de
meest interessante daarvan, tezamen met de controleprocedures
die men in elke Lid-Staat aantreft, het begin hadden kunnen
vormen van een optimaal controlesysteem.
4.8. Ter informatie volgen hier de elementen die uit de enquête
van de Kamer naar voren zijn gekomen:
(a) Ingeval meerdere diensten met de controle zijn belast,
oprichting van een coördinatiegroep die beschikt over de
gegevens die nodig zijn voor het trekken van de te
controleren monsters, het toezicht op de selectie van de
ondernemingen en op de programmering en uitvoering van de

Converted:05.03.2010

Page:

23.
controles, en de centralisatie en bewaking van de
bijgehouden controleresultaten.
(b) Exacte kennis bij de Lid-Staat van het aantal te
controleren ondernemingen aan de hand van de zo mogelijk
geautomatiseerde verwerking van alle boekhoudkundige
gegevens per onderneming (of de invoering van een goede
statistische berekeningsmethode).
 (c) Uitvoering van controles door andere diensten dan die welke
reeds betrokken waren bij de controles die rechtstreeks
verband houden met het beheer van het EOGFL, of althans indien de behoefte aan deskundigen leidt tot een beroep op
diensten die hebben deelgenomen aan voornoemde controles de oprichting van gemengde controlegroepen.
(d) Gebruik van programma's, vragenlijsten, controleschema's,
waarmee de controletechnieken het best kunnen worden
gesystematiseerd en hierop toezicht kan worden uitgeoefend
(door hogere instanties of door de externe
controlediensten).
(e) Meer volledige controletechnieken met:
(i) toetsingen aan gegevens in het bezit van derden
(banken, leveranciers, klanten, transportbedrijven),
(ii) toetsingen aan direct te verifiëren fysieke elementen
(voorraadcontroles, kwaliteitsnormen, enz.),
(iii) passende correlaties met de andere in de Lid-Staten
bestaande soorten boekhoudkundige controles (bijv.:
fiscale controles),

Converted:05.03.2010

Page:

24.
(iv) waarschijnlijkheidscontroles (bijv.: controle van het
energieverbruik),
(ν) controles van elementen die niet rechtstreeks verband
houden met de betaling doch zich vóór of na deze
betalingselementen voordoen (bijv.: controle van het
gebruik van eindprodukten, ingeval van controle op de
denaturering van een basisprodukt),
(vi) controles die niet alleen uitgaan van de factoren
betaling - ontvangst, maar veelvuldig in omgekeerde
richting worden uitgevoerd waarbij men zich baseert op
basisgegevens die worden ontleend aan de werkzaamheden
van de onderneming (bijv.: uitgaan van een
exportcontract).
 Nalatigheden__bi j_de invoering van complementariteit van de
controles;
4.9. Indien de Commissie de bijdrage van de richtlijn aan de
verscherping van de controles in de Lid-Staten aan een globale
beschouwing had onderworpen, zou zij het volgende hebben
geconstateerd :
(a) de verscherping was voornamelijk bereikt in Staten die
fysieke en administratieve controles vóór betaling ontvangst uitvoerden op de verrichtingen en die te maken
kregen met een tweede controleniveau met steekproeven,
(b) de controles waren daarentegen minder verscherpt in de
Staten die hun controlesysteem niet hebben veranderd,
aangezien zij reeds controles op de boekhouding uitvoerden
en geen fysieke en administratieve controle van de
verrichtingen voor betaling - ontvangst kenden.
Converted:05.03.2010

Page:

25.
4.10. Gezien het aanvullend karakter van deze beide
controletypes en teneinde de ware doelstellingen van Richtlijn
77/435 te bereiken, had zij dan ook kunnen overwegen de
richtlijn aan te vullen met een soortgelijke bepaling terzake
van de fysieke en administratieve controles. Hiertoe zouden
minimum voorwaarden moeten worden vastgesteld waaraan in alle
Lid-Staten zou moeten worden voldaan door de controles, die
volgens de tweede overweging van de richtlijn worden aangevuld
met de controles op de handelsdocumenten. Hierdoor had kunnen
worden bereikt dat:
(a) het principe dat de fysieke en administratieve controles,
zo mogelijk voor de betalingen, worden uitgevoerd door
andere diensten dan die welke de controles op de
boekhouding verrichten, beter was omschreven;
(b) de belangrijkste voorschriften met betrekking tot de
voorwaarden voor het nemen van steekproeven in geval van
analyse, kwaliteitscontroles, enz. waren vastgelegd.
 Geen_vooruitgang_met_de invoering van een prohibitief
sanctiestelsel
4.11. Indien de Commissie haar beschouwingsveld had uitgebreid,
zou zij zeker de bezwaren hebben ontdekt van de huidige
nalatigheden op het gebied van de sanctionering van
onregelmatigheden. Er bestaan weliswaar reeds lange tijd
plannen voor de invoering van een economisch strafrecht
dat van toepassing zou zijn op financiële delicten ten
detrimente van het EOGFL, zodat de sancties van de controle in
alle Staten van dezelfde aard en vergelijkbare doeltreffendheid

(1)

Converted:05.03.2010

PB nr. L 222 van 22.9.1979, blz. 2 en 13.
Page:

26.
zullen zijn. In afwachting van deze vooruitgang in het
gemeenschapsrecht zou het preventieve controlestelsel dat door
de tenuitvoerlegging van de richtlijn gestalte krijgt, echter
worden aangevuld en versterkt indien de Lid-Staten werden
aangemoedigd om met behoud van de verantwoordelijkheid om naar
eigen recht te beslissen in concrete gevallen, een op
eenvormige leest geschoeid, prohibitief sanctiestelsel in te
voeren.
4.12. De Lid-Staten zouden bij voorbeeld de mechanismen die zij
veelal reeds hanteren (op fiscaal of douanegebied) en waarin de
schuldenaren persoonlijk aansprakelijk zijn voor de echtheid en
de geldigheid van de door hen verstrekte gegevens, kunnen
uitbreiden tot het EOGFL-Garantie. Elke substantiële fout in de
aangifte vormt dan een delict en wordt bij ontdekking als
zodanig gesanctioneerd. Indien dergelijke stelsels eveneens op
subsidie-aanvragen werden toegepast, zou zulks een bijzonder
afschrikwekkend effect hebben, met name indien daarbij passende
sancties werden opgelegd, waaraan de nodige bekendheid werd
gegeven.
