None
Vierde vraag







64


Met zijn vierde vraag wenst de verwijzende rechter in wezen te vernemen of artikel 18, artikel 56, lid 1, eerste alinea, onder b), artikel 58, lid 1, onder a), en artikel 58, lid 2, van richtlijn 2014/24 aldus moeten worden uitgelegd dat zij zich verzetten tegen een nationale regeling die aanbestedende diensten toestaat om in de aanbestedingsstukken een procedure voor de beoordeling van de inschrijvingen vast te stellen waarbij de geschiktheid van de inschrijvers om de beroepsactiviteit uit te oefenen waarop de opdracht betrekking heeft, al dan niet wordt geverifieerd, terwijl die geschiktheid een noodzakelijk vereiste is voor de rechtmatige uitvoering van de opdracht, een gegeven waarmee de aanbestedende dienst bekend moet zijn geweest toen hij de aanbestedingsstukken opstelde.
65


Deze vraag berust op de premisse dat de verplichting die rust op de ondernemers die afvalstoffen van een lidstaat naar een andere staat wensen over te brengen om overeenkomstig met name artikel 2, punt 35, en artikel 3 van verordening nr. 1013/2006 over de toestemming van de betrokken bevoegde autoriteiten te beschikken, een kwalitatief selectiecriterium vormt in de zin van artikel 58 van richtlijn 2014/24.
66


Aangezien deze verplichting, zoals blijkt uit het antwoord op de eerste vraag, moet worden aangemerkt als een voorwaarde waaronder de opdracht kan worden uitgevoerd in de zin van artikel 70 van deze richtlijn, hoeft de vierde vraag niet te worden beantwoord.
 Vijfde vraag







67


Met zijn vijfde vraag wenst de verwijzende rechter in wezen te vernemen of artikel 18 en artikel 42, lid 1, eerste alinea, van richtlijn 2014/24 aldus moeten worden uitgelegd dat de aanbestedende diensten bij een overheidsopdracht voor het beheer van afvalstoffen dergelijke diensten alleen rechtmatig mogen betrekken indien zij de hoeveelheid en de samenstelling van de afvalstoffen en de overige belangrijke voorwaarden die de uitvoering van de opdracht kenmerken, duidelijk en nauwkeurig omschrijven in de aanbestedingsstukken.
68


Op de vragen betreffende de uitlegging van het Unierecht die de nationale rechter in het kader van de procedure van artikel 267 VWEU stelt, rust een vermoeden van relevantie. Het Hof kan een verzoek van de nationale rechter slechts afwijzen wanneer de verlangde uitlegging van het Unierecht duidelijk geen verband houdt met een reëel geschil of met het voorwerp van het hoofdgeding, wanneer het probleem hypothetisch is of het Hof niet beschikt over de feitelijke en juridische gegevens die het nodig heeft om een nuttig antwoord op de gestelde vragen te kunnen geven. De taak die in het kader van de prejudiciële procedure aan het Hof is opgedragen, is immers om bij te dragen aan de rechtsbedeling in de lidstaten en niet om adviezen over algemene of hypothetische vragen te geven (zie in die zin arrest van 11 mei 2017, Archus en Gama, C‑131/16, EU:C:2017:358, punten 41‑43 en aldaar aangehaalde rechtspraak).
69


Afgezien van het feit dat deze vraag in abstracte en algemene bewoordingen is geformuleerd, bevat de verwijzingsbeslissing geen minimum aan uitleg aan de hand waarvan een verband kan worden gelegd tussen die vraag en het hoofdgeding.
70


In die omstandigheden is deze vraag hypothetisch van aard en derhalve niet-ontvankelijk.
 Kosten






71


Ten aanzien van de partijen in het hoofdgeding is de procedure als een aldaar gerezen incident te beschouwen, zodat de verwijzende rechterlijke instantie over de kosten heeft te beslissen. De door anderen wegens indiening van hun opmerkingen bij het Hof gemaakte kosten komen niet voor vergoeding in aanmerking.
Het Hof (Negende kamer) verklaart voor recht:







 







1)




Artikel 18, lid 2, en de artikelen 58 en 70 van richtlijn 2014/24/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten en tot intrekking van richtlijn 2004/18/EG moeten aldus worden uitgelegd dat, in het kader van een procedure voor het plaatsen van een overheidsopdracht voor het verrichten van afvalbeheerdiensten, de verplichting die rust op een ondernemer die afvalstoffen van een lidstaat naar een andere staat wenst over te brengen om met name overeenkomstig artikel 2, punt 35, en artikel 3 van verordening (EG) nr. 1013/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2006 betreffende de overbrenging van afvalstoffen te beschikken over de toestemming van de bevoegde autoriteiten van de staten die bij deze overbrenging betrokken zijn, een voorwaarde betreft voor de uitvoering van die opdracht als zodanig.
2)




Artikel 70 van richtlijn 2014/24, gelezen in samenhang met artikel 18, lid 1, van deze richtlijn, moet aldus worden uitgelegd dat het eraan in de weg staat dat de inschrijving van een inschrijver wordt afgewezen op de enkele grond dat hij bij de indiening van zijn inschrijving niet het bewijs levert dat hij voldoet aan een voorwaarde die geldt voor de uitvoering van de betrokken opdracht.
ondertekeningen






(
*1
)	Procestaal: Litouws.
