None
100


Dit argument verschilt daarom van de argumenten die zijn onderzocht in de punten 22 tot en met 86 van deze beschikking. Voor de beoordeling van die argumenten hoefde namelijk uitsluitend te worden vastgesteld of de nieuwe maatregelen van de Republiek Polen konden leiden tot opschorting van de gevolgen van de Poolse bepalingen die in het kader van het beroep wegens niet-nakoming van zaak C‑204/21 door de Commissie worden bekritiseerd op basis van grieven die volgens de beschikking van 14 juli 2021 niet elke redelijke grond missen. De kortgedingrechter hoefde daarvoor niet te beoordelen of deze nieuwe maatregelen dan wel andere delen van de Poolse regeling verenigbaar zijn met het Unierecht.
101


In het kader van het stelsel van de artikelen 258 en 260 VWEU beschikt het Hof echter over een uitsluitende bevoegdheid, die het rechtstreeks en uitdrukkelijk aan het VWEU ontleent, om te beoordelen of de gedragingen van de lidstaten stroken met het Unierecht (zie in die zin arrest van 15 januari 2014, Commissie/Portugal, C‑292/11 P, EU:C:2014:3, punten 49 en 50).
102


De kortgedingrechter kan de grieven waarop een beroep wegens niet-nakoming steunt inderdaad, voordat het Hof op dat beroep arrest wijst, beoordelen om zich te kunnen uitspreken over de voorwaarde van fumus boni juris, zonder af te doen aan de uiteindelijke beoordeling van deze grieven door het Hof.
103


Deze bevoegdheid staat de kortgedingrechter echter niet toe om te beoordelen of een nationale regeling dan wel praktijk waartegen geen grieven zijn aangevoerd tot staving van een beroep wegens niet-nakoming en die niet eerder door het Hof is onderzocht, verenigbaar is met het Unierecht, omdat anders de uitsluitende bevoegdheid van het Hof krachtens de artikelen 258 en 260 VWEU zou worden geschonden (zie naar analogie arrest van 15 januari 2014, Commissie/Portugal, C‑292/11 P, EU:C:2014:3, punt 51).
 104


Een andere oplossing zou overigens de procedurele rechten van de betreffende lidstaat schenden, omdat deze dan niet langer zijn standpunt over de argumenten van de Commissie te kennen kan geven in de precontentieuze fase van de niet-nakomingsprocedure, in welke fase deze lidstaat de gelegenheid heeft om zijn verplichtingen krachtens het Unierecht na te komen of om nuttig verweer te voeren tegen deze argumenten (zie naar analogie arrest van 15 januari 2014, Commissie/Portugal, C‑292/11 P, EU:C:2014:3, punten 55 en 56).
105


Voorts zij erop gewezen kan niet worden aanvaard dat de kortgedingrechter onderzoek doet naar een argument waarmee wordt gesteld dat een nationale praktijk of regeling onverenigbaar is met het Unierecht, maar waarvoor geen grief is aangevoerd tot staving van een beroep wegens niet-nakoming, zelfs al wordt met dat onderzoek slechts nagegaan of dat argument prima facie niet elke redelijke grond mist.
106


Een dergelijke toetsingsnorm is, bij de behandeling van een verzoek in kort geding, namelijk slechts gerechtvaardigd omdat het betrokken argument later door de rechter in de hoofdzaak definitief moet worden beoordeeld, hetgeen niet het geval is bij een argument betreffende een bepaalde nationale praktijk of regeling.
107


Indien bij de toetsing door de kortgedingrechter van de tenuitvoerlegging van voorlopige maatregelen een meningsverschil tussen de Commissie en de betreffende lidstaat bestaat over de vraag of het Unierecht zich verzet tegen een nationale praktijk of regeling waarover geen grieven ter ondersteuning van een beroep wegens niet-nakoming zijn aangevoerd en die niet eerder door het Hof is onderzocht, moet de Commissie – als zij dat nuttig acht – dan ook een nieuw beroep wegens niet-nakoming instellen tegen die nationale praktijk of regeling (zie naar analogie arrest van 15 januari 2014, Commissie/Portugal, C‑292/11 P, EU:C:2014:3, punt 52).
 108


Aangezien de in punt 2 van de onderhavige beschikking aangehaalde grieven van het verzoekschrift in zaak C‑204/21 geen betrekking hebben op de vraag of de benoemingsprocedure voor leden van de kamer voor beroepsaansprakelijkheid en de kamer voor bijzondere controle en publieke zaken verenigbaar is met het Unierecht en die verenigbaarheid nog niet eerder door het Hof is onderzocht, kan de kortgedingrechter het argument van de Commissie in punt 94 van deze beschikking niet aanvaarden.
109


Geoordeeld moet dus worden dat de Republiek Polen zich heeft geconformeerd aan de in punt 92 van deze beschikking bedoelde voorlopige maatregelen, onder voorbehoud van de vraag of deze benoemingsprocedure verenigbaar is met het Unierecht.
110


Gelet op een en ander moet worden geconstateerd dat uit het dossier niet is gebleken dat de door de Republiek Polen vastgestelde maatregelen voldoende zijn om te waarborgen dat alle in de beschikking van 14 juli 2021 genoemde voorlopige maatregelen ten uitvoer worden gelegd en dat het dus niet meer nodig is om de doeltreffendheid van deze voorlopige maatregelen met een dwangsom te versterken.
111


Derhalve moet het verzoek tot intrekking van de beschikking van 27 oktober 2021 worden afgewezen.
112


Niettemin volgt uit de punten 25 tot en met 109 van de onderhavige beschikking dat de maatregelen die de Republiek Polen na ondertekening van de beschikking van 27 oktober 2021 heeft getroffen er aanzienlijk toe bijdragen dat de tenuitvoerlegging van de in de beschikking van 14 juli 2021 genoemde voorlopige maatregelen wordt gewaarborgd.
113


Gelet op de omstandigheden van de zaak en de financiële draagkracht van de Republiek Polen moet de dwangsom die is opgelegd bij de beschikking van 27 oktober 2021 daarom worden verlaagd naar 500000 EUR per dag met ingang van de datum van ondertekening van de onderhavige beschikking.
 De vicepresident van het Hof beschikt:







 







1)




Het verzoek tot intrekking van de beschikking van de vicepresident van het Hof van 27 oktober 2021, Commissie/Polen (C‑204/21 R, EU:C:2021:878), wordt afgewezen.
2)




De dwangsom die de Republiek Polen krachtens de beschikking van de vicepresident van het Hof van 27 oktober 2021, Commissie/Polen (C‑204/21 R, EU:C:2021:878), moet betalen aan de Europese Commissie wordt met ingang van de datum van ondertekening van de onderhavige beschikking verlaagd naar 500000 EUR per dag.
3)




De beslissing omtrent de kosten wordt aangehouden.
ondertekeningen






(
*1
)	Procestaal: Pools.
