None
In het kader van deze actie is geen minimumbedrag
vastgesteld. Het is evenwel duidelijk dat de
Gemeenschap alleen projecten kan bevorderen die
een reëel economisch en structureel belang hebben.
Dit schijnt geen problemen op te leveren voor het
Verenigd Koninkrijk. De Commissie ontvangt
namelijk elk jaar uit deze Lid-Staat veel meer aan­
vragen om subsidies dan ze met de beschikbare kre­
dieten kan financieren.
0) PB nr. L 51 van 23. 2. 1977, blz. 1.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 693/82
van de heer Lalor
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(15 juni 1982)
Betreft: Kusterosie
1. Tijdens het op 19 juni 1981 gehouden debat
over kusterosie zegde de Commissie het Parlement
toe de Raad een voorstel terzake voor te leggen.
Heeft zij dat inmiddels gedaan?
2. Zo ja, ruimt zij, zoals eveneens tijdens het debat
werd toegezegd, in haar voorstellen plaats in voor
de financiering van bepaalde proefprojecten inzake
kusterosie uit haar begroting en is zij bereid de
financiering te overwegen van belangrijke projecten
op het gebied van kustbescherming in Bray en langs
de zuidoost- en zuidkust van Ierland?
3. Heeft zij de exacte omvang van de kusterosie-
problemen waarmee de Lid-Staten, inclusief Ier­
land, Worden geconfronteerd, bepaald?
4. Is zij voornemens intensieve inleidende studies
uit te voeren naar structuur en aard van de zeebo­
dem, materiaalsoorten, sterkte van de zeestroming
en richting van zeestromingen en getijden langs de
kustlijn van de Gemeenschap?
5. Het voorstel dat zij in de loop van 1982 aan de
Raad zou voorleggen, zou er zeker rekening mee
houden dat het project bij voorkeur op bepaalde
regio's en volgens bepaalde aanwijzingen moet wor­den toegepast, zoals de bedreiging van de natuur.
 Heeft de Commissie dienovereenkomstig deze toe­
zegging gehandeld?
6. Kan zij mededelen hoeveel de Lid-Staten, uitge­
drukt in een percentage van hun begroting, hebben
bijgedragen in de financiering van kustbescher-
mingsprojecten?
7. Welke gevolgen hebben de voorstellen betref­
fende de herziening van het Regionaal Fonds voor
de kustbeschermingsprojecten?
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(25 augustus 1982)
1 tot en met 5. Zowel met betrekking tot de punten
betreffende de raming van de omvang van het ver­
schijnsel van de erosie van de Europese kustlijn, als
die met betrekking tot andere maatregelen (even­
tueel van financiële aard) die op communautair vlak
dienen te worden genomen, verwijst de Commissie
het geachte Parlementslid naar haar antwoord op
mondelinge vraag nr. H 53/82 van de heer
Nyborg (l).
6. De Commissie beschikt niet over informatie
inzake uitgaven van de Lid-Staten voor kustbescher­
mingsprojecten.
7. De goedkeuring in zijn huidige vorm van het
voorstel van de Commissie voor de herziening van
de verordening betreffende het EFRO zal geen
onmiddellijke gevolgen hebben voor de kustbe­
schermingsprojecten, die verder als infrastructuur
zullen worden beschouwd.
C1) Handelingen van het Europese Parlement, zitting van
15.6. 1982.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 696/82
van de heer Moreland
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(15 juni 1982)
Betreft: Tomaten in blik
1. Welke financiële steun wordt gegeven voor pro-
duktie en verwerking van in te blikken tomaten:
a) door de Gemeenschap;
b) door de Lid-Staten?
2. Wordt er bij de steunverlening onderscheid
gemaakt tussen het soort tomaten en tussen de geo­
grafische gebieden voor produktie en verwerking
van in te blikken tomaten? Nr. C 259/18 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 4. 10. 82
3. Indien een teler of een fabrikant, bij voorbeeld
in het Verenigd Koninkrijk, tomaten wil inblikken,
krijgt hij dan meer of minder financiële steun dan
een teler of fabrikant elders in de Gemeenschap?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
, (19 augustus 1982)
1. De Gemeenschap verleent voor de produktie
van tomatenconserven een financiële steun die over­
eenkomt met het verschil tussen de kostprijs van het
eindprodukt voor de bedrijven in de Gemeenschap
en de aanbodprijs aan de grenzen van de Gemeen­
schap voor hetzelfde produkt van herkomst uit derde
landen.
De steun wordt slechts verleend indien de verwerker
het bewijs levert dat hij aan de tomatenteler de vast­
gestelde minimumprijs heeft betaald; via deze prijs­
garantie wordt dus steun verleend aan de telers van
tomaten bestemd voor de conservenindustrie.
Buiten de door de Gemeenschap toegekende steun
aan de tomatentelers mogen de Lid-Staten geen
financiële steun, in welke vorm dan ook, verlenen.
2. Er wordt een onderscheid gemaakt tussen de
soorten „Roma" en „San Marzano" bestemd voor
verwerking tot tomaten zonder schil in blik, en wel
omdat als gevolg van uiteenlopende produktietech-
nieken de minimumprijzen voor deze twee produk-
ten gedifferentieerd zijn zodat ook het bedrag van
de financiële steun verschillend is.
 Gedurende de overgangsperiode geldt bovendien
voor Griekenland een bijzondere regeling overeen­
komstig artikel 103 van het Toetredingsverdrag, op
grond waarvan een bijzondere minimumprijs en een
bijzonder steunbedrag voor Griekenland zijn vastge­
steld omdat de prijs van tomaten in Griekenland ten
tijde van de toetreding aanzienlijk lager was dan de
in de andere Lid-Staten geldende prijs.
3. Een verwerker die in het Verenigd Koninkrijk
tomatenconserven zou willen gaan produceren zal
precies hetzelfde steunbedrag in Ecu ontvangen als
de bedrijven in de negen andere Lid-Staten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 701/82
van de heer Schwencke
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(17 juni 1982)
Betreft: Europees onderzoekinstituut voor econo­
misch en sociaal beleid
De Commissie heeft de oprichting voorgesteld van
een Europees, onderzoekinstituut voor economisch
en sociaal beleid. 1. Wanneer kan de oprichting van dat instituut
worden verwacht?
2. Hoe luidt zijn taakomschrijving?
3. Waar zal het worden gevestigd?
4. Is het te beschouwen als een instelling in de zin
van artikel 235 van het EEG-Verdrag?
5. Hoeveel zal het kosten en hoe wordt het gefinan­
cierd?
Antwoord van de heer Ortoli
namens de Commissie
(19 augustus 1982)
1 en 4. De Commissie heeft tweemaal bij de Raad
een voorstel ingediend — op 10 oktober 1975 en
20 november 1978 (*) — voor de oprichting van een
Europees Instituut voor Onderzoek inzake econo­
misch en sociaal beleid. Deze voorstellen, die zijn
gebaseerd op artikel 235 van het EEG-Verdrag, heb­
ben nooit eenparigheid van stemmen bij de Raad
bereikt. Hoewel het laatste ingediende voorstel for­
meel nog steeds bij de Raad in behandeling is, is dit
geen onderwerp van bespreking meer.
 2. Volgens het voorstel van de Commissie zal het
instituut tot taak hebben de problemen op het
gebied van het economisch en sociaal beleid waar­
voor Europa zich zowel intern als in zijn betrekkin­
gen met de rest van de wereld geplaatst ziet, te
bestuderen. In dit kader zou bijzondere aandacht
moeten worden geschonken aan de problemen die
zich voordoen in verband met de integratie in de
Europese Gemeenschappen.
3. Over de vestigingsplaats moet de Raad een
besluit nemen en niet de Commissie.
5. De kosten werden in 1978 geraamd op ongeveer
1 miljoen Ecu voor het eerste aanloopjaar en 3 mil­
joen Ecu per jaar van volledige functionering. Het
grootste deel dezer kosten (80 %) zal worden gedekt
door een communautaire toelage uit de algemene
begroting van de Europese Gemeenschappen, waar­
voor een speciale begrotingslijn, voorzien van de
vermelding p. m., werd geopend.
(!) Doe. COM(75) 450, vervangen door doe. COM(78)
592 def.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 707/82
van de heer Rogalla
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(17 juni 1982)
Betreft: Verkoop van reisbiljetten in internationale
treinen voor bestemmingen in tweede of
derde landen
1. Is het de Commissie bekend dat het als gevolg
van eng-nationale regelingen onmogelijk is in 4.10.82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 259/19
Straatsburg in een internationale trein die uit Zwit­
serland komt een kaartje voor Brussel te kopen?
2. Wat heeft de Commissie sedert 1958 gedaan om
het mogelijk te maken in internationale treinen
kaartjes te kopen voor bestemmingen in tweede of
derde landen?
3. Indien de harmonisering op dit terrein nog in
een beginstadium verkeert, welke maatregelen zal de
Commissie in overweging nemen respectievelijk
voorstellen en goedkeuren om deze van weinig
Europees besef getuigende toestanden zo snel
mogelijk te doen verdwijnen en binnen welke ter­
mijn?
Antwoord van de heer Contogeorgis
namens de Commissie
(2 7 augustus 1982)
De Commissie is doende de nodige gegevens te ver­
zamelen ter beantwoording van de vraag van het
geachte Parlementslid.
Zij zal hem zo spoedig mogelijk in kennis stellen
van de verkregen inlichtingen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 719/82
van de heer Delatte
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(17 juni 1982)
Betreft: Landbouwuitvoeren
De meeste landen die landbouwprodukten uitvoe­
ren, Argentinië, Australië, Canada, de Verenigde
Staten, Brazilië (soja en maïs naar de Sovjetunie),
Thailand (maniok naar de Sovjetunie) en zelfs Oos­
tenrijk (graan en maïs naar Polen) hebben met tal­
rijke afnemers leveringscontracten op lange termijn
afgesloten. Een aantal landen, met name Egypte,
Tunesië, Algerije, Marokko, Roemenië en China
hebben belangstelling voor het afsluiten van con­
tracten op lange termijn met de EEG, die hun de
levering van een bepaald volume zou garanderen
tegen de huidige wereldmarktprijzen, dit wil zeggen
zonder extra uitgaven voor het EOGFL.
 Kan de Commissie mededelen hoe ver de recente
plannen inzake onderhandelingen over kaderover­
eenkomsten zijn gevorderd, waarvoor het Parlement
herhaaldelijk heeft gepleit en hoe het staat met het
zeer concrete voorstel van maart 1982 betreffende
het afsluiten van contracten met de vier Maghreb-
lariden? Zal zij in de toekomst een meer dynamisch
beleid voeren op het vlak van de landbouwuitvoe­ren die door alle andere producentenlanden krach;
tig worden ontwikkeld?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(20 augustus 1982)
Het is juist dat de belangrijke exporteurs van land­
bouwprodukten op ruime schaal gebruik maken van
overeenkomsten op lange termijn voor de levering
van landbouwprodukten en dat zij hiermee tege­
moet komen aan de wensen van de importerende
landen die de raming en de programmering van hun
behoeften willen verbeteren.
De Commissie deelt het standpunt van het geachte
Parlementslid over de noodzaak en het nut voor de
Gemeenschap eveneens van dergelijke instrumenten
gebruik te maken. Op 28 juli 1982 heeft zij de Raad
een algemene mededeling doen toekomen betref­
fende kaderakkoorden of langlopende akkoorden (*)
en op 10 maart 1982 een voorstel voor een mandaat
voor onderhandelingen over dergelijke overeenkom­
sten met Algerije, Egypte, Marokko en Tunesië (2),
die te kennen hadden gegeven dat zij belangstelling
hadden voor dergelijke overeenkomsten en waarmee
oriënterende besprekingen hadden plaatsgevonden.
Dit voorstel wordt thans bij de bevoegde instanties
van de Raad bestudeerd. Volgens de ter zake gel­
dende procedure kan de Commissie pas tot officiële
onderhandelingen overgaan, nadat zij hiervoor het
akkoord van de Raad heeft gekregen.
In afwachting van een hopelijk spoedige beslissing
kan de Commissie slechts haar oriënterende bespre­
kingen met de betrokken derde landen voortzetten
om zo goed mogelijk bij te dragen aan het spoedig
tot stand komen van een regeling.
(») Doe. COM(81)429 def.
(2) Doe. COM(82) 73 def.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 728/82
van de heer Collins
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(17 juni 1982)
Betreft: Kosten van controle op vers vlees
Heeft de Commissie berekend wat de uiteindelijke
kosten voor de consument zijn van haar voorstellen
voor richtlijnen betreffende de controle op vers
vlees?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(26 augustus 1982)
In de voorstellen van de Commissie inzake het
intracommunautaire handelsverkeer in vers vlees is Nr. C 259/20 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 4. 10. 82
rekening gehouden met de reeds in de Lid-Staten
geldende regelingen inzake de kosten van de con­
trole. In de meeste Lid-Staten worden deze kosten al
door het produkt gedragen via een heffing die bij
het slachten wordt geïnd. Derhalve zullen de voor­
stellen van de Commissie in het algemeen niet lei­
den tot een wijziging van de uiteindelijke kosten
voor de consument.
In een paar Lid-Staten evenwel dekt deze heffing
niet alle kosten van de controle; het verschil wordt
door de overheid gedragen. Om de daaruit voort­
vloeiende concurrentievervalsing op te heffen heeft
de Commissie voorgesteld dat alle Lid-Staten
dezelfde criteria toepassen, op basis van het begin­
sel dat de kosten door het produkt worden gedra­
gen. De Commissie beschikt niet over statistieken
inzake de in de Lid-Staten gebruikelijke kosten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 731/82
van mevrouw Le Roux
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(17 juni 1982)
Betreft: Harmonisatie van de voorschriften voor de
bouw van schepen voor het vervoer van
gevaarlijke stoffen
Ondanks de vooruitgang op het gebied van de
bescherming van kusten tegen het gevaar van lozing
van gevaarlijke produkten in zee, blijven ernstige
risico's voortbestaan, die met name zijn te wijten
aan de toestand van de transportschepen. Een daad­
werkelijke preventie van maritieme ongelukken
begint bij de vervoermiddelen.
 Overweegt de Commissie voorstellen te doen inzake
de harmonisatie van de wettelijke voorschriften op
het gebied van de bouw van schepen voor het ver­
voer van gevaarlijke stoffen?
Is zij niet van mening dat een dergelijke harmonisa­
tie bovendien een dynamische ontwikkeling van de
scheepsbouwindustrie in Europa zal bevorderen?
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(23 augustus 1982)
De Commissie is van mening dat, indien er ondanks
de geboekte vooruitgang toch nog ernstige ongeval­
lenrisico's bestaan, deze risico's met uitzondering
van ongevallen als gevolg van onvermijdelijke men­
selijke vergissingen, niet toe te schrijven zijn aan
een gebrek aan normen of voorschriften, waaraan de >
bouw en de staat van de schepen, die gevaarlijke
stoffen vervoeren, dienen te beantwoorden, en ook niet aan een gebrek aan harmonisatie van deze
voorschriften, maar aan de niet-naleving van deze
regels, in de hand gewerkt door onvoldoende con­
trole en sancties. Wat de exploitatie van deze sche­
pen en het verbod op lozingen van deze stoffen
betreft, zijn deze risico's vooral toe te schrijven aan
de trage manier waarop de ratificeringen van inter­
nationale overeenkomsten tot stand komen.
 Ten einde de staat waarin de schepen verkeren door
middel van doeltreffende maatregelen te verbeteren,
is de Commissie van mening dat de toepassing van
het „Memorandum van overeenstemming inzake
toezicht op schepen door de havenstaat", op
26 januari 1982 te Parijs door 14 Europese landen
goedgekeurd, een maatregel van grote betekenis is,
waarmee een grotere veiligheid kan worden gega­
randeerd van de schepen en hun exploitatie en een
doelmatiger preventie kan worden bereikt van de
lozingen van gevaarlijke stoffen (zowel de lozingen,
die door een ongeval zijn veroorzaakt als die welke
volgens plan zijn uitgevoerd). Daarom acht zij het
niet wenselijk thans nieuwe initiatieven te nemen
alvorens een evaluatie is uitgevoerd van de resulta­
ten, bereikt in het kader van de toepassing van dit
memorandum, dat op 1 juli 1982 in werking is getre­
den.
Het is nu niet mogelijk te beoordelen of en in welke
mate meer doelmatige controlemaatregelen een gun­
stige invloed kunnen hebben op de scheepsbouwin­
dustrie van de Gemeenschap, vooral door de
werelddimensie van de markt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 741/82
van de heer Schwartzenberg
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(17 juni 1982)
Betreft: Ontbreken van een Europees havenbeleid
De uitbreiding van de haven van Zeebrugge — con­
current van het 100 km verder gelegen Duinkerken
— dat niet eens over een industrieterrein beschikt
dat de bouw van sluizen voor schepen van 100 000
ton rechtvaardigt, is een sprekend voorbeeld van het
ontbreken van een Europese samenwerking op het
gebied van investeringen in havens.
 1. Acht de Commissie de uitbreiding van de haven
van Zeebrugge nodig gezien de bestaande
havenfaciliteiten van Duinkerken?
2. Is het waar dat het Havencomité van de EEG
onlangs is opgeheven en waarom?
3. Meent de Commissie niet dat zij er bij de Raad
op moet aandringen dat de coördinatie van het
havenbeleid in de Gemeenschap nieuwe stimu­
lansen ontvangt? 4. 10. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 259/21
Antwoord van de heer Contogeorgis
namens de Commissie
(25 augustus 1982)
1. Deze beslissingen over de ontwikkeling van
individuele havens blijven ressorteren onder de
afzonderlijke Lid-Staten. De Commissie wordt over
dergelijke aangelegenheden niet geraadpleegd en
kan de noodzaak van de ontwikkeling van de haven
van Zeebrugge dan ook niet beoordelen.
2. De Commissie heeft het Europese Parlement op
1 juli 1981 een rapport over het havenbeleid in de
Gemeenschap toegezonden (*), waaruit vooral kan
worden geconcludeerd dat het niet mogelijk lijkt op
het niveau van de Gemeenschap een echt zeehaven-
beleid te voeren. De werkzaamheden van de werk­
groep kunnen derhalve inderdaad als beëindigd
worden beschouwd. Het havenbeleid blijft evenwel
deel uitmaken van het gemeenschappelijk vervoer­
beleid en de Commissie zal de huidige contacten
met de havens over communautaire beleidszaken
die hen aangaan blijven onderhouden.
3. Met het oog op deze moeilijkheden kent de
Commissie op het ogenblik geen prioriteit toe aan
een vergaande coördinatie van het havenbeleid van
de Lid-Staten.
In het actieprogramma voor de vervoerinfrastruc-
tuur, dat in haar memorandum van 1979 (2) is opge­
nomen, benadrukt de Commissie evenwel de bijzon­
dere betekenis van de ontwikkeling van havens die
een wezenlijke functie in het verkeer van de
Gemeenschap vervullen.
In haar knelpuntenrapport (3) aan de Raad heeft de
Commissie een aantal havens genoemd waarvan de
ontoereikende capaciteit problemen veroorzaakt
voor het communautaire verkeer.
 De Commissie is van mening dat voor de concrete
uitvoering van haar actieprogramma, ten einde met
name rekening te houden met de rol van de havens,
geen formele wijzigingen van haar voorstellen aan
de Raad nodig zijn.
(») Doe. PE 73.762.
(z) Bulletin van de Europese Gemeenschappen, supple­
ment 8/79.
(3) Doe. COM(80) 323 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 746/82
van de heer Muntingh
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(17 juni 1982)
Betreft: Waterkrachtcentrales in Griekenland
Uit een perscommuniqué van de Europese Investe­
ringsbank blijkt dat aan het Griekse staatselektrici-teitsbedrijf een krediet van 1 250 miljoen drachme
toegekend is voor de bouw van onderdelen vari een
elektriciteitscentrale in de rivier de Acheloos. Ook in
1979 en 1980 had de Europese Investeringsbank al
kredieten verstrekt voor soortgelijke installaties in
de rivier de Aliakmon.
Alhoewel de Europese Investeringsbank kennelijk
niet direct bijdraagt in de kosten van de bouw van
een dam in deze rivieren, hebben onderdelen van
een elektriciteitscentrale en een dam natuurlijk wel
degelijk met elkaar te maken. Zoals bekend kan het
plaatsen van een dam vergaande milieuconsequen­
ties hebben. In bovengenoemd perscommuniqué
wordt op geen enkele manier ingegaan op de milieu­
consequenties die deze ingrepen in beide riviersyste­
men hebben.
 1. Is van genoemde projecten een milieueffectrap­
port gemaakt?
2. Zo nee, is de EIB van plan in de toekomst voor
dergelijke projecten van te voren een milieuef­
fectrapport op te stellen, dit vooral nu ook het
Parlement een standpunt over milieueffectrap­
portages heeft ingenomen?
3. Op welke manier is tegemoetgekomen aan te
verwachten schadelijke invloeden die bovenge­
noemde projecten op het milieu kunnen hebben,
met name wat betreft:
a) waterdoorlaatregime,
b) voorzieningen ten bate van vispopulaties en
andere fauna-elementen,
c) situering waterdoorlaat in de dam?
4. Is de Europese Investeringsbank bereid om in de
toekomst in haar communiqués informatie te
verstrekken over de ecologische implicaties van
haar projecten, opdat dan soortgelijke vragen als
deze misschien overbodig worden?
Antwoord van de heer Ortoli
namens de Commissie
(19 augustus 1982) '
De aanleg van een stuwmeer beïnvloedt natuurlijk
schriftelijke vraag bedoelde dammen zijn door de
betrokken Griekse instanties onderzocht in het
kader van de totale plannen voor de regulering van
de rivieren de Acheloos en Aliakmon.
De aanleg van een stuwmeer beïnvloedt natuurlijk
het milieu, maar het is eveneens duidelijk dat derge­
lijke werken noodzakelijk zijn voor de economische
en sociale ontwikkeling van het land. In Grieken­
land is dit in het bijzonder waar, daar het voor zijn
energievoorziening in hoge mate afhankelijk is van
aardolie en voor de ontwikkeling van zijn landbouw
van irrigatie.
1 en 2. Bij de afhandeling van kredietaanvragen
onderzoekt de EIB eveneens de eventuele ecologi-Nr. C 259/22 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 4. 10. 82
sche consequenties van de te financieren projecten.
 Met name wordt nagegaan of voldaan wordt aan
nationale, communautaire of internationale voor­
schriften en richtlijnen. De resultaten van dit onder­
zoek worden telkens vermeld in het rapport dat voor
elk project aan de Raad van Bewind van de Bank
wordt voorgelegd. Wat de dam in de Acheloos
betreft is bij voorbeeld de plaats zodanig gekozen,
dat bestaande irrigatiestelsels kunnen worden
gehandhaafd en een archeologische opgraving toe­
gankelijk blijft. Een klein aantal huizen zal, met de
nodige infrastructuur, worden verplaatst naar een
nabijgelegen terrein. Wat de Aliakmon betreft zullen
de voorgenomen werken de irrigatie in de vlakte van
Saloniki verbeteren zonder overigens verplaatsing
van bevolking noodzakelijk te maken.
3. De dammen zullen het mogelijk. maken de
afvoer van de beide rivieren gedurende het gehele
jaar te beheersen, hetgeen met name het droogvallen
van de rivieren in droogteperiodes — gebruikelijk
voor mediterrane stromen — zal voorkomen. Dit is
een positieve milieufactor, daar de overlevingskan­
sen van aquatische fauna worden vergroot, terwijl
de stuwmeren de ontwikkeling van deze fauna zul­
len bevorderen. De watertoevoer naar de centrale is
grotendeels ondergronds gesitueerd en heeft geen
invloed op het milieu. De dammen worden tevens
voorzien van aftapleidingen ter verbetering van de
irrigatie.
4. Het doel der door de EIB gepubliceerde pers-
communiqué's is bekendheid te geven aan de toe­
kenning van een krediet, de aard van het gefinan­
cierde project en de conformiteit van krediet en
project met de doelstellingen van economisch
beleid, die tot het taakgebied van de Bank behoren.
In deze perscommuniqué's wordt het milieubescher­
mingsaspect slechts vermeld, indien dit een van de
redenen is waarom het project wordt gefinancierd.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 752/82
van de heer Collins
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(29 juni 1982)
Betreft: Stilbenen en thyreostatica
Is het de Commissie bekend dat het totale verbod
van stilbenen en thyreostatica om niet-deskundigen
tegen schadelijke gevolgen te beschermen, de die­
renartsen bij de uitoefening van hun beroep erg hin­
dert omdat stilbenen bij voorbeeld bij de hond kun­
nen worden gebruikt om hormoongevoelige tumo­
ren te behandelen en alternatieve behandelingswij­
zen duur én moeilijk zijn?
Ziet de Commissie geen mogelijkheid uitzonderin­
gen voor deze behandelingswijze te maken en op
welke moeilijkheden denkt zij hierbij te stuiten? Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(27 augustus 1982)
Het verbod door Richtlijn 81/602/EEG van de
Raad (J) op het in de handel brengen van stilbenen,
stilbeenderivaten, zouten en esters daarvan, alsmede
van stoffen met een thyreostatische werking, met het
oog op de toediening daarvan aan dieren van alle
soorten, wordt noodzakelijk beschouwd om de doel­
treffendheid van dit verbod te garanderen.
De Commissie is ervan op de hoogte dat dierenart­
sen uiting hebben gegeven aan hun bezorgdheid
omdat zij nu geen stilbenen meer mogen voorschrij­
ven aan huisdieren. Er bestaan echter alternatieve
geneesmiddelen voor hormonale behandeling van
honden, die geen specifieke nadelen opleveren.
Bovendien kunnen in gevallen van circumanale
adenomen en prostaathypertrofie bij honden, door
middel van alternatieve chirurgische ingrepen voor­
delen op langere termijn worden behaald.
Gezien het fraudegevaar is de Commissie niet van
mening dat het verstandig of wenselijk is om de
mogelijkheid van het gebruik van stilbenen voor
huisdieren opnieuw in te voeren.
(») PB nr. L 222 van 7. 8. 1981.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 759/82
van de heer Marck
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(29 juni 1982)
Betreft: Jaarbeurzen
De exposanten op internationale jaarbeurzen en
tentoonstellingen (in EG-landen) doen regelmatig
hun beklag over de moeilijkheden die ze ondervin­
den bij de dedouanering van de tentoongestelde
produkten en voorwerpen. Dit is meer in het bijzon­
der het geval met landbouw- en tuinbouwproduk-
ten, die aan bederf onderhevig zijn.
Bestaat er een algemeen protocol voor de EG-lan­
den?
Acht de Commissie het niet wenselijk een dergelijk
protocol met de douaneoverheden af te sluiten ten
einde een vlottere afwikkeling te bevorderen?
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(26 augustus 1982)
1. Onverminderd de specifieke verordeningen op
veterinair of phytosanitair gebied waaraan de invoer 4. 10. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 259/23
met tijdelijke vrijstelling van rechten van goederen
die op handelsbeurzen worden tentoongesteld naar
gelang het soort produkt is onderworpen, valt deze
invoer op internationaal vlak onder de douaneover­
eenkomst inzake faciliteiten voor de invoer van goe­
deren bestemd om op tentoonstellingen, beurzen,
congressen of soortgelijke manifestaties te worden
getoond of gebruikt, welke op 8 juni 1961 te Brussel
onder auspiciën van de Internationale Douaneraad
is gesloten, en waarbij de Lid-Staten van de
Gemeenschap overeenkomstsluitende partij zijn.
Aan bederf onderhevige goederen behoeven na
afloop van de manifestatie niet wederuitgevoerd te
worden; deze goederen worden over het algemeen al
naar het geval aan de eventueel verschuldigde
invoerrechten en -heffingen onderworpen, of onder
officieel toezicht en zonder kosten voor de Schatkist
van het land van tijdelijke invoer vernietigd.
 2. Ten aanzien van de goederen uit de Gemeen­
schap heeft de Commissie op 28 juli 1981 bij de
Raad een voorstel ingediend voor een verordening
tot instelling van een regeling voor intracommunau­
tair verkeer van goederen die uit een Lid-Staat wor­
den verzonden om tijdelijk te worden gebruikt in
een of meer andere Lid-Staten (*). Dit voorstel voor­
ziet in de invoering van een vereenvoudigde proce­
dure, met name ten aanzien van de waren die op
handelsbeurzen of soortgelijke manifestaties ten­
toongesteld of zullen worden gebruikt. Van de toe­
passing van het genoemde voorstel zijn evenwel
meteen in ongewijzigde staat te gebruiken goederen
waarvoor in de Lid-Staten hoge accijnzen gelden,
zoals koffie, thee, bier, sterke drank en wijn, par­
fums en brandstoffen, uitgesloten.
C1) PBnr. C 227 van 8. 9. 1981, blz. 3.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 771/82
van de heer Cousté
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(29 juni 1982)
Betreft: Geharmoniseerd systeem voor goederenco-
dificatie
Kan de Commissie mededelen hoe het staat met de
onderhandelingen over het geharmoniseerde sys­
teem van goederencodificatie? Is het institutionele
vraagstuk van het aantal stemmen waarover de EEG
in de organen van de overeenkomst beschikt, gere­
geld en zo ja hoe? dit geharmoniseerde systeem als basis van het
nieuwe geïntegreerde douanetarief in vergelijking
met de huidige bepalingen?
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(23 augustus 1982)
De werkzaamheden met betrekking tot de ontwikke­
ling van het nieuwe geharmoniseerde systeem van
goederencodificatie zijn praktisch voltooid en de
daarmee gepaard gaande wetteksten en toelichtin­
gen zullen waarschijnlijk begin volgend jaar klaar
zijn. Op de voltallige zitting van de Internationale
Douaneraad in juni 1982 werd overeengekomen dat
het geharmoniseerde systeem in de vorm van een
nieuwe overeenkomst zal worden ingevoerd en dat
de ondertekenende industrielanden het systeem vol­
ledig zestallig moeten toepassen, terwijl voor de ont­
wikkelingslanden een bijzondere gedifferentieerde
regeling zal worden getroffen. Het vraagstuk van het
aantal stemmen waarover de Gemeenschap zal
beschikken is nog niet geregeld. Men was het erover
eens dat dit punt afhankelijk is van de beslissing ten
aanzien van de ondertekening van de overeenkomst
door de Gemeenschap en de Lid-Staten. De wette­
lijke, institutionele en andere aspecten van dit
vraagstuk worden nog in de Raad besproken.
 De belangrijkste handelslanden zijn in het kader
van de GATT informeel overeengekomen dat de
invoering van het geharmoniseerd systeem — voor
zover zulks mogelijk is — geen noemenswaardige
gevolgen mag hebben voor bestaande verbintenis­
sen in het kader van de GATT. De Gemeenschap
staat volkomen achter dit standpunt en bij de Com­
missie worden ontwerpen voorbereid voor een
nieuw gemeenschappelijk douanetarief, waarbij van
het geharmoniseerde systeem wordt uitgegaan. Het
is dus niet waarschijnlijk dat de invoering van het
systeem economische gevolgen van enige betekenis
zal hebben. Op administratief gebied daarentegen
zullen de gevolgen niet gering zijn. Het gemeen­
schappelijk douanetarief en de NIMEXE-code zul­
len grondig moeten worden herzien, de preferentiële
overeenkomsten en de regels van oorsprong zullen
aan het nieuwe systeem moeten worden aangepast
en in de verordeningen betreffende de landbouw-
produkten en de verwerkte landbouwprodukten zul­
len aanzienlijke wijzigingen moeten worden aange­
bracht. Zoals het geachte Parlementslid in zijn vraag
reeds opperde, is het ook de bedoeling een nieuw
geïntegreerd douanetarief in te voeren, waarin de
behoeften op het gebied van douane en van han­
delsstatistiek zullen worden verwerkt in één enkele
nomenclatuur, ten einde de handel te vergemakke­
lijken.
 Wat zijn de consequenties, wanneer de overeen­
komst zal worden gesloten, van de aanpassing van Nr. C 259/24 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 4. 10. 82
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 793/82
van Sir John Stewart-Clark
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(29 juni 1982)
Betreft: Reizen per trein met reductie in de Euro­
pese Gemeenschap
Kan de Commissie details verstrekken over het rei­
zen per spoorweg tegen speciale prijzen voor gepen­
sioneerden van de respectieve nationale spoorweg­
maatschappijen, wanneer zij de trein gebruiken in
andere Lid-Staten?
Is het bij voorbeeld waar dat gepensioneerden van
de British Rail vrij mogen reizen in Italië of zelfs in
Canada, maar niet in Frankrijk? Is er een logische
reden voor het verschil in faciliteiten, en meent de
Commissie niet dat het veel eenvoudiger zou zijn als
alle spoorwegen in de Europese Gemeenschap over­
eenkwamen om aan deze groep van de bevolking
van de Gemeenschap dezelfde faciliteiten te bie­
den?
Antwoord van de heer Contogeorgis
namens de Commissie
(27 augustus 1982)
De Commissie is doende de nodige gegevens te ver­
zamelen ter beantwoording van de vraag van het
geachte Parlementslid.
Zij zal hem zo spoedig mogelijk in kennis stellen
van de verkregen inlichtingen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 795/82
van de heer van Aerssen
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(29 juni 1982)
Betreft: Modelvoorwaarden voor de aankoop van
dataverwerkingsinstallaties
In opdracht van de EG-Commissie heeft de Bond
van gebruikers CECUA (Conference of European
Computer Users Association) modelvoorwaarden
uitgewerkt voor de aankoop van datumverwerkings­
installaties.
 Meent de Commissie dat dit in overeenstemming is
met het beginsel van de aan voorwaarden gebonden
concurrentie (artikel 85 van het EEG-Verdrag)?
Heeft de Commissie een studie gemaakt waaruit
blijkt dat de markt van de dataverwerking in het
kader van het Verdrag steun van de Commissie nodig heeft, en waarom volstaan de desbetreffende
speciaal voor de dataverwerking geldende over-
drachtsvoorwaarden van de overheid niet als richt­
snoer?
Heeft de Commissie nagegaan of deze modelvoor­
waarden schadelijk kunnen zijn voor de midden­
stand?
Heeft de Commissie nagegaan óf deze modelvoor­
waarden in overeenstemming zijn met de Regerings-
codex van de GATT?
Hebben alle toonaangevende gebruikersbonden zich
met deze modelvoorwaarden beziggehouden?
Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(26 augustus 1982)
De CECUA (Conference of European Computer
Users' Associations) en de Commissie hebben in
1981 een studiecontract gesloten met het oog op de
vaststelling van modelvoorwaarden voor contracten
tot aankoop van elektronische informatieverwer-
kingsapparatuur. De studiegroep van de CECUA
streeft ernaar deze modelvoorwaarden eind 1982 of
begin 1983 in zes talen van de Gemeenschap te
publiceren. De studie heeft betrekking op model­
voorwaarden en niet op standaardvoorwaarden.
De Commissie is van oordeel dat de publikatie van
dergelijke modelvoorwaarden voor contracten niet
onverenigbaar is met de mededingingsregels van de
Gemeenschap. Zij zullen niet onderworpen zijn aan
enige communautaire wetgeving in de vorm van een
richtlijn of aanbeveling, doch zullen als richtsnoer
dienen voor contracten tot aanschaffing van compu­
ters. De studie kan echter bijdragen tot een vermin­
dering van het aantal geschillen betreffende contrac­
tuele bepalingen op het gebied van de aanschaffing
van elektronische informatieverwerkingsapparatuur;
tot dusverre golden voor de gebruikers immers
uiteenlopende voorwaarden en bepalingen, zodat
vooral kleine en middelgrote ondernemingen moei­
lijk op gelijke voet konden concurreren met leveran­
ciers van elektronische informatieverwerkingsappa-
ratuur.
 Uit statistieken van rechtsgeschillen inzake contrac­
ten voor de aanschaffing van elektronische informa-
tieverwerkingsapparatuur blijkt dat deze in het laat­
ste decennium aanzienlijk zijn toegenomen en het
feit dat de computergebruikers zelf de Commissie
hebben verzocht de studie te ondersteunen wijst op
de behoefte aan dergelijke modelvoorwaarden voor
contracten. Niet in alle Lid-Staten bestaan nationale
modelcontracten voor elektronische informatiever-
werkingsapparatuur; de studiegroep van de CECUA
heeft bij haar werkzaamheden met de bestaande
modelcontracten rekening gehouden. 4. 10. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 259/25
De Commissie is van mening dat de studie kan lei­
den tot een verbetering van de concurrentievoor­
waarden voor kleine en middelgrote verkopers en
gebruikers van elektronische informatieverwerkings-
apparatuur omdat de contractuele onderhandelin­
gen voor beide partijen worden vergemakkelijkt,
hetgeen bevorderlijk is voor de verkoop en aan­
schaffing van computers en daarmee samenhan­
gende apparatuur tot wederzijds voordeel van ver­
kopers en gebruikers.
De Commissie gelooft niet dat modelvoorwaarden
voor contracten in strijd zijn met of onderworpen
zijn aan de GATT-voorschriften.
De studiegroep van de CECUA werd door belang­
rijke verenigingen van computergebruikers in negen
Lid-Staten ingesteld (alleen Luxemburg neemt hier
niet aan deel) en vertegenwoordigt zowel het
bedrijfsleven, zoals banken, verzekeringsmaatschap­
pijen, de verwerkende industrie en informatiever­
werkingscentra als de overheidssector.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 796/82
van de heer Radoux
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(29 juni 1982)
Betreft: Zonne-energie — De Eurelioscentrale in
Sicilië
Ruim een jaar geleden werd bovengenoemde door
de Europese Gemeenschap opgerichte centrale, in
bedrijf gesteld.
1. Werkt die centrale inderdaad?
2. Zo ja, functioneert zij normaal?
3. Zo neen, waarom niet?
Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(25 augustus 1982)
1. Ja. De centrale is op 5 januari 1981 in bedrijf
gesteld.
2 en 3. Voor een proef- en onderzoekinstallatie
functioneert zij normaal.
 Deze centrale, die in het kader van het communau­
taire onderzoek- en ontwikkelingsprogramma op het
gebied van de zonne-energie is ontwikkeld, is niet
ontworpen om een maximale hoeveelheid elektri­
sche energie op te wekken maar wel om het gedrag
van de componenten te bestuderen en om de grond­
slag te vestigen van een technische beoordeling van
de reeks. SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 799/82
van mevrouw Lizin
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(29 juni 1982)
Betreft: Noodhulp aan slachtoffers van de Israëli­
sche bombardementen in Libanon
Is de Commissie voornemens overeenkomstig de
door de ministers van Buitenlandse Zaken op
10 juni aangenomen resolutie met spoed een voor­
stel te doen voor het verlenen van noodhulp aan de
slachtoffers van de Israëlische bombardementen
onder de burgerbevolking in Libanon?
Antwoord van de heer Pisani
namens de Commissie
(23 augustus 1982)
Reeds voordat de ministers van Buitenlandse Zaken
de resolutie van 10 juni 1982 hadden aangenomen,
had de Commissie op 8 juni 1982 besloten via het
Internationale Comité van het Rode Kruis met
spoed een bedrag van 200 000 Ecu beschikbaar te
stellen voor de verstrekking van onmiddellijk beno­
digde goederen aan de slachtoffers van de bombar­
dementen in Libanon. Daarnaast werd op 15 juni
1982 nog eens besloten tot een dringende hulpverle­
ning ten bedrage van 500 000 Ecu, wederom voor de
beschikbaarstelling van dringend nodige goederen
via het Internationale Comité van het Rode Kruis.
 Dank zij een op 20 juli 1982 genomen derde besluit
kunnen voorts een aantal door de ter plaatse aanwe­
zige gemachtigde van de Commissie uitgekozen
lokale niet-gouvernementele organisaties hun eigen
hulpprogramma's voor een bedrag van 50 000 Ecu
op gang brengen. Krachtens hetzelfde besluit kan
het Internationale Comité van het Rode Kruis
beschikken over de nodige financiële middelen
(70 000 Ecu) om een programma voor de verzorging
van zieken en gewonden in West-Beiroet ter hand te
nemen; daarnaast krijgt het Duitse Rode Kruis
280 000 Ecu als bijdrage in de exploitatiekosten van
zijn voor hulpverlening bestemde schip Flora, dat
heen en weer vaart tussen Cyprus en Libanon als­
mede voor de toezending van een aantal „family
parcels" voor de meest getroffen bevolkingsgroe­
pen.
Bovendien zijn besluiten genomen ter verstrekking
van de volgende voedselhulp: 20 000 ton graan,
1 664 ton melkpoeder en 1 000 ton butteroil, met een
totale waarde van 8 638 000 Ecu cif-Libanon.
 Per eind juli kan de door de Gemeenschappen ver­
strekte noodhulp in verband met de betrokken situa­
tie derhalve worden becijferd op 9 738 000 Ecu in
totaal. Nr. C 259/26 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 4. 10. 82
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 801/82
van de heer Calvez
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(5 juni 1982)
Betreft: Vrij verkeer van kapitaal
Het Journal Officiel van de Franse Republiek van
25 maart 1982 heeft een kennisgeving gepubliceerd
dat Fransen verbiedt kapitaal het land uit te doen
gaan voor de aankoop van onroerende goederen in
het buitenland. De Franse banken, die waren
gemachtigd automatisch 150 000 Ffr. aan deviezen
te verstrekken voor de aankoop van onroerende goe­
deren, hebben dus daartoe niet het recht meer, en de
Banque de France is bij schrijven van 7 april ver­
zocht de desbetreffende aanvragen aan de dienst
voor financiële machtigingen door te geven, hetgeen
de meest absolute controle betekent. Een dergelijk
besluit van de Franse Regering is in strijd met arti­
kel 3, sub c), van het EEG-Verdrag, waarin als acti­
viteit van de Gemeenschap wordt genoemd „de ver­
wijdering tussen de Lid-Staten van hinderpalen voor
het vrije verkeer van personen, diensten en kapi­
taal".
 Welke maatregelen overweegt de Commissie te
nemen om het gemeenschapsrecht te doen eerbiedi­
gen?
Antwoord van de heer Ortoli
namens de Commissie
(20 augustus 1982)
Zoals de Commissie in haar antwoord op schrifte­
lijke vraag nr. 840/81 van de heer Hopper (') gede­
tailleerd heeft medegedeeld, staat haar beschikking
van 4 december 1968 (2) op grond van artikel 108,
derde lid, van het EEG-Verdrag Frankrijk toe af te
wijken van bepaalde gemeenschapsverplichtingen
op het gebied van kapitaalbewegingen. Krachtens
deze beschikking kunnen de Franse autoriteiten met
betrekking tot de onder de artikelen 1 en 2 van de
richtlijn van de Raad van 11 mei 1960 vallende
kapitaalbewegingen (3) de op de datum van de
bovengenoemde beschikking vigerende beperkende
maatregelen blijven handhaven. Tot de kapitaalver­
richtingen die het onderwerp vormen van deze
afwijking behoort de verwerving van onroerend
goed in het buitenland door ingezetenen, die aldus
aanvankelijk was onderworpen aan de regeling van
de voorafgaande goedkeuring en vervolgens is geli­
beraliseerd tot een bedrag van 300 000 Ffr., dat in
september 1976 werd teruggebracht tot 150 000 Ffr.
(») PBnr. C 333 van 21. 12. 1981.
(2) PB nr. L 295 van 7. 12. 1968.
(3) PB nr. 43 van 12. 7. 1960. Met de door de Franse autoriteiten op 25 maart
1982 genomen maatregel, waarop het geachte Parle­
mentslid doelt, werd voor deze transacties in onroe­
rend goed het stelsel van voorafgaande goedkeuring
weer ingevoerd, dit wil zeggen dezelfde regeling als
die welke in werking was op de datum van de
beschikking van de Commissie. De betrokken maat­
regel wordt derhalve bestreken door de afwijking,
welke in 1968 door de Commissie werd toegestaan.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 814/82
van de heer Prout
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(5 juli 1982)
Betreft: Mededingingsprocedures
De Commissie heeft veelvuldig de aandacht geves­
tigd op de interne controles en balansen die door
het DG IV worden uitgevoerd en opgemaakt ten
einde vast te stellen dat besluiten gegrond zijn en
steunen op een objectieve beoordeling van het
bewijsmateriaal.
Kan de Commissie aangeven:
i) wat de aard van deze „controles en balansen" is;
ii) hoe met behulp van deze controles en balansen
de beoogde doeleinden in de praktijk worden
verwezenlijkt?
Antwoord van de heer Andriessen
namens de Commissie
(25 augustus 1982)
De door de Commissie op de behandeling van
mededingingszaken toegepaste administratieve rege­
ling volgt het beginsel van de scheiding van functies
en successieve controles. Binnen het Directoraat-
generaal Concurrentie zelf (DG IV) valt de functie
van onderzoek en verificatie in het eerste stadium
van de procedure onder directoraat A (inspectie en
documentatie) terwijl de functie van de behande­
ling, dat wil zeggen het opstellen van ontwerp­
beschikkingen, in het tweede stadium van de proce­
dure is toebedeeld aan de directoraten B (mededin­
gingsregelingen, misbruik van machtsposities) en C
(concentraties van ondernemingen, concurrentiere-
gelingen EGKS-Verdrag, recht van industriële
eigendom, energie, vervoer). De afzonderlijke admi­
nistratieve eenheid die is belast met het algemene
beleid inzake de mededinging ziet erop toe dat de
standpuntbepalingen in de afzonderlijke zaken in
overeenstemming zijn met de richtsnoeren van de
administratieve praktijk.
Omtrent de in behandeling zijnde zaken worden de
overige diensten van de Commissie verplicht 4. 10. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 259/27
geraadpleegd, dat wil zeggen de overige directora­
ten-generaal naar gelang van hun bevoegdheden en
de juridische dienst omtrent de juridische aspecten.
 De door hen gemaakte opmerkingen waarmee
Directoraat-generaal Concurrentie zou menen geen
rekening te moeten houden, kunnen altijd naar
voren worden gebracht door de Commissieleden,
naar gelang van hun bevoegdheidsgebied.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 815/82
van de heer Prout
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(5 juli 1982)
Betreft: Procedures mededingingsbeleid
Het valt niet te ontkennen dat de huidige onduld­
bare traagheid bij het verkrijgen van vrijstellingen
krachtens artikel 85, lid 3, het concurrentievermogen
van de Europese industrie aantast, ten nadele van
de economische welvaart van de Gemeenschap. In
het Elfde Verslag zegt de Commissie dat de juridi­
sche zekerheid kan worden verbeterd indien sneller
vrijstelling wordt verleend in die gevallen die „ken­
nelijk" beantwoorden aan de vereisten van arti­
kel 85, lid 3.
Kan de Commissie zeggen:
1. of de nieuwe procedure werd ingevoerd;
2. hoe zij denkt uit te maken welke zaken voor deze
procedure in aanmerking komen;
3. hoeveel tijd een zaak volgens de nieuwe proce­
dure zal vergen vanaf het indienen van de aan­
vraag tot het verlenen van de officiële vrijstel­
ling?
Antwoord van de heer Andriessen
namens de Commissie
(25 augustus 1982)
1. Het onderzoek naar de mogelijkheden om de
procedure voor de toepassing van artikel 85, lid 3,
EEG-Verdrag, op individuele gevallen te versnellen
is nog gaande. Gelet op het bepaalde in artikel 10
van Verordening nr. 17 van 1962 (*), waarin het con­
tact met de autoriteiten van de Lid-Staten wordt
geregeld, zullen de voorstellen van de Commissie
pas in werking treden na raadpleging van het
Adviescomité voor mededingingsregelingen en eco­
nomische machtsposities.
2 en 3. De onderkenning van de voor vrijstelling
in aanmerking komende gevallen en de raming van
de tijdsduur kunnen slechts geschieden aan de hand van de procedure zoals deze uiteindelijk zal worden
aanvaard.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 817/82
van de heer Moreland
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(5 juli 1982)
Betreft: Richtlijn inzake rook en zwaveldioxyde
Een aantal plaatselijke autoriteiten in het Verenigd
Koninkrijk heeft niet deelgenomen aan de nationale
enquête over de normalisering van het rook- en zwa-
veldioxydeniveau. Bijgevolg wordt de vervuilings­
graad in de gebieden die onder deze plaatselijke
autoriteiten ressorteren, niet in de gepubliceerde
resultaten genoemd.
1. Meent de Commissie dat sommige plaatselijke
autoriteiten die niet werden gecontroleerd,
mogelijk de limieten van de richtlijn zullen over­
schrijden? En zo ja, is dit dan niet onbillijk
tegenover die plaatselijke autoriteiten die tot uit­
gaven genoopt zullen zijn?
2. Zijn alle gebieden in de gehele Gemeenschap tot
volle tevredenheid van de Commissie op grond
van de richtlijn gecontroleerd? Zo niet, in welke
gebieden van de Gemeenschap zijn dan nog ver­
dere stappen noodzakelijk?
3. Kan de Commissie op grond van de tot dusver
binnengekomen resultaten bij benadering mede­
delen hoeveel plaatselijke autoriteiten in de
Gemeenschap tot wijzigingen zullen moeten
overgaan om zich aan de richtlijn te conforme­
ren?
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(19 augustus 1982)
Overeenkomstig het bepaalde in artikel 3, lid 2, van
Richtlijn 80/779/EEG (J) dienen de Lid-Staten de
Commissie op de hoogte te stellen van zones waarin
de grenswaarden, bedoeld in bijlage I, na 1 april
1983 eventueel worden overschreden. De uiterste
termijn voor deze mededeling is 1 oktober 1982.
Het ligt niet op de weg van de Commissie zich bezig
te houden met de interne procedures met behulp
waarvan de nationale autoriteiten in iedere Lid­
staat de in artikel 3, lid 2, bedoelde zones afbakent.
 Zodra de richtlijn van kracht is worden de resultaten
van de controle in de opgegeven zones aan de Com­
missie gerapporteerd voor zover zij boven de grens-
(i) PB nr. 13 van 21. 2. 1962, blz. 204/62. C1) PB nr. L 229 van 30. 8. 1980. Nr. C 259/28 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 4. 10. 82
waarden liggen. In het door de betrokken Lid-Staten
ingediende plan wordt nauwkeurig vastgelegd welke
maatregelen moeten worden genomen ter beperking
van de verontreiniging of, zo nodig, ter intensivering
van de controlemaatregelen.
Derhalve zal alleen bij toepassing van de richtlijn in
de praktijk blijken of, en zo ja waar, meer controle­
maatregelen moeten worden getroffen en de plaatse­
lijke autoriteiten wijzigingen moeten aanbrengen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 818/82
van de heer Moreland
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(5 juli 1982)
Betreft: Hulp aan Karamoja in Oeganda
1. Maakt de Commissie zich er zorgen over dat
haar hulpprogramma voor Karamoja door rechte­
loosheid en verduisteringspraktijken niet kan wor­
den uitgevoerd? Wat onderneemt zij hiertegen?
2. Zal de Commissie overeenkomstig de voorstel­
len hulp verlenen bij de verbetering van de verbin­
dingswegen tussen Karamoja en de Afrikaanse
Oostkust?
3. Kan zij toezeggingen doen dat de moeilijkheden
in Karamoja geen beletsel zullen vormen voor ver­
dere steun aan Kenia en Oeganda, met name gelet
op het uitstekende werk dat ambtenaren van de
Gemeenschap daar verrichten?
Antwoord van de heer Pisani
namens de Commissie
(23 augustus 1982)
1. Door de toename van het geweld, vooral in april
dit jaar, zijn de organisaties voor hulp en samenwer­
king, ook die van de Gemeenschap, gedwongen hun
ontwikkelingswerk te concentreren op die zones in
Karamoja waar de veiligheid relatief beter is.
