Stanovisko Evropského výboru regionů: Vytvoření Unie odolné vůči změně klimatu – nová strategie EU pro přizpůsobení se změně klimatu
De kommer också att uppmuntra till beteendeförändringar och generera de resurser som krävs för att stödja en rättvis omställning. 37. Vi uppmanar EU att inta en stark global ledarroll för att utveckla de nödvändiga prissättnings- och budgetsystemen för koldioxid fram till senast 2030 och förhandla fram liknande inslag med sina globala handelspartner. Finansiering av kampen mot klimatförändringarna 38. Kommittén är medveten om de enorma inledande investeringsbehoven, inbegripet energirelaterade investeringar, som enbart de enligt kommissionen uppskattas till 350 miljarder euro mer årligen under åren 2021–2030 än under det föregående årtiondet (2). ReK betonar den avgörande betydelsen av partnerskap, där offentliga medel bör inriktas på att påskynda takten. 39. Vi efterlyser stöd till städerna och regionerna så att de kan finna rätt kombination av offentliga och privata medel för anpassningsåtgärder, från internationella, europeiska, nationella och lokala källor. Byråkratin bör minskas och tillgången till EU-medel förenklas. 40. EU och övriga aktörer uppmanas att utveckla sätt att mäta de klimatrelaterade riskernas potentiella inverkan på de offentliga finanserna, att utveckla verktyg och modeller för klimatstresstester och att ta hänsyn till klimatförändringarna i rapporteringsramarna och de finanspolitiska ramarna. 41. ReK framhåller det brådskande behovet av att uppdatera den nationella energimixen genom att använda ny avancerad teknik för att på bästa sätt bidra till att målen i EU:s strategi för minskade koldioxidutsläpp uppnås och för att till fullo omfatta och utnyttja bidragen från prosumenter, lokala energisamhällen och ny teknik. Kommittén framhåller vikten av det tillförlitliga låg- och medelspänningsnätet och behovet av att öka andelen förnybar energi i grundlasten, särskilt genom utbyggnad av lagrings- och styrtekniken samt energinäten, för att på ett bättre sätt koppla nya småskaliga producenter till låg- och medelspänningsnätet. Vi uppmanar kommissionen att förbättra representationen av projekt för smarta nät på listan över projekt av gemensamt intresse inom ramen för den nya föreslagna TEN-E-ramen. 42. Det krävs en förstärkt dialog mellan beslutsfattare och deras intressenter, särskilt industrin och investerarna, inbegripet försäkringsbolag och pensionsfonder, för att man ska kunna överbrygga klimatskyddsklyftan. 43. Kommittén välkomnar Europeiska investeringsbankens (EIB) nya åtagandenivå om att öka den andel av finansieringen som avsätts för klimatåtgärder senast 2025 och utvecklingen av färdplanen för en klimatbank (3). ReK välkomnar införandet av EIB:s system för klimatriskbedömning för systematisk bedömning av de fysiska klimatriskerna. Det europeiska klimat- och hälsoobservatoriet – att integrera hälsa i klimatmålen 44. Kommittén välkomnar inrättandet av ett europeiskt klimat- och hälsoobservatorium inom ramen för Climate-Adapt.  Genom detta observatorium kan data, verktyg och sakkunskap samlas och kopplas samman för att kommunicera om samt övervaka, analysera och förebygga klimatförändringarnas effekter på människors hälsa, på grundval av en One health-modell. Dess fokus bör dock utvidgas till att omfatta effekterna av urbanisering och åldrande. 45. ReK understryker behovet av att fortsätta samla in exempel på god praxis som testats på fältet och att göra dem allmänt tillgängliga och lätta att söka i ett register på Climate-Adapt-portalen och/eller i katalogen över riktmärken på borgmästaravtalets webbplats. Kunskapsöverföring ska också underlättas genom samarbete mellan städer, och lämplig peer-to-peer- och mentorsverksamhet ska kartläggas, främjas och finansieras. Digitalisering, data och rymden 46. Kommittén betonar vikten av innovativ digital teknik, 5G-teknik, sakernas internet, artificiell intelligens och dataanalys som förbättrar städernas och regionernas digitala och gröna omvandling. Det är också viktigt att det finns tillräckligt med glasfiber att tillgå, särskilt för landsbygdsområdena. 47. För att bli framgångsrika måste alla klimatåtgärder, inklusive anpassning, bygga på bästa tillgängliga kunskap och innovation och är helt beroende av medborgarnas delaktighet. 48. Kommittén framhåller vikten av att använda förebyggande systematiska och övergripande informationssystem såsom Galileo och Copernicus vid samhällsbaserade faro- och riskbedömningar, på grundval av regionala och lokala datautvinningslösningar och användning av satelliter och sensorer med GIS-stödda verktyg för att kartlägga sårbarheter i samband med olika klimatrelaterade risker. ReK uppmuntrar de lokala och regionala myndigheterna att använda Copernicus klimatförändringstjänster (C3S). 49. ReK förväntar sig att uppgifter från satellitbaserade övervakningssystem såsom Galileo och Copernicus i fråga om läckage av metan och andra växthusgaser kommer att användas för att så snart som möjligt stoppa dessa läckage genom nationella, europeiska och internationella åtgärder. 50. ReK efterlyser en grundläggande förändring i klimatanpassningspolitiken på regional nivå, och håller med uppdragsstyrelsen för klimatanpassning om att avancerade klimatdatatjänster som tillhandahålls av Copernicus, Climate-Adapt, kunskapscentrumet för katastrofriskhantering och andra verktyg och källor, såsom jordobservationssatelliter och in situ-sensorer (inklusive markstationer samt luft- och havsburna sensorer), behövs. 51. Kommittén framhåller behovet av att investera ytterligare i rymdteknik för att tillhandahålla relevant information om klimatrisker och tillhörande anpassningsåtgärder och att samarbeta med kommissionen, JRC och EEA för att föra dessa närmare de lokala och regionala myndigheterna. Horisont Europa-uppdragen 52. ReK efterlyser en snabbare anpassning och ett snabbare genomförande av det planerade Horisont Europa-uppdraget ”klimatanpassning” och andra uppdrag som är relevanta ur anpassningssynpunkt, bland annat de om markhälsa, klimatneutrala städer och hav, så snart de har godkänts. 53.  Kommittén betonar den avgörande betydelsen av de två klimatinriktade uppdragen, ”ett klimatresilient Europa” och ”100 klimatneutrala städer senast 2030”, och uppmanar städer och regioner som representerar hela den geografiska, sociala och ekonomiska mångfalden i de europeiska territorierna att samarbeta för att EU-målet om klimatneutralitet ska uppnås. 54. Vi föreslår att gemensamma forskningscentrumet i samarbete med ReK utvecklar och organiserar forsknings- och utbildningsverksamhet till stöd för EU:s uppdrag inom ramen för ”Vetenskapen möter regionerna”. Detta skulle öka uppdragens genomslag, och de resultat som uppnåtts skulle snabbt spridas för tillämpning i hela Europa. 55. ReK understryker sitt åtagande, i linje med den gemensamma handlingsplan som undertecknats av kommissionsledamot Mariya Gabriel, att genomföra EU:s uppdrag tillsammans med GD Forskning och innovation. Vi understryker att EU-uppdragen förutsätter ett ändamålsenligt system för flernivåstyre, regionala platsbaserade innovationsekosystem och strategier för smart specialisering för att deras mål ska kunna uppnås. 56. Kommittén bidrar till EU-uppdragen genom aktivt engagemang på lokal nivå och ger stöd till inrättandet av ERA Hubs genom att aktivt bidra till experiment, snabb prototyputveckling, testning, demonstration och uppskalning av uppdragens forsknings- och innovationsresultat. 57. Kommittén framhåller vikten av att integrera Horisont Europa, gemensamma demonstrations- och genomförandeinstrument, innovationsinitiativ inom ramen för offentlig-privata partnerskap på lokal nivå och finansieringsinstrument för flernivåstyre i regionala strategier för smart specialisering. 58. Vi framhåller den avgörande betydelsen av partnerskapsavtal mellan EU och de städer och regioner som har en demonstrerande roll inom ramen för uppdragen om smarta städer och klimatanpassning för att uppnå genomslagskraft på europeisk nivå, banbrytande klimatmål och långtgående resultat. 59. ReK föreslår följande trestegsstrategi för de klimatrelaterade uppdragen: 1) En öppen interaktiv process för att få regioner och städer att delta på olika sätt i uppdraget. 2) Att få det nödvändiga antalet föregångarsamhällen att ansluta sig för att testa de innovativa uppdragslösningarna i verkliga miljöer. 3) Att enas om demonstratorsamhällenas bidrag till storskalig spridning av innovativa lösningar och till att skala upp de bästa lösningarna för användning i hela Europa. 60. Kommittén föreslår ett samarbete mellan uppdraget om klimatanpassning och borgmästaravtalet för att engagera så många städer och regioner som möjligt, i syfte att utveckla en god förståelse av, förbereda sig för och hantera klimatrisker. ReK:s ambassadörer för borgmästaravtalet kan spela en aktiv roll i denna process. 61.  C_2021440SL. 01004201. xml 29. 10. 2021    SL Uradni list Evropske unije C 440/42 Mnenje Evropskega odbora regij – Oblikovanje Evrope, odporne proti podnebnim spremembam – nova strategija EU za prilagajanje podnebnim spremembam (2021/C 440/08) Poročevalec: Markku MARKKULA (FI/EPP), predsednik mestnega izvršnega sveta, Espoo Referenčni dokument: Sporočilo Komisije Evropskemu parlamentu, Svetu, Evropskemu ekonomsko-socialnemu odboru in Odboru regij – Oblikovanje Evrope, odporne proti podnebnim spremembam – nova strategija EU za prilagajanje podnebnim spremembam COM(2021) 82 final POLITIČNA PRIPOROČILA EVROPSKI ODBOR REGIJ Glavne splošne ugotovitve 1. pozdravlja poziv Evropske komisije v novi strategiji EU za prilagajanje podnebnim spremembam, naj mesta in regije skupaj z OR utrejo pot k večji ambicioznosti v zvezi z odpornostjo proti podnebnim spremembam ter se zavežejo boljšemu vključevanju ukrepov EU v državno, regionalno in lokalno zakonodajo in dejavnosti; 2. z zaskrbljenostjo ugotavlja, da so gospodarske izgube zaradi ekstremnih vremenskih razmer od leta 1980 do leta 2016 znašale več kot 436 milijard EUR in se bodo povečale na najmanj 170 milijard EUR na leto, če bo globalno segrevanje doseglo 3 oC nad predindustrijsko ravnjo; 3. ponovno poudarja, da nujnost reševanja vprašanja podnebnih sprememb v skladu s Pariškim sporazumom zahteva zavzeto politično vodstvo na vseh ravneh upravljanja, ki bo spodbujalo v ukrepe usmerjen in natančno opredeljen prehod na podnebno nevtralno Evropo, podkrepljen s pristopom od spodaj navzgor, v katerega bosta dobro vključena prilagajanje in blažitev; 4. poudarja, da se je vloga mest in regij, ki je bila osredočena na upravo in oblast, spremenila in zdaj temelji na storitvah in sodelovanju ter vključuje državljane, akademske kroge, podjetja in tretji sektor. OR poziva mesta in regije, naj analizirajo in prenovijo svojo vlogo, sodelovanje in politike inovacij z namenom spodbujanja obsežnih družbenih in s tehnologijo podprtih inovacij. To jim bo omogočilo, da se spopadejo z glavnimi družbenimi izzivi in zaščitijo ustrezne pogoje za socialne družbe; 5. poziva, naj se kot merila za trajnostna javna naročila uporabijo politike na podlagi povpraševanja, ogljični odtisi in pozitivni ogljični odtisi, da bi ustvarili in pospešili prehod na krožno gospodarstvo ter povečali povpraševanje po trajnostnih in podnebju prijaznih proizvodih in storitvah; 6. poudarja ključni pomen lokalne ozaveščenosti in pripravljenosti za ukrepanje; za njuno spodbujanje so potrebni novi inovativni načini za ustvarjanje kakovostne podpore ukrepom na lokalni ravni.  OR bo v sklopu zelenega dogovora na lokalni ravni sodeloval z Evropsko komisijo pri razvoju modelov operativnih ukrepov za občine različnih velikosti in v različnih fazah razvoja, ki bi bili prilagojeni njihovim lokalnim razmeram; 7. ugotavlja, da je za zastavljene cilje ključnega pomena, da se najnovejša raziskovalna dognanja uporabljajo, spreminjajo in izkoristijo za morebitne operativne potrebe veliko hitreje kot doslej; zato poziva Evropsko komisijo, naj vzpostavi vozlišča ERA, da bi se osredotočila na spodbujanje inovacij na lokalni in regionalni ravni, ki so po mnenju družbe potrebne, in si prizadevala za razvoj ekosistemov za akademike, podjetja, družbo in posameznike; 8. s svojo politično in komunikacijsko kampanjo za zeleni dogovor na lokalni ravni prikazuje, kako lahko mesta in regije pospešijo pravični in trajnostni prehod z lokalnim, regionalnim, državnim ter evropskim javnim in zasebnim financiranjem, skupaj z drugimi podpornimi pobudami. OR se zavzema za sodelovanje in doseganje naprednih rešitev skupaj z Evropsko komisijo, misijami EU, Evropskim svetom za inovacije, mrežo regionalnih vozlišč evropskega raziskovalnega prostora in drugimi pobudami ustreznih deležnikov; 9. poudarja, da je približno 40 % mest EU z več kot 150 000 prebivalci sprejelo načrte prilagajanja podnebnim spremembam (1); spodbuja vsa mesta, da se pridružijo in redno posodabljajo znanje in dobre prakse s področja raziskav, razvoja in inovacij. OR poziva mesta in regije, naj združijo moči z lokalno in mednarodno industrijo ter oblikujejo partnerstva za prilagajanje podnebnim spremembam in njihovo blažitev, ter Komisijo, naj razširja pozitivne rezultate; 10. izrecno podpira pristop v strategiji, da se odpornost doseže na pravičen in pošten način. Podnebne spremembe postajajo vse bolj problematične zlasti za ljudi v ranljivem položaju, starejše in bolne ter za osebe z nizkimi dohodki. Tem skupinam je treba v strategiji nameniti posebno pozornost; 11. poudarja, da je pripravljen in zavezan sooblikovati vseevropski sistem za prilagajanje z mesti in regijami ter dobro delujoče strukture upravljanja na več ravneh z jasnimi odgovornostmi. Namen je omogočiti ukrepanje in oblikovati učinkovite regionalne in lokalne mehanizme prilagajanja in blažitve, ki bodo temeljili na skupnem sodelovanju javnega, zasebnega in tretjega sektorja, ter izboljšati znanje, zmogljivosti in uporabo finančnih virov; Strategija prilagajanja v okviru evropskega zelenega dogovora 12. meni, da bi morala Komisija v enem letu od začetka veljavnosti te uredbe sprejeti smernice za določitev skupnih načel in praks za opredelitev, razvrščanje in skrbno upravljanje fizičnih in materialnih podnebnih tveganj pri načrtovanju, razvoju, izvajanju in spremljanju načrtov, programov in projektov; 13.  predlaga, da se vzpostavijo sinergije med smernicami za prilagajanje in direktivami o okoljski presoji; 14. ugotavlja, da so lokalne in regionalne oblasti odgovorne za več kot 70 % ukrepov za blažitev podnebnih sprememb in za do 90 % ukrepov za prilagajanje podnebnim spremembam, zato nobena politika prilagajanja ne bo uspešna, če ne bo upoštevala potreb, stališč in strokovnega znanja regij in mest; 15. poziva mesta in regije, naj bodo zelo dejavna pri pripravi svojih podnebnih načrtov in akcijskih načrtov za zeleni dogovor na lokalni ravni, kar bo temelj prizadevanj za spopadanje s podnebnimi spremembami in bo omogočilo, da se prepreči tisto, čemur se ni mogoče prilagoditi, ter prilagodi tistemu, česar ni mogoče preprečiti; 16. poziva k okrepitvi regionalnega sodelovanja pogodbenic pri načrtih in ukrepih za prilagajanje podnebnim spremembam na terenu. Ukrepe je treba izvajati na lokalni in regionalni ravni, skupaj z državljani in podjetji; 17. se zaveda, da se najbolj oddaljene regije EU srečujejo z velikimi izzivi prilagajanja zaradi svojih specifičnih ranljivosti, zaradi česar so še posebej izpostavljene vplivom podnebnih sprememb, in pozdravlja vsa prizadevanja za blažitev teh vplivov, kot so izmenjava najboljših praks ter globalnih in regionalnih pobud, povezanih s prilagajanjem, ter poziva Komisijo in države članice, naj jih spodbujajo in podpirajo; 18. poudarja pomen skupnega razvoja ustreznih metod in instrumentov prilagajanja za podporo soustvarjanju družbenih inovacij, čezmejnemu sodelovanju, izmenjavi izkušenj in zmogljivosti za odpornost. K temu lahko bistveno prispevajo ukrepi v okviru specifičnega cilja 2 programa Interreg za obdobje 2021–2027; 19. poudarja, da vse več trdnih dokazov kaže na to, da so v nekaterih državah članicah ženske, ko gre za podnebne spremembe, v nesorazmerno ranljivem položaju zaradi ukoreninjenih družbenih norm in socialno-ekonomskih struktur, ki jim onemogočajo dostop do virov, odločanja, informacij, izobraževanja, zaposlovanja itd. ; zato meni, da so politike EU, vključno z evropskim zelenim dogovorom, ključnega pomena za premagovanje teh ovir in povečanje celotnega potenciala spretnosti, znanja in kvalifikacij žensk in deklet, da bi tako ukrepi za prilagajanje podnebnim spremembam in zmanjševanje tveganja nesreč postali bolj učinkoviti in trajni; 20. poudarja pomen hitrega dostopa do strokovnih nasvetov o uporabi znanja in instrumentov financiranja EU; 21. poudarja, da je potrebno sonaravno prilagajanje gozdov in gozdarskih podjetij podnebnim spremembam.  Gozdovi in njihovi lastniki imajo izredno pomembno vlogo pri varstvu podnebja, vendar so že sami močno prizadeti zaradi podnebnih sprememb; pričakuje, da bo napovedana strategija EU za gozdove upoštevala posebne značilnosti gozdov v različnih delih Evrope in da bo tesno povezana s strategijo EU za prilagajanje podnebnim spremembam in strategijo EU za biotsko raznovrstnost, pa tudi podporne ukrepe EU za sonaravno prilagajanje gozdov podnebnim spremembam in krepitev njihove sposobnosti za shranjevanje CO2; 22. poziva k hitremu in ambicioznemu izvajanju ukrepov za spodbujanje sonaravnih rešitev za prilagajanje, napovedanih v strategiji, vključno z novimi in inovativnimi pristopi in produkti financiranja. To zlasti velja za varstvo in obnovo mokrišč in šotišč ter ozelenitev mest. Takšne rešitve prispevajo k večji odpornosti na podnebne spremembe, k zdravemu življenju in k doseganju drugih ciljev zelenega dogovora; 23. meni, da so obsežne javno-zasebne naložbe v razvijanje in izvajanje novih inovativnih rešitev bistvene. Primer obstoječega znanja je poročilo „Ničelni ogljični odtis do leta 2050: časovni načrt za globalni energetski sektor“, ki ga je maja 2021 objavila Mednarodna agencija za energijo in v katerem je prikazan časovni načrt, ki temelji na več kot 400 vmesnih ciljih, ki usmerjajo svetovno potovanje do ničelne stopnje do leta 2050. Pomembno je, da take naložbe povečajo tudi gospodarsko rast in preprečujejo prezgodnje smrti; 24. poudarja skupna prizadevanja s Skupnim raziskovalnim središčem (JRC) in drugimi generalnimi direktorati Komisije za razvoj koncepta lokalnih znanstvenih platform o podnebnih spremembah (obstoječi „lokalni paneli za podnebne spremembe“), da bi spodbudili sodelovanje z znanstveniki in podprli odločanje lokalno izvoljenih predstavnikov; Pozitivni ogljični odtis – nov pristop k izračunu vpliva na podnebje 25. pozdravlja namero Komisije, da uskladi različna področja politike, s čimer bi izkoristili učinke sinergij; 26. se zavzema za zmanjšanje ogljičnega odtisa z zmanjševanjem negativnih vplivov proizvodov, nastalih odpadkov, storitev in organizacij ter poziva k osredotočenosti na pozitivni ogljični odtis s prikazovanjem pozitivnega vpliva podnebju prijaznih proizvodov in storitev na trajnostnost na podlagi ciljev trajnostnega razvoja OZN; 27. pozdravlja namero, da se prilagajanje podnebnim spremembam poveže z direktivo o energetski učinkovitosti stavb, uredbo o gradbenih proizvodih in direktivo o okoljsko primerni zasnovi; 28. poziva evropsko industrijo, naj vpelje poslovni razvoj s pozitivnim ogljičnim odtisom, kot je izboljšanje energijske učinkovitosti, zmanjšanje uporabe materialov, uvajanje podnebju prijaznih surovin, zmanjšanje količine odpadkov, podaljšanje življenjske dobe proizvodov in večja uporabnost proizvodov, in vlaga v ta razvoj; 29.  poziva javni sektor, naj s svojo vlogo in sredstvi industriji na različne načine pomaga pospešiti oblikovanje novih rešitev za nevtralni pozitivni ogljični odtis: uporabo javnih naročil naj usmeri v pospeševanje povpraševanja in razvoj novih trajnostnih proizvodov in storitev, odprte podatke naj uporabi za analizo težav in razvoj okolju prijaznih rešitev, s črpanjem iz množic naj ustvarja inovativne in zagonske platforme ter mreženje za razvoj in razširjanje novih konceptov in rešitev za večjo trajnostnost; Določanje cen ogljika – sestavni del zelenega prehoda 30. meni, da bi morala tako javni kot zasebni sektor pri svojih naročilih skrbneje preverjati potrebe, da bi preprečila presežke in nato tudi poskrbela za kritje dejanskih potreb s pomočjo trajnostnih proizvodov in storitev; 31. poziva Komisijo, naj posebno pozornost nameni zagotavljanju učinkovitega sistema določanja cen CO2, saj gre za enega najučinkovitejših ukrepov za boj proti podnebnim spremembam. Da bi pritegnila potrebne naložbe, mora biti cena CO2 predvidljiva in na ustrezni ravni ter mora upoštevati dejanske stroške škode zaradi emisij CO2, s čimer se poskrbi za spodbujanje energetskih in drugih podjetij k vlaganju v podnebju prijazne rešitve; 32. poudarja, da bo sistem določanja cen CO2 verjetno vključeval mehanizem za ogljično prilagoditev na mejah, da se ustvarijo enaki mednarodni konkurenčni pogoji, ki bodo pregledni, za preprečevanje neupravičenega okoriščanja; 33. predlaga trdne tržne spodbude za spodbujanje razvoja novih ponorov ogljika in trajnostnih nizkoogljičnih nadomestkov materialov z visokim ogljičnim odtisom. Raziskave, razvoj in inovacije je treba podpreti pri razvoju novih tehnologij za zmanjševanje CO2 in merilnih metod; 34. poziva h kombinaciji ustreznih tržnih mehanizmov, davkov, ukrepov financiranja, zakonskih določb in prostovoljnih zavez javnega sektorja za pritegnitev naložb v zvezi s podnebnimi spremembami v sektor, ki ni vključen v sistem trgovanja z emisijami, da bi na stroškovno učinkovit način zmanjšali emisije; 35. poziva k nadaljnjim izboljšavam sistema trgovanja z emisijami, zlasti v zvezi z ogrevanjem, hlajenjem, rabo zemljišč ter prometom in gozdarstvom (LULUCF); pri sistemskem pristopu k razvoju sistema trgovanja z emisijami bi bilo treba nacionalno obdavčitev na področju energije in podnebja vključiti v svetovni sistem trgovanja z emisijami; 36. je prepričan, da je treba za čimprejšnjo uvedbo učinkovitih enakih konkurenčnih pogojev za obnovljive vire energije pospešiti učinkovite ukrepe za postopno odpravo neposrednih in posrednih subvencij za fosilna goriva – na primer obstoječe oprostitve davkov za letalsko gorivo. Spodbudili bodo tudi vedenjske spremembe in ustvarili vire, potrebne za podporo pravičnemu prehodu; 37.  poziva EU, naj prevzame trdno vodilno vlogo v svetu pri razvoju potrebnih sistemov za oblikovanje cen in pripravo proračuna CO2 najkasneje do leta 2030 in se o podobnih elementih pogaja s svojimi svetovnimi trgovinskimi partnerji; Financiranje za spopadanje s podnebnimi spremembami 38. priznava velike potrebe po začetnih naložbah, vključno z naložbami, povezanimi z energijo, ki naj bi po ocenah Evropske komisije v letih 2021–2030 znašale 350 milijard EUR na leto več kot v prejšnjem desetletju (2). OR poudarja ključni pomen partnerstev, pri katerih bi morala biti javna sredstva osredotočena na pospeševanje; 39. poziva, naj se mestom in regijam pomaga pri iskanju prave kombinacije javnih in zasebnih sredstev za ukrepe prilagajanja iz mednarodnih, evropskih, državnih in lokalnih virov; poziva k zmanjšanju birokracije in poenostavitvi dostopa do financiranja EU; 40. poziva EU in druge akterje, naj razvijejo načine za merjenje potencialnega vpliva tveganj, povezanih s podnebjem, na javne finance, ter orodja in modele za podnebne stresne teste ter upoštevajo podnebne spremembe pri okvirih poročanja in fiskalnih okvirih; 41. poudarja nujnost posodobitve državnih mešanic virov energije z uporabo novih naprednih tehnologij, da bi karseda pripomogli k doseganju ciljev evropske strategije razogljičenja ter v celoti upoštevali in izkoristili prispevke proizvajalcev-odjemalcev, lokalnih energetskih skupnosti in novih tehnologij; poudarja pomen zanesljivih električnih omrežij nizke in srednje napetosti in potrebo po povečanju deleža obnovljivih virov energije v osnovni obremenitvi, zlasti z razvojem tehnologij shranjevanja in upravljanja ter širitvijo energetskih omrežij, da bi nove male proizvajalce bolje povezali z omrežji nizke in srednje napetosti; poziva Komisijo, naj bolj poudari projekte pametnih omrežij na seznamu projektov skupnega interesa v novem predlaganem okviru TEN-E; 42. poudarja, da je treba za zapolnitev vrzeli na področju varstva podnebja okrepiti dialog med oblikovalci politik in njihovimi deležniki, zlasti industrijo in vlagatelji, vključno z zavarovalnicami in pokojninskimi skladi; 43. pozdravlja novo raven zavezanosti Evropske investicijske banke (EIB), da bo do leta 2025 povečala delež finančnih sredstev za podnebne ukrepe, in razvoj časovnega načrta za podnebno banko (3); pozdravlja uvedbo sistema EIB za oceno podnebnih tveganj, namenjenega sistematičnemu ocenjevanju fizičnih podnebnih tveganj; Evropska opazovalnica za podnebje in zdravje – vključevanje zdravja v podnebne cilje 44. pozdravlja ustanovitev evropske opazovalnice za podnebje in zdravje v okviru evropske platforme za prilagajanje podnebnim spremembam (Climate-ADAPT).  Ta opazovalnica omogoča združevanje in povezovanje podatkov, orodij in strokovnega znanja za obveščanje o učinkih podnebnih sprememb na zdravje ljudi, njihovo spremljanje, analiziranje in preprečevanje na podlagi pristopa „eno zdravje“; vendar meni, da je zaželeno, da se področje uporabe razširi tako, da bo vključevalo učinke urbanizacije in staranja; 45. poudarja, da je treba še naprej zbirati primere dobrih praks, preskušenih na terenu, ter omogočiti njihovo javno dostopnost in enostavno iskanje po njih v odložišču, vzpostavljenem na portalu Climate-ADAPT, in/ali v katalogu modelov na spletnem mestu Konvencije županov; poudarja, da se bo prenos znanja olajševal tudi s sodelovanjem med mesti, poleg tega pa bi bilo treba opredeliti, spodbujati in financirati ustrezne dejavnosti medsebojnega svetovanja in mentorstva; Digitalizacija, podatki in prostor 46. poudarja pomen inovativnih digitalnih tehnologij, tehnologije 5G, interneta stvari, umetne inteligence in podatkovne analitike, ki izboljšujejo digitalno in zeleno preobrazbo mest in regij; poleg tega je zadostna dobava steklenih vlaken posebej pomembna za podeželska območja; 47. poudarja, da morajo vsi podnebni ukrepi, vključno s prilagajanjem, temeljiti na najboljšem razpoložljivem znanju in inovacijah, da bi bili uspešni, ter so popolnoma odvisni od podpore državljanov; 48. poudarja pomen uporabe sistematičnih in celovitih preventivnih informacijskih sistemov, kot sta Galileo in Copernicus, pri ocenah nevarnosti in tveganj na ravni skupnosti, ki temeljijo na regionalnih in lokalnih rešitvah rudarjenja podatkov ter uporabi satelitov in senzorjev z orodji geografskega informacijskega sistema za kartiranje ranljivosti, ki so povezane z različnimi podnebnimi tveganji; spodbuja lokalne in regionalne oblasti, naj uporabljajo Copernicusovo storitev za spremljanje podnebnih sprememb (C3S); 49. pričakuje, da se bodo spoznanja o uhajanju metana in drugih podnebju škodljivih plinov, pridobljena s satelitskimi sistemi spremljanja, kot sta Galileo in Copernicus, izkoristila za čim prejšnjo odpravo takšnega uhajanja z nacionalnimi, evropskimi in mednarodnimi ukrepi; 50. poziva k regionalni spremembi politike prilagajanja podnebnim spremembam in se strinja z odborom misije za prilagajanje podnebnim spremembam, da so potrebne najnovejše storitve podatkov o podnebju, ki jih zagotavljajo program Copernicus, Climate-ADAPT, center znanja za obvladovanje tveganja nesreč ter druga orodja in viri, kot so sateliti za opazovanje Zemlje in senzorji na kraju samem (vključno z zemeljskimi postajami ter senzorji v zraku in na morju); 51.  poudarja, da je treba še naprej vlagati v vesoljsko tehnologijo, da bi pridobili ustrezne informacije o podnebnih tveganjih in s tem povezanih prilagoditvenih ukrepih, ter sodelovati s Komisijo, Skupnim raziskovalnim središčem in Evropsko agencijo za okolje, da bi informacije in ukrepe približali lokalnim in regionalnim oblastem; Misije programa Obzorje Evropa 52. poziva k hitrejšemu prilagajanju in izvajanju načrtovane misije programa Obzorje Evropa o prilagajanju podnebnim spremembam ter drugih misij, povezanih s prilagajanjem, tudi misij o zdravju tal, podnebno nevtralnih mestih in oceanih, ko bodo potrjene; 53. poudarja ključni pomen dveh misij, osredotočenih na podnebne spremembe, to sta „Evropa, odporna na podnebne spremembe“ in „sto podnebno nevtralnih mest do leta 2030“, ter poziva mesta in regije, ki predstavljajo celotno geografsko, družbeno in gospodarsko raznolikost evropskih območij, naj sodelujejo pri doseganju cilja podnebne nevtralnosti; 54. predlaga, da bi Skupno raziskovalno središče (JRC) EU v sodelovanju z OR razvijalo in organiziralo raziskovalne in učne dejavnosti, s katerimi bi podpirali dejavnosti misij EU v okviru „srečanj med znanostjo in regijami“. To bi povečalo učinek misij, doseženi rezultati pa bi bili nemudoma dani v uporabo po vsej Evropi; 55. poudarja svojo zavezanost izvajanju misij EU skupaj z GD RTD, v skladu s skupnim akcijskim načrtom, ki ga je podpisala komisarka Mariya Gabriel. OR poudarja, da so za izpolnitev ciljev misij EU potrebni učinkovit sistem upravljanja na več ravneh, lokalizirani regionalni inovacijski ekosistemi in strategije pametne specializacije; 56. prispeva k misijam EU z aktivnim sodelovanjem na lokalni ravni in zagotavlja podporo za ustanovitev vozlišč evropskega raziskovalnega prostora z aktivnim prispevanjem k eksperimentom, izdelavi prototipov, preskušanju, predstavitvi in razširjanju rezultatov raziskav in inovacij v okviru misije; 57. poudarja pomen vključevanja programa Obzorje Evropa, skupnih predstavitvenih in izvedbenih instrumentov, inovativnih pobud javno-zasebnih partnerstev na lokalni ravni in instrumentov financiranja upravljanja na več ravneh v regionalne strategije pametne specializacije; 58. poudarja ključni pomen partnerskih pogodb med EU ter mesti in regijami, ki imajo demonstrativno vlogo v misijah pametnega mesta in prilagajanja podnebnim spremembam, da bi dosegli vseevropski vpliv, predhodne podnebne cilje in obsežne rezultate; 59. predlaga naslednji pristop k misijam, povezanim s podnebjem, v treh korakih: (1) odprt interaktivni postopek za vključevanje regij in mest v misijo na različne načine; (2) prijava zahtevanega števila pionirskih skupnosti za preskušanje inovativnih rešitev misij v resničnih okoljih in (3) dogovor o prispevku demonstracijskih skupnosti k obsežnemu uvajanju inovativnih rešitev in razširjanju najboljših rešitev za vseevropsko uporabo; 60.  C_2021440NL. 01004201. xml 29. 10. 2021    NL Publicatieblad van de Europese Unie C 440/42 Advies van het Europees Comité van de Regio’s — Een klimaatveerkrachtig Europa tot stand brengen — De nieuwe EU-strategie voor aanpassing aan de klimaatverandering (2021/C 440/08) Rapporteur: Markku MARKKULA (FI/EVP), voorzitter van het gemeentebestuur van Espoo Referentiedocument: Mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio’s — Een klimaatveerkrachtig Europa tot stand brengen — De nieuwe EU-strategie voor aanpassing aan de klimaatverandering COM(2021) 82 final BELEIDSAANBEVELINGEN HET EUROPEES COMITÉ VAN DE REGIO’S Algemene opmerkingen 1. is ermee ingenomen dat de Europese Commissie, in haar nieuwe EU-strategie voor aanpassing aan de klimaatverandering, steden en regio’s oproept om samen met het CvdR de weg te effenen voor aangescherpte ambities op het vlak van klimaatveerkracht en zich in te zetten voor een betere integratie van EU-maatregelen in nationale, regionale en lokale wetgeving en activiteiten. 2. Het stelt met bezorgdheid vast dat de economische verliezen als gevolg van extreme weersomstandigheden tussen 1980 en 2016 meer dan 436 miljard EUR bedroegen, en dat deze verliezen zullen oplopen tot ten minste 170 miljard EUR per jaar als de opwarming van de aarde 3 oC boven het pre-industriële niveau komt te liggen. 3. De dringende noodzaak om de klimaatverandering aan te pakken zoals gevraagd in de Overeenkomst van Parijs, vereist een geëngageerd politiek leiderschap op alle bestuursniveaus, dat een actiegerichte en duidelijk omschreven transitie naar een klimaatneutraal Europa bevordert op basis van een bottom-upperspectief met zowel adaptatie- als mitigatiemaatregelen. 4. De rol van steden en regio’s is veranderd van een bestuurlijke stijl waarbij de overheid centraal staat, naar een op diensten en samenwerking gerichte stijl, waarbij burgers, academici, bedrijven en de derde sector worden betrokken. Het CvdR dringt er bij steden en regio’s op aan hun rol, samenwerking en innovatiebeleid te analyseren en te vernieuwen om grootschaliger maatschappelijke en door technologie ondersteunde innovaties te stimuleren. Dit zal hen in staat stellen de grote maatschappelijke uitdagingen aan te pakken en de juiste voorwaarden voor de verzorgingsstaat te waarborgen. 5. Het CvdR dringt erop aan dat vraaggestuurd beleid evenals koolstofvoet- en -handafdrukken worden gebruikt als criteria voor duurzame overheidsopdrachten, om zo de transitie naar de circulaire economie te versnellen en de vraag naar duurzame en klimaatvriendelijke producten en diensten te doen toenemen. 6.  Lokale bewustwording en actiebereidheid zijn van essentieel belang; om dit aan te moedigen zijn er nieuwe innovatieve manieren nodig om kwalitatief hoogwaardige steun voor actie op lokaal niveau te creëren. Het CvdR zal met de Europese Commissie samenwerken om modellen voor operationele programma’s te ontwikkelen in het kader van de Green Deal Going Local, voor gemeenten van verschillende omvang en in verschillende ontwikkelingsstadia, aangepast aan hun lokale situatie. 7. Voor de verwezenlijking van de doelstellingen is het van cruciaal belang dat de meest recente kennis uit onderzoek veel sneller dan nu het geval is wordt gebruikt, gewijzigd en ingezet voor potentiële operationele behoeften. Daarom dringt het CvdR er bij de Europese Commissie op aan om EOR-hubs op te richten die zich focussen op de bevordering van maatschappelijke innovaties die nodig zijn op lokaal en regionaal niveau, en die streven naar de ontwikkeling van ecosystemen voor universiteiten, het bedrijfsleven, de samenleving en de burgers. 8. Via zijn “Green Deal Going Local”-campagne laat het CvdR zien hoe steden en regio’s de rechtvaardige en duurzame transitie kunnen versnellen met behulp van lokale, regionale, nationale en Europese publieke en private financiering, samen met andere ondersteunende initiatieven. Het CvdR is voornemens om samen te werken met de Europese Commissie, de EU-missies, de Innovatieraad van de EU, het netwerk van regionale EOR-hubs en andere initiatieven van relevante belanghebbenden om tot baanbrekende oplossingen te komen. 9. Ongeveer 40 % van de steden in de EU met meer dan 150 000 inwoners heeft plannen voor aanpassing aan de klimaatverandering aangenomen (1). Het CvdR moedigt alle steden aan om kennis en beste praktijken op het gebied van onderzoek, ontwikkeling en innovatie (OOI) uit te wisselen en regelmatig bij te werken. Het CvdR roept steden en regio’s op hun krachten te bundelen met het lokale en internationale bedrijfsleven en partnerschappen te vormen voor aanpassing aan en mitigatie van klimaatverandering, en verzoekt de Commissie positieve resultaten te verspreiden. 10. De in de strategie gehanteerde aanpak om op een billijke en eerlijke manier tot veerkracht te komen, wordt door het CvdR sterk toegejuicht. De klimaatverandering leidt tot steeds grotere problemen, vooral voor mensen in kwetsbare situaties, ouderen, zieken en mensen met een laag inkomen. Aan deze groepen mensen moet in de strategie specifieke aandacht worden besteed. 11.  Het CvdR benadrukt dat het bereid is en zich zal inzetten om samen met steden en regio’s een Europabreed adaptatiesysteem op poten te zetten, evenals een goed functionerende multilevel governancestructuur met duidelijke verantwoordelijkheden. Het doel hiervan is actie mogelijk te maken en doeltreffende lokale en regionale adaptatie- en mitigatiemechanismen op te zetten, op basis van samenwerking tussen de publieke, de particuliere en de derde sector, en om kennis, capaciteiten en financiële middelen naar een hoger plan te tillen. De aanpassingsstrategie in het kader van de Europese Green Deal 12. De Commissie zou ongeveer een jaar na de inwerkingtreding van de verordening richtsnoeren moeten vaststellen met gemeenschappelijke beginselen en praktijken voor de identificatie, de classificatie en het prudentieel beheer van fysieke klimaatrisico’s bij de planning, ontwikkeling, uitvoering en monitoring van plannen, programma’s en projecten. 13. Er zouden synergieën tot stand moeten worden gebracht tussen de aanpassingsrichtsnoeren en de milieubeoordelingsrichtlijnen. 14. Lokale en regionale overheden zijn verantwoordelijk voor meer dan 70 % van de maatregelen voor de mitigatie van de klimaatverandering en tot 90 % van de maatregelen voor aanpassing aan de klimaatverandering. Het aanpassingsbeleid kan derhalve alleen succesvol zijn als rekening wordt gehouden met de behoeften, standpunten en deskundigheid van regio’s en steden. 15. Het CvdR roept op tot een krachtig engagement van steden en regio’s om hun eigen klimaatroutekaarten en “Green Deal Going Local”-actieplannen te ontwikkelen, als basis voor de inspanningen om de klimaatverandering aan te pakken — en om te voorkomen wat niet kan worden aangepast en zich aan te passen aan wat niet kan worden voorkomen. 16. Het CvdR dringt aan op versterking van de regionale samenwerking op het gebied van klimaatadaptatieplannen en -maatregelen in het veld. Het is op lokaal en regionaal niveau dat de maatregelen moeten worden uitgevoerd, samen met burgers en bedrijven. 17. Het CvdR erkent dat de ultraperifere gebieden van de EU te maken hebben met ernstige aanpassingsproblemen als gevolg van hun specifieke kwetsbaarheden, waardoor zij bijzonder gevoelig zijn voor de gevolgen van de klimaatverandering, en is ingenomen met alle inspanningen om deze gevolgen te verzachten, zoals de uitwisseling van beste praktijken en wereldwijde en regionale aanpassingsoplossingen die door de Commissie en de lidstaten moeten worden bevorderd en gesteund. 18. Het CvdR benadrukt het belang van de gezamenlijke ontwikkeling van geschikte aanpassingsmethoden en -instrumenten om de cocreatie van maatschappelijke innovaties, grensoverschrijdende samenwerking, uitwisseling van ervaringen en veerkracht te ondersteunen.  Hiertoe kunnen maatregelen in het kader van de specifieke doelstelling 2 van Interreg 2021-2027 een belangrijke bijdrage leveren. 19. Er is steeds meer solide bewijsmateriaal waaruit blijkt dat vrouwen in sommige lidstaten onevenredig kwetsbaar zijn voor klimaatverandering vanwege diepgewortelde sociale normen en sociaaleconomische structuren waardoor zij geen toegang hebben tot middelen, besluitvorming, informatie, onderwijs, de arbeidsmarkt enz. Het CvdR is derhalve van mening dat het EU-beleid, waaronder de Europese Green Deal, van cruciaal belang is om deze belemmeringen weg te nemen en het potentieel aan vaardigheden, kennis en kwalificaties van vrouwen en meisjes optimaal te benutten teneinde de doeltreffendheid en duurzaamheid van de aanpassing aan de klimaatverandering en de rampenrisicovermindering te waarborgen. 20. Het hamert op het belang van snelle toegang tot deskundig advies over het gebruik van de kennis- en financieringsinstrumenten van de EU. 21. Bossen en bosbouwbedrijven moeten zich op een natuurgerichte manier aanpassen aan de klimaatverandering. Bossen en boseigenaren spelen een uiterst belangrijke rol bij de bescherming van het klimaat, maar worden zelf door de klimaatverandering getroffen. Het CvdR gaat ervan uit dat de aangekondigde EU-bosbouwstrategie rekening zal houden met de specifieke kenmerken van de bossen in de verschillende Europese regio’s en nauw zal aansluiten bij de EU-strategie voor aanpassing aan de klimaatverandering en bij de biodiversiteitsstrategie van de EU, en is voorstander van ondersteunende EU-maatregelen voor semi-natuurlijke bossen bij hun aanpassing aan de klimaatverandering en de versterking van hun rol als koolstofreservoirs. 22. Het CvdR roept op tot een snelle en ambitieuze uitvoering van de in de strategie aangekondigde maatregelen ter bevordering van natuurlijke oplossingen om zich aan de klimaatverandering aan te passen, met inbegrip van nieuwe en innovatieve financieringsconcepten en -producten. Het gaat hierbij met name om de bescherming en het herstel van wetlands en veengebieden en de vergroening van steden. Dergelijke oplossingen dragen zowel bij tot een grotere klimaatveerkracht en een gezond leven als tot de verwezenlijking van andere doelstellingen van de Green Deal. 23. Grootschalige publiek-private investeringen in de ontwikkeling en uitvoering van nieuwe innovatieve oplossingen zijn van essentieel belang. Een voorbeeld van bestaande kennis is het verslag “Net Zero by 2050: A Roadmap for the Global Energy Sector” dat het Internationaal Energieagentschap in mei 2021 heeft gepubliceerd, en waarmee wordt aangetoond hoe een routekaart gebaseerd op meer dan 400 tussentijdse mijlpalen de wereld de weg kan wijzen naar koolstofneutraliteit tegen 2050.  Het is belangrijk dat dergelijke investeringen ook de economische groei vergroten en vroegtijdige sterfgevallen voorkomen. 24. Ook wijst het op de samenwerking met het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek (JRC) en andere directoraten-generaal van de Commissie om het concept van lokale wetenschappelijke platforms inzake klimaatverandering (de bestaande “lokale IPCC’s”) te ontwikkelen, teneinde de samenwerking met wetenschappers te stimuleren en de besluitvorming van lokale gekozen bestuurders te ondersteunen. Koolstofhandafdruk — Een nieuwe aanpak voor het berekenen van het klimaateffect 25. Het CvdR is ingenomen met het voornemen van de Commissie om de maatregelen op verschillende beleidsterreinen te coördineren, zodat de synergetische effecten ervan kunnen worden benut. 26. Het CvdR pleit ervoor om de koolstofvoetafdruk te verminderen door de negatieve effecten van producten, afval, diensten en organisaties zoveel mogelijk te beperken. Bovendien zou meer aandacht moeten uitgaan naar de koolstofhandafdruk door te laten zien welk positief duurzaamheidseffect klimaatvriendelijke producten en diensten op basis van de doelstellingen voor duurzame ontwikkeling van de Verenigde Naties kunnen opleveren. 27. Het CvdR verwelkomt het voornemen om klimaatadaptatie te koppelen aan de Richtlijn energieprestatie van gebouwen, de Bouwproductenverordening en de Ecodesign richtlijn 28. Het Europese bedrijfsleven wordt opgeroepen de aanzet te geven tot en te investeren in de ontwikkeling van bedrijfsactiviteiten met een positief effect op het klimaat (de koolstofhandafdruk), zoals het verbeteren van de energie-efficiëntie, het verminderen van het materiaalgebruik, het introduceren van klimaatvriendelijke grondstoffen, het terugdringen van de hoeveelheid afval, het verlengen van de levensduur van producten en het verbeteren van de bruikbaarheid ervan. 29. De publieke sector zou op tal van manieren zijn rol en troeven kunnen uitspelen om industrieën te helpen sneller nieuwe oplossingen te vinden met het oog op koolstofneutraliteit en de koolstofhandafdruk: een nieuwe koers voor overheidsopdrachten om de vraag naar en de ontwikkeling van duurzame nieuwe producten en diensten te versnellen, open gegevens om problemen te analyseren en klimaatvriendelijke oplossingen te ontwikkelen, crowdsourcing om innovatie- en start-upplatforms te creëren en netwerken om nieuwe concepten en oplossingen ter bevordering van duurzaamheid te ontwikkelen en te verspreiden. Koolstofbeprijzing — Een integraal onderdeel van de groene transitie 30. Zowel de publieke als de particuliere sector moeten bij hun aanbestedingen meer naar de behoeften kijken, om overschotten te voorkomen en vervolgens met duurzame producten en diensten in de werkelijke behoeften te voorzien. 31.  Het CvdR dringt er bij de Commissie op aan extra aandacht te besteden aan een doeltreffend CO2-beprijzingssysteem, aangezien dit een van de meest efficiënte maatregelen ter bestrijding van de klimaatverandering is. Om de benodigde investeringen aan te trekken, moet de prijs van CO2 voorspelbaar zijn, op een passend niveau liggen en rekening houden met de reële kosten van schade door CO2-emissies, zodat energie- en andere bedrijven worden aangemoedigd in klimaatvriendelijke oplossingen te investeren. 32. Het CO2-beprijzingssysteem zal waarschijnlijk een mechanisme voor koolstofcorrectie aan de grens omvatten om een internationaal gelijk speelveld tot stand te brengen; om te voorkomen dat landen gratis meeliften moet dit mechanisme transparant zijn. 33. Het CvdR pleit voor solide marktprikkels om de ontwikkeling van nieuwe koolstofputten en de duurzame vervanging van materiaal met een hoge koolstofvoetafdruk door materiaal met een lage koolstofvoetafdruk aan te moedigen. Onderzoek, ontwikkeling en innovatie moeten worden gesteund om nieuwe CO2-reductietechnologieën en meetmethoden te ontwikkelen. 34. Het CvdR pleit voor een combinatie van passende marktmechanismen, belastingen, financieringsmaatregelen, wettelijke bepalingen en vrijwillige overheidstoezeggingen om klimaatveranderingsinvesteringen aan te trekken voor de niet-ETS-sector, teneinde op kosteneffectieve wijze emissiereducties te realiseren. 35. Ook pleit het voor verdere verbeteringen van het emissiehandelssysteem (ETS), met name op het gebied van verwarming, koeling, landgebruik, vervoer en bosbouw (LULUCF). Bij het nemen van de systemische stappen voor de ontwikkeling van het ETS moeten de nationale energie- en klimaatbelastingen worden geïntegreerd in het wereldwijde ETS-systeem. 36. Het CvdR is ervan overtuigd dat nog sneller doeltreffende maatregelen moeten worden genomen om geleidelijk een einde te maken aan directe en indirecte subsidies voor fossiele brandstoffen — zoals de bestaande belastingvrijstellingen voor vliegtuigbrandstof — en daadwerkelijk een gelijk speelveld voor hernieuwbare energie tot stand te brengen. Zij zullen ook een gedragsverandering bevorderen en de middelen genereren die nodig zijn om een rechtvaardige transitie te ondersteunen. 37. De EU moet een krachtige leidersrol in de wereld op zich nemen om ten laatste vóór 2030 de noodzakelijke systemen voor CO2-beprijzing en -budgettering te ontwikkelen en om met haar mondiale handelspartners over soortgelijke elementen te onderhandelen. Financiële steun voor de aanpak van klimaatverandering 38. Het CvdR erkent dat er enorme initiële investeringsbehoeften zijn, waaronder energiegerelateerde investeringen, die volgens de Europese Commissie alleen al in de periode 2021-2030 naar schatting 350 miljard EUR per jaar méér zullen bedragen dan in het vorige decennium (2).  Het CvdR benadrukt het cruciale belang van partnerschappen, waarbij de overheidsmiddelen vooral moeten worden ingezet om het tempo op te voeren. 39. Steden en regio’s moeten worden geholpen bij het vinden van de juiste combinatie van publieke en particuliere middelen voor aanpassingsmaatregelen, afkomstig uit internationale, Europese, nationale en lokale bronnen. De bureaucratische rompslomp moet worden teruggedrongen en de toegang tot EU-financiering moet worden vereenvoudigd. 40. De EU en andere actoren moeten manieren ontwikkelen om de potentiële impact van klimaatgerelateerde risico’s op de overheidsfinanciën te meten, instrumenten en modellen voor klimaatstresstests te ontwikkelen, en in rapportage- en begrotingskaders rekening te houden met de klimaatverandering. 41. De nationale energiemix moet dringend worden bijgewerkt door nieuwe, geavanceerde technologieën te gebruiken om de doelstellingen van de EU-strategie voor het koolstofvrij maken van de economie zo goed mogelijk te helpen verwezenlijken en ten volle rekening te houden met en te profiteren van de bijdragen van “prosumenten”, lokale energiegemeenschappen en nieuwe technologieën. Het CvdR benadrukt het belang van laag- en middenspanningsnetten en de noodzaak om het aandeel hernieuwbare energie in de basislastcapaciteit te verhogen, met name door opslag- en managementtechnologieën te ontwikkelen en energienetwerken uit te breiden om nieuwe kleinschalige producenten beter aan te sluiten op de laag- en middenspanningsnetten. Het roept de Commissie op ervoor te zorgen dat projecten op het gebied van slimme netwerken beter vertegenwoordigd zijn op de lijst van projecten van gemeenschappelijk belang binnen het nieuwe voorgestelde TEN-E-kader. 42. Het dichten van de klimaatbeschermingskloof vereist een sterkere dialoog tussen beleidsmakers en hun belanghebbenden, met name het bedrijfsleven en investeerders, zoals verzekeraars en pensioenfondsen. 43. Het CvdR is ingenomen met de toezegging van de Europese Investeringsbank (EIB) om in de periode tot 2025 een steeds groter gedeelte van haar financiering uit te trekken voor klimaatactie, en juicht het toe dat de EIB een routekaart heeft ontwikkeld om uit te groeien tot een klimaatbank (3). Het is tevens verheugd dat de EIB een systematische beoordeling van fysieke klimaatrisico’s heeft ingevoerd, de Climate Risk Assessment (CRA). De Europese waarnemingspost voor klimaat en gezondheid — Integratie van gezondheid in klimaatdoelstellingen 44. Het CvdR is ingenomen met de oprichting van een Europese waarnemingspost voor klimaat en gezondheid in het kader van Climate-ADAPT.  Via deze waarnemingspost kunnen gegevens, instrumenten en deskundigheid worden gebundeld en met elkaar in verband worden gebracht om de effecten van klimaatverandering op de menselijke gezondheid te communiceren, te monitoren, te analyseren en te voorkomen, op basis van de “één gezondheid”-benadering. Wel is het wenselijk dat het toepassingsgebied wordt uitgebreid tot de gevolgen van verstedelijking en vergrijzing. 45. Het verzamelen van voorbeelden van beproefde goede praktijken moet worden voorgezet, en deze moeten voor het publiek toegankelijk en gemakkelijk doorzoekbaar worden gemaakt in een register op het Climate-ADAPT-portaal en/of de catalogus van benchmarks op de website van het Burgemeestersconvenant. De kennisoverdracht moet ook worden vergemakkelijkt door samenwerkingsprojecten tussen steden en door het vaststellen, bevorderen en financieren van geschikte peer-to-peer- en mentoractiviteiten. Digitalisering, data en ruimtevaart 46. Het CvdR onderstreept het belang van innovatieve digitale technologieën, 5G-technologie, het internet der dingen, artificiële intelligentie en gegevensanalyse om de digitale en groene transformatie van steden en regio’s te verbeteren. Vooral voor plattelandsgebieden is daarnaast ook een toereikende glasvezelvoorziening van belang. 47. Om succesvol te zijn moeten alle klimaatmaatregelen, met inbegrip van aanpassingsmaatregelen, gebaseerd zijn op de beste beschikbare kennis en innovatie. Alles valt of staat met de mate waarin de burgers zich erin kunnen vinden. 48. Het is zaak dat bij beoordelingen van risico’s en gevaren in gemeenschappen gebruik wordt gemaakt van stelselmatige en integrale systemen voor preventieve informatie zoals Galileo en Copernicus, op basis van regionale en lokale dataminingoplossingen en het gebruik van satellieten en sensoren met GIS-ondersteunde instrumenten om de kwetsbare punten in verband met verschillende klimaatgerelateerde risico’s in kaart te brengen. Het CvdR spoort de lokale en regionale overheden aan om gebruik te maken van de Copernicus-diensten inzake klimaatverandering (C3S). 49. Wat betreft het vrijkomen van methaan en andere gassen die schadelijk zijn voor het klimaat verwacht het CvdR dat de informatie van op satellieten gebaseerde monitoringsystemen zoals Galileo en Copernicus zal worden gebruikt om de lekkages aan de hand van nationale, Europese en internationale maatregelen zo snel mogelijk te beëindigen. 50.  Het CvdR dringt erop aan het beleid inzake klimaatadaptatie een meer regionale koers te geven, en is het eens met de adviesraad van de missie inzake “Aanpassing aan de klimaatverandering” dat er behoefte is aan geavanceerde klimaatgegevensdiensten die kunnen worden geleverd door Copernicus, Climate-ADAPT, het Kenniscentrum voor rampenrisicobeheer en andere instrumenten en bronnen, zoals aardobservatiesatellieten en in-situsensoren (met inbegrip van grondstations, sensoren in de lucht en sensoren op zee). 51. Er moet meer worden geïnvesteerd in ruimtevaarttechnologie om relevante informatie over klimaatgerelateerde risico’s en passende aanpassingsmaatregelen te kunnen verstrekken, en er moet met de Commissie, het GCO en het EMA worden samengewerkt om deze informatie gemakkelijker beschikbaar te maken voor lokale en regionale overheden. Missies van Horizon Europa 52. Het CvdR roept op tot een snellere aanpassing en uitvoering van de geplande Horizon Europa-missie inzake “Aanpassing aan de klimaatverandering” evenals andere missies — zodra deze zijn goedgekeurd — die relevant zijn voor aanpassing, onder meer met betrekking tot de gezondheid van de bodem, klimaatneutrale steden, en oceanen. 53. De twee klimaatmissies — “een klimaatbestendig Europa” en “100 klimaatneutrale steden tegen 2030” — zijn van cruciaal belang. Het CvdR roept gemeenschappen, steden en regio’s die de volledige geografische, sociale en economische diversiteit van de Europese gebieden vertegenwoordigen op om samen te werken teneinde de klimaatneutraliteitsdoelstelling van de EU te realiseren. 54. Het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek (JRC) van de EU zou in samenwerking met het CvdR onderzoeks- en leeractiviteiten kunnen ontwikkelen en organiseren ter ondersteuning van de activiteiten van EU-missies in het kader van het “Science Meets Regions”-initiatief. Dit zou de impact van de missies vergroten en de bereikte resultaten zouden snel kunnen worden gedeeld met het oog op de toepassing ervan in heel Europa. 55. Het CvdR herhaalt zijn toezegging, overeenkomstig het door commissaris Gabriel ondertekende gezamenlijke actieplan, om de EU-missies samen met DG RTD uit te voeren. De EU-missies vergen een doeltreffend multilevel governance-systeem, regionale plaatsgebonden innovatie-ecosystemen en strategieën voor slimme specialisatie om hun doelstellingen te bereiken. 56. Het CvdR draagt bij aan de EU-missies via de actieve betrokkenheid van het lokale niveau en biedt ondersteuning voor de oprichting van EOR-hubs door zelf actief bij te dragen aan experimenten, snelle prototyping, testen, demonstratie en opschaling van de onderzoeks- en innovatieresultaten van de missies. 57.  Het CvdR benadrukt het belang van de integratie van Horizon Europa, gezamenlijke demonstratie- en uitvoeringsinstrumenten, innovatie-initiatieven van publiek-private partnerschappen op lokaal niveau en multilevelgovernance-financieringsinstrumenten in de regionale strategieën voor slimme specialisatie. 58. Van cruciaal belang zijn ook de partnerschapscontracten tussen de EU en steden en regio’s met een demonstratiefunctie in het kader van de missies inzake “Slimme steden” en “Aanpassing aan klimaatverandering”, om in heel Europa effect te sorteren, baanbrekende klimaatdoelstellingen te halen en grootschalige resultaten te boeken. 59. Voor klimaatgerelateerde missies zou de volgende driestappenbenadering kunnen worden gevolgd: 1) een open en interactief proces om regio’s en steden op verschillende manieren bij de missie te betrekken; 2) deelname van het vereiste aantal pioniersgemeenschappen om de door de missie voorgestelde oplossingen in reële omstandigheden te testen; 3) overeenstemming bereiken over de bijdrage van de bij de demonstratie betrokken gemeenschappen aan de grootschalige toepassing van innovatieve oplossingen en aan de opschaling van de beste oplossingen om in heel Europa te worden gebruikt. 60. De missie inzake “Aanpassing aan klimaatverandering” en het Burgemeestersconvenant zouden kunnen samenwerken om zoveel mogelijk steden en regio’s te betrekken bij de ontwikkeling van een goed begrip van, voorbereiding op en beheersing van klimaatrisico’s. De CvdR-ambassadeurs van het convenant kunnen een actieve rol spelen in dit proces. 61. Het CvdR is een groot voorstander van de invoering van een beleidsondersteuningsfaciliteit die tot doel heeft rechtstreekse technische bijstand te verlenen bij de ontwikkeling en uitvoering van lokale en regionale aanpassingsstrategieën en -plannen. Dit instrument zou een aanpassingshelpdesk, praktische workshops en andere instrumenten moeten omvatten die in synergie met het Burgemeestersconvenant moeten worden gecreëerd, en het CvdR is bereid de opzet en uitvoering van deze faciliteit te ondersteunen. Belangrijke partnerschappen en COP26 62. De COP26 van het UNFCCC is voor de EU de ideale gelegenheid om haar positie als voortrekker op het gebied van wereldwijde klimaatactie veilig te stellen. De voortdurende activiteiten en inzet van regio’s en steden moeten tijdens de COP26 grote zichtbaarheid krijgen. 63. Het UNFCCC zou ervoor moeten zorgen dat er binnen de mondiale klimaatdiplomatie en -activiteiten meer aandacht en erkenning komt voor de subnationale overheden. Het zou hiervoor moeten samenwerken met internationale gemeenschappen en netwerkorganisaties, zoals ICLEI, Under2Coalition, Regions4, Climate Alliance en UCLG United Cities and Local Governments. 64.  C_2021440RO. 01004201. xml 29. 10. 2021    RO Jurnalul Oficial al Uniunii Europene C 440/42 Avizul Comitetului European al Regiunilor: Crearea unei Europe reziliente la schimbările climatice – Noua strategie a UE privind adaptarea la schimbările climatice (2021/C 440/08) Raportor: Markku MARKKULA (FI-PPE), președintele Consiliului Local Espoo Document de referință: Comunicare a Comisiei către Parlamentul European, Consiliu, Comitetul Economic și Social European și Comitetul Regiunilor: Construirea unei Europe reziliente la schimbările climatice – Noua strategie a UE privind adaptarea la schimbările climatice COM(2021) 82 final RECOMANDĂRI POLITICE COMITETUL EUROPEAN AL REGIUNILOR Principalele observații generale 1. salută apelul lansat orașelor și regiunilor de Comisia Europeană, împreună cu CoR, în noua strategie a UE privind adaptarea la schimbările climatice de a deschide calea către un nivel mai ridicat de ambiție în ceea ce privește reziliența la schimbările climatice și angajamentul de a integra mai bine măsurile UE în legislația și activitățile naționale, regionale și locale; 2. își exprimă îngrijorarea cu privire la faptul că în perioada 1980-2016 pierderile economice cauzate de condițiile meteorologice extreme s-au ridicat la peste 436 miliarde EUR și că acestea vor ajunge la cel puțin 170 miliarde EUR pe an dacă încălzirea globală atinge 3 C peste nivelul din era preindustrială; 3. reamintește că este urgent și necesar să se combată schimbările climatice în conformitate cu Acordul de la Paris, ceea ce necesită angajamentul liderilor politici de la toate nivelurile de guvernanță, care să impulsioneze o tranziție orientată spre acțiune și bine definită către o Europă neutră din punctul de vedere al impactului asupra climei, susținută de o perspectivă ascendentă, în care adaptarea și atenuarea să fie bine integrate; 4. subliniază că rolul orașelor și al regiunilor s-a schimbat – de la un model administrativ centrat pe autorități, la un model bazat pe servicii și colaborare, care-i include pe cetățeni și include mediul academic, întreprinderile și sectorul terțiar. CoR îndeamnă orașele și regiunile să analizeze și să își reînnoiască rolul, colaborarea și politicile de inovare pentru a stimula inovațiile societale și tehnologice pe scară largă. Aceasta le va permite să abordeze provocările societale majore și să garanteze condițiile adecvate pentru societățile bazate pe protecție socială; 5.  solicită ca politicile bazate pe cerere, amprentele de carbon și acțiunile de reducere a acestora să fie utilizate drept criterii pentru achizițiile publice sustenabile, pentru a accelera transformarea în sensul economiei circulare și a spori cererea de produse și servicii ecologice și durabile; 6. subliniază importanța crucială a implicării și a angajamentului de a acționa la nivel local; pentru a le încuraja, este necesar să se identifice noi moduri inovatoare de a crea un sprijin de înaltă calitate destinat acțiunilor la nivel local. CoR va coopera cu Comisia Europeană la elaborarea, în cadrul Pactului verde la nivel local, a unor modele de programe operaționale pentru localități de diverse dimensiuni și aflate în diferite stadii de dezvoltare, care să fie adaptate la situația lor pe teren; 7. pentru îndeplinirea obiectivelor stabilite, observă că este deosebit de important ca cele mai recente cunoștințe rezultate din cercetare să fie utilizate, adaptate și aplicate cu mai multă rapiditate decât în prezent, pentru a răspunde potențialelor nevoi operaționale; îndeamnă, prin urmare, Comisia Europeană să înființeze centre SEC, care să se concentreze pe promovarea inovațiilor necesare la nivel local și regional din punctul de vedere al societății și să depună eforturi pentru a dezvolta ecosisteme pentru mediul universitar, întreprinderi, societate și cetățeni; 8. prezintă, prin intermediul campaniei politice și de comunicare a CoR privind Pactul verde la nivel local, modul în care orașele și regiunile pot accelera tranziția justă și durabilă prin utilizarea finanțării publice și private locale, regionale, naționale și europene, împreună cu alte inițiative de sprijin. CoR se angajează să coopereze și să găsească soluții revoluționare împreună cu Comisia Europeană, misiunile UE, Consiliul UE pentru inovare, rețeaua centrelor regionale SEC și alte inițiative ale părților interesate relevante; 9. subliniază că aproximativ 40 % din orașele din UE cu peste 150 000 de locuitori au adoptat planuri de adaptare la schimbările climatice (1); încurajează toate orașele să se alăture acestei inițiative și să actualizeze periodic cunoștințele și bunele practici în materie de cercetare, dezvoltare și inovare (CDI). CoR solicită orașelor și regiunilor să își unească forțele cu industria locală și internațională, să formeze parteneriate pentru adaptarea la schimbările climatice și atenuarea acestora, și invită Comisia să disemineze rezultatele pozitive; 10. sprijină în mod explicit abordarea strategiei de a obține reziliența în mod echitabil și just.  Schimbările climatice devin din ce în ce mai problematice, în special pentru persoanele în situații de vulnerabilitate, în vârstă, bolnave și cu venituri reduse. Strategia trebuie să acorde o atenție deosebită acestor grupuri; 11. subliniază disponibilitatea și angajamentul său de a participa, împreună cu orașele și regiunile, la crearea unui sistem de adaptare la nivel european, precum și a unei structuri funcționale de guvernanță pe mai multe niveluri, cu responsabilități clare. Scopul este de a crea capacitatea de acțiune și mecanisme eficace de adaptare și atenuare la nivel local și regional, bazate pe colaborarea dintre sectorul public, sectorul privat și cel terțiar, precum și de a consolida cunoștințele, capacitățile și resursele financiare; Strategia de adaptare în contextul Pactului verde european 12. estimează că, în termen de un an de la intrarea în vigoare a prezentului regulament, Comisia ar trebui să adopte orientări care să stabilească principii și practici comune de identificare, clasificare și gestionare prudentă a riscurilor fizice materiale legate de climă atunci când planifică, elaborează, implementează și monitorizează planurile, programele și proiectele; 13. sugerează că ar trebui stabilite sinergii între orientările privind adaptarea la schimbările climatice și directivele privind evaluarea de mediu; 14. ia act de faptul că autoritățile locale și regionale sunt responsabile pentru mai mult de 70 % din măsurile de atenuare a schimbărilor climatice și până la 90 % din acțiunile de adaptare la acestea; prin urmare, nicio politică de adaptare nu va avea succes dacă nu ia în considerare nevoile, opiniile și expertiza regiunilor și orașelor; 15. solicită niveluri ridicate de implicare din partea orașelor și regiunilor în pregătirea foilor lor de parcurs privind clima și a planurilor de acțiune din cadrul Pactului verde la nivel local, acestea fiind piatra de temelie în eforturile de combatere a schimbărilor climatice, și cu scopul de a preveni schimbările la care nu se pot adapta și de a se adapta la cele pe care nu le pot preveni; 16. solicită consolidarea cooperării regionale a părților în ceea ce privește planurile și măsurile de adaptare la schimbările climatice pe teren. Nivelul local și regional este locul în care trebuie puse în aplicare măsuri, împreună cu cetățenii și întreprinderile; 17.  recunoaște că regiunile ultraperiferice ale UE se confruntă cu provocări majore în materie de adaptare ca urmare a vulnerabilităților lor specifice, care le fac deosebit de vulnerabile la efectele schimbărilor climatice; salută toate eforturile de atenuare a acestor efecte, cum ar fi schimbul de bune practici și de soluții de adaptare la nivel mondial și regional, care urmează să fie încurajate și sprijinite de Comisie și de statele membre; 18. subliniază importanța dezvoltării în comun a unor metode și instrumente de adaptare adecvate, pentru a sprijini co-crearea inovațiilor societale, cooperarea transfrontalieră, schimburile de experiență și capacitățile de reziliență; acțiunile din cadrul obiectivului specific nr. 2 al Interreg 2021-2027 pot aduce o contribuție importantă în acest sens; 19. subliniază că există o bază solidă tot mai mare de dovezi în unele state membre care arată că femeile sunt disproporționat de vulnerabile la schimbările climatice din cauza normelor sociale și a structurilor socioeconomice înrădăcinate care le privează de accesul la resurse, de luarea deciziilor, de informații, educație, ocupație etc. ; consideră, prin urmare, că politicile UE, inclusiv Pactul verde european, sunt esențiale pentru depășirea acestor obstacole și pentru stimularea întregului potențial de competențe, cunoștințe și calificări ale femeilor și fetelor pentru a asigura eficacitatea și sustenabilitatea adaptării la schimbările climatice și a reducerii riscului de dezastre; 20. subliniază importanța accesului rapid la consultanță de specialitate privind utilizarea cunoștințelor și a instrumentelor de finanțare de la nivelul UE; 21. subliniază necesitatea adaptării în conformitate cu principiile naturii a pădurilor și a întreprinderilor forestiere la schimbările climatice. Pădurile și proprietarii de păduri joacă un rol extrem de important în protecția climei, dar sunt afectați, la rândul lor, de schimbările climatice; se așteaptă ca Strategia UE pentru păduri anunțată să țină seama de caracteristicile specifice ale pădurilor din diversele părți ale Europei și să fie strâns legată de Strategia UE privind adaptarea la schimbările climatice și de Strategia UE în domeniul biodiversității, precum și de măsurile de sprijin ale UE pentru pădurile seminaturale în adaptarea acestora la schimbările climatice și în consolidarea capacității lor de captare a carbonului; 22. solicită punerea în aplicare rapidă și ambițioasă a măsurilor anunțate în strategie pentru promovarea unor soluții de adaptare bazate pe natură, inclusiv a unor concepte și produse de finanțare noi și inovatoare. Aceasta se referă în special la protejarea și refacerea zonelor umede și a turbăriilor și la ecologizarea orașelor.  Astfel de soluții contribuie atât la creșterea rezilienței la schimbările climatice și la un stil de viață sănătos, cât și la realizarea altor obiective ale Pactului verde european; 23. consideră esențiale investițiile public-private la scară largă pentru dezvoltarea și punerea în aplicare a unor noi soluții inovatoare. Un exemplu în acest sens îl constituie raportul Net Zero by 2050: A Roadmap for the Global Energy Sector („Zero emisii nete până în 2050: O foaie de parcurs pentru sectorul energetic global”), publicat de Agenția Internațională a Energiei (AIE) în mai 2021, care exemplifică realizarea foii de parcurs pe baza a peste 400 de ținte intermediare, cu rol de jaloane globale pentru realizarea obiectivului de emisii nete zero până în 2050. Este important ca aceste investiții să stimuleze, de asemenea, creșterea economică și să prevină decesele premature; 24. subliniază efortul de colaborare cu Centrul Comun de Cercetare (JRC) și cu alte direcții generale ale Comisiei în vederea dezvoltării conceptului de platforme științifice locale privind schimbările climatice („IPCC locale” existente), cu scopul de a încuraja cooperarea cu oamenii de știință și de a sprijini procesul decizional al aleșilor locali; Acțiunile de reducere a amprentei de carbon – o nouă abordare pentru calcularea impactului climatic 25. salută intenția Comisiei de a coordona diferitele domenii de politică, pentru a utiliza efectele de sinergie; 26. susține diminuarea amprentei de carbon prin reducerea la minimum a efectelor negative ale produselor, ale deșeurilor generate și ale serviciilor și organizațiilor; solicită să se pună accentul pe acțiunile de reducere a amprentei de carbon (carbon handprint), arătând, pe baza obiectivelor de dezvoltare durabilă ale Națiunilor Unite, impactul pozitiv pe care îl pot crea asupra climei produsele, serviciile sau organizațiile din punctul de vedere al sustenabilității; 27. salută intenția de a corela adaptarea la schimbările climatice cu Directiva privind performanța energetică a clădirilor, cu Regulamentul privind produsele pentru construcții și cu Directiva privind proiectarea ecologică; 28. invită industria europeană să inițieze și să investească în dezvoltarea întreprinderilor care se bazează pe acțiuni de reducere a amprentei de carbon, cum ar fi îmbunătățirea eficienței energetice, reducerea utilizării de materiale, introducerea de materii prime ecologice, reducerea cantității de deșeuri, extinderea duratei de viață a produselor și îmbunătățirea capacității de utilizare a produselor; 29.  îndeamnă sectorul public să își folosească rolul și atuurile în diverse moduri pentru a ajuta industria să accelereze procesul de creare a unor noi soluții neutre de reducere a amprentei de carbon: schimbarea utilizării achizițiilor publice care să accelereze cererea și dezvoltarea de noi produse și servicii durabile, date deschise pentru a analiza problemele și a dezvolta soluții favorabile climei, externalizarea spre public în vederea creării de platforme de inovare și de înființare de întreprinderi și crearea de rețele pentru a dezvolta și disemina noi concepte și soluții pentru sporirea durabilității; Tarifarea carbonului – parte integrantă a tranziției verzi 30. consideră că, în cadrul proceselor lor de achiziții, atât sectorul public, cât și cel privat ar trebui să analizeze mai îndeaproape nevoile, pentru a evita excesele și pentru a acoperi nevoile reale cu produse și servicii sustenabile în cantități corespunzătoare; 31. îndeamnă Comisia să acorde o atenție deosebită garantării unui sistem eficient de tarifare a CO2, întrucât acesta reprezintă una dintre cele mai eficiente măsuri de combatere a schimbărilor climatice. Pentru a atrage investițiile necesare, prețul emisiilor de CO2 ar trebui să fie previzibil și să se situeze la un nivel adecvat și să ia în considerare costurile reale ale daunelor cauzate de emisiile de CO2, pentru a încuraja întreprinderile din sectorul energetic și alte sectoare să investească în soluții favorabile climei; 32. subliniază că sistemul de tarifare a emisiilor de CO2 va include probabil un mecanism de ajustare la frontieră a emisiilor de dioxid de carbon pentru a crea condiții de concurență echitabile la nivel internațional, care să fie transparente și să elimine comportamentele oportuniste; 33. sugerează stimulente solide bazate pe piață pentru a atrage dezvoltarea de noi absorbanți de carbon și înlocuirea durabilă a materialelor, astfel încât să se treacă de la o amprentă de carbon ridicată la una redusă. CDI ar trebui să beneficieze de sprijin pentru dezvoltarea de noi tehnologii de reducere și de metode de măsurare a emisiilor de CO2; 34. solicită combinarea mecanismelor de piață adecvate, a impozitelor, a măsurilor de finanțare, a dispozițiilor legale și a angajamentelor voluntare ale sectorului public pentru atragerea de investiții în domeniul schimbărilor climatice în sectorul non-ETS, cu scopul de a reduce emisiile într-un mod eficient din punctul de vedere al costurilor; 35.  solicită îmbunătățirea în continuare a sistemului de comercializare a certificatelor de emisii (ETS), în special în ceea ce privește încălzirea, răcirea, exploatarea terenurilor, transporturile și silvicultura (LULUCF); prin dezvoltarea sistematică a sistemului ETS, impozitarea la nivel național în domeniul energiei și al climei ar trebui integrată în sistemul global ETS; 36. este convins că sunt necesare, cât mai repede, măsuri eficiente, cu efect de accelerare, pentru a pune capăt subvențiilor directe și indirecte pentru combustibilii fosili – de exemplu, scutirile fiscale existente pentru combustibilii folosiți în transporturile aeriene – pentru a crea condiții de concurență echitabile pentru energiile din surse regenerabile. Acestea vor încuraja, de asemenea, schimbările comportamentale și vor genera resursele necesare pentru a sprijini o tranziție justă; 37. îndeamnă UE să își asume un rol ferm de lider global, pentru a elabora sistemele necesare de stabilire a prețului și bugetelor de CO2 cel târziu până în 2030 și a negocia elemente similare cu partenerii săi comerciali de la nivel mondial; Finanțarea combaterii schimbărilor climatice 38. recunoaște nevoia enormă de investiții inițiale, inclusiv investiții în domeniul energiei, a căror creștere este estimată de Comisia Europeană la 350 de miliarde EUR pe an pentru perioada 2021-2030 față de deceniul precedent (2). CoR subliniază importanța crucială a parteneriatelor, în cadrul cărora fondurile publice ar trebui să se concentreze pe accelerarea ritmului tranziției; 39. solicită să se acorde asistență orașelor și regiunilor pentru a găsi combinația adecvată de fonduri publice și private pentru acțiuni de adaptare, din surse internaționale, europene, naționale și locale; solicită reducerea birocrației și simplificarea accesului la finanțarea UE; 40. invită UE și alți actori să elaboreze modalități de măsurare a impactului potențial al riscurilor legate de climă asupra finanțelor publice, să dezvolte instrumente și modele pentru testele de rezistență climatică și să țină seama de schimbările climatice în cadrul de raportare și în cel fiscal; 41.  subliniază necesitatea urgentă de a actualiza mixul energetic național, folosind tehnologii avansate noi, pentru a contribui în mod optim la realizarea obiectivelor strategiei de decarbonizare a UE și pentru a include și a beneficia pe deplin de contribuțiile „prosumatorilor”, ale comunităților energetice locale și ale noilor tehnologii; subliniază importanța rețelei de energie electrică de joasă și medie tensiune și necesitatea de a crește ponderea energiei din surse regenerabile în energia de bază, în special prin dezvoltarea tehnologiilor de stocare și control și a rețelelor energetice, pentru a-i conecta mai bine pe noii producători mici la rețelele de joasă și medie tensiune; invită Comisia să reprezinte mai bine proiectele privind rețelele inteligente pe lista proiectelor de interes comun în noul cadru TEN-E propus; 42. subliniază că eliminarea decalajului în materie de protecție a climei necesită consolidarea dialogului dintre factorii de decizie politică și părțile interesate din domeniu, în special industria și investitorii, inclusiv întreprinderile de asigurare și fondurile de pensii; 43. salută noul nivel de angajament al Băncii Europene de Investiții (BEI) de a crește ponderea finanțării dedicate acțiunilor climatice până în 2025 și de a elabora propria foaie de parcurs în domeniul climatic (3); salută introducerea sistemului BEI de evaluare a riscurilor climatice (ERC) pentru evaluarea sistematică a riscurilor fizice legate de climă; Observatorul european pentru climă și sănătate – integrarea aspectelor sanitare în obiectivele climatice 44. salută înființarea unui Observator european pentru climă și sănătate care să facă parte din platforma Climate-ADAPT. Prin intermediul acestui observator pot fi puse în comun date, instrumente și expertiză, ele putând fi conectate pentru a comunica, monitoriza, analiza și preveni efectele schimbărilor climatice asupra sănătății umane, pe baza unei abordări de tip „O singură sănătate”; consideră însă că este de dorit ca domeniul de aplicare să fie extins, pentru a include efectele urbanizării și ale îmbătrânirii populației; 45. subliniază necesitatea de a colecta în continuare exemple de bune practici testate pe teren și de a le face accesibile publicului și ușor de consultat într-un registru creat de portalul Climate-ADAPT și/sau în catalogul criteriilor de referință de pe site-ul Convenției primarilor; subliniază că transferul de cunoștințe trebuie, de asemenea, facilitat prin cooperare între orașe și prin identificarea, promovarea și finanțarea unor activități inter pares și de mentorat adecvate; Digitalizarea, datele și spațiul 46.  subliniază importanța tehnologiilor digitale inovatoare, a tehnologiei 5G, a internetului obiectelor, a inteligenței artificiale și a analizei datelor, care îmbunătățesc transformarea digitală și ecologică a orașelor și regiunilor; în plus, disponibilitatea, în măsură suficientă, a comunicațiilor prin fibră optică este deosebit de importantă pentru zonele rurale; 47. atrage atenția că succesul tuturor acțiunilor climatice, inclusiv al celor de adaptare, trebuie să se bazeze pe cele mai bune cunoștințe și inovații disponibile și că el depinde întrutotul de adeziunea cetățenilor; 48. evidențiază importanța utilizării unor sisteme de prevenire bazate pe informații regulate și cuprinzătoare, de exemplu, Galileo și Copernicus, pentru analiza pericolelor și riscurilor la nivelul comunității, care să se sprijine pe soluții regionale și locale de extragere a datelor și utilizarea de sateliți și senzori cu instrumente asistate de GIS (sistemul de informații geografice) pentru a cartografia vulnerabilitățile asociate diferitelor riscuri legate de schimbările climatice; încurajează ALR să utilizeze serviciul Copernicus privind schimbările climatice (C3S); 49. se așteaptă ca sistemele de monitorizare bazate pe sateliți, cum ar fi Galileo și Copernicus să fie utilizate pentru a elimina scurgerile de metan și de alte gaze dăunătoare climei, pentru a elimina cât mai curând posibil scurgerile prin acțiuni la nivel național, european și internațional. 50. solicită o schimbare la nivel regional a politicii de adaptare la schimbările climatice și este de acord cu consiliul Misiunii de adaptare la schimbările climatice că sunt necesare servicii de date de ultimă generație privind clima furnizate de Copernicus, Climate-Adapt, Centrul de cunoștințe privind gestionarea riscurilor de dezastre și alte instrumente și surse, cum ar fi sateliții de observare a Pământului și senzorii in situ (inclusiv stații terestre, senzori aeropurtați și maritimi); 51. subliniază necesitatea unor investiții sporite în tehnologia spațială, dat fiind că furnizează informații relevante privind riscurile legate de climă și măsurile de adaptare aferente și a cooperării cu Comisia, JRC și AEM, aducând aceste tehnologii mai aproape de autoritățile locale și regionale; Misiunile Orizont Europa 52. solicită ca, odată ce sunt aprobate, să fie adaptate și puse în aplicare rapid misiunea planificată a programului Orizont Europa privind „Adaptarea la schimbările climatice” și alte misiuni relevante pentru adaptare, inclusiv cele privind solul, sănătatea, orașele și oceanele neutre din punctul de vedere al impactului asupra climei; 53. 