None
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1814/81
van de heer Beumer
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(22 februari 1982)
Betreft: Samenwerking tussen de Volksrepubliek China
en de Europese Gemeenschap met betrekking tot
de exploratie van uraniumvoorkomens
1. Kan de Commissie bevestigen dat de Europese
Gemeenschap met de Volksrepubliek China wil gaan
samenwerken bij de opsporing en verrijking van uranium
in de Volksrepubliek China?
2. Indien er een samenwerking wordt voorbereid:
— zal als uitvloeisel hiervan de Volksrepubliek China
zich aansluiten bij het non-proliferatieverdrag en/of
zich onderwerpen aan het controlesysteem van de
IAEA? — welke afspraken zullen er gemaakt worden om te
voorkomen dat het met Europese hulp verrijkte
uranium uitgevoerd wordt naar landen die noch het
non-proliferatieverdrag ondertekend hebben, noch
het controlesysteem van de IAEA aanvaard heb­
ben?
3. Kan de Commissie meedelen of deze (eventuele)
samenwerking in het kader van de Europese politieke
samenwerking voorgesteld is?
Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(28 april 1982)
1 en 3. De Commissie heeft geen formeel voorstel
voor onderhandelingen over een overeenkomst voor
samenwerking met betrekking tot de splijtstofvoorzie­
ning met de Volksrepubliek China ontvangen en heeft
daarvoor ook geen voorstel ingediend. Enkele voorberei­
dende gedachtenwisselingen met inbegrip van informatie-
bezoeken door deskundigen over mogelijkheden van een
beperkte samenwerking op het gebied van de uraniumex-
ploratie en de ertsverwerking hebben in 1981 plaatsge­
vonden tussen vertegenwoordigers van de Commissie en
van de Volksrepubliek China.
2. Aangezien met betrekking tot de splijtstofvoorzie­
ning geen voorstel is ingediend, is het vraagstuk van de
houding van de Volksrepubliek China inzake het
non-proliferatieverdrag en inzake de toepassing van de
IAEA-waarborgen in dit land niet aan de orde.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1826/81
van de heer Prag
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(22 februari 1982)
Betreft: Naleving van de resoluties van het Europese
Parlement
Kan de Raad een opgave verstrekken over de in elke
Lid-Staat gevolgde procedure na ontvangst van resoluties
van het Parlement, met vermelding welke regelingen in
elke Lid-Staat bestaan voor:
1. de verspreiding van exemplaren onder ministers,
regeringsinstanties en leden van de nationale parle­
menten;
2. de naleving door de regeringen van de diverse reso­
luties;
3. controle zijdens de regering van de naar aanleiding
van elke resolutie ondernomen actie; en
4. het ter kennis brengen van die actie aan de Voorzitter
van de Raad? Nr. C 132/12 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 24. 5. 82
Antwoord
(29 april 1982)
Het Secretariaat-generaal van de Raad stelt voor elke
door het Europese Parlement aangenomen resolutie een
document op dat aan elke Lid-Staat wordt toegezon­
den.
Het behoort tot de taak van de Lid-Staten om hun interne
procedures voor de behandeling van de door het Europese
Parlement aangenomen resoluties vast te stellen.
De Raad heeft geen inlichtingen over deze interne proce­
dures.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1828/81
van de heer Prout
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(22 februari 1982)
Betreft: Classificatiebureaus in Duitsland en Italië
Naar ik heb begrepen heeft een in Duitsland werkzaam
classificatiebureau van de Duitse Regering exclusieve
rechten verkregen en kan alleen dat burau voor de Duitse
koopvaardijvloot ladings-{„loadline")certificaten afge­
ven.
Verder verneem ik dat een classificatiebureau in Italië
voor de nationale vlag een monopolie geniet, zodat
buitenlandse classificatiebureaus geen bemoeienis kun­
nen hebben met onder Italiaanse vlag in Italiaanse
wateren varende schepen, waardoor deze laatste voor
hun certificaten op het Italiaanse bureau zijn aangewe­
zen.
 Kan de Commissie verklaren of het vorenstaande juist is?
Zijn, in het bevestigende geval, die monopolies verenig­
baar met de letter en geest van het Verdrag van Rome? Zó
neen, wat heeft de Commissie ter zake ondernomen en / of
wat zal zij ter zake ondernemen?
Antwoord van de heer Andriessen
namens de Commissie
(26 april 1982)
De Commissie gaat thans de verenigbaarheid na van de in
de afzonderlijke Lid-Staten bestaande regelingen voor
classificatiebureaus met het EEG-Verdrag. Een definitief
standpunt is pas mogelijk wanneer de juridische situatie
in alle LÏd-Staten bekend is. Tot dusverre hebben alleen
de Bondsrepubliek Duitsland en Luxemburg nadere
informatie verstrekt.
In de Bondsrepubliek Duitsland is de lastlijn geregeld in
het „Gesetz über die Aufgaben des Bundes auf dem Gebiet
der Seeschiffahrt" (wet inzake de taak van de Bond op het gebied van de zeescheepvaart) (1). Deze wordt in
opdracht van de Bond uitgevoerd door de See-Berursge-
nossenschaft die daarbij gebruik maakt van de Germani-
sche Lloyds. De See-Berufsgenossenschaft is in deze
onderworpen aan het toezicht van de Bondsminister van
Verkeer (paragraaf 6 van de wet). De Germanische Lloyd
is daardoor de enige uitvoeringsinstantie van de See-Be­
rufsgenossenschaft; deze heeft evenwel noch zelfstandige
bevoegdheden, noch monopolierechten en evenmin het
beslissingsrecht over de vastlegging van een lastlijn.
De Commissie zal het geachte Parlementslid op de hoogte
stellen van het resultaat van het onderzoek.
(») Volgens de bekendmaking van 30 juni 1977 (BGBL I,
blz. 1314).
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1833/81
van de heer Cottrell
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(22 februari 1982)
Betreft: Internationaal centrum voor onderzoek van het
kind
Er is een voorstel gedaan om te Bristol, in het Verenigd
Koninkrijk, een internationaal centrum voor onderzoek
van het kind op te richten. Dit is voor de eerste maal dat
wordt getracht op internationale grondslag een zodanig
instituut voor dat doel te stichten.
Wat is de reactie van de Commissie op dat initiatief en is
zij bereid, met het oog op de voor de hand liggende
voordelen voor de Lid-Staten, een zekere communautaire
steun te overwegen?
Antwoord van de heer Richard
namens de Commissie
(22 april 1982)
De Commissie is op de hoogte van het voorstel tot
oprichting van een internationaal centrum voor onder­
zoek van de problemen van het kind waarop het geachte
Parlementslid doelt.
 De Commissie zal gaarne de mogelijkheden van samen­
werking met het centrum bezien voor zover de activiteiten
van het centrum overeenstemmen met prioriteiten van de
Gemeenschap die onder andere op het gebied van de
maatschappelijke integratie van gehandicapten en op dat
van de volksgezondheid liggen. 24. 5. 82 Puhlikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 132/13
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1834/81
van de heer Eisma
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(22 februari 1982)
Betreft: Jumbo-Raad
1. Zal een Jumbo-Raad nog plaatsvinden onder Bel­
gisch voorzitterschap?
2. Op welke manier denkt de Raad een Jumbo-Raad
voor te bereiden opdat een zeker succes gagarandeerd
wordt; dit in tegenstelling tot de voorbereiding van de
vorige Jumbo-Raad onder Nederlands voorzitterschap?
Antwoord
(29 april 1982)
1. Bij de indiening van het actieprogramma van het
Belgische voorzitterschap voor het eerste semester van
1982 bij het Europese Parlement is aan de leden van het
Europese Parlement een document ter hand gesteld
waarin wordt gepreciseerd „dat het beleggen van een
gezamenlijke (z. g. Jumbo-)Raad vóór eind juni ter
gelijktijdige behandeling van de economische, financiële
en sociale vraagstukken ook kan worden overwogen met
het oog op een dynamische aanpak van de problemen die
zich thans op sociaal gebied in de Gemeenschap voor­
doen.".
2. Aangezien er nog geen besluit in het kader van de
Raad is genomen over het beleggen van een dergelijke
zitting, is het voorbarig om nu al een uitspraak te doen
over de maatregelen ter voorbereiding van die zitting.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1837/81
van de heer Curry
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(22 februari 1982)
Betreft: Koelhuizen
Is de Commissie het ermee eens dat openbare koelhuizen
voor velerlei doeleinden dienst doen en het gehele jaar in
bedrijf zijn, zodat de kosten over diverse produkten en
over het gehele jaar kunnen worden gespreid? Is zij het
ermee eens dat gesubsidieerde koelhuizen welke voor één
producent of verwerkende fabrikant worden gebouwd,
niet elk seizoen ten volle worden benut, waardoor
geldmiddelen aan de meest rendabele bestemming wor­
den onttrokken?
Zal de Commissie, gezien het voorgaande;
1. wijziging aanbrengen in de bepalingen volgens welke
openbare en andere koelhuizen ten aanzien van
subsidies gelijkgerechtigd zijn; 2. er van uitgaan dat particuliere koelhuizen niet mogen
worden gebouwd zonder dat hun noodzaak ten volle
is aangetoond, met raadpleging van belanghebben­
den van openbare koelhuizen;
3. mededelen welke specifieke stappen zijn ondernomen
door haar eigen ambtenaren en ambtenaren van de
Lid-Staten om door inspectie na te gaan of gesubsi­
dieerde koelhuizen uitsluitend werden, worden en
zullen worden gebruikt voor het doel waarvoor zij
werden gebouwd: namelijk voor één enkele verwer­
kende fabrikant en dat zodanige koelhuizen de markt
niet verstoren, respectievelijk zullen verstoren, door
hun gesubsidieerde concurrentie met in de vrije markt
werkende openbare koelhuizen?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(23 april 1982)
1. De juridische grondslag voor een bijdrage van de
Gemeenschap in de financiering van koelhuizen is Veror­
dening (EEG) nr. 355/77 (1). In-de criteria die door de
Commissie (2) zijn vastgesteld voor de keuze van de
projecten die op grond van genoemde verordening wor­
den gefinancierd is bepaald dat:
— geen bijstand wordt verleend voor multifunctionele
en /of als afzonderlijk bedrijf geëxploiteerde koel­
huizen;
— alleen bijstand wordt verleend voor koelhuizen die
behoren bij installaties voor verwerking en afzet, voor
zover de geplande investeringen noodzakelijk zijn, de
rentabiliteit is gewaarborgd en andere mogelijkheden
niet economisch voorhanden zijn;
— bijzonder wordt gelet op de bezettingsgraad en op de
vriescapaciteit, opdat deze niet groter is dan de
verwerkings- en afzetcapaciteit van de andere instal­
laties dan de koelinstallatie.
 2. De Commissie is van oordeel dat er voldoende
multifunctionele koelhuizen in de Gemeenschap zijn.
3. Verordening (EEG) nr. 355/77 bevat geen bepa­
lingen volgens welke onderscheid zou worden gemaakt
naar gelang van de juridische status van de begun­
stigde.
De omvang van de koelhuizen waarvoor de Commissie
steun heeft toegekend, beantwoordt aan de omvang van
het begunstigde bedrijf en deze koelhuizen kunnen dus
niet systematisch worden gebruikt voor andere doelein­
den dan aangegeven in de projecten.
(!) PB nr. L 51 van 23. 2. 1977, blz. 1.
(2) PB nr. C 156 van 25. 6. 1981, blz. 3. Nr. C 132/14 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 24. 5. 82
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1843/81
van de heer Megahy
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(22 februari 1982)
Betreft: Europees Hof van Justitie
Wanneer zal de volgende herziening van de Statuten van
het Europees Hof van Justitie plaatsvinden? Zal hierbij
rekening worden gehouden met de kritiek op de huidige
bepaling dat een persoon die beroep bij het Hof van
Justitie instelt in Luxemburg domicilie dient te kiezen,
meestal bij een Luxemburgse advocaat, naar welk adres
officiële mededelingen kunnen worden gezonden? Uiter­
aard brengt dit kosten met zich mee. Deze bepaling is niet
alleen volkomen overbodig maar druist ook rechtstreeks
in tegen de opzet van de EEG, die op uniforme procedures
binnen de gehele Gemeenschap is gericht.
 Antwoord van de heer Thorn
namens de Commissie
(27 april 1982)
In artikel 38, lid 2, van het Reglement voor de proces­
voering van het Hof van Justitie dat overeenkomstig
artikel 188 van het EEG-Verdrag, artikel 160 van het
Euratom-Verdrag en artikel 44 van het Protocol betref­
fende het Statuut van het Hof van Justitie van de EGKS
door het Hof zelf is vastgesteld en door de Raad met
eenparigheid van stemmen werd goedgekeurd is bepaald
dat in het verzoekschrift domicilie wordt gekozen ter
plaats waar het Hof gevestigd is.
Een eventuele herziening van deze bepaling, die ongetwij­
feld bevorderlijk is voor een goed verloop van de
procedure voor het Hof, valt dus niet onder bevoegdheid
van de Commissie.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1852/81
van de heer Cousté
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(22 februari 1982)
Betreft: Standpunten van de Gemeenschap en Brazilië
ten aanzien van dumping
Ik breng hiermee de standpunten van de Gemeenschap en
Brazilië ten aanzien van de toepassing van de bepalingen
van Verordening (EEG) nr. 3017/79 (l) tegen invoer met
dumping of subsidiëring onder de aandacht van de
Commissie.
Is het juist dat over de toepassing van deze verordening
gesprekken met Brazilië zijn gevoerd, die wellicht thans
nog niet zijn afgesloten?
0) PB nr. L 339 van 31. 12. 1979, blz. 1. Is de Commissie zich ervan bewust dat verschillende
communautaire industrieën duurzame schade ondervin­
den van het niet toepassen van deze verordening?
Antwoord van de heer Haferkamp
namens de Commissie
(21 april 1982)
De betrekkingen tussen de Gemeenschap en Brazilië
worden ten aanzien van de toepassing van Verordening
(EEG) nr. 3017/79 geregeld door de bepalingen van de in
de GATT gesloten gedragscodes - de anti-dumpingcode
en de code voor subsidies en compenserende maatregelen
- welke door beide partijen zijn ondertekend.
 Tussen de Gemeenschap en Brazilië heeft geen enkel
gericht gesprek plaatsgevonden, daar immers het
anti-dumpingcomité van de GATT eventueel het nodige
kader voor besprekingen tussen ondertekenaars van de
genoemde codes biedt.
In het algemeen is de Commissie bereid, voor zover door
een bedrijfstak van de Gemeenschap die schade lijdt door
invoer een klacht wordt ingediend en deze voldoende
bewijsmateriaal bevat om het instellen van een onderzoek
te rechtvaardigen, een anti-dumping/anti-subsidieproce­
dure ten opzichte van de invoer uit een derde land in te
leiden.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1856/81
van mevrouw Walz
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(22 februari 1982)
Betreft: Richtlijn betreffende het beginsel van gelijke
behandeling van mannen en vrouwen
Een aantal Lid-Staten van de Gemeenschap heeft tot op
heden de voorschriften van de richtlijn van
9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging van het
beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen
nog niet verwezenlijkt, in nationaal recht omgezet.
Kan de Commissie mededelen:
1. tegen welke Staten zij reeds wegens het niet in acht
nemen van onderhavige richtlijn beroep bij het
Europees Hof van Justitie heeft ingesteld,
2. in welk behandelingsstadium deze procedures zich
bevinden,
3. tegen welke landen momenteel procedures worden
voorbereid,
4. waarom tegen de onder punt 3 bedoelde landen nog
geen formeel beroep bij het Hof is ingesteld? 24. 5. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 132/15
Antwoord van de heer Richard
namens de Commissie
(28 april 1982)
1 en 2. De Commissie besloot op 3 maart 1982 om
zich tot het Hof van Justitie te wenden inzake de door
België, Italië en het Verenigd Koninkrijk gepleegde
inbreuk.
 3. Aan de Regeringen van Franrijk en Ierland werden,
overeenkomstig artikel 169 van het EEG-Verdrag, met
redenen omklede adviezen uitgebracht. De Regeringen
van Denemarken en de Bondsrepubliek Duitsland werden
formeel gewaarschuwd dat de Commissie hun wetgeving
niet volledig in overeenstemming met de richtlijn acht.
4. De Commissie wendt zich slechts in het uiterste
geval tot het Hof van Justitie in die gevallen van inbreuk
waarin de in artikel 169 vermelde procedures - waarbij
het Hof nog niet is betrokken — haar er niet van hebben
kunnen overtuigen dat de Lid-Staat in kwestie zijn
verplichtingen krachtens de communautaire wetgeving
zal nakomen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1866/81
van de heer Diana
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(24 februari 1982)
Betreft: Etiketten voor tafelwijn
Tot 24 december 1981 moesten de taf el wijnen die bereid
werden door versnijding van wijnen uit verschillende
Lid-Staten een etiket voeren met de bijzondere vermelding
„wijn uit verschillende landen van de Europese Gemeen­
schap" (*)•
De Raad heeft nu besloten (2) dat de bovengenoemde
vermelding moet worden gewijzigd in „melange van wijn
uit verschillende landen van de Europese Gemeenschap"
en dat het woord „melange" dus ook moet worden
gebruikt op de Italiaanse etiketten.
Is de Raad niet van mening dat de nieuwe vermelding
inbreuk maakt op het beginsel van meertaligheid van de
Gemeenschap en zodoende een zo duidelijk mogelijke
voorlichting van de consument in de weg staat; is hij
verder niet van mening dat op deze wijze een geringschat­
tende benaming wordt voorgeschreven voor een produkt
dat op grond van de vigerende Gemeenschapswetgeving
met het volste recht waar dan ook op het etiket „wijn" zou
mogen worden genoemd?
(0 Verordening (EEG) nr. 355/79 (PB nr. L 54 van
5.3. 1979).
(2) Verordening (EEG) nr. 3685/81 (PB nr. L 369 van
'24. 12. 1981).
 Antwoord
(29 april 1982)
De wijzigingen die door Verordening (EEG) nr. 3685/81
in de eerste plaats zijn aangebracht in artikel 2, lid 1, sub d), van Verordening (EEG) nr. 357/79 hebben ten
doel de consument beter voor te lichten over de herkomst
van het betrokken produkt; zij zijn er met name op gericht
om, gezien de ervaring, de mogelijkheid te voorkomen
van een bijzondere presentatie op grond waarvan de
consument een bepaald produkt verkeerdelijk aan één
Lid-Staat en niet aan diverse landen van de Gemeenschap
zou kunnen toeschrijven, niettegenstaande het feit dat een
dergelijke mededeling op het etiket voorkomt.
De Raad heeft tevens rekening gehouden met het belang
van bescherming van het commerciële image van een
produkt dat tot de categorie tafelwijnen behoort; de
vermelding „mélange" kwam hem, gezien de gebruiken in
de verschillende Lid-Staten, het meest geschikt voor om
tegelijk te voldoen aan de eis van voorlichting van de
consument en aan de commerciële eis.
Men was van oordeel dat andere termen uit de wijnter-
minologie technisch niet passen voor het onderhavige
geval of op bepaalde markten in de ogen van de
consument een pejoratieve betekenis hebben of ook tot
begripsproblemen kunnen leiden.
Wat meer in het bijzonder de Italiaanse taal betreft,
meende de Raad dat vermeldingen als „miscela" of
„mescolanza" niet door de Italiaanse consument zouden
zijn gewaardeerd.
Ten aanzien van de handhaving van het woord „mélange"
in de andere versies dan de Franse van de desbetreffende
verordening zij er voorts op gewezen dat deze oplossing
geen precedent is in de communautaire reglemente­
ring H.
 Concluderend was de Raad van oordeel dat voor de
etikettering van wijnen uit verschillende landen van de
Gemeenschap de volgende vermeldingen moesten worden
geacht het best te beantwoorden aan het doel dat bij de
toepassing van de betrokken verordening wordt nage­
streefd:
— „Verschnitt" in het Duits,
— „blanding" in het Deens,
— „dvaneiÊ," in het Grieks,
— „blend" in het Engels, en
— „mélange" in het Frans, het Nederlands en het
Italiaans.
H Verordening (EEG) nr. 3282/73 (PB nr. L 337 van
6. 12. 1973) bevat'bij voorbeeld het woord „coupage" in de
Franse en de Engelse versie.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1868/81
van de heer Kyrkos
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(24 februari 1982)
Betreft: Schadeloosstelling van Griekse onderdanen voor
verlies van vermogen in Zaïre
Bij de gebeurtenissen van 1973 in Zaïre werden vele
buitenlandse onderdanen, onder wie ook Griekse, ge­
dwongen uit dit land te vertrekken met achterlating van
vermogen en ondernemingen. Nr. C 132/16 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 24. 5. 82
Door de Regering van Zaïre is hun destijds schadeloos­
stelling beloofd overeenkomstig de wetten van de Zaïrese
Staat, die voorzien in terugbetaling in termijnen van hun
vermogens, vermeerderd met 8 %, in een tijdsbestek van
tien jaar.
Tot op heden heeft de Regering van Zaïre evenwel niets
gedaan voor de restitutie van het vermogen van de
Griekse onderdanen, dat 250 miljoen dollar beloopt.
Kan de Raad mededelen of hij maatregelen overweegt
opdat de Zaïrese Regering deze Griekse onderdanen recht
doet?
Antwoord
(29 april 1982)
De door de geachte Afgevaardigde gestelde vraag valt niet
onder de bevoegdheid van de Raad.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1870/81
van de heer Herman
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(24 februari 1982)
Betreft: Energiereserves in de Noordzee
De energiereserves in de Noordzee (± 400 miljard m3
gas, 1 000 miljoen ton aardolie) zijn in verhouding tot de
Europese energiebehoefte (± 800 miljoen ton aard­
olie-equivalent per jaar) van geringe betekenis.
Niettemin kunnen deze reserves bijdragen tot verlaging
van onze aardolierekening.
Welke werkzaamheden, onderzoeken of projecten heeft
de Commissie op dit gebied (boringen, veiligheid, . . .)
gepland?
Wat is het onderzoekprogramma van de Commissie voor
de energiewinning uit zee in algemenere zin (golven,
stromingen, getijden, temperatuurverschillen)?
De verdeling van deze reserves is echter een twistpunt
tussen sommige Lid-Staten als de Bondsrepubliek Duits­
land en Nederland.
Is de Commissie niet van oordeel dat zij maatregelen kan
nemen ten behoeve van een optimale ontginning van deze
reserves en een verdeling in communautaire geest?
Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(21 april 1982)
De exploitatie van de vloeibare en gasvormige oliereser­
ves van de Gemeenschap maakt deel uit van de voornaam­
ste doelstellingen van de strategie, die door de Commissie
op energiegebied is uitgewerkt. Sedert 1973 zijn maatregelen genomen om een optimale
exploitatie van deze reserves te bevorderen, met name van
die welke zich in de zeebodem bevinden.
Zo wordt door de Gemeenschap ieder jaar financiële
steun verleend aan de verwezenlijking van de projecten
die gericht zijn op de ontwikkeling van nieuwe en veiligere
technologieën welke opsporing, winning en vervoer van
koolwaterstoffen mogelijk maken. Hiervoor zijn sinds
1973 ongeveer 220 miljoen Ecu toegekend.
 In een voorstel van 1975, dat verlening van communau­
taire steun aan de tenuitvoerlegging van gemeenschappe­
lijke projecten inzake de opsporing van koolwaterstoffen
tot doel heeft, hebben de Lid-Staten alleen hun akkoord
verleend met betrekking tot Groenland, waar momenteel
een geofysische verkenningscampagne op zee wordt
uitgevoerd.
Het huidige Onderzoek- en Ontwikkelingsprogramma
van de Gemeenschap op energiegebied heeft niet betrek­
king op de energiewinning uit de oceanen, maar wegens
het belang die deze vorm van energie in de toekomst kan
opleveren volgt de Commissie niettemin aandachtig de
verschillende technische ontwikkelingen die in de landen
van de Gemeenschap aan de gang zijn.
Met betrekking tot de problemen in verband met de
verdeling tussen de Lid-Staten van de energiereserves van
de zee of, meer in het algemeen, de afbakening van het
continentaal plat en de economische zone, wordt er aan
herinnerd dat dit vraagstuk onder de bevoegdheid valt
van de betrokken Staten.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1875/81
van de heer Cousté
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(24 februari 1982)
Betreft: Aan het overleg tussen de Europese Economi­
sche Gemeenschap en Canada in november 1981
gegeven gevolg
Kan de Commissie een overzicht geven van de vraagstuk­
ken die tijdens het overleg tussen de Europese Economi­
sche Gemeenschap en Canada in november 1981 aan de
orde zijn geweest, met name op het gebied van:
— multilaterale vraagstukken en de GATT,
— Noord-Zuid-dialoog,
— activiteiten van de buitenlandse banken in Canada,
— energieproblemen.
 Tot welke tastbare resultaten hebben deze bijeenkomsten
reeds geleid? Is er reeds een datum voor de volgende
GATT-bijeenkomst vastgesteld?
Antwoord van de heer Haferkamp
namens de Commissie
(23 april 1982)
Het halfjaarlijkse overleg met Canada is een bilaterale
ontmoeting. Zoals de meeste regelmatige gedachtenwis-24. 5. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 132/17
selingen tussen de Commissie en derde landen is het
ingesteld ingevolge het communiqué van de Topconferen­
tie van Parijs van 1972 ten einde de betrekkingen tussen
de Gemeenschap en de derde landen te intensifiëren. Het
heeft derhalve in de eerste plaats het karakter van een
gedachtenwisseling over onderwerpen van wederzijds
belang.
Tijdens de door het geachte Parlementslid genoemde
ontmoeting is over de volgende aspecten gesproken:
— multilaterale vraagstukken en de GATT: er heeft een
gedachtenwisseling plaatsgevonden over de betrek­
kingen tussen de geïndustrialiseerde landen in het
algemeen, waarbij van beide kanten verontrusting is
uitgesproken over de spanningen die zich in het
multilateraal stelsel voordoen. In dit verband meent
men dat de Ministervergadering die in november
1982 in het kader van de GATT zal worden gehouden
nuttig kan zijn om op politiek niveau de regeringen
hierop opmerkzaam te maken doch in dit stadium
wordt nog niet gedacht aan breed opgezette nieuwe
onderhandelingen van het type „Tokioronde".
— Noord-Zuid-dialoog: over de Topconferentie van
Cancun en de vooruitzichten van de globale onder­
handelingen komen de standpunten van beide kanten
vrijwel overeen. Er is gewezen op het belang van een
constructieve dialoog met de Derde Wereld. De
Canadese delegatie toonde veel belangstelling voor
het initiatief van de Gemeenschap om de honger in de
wereld te bestrijden.
— energievraagstukken: de delegatie van de Commissie
heeft opnieuw haar bezorgdheid geuit over het door
Canada in het kader van zijn nationaal energiebeleid
gehandhaafde verschil tussen de aardolieprijs in
Canada en de wereldprijs.
 De Canadese delegatie heeft uiteengezet dat thans een
grondig onderzoek plaatsvindt inzake de exploi­
tatieproblemen van het Noordpoolgas; in het huidige
stadium is het echter nog niet duidelijk in hoeverre een
economische benutting van deze bronnen is te verwe­
zenlijken.
Wat steenkool betreft heeft Canada belangstelling ge­
toond voor het voornemen van de Commissie om het
demonstratieprogramma voor de kolen vergassing/
vloeibaarmaking voort te zetten.
— bezorgdheid van de Gemeenschap over bepaalde
Canadese beleidsaspecten: beleidszaken die in Cana­
da in herziening of van recente toepassing zijn en van
invloed kunnen zijn op de Europese positie op de
Canadese markt, zijn met name de wijziging van de
invoerwetgeving en de bankwet. De delegatie van de
Commissie heeft erop aangedrongen dat Canada de
resultaten van de multilaterale handelsbesprekingen
nauwkeurig in haar nationale wetgeving weergeeft.
Ondanks de beperkingen die de nieuwe Canadese bank­
wet de buitenlandse banken oplegt is uit inlichtingen die
de Canadese Regering tijdens het overleg op hoog niveau
van november 1981 en onmiddellijk daarna heeft ver­
strekt gebleken dat geen van de banken die hun zetel in de
Gemeenschap hebben en om een vergunning hebben
verzocht, deze vergunning is geweigerd. Op 31 december 1981 hadden 49 buitenlandse banken de
vergunning om bankactiviteiten uit te oefenen volgens de
nieuwe regeling reeds ontvangen; hiervan zijn 22 banken
afkomstig uit de Gemeenschap.
Andere verzoeken zijn nog bij de Canadese autoriteiten in
behandeling.
De bespreking over de toepassing van de nieuwe Cana­
dese bankwet op de Europese banken wordt nog voort­
gezet.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1880/81
van de heer Van Miert
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(24 februari 1982)
Betreft: Trage en slechte aanwending van de beschikbare
kredieten van het vierde Europees Ontwikke­
lingsfonds door Zaïre
1. Reeds herhaaldelijk werd de aandacht gevestigd op
het feit dat Zaïre met bijzondere traagheid gebruik maakt
van de hulp voorzien door het vierde Europees Ontwik­
kelingsfonds. Ook het Rekenhof van de Europese
Gemeenschappen maakt thans deze vaststelling in haar
jongste jaarrapport (PB nr. C 344 van 31. 12. 1981,
blz. 152, par. 14.22).
In hetzelfde rapport merkt het Rekenhof meermaals op
dat de hulp van de Europese Gemeenschap, eens aange­
wend, door Zaïre daarenboven slecht benut wordt
(par. 14.24, 14.28, 14.29, 14.36 en 14.41).
Blijkbaar valt het moeilijk enige verbetering te brengen in
de aanwending van de beschikbare kredieten door
Zaïre.
1. Kan de Commissie hiervoor enige verklaring
geven?
2. Werd met de trage aanwending rekening gehouden
bij de programmering van de hulp aan Zaïre in het
kader van het vijfde Ontwikkelingsfonds?
3. Zijn er schikkingen genomen ten gevolge van de
opmerkingen van het Rekenhof omtrent de slechte
aanwending van de kredieten door Zaïre?
Antwoord van de heer Pisani
namens de Commissie
(26 april 1982)
1. Zoals het antwoord op schriftelijke vraag
nr. 222/81 (J) van het geachte Parlementslid reeds
inhield, is de betaling van de kredieten waarvoor uit
hoofde van de middelen van het vierde EOF betalings­
verplichtingen waren aangegaan, in 1981 sneller verlo­
pen. Het desbetreffende percentage is daarmee opgelopen
van ± 18% per eind 1980 tot ± 33% een jaar later.
 (») PB nr. C 195 van 3. 8. 1981, blz. 14. Nr. C 132/18 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 24. 5. 82
Een en ander neemt echter niet weg dat de beschikbare
kredieten nog niet voldoende zijn aangewend. Daarvoor
zijn verschillende oorzaken aan te wijzen, waaronder met
name de transportmoeilijkheden, die het handelsverkeer
ontwrichten en de snelle inflatie. Te gelijker tijd heeft het
land ook zijn verplichtingen in verband met de uitvoering
van de communautaire maatregelen, waardoor een bij­
zonder moeilijke situatie ontstaat. Een en ander heeft de
internationale gemeenschap ertoe gebracht de overheid
van het land te helpen bij de uitvoering van een globaal
plan.
2. Naar aanleiding van de moeilijkheden in Zaïre
hebben de overheid van dit land en de Gemeenschap
besloten de middelen van het indicatieve programma van
het vijfde EOF zo te verdelen dat de Gemeenschap op
doeltreffende wijze kan bijdragen tot de uitvoering van
het Zaïrese beleid tot economisch herstel. Daarbij is de
nadruk gelegd op de verbetering van de vervoersinfra­
structuur, waarvoor 40 % is uitgetrokken, zonder voorbij
te gaan aan de ontwikkeling van de landbouw en het
platteland, waaraan 30% van de beschikbare kredieten
zal worden besteed. Deze cijfers kunnen worden vergele­
ken met de cijfers die voor de ACS-landen in hun geheel
gelden en respectievelijk op 19 % en 39 % liggen. Duide­
lijk wordt dus prioriteit verleend aan de in dit immense
land gebrekkige vervoersector en wordt ook rekening
gehouden met de uitvoeringsmogelijkheden. Vervoer-
projecten kunnen namelijk gemakkelijker sneller worden
uitgevoerd dan projecten in andere sectoren.
 3. De Commissie heeft met veel belangstelling kennis
genomen van de in het laatste verslag van de Rekenkamer
opgenomen opmerkingen over Zaïre. Zij deelt met name
de bezorgdheid van de Rekenkamer wat betreft de geringe
rentabiliteit van de door het EOF gefinancierde
agrarisch-industriële projecten. Zij heeft de Zaïrese over­
heid dikwijls aangespoord tot fundamentele hervormin­
gen die nedig waren in verband met de situatie bij deze
projecten. Dat de Zaïrese Regering de gegrondheid van
deze aansporingen heeft erkend blijkt uit haar besluit om
het beheer van deze projecten wederom in handen van de
concurrerende sector te geven.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1885/81
van de heer Hutton
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(24 februari 1982)
Betreft: Deeltijd-landbouw
Kan de Commissie het percentage landbouwbedrijven in
elke Lid-Staat aangeven waarvan het inkomen uit activi­
teiten buiten het boerenbedrijf groter is dan het inkomen
uit het boerenbedrijf? Zo niet, welke stappen onderneemt de Commissie om
deze belangrijke gegevens te verzamelen?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(27 april 1982)
Aangezien ter zake geen communautaire gegevens
beschikbaar zijn, kan de Commissie geen volledig ant­
woord geven op de vraag van het geachte Parlements­
lid.
Slechts in één Lid-Staat, namelijk de Bondsrepubliek
Duitsland, worden geregeld gegevens verzameld over het
inkomen van de landbouwers en de herkomst daarvan.
Uit die gegevens blijkt dat in 1981, bij 40% van de
780 400 landbouwbedrijven met ten minste 1 ha land­
bouwareaal, het inkomen uit niet-agrarische activiteiten
groter was dan dat uit de landbouw.
 De Commissie is overtuigd van het belang van dergelijke
informatie en heeft bij herhaling geprobeerd soortgelijke
gegevens te verzamelen. Bij de besprekingen met statistici
uit de Lid-Staten in het kader van de voorbereiding van de
richtlijn van de Raad betreffende de landbouwstruc­
tuurenquête 1983 is duidelijk gebleken dat het in de
meeste Lid-Staten onmogelijk is vragen betreffende het
inkomen in de enquête op te nemen.
Naast het feit dat in vele gevallen geen antwoord zou
worden gegeven, werd ook gevreesd dat het opnemen van
vragen over een zo gevoelig onderwerp afbreuk zou
kunnen doen aan de betrouwbaarheid van de antwoor­
den.
Derhalve zullen de vragen betreffende de andere winstge­
vende activiteiten van landbouwers en medewerkende
gezinsleden uitsluitend ten doel hebben uit te maken
welke activiteit de belangrijkste is: de exploitatie van het
landbouwbedrijf of de niet-agrarische winstgevende acti­
viteit. De vraag werd reeds opgenomen in de enquête
1979/1980 (*) - de resultaten daarvan zijn evenwel nog
niet beschikbaar - en zal ook in de enquête 1983
voorkomen. Bij deze laatste enquête zal de nadruk vooral
worden gelegd op de tijd die aan de andere winstgevende
activiteit wordt besteed.
 Uit de resultaten van de landbouwstructuurenquête
1975 blijkt dat in de Gemeenschap van de Negen 27%
van de bedrij fshoofden een andere winstgevende activiteit
uitoefende maar de belangrijkheid van die activiteit werd
niet aangegeven. Over de andere winstgevende activitei­
ten van de overige gezinsleden zijn helemaal geen gege­
vens opgenomen. In de Lid-Staten van de Gemeenschap
van de Negen, met uitzondering van Ierland, waren de
cijfers betreffende de landbouwers met een winstgevende
activiteit buiten de landbouw voor 1975 als volgt:
(]) Verordening (EEG) nr. 218/78 van de Raad van
19 december 1977 (PB nr. L 35 van 4. 2. 1978). 24. 5. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 132/19
Bondsrepubliek Duitsland: 42 %
Frankrijk: 20%
Italië: 29 %
Nederland: 19%
België: 24%
Luxemburg: 23 %
Verenigd Koninkrijk: 23 %
Ierland: geen gegevens verzameld
Denemarken: 20 %
EUR 9: 27%
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1889/81
van de heer Radoux
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(3 maart 1982)
Betreft: Europees Monetair Stelsel
Het in december 1978 goedgekeurde Europees Monetair
Stelsel is in maart 1979 van kracht geworden. Het heeft er
vooral voor gezorgd dat de koersschommelingen van de
Europese valuta minder groot waren dan die van andere
muntsoorten in de geïndustrialiseerde landen. In maart
1980 heeft de Commissie in haar „economische jaarba­
lans 1980-1981" uiteengezet welke moeilijkheden moe­
ten worden overwonnen om tot het definitieve stadium
van invoering van het EMS te komen. Daarna is besloten
de verwezenlijking hiervan uit te stellen.
 Kan de Commissie mededelen:
1. waarom de overgang tot het tweede stadium is
geblokkeerd (economische of andere redenen in
verband met de binnenlandse situatie in de Lid-Staten
en/of internationale situatie);
2. of de institutionalisering van het EMS zelf momenteel
een obstakel vormt en zo ja, waarom;
3. of er gewerkt wordt aan de definitieve invoering van
het stelsel?
Antwoord van de heer Ortoli
namens de Commissie
(28 april 1982)
In alle Europese Raden sedert die van Bremen en Brussel is
de nadruk gelegd op de noodzaak tot verdere versterking
van het EMS. Zeer spoedig is evenwel gebleken dat de
voor de invoering van een definitief stelsel gestelde
termijn van twee jaar te kort was en wel omdat de
Europese Raad die op 1 en 2 december 1980 te Luxem­
burg plaatsvond, zonder enige nadere toelichting de
overgang naar de institutionele fase heeft gesteld „op het
passende tijdstip".
1. De Commissie is van mening dat de overgang naar
de institutionele fase, die in het bijzonder de invoering van
een Europees Monetair Fonds inhoudt, een noodzakelijk
doel blijft; zij constateert evenwel dat het in de huidige
omstandigheden te ambitieus zou zijn een nauwkeurige
datum daarvoor vast te stellen. Voor dit uitstel zijn verschillende redenen aan te voeren;
deze vloeien met name voort uit de omstandigheden dat
het EMS zonder het Verenigd Koninkrijk en Griekenland
kennelijk onvolledig is en van het algemeen heersende
gevoel dat het zonder grotere convergentie van het beleid
voorbarig zou zijn een Europees Monetair Fonds in het
leven te roepen.
 2. Het ontbreken van een besluit inzake de institutio­
nalisering van het EMS vormt als zodanig geen belemme­
ring voor de vooruitgang; na de Europese Raad van
Luxemburg van december 1980, die zijn vastbeslotenheid
bevestigde de versterking van het EMS voort te zetten,
werden op de Raad van Londen in november 1981 een
aantal maatregelen genoemd die moeten worden getrof­
fen ter directe versterking van het stelsel.
In de huidige omstandigheden is het namelijk noodzake­
lijk een pragmatische houding aan te nemen en datgene
wat nu reeds kan worden gedaan te realiseren ter
overbrugging van leemten in het stelsel.
3. Op 15 maart 1982 heeft de Commissie bij de Raad
maatregelen voorgesteld ter versterking van het EMS,
welke zij zowel noodzakelijk als realiseerbaar acht in het
kader van een niet-institutionele versterking van het
EMS.
De Raad is na een diepgaand debat tot de conclusie
gekomen dat het mogelijk en wenselijk is het EMS te
verdiepen door het economisch en monetair beleid van de
Lid-Staten krachtiger te coördineren, door op pragmati­
sche wijze de technische mechanismen voor wederzijdse
bijstand te versterken, door het gebruik van de Ecu te
bevorderen en verder te ontwikkelen en door de mone­
taire samenwerking tussen de Gemeenschap en derde
landen te verbeteren.
De Raad heeft zich politiek akkoord verklaard met vele
punten, met name bepaalde voorstellen van de Commis­
sie met betrekking tot het particulier gebruik van de Ecu,
de maatregelen tot versterking van de convergentie en de
opbouw van de buitenlandse betrekkingen van het EMS.
Bovendien is hij van mening dat de verdieping van de
mechanismen van het EMS nader moet worden bestu­
deerd.
 De Raad heeft verzocht dat het Monetair Comité en het
Comité van Presidenten in nauwe samenwerking hem de
nodige adviezen zullen voorleggen, opdat hij op de
meizitting een resolutie kan aannemen en positieve
besluiten kan nemen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1890/81
van de heer Radoux
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(3 maart 1982)
Betreft: Oprichting van de Europese Stichting
Op 8 juli 1981 heeft de Voorzitter van de Raad in zijn
toelichting op zijn programma het bovenvermelde initia-Nr. C 132/20 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 24, 5. 82
tief niet ter sprake gebracht. In zijn verklaring voor het
Europese Parlement op 21 januari jl. is de fungerend
voorzitter echter wel op de oprichting ingegaan.
Kan de Raad, gezien het lakonieke antwoord van de
vorige Voorzitter op mijn schriftelijke vraag
nr. 1036/81 (*), mededelen of werkelijk alles in het werk
wordt gesteld om de oprichting van de Europese Stichting
ter gelegenheid van de volgende Europese Raad te kunnen
verwezenlijken?
(^ PB nr. C 30 van 8. 2. 1982, blz. 4.
Antwoord
(29 april 1982)
De Overeenkomst tot oprichting van de Europese Stich­
ting is ondertekend tijdens de bijeenkomst van de Euro­
pese Raad van 29/30 maart 1982.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1891/81
van de heer Radoux
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(3 maart 1982)
Betreft: Financiering van demonstratieprojecten op het
gebied van energiebesparing en gebruik van
nieuwe energiebronnen
Kan de Raad, gezien het belang van dit project en de vaak
met succes bekroonde pogingen op dit terrein van andere
landen in de geïndustrialiseerde wereld en daarbuiten,
mededelen:
1. of er doorslaggevende redenen zijn de voorstellen van
de Gemeenschappen niet te beoordelen en er geen
besluit over te nemen,
2. of hij zich ervan bewust is dat snel, doch in ieder geval
in de loop van het eerste halfjaar 1982 een besluit
moet worden genomen?
-Antwoord
(29 april 1982)
De Raad deelt het standpunt van de geachte Afgevaardig­
de met betrekking tot het belang van dit project. Hij denkt
zeer spoedig een besluit ter zake te kunnen nemen en heeft
het Parlement herhaaldelijk verzocht.advies uit te bren­
gen. Nog zeer onlangs heeft de Raad er in een brief van
8 maart 1982 op aangedrongen dat dit advies uiterlijk
tijdens de vergaderperiode van het Parlement in april
wordt uitgebracht. SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1892/81
van mevrouw Weber
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(3 maart 1982)
Betreft: Residuen van oestrogeen in kalfsvlees
In januari van dit jaar werden in de Bondsrepubliek
Duitsland, met name in de deelstaat Hessen, weer
residuen van oestrogeen aangetroffen in geconserveerde
voedingsmiddelen waarin kalfsvlees was verwerkt. Het
betrof hier de produkten van in totaal vijftien firma's.
 1. Is de Commissie hiervan op de hoogte en kan zij
nauwkeurige inlichtingen geven over de afgekeurde
hoeveelheden kalfsvlees?
2. Beschikt de Commissie over informaties over derge­
lijke kwesties in andere Lid-Staten van de Gemeen­
schap?
3. Acht zij, met het oog op dit nieuwe oestrogeenschan-
daal, de tot dusverre uitgevoerde steekproefsgewijze
controles van kalfsvlees geschikt om de bevolking in
voldoende mate tegen gezondheidsrisico's te bescher­
men?
4. Gaat het bij de ontdekte produkten misschien om
kalfsvlees dat na het oestrogeenschandaal van 1980
en de verbruikersboycot van destijds is opgeslagen en
dat thans weer in de handel wordt gebracht?
5. Dient de Commissie bij de Regeringen van de Lid-Sta­
ten geen stappen te ondernemen om te komen tot een
verscherping van de strafmaat bij overtredingen en
een controle zonder leemten op produktie van en
handel in alle illegaal bij het mesten gebruikte
groeibevorderende middelen?
6. Acht de Commissie het noodzakelijk het voorschrift
dat het dier vóór het mesten in de stal dient te worden
onderzocht in de wet te verankeren?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(28 april 1982)
1. De Commissie is op de hoogte van berichten in de
Duitse pers dat in een aantal gevallen oestrogeen werd
aangetroffen in geconserveerde voedingsmiddelen waarin
kalfsvlees was verwerkt. Het is de Commissie niet bekend
om welke hoeveelheden het precies gaat, maar zij heeft de
Duitse Regering om gedetailleerde gegevens over dit
voorval verzocht.
2. Informatie met betrekking tot soortgelijke gevallen
in andere Lid-Staten is de Commissie niet ter kennis
gebracht.
 3. De Commissie is niet van mening dat steekproefs­
gewijze controle van vlees en vleesprodukten op zich
voldoende waarborgen biedt voor de volksgezondheid. 24. 5. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 132/21
4. De Commissie kan geen commentaar geven op
suggesties over de oorzaak van de aanwezigheid van
oestrogeenresiduen in de betrokken levensmiddelen.
5. De Commissie heeft reeds voorstellen bij de Raad
ingediend waarbij wordt voorzien in controle op de
produktie van en de handel in hormonale stoffen, alsmede
in sancties bij illegaal gebruik daarvan (1).
6. De Commissie is van mening dat alle controles in de
verschillende stadia van het produktieproces hun speci­
fiek nut hebben en in het totale controlesysteem moeten
worden geïntegreerd.
(») Doe. COM(80) 920 en 922 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1894/81
van de heer Bettiza
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(3 maart 1982)
Betreft: Frans-Russische gasleiding
Is de Commissie van de Europese Gemeenschappen op de
hoogte van de projecten voor de aanleg van gasleidingen
met de USSR waaraan enkele Lid-Staten van de Gemeen­
schap reeds hun goedkeuring hebben gehecht, dan wel
spoedig zullen hechten, of is zij althans voornemens deze
nader te bestuderen? Wat denkt de Commissie te doen om
een al te grote afhankelijkheid op energiegebied van een
land zoals de USSR, dat geen enkel middel, met inbegrip
van economische druk, schuwt als het gaat om zijn eigen
machtspositie te vermijden?
Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(26 april 1982)
De door de Sowjetunie geplande gasleiding tussen
West-Siberië en West-Europa zal op zijn vroegst vanaf
1986/1987 een totale hoeveelheid van 40 tot 45 miljard
m3 aardgas per jaar transporteren.
 De onlangs gesloten contracten oftitvatten de levering van
10,5 miljard m3 per jaar aan de Bondsrepubliek Duitsland
(plus een optie op 0,7 miljard m3 per jaar voor Berlijn) en
van 8 miljard m3 per jaar aan Frankrijk.
Uitgaande van de door de Lid-Staten voor de energie­
voorziening opgestelde prognoses voor 1990 zal de totale
gasinvoer vanuit de Sowjetunie — met inbegrip van de
reeds lopende contracten - 34,6 % uitmaken van het
binnenlands bruto aardgasverbruik van de Bondsrepu­
bliek Duitsland en 33,5 % van dat van Frankrijk.
In verhouding tot het binnenlands bruto energieverbruik
zijn de percentages veel lager, nl. 5,7% voor de Bonds­
republiek Duitsland en 4,6 % voor Frankrijk. Aan deze nieuwe leveranties, die komen bij reeds in
uitvoering zijnde leveringen van 10,7 miljard m3 en 4
miljard m3, is het risico verbonden dat de gastoevoer om
welke reden dan ook - technische ongevallen, herziening
van contractclausules, politieke factoren - kan worden
onderbroken.
De Commissie beseft dit, en heeft bij de Raad en het
Parlement een mededeling ingediend waarin een overzicht
wordt gegeven van de situatie en maatregelen worden
voorgesteld die moeten worden genomen om de gasvoor-
ziening veilig te stellen door middel van een gecoördi­
neerd beleid van de Lid-Staten (1).
(>) Doe. COM(82) 45 def.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1909/81
van de heer Flanagan
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(3 maart 1982)
Betreft: Honger in de Derde Wereld
Commissaris Cheysson verklaarde in september 1980 dat
„momenteel 40 % van de door de Derde Wereld voor de
landbouw ingevoerde energie naar meststoffen gaat. Laat
ons uitzien naar produkten die minder energie verbruiken
en toch het rendement verhogen.".
 Wat heeft de Commissie in het licht van boven geciteerde
verklaring in het afgelopen jaar gedaan om voor dit
vraagstuk een antwoord te vinden en is zij van plan
enigerlei actie te ondernemen, zo ja, welke?
Antwoord van de heer Pisani
namens de Commissie
(28 april 1982)
De meeste energie is nodig voor de produktie van
stikstofmeststoffen. Men schat dat voor de produktie van
1 kg N 2 kg olie nodig is. Het gebruik van stikstof mest­
stoffen is tot nu toe echter, mits de onkruidvernietiging
naar behoren wordt verricht, één van de belangrijkste
factoren voor de opvoering van de rendementen bij de
landbouw.
Voor de oplossing van het geciteerde probleem bestaan
verschillende mogelijkheden:
— een grotere verbouwing van erwten en bonen (niébé,
bonen, soja, enz.) of vlinderbloemige voedingsgewas­
sen die de eigenschap hebben gebruik te maken van de
luchtstikstof en dus minder stikstofmeststoffen nodig
hebben;
— een verdere ontwikkeling van het grondonderzoek ten
einde de stikstofvoorziening zoveel mogelijk aan de
werkelijke behoeften van grond en planten aan te
passen; Nr. C 132/22 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 24. 5. 82
— een beter gebruik van organische afvallen, al dan niet
van agrarische oorsprong, voor het vruchtbaar maken
van de bodem.
De Commissie verleent op verzoek hulp aan de ACS-Sta-
ten en andere ontwikkelingslanden in de vorm van acties
op de volgende belangrijke terreinen (met vermelding van
de financiële hulp waartoe in 1980 en 1981 is beslo­
ten):
1. hulp voor het agronomisch onderzoek ter verbetering
van de produktiviteit van peulvruchten;
2. hulp bij de bouw en uitrusting van laboratoria voor
grondonderzoek en de opleiding van ingenieurs.
 Met bovengenoemde hulp was in totaal 4 miljoen Ecu
voor tien landen gemoeid;
3. hulp bij de verdere invoering van veeteelt in de
akkerbouwgebieden, die dierlijke trekkracht en
tevens dierlijke mest levert en zal zorgen voor een
verhoging van de inkomens (22 miljoen Ecu voor
zeven landen);
4. hulp bij de voorlichting over de verschillende technie­
ken (60 miljoen Ecu voor elf landen).
De Commissie is voornemens haar actie op het gebied van
landbouw op kleine bedrijfjes in landen van de Derde
Wereld uit te breiden; zo'n actie is namelijk van door­
slaggevend belang voor het bereiken van het stadium van
zelfvoorziening van die landen.
