Annalen van het Genootschap der Heilige Kindschheid tot het doopen en vrijkoopen van de ongeloovige kinderen in Sina en in andere afgodische landen, jrg 17, 1867, no. 97-102, 1867 
Tot heden toe heb ik geen tweede reis kunnen doen , maar een handelaar heeft zich bij mQ aangemeld , en mij de aankomst van nieuwe negertjes berigt; hij bood zich tevens aan ojn mij in zijn kano ter plaatse te brengen. Ik heb, gelijk gij denken kunt , dit welwillend aanbod aangenomen en binnen weinige dagen hoop ik weder op koopmanschap uit te gaan. Dit maal hoop ik gelukkiger te zijn. God geve dat ik moge slagen. Aanvaard , enz. Lavigne , S. J, Apostolisch Missionaris. nOODSBERIGT. In de gebeden van het Genootschap wordt aanbevolen : Mejufvrouw de 'Wed. Claesscns, overleden te den 26 Maart 1867, ecnc der ijverigste directriceu ; het Genootschap is vele geschenken aan hare milddadigheid verschuldigd. r 100. annalen VAN HET GENOOTSCHAP DEB BEIIIGE KINDSCBeEID. IÈLÍMÄÈIĲSRIÌJÌÍK. CENTRALE RAAD. STAAT van verdeeling der 1,603 , 200 fr., in de zitting van den 8 Mei 1867 , aan de onderscheidene missiën toegewezen. Congregatie der Lazaristen. Sina-, N. Tsjee-]y, 112,000 ; Z. W. Tsjee-Iy, 35,000; Ho-nan, 15,000; Tsjeekjang, 50,000 ; Ning-po, 60,000 ; Kjangsi, 55,000 ; fr. Zamen : . . . 327,000. 7 Transport, fr, 327,000. rongregatic voor vreemde missiën. Sina; Canton , 60,000: Kwi-tsjéoe, 80.000 ; Yun-nan, 20,000; W. Bu-tsjuen , 50,000 ; O. Su-tsjuën, 42,000; Z. Su-tsjuën , 22,000 ; Tliihet, 5,000 ; Mantsjoerië, 13,000 ; Korea , 3,000 ; Annam; W. Tong-king, 70,000 ; Z. Tong-king , 12,000 ; N. Cocbinchina , 25.000 ; O. Cochinchina , 40,000 ; W, Coehinchina , 40,000 ; Kamhodge, 2,000; Siam , 10,000 ; Maleije , 32,000 ; Birmanië, 13,000 ; Engelsch Indië: Pondichéry , 30,000 ; Maïssoer , 8,000 ; Koimbatoer, 12,000,/r. Zamen: . fr. 599,000, Gezelschap van Jezus. Sina: Z. O. Tsjee-ly , 38,000 ; Kjangnan , 230,000 ; Engelsch Indiëi Maduré , 62,000 ; Bombay , 8,000 ; Afriha ; Madagaskar , 20,000 ; Nossibc , 3,000 ƒ?’. Zamenff- 361,000, Congres;utie van den 11. Geest en het Heilig Hart van Maria. JfriJca ; Guinea , 12,000 ; Senegambië , 34,000 ; Sierra-Leone , 4,000 ; Zanguebar en de kust van Koromandel, 22.000 ; FranscJi. Indië: Tsjandernagor , 2.000 fr. Zamen Jr. 74,000 Transport, fr. 1,361,000 Transport, fr. 1,361,000. Eerw. Paters Doininikanen Sina; Fo-kjen , 8,000 ; Annam: O. Tong-king , 18,000 ; Midden-Tong-king , 10,000. fr. Zamen: , . . . fr. 36,000, Verseliilleiidc iiiissi?n. Sina t Sjen-si (Minderbr. Ohserv.), 8,000 ; Sjan-si (id.) , 8,000 ; Sjang-tong (Propag.), 8,000 ; Hoe-pé (id.) , 20,000 ; Hoe-nan (id.) , 9,000 ; Hong-kong (Z7Uters van Chartres), 24,000 ; (Zusters van Milaan) , 8,000 ; Mongolië (Belgische missie), 30,000. fr. zamen ; . fr. 115,000. Engelsch Indié'; Patna (Capucijnen) , 6.000 ; O. Bengalen (PP. van 't H, Kruis) , 6,000 ; Midden-Beng. [Missiën van Milaan), 12,000 ; Quilon (Karmel.), 5.000 ; Mangalore (id.) 5,000 , (Zusters van St, Jozef der Verschijning) , 3,000; Ceylon (OMaten van Maria), 24,000 ; fr. : fr. 59,000. Palestina ; 3erm&lem, (Propag.) , fr, 1,200. Afrika: Dahomey en Benin (Miss. van Lyon), 6,000 ; Kafi'erland (id.) 2,000 fr. Zamen: . . . , fr. 8,000. Amerika: St. Bonifacius (OM. van Maria); 7,000 ; Nieuw-Caledonië [Maristen), 10,000 fr. Zamen : . , fr, 17,000. Ooeaniê; Sandwichs-eil. {Picpus) , 3,000 ; Markiezen-eil. {id.) , 3,000 fr. : 0 000. Totaal: fr. 1,603,200. Kort ovcrzigt der verslagen uit de lllsslen over 1666. Lijst der 35 Rlsdoiiimen , waaruit in liet Jaar 1666 69 de aanzlenlljksle sommen le Parijs zijn onirangen. 1 83,294.94. 2 Parijs 70,541.88. 3 MecJielen 56,186.62. 4 Brugge 34,359.52. 5 Atrecht 35,489.97. 6 Gent 32,722.44. 7 Straatsburg 31,895.15. 8 Angers 26,720.04. 9 Lyon 25,523.85. 10 Luik 25,300.00. 11 Doornik 24,914.30. 12 Nantes 24,530.90. 13 iMval 23,113.85. Missii’n. Doopsels. Kiiulereit op^evoed. jlaniiicrkingen. Lazaristen 6 23,448 4,799 Zes missiën van Vreemde missiën 21 299,002 14,667 de 59 hadden nog geen verslag inge.Tezuicten 6 Gong. V. d.H. Geest en het H. Hart van 17,807 11,494 zonden ; dertien andere vermeldden het getal der doopsels of opgevoede Maria 4 Dominik. 3 Verschill. 19 520 12,443 29,991 1,386 2,538 6,342 kinderen niet. Totaal: 59 383,206 41,226 14 Bouaan 22,412.00. 15 Coutances 22,160.14. 16 Besangon 21,921.25. 17 St. Brieuc 20,625.00. 18 Marseille 17,770.00. 19 Amiens 17,572.09. 20 Bodez 17,175.00. 21 Le Buy 17,100.00. 22 Hennes 16,772.25. 23 's Bosch 16,604.93. 24 Frejus 15,346.35. 25 AM 14,248.00. EnBIDISI&ILüSÏIÏ)» BISDOM VAN HAAELSM. STAAT der Ontvangsten en Uitgaven, gedaan door den Thesaurier van het Genootschap der Heilige Kindschheid in het bisdom van Haarlem , van 1 FebruariJ 1566 tot 31 JaniiuriJ 186J. Goedgekeurd door Z. D. H. Mgr. G. P. WIL ME E. Bisschep van Haarlem. ONTVANGSTEN. Alkmaar y 814,225. I 11. Augustinus. (1) . – 749,01. Amsterdam I  75,00. Haarlem 140,00. St. Jacob. . . – 400,00. ’« Gravenhage, Theresia. . – 534,02. St. Antonius. . – 359,68. Transport, ƒ4,129,09. (i) Waaronder van eonen onbekenden weldoener oene gift groot ƒ 100, en van de ouden in ’t St. Ifernards-Gesticht 39,455. (2) Waaronder van vorige jaren f 98,öt on van het Gesticht van Liefdadigheid f 9,25. Transport, ƒ 4129,09. Hoorn. – 14,10. Katwijk (pro Memorie). Kralingen – 186,50. Leiden. – 305,87. Lisse – 70,00. Monster. ...... 41,00. Nieuwveen. ...... 43,21*, Oegstgeest. ....,- 43,00. OverscJiie. ...... 50,00. Poeldijk – 160,00. liotterdam. ...... 1080,00. Schiedam. ...... 312,74. Schipluiden. .... – 14,50, Soeterwoude, . . . , – Stompwijk. ...... 105,00. 't Veld. – 55,00. Voorschoten. .... – 67,85. Warmond. 31,25. Werfertshoeve. .... – 139,40. Zevenhoven. .... – 84.30^ Saldo der rekening op 1 Felruarij 1866 gesloten, .... – 29,15®, Totaal der Ontvangsten ; ƒ 6961,97*. UITGAVEN. Overgemaaht aan den Centralen Raad te Parijs fr. 14,000. ƒ 6574,46, Mekening der Annalen. , – 311,52. Transport. /. 6885,98. ƒ6961,97*. Transport, ƒ. 6885,98. ƒ 6961,97®. OnJcosten voor het geheels Bisdom ,te ’s Hage voldaan, f 40,54. Vrachten en portos. . – 4,70. Totaal der Uitgaven : / 6931,22, Saldo teroverbrengingop de volgende rekening:/30,755. De ruime ontvangsten van het Genootschap in het vorige jaar, geven wederom nieuwe blijken van eenen voortdurenden bloei. Indien de te laat ontvangene en hier niet vermelde inkomsten geene vertraging hadden ondervonden, dan zou het geheel der ontvangsten over dat jaar tot eene hoogte zijn gestegen, welke zij in vorige jaren nog niet bereikt hadden. Maar konden wij ze nog niet allen naar Parijs overmaken , om ze tot cene spoedige verzending naar Sina beschikbaar te stellen, wij zonden toch de gelden , die op het einde van Januarij bij ons waren ingekomen, tot een bedrag van bijna zesduizend en zeshonderd gulden. Telt bij deze geldelijke aalmoezen die duizende gebeden , die iederen dag uit de harte» onzer dierbare leden tot God opstijgen, dan moet gij wel gevoelen dat het geloof groot, de hoop standvastig de liefde vurig is, en dat wij door ons geliefd Genootschap het heil van duizenden bewerken en daarin ook onze eigene zaligheid verzekeren. // Het gebed u met aalmoezen geven is beter dan schatten van goud «op te leggen." Dit woord van den 11. Eaphaöl wordt in ons Genootschap treffend bewaarheid; want meer dan goud , meer dan schatten leggen wij op ; wij helpen immers honderd duizende zielen in den hemel , en eene enkele ziel is meer waard dan alle schatten dezer narde. " Eelt gij veel, geejt dan veel; hebt gij xveinig, f tracht ook van dat xeeinige met blijdschap mede te 1 deelend' o Laat ons toch altijd meer bevreesd zijn te weinig , dan te veel te geven. Geeft met blijdschap, want s God bemint den blijden gever." Stellen wij ons dikwijls voor den geest, dat door onze gebeden en aalmoezen het geluk van onsterfelijke zielen verkregen wordt, die ons ook eeuwig daarvoor dankbaar zullen WBzen. De dankbaarheid en de gebeden dier zalige zielen mogen aan alle leden tot hun tijdelijk en eeuwig geluk strekken. Rotterdam , 30 Mei. —<• Is de Kerk immer groot en indrukwekkend bij hare plegtigheden; vertoont zich daar, op eene wjjze, die der wereld niet ontgaat , de goddelijke Geest, die hare feestvierende kinderen bezielt, inzonderheid vermeenen wij zulks te mogen zeggen van het feest der onschuld, dat, wij zijn er zeker van, bij ieder die het bijwoonde , de diepste indrukken heeft nagelaten , van verlevendigd geloof, van vernieuwden ijver, voor ’t welzijn van zoo vele duizende en duizende ongelukkige schepseltjes , die, verstoken van de onwaardeerbare genade des heiligen doopsels, dreigen verloren te gaan voor den hemel. Zulk een feest vierden wij den 30 Mei; het was de jaarlijksche grooto plegtigheid van het Genootschap der Heilige KindscJtJieid. Wegens ongesteldheid van den Eerw. Bestuurder , had de Eervv. Heer H. Doorewaard , kapellaan der parochie van den H. Laurentius, welwillend de leiding der plegtigheden van dien dag op zich genomen. Des morgens te half tien , droeg ZEcrw', plegtig de H. Mis op, voor de leden, in de , tot dat einde , door de Zusters van Liefde (van het Moederhuis Boezen daal) keurig versierde kapel, toegewijd aan de vereering van het goddelijk Kindje Jezus. ïreflend was hierbij het gezigt van een 50 tal, daartoe als om strijd opgekomene (de plaats liet niet meerdere toe) in het wit met blaauw uitgedoschte bruidjes, die knielend de trappen van het altaar, als zoo vele biddende engeltjes , omgaven. Na het Evangelie hield ZEcrw. eene toespraak, waarin hij, wijzend op het doel des Genootschaps en op de overvloedige vruchten door ’t gebed en geringe stoffelijke offers te erlangen, de leden tot ij vervol voortzetten , hen die nog geen lid zijn , tot deelneming opwekte, aan dit Gode zoo welgevallig liefdewerk. Onder de 11. Mis had vervolgens eene algemeene leommunie van de Hirectricen en Zelatricen plaats. Na dezelve werd het beeld van het goddelijk Kindje van zijn troon genomen, om in processie de kapel te worden rondgevoerd. Een viertal bruidjes bestrooiden deszelfs weg met bloemen; twee prachtige vanen met gouden kwasten, het eene den Zaligmaker de kinderen tot zich roepend en zege- r nerid, het andere de H. Familie voorstellend, en vijf keurig bewerkte wimpels , prijkend met de namen der H. Maagd en der vier andere bijzondere Patronen van het Genootschap , werden door evenveel bruidjes gedragen , terwijl de overige , bloemenkorfjes, lelietakken , of rijk versierde kaarsen in de hand hielden. Hierop volgden twee bruidjes, op hare schouderen het kostbaar baartje dragend, waarop het beeld van het Kindje Jezus rustte ; eindelijk de jeugdige zangeressen der kapel, die, den goddelijken Kindervriend een loflied zingend, zich hierbij aansloten, ’t Was een waarlijk hartroerend schouwspel, en ’t verwonderde ons niet, dat aan menig oog, vooral menige godvruchtige moeder een traan ontviel bij den aanblik dier lieve kleinen , op wier gelaat de onschuld , in haar immer levendig tot het hart sprekenden glans, zoo duidelijk te lezen was. Na de H. Mis werd de zegen des Genootschaps gegeven. liet plegtig lof werd des namiddags te vijf ure gehouden. Onder hetzelve bragt de Eerw. spreker welverdienden dank aan de Hirectricen en Zelatricen voor hare onvermoeide zorgen tot bevordering der belangen van dit liefdewerk; *an de ouders der bruidjes, alsmede aan de goede Zusters van Liefde, die wederom zoo vele offers , zoo vele moeite zich getroost hadden , voor de opluistering van het feest. Dezelfde processie werd na het lof met evenveel stichting als ’s morgens, herhaald. Na afloop hiervan plaatste een der bruidjes zich voor het beeld van het goddelijk Kindje, en dat zijner H. Moeder, en sprak in naam van allen, met kinderlijken eenvoud, eene akte van geheelo toewijding aan Beiden uit. Eindelijk werd de zegen gegeven met het Allerheiligste , waarna de gansche plegtigheidvan dien onvergetelijken dag besloten werd, met de aflezing der namen, die des morgens door de kinderen waren uitgeloot, om g’egeven te w’orden aan hunne kleine beschermelingen in Sina. Dit verslag eindigend, vereenigen wij ons hartelijk met den wensch in de toespraak uitgesproken : dat het Genootschap immer meer en meer bij ons in uitgebreidheid moge toenemen I en wij vinden daarvan de verzekering, in de groote belangstelling waarmede het feest door zoo velen is bijgew'oond en gevierd; dat de ijver der werkende leden onverflaauwd moge blijven, in de bevordering aan het vele goed door het Genootschap nog te stichten! en de algemeene kommunie van den gelukkigen morgen, gaf ons daarvoor een treilenden en zekeren waarborg; want, waar de liefde tot Jezus zich zóó openbaart, daar ook moet de liefde tot den cvcnmcnsch bloeijen en ruime vruchten dragen. BISDOM VAN ’S BOSCH. Uden.— Alhoewel gewoon, jaarlijks het Feest der Heilige Kindsclilieid volgens reglement des Genootschaps in de maanden Januarij en Mei te vieren , hebben wij het dit jaar om verscheidene redenen van Mei tot den 13 Junij moeten verschuiven. Dit uitstelten gaf aanleiding, om ten duidelijkste te ondervinden , hoezeer de kinderen op die plegtigheid rekenen , w:yl de vraag h wanneer het feest zou plaats hebben” op den gewonen tijd begon , en voortduurde tot dat de dag aanbrak , waarop het werkelijk gevierd werd. Om van dit feest eene meer geregelde en tevens beknopte besehrijving te geven, zullen wij drie deelen onderscheiden. Het eerste bestond in de luistervolle Processie. Deze heeft tot punt van uitgang het Klooster der eerwaardige Birgittessen, dat tien minuten van de Paroehie-kerk gelegen is. Bij dat klooster bevonden zich des morgeus te acht ure de twee Tresoriersters en de twee en veertig Zelatricen der verschillende wijken en buurten , met hare onderhoorige kinderen aanwezig. Ook het vijftigtal jonge jufvrouwen van het Pensionaat der eerwaardige Ursulinen waren op voornoemd uur daar te vinden. Onverwijld nam de regeling van alles eenen aanyang, en weldra stonden allen in drie afdeelingen gerangschikt. Eerst kwamen de meisjes , die voorafgegaan werden door eenen vaandrager en een aantal zangeressen , en tusschen hunne rijen zeven andere meisjes met kleine vaantjes. Daarop volgden de jonge jufvrouwen van bovenvermeld Pensionaat, die deels voor , deels achter den troon van het Kindje Jezus hare plaats hadden. Vier bruidjes droegen de baar, waarop het beeldje stond, terwijl eenigc andere bruidjes voorafgingen , en hunne hulde aan den goddelijken Beschermer der uit te strooijen op den weg, die tussclien Klooster en Kerk werd afgelegd. Eindelijk bekwamen de jongens Kunne Keurt, die insgelijks een koor van jeugdige zangers aan het hoofd hadden , en van zeven vaandragers tussclien hunne rijen voorzien waren. De beide Tresoriersters hielden toezigt over de bruidjes, die het Kindje Jezus op den troon droegen ; de overige Zelatricen zorgden voor de orde onder de kinderen, die tot hare wijk of buurt behoorden ; terwijl de el Eerwaarde Heer Pastoor en de drie Eerwaarde Heeren Kapellanen zich op gelijkelijke afstanden tusschen do rijen bevonden , om mede te helpen tot den geregelden afloop der Processie. Omstreeks kwartier voor negen ure, terwijl Klooster , Eaadhuis, Kapel en Kerk de lucht van het geluid hunner klokken deden weergalraen , bereikte de processie de parochiekerk , waarin nu het tweede deel der plegtigheid, dat in eene Solemnele Mis bestond —, aanving. Deze werd door den WelEerw. Heer Pastoor opgedragen. Na het Evangelie stierde de Eerw. Directeur tot de werkende en toegevoegde leden eenige woorden , waardoor zij werden opgewekt, om, in navolging van hunnen Goddelijken Beechermer en voorbeeld, Jezus , hunne jeugdige jaren te kenschetsen door liefde , eerbied , gehoorzaamheid en behulpzaamheid jegens hunne ouders. Na het H. Misoffer ging het derde en laatste deel van het feest volgen. Dit bestond in den plegtigen zegen, die de TV elEerw. Heer Pastoor over de kinderen uitsprak; in een treffend gezang, dat de Pensionnairen van het Ursulinen-gesticht ter eere van Jezus aanhieven ; en eindelijk , ten slotte , in het vereeren der relikwie van de Kribbe des Zaligmakers , gedurende welke oefeningen de kinderen gezamenlijk hunne op het feest toepasselijke liedjes lieten hooren. Ofschoon het weder de processie niet zeer begunstigde , liep evenwel alles in de beste orde af, en keerden kinderen en geloovigen goed tevreden huiswaarts. BISDOM VAN KOEEMOND, Rekening vnn liet Genootschap der Heilige Kiiidschheid 1866-1863. Roermond f 304,64. Buggenum, 56,70. GratJiem. ...... 83,07. Linne. ....... 47,25. Maaslracht. ...... 50,00. Maasniel, ...... 40,63. Montfort. ...... 11,00. Odiliënberg. ...... 7,08. OJie en Laak. .... – 36,85. Stevensweert. ...... 85,52. JFessem ' – 47,25. Gennep. 25,00. Afferden. 22,28. Middelaar. ...... 60,25. Mook. ....... 35,90. Well. 100,00. Transport: f 963,43. Transport: ƒ 963,42. "• – 222,70. Blittersiüijk. ... _ 22 qq Broekhuizenvorst 50 00 Grulhenvorst. , . . _ – 86 25 – 28,06. ’ Sevenum. 2gg g,^ lVlï/1/l 1 fttiM – 35,43. tX/l/uy M 205,02. È/l/ ft nn o ant vu franssuni, , , , – 42 53 40,00. – 40,00. – 132,82. – 118,12. 42^oQ_ BlißTlclCt , SI 97 .... Maashree i< r\f.M 18,82. 190,80. – 49 61 4^y,bl. – 458,87. Collegie van Weert. 9014, ■n ■ ’ Baexeni, . k ■Ueytluizen. , . . _ _ – 85 00 Klooster St. Misabetli. ....  {Weert'). 16,53. Swartlroek {Weert), . . – 18,62. Maastricht. ...... 637,87. lleugem. ...... 59,06. Gulpen. 19,37. Epen . . .... . – 61,42. Eijs. ....... 23,62. Margraten. 19,84. Noorbeek. ...... 28,82. Oud Valkenburg. .... – 8,03. Schin-op-Oeul. . . • « – • 18,42. Brunssum. 91,56. Munsiergeleen. . . • • ' 35,91. Schinveldt. , 37,80. Spanbeek. ...... 24,34. Sittard. 96,86. Meersen. ...... 110,24 Borgharen. ~•••' 43,94, Bunde. 6,44, Eouthem. . ~ 63,78 – “iO.ie Hulsberg. . . – – – ' 2,45 Berg en Terbligt. . . » . – 42,52 Ulestraeten. .- . . . – 36,85 Itteren. " 33,13, Valkenburg. 43,47 Elsloo. . . – . . . – 26,46 Geulle – 14,17 Transport : / 5.310,07 Transport: ƒ5,810,07. Kerhrade – 189,00, Bocholtz. 30,24. EygeUhoven 14,17. Bimburg. ...... 6,61. Scliaasberg. ...... 46,30. Speckliolzer heide. ..... 28,35. TJbachsberg 14,17. Voerendael – 18,90. Woubach. 29,29. Heerlen. ...... 106,31. Rolduc {Seminarie). ... – 51,97. Simpelveld. 54,33. Nieutoenhagen, .... – 11,81. Totaal: ƒ 5911,52. UITGAVEN. Annalen , prentjes , porto, correspondenties etc ƒ 287,91. Blijft: ƒ 5623,61. Roermond., 6 Junij j.l. vierden de jeugdige leden van het Genootschap der Heilige Kindschheid weder feest in deze stad. Middelerwijl de geestelijkheid zich in de voorafgaande dagen had onledig gehouden met de jeugd door het H. Sakrament der Biecht tot het feest op waardige wijze voor te bereiden, had men niets verzuimd om de plegtigheid den meesten luister bij te zetten. Om niet in herhaling te val- len, wil ik dit maal dea heerlijken optocht, die telkenjare, en niet zonder reden, de belangstelling der ingezetenen in ruime mate gaande maakt, stilzwijgend voorbijgaan. De HoogEerw. Hooggeleerde Heer Eussel, professor aan ’t groot seminarie en directeur generaal des Genootschaps in dit Bisdom , bijgestaan door twee Eerw. Heeren kapellaans der Kathedraal, droeg het H. Misoffer op, dat gelijk telkenjare door de heerlijke muziek werd opgeluisterd van de leerlingen van het pensionaat St. Louis. Het was een wezenlijk genot, die welgeoefende talrijke kinderstemmen te hoeren , die de ruime bisschopskerk door hun zachtvloeijende akkoorden deden weergalmeii. Na het Evangelie hield de Eerw. Heer Creemers , thes.-secretaris des Genootschaps , eene passende rede, waarin hij de pligten van het jeugdige niet alleen maar ook van het volwassene kind uiteenzette. Hulde zij , bij deze gelegenheid , gebragt aan die twee Weleerw. Heeren , die steeds met zooveel liefde voor den bloei des Genootschaps ijveren, aan de wakkere Zelateurs en Zelatricen, die hunne dienstvaardigheid zoo gaarne aan het Genootschap leenen; hulde vooral kome toe aan het onderwijzend personeel der openbare en bijzondere scholen; inzonderheid evenwel verdienen onzen dank, de vrome Zusters van Liefde, die zich steeds zoo volgaarne belasten met alles, wat tot den bloei des Genootschaps ecnigzins kan bijdragen. De hemel beloone hare offervaardigheid en ondersteune haar voortdurend in de vermoeijende maar ook verdienstvolle taak, van zeven tot achthonderd jeugdige kinderen ter liefde Gods te onderwijzen. Dezelfde dankbaarheid en hulde eindelijk kome toe aan de Eerw. Broeders der Onbevlekte Ontvangenis, die niet alleen door hunne persoonlijke zorgen en hunne talrijke schooljeugd het feest nieuwen luister bijzetten, maar daarenbo'ren door hun bloeijend pensionaat St. Louis het mogelijk maken , dat de hoogdienst en het lof op dien feestdag telken jaren allerplegtigst zijn. God zegene hen allen!— Horn 30 Md. Jongstleden Donderdag, feestdag van Onzes Heeren Hemelvaart , vierde de parochie Horn eene plegtigheid , die tot dan toe, wegens omstandigheden, alhier nog niet had plaats gehad. Het gold namelijk de oprigting van het Genootschap der Heilige Kindschheid, Naauwelijks was het verlangen onzer Eerw. Heeren geestelijken hieromtrent bekend, of ouders en kinderen beijverden zich, om in zoover het van hen afhing, aan dien wensch gevolg te geven, zoodat, binnen weinige dagen ,de inschrijvings-lijst met een tweehonderd-tal namen gevuld w'as. Op den dag zelven , omstreeks negen ure, begaven zich de WelEerw. Heeren Pastoor en kapelaan der plaats , alsmede de Eerw. Pleer Creemers , kapellaan van Itoerniond en thes.-secretaris des Genootschaps, allen in rokkelyn gekleed, en door het zangerenkoor vergezeld , naar het nieuwe schoollokaal, alwaar de jeugd , onder de hoede van onzen wakkeren onderwijzer gerangschikt, de aankomst der geestelijken schier met ongeduld verbeidde. De stoet zette zich in beweging onder het gelui der klokken en het aanheffen van het Veni Creator. zóó vierde Horn zijn eerste kinderfeest ; zóó werd in onze parochie de grondslag gelegd van een Genootschap , dat hier, gelijk overal elders, weldra zal blocijen de geestdrift der ingezetenen strekt ons tot waarborg —en dat, wij twijfelen er niet aan , Gods rijkste zegeningen over ouders en kinderen zal aftrekken. Einigliausen (kanton Sittard). De 4' Zondag na Paschen, 19 Mei, was voor de kinderen der Parochie een dubbele feestdag: ’s morgens hadden 15 hunner voor het eerst het onbesefbaar geluk , Jezus in hunne jeugdige harten te ontvangen ; ’s namiddags vierden allen te zamen het feest der Heilige Kindschlieid. Moge het goddelijk Kindje .Jezus de kleinen door zijne genade voorbereiden, om eenmaal heilig en gelukkig hunne eerste H. Communie te doen ! Zou niet het gebed der geredde kindertjes krachtig medewerken , om hun die kostbare gunst te verwerven ? Wat de verhevene plegtigheid des morgens betreft , wij vermelden slechts den diepen indruk , te weeg gebragt door de aanspraak van een meisje onder de communicanten aan den WelEerw. Heer Pastoor. Het gelui der klokken en de zang van het Veni Crcator, waaronder Zijn Eorw. door hen van de Pastorij was afgehaald, hield eensklaps stil, en voor de kerk bedankte het lieve kind in aller naam den Ecrw, Herder, voor de vaderlijke zorg aan hunne onderrigting besteed ; alle zouden heden vurig bidden dat God nog tal van jaren dien goeden herder mogt behouden, wiens vijfentwintigjarig jubelfeest men spoedig hoopte te vieren. Men zag op het gelaat der toehoorders, hoe hartelijk zij met die betuiging van dankbare genegenheid instemden ; de WelEerw. Heer Pastoor was diep getroffen, en met tranen in de oogen , na hartelijken dank , vermaande hij de kinderen , zijne lessen nimmer te vergeten , en verzoeht hen nog , hun gebed met het zijne te vereenigen onder de Hoogmis, die hij voor de communicanten , de dierbare ouders en de gansche Parochie zou opdragen. ’s Namiddags ten 3 ure nam de tweede plegtigheid een aanvang. Twee aan twee, onder de leiding van den WelEerw. Pater Martens, met de processievaan voorop, trokken een 70tal lieve kleinen naar de pastorij , om van daar den WelEerw. Heer Pastoor en het beeld van het Goddelijk Kind af te halen. Schoon en genoegelijk was het voor de ouders en den geliefden Herder , hunne kleinen, om den goddelijken Kindervriend geschaard, zedig en al biddende kerkwaarts te zien trekken. Treffend ook, dat de vier bruidjes, door welke het met kransen en bloemen versierde beeldje gedragen werd, juist onder de eerste communicanten waren gekozen. Zoodra in de kerk het beeldje op zijn voetstuk was geplaatst, en de kinderen rondom hadden plaats genomen, trad een nog zeer jeugdig schoolmeisje voor, en bedankte den WelEerw. Herder voor de opiigting en instandhouding van het schoone génootschap der Heilige Kindschheid; zoo lang, voegde zij er bij , er nog zoovele arme kindertjes te redden waren , zouden de kinderen van Einighausen. het Genootschap trouw blijven. Na eenige woorden Van dank, met innig gevoel van blijdschap uitgesproken , wees Zijn WelEerw. kortelijk op de verhevenheid van hun liefdewerk, en verklaarde zijne op eigen ondervinding steunende overtuiging, dat op een ingeschreven kind Gods zegen zigtbaar rust; hen ten slotte vermanende om God te bidden voor den zoo ijverigen Pater Hartens , alsook voor hunnen onderwijzer, die zich met hart en ziel aan het welzijn der hem toevertrouwde jeugd toewijdt. De Pater Hartens, die reeds des morgens tloor eene welsprekende rede ouders en kinderen aan zijne lippen had geboeid, liet zich ook thans weder hooren : tretfend en voor allen bevattelijk toonde hij aan , hoe de kinderen van Einighausen. reeds kleine Missionarissen waren. Met niet minder aandacht en in de diepste stilte werd daarna de gevoelvolle opdragt aangehoord , door een herdertje in aller naam verrigt, en na de gewone zegening der kinderen werd de plegtigheid door den zegen met het Allerheiligste besloten. HISUI Brief van Mgr. Alex. Taclié, bisscitop van Sb. Bonifacius {Hudsonsbaai) aan den Eerw. lieer Bestuurder van het Genootschap. Roode-rivlcr , 83 Kovenibcr 1865. tt Eeew. Heee , Pas teruggekeerd van eene rondreis van twee maanden in het binnenste gedeelte van mijn bisdom, haast ik mij u de gevraagde narigten te doen geworden , en hierbij eenige bijzonderheden te voegen, die welligt aan de jeugdige lezers uwer Annalen belang kunnen inboezemen. Voor dezen keer bepaal ik mij bij een woordje over een togt van een mijner ijverigste missionarissen. WDlen de lezers hem volgen , waarschuw heu dan, dat zij zich voorzien van hunne winterdassen, wanten, en wat men verder tegen de koude kan noodig hebben. Verder, daar zij in die onmetelijke sneeuwzeeën ligt konden verdolen , zult gij mij wel veroorloven, tot meerdere zekerheid, hun mede tot geleider te verstrekken. Op reis dan, vriendjes; laat ons eerst naar den missionaris gaan. Hij heet Pater Lacombe; hij woont ginds heel ver, ten noordwesten van St. Bonifacius, nog al digt bij de groote bergketen, bij de aardrijkskundigen bekend onder den naam van Eotsgebergte, waardoor de bewoners der kusten van den stillen Oceaan tegen de guurheid van onze onvriendelijke luchtstreek beschut zijn. Daar, in de groote vlakten, beneden langs de hooge bergen , wonen eene menigte wilde volkstammen ; sommige daarvan behooren tot mijn bisdom; zij beeten Zwartvoeten , Bloedraannen , Paedsganes, Saraijers; te zamen vormen zij bet volk dat gewoonlijk kortweg de Zwartvoeten (Pieds-noirs) genoemd wordt. Lange jaren hebben deze arme Indianen eene droevige vermaardheid bezeten, als zijnde de meest woeste en de wreedste van al onze wilden Wat al bloedige en afgrijselijke tooneelen hebben zij geleverd in hunne betrekkingen met hunne naburen, of zelfs onder elkander ! Doch reeds sedert eenige lenten , had het gezigt onzer goede missionarissen van het St. Anna-meer, hoewel zij zich slechts bij wijlen konden vertonnen , een heilzamen indruk op die ruwe gemoederen gemaakt. Zij verzochten zelfs, dat de man des gebeds, de Zwartrok, in hun midden zou komen wonen. Verleden winter heeft Gods hand zich op die arme zonen der woestijn verzwaard: eene kwaadaardige ziekte sloop door hunne tenten rond, en bragt met zich den dood. Het ongeluk is dikwijls eene weldadige onderrigting. Geve God, dat gij ,' lieve vriendjes , met de lessen van deugd die gij in ruime mate ontvangt, zoo wel uw voordeel doet, dat gij de vreeselijke lessen van Gods regtvaardigheid niet te verdienen of te vreezen hebt I De Zwmrtvoeten, zwmar beproefd en bezwijkende onder deze plaag , dachten nu op den man die overal nuttig, maar vooral troostrijk is bij het leger der kranken , bij het bed der stervenden. Zij zonden 8 een gezantschap tot den Zwartrok, om hem hunne ellende kenbaar te maken, en hem te smeeken zich hunner aan te trekken. Zoo haast heeft Pater Lacombe dit nieuws niet vernomen , of hij begeeft zich op weg. Wij gaan mede maar laat ons oppassen , dat we hem goed in het oog houden ; verliezen wij hem uit het gezigt, dan loopen wij groot gevaar, niet weer bij hem te komen. Het is koud; de wind snijdt ons door het gezigt; de sneeuw zal spoedig in dikke wolken van den grond opstuiven, en op deze onmetelijke velden, die op eene bevrozen zee gelijken , is het niet gemakkelijk elkander te erkennen ; in het hevigst van den storm is het zelfs onmogelijk zich van de rigting der reis te verzekeren. .... Maar wat hooren wij daar voor een vreeselijk leven ? Zijn soms al de honden der wereld hier bijeen om ons te verwelkomen ?. . . Het is een kamp, een kamp van wilden: wij zijn hier onder den volkstam des Gries. Vreest niet, lieve kinderen, vele honderden zijn reeds tot het christendom bekeerd. Ziet ecns , hoe zij de missionarissen met blijdschap en ongeduld ontvangen 1 Op het oogenblik hebben zij alles volop ; ontelbare kudden buffels zijn aan de deur. Gij zijt zeker vermoeid van de reis, en geeu wonder : gij hebt ook altoos achter ecne slede moeten loojDcn , die door vier fiksche honden getrokken werd. Neemt nu wat rust, legt u neder op die buflclshuiden in den hoek der tent; gij zult er beter slapen dan op dons. Pater Lacombe zou evenzeer rust noodig hebben, vriendjes, als gij; maar hij is missionaris : hij moet een gedeelte van den nacht door- bréngen met het onderrigt zijner nieuwbekecrden; daarbij zal hij nog lange verklaringen moeten doen over de reden van zijne zoo onverwachte reis. Pas heeft hij gezegd , dat hij naar de Zwartvoeten wil gaan , of allen die hem omringen , schrikken bij de gedachte aan het gevaar dat hem daar wacht. Die Zwartvoeten zijn zoo trouweloos; zij zijn zoo wreed zelfs in gewone omstandigheden; wat zal het zijn in de verzoening hunner wanhoop. In plaats van naar den priester te luisteren, zullen zij [hem ter dood biengen. Zij hebben hem laten ontbieden , maar dat is slechts een list. ... Sommige hunner waarzeggers of duivelskunstenaars hebben welligt verklaard dat men zulk een slag-toflér noodig had om den toorn hunner verbitterde godheden te bedaren ”Al die ledenen, die men bijbrengt, schijnen gegrond inde oogen der menschelijke voorzigtigheid; maar de heilige dwaasheid van het kruis kent dergelijke voorwendsels niet. De missionaris heeft geen geleider; hij zal den aartsengel Eaphaël verzoeken hem te vergezellen. Hij zal alleen vertrekken met zijn trouwen gezel, den braven Alexis , die serdert elf jaren zich aan de Missie heeft gewijd ; ook deze kent geene vrees en heeft slechts één verlangen ; de missionarissen te helpen in het redden van zielen. Op reis dan, vriendjes; wij hebben nog een langen weg af te leggen. Dagen achtereen trekken wij over dorre ledige vlakten , waar zelfs geen enkele heester te vinden is ; gg voelt uwe leden v.an koude vei-- stijven. Maar moed gevat! wat verder op, hij de schoone Eooie-herten-rivior (lied-deer-rivef), uitloo- pend in den zuidertak der Saskatsjawin) , staat een weinig hout; wij zullen er een goed vuurtje aanleggen. De wilden moeten zich daaromtrent ophouden. Beklimmen wij eens dezen heuvel ; ziet gij ginds ver die dikke rookwolken niet ten hemel stijgen ? Wij naderen het kamp ; och, wat is alles stil en doodsch ! Vreest niet, lieve vriendjes ; deze wilden zijn wreede menschen, maar God heeft hen nu ter neergeslagen. Hun hart wordt als geperst; de smart foltert hunne zielen ; hun ongetemd karakter worstelt tusschen do wanhoop en eenige stralen der goddelijke genade, welke de Heer in de diepe duisternissen, waarin zij nog begraven liggen, laat schijnen. Het zijn onze Zwartvoeten 1... Doch hoor ik daar niet een schellen kreet van tent tot tent rondgaan ?. .. Zij hebben onze komst vernomen , en maken elkander het nieuws bekend. Laat ons binnentreden. Welk droevig schouwspel vertoont zich aan onze oogen ! De arme wilden zijn ten prooi aan eene ziekte, waartegen zij geen middel kennen, waarbij zij zich niet de minste verligting kunnen verschaffen. De jagt, hun eenig middel van bestaan, is hun nu onmogelijk, zoodat zij nog al de ellende van een bangen hongersnood te verduren hebben. Zij sterven bij menigte weg, en hunne laatste oogenblikken worden door wanhoop vergiftigd. De aankomst des priesters veroorzaakt hun dan ook eene onbeschrijfelijke vreugde. Zij gevoelen, dat God het is die hen slaat; van allen verlaten , begrijpen zij, dat de man , die met levensgevaar tot hen komt om hun den open hemel aan te wijzen , en den gapenden afgrond der hel onder hunne voeten te sluiten, waarlijk van God gczoiidtii eii vriend dur meuschcn is. God beloonde het geloof der arme wilden ; spoedig nam de ziekte zigtbaar af. Onze heilige godsdienst had alzoo de dubbele eer van den hemel te openen cn Gods gramschap te ontwapenen. Geliefde kinderen , ziedaar gedeeltelijk nw werk I drie honderd kinderen voor God herboren ! De meesten zijn reeds in den hemel en bidden voor u; eenigen blijven nog op aarde over. Ook dezen zult gij blijven bijstaan , en ons helpen om hen ook in het tijdelijke niet te verlaten 1 O , Eerw. Heer, wat al goed is hier te doen ! hoe vele arme kinderen te doopen , en ook te ondersteunen ! Ontvang mijn dank voor uwe liefdadigheid,- betuig dien ook aan den Centralen Raad, en aanvaard, enz. Alex. Bisschap vati, St. Bonifacius. 8* Sïîmäq Brief van üen Eerw. Heer Riclel, Apost. Vilc. van het Gezelschap der vreemde Missiën, aa?i zijn nichtje te Vannes. (KJang-hai, lO December 1866.) Beste Emilie , Ik heb (laar juist een’ langen brief aan uw papa en mama geschreven ; maar ik wil hem niet laten vertrekken , zonder er een woordje voor u bij te doen ; ik zal u eens vertellen van de kleine Elizabeth. Vij waren te Kang-Iloa, een eiland bij de kusten van Korea; de fransehe soldaten hadden de stad ingcnomen : alle inwoners waren gevlugt met hunne kleine kinderen bij zich ; zij waren zeer bang voor den oorlog. Er waren maar eenige zeer arme of zieke mensehen achtergebleven. Eens , toen ik door de groote straat ging, merkte ik een klein meisje van 3 jaar; zij was alleen, en zag er heel bedroefd uit. Ik kwam digter bij, om haar aan te spreken en te troosten ; maar zij antwoordde niet. Ik gaf haar eenige stuivertjes om wat koekjes te koopen ; zij nam zo aan, maar zonder iets te zeggen, en trok een scheef gezigt tegen mij. ’s Anderendaags zag ik haar weder; evenzoo den derden dag; zij stond altoos op dezelfde plaats , altoos even stil , even treurig. //Hebt gij dezen morgen rijst gehad ?” vroeg ik haar. Zij zag mij aan, zonder te antwoor- den. Nu kwam er een man bij , en zeide: // Neen, Eij heeft niets gegeten. Het is mijn eigen kind ; hare moeder is met al de andere vrouwen gevlugt ; ik ben verminkt, wij hebben niets , wij zullen allen van honger sterven ... .” O , die arme mensohen ! wat zijn zij toch ongelukkig! Ik liet hun een weinig rijst geven. Drie dagen later kwam ik weder daar voorbij j ik dacht weer aan het kind, maar ik zag haar niet ’s Anderdaags , toen ik weêr daar kwam ° zeide mij iemand, bij het omgaan van eenen hoek : Kom eens mee, hier ligt een kind voor de deur; het schijnt heel ziek te zijn.” Ik ging, en aanstonds herkende ik hetzelfde kleine meisje. Zij lag op haren rug, schier verstijfd van koude; haar gezigtje was paarsch ; schuim en bloed liep haar uit den mond j rondom vlogen eene menigte wespen, die op haar hoofdje kwamen zitten. Zij leefde toeh nog, en ik nam haar haastig op. Zij was geheel nat en vuil. O, hoe ongelukkig zijn toch die kinderen , die geene moeder hebben om te geven wat zij noodig hebben, goede boterhammen en sehoone kleeren 1 Ik dacht aan de kindertjes van Frankrijk , die zoo goed verzorgd , dikwijls te goed verzorgd worden , door hunne al te goede ouders. Ik had het kleine meisje dan opgenpmen; ik zette haar op den rug van een twaalfjarigen Koreër, en zoo kwamen wij aan de hoofdwacht. Dadelijk wer- den de gcneesheeren gehaald ; zij deden hun best aan het kind. Men ontkleedde haar, wreef haar met brandewijn, en legde haar in watten om haar te verwarmen. De dokter had verklaard, dat zij in gevaar was , en misschien geen uur meer zou leven. Ik was bedroefd , maar ik dacht er aan , om haar ten minste een groot geluk te bezorgen. Was zij zoo gestorven, dan was zij niet bij onzen lieven Heer in den hemel gekomen; ik besloot dus haar te doopen. Ik verzocht een van de aalmoezeniers haar dit Sakrament te willen toedienen ; dit deed hij en noemde haar daarbij Elizabeth. Nu was ik gerust; als zij nu sterft, dacht ik, is zij een engeltje in den hemel. Maar nog meer was ik in mijn schik, toen ik een uur later nog eens kwam zien. Zij begon al eenige lepels bouillon te gebruiken j hare oogen gingen open. De dokters waren er altoos bijgebleven , en de brave soldaten , die in het rond zaten of stonden, maakten geneesmiddelen en kleeren voor haar gereed, enz. Men sprak slechts over het kind. Maar toen zij bijgekomen was , verschrok zij niet weinig op het zien van al die zwarte mannen (de Koreërs zijn altoos in het wit gekleed) ; zij begon te huilen en te schreijen van acht uur ’s avonds, tot ’s morgens twee ure; het was als een jong duiveltje, ’s Anderendaags was zij al heel wel; ik moest haar ergens zien te plaatsen. Scholen, weeshuizen of vondelingsgestichten zijn hier niet; ik was er dus mee verlegen. Ik ging de stad eens door om haar vader op te zoeken, en toen ik hem tegenkwam zcide ik hem: // Uw dochtertje was haast gestorven; gij liebt haar zeker niette eten gegeven. Helaas! ik heb zelf niets te eten. De dokters hebben haar behandeld, wij hebben haar wat te eten gegeven, zij IS nu weer goed; wilt gij haar terughebben? Als zij hier terugkomt, zal zij zeker sterven. Elizabeth was nu heel van hare ziekte bekomen , zij was dik en sterk ; zij liep op de plaats , en kwam zelfs op mijne kamer, maar zij was toch bij mij niet best op haar gemak ; want er was nog al eens wat knorren gevallen Toen wij vertrokken , plaatste ik haar op de groote fregat; daar was zij altijd in of omtrent de keuken , en de kok was haar beste viend. Later moesten wij op een ander schip , en de matrozen zeiden: //Och, nu nemen zij ons ons // kind weer af 1 Pater, als ge haar bij ons liet tot ff haar twaalfde jaar, zouden wij ze met zorg groot ff brengen.”— Op het nieuwe schip hielden de matrozen allen evenveel van haar , en zorgden goed voor alles ; zij had ook gaarne met die gasten te doen. Bij onze aankomst te Sjang-7tai sprak ik over haar met de Zusters , die haar gaarne aannamen ; zij waren blijde een Koreesch kind in huis te hebben. Ik ging dan naar het schip terug om haar te halen ; maar toen zij zag, dat ik haar mee wilde nemen , ging zij de matrozen a.an den hals, aan dekleeren, aan den baard hangen, en deed wat zij maar kon ©m'bij die brave zeelui te blijven; en dezen hadden haar ook gaarne bij zich willen houden. Toen wij in het schuitje stapten, om naar land te varen, gilde en schreeuwde zij van kwaadheid; er was geen troosten aan. Dat leven verveelde mij : ik liet haar vnn alles zien, maar zij wilde niets hebben, en schreeuwde hoe langer zoo harder. Ik wilde haar op mijn knie nemen: maar zij sloeg en schopte mij en wrong zich als een paling in mijn handen. Nu begon ik haar eens geducht in het Koreesch te bekijven ; dat hielp: zij zweeg maar ik zag dat zij alle moeite had om zich in te houden. Ik liet haar naar de Zusters brengen. Alle kwamen toegeloopen om de kleine Elizabeth te zien , namen haar in da armen, en kusten haar. Daags daarop hoorde ik dat zij al goed gewend was; zij hield veel van de goede Zusters. Spoedig werd zij naar Ning-po verzonden, waar een gesticht van de Ueilige KindscJiheid is, en daar is zij nu nog. Dit gesehiedenisje heb ik expres verteld voor u, lieve Emilie, en voor uwe kleine speelgenooten die in de Heilige KindscJiheid zijn; mama zal het u voorlezen , en dan moet gij het maar verder vertellen. Hierbij hebt gij ook een portretje van de kleine Elizabeth; daar kunt gij op zien, hoe de kleine meisjes Korea gekleed gaan ; bid dan ook eens voor die kinderen, en ook voor mij Vaarwel beste Emilie. ’ üto Heeroom, die veel van ti houdt, F. Eidel, Ap. Miss. In Mei 11. is te Parijs ontvangen het ligcliaam van den eerwaardigen martelaar Jozef Ly, priester van westelijk Tong-king (zie n” 96, blz. 190—196.) Het rust voorloopig in de martelaarszaal van bet Seminarie voor vreemde Missiën , naast dat van den Eerw. Heer Vénard. Het niet onbelangivekkend vei’siag van de tweede jaarUjksehe algemeene vergadering (in Mei) der Bestuurders, Ijveraars en IJveraarsters te Parijs , zal eerst in het volgende nummer kunnen verschijnen. BLJIDVULLIIVG. De kleine A. B*** (Parochie van St. Jozef te Parijs) krijgt dagelijks iets van moeder, om wat bij haar brood te koopen. Maar zij spaart het liever voor de Heilige KindscMeid. Men moet goed op haar letten, anders zou zij soms het noodzakelijkste weggeven, om iets voor de kleine Sinezen te kunnen krijgen. Maakt men haar soms eenige opmerking, dan antwoordt zij al lagchende: // Die drooge loterhammen lust ik graag; ik verzeker u, dat zij mij goed smaken.”—■ W 101. annalen VAK HET GENOOTSCHAP DER BEIIIGB KISDSCHHEID. ËIBANIISRLNÌIIL CENTRALE RAAD. Tweede algetneene Vergadering der Bestuurders , Ijveraars en IJveraarsters van Parijs. Donderdag den 9 Mei 11., onder de octaaf van den Goeden Herder, had, naar gewoonte, in de kapel er , HE. Lazaristen, de tweede jaarlijksche vergadering plaats van al de Bestuurders, Ijveraars en I Jeraarsters van Pas-igs. De vereeniging, die zeer tainjk was, werd voorgezeten door Mgr. Gauthier, 9 l)is3cliop van Emmaüs i. p. i., Apostolisch Vikaris van Zuid-öoc7dncMna. De eenvaai’dige Kerkvoogd, aan het altaar bijgestaan door twee jonge Coehinehinesehe diakenen, droeg het H. Misoffer op voor de overledenen van het Genootschap, te midden van eene godvruchtige , ingetogene schaar van geloovigen, en onder begeleiding van welluidend kerkgezang. Jlgr. Gauthicr kon niet in persoon de vergadering ioespreken, om haar de belangwekkendste bijzonderheden mede te dealen aangaande de verafgelegene klissie , in welke Z. D. 11. sedert 32 jaren werkzaam is; de Eerw'. Heer de Girardin, tweede Yoorzittcr en Algemeen Bestuurder van het Genootschap, w'as ditmaal de tolk van den godvreezendenbissehop. In eene sehoone en treffende toespraak schetste hij voor de aandaehtige toehoorders , niet meer de smarten en bloedige beproevingen , maar de vertroostingen en blijde verwachtingen der Annamitische Kerk , eene toekomst die ons reeds in het verschiet tegenlacht. Ja, dank zij der goddelijke Goedheid, en den gebeden van het Genootschap ; de tijden zijn veel, zeer veel veranderd, en de dageraad van een beter lot schijnt op te gaan over dit arme land van Aiinara, nog pas besproeid met het bloed van 30,000 martelaren , waaronder 120 priesters, en onder deze 22 irit Zuid-Tong-king. De laatste oorlog in en het bezoeken van frankrijk door onderscheidene mandarijnen uit die streek, hebben voor de Missie tot de schoonste uitkorhsten geleid. Deze staatsdienaren , van welke één minister is van biimenland- Èclie zaken, en een ander goevemeur van Zuid-CochincJnna, hebben bij hunne terugkomst verhaald , wat zij in Frankrijk gezien en gehoord hebben.' Hunne niededeelingen hebben op den koning een nllergunstigsten indruk gemaakt, zoo dat Tu-duo thans in eene geheel andere stemming verkeert. Dit IS nog onlangs gebleken , toen hij Mgr. Gauthier zelven , die toen 45 uren van de hoofdstad verwijderd aan bet bof ontbood. Wanneer vroeger een bisschop naar de hoofdstad van het Annamitische rijk gevoerd werd , kwam hij daar als een gevangene, met ketenen beladen .... Thans IS zijn intogt een zegetogt , opgeluisterd door een talrijk en schitterend geleide : zoó immers trok Mgr. Gauthier de stad Ilué binnen. Hij werd er met alle eer ontvangen, en koning lu-duc gelastte hem zich naar Frankrijk te begeven , om daar mannen te vragen en naar Annam. te brengen , die in staat zouden zijn om de Annamieten met de nijverheid, de kunsten en handwerken van Frankrijk bekend te maken. Dit is het doel van de reis, die Mgr. Gauthier na eene lange afwezigheid in ziin vaderland terugvoert. Twee dagen na het vertrek van Z. D. H. uit Ilué werd door de goddelijke Voorzienigheid een groot gevaar afgewend. dat het christendom in Annam bedreigde. Den 17 September , toon men des moro-ens naar gewoonte, de stadspoorten opende, gewapende bende zamengezworencn plotseling binnen , cn rukte voort tot in het paleis des konings. waren op het punt des konings vertrekken biimen te treden, toen zij door de waelit van bet paleis weiden staande gebonden, tiet doel der zamenznering was, een neef des konings in plaats van zijn oom op den troon te plaatsen. Thans echter moest deze ongelukkige, die reeds op vermoeden in heebtenis was genomen , de ontdekte zamenzweriiig twee dagen later met zijn leven boeten ; bij werd gewurgd ; ook zijne moeder , zijne eebtgenoote , twee jonge kinderen en zijne drie broeders , werden ter dood gebragt Later ondergingen nog een twintigtal der voornaamste zamengezworenen de doodstraf. De begunstigers dezer zamenzwering waren de bonzen of afgodenpriesters Hadden zij gezegepraald , dan zouden zij de christenen niet gespaard hebben , want de bonzen zijn , na de geletterden , hunne bitterste vijanden. De christenen werden dus niet bemoeijelijkt, en dit voorval verhinderde niet, dat Mgr. Gauthier op den bestemden tijd zich op reis begaf om zijne zending te vervullen Welk schitterend voorbeeld van Gods magtige bescherming tegenover de magten der duisternis, in een land, vvaar de booze geelst dikwijls schijnt als opperinagtig gebieder te heerschen 1 Na deze treffende bijzonderheden, verhaalde de E. H. de Girardin nog eenige losstaande voorvallen, ten blijke van de zigtbare werking Gods in de jeugdige zielen die door det H. Doopsel tot bet boveiinatuurliik leven herboren zijn. . . , . . 1 Een jong lieidenscli meisje , door een dollen-liondsbeet gewond, noopt met bidden en smeeken baar vader , eveneens een beiden, om een priester te halen, van wien zij het Doopsel kan ontvangen. Pas waren de plcgtiglieden afgeloopen , of zij vergat de Ijselijke pijnen die zij leed, en bezwoer met de dringendste woorden hare ouders , dat zij toch ook christen zouden worden , om elkander eenmaal iii den hemel te kunnen wederzien. 