None
Ten aanzien van de invoer uit derde landen wijst de
Commissie het geachte Parlementslid erop dat het invoer­
beleid geen protectionistisch karakter heeft maar beoogt
de traditionele handelsstromen te handhaven. De Com­
missie heeft alles in het werk gesteld om de omvang van
deze traditionele stromen aan te passen aan de ontwik­
keling van het staalverbruik in de Gemeenschap.
De invoer uit beide landen doet dan ook geen afbreuk aan
de maatregelen om de ijzer- en staalmarkt te stabili­
seren.
Voorts zijn de Commissie en de regeringen van de
Lid-Staten overeengekomen om de prijzen van de inge­
voerde ijzer- en staalprodukten strenger te controleren.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1548/81
van mevrouw Boot
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(13 januari 1982)
Betreft: Praktische toepassing van de Dassonville-
formule
In verschillende aan de Commissie gestelde vragen (o. a.
nr. 828/80(1), nr. 1283/80 (2) en nr. 2125/80 (3) door
respectievelijk de heren Pedini, Patterson en Nyborg)
wordt de aandacht van de Commissie gevestigd op
handelsregelingen van bepaalde Lid-Staten die handelsbe­
lemmeringen (kunnen) opleveren voor het intracommu­
nautaire handelsverkeer en wordt de Commissie gevraagd
daartegen op te treden.
(M PB nr. C 302 van 20. 11. 1980, blz. 11.
(2) PB nr. C 338 van 29. 12. 1980, blz. 19.
(3) PB nr. C 134 van 4. 6. 1981, blz. 23. Uit de antwoorden van de Commissie op bedoelde vragen
blijkt telkens weer dat de Commissie het nemen van
maatregelen uit dé weg gaat met de mededeling dat zij
eerst over nog meer gegevens en/of nog meer klachten
wenst te beschikken.
 — Acht de Commissie toetsing van de bewuste handels­
regelingen aan de desbetreffende Verdragsbepalingen
(i.c. de artikelen 30 e.v. EEG-Verdrag) onvoldoende
om strijdigheid met deze bepalingen te kunnen con­
stateren?
— Zo ja, acht de Commissie een dergelijke opvatting te
rijmen met.de in dit verband door het Hof van Justitie
te Luxemburg gehanteerde Dassonville-formule vol­
gens welke formule niet alleen het daadwerkelijk
maar ook het potentieel handelsbelemmerende effect
van een handelsregeling van een Lid-Staat voldoende
is om deze als een verboden maatregel in de zin van
artikel 30 EEG-Verdrag aan te merken?
— Hoe denkt de Commissie voorts - zo zij toetsing van
de handelsregeling aan de Verdragsbepalingen onvol­
doende acht - het handelsbelemmerend effect van
een nieuwe handelsregeling te kunnen beoordelen,
wanneer deze in het kader van de status quo regeling
(akkoord van 28 mei 1969, PB nr. C 76 van 17. 6.
1969) of van andere, thans in voorbereiding zijnde
meldingsregelingen (bij voorbeeld het voorstel voor
een beschikking van de Raad betreffende een infor­
matieprocedure op het gebied van de normen en
technische voorschriften van 25 augustus 1980) bij de
Commissie aangemeld wordt?
— Kan de Commissie meedelen, of de in de vragen nr.
 828/80, nr. 1283/80 en nr. 2125/80 bedoelde
gevallen thans voldoende onderzocht zijn voor het
nemen van daadwerkelijke maatregelen en op welke
termijn deze maatregelen verwacht kunnen wor­
den?
De vöör het eerst in het Dassonville-arrest (van 11 juli
1974) gehanteerde en sedertdien veelvuldig herhaalde
Dassonville-formule wordt in rechtsoverweging 14,5e lid
van het Sekt-arrest (van 20 februari 1975) aldus in
praktische termen vertaald:
„dat voor de werking van het verbod (van artikel 30
EEG-Verdrag, B) niet behoeft te worden vastgesteld dat
dergelijke maatregelen daadwerkelijk de invoer van de
betrokken produkten beperken, doch slechts, overeen­
komstig artikel 2, lid 1, van genoemde richtlijn (Richtlijn
70/50/EEG van de Commissie, B) (4), dat zij een belem­
mering kunnen vormen, voor de invoer, die mogelijk zou
zijn indien deze maatregelen niet bestonden.".
Blijkens de hierboven geciteerde bewoordingen gaat het
dus primair om het handelsbelemmerend effect van een
handelsregeling. De uit de toepassing van de handelsre­
geling voortvloeiende feiten zijn van niet meer belang clan
dat zij op het bestaan van de handelsregeling wijzen.
Hetzelfde geldt voor de klachten waartoe die feiten op
hun beurt weer aanleiding geven. Feiten noch klachten
(4) PB nr. L 13 van 19. 1. 1970, blz. 29. 13. 4. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 92/17
spelen dan ook op zichzelf een rol in de rechtspraak van
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap­
pen.
 In dit verband wordt ook herinnerd aan hetgeen de heer
Nyborg tijdens de zitting van het Europese Parlement op
22 oktober 1979 (Handelingen van het Europese Parle­
ment nr. 246, oktober 1979, blz. 17 en 18) op dit punt
heeft opgemerkt, te weten:
„De Commissie wenste meer voorbeelden van overtredin­
gen en eventueel klachten van andere firma's in andere
landen voor zij zou optreden. Dit is echter in strijd met de
vroegere uitspraken die de Commissie hier in dit Parle­
ment heeft gedaan. Een moordenaar kan men immers niet
opleggen nog meer moorden te plegen, voor zijn zaak kan
voorkomen.".
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(4 maart 1982)
Aangezien de Franse reglementering voor drukappara-
tuur, waarop schriftelijke vraag nr. 828/80 van de heer
Pedini betrekking had, ook in schriftelijke vraag nr.
1549/ 81 (*) van het geachte Parlementslid aan de orde is,
zij het Parlementslid naar het antwoord op die vraag
verwezen.
Met betrekking tot de in schriftelijke vraag nr. 1283/80
van de heer Patterson en schriftelijke vraag nr. 2125/80
van de heer Nyborg vermelde gevallen, wijst de Commis­
sie erop dat, zoals zij ook reeds in haar antwoord op die
vragen heeft gedaan, de haar gesignaleerde moeilijkheden
niet zozeer in de inhoud, als wel in de toepassing van de
desbetreffende voorschriften zijn gelegen. Dit leidde
ertoe, dat een nauwgezet, gedetailleerd en op tegenspraak
verlopend onderzoek moest worden ingesteld.
Om redenen welke zij niet alleen in haar vroegere
antwoorden, maar ook aan de diverse klagers heeft
genoemd, is de Commissie van oordeel dat zij niet in de
gelegenheid is gesteld alle facetten van deze zaak te
beoordelen, zodat het haar onmogelijk was om op basis
van de artikelen 30 e.v. van het EEG-Verdrag, tot een
inbreukprocedure over te gaan.
 Een en ander is niet onverenigbaar met de door het
geachte Parlementslid geciteerde jurisprudentie, omdat
het potentiële restrictieve effect van een maatregel steeds
moet worden aangetoond, doch niet vergelijkbaar met de
aanmeldingsprocedure welke op grond van de „stand
stiU"-afspraak van 28 mei 1969 is ingesteld; het ter kennis
van de Commissie brengen van de bewuste, toen in het
ontwerpstadium verkerende maatregelen, is in beginsel
niet rechtscheppend.
(') Zie deze bladzijde van dit Publikatieblad. SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1549/81
van mevrouw Boot
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(13 januari 1982)
Betreft: Frans keuringsregime voor te importeren toestel­
len onder druk
Door de Direction interdepartementale de l'industrie
region Nord/Pas-de-Calais is ten behoeve van importeurs
een officiële samenvatting in circulaire vorm opgesteld
van het geldende Franse keuringsregime voor te importe­
ren toestellen onder druk, op welk regime ook vraag
nr. 828/80 (J) van de heer Pedini betrekking heeft.
Reeds in de eerste zin van bedoelde circulaire wordt de
strekking van dit Franse keuringsregime als volgt
omschreven:
„La réglementation francaise exige que les appareils
construits a l'étranger soient strictement conformes a la
réglementation du pays d'origine et a la réglementation
francaise.".
Acht de Commissie bij kennisneming van genoemde
circulaire het niet voldoende duidelijk, dat het in vraag nr.
 828/80 bedoelde Franse keuringsregime een regelrechte
inbreuk vormt op de artikelen 30 e.v. van het EEG-Ver­
drag, en is zij niet van mening dat derhalve zonder verder
feitenonderzoek tot actie kan worden overgegaan?
Dat het bij inbreuk op de artikelen 30 e.v. van het
EEG-Verdrag op het bestaan zelf van de maatregel
aankomt, en niet zozeer op de daaruit voortvloeiende
feiten, wordt ook bevestigd door overweging 14, eerste
zin, van het Fietje-arrest (Jur. 1980-8, blz. 3854, 3855),
waarin staat:
„Bij deze argumenten moet eraan worden herinnerd dat
een onder het verbod van artikel 30 EEG-Verdrag
vallende maatregel niet aan dat verbod ontsnapt op grond
van de enkele omstandigheid dat het bevoegde gezag is
gemachtigd ontheffingen te verlenen, zelfs indien van
deze machtiging royaal gebruik wordt gemaakt ten gunste
van ingevoerde produkten.".
(') PB nr. C 302 van 20. 11. 1980, blz. 11.
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(24 februari 1982)
Naar aanleiding van verschillende bij de Commissie
ingediende klachten in verband met het verplichte keu­
ringsregime voor ingevoerde drukapparatuur, heeft de
Commissie de Franse Regering om opheldering gevraagd.
De Franse Regering heeft een aantal argumenten aange-Nr. C 92/18 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 13.4.82
voerd tot staving van haar voorschriften. Deze voor­
schriften zijn ter kennis gebracht van de klagers met het
oog op commentaar daarop hunnerzijds.
Op basis van alle verstrekte inlichtingen zal de Commissie
op zo kort mogelijk termijn haar definitieve standpunt in
deze aangelegenheid bepalen.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1558/81
van mevrouw Scrivener en de heer Galland
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(13 januari 1982)
Betreft: Gedwongen verkoop bij schriftelijke colpor­
tage
Kan de Europese Commissie haar mening te kennen
geven over het door sommige uitgevers en vooral door
Time Life International toegepaste stelsel van geforceerde
verkoop?
Met die methode wordt aan de verbruikers aangeboden
van nieuw uitgekomen werken een exemplaar gratis ter
inzage te ontvangen. Hiertoe moet de verbruiker aan de
uitgever een kaart voor gratis inzage terugsturen; in de
praktijk blijkt echter dat die kaarten niet werkelijk
werden getekend door degene aan wie dat werk wordt
toegezonden, dan wel dat de handtekening - en dit kan
met bewijzen worden gestaafd - volstrekt ongeldig is.
Men kan zich trouwens afvragen of de uitgever in
sommige gevallen niet zelf die „kaarten voor gratis
inzage" invult.
Als het boekwerk dan wordt verzonden stuurt de uitgever
aan de verbruiker een factuur als deze het werk niet
binnen tien dagen heeft teruggezonden.
De verbruiker moet dus de moeite nemen het werk terug
te sturen, dan wel dit betalen, als hij niet wil dat tegen hem
een incassoprocedure, waarvan de kosten voor zijn
rekening zijn, wordt aangespannen.
 Kan de Commissie een onderzoek instellen opdat een
einde wordt gemaakt aan dit soort onoirbare reclame en
handelsmethoden ?
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(26 februari 1982)
De Commissie beschikt niet over gegevens inzake de door
de geachte Parlementsleden gesignaleerde praktijken. Bij de door bepaalde uitgevers toegepaste praktijk om ge­
bruik te maken van vervalste of ondeugdelijk onderteken­
de bestelbonnen voor kosteloze proefexemplaren is er
sprake van het opzettelijk ontduiken van de in de meeste
Lid-Staten bestaande bepalingen tegen dit soort verkoop­
praktijken. Overigens zijn dergelijke praktijken in strijd
met de algemene regel van het verbintenissenrecht dat
niemand op grond van een overeenkomst tot iets kan
worden verplicht als hij die niet door een duidelijke
wilsuiting heeft gesloten. De Commissie is dan ook van
mening dat de consumenten in de Gemeenschap reeds
tegen de bedoelde praktijken gewapend zijn en dat een
onderzoek van de Commissie de beëindiging van deze
praktijken niet kan bespoedigen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1561/81
van de heer Key
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(13 januari 1982)
Betreft: „Bonded stores" in Britse zee- en luchthavens
1. Kan de Commissie mededelen of de Britse douane-
en accijnzenautoriteiten voldoen aan de communautaire
voorschriften inzake het personeelsbestand voor douane­
controle van „bonded stores"?
2. Worden de voorraden in „bonded store"-pakhuizen
in het Verenigd Koninkrijk door de Britse douane in
voldoende mate gecontroleerd om de Gemeenschap voor
inkomstenverlies te behoeden?
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(26 februari 1982)
De Lid-Staten nemen, ieder voor zich, op administratief
gebied de nodige maatregelen om te bereiken dat de
voorschriften van de Gemeenschap worden nageko­
men.
Met betrekking tot de communautaire landbouwproduk-
ten die voor restituties bij uitvoer in aanmerking
komen, wordt in artikel 29 van Verordening (EEG) nr.
 2730/79 (*) bepaald dat, onder bepaalde voorwaarden,
de bevoegde instanties ten minste eenmaal per twaalf
maanden een materiële controle op de in een bevoorra-
dingsdepot opgeslagen produkten uitvoeren.
(!) PB nr. L 317 van 12. 12. 1979, blz. 1. 13. 4. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 92/19
Daar komt nog bij dat de houders van de hiervoren
bedoelde depots eventueel bedragen moeten terugbetalen
uit hoofde van de ontvangen restitutie; met het oog op die
mogelijkheid kan te hunnen opzichte een grondige con­
trole op basis van de handelsdocumenten worden verricht
overeenkomstig het bepaalde in Richtlijn 77/435/EEG
van de Raad (1).
De Commissie beschikt niet over gegevens waaruit zou
kunnen worden afgeleid dat de controle in het Verenigd
Koninkrijk niet adequaat is.
(») PB nr. L 172 van 12. 7. 1977, blz. 17.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1567/81
van de heer Martin
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(13 januari 1982)
Betreft: Handelsbetrekkingen EEG/Comecon
Kan de Commissie gegevens verstrekken over de ontwik­
keling van het handelsverkeer per landbouwprodukt
tussen de Gemeenschap en de Comecon in de jaren 1975
tot 1980?
Kan zij een overzicht geven van het handelspatroon van
elk van de Lid-Staten met de afzonderlijke Comecon-lan-
den in 1?80?
Wat is haar oordeel over de mogelijkheden tot uitbreiding
van dit handelsverkeer voor diverse produkten?
Acht zij het niet noodzakelijk dat maatregelen worden
voorgesteld met het oog op de uitbreiding van dit
handelsverkeer?
Antwoord van de heer Haferkamp
namens de Commissie
(4 maart 1982)
De Commissie zorgt voor rechtstreekse verzending aan
het geachte Parlementslid- en aan het Secretariaat-gene­
raal van het Parlement van twee samenvattende tabellen
betreffende het handelsverkeer van de Gemeenschap met
de lid-staten van de Comecon over de jaren 1975 en
1980.
 Wat betreft het handelspatroon van elk der Lid-Staten
met de afzonderlijke Comecon-landen moge het geachte
Parlementslid worden verwezen naar de „analytische
tabellen van de buitenlandse handel" die jaarlijks worden
gepubliceerd door het Bureau voor de Statistiek van de
Europese Gemeenschappen. De invoer in de Gemeenschap vanuit de lid-staten van de
Comecon is vooral in 1979 en 1980 snel gestegen, in de
eerste plaats door de toegenomen leveringen van energie-
produkten, maar tevens door de stijging van de invoer van
verwerkte produkten in de Gemeenschap. Daarentegen
heeft de invoer van deze landen vanuit de Gemeenschap
een minder snelle ontwikkeling doorgemaakt; behalve
voor chemische en landbouwprodukten is deze invoer
praktisch niet gestegen. De handelsbalans van de
Gemeenschap met de lid-staten van de Comecon, die in
1975 een overschot van 3,2 miljard ERE vertoonde, wees
dan ook in 1980 een tekort aan van 3,3 miljard ERE. De
Commissie meent niet dat deze cijfers duiden op een
gebrek aan concurrentievermogen van de produkten van
de Gemeenschap; integendeel, alles wijst erop dat de
betreffende staten zeer sterk geïnteresseerd blijven in de
invoer van deze produkten, en vooral van die waar een
geavanceerde technologie bij te pas komt; terzelfder tijd is
er door moeilijkheden in de landbouwsector van verschil­
lende van deze staten een toegenomen belangstelling
ontstaan voor de invoer van landbouwprodukten uit de
Gemeenschap. De financiële moeilijkheden echter in
bepaalde lid-staten van de Comecon hebben deze staten
genoodzaakt tot het nemen van maatregelen ten einde
enerzijds de invoer uit de Gemeenschap en uit de wes­
telijke landen in het algemeen te beperken, en anderzijds
de eigen uitvoer te stimuleren. Een van deze maatregelen
bestaat erin dat de organen voor de buitenlandse handel
van de lid-staten van de Comecon steeds vaker en steeds
nadrukkelijker gebruik maken of trachten te maken van
compenserende regelingen: in verschillende landen wor­
den de exporteurs van de Lid-Staten van de Gemeenschap
geconfronteerd met verzoeken om compenserende aan­
kopen van produkten van de betreffende staat, zulks tot
100% of zelfs meer van de waarde van de door hen
beoogde verkopen. Deze tendens heeft de taak van de
exporteurs van de Gemeenschap zeer gecompliceerd.
 De Commissie heeft in het verleden herhaalde malen de
wens uitgesproken dat het handelsverkeer tussen de
Gemeenschap en de lid-staten van de Comecon zich zal
uitbreiden; zij heeft zich ervoor ingespannen te bereiken
dat de problemen die zich in het handelsverkeer voordoen
worden besproken en opgelost in de daartoe meest
geschikte multilaterale organen, zoals de GATT. Terzelf­
der tijd heeft zij aan elk van deze staten voorgesteld om
met de Gemeenschap een bilaterale overeenkomst te
sluiten, in het kader waarvan nauwkeurig omschreven
maatregelen kunnen worden besproken die ten doel
hebben op basis van wederkerigheid de verkopen van
beide partijen te stimuleren en de bij deze verkopen
optredende moeilijkheden te verhelpen. Het valt te
betreuren dat, afgezien van het geval Roemenië en
uitgezonderd de sectoriële overeenkomsten op het gebied
van de textiel en van de ijzer- en staalprodukten evenals in
de sector schapevlees, dit streven om de economische
betrekkingen op een bilateraal vlak verder te ontwikkelen
geen weerklank heeft gevonden bij de partners van de
Gemeenschap. Nr. C 92/20 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 13. 4, 82
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1572/81
van de heer Woltjer
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(14 januari 1982)
Betreft: Regeling tussen zuivelcoöperatie Campina en
zelfkazende leden
1. Is het de Commissie bekend
— dat de Nederlandse zuivelcoöperatie Campina
binnenkort een voorstel tot wijziging van de
statuten aan haar Algemene Vergadering gaat
voorleggen, ten einde te komen tot een regeling
voor zelfkazende leden;
— dat de voorgestelde regeling inhoudt, dat aan de
zelfkazers een bedrag van 250 gulden per koe in
rekening wordt gebracht met een restitutie van
0,0459 gulden per geleverde kg melk (alle bedra­
gen exclusief 18% BTW); dat de voorgestelde
regeling het bijna onmogelijk maakt het bedrijf
voort te zetten zonder uit te treden;
— dat Campina in Zuid-Nederland een monopolie­
positie heeft, en de boeren dientengevolge wel
gedwongen zijn om lid te blijven ten einde toch
melk te kunnen afleveren, wanneer zelf verkazen
onmogelijk is?
2. Is de Commissie niet van mening dat het Campina-
voorstel in strijd is met het Gemeenschapsstreven om
zoveel mogelijk melk uit de interventie te houden, en dat
zelf verkazen daartoe nu juist een goed alternatief is?
3. Is de Commissie voorts niet van mening dat de
coöperatie Campina op ontoelaatbare wijze misbruik
maakt van haar monopoliepositie, waardoor zelfkazen in
het zuiden van Nederland onmogelijk wordt?
4.  Of Campina al dan niet een machtspositie inneemt, is nog
niet onderzocht door de Commissie. 2. Een mogelijke wijziging, in de zin als medegedeeld
door het geachte Parlementslid, kan de verscheidenheid
van het aanbod verminderen, aangezien op die manier het
vervaardigen van een door de consument gewild produkt
minder interessant wordt; dit kan een negatieve invloed
hebben op het verbruik.
3. In punt 1 is reeds vermeld dat de Commissie niet
over de nodige gegevens beschikt om te beoordelen of er
sprake kan zijn van misbruik van een machtspositie in de
zin van artikel 86 van het EEG-Verdrag.
De Commissie verwijst het geachte Parlementslid evenwel
naar het arrest van het Hof van Justitie van 25 maart 1981
in de zaak 61/80 (Coöperatieve Stremsel- en Kleurselfa-
briek, Leeuwarden tegen Commissie) (*).
4 en 5. De Commissie is van mening dat de door de
coöperatie Campina voorgestelde regeling, zoals die door
het geachte Parlementslid wordt uiteengezet, niet in strijd
is met het stelsel van gegarandeerde prijzen.
H Jur. 1981, blz. 851.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1573/81
van mevrouw Quin
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(14 januari 1982)
Betreft: De regeling voor de afvoer van giftige en gevaar­
lijke afvalstoffen in de Lid-Staten van de EEG
1. Welke Lid-Staten hebben in overeenstemming met
artikel 12 van Richtlijn 78/319/EEG van de Raad van
20 maart 1978 (*) plannen over de afvoer van giftige en
gevaarlijke afvalstoffen opgesteld en bijgehouden?
2. Wie zijn precies de „bevoegde instanties" in elk der
Lid-Staten als bedoeld in artikel 12 van bovenvermelde
richtlijn?
(^ PB nr. L 84 van 31. 3. 1978, blz. 43.
 Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(26 februari 1982)
De Commissie is momenteel niet in staat de vraag van het
geachte Parlementslid te beantwoorden, omdat de meeste
Lid-Staten het verslag aan de Commissie nog altijd niet
hebben voorgelegd, dat op grond van artikel 16 van 13. 4. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 92/21
Richtlijn 78/319/EEG voor 1981 was vereist en dat
diende te handelen over de toestand van de verwijdering
van toxische en gevaarlijke afvalstoffen in hun land.
De Commissie hoopt aan "de hand van de nationale
verslagen in de loop van dit jaar ten behoeve van het
Europese Parlement en de Raad voor het jaar 1981 een
samenvattend verslag te kunnen opstellen aangaande de
bovengenoemde toestand in de Gemeenschap en in de
Lid-Staten, alsook aangaande de stand van de toepassing
van Richtlijn 78/319/EEG.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1574/81
van mevrouw Quin
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(14 januari 1982)
Betreft: De verplichting van de Lid-Staten op het gebied
van giftige en gevaarlijke afvalstoffen krachtens
de richtlijn van de Raad van 20 maart 1978
Kan de Commissie, in aansluiting op mijn mondelinge
vraag nr. H-312/81 van 16 november 1981 en op het
antwoord van de heer Narjes (*), een specifieke opgave
verstrekken van de Lid-Staten die wel en die niet verslag
hebben uitgebracht over de stand van zaken inzake de
afvoer van giftige en gevaarlijke afvalstoffen in hun
gebied?
(') Handelingen van het Europese Parlement, nr. 1 -277 (no­
vember 1981).
 Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(26 februari 1982)
Per 31 januari 1982 hadden van de negen Lid-Staten, die
van het begin af aan hiertoe verplicht waren, alleen
Luxemburg en de Bondsrepubliek Duitsland de Commis­
sie het verslag voorgelegd, dat bedoeld is in artikel 16 van
Richtlijn 78/319/EEG betreffende de verwijdering van
giftige en gevaarlijke afvalstoffen (*).
Gedurende de overgangsperiode zal Griekenland deze
richtlijn niet toepassen.
 (>) PBnr. L 84 van 31. 3. 1978. SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1580/81
van de heer Rogers
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(14 januari 1982)
Betreft: Vastrechttarieven voor consumenten van elek­
triciteit, gas en water
1. Is de Commissie voornemens onderzoek te verrich­
ten betreffende het beleid van de Lid-Staten ter zake en de
vastrechttarieven die zij consumenten van elektriciteit,
gas en water berekenen?
2. Is het de Commissie bekend dat het vastrechttarief
per kwartaal voor de consumenten van elektriciteit in het
Verenigd Koninkrijk de afgelopen twee jaar met ongeveer
100% is gestegen?
3. Is het de Commissie bekend dat de vastrechttarie­
ven vaak hoger zijn dan de kosten van het werkelijke
verbruik, met name voor de bejaarden in het Verenigd
Koninkrijk?
4. Is het de Commissie bekend dat deze verhogingen
en tarieven ertoe leiden dat de bejaarden in het Verenigd
Koninkrijk proberen op een verkeerde manier te bezuini­
gen en zichzelf van licht en verwarming beroven ten einde
het verbruikgedeelte van de kosten nog verder te verla­
gen?
5. Is de Commissie voornemens na te gaan of derge­
lijke vastrechttarieven ook in andere Lid-Staten bestaan
en welke bijzondere vrijstellingen in die Lid-Staten wor­
den verleend aan de verschillende categorieën burgers?
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(25 februari 1982)
1. De Commissie onderzoekt het prijsbeleid inzake
elektriciteit en gas, alsook de tariefstructuren (met inbe­
grip van de vastrechttarieven) en zal dit ook verder blijven
doen. Zij is daarom niet van plan het vraagstuk van de
vastrechttarieven afzonderlijk te bestuderen.
2. De Commissie denkt dat prijsverhogingen van een
omvang als aangegeven door het geachte Parlementslid,
zijn ingevoerd om die tarieven op een economisch
verantwoord peil te brengen.
 3. De Commissie geeft toe dat de beschreven situatie
zich kan voordoen bij zeer kleine verbruikers, die echter
niet noodzakelijk bejaarden zijn. Zo bij voorbeeld kan
iemand die een elektrisch fornuis en een oliegestookte
centrale verwarming in zijn huis heeft, een gering gasver-
bruik hebben. Nr. C 92/22 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 13. 4. 82
4. In de gehele Gemeenschap wordt verwacht dat
openbare bedrijven, die elektriciteit, gas en water leveren,
op economische wijze dienen te werken, en in het geval
van de elektriciteit heeft de Raad onlangs een aanbeve­
ling i1) goedgekeurd, waarin o. a. wordt verklaard: „Het
twee-componententarief systeem, dat van verschillende
keuzemogelijkheden het best de kostenstructuur weer­
spiegelt van de elektriciteitsvoorziening, moet algemeen
worden toegepast.".
Verder wordt in de aanbeveling verklaard: „De tarieven
zouden niet kunstmatig laag gehouden moeten worden,
bij voorbeeld om sociale redenen of op grond van
anti-inflatoir beleid; in dergelijke gevallen moeten er zo
nodig afzonderlijke maatregelen worden getroffen.".
Dezelfde principes lijken van toepassing te zijn op leve­
ranciers van gas en water.
5. Vastrechttarieven zijn in de meeste Lid-Staten van
kracht, met lokale afwijkingen in sommige gevallen en,
voor zover bekend, zijn er geen speciale vrijstellingen
verleend. Drie Lid-Staten (België, Denemarken en
Luxemburg) passen voor huishoudelijk elektriciteitsver­
bruik zowel vastrechttarieven als variabele tarieven toe.
In Ierland dient een gedeelte van de bevolking, met in­
begrip van de bejaarden en de gehandicapten, om sociale
redenen, voor elektriciteit geen vastrechttarieven te beta­
len. De Ierse Regering betaalt echter de kosten die niet aan
de verbruiker in rekening zijn gebracht.
(') PB nr. L 337 van 24. 11. 1981, blz. 12.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1581/81
van de heer Rogers
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(14 januari 1982)
Betreft: Tungsram Company Lamp Factory - Ierland
1. Heeft de Gemeenschap direct of indirect financiële
steun verleend voor de oprichting van de Tungsram
Company Lamp Factory in Little Island, Cork, Ier­
land?
2. Zo ja, om welke bedragen en om welk soort
financiële steun gaat het hierbij ?
3. Is het de Commissie bekend dat de in Hongarije
gevestigde onderneming Tungsram met een andere Ierse
onderneming, Solus Teoranta, is overeengekomen de
verkoop in Ierland te beperken? 4. Is de Commissie ook niet van opvatting dat, indien
tussen Tungsram Company en Solus Teoranta een der­
gelijk akkoord over de beperking van de verkoop is
gesloten, dit in strijd is met artikel 85 van het Verdrag van
Rome?
5. Is het de Commissie bekend dat tussen de Tungs­
ram Company en de Irish Industrial Development
Authority overeenstemming is bereikt over een beperking
van de verkoop in Ierland?
6. Is de Commissie niet van mening dat, indien een
dergelijk in punt 5 bedoeld akkoord is gesloten, Solus
Teoranta haar leidende positie in Ierland heeft misbruikt
door de Irish Industrial Development Authority ertoe te
bewegen een dergelijke beperking op te leggen, en
derhalve heeft gehandeld in strijd met artikel 86 van het
Verdrag van Rome?
Antwoord van de heer Andriessen
namens de Commissie
(24 februari 1982)
1 en 2. De onderneming waarop het geachte Parle­
mentslid doelt, heeft geen steun ontvangen van het
Europees Sociaal Fonds en ook werd haar geen lening
verstrekt door de Europese Investeringsbank; evenmin
geschiedde zulks in het raam van het „nieuwe commu­
nautaire instrument", noch vanwege de EGKS. Met
betrekking tot het Europese Fonds voor Regionale Ont­
wikkeling is de situatie echter als volgt:
— in september 1981 werd deze onderneming steun
toegekend;
— wanneer om uitkering ervan wordt verzocht, zal het
steunbedrag (ten belope van 498 000 Iers pond)
evenwel bij wijze van gedeeltelijke terugbetaling voor
aan die onderneming reeds uitgekeerde overheids­
steun door de Ierse Regering worden ingehouden.
 3 t/m 6. Volgens de Commissie ter beschikking
staande gegevens is er geen reden om aan te nemen dat er
tussen Tungsram Manufacturing (Ireland) Ltd en Solus
Teoranta een overeenkomst werd bereikt om de verkoop
van elektrische lampen op de Ierse markt te beperken,
hetgeen ook geldt t.a.v. het bestaan van een dergelijke
overeenkomst tussen Tungsram, voornoemd, en de Ierse
„Industrial Development Authority". Bijgevolg kan de
Commissie over het al dan niet verenigbaar zijn van deze
overeenkomsten met de mededingingsvoorschriften geen
oordeel uitspreken. 13. 4. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 92/23
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1584/81
van mevrouw Viehoff
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(14 januari 1982)
Betreft: Leningen van de Europese Investeringsbank en
Euratom
1. Is het juist dat de EIB een lening heeft verstrekt aan
Électricité de France van 68 miljoen dollar tegen ongeveer
12 % rente Voor de bouw van de kerncentrale Belleville
(Bron: Nucleonics Week, 19 november 1981, blz. 7)?
2. Welk rentevoordeel heeft EdF daarmee verkregen
in vergelijking met de situatie waarbij geld geleend zou
zijn op de kapitaalmarkt en wat is daarvan de invloed op
de kostprijs per kWh elektriciteit?
3. Kan de Commissie een overzicht geven van het
rentevoordeel dat is verkregen bij de onderscheiden
kernenergieprojecten waaraan de EIB geld heeft
geleend?
4. Is het juist dat Euratom in principe akkoord is
gegaan met een lening van 70 miljoen dollar voor de
kerncentrale Belleville (Bron: Nucleonics Week, 19
november 1981, blz. 7)?
5. Welk rentevoordeel zal EdF verkrijgen door
genoemde lening?
6. Kan de Commissie een overzicht geven van het
rentevoordeel dat is verkregen bij de onderscheiden
kernenergieprojecten waaraan Euratom geld heeft
geleend?
Antwoord van de heer Ortoli
namens de Commissie
(1 maart 1982)
1. De Europese Investeringsbank heeft begin novem­
ber 1981 aan Électricité de France voor de bouw van een
kerncentrale te Belleville tegen een rente van 12,65 % een
lening toegekend met een tegenwaarde van 400 miljoen
Ffr. (equivalent van ongeveer 75 miljoen dollar tegen de
toenmalige koers).
 Het bedrag en de voorwaarden van deze lening zijn
opgenomen in een perscommuniqué van de EIB van 12
november 1981.
2 en 3. De door de EIB aangewende financiële midde­
len zijn hoofdzakelijk afkomstig uit leningen op de
kapitaalmarkt. Aangezien de Bank geen winstoogmerk
nastreeft, past zij rentevoeten toe die niet veel verschillen
van die welke op deze markten van toepassing zijn. Aangezien de EIB gewoonlijk een gedeelte van haar lening
in vreemde valuta uitbetaalt, zijn de effectieve rentevoe­
ten vaak lager dan die welke op de markt van het land van
de kredietnemer worden toegepast; hier staat echter
tegenover dat de schuld in vreemde valuta voor de
kredietnemer een wisselkoersrisico meebrengt.
Praktisch gezien zou het niet realistisch zijn om te
proberen het voordeel te berekenen van de door de EIB
toegepaste rentevoeten ten opzichte van die welke op de
kapitaalmarkten worden toegepast, en dit niet alleen
omdat de door de EIB geleende middelen van deze
markten afkomstig zijn, maar ook omdat een dergelijke
beoordeling rekening dient te houden met de ontwikke­
ling, gedurende de terugbetalingsperiode, van de waarde
van de verstrekte valuta ten opzichte van de waarde van
de nationale munt van de kredietnemer.
4. De Commissie heeft inderdaad een principiële
beslissing genomen om een substantiële bijdrage te leve­
ren tot de financiering van deze centrale.
5 en 6. Het antwoord op de punten 2 en 3 is mutatis
mutandis van toepassing op de financiering van Euratom,
die zoals de EIB, haar financiële middelen op de kapitaal­
markten verwerft en deze zonder winstmarge opnieuw
uitleent.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1585/81
van de heer Hord
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(14 januari 1982)
Betreft: Vrij verkeer van personenauto's uit andere lan­
den van de Gemeenschap naar het Verenigd
Koninkrijk
De Commissie zij gewezen op het in het novembernum­
mer van het tijdschrift van de Britse Consumentenbond
„Which" verschenen artikel waarin een gecompliceerde
administratieve procedure voor de invoer van auto's uit
andere EEG-landen in het VK wordt beschreven.
1. Is de Commissie, gelet op dit artikel en andere haar
hierover ter beschikking staande gegevens, van
mening dat werkelijk kan worden beweerd dat een
vrij verkeer van passagiersvoertuigen uit andere lan­
den van de Gemeenschap naar het VK een feit is?
2. Indien de Commissie ook meent dat er geen sprake is
van een vrij verkeer, welke maatregelen is zij dan
voornemens te treffen ten einde verandering in deze
situatie te brengen met name gelet op de artikelen 30
en 85 van het EEG-Verdrag? Nr. C 92/24 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 13. 4. 82
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(26 februari 1982)
1. De Commissie heeft de afgelopen tien jaar een groot
aantal richtlijnen voor gemeenschappelijke normen inge­
diend, waarmee nagenoeg alle auto-onderdelen worden
bestreken; drie ervan moeten er nog door de Raad worden
vastgesteld.
Hoofdzakelijk als gevolg daarvan worden, voor zover de
Commissie bekend, door de autofabrikanten en hun
concessiehouders bij het overbrengen van motorvoertui­
gen van de ene Lid-Staat naar de andere geen ernstige
moeilijkheden ondervonden, al rust op hen wel de
verplichting van de Lid-Staat, waar zij hun produkten
wensen af te zetten, eerst een type-goedkeuring te verkrij­
gen.
Wat de huidige stand van de harmonisatiewerkzaam-
heden betreft zij het geachte Parlementslid verwezen naar
het antwoord op schriftelijke vraag nr. 1498/81 (a) van
de heer Moreau.
 De Commissie zijn echter wel moeilijkheden ter kennis
gebracht, die zich voordoen, wanneer in een Lid-Staat
wordt getracht een vanuit een andere Lid-Staat ingevoer­
de wagen te doen inschrijven, hetzij door degene die de
wagen zelf in het land van invoer wenst te gebruiken,
hetzij door degene die de wagen in dat land wenst door te
verkopen. De gesignaleerde moeilijkheden kunnen in
twee categorieën worden ondergebracht:
a) moeilijkheden die verband houden met de voor
motorvoertuigen in het land van invoer geldende
nationale inschrijvingseisen. Gewoonlijk schijnen die
moeilijkheden in verband te staan met vereisten voor
de nationale type-goedkeuring voor motorvoertui­
gen, welke vaak tot gevolg blijken te hebben dat het
degene die zonder medewerking van de autofabri­
kant of diens concessiehouder handelt, moeilijk
wordt gemaakt een motorvoertuig te doen inschrij­
ven, aangezien volgens het merendeel van de desbe­
treffende regelingen alleen deze laatsten geldig kun­
nen verklaren dat het motorvoertuig aan de nationale
eisen beantwoordt;
b) moeilij kheden die door sommige autofabrikanten zelf
worden geschapen, daar zij bij voorbeeld min of meer
expliciet kunnen weigeren om de door de klant
verlangde wagen te verstrekken.
 Bij de Commissie zijn diverse klachten binnengekomen
die de hier genoemde moeilijkheden betreffen en zich in
diverse Lid-Staten, en dus niet alleen in het VK, hebben
voorgedaan, De onder categorie a) vallende moeilijk­
heden worden bestreken door de Gemeenschapsbepalin­gen betreffende het vrije verkeer van goederen (artikelen
30 tot 36 EEG-Verdrag); in dat verband wordt door de
Commissie thans een onderzoek naar deze klachten
ingesteld om na te gaan in hoeverre de daarbij gebleken
beperkingen in het vrije verkeer op grond van in het
Gemeenschapsrecht zelf erkende motieven (i.h.b. „be­
scherming van de gezondheid en het leven van personen",
artikel 36 EEG-Verdrag) gerechtvaardigd zijn. In ver­
band met de tot categorie b) behorende moeilijkheden
spelen de communautaire mededingingsbepalingen (arti­
kelen 85 en 86 EEG-Verdrag) een rol en daarom wordt
ook binnen het kader van die artikelen een onderzoek
daarnaar ingesteld.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1587/81
van mevrouw Squarcialupi
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(4 januari 1982)
Betreft: Kosmetische produkten en bescherming van de
gezondheid van de consument
De kosmetische industrie die de ene „stijl" na de andere
voor jongeren, volwassenen, ouderen en zuigelingen lan­
ceert, brengt in heel Europa voortdurend nieuwe produk­
ten op de markt waarvan de inhoud slechts bekend is door
de publiciteit van de producenten zelf.
Is de Commissie, gezien de onmogelijkheid voor het
publiek een keuze te maken op basis van een juiste opgave
van de inhoud van de produkten, van mening dat de
huidige wetgeving ter zake in technisch opzicht volstaat
om de gezondheid van de consument te garanderen?
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(4 maart 1982)
De Commissie moge het geachte Parlementslid verwijzen
naar haar antwoord op haar mondelinge vraag H-672 / 81
tijdens het vragenuur in de zittingsperiode van het
Europese Parlement van februari (*).
 (') Handelingen van het Europese Parlement, nr. 1-280
(februari 1982).
(») PB nr. C 85 van 5. 4. 1982. 13. 4. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 92/25
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1590/81
van de heer Seal
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(14 januari 1982)
Betreft: Prijs van koudwater-detergenten in het Verenigd
Koninkrijk
Kan de Commissie verklaren waarom koudwater-deter­
genten prohibitief duur zijn in het Verenigd Koninkrijk en
zo goedkoop in andere EEG-Lid-Staten?
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1591/81
van de heer Seal
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(14 januari 1982)
Betreft: Koudwater-detergenten
Kan de Commissie mededelen of er beperkingen zijn
opgelegd aan de verkoop van koudwater-detergenten in
het Verenigd Koninkrijk door de grote multinationale
zeeppoederproducenten ?
Gezamenlijk antwoord van de heer Andriessen
namens de Commissie
op de schriftelijke vragen nr. 1590/81 en nr. 1591/81
(9 maart 1982)
In het Tiende Verslag over het mededingingsbeleid van de
Gemeenschap in 1980 (blz. 192 e.v., nrs. 248 tot 273)
geeft de Commissie een overzicht van de ondernomen
studies over de werking van de mededinging in de
Gemeenschap. In de paragraaf over de prijsstructuur
verklaart de Commissie dat sterk uiteenlopende prijzen
zeer wel het resultaat kunnen zijn van een actieve
mededinging, waarbij de navolgende factoren een rol
kunnen spelen:
— de vraag of een produkt al dan niet een marktartikel
is,
— de inflatie,
— de wijzigingen in de wisselkoersen,
— de verschillen tussen de produkten,
— de handelsmarges e.d.
Gemeenschap in 1980 (blz. 192 e.v., nrs. 248 tot 273) De Commissie volgt reeds enige tijd de concurrentie-
situatie in de sector detergenten in de Gemeenschap. Zij
zal de algemene ontwikkeling van de handel mede in dit
onderzoek betrekken.
 De Commissie gaat voorts na of in de periode waarin de
prijzen in het Verenigd Koninkrijk mede door de zwak­
kere koers van het pond sterling lager waren, de uitvoer
van detergenten uit het Verenigd Koninkrijk naar de
andere Lid-Staten werd belemmerd in een met de mede­
dingingsregels van het EEG-Verdrag strijdige mate.
De Commissie zal de beide vragen van het geachte
Parlementslid eerst definitief kunnen beantwoorden wan­
neer zij het desbetreffende onderzoek heeft beëindigd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1594/81
van de heer Seal
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(14 januari 1982)
Betreft: Asbest - gevaar voor de gezondheid
Kan de Commissie, gelet op het ernstige gevaar dat asbest
oplevert voor de gezondheid, mededelen:
1. in welke omvang en op welke plaatsen door het
particuliere bedrijfsleven of de universiteiten getracht
wordt door middel van onderzoek een substituut te
vinden voor remvoeringen van asbest;
2. wat de financiële bijdrage is van de Commissie aan
het onderzoek dat wordt verricht om een geschikt
substituut voor remvoeringen te vinden?
Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(24 februari 1982)
1. De Commissie beschikt niet over volledige informa­
tie met betrekking tot dit vraagstuk.
Reden hiervan is dat de fabrikanten van remvoeringen
van asbest zelf wetenschappelijk onderzoek verrichten en
de resultaten hiervan wegens de concurrentie meestal een
vertrouwelijk karakter bezitten.
 Voor zover de Commissie bekend, wordt echter met het
oog op het vinden van een vervangingsprodukt voor
remvoeringen van asbest in de volgende centra weten­
schappelijk onderzoek uitgevoerd: Nr. C 92/26 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 13. 4. 82
Asbestos Information Centre
Ltd
Minerals Strategy & Econo-
mics research Unit, Institute
of Geological Sciences
Institut und Poliklinik für
Arbeits- und Sozialmedizin
Division of Occupational
Health & Radiation Control,
Health Commission of New
South Wales
Department of Occupational
Medicine, Regional Hospital,
Orebro
University of Arizona,
Department of Metallurgical
Engineering
Environmental Sciences La-
boratory, Mount Sinai School
of the City University of New
York Verenigd
Koninkrijk
Verenigd
Koninkrijk
BR Duitsland
Australië
Zweden
Verenigde Staten
Verenigde Staten levert ingewikkelde en moeilijk oplosbare problemen op.
Dat is dan ook de reden waarom de met het oog daarop
ondernomen werkzaamheden nog niet zijn voltooid met
betrekking tot de pensioenregelingen van verscheidene
Lid-Staten. Het is met name twijfelachtig gebleken of in
de huidige sociale context de tot dusver op weduwen van
toepassing zijnde bepalingen zonder meer ook op weduw­
naars kunnen worden toegepast.
In deze omstandigheden vonden de meeste delegaties het
voorbarig dat de Raad zich uitspreekt over het voorstel
van de Commissie van 1974 dat er juist op gericht is de tot
dusver alleen voor de weduwe van een overleden ambte­
naar geldende regeling algemeen te maken. Overigens
werd de Commissie verzocht een nieuw voorstel voor te
bereiden waarin rekening wordt gehouden met de punten
die bij de bespreking van haar voorstel van 1974 naar
voren zijn gekomen.
De Raad zal de bespreking van dit probleem hervatten bij
de door de Commissie in 1979 voorgestelde herziening
van het Statuut voor wat de pensioenregeling van de
ambtenaren betreft.
2. De Commissie verleent geen financiële steun aan
wetenschappelijke onderzoek op dit gebied.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1599/81
van de heer Rogalla
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(18 januari 1982)
Betreft: Gelijkstelling der geslachten ook ten aanzien van
de in het Statuut van de ambtenaren van de
Europese Gemeenschappen opgenomen regeling
inzake weduwen- en wezenpensioenen
Welke principiële, juridische of procedurele bezwaren
heeft de Raad om het uit 1974 daterende voorstel van de
Commissie betreffende gelijkstelling der geslachten ook
,ten aanzien van de in het Statuut van de ambtenaren van
de Europese Gemeenschappen opgenomen regeling inza­
ke weduwen- en wezenpensioenen, waarin naar analoge
toepassing van desbetreffende bepalingen voor weduwen
ook de mogelijkheid wordt geopend voor toekenning van
een weduwnaarspensioen, nu eindelijk goed te keuren?
Antwoord
(11 maart 1982)
De toepassing van het beginsel van gelijke behandeling
van mannen en vrouwen inzake overlevingspensioenen SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1601/81
van de heer Sherlock
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(18 januari 1982)
Betreft: Gebruik van stilbenen voor huisdieren
Kan de Commissie verklaren waarom in Richtlijn
81/602/EEGvandeRaadvan31 juli 1981 0) het verbod
op het gebruik van stilbenen en stilbeenderivaten tot
„dieren van alle soorten" is uitgebreid?
Deze voorschriften waren oorspronkelijk, in het belang
en de veiligheid van de consument, voor het vee bedoeld.
Het toedienen van deze stoffen zou op generlei wijze
afbreuk doen aan het doel van de richtlijn, terwijl het
thans geldende verbod rechtstreeks het welzijn raakt van
huisdieren die aan ziekten lijden die alleen door stilbeen­
derivaten kunnen worden verlicht, zoals incontinentie bij
oudere honden.
 Kan de Commissie bewerkstelligen dat stilbenen op
recept verkrijgbaar zijn voor huisdieren om ziekten te
behandelen waarvoor, voor zover bekend, naast stilbe­
nen geen andere middelen zijn?
(]) PBnr. L222 van 7. 8. 1981, blz. 32. 13. 4. 82 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 92/27
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(2 maart 1982)
Het verbod om stilbenen en stilbeenderivaten te gebrui­
ken werd bij Richtlijn 602/81/EEG van de Raad van
31 juli 1981 uitgebreid tot alle dieren om te bereiken dat
het verbod effect zou sorteren. Genoemde produkten
kunnen overigens momenteel bij de behandeling van
gezelschapsdieren gemakkelijk worden vervangen door
andere produkten die hetzelfde effect hebben. Daarom
acht de Commissie het niet mogelijk, op grond van de
huidige tekst van artikel 3 van genoemde richtlijn, toe te
staan dat stilbenen of stilbeenderivaten bij gezelschaps­
dieren worden gebruikt.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1602/81
van de heer De Keersmaeker
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(18 januari 1982)
Betreft: Afbakening van de ontwikkelingszones in
België
Bij schrijven van 19 november 1981, heeft de Commissie
aan de Belgische Regering haar beslissing overgemaakt
inzake afbakening van de ontwikkelingszones die in
aanmerking kunnen komen voor de regionale steunver­
lening.
Hierbij kunnen een aantal vaststellingen gedaan worden.
Vooreerst werd aan de Belgische Regering, die op dit
ogenblik demissionair was, slechts een korte termijn (acht
weken) gegund om te reageren.
De Commissie heeft daarnaast een strakkere houding
aangenomen ten aanzien van Vlaanderen dan ten
aanzien van Wallonië, zowel wat de afbakening van de
zones betreft als wat de intensiteit van de toe te kennen
steun beteft.
 Deze vaststeUingen roepen een aantal vragen op,
waaromtrent ik graag het antwoord van de Commissie de
Europese Gemeenschappen had gekend:
1. Welk is de reden die de Commissie ertoe bewogen
heeft om op dit tijdstip deze beslissing te nemen
(evenals andere belangrijke beslissingen inzake textiel
en staal) in plaats van af te wachten tot de nieuwe
nationale en deelregeringen zouden zijn geïnstal­
leerd? 2. Graag vernam ik van de Commissie in welke mate
haar beslissing beïnvloed werd door het feit dat de
Belgische Regering niet geantwoord heeft op de
vragen die door de Commissie gesteld werden aan de
Belgische Regering op 5 december 1980.
3. Tevens kan de vraag worden gesteld in welke mate
het Vlaamse gewest verantwoordelijk kan worden
gesteld voor het feit dat zijn antwoorden laattijdig de
Commissie hebben bereikt omdat het de orthodoxe
diplomatieke weg van mededeling volgde, terwijl in
die zelfde aangelegenheid het Waalse gewest geens­
zins dezelfde voorgeschreven weg volgde. (Ik verwijs
hier naar het schrijven van de minister van het Waalse
gewest van 10 juni 1980 dat in het rapport van de
Commissie wordt geciteerd op pagina 1, voetnoot
2).
4. Ten slotte is er de vraag of de Commissie terdege
rekening heeft gehouden met de gewijzigde politieke
situatie in België met name de recente regionale
structuren en bijgevolg de eigen sociaal-economische
behoeften in Vlaanderen.
Antwoord van de heer Andriessen
namens de Commissie
(2 maart 1982)
1. Wat de afbakening van de regionale ontwikkelings­
zones betreft heeft de Commissie het gewenst geacht vóór
eind 1981 een standpunt in te nemen, aangezien het op
5 december 1980 aan de Belgische autoriteiten gedane
verzoek om inlichtingen tot dan toe onbeantwoord was
gebleven.
 Ter zake van de steun aan de textielindustrie en de ijzer­
en staalindustrie was de Commissie gehouden door zeer
strikte termijnen die vóór eind 1981 verstreken.
2. Gezien de strekking van de intussen aan de Com­
missie toegezonden antwoorden mag worden gesteld dat
de beslissing van de Commissie, ook wanneer deze tijdig
zouden zijn binnengekomen, niet wezenlijk verschillend
zou zijn geweest.
3. De Commissie heeft haar beslissing genomen op
basis van de officiële aanmelding van 14 november 1980
door de Belgische Regering met de lijst van de ontwikke­
lingszones. Aangezien deze lijst niet vergezeld ging van
sociaal-economische rechtvaardigingen, terwijl evenmin
de bij de selectie gebruikte methodiek werd aangegeven, is
de Commissie bij haar beoordeling uitgegaan van de
gegevens betreffende een geheel gelijk ontwerp van
ontwikkelingszones, dat op 11 juni 1980 officieus zowel
voor Vlaanderen als voor Wallonië door de minister van
Economische Zaken was toegezonden. Nr. C 92/28 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 13. 4. 82
4. De Commissie heeft zeer wel rekening gehouden
met de in België bestaande gewestelijke structuren. Zij
moet echter ook de sociaal-economische situatie van de
Belgische regio's herbezien in Europees kader, zoals ook
t.a.v. de regio's van alle andere Lid-Staten geschiedt.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1605/81
van de heer Patterson
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(18 januari 1982)
Betreft: Wederzijdse erkenning van bevoegdheden
Kan de Commissie bevestigen dat de Britse universitaire
titels en middelb aar-onderwij sbevoegdheden aan de
Duitse openbare scholen niet worden erkend?
Zo ja, wat is er de laatste tijd bereikt om te komen tot de
wederzijdse erkenning van onderwij sbevoegdheden op
dit terrein? Zal de Commissie stappen ondernemen opdat
hierover spoedig overeenstemming wordt bereikt en,
overeenkomstig de bepalingen van het EEG-Verdrag, het
vrije verkeer van onderwijzend personeel in de Gemeen­
schap mogelijk wordt gemaakt?
Antwoord van de heer Richard
namens de Commissie
(24 februari 1982)
De erkenning door de Bondsrepubliek Duitsland van in
andere Lid-Staten verworven onderwijsbevoegdheden,
onder meer Britse universitaire titels en middelbaar-
onderwijsbevoegdheden, geschiedt pragmatisch geval
voor geval door de ter zake bevoegde overheid in de des­
betreffende deelstaat.
