None
Het voorbeeld van de Bondsrepubliek Duitsland toont
deze stand van zaken zeer duidelijk aan. Ingevolge een wet van 11 januari 1952 inzake het vaststellen van de
minimale arbeidsvoorwaarden kunnen minimumlonen
worden voorgeschreven wanneer er geen vakbond voor
de betrokken bedrijfstak bestaat en er geen contractuele
regeling van de beloningen of andere arbeidsvoorwaar­
den algemeen verbindend is verklaard. Van hetgeen in
deze wet is bepaald is namelijk nooit gebruik gemaakt
wegens het sterk ontwikkelde stelsel van collectieve
onderhandelingen.
De situatie is dezelfde in alle Lid-Staten, maar vier van
hen - Frankrijk, België, Luxemburg en Nederland -
kennen bovendien wetten waarin een wettelijk minimum­
loon is vastgelegd.
De eerste wettelijke voorschriften inzake het vaststellen
van minimumlonen in de Gemeenschap zijn in het
Verenigd Koninkrijk (en dus terzelfder tijd in Ierland) in
1909 aangenomen om een einde te maken aan het
„sweating", en om de wettelijke bescherming van de lonen
ook toe te passen ten aanzien van werknemers wier
beloning niet werd vastgesteld bij collectieve arbeidsover­
eenkomst omdat zij niet tot een vakbond behoorden. De
toentertijd opgerichte raadgevende comités bestaan nog
steeds onder de naam „Wage Councils" in het Verenigd
Koninkrijk, en als „Joint Labour Committees" in Ierland,
en omvatten op het ogenblik een zesde van de loontrek-
kenden in het Verenigd Koninkrijk en 32 000 werkne­
mers in Ierland.
De Commissie doet het geachte Parlementslid en het
Secretariaat-generaal van het Parlement rechtstreeks een
lijst toekomen van de takken van industrie waarvoor er
raadgevende comités in het Verenigd Koninkrijk en
Ierland bestaan.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1303/82
van de heer Karl von Wogau (PPE - D)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
- (6 oktober 1982)
Betreft: Invoerverbod van een artikel dat in een andere
Lid-Staat op wettige wijze wordt vervaardigd en
in de handel gebracht, op grond van paragraaf 3
van de Duitse UWG
1. Is het de Commissie bekend dat de invoer van een
produkt dat in een andere Lid-Staat op wettige wijze
wordt vervaardigd en in de handel gebracht, met een
beroep op paragraaf 3 van het Duitse UWG wordt
verboden (zie ook uitspraak van het OLG-Keulen van
20 november 1981 - ZLR 1982, blz. 156)?
2. Acht de Commissie dat verbod verenigbaar met
o.a. de artikelen 30 en 36 van het EEG-Verdrag?
3. Wat denkt de Commissie te doen voor de naleving
van het beginsel van een vrij intercommunautair handels-Nr. C 25/22 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 1. 83
verkeer dat met een beroep op de beginselen van de
consumentenbescherming tegen vermeend bedrog, in
gevaar wordt gebracht?
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(22 december 1982)
1. De Commissie is op de hoogte gebracht van de
uitspraak waarnaar het geachte Parlementslid heeft ver­
wezen.
2. De Commissie gaat ervan uit dat volgens artikel 3 0,
EEG-Verdrag, produkten, die in een Lid-Staatop wettige
wijze zijn vervaardigd en in de handel gebracht, in
principe ook in de overige Lid-Staten in de handel kunnen
worden gebracht.
 Behalve wanneer één van de in artikel 36 genoemde
omstandigheden zich voordoet, kunnen volgens de
rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen (zie met name het arrest in zaak 120 / 78
„Cassis de Dijon", Jurisprudentie 1979, blz. 649) uitzon­
deringen op dit beginsel alleen dan worden gerechtvaar­
digd wanneer de nationale wettelijke voorschriften van­
wege dringende behoeften volstrekt noodzakelijk zijn.
Als zodanig heeft het Hof van Justitie met name genoemd
de bescherming van de volksgezondheid, de eerlijkheid
der handelstransacties en de bescherming van de consu­
menten. Het element „eerlijkheid der handelstransacties"
kan ook slaan op omstandigheden die volgens Duits recht
vallen onder paragraaf 3, UWG.
In zijn arrest van 22 januari 1981 in zaak 58/80 Dansk
Supermarked (*) heeft het Hof van Justitie gesteld dat de
handel in ingevoerde waren kan worden verboden wan­
neer de omstandigheden, waaronder zij ten verkoop
worden aangeboden, in strijd zijn met wat in de Lid-Staat
van invoer doorgaat voor regelmatige en eerlijke handels­
praktijken.
In zijn arrest van 2 maart 1982 in zaak 6/81 Beele (2)
heeft het Hof van Justitie het begrip dwingende eisen in
verband met de bescherming van de consumenten en de
eerlijkheid van de handelstransacties nader gepreciseerd.
Het Hof van Justitie heeft met name gesteld dat het
verbod van slaafse, verwarring stichtende nabootsing van
een ander produkt kan dienen ter bescherming van de
consumenten en ter bevordering van de eerlijkheid van de
handelstransacties.
 In dit concrete geval heeft het Hof van Justitie voor recht
verklaard: „De regels van het EEG-Verdrag betreffende
het vrije verkeer van goederen verhinderen niet dat een
handelaar die al gedurende geruime tijd in een Lid-Staat
een produkt in de handel brengt dat zich van andere
soortgelijke waren onderscheidt, op grond van een
nationale rechtsregel, die zonder onderscheid van toepas­
sing is op nationale en ingevoerde goederen, een rechter­
lijk verbod kan verkrijgen jegens een andere handelaar
om in die Lid-Staat verder een produkt in de handel te brengen, afkomstig uit een andere Lid-Staat waar het
rechtmatig in het verkeer is gebracht, doch dat zonder
noodzaak vrijwel identiek is aan het eerste produkt en
daardoor verwarring sticht tussen de twee produk­
ten.".
3. In elk concreet geval van handelsbelemmeringen
dat te harer ore komt zal de Commissie de juridische
toestand onderzoeken aan de hand van de door het Hof
van Justitie aangegeven beginselen. Zij zal er daarbij voor
waken dat nationale voorschriften, die in voorkomend
geval uitzonderingen kunnen rechtvaardigen op het
beginsel van het vrije verkeer van goederen - zoals
paragraafB - niet zo worden uitgelegd en toegepast dat
de jurisprudentie in de zaak „Cassis de Dijon" van haar
effect wordt beroofd.
0) Jurisprudentie 1981, blz. 181.
(2) Nog niet gepubliceerd.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1308/82
van mevrouw Winifred Ewing (DEP — GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(6 oktober 1982)
Betreft: Fraudes in de landbouw
Moet ik uit het antwoord van de Commissie op schrifte­
lijke vraag nr. 1595/81 i1) concluderen dat geen enkele
Lid-Staat gegevens over gerechtelijke vervolgingen, dan
wel namen heeft verschaft van veroordeelden ten aanzien
van in het Negende financiële verslag (voor 1979)
vermelde onregelmatigheden met het EOGFL? Zo neen,
welke gegevens zijn in het bezit van de Commissie over
veroordeelde overtreders?
0) PB nr. C 85 van 5. 4. 1982, blz. 21.
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(23 december 1982)
Een overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 283/72 van
de Raad(J) medegedeelde onregelmatigheid dient niet
noodzakelijk aanleiding te geven tot gerechtelijke vervol­
ging. Het is mogelijk dat in de mededelingen die overeen­
komstig artikel 5 van de genoemde verordening worden
gedaan, slechts naar de gerechtelijke procedures wordt 31. 1. 83 Publikatieblad van de
verwezen voor zover zulks noodzakelijk is om verslag uit
te brengen over de terugvordering van de betrokken
bedragen. De Commissie acht zich niet verplicht om
persoonlijke dossiers bij te houden over de overtreders;
dat is de taak van de nationale overheidsdiensten. Het is
voor de Commissie trouwens niet mogelijk om op basis
van de inlichtingen die de Lid-Staten overeenkomstig
Verordening (EEG) nr. 283/72 moeten verstrekken,
persoonlijke dossiers aan te leggen.
(*) PB nr. L 36 van 10. 2. 1972, blz. 1 (English Language
Special - Uitgave 1972, deel I, blz. 90).
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1310/82
van de heer Noel Davern (DEP - IRL)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(6 oktober 1982)
Betreft: Toepassing van het gemeenschappelijk beleid
voor schapen
Kan de Commissie, nu zij de nodige tijd heeft gehad om
een oordeel te vellen over het resultaat in het eerste jaar
van de toepassing van het gemeenschappelijk beleid voor
schapen, inlichtingen verschaffen over onderstaande pun­
ten:
1. zijn de marktprijzen voor schapevlees verbeterd en zo
ja, hoeveel per Lid-Staat;
2. de export van Iers schapevlees binnen de Gemeen­
schap;
3. zijn er, als rechtstreeks gevolg van de invoering van
het gemeenschappelijk beleid voor schapen, meer of
minder schapen in de Lid-Staten;
4. hoe heeft de schapenfokkerij in het laagland en in de
heuvelgebieden in de Gemeenschap zich ontwik­
keld;
5. is zij tevreden over de toepassing van het beleid of
meent zij dat het nog verder kan worden verbe­
terd;
6. het ef/ect van de export van schapen binnen de
Gemeenschap op de import van schapen uit
Nieuw-Zeeland?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(21 december 1982)
1. De gemiddelde prijs voor geslachte lammeren,
uitgedrukt in Ecu en berekend voor de Gemeenschap van
Negen, was in 1981 14,7% hoger dan in 1980. De
gemiddelde prijs voor de Gemeenschap van de Tien over
de eerste tien maanden van 1982 is 6,5% gestegen ten
opzichte van dezelfde tien maanden in 1981.
 2. De Ierse uitvoer van schapevlees naar bestemmin­
gen in de Gemeenschap bedroeg, uitgedrukt in geslacht
gewicht, in 1980 en in 1981 respectievelijk 16 730 en
17 750 ton. uropese Gemeenschappen Nr. C 25/23
3. Het aantal schapen in de Gemeenschap neemt
verder toe, maar iets sneller dan vóór oktober 1980. Per
31 december 1981 waren er 57 355 000 schapen in de
Gemeenschap, dat wil zeggen 2,2 % meer dan in decem­
ber 1980. Hoewel het totaal aantal schapen toenam, was
er een lichte achteruitgang in Duitsland, Nederland,
België en Denemarken.
In de periode van december 1973 tot en met december
1981 nam het aantal schapen jaarlijks gemiddeld met
1,5 % toe.
4. Het is nog te vroeg voor een evaluatie van de
effecten van het gemeenschappelijk beleid op de ontwik­
keling van de schapenhouderij in het laagland en in de
heuvelgebieden. Als de uitkomsten van de statistische
enquêtes op grond van Richtlijn 82/177/EEG van de
Raad(a) en van de structuurenquêtes op grond van
Verordening (EEG) nr. 449/82 van de Raad (2) bekend
zullen zijn, wordt een evaluatie mogelijk. Laatstgenoem­
de enquête moet worden uitgevoerd vóór 31 januari
1984.
5. Ja. De Commissie is van mening dat de gemeen­
schappelijke marktordening voor schapevlees goed func­
tioneert; er worden voor de periode tot 1984 geen
wijzigingen van betekenis verwacht.
Overeenkomstig artikel 34 van Verordening (EEG)
nr. 1837/80 van de Raad (3) moet de Commissie de Raad
vóór 1 oktober 1983 verslag uitbrengen over de gemeen­
schappelijke marktordening, ten einde de Raad in staat te
stellen, zo nodig, vóór 1 april 1984 passende maatregelen
te nemen.
De Commissie heeft geen aanwijzingen over een relatie
tussen het niveau van de uitvoer uit Nieuw-Zeeland naar
. de Gemeenschap en de intracommunautaire handel.
 Een aantal detailgegevens over prijzen en aantallen
schapen worden het geachte Parlementslid en het Secre­
tariaat-generaal van het Europese Parlement rechtstreeks
toegezonden.
(0 PBnr. L 81 van 27. 3. 1982, blz. 35.
(2) PB nr. L 59 van 2. 3. 1982, blz. 1.
H PB nr. L 183 van 16. 7. 1980, blz. 1.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1319/82
van mevrouw Raymonde Dury (S - B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(15 oktober 1982)
Betreft: Het volgen van onderwijs door vreemdelingen in
België
Rondschrijven A 82/9 en rondschrijven C 82/10 van de
Belgische ministers van Onderwijs zijn van direct belang
voor het bezoek aan onderwijsinstellingen van buiten­
landse kinderen en studenten. Nr. C 25/24 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 1. 83
Het eerste rondschrijven voert een school- of collegegeld
in voor buitenlandse kinderen of studenten wier ouders
niet aan zekere verblijfs- en inkomensvoorwaarden vol­
doen en verplicht de ouders officiële bewijsstukken over
te leggen van de samenstelling van het gezin en van hun
inkomen.
Het tweede rondschrijven betreft studenten die twee keer
zijn blijven zitten en een jaar voor de derde keer willen
doen; deze komen niet meer in aanmerking voor subsidie
en worden niet meer tot het schoolgaande deel van de
bevolking gerekend.
Hoewel het niet met zoveel woorden wordt gezegd, zullen
vooral kinderen uit minder begunstigde milieus en in het
bijzonder van immigranten de gevolgen van deze maat­
regel ondervinden.
 Kan de Commissie mededelen of, naar haar mening, deze
maatregelen niet in strijd zijn met de resolutie van de Raad
van 21 januari 1974 betreffende een sociaal actiepro­
gramma en haar voorstellen aan de Raad van 19 decem­
ber 1974 ten behoeve van migrerende werknemers en hun
gezinnen van 28 juli 1975 over de opleiding van kinderen
van migrerende werknemers, alsmede de resolutie van
9 februari 1976 van de Raad en de ministers van
Onderwijs in het kader van de Raad bijeen, houdende een
actieprogramma op onderwijsgebied?
Antwoord van de heer Richard
namens de Commissie
(21 december 1982)
Het standpunt van de Commissie ten aanzien van de
betaling van een school- of collegegeld door buitenlandse
studerenden in België is uiteengezet in het antwoord op
schriftelijke vraag nr. 1335/81 van mevrouw Lizin (]) en
nr. 1213/82 van mevrouw Dury.
Daar het onderwijs in België verplicht en kosteloos is,
vraagt de Commissie zich af op welke juridische grond­
slag een school- of collegegeld kan worden verlangd van
leerlingen die op regelmatige wijze op het Belgisch
grondgebied verblijven.
De Commissie vreest dat al te logge en kostbare admini­
stratieve formaliteiten waartoe de gezinnen van buiten­
landse leerlingen worden verplicht een scheiding teweeg
kunnen brengen tussen in socio-cultureel opzicht begun­
stigde en minder begunstigde leerlingen, en dat de
kinderen van migrerende werknemers daardoor ten aan­
zien van het onderwijs worden uitgerangeerd wanneer zij
niet langer onder de schoolplicht vallen.
Het feit dat een leerling in het middelbaar onderwijs niet
meer dan tweemaal dezelfde klas mag volgen kan inder­
daad een discriminatie van de kinderen van migrerende
werknemers tot gevolg hebben, tenzij er passende maat­regelen voor de school- en beroepskeuze worden getrof­
fen en een verandering van opleiding gerechtvaardigd is
op grond van objectieve redenen.
 Voorts geldt, ten aanzien van de kinderen van migrerende
werknemers die onderdaan zijn van een Lid-Staat van de
Gemeenschap, dat de Lid-Staten van ontvangst:
— krachtens artikel 12 van Verordening (EEG) nr.
1612/68 betreffende het vrije verkeer van werkne­
mers (2) geen voorwaarden voor de toegang tot en de
deelneming aan het onderwijs mogen stellen die
discriminerend zouden zijn ten opzichte van die welke
voor de eigen onderdanen gelden,
— ingevolge Richtlijn 77/486/EEG van de Raad betref­
fende het schoolonderwijs aan kinderen van migre­
rende werknemers (3) door middel van passende
maatregelen moeten zorgen voor hun opneming in het
schoolmilieu en het opleidingsstelsel.
De Commissie heeft ten aanzien van de onderdanen van
de Lid-Staten van de Gemeenschap de in artikel 169
van het EEG-Verdrag bedoelde procedure aanhangig
gemaakt.
De Commissie volgt de tenuitvoerlegging van de resolu­
ties van de Raad op sociaal en onderwijsgebied, en met
name die welke betrekking hebben op de werkloosheid
van de jongeren, waaronder eveneens de onderdanen van
derde landen vallen, met de grootste aandacht.
(») PB nr. C 38 van 15. 2. 1982.
(2) PB nr. L 257 van 19. 10. 1968.
(3) PB nr. L 199 van 6. 8. 1977.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1320/82
van mevrouw Raymonde Dury (S - B)
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(15 oktober 1982)
Betreft: Het volgen van onderwijs door vreemdelingen in
België
Rondschrijven A 82/9 en rondschrijven C 82/10 van de
Belgische ministers van Onderwijs zijn van direct belang
voor het bezoek aan onderwijsinstellingen van buiten­
landse kinderen en studenten.
Het eerste rondschrijven voert een school- of collegegeld
in voor buitenlandse kinderen of studenten wier ouders
niet aan zekere verblijfs- en inkomensvoorwaarden vol­
doen en verplicht de ouders officiële bewijsstukken over
te leggen van de samenstelling van hun gezin en van hun
inkomen.
 Het tweede rondschrijven betreft studenten die twee keer
zijn blijven zitten en een jaar voor de derde keer willen
doen; deze komen niet meer in aanmerking voor subsidie
en worden niet meer tot het schoolgaande deel van de
bevolking gerekend. 31. 1. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 25/25
Hoewel het niet met zoveel woorden gezegd wordt, zullen
vooral kinderen uit minder begunstigde milieus en in het
bijzonder van immigranten de gevolgen van deze maat­
regel ondervinden.
Kan de Raad mededelen of België de andere Lid-Staten
van de Gemeenschap van deze maatregelen op de hoogte
heeft gesteld, zoals is voorgeschreven in punt 4.3 van
het actieprogramma op onderwijsgebied dat de Raad op
9 februari 1976 heeft goedgekeurd? SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1322/82
van mevrouw Yvonne Théobald-Paoli (S - F)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(15 oktober 1982)
Betreft: Diensten voor gratis energiediagnose voor het
midden- en kleinbedrijf en de middelgrote en
kleine industrieën in de Lid-Staten
Antwoord
(20 december 1982)
1. In punt 4.3 van de resolutie waarnaar het geachte
Parlementslid verwijst, wordt bepaald dat het noodzake­
lijk is „de wederzijdse kennis van de verschillende onder­
wijsstelsels in de Gemeenschap te verbeteren en zorg te
dragen voor de voortdurende vergelijking van het beleid,
de ervaringen en de plannen in de Lid-Staten".
 2. In de geest heeft het Onderwijscomité, dat bij
bovengenoemde resolutie is opgericht, herhaaldelijk het
vraagstuk van de studenten uit andere Lid-Staten van de
Gemeenschap aan de orde gesteld. Bijgevolg hebben de
Raad en de ministers van Onderwijs, in het kader van de
Raad bijeen, tijdens hun zitting van 27 juni 1980 wat de
inhoud betreft hun goedkeuring gehecht aan een verslag
dat onder meer betrekking heeft op de toelating van
studenten uit andere Lid-Staten tot instellingen voor
hoger onderwijs. Voorts hebben de Raad en de ministers
van Onderwijs, in het kader van de Raad bijeen, op 24
mei 1982 het verslag van het Onderwijscomité over de
academische erkenning van diploma's en studietijdvak­
ken aangenomen en ingestemd met de oprichting in het
Onderwijscomité van een werkgroep die aan dit comité
verslag moet uitbrengen over:
— de stand van de academische erkenning van de
diploma's en de studietijdvakken in de verschillende
Lid-Staten;
— de sociale en de materiële situatie, alsmede de voor­
waarden inzake inschrijving en opvang voor de
onderdanen van andere Lid-Staten.
Zij hebben het Onderwijscomité opgedragen hun hier­
over verslag uit te brengen.
Inmiddels heeft de betrokken werkgroep reeds twee
vergaderingen gehouden op 16 september en 23 novem­
ber 1982. Een volgende vergadering is vastgesteld op 26
januari 1983.
3. Voor het overige wordt het geachte Parlementslid
verwezen naar het antwoord dat de Raad gegeven heeft
op schriftelijke vraag nr. 1331/81 (*) van de heer
Glinne. ' Het onlangs opgerichte Franse agentschap voor energie­
beheer (Agence francaise pour la maïtrise de l'énergie)
biedt het Franse midden- en kleinbedrijf en de middelgro­
te en kleine industrieën onder meer een gratis energie­
diagnose aan met becijferde voorstellen voor verbeterin­
gen in hun energieverbruik.
 Is het Commissie bekend welke mogelijkheden op dit
gebied de ondernemingen in de andere Lid-Staten heb­
ben?
Voelt zij misschien iets voor een regeling waardoor deze
in Frankrijk reeds aangeboden dienst tot de gehele
Gemeenschap wordt uitgebreid?
Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(17 december 1982)
Met name op grond van de resolutie van de Raad van
9 juni 1980 betreffende de nieuwe beleidslijnen op het
gebied van de energiebesparing (*), waarin o.m. de
nadruk wordt gelegd op specifieke steunmaatregelen voor
de kleine en middelgrote ondernemingen, hebben sommi­
ge Lid-Staten systemen op het gebied van de energie­
diagnose ingevoerd. Momenteel is de Commissie op de
hoogte van de volgende activiteiten:
(») PB nr. C 82 van 1. 4. 1982, blz. 7. Bondsrepubliek
Duitsland:
België:
Denemarken:
Frankrijk:
Griekenland:
Ierland:
Italië:
Nederland:
Verenigd Koninkrijk: Financiële steun voor adviezen in
het kader van de energiebus
Energiebus
Kosteloze adviezen
Kosteloze diagnose en aanvullen­
de onderzoeken
Colloquia
Informatiedienst en financiële
steun voor adviezen; deelneming
aan het communautaire program­
ma inzake de energiebus
Energiebus
Financiële steun voor adviezen;
energiebus
Financiële steun voor adviezen. Nr. C 25/26 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 1. 83
Aan het programma van de energiebus, dat in hoofdzaak
bestemd is om de kleine en middelgrote ondernemingen te
helpen energiebesparingen te verwezenlijken, is een aan­
beveling van de Commissie aan de Lid-Staten d.d. 29 juli
1980 (2) gewijd.
In dit programma wordt bepaald dat de deelnemers een
aantal voertuigen (energiebussen) moeten laten rondrij­
den en een organisatie dienen aan te wijzen, die verant­
woordelijk is voor de exploitatie ervan.
Het programma voorziet in de wederzijdse uitwisseling
van informatie en gegevens, die gebaseerd zijn op ener­
giediagnoses.
Ten einde deze uitwisseling te vergemakkelijken heeft de
Commissie in het GCO-Ispra een informatie- en evalua-
tiedienst opgericht, die over een databank beschikt.
 Momenteel nemen acht organisaties uit vijf Lid-Staten
(Bondsrepubliek Duitsland, België, Ierland, Italië, Neder­
land) deel aan het communautaire energiebusprogram-
ma. In totaal zijn er tien energiebussen in dienst.
De adviesdienst van de energiebus, die door de deelne­
mers ter beschikking wordt gesteld, werkt naar gelang
van de gevallen kosteloos, ten dele kosteloos of volledig
tegen betaling.
Aangezien de Commissie de Lid-Staten reeds de raad heeft
gegeven energiebussen te laten rijden, is zij momenteel
niet van plan andere voorstellen te doen.
(») PB nr. C 149 van 18. 6. 1980.
(2) PB nr. L 239 van 12. 9. 1980.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1324/82
van de heer Pierre-Bernard Cousté (DEP - F)
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(15 oktober 1982)
Betreft: Overlegprocedure ten aanzien van de commu­
nautaire begroting
De Commissie heeft eind 1981 een voorstel tot wijziging
van de overlegprocedure ten aanzien van de communau­
taire begroting gedaan.
Kan de Raad, bijna een jaar na dato, verklaren hoever de
behandeling van de voorstellen gevorderd is en wanneer
hij met het Europese Parlement contact zal opnemen voor
een eventuele gemeenschappelijke verklaring?
Antwoord
(22 december 1982)
De Raad heeft een aanvang gemaakt en gaat voort met de
bestudering van de Commissievoorstellen van 17 decem­ber 1981 tot verbetering van de procedure van overleg
tussen het Europese Parlement, de Raad en de Commis­
sie, die werd ingesteld bij de gemeenschappelijke verkla­
ring van 4 maart 1975.
Aangezien deze overlegprocedure werd ingevoerd bij een
gemeenschappelijke verklaring van de hier voormelde
Instellingen, is voor een eventuele wijziging ervan de
instemming van diezelfde Instellingen vereist.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1328/82
van Lord O'Hagan (ED - GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(15 oktober 1982)
Betreft: Brits lamsvlees
Is het blokkeren van de invoer van Brits lamsvlees door de
Franse Regering in overeenstemming met het EEG-Ver-
drag?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(23 december 1982)
* De Commissie meent dat de Lid-Staten het recht hebben
om de nodige controles ter bescherming van de volksge­
zondheid uit te voeren, maar is tevens van oordeel dat alle
controles, en vooral maatregelen die een belemmering
voor het intercommunautaire handelsverkeer vormen, in
verhouding moeten staan tot het risico. Er zijn echter geen
aanwijzingen dat bij de huidige opfokmethoden het
gevaar dreigt dat hormonen of andere stoffen met
thyreostatische werking worden gebruikt voor het opfok­
ken en mesten van schapen. Dit is bevestigd door de
uitslag van de analyses die de Franse diensten hebben
laten uitvoeren.
 De Commissie meent dat de door Frankrijk toegepaste
maatregelen voor de controle op de invoer van schape-
vlees uit het Verenigd Koninkrijk in de gegeven omstan­
digheden niet gewettigd zijn. De Commissie heeft de
Franse Regering verzocht deze maatregelen onmiddellijk
in te trekken, haar op de hoogte te houden van de situatie
en eventueel de getroffen maatregelen mede te delen. De
Commissie behoudt zich het recht voor om de procedure
van artikel 169 van het EEG-Verdrag in te leiden. DE DOUANE-UNIE VAN DE EUROPESE ECONOMISCHE GEMEENSCHAP
Nikolaus VAULONT
Voorwoord van Étienne DAVIGNON
Geconfronteerd met de enorme economische problemen van deze tijd en de weerslag
daarvan op het handelsverkeer, komt de aanwezigheid van de EEG onder andere tot
uitdrukking in een effectieve tenuitvoerlegging van haar beleid op verschillende zeer be­
langrijke gebieden. De Douane-unie vormt daarbij het fundament van het gemeenschap­
pelijk handelsbeleid, het ontwikkelingsbeleid, het gemeenschappelijk landbouwbeleid en
van het beleid dat is gericht op de totstandbrenging van een hechte interne communau­
taire markt.
Door een beeld te geven van de structuur van de Douane-unie en van de politieke doel­
stellingen daarvan, die meestal schuilgaan onder het grote aantal technische regelingen,
en aldus het raderwerk van de Douane-unie zichtbaar te maken, krijgt een groter pu­
bliek inzicht in een van de meest solide grondslagen van de gemeenschappelijke markt.
In dit werk worden niet alleen de verschillende etappen van de ontwikkeling van de
Douane-unie sinds 1958 geschetst, maar wordt ook gewezen op een aantal dynamische
elementen, die de ontwikkeling van de Douane-unie in de toekomst gunstig kunnen
beïnvloeden, vooral voor wat betreft de voor een ieder duidelijkere totstandbrenging van
het vrije verkeer van goederen in de Gemeenschap.
 Nikolaus Vaulont — geboren in 1937 — Doctor in de rechten (universiteit van Bonn) — trad in
1967 in dienst van het Bondsministerie van Financiën van de BR Duitsland en is sinds 1971 ambte­
naar bij de Commissie van de EEG, thans als assistent van de directeur-generaal van de Dienst
Douane-unie.
Uitgegeven in het Deens, Duits, Engels, Frans, Grieks, Italiaans, Nederlands, Portugees en Spaans.
ISBN 92-825-1914-7
Catalogusnummer: CB-30-80-205-NL-C
Vastgestelde prijzen in Luxemburg (exclusief BTW): 3,70 Ecu; 150 Bfr.; 10 Fl.
BUREAU VOOR OFFICIËLE PUBLIKATIES DER EUROPESE GEMEENSCHAPPEN
Boite postale 1003, L-2985 Luxembourg DE RECHTSORDE VAN DE GEMEENSCHAP
Jean-Victor LOUIS
De Europese Gemeenschappen zijn niet enkel een discussie- en onderhandelingsforum
voor de staten. De institutionele opzet van de Gemeenschappen die, vergeleken met de
klassieke internationale organisaties, een veel ingewikkelder en oorspronkelijker karakter
heeft, levert een groot aantal wettelijke voorschriften op waarop meestal rechtstreeks een
beroep kan worden gedaan door de rechters in de Lid-Staten. Het Hof van Justitie van
de drie Gemeenschappen krijgt jaarlijks meer werk om deze rechters de nodige ophelde­
ring te verschaffen over de interpretatie van het gemeenschapsrecht en om te beslissen in
conflicten tussen de instellingen en particulieren of tussen de instellingen en de Lid-Sta­
ten. Kortom, de Gemeenschap vormt een unieke rechtsorde, met een zeer verfijnde
structuur die dagelijks meer ingrijpt in de economische en sociale realiteit van de Lid-
Staten, doch die nog grotendeels miskend wordt.
Deze publikatie over „de rechtsorde van de Gemeenschap" van Jean-Victor Louis,
hoogleraar aan de Université libre de Bruxelles, wordt uitgegeven door de Commissie
van de Europese Gemeenschappen en is bedoeld om in kort bestek inzicht te krijgen in
de voornaamste karakteristieken ervan. Vanwege haar nauwkeurige informatie en de kri­
tische opzet kan zij eveneens voor juristen van nut zijn.
 Jean-Victor Louis — Geboren op 10 januari 1938 — Geaggregeerd in het volkenrecht aan de Vrije
Universiteit te Brussel (ULB), 1969 — Gewoon hoogleraar in gemeenschapsrecht aan de ULB —
Voormalig directeur en directeur voor Researchwerk aan het Instituut voor Europese studies van de
ULB — Directeur van de Cahiers de droit europeen — Chef van de juridische dienst van de Natio­
nale Bank van België — Auteur van „Les règlements de la Communauté économique européenne",
alsmede in samenwerking met anderen onder leiding van Jacques Mégret, van ,,Le droit de la Com­
munauté économique européenne" waarvan al negen banden verschenen zijn.
Uitgegeven in het Deens, Duits, Engels, Frans, Grieks, Italiaans, Nederlands, Portugees en Spaans.
ISBN 92-825-1056-5
Catalogusnummer: CB-28-79-407-NL-C
Vastgestelde prijzen in Luxemburg (exclusief BTW): 3,70 Ecu; 150 Bfr.; 10 Fl.
BUREAU VOOR OFFICIËLE PUBLIKATIES DER EUROPESE GEMEENSCHAPPEN
Boite postale 1003, L-2985 Luxembourg.
