Diasparactus
Diasparactus is een geslacht van uitgestorven diadectide reptiliomorfen, een groep die vrij nauw verwant is aan de Amniota, en parallel loopt met enkele van hun kenmerken. Zoals alle geavanceerde diadectiden, was Diasparactus een herbivoor, hoewel niet zo groot als zijn meer bekende verwante Diadectes.

Bij Diasparactus zijn de stekels van de ruggenwervels hoger dan bij andere geslachten in de familie.

Geschiedenis 
In 1910 beschreef Ermine Cowles Case Diasparactus zenos van enkele wervels die in New Mexico werden gevonden. In 1911 werd in hetzelfde gebied een grotendeels intact skelet gevonden. De wervels kwamen overeen met de beschreven typesoort en de nieuwe vondst werd waarschijnlijk dezelfde soort geacht. De totale lengte van het dier bij restauratie was honderdvijfendertig centimeter.

Beschrijving 
De schedel meet 16,7 centimeter. Het is in slechte staat, maar is vergelijkbaar met die van Diadectes lenius en Animasatirus carinatus. De neusgaten en oogkassen bevinden zich in vergelijkbare posities en er zijn veertien tanden met mogelijk een rudimentaire vijftiende, een gebit dat typisch is voor de familie. De wervels, ribben en ledematen werden in detail beschreven. De handwortelbeentjes zijn grotendeels aanwezig en nog steeds in positie - de best bewaarde voorbeelden voor een diadectide die toen werden gevonden. De voet was breed en sterk met korte vingerkootjes. De voeten en ledematen ondersteunen de opvatting dat dit dier een moerasbewoner was en waarschijnlijk een langzaam bewegende herbivoor.

Uitgestorven reptielen