De werkmansbode; orgaan van het Algemeen Nederlandsch Werklieden-Verbond, jrg 3, 1879, no. 66, 16-08-1879 
i 879. DERDE JAARGANG. 66. DE WEEKHMSBODE. #rgaaii oon &cl iteEMEEN NIEUWS- EN ADVERTENTIEBLIB, Zaterdag 16 Augustus. Prijs per 3 maanden: voor Amsterdam ƒ 0.75. Pranco per post ~0.75. Afzonderlijke nommers 3 Cents. Al wat de Redactie of Administratie betreft, gelieve men te adresseeren aan B. H. HELDT. BLOEMSTRAAT 82, AMSTERDAM. Prijs der Advertentien: van I—s regels ƒ 0.25. elke regel daarboven 0.05. Dienstaanbiedingen 3 Cents per regel. DIT BLAD VERSCSUNT WOENSDAGS EN ZATERDAGS. Het vertrouwen is geschokt? ’t Is waar lezer of lezeres! Men vertelt het algemeen, althans dat dit te Amsterdam zoo is, hoe ’t elders is ■weten we niet. En ofschoon „men" niet veel te vertrouwen is, blijkt hij nu en dan toch wel eens achter de waarheid te zgn. Hoe het echter zgu moge. wij weten ’t op dit oogenblik niet beter dan „men" en zijn dns allerminst bereid een twistappel te werpen over de meer of mindere Avaarbeid of gegrondheid zijner bewering. ’t Doet er trouwens ook weinig toe of die „men" ’s bewering ook iet of wat wordt overdreven is, zij is er en zoo zij er ook al niet was zou zij allesints zeer gegronde reden hebben er te zijn. Wij anllen ditmaal maar eens met „de deur in het huis vallen" en onmiddellijk duidelijk maken wat wij met dat „geschokte vertrouwen" bedoelen. Gij kent allen de treurige geschiedenis én hel bij wijze van zelfmoord einde der Coöperatieve Winkelvereeniging „Ons Voordeel" te Amsterdam. Nogmaals treurigen dood, die zoovele Verwachtingen in rook deed opgaan, die zoovolen een nog al beduidend verlies berokkende, die anderen bun spaarpenningen ontroofde en wederom anderen het winstje deed verliezen, dat hen in den vorm van dividend is uitgekeerd. Liever -wenschten wg geen wonden die langzamerhand aan ’t heelen zijn ■weder open te rgten, liever bedolven wij zooveel treurigs diep, zeer diep, onder de aarde, liever begroeven wg die geschiedenis in het graf der vergetelheid, ware het niet dat evenals bijna eiken doode, ook deze veelzgdig betreurden gevolgen achterlaat die wederom even treurig kunnen worden. Het vertrouwen is geschokt. Bestuurders van allerlei nuttige instellingen op ■werkmansgebied, van vakvereenigingen als andersints, allen klagen er over dat die geschiedenis velen aanleiding geeft zich aan het lidmaatschap te onttrekken en anderen, die voorwenden datzg wel als lid zouden hebben willen toetreden, terughouden. Het vertrouwen is geschokt, we gelooven dat nu niet maar zijn, er zeker van, en zoo men ons ’t tegendeel verzekerde, zouden wg het ernstig tegenspreken. Wg zouden ons dan ook geen oogenblik verwonderen, zoo men ons medegedeeld had, dat overal, de leden van onderscheidene vereenigingen en instellingen, beangstigd geworden,hunne bestuurders openlegging en inzage van zaken en waarden hadden gevraagd, zoo allerwege een spanning, een paniek ware ontstaan onder de Ie len, die niet geëindigd was voor alle zekerheid ware verkregen, dat de boel zuiver en zóó goed in elkander zit, dat bedrog niet’ mogelijk, goede controle gemakkelijk en herhaling van 't gebeurde met /,Ons Voordeel" geen plaats kan vindei;. In dat geval had de val der eene zaak aanleiding kunnen geven, om in de andere meer vertrouwen te stellen, een uitmuntende gelegenheid voor ieder om eens achter de couliessen te kijken en nauwkeurig na te gaan hoe het bestuur de zaak administreert, met het geld omgaat, enz. Maar daarvan hebben we weinig vernomen ; zoover schijnt wantrouwen niet te zijn gegaan. Be houdens enkele uitzondering heeft dat wantrouwen zich door niets geopenbaard dan dat eenige leden, meestal niet bedankt hebben voor hun lidmaatschap, maar als gewoonte is weggebleveti zijn, schuld hebben laten oploopen en om die reden volgens reglementaire bepalingen zijn gerooieerd. Of ze nu weggebleven zijn om schuld te krijgen, ten einde alsdan gerooieerd te worden, of dat ze schuld hebben laten oploopen en toen weggebleven zpn, weten we niet, maar dit is zeker, zoo ge hun vraagt hoe het is, krijgt gg ten antwoord: dat ze met//die heele rommeP' niets meer te maken willen hebben. Gij vraagt hun natuurlgk welke //rommeP' zg bedoelen en dan volgt een opsomming: de ongelukkige geschiedenis van //Ons voorop en vervolgens een aantal andere geschiedenissen van zaken, meestal domme ! voorstellingen, en van personen die hunne beginselen ontrouw zgn geworden, of ook dezulken die, huns ondanks, door de beweging allengs een betere positie hebben gekregen. Gij wijst hun natuurlgk op hunne dwaling om zaken met zaken en personen er doorheen te warren en ge wacht nog altijd op ontvouwing van het kwade, dat in de vereeniging uit welke zij gerooieerd zijn, schuilt, maar te vergeefsch. Als zij dan geheel vastzitten, en zich er niet meer kunnen uitredden, dan 't is historisch volgt ten slotte nog dit antwoord als knal-efifect: //och ja, en dan die smeerlappenboel van Pincofifs Geef dan de moed maar op. De per- ! soon met wien gjj te doen hebt zoekt | een //landje" een //houvast"maar hp vindt bet niet, ofschoon hij het zich wel verbeeldt. In elk ander geval zou hij dan ook schaamtevol over eigen onverschilligheid, laiheid of lamheid, of van alles wat, zijn afgedropen, maar nu heeft hg zoogenoemd stukken, die hij u gemakkelijk in ’t aangezicht werpen kan. Met hen die nog geen lid zijn, gaat ’t al niet beter. Dat de vereenigingen van onderscheiden soort veel baat afwerpen en hebben afgeworpeu, ook voor dengenen die te lam zgn om er lid van te worden of die voor de contributie die ze moeten betalen liever »halve mailljes” koopen, dit kunnen ze volstrekt niet ontkennen; wel trachten ze die waarheid te ontzenuwen, maar’t spreekt van zelf dat hun dit nooit volkomen gelukt. En waar ze nu in elk ander geval met een lang geziehij zouden afdruipen, maken zij nu een „uitjouwerijtje," en achten zich wijzer te zgn dan de werklieden die zich vereenigen. „Indien," zoo redeneeren ze, „de boel in elkander gaat, ben ik me centen kwijt, maar als ik er een „halve maat” voor koop heb ik er ten minste nog genot van." Wie nu dat alles dagelijks hoort, wordt droevig te moede, en wie dan weet hoezeer de vijanden der arbeidersbeweging, gewoon door wantrouwen te zaaien voordeel te doen, deze gelegenheid bg voorkeur aangrgpen om hunne onderhoorigen er afkeerig van te maken en daarbg belangrgke steun vinden in de talrijke kruideniertjes, voor wie het te niet gaan eener winkelvereeniging „koren op den molen" is, die stemt dat alles tot nadenken, ’t Is waar, ware de winkelvereeniging „ons voordeel", in ’t leven gebleven en hadde ze als overal elders gebloeid, dan zou niemand er op hebben kunnen wgzen als een masker waarachter men zich verbergt, dan zou niemand haar als voorwendsel hebben kunnen bezigen om zich te verontschuldigen aan de onttrekking eener piicht, die op hem als mensch rust. Eu dat alles zou geen reden tot onthouding hebben kunnen zijn. Voor hen die halverwege gereed staan om in te In zooverre dus blgft die treurige zaak eeuwig jammer, niet alleen voor die rechtstreeks verlies lijden, maar voor heel de beweging. Intusschen is ’t wel noodig kalm te big ven wanneer schreeuwers hunnen aftocht trachten te dekken met een voorwendsel, dat anderen zeer doet, en ’t is vooral noodig hen onder ’t oog te brengen hoezeer zg dwalen met de bewering, dat in onze arbeidersbeweging de val der eene zaak de andere na zich moet slepen. Hooren we wat zooal wordt opgeworpen, dan is ’t werkelgk bgna te dwaas om een woord tegen te spreken. Alles duidt aan dat de tegen werpers geen jota begrgpen of willen begrgpen, van de onderscheiden soort vereenigingen en hoe zg in elkander zitten of in welk verband zij met elkander staan. Alg. Ned. Werkl.-Verbond, Amsterd. Werkmansbond, de vak vereenigingen, Zieken- en Begrafenisfonds, alles wordt dooreengebaald en ’t heeft wezentlgk al den schijn, of die allen in dezelfde boeken adminisfreeren en in dezelfde kas hun gelden storten. Niets ia minder waar dan dat. Elke vakvereeniging, of zg aangesloten is aan ’t werkliedenverbond of deelgenoote van de Amsterdamsche Werkmansbond, allen hebben hun eigen administratie en hun eigen kas, en wat sterker is, allen hebben bepalingen in hunne statuten over de wgze waarop de beschikbare gelden moeten worden belegd. Bg, de eene geldt als wet dat die gelden, steeds in Nederl. werk. schuld moeten belegd worden, terwgl in andere vereenigingen de wgze van belegging voortdurend aan de beslissing der leden wordt overgelaten. Zuiverder kan het wel niet. ’t Gaat dan ook volstrekt niet op vergelgkingen te trekken tusscheu zaken als die te Rotterdam hebben plaats gevonden en die van „Ons voordeel" te Amsterdam. Groote handels- en ngverheidsondernemingen drijven op crediet, de zedelijke lichamen, als werkliedenverbond, vakvereenigingen, zieken en begrafuisfondsen zgn, drgven op eigen kapitaal. Wat dus met eerstgenoemde ondernemingen het geval is, dat door een mischien al te ingewikkeld credietstelsel de val des eenen die van anderen onvermgdelgk maakt, kan nimmer plaats vinden in de onderscheidene lichamen der arbeidersbeweging. Den bestuurders en commissarissen dier lichamen is het echter voor een goed deel gegeven, dat wantrouwen, dat hun ondanks is geboren, gaandeweg te verminderen. Daartoe is weinig noodig. Zg behoeven slechts hunnen plicht te doen, niet alles over te laten aan de administreerende personen uit hun midden, maar te zorgen voor goede administratie, die controle voor allen gemakkelgk maakt en waarbg de meest oningewgde zich gemakkeljjk van den waren stand der zaak kan overtuigen. Ruime publiciteit van alle finantieele zaken kan in elk geval nuttig z’yn. Waar dit in acht wordt genomen, daar zal het vertrouwen, zoo dit geschokt is, wel terugkeeren. De ga*oo<e Crisis. Niet alleen de crisis van het oogenblik maar die van een paar maanden, met eenige maanden vooraf en een paar jaar toe. Het groote stuk dat te ’s Hage wordt gespeeld, op het Binnenhof en environs, de ministeriëele bureau’s, de witte sociëteit etc. Een stuk zonder muziek, dus geheel in den geest der moderne tooneel-hervormers, maar vol knaleffect en halsbrekende toeren. De raadslieden der kroon en de premier ministers vervullen de hoofdrollen terwijl de mindere rollen zijn verdeeld onder de overige ministers en eenige oudgasten op ’t gebied van politieke staatsmanskunst, of geen kunst, zoo ge ’t nemen wilt met een heirleger van figuranten portefeuilles- en baantjes-jagers en heel de natie als toeschouwers. Waarlijk een goed en goedig publiek, ’t Zit als ware volgelingen van Job, reeds langen tijd geduldig te wachten, tot ’t doek weer opgaat, en de laatste bedrgven met de «ontknooping" volgen zullen, ’t Eene deel is een plaats aangewezen in de „loge" de „stalles" en de „bak", dat zijn zij die de artisten mogen kiezen, en ’t andere deel zich op de „tien"(stuivers en het „schellinkje" (de Engelenbak), dat zijn zij die niet mogen kiezen. Op de laatsten houdt de politie streng toezicht. Dat de politie op dat deel streng toezicht houdt is ook maar goed, want als het te lang duurt voor ’t scherm weer opgaat, zonder dat ’t muziek afleiding geeft, gooit het programma’s naar beneden en laat het hoeden en petten of een jeneverglaasje kwaanawijze om de toorn van de heilige Harmandad niet op zich te laden vallen, om daarmede te kennen te geven, dat aan alle geduld een einde komt, zoo het op een te zware proef wordt gesteld. Dat deel wat de „gereserveerde" zitplaatsen inneemt en zich ook wel verveelt, maar dat vol is van verwachtingen en vrome wensoben, die de ontkooping het brengen moet, vindt afleiding in het maken van allerlei gissingen, wat de laatste bedrgven inhouden en hoe de spelers het er afbrengen zullen. Dat soort publiek vindt het andere deel dat boven zit „infaam" en „onbeschaamd*. De dames en de heeren, of zij jong zijn of oud, zijn het hierover pens en al zijn ze het niet eens, stemmen ze op zulke oogenblikken wel stilzwijgend toe, dat zulk volk als boven zit, tot alles in staat is en dat de bewering van barikades op- en troonen omverwerperij volstrekt niet overdreven is voorgesteld; zi) verwachten dan ook stellig dat de „ontknooping" van het stuk daarop op die omverwerping n. 1. nog wel duchtig zal zinspelen. Hierin is het boven en beneden publiek echter eenstemmig, dat het heele stuk geen vertrouwen verdient. Ook is er karakter. toon, nog waardigheid in. ’t Gedeelte dat reeda werd afgespeeld, is vreeselijk tegengevallen. Specialiteiten in de kunst en zij die tot heden als zoodanig werden aangemerkt, zijn verre beneden elke verwachting gebleven. De laatste bedrijven kunnen nog wel veel goed maken evenals de „ontknooping," maar indien die ook mochten tegenvallen, dan kunnen de auteurs die ’t stuk hebben opgezet, met de spelers al te gader gerust hunne biezen pakken. De eerste auteurs zullen dan voorzeker voor een ruim tijdsverloop hebben afgedaan, enkelen kunnen mogelijk nog een plaats onder de figuranten en solicitanten behouden, maar de meesten mogen zich onder de toeschouwers in „stalles" en „bak" scharen, tot er weer eens een nieuw stuk wordt opgezet, waarin de fortuin hun gunstiger is en hunne talenten beter kunnen schitteren. Intusschen blpft het nog bg gissingen en voor.spellingen en moeten de laatste bedrijven nog altijd vol volgen. Waarschuivlng. De voorstanders der „scholen met den Bijbel" zullen ten behoeve van die scholen eene algemeene collecte houden. Daaromtrent zijn door het bestuur van de Unie, als hoofdorgaan van de Locale Comités, eenige instructiën vastgesteld, waaraan wij het volgende ontleenen: De collecte wordt gehouden den 17den Augustus e. k., of, dewijl de 17de op een Zondag valt, den 18den daaraan volgde. In grootere steden, waar de collecte niet op één dag kan afloopen, kan men daarvoor den 18den en volgende dagen bestemmen. Bij diegenen der meergegoeden, die buitenslands of in elk geval van huis zijn, kan de inzameling op een later te bepalen dag in den herfst worden gehouden. Zooveel mogelijk doe men vóór 17 Augustus een klein gedrukt briefje aan de huizen bezorgen, waarop staat, dat men op dien en dien dag een collecte voor een „School met den Bijbel" houden zal, en dat de opbrengst voor dat en dat doel bestemd is. De collecte geschiede, op dorpen waar men elkander kent, niet bij hen, van wie men met zekerheid weet, dat ze Roomsch, Joodsch, ongeloovig of tegen de vrije school zijn. In grootere dorpen en steden zal men meer huis aan huis dienen te gaan. Desnoods kan de collecte ook in de kerken worden gehouden. De opbrengst der collecte kan worden bestemd: voor een school met den Bijbel in de gemeente, voor diaconiescholen, voor den bouw van een nieuwe school met den Bijbel, voor een normaalschool, voor een afdeeling Chr. Nat. Schooiend, of Geref. Schoolond., voor deze beide Hoofdvereenigingen zelven, of ter verdeeling worden toegezonden aan den penningmeester der Unie, te Botterdam. De algemeene landswetten laten, overeenkomstig informatien, die bij den Minister van binnenlandsohe zaken zijn ingewonnen, de collecte voor dit doel aan de huizen geheel vrij. Alleen, indien plaatselijko verordeningen dit voorschrijven, heeft men verlof te vragen bij den burgemeester. Ingeval van weigering telegrapheere men terstond aan den Minister van binnenlandsche zaken. De voorstanders van het openbaar onderwijs en zij die voor hunne kinderen van een openbare Fcjiool gebruik maken mogen consientieus deze colecte niet steunen. Wat Katholieken, Israëlieten enz. willen doen, is hunne zaak. Een Revointie in onze Toedingsmiddelen. In het weekblad Het Nieuws wordt de vraag behandeld, wat ons te doen staat, wanneer, zooals gevreesd wordt, de aardappeloogst dit jaar mislukt. De schrijver zou dat niet zoo’n groote ramp achten, want men bedriegt zich schromelgk, wanneer men van de voedzaamheid van aardappelen spreekt. „Het is al meer gezegd en aangetoond", zoo schrijft hij, „dat bijv. erwten en boonen, tarwe- en zelfs roggebrood, veel voedzamer zijn ,dan aardappelen, maar wellicht dat thans, nu de duurte van aardappelen voor de deur staat, de herinnering aan die bekende zaken eenig nut doet, en verstandige huismoeders er toe brengt, om te trachten man en kinderen te genezen van bun ongegronden af keer van wat men met zekere minachting „lepelkost" noemt. „Maar.... als nu de erwten en boonen ook eens mislukken ?" Ook dat is mogelijk, maar dan is de kans altijd veel grooter, dat door aanvoer van buiten af, een te groote stijging van prgzen daarvan voorkomen worde; voor koren en rijst is bet uitzicht daarop nog grooter. Uit Odessa meldt men bijv. dat er meer graan in voorraad ia dan ooit te voren; de graanoogst in Amerika slaagde uitmuntend, evenals die in Oostenrijk-Hongarije, en dus, wie nu met een bedenkelijk gezicht naar den treurigen staat der aardappelvelden ziet, moge medelijden hebben met den landman, die zijn hoop op een goeden oogst voor bittere teleurstelling ziet plaats maken, maar heeft nog geen reden, met het oog op de volksvoeding, daarover te treuren, want die zou er inderdaad niet slechter op worden, als de grutter wat meer en de aardappelboer wat minder klandisie had." Wij zijn het met den schrgver wel eens. Wat echter dan tevens onmisbaar zoude zijn, onze huismoeders eenige nieuwigheden te leeren op ’t gebied van kookkunst. Ann Aardappelen zijn wij eenmaal zoo gewoon en zij leenen zich zoo bij voorkeur met groenten en half onsie vet gestoofd, zoo uitstekend tot bereiding van een warme en smakelijke middagpot, als met geen andere spijzen het geval kan zijn. Wie Sielpi een handje ? Een onzer abonnenten veroorlooft zich de vrijheid, de vraag tot ons te richten, of er ook gelegenheid of ruimte in ons blad gemaakt zou kunnen worden voor een rubriek: Vr>ag:cnbn<<). Wij antwoorden : Ja, gaaarne zullen wij voor een rubriek vragenbus plaats inruimen. Maar daarmede is het doel van den schrijver en van allen die van de gelegenheid om te vragen gebruik willen maken, nog niet bereikt. Die vraagt, verwacht een antwoord en daarin ligt juist het zwaartste punt. De redactie wil gaarne doen wat zij kan, maar zij is niet alwetend. Willen dus anderen die ook wat, en veel meer weten een handje helpen, dan zou hetgeen met de vragenbus wordt beoogd, zeer gemakkelijk kunnen worden bereikt. In ieder geval is een proef gemakkelijk te nemen. Wjj zullen in een volgend nummer beginnen, wanneer C. V, ons nog even bericht, of hij de vraag, als voorbeeld in zijnen brief gesteld, werkelijk wenscht te doen. Mededeelingen. Wegens het ontslag nemen van den secretaris der Werklieden-vereeniging: „Helpt Onderling" te Oosterbeek, de heer W. H. Good, is de president, de heer B. Aalbera voorloopig tevens met het waarnemen der functie van secretaris belast. Men meldt uit ’s Hage: Niet alleen dat de heer van Lijnden, Zaterdag geen onderhoud heeft gehad met den Koning, maar dat hij erger nog, er de brui van geeft nog langer zijn kostelijken tijd zoek te brengen met ’t vruchteloos zoeken naar een stel ministers. Volgens een bericht in de bladen, is de socialist Johan Most, gewezen afgevaardigde in den Duitschen Rijksdag, thans te Londen woonachtig, dezer dagen naar Brussel gekomen om daar lezingen te houden. Daar echter de Belgische regeering geen toestemming tot dat verblijf had gegeven, en die waarschijnlijk uit goede vriendschap met von Bismarck niet zal geven, is Most door de zorg der politie weer naar Oostende en op een Engelsch schip gebracht. Het Leidsche Dagblad is Dinsdagavond niet verschenen, omdat het geheele personeel der drukkerij dien dag een bezoek aan de Arnhemsche tentoonstelling is gaan brengen. Wij deelden vroeger mede dat Dr. Drijsdrale het Internationaal geneeskundig congres, dat hier ter stede van 7—13 September wordt gehouden, zal bijwonen, en alsdan een rede zal houden over de Bevolkingsleer. Naar wij echter later vernemen is dat congres alleen toegankelijk voor doctoren enz. of anderen die met Lijzondere vei'gunning worden toegelaten, doch in elk geval tegen betaling van ƒ 10.— , studenten ƒ 3.50. De gelegenheid om Dr. Drijsdale te hooren zou dus voor weinigen bestaan en zich alleen beperken tot een wetenschappelijken kring. Om nu echter aan een ruimer getal belangstellenden gelegenheid te verschaffen, met Dr. Drijsdale en zijn leer kennis to maken, en wellicht ook daarover eene lans met hem te breken, worden hier ter stede pogingen gedaan tot het organiseeren eener openbare bijeenkomst, waarin Dr. Drijsdale als spreker zal optreden in meer popuïairen trant, dan op een congres voor geleerden FEUILLETON. HET NIHILISME IN RUSLAND. Vervolg van No. 65.) De edelste geesten onder de ontwikkelde klassen waren hiermede bekend, en deden dus alle pogingen om de afschaffing der slavernij door te zetten, als de eerste eisch voor alle verdere ontwikkeling. Zij bereikten hun doel in 1861, door de regeering te noodzaken, tot de emancipatie. Hoewel onvoldoend voor het welvaren van den boer deze maatregelen waren, zij hadden één onmiddelijk belangrijk resultaat het verwijderen der scheidsmuren, die tot nu toe bestaan hadden tusschen de ontwikkelde en onontwikkelde klassen; zij gaven dus de gelegenheid om zich te vermengen met het volk, zonder steeds een vooropgevallen haat en wantrouwen te ontmoeten, en de mogelijkheid om die kennis te verschaffen die de ware en eenig daadwerkelijke macht is in alle groote, nationale bewegingen. De emancipatie was de eerste stap tot vermenging van die twee stroomingen tot één machtigen stroom het resultaat van dien stap, de geboorte van het Nihilisme. Zoons van boeren of van vertegenwoordigers van andere klassen, wiers levenswijze en omgeving weinig verschilt van die der arbeiders, zooals dorpsgeestelgken, onderwijzers, kleine ambtenaren, drongen de hooge scholen en universiteiten tot uitsluiting van dat jonge geslacht van aristokraten, die verkozen zich zelven te bekwamen, aan weinige gopreviligeerde „adelijke" scholen, zooals het Lyceum te Petersburg. Dit jonge geslacht, vol van energie en levensvatbaarheid, en verlangend om eindelijk hun lang afgesloten verstandelijke macht te gebruiken, zochten in kennis en onderwijs uitsluitend een zeker en praktisch geneesmiddel voor het onrecht en het lijden des volks, waarmede zij persoonlijk bekend waren. Zoo namen geschiedenis, natuurwetenschap en sociale kennis de voornaamste plaats in bij hun studiën. Elke lichtstraal die drong in het donkere leven van het russische volk, deed het nog duisterder en nog hopeloozer schijnen, zgn lijden nog ondragelijker. De emancipatie liad den toestand materieel niet verbeterd integendeel, ten gevolge van de huichelachtige manier, waarop de vrijkooping van het boerenland tot stand kwam, en door hot gelijktijdig stijgen van alle belastingen, bevond de groote meerderheid der bevrgde boeren, zich ten slotte in een veel ongunstiger ekonomischen toestand na dan vóór de emancipatie. De omstandigheden voor do vorming en ontwikkeling van een machtige revolutionaire partij waren zeer gunstig. De lang opgekropte woede van het volk tegen zijn onderdrukkers, hun half bewuste neigingen voor algemeen eigendom en nationaal zelfbestuur vonden een duidelijke en wetenschappelijke uitdrukking in de geschriften van mannen als Tahernyshevsky, Dobrolinboff, Michailoif, Lavroff, Kavelin en anderen. De oude krijgsleuze der russische volksbewegingen; „Land en vrijheid!" herleefde en de baak en het doel der revolutie werden aangogeven in de formule: „verwoesting van het russische keizerrijk: reorganisatie der russische maatschappij op den grondslag van de oude Slavische vereenigingsvormen ; en gemeentelijk eigendom, toegepast en ontwikkeld overeenkomstig de leeringen van het moderne- socialisme". Het ligt niet binnen de ruimte van dit artikel, om deze formule van ’t russisch socialisme uitvaeriger uit te leggen of aan te toonen, hoe zijn verschillende elementen praktisch verwezenlijkt kunnen worden. Mijn doel is geweest met ’t herinneren aan de geschiedenis van een strijd tusschen den Ozaar en – het russische volk; om van te toonen: I°. dat het algemeen aangenomen geloof in de traditioneele en absolnute loyaliteit van het russische volk moet erkend worden, met een goede hoeveelheid voorbehoud ; 2®. dat nihilisme, verre van te zjjn een beweging tegenovergesteld van de russisch-geschiedkundige overleveringen, de natuurlijke eu noodzakelgke uitwas is van de voorafgaande sociale ontwikkeling der natie; 3°. dat nihilisme in het geheel niet alleen verwoestend is van strekking, integendeel dat zijn eenig doel is om Rusland terug te voeren in het oude kanaal van zijn normalen wasdom in overeenstemming met de lessen en de sociale vormen, uitgewerkt in West-Europa. Indieii alle andere argumenten ons ontbraken, toch zou een enkele blik op den hoogen verstandelgken standaard, de groote zedelijke macht en algeheele zelfopoffering van de zoogenaamde „Nihilisten" voldoende zijn om aan te toonen dat zij onmogelijk kunnen zijn geheele nietsgeloovers of krankzinnige verwoesters van „alle bestaande dingen". De 'beste en edelste vertegenwoordigers uit alle klassen der maatschappg worden gevonden in de gelederen der nihilisten. Wat in het algemeen vreemde opmerkers verbaast, is het groote getal van personen die behooren tot de edelste families en die nihilisten worden. Voor een ieder, die bekend is met het ware karakter van de russische aristokratie is dit feit gemakkelijk te verklaren. De russische aristokratie is vóór eeuwen nooit geweest een onafhankelijk, goed gesloten stand, te zamen verbonden door de tradities van eer, roem en waardigheid. Daarom, de hoofdvoorwaarden voor de ontwikkeling van een konservatieve partij, streng en ernstig in beginsel, ontbraken geheel en de russische aristokratie werd een slaafsche stand, uitsluitend en slaafs 'in dienst der czaars niet door beginsel, maar door eigenbelang. {Wordt vervolgd.) het geval kan zijn. Zijn wij wel ingelicht, dan heeft Dr. Drgsdale de nitnoodiging daarvan reeds aangenomen. Voor velen zal wellicht nog dit bezwaar gelden, dat de geleerde spreker de Nederlandsche taal niet gemakkelijk genoeg spreekt om in ’t openbaar op te treden. Hij zal zich daarom bedienen van de Duitsche taal. Te Dokkum moet een lid voor de Tweede Kamer gekozen worden. Van anti—revolutionaire zijde werden daarvoor twee personen genoemd, onder welke Dr. A. Kuyper. Beiden kregen een gelijk stemmental. Men liet het lot beslissen en dit viel ten voordeele van Dr. Kuyper uit. Thans lezen wij in de Arnh. Courant: „In verband inet de „kandidaterlng" om een te bezigen van Dr. Kuyper te Dokkum, brengt het Dagblad in herinnering, dat die heer voor enkele weken door de geneesheeren te Vichy zoo ongezond van hoofd en hart werd bevonden, dat zij hem de aanvaarding van het leeraarsambt te Amsterdam bepaald ontrieden. Ook ons is dit niet ontgaan, maar wij vreesden, door over den gezondheidstoestand van den heer Kuyper te spreken, ons weder het verwijt te berokkenen, dat we „alle gevoel van menschelijkheid hadden uitgeschud." Nu een ander blad deze zaak aanroert, doen we het met eenigo gerustheid, en knoopen er de gevolgtrekking aan vast, dat de baden van Vichy een uitstekend geneesmiddel zijn, of dat het voor de leden der Tweede Kamer minder noodig is gezond van hoofd en hart te wezen, dan voor een leeraar bij het Nederlandsch hervormde kerkgenootschap. Woensdag en Donderdag hield de Maatschappij „Tot Nut van ’t Algemeen" haar 94ste algemeene vergadering, te Amsterdam, in het parklokaal, onder presidium van den heer 0. te Brummelen. Onder de voorstellen die aan de orde waren, komên als 'de meest belangrijke voor: Het verhoogen van den post, die jaarlijks op de begroeting wordt uitgetrokken, tot ondersteuning van volksvermaken, met ƒ 500, om daarmede te bevorderen het uitreiken van jonge plantjes aan minvermogenden, om die op te kweeken. De tien departementen, die zich het eerst daarvoor aanmelden, mogen op een subsidie ad ƒ 50 rekenen. Het voorstel werd bij acclamatie aangenomen, nadat het departement-Assen de ons inziens gegronde opmerking maakte: dat, wanneer de Maatschappij werkelijk iets goeds wil doen voor het volk, zjj dan de quaestie arbeiderswoningen moet ter hand nemen. Een ander voorstel strekte: om, bij wijze van proefneming, voor den tijd van drie jaar, onbemiddelde jongelieden in de gelegenheid te stellen, hunne vakkennis buitenslands te voltooien. (Zie over dit voorstel de Werkmansbode van 21 Mei, n°. 41.) Eotterdam wenschte de werklieden niet gedurende drie, maar gedurende een jaar uit te zenden en dit drie jaar vol te houden. Dit zou een som vereischen van ƒ 4500, terwijl de begroeting van het hoofdbestuur f 13,500 beliep. Schoonhoven wilde aan het voorstel van het hoofdbestuur begrepen zien, dat de jongelieden, wien het voorrecht ten deel viel, zich zouden verbinden, na volbrachten leertijd gedurende drie jaar in Nederland werkzaam te zgn, onder verplichting anders de kosten te restitueeren. Amsterdam wilde nader onderzocht te zien, wat kan worden gedaan tot bevorderino- van het kunst-industrieel onderwijs. Nieuwveen, zoo lezen we, verklaarde zich tegen het voorstel, dat te ve eJ en te weinig geeft. Te veel, daar*het niet aangaat ƒ 15,500 uit te geven, zonder een zekerheid omtrent de goede uitkomst, te weinig, omdat de tijd verstreken is, dat men den werkman paaien kan met eenige weldaden. Afdoende maatregelen tot verbetering van het kunstonderwijs zijn noodzakelgk, hetgeen van zelf verbetering van het lot van den werkman in zich sluit. Mr. S. Katz eischte namens Nieuwveen, dat de Staat zich eindelijk dit onderwijs aantrekken zou en dan kunnen particuliere krachten medewerken. De Maatschappg „Tot Nut van ’t Algemeen achtte spreker volkomen onbevoegd in deze initiatief te nemen; in hare kleingeestige, krenterige opvattingen, het vorig jaar bij de uitzending van werklieden naar de Farijsche tentoonstelling aan den dag gelegd, is die onbevoegdheid göbleken. Het hoofdbestuur bleef immers eischen, dat de commissie in het haar opgedra- gen mandaat voor ƒ 1000 zou uitvoeren, en ontkende haar 'het recht verder te gaan en gebruik te maken van de gelegenheid tot dit doel meer geld te verwerven. Nieuwveen stelde tot slot de volgende zeer toegejuichte motie: „De vergadering zon het betreuren, indien een zoo ernstig maatschappelijk vraagstuk, als in voorstel IX aangeraakt wordt, in gevaar wordt gebracht door overijlde maatregelen, verklaart het voorstel onaanneembaar, ofschoon zij het hoofdbest. dank blgft voor zijne goede bedoelingen ; zij spreekt den wensch uit, dat aan eene commissie van 5 leden de taak worde opgedragen eene volgende algemeene vergadering te dienen van praeadvies, en gaat over tot de orde van den dag." Het hoofdbestuur verklaarde die motie onaannemelijk, daar zij een votum van wantrouwen bevatte. Leiden betwgfelde of de Maatschappij wel bevoegd was tot een dergelijk besluit, en wilde liever de Maatschappij van Nijverheid in haar pogingen op dit gebied steunen. Nieuwveen betoogde, dat in zijn voorstel volstrekt geen votum van wantrouwen gelegen was, maar trok het in, om zich te vereenigen met het amendement-Amsterdam. Het hoofdbestuur protesteerde tegen de uitdrukking „den werkman paaien", door Nieuwveen gebezigd. Intusschen werd het amendement van Amsterdam in deze bij acclamatie aangenomen. Het hoofdbestuur heeft daarop het voorstel ingetrokken, om een volgend jaar op deze zaak terug te komen. Wel jammer dat een zaak van zoo ingrijpend belang voor een heel jaar moet worden uitgesteld. Verder werd nog aangenomen op een voorstel van de afdeeling Delft, bij monde van den afgevaardigde, de heer Kerdijk, verdedigd, een motie, strekkende: „dat de vergadering zich verklare overtuigd te zijn van de wensehelijkheid van sparen in de school en het hoofdbestuur uitnoodigt, binnen de grenzen zijner bevoegdheid het sparen zooveel mogelijk te bevorderen", benevens een besluit, amendement-Leeuwarden, op een voorstel van Eotterdam, ten doel hebbende: „dat de Maatschappij het initiatief zal nemen om, ter wering van misbruik van sterken drank, een algemeen volkspetitionnement in het leven te roepen, het adres te ontwerpen door het hoofdbestuur en ingang te doen vinden met behulp van al de departementen. Het departement beveelt dit aan, als een meer radicaal middel om van den Staat tusschenkomst te verwerven, die veel te lang op zich laat wachten. Dit amendement werd met 505 tegen 382 stemmen aangenomen. In de Zondag gehouden 8-maandelijksche vergadering der Werklieden-vereeniging „Harmonie" te Appingadam, werd door den Secr.- penningmeester van het Ziekenfonds een rekening overgelegd van den geneesheer, als kosten van ziekten van leden van dat fonds, in ’t laatst verloopen kwartaal, (groot ƒ 33.80) Wordt tot uitkeering besloten. Als Secr.- Penningm. van ’t Begrafenisfonds, doet bg hiervan eenige mededeelingeu, brengt uit naam van het lid A. Smith, zijn dank aan de leden voor de genoten vriendenhulp bij het overlijden van diens moeder, alsmede voor het grafwaarts dragen van het eerste offer van ’t fonds. Hierna stelde de voorzitter voor, of het niet wenschelijk zou zgn, dat het bestuur van ’t Pr. Gron. W.-V. te Groningen werd gevestigd, dat naar zijne meening voor ’t verbond wenschelgker ware en reiskosten zou voorkomen. Aangenomen en aangaande dit punt op de aanst. vergadering van ’t prov. Gron. bond vóór te stemmen. Na ’t behandelen van huishoudelgke zaken en het wijzigen eener bepaling omtrent het inroepen van geneeskundige hulp, leverden de voorzitter en vice-voorzitter een voordracht. Daarna werden twee personen, die zich als lid hadden laten voorstellen, met algemeene stemmen aangenomen. De voorzitter filisiteerde beiden met die aanneming; na voorts de leden nog een woord van bemoediging te hebben toegesproken, sloot hij de vergadering. Men meldt ons uit den Helder (Nieuwediep) van 14 Aug. : De proeftocht welke alhiar heeft plaats gehad met de eerste Torpedoboot, die in Nederland gebouwd is, en wel op de Fabriek der Nederlandsche Stoomboot-Maatschappij te Fijenoord. De proeftocht geschieden op de reede van Texel in het bijzijn van den heer inspecteur der stoomvaartdienst en verdere officieren, benevens de ingenieurs van het etablissement Fijenoord. Boot en machiene hebben uitmuntend voldaan, de vaart was 16 è. 18 mijl. Aanstaanden Zondag en den daaropvolgenden worden te Arnhem volkstreinen uit Twente verwacht, die onder anderen 4000 fabriekarbeiders uit Enschedé zullen aanbrengen. Zondag 10 dezer werd de tentoonstelling bezocht door de vereeniging voor Fabrieken Handwerksnijverheid uit Utrecht, aan dewelke voor verminderde entréeprijs toegang verleend was. Deze vereeniging had ook haren intrek genomen in het Amhemsch Gildenhuis, en het bleek dat men goed voldaan was over de behandeling, toen ’s avonds voor het vertrek een der bestuurders het woord nam en als tolk van allen zijnen dank daarvoor uitsprak, terwgl hg uit erkentelgkheid de bus voor Hulp in Nood aanbeval, in het gebouw geplaatst, waaraan door allen werd voldaan. Zondag 17 dezer wordt de Meubelmakersvereeniging uit Ngmegen en de Werkliedenvereeniging uit Deventer verwacht, die eveneens haren in trek in het Amhemsch Güdmhuis zullen nemen. De feestcommissie van de Arnhemsche tentoonstelling gaf zich de vorige week weder een brevet van onbekwaamheid in het organiseren van volksfeesten. Het eerste was, zooals reeds gemeld is, eene voorstelling met een groote tooverlantaarn. Het tweede zou zijn een volkstal. Een volksbal kan als volksfeest dienst doen, maar verbeeld u dat dit bal zou gegeven worden op een stuk weidegrond, buiten de stad, het zoogenaamde exercitieveld of ook wel de plaats aan gealimenteerden door de politie, voor verblgfplaats aangewezen, zooals b. v. aan Zigeuners. Op dit terrein was eene plaats voor de muzijk opgesteld, rondom welke de dans moest plaats vinden op den natuurlgken bodem. Men vroeg zich zelven af of de feestcommissie soms niet wel hg het hoofd was, daar ieder met gezond oordeel, overtuigd moest zijn, dat van dit aanbod door geen enkel fatsoenlijk werkman zou worden gebruik gemaakt. En zoo was het ook. Een massa nieuwsgierigen en een hoop gemeen, was tegenwoordig, hoewel deze laatsten ook niet schenen gekomen om te dansen, ten minste de Amhemsche courant meldde, dat het eerste menschenpaar door een rijksdaalder daartoe aangespoord was, hetwelk weldra door een gehos en gejoel werd gevolgd, en gelukkig dat het vroegtijdig eindigde en het electrieke licht zich goed hield, anders had zich het zoogenaamde volksbal in een ware beestenboel opgelost. De Amhemsche courant zegt dan ook dat dit volksbal op Donderdag 7 Augustus wel het eerste en laatste zal zijn geweest. Dergelgke zaken zijn dan ook meer geschikt om een misnoegde dan wel om eene genoegelpke stemming bg het volk op te wekken. De feestcommissie schijnt dit eindelgk te hebben begrepen en zal nu Zaterdag» 16 dezer een volksconcert in het park van Musis Sacrum geven, tegen 10 cent entrée. Ctemengdc bcrlcbten. Zooals gemeld is, heeft mejuffrouw Petronella Johanna van de Voordt, overleden te Beugen, op' 23 Juli jl., het algemeen armbestuur dier gemeente tot algehoelen erfgenaam benoemd. Hare nalatenschap wordt op ongeveer f 250.009 begroot. Hare _ erfgenamen bij versterf, waaronder eenige, die in zeer behoeftige omstandigheden verkeeren, hebben zich tot den koning gewend met verzoek de machtiging tot aanvaarding dezer nalatenschp aan het armbestuur niet te verkenen, daar dat j bestuur ruimschoots uit zijne tegenwoordige inkomsten in de behoeften van de armen: aldaar kan voorzien. Eenige huzaren te Bergen-op-Zoom hebben weer eens een staaltje willen geven van hun overmoed. Donderdagavond de voormalige Wouwsche poort uitgetogen zijnde, ontzagen zij zij zich niet eens anders eigendom te betreden en den bewoners schrik aan te jagen. Op hun terugtocht dreigden zij de wacht door elkander te zullen slaan en pleegden baldadigheid aan den tuin van den tuinman L. Een uur lang maakten zij den weg onveilig. Bij het binnenkomen der stad vielen zij in handen van eene huzaren-patroulle, die de nachtverstoorders echter liet ontsnappen. Drie hunner werden denzelfden nacht nog gevat, drie anderen ’s morgens weder op den Woudschenweg gezien. Zaterdags kwaman zij thuis. In de nabijheid van het dorp Joigny, in Savooie, ligt een berg, waarvan de zuidelijke helling bezet is met bosch van twee kilometer in ’t vierkant. Van die helling begint de grond te verschuiven, zoo zelfs dat het bosch reeds het dorp Entremont is genaderd. Wegens het dreigend gevaar voor de plaats heeft de regeering gelast, dat de bewoners hunne huizen moesten ontruimen en het dorp verlaten. Tengevolge van het omvallen van eene petrolenmlamp is het op den Scheveningschen weg bij het tolhek geplaatste seinposthuisje van de Haagsche Tramway-maatschappij Dinsdagavond ten half tien ure in brand geraakt en met zijn inboedel door de vlammen vernield. Nadat men de kiosk had omvergehaald, is het vuur gebluscht. Door de beschadiging der seintoestellen en het afbreken der draden werd de telegrafische verbinding afgesneden. Te Bruinisse heeft een jongen van 8 jaar natuurlijk een baldadige een brandenden lucifer in een hooischuur geworpen. De schuur is afgebrand. Met groote moeite werd het nabij zijnde perceel gered. 'Op een der laatste Zondagen hief de pastoor.' in een dorp van Arranchin (dep. der Manche) bij de gadsdienstoefening het voorgeschrovene: „Domme salvam fac Eempublicam„ (Heer, bewaar de Repnbliek) aan. Niemand zong echter meê. Nogmaals begon de pastoor: „Domino salvam fac....“ Dezelfde stilte. Te Almeloo is een tweejarig kind al spelende in een sloot geraakt en, niettegenstaande spoedig aangebrachte hulp verdronken. Wat we voorspeld hebben is bewaarheid. De twisten tusschen de twee partijen in de Christelijke Afgescheidene gemeente te Nieuw-Amsterdam in Drenthe, duren voort en geven nu en dan aanleiding tot volksoploopen, terwjjl men niet zonder vrees is, dat nog bloedige tooneelen er het gevolg van zullen zyn. De oude femeente is, gelijk men weet, thans in het bezit er kerk. De voorganger H. Meijering verlaat noch des daags, noch des nachts het kerkgebonw. Zijn bed is' daarin gebracht. Bovendien is er voortdurend een wacht, die bij het minste onraad de partijgenooten oproept, om het gebouw te verdedigen. Zaterdagavond om acht uur naderde de politie, nota bene, twee manschappen sterk, met den nieuwen kerkeraad, met het doel om de tegenwoordige bezitters uit de kerk te verdrijven. Nauwelijks werd zulks opgemerkt of van alle kanten stroomde het volk toe en toen de politie voor de kerk kwam, vond zij voor de deur eene driedubbele rij vrouwen opgesteld, terwnl de mannen aan weerszijden stonden. Aan het bevel om de kerk te openen, werd niet voldaan en de politie is, zander het doel bereikt te hebben, teruggekeerd. Men mag zich er over verheugen dat de politie geen geweld heeft gebruikt, daar bij de opgewondenheid der menigte de gevolgen niet zouden zijn te overzien geweest. Als een staaltje dier opgewondenheid dient, dat toen in het gedrang iemand tegen een der veldwachters aanviel en deze, aan opzet denkende, nitriep: „als je me nog weer aanraakt, zal ik ", terwijl hij eene beweging maakte naar den borstzak, er een geroep uit de vrouwen, voor het kerkgebouw geschaard, opging: «schiet hier maar heen, wij gaan toch niet van de plaats; zij zullen onze kerk niet hebben!" Alle evoluties worden plechtig met gebed onder aanroeping van ’s Heeren naam geopend en gesloten. In de stoomdiamantalijperij van den heer Minekenhof, in de Bijkstraat te Amsterdam, sprong hedenmorgen vroeg hij den aanvang van het werk een gasbuis. Door de tegenwoordigheid van geest van den machinist, die onmiddelTijk door handige maatregelen de machinerien in het gebouw tot stilstaan bracht, werden de ongelukken voorkomen, die anders onvermijdelijk geweest waren. Door de keurmeesters van vee en vleesch te Amsterdam is in de afgeloopen week in de Hal aangehouden en voor de consumtie afgekeurd: een partij Amerikaansch vleesch en een partij rundvleesch, toebehoorende aan verschillende personen. Het vleesch is op de gebruikelijke wijze onder toezicht der politie vernietigd. Te Steenderen en Hengeloo (Gelderland) heerscht onder de populieren eene ziekte, waarvan men tot nu toe de oorzaak niet kent. De hoornen beginnen aan de toppen dood te gaan en sterven dan zoo gaandeweg. Een paar boomkweekers, die geraadpleegd zijn, verklaren, dat het dezelfde ziekte is, die verleden jaar in Denemarken onder de populieren zoo gewoed heeft. In de gemeente Hemelumer üldephaert en Noordwolde is een strijd tegen de kermis gaande. De raad heeft de beslissing aangehouden tot na de kermis. Zaterdavond kwam eene vrouw in een slachterswinkel te Amsterdam, en bestelde vier pond ossenvleesch, hetwelk ze bij gebr<'ke van een boodschappenmand, in een pan liet werpen, welke zij in haren voorschoot had geplaatst. Ongelukkig had de vrouw haar knipje thuis op tafel laten liggen en kwam zij met den slachter overeen de pan met vleesch zoolang onder een bank te zetten totdat ze haar geld had gehaald. Hieraan uitvoering gegeven hebbende, verdween zij en kwam niet weder. Zondag zeide des slachters vrouw tot haren man: gij moogt wel eens naar die pan zien, want het vleesch zal misschien bederven; maar wie beschrijft ’s mans verwondering, de pan stond er wel, maar de bodem was verdwenen in den voorschoot der vronw, natuurlijk met het vleesch. -Boer nas op je kippen." Gisterenochtend is van een op de rivier voor Dordrecht op stroom liggend Rijnschip overboord gevallen en verdronken zekere F. omstreeks 20 jaar oud. Aan een tweetal schippergknechts, die hem nog eenige oogenhiikken hebben zien drijven, is het, ondanks hunne ijve-Mste pogingen, niet mogen gelukken den drenkeling te redden. V. d. H. te Deventer, verdacht van in den te hebben in brand heeft thans zijne misdaad aan de jus Btie bekend. '' Ponderdagmiddag ten 2>/, ure zijn te otterdam aan de Goudsche Vest al spelende te water gevallen een 10 en een 12 jarige jongen, /e znn door eene voorbijgaande vrouw, diedade-RJK de handen uitstrekte, op het droge gebracht. De groote troep Zigeuners met vrouwen en aderen en 18 paarden zijn te Amersfoort bebben er voor den tijd van 40 dagen hunne 7 tenten opgeslagen. Zij troflen daar juist de tentooßsteUing van landbonwen kruidkunde, in welke nabijheid zij zich legerden en wier bezoekers, tegelijker tijd, voor een paar dubbeltjes, een troep vuile menschen konden bezien. .■~ Een 18-jarige weesjongen, die Donderdagnmddag tegen 3 uur op den Hommelschen weg te Arnhem op een dak werkzaam was, is naar bieden gestort en kwam in een kelder terecht. Mq brak een arm en ontwrichtte een schouderblad. Hij werd in bewusteloozen toestand een woning binnengedragen. De dienstboden Maria van den Bunt en Dirkje van Raay hebben 30 en 25 jaar in de familie van den heer en mevrouw Maurik-van Ulphen, te Oosterheek, gediend. Haar werden daarvoor, in een plechtige vergadering van het departement van het Nut van ’t Algemeen, zilveren medailles uitgereikt. De heer en mevrouw Manrik onthaalden de aanwezigen, deden eene milde gift toekomen aan de armen en trakteerden de kinderen der bewaarschool en der openbpe school, terwijl natuurlijk ook de trouwe dienstboden niet vergeten werden. De aandeelhouders voor het leggen van een paardenspoor van af Wildervank-Zuidhroek, hebben de statuten goedgekeurd en een bestuur gekozen. Men wil, aat hiermede de uitvoering van het werk verzekerd is. In de teerfabriek buiten de Raampoort te Amsterdam is Woensdag een 46-jarig werkman van een ketel gevallen; zwaar aan rug en boenen gekwetst is hij in bedenkelijken toestand naar het gasthuis gebracht. De dochter van een Spaansch edelman, sedert kort te Parijs wonende, heeft uit minnenijd een jonge weduwe tot een tweegevecht uitgedaagd. Laatstgenoemde was zeer gezind om den toegeworpen handschoen op te nemen, toen de zaak ruchtbaar werd en de vader der Spaansche er een eind maakte door de uitgedaagde voor zijne dochter om verschooning te verzoeken. 