Dictionnaire complet français-flamand et flamand-français (Volumes 1-3)
Aidelpuntig. Aspuntig. Middelpunt... Middelstandig. Point... Middeledelpunt. Midden, o. Ligne... Midden, ©. | Geogr. Feu... Middelpuntsruer, ©. | École... MiddelSchool. Hoofdschool, v. | Administration... Opper-Hoofdbestuur, ©. | Phys. Force... Middelpuntkracht, ©. CENTRALISATION, s. f. (centralisatie). Action de regirer dans un même centre. Vereeniging in een middelpunt, Byeenbrenging...strekking, v. | Polit. Centralisatie. Vermiddelpunting, v. CENTRALISÉ, p. pas. de Centraliser. CENTRALISER, v. à. (centraliser). Concentrer, réunir dans un même centre. Om of in een middelpunt verenigen, byeenbrengen of strekken. | Polit. Centraliseren. Vermiddelpunten. CENTRE, S. M. (centr.) Au propre et au fig. Middelpunt. Aspunt (Mey.). Vereenigingspunt (Wei), ©. Midden. Centrum, ©. | Fig. Lieu où les choses tendent naturellement comme au lieu de leur repos. Zwaartepunt. Rustpunt... de gravité. Zwaartepunt. Rustpunt... de gravitation. Aentrekkingspunt. Draaipunt... d'équilibre. Gelykgewichtspunt... d'oscillation. Zwaartepunt. CEP | Le Cavour, adj. 3 g. (centupl). — du pays. Het midden, midden- | Qui vaut cent Pois autant. Hoop punt of het hart van het land, ©. | — van een armée. Legermidden. — Anat. — ovale. Hersenen, ©. | Dans les chambres francaises — droit. Regt centrum of midden. — Fe ma ink centrum. Les —s. De gematigden, m. mv. De gematigde gesindheid, v. De centrum, ©. p. pas. de Centrer. CENTRER, v. a. (centreren). Ontwikkelen. Bol sydepunt sydepener (aan). CENTRIFIER, adv 2 g. (centrifuga)). Phys. Middelpuntschuivend. -schuivende lucht, ©. | Van het middelpunt af kracht... Vliedkracht, v. e CENTRARIËR, adj. 2 g. (cantripett). Phys. Naar het middelpunt strevend. Middelpuntzoekend. -trekend. Het middelpunt naderend. Force —. Streskracht, v CENTRIPÉNSE, s. f, F. (Foncier) CENTRIPÈTES. Centris, s. m. (cantriss). Zool. Stekel, m. Stekellid, o. CENTRISQUE, S. m. (cantriss). Ichth. Mesvisch, m. Zeesnep, v. CENTROBARIQUE, adj. 2 g. (cantribarik). Phys. Van het zwaaipunt. CENTRODONTE, adj. 2 g. (cantrondont). Zool. Met tanden. Scherp-. Spitstandig. Stelkeltandig. CENTROGASTRE, S. m. (gast). Ichth. Stekelbuikvisch, m. CENTROLORUS, s. m. (cantralof). Ichth. Stekelkamvisch, m. CENTRONOTE, S. m. (cantralonote). Ichth. Rugstekelaar, m. CENTROPODE, s. m. (cantralope). Ichth. Borsvinstekelaar, m. CENTROPONE, s. M. (cantrapon). Ichth. Kieroodemdekstekelaar, m. CENTROSCHORI, s. f. (cantrascopi). Geom. Middelpuntzieger, v. Centrotus, s. f. (cantrott). Zool. Stekelkrekel. Wapenkrekel, m. en v. Centruopes, s. m. pl. (cantrues). Ouderdom van het rood van Frankrijk. Honderd Zwitsers, m. av. | Au sing. Een Centurio. Centurio, adj. 2 g. (cantrio). (Ped). Myth. Centurio, s. m. (cantrio). Hist. rom. Honderdman. Honderd Centurio, m. Centurial, E, s. f. (cantrio). Hist. rom. Van honderd mannen. Honderdmannig (Meer). Honderdmans… Centurial, s. m. (cantrio). Hist. rom. Honderdmanschap. Honderdheerschap. Centuriale, o. Centurial, 2, p. past. de Centurio CENTURIER, v. (cantrio uner) Laat ons cent pijnen het grootste. Het grootste honderdvoud, om (War. A Honderdmaal 100 groot maken of doen worden. Honderdmaal verdubbelen. Met honderd verdubbelen. CENTURIATEUR, s. m. (cantriauteur). Hist. eccl. Luthersche kerkgeschiedschrijver. Centurienschrijver, m. Centuria, s. f. (cantria). Hist. rom. Honderdtal, o. Centurie, r. Honderdhoop (Meervoud), m. | Les —s de Nostradamus. De voorspellingen van Nostradamus, v. mv. Chronol. Eeuwen, v. Jaarhonderd De Larr, o. | Pl. gl Eeuwen. CENTURION, s. PH Hist. rom. turio. Hoofdman Honderdsteman, m Cep, s. m. (in. 'seul ou à la fin d'une phrase, ce dans le corps d'une proposition). Eslam. gaerdstok. aerd, m. pl. Boeijen, v. Le serv, O. Mt. uit: nen, v. mv. Banden, m. mr. Cépacé, E, adj. (cé-pacé). Hist. Co His Naer knoflook rie Cépé, s. m. (cép). Bot. Eetbare zwam, M. en v. Cépraue, s. m. (cé-pô). Monn. Muntblok, m. en o. Cérée, s. f. (cé-pé). Agric. Scheutentboschken, o. CEPENDANT, adv. (span-dant). Pendant ce temps là. Middelterm. Middelertyd. Tericyl. Onderwijlen. In tussentijd. Ondertusschen. Intussen. In tijd en terwijl. Inmiddels. Tusschen dien (tijd). Conj. Nogtans. Echter. Evenwel. Niettemin. Des-ontwerpen staande. Anders. Onder tusschen. Cépalinées, s. f. pl. (cé-fé-li-dé). Bot. Kopbloemachtige meekrap, v. mv. Céphalocenen, s. m. pl. (cé-fa-la-cèn). Zucht. Stekelkoppen, n. m. Éphalagre, s. f. (cé-fa-lagre). Path. Kopzucht, v. en o. Éphalagraphe, s. m. (cé-fa-lagre) baie Méd. Anat. Kop hersens ryver, M. Céphalografie, s. f. (cé-fa-lagre) Anat. Mod. Kop hersens beschrijving, v. Céphalische, adj. 2 g. (cé-fa-lé-r). Zoo groot als een hoofd, als een kop. A. S. m. Caillou. Hoofdkei. Hoofdkei, v. Céphalalgie, adj. 2 g. (cé-fa-lal-jik). Path. Voor hoofdpijn. Hoofdpijn. ... Céphalologie, s. f. (cé-fa-la-lo-gie). Anat. Hoofdleer. Hersenleer, v. Céphalanthe, adj. 2 g. (cé-fa-lant). Bot. Kopbloemig. S. m. Kopbloem, v. Céphalartique, adj. 2 g. (cé-fa-lar-tik). Zie. Hoofdzuiverend. Zie. S. m. Hoofdsuiverend middel, o. en m. Céphalotomie, s. f. (cé-fa-la-tomi). Anat. Hoorntontleding, v. Céphale, adj. (cé-fa-lé). Zool, Met een k voorzien. —S, s. m. pl. Kopweekdieren, o. mv. Céphalée, s. f. (cé-fa-lé). Path. Verouderde hoofdpijn, v. Céphalomydes, s. m. pl. (cé-fa-lé-mid). Entom. Dikkoppige vliegen, v. mv. CEPHALIDIENS, s. m. pl. (cé-fa-li-és Zool. Kleinkoppige dieren, O. Chats adj. 2 g. (cé-fa-lik). Hoofd e. PE Map partiet à la tête, eine —. Hoofd EL v. Î AR m. Thérap. Hoofdster kend middel. Hoofdmiddel, o. en m. CEPHALITE Où CÉPHALITIS, S. f. (cé-fa-litt, li-tiss), Path. Hoofd-. Ko. Hersenontsteking, ©. CEPHALODRANCHES, s. m. pl. (ce-fa-lo-bran-ch). Zool. Kopkikkers, m. mov. CEPHALOÏDE, HAL 2 g. (ce-fa-lo-id}. Hist. nat. Hoofd-. Kopvormig. Hoofdachtig. CEPHALOMATOMATE, s. m. (cé-fa-la-tom). Path. Bloedgestel aan het hoofd (van nieuwe geboren kinderen), Oo. CEPHALOMETRE, S. m. (cé-fa-la-mêtr). Obstetr. Hoofd-. Kopretter, CéPHALATRE, s. CEPHALOMÈTRIE. adj. 2 g. (ce-fa-lo-me-tri). Obstetr. Kop-. Hoofdmeting, v. CEPHALONOMANCIE, S. f. (cé-fa-lo-no-man-Ci}. Divination au moyen d'une tête d'âne. Ezetiskopie, zien, V: CEPHALONOMANCIEN, NE, S. (ce-fa-lo-no-man-ciain, cièn). Eeispielkopie, m. -wacrzegaier, v. CEPHALOPHARYNGIEN, S. & adj, m. (ce-fa-lo-parain-jaini). Anat. (Muscle —). Kopsloldarmsmer. Slokdarmhuispier, Hoofdkeelspier (Mamm.), v. CEPHALOPRORE, aû). 2 g.(ce-fa-lo-pro). Bot. Kopdras, end. | S, m. Bot. Na oghs ui À m. mt. fn Kopdra gers. à 300 CÉR Centpos s. mn, pl. (ce-fa-lo-j. Zool. Kopvoeter, m. mv. ep s. FR. (ce-fa-lo-pni). Path. Hoofdpijn, v. CEPHALOPROËN, ad). 2 g.(ce-fa-lo-tèr). Zool. Vleugelkoppig. À Ichth. S. m. Vleugelkop, m. | Ornith. Kopvlieg, v. CEPHALOSCOPIE, S. f. (ce-fa-lo-sko-pi). Anat. Hoofd-. Kopschouwing, v. CEPHALOSOME, adj. 2 g. (ce-fa-lo-zom). Ichth: Met sterk voorlyf en dikke kop. CEPHALOTHEQUE, S. f. (ce-fa-lo-thèque). Entom. Kophuizen, v. CEPHALOTORRAX, S. m. (ce-fa-lo-torrax). Entom. Kopen borststuk (der spinnekopachtige dieren), o. CEPHALOTOME, S. m. (ce-fa-lo-tom). Obstetr. Kopen schedelbreker, m. Dreekluif, o. CEPHALOTOMIE, S. f. (ce-fa-lo-tom). Obstetr. Schedel-. Kopbreking, -verbrijzeling, v. CEPHALOTRIPTEUR, s. m. (ce-fa-lo-trip-teur). Obstetr, Schedelbreker, m. -breklang. Enge en sterke baarslang, v. CEPHALONE, s m. (ce-fa-lod). Bot. Koppeken, o. Cie adj. 2 g. (ce-fa-lott). Zool., Dik. (Grootkoppig.) S. m. Ichth. Zuol. Dikkop, m. | —. (Ge slacht der) dikkoppen, m. mr. Celepée, s. m. (cé-fe), Astron. Constellation. Cepheus, m. Cepheus gestarnte, o. CEPHALIDE, S. f, (cé-fe-lid). Bot. Kopboom, v. L Celepée, s.m. (cé-fuss). Zool. Singe. Blaauwmuil. Blauwmuilige aap, m.| Entom. Dwergzacmaes, v. Celepous, ss. m. (cé-pol). Ichth. Bandvisch, m. Celepolide, s. m. pl. (cé-po-lo id). Ichth. Bandvischachtige borst vissen, M. MD. Celecris, adj. m. (cé-ra-cé). Hist. rat, 'asachlig. CERAIN, S. m. (cé-ra-inn). Chim. c'g. Cerium, 0. CEPHALISTER, S. f, (cv 208 .Bot. Huid, m. Muizenoor, o. en r, Hoornkruid, Vogelkruid, o. CERAMBALAE, CÉRAMBYCINS, S. M. :". (ce-ran-bi-ad, chain), Entom. bokkevors, m. mo. Cerambix, S. m. (cé-ran-biks). Entom. Bokkever, m. : Ceramix, s. m. (cé-ra-mion). Bot. Ceratium, o. CÉRAMIQUE, S. m. (cé-ra-mik). Antiq. gr. Ceramisticae plats (te Athene), v.| Adj. Art — ou, subst. f. Potbukkerskunst (Scuusr.),v. CÉRAMOGRAPHIQUE, adj. 2 g. (cé ra-mo-gra-fik). Archeol, Vase —. Beschilderd aardenvat, 0. CER Céranoïne, adj. 2 g, (cé-ra-no id). Hist. nat. Hoornvormig. Hoorn.…. Cérasix, s. f. (cé-ra-zina)., Chim. org. Kermesom, ©. Cérasite, s. f. (cé-ra-zit), Petris cierung in forme de cerise. Kersvorm mige verslapping, v. Krachtsteen, m. CÉRASPIDIUM, Ss. mm. (cé-ra-spùr). Zool. Roozengras, m. " Céras, s. m. (cé-ras), Zool. Hoornslang, v.| Bot. Hoornkruid, o. CERAT, S. mm. (ce-ra). Pharm. Waspleister. -zalf, v. CÉRATHEQUE, S. f. (cé-ra-tèk). Zool. Hoornbeliding, v. CÉRATULES, S. m. pl. (cé-ra-tôl). Antiq. Fluitspelers, m. mv. Céron, s. f, (cé-ra-cion), Chim. anc. Smeltbakmaker (van een me laat), +. CéRATOCARPUS, adj. 2 g. (cé-ra-to karp). Bot. Hoornvruchtig. | S. m. Hoornvrucht, v. CéRATOCÈLE, S. f. (cé-ra-to-cèl), Path. Hoornvliesbreuk, v. Cératoceros, adj. et s. m. (cé-ra to-gloss). Anat. (Muscle —.) Hoorn tongspier. Tandbeenslokspier, v, CÉRATOHYAL, S. M. (cé-ra-to-ial). Anat. comp. Hoornstuk van het tong been, o. CÉRATOIDES, adj. 2 g. (cé-ra-to-i). Qui ressemble à une corne. Hoornvormig. Hoorngelyk. Hoornig, hoornachtig (Mey.). CÉRATOLITHES où CÉRATOLITES s. f. pl. (céralitté). Oryctogn. Hoornverstaaningen, v.mo. Versteen van hoornen, m. mv. CÉRATOPHARYNGIEN, S. et adj. m. (cératopharyngien). Anat. (Muscle —.) Hoornslokdarmspier, v. CÉRATOPHYLLE, ad). 2 g. (cératophylle). Bot. Hoornbladerig. S.f. Hoornblad, o. CÉRATOPHYLLÉES, S. f. pl. (cératophylle). Bot. Hoornbladsoorten, v. mv. CÉRATOPHYTES, s. et n. pl. (cératophyté). Zoophytol. Hoornplanten, m. en v. mv. Hoornkoralen, t. en O. mv. CÉRATOSPERME, S. m. (cératosperm). Bot. Hoornzaad, o. CÉRATOSTAPHYLIN, S. et adj. m. (cératostaphilin). Anat. (Muscle —.) Hoorntapspier, dv. CÉRATOTOME, s. m. (cératotom). Chir. Hoornkiespier, mesken, o. CÉRATOTOMIE, $. f. (cératomie). Chir. Hoornvleesoperatie, v. Ceranus, s. m., Céranus, Céranite, S. f. (céranus, nus, nita). Hist. nat. des anciens. Dondersteen. Pyroclazen, m. CÉRANOPHYLLIN, s. m. (céranophylle). Or fulminant. Dondergoud, o. CÉRANOMÈTRE, s. M. (céranometer). Meteor. Bliksem. Wolklicht mater, o. Céranoscopie, s. f. (céranoscopie). Antiq. gr. Donderleger. Lesing. Ceaskne, s. m. (cerber), Myth. Cerberus. Hinder, m. Fig. et fam. Portier brutal. Cercamus, s. m. (cercamus). Zool. Steertdierken, o. Cercamiés, s. m. pl. (cercamus). Zool. Steertdierkens, o. mr. Cerce, S. f. Booghoepel, m. Cercus. CERCLE, s. m. (cercle). Cercle de bois ou de fer dont on se sert pour maintenir les douves des tonnelles, etc. (Vereep. Band. Hoep, hoep, hoepel (Ki), m. Mettre des cercles à une cuve. Banden om de kuip leggen. Eene kuip met banden beslaan. Bois à cercles. Band-. Hoepout, o. | Jeu d'enfants. Band. Reep. Hoepel. Hoep. Jodau —. Reepen. Hoenpern (Kl). Hoepelen.* Banden.|Cir. Reep, m. (Bovg vormig) gestel, gewelf, O. | Lort. d'eau. Keep. | Anat. Halfring (der luchtpypen), m. | Oisel. Reepnet, o. en v.| Bout. Gouddraad, m, en o. | Fauc. Zwingrederen. Slagpennen, v. av, Cercle, s. f, (cèr-cèl). Ornith. Teling. Talien, m. CERCLE, s. m. (cèr-klaj). Bois pour les cerceaux. Band-. Reep-. Hoep-. Hocpelhout, O. | Action de cercler. (Het) beslaan met reepen. (Het) leggen van reepen (om), O. CERCLE, s. m. (cûrkl), Géom. Cirkel. Sirkol. Kring, m. Kringvulakte, c. Ronde, v.en m. Ring (Kis.),m. Rond perk (In.). O. Tracer des—s. Ronden, ciren (Kir.). Gefaceau. Reep. Band. Hocpel, m.|Toute pièce de métal ou d'autre matière formant un cercle. Ring. Band, m. | Sciences et arts. Cirkel.| Techn. Schyf. O. | Man. Kreits. m. Cirkel. Ronde. | Astr. Wiel, O. Ring. Cirkel. Kring. Band. | Assemblées d'hommes et de femmes. (Gesellschaft) kring. Krans. Cirkel, m. By genkomst. Vergadering, v. Gesellschaft. Kransken, O. | Fig. Au sens moral, sphère, étendue. Kring, m. Bereik, O. Palem, m. mv. Groenen, v. mv. | Geogr. Kreits. | Generalement tout ce qui est disposé en cercle. Kring. Ring. Ronde. Krans. Gorden, m.|Chronol. Ringloop, m. | Log. — vicieux. Ring van vische ge volgtrekkingen. | Ho. — du balancier. Slingerschijf. | Man. Travailler sur le —. Ken peerd in den ronde laten loopen. Rondryden. | Astron. Géom. — de hauteur. Hoogtekring. — lumineux. Lichtring.|— d'argent tenner. Rolleken, O. Meetring. -schijf.| Artif. — goudronne. Pelkkrans, — d'artifice. S'ormreep. | Mar. — de cabestan, Vischring. | Font. — de pompe. Pompreep. Censué, E, p. pas. de Cercle, et adj. Entouré de cercles. Met reepen Blos. Als reep van een andere kleur.|Eist. nat. di + (voorzien). Best ringen voorzien. Ring ringen bestuende. | Plantes —es. Planten met opgerolde bladeren. gaceler, v..9; (cèr-kl:). Garmir, entourer de cercles. Met respect, met banden beslaan, omleggen. Reepen, dauger leggen (om). Bereepen. Ceacuien, s. m. (cèr-kli). Celui qui fait et vend des cercles. Reep-. Hoepeimaker. Band-. Recprerkoo nn s. f. (cèr-ko-dc). Bot. Stearblom, v. Cenacorps, s. m. (cèr-ko-lèpt). Zool. Singe. Kinkajou, m. Cencore, s. f., ou CERCOPIS, s. m. (cèr-kop, Ko-piss). Entom. Schuim brekel, v. en n. | Cercopithecus, s. m. (cèr-ko-pi ték). Singe à longue queue. Sleert aep. Lansteert, m. Cencuei, s. m. (cèr-keu-y). Bière, Dood-. Lykkist. Doodbaer. -s Kier..),v, Doodvat (In.),0. Dood-. Lyk s (Man., Häima),v.|Mettre un mort dans son —. Eenenn doode kisten. | Fig. Graf, o. Dood, m. en. v. CÉRÉALE, adv). f. (cé-ré-al). Plantes —. Graengewassen, 0. mo. | —5,s. f. pl. Graen. Koren of Roorn, 0. Gra nen, o.mv. | Antiq. rom. Ceresfcesten, t.en O0. mL. Cénéalogiste, s. m. (cé-ré-ablist), Partisan de la non-importation des céréales en Angleterre. Vyand van den graeninvoer, m Cénatan, s. adj. (cé-ré-an, 'ann). Zool. Welker, voculs larve in svas left. Was... CARÉSÉLLEUX, ÉUSE, adj. (cé-ré bel-leu, leuz). Anat. Artère —euse, van de kleine hersenen, v. ÉRÉBELLITE, S. f. (cé-ré-bèl-itt). |res Ps | der kioine hersenen Hu Céphalique, s. f. (cé-ré-bral }. Anat. Physiol. E Path. an de hersenen. Hersen... Artère —e. Hersen congestie, v. Congestion —e. Samen drang van het bloed of bloedvaten drang naar de hersenen. Fiege —e. Hersenkogende. -ontsteking, |Chem. orge Stearine —e, Hersenvet, o. ÉRÉBRIFORME, adj. 2 g. (cé-ré bri-furm). Anat. Path, Hersenvoor emig, Hersenachtig. Hersengetyk. -: De. Herten... Herten...(Ku..}. leur de—. Hertenkleur.-tert. (n.),v NE CERÉSINE, s. f. (cé-ré-britt). Chim. orge. Hersenvet, 0. Cérémonie, s.f.(cé-ré-britt). Path. Hersen(merg)ontsteking, v CÉRÉBRO-RACHIDIEN, SPINAL, 2dj. m. senen LE Règles CÉRÉBROFORME, adj form). Bot. ( Keers... CÉRÉMOXIEN, s. m. nial ). 2e ons cerémonies religieuses ou politiques. Gebruiken, o.mhv. Ceremonieel, o. Plek. qing, p'egt (Kil.), v. Hoge gebruik. Kerk gebruik, o. mv. Kerkgebruik, o.(vergunning. De wet van het gebruik, v. (Het) gebruikelijke, o. | Ceremonieel. Plegtig. Dienstentig. Plegtmatig. Plegtvormig. | Kerkelijk. Kerkgebruikelijk. Gebruikelijk. CÉRÉMONIE, s Plegtige gebaar, o. Plegtigheid. Plegt, v. Ceremonie, t. A l'église. Kerkgebonde. -zede (Mer. ko. -gebruik. -gebaar, o. — du baptême. Doopsfel PAR Se dit de certaines formalités qu'on observe dans les actions solennelles. Gebruiken, o. nr. Gebruik, o. Feest pracht, t. Lustwerk, i. Grand maître des —s. Opperhofmeester, m. Habitué de —. Plegtgezelt. Festiviteit, o. En —. Met luister, pracht, plegt. | De Civilité générale, imperturbable, Omslag, m. Beslag: Beslis, o. Complimenten, o. mv. Faire des —s. Complimenten maken. Sans —s. Zonder complimenten. Zonder beslag of omslag. CÉRÉMONIEEL, BUREAU, adj. (cérémonie, nicus). a fait trop de cérémonies. Siffler. (Grenze) complimenten makend. Plichtpleging. Plegtig. Kersteilig. Lastig. Vol ceremoniën. sn m. in Re Orth. Kaar vogel Kats à s. f. cerise) Mythol. Ce f. De blé. (De) graan, Koorn, o. moisson. (De) oogst, m. | Astr, De (dochter) Ceres: ee m. (eerst alleen of aan het einde van een Phrase, en ce, dans le corps d'une proposition). Hert, o. en m. Femelle de —. Hertin (Kil. Hinde, v. Veau de —, Hindeken. Hindekens, f. A ken. Hertken, jonghertken (Kaz.), Bu Cornes de —. Hertshoornen, m. me. Buts de-—. Kroon, v, (errors & Taken. Cérémonie (cérémonie-broche-dien, spinal). Anat. Zaan van het hersens en het ruggemerg. Liquide —. Herten (cérémonie-) L'usage réglé dans chaque pays, dans chaque cour, touchant les Dienstpleging. Plegt acht-. Oogst-. Graangodin, v: CER 301 Koornen, m.mv. Graanonte. Gebruik (des herten), o. Premières pousses de cornes du —. (Herten) spelden, v. mr. Jeune — qui n’a encore que ces poussés. Spethert, m. en o. Spetken (Kir.), O.— de dix corps. Tienerinde, m.—de plaine. Zandkhert, Chasse an —. Hertenjagt, v. Courre le —. Op de herten jagen. 4 ad de hertenjagt zyn ou gaan. Chai. Hertenleesch, o. Pied de —, Hertenvoet, pont, m. Chim. et Puarm. Corne de — Hertshoorn. Esprit de corne de — Hertshoorngeest, m. Cérélité, s. m. (cér-feu-y). But. Kervel, v. Éervelkruid, O. CERF-VOLANT, s. m. (cér-volant). Entom. Hertkever. Schalyster (met lange hoornen). Hoornbedor (Kl.), m. Joueur d'enfant en forme de raket fait de papier étendu et collé sur des baguettes. Vlieger. Vleugel. Draak (Harva). Waeijer (TERA.), m. Quand il est très-petit, non comme qu'on s'emploie des allumettes au lieu de baguettes. Steklenhemd, O.! Phys. Bliksemleidende vlieger, m. Cérialbre, adj. 2 g. (cér-ri-fèr). Bot. Wasdragend. Wasbrengend. Cérickre, adj. 2 g. (cér-ri-jèr). Ornith. Met eene washuid bekleed. Cérinx, s. f. (cér-in). Chim. org. Cérin, O. CÉRIOTHÈSE, CÉRIOTHÉE, s. f. (cér-ri-tois). Bot. Wasbloem, v. Maa (Donv.), O. Cérismes, s. f. pl. (cér-i-smo-id). Bot. Wasbloemen, r. m. Céron, s. m. (cér-on). Bot. se at v. = Carotte ou Caropsis ou Caryop Carvé adj. 2 g. (cér-ri-k). Chim. Cerium.… Cer… CÉRIOSSE, adj. 2 g. (cér-ri-osse), Ornith. Wiensbek met eene washuid is bekleed. Wasbehalz. -snarcelig. —$, $. M. pl. Wasbekken, m. mr. Cenisate, s. f. (cér-zé). Lieu planté de cerisiers. Kricken-. Kersen gaerd, m. Krieken-. Kersenplantery, v. Krickenboschien, o. Kriek, m. Cerise, s. f. (cér-ise). Krik. Kers, v. — à courte queue. Morelle. Morel, o. — aigre. Kriek. — douce. Kers. No au de —. Krieke-. Kerststeen. Krieksteen, m. Sirop de —s. Kriek-. Kerstsirop, v. en m. Eau de —s. Krieken-. Kersenwater, o. Adj. Rouge —. Kriekenrood. Kriekenkleurig. 15 m. Rouge —.(Met) Krieksenrood, o. Kriekkleur, v. Cemserre, s. f. ‘(sri-zètt). Petite prune rouge. Mardelaentie. Krieke 8 m: (srkrié]. Bot. Kersenboom. Pas laer. Kerselaer, m. Bois de —. 302 CER Kersaren hout, 0. Kerselaer, m. De —. Kerselaren. Cérise, s. m. (cé-ritt), Minér. Cerit. Cererit, o. Cémire, s. f. (cé-rilt). Zool. Schroefhoornslek, v. Cérium, s. m. (cé-ri-om). Chim. Cerium, o. Cerne, s. m.(cèrn). Rond tracé sur la terre, sur l'able. Ronde, v. en m. Kring. Ring. Cirkel. Sirkel. Kreis (op de grond of in het zand), m. Ronde lijn autour d’une plaie ou autour des yeux. Blauwe ring. Ring. Re —s. Ringen. Jaersringen. has. Fauc. Ronde, v. en m. Kreis. Cirkel. Kring. Omtrek, m. Cerné, & p. pas. de Cerner, et adj. Omringd. Omsingeld. Ingesloten. Avoir les yeux —s. Blauwe ringen om de oogen hebben. ERNEAU, S. M. (cèr-nô). La moitié du dedans d'une noix, tirée de la coque avant sa maturité. Halve groene noot, v. Halve nootkern, m. en v. Faire des —s. Noten uitkernen. Vin de —s. Notentijdk, m. CERNER, v. a. (cèr-né). Faire un cerne autour de qc. Eenen cirkel, ring of rondetrekken, maken (om). Omcirkelen. (En coupant). Eenen kring of cirkel snyden (om). — des noix. Nootpellen, uitkernen. — un arbre au pied. Den wortel van den boom blootgraven. Eenen boom rondom opgraven. Entourer, investir un lieu. Omringen. Omsluiten. In sluiten. Omsingelen. Alle de toegangen (lot...) bezetten. Fig. — qq. le mand omringen, omsingelen, omgeven. Se —. Blauwe ringen kregen. CELOOR, s. m. (cèr-noar). Elort Krommes. Snoeimes. Sikkelmes, o. CÉROFÉRAIRE, s. m. (cé-ro-fé-rèr). Celui qui porte un cierge. Keers-. Flambeau. Lichtdrager, m. CÉNOCRAT, s. m. (cé-ro-graf). Antiq. Wasring. Zegelring, m. CéRoïne, adj. 2 g. (cé-ro-id). Qui a l'apparence de la cire. Op toast gelijkend. Wasgelyk. CÉROMANCIE, s. f. (ce-ro-manci). Divination par le moyen de figures de cire. Wasbeeldlezery. -kijkery. -kykery, v. | Par le moyen de ja cire fondue. Wasdroplezery. Waerzeggery met gesmolten was, v. CÉROMANCIEN, NE, S. et adj. (cé-ro-man-ciain, cièn). Qui exerce la céromancie. Wasbeeldlezer, m. -lezer, v. | Wasdropwaersegger, m. CÉROMATIQUE, adj. 2 g. (cé-ro-mat). Mélange de cire et d'huile. Act was en Olie, o. CÉROINE, s. m. (cé-ro-m). Antiquité tanas en olie, o. Was en olie. CÉROMÈL, s. m. (cé-ro-mèl). On guigne de miel et de cire. Honigwas salf, v. CINE, s. m. (cé-ron). Comm. Céron, Oo. CÉROPUROSES, s. m. pl. (cé-ro-puros). Zool. Hoornwieren, O. mv. CÉROPURISE, s. f. (cé-ro-piss). Embâtre de poix et de miel. Honig pekplaaster, v. CÉROMATISCHE, s. f. (cé-ro-ma-tis). Art de mouler en cire. Was boetsering. -boetscerkunst, v. (Het) boetseren in was, O. CÉRUMIXE, s. f. (cé-ro-k-mx). Bot. Wurm. CÉRUMULINE, s. m. (Cé-ro-k-mulin). Chim. organ. Waspalmstof, v. CÉROQUIN, s. m. (cèrk). Entom. Cercoma, O. Cercomakever, m. CÉROQUINEMENT, s. m. (cèrk-man). Action de cerquemancer. (Het) ondermerken. Grensscheiden. Zetting van grenspalen, O. Ondermerk, ÉROPLASTIQUE, s. f. (cé-ro-plast). DÉS v.a. (cèrk-ma-né). Placer les barres des héritages. (ri.) Ondermerk (K.i. Mev.). Grensscheiden. Afpalen. Grenspalen zetten CÉROQUINÉUR, s. m. (cèrk-maneur). Arpenteur juré. Beëdigde grensscheider of ondermerker. Gezworene landmeter, m. Cerne ou Cenaus, s. m. (cèr, cèr. | Russ). Bot. Cerris, cerrus (Don.). Ceréik, Galèik, m. CERTAIN, s. (cèr-tain, tènn). Stellenlijk. Zeker. Vast. Ontyfelbaar. Uitgemaakt. La nouvelle est —c. De ding is zeker. | Préfix et déterminant. Vastgesteld. Bevestigd. Aftel. Prix —. Vastgezette, onveranderlijke prijs. | Qui est assuré d’une chose en parlant de personnes. Zeker. Zeker. Grewis. J’en suis —. Ik ben er zeker waarvan. Ik trek het gesteld of meer zekerheid. Mieux vaut le — que l’incertitude. Beter een vogel in de hand dan zeven in de lucht. | Se dit des personnes où des choses qu’on ne veut pas déterminer. Zeker.: Een. Au plur. on dit aussi. Sommige. Eenige. —-ens, Zekere of sommige Kleden. —-iommce. Een of zeker mensch. | S’emploie pour atténuer. Celui-ci jouit d’une —e réputation. Die mensch heeft een zekeren naam of zekere soort van naam. | S. m. (Het) zeker. Stellige. Vaste, O. CERTAINÉ, E, p. pers. de Certainer. CER Certainement, adv. (cèr-tènn mon). En vérité, assurément. Zeker. Gevys. Immers. Voorzeker. Zekerlijkt. Ongetwijfeld. Zonder twijfel. | Indubitablement. Vast. Vastelijk. Ontwijfelbaar. Stellig. Zeker. Gewiss. Met zekerheid. Met vasthoudendheid. CERTAINE, v. a. (cèr-tè-né). Faire savoir, assurer. Verzekeren. Zeker (E. v. a.). Certes, adv. (cèrt). Zeker. Gevys. Zekerlijkt. Zonder twijfel. Waarlijk. In waarheid. Voorzeker. Immers. Gevisselijk. CERTIFICATE, s. m. (cèr-ti-fi-ka). Écrit faisant foi de qc. Bevestiging, v. Bewijs. Getuigschrift. -briefken. * Briefken, o. Bewijs. Getuigbrief. Brief, m. Bewijs, o. — de bonne conduite. Bewijs of briefje van goed gedrag. — du receveur. (Ontvangers) verklaring, v. CERTIFICATEUR, S. M. (cèr-ti-fi-ka-teur). Praktisch en commercieel. Borg van borg. Borgborg, m. | Adressen. Notaire —. eigend notaris, M. CERTIFICATION, s. f. (cèr-ti-fi-ka-tion). Paleis. Schriftelijke verzekering, tv. Verklaringsschrift, o. CERTIFIER, V. a, (cèr-ti-fié), Te boekstaven dat een zaak zeker is. Verzekeren. Zeker (Ku.). Bevestigen. Waar en duiden, getuigen. Waar maken. Bevestigingen. Pure - een caution. Een borg. Werftoepasselijkheid, S. f. (certitude). Assurancer pleine et entière. Zekerheid. Welbeschiktheid. Verzekerdheid. Verzekerings. Zekering (Ku.). Stelligheid. Vastheid. Vastigheid. Overtuiging, v. J'en ai la - Ik ben er van overtuigd. Ceinture, S. f. (ceinture). Hist. nat. Hemelsblauw. Ceinturienne, S. f. (ceinturière). Hist. nat. Act hemelsblauwe vleugels. Blauwroodvleugeld. Cerumen, S. m. (cerumen). Physiol. Oorsmeer, o. Ceruminen, Euse, adj. (cerumineux, neus). Physiol., Anat. en Path.: Wasachtig. | Oorsmeerachtig. Ceinture, s.f. (ceinture). Chim. Loodzout. Ceruss, o. Loodverw (Wei), tv. Emplaatje van - Loodwitplaatje, v. Kijk. Faux brillant. Klatergoud, o. Valsche of driegele laken, m. Ceinturon, s. f. (ceinturon). Vét. Hertenjagd. Hertenjagdijd, m. Ceintureau, s. f. (ceinturier). Brein, o. Hersenen, v. Hersens, v. mv. Herne, hirne (Meyer). Drijf (Ki), v. Hersenmerg (Meyer), o. Geest, in. Ceinturend, s. (ceinturer). Denken, o. Beter begrijpen, begrijpelijk. Verstand. De Cesar eigen. Keizer. Oordeel. Brein, o. Hersens, v. mv. Vermelijk. Ghir. Operatie -ne. Moe. Geest. Kop, m. (Hersenpan, v. | onderhuid. Keizerssnede, v. Avoir le - fâle, timbre. In de leer sens geprikt of geraakt zyn. Half gek of zot zyn. Zyne volle vijf (zin HE niel hebben. Eenen streek weg à. | - brûle. Loshoofd, o. - creux. Geestdrijver, m. Fond. Klok. Roedpila, tv. Cervelas, s. m. (cervelas). Sausisse. Droog of gedroogde worst. Cervelassaal. Hersenworst, v. Cervelat, s. m. (cervelat). Anat., Kleine hersens, v. mv. Minder-, Achterbrein (Meyer), o. Bijhersenen, v. mv. Bijbrein, o. Ceinture, s. f. (ceinture). Brein, o. Hersenen, v. Hersens, v. mv. V. Ceintureau. | Brûler la - à qq. Iemand door den kop branden, door schieten. Se brûler la - Zich voor den kop schieten. Fig. Geest, verstand. Brein, o. V. Ceintureau. Fig. en fam. Cela lui trotte depuis longtemps dans la tête, "Dat hangt hem al lang in het hoofd, in den kop." C'est une bonne idée. "Het is een goede kop, een knap verstand." Tête sans, petite tête, tête légère, évaporée. "Loshoofd, o." Tourner la tête à quelqu'un, denk verdraaien, het hoofd den Rhol brengen. "Pápmmerg, o." Cenviar, E, adj. (cervical). Anat. Zool. Halzig, nekkig (Mex.). Van den hals of nek. Hals... Nek... Plumes cèrvicales. Halsvederen, v. mv. Glandes cérébrales. Halsklieren, v. mr. Artère cérébrale. Halsslagader, v. Cravicô... (cervical). Zool. Anat. Hals... Nek... Cervicaal, s. m. pl. (cervical-branche). Zool. Halskieuwers, th. MO. Cerviconne, adj. 2 g. (cerviconne). Entom. Fertshoorn... Cerviculé, E, adj. (cerviculé). Entom. Halsachtig. Cervier, adj. m. (cervier). Loupisch, m. » dochs, luchs (Lun. l’oTTER), m. | Cervix, s. m. pl. (cervix). Zool. Herten dieren, o. mt. Le CeRVoisE, s. £ (cervoise). Ant. Kruidbier, o. Ces, adj. démonstratif. F, Ces. Césalpinie, s. f. (césalpinie). Bot. Cesalpinie, tv. César, s. mm. (césar). Hist. rom. Cesar. Keiser, m. Fig. Held, m.] l'am. Brave comme un —. Moedig als een held. | Prov. et fig. Il faut rendre à — ce qui appartient à —. Geef den keizer wat den keizer toe komt. Fam. Kijk het zyne, dan hooft de Lwade nict metal.. Césarien, NE, adj. (césarien), CESSANT, k, adj. (cessant). Qui cesse. Houdend. Gestaakt. Stakend. Er uitgaand. Uit den weg geruimd. Verwyderd. CESSATION, S. f. (cessation). Dis continuation. Uitscheiding. Staking. Schorsing. Opschorsing. Ophouding. Onderbreking, v. Het ophouden, stil staan, ophooren, aflaten, o.Stilstand, m. — d'armes. Wapenstilstand. Cesser, s. f. (je Het) ophouden. Stilstaan, o. Huis, v.| Sans —. Zonder ophouden. Onophoudelijk. Gedurigd. Altyd. Gestaakt. Stees. Stacy. Gestadigheid. Far. N'avoir point de -.. Geen rust hebben. Niet gerust zijn. Ni repos ni -.. Rust noch duur. Cesser, 5, p. pas. de Cesser. Cesser, v.n. (cèssé). Discontinuer. Ophouden. Gedragen hebben. Niet voorlgen. Eindigen. (Er) uitscheiden. Ophouden. Afvallen. Weggaan. Uitblijven. Weggaan. Verdwijnen. - de parler. Er uitscheiden met spreken. Uitsproken hebben. - de vivre. Ophouden te leven. Uit geleefd hebben. La fièvre a cessé. De koorts heeft opgehouden, is verdwenen. Actief. Ophouden. Er uitscheiden. Gedragen hebben. Eindigen (met). Afvallen (aan). Afluiten (van). Staken. Laten. Niet laten. Cessation, adj. 2 g. (cèss-cibl). Jurispr. Qui peut être cédé. Afstaan er. Overdragen. Overdragend. Overlaatbaar. Aftredend (Waal..). Cession, 5. f. (cèss-cion). Action de ceder, de transporter à un autre. (Het) overlaten. Overdragen. Afstaan. Oversetten | KL. Overgeven, O. | Transport, abandon. Overdracht. Overgave. Overlatting. Overzetting, v. Afstand, m. Faire -.. Overdragen. Overlaten. Overgeven. Afstaan. Afstand doen. Oversetten. CESSIO NaIRE, s. 2 g. (cèss-cion-nèr). Celui ou celle qui accepte une cession. Afstandhouder. Overnemer. | Rechtverkrijger, -nemer (Mex.), in. Afstandhoudster. Overnemer, v. Celui, celle qui a fait cession. Afstander (Mey.). Afslachter. Afstandener. Overlater. Overdrager. Overgever, m. Overgeefster. -laatster. -dragster. Afstanddoenster, v. Cesser, s. m. (cèssé). Antiquiteit. Worsabel. Strydhandschoen, v. en m.| Mythe. Venusgordel, m.| Venusband, n. Cessations, s. m. (cèss-ti-for). Antiquiteit. Strydhandschoendrager, m. Cessation, s. m. pl. (cèss-to-id). Vers inlépmaux. Bandwurmen, m. Cessare, s. m, (cèss-trô). Bot. Hamerstruik, m. ESSIFORME, adj. 2 g. (cèss-tri-form). Anat. comp. Beitraformig. Cessure, s. f. (cc-zur). Art. metr. Versnede. Versafsnede. Maak snede. Versrust. Snyding, v. Rustpunt, o. | Versie. gr. et lat. ÊKind silbe. Aanrangsilbe, v. Crr, adj. demonstr. Y. Ce. Cet, s. m. Wal. Cet. Walvisch, m.| VI. Halen. Ceten. Walvissen, m. me. | -a, adj. Waaischachtig. -aardig. Walvisch... Cératophylla ou CÉRATACH, 8. m. (cé-rak). Bot. Sterrenkruid, Miltkruid, O. Cératium, s. f. (cè-tinn). Chim. org. Walratret, o. Cératique, adj. 2 g. (cératique). Chim. Acide —, Walratretzer, o. Cératophyllaceae, s. f. Wallenbeschrijving, v. Cératophyllus, s. f. Entom. Metacikerver, m. — dorch. Guundskver, M. CÉRATOLOCIS, s. f. (cérato-lokis). Zoo. Walenier, tv. Cerasna, s. m. (cératère. Bot. — d'Islande. Fjaandsch mos, o. Ceraz, adj. demonstr. V. Ce. Ceux, prof. demonstr. V. Ce. CÉVAPARTE, s. m. (cévaparte. Chim. org. Sabadilzuur, o. Cévanille ou CÉVADILLE, s. f. (cévadille). Bot. Cevadilla, v. | Sabadilzaad, o. | Subadilwortel. Willemoeswortel, m. Cévanique, adj. 2 g. (cévainque). Chim. org. Acide —. Cevadilla-, Subadilzuur, o. CEYLANITE, S. f. Minér. Ceylaniet, m. Ceys, s. m. (ceys). Ornith. Ceys, (Ceylon). Cua ou CHAA, s. m. (cha, cha-a). Tafel van de Chine. Sineesche tafel, o. Chaose, s. m. (chaose). Mechanicaal. Kabel, o. -kabel, m. CHABLÉ, s. p. pas. van Chabler. CHABLÉAU, s. m. (cha-bléau). Kord van batelier. Hyschtour, o. en tv. Optrekseel, o. Paardenlijn, v. CHABLER, v. a. (cha-ble). Navigatie. Een lus vastmaken (aan), slaan (om). | Opwinden, optrekken (Man). CHANCEUR, s. m. (cha-bleur). Navigatie. Vaertgeveliger. -Leveraker. Brugluizenier, m. Chaap, s. m. (chaap). Forest: Bois abattu par le vent. H'indbresk: (ce-ta-ce). Zool. Chaap, o. | Vin blanc. Chablis (wyn), m. CHAS, s. m. (chas). Ichty. Post. Kicab-. Puitael (Man.), m. — armé. Steenpikker, m. | AMac. Zeel, o. Chablot. CHANNAQUE, S. f. (channeque). Man. Zadeldoek, o. | Modificateur. Schabrak, tv. CHABLON, s. m. (chablou). Fromage. (Austerlitz) geitenkaas, m. CHALON ou CHABRION, s. m. (chabri-ion). Bot. Kruisnagel, m. HACAL, s. M. (chakal). Zool. Jak Ral. Schakal. Goudvost, m. CHACONNE, S. F. (chakoun). Mus. Danse. Ciaccona. Chaconne, v. chantante. Zangeconne, v. nieuwe orden, O. Mo. | Modes. Lijm snoer (met kruispels), O. Chacon, s. pron. distributief. (chak, kunn). Sans pl. iedere persoon. Fédéréen. Eikeen. Eénieder. Zeder. Iedere. Elk. Eike. — de ons. Zeder onzer. — van haar.—avatsa —R. iedere had de zijne. De man had zijn deel. Iedere had zijn spel. Deze vazen kosten 12 francs —. Die vazen kosten elk 12 francs. Toute personne, qui que ce soit. Allenman. Iedereen. Iedereen (Kis.). Elkeen. Eengemelijk. Ijje lyk (Kis.). Het de toercld. Iike of iedere mensch. Allemaal. = Een chacun (vi.) | On se retira — chez lui. Iedereen, elkeen ging naar (zijn) huis. Prov. — le sien, .ce n'est pas trop. * Iedere heeft zijn, dan helaas de kwaad niet meer metal. Charouin, E, s. (chafouin, fouin), Persoon mager, met een lage stem, en die de mond heeft naar beneden. * Dik, m. Tabaksmannelen. (Mar.). Marteken (Ku.). Lelike bocht, o. * Kabouter, m. Lelike toverheks, v.|| Adj. Lelike. Schraal. Mager. Dwergachtig. Klein. Chagrin, s. ne. (chagrin). Peijn, afflictie, droefheid, bedroevenis. Smart. Pijn. Kwelling. Kombernd, v. Verdriet. Harteer. Leed, o. Droefschap (Kriz.).o. Kommer, in. Kruis. Ongevoegen, o. Moedeloosheid, v. —s domestische. Huiselijke kommer. Familie. Huiskruis. Colère, dep. t., o. Gramschap. Gemelijkheid, v. Wrevel. Ambitie. Hoorn, m. Chagrin, s. m. (chagrin). Hoorn. Melancoliek, zo droevig. Bedroefd. Droevig. Droevig. Treurig. Zorgvuldig. Weemoedig. Zwart moedig. Ontustig. Ontevreden. Blisse moedig. Mistroostig. De saaue, de slechte humeur. Lastig. Spuugend. Gemelijk, Verdrietelijk. Verdrietig. Moeilijk. Knorrig. Morrg. Grimig. Knokkend. Gromig. Duivels. Wrevelig. Knoterig. Knorrig. Grijnig. Woedend. CHAGRIN, E, adj. (cha-gri-nan, panta). Qui chagrine. Bedroevend. Krenkend. Verdrietig. Verdrietelijk. Verdrietzaam (Kwiz.). Hoge moed. Last. CHAGRINÉ, re, p. pas. de Chagrin, et adj. À qui on donne: du chagrin. Treurig. Bedroefd. Bedroefd. Weemoedig. Bedrukt. | Qui a de l'air du chagrin, ernstig. Ergrijpend. Gebochard. Nerfgesteld. CHAGRINER, v. a. (cha-gri-nc). Atteruster, maken chagrin, Bedroevend. Verdrietend. Bevallen. Lastig maken. Verdriet veroorzaan, druk, aanleiding (aan). Kwellen. Plaagen. Drukken. Bedrukken. | Probeer. Zich bedroeven, bekommeren, verdrietend, zweven. Bedroefd, bedroevend, droevig, gemelijk, lastig zijn. CARINER, v. a. (cha-gri-né). Voorbereiden, werken een peau de mère aan om haar te maken grensvervaarbaar. (Leder) nerven of narven, verzorgen. CAVAINER, s. m. (cha-gri-nic). Werklieden die fabriken de peaux van chagrin. Segrijpen, Narvenlederwerker. Lederhuid, m. CAVAINER, s. m. (ché-deur). Mijnwerker. Steinstamper. -stoter, m. CAVAINER, s. f. (chénn). Lijn van metaal, compost uit annekse geveld aan elkaar. Ketting. Resteren. Kettingen, v.| Metten aan de —. Kettendrager. Vastkettingen. Aan waar men een ketting vastlegt. Het gehalte aan de —. Acten hond, m.1 — van port. Haren ketting. | — van arpenning. Maat- landmeterketting. | Juwelen — van diamanten. Diamantenketting. | De straf van galgen. Galg. Galei, v. Boccijen, v. m. Fziers, o. m. Metten aan de —, Naar de galg sturen. | Alles soort van mensen die condamned zijn aan de arbeidstraf. (Bende) galeistraf. Galeistraf, v. Boei slagen, v. m. Gevangenen, m. m. Ketting. | Fig. Slavernij, gevangenschap. Kruis, e. m. Kluizen, e. m. Ketting. Gevangenis. Slaafverminken. Diensbaardheid, v. Knechtschap, o. m. | Vluchten. Enge band, m.| Fig. Enchaînement. Schakeling. Aansluitende schakeling. Reeks. Ladder, v. Vervolg, o. m. Suite non-interrompue van dingen. Ketting. Reeks. De montagnes. Bergketen. Mar. De ruisseaux. Rif, O. Suite de personnes. Etten. Rei, v. Danse. Ketting. Cita. Serpent. Kettenslang. Moc. Bindpyleer. Houten steen, m. Archit. Suiteanker, O. Mar. — Des haubans. Puitings van ‘n want, v. mu. — Des vergues. Ravangers, m. mv, Rakettings. Horl. Federketting. Chaîné, E, adj. (chè-né), En forme de chaîne, Kelenvormig. Ketting achtig. Chaîne, S. m. (chè-n-tié). Ouvrier qui fait de petites chaînes. Kettingmakerskensmaker, m. Chaînêtre, s. f. (chè-nètt). Petite chaîne. Kettingken. Kettingje. Ketting, o. l'ail. et Coutur. Points de Kettingsteken, m. mv. | Archit. Kellingewelf, o. | {mp. (Pers)deksel goat, v. | Man. kinnetentje. | Charr. Dysselketen, v. | Géom. tri, v. Châlon, s. m. (chè-non). Anneau d'une chaîne. Schakel, Schak. (Ketting)ring, m. | Géol. Heuvel, m. Chan, s. f. (chèr). Visceras, o. | Cette femme a la — fraîche. Die trouss ciel er frisch uit. Être en —. Welin het vleesch syn. Dik en vet worden. Ce cheval est en —. Dat peerd ts klok, is wel gevléescht. Excroissance de —. (Vleeschtuitoas. -aenwas, m. en o.) Écrit. Sainte. Vleescht. | L'homme terrestre et animal. Vleescht, o. Dierlijke mens, m, en o. Mensdom, o. Henschheid, v. Menschelijke natuur, v. en m. | La concupiscence. Vleescht, o. Dierlijke lusten, m. mv. Dierlijke mens, m. en o. Begrijpelijkheid, v. Le péché de la —. De zonde van onkuischheid. | La peau. Vleescht, ve. Vel, o. Avoir la — douce. Zacht van vel zyn. | Fig. et fam. Cela me fait venir de la — de poule. Dat doet my kieken vleesch krygen. Dat doet my geselen (Kie.), sidderen. | PL Peint. et sculpt. Vleescht, o. Naakte deelen. Vleescht deelen, o. mv. | (Couleur de —). Vleeschkleur. Huidkleur, v. | Ze zegt des animaux, des poissons, etc. — de bøef, Ossenvleesch. Rundvleesch. Rundsch, o.|— blinche. Het. Het vleesch, 0. | Tand. Vleeschzijde, v.] Minder, — fossiel. Bergvleesch.| Familie. La — narrit la —. Veesch maakt vleesch. | Provinciale en figuur. Het is ni — ni vis. Het is nog visht nog vleesch. Hij is nog mossel nog visch. Provinciale. Haken menus comme — à pâté. In "fruit, frikadellen kappen. | Familie. Dat is een masse do —. Het is een vleeshlom, een vleesch brok, een groot stuk vleesch. Luna parlant d'un homme. Dikzak. Vetzak, m. D'une femme. Dikite bros, v.| En parlant des fruits. Vleesch. | Vendeur de — humaine. Slavenhandelaar. v. Ketendans, m.| Tiss. Keel. Scheurzijde| Zieverbarkooper, m. Camel, s. f. (chère). Dans les écoles, Stoel. Predikstoel, m. Prekerij stoel, o. La — de vérité. De steun der waarheid. Être assis dans la — de mensonge. Prekerij prediken.] Fig. La prédication. Prekerij stoel, m. Prêter, v. (Het) prediken, o. | Dans les écoles publiques. Sprong-leer stoel, m. Leerstoel, o. Fig. Lever raar plaats, v. Leerzaal, o. Leer stoel. | Siège épiscopal. Bisschopstoel. Cetel, m.|— apostolique. De heilige stoel. | Kuise, s. f. (chez). Stoel. Zitstoel. Zetel, m. — à bras. Armstoel. — de choeur. Gestoken, o, Stal, m.|— langer. Rustbed, v.| — geperceerd. Kamer stoel. Kasseteel. Kassendeur, m. Stil je, koffertje (Man.), o.|— à porteurs. Dragestoel, m. | Voiture. Sjaap (Wier.). Schaap, v. — de poste. Postkabient, v. | Archit. Stoel, m. Gestel. Gemak. Timmer werk, o. Steiling, v. | Ant. rom. — curule. Curulische stoel. | Mar. Zweep sel. Chalander, s. m. P. SHAKO. Chalant, s (chalant, land ). Praktisch. Khalant. Klant. Koop vriend, m. Koper vriendin, v.| Achatteur, acheteuse. Koop, im. Kooster, v. { Adj. Pijn —. Neringbrood. Hard wit brood, a. Grand bateau Pleit, v. Plomb, v. en m. Plat, M. Ack, v. CHALANDEAU ou CHITALANDOU, S. M. (cha—an-dou, dou). Marinier qui conduit un chaland. Platbontvoer der, m. CHALANDISE, S. f. (cha-lan-diz). Habitude d'acheter chez un marchand. Nering. Klandise. Kalandisie, v. Pratiques. Klanten. Kooprieden, m.mv. Kalanterie, v. Cavaillerie ou CHAVALERIE, S. f. (ka-la-zi). Part. Oogscheelgezweer, O. | Hoorntjesverslapping, v. CHALASTIQUE, adj. 3 g. (ka-lass-tik). Thér. anc. Dranout spannend. Weckmandeling, S. m. Ver sappingmiddel, O. en m. CHALAZE OU CHALASE, S. M. (ka-las). Embryol. anim. Eierverbandes, o.mv." uk, O." Hancenstrap-tred, m. Keest, v., gevogelte (Kal.), O. | Embryol. vég. Kiemrijk, v. Hagel, m. | Ophth. Hageikorn. Gerstenkoorn, O. Charazé, S. adj, f. ka-la-zi). But. | veg. Act een kiesnvolk voor sien). CHALCANTHE, S. mm. V. CALCANTHE. Cynanchum bifoetde, cie. PF. CALCÉDOINE. CHALCIANE, S. m. (kal-cil). Zool. Slanghagedis, O. | —s (Geslacht aan slanghagedissen, v, m. CHALCIS, S. 1. (kal-cis). Entom. Schenkelwesp, O. CHALCITIS, S. m. (kal-citt). Minér. CTIA (Natuurlijk)verkalkte vitriool, n. en O. CHALCOGASTRE, adj. 2 g. (kal-ka gastr). Zool. Met eenen koperkleurige buik. CHALCOGRAPHE, S. m. (kal-ko graf). Technol. Metaal. Kopersmid der, -steker. Graveerder. Platsmid der, m. CHARCOPAGNE, S. f. (kal-ko-graf). L'art de graver sur métal. Metaalsnykunst. Platsny-Graverkunst. Kopersnede. Kopersteeklunst, v. Het platsnyden, O. etre (MEv.), v. | Lieu destiné à l'exercice de cet art. Metaalsnyderij. Koperstekerij, v. CHALCOGRAPHIQUE, adj. 2 g. (kal-ko-grafik). Qui concerne la chalcographie. Metaalsnyders... Kopersmid. Chalcographisch. CHALCOLITH, S. m. (kal-ko-litt). Minér. Kalksteen, kalkpasta (Was..). Uranoglimmerssteen, m. CHALCOPOX, S. f. (kal-ko-pox). Minér. Metaal kalksteen, m. CHALDAÏQUE, adj. 2 g. (kal-da-ik). Qui appartient aux Chaldéens. Kaldauwsch. Chaldéesch. Chaldaiïsch. S. m. (Zee) chaldéisch. Kaldauwsch, a. Chaldéese tuin, v. GUTALDÉEN, s. m. (kal-dé-ain). YF. CHALDEEN, s. m. (chal-dé-ain). Autrefois devin, magicien. Chaldeen, Kaldeer, Taamnac. Wärskegger, Zivarte Lunste tam, M. — NE, s. f. Taamnac, Wärskegger, v. CHASSE, s. m. (chas), En Suisse, cabane de paysan. Hut, Stuip, Senne (Dial. suisse). Sennehut, Kuddenhut, v. Cabane où se fait le fromage. Aachut, v. CHAUD, adj. (chaud). Qui a beaucoup de chaleur naturelle. (inus.) Hitte, l'Heet, Fig. arm. Vuur, m. Vuurig, v. Brând, m. — de la lievre. Looptshitte, v. — de foie. Vlaag van gramschap, v. Se dit de l'amour de certains animaux. Heetheid, Hitsigheid, Ridsigheid, Teutigheid, Speligheid, v. En parlant des chats. Eroltyd. Des cerfs. Bronstyd, m. Etween —. cet, teurg, luchtig, speels, ridsig, jachtig, ncelig, ritsch, ditsig, mulsig, zyn. En parlant d'anciennement. Vroegstig, Rydig, Peerdig (Kaz.), Des vaches. Muntig (Kai), Des chèvres. Bokkig, Des chats. Aaertsch, Krollig, Yempetuur, v. Warme, hecte soncrdagen, m. Warmte, v. En parlant des passions. Gloed, m. Le lever ou le vire, m. Vuur, o. Vuurigheid, v. Vlucht, v. Vlugheid. Wakerheid, Driftigheid, Warmte, v. Dans la — du combat. In de hitte, in het heetst, het vinnigste van het gevecht. CHALEUREUX, EUSE, adj. (chal-dé-reen, reus). Qui a beaucoup de chaleur naturelle. (inus.) Hitte, l'Heet, Fig. arm. Vuurig. Levendig, Wegslepend, Treffend. CHALEUREUSEMENT, adv. (chal-dé-reen-man). Arm. Avec chaleur. Vuurig(lijk). Avec vurigheid. CHAUD, adj. (chal-dé-reen). Bais de li (vi.), Beddebak, m. Ledekant, o. Cao, v. n. ct impers. (cha) Joar). (vi.) Il ne m'en chat. Peu m'en chaut. Het scheelt mij veel. Er is mij weinig aan gelegen. Het laat er mij weinig aan gelgen. Trek het mij weinig aan. Chacon, s. m. (cha-lon). Pech. (Groot) sleepnet, v. eno. | Stof van laine. Chalon, o. Wollen voorzover, m. en o. Cuna Lovers, s. f. (cha-loup). Sloop, v. Boot, v. en m.— canonnière. Kan nonneersloep, *%. | Loop-, sluipscheepje (Wen), o. | Conchyl. — cannelle. Schipscheep, v. Cuarourien, s. m. (cha-loup-pit). Matroos van een sloep. Sloepmatroos, m. Calumet, p. pas. de Chalumer. Chalumeau, s. m. (cha-lum-eau). Tuyau de paille, de roseau, de metaal, cite. Roer, o. (Stroois)halmon, m. (Riet)pyp, v. (Metaal)buiskanth. Pypken, o. | Arts. Loodpyp. Soudervypken. Poet. Schalmer. Schaalmeijer, v. Herdersfluit, v. Veldriet, o. Ruispyp. Pyp (aan den doodelsak), v. | Mus. Schalmei toonen, m. me. Calumer, v. a. (cha-lum-e). Boieren parlemoyend'unchalumeau. Bij mijdel van een pypken drinken, zuigen. Chalus of Chalut, s. m. (cha-lus). Pech. Zak-. Buidelnoten, v. en o. CaluBé, E, adj. (kadu-bé). Chim. Pharm. Staalhoudend. Staalbevattend. Eartre —. Yser.. Staalwijnsteen, m. Hist, nat. Staalgraaf. Kamametes, s. f. pl. (kam-ma-cc). Zool. Breedmosselen, v. mv. Breed-schelpuren, o. mv. Chamade, S. f. (cha-mad). Geverre. Schamade, v. Onderhandelingstee ken. | -geestvermogens, o. -frommelslag. | Overgave, m. Overgave, o. ns Chamaedrys, s. m. (ka-mé-driss) Bot. Bathengel. Chamadrys (Dor.). Gamander, m. Gamander-. Mandkruid. Gamanderlyn, o. Laken. Mélée, combat. Vechtpartij, v. Gevecht (in duizend), o. Slag, m. Dispute bruyante. Krakeel. Gejaspaar. Geharrewar. Gekrijt, o. Twist, m. Rusie, v. Shaman, s. m. (ka-man). Priester indien. Indiaanse priester. Vuur Driester, m. Shamanisme, s. m. (ka-ma-nism). Système des chamans. Vuur in bedrijf dery, v. Shamanas, s. m. (ka-ma-nas). But. Watergarnaal, m. Shamané, F, p. pas. de Chamarer, et adj. Fig. Style —. (Affect vers eux) overladen style. CHAMARER, V. a. (cha-ma-ré). Autrefois orner un habit, un meuble de passements, de galons, etc. Boordden. Beleggen. Bexetten. Borduren. Aujourd’hui, surcharger d'ornements de mauvais goût. Overladen (met tressen, banden, enz.). Verbranden, verbreken (K11.) op een belachelijke wijze. L'ig. et fam. — qq. de ridicules. Iemand ten uiterste belachelijk maken. Iemand voor den zot houden, onbarmhartig bespotten. Chamarer, S. f. (cha-ma-rur). Manière de chamarrer. Belachelijke opsiering, verbranding, belegging, v. Ornements avec lesquels on chamarme. Belachelijke ordeningen op siering, v. Chamberlain, S. m. (chan-bèl-lan). Kamerling. Kamerherder. Kamerdienner, m. Grand —. Opperkamerling. Grootkamerling. Ondestablers que le roi tenait pour les courtisans. Marschalkstafel, v. Chamberlainie, S. f. (chan-bèl-la-ni). Fonction de chambellan. Kamerheerschap. Kammerlingschap, o. Chamberlain, S. m. (chan-bèr-tain). Vin de —. Chamberlain(wijn), m. Chambarrin, S. m. (chan-bou-rain). Pierre qui sert à faire le faux cristal. Falsche Kristallieien, m. Chamber, S. m. (chan-branle). Archit. Fenêtre. Deurboord, m. Racine, v. en lyst. Fenêtrelyst, v. en m. Lijst. Boordwerk, o. Kamer, v. Gemak. Vertrek, o. — à coucher. Kamer. Slaapkamer. — de confrérie, Gildekamer. Kamer. Valet de —. Kamerknecht. -dienaar. Dame de —. Kamenier. Kamerjuffer, v. -meisje, o. Robe de —. Kamerrok. Nachtrok, m. Pot de —. Kamerpot. Nacht-, Water-, Pis-, m. Garder la —. Ziek, ongepasselijk zijn. Familie. Mettre en ordre. Lamérent. Op een kamer zetten. 'Travailler en —. Te huis werken. Optiek. — noire ou obscure. Donkere kamer. Camera obscura, v. Dans les monastères. Boete celle. Donkere kamer, v. — du conseil. Raadkamer. Abs. La chambre du roi. Koningskamer. Les officiers de la chambre du roi. Kameroversten, m.m.v. Maître de —. Hofmeester, m. Dans les vaisseaux. Knajuit. Kamer, v. Fig. Scedit des assemblées législatives. Kamer. — des représentants. Kamer der volksvertegenwoordigers. — des communes. En Angleterre. Leegerhuis, O. — des pairs. En France. Kamer der paardenheeren. En Angleterre. Hoogerhuis. — des comtes. Relenkamer. Kamer van ontvangst (Kerik). — apostolique. Apostolische rekenkamer. — ecclesiastique. Geestelijke tiendenkamer. — ardente. Hettersgerecht, O. Vergiftigersregting, v. Halsgerecht, O. — de justice. Justitiële kamer, v. Kamergericht, O. — impériale. Rijkskamergericht, O. Tribunal. Hamer. — de commerce. Kamer van koophandel. Handelskamer. Fond. Holte. Groot, v. Hol. Gat, O. Artill. Kamer. Kruidkamer. Hydraul. — d'écluse. Sluiskamer. Chass. Wolfyser, O. Vossenklem. Val, vo. — du cerf. Hertenleger, O. Vitr. Groot. Holligheid. Vue, O. Anat. Kamer. CHamsré, E, p. pas. de Chambré, et adj. Fond. Misgoten. Gatig. Ge groefd. Reg. Hist. nat. In kamer lens verdeeld. In vakken. CHambre, 5. f. (chambre). Certain nombre de soldats qui logent et mangent ensemble. (Soldaten)kamer, (Kamer)kameraden. -genoten, m. mu. Au théâtre. (Gefal) aanschouwers, m. mu, Receptie. Ontvangst, v. Ardois. Grootdepot, v. CHambre, s. m. (chambre). Ouvrier qui travaille en chambre. Voor een enige rekningen arbeidende werkmaker. Huiswerker. Beunhaus, m. Locataire d'une seule chambre. Kamerbewoner, m. CHamer, v. n. (chambre). Être de la même chambre. Op dezelfde kamer waar ze samen wonen. Kamergenoten, -genoten zijn. Actief. Te nemen kamer. In een kamer gesluiken houden. Gekamerd houden. In een amer noodigen (om in het spel geld af te winnen). Fam. Tirer qq. à l'écart, iemand ter zijde trekt, roepen. CHANBRE, S. f. (Chan-bre). Office de chancellerie. Kamergere, v. Uitmanchest (Hacma). Inmanche, o. | Jurisp. anc. Kamergerechtstoel, m. CHAMBRE, S. f, (chan-bre). Petite chambre. Kamertje, o. CHAMBRE, s. m. (chan-bre). Officier claustral dans quelques monastères. Kamerer. Uitmanche (Tama) Inmanche. Rentmeester, m. Groot —. Oprokamerer. Koninklijke schatmeester. Fam. (Parlements) raadshoeder bij de grote kamer, m. CHASSEUR, S. f. (chan-sœur). Kamersier. Kamervrouwen. Kamermeisje, v. Kamermeisje, o. | Man. Afrigt-. Leerzitje, o. | Chaandelier d'atelier. Fer licht. Houten kandelaar, m.| Charre. Karrestut, m. Wagenschoor, o.| Outil de maréchal. Hoefyster. Koeltang, v. | — de fileuse. Spintrok, band, m.| — lint. | — mutsje, o. CHAMBILLON, S. m. (chan-billon). Petite bonne d'enfant. (inus.) Klein kindermeisje. Poesie groepje (SarMa), o. CUAUNE ou Came, S. f. (chau, kam). Genre de coquillage. Kam schelp dier, o.-mossel. Strandmossel (HAL.), t. | Meer. Vleesland. Zeevark, m. CHAMEAU, S. m. (cha-mô). Zebra. Kamel. Kameel, m. — à une bosse. Eenbultige kamel. Dromedaris, m. — mâle. Kamel hengst, m. — femelle. Kamel merrie, v. | Piel de —. Kamelhaar, o. De piel de —. Kamelsharen. | Mar. Kamel, m. Kamelschip, o. | Pi. Kamelschrijftige hervuktoers, im. mv. (Het) kamelengeslacht, a. CHAMELISSE, S. f. (ka-mé-lis). Bot. Senegroen. Groen, o. | Zwart veiling, onderhavers (Don.), v. CHAMEREY, S. f. V. Cramoishi. CHAMELÉE, S. f., CHAMELÉON, S. m. V. CANELÉE, CAMÉLÉON. CHAMELUC ou CHAMELUCÉE, S. m. (ka-mé-luc, lcu-cé). Bot. Hoog kruid, o. Loefblad, crèn (Don.), o. CHAMELIER, S. m. (cham-lie). Diegene die leidt en verzorgt des kamelen. Kamel, Kameldrijver, kamelloeder (Kir.), m. CHAMEZRE, S. F: (cha-mez). Zool. Kamel, Kamelmeer, v. CHAUVEURE, S. f. (ka ou cha-meur). Coquille. Ferstellende schelp, v. CHAMOIS, S. m. (cha-mois). Chèvre wilde. Gems. Gemse. Berggeit. Hippogief (Mar.). Wilde geit. Gems. CuA antilope, *, — mâle. Gemsbok, m. — femelle. Gemsegeit, v. | Peau de cet animal: Gemsenhuid, r. Zeemsch leder. Zeem. Zeemleder. Gemsevel. -leder. Gemsleder, o. | Chim. et Techn. Gemslederen zak. Kiwizil . versak, m.| Couleur —. Gemslederen. Isabellakleur, ©. Canonoisé, E, p. pas. de Chamoisier. CHamoiser, v, à. (cha-moa-zé). Préparer la peau en façon de peau de chamois. Zerinsch maken. Al: zeemleder bereiden. | Zeemleder Le reiden. Cuamotseere, s. f. Gate Lieu où l'on prépare les peaux de chamois. Zeinschmakery. Zeemleder, v. | Marchandise que prepare le chamoiseur. Zeem. Zeemleder. Zeemleder, o. | Art du chamoiseur. (Het) zeembeidereiden. Zeemsmalier, o. CHAMOISEUR, S. M. cena Ouvrier qui prépare les peaux de chamois. Zeembereider. -touwer, m. Cuvaar. s. m. (chan). Pièce de terre Rbourable. Land. Bourland. Veld. Stuk gronds ou lands, o. Plak, v. Ak Ter. Dries. Kouter, m. Fig. Veld. Ge bied.Vak.Ruim, o. Plaats, v.| En plein —. in het vrije veld. | — du repos. Rustveld. Kerkhof, o. | PI. Felden, o. mo. Builen, m. Veld. Land, o.| Landeryen, v. mv. Maison des —s. Land Ruis, o.| Fam. Courir les —s. In het veld drijven, rondlopen, -zweiven. Fig. Raeskallen. Gek zijn. | Fig. et fam. Mettre aux —s. Buigen zich gelven zetelen. Gaande maken. In het harnas jagen. Vertoornen. Voir aux —s. * Op zyn peerd zyn. Krokodil worden. In het harnas geraken. | A voir la clef des —s. Vrij zyn van te çaen waar men wil. Vrijhof hebben (Man.). Optryk voeten zyn (HALma). Donner la clef des —s. Voir vrijheid geven. Op vrije voeten zetten (Haas). | Prendre la clef des —s. Zich weg of uit de voeten maken. Het hazempad fiesen. | T. milit. Battre aux —s. V. Barrer. | — de bataille. Slagveld. Veld, o. | Port. honneur. Eerstveld. Slagveld. Veld van eer. Blokken veld. Oorlogs veld, ongekloste. Strijdperk, ongekloste. Laan, Kampveld. Tornooiplaats, ongekloste. Voor. Compagnie. Vechter, de. Zijn dondep nemen. Carrière, onderwerp, gelegenheid, baan. Baan, Gelegenheid. Stof, v. Weg, m. Onderwerp, ongekloste! Laten aan iemand de - vrije speelruimte. Vrij speelruimte laten, hebben. Mogen doen of zeggen. Meester zyn van te doen of te zeggen. Donner een - vrije speelruimte. Vrij speelruimte laten. Den volle toegang geven. Den teugel vieren. Laten dwalen, zwerven. Fond op welke men schildert, grift, etc. Grond, m. Veld. Vlak, o. | Blas. Veld. Opt. Veld. Bereik, o. Metten, poseren (des brieven, etc.) Op den kant zetten. Op-le-, ens. Oogenblikkelijk. Meteen. Terstond. Fluks. Straks. Op staenden voet. Al gauw. Op den oogenblik. Vliegens. Dagelijks. Zonder dralen. Voor de cas, spreken, enz. A tot bout de - oogenblikken. Elke oogenblik. Elke minuut. Elke seconde. Altyd aan. Bij elke gelegenheid. Elke minuut. Geduriglijk. Telkens. Schamp d'asile. Schuilveld, o. Schuilplaats, v. Mee. Route de - Waterpas liggend rad. Kroonwiel, o. Art, - van het vuur. Schot in het - van licht. Peign, Middelstuk. Vlak. Veld, o. Hist. - van Mars. Meerveld, o. Meerveld, gadering, v. - van maj. Afwezig veld, vergadering. Champagne, s. m. (chan pak, pe). Druif. Schampanbooom, m. Champagndruif, s. m. (chan pa da). Druif. Kastanienboom, m. Champagne, S. f. (chan pa gne). Contrée de France. Champagne, o. (Vin de -), Champagne, m. Schil voel, m. Tachtig. Drift, v. Duike! Champart, S. M. (chan par). Jur. Schoftienden, O. mv. Schoof cyns, M. CHAMPARTÉ, F, p. pas. de Champ parter. Champartel, LE, adj. (chan-par-let). Jur. food. Aen de schooftienden, den schoofcyns onderworpen. Champarter, v. à. (chan-part-é). Jur. food. De schooftienden, den schoofcyns invorderen of heffen. Champarteresse, S. f. (chan-part-rès). Grange pour le champart. Schooftiendenschuer, v. Champarteur, S. M. (chan-par-teur). Jur. feod, Schoofcyns invorderen. Schooftiendenheffer, m. Champère, E, p. pas. de Champ par. et adj. Blas, in een veld. — en een rood veld. Chameaux, s. m. pl. (chan-né). (vi.) Prairies. Weiden, v. mv. Weiland douwen. Autre, ou 'ven(Mér.), v.mr. Crauerie, adj. 2 g. (chan-pêtr). Qui appartient, qui a rapport aux champs. Landelijk. Veldelijk. Veldachtig (Ku..). Lot het land of het veld behorend. Land. Veld... Vie —, Landleven, O. Garde —. Veldwachter, m. Divinité —. Veldgodheid, v.|Hist. nat. Op het veld was send of levend. Veld.…. Land... —s. 8. m. pl. Ornith. Veldvogels, m, mr. V. CAMPAGNARD, AGRESTE. Campien, s. m. (cham-pié). Garde champêtre. (vi) Veldioachter, m. Champignon, s. m. (chan-pi-gnion). Bot. Paddestoel, m. Duivelsbrood, O. Kampernoelie, v. Stokroos (Kl), O. Venir comme un —. Weeldrig opscheiden. | Support, ordin. en bois sur lequel on pose des chapeaux ou des bonnets de femmes, etc. Kophoedstok. Mutsestok, m. | Bouton à une chandelle qui brûle. * Dief. * Franschman. Kop, m. Knuts, v. | Pat. extér. Zwam, m. en +, Ziektelesch, O. | Hist. nat. — de mer. Zeezwam. | Xydr. — d’eau. Waterzwam. Champignolire, s. f. (chan-pi-gnio-nière). Hort. Kampernoeliebed, O. Kampernoelie-raes, v. Chavière, s.m. (chan-pion). Celui qui combattait en champ clos. Kamper. Stryder. Kampvechter. KamPIOEN (Kl.), m. Celui qui combattait sur autrui. Voorvechter, m. | l'arme. 