Delftsche studenten-almanak voor het jaar ..., 1880, 1880
Indien iemand slechts het Delft van 't midden der vakantie kende en dan eens in die plaats kwam op eender laatste Augustusdagen, zoo zou hij zich verwonderd afvragen of die geanimeerde plaats, zoo vol gezellige drukte, wel hetzelfde Delft was als dat hetwelk hij kende. De eigenaardigheden, als de scheve toren, de welriekende grachten, enz. zouden echter weldra zijn twijfel verbannen. Groot echter blijft het verschil tusschen Delft in Juli en Delft in de eerste Septemberdagen, een tijd waarin het laatste gedeelte der kermisdrukte samenvalt met de drukte door de terugkeerende studeerjongeren veroorzaakt. De tot deze categorie behorende heeren zijn zelfs met het ongewapende oog duidelijk te onderscheiden van de andere reizigers door den trein aangevoerd, als men ze daar den weg naar de markt, het middenpunt der kermispret, ziet versmaden en de eerste straat links inslaan om daar op den "Boulevard du Phoenix", een ander brandpunt van gezelligheid op te zoeken, waar ze door vroeger teruggekeerden hartelijk worden ontvangen, waar ze na een langdurige scheiding de handen weer kunnen drukken van vrienden, waar ze elkander verhalen van de schoone streken, die ze bezocht, of van de stilte van 't plaatsje, waar ze den geheelen zomer geveegd hebben. Na verloop van de eerste ongeregelde dagen begint men zich ook meer bezig te houden met die jongelui, welke zich voor de eerste keer bij den Corpssecretaris hebben laten inschrijven en er naar hunkeren om "kennis te maken" met hunne aanstaande broederen. Hiertoe werd dit jaar aan de 62 jongelui, die de gevaren van den groentijd durfden trotseeren, ruimschoots gelegenheid gegeven zoowel op koffiehuizen, als op de grotere jolen van de gezelschappen Ambulances, Heineken en Snellius. De gewoonte om kleinere jolen bij van den Arend te geven, schijnt verdreven te worden door het organiseeren van grotere fuiven door meerdere gastheeren. Dat de groenen niet te vergeefs de manieren, uitdrukkingen, enz. van hunne "leermeesters" hadden bestudeerd, bleek ten duidelijkste op den jool den laatsten Donderdag vóór de inauguratie door de leden van het tweede jaar aangeboden, bij welke gelegenheid de groenen blijken gaven van hunne dramatische en muzikale talenten. In het stuk "Een Huis en Erf te koop" zou men tegen de gewoonte een intrige hebben kunnen bespeuren, indien het leven in de zaal niet belet had er iets van te verstaan. Behalve deze werden in de loop van ’t jaar nog zeven anderen geïnaugureerd. Den volgenden dag, 27 september, was de proeftijd der nieuwelingen ten einde en verzamelden ze zich in Stads Doelen, waar de President van ’t Corps, de heer de Jongh, een flinke rede hen op hunne toekomstige rechten en verplichtingen wees, en waar ze den drempel overschreden van den tempel in welks voorhof ze nu drie weken hadden doorgebracht, waarvan ze zooveel wonderen gehoord en ook door het voorhangsel heen zooveel gezien hadden, en waarvan hun nu weder zulk een aanlokkend beeld werd voorgespiegeld door de Senatoren en oud-Senatoren, die met nachtegaalstemmen hen uitnoodigden lid te worden der verschillende gezelschappen. ’t Officiële gedeelte van den avond is afgeloopen; de deuren van den Doelen worden geopend en de nieuwe leden van het corps treden naar buiten, verblind door ’t licht en den rook der fakkels, verdoofd door de fanfares en lofluiden, dronken van opgewondenheid en feestvreugde; en nooit zullen ze ’t oogenblik vergeten waarop ze niet vol vuur de handen drukten van hen, die ze denzelfde morgen als hunne kwelgeesten beschouwden, en hoe ze later broederlijk gearmd niet hen, die ze gisteren nog zoo eerbiedig salueerden, den ommegang maakten door Delft, terwijl ze zich verwonderden dat die huizen, feestelijk niet vlaggen getooid en door Bengaalsch vuur niet verlicht, er zoo geheel anders uitzagen dan de vorige 261 waarna hij 18 Dec. uitkwam en op de gewone wijze werd rondgereden. De almanak wekte dit jaar opzien door zijn buitengewone dikte, wat bij het inkijken weldra bleek niet alleen toe te schrijven te zijn aan het feit dat het een feestalmanak was, maar vooral aan het opnemen van mededeelingen, die voor den aanstaanden ingenieur van belang kunnen zijn, en welke dit jaar voor ’t eerst door de redactie waren geplaatst. Op een Corpsvergadering in December werd den leden medegedeeld door de verificatie-commissie der feesten, dat deze een batig saldo van f 350 hadden opgeleverd, welke som inde corpskas werd gestort; terwijl men tevens besloot hetzelfde bedrag te besteden voor geschenken aan de heren Gugel en le Comte, als een bewijs van erkentelijkheid voor de diensten door hen bij ’t ontwerpen en decoreeren der feesttent bewezen. Verder werd in Januari tot president van den Senaat verkozen de heer J. G. van Hemert en tot commissaris van dat lichaam de heer P. J. A. M. van den Bergh. Deze twee plaatsen waren opgevallen door het bedanken van de heeren de Jongh en Bierens de Haan. Als van directe invloed zijnde op de geschiedenis van het Corps in het afgeloopen jaar, moet hier een vergadering van de Debating-club worden gememoreerd, waarop de heer W. de Jongh de volgende stellingen verdedigde: De afschaffing van de bepaling in de wet van het D.S.C. regelende het noviciaat is wenselijk. 2e Met de opvatting van het groen wezen, die in de laatste tijd door sommigen gehuldigd is, wordt in geenerlei opzicht het doel bereikt dat men daarmede beoogt. Aangemoedigd door het aannemen van deze stellingen, vatte de heer de Jongh in verzoening met de heeren Gerlings, Lingk en Tellegen het plan op, om te trachten in de Corpswet de artikelen over het candidaat-lidmaatschap te doen wijzigen in hun geest. Voor dat ze echter stappen in die zin konden doen, was op herhaald verzoek van eenige Corpsleden en van de commissie tot wetsherziening, wiens conceptwet in strijd was met de opinie van de heeren Gerlings c.s., een Corpsvergadering belegd, waar de zaak, die alle gemoederen vervulde, de zaak waarover steeds de gesprekken liepen en die zo nauw met het Corpswezen in verband stond, zou worden behandeld. Een paar dagen vóór de vergadering stelden de vier heeren de leden in staat zich op de hoogte te stellen van de door hen gewenschte veranderingen, door het rondzenden van een circulaire, waarin hunne plannen, vergezeld van inlichtingen, uiteengezet werden. Zelden of nooit was een corpsvergadering zo druk bezocht als die van 13 Febr. 1879, zelden van de markt, waar een gecostumeerde rijtuig gearrangeerd werd. De aankomst van de rijtuigen, waarin de Senaat zat, die eerst receptie had gehouden, gaf aan de stoet het teken zich in beweging te stellen. Aan het einddoel, de Wijkerbrug, zag men ten slotte van alle regels der chronologie, middeleeuwsche ridders de hand reiken aan incroyables en de deftigste Engelse gentlemen hun decorum afleggen, tegelijk met niet minder deftige Spaanse grandes. ’s Avonds werd in de Doelen een Frans tooneelstukje opgevoerd, waarvan als naar gewoonte nagenoeg alleen de titel tot ons kwam, wat misschien niet jammer was. Na afloop hiervan zag de Phoenix in een van haar lokalen, die ze gaarne tot dit doel had afgestaan, vele leden aan een gezellige collatie vereenigd. En na deze dag spoedde het Corpsjaar 1878—79 ten einde. Het Corpsleven kwijnt, geen feesten meer, geen drukte op de kroeg. 240 Natuurkunde- en scheikundeteekendoefeningen moeten leiden, twee assistenten noodzakelijk zijn? In de loop van dit jaar werden nog benoemd tot assistenten in natuurkunde en scheikunde respectievelijk de heeren H. Kamerlingh Onnes en Kohier: de laatste ter vervanging van Dr. Kramers, die in een hartelijk schrijven afscheid nam van ons Corps, dat van hem de meest aangename herinneringen behield. Wat betreft de examens, moeten we de vraag stellen, of het niet wenschelijk zou zijn dat de technologen voor hun hoofdvak, scheikunde, als examinatoren specialisten, en zoodoos mogelijk docenten in dit vak werden toegewezen en dat daartoe niet zoolang personen worden benoemd, die de scheikunde slechts als bijvak beoefenen. Ten slotte nog een enkel woord over de gebouwen der P. S. De opmerking van een vorig jaar zouden we hier kunnen herhalen, namelijk dat de teekenzalen voor de Civieltechnici B1 en B2 nog steeds veel te wensen overlaten. Het zou zeker een grote vooruitgang zijn, wanneer genoemde zalen werden vervangen door diezelfde als door de Civieltechnici C1 en C2 worden gebruikt. Toch doet zich ook reeds in deze zalen het gebrek aan plaatsruimte gevoelen. Ten zeerste wordt echter de gewoonte om teekeningen in college- en teekenzalen op te hangen gewaardeerd. 274 GEZELSCHAPPEN. Sociëteit Phoenir. De maand September verzamelde weer op de Sociëteit de van huis teruggekeerde jongelingen en hen die Delft voor het eerst betraden. Zij was toen de aangewezen plaats om zich langzamerhand weer aan het delftsche leven te gewennen en de aangename dagen, in den huiselijken kring gespeeld, nog eens voor zo ver mogelijk in het gesprek te doorleven. Zij was dit temeer omdat zij bij 't begin van dit nieuwe jaar zich voor het eerst in haar volle pracht aan haar leden vertoonde. Want zoowel de beschildering der conversatie- en der biljartzaal als hunne inrichting, voldeden aan alle eischen die de leden zich gesteld hadden. Mochten de lezerszaal wat het meublement betreft nog veel te wensen over laten, dit nam toch niet weg dat men apprecieerde wat gedaan was, met de vaste overtuiging dat in het ontbrekende zoo spoedig mogelijk zou worden voorzien. Men werd dan ook op de leeskamer een nieuw cocoskleed, waarvan het gemis zoo dringend was gevoeld. Opmerkelijk was het, hoe het aantal abonnees der tafel in betrekkelijk korte tijd zeer toenam. Door verschillende omstandigheden echter, voorzeker buiten de schuld van den commissaris van het consumable, liet het eten nog al eens. 