Vox studiosorum : studenten weekblad
Twee draaimolens waarin, o profanie, steeds keur van edelen uit de hofhouding van den aarts hertog te vinden waren, die met hunne dames, in ge zelschap van reünisten ja zelfs van professoren ronddraaiden. Waart gij moe van het ronddraaien, twee verversching- kramen lokten u uit een oogenblik te komen uitrusten onder het genot van — een bordje poffertjes en een glas beiersch? Neen pardon ook deze kramen waren naar den eisch des tijds ingericht: men gebruikte er Sandwiches en Punch a la Romaine. Weer een andere tent stelde de ridders in de gelegen heid te tonen, dat zij, hing ook al het breede slagzwaard aan hunne zijde, toch ook niet onbedreven waren in het gebruiken der buks. Kortom alle vermakelijkheden die eene rechtgeaarde Hollandsche kermis aanbiedt, men kon er die Vrijdag avond op Zomerzorg van genieten, ja zelfs Haagsche Saar met haar guitaar ontbrak niet. Had dus het bestuur alles in het werk gesteld om ons de echte kermispret te laten genieten, alle aanwezigen schenen slechts door een gedachte bezield: zich te amu- seeren. Het was dan ook vroeg in den morgen, toen reeds lang de zon de sterren had verdreven, dat de laatste gasten vermoeid het terrein verlieten. De lust om vroolijk feest te vieren bleef ook Zaterdag, na al de vermoeienissen der week, bestaan. Zaterdag-middag had een matinée musicale op de sociëteit plaats, waartoe ook dames toegang hadden en niet vruchteloos had men Zie, verder het Bijvoegsel. BIJVOEGSEL TOT N° 23. VAN Vox Studiosorum, Studenten Weekblad. getracht haar daarheen te lokken, naar dat steeds voor haar gesloten locaal, want in dichte rijen was het publiek opgekomen om eens te zien wat die bekende kroeg toch wel was. Niet anders dan gunstig kon die indruk wezen; door de zon bestraald geleek onze kroeg niet meer op het soms wat sombere gebouw, dat wij dagelijks bezoeken; de lichte kleuren der costumes, de vroolijkheid die de tegenwoordigheid van zoovele leden van het schoone ge slacht te weeg bracht, hadden het brandpunt onzer ge zelligheid totaal gemetamorphoseerd. Het glanspunt van den middag was het bezoek van den hoofdpersoon, die even eerbiedig als overal ontvangen, de zalen eenige malen doorkruiste. Des avonds had het aangenaamste bal der feestweek, dat van Sempre Crescendo, plaats. Traditioneel staat het vauxhall en bal van Sempre in een goeden reuk, een re putatie die ook nu weder ten volle bevestigd werd. De tonen der wijdberoemde kapel der grenadiers en jagers stemden een ieder van de talrijke aanwezigen tot de feestvreugde, noodzakelijk bij het daarop volgende bal. Dit bal kenmerkte zich door uitstekende orde, zeer goede regeling en —■ last not least — door de menigte mooie meisjes die voor dit feest van uit andere steden was over gekomen. Natuurlijk schaadde dit allerminst aan den dans- lust, die dien avond dan ook zeer groot bleek te zijn. Het prachtige avondweêr maakte dat men tot in den morgenstond op het terrein kon rondwandelen en zelfs midden in den tuin kon blijven zitten zonder gevaar van de gewone nachtkoude. Den eersten dag der nieuwe week, Zondag, werd de feestvreugde verplaatst naar den Haag. Terwijl de Hagenaars zich rond de tent verdrongen om hun boschmuziek te hooren, werden zij verrast door een twintigtal rijtuigen met gecostumeerden, aan welker hoofd de galakoets van den Aartshertog groot opzien baarde. Door de bestuurscommissie der tent hartelijk ontvangen, gingen wij onder het spelen van „Io vivat” op voor ons gereserveerde plaatsen zitten, terwijl natuurlijk eene over- groote menigte zich rond ons verdrong, om de „mooie studenten” te zien en te bewonderen. Na eenige oogenblikken bewoog zich onze stoet weder verder naar de stad en zoo naar Scheveningen, waar de Aartshertog ons met echt vorstelijke vrijgevigheid een gastmaal in het Badhuis aanbood. Ruim 100 gecostumeer den namen deel aan dit diner, waar een hoogst aangename en gezellige toon heerschte. Des avonds keerde een ieder weder naar Leiden terug, opgetogen over dezen werkelijk zeer aangenamen tocht. Zoo waren dan nu de studentenfeesten afgeloopen. Dinsdag 29 Juni boden Leidens burgers aan de leden van ons corps eene contra-partij aan. De maskerade-com- missie had een bericht doen aanplakken om de deelnemers aan den optocht te verzoeken hier zooveel mogelijk in costuum te verschijnen. Vrij algemeen was hieraan gehoor gegeven, zoodat ook nu wederom het bal een schilder achtige aanblik opleverde. De regelings-commissie had haar best gedaan om, door verschil van amusementen, te zorgen dat elk iets van zijn gading kon vinden. Was men vermoeid van het dansen een café-chantant, in den tuin opgeslagen, lokte u uit aldaar een oogenblik te verpozen. De tuin was altijd schitterend verlicht. Kortom de contra-partij maakte een waardig eind aan de feesten, en het was geen wonder dat menigeen het feestterein verlatende het hart vol was, bij de gedachte dat alles nu voorbij was. 