None
overwegende dat sinds het begin van de aidsepidemie in 1981 bijna 76 miljoen mensen besmet zijn geraakt en bijna 33 miljoen mensen aan aidsgerelateerde oorzaken zijn overleden; overwegende dat de hiv-epidemie een wereldwijde crisis blijft en dat in totaal 38 miljoen mensen met hiv leven; overwegende dat 1,7 miljoen mensen in 2019 hiv hebben opgelopen;










B.
overwegende dat 12 miljoen mensen met hiv in 2019 geen toegang hadden tot een levensreddende antiretrovirale behandeling en dat 700 000 mensen aan aidsgerelateerde oorzaken zijn gestorven;










C.
overwegende dat universele toegang tot antiretrovirale hiv-behandeling en -zorg het risico op verdere overdracht aanzienlijk vermindert en mensen met hiv een bijna normale levensverwachting en een vergelijkbare levenskwaliteit biedt;










D.
overwegende dat de ongelijkheden die de hiv-epidemie aanwakkeren, waaronder schendingen van de mensenrechten en de seksuele en reproductieve gezondheid en rechten in het kader van het Actieprogramma van Peking, het actieprogramma van de Internationale Conferentie over bevolking en ontwikkeling, en de resultaten van de bijbehorende toetsingsconferenties, alsook stigmatisering en discriminatie zijn toegenomen en dat de situatie verder wordt verergerd door COVID-19;










E.
overwegende dat mannen die seksuele betrekkingen hebben met mannen, transgenders, injecterende druggebruikers, sekswerkers en hun cliënten, en gevangenen (sleutelgroepen) een hoger risico lopen om aan hiv te worden blootgesteld dan andere groepen; overwegende dat hun betrokkenheid bij de bestrijding van hiv van cruciaal belang is;










F.
overwegende dat de hiv-respons in 159 landen door ten minste één discriminerende of repressieve wet wordt belemmerd; overwegende dat de criminalisering van mensen die met hiv leven of risico op hiv lopen, stigmatisering en discriminatie in de hand werkt, waardoor de betrokkenen minder gebruikmaken van de aangeboden diensten voor preventie en behandeling, en de incidentie van hiv toeneemt;










G.
 overwegende dat genderongelijkheid, ongelijke toegang tot onderwijs en seksuele en reproductieve gezondheidsdiensten en informatie, en seksueel en gendergerelateerd geweld de kwetsbaarheid van vrouwen en meisjes voor hiv vergroten en dat aidsgerelateerde ziekten wereldwijd tot de belangrijkste doodsoorzaken van vrouwen in de reproductieve leeftijd behoren;










H.
overwegende dat de bestaande preventiemethoden niet genoeg hebben bijgedragen om de verspreiding van hiv een halt toe te roepen, vooral onder vrouwen, die een onevenredig aandeel in de last van de epidemie dragen, met name in Afrika bezuiden de Sahara; overwegende dat er behoefte is aan investeringen in onderzoek en innovatie voor nieuwe en verbeterde instrumenten om hiv en aids te voorkomen, te diagnosticeren en te behandelen, met inbegrip van gendergevoelige instrumenten, en nieuwe behandelingsmethoden om de toenemende resistentie tegen hiv-geneesmiddelen aan te pakken;










I.
overwegende dat jongeren tussen 15 en 27 jaar meer dan een derde van alle nieuwe infecties onder volwassenen uitmaken en dat aidsgerelateerde overlijdens onder adolescenten toenemen; overwegende dat veel jongeren beperkte toegang hebben tot sociale bescherming, seksuele en reproductieve gezondheidszorg en programma’s die hen in staat stellen zichzelf tegen hiv te beschermen;










J.
overwegende dat verplichte uitgebreide seksuele voorlichting in de schoolsystemen van essentieel belang is om de verspreiding van aids en andere seksueel overdraagbare infecties te voorkomen;










K.
overwegende dat mensen in moeilijke humanitaire omstandigheden en in informele en precaire situaties, mensen met een handicap, inheemse bevolkingsgroepen, LGBTIQ+ en migrerende en mobiele bevolkingsgroepen kwetsbaar zijn voor hiv-besmetting en specifieke moeilijkheden ondervinden om toegang te krijgen tot hiv-diensten;










L.
 overwegende dat Afrika bezuiden de Sahara nog steeds de zwaarst getroffen regio is, met 57 % van alle hiv-besmettingen en 84 % van de hiv-infecties bij kinderen (tot 14 jaar), met een veel hogere hiv-prevalentie bij vrouwen dan bij mannen, met 4 500 nieuwe hiv-besmettingen per week bij meisjes en jonge vrouwen (tussen 15 en 24 jaar) en 25,6 miljoen mensen die leven met hiv;










M.
overwegende dat de COVID-19-pandemie een bijkomende uitdaging vormt voor de aidsrespons en een deel van de tot dusver geboekte vooruitgang ongedaan heeft gemaakt, waardoor verschillende landen hun streefcijfers voor 2020 niet hebben gehaald; overwegende dat dit de verwezenlijking van de duurzameontwikkingelingsdoelstelling om een einde te maken aan aids als bedreiging voor de volksgezondheid tegen 2030, in gevaar brengt;










N.
overwegende dat veerkrachtige en duurzame gezondheidszorgstelsels moeten worden versterkt als onderdeel van universele gezondheidszorg, en dat tegelijk de vorderingen van de aidsrespons moeten worden gehandhaafd;










O.
overwegende dat om het recht op gezondheid te verwezenlijken, de ongelijkheid bij de toegang tot gezondheidsdiensten moet worden aangepakt en de levenskwaliteit en het welzijn van mensen die met hiv leven of risico op hiv lopen tijdens hun hele leven, moeten worden verbeterd;










P.
overwegende dat gemeenschappen en door de gemeenschappen geleide respons, die cruciaal zijn voor de bestrijding van aids, nog steeds worden ondermijnd door acute financieringstekorten, krimpende ruimte voor het maatschappelijk middenveld en een gebrek aan volledige betrokkenheid en integratie in de nationale respons;










Q.
overwegende dat verschillende ontwikkelingslanden met een middelhoog inkomen moeilijkheden ondervinden bij de invoer of lokale productie van generieke versies van antiretrovirale geneesmiddelen als gevolg van octrooibescherming; overwegende dat multinationale farmaceutische bedrijven ontwikkelingslanden met een middelhoog inkomen steeds meer uitsluiten van donaties, lagere prijzen en vrijwillige licenties, waardoor hun toegang tot betaalbare generieke geneesmiddelen wordt belemmerd;










R.
 overwegende dat het mensenrecht op gezondheid voorrang heeft op regels inzake handelsgerelateerde aspecten van intellectuele-eigendomsrechten (TRIPS); overwegende dat de Verklaring van Doha over de TRIPS-overeenkomst en volksgezondheid het recht van ontwikkelingslanden bevestigt om ten volle gebruik te maken van de flexibiliteitsbepalingen van de TRIPS-overeenkomst om de volksgezondheid te beschermen en met name om toegang tot geneesmiddelen te bieden voor iedereen;










S.
overwegende dat het Wereldfonds voor de bestrijding van aids, tuberculose en malaria, dat is opgericht naar aanleiding van de wereldwijde toename van hiv/aids, een belangrijke rol heeft gespeeld in de strijd tegen hiv/aids;












1.
onderstreept het belang van een positief resultaat van de VN-bijeenkomst op hoog niveau over hiv/aids, die van 8 tot 10 juni 2021 zal worden gehouden; vraagt dat de Raad bijdraagt tot de goedkeuring van toekomstgerichte en ambitieuze toezeggingen in de politieke verklaring;












2.
bevestigt opnieuw dat iedereen recht heeft op het hoogst haalbare gezondheidsniveau en op gelijkheid die bevorderlijk is voor een waardig leven;












3.
prijst de rol van de EU in de multisectorale mondiale aidsrespons en roept de Commissie op aids aan te pakken als een wereldwijde volksgezondheidscrisis en vaart te zetten achter alle inspanningen om de doelstellingen voor 2025 te halen, onder meer door de investeringen in UNAIDS en het Wereldfonds voor de bestrijding van aids, tuberculose en malaria op te voeren;












4.
dringt erop aan dat er voldoende middelen beschikbaar worden gesteld voor het Wereldfonds voor de bestrijding van aids, tuberculose en malaria, zodat dit een doorslaggevende bijdrage kan leveren aan de strijd tegen hiv/aids;












5.
onderstreept dat de wereldwijde aidsrespons een multisectorale aanpak en samenwerking op verschillende niveaus vereist, met aandacht voor tijdigheid, schaal, inclusiviteit, partnerschap en innovatie;












6.
 verzoekt de Commissie ervoor te zorgen dat de programmering van het NDICI de inspanningen van de partnerlanden ondersteunt om sterke en veerkrachtige gezondheidszorgstelsels op te bouwen, met inbegrip van onderzoek op het gebied van gezondheid en regelgevings- en gemeenschapsstelsels voor gezondheidszorg, die in staat zijn om hiv-gevoelige universele gezondheidszorg te bieden;












7.
verzoekt de Europese Dienst voor extern optreden, de Commissie en de lidstaten de tenuitvoerlegging van het EU-actieplan voor de mensenrechten en het genderactieplan III te benutten om de oorzaken van hiv/aids die verband houden met mensenrechten en genderongelijkheid, aan te pakken door prioriteit te geven aan de bestrijding van stigmatisering en discriminatie, seksueel en gendergerelateerd geweld, strafbaarstelling van betrekkingen tussen personen van hetzelfde geslacht en andere bestraffende en discriminerende wetten en beleidsmaatregelen, teneinde bij te dragen tot universele toegang tot seksuele en reproductieve gezondheid en rechten, toegang tot kwaliteitsonderwijs, met inbegrip van uitgebreide seksuele voorlichting, eerlijke en betaalbare toegang tot gezondheidszorg, toegang tot de arbeidsmarkt en participatie van alle betrokken gemeenschappen bij alle aspecten van het openbare leven;












8.
verzoekt de Commissie en de lidstaten samen te werken met partnerlanden om in hun nationale onderwijsplannen verplichte uitgebreide seksuele voorlichting op te nemen om de verspreiding van aids en andere seksueel overdraagbare aandoeningen te voorkomen, met name in de landen met de hoogste besmettingsgraad;












9.
 herinnert eraan dat gezondheid een voorwaarde is voor menselijke ontwikkeling; verzoekt de Commissie prioriteit te geven aan gezondheid in het kader van de EU-Afrika-strategie, hetgeen inhoudt dat extra publieke middelen moeten worden vrijgemaakt om universele gezondheidszorg te waarborgen, ook voor seksuele en reproductieve gezondheid en rechten, hiv, tuberculose en malaria, en dat zij zich moet richten op mondiaal onderzoek en ontwikkeling op het gebied van gezondheid, meer samenwerking tussen de EU en Afrika op het gebied van gezondheidsonderzoek en innovatie, en op de gezamenlijke versterking van de Afrikaanse en Europese productiecapaciteit voor gezondheidsproducten, medische apparatuur en geneesmiddelen; wijst erop dat ontwikkelingshulp er in de eerste plaats op gericht moet zijn te zorgen voor horizontale universele dekking van de gezondheidszorg, waarbij een holistische en op rechten gebaseerde benadering wordt gevolgd, die inhoudt dat ten volle rekening wordt gehouden met het multidimensionele karakter van gezondheid (waarbij factoren als gender, voedselzekerheid en voeding, water en sanitaire voorzieningen, voorlichting en armoede eveneens een rol spelen), in de lijn van de “één gezondheid”-benadering; dringt met name aan op de bevordering van investeringen in geïntegreerde hiv-rechten en seksuele en reproductieve gezondheid en rechten, met bijzondere aandacht voor vrouwen en meisjes, sekswerkers, transgenders, injecterende druggebruikers, gevangenen en andere kwetsbare groepen;












10.
verzoekt de Commissie de betreurenswaardige lage behandelingsdekking voor kinderen met hiv aan te pakken en te zorgen voor toegang tot hiv-diensten voor zwangere vrouwen en moeders die borstvoeding geven, om de overdracht van hiv tussen moeder en kind te voorkomen;












11.
verzoekt de lidstaten en de Commissie ervoor te zorgen dat de nodige uitgaven en middelen beschikbaar zijn om de doelstellingen voor 2025 in alle lidstaten van de EU te halen;












12.
 verzoekt de Commissie samen te werken met de lidstaten en de partners om prioriteit te geven aan een geïntegreerde aanpak van wereldwijde veilige gezondheidszorg, waarin de strijd wordt aangebonden met bestaande pandemieën zoals hiv en met opkomende pandemieën, als onderdeel van de agenda voor universele gezondheidszorg;












13.
verzoekt de Commissie en de lidstaten een prominente politieke rol te spelen in de dialoog met de EU-partners in de ontwikkelingslanden, inclusief landen van het nabuurschap, en erop toe zien dat voorbereidingen worden getroffen om over te stappen op duurzame binnenlandse financiering, zodat de hiv-programma’s ook na stopzetting van de steun van internationale donoren doeltreffend blijven, en worden voortgezet en opgeschaald; verzoekt de Commissie en de Raad om nauw met die landen te blijven samenwerken om te verzekeren dat zij de verantwoordelijkheid nemen voor hun hiv-respons;












14.
roept de EU op een duidelijke en coherente EU-vaccinatiestrategie voor COVID-19 op te zetten, die gericht is op het waarborgen van gelijke, betaalbare en tijdige toegang tot vaccinatie voor mensen in ontwikkelingslanden, met name mensen die tot kwetsbare en risicogroepen behoren, waaronder mensen die besmet zijn met hiv/aids; verzoekt de EU derhalve steun te verlenen aan het WTO-initiatief van India en Zuid-Afrika voor een tijdelijke ontheffing van intellectuele-eigendomsrechten met betrekking tot COVID-19-vaccins, -uitrusting en -behandelingen, en roept de farmaceutische bedrijven op hun kennis en gegevens te delen via de COVID-19 Technology Access Pool (C-TAP) van de Wereldgezondheidsorganisatie;












15.
 verzoekt de Commissie en de lidstaten ervoor te zorgen dat de wereldwijde respons op COVID-19 lessen trekt uit de strijd tegen hiv, zoals de bescherming van de mensenrechten en de bestrijding van stigmatisering en discriminatie, met name onder sleutelgroepen en andere kwetsbare bevolkingsgroepen, de bestrijding van genderbarrières op het gebied van gezondheid, de ondersteuning van gezondheidswerkers en onderzoekers, met name in situaties waar weinig middelen beschikbaar zijn, het betrekken van gemeenschappen bij de respons, en een eerlijke toewijzing van de beperkte middelen en van nieuwe instrumenten, zodat niemand aan zijn lot wordt overgelaten;












16.
dringt er bij de EU op aan een alomvattende mondiale strategie en routekaart op te stellen voor de verwezenlijking van de SDG’s, met inbegrip van de doelstellingen inzake gezondheid en de streefcijfers voor het terugdringen van hiv/aids; merkt op dat in deze strategie met name rekening moet worden gehouden met de gevolgen van COVID-19, aangezien het realiseren van de SDG’s van cruciaal belang is om ervoor te zorgen dat we voorbereid zijn op toekomstige pandemieën en andere schokken, ook voor onze gezondheidsstelsels; dringt aan op een doeltreffende mondiale gezondheidsstrategie van de EU voor de lange termijn; dringt erop aan dat de Commissie haar inspanningen verdubbelt en haar werkzaamheden intensiveert met het oog op doeltreffende mondiale gezondheidsprogramma’s die gericht zijn op gezondheidszorgstelsels in ontwikkelingslanden;












17.
verzoekt de Commissie samen te werken met de lidstaten en partners om diensten te ondersteunen die inspelen op de behoeften van sleutelgroepen en andere prioritaire bevolkingsgroepen die met unieke uitdagingen geconfronteerd worden bij de toegang tot hiv-diensten, onder meer door jeugdvriendelijke seksuele en reproductieve gezondheidsdiensten aan te bieden voor jongeren;












18.
 verzoekt de Commissie samen te werken met de lidstaten en partners om een grotere inzet te faciliteren en te bepleiten voor het verstrekken van hiv-behandeling in alle conflictgebieden en voor de uitbanning van hiv-gerelateerde discriminatie van vluchtelingen, met name wat betreft gelijke toegang tot antiretrovirale behandelingen en gezondheidsdiensten in de gastlanden;












19.
verzoekt de Commissie samen te werken met de lidstaten en partners om de steun voor sociale bescherming te verhogen, onder meer voor voedselveiligheid en voeding voor kwetsbare bevolkingsgroepen, met name personen met een handicap, ouderen met hiv en aidsgerelateerde wezen;












20.
verzoekt de Commissie samen te werken met de lidstaten en partners om steun te verlenen en te investeren in de betrokkenheid van gemeenschappen en de door de gemeenschappen geleide respons, als sleutelelementen voor een doeltreffende hiv/aidsrespons, en in de strijd tegen stigmatisering en discriminatie in verband met hiv/aids, alsook om hiv-preventie en -zorg te integreren met andere lokale gezondheidsdiensten als toegangspunt voor informatie, vorming, communicatie en opleiding in verband met hiv;












21.
 verzoekt de Commissie en de lidstaten om investeringen te bevorderen in het verzamelen van real-timegegevens en een robuust aanbod van betaalbare, toegankelijke en gendersensitieve mogelijke diagnosemethoden, behandelingen en vaccins voor hiv en andere armoedegerelateerde en verwaarloosde infectieziekten, en de regionale en interregionale capaciteiten en samenwerking op het gebied van wetenschap, onderzoek en innovatie te versterken; dringt er bij de EU op aan bijzondere steun te verlenen aan ontwikkelingslanden, in het bijzonder de minst ontwikkelde landen, bij de effectieve toepassing van de flexibiliteit waarin de TRIPS-overeenkomst voorziet voor de bescherming van de volksgezondheid, met name wat betreft verplichte vergunningen en parallelimport, en het gebruik van mechanismen voor vrijwillige licenties en het delen van technologie te optimaliseren om de doelstellingen op het gebied van volksgezondheid te verwezenlijken, door erop aan te dringen dat multinationale farmaceutische bedrijven ontwikkelingslanden met een middelhoog inkomen in dergelijke mechanismen opnemen en in die landen betaalbare hiv-behandelingen aanbieden; pleit er meer in het algemeen voor de uitgaven voor onderzoek en ontwikkeling los te koppelen van de prijs van geneesmiddelen, bijvoorbeeld door gebruik te maken van octrooipools, open source-onderzoek, leningen en subsidies, met het doel te zorgen voor duurzame toegankelijkheid, betaalbaarheid, beschikbaarheid van en toegang tot behandeling voor allen die daar behoefte aan hebben;












22.
verzoekt de Commissie zich te verzetten tegen de opname van TRIPS-plus-maatregelen in vrijhandelsovereenkomsten met ontwikkelingslanden met een middelhoog inkomen, om ervoor te zorgen dat alle antiretrovirale hiv-behandelingen betaalbaar zijn, met volledige inachtneming van de Verklaring van Doha over de TRIPS-overeenkomst en volksgezondheid;












23.
verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de regeringen en parlementen van de lidstaten, de voorzitter van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties en UNAIDS.
(1)  PB C 351 E van 2.12.2011, blz. 95.
(2)  PB C 334 van 19.9.2018, blz. 106.
