None
2.  Het verzoek om een dwanglicentie overeenkomstig artikel 29, lid 5a, van de basisverordening moet bevatten:

a) de aanduiding van de verzoeker die houder van een octrooirecht is en de weigerachtige houder van het betrokken ras als partijen in de procedure;


b) de rasbenaming van het betrokken plantenras en de soort waartoe het behoort;


▼M1


c) een elektronische kopie van het octrooibewijs of de octrooibewijzen waarin het nummer van de biotechnologische uitvinding en de desbetreffende aanspraken en de octrooiverlenende instantie(s) worden vermeld;


▼B


d) een voorstel inzake de aard van de handelingen waarop de dwanglicentie betrekking moet hebben;


e) een voorstel voor een billijke vergoeding en de berekeningsgrondslag voor de vergoeding;


f) een uiteenzetting van de reden waarom de biotechnologische uitvinding een belangrijke technische vooruitgang van aanzienlijk economisch belang vertegenwoordigt ten opzichte van het beschermde plantenras, met inbegrip van een gedetailleerde toelichting van de feiten, bewijzen en argumenten ter ondersteuning van de aanspraak;


g) een voorstel voor het territoriale toepassingsgebied van de licentie, dat niet het territoriale toepassingsgebied van het onder c) bedoelde octrooi mag overschrijden.
 3.  Het verzoek om een in artikel 29, lid 5a, tweede alinea, van de basisverordening bedoelde wederkerige dwanglicentie moet bevatten:

a) de aanduiding van de verzoeker die houder van een octrooirecht is en de weigerachtige houder van het betrokken ras als partijen in de procedure;


b) de rasbenaming van het betrokken plantenras en de soort waartoe het behoort;


▼M1


c) een elektronische kopie van het octrooibewijs of de octrooibewijzen waarin het nummer van de biotechnologische uitvinding en de desbetreffende aanspraken en de octrooiverlenende instantie(s) worden vermeld;


▼B


d) een officieel document waarin wordt verklaard dat een dwanglicentie voor een geoctrooieerde biotechnologische uitvinding aan de houder van het kwekersrecht is verleend;


e) een voorstel inzake de aard van de handelingen waarop de wederkerige licentie betrekking moet hebben;


f) een voorstel voor een billijke vergoeding en de berekeningsgrondslag voor de vergoeding;


g) een voorstel voor het territoriale toepassingsgebied van de wederkerige licentie, dat niet het territoriale toepassingsgebied van het onder c) bedoelde octrooi mag overschrijden.
4.  Bij een verzoek om een dwanglicentie worden de stukken gevoegd waaruit blijkt dat de verzoeker de houder van het kwekersrecht vruchteloos om een contractuele licentie heeft verzocht. Wanneer de Commissie of een lidstaat overeenkomstig artikel 29, lid 2, van de basisverordening om een dwanglicentie verzoekt, kan het Bureau in geval van overmacht ontheffing van deze bepaling verlenen.
 5.  Een verzoek om een contractuele licentie wordt geacht te zijn afgewezen in de zin van lid 4, wanneer:

a) de houder de persoon die aanspraak maakt op dit recht niet binnen een redelijke tijd een definitief antwoord heeft gegeven, of


b) de houder heeft geweigerd, de persoon die aanspraak maakt op dit recht een contractuele licentie te verlenen, of


c) de houder de persoon die aanspraak maakt op dit recht een licentie heeft aangeboden, maar hetzij de wezenlijke voorwaarden van het aanbod, waaronder die betreffende de te betalen royalty, hetzij de voorwaarden van het aanbod in hun geheel kennelijk onredelijk waren.
Artikel 38
Onderzoek van het verzoek om een dwanglicentie
1.  De mondelinge behandeling en de bewijsvoering vinden in beginsel tezamen tijdens één zitting plaats.
2.  Een verzoek om een nadere zitting is slechts ontvankelijk, indien het op omstandigheden berust waarin zich tijdens of na de zitting een wijziging heeft voorgedaan.
3.  Alvorens een beslissing te nemen, verzoekt het Bureau de partijen in de procedure tot een minnelijke regeling inzake een contractuele licentie te komen. Het Bureau doet in voorkomend geval een voorstel voor een dergelijke minnelijke regeling.
Artikel 39
Houderschap van een communautair kwekersrecht tijdens de procedure
1.  Wanneer een vordering als bedoeld in artikel 98, lid 1, van de basisverordening tegen de houder is ingesteld en dit in het register van communautaire kwekersrechten is ingeschreven, kan het Bureau de procedure tot verlening van een dwanglicentie schorsen. Het mag de procedure eerst hervatten, nadat de vordering tot een in kracht van gewijsde gegane rechterlijke beslissing heeft geleid of de desbetreffende procedure op een andere wijze is beëindigd en dit in het register is ingeschreven.
 2.  Wanneer het communautaire kwekersrecht op een voor het Bureau verbindende wijze op een andere persoon wordt overgedragen, treedt de nieuwe houder op verzoek van de verzoeker als partij tot de procedure toe, indien de verzoeker binnen twee maanden nadat hij door het Bureau van de inschrijving van de nieuwe houder in het register van communautaire kwekersrechten in kennis is gesteld, deze vruchteloos om een contractuele licentie heeft verzocht. De verzoeker moet bij zijn verzoek voldoende bewijsstukken betreffende zijn vergeefse poging en in voorkomend geval de handelwijze van de nieuwe houder voegen.
3.  In het geval van een verzoek als bedoeld in artikel 29, lid 2, van de basisverordening treedt de nieuwe houder als partij tot de procedure toe. Lid 1 van dit artikel is in dit geval niet van toepassing.
Artikel 40
Inhoud van de beslissing op het verzoek om een dwanglicentie
De schriftelijke beslissing wordt door de voorzitter van het Bureau ondertekend. De beslissing moet bevatten:

a) de vermelding dat zij door het Bureau is genomen;


b) de datum waarop zij is genomen;


c) de namen van de leden van het comité die aan de procedure hebben deelgenomen;


d) de namen van de partijen in de procedure en hun vertegenwoordigers voor de procedure;


e) een verwijzing naar het advies van de raad van bestuur;


f) een uiteenzetting van het onderwerp van het beroep;


g) een samenvatting van de feiten;


h) de gronden van de beslissing;


i) de uitspraak van het Bureau; in deze uitspraak wordt in voorkomend geval vastgesteld op welke handelingen de dwanglicentie betrekking heeft, welke bijzondere voorwaarden eraan zijn verbonden, aan welke categorie van personen zij wordt verleend, en aan welke specifieke eisen die personen moeten voldoen.
 Artikel 41
Verlening van een dwanglicentie
1.  De beslissing om een dwanglicentie overeenkomstig artikel 29, leden 1, 2 en 5, van de basisverordening te verlenen, moet een uiteenzetting bevatten van het openbaar belang dat in aanmerking is genomen.
2.  Als openbaar belang geldt met name:

a) de bescherming van het leven of de gezondheid van mens, dier of plant;


b) de noodzaak, materiaal met bepaalde eigenschappen op de markt te brengen;


c) de noodzaak, het kweken van verbeterde rassen te blijven aanmoedigen.
3.  De beslissing om een dwanglicentie overeenkomstig artikel 29, lid 5a, van de basisverordening te verlenen, moet een uiteenzetting bevatten van de redenen waarom de uitvinding een belangrijke technische vooruitgang van aanzienlijk economisch belang vertegenwoordigt. De volgende gronden kunnen in het bijzonder redenen zijn waarom de uitvinding een belangrijke technische vooruitgang van aanzienlijk economisch belang vertegenwoordigt ten opzichte van het beschermde plantenras:

a) verbetering van de teelttechnieken;


b) verbetering van het milieu;


c) verbetering van de technieken ter bevordering van het gebruik van genetische biodiversiteit;


d) verbetering van de kwaliteit;


e) verbetering van de opbrengst;


f) verbetering van de weerstand;


g) verbetering van de aanpassing aan bijzondere klimatologische en/of milieuomstandigheden.
4.  De dwanglicentie is niet uitsluitend.
5.  De dwanglicentie mag niet worden overgedragen, tenzij tezamen met het deel van een onderneming dat van deze licentie gebruik maakt, of in het in artikel 29, lid 5, van de basisverordening bedoelde geval, wanneer tegelijkertijd het houderschap van een hoofdzakelijk afgeleid ras wordt overgedragen.
Artikel 42
Voorwaarden ten aanzien van de persoon aan wie een dwanglicentie wordt verleend
1.  Onverminderd andere voorwaarden als bedoeld in artikel 29, lid 3, van de basisverordening, moet de persoon aan wie de dwanglicentie wordt verleend, over de nodige financiële middelen en technische bekwaamheden beschikken om gebruik van deze licentie te kunnen maken.
 2.  Het voldoen aan de voorwaarden die aan de dwanglicentie zijn verbonden en in de desbetreffende beslissing zijn vastgesteld, wordt als een omstandigheid in de zin van artikel 29, lid 4, van de basisverordening beschouwd.
3.  Het Bureau bepaalt dat de persoon aan wie de dwanglicentie wordt verleend geen rechtsvordering wegens inbreuk op het betrokken communautaire kwekersrecht mag instellen, tenzij de houder weigert of nalaat dit binnen twee maanden nadat hij daarom wordt verzocht, te doen.
Artikel 43
Categorie van personen die aan specifieke eisen overeenkomstig artikel 29, lid 2, van de basisverordening voldoen
1.  Elke persoon die voornemens is gebruik te maken van een dwanglicentie en behoort tot een categorie van personen die voldoet aan specifieke eisen zoals bedoeld in artikel 29, lid 2, van de basisverordening, moet dit bij aangetekende brief met verzoek om ontvangstbevestiging ter kennis van het Bureau en de houder brengen. Deze kennisgeving moet met name bevatten:

a) de naam en het adres van de betrokken persoon overeenkomstig de bepalingen die op de partijen in een procedure van toepassing zijn overeenkomstig artikel 2 van deze verordening;


b) een uiteenzetting van de feiten waaruit blijkt dat hij aan de specifieke eisen voldoet;


c) een beschrijving van de te verrichten handelingen, en


d) een verklaring dat de betrokken persoon over de nodige financiële middelen beschikt om van de dwanglicentie gebruik te kunnen maken, alsook gegevens over de technische bekwaamheden die hij daartoe bezit.
2.  Wanneer een persoon de voorwaarden inzake de in lid 1 bedoelde kennisgeving heeft vervuld, schrijft het Bureau hem op zijn verzoek in het register van communautaire kwekersrechten in. Hij mag eerst nadat hij is ingeschreven van de dwanglicentie gebruikmaken. De ingeschreven persoon en de houder worden van de inschrijving in kennis gesteld.
 3.  Artikel 42, lid 3, is van overeenkomstige toepassing op een persoon die krachtens lid 2 van dit artikel in het register van communautaire kwekersrechten is ingeschreven. De rechterlijke beslissing waartoe de rechtsvordering wegens inbreuk leidt, is verbindend voor de andere personen die zijn of zullen worden ingeschreven; hetzelfde geldt, wanneer de desbetreffende procedure op een andere wijze wordt beëindigd.
4.  De in lid 2 bedoelde inschrijving kan slechts worden doorgehaald, indien zich meer dan een jaar na de verlening van de dwanglicentie en vóór het verstrijken van de eventueel vastgestelde geldigheidsduur een verandering heeft voorgedaan in de specifieke eisen die in de beslissing tot verlening van deze licentie waren vastgesteld, of in de overeenkomstig lid 2 aangetoonde financiële middelen en technische bekwaamheden. De ingeschreven persoon en de houder worden van de doorhaling in kennis gesteld.
Afdeling 2



Licenties overeenkomstig artikel 100, lid 2, van de basisverordening


Artikel 44
Licenties overeenkomstig artikel 100, lid 2, van de basisverordening
1.  Een verzoek om een niet-uitsluitende contractuele licentie van een nieuwe houder, als bedoeld in artikel 100, lid 2, van de basisverordening, moet in het geval van de vroegere houder binnen twee maanden of in het geval van een vroegere licentiehouder binnen vier maanden na ontvangst van de kennisgeving door het Bureau dat de naam van de nieuwe houder in het register van communautaire kwekersrechten is ingeschreven, worden gedaan.
 2.  Bij een verzoek om een overeenkomstig artikel 100, lid 2, van de basisverordening door het Bureau te verlenen licentie moeten de stukken worden gevoegd waaruit blijkt dat het in lid 1 van dit artikel bedoelde verzoek is afgewezen. Artikel 37, lid 1, onder a), b) en c), en lid 5, artikel 38, artikel 39, lid 3, artikel 40 met uitzondering van het bepaalde onder f), artikel 41, leden 3 en 4, en artikel 42 van deze verordening zijn van overeenkomstige toepassing.
TITEL III

PROCEDURE VOOR DE KAMER VAN BEROEP

Artikel 45
Inhoud van het beroepschrift
Het beroepschrift moet bevatten:

▼M1


a) de aanduiding van de verzoeker als partij in de beroepsprocedure overeenkomstig artikel 2 en, indien de verzoeker een vertegenwoordiger voor de procedure heeft aangesteld, de naam en het adres van de vertegenwoordiger;


▼B


b) het dossiernummer van de beslissing waartegen beroep wordt ingesteld, en een uiteenzetting in welke mate wijziging of nietigverklaring van de beslissing wordt gevorderd.
Artikel 46
Ontvangst van het beroepschrift
Wanneer het Bureau een beroepschrift ontvangt, brengt het daarop het dossiernummer van de beroepsprocedure en de datum van ontvangst door het Bureau aan en deelt het de verzoeker mee binnen welke termijn hij zijn uiteenzetting van de beroepsgronden moet indienen; de verzoeker kan zich niet op het achterwege blijven van deze mededeling beroepen.
Artikel 47
Deelneming als partij in de beroepsprocedure
1.  Het Bureau doet onverwijld een afschrift van het beroepschrift, waarop het dossiernummer en de datum van ontvangst zijn vermeld, aan de partijen toekomen die aan de procedure voor het Bureau hebben deelgenomen.
2.  De in lid 1 bedoelde partijen kunnen binnen twee maanden nadat hun een afschrift van het beroepschrift is toegezonden, als partij aan de beroepsprocedure deelnemen.
 Artikel 48
Taken van het Bureau
1.  De in artikel 70, lid 1, van de basisverordening bedoelde instantie van het Bureau en de voorzitter van de Kamer van beroep dragen er door middel van interne voorbereidende maatregelen zorg voor dat de Kamer van beroep de zaak kan onderzoeken zodra deze aan haar is voorgelegd; de voorzitter kiest met name overeenkomstig artikel 46, lid 2, van de basisverordening de twee andere leden van de Kamer van beroep en wijst, voordat de zaak aan de Kamer van beroep wordt voorgelegd, een rapporteur aan.
2.  Voordat de zaak aan de Kamer van beroep wordt voorgelegd, doet de in artikel 70, lid 1, van de basisverordening bedoelde instantie van het Bureau onverwijld een exemplaar van de van elke partij in de beroepsprocedure ontvangen stukken aan elke andere partij in de beroepsprocedure toekomen.
3.  De voorzitter van het Bureau draagt er zorg voor dat, voordat de zaak aan de Kamer van beroep wordt voorgelegd, de in artikel 89 bedoelde bekendmaking geschiedt.
Artikel 49
Niet-ontvankelijkverklaring van het beroep
1.  Wanneer het beroep niet aan de bepalingen van de basisverordening, met name de artikelen 67, 68 en 69, of aan de bepalingen van deze verordening, met name artikel 45, voldoet, stelt de Kamer van beroep de verzoeker hiervan in kennis en verzoekt zij hem, zo mogelijk, de vastgestelde gebreken binnen een door haar te bepalen termijn te verhelpen. Indien deze gebreken niet tijdig worden verholpen, verklaart de Kamer van beroep het beroep niet-ontvankelijk.
 2.  Wanneer beroep wordt ingesteld tegen een beslissing van het Bureau waartegen ook een rechtstreeks beroep als bedoeld in artikel 74 van de basisverordening is ingesteld, legt de Kamer van beroep met de instemming van de verzoeker het beroep onverwijld als een rechtstreeks beroep aan het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen voor; wanneer de verzoeker hiermee niet instemt, verklaart de Kamer het beroep niet-ontvankelijk. Indien het beroep aan het Hof van Justitie wordt voorgelegd, wordt het geacht op de in artikel 46 van deze verordening bedoelde datum van ontvangst door het Bureau bij het Hof van Justitie te zijn ingesteld.
Artikel 50
Mondelinge behandeling
1.  Nadat de zaak aan de Kamer van beroep is voorgelegd, roept de voorzitter van de Kamer van beroep de partijen in de beroepsprocedure onverwijld voor de in artikel 77 van de basisverordening bedoelde mondelinge behandeling op en wijst hij hen op artikel 59, lid 2, van deze verordening.
2.  De mondelinge behandeling en de bewijsvoering vinden in beginsel tezamen tijdens één zitting plaats.
3.  Een verzoek om een nadere zitting is niet-ontvankelijk, tenzij het op omstandigheden berust waarin zich sindsdien een wijziging heeft voorgedaan.
Artikel 51
Onderzoek van het beroep
Tenzij anders wordt bepaald, zijn de bepalingen betreffende de procesvoering voor het Bureau van overeenkomstige toepassing op de beroepsprocedure; onder de partijen in de procedure worden in dit geval de partijen in de beroepsprocedure verstaan.
▼M1

Artikel 51 bis
Verschillende beroepen
1.  Indien tegen een beslissing verschillende beroepen worden ingediend, kunnen deze beroepen in dezelfde procedure worden behandeld.
2.  Indien beroepen die tegen beslissingen zijn ingediend, door de Kamer met dezelfde samenstelling moeten worden onderzocht, dan kan deze Kamer deze beroepen in een gezamenlijke procedure behandelen.
 ▼B

Artikel 52
Beslissing op het beroep
1.  Binnen drie maanden na de afsluiting van de mondelinge behandeling worden de partijen in de beroepsprocedure op een van de in artikel 64, lid 3, voorziene wijzen schriftelijk van de beslissing op het beroep in kennis gesteld.
2.  De schriftelijke beslissing wordt door de voorzitter van de Kamer van beroep en de overeenkomstig artikel 48, lid 1, aangewezen rapporteur ondertekend. De beslissing moet bevatten:

a) de vermelding dat zij door de Kamer van beroep is genomen;


b) de datum waarop zij is genomen;


c) de namen van de voorzitter en de andere leden van de Kamer van beroep, die aan de beroepsprocedure hebben deelgenomen;


d) de namen van de partijen in de beroepsprocedure en hun vertegenwoordigers voor de procedure;


e) een uiteenzetting van het onderwerp van het beroep;


f) een samenvatting van de feiten;


g) de gronden van de beslissing;


h) de uitspraak van de Kamer van beroep, met in voorkomend geval een beslissing inzake de verdeling van de kosten of de terugbetaling van rechten.
3.  De schriftelijke beslissing van de Kamer van beroep gaat vergezeld van de mededeling dat verder beroep kan worden ingesteld; in deze mededeling wordt vermeld binnen welke termijn dit moet geschieden. De partijen in de beroepsprocedure kunnen zich niet op het achterwege blijven van deze mededeling beroepen.
TITEL IV

ALGEMENE BEPALINGEN BETREFFENDE DE PROCEDURES






HOOFDSTUK I



Beslissingen; kennisgevingen en mededelingen; stukken


Artikel 53
Beslissingen
1.  Elke beslissing van het Bureau draagt de handtekening en de naam van het personeelslid dat overeenkomstig artikel 35 van de basisverordening onder het gezag van de voorzitter van het Bureau daarvoor bevoegd is.
 2.  De beslissingen die tijdens een mondelinge behandeling voor het Bureau worden genomen, kunnen ter zitting worden uitgesproken. Zij worden vervolgens op schrift gesteld en overeenkomstig artikel 64 ter kennis van de partijen in de procedure gebracht.
3.  De beslissingen van het Bureau waartegen beroep krachtens artikel 67 van de basisverordening of rechtstreeks beroep krachtens artikel 74 van de basisverordening kan worden ingesteld, gaan vergezeld van een mededeling waarin op deze mogelijkheid wordt gewezen en de in acht te nemen termijnen worden vermeld. De partijen in de procedure kunnen zich niet op het achterwege blijven van deze mededeling beroepen.
4.  Taal- en schrijffouten en andere kennelijke onjuistheden in beslissingen van het Bureau worden gecorrigeerd.
▼M1

5.  Het Bureau verklaart de inschrijving in het register van communautaire kwekersrechten vervallen of herroept een beslissing indien deze een kennelijke procedurefout bevat die berust op nalatigheid.
Artikel 53 bis
Procedure voor nietigverklaring en vervallenverklaring
1.  Wanneer er ernstige twijfels bestaan over de geldigheid van het recht kan het Bureau een procedure inleiden voor nietigverklaring en vervallenverklaring als bedoeld in respectievelijk artikel 20 en artikel 21 van de basisverordening. Een dergelijke procedure kan door het Bureau op eigen initiatief of op verzoek worden ingeleid.
 2.  Een aan het Bureau gericht verzoek om een procedure in te leiden voor nietigverklaring of vervallenverklaring als bedoeld in respectievelijk artikel 20 en artikel 21 van de basisverordening, gaat vergezeld van bewijsmateriaal en feiten die aanleiding geven tot ernstige twijfels over de geldigheid van het recht en bevat:

a) ten aanzien van de registratie waarvoor om nietigverklaring of vervallenverklaring wordt verzocht:

i) het registratienummer van het communautair kwekersrecht;


ii) de naam en het adres van de houder van het communautair kwekersrecht;



b) ten aanzien van de gronden van het verzoek:

i) een beschrijving van de gronden van het verzoek om de procedure voor nietigverklaring of vervallenverklaring in te leiden;


ii) een opgave van de feiten, bewijsmateriaal en argumenten die ter staving van deze gronden worden aangevoerd;



c) de naam en het adres van de indiener van het verzoek en, indien hij een vertegenwoordiger voor de procedure heeft aangesteld, de naam en het adres van deze vertegenwoordiger.
3.  Beslissingen van het Bureau om een in lid 2 bedoeld verzoek niet-ontvankelijk te verklaren, worden aan de indiener van het verzoek en de houder van het communautair kwekersrecht meegedeeld.
4.  Het Bureau houdt geen rekening met indiening van schriftelijke stukken of stukken, of delen daarvan, die niet binnen de door het Bureau vastgestelde termijn zijn ingediend.
5.  Beslissingen van het Bureau om een communautair kwekersrecht nietig en vervallen te verklaren, worden in het in artikel 87 bedoelde Mededelingenblad bekendgemaakt.
▼B

Artikel 54
Certificaat voor het communautaire kwekersrecht
1.  Wanneer het Bureau een communautair kwekersrecht verleent, geeft het, tezamen met de desbetreffende beslissing, ten bewijze van de verlening een certificaat voor het communautaire kwekersrecht af.
▼M1

Dat certificaat wordt door het Bureau aan de houder van het recht of de vertegenwoordiger voor de procedure afgegeven in de vorm van een elektronisch document.
 ▼B

2.  Het Bureau geeft het certificaat voor het communautaire kwekersrecht in de door de houder gewenste officiële talen van de Europese Unie af.
3.  Het Bureau kan, op verzoek, een afschrift van het certificaat aan de rechthebbende afgeven, indien wordt aangetoond dat het origineel verloren of vernietigd is.
Artikel 55
Kennisgevingen en mededelingen
Tenzij anders wordt bepaald, vermeldt elke kennisgeving of mededeling van het Bureau of een onderzoeksbureau ten minste de naam van het bevoegde personeelslid.
Artikel 56
Het recht om te worden gehoord
1.  Wanneer het Bureau vaststelt dat geen beslissing overeenkomstig de aanvraag of het verzoek kan worden genomen, deelt het de vastgestelde gebreken aan de betrokken partij in de procedure mee en verzoekt het haar deze binnen een door hem te bepalen termijn te verhelpen. Indien de vastgestelde en meegedeelde gebreken niet tijdig worden verholpen, neemt het Bureau zijn beslissing.
2.  Wanneer het Bureau opmerkingen van een partij in de procedure ontvangt, deelt het deze aan de andere partijen in de procedure mee en verzoekt het hun, zo het dit noodzakelijk acht, hierop binnen een door hem te bepalen termijn te antwoorden. Indien het Bureau niet tijdig een antwoord ontvangt, neemt het later ingediende stukken niet in aanmerking.
Artikel 57
Door de partijen in de procedure ingediende stukken
1.  De door een partij in de procedure ingediende stukken worden per post toegezonden, persoonlijk bezorgd of via elektronische middelen doorgegeven.
De voorzitter van het Bureau stelt de nadere voorschriften betreffende indiening langs elektronische weg vast.
2.  Als datum van ontvangst van een door een partij in de procedure ingediend stuk geldt de datum waarop dit stuk daadwerkelijk ten kantore van het Bureau of, in het geval van een elektronisch ingediend stuk, elektronisch bij het Bureau inkomt.
 3.  Met uitzondering van bijlagen moet elk stuk dat door een partij in de procedure wordt ingediend, door haar of haar vertegenwoordiger voor de procedure zijn ondertekend.
▼M1

Indien een stuk via elektronische weg bij het Bureau is ingediend, worden de aanduiding van de naam van de afzender en de elektronische authenticatie, bestaande uit het succesvol invoeren van een login en paswoord, als gelijkwaardig beschouwd aan de handtekening.
▼B

4.  Wanneer een stuk niet op regelmatige wijze is ondertekend of onvolledig of onleesbaar is, of indien het Bureau redenen heeft om aan de nauwkeurigheid van het stuk te twijfelen, stelt het Bureau de afzender daarvan in kennis en verzoekt het hem, binnen een termijn van één maand, het overeenkomstig lid 3 ondertekende origineel in te dienen of een afschrift van het origineel opnieuw toe te zenden.
Wanneer binnen de gestelde termijn aan het verzoek wordt voldaan, geldt als datum van ontvangst van het ondertekende stuk of het afschrift van het opnieuw toegezonden stuk de datum van ontvangst van het eerste stuk. Indien binnen de gestelde termijn niet aan het verzoek wordt voldaan, wordt het stuk als niet ontvangen beschouwd.
▼M1

5.  Stukken die door een partij in de procedure zijn ingediend, moeten via elektronische weg of op papier aan de andere partijen en aan het betrokken onderzoeksbureau worden meegedeeld.
In het geval van indiening op papier worden stukken in verband met de procedure met twee of meer aanvragen van een communautair kwekersrecht of van een licentie in een toereikend aantal exemplaren ingediend. Wanneer er exemplaren te kort zijn, wordt op kosten van de betrokken partij voor extra exemplaren gezorgd.
 ▼B

Artikel 58
Bewijsstukken

▼M1

1.  Andere beslissingen of eindbeslissingen dan die van het Bureau of andere door een partij in de procedure over te leggen bewijsstukken kunnen in de vorm van een elektronisch document of een niet voor eensluidend gewaarmerkt afschrift worden ingediend.
▼B

2.  Wanneer het Bureau redenen heeft om aan de echtheid van de in lid 1 genoemde bewijsstukken te twijfelen, kan het de overlegging van het origineel of van een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift verlangen.
HOOFDSTUK II



Mondelinge behandeling en bewijsvoering


Artikel 59
Oproeping voor de mondelinge behandeling
1.  De partijen in de procedure worden voor de in artikel 77 van de basisverordening bedoelde mondelinge behandeling opgeroepen; zij worden in de oproeping opmerkzaam gemaakt op lid 2 van het onderhavige artikel. De oproeping wordt ten minste een maand van tevoren gedaan, tenzij de partijen met het Bureau een kortere termijn overeenkomen.
2.  Wanneer een partij in de procedure die op regelmatige wijze voor de mondelinge behandeling is opgeroepen, niet overeenkomstig de oproeping voor het Bureau verschijnt, kan de procedure in haar afwezigheid worden voortgezet.
Artikel 60
Bewijsvoering
1.  Wanneer het Bureau het noodzakelijk acht partijen in de procedure, getuigen of deskundigen te horen of een inspectie te verrichten, neemt het dienaangaande een beslissing waarin het de te nemen maatregelen ter verkrijging van bewijs, de relevante feiten waarvan het bewijs moet worden geleverd, en de dag, tijd en plaats van de hoorzitting of de inspectie vermeldt. Wanneer een partij in de procedure om het horen van getuigen of deskundigen verzoekt, stelt het Bureau in zijn beslissing dienaangaande de termijn vast waarbinnen deze partij aan het Bureau de namen en adressen moet opgeven van de getuigen of deskundigen die zij wil doen horen.
 2.  De te horen partij in de procedure, getuige of deskundige wordt ten minste een maand van tevoren opgeroepen tenzij zij (hij) met het Bureau een kortere termijn overeenkomt. De oproeping moet bevatten:

a) een uittreksel van de in lid 1 bedoelde beslissing, waarin met name wordt vermeld op welke dag, tijd en plaats het onderzoek zal plaatsvinden en over welke feiten de partij, getuige of deskundige zal worden gehoord;


b) de namen van de partijen in de procedure en de vermelding van de rechten van getuigen en deskundigen uit hoofde van artikel 62, leden 2, 3 en 4;


c) de vermelding dat de partij, getuige of deskundige kan verzoeken te worden gehoord door de bevoegde rechterlijke of andere instantie van de staat waar zij (hij) haar (zijn) woonplaats heeft, en een verzoek om het Bureau binnen de termijn die het vaststelt, te laten weten of zij (hij) bereid is voor het Bureau te verschijnen.
3.  Voordat een partij in de procedure, getuige of deskundige wordt gehoord, wordt haar (hem) meegedeeld dat het Bureau de bevoegde rechterlijke of andere instantie van de staat waar zij (hij) haar (zijn) woonplaats heeft, kan verzoeken haar (hem) onder ede of in een andere bindende vorm opnieuw te horen.
4.  Wanneer een getuige of deskundige door een bevoegde rechterlijke of andere instantie zal worden gehoord, wordt dit aan de partijen in de procedure meegedeeld. Zij hebben het recht, de zitting bij te wonen en de partij, getuige of deskundige die verklaringen aflegt, te ondervragen, hetzij door tussenkomst van genoemde instantie, hetzij rechtstreeks.
Artikel 61
Aanwijzing van deskundigen
1.  Wanneer het Bureau een deskundige aanwijst, bepaalt het in welke vorm deze zijn verslag moet indienen.
 2.  De aan de deskundige verstrekte opdracht moet bevatten:

a) een nauwkeurige taakomschrijving;


b) de termijn waarbinnen hij zijn verslag moet indienen;


c) de namen van de partijen in de procedure;


d) de vermelding van zijn rechten uit hoofde van artikel 62, leden 2, 3 en 4.
3.  Het Bureau kan met het oog op de opstelling van het deskundigenverslag het onderzoeksbureau dat het technische onderzoek heeft verricht, verzoeken overeenkomstig de gegeven instructies materiaal ter beschikking te stellen. Het Bureau kan, zo nodig, ook partijen in de procedure of derden om materiaal verzoeken.
4.  De partijen in de procedure ontvangen een exemplaar van het schriftelijke verslag, zo nodig met een vertaling.
5.  De partijen in de procedure kunnen een deskundige wraken. Artikel 48, lid 3, en artikel 81, lid 2, van de basisverordening zijn van overeenkomstige toepassing.
6.  Artikel 13, leden 2 en 3, is van overeenkomstige toepassing ten aanzien van de door het Bureau aangewezen deskundige. Wanneer het Bureau een deskundige aanwijst, wijst het hem op zijn geheimhoudingsplicht.
Artikel 62
Kosten van de bewijsvoering
1.  Het Bureau kan bepalen dat, wanneer een partij in de procedure om maatregelen ter verkrijging van bewijs verzoekt, zij eerst een waarborgsom aan het Bureau moet overmaken die het Bureau op grond van een raming van de kosten vaststelt.
▼M1

2.  De getuigen en deskundigen die worden opgeroepen door en verschijnen voor het Bureau, hebben recht op een passende vergoeding van hun reis- en verblijfkosten. Er kan hun door het Bureau een voorschot worden toegekend.
 ▼B

3.  De getuigen die recht hebben op een vergoeding als bedoeld in lid 2, hebben ook recht op een passende vergoeding wegens inkomstenderving; de deskundigen hebben recht op een honorarium, tenzij zij personeelslid van een onderzoeksbureau zijn. De vergoeding wordt aan de getuigen betaald, nadat zij zijn gehoord; het honorarium wordt aan de deskundigen betaald, nadat zij hun opdracht hebben voltooid.
4.  De in de leden 2 en 3 bedoelde vergoedingen worden overeenkomstig de nadere voorschriften en binnen de grenzen van de in bijlage I vastgestelde schalen, door het Bureau betaald.
▼M1

De partij die om het horen van getuigen of deskundigen heeft verzocht, vergoedt de kosten van deze bewijsvoering aan het Bureau, onverminderd de beslissing inzake de verdeling en vaststelling van de kosten krachtens artikel 52.
▼B

Artikel 63
Verslag van de mondelinge behandeling en de bewijsvoering
1.  Van de mondelinge behandeling en de bewijsvoering wordt een verslag opgesteld dat de hoofdzaken hiervan, de ter zake dienende verklaringen van de partijen in de procedure, de verklaringen van de partijen, getuigen en deskundigen, die zijn gehoord, en in voorkomend geval de tijdens een inspectie gedane vaststellingen, bevat.
►M1

 Het verslag bevat eveneens de namen van de ambtenaren van het Bureau, de partijen, hun vertegenwoordigers voor de procedure en de getuigen en deskundigen die aanwezig waren. ◄

2.  Het verslag van de verklaringen van een partij in de procedure, getuige of deskundige die is gehoord, wordt haar (hem) voorgelegd of ter kennisneming overhandigd. In het verslag wordt aangetekend dat deze formaliteit is vervuld en dat degene die de verklaringen heeft afgelegd, het verslag heeft goedgekeurd. Wanneer deze het verslag niet goedkeurt, wordt melding gemaakt van zijn bezwaren.
 ▼M1

3.  Het verslag wordt ondertekend door de persoon die het heeft opgesteld en de persoon die de mondelinge behandeling of de bewijsvoering heeft geleid.
▼B

4.  De partijen in de procedure ontvangen een exemplaar van het verslag, zo nodig met een vertaling.
HOOFDSTUK III



Betekening


Artikel 64
Algemene bepalingen betreffende de betekening

▼M1

1.  De betekening van stukken door het Bureau aan een partij in een procedure voor het Bureau geschiedt in de vorm van een elektronisch document, een niet voor eensluidend gewaarmerkt afschrift daarvan, een afdruk of het originele document. De betekening van door andere partijen in de procedure ingediende stukken kan geschieden in de vorm van niet voor eensluidend gewaarmerkte afschriften.
▼B

2.  Wanneer een of meer partijen in de procedure een vertegenwoordiger voor de procedure hebben aangewezen, geschiedt de betekening overeenkomstig lid 1 aan deze laatste.
▼M1

3.  De betekening geschiedt op een van de volgende wijzen:

a) via elektronische of andere technische middelen overeenkomstig artikel 64 bis;


b) per post overeenkomstig artikel 65;


c) door terhandstelling overeenkomstig artikel 66;


d) door middel van een bericht in een periodieke publicatie overeenkomstig artikel 67.
4.  De betekening van stukken, of afschriften van stukken, die betrekking hebben op handelingen waarvoor in artikel 79 van de basisverordening betekening is voorgeschreven, geschiedt via door de voorzitter van het Bureau vast te stellen elektronische middelen of per post bij aangetekende zending met verzoek om ontvangstbevestiging.
 ▼M1

Artikel 64 bis
Betekening langs elektronische weg of via andere technische middelen
1.  Betekening langs elektronische weg geschiedt door het toezenden van een elektronisch exemplaar van het stuk dat ter kennis moet worden gebracht. Betekening wordt geacht te hebben plaatsgevonden op de datum waarop de ontvanger de mededeling heeft ontvangen. De voorzitter van het Bureau stelt de nadere voorschriften betreffende betekening langs elektronische weg vast.
2.  Wanneer een stuk langs elektronische weg wordt betekend, verstrekt een partij in de procedure, met inbegrip van zijn vertegenwoordiger voor de procedure, een elektronisch adres aan het Bureau voor alle officiële mededelingen.
3.  De voorzitter van het Bureau stelt de nadere voorschriften betreffende betekening via andere technische middelen voor het verstrekken van informatie vast.
▼B

Artikel 65
Betekening per post
1.  De betekening van stukken aan personen die niet hun woonplaats of plaats van vestiging, noch een vaste inrichting in de Gemeenschap hebben en die niet overeenkomstig artikel 82 van de basisverordening een vertegenwoordiger voor de procedure hebben aangewezen, geschiedt bij gewone brief aan het bij het Bureau laatst bekende adres van de betrokken persoon. De betekening wordt geacht te zijn geschied, ook al wordt de brief als onbestelbaar aan de afzender teruggezonden.
2.  Wanneer de betekening bij aangetekende brief met of zonder verzoek om ontvangstbevestiging geschiedt, wordt deze brief geacht door de geadresseerde te zijn ontvangen op de tiende dag nadat hij is gepost, tenzij hij de geadresseerde niet of op een latere dag heeft bereikt; bij betwisting moet het Bureau naargelang van het geval bewijzen dat de brief ter bestemming is aangekomen of op een bepaalde datum aan de geadresseerde is overhandigd.
 3.  De betekening bij aangetekende brief met of zonder verzoek om ontvangstbevestiging wordt geacht te zijn geschied, ook al weigert de geadresseerde de brief te aanvaarden of voor ontvangst ervan te tekenen.
4.  Voor zover de betekening per post niet in de leden 1, 2 en 3 is geregeld, is het recht van de staat waar de betekening geschiedt, van toepassing.
Artikel 66
Betekening door terhandstelling
De betekening van een stuk kan ten kantore van het Bureau geschieden door terhandstelling daarvan aan de persoon voor wie het is bestemd, die voor ontvangst tekent. De betekening wordt geacht te zijn geschied, ook al weigert deze persoon het stuk te aanvaarden of voor ontvangst te tekenen.
▼M1

Artikel 66 bis
Betekening aan de vertegenwoordigers voor de procedure
1.  Wanneer een vertegenwoordiger voor de procedure is aangesteld, of wanneer de aanvrager die in een krachtens artikel 73, lid 5, gezamenlijk ingediende aanvraag als eerste wordt genoemd, wordt beschouwd als de vertegenwoordiger voor de procedure, wordt de kennisgeving gericht aan de vertegenwoordiger voor de procedure.
2.  Wanneer voor een partij verschillende vertegenwoordigers voor de procedure zijn aangesteld, volstaat kennisgeving aan een van deze vertegenwoordigers, tenzij op een specifiek adres voor domicilie is gekozen.
3.  Wanneer verschillende partijen een gezamenlijke vertegenwoordiger voor de procedure hebben aangesteld, volstaat kennisgeving van de relevante stukken aan die vertegenwoordiger.
▼B

Artikel 67
Betekening door middel van een bericht in een periodieke publicatie
Wanneer het adres van de persoon voor wie een stuk is bestemd, niet kan worden achterhaald of wanneer betekening overeenkomstig artikel 64, lid 4, ook na een tweede poging door het Bureau onmogelijk is gebleken, geschiedt de betekening door plaatsing van een bericht in de in artikel 89 van de basisverordening bedoelde periodieke publicatie.
 ►M1

 De voorzitter van het Bureau stelt de nadere voorschriften vast voor het plaatsen van een bericht in een periodieke publicatie, alsook de termijn waarbinnen het desbetreffende stuk wordt geacht te zijn betekend. ◄

Artikel 68
Onregelmatigheden bij de betekening
Wanneer het Bureau niet kan bewijzen dat een stuk dat de geadresseerde heeft bereikt op regelmatige wijze is betekend, of wanneer de bepalingen betreffende de betekening niet in acht zijn genomen, wordt het stuk geacht te zijn betekend op de datum die door het Bureau als datum van ontvangst is vastgesteld.
HOOFDSTUK IV



Termijnen; onderbreking van de procedure


Artikel 69
Berekening van de termijnen
1.  De termijnen worden vastgesteld in volle jaren, maanden, weken of dagen.
2.  Een termijn wordt berekend vanaf de dag volgende op die waarop het feit dat voor het ingaan van die termijn bepalend is (hierna „het relevante feit” genoemd), zich voordoet; dit feit is hetzij een handeling, hetzij het verstrijken van een andere termijn. Tenzij anders wordt bepaald, geldt, wanneer de handeling een betekening is, de ontvangst van het betekende stuk als het relevante feit.
3.  In afwijking van lid 2, wordt een termijn berekend vanaf de vijftiende dag volgende op die waarop de bekendmaking van de relevante handeling geschiedt; deze handeling is hetzij een bericht als bedoeld in artikel 67, hetzij een beslissing van het Bureau, voor zover deze niet aan de betrokken persoon wordt betekend, hetzij een handeling van een partij in de procedure, waarvoor bekendmaking is voorgeschreven.
 4.  Een termijn die in één of meer jaren is uitgedrukt, loopt in het kalenderjaar waarin hij eindigt, af in de maand en op de dag die dezelfde naam en cijferaanduiding hebben als de maand waarin en de dag waarop het relevante feit zich heeft voorgedaan; wanneer in bedoelde maand geen dag met dezelfde cijferaanduiding voorkomt, loopt de termijn op de laatste dag van die maand af.
5.  Een termijn die in één of meer maanden is uitgedrukt, loopt in de kalendermaand waarin hij eindigt, af op de dag die dezelfde cijferaanduiding heeft als de dag waarop het relevante feit zich heeft voorgedaan; wanneer in bedoelde maand geen dag met dezelfde cijferaanduiding voorkomt, loopt de termijn op de laatste dag van die maand af.
6.  Een termijn die in één of meer weken is uitgedrukt, loopt in de kalenderweek waarin hij eindigt, af op de dag die dezelfde naam heeft als de dag waarop het relevante feit zich heeft voorgedaan.
Artikel 70
Duur van de termijnen
De overeenkomstig de basisverordening of deze verordening door het Bureau vast te stellen termijnen bedragen ten minste één maand en ten hoogste drie maanden. In bepaalde bijzondere gevallen kan de termijn tot ten hoogste zes maanden worden verlengd, indien daartoe vóór het verstrijken ervan een verzoek wordt ingediend.
Artikel 71
Verlenging van de termijnen
1.  Wanneer een termijn afloopt op een dag waarop het Bureau niet voor het in ontvangst nemen van stukken is geopend, of op een dag waarop om andere dan de in lid 2 genoemde redenen in de plaats waar het Bureau gevestigd is geen normale postbestelling plaatsvindt, wordt deze termijn verlengd tot de eerstvolgende dag waarop het Bureau voor het in ontvangst nemen van stukken is geopend en de normale postbestelling plaatsvindt.
 ►M1

 De in de eerste zin bedoelde dagen worden vóór het begin van elk kalenderjaar door de voorzitter van het Bureau vastgesteld en bekendgemaakt in het in artikel 87 vermelde Mededelingenblad. ◄

2.  Wanneer een termijn afloopt op een dag waarop de postbestelling in een lidstaat of het postverkeer tussen een lidstaat en het Bureau algemeen onderbroken of ten gevolge van een onderbreking verstoord is, wordt ten aanzien van de partijen in de procedure die hun woonplaats, hun plaats van vestiging of een vaste inrichting in die lidstaat hebben of die vertegenwoordigers voor de procedure hebben aangewezen welke hun kantoor in die lidstaat hebben, deze termijn verlengd tot de eerstvolgende dag na het einde van de periode van onderbreking of verstoring. Wanneer de betrokken lidstaat de lidstaat is waar het Bureau is gevestigd, is deze bepaling op alle partijen in de procedure van toepassing. De duur van de periode van onderbreking of verstoring wordt door de voorzitter van het Bureau vastgesteld en bekendgemaakt.
▼M1

Ten aanzien van langs elektronische weg ingediende stukken is de eerste alinea van overeenkomstige toepassing in gevallen waarin de verbinding met het Bureau of met een van de partijen in de procedure via elektronische communicatiemiddelen is onderbroken. Partijen in de procedure moeten de onderbreking van de elektronische verbinding met de dienstverlener van de verbinding aantonen.
▼B

3.  De leden 1 en 2 zijn van overeenkomstige toepassing op de nationale organen en de diensten, bedoeld in artikel 30, lid 4, van de basisverordening, en op de onderzoeksbureaus.
 Artikel 72
Onderbreking van de procedure
1.  De procedure voor het Bureau wordt onderbroken:

a) in het geval van overlijden of handelingsonbekwaamheid van de aanvrager of de houder van een communautair kwekersrecht, de persoon die om een door het Bureau te verlenen licentie verzoekt of de persoon die tot een dergelijke licentie gerechtigd is, dan wel de vertegenwoordiger voor de procedure van een van deze partijen, of


b) ingeval een dergelijke persoon als gevolg van beslag op zijn vermogen de procedure voor het Bureau niet kan voortzetten.
2.  Zodra de vereiste gegevens betreffende de identiteit van de persoon die bevoegd is om de procedure als partij of als vertegenwoordiger voort te zetten, in het betrokken register zijn ingeschreven, deelt het Bureau deze persoon en de andere partijen mee dat de procedure zal worden hervat op de datum die het vaststelt.
3.  De termijnen beginnen opnieuw te lopen op de dag waarop de procedure wordt hervat.
4.  Het technische onderzoek of de technische controle van het betrokken ras door een onderzoeksbureau wordt ondanks de onderbreking van de procedure voortgezet, indien de daarvoor verschuldigde rechten reeds aan het Bureau zijn betaald.
HOOFDSTUK V



Vertegenwoordigers voor de procedure


Artikel 73
Aanstelling van een vertegenwoordiger voor de procedure
1.  Wanneer een vertegenwoordiger voor de procedure wordt aangesteld, moet dit aan het Bureau worden meegedeeld. In deze mededeling moeten de naam en het adres van de vertegenwoordiger worden vermeld; artikel 2, leden 2 en 3, is van overeenkomstige toepassing.
2.  Onverminderd artikel 2, lid 4, moet, wanneer de vertegenwoordiger een werknemer van de betrokken partij is, dit eveneens in de in lid 1 bedoelde mededeling worden vermeld. Een door een partij overeenkomstig artikel 82 van de basisverordening aan te stellen vertegenwoordiger mag geen werknemer van haar zijn.
 3.  Wanneer niet aan de leden 1 en 2 is voldaan, wordt de mededeling geacht niet te zijn ontvangen.
4.  Wanneer een vertegenwoordiger ophoudt vertegenwoordiger te zijn, wordt hij nog als zodanig beschouwd, totdat aan het Bureau wordt meegedeeld dat zijn volmacht is beëindigd. Tenzij in de volmacht anders is bepaald, eindigt deze echter ten aanzien van het Bureau bij het overlijden van de volmachtgever.
▼M1

5.  Twee of meer partijen in de procedure die gezamenlijk handelen stellen één vertegenwoordiger voor de procedure aan en stellen het Bureau hiervan in kennis. Indien zij niet aan het Bureau hebben meegedeeld dat een vertegenwoordiger is aangesteld, wordt de partij die in de aanvraag van een communautair kwekersrecht, in het verzoek om een door het Bureau te verlenen licentie of in het bezwaarschrift als eerste wordt genoemd, geacht als vertegenwoordiger van de andere partij of partijen te zijn aangesteld.
▼M1

6.  Lid 5 is van toepassing wanneer in de loop van de procedure een communautair kwekersrecht aan meer dan één persoon wordt overgedragen en die personen meer dan één vertegenwoordiger voor de procedure hebben aangesteld.
▼B

Artikel 74
Bewijs van volmacht van de vertegenwoordiger voor de procedure
1.  Wanneer aan het Bureau wordt meegedeeld dat een vertegenwoordiger voor de procedure is aangesteld, moet binnen de door het Bureau vastgestelde termijn een bewijs van volmacht bij het Bureau worden ingediend dat aan het dossier wordt toegevoegd, tenzij anders wordt bepaald. Wanneer het bewijs van volmacht niet tijdig wordt ingediend, worden de door de vertegenwoordiger verrichte procedurehandelingen geacht niet te zijn verricht.
 ▼M1

2.  Er kan een volmacht voor een of meer procedures worden verstrekt. Er kan ook een algemene volmacht worden verstrekt om in alle procedures waarin de volmachtgever partij is, als zijn vertegenwoordiger op te treden. In dit geval volstaat het dat het bewijs van volmacht in één exemplaar wordt ingediend.
▼B

3.  De voorzitter van het Bureau kan bepalen welke gegevens het bewijs van volmacht, met inbegrip van de in lid 2 bedoelde algemene volmacht, moet bevatten en daarvoor kosteloos formulieren ter beschikking te stellen.
▼M1

4.  De inschrijving van een vertegenwoordiger voor de procedure in het register van de aanvragen tot verlening van communautaire kwekersrechten wordt doorgehaald:

a) in geval van overlijden of handelingsonbekwaamheid van de vertegenwoordiger voor de procedure;


b) wanneer de vertegenwoordiger voor de procedure niet langer gedomicilieerd is in de Europese Unie of wanneer zijn zetel of vestiging zich niet langer in de Europese Unie bevindt;


c) wanneer de vertegenwoordiger voor de procedure niet langer door de partij in de procedure is aangesteld en de partij het Bureau daarvan dienovereenkomstig in kennis heeft gesteld.
▼B






HOOFDSTUK VI



Verdeling en vaststelling van de kosten


Artikel 75
Verdeling van de kosten
1.  De beslissing over de verdeling van de kosten wordt opgenomen in de beslissing op het verzoek tot nietigverklaring of vervallenverklaring van een communautair kwekersrecht of in de beslissing op het beroep.
2.  In het geval van een verdeling van de kosten overeenkomstig artikel 85, lid 1, van de basisverordening vermeldt het Bureau deze verdeling in de uiteenzetting van de gronden van de beslissing op het verzoek tot nietigverklaring of vervallenverklaring van een communautair kwekersrecht of van de beslissing op het beroep. De partijen in de procedure kunnen zich niet op het ontbreken van deze vermelding beroepen.
 Artikel 76
Vaststelling van de kosten
1.  Een verzoek tot vaststelling van de kosten is slechts ontvankelijk, nadat het Bureau de beslissing heeft genomen waarop dit verzoek betrekking heeft, en in het geval van een beroep tegen deze beslissing, nadat de Kamer van beroep op dit beroep heeft beslist. Een kostenstaat met bewijsstukken moet bij het verzoek worden gevoegd.
2.  De kosten kunnen worden vastgesteld, zodra zij aannemelijk zijn gemaakt.
3.  Wanneer een partij in de procedure de kosten van een andere partij in de procedure moet dragen, kan van haar geen betaling van andere kosten worden verlangd dan die bedoeld in lid 4. Wanneer de in het gelijk gestelde partij door meer dan één gemachtigde, raadsman of advocaat wordt vertegenwoordigd, behoeft de in het ongelijk gestelde partij de in lid 4 bedoelde kosten slechts voor één van die vertegenwoordigers te dragen.
4.  De voor de procedure noodzakelijke kosten omvatten:

a) de kosten van getuigen en deskundigen, die door het Bureau aan hen zijn vergoed;


b) de reis- en verblijfkosten van een partij in de procedure en van een gemachtigde, raadsman of advocaat, die op regelmatige wijze als vertegenwoordiger voor het Bureau is aangesteld, binnen de grenzen van de in bijlage I vastgestelde schalen;


c) het honorarium van een gemachtigde, raadsman of advocaat, die op regelmatige wijze als vertegenwoordiger van een partij in de procedure voor het Bureau is aangesteld, binnen de grenzen van de in bijlage I vastgestelde schalen.
 Artikel 77
Kostenregeling
In het geval van een kostenregeling als bedoeld in artikel 85, lid 4, van de basisverordening bekrachtigt het Bureau deze regeling in een tot de betrokken partijen in de procedure gerichte mededeling. Wanneer in deze mededeling tevens een regeling inzake het bedrag van de te betalen kosten wordt bekrachtigd, is een verzoek tot vaststelling van de kosten niet-ontvankelijk.
TITEL V

VOORLICHTING VAN HET PUBLIEK






HOOFDSTUK I



Registers; openbare inzage en inspectie; bekendmakingen







Afdeling 1



Registers


Artikel 78
In de registers in te schrijven gegevens betreffende procedures en communautaire kwekersrechten
1.  De volgende „andere gegevens” als bedoeld in artikel 87, lid 3, van de basisverordening worden in het register van de aanvragen tot verlening van communautaire kwekersrechten ingeschreven:

a) de datum van bekendmaking, wanneer deze bekendmaking een relevant feit voor de berekening van termijnen is;


b) bezwaren, met vermelding van de datum van indiening van het bezwaarschrift, de naam en het adres van degene die bezwaar maakt, en van zijn vertegenwoordiger voor de procedure;


▼M1


c) een specifiek beroep op voorrang krachtens artikel 20 van deze verordening (datum en plaats van de vroegere aanvraag);


▼B


d) het feit dat met betrekking tot een aanspraak op een communautair kwekersrecht een vordering als bedoeld in artikel 98, lid 4, of artikel 99 van de basisverordening is ingesteld, alsook de in kracht van gewijsde gegane rechterlijke beslissing over deze vordering of het feit dat de desbetreffende procedure op een andere wijze is beëindigd;


▼M1


e) de vestiging van een zekerheidsrecht of een zakelijk recht dat is afgeleid van een aanvraag van een communautair kwekersrecht.
