Verordeningen voor het Nederlandsch-Israe\u0308litisch Kerkgenootschap, 1872, Deel: Tweede verzameling, 1872 
VERORDENINGEN VOOR HET NEDERLANDSCHE-ISRAËLIETISCHE KERKGENOOTSCHAP. TWEDE VERZAMELING, AMSTERDAM, 1872. INHOUD DEZER VERZAMELING. Nr. 8. Verordening van den 5 Juni 1872, regelende het examen en de toelating der Nederlandsch-Israëlietische Godgeleerden. Nr. 9. Verordening van den 6 Juni 1872, houdende Reglement van orde voor de Vergadering van de Centrale Commissie. Nr. 10. Verordening van den 5 Juni 1872, houdende Reglement van orde voor de Vergadering van de Permanente Commissie. Nr. 11. Verordening van den 6 Juni 1872, houdende Instructie voor den Secretaris der Centrale Commissie. Nr. 12. Verordening van den 4 Juni 1872, houdende vaststelling eener wijziging van art. 2 der Verordening, regelende het toezicht op de Nederlandsch-Israëlietische Godsdienstscholen, van den 6 Juni 1871, N°. 7. VERORDENINGEN VOOR HET NEDERLANDSCHE-ISRAËLIETISCHE KERKGENOOTSCHAP. (Nr. 8.) DERDE VERORDENING van den 5 Juni 1872 regelende het examen en de toelating der Nederlandsch-Israëlietische Godgeleerden. De Centrale Commissie heeft, ter voldoening aan het bepaalde in art. 57 van het Reglement, vastgesteld de volgende Verordening regelende het examen en de toelating der Nederlandsch-Israëlietische Godgeleerden. Artikel 1. Er zijn drie rangen van godgeleerden 1°. Moren; 2°. Magiden; 3°. Darsanen. Artikel 2. De bevoegdheid aan elk der in art. 1 omschreven rangen verbonden strekt zich uit, na door de wettige macht gedaan beroep. a. Voor den Moré: tot het leiden van het opperrabbinaat en het uitoefenen van rabbinale functies in alle ressorten en gemeenten van het Rijk; b. Voor den Magid: 1°. tot het uitoefenen van rabbinale functies onder toezicht van de opperrabbijn, of die hem vervangt, binnen de gemeenten, minder dan 1000 zielen tellende, waar geen opperrabbijn is aangesteld, en ook bij alle pietistische instellingen, de Rijksgestichten te Ommelanden en Veenhuizen en in de kolonie van weldadigheid te Willemsoord; 2°. tot het houden van leerredes overal in het geloofde Rijk; c. Voor den Darsan: tot het houden van leerredes en predikingen in gemeenten, minder dan 500 zielen tellende, en tot het uitoefenen van rabbinale functies binnen die gemeenten, dit laatste onder toezicht van de opperrabbijn van het ressort, of die hem vervangt en na van dezen zijn instructies ontvangen te hebben. Zij, die tot een der bovengenoemde rangen zijn toegelaten, hebben de bevoegdheid onderwijs te geven, zowel openbaar als bijzonder, in de vakken, waarin zij geëxamineerd en toegelaten zijn. Art. 3. Niemand wordt erkend als bevoegd tot het voeren van den titel van Moré, Magid of Darsan, of tot het uitoefenen der rechten aan die titels verhouden, wanneer hij niet door een voor het Rabbinaal college afgelegd examen bewijzen heeft gegeven, dat hij de daarvoor gevorderde kundigheden bezit en dientengevolgens een diploma heeft ontvangen, hetwelk hem recht geeft tot het voeren van zodanigen titel. Art. 4. Buitenlandsche rabbijnen, die, na de vereiste academische studies en afgelegde examina, de titel van doctor aan een der buitenlandse academiën verkregen en in een buiten het Rijk gelegen gemeente gedurende twee jaren het rabbinaat vervuld hebben, kunnen hier te lande als opperrabbijn beroepen worden, wanneer de bewijsstukken der bovenvermelde examina door de Permanente Commissie in orde bevonden en de welke zij van hunne theologische kundigheden overleggen, door een te benoemen Rabbinaal college als voldoende erkend worden. Ten bewijze dier erkenning worden die diploma’s door dat college geviseerd. Indien zoodanig buitenlandsch rabbijn niet in de uitspraak van het Rabbinale college meent te moeten berusten, wendt hij zich met zijn bezwaren schriftelijk tot de Centrale commissie tot de algemene zaken van het Nederlands. Israël, kerkgenootschap, welke alsdan in hooger beroep, zoo noodig na het advies te hebben ingewonnen van een college, samengesteld uit drie andere Nederlandsche rabbijnen dan die de uitspraak gedaan hebben, over zijn al of niet toelating beslist. Indien de beroepen buitenlandsche rabbijn niet binnen drie jaren na zijn aanstelling aan een commissie, door de Centrale commissie gekozen en bijeengeroepen, de bewijzen geeft, dat hij bekwaam is in de Nederlandsche taal te prediken, dan verliest hij de bevoegdheid langer het opperrabbinaat hier te lande te vervullen. Akt. 5. In de maand December van ieder jaar worden allen, die zich aan een examen tot het bekomen van een der rangen van godgeleerde in art. 1 genoemd, verlangen te onderwerpen, door de Permanente commissie uitgenoodigd, zich bij haar aan te melden en haar de vereiste stukken voor den 1e Mei van dat jaar in te zenden. Melden zich kandidaten laten aan, voorzien van de in art. 8 gevorderde documenten, dan roept de Permanente commissie een Rabbinaal collegie bijeen, om den kandidaten het in de art. 9, 10 en 11 voor ieder hunner voorgeschreven examen af te nemen. Dit Rabbinaal collegie komt te Amsterdam bijeen, in Juli of Augustus en is samengesteld uit vijf binnen het Eijk wonende godgeleerden den graad van More bezittende, waaronder minstens twee opperrabbijnen en, zoo er zijn die dezen graad bezitten, twee leeraren van het Nederlands Israëlisch Seminarium. Het afnemen van het examen zoowel als de beslissing over de toelating van den kandidaat, geschiedt door alle vijf leden. De leden stemmen mondeling. De beslissing over de toelating van den kandidaat geschiedt bij volstrekte meerderheid van stemmen. Staken de stemmen, is de kandidaat afgewezen. Voorzitter van het Rabbinaal collegie, met raadgevende stem, is hij, die de over hetzelfde jaar bijeengeroepene algemene commissie van examinatoren voor Israëlische godsdienstonderwijzers, presideert. De Secretaris van de algemene commissie van examinatoren is insgelijks Secretaris van het Rabbinaal collegie. Tussen de leden van het Rabbinaal collegie onderling en tussen hen en den examinandus mag geen bloed- of aanverwantschap bestaan, tot in den derde graad ingesloten. Art. 6. Het eerste Rabbinale collegie, hetwelk ten gevolge dezer verordening samen komt, vangt zijne werkzaamheden aan met het vervaardigen van een reglement van orde voor zijn werkzaamheden. Het deelt dat reglement mede aan de Permanente commissie, die het onderzoekt, zoodanig wijzigt, en als reglement van orde voor de Rabbinale collegie vaststelt. De Permanente commissie heeft, na die vaststelling, steeds het recht in zoodanig reglement, hetzij op voordrag van het collegie, hetzij na het gehoord te hebben, die veranderingen te brengen, welke blijken mogten noodig te zijn. Elke rabbinaal collegie zendt, na het eindigen zijner werkzaamheden, een verslag daarvan aan de Permanente commissie. Art. 7. Het Rabbinaal collegie ontvangt van de Permanente commissie in zijn eerste vergadering een lijst der kandidaten, die tot het afleggen van het examen zijn toegelaten. Art. 8. Niemand wordt op die lijst geplaatst dan na bij de Permanente commissie te hebben ingediend een getuigschrift van het burgerlijke bestuur der gemeente, waar de examinandus gedurende de laatste zes maanden gewoond heeft, houdende verklaring, dat de kandidaat van een goed zedelijk gedrag is, terwijl voorts nog moet worden ingeleverd door hem, die wenscht toegelaten te worden: a. tot het examen van Moré: een bewijs, dat hij op een der akademiën in Nederland den graad van kandidaat, voorbereidend voor het doctoraal, in de letteren heeft verkregen; b. tot dat van Magid: een bewijs, dat hij aan een der Nederlandsche hogescholen of athenea als student is ingeschreven, en c. tot dat van Darsan: een bewijs, dat hij toegelaten is als Nederlands Israël, godsdienstonderwijzer van den hoogsten rang en als hulponderwijzer in het maatschappelijke. Dit laatste vervalt, waarschijnlijk de kandidaat overlegt het bewijs omschreven bij de alinea van art. 4 der verordening van 35 April 1871 N°. 5. Art. 9. Die wenscht toegelaten te worden tot het examen van Moré, zonder den titel van Magid te bezitten, wordt geëxamineerd zoowel in de kundigheden, welke van den Magid, als in die, welke van den Moré vereischt worden. Art. 10. Voor den graad van Darsan wordt gevorderd: a. het vertalen van eenige aangewezen stukken uit of na een korte voorbereiding; b. het vertalen en verklaren van een der Hebreeuwsche, homiletische-exegetische of homiletische werken, als D’ISN o'n;?"? nra, p; c. het maken van een opstel in de Nederlandsche taal over een thema op te geven onderwerp; d. het maken van een schema eener leerrede, over een hem op te geven tekst; e. het vertalen en verklaren van een op te geven stuk uit den met ''Xn en de ligtere niflDin, na een voorbereiding van minstens vijf uren; f. de verklaring van DIN 'TI of SD’H “IN3; ff. de geschiktheid tot het geven van catechetisch onderwijs. De werkzaamheden sub o exv d geschieden in afzondering onder toezicht der vergadering. Art. 11. Voor den graad van Magister wordt gevorderd: a. grondige en volledige bekendheid met de Hebreeuwse taalkunde; b. het vertalen en verklaren van de Bijbel en van de voorname commentaren en c. de kennis van de geschiedenis van het Joodse volk in haar omtrekken; d. de kennis van de aardrijkskunde van het heilige land; e. de kennis van de geschiedenis der Joodse letterkunde, d. i. de kennis der voornaamste literarische voortbrengselen van elk der verschillende tijdvakken; f. de kennis van de zeden- en godsdienstleer en de leerstellingen van de Mozaïsche godsdienst, metgezamenlijk eenige wijsgeerige verklaring van de Bijbel, waarbij zal moeten blijken, dat de kandidaat in staat is stukken uit de beste schrijvers hierover, als: Mishnat ha-Mo'ed, Sefer ha-Ikkarim, enz. te vertalen; g. het onder toezicht bewerken van een Hebreevsk opstel over een hem op te geven onderwerp, tot welk einde de kandidaat vijf uren tijds wordt gelaten; h. de kennis van een tractaat der Misjna; de keuze van het tractaat blijft aan de kandidaat overgelaten; i. de verklaring van de Talmud. Te die einde wijst het college de kandidaat een plaats uit de Talmud aan, die hij, onder toezicht, na een voorbereiding van ten minste vijf uren, behoorlijk met een der commentaren, als Seder Olam, en ook met een der andere commentaren, als Seder 'Olam, moet verklaren; j. het bewerken van een kanselrede in de Nederlandsche taal, naar een hem te geven tekst, waartoe hem ten minste een dag tijds, onder toezicht, moet gelaten worden. De kennis der godsdienstleer voor onderwijs; k. de logische verdeeling van leerredenen, na opgave van enige onderwerpen, waarvoor hij zelf teksten zal kiezen. Het bestuderen en bewerken der onderwerpen g, i en j zal op drie afzonderlijke, niet op elkander volgende, dagen geschieden. In de onderwerpen, omschreven in a, b, c, d en e, wordt het examen niet afgenomen, wanneer de kandidaat een diploma overlegt van Nederl. Israël, godsdienstonderwijzer van den hoogsten rang. Art. 12. Voor den graad van More wordt gevorderd; a. bedrevenheid in de vakken, voor den godsdienstonderwijzer van den hoogsten rang en voor den Magid gevorderd, tenzij hij door een diploma bewijze in het bezit dier rangen te zijn. b. bedrevenheid in de grondstellingen der talmudische wetten, ontwikkeld in de drie eerste periodes van het Talmud, met name van de Mishna en van de commentariën op deze, alsmede eenige kennis van de Ba'aita. c. de beantwoording van een vraag uit een van de drie eerste periodes van het Talmud. Ten dien einde wordt de kandidaat 's morgens een vraag opgegeven, die hij onder toezicht gedurende 8 of 10 uren moet bewerken en wier oplossing hij daarna voor het college verdedigt; d. de verklaring van een stuk uit een van de bekende mishnayot in de Talmud, met SAN en fSsiS mriöj e. de verklaring van een plaats uit de volgende werken: anp;;, mü, myn nma of nns, na een voorbereiding van minstens vijf uren; f. de kennis van de inleiding tot de mishna; g. bedrevenheid in de beantwoording van doctrinale vragen. Daartoe worden aan den kandidaat zes vragen gedaan, en wel twee uit ieder der drie eerste! Daar, daartoe wordt hem minstens acht dagen tijd gelaten. De antwoorden, in schrift geschreven, moeten tegen de op- en aanmerkingen der examinatoren worden verdedigd; en eindelijk wordt met den kandidaat een beredeneerd gesprek over algemene talmudische grondstellingen, als: Nop-D p3D, Hsin, 311, gehouden. Indien de kandidaat niet aan de vereisten van letter a, b, c, d, e en f voldoet, wordt hij, zonder aan het onderzoek, in letter g voorgeschreven, onderworpen te worden, afgewezen. Mogt hij alleen aan het vereiste sub letter g niet voldoen, dan heeft hij de bevoegdheid zich in een volgend jaar aan een nieuw examen te onderwerpen, hij uitsluitend in het gevorderde sub g onderzocht zal worden. Abt. 13. Blijkt het aan het Rabbinale collegie reeds bij het onderzoek in de voor ieder der rangen het eerst voorgeschreven vereisten, dat de kandidaat de geschiktheid mist voor den rang, dien hij verlangt, en is het oordeel van het collegie daarover eenstemmig, kan het hem afwijzen, zonder het examen, ook in de andere voorgeschreven onderwerpen af te nemen. Abt. 14. Aan hem, die bij het onderzoek aan de vereisten heeft voldaan, wordt door het Rabbinale collegie een diploma uitgereikt, waarin hij verklaard wordt te zijn opgenomen in die rang van Nederlands Israël, godgeleerden, waarvoor hij het examen heeft afgelegd. Dit diploma behoeft, om kracht te hebben, het visum van de Permanente commissie. Abt. 15. Voor het afleggen van het examen wordt aan den Penningmeester van de Permanente commissie voldaan, door hen die wensen te worden geëxamineerd; voor den rang van Darshan f 6; Maggid 9; Morenhuys 12. De Permanente Commissie kan de examinandi van de betaling geheel of gedeeltelijk vrijstellen, indien zij aantonnen onvermogend te zijn. Art. 16. De bezitters der rangen van More, Magid-mishne, Magid-talmud en Darsan, behouden de rechten, thans daaraan verbonden. Art. 17. Dit reglement treedt na afkondiging dadelijk in werking. Alle verordeningen, welke tot op die tijd dit onderwerp geregeld hebben, zijn alsdan vervallen. Aldus vastgesteld door de Centrale Commissie, in haar vergadering van den 5 Juni 1872. C. D. ASSER, Voorzitter. M. L. VAN AMERINGEN, Secretaris. Uitgegeven den 4 Juli 1872. DE PERMANENTE COMMISSIE VAN NIEROP, Voorzitter. M. L. VAN AMERINGEN, Secretaris. VERORDENINGEN VOOR HET DEELGEMTE KERKGENOOTSCHAP. (N°. 9.) VERORDENING van den 5 Juni 1872, houdende Reglement van orde voor de vergadering van de Centrale commissie tot de algemene zaken van het Nederlands. Israel. Kerkgemeenschap. De Centrale Commissie heeft, ter voldoening aan het bepaalde in art. 47 van het Reglement, vastgesteld het volgende Reglement van orde voor haar vergaderingen. HOOFDSTUK I. Van het houden en de orde der vergadering. Artikel 1. De vergadering wordt belegd door de Voorzitter zoo dikwijls hij dit noodig oordeelt, of op verlangen daartoe van de Permanente Commissie, of door ten minste acht leden, met opgave van redenen, wordt kenbaar gemaakt. In het laatste geval heeft die vergadering binnen vier weken plaats. De Voorzitter zorgt, dat elk lid schriftelijk tot de vergadering wordt opgeroepen. In de regel worden de vergaderingen belegd tegen 11 uur des voormiddags. Art. 2. De oproepingsbrieven worden, spoedigheidsgemachtigde gevallen uitgezonderd, ten minste acht dagen voor het houden der vergadering aan de leden toegezonden. Zij vermelden, zooveel mogelijk, de zaken, waarvoor de vergadering is belegd. Art. 3. Ieder lid, komend ter vergadering, teekent zijn naam op een naar volgorde genommerde lijst. Art. 4. De vergadering wordt geopend een kwartier voor de tijd, in de oproepingsbrieven bepaald. Indien een half uur na de in de oproepingsbrieven bepaalde tijd het aantal leden, bij de alinea van art. 32 van het Reglement vereist, om te kunnen beraadslagen en besluiten, niet aanwezig is, doet de Voorzitter de namen der afwezigen oplezen, geeft kennis van de ingekomen stukken en verdaagt de vergadering tot een later uur. Art. 5. De Voorzitter is belast met de leiding der werkzaamheden en het handhaven der orde in de vergadering. De orde van den dag wordt door hem geregeld, de vergadering zelve kan die wijzigen. Art. 6. De notulen der vergadering worden door de Secretaris opgemaakt; zij bevatten, behalve de namen der leden, die tegenwoordig waren, alsmede van hen, die afwezig zijn gebleven, een woordelijke of zakelijke opgave van alle ingekomen en afgezonden stukken, van alle mededeelingen, kennisgevingen, voorstellen, besluiten en benoemingen, met vermelding van de namen der sprekers, onder beknopte aanduiding van de gevoerde beschouwingen en de namen der leden, die bij elk besluit voor of tegen hebben gestemd. De notulen worden na elke vergadering vastgesteld door de Voorzitter der Centrale en de leden der Permanente Commissie, waarna zij in afdruk aan de leden der Centrale Commissie worden toegezonden. Geen protesten worden in de notulen opgenomen. Art. 7. Na de opening der vergadering geeft de Voorzitter kennis van de sedert de laatste vergadering afgezonden en ingekomen stukken. Hij deelt den zakelijken inhoud der ingekomen stukken mede, of doet deze door de Secretaris voorlezen. Art. 8. Onderwerpen, niet in de oproepingsbrieven vermeld, kunnen door de Voorzitter ter tafel worden gebracht. De vergadering beslist of zij in behandeling zullen worden genomen. Art. 9. Geen lid voert het woord, dan na het van de Voorzitter verzocht en verkregen te hebben. Agt. 10. De "Voorzitter verleent het woord in de orde, waarin het is gevraagd, behoudens dat de voorrang wordt gegeven aan leden, die het woord vragen over een persoonlijk feit of om een motie van orde te doen. De Voorzitter verleent het woord over een persoonlijk feit niet dan na een voorlopige aanduiding van dat feit. Art. 11. Niemand voert meer dan twee malen het woord over hetzelfde onderwerp, tenzij de vergadering daartoe verlof geeft. Deze bepaling is niet van toepassing op de Voorzitter, noch op de leden, die door hem gedane voorstellen of verslagen verdedigen. Art. 12. Eene motie van orde moet door ten minste twee leden worden ondersteund, om door de Voorzitter in omvraag te kunnen worden gebracht. Art. 13. Indien een spreker van het onderwerp in beraadslaging geheel afwijkt, brengt de Voorzitter hem dit onder het oog en roept hem, bij voortdurende afwijking, tot de orde. Mogt ook dit niet baten, dan kan aan de spreker, op voorstel van de Voorzitter, door de vergadering het woord over het onderwerp in behandeling worden ontnomen. Art. 14. Zoodra geen der leden meer het woord verlangt, sluit de Voorzitter de beraadslaging. Hij kan ook dan, wanneer hij oordeelt, dat door het reeds gesprokene een onderwerp genoegzaam is toegelicht, de vergadering over de voortzetting of sluiting der beraadslagingen raadplegen. Art. 15. Waar de beraadslaging is gesloten verklaard, wordt het te beslissen punt bepaald door de Voorzitter of, indien daarover verschil ontstaat, door de vergadering. Deze gaat daarna tot de stemming over. Bij de stemming wordt de orde der in art. 3 genoemde lijst gevolgd, en wel beurtelings van het eerste en van het laatste nummer af. Staken de stemmen, is het voorstel verworpen. Art. 16. De Voorzitter brengt zijne stem het laatste uit. Art. 17. Van de stemming onthouden zich; a. de leden der Permanente Commissie, wanneer het geldt de goedkeuring van rekeningen van het door dat lokaal gehouden beheer; b. de leden, die zelf of wier bloed- of aanverwanten in de rechte linie onbepaald en in de zijkant linie tot de tweede graad of wier echtgenoten persoonlijk belang bij het onderwerp in behandeling hebben. Indien door de onder a en b begrepen uitsluiting geen 14tal der tot stemming bevoegde leden aanwezig is, wordt de behandeling der zaak uitgesteld tot een volgende vergadering, en dan bij volstrekte meerderheid der aanwezige tot stemming bevoegde leden beslist. Indien er ten minste 10 tot stemming bevoegde leden aanwezig zijn, en de zaak, naar het oordeel der meerderheid van dezen dringend is, kan zonder uitstel daarover worden beslist. Art. 18. Degenen, die niet volgens het in het vorige artikel bepaalde van de stemming zijn uitgesloten, of om gewichtige redenen ter beoordeling der vergadering, daarvan worden vrijgesteld, zijn verplicht aan de stemming deel te nemen. De stemming heeft plaats zonder enige bijvoeging van redenen. Art. 19. Over alle verordeningen, reglementen, instructies en andere soortgelijke stukken, welke uit meerdere onderdelen bestaan, wordt, na afloop der beraadslaging en stemming over de voorgestelde wijzigingen, welke steeds voorafgaat, door de vergadering bepaald, of en in hoeverre over de onderdelen afzonderlijk dan wel over het gehele onderwerp in eens zal worden beraadslaagd en gestemd; zullende echter ook bij afzonderlijke behandeling der onderdelen, ten slotte altijd over het onderwerp in zijn geheel worden gestemd. Art. 20. Elke lid kan, na bekomen verlof van de vergadering, aan de Permanente Commissie, naar aanleiding van het bepaalde in art. 64 van het Reglement, inlichtingen vragen. De ter vergadering tegenwoordige zijnde leden van de Permanente Commissie zijn bevoegd die inlichtingen terstond mondeling te geven. Art. 21. De Voorzitter zorgt voor de uitvoering der door de vergadering genomen besluiten, voor zover die uitvoering niet aan anderen is opgedragen. Art. 22. Verslaggevers van Israëlische organen zijn toegelaten tot de vergadering onder toezicht van de Voorzitter en beperking door de vergadering te bepalen. HOOFDSTUK III. Al het onderzoek der onderwerpen Art. 23. Alle stukken, welke in behandeling zullen komen, worden, zooveel mogelijk tusschen de tijd der oproeping en die der vergadering ter lezing nedergelegd, ten einde de leden in staat te stellen daarvan kennis te nemen. Daarenboven worden de stukken, welke, naar het oordeel van de Voorzitter of van de vergadering, daartoe gewichtig genoeg zijn, in afschrift aan de leden toegezonden. Ten aanzien van de begroting van ontvangsten en uitgaven en de memorie tot toelichting daarvan heeft dit altijd plaats. Art. 24. Kennis van de stukken naar het oordeel van de Voorzitter of van degenen van wie ze uitgaan, geheimhouding vereischen, worden zij ter lezing gelegd onder een verzegelden en na elke opening op nieuw te verzegelen omslag. Zij worden niet in afschrift aan de leden ter lezing toegezonden. De leden zijn tot geheimhouding ten aanzien van de stukken verplicht, totdat die door de vergadering in behandeling worden genomen. Art. 25. De in behandeling komende onderwerpen kunnen, met goedvinden der vergadering, aan een commissariaal onderzoek worden onderworpen, dan zonder zodanig onderzoek door de vergadering worden behandeld en afgehandeld. Art. 26. Met uitzondering der gevallen, waarin bij het Reglement de benoeming der commissieën aan de Centrale Commissie is opgedragen, gelten die benoeming door de Voorzitter, tenzij op voorstel van de Voorzitter of van twee leden, de vergadering bepaalt die benoeming zelve te doen. Art. 27. Beleid De Voorzitter van de Centrale Commissie en de leden van commissie zijn, is van rechtswege haar voorzitter. Deze geen lid der commissie zijnde, benoemt de commissie zelve haar voorzitter. In het eerste geval roept de Voorzitter van de Centrale Commissie, in het tweede het eerstbenoemde lid de commissie op tot het nemen van zitting. Art. 28. De commissieën zijn bevoegd haar vergaderingen te houden in de vergaderzaal van de Permanente Commissie. Zij kunnen de inzage der voor haar onderzoek benoodigde stukken en bescheiden vorderen en inlichtingen van de ambtenaren der Centrale Commissie inwinnen. Zij geven voor de verlangde stukken een bewijs af aan de Secretaris. Dit bewijs wordt door de Voorzitter der commissie onderteekend. De Secretaris staat de commissieën in hun werkzaamheden ten dienste. Art. 29. De verslagen der commissieën bevatten het gevoelen der meerderheid en een op dat gevoelen gegronde conclusie. Zij bevatten daarenboven de van de meerderheid afwijkende gevoelens, tenzij de leden der commissie eenparig van oordeel zijn, dat uithoofde van de mindere belangrijkheid van het verschil, de opgave van het gevoelen der meerderheid voldoende is. Art. 30. De verslagen worden door een der leden van de commissie of door de Secretaris voorgelezen, indien aan de commissie is opgedragen het verslag in de vergadering te brengen. In andere gevallen wordt het verslag aan de Voorzitter toegezonden, die het, overeenkomstig het bepaalde in art. 23, ter inzage voor de leden doet nederleggen. HOOPSDIJK IV van Benoemingen en voordragten van personen. Art. 31. Bij elke door de Centrale Commissie te doen benoeming of voordrag, met uitzondering van de benoeming van de Voorzitter, Ouder-voorzitter, van de leden der Permanente Commissie en van de commissieën van leden uit de Centrale Commissie, biedt de Permanente Commissie een aanbeveling van drie personen aan, waarop de vergadering zoodanig acht slaat, als zij dienstig oordeelt. Art. 32. Er hebben zooveel stemmenemingen plaats als er personen te kiezen of voor te dragen zijn. In geval de benoeming of voordrag van meerdere personen voor dezelfde betrekking of commissie kan de vergadering bij een stemmenemingen overgaan. Art. 33. De Voorzitter en twee leden van de Centrale Commissie, door hem daartoe benoemd, zijn stemopnemers. Ze onderzoeken of het getal briefjes gelijk is aan dat der tegenwoordig zijnde leden. De inhoud van elk briefje wordt door de Voorzitter overleefd voorgelezen, door een der stemopnemers nagezien of door deze beiden opgetekend. Art. 34. Elk stembriefje moet een duidelijke aanwijzing van de persoon bevatten. Art. 35. Niet of niet behoorlijk ingevulde briefjes worden, ter bepaling der meerderheid, afgetrokken van het getal der leden die bij de stemming tegenwoordig geweest zijn. In geval van twijfel over de inleg van een briefje beslist de vergadering. Art. 36. Eene verkreghde meerderheid van stemmen geldt niet, wanneer de vergadering beslist, dat daarop een tusschen het getal der briefjes en dat der tegenwoordig zijnde leden bestaand verschil van invloed heeft kunnen zijn. Art. 37. Wanneer bij een eerste stemming niemand de volstrekte meerderheid heeft verkregen, wordt tot een tweede vrije stemming overgegaan. Is ook bij deze geen volstrekte meerderheid verkregen, dan wordt de stemming bepaald tot de twee personen, die bij de tweede stemming de meeste stemmen hebben verkregen. In geval daarbij de meeste stemmen tusschen meer dan twee personen verdeeld zijn, wordt door het lot bepaald, welke van degenen, die een gelijk aantal stemmen op zich hebben verevenigd, bij de derde stemming zal in aanmerking komen. In geval bij de derde stemming al de uitgebrachte stemmen gelijkelijk tussen twee personen verdeeld zijn, bestaat geen verdere stemming plaats, doch beslist het lot. HOOPDSTUK IV. Van voorstellen en amendementen. Art. 38. Oorspronkelijke voordracht: Voorstellen van de Permanente of andere Commissieën of van leden worden schriftelijk ingediend aan de Voorzitter, die deze in de eerstvolgende vergadering ter kennis van de Centrale Commissie brengt. Act. 39. Voorstellen, waaromtrent niet overeenkomstig het bepaalde in het vorige artikel is gehandeld, kunnen niet in behandeling worden genomen, tenzij de vergadering daartoe verlof geve. Art. 40. Aanvullende of wijzigingen van algemene voorstellen of ontwerpen moeten schriftelijk, hetzij vóór, hetzij staande de vergadering aan de Voorzitter worden ingediend. Art. 41. Geen voorstel tot wijziging kan in behandeling komen, hetwelk niet door ten minste twee leden schriftelijk of mondeling is ondersteund. Art. 42. De behandeling der voorgestelde wijzigingen is samenhangend met die van het voorstel. De stemming over de wijzigingen gaat voor die over het voorstel. Ingeval er meerdere wijzigingen op hetzelfde voorstel zijn voorgesteld, gaat de behandeling der wijziging, die een verdere strekking heeft, steeds vooraf aan die, welke niet zoover strekt. Alles vastgesteld door de Centrale Commissie, in haar vergadering van den 5 Juni 1872. C. D. ASSEUR, Voorzitter. M. L. VAN AMEBINGEN, Secretaris. Uitgegeven in Juli 1872. DE PERMANENTE COMMISSIE Voorzitter. M. L. VAN AMEBINGEN, Secretaris. VERGOELIJSTINGEN VOOR HET NEDERLANDS HISTORISCH KERKGENOOTSCHAP. (N°. 10.) VERORDNINGSBOEK van den 5 Juni 1872, houdende Reglement van Orde voor de vergadering van de Permanente Commissie. De Centrale Commissie beelt, ter voldoening aan het bepaalde in art. 53 van het Reglement, vastgesteld het volgende Reglement van Orde voor de vergaderingen der Permanente Commissie. HOOFDSTUK I. Van het houden en de orde der vergadering. Artikel 1. De vergadering wordt belegd door de Voorzitter, zoo dikwijls bij dit noodig oordeelt, of het verlangen daartoe bij hem door een der leden, met opgave van redenen, wordt kenbaar gemaakt. In het laatste geval beelt die vergadering binnen zes dagen plaats. De Voorzitter zorgt, dat elk lid schriftelijk tot de vergadering wordt opgeroepen. Een lid, verbonden of afwezig, geeft daarvan zo spoedig mogelijk kennis aan de Voorzitter. De Voorzitter zorgt in dat geval voor de oproeping van een plaatsvervanger. In de regel worden de vergaderingen belegd tegen 7 uur des avonds. Art. 2. De oproepingsbrieven worden, spoedigende gevallen uitgezonden, ten minste vier en twintig uren voor het houden der vergadering aan de leden of hunne plaatsvervangers bezorgd. Art. 3. De vergadering wordt geopend een kwartier uur na den tijd, in de oproepingsbrieven bepaald. Indien een half uur na den in de oproepingsbrieven bepaalden tijd de drie leden of plaatsvervangers niet tegenwoordig zijn, geeft de Voorzitter kennis van de ingekomen stukken en sluit de vergadering. Art. 4. De Voorzitter is belast met de leiding der werkzaamheden en het handhaven der orde in de vergadering. De orde van den dag wordt door hem geregeld, de vergadering zelve kan die wijzigen. Art. 5. De notulen der vorige vergadering worden door de Secretaris voorgelezen. Die notulen bevatten, behalve de namen der leden, die tegenwoordig waren, alsmede van hen, die afwezig zijn gebleven, een zakelijke opgave van alle ingekomen en afgezonden stukken, van alle mededeelingen, kennisgevingen, voorstellen, besluiten en handelingen. Geen protesten worden in de notulen opgenomen. Art. 6. Na de goedkeuring der notulen geeft de Voorzitter kennis van de sedert de laatste vergadering afgezonden en ingekomen stukken. Hij deelt den zakelijken inhoud der ingekomen stukken mede of doet deze door de Secretaris voorlezen. Art. 7. Geen lid voert het woord, dan na het van de Voorzitter verzocht en verkregen te hebben. Art. 8. Nadat de beraadslaging is gesloten verklaard, wordt het te beslissen punt bepaald door de Voorzitter of, indien daarover verschil ontstaat, door de vergadering. Deze gaat daarna tot de stemming over. Art. 9, De Voorzitter brengt zijn stem het laatste uit Art. 10. De Voorzitter zorgt voor de uitvoering van de door de vergadering genomen besluiten, voor zover die uitvoering niet aan anderen is opgedragen. HOOFDSTUK 11. Van het onderzoek der onderwerpen. Art. 11 Alle stukken, welke in behandeling zullen komen, worden, zooveer mogelijk tusschen de tijd der oproeping en die der vergadering, door de zorg van de voorzitter in oorspronkelijk of in afschrift ter lezing aan de leden toegezonden. Art. 12. Wanneer de stukken, naar het oordeel van de voorzitter of van degenen, van wie ze uitgaan, geheimhouding vereischen, worden zij ter lezing rondgezonden onder een verzegelde en na elke opening opnieuw te verzegelen omslag. De leden zijn tot geheimhouding ten aanzien van de stukken verplicht, tot dat die door de vergadering in behandeling worden genomen. Aldus vastgesteld door de Centrale Commissie in haar vergadering van den 5 Juni 1872. C. D. ASSEG, Voorzitter. M. L. VAN AMEELINGEN, Secretaris. Uitgegeven den 4 Juli 1872. DE PEKMANENTKE COMMISSIE Van NIEBOP, Voorzitter. M. L. VAN AMEELINGEN, Secretaris. VERSOENINGEN VOOR DE EWEDERLJASSE ISRAËLIETISCHE VERENIGING VERSOIENING van den 5 Juni houdende vaststelling der Instructie voor de Secretaris der Centrale Commissie. De Centrale Commissie heeft, ter voldoening aan het bepaalde in art. 41 van het Reglement, vastgesteld de volgende instructie voor haar Secretaris. Artikel 1. De Secretaris is gehouden tegenwoordig te zijn bij alle vergaderingen van de Centrale Commissie, de Permanente Commissie en van alle door deze bijeen te roepen commissieën. Art. 2. Hij is verplicht aanteekening te houden van het behandelde in de bij art. 1 bedoelde vergaderingen, alle rapporten en brieven te ontwerpen en aan de goedkeuring van de Voorzitters dier vergaderingen te onderwerpen. Art. 3. Hij contraseigneert alle door de in art. 1 bedoelde vergaderingen gehouden verbalen en van haar uitgaande stukken en alle ordonnanties van betaling. Hij verricht de werkzaamheden, die de Voorzitters der Centrale en Permanente Commissie en de Penningmeester der laatste hem mogten opdragen, ter voorbereiding of uitvoering der taak, bij het Reglement omschreven. Hij is belast met de zorg voor het archief en voor de expeditie van alle uitgaande stukken. Het is hem verboden inzicht te geven van, of stukken af te geven uit het archief zonder speciale machtiging van de voorzitter der vergadering. De 2e alinea van art. 24 van het Reglement van Orde voor de Centrale Commissie is ook op hem toepasselijk. Hij draagt zorg voor de officiële mededeelingen aan de Israëlische organen in het Rijk van die handelingen, welke de Centrale of Permanente Commissie voor openbaarmaking nuttig acht. Hij zondt die vooraf ter beoordeling aan de Voorzitter der Centrale of Permanente Commissie, naarmate het zaken betreft, onder leiding van den een of den ander behandeld. Hij legt bij elke vergadering over een lijst van de onafgemaakte gebleven stukken en commissie-leden. Langer dan vier en twintig uren de stad wilde verlaten, heeft hij de toestemming noodig van de Voorzitter der Permanente Commissie, langer dan veertien dagen de toestemming van de Permanente Commissie. Aldus vastgesteld door de Centrale Commissie in zijn vergadering van den 5 Juni 1872. C. D. ASSER, Voorzitter. M. L. VAN AMERINGEN, Secretaris. Uitgegeven den 4 Juli 1872. DE PERMANENTE COMMISSIE; VAN HIEROP, Voorzitter. M. L. VAN AMERINGEN, Secretaris. VERORDENINGEN VOOR Het DERDELANDSCH-ISRAËLIETISCH KERKGEWONDSCHAP. (N°. 12) TERVOORDBIJVOORING van den 4 Juni 1872, houdende vaststelling van een wijziging van art. 2 der Verordening regelende het toezicht op de Nederlandsch-Israëlitische Godsdienstscholen, van den 6 Juni 1871, N°. 7. De Centrale Commissie heeft, op voordrag van de Permanente Commissie van den 38 Maart 1873, besloten, art. 3 der Verordening van den 6 Juni 1871, N°. 7, regelende het toezicht op de Nederlandsch-Israëlitische Godsdienstscholen te wijzigen als volgt: I. De eerste alinea wordt gelezen aldus: De Schoolcommissie en Schoolbestuurders worden benoemd en ontslagen door de Permanente Commissie. De Schoolcommissie worden benoemd voor den tijd van drie of vijf jaren, naar gelang van het aantal leden; de Schoolbestuurders voor vier jaren. II. Aan art. 3 wordt toegevoegd de volgende laatste alinea. Bij collectief of gezamenlijk ontslag, alsmede bij vermeerdering van het getal leden, wordt geen aanbeveling van nieuwe leden vereist. In het eerste geval wordt de aftreding op nieuw door het lot bepaald; in het laatste volgt de aftreding der nieuwe leden, naar rang van benoeming, op het bij den bestaanden rooster van aftreding laatst aangewezen lid. Aldus vastgesteld door de Centrale Commissie, in haar vergadering van den 4 Juni 1872. C. D. ASSER, Voorzitter. M. L. VAN AMEBINGEN, Secretaris. Uitgegeven den 4 Juli 1873. DE PERMANENTE COMMISSIE; VAKANTIE, Voorzitter. M. L. VAN AMEBINGEN, Secretaris. VERORDENINGEN VOOR HET NEDERLANDSCHE-ISRÄELITISCHE KERKGENOOTSCHAP. (N°. 13.) VERORDENING van den 24 Juni 1873, regelende de Feestdagen in de Nederlandsch-Israëlietische Gemeenten. De Centrale Commissie tot de algemene zaken van het Nederlandsch-Israëlietisch Kerkgenootschap, Gezien art. 58 van het Reglement (Verordening N°. 1), Heeft vastgesteld de volgende Verordening, regelende de Feestdagen in de Nederlandsch-Israëlietische gemeenten. Artikel 1. Elke kerkelijke inzegening wordt als wettig erkend, die, met inachtneming van het volgende artikel, is geschied door een der functionerende Opperrabbijnen uit het Eijk, of door degene, die daartoe, met toestemming van den Opperrabbijn van het ressort, is aangewezen door het kerkelijk bestuur der gemeente, waar de inzegening plaats heeft. Met Opperrabbijnen worden gelijk gesteld assessoren, belast met de waarneming van het rabbinaal. Art. 2 Tot de kerkelijke inzegening mag niet worden overgegaan, zolang niet; 1°. het bewijs van den burgerlijk voltrokken echt is vertoond; 2°. godsdienstige bezwaren, leggen de kerkelijke inzegening ingebracht, zijn uit den weg geruimd. Art. 3 Aan het kerkbestuur der gemeente, in welke een kerkelijke inzegening verlangd wordt, moet minstens veertien dagen vooraf daarvan schriftelijk worden kennis gegeven, met opgave van plaats en tijd, die men daarvoor wenscht te zien aangewezen. Het kerkbestuur, plaats en tijd geschikt oordeelende, brengt de aanvraag ter kennis van den Opperrabbijn van het ressort, of van degene, die met de inzegening is belast. Art. 4. In elke gemeente wordt door het kerkbestuur een register gehouden van de kerkelijke Huwelijks-Inzegeningen. Art. 5 Deze Verordening treedt drie dagen na de afkondiging in werking. Met dit tijdstip vervallen alle Verordeningen welke dit onderwerp vroeger geregeld hebben. Aldus vastgesteld door de Centrale Commissie, in haar vergadering van den 24 Juni 1873. G. D. ASSER, Voorzitter, M. L. VAN AMERINGEN, Secretaris. Uitgegeven den 29 Juli 1873. DE PERMANENTE COMMISSIE, VAN NIEROP, Voorzitter, M. L. VAN AMERINGEN, Secretaris. VERORDENINGEN VOOR HET NEDERLANDSCH-ISRAËLIETISCH KERKGEBOEFSCHAP. (N°. 14.) van den 24 Juni 1873, houdende wijziging van art. 4 en 6 der Verordening van den 25 April 1871, N°. 5, regelende het Examen en de toelating der Nederlandsch-Israëlische Godsdienst-onderwijzers. De Centrale Commissie tot de Algemene Zaken van het Nederlandsch-Israelietisch Kerkgenootschap, Gezien de voordrag van de Permanente Commissie van den 5 Juni 1873, Nr. 607, Heeft besloten art. 4 en 6 der Verordening van den 25 April 1871, Nr. 5, te wijzigen als volgt: Artikel 4, 2e alinea, luidende: De kandidaat voor den laagsten rang, die zoodanige akte niet bezit, moet voor de Commissie van Examinatoren doen blijken voldoende kennis te bezitten van het lezen en schrijven der Nederlandsche taal, de gronden dier taal enz. te lezen-, De blijken bedreven te zijn in de gronden der Nederlandse taal, door bet, onder toezicht, vervaardigen van een opstel, binnen den tijd van twee uren. Art. 6 la luidende: Het lezen der Hebreeuwse taal met juiste accentuatie en bekendheid met de gronden der Hebreeuwse grammatica tot en met de werkwoorden (bijv. naar de Hebreeuwse grammatica van Lemans, herzien door Dr. S. I. Mulder'), te lezen: Het lezen der Hebreeuwse taal met juiste accentuatie en bekendheid met de gronden der Hebreeuwse grammatica. Art. 6lc luidende; Het in het Nederlands vertalen van den Pentateuchus. Achter het voorgestelde Pentateuchus te laten volgen: en der eerste Profeten. Art. 6le luidende: Eenige kennis van de Bijbelse geschiedenis: te lezen: Kennis van de Bijbelse geschiedenis. Art. 6la luidende: Bedrevenheid in het Hebreews (bijv. kennis van de Hebreeuwse grammatica van Lemans, herzien door Dr. S. I. Mulder 1848): te lezen; Bedrevenheid in de Hebreeuwse grammatica. Art. 6lc luidende: Het vertalen der eerste profeten en der Haphtaroth. te lezen: Het vertalen der Profeten. Art. 6le luidende: Bijbelse geschiedenis tot den ophang des tweede tempels en eenige kennis van de geschiedenis gedurende den tweede tempel. te lezen: Geschiedenis van het Joodse volk in hare hoofdtrekken. Art. 6 11. Tusschen de letters ƒen te voegen: fa. Eenige kennis van de Joodsche letterkunde. Aet. 6 lila luidende: Kennis van de Hebreeuwscbe taal, volgens de klassieke Joodscbe schrijvers, voornamelijk Talmud Lasjon Ibri. te lezen: Kennis van de Hebreeuwscbe taal, volgens de klassieke schrijvers. Aldus vastgesteld door de Centrale Commissie, in hare vergadering van den 24 Junij 1873. C. D. ASSER, Voorzitter, M. L. VAN AMERINGEN, Secretaris, Uitgegeven den 29 Julij 1873. DE PEKMANENTE COMMISSIE, VAN NIEKOP, Voorzitter, M. L. VAN AMERINGEN, Secretaris. De artt. 4 en 6 van het program van Examen, zoo als zij alsnu door de Centrale Commissie zijn vastgesteld, luiden als volgt; Aet. 4. Hii, die als godsdienstonderwijzer verlangt geëxamineerd te worden, is daarenboven verpligt over te leggen eene acte van bekwaamheid minstens als hulponderwijzer, verkregen ingevolge de voorschriften der wet van 13 Augustus 1857, {Staatsblad vP, 103). De kandidaat voor den laagsten rang, die zoodanige acte niet bezit, moet voor de commissie van examinatoren doen blijken. bedreven te zijn in de gronden der Nederlandsche taal, door het, onder toezigt, vervaardigen van een opstel binnen den tijd van twee uren, voorts in de beginselen der rekenkunde, den regel van drieën ingesloten, van de vaderlandsche geschiedenis en van de aardrijkskunde der Nederlanden. Het overleggen eener onderwijzersacte wordt niet vereischt, wanneer de examinandus voor den laagsten rang bewijst tot liet onderrigt op het Nederl.-Israël. Seminarium, een gymnasium, eene latijnsche school of eene hoogere burgerschool binnen het llijk te zijn toegelaten; en voor den middeldeel en hoogsten rang, een bewijs overlegt, dat hij den leercursus in de afdeeling onderwijzers of onderafdeeling rabbijnen aan het Nederl.-Israël. Seminarium, op een gymnasium, eene latijnsche school of hoogere burgerschool binnen het Eijk, met goed gevolg, ten einde toe heeft bijgewoond. Art. 6 De kundigheden vereisen om als godsdienstonderwijzer te worden toegelaten zijn: I. VOOR DEN LAAGSTEN RANG. a. Het lezen van de Hebreeuwse taal met juiste accentuatie en bekendheid met de gronden van de Hebreeuwse grammatica. b. Het in het Nederlands vertalen van de dagelijksche en de op Sabbath en feestdagen meest gebruikelijke gebeden, alsmede het uit het hoofd kennen van het vertalen van de meest gebruikelijke lofzeggingen. c. Het in het Nederlands vertalen van de Pentateuchus en der eerste profeten. d. Een kennis van de dertien geloofsartikelen en eenige kennis van de geboden en verboden, welke ten huile dagelijks nog van toepassing zijn. e. Een kennis van de Bijbelse geschiedenis. f. Het schrijven van Hebreeuwse cursief of kaschrift. g. Aanleg om in bovengemelde vakken onderwijs te geven. II. VOOR DEN MIDDELSTEN RANG. a. Bedrevenheid in de Hebreeuwse grammatica. b. Het vertalen van de Pentateuchus met de verklaring van Rashi. c. Het vertalen van de Profeten. d. Bekendheid met de 613 geboden en verboden. e. Geschiedenis van het Joodse volk in haar hoofdtrekken. f. Aardrijkskunde van het Heilige Land. g. Eenige kennis van de Joodse letterkunde. h. Eenige kennis van de Mischna. De kandidaat zal een of twee Perakim (hoofdstukken) van een door hem gekozen Tractaat (werken van Mishna) verklaren. i. Aanleg om in bovengemelde vakken onderwijs te geven. III. VOOR DEN HOOGSTEN RANG. a. Kennis van de Hebreeuwse taal volgens de klassieke schrijvers. b. Het vertalen van de Bijbel en bekendheid met de voornaamste commentariën, als die van Rashi en Eedak. c. Het vertalen en verklaren van een hem voor te leggen plaats uit een der Joodse middeleeuwse schrijvers. d. Geschiedenis van het Joodse volk in haar hoofdtrekken. e. Geschiedenis van de Joodse letterkunde, met de kennis van de voornaamste literarische voorborgen van de verschillende tijdvakken. De centrale commissie tot de algemene zaken van het Nederlandsch-Israëlietisch Kerkgenootschap, gezien art. 58 van het Reglement (Verordening No. 1), heeft vastgesteld de volgende Verordening regelende het examen van de toelating tot en het toezicht op de Mohelim. § 1. Van de Commissie van Examen. Artikel 1. Het onderzoek naar de bevoegdheid en de toelating van Mohelim (kerkelijke besnijders) zijn opgedragen aan een te Amsterdam gevestigde Commissie van Examen voor de Mohelim, ten behoeve van het Nederlandsch-Israëlietisch Kerkgenootschap. Artikel 2. De Commissie, in art. 1. genoemd, is samengesteld uit vier gebreveteerde Mohelim en één genees- of heelkundige, alsmede uit een gelijk aantal plaatsvervangende leden, allen te Amsterdam woonachtig. Artikel 3. De Mohelim, als leden en plaatsvervangende leden in de Commissie benoemd, worden gekozen voor den tijd van vier achtereenvolgende jaren. Telken twee jaren treden twee leden, naar een bij loting vast te stellen rooster, af. De aftredenden zijn herkiesbaar. De bepalingen in de 1e, 2e en 3e alinea van dit artikel zijn niet van toepassing op het genees- of heelkundig lid van de Commissie en zijn plaatsvervanger. De benoeming en het ontslag der leden en plaatsvervangende leden der Commissie geschiedt door de Permanente Commissie tot de algemene zaken van het Nederlands-Israël. Kerkgenootschap. Artikel 4. Die ter vervulling eener, buiten den bij den rooster bepaalden tijd, opengevallene plaats wordt benoemd, treedt af op het tijdstip waarop degene in wiens plaats hij is benoemd, moest aftreden. Art. 5. De Commissie wordt in haar werkzaamheden bijgestaan door de secretaris der Permanente Commissie. § 3. Van de voorzitter van de Commissie. Art. 6. De Commissie benoemt haar voorzitter uit haar midden. Die benoeming geschiedt bij gesloten briefjes en met volstrekte meerderheid van stemmen. Wordt die volstrekte meerderheid ook bij een tweede vrije stemming niet verkregen, dan wordt herstemd tusschen die twee, welke de meeste stemmen op zich hadden vereenigd. Staken dan de stemmen, beslist het lot. Van die benoeming wordt schriftelijk kennis gegeven aan de Permanente Commissie. Art. 7. De voorzitter is belast met de leiding der vergadering en werkzaamheden. Art. 8. Alle besluiten, behalve de benoeming vermeld in art. 6, worden genomen bij meerderheid van stemmen. De stemming geschiedt mondeling bij hoofdelijke oproeping. Staken de stemmen is de kandidaat afgewezen; betreft dit een voorstel, is het verworpen. Art. 9. De Commissie is wegens haar werkzaamheden verantwoordelijk aan de Permanente Commissie, dient haar van advies en geeft haar de verlangde inlichtingen op alle tot haar werkkring beïndeling onderwerpen. Art. 10. De Commissie vergadert zoo dikwijls dit door haar voorzitter noodig geacht wordt, of op verzoek van twee haar leden of plaatsvervangende leden, met vermelding van redenen. De oproeping daartoe geschiedt door haar voorzitter, minstens acht dagen te voren, spoed eischende zaken uitgezonderd, met vermelding zooveel mogelijk van de te behandelen onderwerpen. Art. 11. Geen vergadering kan worden gehouden of een besluit genomen dan in tegenwoordigheid van ten minste drie leden of plaatsvervangende leden der Commissie, waaronder het genees- of heelkundig lid of zijn plaatsvervanger. Art. 12. Van de verliegende in elke vergadering wordt door de secretaris aantekening gehouden. Hij tekent met de voorzitter al de van de Commissie uitgaande stukken en houdt een doorloopend register van de toegelaten en afgewezen kandidaten, alsmede van de Mohelim, bedoeld in art. 21 van deze Verordening. § 3. Van de vereisten tot het Examen. Art. 13. Bevoegd om als Mohel te fungeeren is iedere Israëliet, die door de Commissie bekwaam verklaard en toegelaten is. Art. 14. Zij die als Mohelim wensen te worden toegelaten, moeten zich aanmelden bij de secretaris der Commissie, onder inzending van: a. een extract uit het geboorteregister, waaruit hun ouderdom blijkt; b. een verklaring van de opperrabbijn, of die hem vervangt, uit het district, waar de kandidaat woont, houdende dat deze is: 1° van goed zedelijk en godsdienstig gedrag. bekend met de godsdienstvoorschriften op de besnijdenis. c. een verklaring van een genees- of heelkundige, dat de kandidaat een goede gezondheid geniet en geen lichaamsgebreken heeft, die voor de uitoefening van de besnijdenis hem hinderlijk zouden zijn. d. een verklaring van een Mohel, dat de kandidaat zich voldoende heeft voorbereid tot de praktische verrichting der besnijdenis; e. een verklaring van de kandidaat, houdende, dat hij, bij zijn toelating, zich verbindt de besnijdenis niet anders te verrichten dan volgens de bestaande godsdienst-voorschriften. Art. 15. Het examen omvat de ontleed- en heelkunde voor zover die met de kunstbewerking in verband staan, het aanleggen van het verband en de middelen tot genezing. Art. 16. De acten van toelating, door de voorzitter en secretaris ondertekend, worden door de Permanente Commissie, van haar visa voorzien, afgegeven aan de toegelaten geëxamineerden. De Permanente Commissie maakt bij openbare aankondiging de namen en woonplaatsen der geadmitteerden bekend. Art. 17. De acte van toelating wordt de kandidaat niet afgegeven, dan nadat hij een bewijs heeft ingezonden, ten blijk dat hij, in tegenwoordigheid van twee Mohelim, of een Mohel en een genees- of heelkundige, achtereenvolgend twee besnijdenissen voldoende heeft verricht. Van de afgifte der acte van toelating wordt door de secretaris in het in art. 12 genoemde register aantekening gehouden. Van het toezicht op de Mohelim. Art. 18. Het toezicht op de Mohelim is opgedragen aan de kerkbesturen, zowel van de Israëlietische gemeenten hunner woonplaats als van die, waar zij de besnijdenis verrichten. Art. 19. Mocht, om welke reden ook, de acte van toelating van een Mohel behooren te worden ingetrokken, of deze in zijn functie moeten worden geschorst, is het kerkbestuur der gemeente verplicht, daarvan, met aanduiding der reden, kennis te geven aan de Permanente Commissie. Deze beslist na gedaan onderzoek en ingewonnen advies van de commissie van examen. Van de intrekking of de schorsing wordt door de Permanente Commissie, op de in art. 16 vermelde wijze, aankondiging gedaan. § 5. Algemeene bepalingen. Art. 30. Het is de Mohel, op straffe van schorsing of intrekking van zijn brevet, verboden: a. kinderen boven de 30 dagen of volwassenen anders dan in tegenwoordigheid van een genees- of heelkundige te besnijden; b. binnen het eerste jaar na zijn toelating een besnijdenis te verrichten anders dan in tegenwoordigheid van een Mohel of genees- of heelkundige. Overgangsbepalingen. Art. 31. De vóór de afkondiging deze Verordening toegelaten Mohelim behouden hun bevoegdheid zonder nader examen. Art. 32. Op het tijdstip der in werking treding van deze Verordening, vervallen alle verordeningen, die dit onderwerp vroeger geregeld hebben. Aldus vastgesteld door de Centrale Commissie in haar vergadering van den 35 Juni 1873. C. D. ASSER, Voorzitter, M. L. VAN AMERINGEN, Secretaris. Uitgegeven den 39 Julij 1873. DE PERMANENTE COMMISSIE, VAN NIEROP, Voorzitter, M. L. VAN AMERINGEN, Secretaris. VERORDENINGEN VOOR HET NEDERLANDSCH-ISRAËLIETISCH KERKGENOOTSCHAP. (N°. 16.) van den 26 April 1874, houdende wijziging van de art. 3, 4, en een regel van art. 4 der Verordening van den 5 Juni 1872, regelende het examen en de toelating der Nederlandsch-Israëlische Godgeleerden. De Centrale Commissie tot de algemeene zaken van het Nederlandsch-Israëlische Kerkgenootschap, Gezien het bepaalde in de vijfde alinea van art. 57 van het Reglement (Verordening N°. 1), Heeft besloten de 8e alinea van art. 4 der Verordening van den 8 Juni 1872, N°. 8, regelende het examen en de toelating der Nederlandsch-Israëlische Godgeleerden, te wijzigen als volgt: Vreemdelingen, die na de vereiste academische studiën en afgelegde examina aan een der buitenlandse hogescholen de titel van doctor in de letteren of in de wijsbegeerte verkregen en de titel van More in het buitenland hebben bekomen, na aldaar als zodanig te zijn gevormd, kunnen hier te lande als Opperrabbijn worden beroepen, wanneer de bewijzen van hun buitenlandse rabbijnen door de Permanente Commissie in orde bevonden en hun diploma van More door een door haar te benoemen Rabbinale Colleges van drie leden als voldoende erkend worden. In de 3e en 4e alinea, de woorden; Nederlandsche rabbijnen te vervangen door vreemdelingen. Aldus vastgesteld door de Centrale Commissie, in haar vergadering van den 26 April 1874. C. D. ASSER, Voorzitter, M. L. VAN AMERINGEN, Secretaris. den 31 Mei 1874. O O DE PERMANENTE COMMISSIE, VAN NIEROP, Voorzitter, M. L. VAN AMERINGEN, Secretaris. VERORDENINGEN VOOR HET NEDERLANDSCH-ISRAËLIETISCH KERKGENOOTSCHAP. (N°. 17.) VERORDENING van den 23 Juni 1874, regelende de inrichting en het beheer van het Nederlandsch-Israëlisch Seminarium. 