None
2. De energievoorziening is afhankelijk van de concur-
rentieregelingen die in het EEG-Verdrag zijn opgenomen
en de Commissie vervolgt actief alle inbreuken op deze
regelingen waarvan zij kennis krijgt. Niettemin kan niet
worden gezegd dat verschillen in energieprijzen als gevolg
van concurrentievoordelen (bij voorbeeld gunstige vesti­
ging, voorzichtige investering, grotere produktiviteit of
specifieke marktvoorwaarden) kunnen worden be­
schouwd als oneerlijke mededinging. 13. 4. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 100/35
3. De karakteristieken van de elektriciteitsvoorziening
zijn zodanig dat de kosten ter voorziening van de
verschillende categorieën van verbruikers duidelijk tot
uiting komen in de tarieven (artikel 1 van de aanbeveling).
Grote elektriciteitsverbruikers met hoge belastingsfacto­
ren kunnen worden voorzien tegen lagere tarieven dan die
welke worden toegepast voor kleinere verbruikers.
Bovendien, in het geval van grootverbruikers die hogere
belastingsnormen kunnen aanhouden (artikel 5 van de
aanbeveling), kunnen deze het voordeel tegenover kleine­
re verbruikers vergroten.
4. De aanbeveling van de Raad staat bijzonder ongun­
stig tegenover elektriciteitstarieven (artikelen 3, 4 en 6)
die niet een juiste weergave vormen van de voorziening
van de verbruikers. In het bijzonder is de toepassing van
overdreven lage tarieven en voor bepaalde grootverbrui­
kers die in de praktijk kunnen worden toegepast, één van
de beleidslijnen die door de Commissie zullen worden
gevolgd bij haar toekomstig beleid met betrekking tot de
elektriciteitsprijzen.
(») Aanbeveling 81/924/EEG, PB nr. L 337 van 24. 11. 1981,
blz. 12.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1799/82
van de heer Robert Moreland (ED - GB)
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(17 december 1982)
Betreft: Zomertijd
De Raad is er niet in geslaagd een gemeenschappelijke
datum voor het eind van de zomertijd overeen te
komen.
 1. Is de Raad het ermee eens dat een gemeenschap­
pelijke datum voor het eind van de zomertijd voor
sommige industrieën, in het bijzonder in de vervoers­sector, zeer kostenbesparend zou werken en veel
reizigers een hoop last zou besparen?
2. Wat waren de redenen en de problemen die in de
Raad overeenstemming in de weg stonden?
3. Zoals de Raad weet wordt de besluitvorming door de
regeringen maar al te vaak bemoeilijkt doordat men
de grote voordelen geheel uit het oog verliest door de
discussie over detailkwesties. Is deze aangelegenheid
daar een nieuw voorbeeld van?
4. Zal de Raad verder naar een gemeenschappelijke
datum blijven streven?
Antwoord
(17 maart 1983)
De Raad is het met het geachte Parlementslid eens dat een
gemeenschappelijke datum voor het eind van de zomer­
tijd in de Gemeenschap het vervoer en de verbindingen
tussen de Lid-Staten zou kunnen vergemakkelijken en
ongerief voor bepaalde reizigers zou voorkomen. Naar
zijn mening is het evenwel een belangrijke prestatie dat
men erin geslaagd is, gemeenschappelijke data voor het
begin van de zomertijd vast te stellen en de data voor het
eind van de zomertijd te beperken tot gemeenschappelijke
data die respectievelijk in de maritieme tijdzone (GMT)
en in de rest van de Gemeenschap gelden. Het verschil van
drie tot vijf weken, in september en oktober, tussen de
data voor het eind van de zomertijd vloeit voornamelijk
voort uit belangrijke geografische verschillen waarvan het
gevolg is dat de zomertijd na de herfstnachtevening
minder aantrekkelijk wordt in bepaalde gebieden van
Lid-Staten die de Midden-Europese tijd (GMT + 1)
toepassen.
 Het besluit van de Raad om gedurende een proefperiode
van drie jaar verschillende data voor het eind van de
zomertijd vast te stellen, was bedoeld om het de Lid-Sta­
ten mogelijk te maken, de diverse voor- en nadelen van
een vroege tegenover een late datum van wijziging van het
uur tegen elkaar af te wegen.
De Raad zal verder onderzoeken of een voor alle Lid-Sta­
ten aanvaardbare gemeenschappelijke datum voor het
eind van de zomertijd kan worden gevonden. DE DOUANE-UNIE VAN DE EUROPESE ECONOMISCHE GEMEENSCHAP
Nikolaus VAULONT
Voorwoord van Étienne DAVIGNON
Geconfronteerd met de enorme economische problemen van deze tijd en de weerslag
daarvan op het handelsverkeer, komt de aanwezigheid van de EEG onder andere tot
uitdrukking in een effectieve tenuitvoerlegging van haar beleid op verschillende zeer be­
langrijke gebieden. De Douane-unie vormt daarbij het fundament van het gemeenschap­
pelijk handelsbeleid, het ontwikkelingsbeleid, het gemeenschappelijk landbouwbeleid en
van het beleid dat is gericht op de totstandbrenging van een hechte interne communau­
taire markt.
Door een beeld te geven van de structuur van de Douane-unie en van de politieke doel­
stellingen daarvan, die meestal schuilgaan onder het grote aantal technische regelingen,
en aldus het raderwerk van de Douane-unie zichtbaar te maken, krijgt een groter pu­
bliek inzicht in een van de meest solide grondslagen van de gemeenschappelijke markt.
In dit werk worden niet alleen de verschillende etappen van de ontwikkeling van de
Douane-unie sinds 1958 geschetst, maar wordt ook gewezen op een aantal dynamische
elementen, die de ontwikkeling van de Douane-unie in de toekomst gunstig kunnen
beïnvloeden, vooral voor wat betreft de voor een ieder duidelijkere totstandbrenging van
het vrije verkeer van goederen in de Gemeenschap.
 Nikolaus Vaulont — geboren in 1937 — Doctor in de rechten (universiteit van Bonn) — trad in
1967 in dienst van het Bondsministerie van Financiën van de BR Duitsland en is sinds 1971 ambte­
naar bij de Commissie van de EEG, thans als assistent van de directeur-generaal van de Dienst
Douane-unie.
Uitgegeven in het Deens, Duits, Engels, Frans, Grieks, Italiaans, Nederlands, Portugees en Spaans.
ISBN 92-825-1914-7
Catalogusnummer: CB-30-80-205-NL-C
Vastgestelde prijzen in Luxemburg (exclusief BTW): 3,70 Ecu; 150 Bfr.; 10 Fl.
BUREAU VOOR OFFICIËLE PUBLIKATIES DER EUROPESE GEMEENSCHAPPEN
Boïte postale 1003, L-2985 Luxembourg.
 Publikatieblad
van de Europese Gemeenschappen ISSN 0378-7079
C 100
26e jaargang
13 april 1983
Uitgave
in de Nederlandse taal Mededelingen en bekendmakingen
Inhoud I Mededelingen
Europees Parlement
Schriftelijke vragen met antwoord:
nr. 634/82 van mevrouw Winifred Ewing aan de Commissie
Betreft: Algemeen vergelijkend onderzoek voor de loopbaan A 6/7 (aanvullend antwoord) .... 1
nr. 1280/82 van de heer Robert Moreland aan de Commissie
Betreft: Optreden van Lufthansa 2
nr. 1298/82 van de heer Jens-Peter Bonde aan de Commissie
Betreft: Economische richtlijnen van de Commissie voor de Lid-Staten welke leiden tot meer
werkloosheid 3
nr. 1326/82 van de heer Mario Sassano aan de Commissie
Betreft: Uitwisseling van technologieën met de Verenigde Staten 3
nr. 1344/82 van de heer Corentin Calvez aan de Commissie
Betreft: Industriebeleid 4
nr. 1346/82 van de heer Corentin Calvez aan de Commissie
Betreft: Scheepsbouw 5
nr. 1401/82 van mevrouw Marijke Van Hemeldonck aan de Commissie
Betreft: Europese school te Mol 6
nr. 1435/82 van de heer Pierre-Bernard Cousté aan de Commissie
Betreft: Contingenteringsmaatregelen van Canada ten opzichte van de Europese uitvoer van leren
schoenen 7
nr. 1492/82 van de heer Kent Kirk aan de Commissie
Betreft: Toepassing van de Verordeningen (EEG) nr. 1078/77 en (EEG) nr. 1391/78 8
nr. 1494/82 van mevrouw Antoinette Spaak aan de Commissie
Betreft: Misbruik van regionale steunmaatregelen door de Belgische Regering ten voordele van
Vlaanderen 9
nr. 1547/82 van mevrouw Antoinette Spaak aan de Commissie
Betreft: Toezicht op door de Lid-Staten verleende steun 9
(Vervolg z.o.z.) Inhoud (vervolg) Gecombineerd antwoord op de schriftelijke vragen nr. 1494/82 en nr. 1547/82 ... 9
nr. 1526/82 van de heer Paul-Henry Gendebien aan de Commissie
Betreft: Ruimtelijke ordening in de Gemeenschap - bevoegdheden van de Commissie 10
nr. 1527/82 van de heer Paul-Henry Gendebien aan de Commissie
Betreft: Lid-Staten, regio's en Europese ruimtelijke ordening 10
nr. 1553/82 van de heer Thomas Megahy aan de Commissie
Betreft: Extra commissies 11
nr. 1581/82 van de heer Paul Vergès aan de Commissie
Betreft: Bepaalde produkten uit de LGO 11
nr. 1589/82 van Lord Douro aan de Commissie
Betreft: Prijzen van auto's met rechts stuur in continentaal Europa 12
nr. 1608/82 van de heer Maurice Martin aan de Commissie
Betreft: Verdeling van de EOGFL-uitgaven in de wijnbouwsector 13
nr. 1611/82 van Sir James Scott-Hopkins aan de Commissie
Betreft: Communautaire steun aan British Steel 15
nr.  1643/82 van de heer James Provan aan de Commissie
Betreft: Medeverantwoordelijkheidsheffing in de melksector 15
nr. 1648/82 van mevrouw Joyce Quin aan de Commissie
Betreft: Olijfolieprijzen in de EEG 16
nr. 1654/82 van de heren Victor Michel en Pierre Deschamps aan de Commissie
Betreft: Bosbouw; exploratie van niet voor energie-opwekking bestemde minerale grondstoffen 17
nr. 1656/82 van de heer Doeke Eisma aan de Commissie
Betreft: Onderwijs/opleiding en werkgelegenheid 18
nr. 1658/82 van de heer Doeke Eisma aan de Commissie
Betreft: Onderwijs/opleiding en werkgelegenheid 19
nr. 1660/82 van de heer Hemmo Muntingh aan de Commissie
Betreft: Informatie over de ecologische implicaties van projecten door de Europese Investerings­
bank 20
nr. 1683/82 van mevrouw Hanna Walz aan de Commissie
Betreft: Geautomatiseerde gegevensverwerking bij de Commissie 20
nr. 1684/82 van mevrouw Hanna Walz aan de Commissie
Betreft: Medewerking van regio's aan maatregelen van de Gemeenschap 21
nr. 1686/82 van de heer Karel De Gucht aan de Commissie
Betreft: Verkoopcontract van Kempense steenkolen 5/10 mm 22
nr. 1701/82 van de heer Fritz Gautier aan de Commissie
Betreft: Handel in geneesmiddelen 23
nr. 1706/82 van de heer Hendrik Louwes aan de Commissie
Betreft: Belemmeringen voor het wegvervoer van vee en vlees tussen EEG-Lid-Staten 23
nr. 1708/82 van de heer Hendrik Louwes aan de Commissie
Betreft: Belemmeringen voor het wegvervoer van vee en vlees tussen de EEG-Lid-Staten 24
(Vervolg op blz. 3 van de omslag) Inhoud (vervolg) nr. 1709/82 van de heer Hendrik Louwes aan de Commissie
Betreft: Belemmeringen voor het wegvervoer van vee en vlees tussen de EEG-Lid-Staten 24
nr. 1714/82 van de heer Karl von Wogau aan de Commissie
Betreft: a) Inning van minimale bedragen in het reizigersverkeer
b) Maximum van terug te betalen in- of uitvoerrechten 24
nr. 1723/82 van de heren Tom Megany, Richard Balfe, mevrouw JaneyBuchan, de heren
Richard Caborn, Alfred Lomas en Barry Seal aan de Commissie
Betreft: Europese Liga voor Economische Samenwerking 25
nr. 1724/82 van de heer Brian Hord aan de Commissie
Betreft: Handelsovereenkomst voor landbouwprodukten tussen Frankrijk en de Sovjetunie .... 26
nr. 1727/82 van de heer Alberto Ghergo aan de Commissie
Betreft: Garantiebewijzen voor huishoudelijke elektrische apparaten 26
nr. 1730/82 van de heren Thomas Megahy en Barry Seal aan de Commissie
Betreft: De praktijken bij de Ford Motor Company inzake het gebruik van merken 27
nr. 1750/82 van de heer Roland Boyes aan de Commissie
Betreft: Tachografen 27
nr.  Algemene vergelijkende onderzoeken voor administrateurs
(loopbaan A 7/A 6) - Aantal toegelaten sollicitanten, naar geslacht
Vergelijkend
onderzoek
A/313 aantal:
(economie)
A/324 aantal:
(rechten) Inge­
schreven
sollicita-
w°n
219
16
541
30 Tn
1 154
84
1 279
70 tot het
vrou-
171
15
347
26 Tn"
967
85
986
74 tot het
schrifte­
lijk
gedeelte
vrou-
92
15
136
25 Tn"
523
85
406
75 tot het
mondeling
gedeelte
vrou-
15
13
29
20 mz~
103
87
118
80 Geslaagd
wen"
11
20
12
14 "en"
45
80
74
86 Nr. C 100/2 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 13. 4. 83
Vergelijkend
onderzoek
A/325 aantal:
(politieke, administra­
tieve en financiële
wetenschappen)
A/326 aantal:
(douane)
A/349 aantal:
(landbouwkunde) Inge­
schreven
sollicita-
vrou-
675
30
15
15
91
15 man-
1 593
70
84
85
499
85 tot het
wen
312
25
6
11
61
17 "en"
937
75
49
89
304
83 tot het
schrifte­
lijk
gedeelte
wen
118
23
5
10
21
12 m2~
391
77
47
90
148
88 tot het
mondeling
gedeelte
wen"
33
19
3
13
7
8 'nen'
139
81
21
87
77
92 Geslaagd
wen"
21
23
2
14
4
8 man-
70
77
12
86
47
92
(per 31 januari 1983)
* Percentages berekend ten opzichte van het totale aantal betrokkenen (vrouwen en mannen).
(») PB nr. C 259 van 4. 10. 1982, blz. 16.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1280/82
van de heer Robert Moreland (ED — GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(6oktober 1982)
Betreft: Optreden van Lufthansa
In juni 1982 beschreef het tijdschrift Business Traveller
het optreden van de Lufthansa om Singapore Airlines te
dwingen het geven van kortingen in Duitsland te beper­
ken als „werken met de botte bijl".
 1. Is de Commissie het ermee eens dat, afgezien van de
goede en de slechte kanten van het geven van
kortingen, het volstrekt verkeerd is wanneer een
luchtvaartmaatschappij haar eigenaar/Regering één
luchtvaartmaatschappij (in dit geval Singapore Air­
lines) laat uitkiezen om deze het geven van kortingen
te beletten, terwijl om politieke redenen het verlenen
van kortingen door Amerikaanse of communistische
luchtvaartmaatschappijen niet wordt verhinderd?
2. Is de Commissie het ermee eens dat feiten als het
lastigvallen van passagiers, het door slotenmakers
laten openbreken van archiefkasten met vertrouwe­
lijk materiaal en het sturen van agenten naar Neder­
land, om Nederlandse reisbureaus te bedreigen,
moeten worden betreurd?
3. Is de Commissie het ermee eens dat restituties en
ongeoorloofde betalingen, zoals die, naar beweerd
wordt, door de Lufthansa worden gedaan, en die de
Duitse verkeersbranche 95 miljoen DM kosten, op grond van het Verdrag van Rome onwettig zijn of
onwettig zouden moeten worden verklaard?
Is de Commissie van mening dat haar verschillende
voorstellen inzake het luchtverkeer er enigermate toe
zullen bijdragen dat het verkopen van vliegreizen
achtenswaardiger wordt en de luchtreiziger beter uit
Antwoord van de heer Contogeorgis
namens de Commissie
(21 februari 1983)
1 en 2. De Commissie beschikt niet over voldoende
informatie om dit deel van de vraag te beantwoorden en
weet niet of het woordgebruik in het door het geachte
Parlementslid genoemde artikel wel zo geschikt is. De
Commissie zou echter gaarne zien dat er een grotere
prijsconcurrentie ontstond, opdat er in de luchtvaartsec­
tor redelijke prijzen gaan gelden zonder dat er beneden de
kostprijzen wordt gewerkt. Zij erkent dat het verlenen
van kortingen op goedgekeurde tarieven een zekere
toename van de prijsconcurrentie tussen de luchtvaart­
maatschappijen ten gevolge heeft, doch de luchtreizigers
daarom nog geen optimale mogelijkheden biedt, gezien
het ondoorzichtige karakter van de daaruit voortvloeien­
de tariefstructuur, en dat dit ertoe zou kunnen leiden
dat men beneden de kostprijzen gaat werken.
 De Commissie is tegen een discriminerende toepassing
van de goedgekeurde tarieven door de Lid-Staten. Indien 13. 4. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 100/3
een Lid-Staat zijn tarieven zodanig toepast, dat bepaalde
luchtvaartmaatschappijen van de Gemeenschap daar­
door op grond van hun nationaliteit gediscrimineerd
zouden worden, dan zou zulks in strijd zijn met artikel 7
van het EEG-Verdrag.
3. De Commissie is niet op de hoogte van de restituties
en ongeoorloofde betalingen zoals die, naar beweerd
wordt, door de Lufthansa worden gedaan, en kan zich
dan ook niet uitspreken over de wettigheid of de onwet­
tigheid daarvan.
4. Het was met dat doel voor ogen dat de Commissie
haar voorstellen heeft gedaan. De Commissie verwijst het
geachte Parlementslid in het bijzonder naar artikel 11,
lid 2, van haar voorstel voor een richtlijn van de Raad
inzake tarieven voor geregeld luchtvervoer tussen de
Lid-Staten, waarin onder meer van de Lid-Staten wordt
verlangd dat zij hun wettelijke en bestuursrechtelijke
bepalingen in overeenstemming brengen met de officiële
luchtvaarttarieven, zoals goedgekeurd in de overeenstem­
ming met deze richtlijn.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1298/82
van de heer Jens-Peter Bonde (CDI - DK)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(6 oktober 1982)
Betreft: Economische richtlijnen van de Commissie voor
de Lid-Staten welke leiden tot meer werkloos­
heid
Hoe kan de Commissie de Lid-Staten richtlijnen opleggen
welke leiden tot hogere werkloosheid als de Commissie
zich, als bewaarder van de Verdragen van Rome, ook
moet houden aan artikel 104 waarin een hoge graad van
werkgelegenheid wordt voorgeschreven?
Kan de Commissie mededelen waarom overtreding door
de Lid-Staten van artikel 104, dat waarborging van de
werkgelegenheid oplegt, nooit aanleiding geeft tot uit­
spraken van het Hof, terwijl de Commissie liever het
Deense wedergebruik van flessen aanvalt als groter euvel
dan massale werkloosheid?
Antwoord van de heer Ortoli
namens de Commissie
(28 februari 1983)
De Commissie aanvaardt niet de bijgedachte dat het door
haar aanbevolen economisch beleid op zichzelf leidt tot
grotere werkloosheid. Daarentegen is dit opgesteld tot
schepping van de voorwaarden voor grotere groei en
werkgelegenheid.
De Commissie heeft herhaaldelijk de aanvaarding van
dergelijk beleid aanbevolen (bij voorbeeld in haar voor­bericht van het Vijfde Programma voor de Economische
Politiek op Middellange Termijn en in het Economisch
Jaarverslag 1982) en haar ernstige bezwaardheid uitge­
sproken over het verschijnsel van de werkloosheid dat alle
westerse industrielanden treft. Bij het geven van de
richtsnoeren voor de economische politiek heeft de
Commissie getracht een omschrijving te geven van het
gamma van beleidsvormen die het meest geschikt zijn een
dergelijke basis te vormen voor een gestage groei van
produktie en arbeidsplaatsen in de toekomst. Bovendien
heeft de Commissie in maart 1982 aan de Raad een
mededeling gezonden inzake een communautair actiepro­
gramma tot bestrijding van de werkloosheid, op basis
waarvan de Raad op 12 juli 1982 een resolutie heeft
aangenomen.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1326/82
van de heer Mario Sassano (PPE -1)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(IS oktober 1982)
Betreft: Uitwisseling van technologieën met de Verenig­
de Staten
Kan de Commissie mededelen welke economische gevol­
gen de uitwisseling van technologieën met de Verenigde
Staten voor Europa heeft, met opgave per sector van de
tot nu toe door Europa bereikte positie?
Kan zij bovendien aangeven welke van de gebieden
waarop Europa het meest afhankelijk is, vatbaar zijn
voor ontwikkeling ten einde deze afhankelijkheid te
verminderen?
Wat is en zou in dit verband de rol van de Gemeenschap
kunnen zijn?
Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(21 februari 1983)
De economische gevolgen van de internationale uitwisse­
ling van technologie hetzij tussen de Gemeenschap en de
Verenigde Staten hetzij in een ruimer verband kunnen
moeilijk worden overzien als gevolg van de ingewikkelde
aard van dit onderwerp. Zo kan het gaan om technieken
van hoog/middelmatig/laag niveau die zijn verwerkt (bij
voorbeeld produkten), niet verwerkt (bij voorbeeld
know-how), die uitgebreide O & O-werkzaamheden ver­
gen. Bovendien wordt de technologie op zeer uiteenlopen­
de wijze overgebracht, bij voorbeeld door de verkoop
van produkten, de levering van volledige installaties, de
toekenning van licenties, gemeenschappelijke ordenin­
gen, wetenschappelijke en technische uitwisseling, studie­
bezoeken, opleidingsprogramma's, verwerving van docu-Nr. C 100/4 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 13. 4. 83
mentatie en technische gegevens. Op grond van de
veelvuldige vormen en mogelijkheden kan de overdracht
van technologie zeer moeilijk statistisch worden
geraamd.
 Tot dusverre zijn geen omvattende studies gemaakt van
de uitwisseling van technologie tussen de Gemeenschap
en de Verenigde Staten. Met het oog hierop is het
onmogelijk enigermate nauwkeurig de betrekkelijke posi­
tie van de Gemeenschap en de Verenigde Staten te
kwantificeren in een van de voornaamste sectoren van de
economische activiteiten. Niettemin zijn redenen aanwe­
zig om te zeggen dat, de Gemeenschap zich in een relatief
zwakke positie bevindt in vergelijking met de Verenigde
Staten wat betreft bepaalde sectoren als computers en
plantaardige proteïnen.
Anderzijds wordt in een recent rapport van de Commis­
sie (1) gesuggereerd dat „Europese ondernemingen over
zeer belangrijke technische mogelijkheden beschikken in
vergelijking met hun voornaamste concurrenten, met
name Amerikaanse en Japanse ondernemingen; zij
beschikken thans over zeer sterke posities wat betreft de
kernenergiesector en de exploitatie van de resultaten van
de ruimtevaart. Anderzijds hebben zij een zekere achter­
stand in de zich uitbreidende sectoren van de micro-elek-
tronica en de biotechnologie. Op andere geavanceerde
gebieden van de technologie die meer marktgericht zijn
hebben zij een niet te onderschatten aandeel verworven
op de internationale markt in mededinging met een aantal
Amerikaanse ondernemingen die over grote onderzoek­
en ontwikkelingsmogelijkheden beschikken . . .".
De Gemeenschap moet een zeer belangrijke taak vervul­
len ter versterking van de Europese mogelijkheden op het
gebied van de technologie. De Gemeenschap vertegen­
woordigt een markt die op zichzelf van voldoende
omvang is om de nodige onderzoek- en ontwikkelings-
werkzaamheden te stimuleren. Zij kan systematische
samenwerking binnen de Gemeenschap vergemakkelij­
ken, zowel wat betreft de particuliere als de overheidson-
dernemingen, en daardoor bijdragen tot het minimalise­
ren van nodeloos dubbel werk met betrekking tot zeer
dure onderzoek- en ontwikkelingsactiviteiten.
 Om deze redenen heeft de Commissie onlangs een
kaderprogramma voor een Europees wetenschappelijk en
technisch beleid voorgesteld (2). Tot de hierin opgeno­
men sectoren behoren de landbouw, de grondstoffen, de
energie en de industrie. In deze laatste sector wordt
bijzondere nadruk gelegd op de biotechnieken en de
informatietechnieken.
Op zeer belangrijke gebieden van de informatietechnie­
ken heeft de Commissie reeds een mededeling aan de
Raad voorgelegd betreffende een Europees beleidspro­
gramma voor onderzoek en ontwikkeling op het gebied
van de informatietechnieken (ESPRIT) (3).
Zoals werd onderstreept in twee recente mededelingen
van de Commissie met betrekking tot de innovatie (4)
heeft de Gemeenschap duidelijk een taak te vervullen
inzake initiatieven en steunmaatregelen die op dit gebied
zijn vereist (bij voorbeeld de interne markt, de technische
normen en standaarden, de eigendomsrechten inzake kennis, financiële en belastingmaatregelen, aankopen
door de overheid, enz.) ter ondersteuning van technische
innovaties in de strategische sectoren.
(*) „Scientific potential and policies in the EEC Member States"
(1982, EUR 7973).
(2) COM(82) 865 def.
(3) COM(82) 287 def.
(4) COM(81) 620 def. en COM(82) 251 def.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1344/82
van de heer Corentin Calvez (L - F)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(15 oktober 1982)
Betreft: Industriebeleid
Acht de Commissie het wenselijk een Europees program­
ma op te stellen ter stimulering van investeringen als
onderdeel van een werkloosheidsbestrijdingsplan en een
vastberadener beleid inzake het intracommunautaire
handelsverkeer?
Kan zij de huidige stand van zaken aangeven met
betrekking tot de vaststelling van communautaire voor­
schriften ter zake en mededelen welke maatregelen tot een
betere industriële samenwerking tussen de Lid-Staten
kunnen bijdragen, met name op het gebied van de
rentevergoedingen ?
Antwoord van de heer Ortoli
namens de Commissie
(10 februari 1983)
De Commissie is van mening dat een van de belangrijkste
lijnen van het economisch beleid dat thans de Gemeen­
schap moet leiden de stimulering van de investeringsacti­
viteit moet zijn (J), met name met het oog op de bijzonder
zorgwekkende werkgelegenheidssituatie.
 Te dien einde heeft zij bij de Raad in oktober 1982 twee
voorstellen ingediend voor een besluit in deze zin,
waarover het Parlement om advies is verzocht:
— het ene betreft de maatregelen ter bevordering van de
investeringen (z);
— het andere betreft de voortzetting en verdere ontwik­
keling van de activiteiten van het nieuwe communau­
taire instrument tot opneming en verstrekking van
leningen (3). 13. 4. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 100/5
Tegelijkertijd is de Commissie krachtig voortgegaan met
het gebruik van de andere te harer beschikking staande
financiële instrumenten tot behoud of schepping van
arbeidsplaatsen; zo wordt een intensiever gebruik
gemaakt van de leningen voor industriële investeringen
(artikel 54 van het EGKS-Verdrag) ter verbetering van
het mededingingsvermogen van de ondernemingen en
aldus tot het behoud van de werkgelegenheidsmogelijk­
heden. De omschakelingsleningen (artikel 56 van het
EGKS-Verdrag), die de financiering mogelijk maken van
alle investeringen waarbij nieuwe arbeidsplaatsen wor­
den geschapen die zullen worden bezet door uit EGKS-be-
drijven vrijgekomen arbeidskrachten, zullen in 1983 nog
kunnen worden verhoogd, dank zij hogere bedragen ten
behoeve van de verstrekking van rentesubsidies, terwijl de
verstrekking van globale leningen een effectieve onder­
steuning vormt van de schepping van arbeidsplaatsen bij
kleine en middelgrote ondernemingen.
Voorts worden via de Euratom-leningen investeringen
gesteund op het gebied van de energie.
Bovendien heeft de Commissie zojuist een nieuw beroep
gedaan op de Raad om spoedig operationele maatregelen
te treffen ter verdere stimulering van de opbouw en
verdieping van de communautaire interne markt. Zij
verzoekt met name dat alle Lid-Staten zich verzetten tegen
de protectionistische tendensen en neigingen en dat de
Raad spoedig talrijke nog in behandeling zijnde richtlij­
nen aanneemt die de doeltreffendheid van de interne
markt versterken (4).
 Meer in het bijzonder met betrekking tot de normen wijst
de Commissie op de steun die zij geeft aan de activiteit van
de Europese normalisatie-instituten (s).
De maatregelen ter bevordering van een betere industriële
vervlechting tussen de Lid-Staten vloeien vooral voort uit
de bovengenoemde verdieping van de interne markt. De
Commissie wijst het geachte Parlementslid onder meer op
de voorstellen met betrekking tot de Europese groepering
tot samenwerking (6) die de basis vormt voor een ware
transnationale samenwerking tussen de Europese bedrij­
ven. Dit voorstel is thans in behandeling bij de Raad. In
dezen wordt het geachte Parlementslid verzocht de ant­
woorden te raadplegen op de vragen van de heer Cousté,
nr. 422/81 (7) aan de Commissie en nr. 1050/81 (8) aan
de Raad.
(*) In dit verband zij gewezen op de resolutie van 12 juli 1982
van de Raad Sociale Zaken waarin hij uiting gaf aan zijn
krachtige steun aan de expansie van de investeringen als
essentiële instrumenten voor de schepping van arbeidsplaat­
sen.
(2) Doe. COM(82) 641 def. van 8. 10. 1982.
(3) Doe. COM(82) 601 def. van 15. 10. 1982.
(4) Doe. COM(82) 735 van 12. 11. 1982.
(s) Doe. COM(80) 400 van 19. 8. 1980.
(6) PB nr. C 103 van 28. 4. 1978, blz. 4.
(7) PB nr. C 240 van 18. 9. 1982.
(8) PB nr. C 30 van 8. 2. 1982. SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1346/82
van de heer Corentin Calvez (L - F)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(15 oktober 1982)
Betreft: Scheepsbouw
De malaise in het zeevervoer dat te kampen heeft met een
dalende vraag als gevolg van het afnemende olievervoer,
weerhoudt de reders ervan bij scheepswerven opdrachten
te plaatsen, te meer daar er in de wereld een overcapaciteit
aan schepen bestaat.
 De concurrentie van Aziatische landen die er niet voor
terugschrikken opdrachten tegen verlies aan te nemen en
wier kosten 25 % lager liggen dan in onze Europese
landen, spitst de problemen van de Europese scheepswer­
ven, die gedwongen zijn bij de Lid-Staten om steun te
vragen, nog toe.
Is de Commissie voornemens op korte termijn maatrege­
len te nemen om de werkgelegenheid in de scheepsbouw
veilig te stellen?
Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(17 februari 1983)
Zoals de Commissie op 17 december 1982 in het
Parlement tijdens het debat over het verslag van mevrouw
Desouches over de steunverlening aan de scheepsbouw
heeft gezegd, is zij zich sterk bewust van de situatie waarin
de sector scheepsbouw zich bevindt. Het geachte Parle­
mentslid zij verwezen naar het verslag dat zij bij de Raad
heeft ingediend en waarvan het Parlement op de hoogte is
gesteld (*). In dit document gaat de Commissie tevens de
concurrentie van de Aziatische landen na.
 Daar de crisis in de sector voortduurt en gezien de
noodzaak om steun te verlenen aan de door de scheeps­
werven van de Gemeenschap ondernomen pogingen om
hun situatie gezond te maken en te consolideren ten einde
de sociale en economische gevolgen van de structurele
aanpassingen te beperken, is het noodzakelijk gebleken
de communautaire discipline voort te zetten, waardoor
het mogelijk was acties ten uitvoer te leggen om het
concurrentievermogen van de Europese industrie te ver­
groten, waarbij werd vermeden dat steeds meer steriele
steunmaatregelen werden getroffen en tevens een bijlage
werd geleverd aan de instandhouding van een zeker
aantal arbeidsplaatsen. Daarom heeft de Raad op voor­
stel van de Commissie op 21 december 1982 de geldig­
heid van de op 28 april 1981 vastgestelde vijfde richtlijn
betreffende de steunverlening aan de scheepsbouw tot en
met 31 december 1984 verlengd.
De Commissie tracht inzicht te krijgen in de perspectieven
van nieuwe acties die kunnen bijdragen aan een verbete­
ring van het concurrentievermogen van de werven, daar
de overlevingskansen van deze sector in de eerste plaats Nr. C 100/6 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 13. 4. 83
hiervan afhangen. De voorgenomen aanpak is gelegen in
het stimuleren van een sterkere rationalisering en moder­
nisering op het niveau van de afzonderlijke onderne­
mingen, een betere benutting van de communautaire
dimensie door bevordering van de samenwerking tussen
werven op gebieden als de aanwezigheid op de markten,
standaardisering en onderzoek en ontwikkeling; voorts in
het stimuleren van een beter inspelen op de vraag en
eventueel van de mogelijkheden om de vraag op een zeker
niveau te houden.
 De Commissie is evenwel van mening dat het behoud van
de werkgelegenheid als zodanig niet de overhand mag
hebben op de noodzakelijke herstructurering van deze
sector. Gezien de sociale en regionale gevolgen van de
herstructurering van de scheepsbouw heeft zij een nieuwe
actie met 17 miljoen Ecu aan quotavrije middelen van het
EFRO voorgesteld in bepaalde, meer in het bijzonder
getroffen gebieden, om nieuwe economische activiteiten
te ontwikkelen waarbij werkgelegenheid wordt gescha­
pen.
Voorts zij opgemerkt dat het Sociaal Fonds in 1981/1982
financiële steun in de orde van grootte van 1 miljoen Ecu
heeft verleend aan de opleiding van werknemers die de
scheepsbouw verlaten.
(M Doe. COM(82) 564 def. van 13. 9. 1982.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1401/82
van mevrouw Marijke Van Hemeldonck (S - B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(20 oktober 1982)
Betreft: Europese School te Mol
Is de Commissie op de hoogte dat de cursussen in de
Engelse taal werden afgeschaft?
Verder, weet de Commissie dat er geen lessen gegeven
worden in de Deense taal ondanks het feit dat er Deense
kinderen te Mol op school zijn?
Kan de Commissie de reden opgeven waarom deze
beslissingen werden genomen? Welke stappen gaat de
Commissie aanwenden om dit euvel weg te werken?
Antwoord van de heer Burke
namens de Commissie
(23 februari 1983)
De Commissie zou er allereerst op willen wijzen dat de
Europese Scholen, eerder dan een Gemeenschapsinstel­
ling te vormen, in feite zijn opgezet als intergouvernemen­
teel lichaam, waarvan de belangrijkste besluitvormende instantie het dagelijks bestuur is. Van het dagelijks
bestuur maken 11 stemgerechtigde leden deel uit,
1 vertegenwoordiger per Lid-Staat en 1 die de Commissie
vertegenwoordigt.
 Gelet op deze structuur kan de Commissie op deze vraag
alleen antwoorden in haar hoedanigheid van 1 van de 11
leden van het dagelijks bestuur en zich baserend op
informatie die werd verkregen van de betrokken school-
instanties.
Wat het eerste punt betreft dat in de vraag aan de orde
wordt gesteld, veronderstelt de Commissie dat het geach­
te Parlementslid doelt op het sluiten van de Engelstalige
afdeling van de school en niet alleen op het stopzetten van
Engelse klassen.
In 1976 werd te Mol bij wijze van proef een Engelstalige
afdeling opgericht in de hoop dat zich geleidelijk een
voldoende aantal leerlingen voor de afdeling zou inschrij­
ven. Dit was echter niet het geval en als gevolg van de
niet-Ieefbaarheid van de afdeling werd het besluit geno­
men dat er geen ander alternatief was dan de afdeling te
sluiten.
In nauwe samenwerking met de schoolinspectie van het
Verenigd Koninkrijk en in overleg met de ouders van de
betrokken kinderen werden pogingen in het werk gesteld
om een aanvaardbaar alternatief te vinden voor de in de
afdeling ingeschreven leerlingen. Dit leidde ertoe dat
sommige leerlingen naar andere taaisecties werden over­
geplaatst en andere naar een van de twee scholen te
Brussel.
Ook voor de leerkrachten die bij de sluiting waren
betrokken werd door de betrokken instanties een bevre­
digende oplossing gevonden.
 Ten aanzien van het algemene probleem van niet-leef-
baarheid van klassen als gevolg van onvoldoende aantal­
len leerlingen, zal het het geachte Parlementslid wellicht
interesseren te vernemen dat op de recente bijeenkomst
van het dagelijks bestuur een besluit werd genomen dat,
in afwachting van een gedetailleerd onderzoek naar dit
specifieke probleem (waarin onder meer zou worden
aangegeven hoe de situatie kan worden verbeterd), in het
komende jaar op de Europese Scholen geen enkele
afdeling zal worden gesloten op grond van ontoereikende
aantallen leerlingen.
De school wordt momenteel bezocht door 2 Deense
leerlingen. Overeenkomstig besluiten en richtlijnen die
zijn neergelegd door het dagelijks bestuur, werd het
onmogelijk geoordeeld om voor zo een klein aantal lessen
in het Deens te geven. Naar verluidt maken de twee
betrokken leerlingen echter bevredigende voortgang in de
Nederlandstalige afdeling, waar ze als eerste buitenlandse
taal Engels onderwezen krijgen.
 De Commissie zal doen wat in haar vermogen ligt om
ervoor te zorgen dat de belangen van de leerlingen van de
Europese Scholen ten volle en op de juiste wijze worden
gediend bij alle besluiten die door het dagelijks bestuur
worden getroffen. Er moet echter worden benadrukt dat
de Europese Scholen niet onder haar toezicht vallen. 13. 4. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 100/7
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1435/82
van de heer Pierre-Bernard Cousté (DEP - F)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(20 oktober 1982)
Betreft: Contingenteringsmaatregelen van Canada ten
opzichte van de Europese uitvoer van leren
schoenen
Kan de Commissie een overzicht geven van de betrekkin­
gen tussen Canada en de Gemeenschap op het gebied van
de handel in leren schoenen en de volgende vragen
beantwoorden:
— Wat is haar mening over het contingenteringsbesluit
van Canada? '
— Welke maatregelen denkt zij te nemen om hieraan een
einde te maken?
— Welke vergelijking kan zij maken tussen de Canadese
maatregelen van 1977 en de huidige?
— Hoe ziet de uitvoer van elk van de Lid-Staten naar
Canada vanaf 1976 eruit?
— Welke gevolgen zullen uit deze contingentering voor
de Europese industrie voortvloeien?
— Is zij van mening dat de Canadese schoenenindustrie
werkelijk wordt bedreigd?
Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(25 februari 1983)
Op 1 december 1977 stelde Canada een invoercontingent
van 32,9 miljoen paar schoenen in en verklaarde daarbij
dat deze maatregel slechts voor een periode van drie jaar
van kracht zou zijn.
 De Commissie heeft Canada er steeds op gewezen dat zij
zich haar rechten in het kader van de GATT voorbe­
houdt. Op 17 juli 1980 deelde de Canadese Regering de
Commissie mee dat zij voornemens was het contingent
voor een periode van ten hoogste één jaar te verlengen ten
einde het anti-dumpingtribunaal in staat te stellen de
eventuele gevolgen van opheffing van de invoerbeperkin­
gen voor de Canadese schoeiselindustrie te bestuderen en
na te gaan of deze invoer de binnenlandse industrie zou
bedreigen of haar schade zou toebrengen.
De Gemeenschap riep de procedures uit hoofde van
artikel XIX van de GATT in, waarop compensatie werd aangeboden voor het jaar verlenging. De Gemeenschap
aanvaardde deze, op voorwaarde dat het contingent na
één jaar zou worden opgeheven.
In november 1981 verviel het oude contingenteringssys-
teem en werd op grond van artikel XIX van de GATT
een nieuw systeem ingevoerd voor niet-leren schoeisel
voor een nieuwe periode van drie jaar ingaande 1 decem­
ber 1981.
Op 5 februari 1982 vond overleg in het kader van de
GATT (artikel XIX) plaats.
Onder zware druk van de industrie en van de provinciale
regeringen kondigde de Canadese Regering op 9 juli 1982
tot en met 30 november 1984 geldende nieuwe beperkin­
gen op de invoer van lederen schoeisel aan op basis van
artikel XIX van de GATT.
Het volgende contingent werd vastgesteld:
9 juli tot 30 november 1982: 3,4 miljoen paar;
1 december 1982 tot 30 november 1983: 11,4 miljoen
paar;
1 december 1983 tot 30 november 1984: 11,7 miljoen
paar.
Op verzoek van de Gemeenschap werd op 27 juli 1982
krachtens artikel XIX van de GATT onmiddellijk over­
leg gepleegd.
 De vertegenwoordiger van de Commissie gaf een over­
zicht van het reeds gepleegde overleg tussen de Gemeen­
schap en Canada met betrekking tot de beperkingen van
Canadese zijde voor de invoer van schoenen en verklaarde
dat de nieuwe beperkingen ernstige gevolgen zouden
hebben voor de communautaire uitvoer, terwijl deze
volgens het Canadese tribunaal geen schade aan de
Canadese industrie toebrengt.
Op 19 en 20 oktober 1982 werd in Genève opnieuw
overleg gepleegd in het kader van artikel XIX van de
GATT.
Op 31 december 1982 bereikten Canada en de Gemeen­
schap overeenstemming over een door Canada aan de
Gemeenschap aan te bieden compensatie.
 De Commissie verwijst het geachte Parlementslid naar het
verslag van het Canadese anti-dumpingtribunaal, dat zelf
tot de volgende conclusie komt:
„Het tribunaal is van mening dat de industrie thans in
staat is te concurreren met de invoer uit andere industrie­
landen, gezien de normale bescherming die wordt gebo­
den door de evaluatiemethoden, de tarieven, de kosten en
andere uitgaven naast de erkende regels van loyale han­
del." (blz. 118 van het verslag dat in februari 1981 werd
gepubliceerd). Nr. C 100/8 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 13. 4. 83
Uitvoer van de EEG naar Canada
Schoeisel met bovendeel van leder (uitgezonderd pantoffels)
(H = 1 000 paar; W = 1 000 Ecu)
Bondsrepubliek Duitsland
H
W
Frankrijk
H
W
Italië
H
W
Nederland
H
W
België-Luxemburg
H
W
Verenigd Koninkrijk
H
W
Ierland
H
W
Denemarken
H
W 1976
131
1530
601
3 959
4 881
30 328
27
89
1
3
816
7 2490)
285
3 131
24
134 1977
166
2 188
467
3 316
4 302
33 145
15
66
—
3
787
8 435
309
3 725
23
158 1978
128
1 902
258
2 612
3 931
30 068
11
28
—
2
416
5 227
237
2 955
17
122 1979
94
1606
138
1725
4 036
29 712
7
69
1
9
294
3 939
206
2 770
5
46 1980
84
1 403
75
1 004
2 972
27 330
10
103
—
—
138
2 471
101
1 597
3
23 1981
99
1 973
n. v.
1 967
3 664
38 647-
—
8
—
1
n. v.
n. v.
139
2 304
2
14
(*) Verenigd Koninkrijk pantoffels inbegrepen.
Bron: BSEG.
 aangegane contracten hebben gerespecteerd, daartoe niet
langer meer in staat, aangezien zij geen eigenaar meer zijn
van het landbouwbedrijf.
Is de Commissie gezien deze feiten het ermee eens:
1. dat gerechtelijke vervolging van deze boeren onder
deze omstandigheden onrechtvaardig is;
2. dat artikel 12, lid 2, van Verordening (EEG)
nr. 1391/78 moet kunnen worden toegepast; dit
artikel blijkt immer niet volledig te zijn en het
gedwongen afstand doen van het hele landbouwbe­
drijf door executoriale verkoping moet kunnen wor­
den beschouwd analoog aan het genoemde voorbeeld
van onteigening van een aanzienlijk deel van het
bedrij fsareaal van betrokkene, voor zover deze ont­
eigening niet te voorzien was op de dag waarop het
contract werden gesloten;
3. dat een executoriale verkoping moet kunnen worden
aanvaard als een voldoende bewijs voor de onmoge­
lijkheid tot terugbetaling, zoals bedoeld in artikel 11,
lid 3?
(») PB nr. L 131 van 26. 5. 1977, blz. 1.
(2) PB nr. L 167 van 24. 6. 1978, blz. 45. SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1492/82
van de heer Kent Kirk (ED - DK)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(8 november 1982)
Betreft: Toepassing van de Verordeningen (EEG)
nr. 1078/77 en (EEG) nr. 1391/78
Een aantal Deense landbouwers die uit hoofde van de
Verordeningen (EEG) nr. 1078/77 (*) en (EEG)
nr. 1391/78 (2) van de Raad contracten hebben afgeslo­
ten, hebben tijdens de looptijd van het contract moeten
toezien hoe hun boerderijen op een executoriale verkoop
werden verkocht, aangezien zij niet in staat waren hun
crediteuren te betalen. De nieuwe eigenaars wensten niet
te delen in de contractuele verplichtingen, hetgeen
beschouwd werd als contractbreuk vanwege deze boeren.
Tegen hen werd een rechtsvordering ingesteld waarbij
terugbetaling werd geëist van de bedragen die sinds het
aangaan van het contract werden betaald.
 Zoals duidelijk blijkt, zijn deze boeren, die tot op het
ogenblik van de executoriale verkoping van hun bedrijf de 13. 4. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 100/9
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(1 februari 1983)
Artikel 12 van Verordening (EEG) nr. 1391/78 handelt
over de voorwaarden waarop een premie-ontvanger of
zijn opvolger, die een uit de premieregeling voortvloeien­
de verplichting niet nakomt als gevolg van overmacht,
vrijgesteld kan worden van terugbetaling van de reeds
uitgekeerde premiebedragen.
In lid 2 wordt slechts een enuntiatieve opsomming ge­
geven van omstandigheden, waarin toepassing van de in
lid 1 bedoelde regeling verantwoord kan zijn.
In de in de vraag beschreven situatie lijkt het niet om
overmacht te gaan; het is echter niet uitgesloten dat de
omstandigheden die tot executoriale verkoop hebben
geleid, in bepaalde gevallen als overmacht kunnen wor­
den erkend (artikel 12, lid 2, eerste alinea, van Verorde­
ning (EEG) nr. 1391/78). Het komt de Lid-Staten toe te
beoordelen welke omstandigheden eventueel als over­
macht kunnen worden beschouwd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1494/82
van mevrouw Antoinette Spaak (NI - B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(8 november 1982)
Betreft: Misbruik van regionale steunmaatregelen door
de Belgische Regering ten voordele van Vlaan­
deren
Naar aanleiding van het besluit van de Commissie van
22 juli 1982 is gebleken dat de Belgische Regering sind 12
jaar niet alleen steun heeft verstrekt aan hoofzakelijk in
Vlaanderen gelegen regio's die thans bij dit zelfde besluit
zijn uitgesloten van steun, maar eveneens aan regio's die
reeds krachtens het besluit van de Commissie van 26 april
1972 geen steun mogen ontvangen.
Het bewijs hiervan wordt geleverd door het programma
voor regionale ontwikkeling van Vlaanderen voor 1981 —
1985 dat vorig jaar aan de Commissie werd voorge­
legd.
 Uit dit programma blijkt dat alleen al voor de periode
1978 - 1980 van de 9,6 miljard Bfr. die voor regionale
hulp in Vlaanderen was bestemd, 3,8 miljard Bfr. werd
verstrekt aan niet-ontwikkelingsgebieden, hetgeen bete­
kent dat een belangrijk bedrag voor regionale ontwikke­
ling naar Vlaamse regio's is gegaan die bij besluit van de
Commissie van 26 april 1972 officieel van hulp zijn
uitgesloten.
Welk standpunt denkt de Commissie in te nemen ten
aanzien van deze zeer ernstige inbreuk en hoe denkt zij met name de Belgische Regering ertoe te bewegen deze
onwettig gebruikte steungelden terug te betalen?
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1547/82
van mevrouw Antoinette Spaak (NI - B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(15 november 1982)
Betreft: Toezicht op door de Lid-Staten verleende
steun
De Belgische Regering heeft alleen al voor de periode
1978-1980 voor 3,6 miljard Bfr. steun verleend aan
gebieden in het Vlaamse gewest, die door het besluit van
de Commissie van 26 april 1972 hiervan uitdrukkelijk
worden uitgesloten. De Commissie heeft hiertegen niets
ondernomen, ofschoon deze steun strijdig is met de
bepalingen van het Verdrag van Rome.
Voorts blokkeerde zij onlangs vier verzoeken om steun
aan gebieden in het Waalse gewest.
 Kan de Commissie mededelen hoe zij over de situatie
denkt en op grond van welke argumenten zij al dan niet
een procedure tegen met het Verdrag strijdige steunmaat­
regelen aanhangig zal maken?
Gecombineerd antwoord van de heer Andriessen
namens de Commissie
op de schriftelijke vragen nr. 1494/82 en nr. 1547/82
(21 februari 1983)
In verband met de inbreuken die België zou hebben
gemaakt op het besluit van de Commissie van 26 april
1972 werden twee verzoeken om inlichtingen tot de
Belgische Regering gericht. Deze verzoeken hadden
betrekking op een ruimere periode dan die van de jaren
1978 - 1980 en betroffen niet alleen het Vlaamse maar
ook het Waalse gewest.
Bij brief van 24 november 1982 heeft de Belgische
Regering de Commissie geantwoord. Dit antwoord
wordt thans door de Commissie bestudeerd. In aanslui­
ting daarop zal zij beslissen over de op grond van het
EEG-Verdrag te ondernemen stappen.
Inderdaad heeft de Commissie in het recente verleden drie
steunmaatregelen verboden en een steunmaatregel
geblokkeerd, alle vier in het Waalse gewest. Het betrof
hier echter geen steunmaatregelen met regionale strek­
king, zoals in het voorafgaande bedoeld, doch steun met
een sectorieel karakter en het is onder dat gezichtspunt
dat de Commissie zich er niet mee kon verenigen. Nr. C 100/10 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 13. 4. 83
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1526/82
van de heer Paul-Henry Gendebien (CDI-B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(8 november 1982)
Betreft: Ruimtelijke ordening in de Gemeenschap -
bevoegdheden van de Commissie
Het Europese Parlement bezit bevoegdheden inzake
ruimtelijke ordening, en heeft dienovereenkomstig com­
missies opgericht die uitvoerige verslagen opstellen over
vervoer en infrastructuur, regionale uitrusting, milieube­
scherming, landbouw, bossen, berg- en zeegebieden,
enz.
 Kan de Commissie harerzijds uiteenzetten welke, hetzij
krachtens de Verdragen, hetzij in verband met haar
dagelijkse beheer van de communautaire zaken, haar
bijzondere of algemene bevoegdheden zijn op het gebied
van ruimtelijke ordening?
Is er sprake van een communautaire wil en realiteit op het
gebied van ruimtelijke ordening of is daarentegen ruim­
telijke ordening slechts een vrijwillige of toevallige aan­
gelegenheid die a posteriori voortvloeit uit verschillende
niet-gecoördineerde besluiten?
Acht de Commissie de huidige situatie van haar bevoegd­
heden en eventuele beslissingen op het gebied van ruim­
telijke ordening tevredenstellend en welke verwachtingen
koestert zij eventueel voor de toekomst om een en ander te
verbeteren of te herzien?
Antwoord van de heer Giolitti
namens de Commissie
(22 februari 1983)
Hoewel de Gemeenschap krachtens artikel 2 van het
Verdrag tot taak heeft de harmonische ontwikkeling van
de economische activiteit binnen de Gemeenschap te
bevorderen, verleent geen enkele bijzondere bepaling van
het Verdrag haar specifieke bevoegdheden inzake ruim­
telijke ordening. Ruimtelijke ordening als zodanig
behoort derhalve niet tot de taken van de Commissie. Het
begrip ruimtelijke ordening heeft trouwens in de Lid-Sta-
ten een verschillende inhoud, die kan variëren van
landinrichting zonder meer tot regionale ontwikkeling.
In het kader van het beleid van de Gemeenschap in
bepaalde sectoren is de Commissie evenwel bevoegd
ten aanzien van een aantal uit een communautair oogpunt
voor de ruimtelijke ordening zeer belangrijke economi­
sche elementen.
