A Bizottság (EU) 2016/1075 felhatalmazáson alapuló rendelete (2016. március 23.) a 2014/59/EU európai parlamenti és tanácsi irányelvnek a helyreállítási tervek, szanálási tervek és csoportszintű szanálási tervek tartalmát, az illetékes hatóság által a helyreállítási tervek és csoportszintű helyreállítási tervek tekintetében értékelendő minimumkövetelményeket, a csoporton belüli pénzügyi támogatás feltételeit, a független értékelőkre vonatkozó követelményeket, a leírási és átalakítási hatáskörök szerződéses elismerését, az értesítési követelmények és a felfüggesztésre vonatkozó közlemény eljárásait és tartalmát, valamint a szanálási kollégiumok operatív működését meghatározó szabályozástechnikai standardok tekintetében történő kiegészítéséről (EGT-vonatkozású szöveg)
De geloofwaardigheid van elke herstelmogelijkheid in het plan als bedoeld in lid 1, onder b) wordt beoordeeld in het licht van de volgende elementen: a) in hoeverre de tenuitvoerlegging onder zeggenschap van de instelling of groep plaatsvindt en in hoeverre deze zou afhangen van maatregelen van derde partijen; b) of het programma een voldoende breed scala omvat van herstelmogelijkheden en passende indicatoren, voorwaarden en procedures om de tijdige uitvoering van deze mogelijkheden te waarborgen; c) in hoeverre het plan inspeelt op redelijkerwijs te verwachten gevolgen van de uitvoering van de voorgestelde herstelmogelijkheid voor de instelling of groep; d) of het plan en met name de herstelmogelijkheden de levensvatbaarheid van de instelling of groep in stand zouden houden en de financiële draagkracht zouden herstellen; e) indien van toepassing, de mate waarin de instelling of groep, of concurrenten met vergelijkbare kenmerken, erin zijn geslaagd het hoofd te bieden aan een eerdere periode van financiële stress met dezelfde kenmerken als in het desbetreffende scenario door gebruik te maken van de beschreven herstelmogelijkheden, met name wat betreft de tijdige uitvoering van de herstelmogelijkheden en, in het geval van een groepsherstelplan, de coördinatie van de herstelmogelijkheden binnen de groep. Artikel 19 Herstelmogelijkheden Bij de beoordeling van de mate waarin het herstelplan voldoet aan het criterium in artikel 6, lid 2, onder b), van Richtlijn 2014/59/EU, toetst de bevoegde autoriteit: 1. of redelijkerwijs te verwachten valt dat het plan en de individuele herstelmogelijkheden tijdig en doeltreffend kunnen worden uitgevoerd, zelfs in situaties van ernstige macro-economische en financiële stress; 2. of redelijkerwijs te verwachten valt dat de uitvoering van het plan en van de specifieke herstelmogelijkheden de doelstellingen in afdoende mate kan verwezenlijken zonder significante nadelige gevolgen voor het financiële stelsel; 3. of het scala van herstelmogelijkheden op afdoende wijze het risico beperkt op belemmeringen voor de uitvoering van die mogelijkheden of schadelijke systeemrelevante effecten, die het gevolg zijn van gelijktijdig genomen herstelmaatregelen van andere instellingen of groepen; 4. de mate waarin de herstelmogelijkheden kunnen conflicteren met de mogelijkheden van instellingen of groepen met soortgelijke kwetsbaarheden, bijvoorbeeld als gevolg van soortgelijke bedrijfsmodellen, strategieën of de reikwijdte van hun bedrijfsactiviteit, als de mogelijkheden op hetzelfde moment zouden worden uitgevoerd; 5. de mate waarin de gelijktijdige uitvoering van herstelmogelijkheden door verschillende instellingen of groepen naar verwachting het resultaat en de haalbaarheid van die mogelijkheden negatief zal beïnvloeden.  Artikel 20 Specifieke vereisten voor groepsherstelplannen Bij de beoordeling van de mate waarin een groepsherstelplan voldoet aan de criteria van artikel 7, leden 4 en 6, van Richtlijn 2014/59/EU, toetst de bevoegde autoriteit: 1. de mate waarin het plan de groep als geheel en elke instelling van de groep kan stabiliseren, met name rekening houdend met: a) de beschikbaarheid van herstelmogelijkheden op groepsniveau om waar nodig de financiële positie van een dochteronderneming te herstellen, zonder de financiële draagkracht van de groep aan te tasten; b) de vraag of de groep als geheel, en elke instelling binnen de groep die haar activiteit bij deze herstelmogelijkheid zou voortzetten, na de uitvoering van een bepaalde herstelmogelijkheid nog steeds een levensvatbaar bedrijfsmodel zou hebben; c) de mate waarin de in het plan opgenomen regelingen de coördinatie en samenhang verzekeren van de maatregelen die moeten worden genomen op het niveau van de moederonderneming of van een instelling waarop geconsolideerd toezicht wordt uitgeoefend in overeenstemming met hoofdstuk 3 van titel VII van Richtlijn 2013/36/EU of op het niveau van individuele instellingen. In het bijzonder wordt getoetst in hoeverre de in het plan opgenomen bestuursprocessen rekening houden met de bestuursstructuur van individuele dochterondernemingen en alle relevante wettelijke beperkingen; 2. in hoeverre het plan voorziet in oplossingen voor het wegnemen van eventuele belemmeringen voor de tenuitvoerlegging van herstelmaatregelen binnen de groep die zijn geïdentificeerd in het kader van een scenario als bedoeld in artikel 5, lid 6, van Richtlijn 2014/59/EU; indien de belemmeringen niet kunnen worden weggenomen, de mate waarin alternatieve herstelmaatregelen dezelfde doelstellingen kunnen verwezenlijken; 3. in hoeverre het plan voorziet in oplossingen om eventuele wezenlijke praktische of juridische belemmeringen weg te nemen voor de onmiddellijke overdracht van eigen vermogen of voor het terugbetalen van activa of passiva binnen de groep; indien de belemmeringen niet kunnen worden weggenomen, de mate waarin alternatieve herstelmaatregelen dezelfde doelstellingen kunnen verwezenlijken; Artikel 21 Aard van de te beoordelen entiteit of entiteiten Bij de beoordeling van de algehele geloofwaardigheid van een herstelplan in overeenstemming met de artikelen 18, 19 en 20, houdt de bevoegde autoriteit rekening met de aard van de activiteiten van de entiteit of entiteiten die onder het plan vallen, hun omvang en verwevenheid met andere instellingen en groepen en met het financiële stelsel in het algemeen. HOOFDSTUK II AFWIKKELINGSPLANNEN AFDELING I Inhoud van afwikkelingsplannen Artikel 22 In afwikkelingsplannen op te nemen informatiecategorieën.  Een afwikkelingsplan bevat ten minste de elementen die in dit artikel onder 1 tot en met 8 zijn opgenomen, inclusief alle informatie die in overeenstemming met de artikelen 10 en 12 van Richtlijn 2014/59/EU vereist is, alsmede aanvullende informatie die nodig is voor het uitvoeren van de afwikkelingsstrategie: 1. een samenvatting van het plan, met inbegrip van een beschrijving van de instelling of groep en een overzicht van de onder b) tot en met h) genoemde elementen; 2. een beschrijving van de afwikkelingsstrategie die in het plan wordt overwogen, met inbegrip van: a) de identificatie van de verschillende afwikkelingsmaatregelen in het kader van het plan; b) de identificatie van de juridische entiteit of entiteiten waarop afwikkelingsmaatregelen zouden worden toegepast; c) de identificatie van kritieke functies of kernbedrijfsonderdelen die in stand worden gehouden en die welke naar verwachting van andere functies worden gescheiden; d) een raming van het tijdschema voor de uitvoering van elk materieel aspect van het plan, als vereist uit hoofde van artikel 10, lid 7, onder d), van Richtlijn 2014/59/EU; e) een gedetailleerde beschrijving van alle eventuele varianten op de voorkeursafwikkelingsstrategie die worden overwogen in omstandigheden waarin de voorkeursstrategie niet kan worden uitgevoerd; f) een beschrijving van het besluitvormingsproces voor de uitvoering van de afwikkelingsstrategie, met inbegrip van het voor de besluiten noodzakelijke tijdschema; g) voor groepsafwikkelingsplannen, de regelingen voor samenwerking en coördinatie tussen afwikkelings- en andere bevoegde autoriteiten van de lidstaten waar groepsentiteiten zijn gevestigd of waar zij belangrijke bijkantoren hebben en de betrokken autoriteiten van derde landen waar groepsentiteiten zijn gevestigd, overeenkomstig de schriftelijke regelingen en procedures als vastgelegd in hoofdstuk VI, afdeling I; 3. een beschrijving van de informatie en de regelingen voor het verstrekken van deze informatie, die noodzakelijk zijn voor een efficiënte tenuitvoerlegging van de afwikkelingsstrategie, met inbegrip van ten minste: a) een beschrijving van de informatie, en de processen om binnen een passende termijn de informatie te kunnen leveren die nodig is voor waarderingen, met name uit hoofde van de artikelen 36 en 49 van Richtlijn 2014/59/EU, en de verkoopbaarheid, met name uit hoofde van de vereisten voor de instrumenten van de verkoop van ondernemingen en overbruggingsinstellingen.  b) een inventarisatie van de kritieke functies en kernbedrijfsonderdelen van juridische entiteiten waarin met name de kritieke functies en kernbedrijfsonderdelen worden geïdentificeerd van entiteiten die onderworpen zijn aan afwikkelingsmaatregelen en de kritieke functies of kernbedrijfsonderdelen die zijn verspreid over juridische entiteiten die bij uitvoering van de afwikkelingsstrategie zouden worden opgesplitst; c) een beschrijving van de regelingen voor de uitwisseling van informatie tussen afwikkelingsautoriteiten en andere relevante autoriteiten, waaronder eventueel autoriteiten in andere lidstaten of in derde landen, in overeenstemming met artikel 90 van Richtlijn 2014/59/EU; d) een gedetailleerde beschrijving van de regelingen die ervoor moeten zorgen dat de informatie op grond van artikel 11 van Richtlijn 2014/59/EU actueel is en, indien vereist, beschikbaar is voor de afwikkelingsautoriteiten; 4. een beschrijving van de regelingen die zorgen voor de operationele continuïteit van de toegang tot kritieke functies tijdens de afwikkeling, met inbegrip van ten minste een beschrijving van: a) kritieke gedeelde systemen en activiteiten die moeten worden voortgezet om ervoor te zorgen dat kritieke functies en regelingen contractueel geldig en operationeel blijven bij de afwikkeling; b) interne en externe onderlinge afhankelijkheden die van vitaal belang zijn voor de instandhouding van de operationele continuïteit; c) regelingen ter waarborging van de toegang tot betalingssystemen of andere financiële infrastructuur die noodzakelijk is voor het instandhouden van kritieke functies, inclusief een beoordeling van de overboekbaarheid van de posities van cliënten; 5. een beschrijving van de financieringsbehoeften en van de financieringsbronnen die nodig zijn voor de uitvoering van de in het plan voorgestelde afwikkelingsstrategie, met inbegrip van ten minste: a) een beschrijving van de financierings- en liquiditeitsvereisten in het kader van de afwikkelingsstrategie; b) een beschrijving van mogelijke bronnen van afwikkelingsfinanciering, met inbegrip van de financieringsvoorwaarden, de voorwaarden voor het gebruik ervan, het moment van beschikbaarheid, de entiteiten waaraan ze financiering kunnen verschaffen, en de zekerheidsvereisten; c) indien relevant, een beschrijving en analyse van de vraag hoe en wanneer een instelling of groep, volgens de voorwaarden in het herstelplan, om het gebruik van centrale bankfaciliteiten kan verzoeken (met uitzondering van noodliquiditeitssteun of andere ondersteuning op niet-gestandaardiseerde voorwaarden) bij de afwikkeling, waaronder het identificeren van beschikbare zekerheid; d) voor groepen, een beschrijving van eventueel overeengekomen beginselen ter verdeling van de verantwoordelijkheid voor de financiering over financieringsbronnen in verschillende jurisdicties, inclusief financieringsbronnen in verschillende lidstaten op grond van artikel 12, lid 3, onder f), van Richtlijn 2014/59/EU; 6.  plannen voor communicatie met kritieke groepen van belanghebbenden, met inbegrip van ten minste: a) het management, de eigenaren en het personeel van de instelling of groep, met inbegrip van procedures voor overleg met het personeel en, indien van toepassing, dialoog met de sociale partners bij het afwikkelingsproces, en een beoordeling van de gevolgen van het plan voor de werknemers; b) klanten, media en het grote publiek; c) deposanten, aandeelhouders, obligatiehouders, tegenpartijen, infrastructuren voor de financiële markt en andere betrokken marktdeelnemers; d) administratieve of rechterlijke instanties wier goedkeuring of toelating van cruciaal belang is voor de afwikkelingsstrategie; e) eventuele adviseurs die nodig zijn voor de uitvoering van de afwikkelingsstrategie; 7. de conclusies van de afwikkelbaarheidsbeoordeling, met inbegrip van ten minste: a) de vaststelling of de betrokken instelling of groep thans afwikkelbaar is; b) een samenvatting van de conclusies van de liquidatiebeoordeling als vereist in artikel 23, lid 1, onder a); c) een gedetailleerde beschrijving van alle geïdentificeerde belemmeringen voor de afwikkelbaarheid, alsook van de maatregelen die zijn voorgesteld door de instelling of groep of zijn voorgeschreven door de afwikkelingsautoriteit om die belemmeringen aan te pakken of weg te nemen; d) een gekwantificeerde beoordeling van alle wijzigingen in de minimumvereisten voor in aanmerking komende passiva of de passende locatie van in aanmerking komende passiva, die nodig is om belemmeringen voor de afwikkelbaarheid weg te nemen of aan te pakken, rekening houdend met de criteria van artikel 45, lid 6, van Richtlijn 2014/59/EU, nader gespecificeerd in de gedelegeerde handelingen die zijn vastgesteld in overeenstemming met artikel 45, lid 2, van Richtlijn 2014/59/EU; 8. eventuele standpunten van de instelling of groep met betrekking tot het afwikkelingsplan. AFDELING II Beoordeling van de afwikkelbaarheid Artikel 23 Beoordelingsstadia 1. De afwikkelingsautoriteiten beoordelen de afwikkelbaarheid op basis van de volgende opeenvolgende fasen: a) beoordeling van de haalbaarheid en geloofwaardigheid van de liquidatie van de instelling of groep volgens normale insolventieprocedures in overeenstemming met artikel 24; b) selectie van een te beoordelen voorkeursafwikkelingsstrategie in overeenstemming met artikel 25; c) beoordeling van de haalbaarheid van de gekozen afwikkelingsstrategie in overeenstemming met de artikelen 26 tot en met 31; d) beoordeling van de geloofwaardigheid van de gekozen afwikkelingsstrategie in overeenstemming met artikel 32. 2.  Indien het volgens de afwikkelingsautoriteit duidelijk is dat instellingen of groepen vergelijkbare risico's voor het financiële stelsel vormen of dat de omstandigheden waarin hun liquidatie wellicht niet haalbaar is, vergelijkbaar zijn, kan de afwikkelingsautoriteit de haalbaarheid en geloofwaardigheid van de liquidatie van deze instellingen of groepen op een vergelijkbare of identieke manier beoordelen. De in de eerste alinea bedoelde typen van instellingen kunnen met name worden bepaald aan de hand van de criteria in artikel 98, lid 1, onder j), van Richtlijn 2013/36/EU. 3. Wanneer een afwikkelingsautoriteit vaststelt dat liquidatie van de instelling of groepsentiteiten volgens normale insolventieprocedures wellicht niet haalbaar of geloofwaardig is, of dat afwikkeling anderszins in het openbaar belang noodzakelijk kan zijn omdat liquidatie volgens normale insolventieprocedures de afwikkelingsdoelstellingen niet in dezelfde mate zou verwezenlijken, bepaalt ze een voorkeursafwikkelingsstrategie die past bij de instelling of groep op basis van door die instelling of groep geleverde informatie in de zin van artikel 11 van Richtlijn 2014/59/EU en de in deze verordening vastgestelde criteria. Voor zover nodig identificeert de afwikkelingsautoriteit ook alternatieve strategieën voor omstandigheden waarin de strategie niet haalbaar en geloofwaardig is. 4. Bij de beoordeling van de haalbaarheid en geloofwaardigheid van de voorkeursafwikkelingsstrategie wordt ook gekeken naar eventuele alternatieve strategieën als onderdeel van deze strategie. 5. In overeenstemming met artikel 11 van Richtlijn 2014/59/EU verzoeken de afwikkelingsautoriteiten de instelling of groep om de nodige aanvullende informatie voor het uitvoeren van de beoordelingen van de voorkeursstrategie en de alternatieve strategieën. 6. In voorkomend geval herziet een afwikkelingsautoriteit de voorkeursstrategie of overweegt ze alternatieve strategieën op basis van een voltooide beoordeling van de haalbaarheid en geloofwaardigheid van een voorkeursafwikkelingsstrategie als bedoeld in lid 4. 7. Indien een afwikkelingsautoriteit de voorkeursafwikkelingsstrategie herziet, beoordeelt ze de haalbaarheid en geloofwaardigheid van die herziene voorkeursstrategie in overeenstemming met de artikelen 26 en 27. Artikel 24 Haalbaarheid en geloofwaardigheid van liquidatie volgens normale insolventieprocedures 1. De afwikkelingsautoriteiten beoordelen de haalbaarheid en geloofwaardigheid van liquidatie van de instelling of groep volgens normale insolventieprocedures, evenals de impact die liquidatie in vergelijking met afwikkeling zou hebben op de afhankelijkheid van buitengewone openbare financiële steun. 2.  Bij de beoordeling van de geloofwaardigheid van liquidatie houden de afwikkelingsautoriteiten rekening met de mogelijke gevolgen van de liquidatie van de instelling of groep voor de financiële stelsels van lidstaten of van de Unie om te zorgen voor een continue toegang tot kritieke functies die door de instelling of groep worden vervuld en voor de verwezenlijking van de doelstellingen van artikel 31 van Richtlijn 2014/59/EU. Daartoe houden de afwikkelingsautoriteiten rekening met de door de instelling of groep vervulde functies en gaan ze na of de afwikkeling significante negatieve gevolgen kan hebben voor: a) de werking van de financiële markt en het marktvertrouwen; b) de financiële marktinfrastructuren, met name: i) of een plotselinge stopzetting van de activiteiten de normale werking van de infrastructuur van de financiële markten zodanig zou belemmeren dat het hele financiële stelsel negatieve gevolgen zou ondervinden; ii) of en in welke mate de financiële marktinfrastructuren kunnen fungeren als besmettingskanalen in het liquidatieproces; c) andere financiële instellingen, met name: i) of liquidatie zou leiden tot hogere financieringskosten of minder beschikbare financiering voor andere financiële instellingen met een risico voor de financiële stabiliteit tot gevolg; ii) het risico op rechtstreekse en onrechtstreekse besmetting en macro-economische terugkoppelingseffecten; d) de reële economie en met name de beschikbaarheid van kritieke financiële diensten. 3. Indien de afwikkelingsautoriteit concludeert dat liquidatie geloofwaardig is, toetst zij de haalbaarheid van liquidatie. 4. Daartoe gaan de afwikkelingsautoriteiten na of de structuren van een instelling of groep de informatie kunnen leveren die op grond van de desbetreffende depositogarantiestelsels is vereist voor het uitbetalen van gedekte bankdeposito's in de bedragen en volgens de termijnen die zijn gespecificeerd in Richtlijn 2014/49/EU van het Europees Parlement en de Raad (5), of in voorkomend geval in overeenstemming met gelijkwaardige depositogarantiestelsels van derde landen, met inbegrip van gedekte deposito's. Afwikkelingsautoriteiten beoordelen ook of de instelling of de groep de werking van depositogarantiestelsels kan ondersteunen, met name door een onderscheid te maken tussen gedekte en niet-gedekte saldi op depositorekeningen. Artikel 25 Identificatie van een afwikkelingsstrategie 1. De afwikkelingsautoriteiten beoordelen of een mogelijke afwikkelingsstrategie in staat is de afwikkelingsdoelstellingen te verwezenlijken, gelet op de structuur en het bedrijfsmodel van de instelling of groep en de afwikkelingsregelingen die van toepassing zijn op juridische entiteiten binnen een groep.  Een afwikkelingsmaatregel kan worden genomen in het algemeen belang indien deze noodzakelijk is ter verwezenlijking van en evenredig is aan een of meer van de afwikkelingsdoelstellingen en indien liquidatie van de instelling volgens normale insolventieprocedures de doelstellingen niet in dezelfde mate zou verwezenlijken. 2. Met name voor groepen onderzoeken afwikkelingsautoriteiten of het beter is te kiezen voor een eenkanalige of voor een meerkanalige strategie. 3.  Hiervoor houden afwikkelingsautoriteiten rekening met ten minste de volgende aspecten: a) welke afwikkelingsinstrumenten zouden worden gebruikt in het kader van de voorkeursafwikkelingsstrategie en of deze afwikkelingsinstrumenten beschikbaar zijn voor de juridische entiteiten waarop ze in het kader van de afwikkelingsstrategie zouden worden toegepast; b) het bedrag van de in aanmerking komende passiva in de voorgestelde afwikkelingsstrategie, het risico door niet bij te dragen tot verliesabsorptie of herkapitalisatie, en de juridische entiteiten die deze in aanmerking komende passiva uitgeven, waarbij in aanmerking wordt genomen dat: i) een eenkanalige benadering wellicht verkieslijk is indien voldoende extern uitgegeven in aanmerking komende passiva of passiva die naar verwachting zullen bijdragen tot verliesabsorptie en herkapitalisatie in het kader van de voorgestelde afwikkelingsstrategie zijn uitgegeven door de belangrijkste moederonderneming of hoofdvennootschap van de groep; ii) een meerkanalige benadering wellicht verkieslijk is indien de in aanmerking komende passiva of passiva van de groep die naar verwachting zullen bijdragen tot verliesabsorptie en herkapitalisatie in het kader van de voorgestelde afwikkelingsstrategie zijn uitgegeven door meer dan één entiteit of regionale of functionele subgroep in de af te wikkelen groep; c) de bestaande contractuele of andere regelingen voor de overdracht van verliezen tussen juridische entiteiten binnen een groep; d) de operationele structuur en het bedrijfsmodel van de instelling of groep, en met name of deze sterk geïntegreerd is dan wel een decentrale structuur kent met een doorgedreven opsplitsing tussen de verschillende delen van de instelling of groep, rekening houdend met het feit dat: i) een eenkanalige benadering wellicht verkieslijk is wanneer een groep sterk is geïntegreerd, onder meer wanneer liquiditeitsbeheer, risicobeheer, treasuryfuncties of IT en andere kritieke gemeenschappelijke diensten zijn gecentraliseerd; ii) een meerkanalige benadering wellicht verkieslijk is als de activiteiten van een groep zijn verdeeld over twee of meer duidelijk identificeerbare subgroepen, die elk financieel, juridisch en operationeel onafhankelijk zijn van andere delen van de groep, en de eventuele kritieke operationele afhankelijkheid van andere onderdelen van de groep is gebaseerd op solide regelingen die het voortzetten van de activiteit in geval van afwikkeling verzekeren; e) de uitvoerbaarheid van de te hanteren afwikkelingsinstrumenten, met name in derde landen; f) of de afwikkelingsstrategie ondersteunende maatregelen van andere autoriteiten vergt, met name in derde landen, of vereist dat deze autoriteiten geen onafhankelijke afwikkelingsmaatregelen treffen, en of dergelijke maatregelen haalbaar en geloofwaardig zijn voor die autoriteiten. 4.  De afwikkelingsautoriteiten beoordelen of alternatieve afwikkelingsstrategieën noodzakelijk zijn in het geval van scenario's of omstandigheden waarin de afwikkelingsstrategie niet haalbaar en geloofwaardig is. 5. De afwikkelingsautoriteiten houden rekening met de mate waarin een alternatieve strategie naar verwachting de afwikkelingsdoelstellingen zal verwezenlijken en in het bijzonder de continuïteit van kritieke functies zal verzekeren. Maatregelen om belemmeringen voor alternatieve afwikkelingsstrategieën weg te nemen worden uitsluitend toegepast indien zij de haalbare en geloofwaardige uitvoering van de voorkeursafwikkelingsstrategie niet in het gedrang brengen. Artikel 26 Beoordeling van de haalbaarheid van een afwikkelingsstrategie 1. De afwikkelingsautoriteiten beoordelen de effectieve haalbaarheid van de gekozen afwikkelingsstrategie binnen een passende termijn en identificeren mogelijke belemmeringen voor de uitvoering van de gekozen afwikkelingsstrategie. 2. Afwikkelingsautoriteiten houden rekening met belemmeringen voor de stabilisatie van de instelling of groep op korte termijn. Afwikkelingsautoriteiten houden tevens rekening met alle voorzienbare belemmeringen voor een bedrijfsreorganisatie die is vereist op grond van artikel 52 van Richtlijn 2014/59/EU of die anderszins nodig is indien de afwikkelingsstrategie erop gericht is de instelling of groep geheel of gedeeltelijk op lange termijn levensvatbaar te maken. 3. Belemmeringen worden in ten minste de volgende categorieën ingedeeld: a) structuur en werking; b) financiële middelen; c) informatie; d) grensoverschrijdende aspecten; e) punten van juridische aard. Artikel 27 Beoordeling van de haalbaarheid: structuur en werking De afwikkelingsautoriteiten houden rekening met ten minste de volgende punten wanneer ze nagaan of er sprake is van potentiële belemmeringen voor de afwikkeling die verband houden met de structuur en bedrijfsactiviteiten van de instelling of groep: 1. aspecten behandeld in de punten 1 tot en met 7, 16, 18 en 19 van deel C van de bijlage bij Richtlijn 2014/59/EU; 2. de afhankelijkheid van materiële entiteiten en kernbedrijfsonderdelen van infrastructuur, informatietechnologie, treasury of financiële functies, werknemers of andere kritieke gedeelde diensten; 3. of regelingen betreffende bestuur, zeggenschap en risicobeheer in overeenstemming zijn met alle voorgenomen wijzigingen in de structuur van de instelling of groep; 4. of de juridische en franchisestructuur van de instelling of groep in overeenstemming is met alle voorgenomen wijzigingen in de bedrijfsstructuur van de instelling of groep; 5. of passende afwikkelingsinstrumenten beschikbaar zijn voor elke juridische entiteit, zoals vereist met het oog op de afwikkelingsstrategie. Artikel 28 Beoordeling van de haalbaarheid: financiële middelen De afwikkelingsautoriteiten houden rekening met ten minste de volgende punten bij de beoordeling of er sprake is van potentiële belemmeringen voor de afwikkeling die verband houden met financiële middelen: 1.  aspecten behandeld in de punten 13, 14, 15 en 17 van deel C van de bijlage bij Richtlijn 2014/59/EU; 2. de noodzaak tot identificatie en becijfering van het bedrag van alle passiva die in het kader van de voorkeursafwikkelingsstrategie wellicht niet zullen bijdragen tot verliesabsorptie of herkapitalisatie, waarbij rekening wordt gehouden met ten minste de volgende factoren: i) looptijd; ii) rangorde; iii) soorten houders van het instrument, of de overdraagbaarheid van het instrument; iv) juridische belemmeringen voor verliesabsorptie zoals het niet-erkennen van afwikkelingsinstrumenten onder buitenlands recht of het bestaan van verrekeningsrechten; v) andere factoren die het risico inhouden dat de passiva worden vrijgesteld van verliesabsorptie bij afwikkeling; vi) het bedrag en de uitgifte door juridische entiteiten van in aanmerking komende passiva of andere passiva die verliezen zouden absorberen; 3. de omvang van de financieringsbehoeften in de aanloop naar en tijdens de afwikkeling, de beschikbaarheid van financieringsbronnen en belemmeringen voor de overdracht van middelen binnen de instelling of groep; 4. of er passende regelingen worden gespecificeerd voor de overheveling van verliezen naar juridische entiteiten waarop afwikkelingsinstrumenten van andere vennootschappen van de groep zouden worden toegepast, waaronder indien van toepassing een beoordeling van het bedrag en de verliesabsorptie van intragroepsfinanciering. Artikel 29 Beoordeling van de haalbaarheid: informatie De afwikkelingsautoriteiten houden rekening met ten minste de volgende punten bij de beoordeling of er sprake is van potentiële belemmeringen voor de afwikkeling die verband houden met informatie: 1. aspecten behandeld in de punten 8 tot en met 12 van deel C van de bijlage bij Richtlijn 2014/59/EU; 2. het vermogen van de instelling of groep om informatie te verstrekken over de omvang en locatie binnen de groep van activa die naar verwachting als zekerheid voor centrale bankfaciliteiten in aanmerking zouden komen; 3. het vermogen van de instelling of groep om informatie te verstrekken voor het uitvoeren van een waardering ter bepaling van het bedrag van de vereiste afschrijving of herkapitalisatie. Artikel 30 Beoordeling van de haalbaarheid: grensoverschrijdende aspecten De afwikkelingsautoriteiten houden rekening met ten minste de volgende punten bij de beoordeling of er sprake is van potentiële belemmeringen voor de afwikkeling die verband houden met grensoverschrijdende aspecten: 1. aspecten behandeld in punt 20 van deel C van de bijlage bij Richtlijn 2014/59/EU; 2.  het bestaan van adequate procedures voor coördinatie en communicatie en garanties inzake te nemen maatregelen tussen de autoriteiten van het thuisland en het gastland, alsook in derde landen, om de afwikkelingsstrategie te kunnen uitvoeren; 3. of wetgeving in relevante jurisdicties van herkomst en ontvangst primeert boven contractuele beëindigingsrechten in financiële overeenkomsten die uitsluitend bij het faillissement en de afwikkeling van een aangesloten bedrijf in werking treden. Artikel 31 Beoordeling van de haalbaarheid: andere mogelijke belemmeringen De volgende juridische aspecten worden bij het beoordelen van mogelijke belemmeringen voor de afwikkeling in overweging genomen: 1. of tijdig aan de eisen voor de vereiste wettelijke goedkeuringen en vergunningen voor de uitvoering van de afwikkelingsstrategie kan worden voldaan; 2. of significante contractuele bepalingen de beëindiging van contracten mogelijk maken bij de start van de afwikkeling; 3. of contractuele verplichtingen die door de afwikkelingsautoriteit niet kunnen worden verbroken iedere in de afwikkelingsstrategie beoogde overdracht van activa en/of passiva onmogelijk maken. Artikel 32 Beoordeling van de geloofwaardigheid van een afwikkelingsstrategie 1. Na de beoordeling van de haalbaarheid van de gekozen afwikkelingsstrategie toetsen de afwikkelingsautoriteiten de geloofwaardigheid ervan, rekening houdend met de mogelijke gevolgen van de afwikkeling voor het financiële stelsel en de economie van een lidstaat of van de Unie, om de continuïteit van de door de instelling of groep verrichte kritieke functies te verzekeren. De beoordeling omvat een evaluatie van de in punten 21 tot en met 28 van deel C van de bijlage bij Richtlijn 2014/59/EU behandelde aspecten. 2. Bij deze beoordeling houden de afwikkelingsautoriteiten rekening met de mogelijke gevolgen van de uitvoering van de afwikkelingsstrategie voor de financiële stelsels van lidstaten of van de Unie.  Daartoe houden de afwikkelingsautoriteiten rekening met de functies die door de instelling of groep worden verricht en gaan ze na of de uitvoering van de afwikkelingsstrategie aanzienlijke nadelige gevolgen kan hebben voor een van de volgende elementen: a) het functioneren van de financiële markten, en in het bijzonder het marktvertrouwen; b) de infrastructuur van financiële markten, en met name: i) of de plotselinge stopzetting van de activiteiten de normale werking van de infrastructuur van de financiële markten dermate zou beperken dat het hele financiële stelsel negatieve gevolgen zou ondervinden; ii) of en in welke mate de financiële marktinfrastructuren kunnen fungeren als besmettingskanalen in het liquidatieproces; c) andere financiële instellingen, en met name: i) of liquidatie zou leiden tot hogere financieringskosten of minder beschikbare financiering voor andere financiële instellingen met een bedreiging van de financiële stabiliteit tot gevolg; ii) het risico op rechtstreekse en onrechtstreekse besmetting en macro-economische terugkoppelingseffecten; d) de reële economie en met name de beschikbaarheid van financiële diensten. HOOFDSTUK III FINANCIËLE STEUN BINNEN DE GROEP Artikel 33 Vooruitzicht om de financiële moeilijkheden op te lossen 1.  De voorwaarde van een redelijk vooruitzicht dat de verleende steun de financiële moeilijkheden van de groepsentiteit die de steun ontvangt („ontvangende entiteit”) in wezenlijke mate oplost, wordt geacht te zijn vervuld indien dit vooruitzicht op een oplossing gestaafd wordt door de volgende elementen: a) de kapitaals- en liquiditeitsbehoeften van de ontvangende entiteit vastgesteld aan de hand van een beschrijving van de kapitaals- en liquiditeitssituatie van de ontvangende entiteit en een prognose van haar kapitaals- en liquiditeitsbehoeften zijn voor een voldoende lange periode gedekt, rekening houdend met alle andere relevante financiële bronnen waaruit aan deze behoeften zou kunnen worden voldaan, de termijn die vereist is om de financiële problemen op te lossen en de voorwaarden van de steun; b) de analyse van de financiële situatie en van de interne en externe oorzaken voor de financiële moeilijkheden, met name van het bedrijfsmodel en het risicobeheer van de ontvangende entiteit, en van vroegere, huidige en verwachte marktvoorwaarden, is niet in tegenspraak met het vooruitzicht van een oplossing; c) een actieplan met een beschrijving van de maatregelen voor het herstel van de financiële situatie van de ontvangende entiteit, inclusief, indien nodig, een herziening van haar bedrijfsmodel en risicobeheer; d) de onderliggende aannames in de beschrijvingen en prognoses waarvan sprake in a), b) en c) zijn samenhangend en aannemelijk en houden rekening met de stresstoestand van de ontvangende entiteit, de huidige marktvoorwaarden en potentiële negatieve ontwikkelingen. 2. Bij de beoordeling van de voorwaarde waarvan sprake in lid 1 houdt de bevoegde autoriteit waarvan sprake in artikel 25, lid 2, van Richtlijn 2014/59/EU rekening met de informatie en beoordelingen verstrekt door de bevoegde autoriteit die verantwoordelijk is voor de ontvangende entiteit. Artikel 34 Voorwaarden van de steun 1.  De voorwaarden, inclusief de vergoeding, voor het verlenen van de financiële steun worden geacht in overeenstemming te zijn met artikel 19, lid 7, van Richtlijn 2014/59/EU, als aan de volgende voorwaarden is voldaan: a) de voorwaarden weerspiegelen voldoende i) het wanbetalingsrisico van de ontvangende entiteit; ii) de rangorde van de vordering; iii) het verwachte verlies voor de groepsentiteit die de steun verleent („verlenende entiteit”) in geval van wanbetaling van de ontvangende entiteit; iv) in geval van een lening of toegezegde faciliteit, het looptijdprofiel, op basis van een volledige openbaarmaking van alle relevante en actuele informatie door de ontvangende entiteit en verdere informatie waarover de verlenende entiteit beschikt; b) de voorwaarden weerspiegelen het belang van de verlenende entiteit in overeenstemming met artikel 19, lid 7, van Richtlijn 2014/59/EU en het verband tussen voordelen, risico's en kosten waarmee rekening is gehouden bij het bepalen van het belang, inclusief directe of indirecte voordelen die voor de verlenende entiteit uit de verlening van de financiële steun kunnen voortvloeien en van de voordelen voor de groep van het verlenen van steun. Voor de toepassing van a), iv), dient een verwachte tijdelijke impact op de marktprijzen uit hoofde van gebeurtenissen buiten de groep niet in aanmerking te worden genomen als een plausibele projectie van de marktsituatie de veronderstelling staaft dat de omvang van deze impact en de duur ervan geen gevaar vormen voor het vermogen van de ontvangende entiteit om al haar passiva te voldoen wanneer deze opeisbaar worden. 2. De beoordeling van de voorwaarden waarvan sprake in lid 1, onder a) en b), zijn gebaseerd op een vergelijkende analyse van het wanbetalingsrisico van de ontvangende entiteit voor elk van de gevallen waarin de steun al dan niet wordt verleend. De analyse van het wanbetalingsrisico wordt gebaseerd op de elementen beschreven in artikel 33. Deze analyse laat onverlet dat, ten behoeve van de beoordeling van het verband tussen voordelen, risico's en kosten per geval en naar goeddunken van de bevoegde autoriteit die verantwoordelijk is voor de verlenende entiteit, verdere elementen in aanmerking worden genomen die de verlenende entiteit in het kader van een kredietbeoordeling in aanmerking zou nemen bij het nemen van een besluit over de toekenning van een lening op basis van alle informatie waarover de verlenende autoriteit beschikt. 3.  De beoordeling heeft eveneens betrekking op de potentiële schade aan franchise, herfinanciering en reputatie en de voordelen van een efficiënt gebruik en de fungibiliteit van de kapitaalmiddelen van de groep en de herfinancieringsvoorwaarden ervan. In de mate van het mogelijke worden de voordelen en kosten die in aanmerking worden genomen bij het bepalen van het belang in monetaire termen gekwantificeerd. Bovendien wordt de korting die vergeleken met de marktvoorwaarden aan de ontvangende entiteit wordt verleend inclusief met betrekking tot haircuts op zekerheden of rentevoeten gekwantificeerd. 4. Bij het beoordelen van het belang wordt rekening gehouden met alle bindende toezeggingen in de overeenkomst voor het verlenen van financiële steun die de aannames met betrekking tot het toekomstige bedrijfsmodel en risicobeheer van de ontvangende entiteit staven. 5. De bevoegde autoriteit houdt rekening met informatie en beoordelingen die worden verstrekt door de bevoegde autoriteit die verantwoordelijk is voor de ontvangende entiteit. Artikel 35 Liquiditeit en solvabiliteit van de verlenende entiteit 1. Behoudens de voorwaarde vermeld in Richtlijn 2014/59/EU, artikel 23, lid 1, onder g), wordt de verlening van de financiële steun geacht de liquiditeit of solvabiliteit van de verlenende entiteit niet in gevaar te brengen als, na de verlening van de financiële steun: a) redelijkerwijs kan worden verwacht dat de activa van de verlenende entiteit te allen tijde hoger zullen zijn dan haar passiva; b) redelijkerwijs kan worden verwacht dat de verlenende entiteit aan het volgende zal voldoen: i) in staat zijn al haar passiva te betalen wanneer deze opeisbaar worden; ii) geen inbreuk maken op de vereisten inzake solvabiliteit en liquiditeit onder Richtlijn 2013/36/EU en Verordening (EU) nr. 575/2013 op een wijze die de intrekking van de vergunning door de bevoegde autoriteit zou rechtvaardigen. 2. Bij de beoordeling wordt rekening gehouden met het wanbetalingsrisico van de ontvangende entiteit en het verlies voor de verlenende entiteit als gevolg van de wanbetaling van de ontvangende entiteit mede gelet op een potentiële ongunstige ontwikkeling. De beoordeling moet voldoen aan de passende prudentiële vereisten van goed risicobeheer voor de verlenende entiteit. Artikel 36 Afwikkelbaarheid van de verlenende entiteit 1.  De verlening van de financiële steun wordt geacht de afwikkelbaarheid van de verlenende entiteit niet te ondermijnen als het verlenen van de financiële steun de implementatie van de afwikkelingsstrategie voor de verlenende entiteit waarvan sprake in het afwikkelingsplan niet wezenlijk minder haalbaar of minder geloofwaardig maakt, in overeenstemming met de beoordeling onder de artikelen 15 en 16 van Richtlijn 2014/59/EU. Bij die beoordeling wordt met name rekening gehouden met de impact van de verlening van de financiële steun op: a) de mogelijke absorptie van verliezen binnen de groep nadat aan de afwikkelingsvoorwaarden is voldaan; b) de onderlinge verwevenheid van de verlenende entiteit met de ontvangende entiteit; c) het risico op besmetting binnen de groep; d) de met de verlening van de financiële steun verhoogde complexiteit van de groep; e) de kapitaals- en liquiditeitssituatie van de verlenende entiteit. 2. Als verlenende entiteiten niet volledig over een voorkeursafwikkelingsstrategie zijn geïnformeerd, verrichten zij de beoordeling waarvan sprake in lid 1 op basis van de informatie over het afwikkelingsplan waarover zij beschikken. 3. De bevoegde autoriteiten en de afwikkelingsautoriteiten die verantwoordelijk zijn voor de verlenende entiteit werken nauw samen bij het bepalen van de impact van de financiële steun binnen de groep op de afwikkelbaarheid van de verlenende entiteit. HOOFDSTUK IV ONAFHANKELIJKHEID VAN TAXATEURS Artikel 37 Definities Voor de toepassing van dit hoofdstuk gelden de volgende definities: 1. „aanstellende autoriteit”: de rechtspersoon of natuurlijke persoon die verantwoordelijk is voor het selecteren en aanstellen van de onafhankelijke taxateur ten behoeve van het verrichten van de waardering waarvan sprake in artikel 36, lid 1, of artikel 74, lid 1, van Richtlijn 2014/59/EU; 2. „relevante entiteit”: een instelling of een entiteit waarvan sprake in Richtlijn 2014/59/EU, artikel 1, lid 1, onder b), c) of d), waarvan de activa en passiva moeten worden getaxeerd ingevolge artikel 36 of 74 van Richtlijn 2014/59/EU; 3. „relevante overheidsinstantie”: de aanstellende autoriteit, de afwikkelingsautoriteit of de autoriteiten waarvan sprake in artikel 83, lid 2, onder a) tot en met h), van Richtlijn 2014/59/EU, en de eerste autoriteit waarvan sprake in artikel 83, lid 2, i), van Richtlijn 2014/59/EU. Artikel 38 Elementen van onafhankelijkheid Als taxateur kan een rechtspersoon of natuurlijke persoon worden aangesteld. De taxateur wordt geacht van elke relevante overheidsinstantie en de relevante entiteit onafhankelijk te zijn indien aan alle volgende voorwaarden is voldaan: 1.  de taxateur beschikt over de nodige kwalificaties, ervaring, bekwaamheid, kennis en middelen en kan de waardering effectief uitvoeren zonder buitensporige afhankelijkheid van elke relevante overheidsinstantie of de relevante entiteit in overeenstemming met artikel 39; 2. de taxateur is juridisch gescheiden van de relevante overheidsinstanties en de relevante entiteit in overeenstemming met artikel 40; 3. de taxateur heeft geen materieel gemeenschappelijk of conflicterend belang in de zin van artikel 41. Artikel 39 Kwalificaties, ervaring, bekwaamheid, kennis en middelen 1. De onafhankelijke taxateur bezit de nodige kwalificaties, ervaring, bekwaamheid en kennis in alle zaken die door de aanstellende autoriteit als relevant worden beschouwd. 2. De onafhankelijke taxateur beschikt over of heeft toegang tot de personele en technische middelen die de aanstellende autoriteit geschikt acht voor het uitvoeren van de waardering. Bij de beoordeling van de geschiktheid van de middelen wordt rekening gehouden met de aard, omvang en complexiteit van de te verrichten waardering. 3. Met betrekking tot het verrichten van de waardering mag de onafhankelijke taxateur: a) geen instructies of advies vragen of aanvaarden van enige overheidsinstantie of de relevante entiteit; b) geen financiële of andere voordelen vragen of aanvaarden van enige relevante overheidsinstantie of de relevante entiteit; 4. Lid 3 staat niet in de weg aan: a) de verschaffing van instructies, advies, gebouwen, technische uitrusting of andere vormen van steun indien dit volgens de aanstellende autoriteit of een dergelijke andere autoriteit die bevoegd is om deze taak in de betrokken lidstaat te verrichten nodig wordt geacht voor de verwezenlijking van de doelstellingen van de waardering; b) de betaling aan de onafhankelijke taxateur van een redelijke beloning en kostenvergoeding in verband met het verrichten van de waardering. Artikel 40 Organisatorische scheiding 1. De onafhankelijke taxateur is een persoon die gescheiden is van enige relevante overheidsinstantie, inclusief de afwikkelingsautoriteit, en de relevante entiteit. 2. Voor de toepassing van lid 1 gelden de volgende vereisten: a) wat natuurlijke personen betreft mag de onafhankelijke taxateur geen werknemer of contractant zijn van enige relevante overheidsinstantie of de relevante entiteit; b) wat rechtspersonen betreft mag de onafhankelijke taxateur niet tot dezelfde groep van ondernemingen behoren als enige relevante overheidsinstantie of de relevante entiteit. Artikel 41 Materiële gemeenschappelijke of conflicterende belangen 1. De onafhankelijke taxateur heeft geen feitelijk of potentieel gemeenschappelijk of conflicterend materieel belang met betrekking tot enige relevante overheidsinstantie of de relevante entiteit. 2.  Voor de toepassing van lid 1 wordt een feitelijk of potentieel belang als materieel beschouwd telkens wanneer het, volgens de aanstellende autoriteit of een dergelijke andere autoriteit die gemachtigd is om deze taak in de betrokken lidstaat te verrichten, het oordeel van de onafhankelijke taxateur bij het uitvoeren van de waardering zou kunnen beïnvloeden of redelijkerwijs geacht wordt te beïnvloeden. 3. Voor de toepassing van lid 1 zijn gemeenschappelijke of conflicterende belangen met betrekking tot ten minste de volgende partijen relevant: a) het hogere management en de leden van het leidinggevend orgaan van de relevante entiteit; b) de natuurlijke of rechtspersonen die zeggenschap over of een gekwalificeerde deelneming in de relevante entiteit hebben; c) de crediteuren die door de aanstellende autoriteit of elke andere autoriteit die gemachtigd is om deze taak in de betrokken lidstaat uit te voeren, als significant worden geïdentificeerd op basis van de informatie waarover de aanstellende autoriteit of elke andere autoriteit die gemachtigd is om deze taak in de betrokken lidstaat uit te voeren, beschikt; d) elke groepsentiteit. 4. Voor de toepassing van lid 1 zijn ten minste de volgende zaken relevant: a) de verlening door de onafhankelijke taxateur van diensten, inclusief de vroegere verlening van diensten, aan de relevante entiteit en personen waarvan sprake in lid 3, en met name het verband tussen die diensten en de elementen die relevant zijn voor de waardering; b) persoonlijke en financiële relaties tussen de onafhankelijke taxateur en de relevante entiteit en de personen waarvan sprake in lid 3; c) beleggingen of andere materiële financiële belangen van de onafhankelijke taxateur; d) met betrekking tot rechtspersonen, elke organisatorische scheiding of andere regelingen die in werking worden gesteld om bedreigingen voor de onafhankelijkheid aan te pakken, zoals zelfevaluatie, eigenbelang, voorspraak, bekendheid, vertrouwen of intimidatie, inclusief regelingen om een onderscheid te maken tussen die personeelsleden die betrokken zouden kunnen zijn bij de waardering en andere personeelsleden. 5. Onverminderd de leden 3 en 4 wordt een persoon geacht een feitelijk materieel gemeenschappelijk of conflicterend belang met betrekking tot de relevante entiteit te hebben indien de onafhankelijke taxateur in het jaar voorafgaand aan de datum waarop wordt beoordeeld of die persoon in aanmerking komt om op te treden als onafhankelijke taxateur een wettelijke audit van de relevante entiteit heeft verricht ingevolge Richtlijn 2006/46/EG van het Europees Parlement en de Raad (6). 6.  Elke persoon die in aanmerking wordt genomen voor de positie van onafhankelijke taxateur, of aangesteld wordt als onafhankelijke taxateur: a) houdt, in overeenstemming met alle toepasselijke gedragscodes en professionele normen, het beleid en de procedures in stand voor het identificeren van elk feitelijk of potentieel belang dat kan worden beschouwd als een materieel belang in overeenstemming met lid 2; b) stelt zonder uitstel de aanstellende autoriteit of een dergelijke andere autoriteit die bevoegd is om de taak waarvan sprake in lid 2 in de betrokken lidstaat te verrichten in kennis van elk feitelijk of potentieel belang dat volgens de onafhankelijke taxateur bij de beoordeling door de autoriteit kan worden aangemerkt als een materieel belang in overeenstemming met lid 2; c) onderneemt passende stappen om ervoor te zorgen dat geen van de personeelsleden of andere personen die betrokken zijn bij de uitvoering van de waardering een materieel belang heeft van het soort waarvan sprake in lid 2. HOOFDSTUK V AFWIKKELING AFDELING I Contractuele erkennings- en omzettingsbevoegdheden Artikel 42 Definities Voor de toepassing van dit hoofdstuk V, afdeling I, gelden de volgende definities: 1. „materiële wijziging”: met betrekking tot een relevante overeenkomst, als omschreven in punt 2 van artikel, die is aangegaan vóór de datum van toepassing van de nationale bepalingen tot omzetting van afdeling 5 van hoofdstuk IV van titel IV van Richtlijn 2014/59/EU, een wijziging, inclusief een automatische wijziging, die is aangebracht na die datum en van invloed is op de materiële rechten en verplichtingen van een partij bij een relevante overeenkomst; wijzigingen die niet van invloed zijn op de materiële rechten en verplichtingen van een partij bij een relevante overeenkomst zijn onder meer een wijziging van de contactgegevens van een ondertekenaar of de geadresseerde voor de betekening en kennisgeving van stukken, typografische wijzigingen om schrijffouten te corrigeren of automatische aanpassingen van rentevoeten; 2. „relevante overeenkomst”: elke overeenkomst, inclusief de voorwaarden van een kapitaalinstrument, die een passief creëert waarop artikel 55, lid 1, van Richtlijn 2014/59/EU van toepassing is. Artikel 43 Passiva waarop de uitsluiting van de verplichting om de contractuele bepaling waarvan sprake in artikel 55, lid 1, van Richtlijn 2014/59/EU op te nemen van toepassing is 1.  Voor de toepassing van artikel 55, lid 1, eerste alinea, onder a), van Richtlijn 2014/59/EU wordt een door zekerheid gedekt passief niet als een uitgesloten passief beschouwd indien het, op het moment waarop het wordt gecreëerd: a) niet volledig door zekerheid is gedekt; b) volledig door zekerheid is gedekt maar valt onder contractuele voorwaarden die de debiteur er niet toe verplichten het passief continu volledig door zekerheid gedekt te houden in overeenstemming met de wettelijke vereisten van het recht van de Unie of van het recht van een derde land dat effecten heeft die als gelijkwaardig aan het recht van de Unie kunnen worden beschouwd. 2. Voor de toepassing van artikel 55, lid 1, eerste alinea, onder d), van Richtlijn 2014/59/EU omvatten passiva die zijn uitgegeven of aangegaan na de datum van toepassing van de bepalingen die door de lidstaten zijn vastgesteld voor de omzetting van afdeling 5 van hoofdstuk IV van titel IV van Richtlijn 2014/59/EU in een lidstaat: a) na die datum gecreëerde passiva, ongeacht of zij zijn gecreëerd onder vóór die datum gesloten relevante overeenkomsten, inclusief kaderovereenkomsten tussen de overeenkomstsluitende partijen die voor meerdere passiva gelden; b) vóór of na die datum gecreëerde passiva onder relevante overeenkomsten die vóór die datum zijn aangegaan en die aan een materiële wijziging zijn onderworpen; c) passiva onder na die datum uitgegeven schuldinstrumenten; d) passiva onder schuldinstrumenten die vóór of na die datum zijn uitgegeven onder relevante overeenkomsten die vóór die datum zijn aangegaan en die aan een materiële wijziging zijn onderworpen. 3.  Voor de toepassing van artikel 55, lid 1, tweede alinea, van Richtlijn 2014/59/EU bepaalt een afwikkelingsautoriteit dat het vereiste om een contractuele bepaling in een relevante overeenkomst op te nemen niet van toepassing is indien zij ervan overtuigd is dat het recht van het betrokken derde land of een met dat derde land gesloten bindende overeenkomst voorziet in een administratieve of gerechtelijke procedure die: a) op verzoek van de afwikkelingsautoriteit, of op initiatief van de administratieve of gerechtelijke autoriteit van het derde land waarvan het recht van toepassing is op het passief of instrument, deze naar behoren gemachtigde administratieve of gerechtelijke autoriteit van het derde land in staat stelt binnen een termijn waarvan de afwikkelingsautoriteit vaststelt dat deze de effectieve toepassing van de afschrijvings- en omzettingsbevoegdheden door die autoriteit niet in het gedrang zal brengen het volgende te doen: i) de uitoefening van de afschrijvings- en omzettingsbevoegdheden door de afwikkelingsautoriteit erkennen en er uitvoering aan geven; ii) de uitoefening van de afschrijvings- en omzettingsbevoegdheden door de afwikkelingsautoriteit ondersteunen via de toepassing van relevante bevoegdheden; b) erin voorziet dat de gronden waarop een administratieve of gerechtelijke autoriteit van een derde land kan weigeren de uitoefening van de afschrijvings- en omzettingsbevoegdheden te erkennen of te ondersteunen ingevolge a) duidelijk worden aangegeven en tot één of meer van de volgende uitzonderlijke gevallen beperkt zijn: i) de erkenning of ondersteuning van de uitoefening van de afschrijvings- en omzettingsbevoegdheden door de afwikkelingsautoriteit zou nadelige gevolgen hebben voor de financiële stabiliteit in het betrokken derde land; ii) de erkenning of ondersteuning van de uitoefening van de afschrijvings- en omzettingsbevoegdheden door de afwikkelingsautoriteit zou erin resulteren dat crediteuren van een derde land, met name deposanten die in dat derde land gevestigd zijn en moeten worden betaald, minder gunstig behandeld worden dan crediteuren en deposanten die in de Unie zijn gevestigd of moeten worden betaald, met soortgelijke rechten onder het van toepassing zijnde recht van de Unie; iii) erkenning of ondersteuning zou materiële financiële implicaties hebben voor het betrokken derde land; iv) erkenning of ondersteuning van de uitoefening van de afschrijvings- en omzettingsbevoegdheden door de afwikkelingsautoriteit zou effecten hebben die indruisen tegen de openbare orde van het betrokken derde land. 4.  Ten behoeve van de toepassing van artikel 55, lid 1, tweede alinea, van Richtlijn 2014/59/EU beoordeelt de afwikkelingsautoriteit of de gronden waarvan sprake in lid 3, onder b), geen beletsel vormen voor de erkenning of ondersteuning van de uitoefening van de afschrijvings- en omzettingsbevoegdheden in alle omstandigheden waarin deze bevoegdheden worden toegepast. Artikel 44 Inhoud van de contractuele bepaling vereist bij artikel 55, lid 1, van Richtlijn 2014/59/EU De contractuele bepaling in een relevante overeenkomst omvat het volgende: 1. de erkenning en aanvaarding door de tegenpartij van een instelling of entiteit waarvan sprake in artikel 1, lid 1, onder b), c) of d), van Richtlijn 2014/59/EU dat het passief onderworpen kan zijn aan de uitoefening van afschrijvings- en omzettingsbevoegdheden door een afwikkelingsautoriteit; 2. een beschrijving van de afschrijvings- en omzettingsbevoegdheden van elke afwikkelingsautoriteit in overeenstemming met het nationale recht tot omzetting van afdeling 5 van hoofdstuk IV van titel IV van Richtlijn 2014/59/EU of, indien relevant, onder Verordening (EU) nr. 806/2014 van het Europees Parlement en de Raad (7), met name de bevoegdheden waarvan sprake in artikel 63, lid 1, onder e), f), g) en j) van Richtlijn 2014/59/EU; 3.  de erkenning en aanvaarding door de tegenpartij van een instelling of entiteit waarvan sprake in artikel 1, lid 1, onder b), c) of d), van Richtlijn 2014/59/EU: a) dat zij gebonden is door het effect van een toepassing van de bevoegdheden waarvan sprake in b), inclusief: i) elke verlaging van de hoofdsom of van het nog uitstaande verschuldigde bedrag, inclusief alle opgelopen maar niet-betaalde rente, met betrekking tot het passief van een instelling of entiteit waarvan sprake in artikel 1, lid 1, onder b), c) of d), van Richtlijn 2014/59/EU onder de relevante overeenkomst; ii) de omzetting van dat passief in gewone aandelen of andere eigendomsinstrumenten; b) dat de bepalingen van de relevante overeenkomst voor zover nodig kunnen variëren om uitvoering te geven aan de uitoefening door een afwikkelingsautoriteit van haar afschrijvings- en omzettingsbevoegdheden en dergelijke variaties bindend zullen zijn voor de tegenpartij van een instelling of entiteit waarvan sprake in artikel 1, lid 1, onder b), c) of d), van Richtlijn 2014/59/EU; c) dat als gevolg van de uitoefening van de afschrijvings- en omzettingsbevoegdheden gewone aandelen of andere eigendomsinstrumenten kunnen worden uitgegeven voor of verleend aan de tegenpartij van een instelling of entiteit waarvan sprake in artikel 1, lid 1, onder b), c) of d), van Richtlijn 2014/59/EU; 4. de erkenning en aanvaarding door de tegenpartij van een instelling of entiteit waarvan sprake in artikel 1, lid 1, onder b), c) of d), van Richtlijn 2014/59/EU dat de contractuele bepaling exhaustief is wat betreft de daarin beschreven zaken, met uitsluiting van alle andere overeenkomsten, regelingen of afspraken tussen de tegenpartijen met betrekking tot het onderwerp van de relevante overeenkomst. AFDELING II Kennisgevingen en kennisgeving van opschorting Artikel 45 Algemene vereisten voor kennisgevingen 1. Kennisgevingen die onder artikel 81, leden 1, 2 en 3, en artikel 83, lid 2, van Richtlijn 2014/59/EU worden ingediend, vinden schriftelijk plaats en worden met behulp van toereikende en veilige elektronische middelen doorgegeven. 2. De relevante autoriteiten waarvan sprake in artikel 81, leden 1, 2 en 3, van Richtlijn 2014/59/EU en in artikel 83, lid 2, van die richtlijn vermelden de contactgegevens voor de indiening van een kennisgeving en maken deze openbaar. 3. Alvorens een kennisgeving te zenden, kan de afzender mondeling contact opnemen met de relevante autoriteiten waarvan sprake in Richtlijn 2014/59/EU, artikel 81, leden 1, 2 en 3, om deze ervan in kennis te stellen dat een kennisgeving wordt ingediend. 4.  Ten behoeve van de kennisgevingen waarvan sprake in Richtlijn 2014/59/EU, artikel 81, lid 3, onder a), b), c), d), h) en j), en in artikel 83, lid 2, onder a), b), f) en h), van die richtlijn gebruiken de bevoegde autoriteiten en afwikkelingsautoriteiten de gebruikelijke gemeenschappelijke taal voor samenwerking met de consoliderende toezichthouder en de afwikkelingsautoriteit op groepsniveau. 5. De relevante autoriteiten waarvan sprake in de Richtlijn 2014/59/EU, artikel 81, leden 1, 2 en 3, en in artikel 83, lid 2, van die richtlijn bevestigen de ontvangst van de kennisgeving aan de afzender onder vermelding van de datum en het tijdstip van ontvangst zoals geregistreerd door de ontvanger en de contactgegevens van de medewerkers die de kennisgeving behandelen. Artikel 46 Kennisgeving door het leidinggevend orgaan aan de bevoegde autoriteit 1. De kennisgevingen die door het leidinggevend orgaan van een instelling of entiteit waarvan sprake in Richtlijn 2014/59/EU, artikel 1, lid 1, onder b), c) of d), bij een bevoegde entiteit worden ingediend, omvatten: a) de naam, het adres van het hoofdkantoor en, indien beschikbaar, de identificatiecode voor juridische entiteiten van de instelling of entiteit die de kennisgeving zendt; b) de naam en het adres van het hoofdkantoor van de onmiddellijke en uiteindelijke moederonderneming van die instelling of entiteit, indien relevant; c) de relevante informatie en analyses die het leidinggevend orgaan in aanmerking heeft genomen bij de beoordeling om te bepalen dat aan de voorwaarden onder artikel 32, lid 4, van Richtlijn 2014/59/EU is voldaan; d) een kopie van het schriftelijk besluit van het leidinggevend orgaan ter bevestiging van zijn beoordeling dat de instelling of de entiteit faalt of waarschijnlijk zal falen; e) alle bijkomende informatie die het leidinggevend orgaan van belang acht voor zijn beoordeling. 2. De kennisgeving ingevolge Richtlijn 2014/59/EU, artikel 81, lid 1, wordt onmiddellijk meegedeeld aan de bevoegde autoriteit na het besluit van het leidinggevend orgaan dat een instelling of entiteit waarvan sprake in artikel 1, lid 1, onder b), c) of d), van die richtlijn faalt of waarschijnlijk zal falen. Artikel 47 Mededeling van de bevoegde autoriteit aan de afwikkelingsautoriteit van de ontvangen kennisgeving Na ontvangst van de kennisgeving waarvan sprake in artikel 46 zendt de bevoegde autoriteit onmiddellijk de volgende informatie aan de afwikkelingsautoriteit: 1. een kopie van de ontvangen kennisgeving met alle informatie waarvan sprake in artikel 46, lid 1; 2.  details betreffende de crisispreventiemaatregelen of -acties waarvan sprake in artikel 104 van Richtlijn 2013/36/EU die de bevoegde autoriteit heeft genomen of aan de instelling of entiteit waarvan sprake in Richtlijn 2014/59/EU, artikel 1, lid 1, onder b), c) of d), oplegt, indien relevant; 3. alle bijkomende bewijsstukken die volgens de bevoegde autoriteit nodig zijn wil de afwikkelingsautoriteit met kennis van zaken een besluit kunnen nemen. Artikel 48 Kennisgeving van een beoordeling dat een instelling aan de afwikkelingsvoorwaarden voldoet waarvan sprake in Richtlijn 2014/59/EU, artikel 32, lid 1, onder a) en b) 1. De kennisgeving van een bevoegde autoriteit of afwikkelingsautoriteit voor de toepassing van artikel 81, lid 3, van Richtlijn 2014/59/EU omvat: a) de naam van de instelling of entiteit waarvan sprake in Richtlijn 2014/59/EU, artikel 1, lid 1, onder b), c) of d),waarop de kennisgeving betrekking heeft; b) de informatie waarvan sprake in artikel 46, lid 1, onder a) en b); c) een samenvatting van de beoordeling vereist in Richtlijn 2014/59/EU, artikel 32, lid 1, onder a) en b). 2. De kennisgeving vindt zonder uitstel plaats na een vaststelling dat aan de voorwaarden waarvan sprake in Richtlijn 2014/59/EU, artikel 32, lid 1, onder a) en b), is voldaan. 3. De bevoegde autoriteit verstrekt zonder uitstel aan de afwikkelingsautoriteit alle bijkomende informatie die de afwikkelingsautoriteit kan vragen om haar beoordeling te kunnen verrichten. Artikel 49 Kennisgeving 1.  De kennisgeving waarvan sprake in Richtlijn 2014/59/EU, artikel 83, lid 4, die door de afwikkelingsautoriteit moet worden gepubliceerd, omvat: a) de naam, het adres van het hoofdkantoor en, indien beschikbaar, de identificatiecode voor juridische entiteiten van de instelling of entiteit in afwikkeling waarvan sprake in Richtlijn 2014/59/EU, artikel 1, lid 1, onder b), c) of d); b) de naam en het adres van het hoofdkantoor van de onmiddellijke en uiteindelijke moederonderneming van die instelling of entiteit waarvan sprake in Richtlijn 2014/59/EU, artikel 1, lid 1, onder b), c) of d), indien relevant; c) een lijst met de namen van andere groepsentiteiten en aanverwante bijkantoren waarop afwikkelingsmaatregelen effecten hebben, inclusief, voor zover mogelijk, informatie over bijkantoren die in derde landen zijn gevestigd; d) een samenvatting van de relevante afwikkelingsmaatregelen die worden genomen, de datums vanaf wanneer die afwikkelingsmaatregelen ingaan en met name de gevolgen ervan voor kleine klanten, die het volgende bevat: i) informatie over de toegang tot deposito's overeenkomstig Richtlijn 2014/49/EU inzake depositogarantiestelsels die gehouden worden bij de instelling waarop de afwikkelingsmaatregel van invloed is; ii) informatie over de toegang tot activa of geldmiddelen van andere klanten in de zin van artikel 31, lid 2, onder e), van Richtlijn 2014/59/EU, die gehouden worden bij de instelling waarop de afwikkelingsmaatregel van invloed is; iii) informatie over de contractuele betalings- of leveringsverplichtingen die onderworpen zijn aan opschorting onder artikel 69 van Richtlijn 2014/59/EU, inclusief de aanvang en het verstrijken van de opschortingstermijn, indien relevant; iv) informatie over de crediteuren met een zekerheid van de instelling of entiteit in afwikkeling waarvan sprake in Richtlijn 2014/59/EU, artikel 1, lid 1, onder b), c) of d), onderworpen aan restricties met betrekking tot de afdwinging van zekerheidsrechten, inclusief de aanvang en het verstrijken van die restrictietermijn in overeenstemming met artikel 70 van Richtlijn 2014/59/EU, indien relevant; v) informatie over de contractuele partijen die getroffen zijn door de tijdelijke opschorting van beëindigingsrechten inclusief de aanvang en het verstrijken van de opschortingstermijn onder artikel 71 van Richtlijn 2014/59/EU, indien relevant; e) de bevestiging van de normale voortgang van de contractuele toezeggingen, inclusief aflossingsschema's, die niet onderworpen zijn aan opschortingen onder de artikelen 69, 70 en 71 van Richtlijn 2014/59/EU; f) het aanspreekpunt binnen de instelling waar klanten en crediteuren verdere informatie en actualiseringen kunnen vragen met betrekking tot de instelling of entiteiten waarvan sprake in Richtlijn 2014/59/EU, artikel 1, lid 1, onder b), c) of d), en de activiteiten ervan.  2. De kennisgeving wordt zo spoedig als redelijkerwijs mogelijk na het nemen van een afwikkelingsmaatregel gepubliceerd. HOOFDSTUK VI AFWIKKELINGSCOLLEGES AFDELING I Operationele organisatie van afwikkelingscolleges Artikel 50 Inventariseren en identificeren van de leden van afwikkelingscolleges en mogelijke waarnemers 1. Ten behoeve van het identificeren van de leden en potentiële waarnemers van het afwikkelingscollege inventariseert de afwikkelingsautoriteit op groepsniveau de groepsentiteiten waarvan sprake in Richtlijn 2014/59/EU, artikel 1, lid 1, rekening houdend met de inventarisering van die groep als verricht door de consoliderende toezichthouder in overeenstemming met artikel 2 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/98 (8) van de Commissie en artikel 2 van Uitvoeringsverordening (EU) 2016/99 (9) van de Commissie. 2. Na voltooiing van de inventarisatie waarvan sprake in lid 1 deelt de afwikkelingsautoriteit op groepsniveau de lijst van leden en potentiële waarnemers aan het afwikkelingscollege mee. 3. De afwikkelingsautoriteit op groepsniveau toetst en actualiseert de inventarisatie van groepsentiteiten en de lijst van leden en potentiële waarnemers ten minste jaarlijks. Zij toetst en actualiseert de inventarisatie en de lijst van leden en potentiële waarnemers ook na elke materiële wijziging van de juridische of organisatiestructuur van de groep of zijn activiteiten. 4. Bij de beoordeling of een afwikkelingscollege moet worden opgericht in overeenstemming met artikel 88, lid 6, van Richtlijn 2014/59/EU neemt de afwikkelingsautoriteit op groepsniveau ook in aanmerking of die andere groep of dat ander college in overeenstemming met deze verordening opereert. Artikel 51 Afwikkelingsautoriteiten van een derde land als waarnemer in het afwikkelingscollege 1. Na ontvangst van een relevant verzoek van een afwikkelingsautoriteit van een derde land waarvan sprake in artikel 88, lid 3, van Richtlijn 2014/59/EU deelt de afwikkelingsautoriteit op groepsniveau het verzoek aan het afwikkelingscollege mee. 2.  De mededeling gaat vergezeld van het volgende: a) het advies van de afwikkelingsautoriteit op groepsniveau, mede gelet op b), over de gelijkwaardigheid van de vertrouwelijkheids- en de beroepsgeheimregeling van toepassing op de kandidaat-waarnemer; b) de voorwaarden voor de deelname van waarnemers aan het afwikkelingscollege die worden opgenomen in de schriftelijke regelingen en procedures zoals voorgesteld door de afwikkelingsautoriteit op groepsniveau; c) het standpunt van de afwikkelingsautoriteit op groepsniveau over het belang van het relevante bijkantoor, als de kandidaat een afwikkelingsautoriteit van een derde land voor een bijkantoor is; d) de vaststelling van een termijn, na het verstrijken waarvan ervan uitgegaan wordt dat toestemming is verleend: binnen die termijn kan elk niet akkoord gaand lid van het afwikkelingscollege waarvan sprake in artikel 88, lid 2, onder b), c) of d), van Richtlijn 2014/59/EU zijn volledig met redenen omkleed bezwaar tegen het advies van de afwikkelingsautoriteit op groepsniveau waarvan sprake in a) van dit lid te kennen geven. 3. Wanneer een bezwaar wordt gemaakt, houdt de afwikkelingsautoriteit op groepsniveau daarmee rekening alvorens haar definitief besluit te nemen. Daartoe kan zij ook om de expliciete standpunten van de leden van het college waarvan sprake in artikel 88, lid 2, onder b), c) en d), van Richtlijn 2014/59/EU verzoeken en rekening houden met de meerderheid van de standpunten daarover. 4. Wanneer de afwikkelingsautoriteit op groepsniveau ertoe besluit de afwikkelingsautoriteit van het derde land uit te nodigen, zendt zij een uitnodiging aan de kandidaat-waarnemer. De uitnodiging gaat vergezeld van de voorwaarden voor deelname als waarnemer waarvan sprake in de schriftelijke regelingen. De kandidaat die de uitnodiging ontvangt wordt als waarnemer beschouwd na aanvaarding van de uitnodiging, hetgeen ook geldt als aanvaarding van de voorwaarden voor deelname. 5. Na aanvaarding geeft de afwikkelingsautoriteit op groepsniveau een geactualiseerd resultaat van de inventarisatie waarvan sprake in artikel 50 aan het afwikkelingscollege door. Artikel 52 Communicatie met de EU-moederonderneming 1. De afwikkelingsautoriteit op groepsniveau zorgt voor regelmatige interactie en samenwerking met de EU-moederonderneming om de efficiënte en effectieve werking van het afwikkelingscollege te bevorderen. 2. De afwikkelingsautoriteit op groepsniveau deelt aan de EU-moederonderneming de oprichting van het afwikkelingscollege en een lijst van de leden en waarnemers ervan, alsmede elke wijziging in de leden en waarnemers van het afwikkelingscollege mee. Artikel 53 Opstelling en actualisering van contactlijsten 1.  De afwikkelingsautoriteit op groepsniveau houdt de contactgegevens van de benoemde personen van ieder lid en iedere waarnemer ten behoeve van het verrichten van de taken van het afwikkelingscollege bij en deelt deze met de leden en waarnemers van het afwikkelingscollege. De contactgegevens omvatten ook de contactgegevens voor buiten kantoortijd ten behoeve van noodgevallen en met name het nemen van een besluit over de noodzaak een groepsafwikkelingsregeling tot stand te brengen en overeen te komen. 2. De afwikkelingsautoriteit op groepsniveau zorgt ervoor dat zij van alle leden en waarnemers van het college de contactgegevens van de relevante contactpersonen ontvangt en zonder buitensporig uitstel van alle relevante wijzigingen in kennis wordt gesteld. Artikel 54 Elementen van schriftelijke regelingen en procedures voor de werking van het afwikkelingscollege 1. De schriftelijke regelingen en procedures ingevolge artikel 88, lid 5, onder a), van Richtlijn 2014/59/EU omvatten ten minste de volgende elementen: a) een beschrijving van de groep, de EU-moederonderneming, de dochterondernemingen en significante bijkantoren; b) de identificatie van de leden en waarnemers van het college; c) een beschrijving van het algemene kader van het afwikkelingscollege voor samenwerking tussen autoriteiten en coördinatie van activiteiten en taken. 2. Het algemene kader voor samenwerking en coördinatie omvat al het volgende: a) een beschrijving van de verschillende substructuren van het afwikkelingscollege voor het verrichten van verschillende taken, indien relevant. Hiertoe neemt, met name met betrekking tot collegeleden die gezamenlijke besluiten nemen, de afwikkelingsautoriteit op groepsniveau de noodzaak in aanmerking van het organiseren van het afwikkelingscollege in verschillende substructuren; b) een identificatie van de leden en waarnemers van het college die aan specifieke collegeactiviteiten deelnemen. Hiertoe zorgt de afwikkelingsautoriteit op groepsniveau ervoor dat de verschillende collegesubstructuren, inclusief de substructuren die waarnemers omvatten, niet resulteren in het beperken van of vooruitlopen op het proces van de gezamenlijke besluitvorming, met name ten aanzien van de leden van het college die in overeenstemming met de relevante bepalingen van Richtlijn 2014/59/EU gezamenlijke besluiten moeten nemen. c) een beschrijving van het kader, de voorwaarden voor de deelname van waarnemers aan het afwikkelingscollege, inclusief de voorwaarden van hun betrokkenheid bij de verschillende dialogen en processen van het college alsook hun rechten en verplichtingen in verband met de uitwisseling van informatie gelet op de artikelen 90 en 98 van Richtlijn 2014/59/EU. 