None
9      Ofschoon A.9 „[a]lle vuurwapens in deze categorie die zijn omgebouwd om losse patronen, irriterende stoffen, andere werkzame stoffen of pyrotechnische patronen af te vuren of zijn omgebouwd tot wapens voor saluutschoten of akoestische signalen” omvat, richt de aandacht in het  hoofdgeding zich uitsluitend op vuurwapens die zijn omgebouwd om losse patronen mee af te vuren (punt B.14 van de verwijzingsbeslissing). Voor hetgeen hier van belang is, zal de verwijzing naar categorie A.9, indien er geen nadere bijzonderheden worden gegeven, zich beperken tot wapens voor het afvuren van losse patronen.
10      Het Grondwettelijk Hof verklaart dat het totale verbod op die wapens met ingang van 13 juni 2017 voorzienbaar was sinds de bekendmaking van richtlijn 2017/853. De verwijzende rechter beroept zich op het arrest van 3 december 2019, Tsjechië/Parlement en Raad (C‑482/17, EU:C:2019:1035; hierna: „arrest Tsjechië/Parlement en Raad”), om tot het oordeel te komen dat dat verbod verenigbaar was met het recht op eigendom en de bescherming van het gewettigd vertrouwen.
11      Volgens het Grondwettelijk Hof is in het arrest Tsjechië/Parlement en Raad alleen het ontbreken van een overgangsregeling voor vuurwapens van categorie A.6, A.7 of A.8 die zijn verworven na 13 juni 2017 geanalyseerd (punt B.18.3 van de verwijzingsbeslissing). De onderhavige zaak betreft het  ontbreken van een overgangsregeling voor wapens van categorie A.9  die vóór die datum zijn verworven.
12      In de door richtlijn 2008/51/EG [van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2008 tot wijziging van richtlijn 91/477 van de Raad inzake de controle op de verwerving en het voorhanden hebben van wapens (PB 2008, L 179, blz. 5)] tot stand gebrachte hervorming is deze structuur gehandhaafd en is alleen de inhoud van categorie B gewijzigd.
 13      De punten 1 tot en met 5 van categorie A zijn ongewijzigd gelaten. Andere typen semiautomatische vuurwapens zijn opgenomen in categorie B.
14      Artikel 6, lid 1, van richtlijn 91/477.
15      Volgens de Belgische regering, die dat heeft verklaard na bestudering van de wetgevingsprocedure, betrof het een onbedoelde omissie. Het Parlement, de Raad en de Commissie hebben daarentegen ter terechtzitting verklaard dat de uitsluiting doelbewust is ingevoerd, gelet op  de nadelen die alle andere oplossingen met zich meebrachten.
16      Naar die uitlegging lijkt de Commissie te verwijzen wanneer zij in haar schriftelijke opmerkingen (punten 73 e.v.) stelt dat niet artikel 7, lid 4 bis, van richtlijn 91/477 het verschil in behandeling tussen houders van wapens van verschillende categorieën creëert, maar de Belgische wet die op die bepaling is gestoeld, aangezien de bevestiging, vernieuwing of verlenging van vergunningen voor semiautomatische wapens van categorie A.6, A.7 of A.8 daarin had kunnen worden afgewezen.
17      Deze mogelijkheid is ter terechtzitting ter sprake gebracht  door het Hof. Sommige interveniënten stonden niet afwijzend tegenover dit idee, terwijl anderen het contra legem achtten.
18      Arrest van 20 september 2022, VD en SR (C‑339/20 en C‑397/20, EU:C:2022:703), punt 71 en het aldaar aangehaalde arrest van 25 januari 2022, VYSOČINA WIND (C‑181/20, EU:C:2022:51, punt 39).
19      Ik doel hierbij, zoals ik hieronder nader zal toelichten, op semiautomatische wapens voor het afvuren van losse patronen die tot dan toe krachtens richtlijn 91/477 vergunningsplichtig waren (categorie B), ook al waren zij in sommige lidstaten in de praktijk vrij te koop.
20      „[...] geslacht, ras, kleur, etnische of sociale afkomst, genetische kenmerken, taal, godsdienst of overtuiging, politieke of andere denkbeelden, het behoren tot een nationale minderheid, vermogen, geboorte, een handicap, leeftijd of seksuele gerichtheid”. In lid 2 wordt nationaliteit daaraan toegevoegd, met bepaalde voorbehouden.
 21      Arrest van 17 oktober 2013, Schaible (C‑101/12, EU:C:2013:661, punt 76).
22      Punten 26, 33 en 37 van haar schriftelijke opmerkingen. De Belgische regering heeft haar standpunt ter terechtzitting verduidelijkt door te verklaren dat de in punt 33 bedoelde registratie geen betrekking had op vuurwapens voor het afvuren van losse patronen.
23      Punten 12 en 13 van zijn schriftelijke opmerkingen.
24      Na bezwaar te hebben gemaakt tegen de ontvankelijkheid van het verzoek om een prejudiciële beslissing op grond van het ontbreken van een vergunnings- en registratieplicht in België, erkent de Commissie dat vuurwapens voor het afvuren van losse patronen „vuurwapens” waren, die bijgevolg, vóór de wijziging van  richtlijn 91/477, onder de regeling van die richtlijn vielen (punt 30 van haar schriftelijke opmerkingen).
 25      Het hier toegevoegde bijwoord „eenvoudig” dat in de Spaanse taalversie is opgenomen komt niet voor in de andere geraadpleegde taalversies (de Duitse: „jede tragbare Waffe, die Schrot, eine Kugel oder ein anderes Geschoss mittels Treibladung durch einen Lauf verschießt, die für diesen Zweck gebaut ist oder die für diesen Zweck umgebaut werden kann”; de Engelse: „any portable barrelled weapon that expels, is designed to expel or may be converted to expell a shot, bullet or projectile by the action of a combustible propellant”; de Franse: „toute arme à canon portative qui propulse des plombs, une balle ou un projectile par l'action de la combustion d'une charge propulsive, ou qui est conçue pour ce faire ou peut être transformée à cette fin”; de Italiaanse: „qualsiasi arma portatile a canna che espelle, è progettata per espellere o può essere trasformata al fine di espellere un colpo, una pallottola o un proiettile mediante l’azioine di un combustibile propellente”; de Portugese: „uma arma portátil, com cano, apta a disparar ou que seja concebida para disparar ou que possa ser modificada  para disparar balas ou projéteis através da ação de uma carga propulsora”, en  de Roemeense: „înseamnă orice armă portabilă cu țeavă care poate expulza, este concepută să expulzeze sau poate fi transformată să expulzeze o alice, un glonț sau un proiectil prin acțiunea unui combustibil de propulsie”). Los van de afwezigheid ervan in andere taalversies is, gezien vanuit het oogpunt van veiligheid, de omstandigheid dat het ombouwen van een wapen moeilijk of eenvoudig is,  mijns inziens niet een aspect dat geschikt is om te bepalen of dat wapen al dan niet een vuurwapen is. De loutere mogelijkheid dat het wapen kan worden omgebouwd impliceert op zichzelf al een risico.
 26      Opmerkingen van het Parlement, punt 23. In voetnoot 7 merkt het Parlement op dat hetzelfde geldt voor de toevoegingen van punt 8 in categorie B en punt 5 in categorie C, voor respectievelijk vergunnings- en aangifteplichtige vuurwapens die zijn omgebouwd om er losse patronen mee af te vuren.
27      Namelijk dat het moet gaan om: a) vuurwapens die voorgoed onbruikbaar zijn gemaakt;  b) vuurwapens die zijn ontworpen voor het geven van alarm of signalen, reddingsactiviteiten, slachten van dieren of visserij met harpoenen, of bestemd zijn voor industriële of technische doeleinden, mits zij alleen voor dat welbepaalde gebruik kunnen worden aangewend, of c) vuurwapens die als antieke wapens of replica’s daarvan worden beschouwd.
28      Als de vuurwapens die zij zijn, zijn zij opgenomen in de relevante categorie van punt II van bijlage I, aangezien dergelijke „reproducties [...] kunnen worden gebouwd met behulp van moderne technieken waardoor ze winnen aan duurzaamheid en precisie, waarmee dus wordt gesuggereerd dat ze gevaarlijker kunnen zijn dan echte antieke wapens” (arrest Tsjechië/Parlement en Raad, punt 129).
29      De bij richtlijn 2017/853 ingevoerde wijziging heeft  op dit punt niets wezenlijks veranderd.
30      Zaak A (Verkeer van onbruikbaar gemaakte wapens), waarin ik conclusie heb genomen  op 7 juli 2022 (C‑296/21, EU:C:2022:538).
31      Bijlage I, punt III, onder a), van richtlijn 91/477 vóór de wijziging ervan bij richtlijn 2017/853.
32      De hervorming van richtlijn 2008/51 heeft in artikel 1, lid 1 ter, van richtlijn 91/477 opgenomen wat oorspronkelijk reeds was bepaald in bijlage I, punt II, onder b).
 33      De handelingen voor het ombouwen van een echt vuurwapen tot een vuurwapen voor het afvuren van losse patronen zijn geconcentreerd in de loop van het wapen. Met een reeks pinnen door de loopboring wordt het uitstoten van een projectiel fysiek voorkomen, terwijl er ruimte overblijft voor de uitdrijving van gassen die ontstaan bij de verbranding van het kruit in de losse patroon. Een van de pinnen moet worden geplaatst door de kamer, aan de voorkant van de behuizing voor de kogel, teneinde te verhinderen dat er een echte patroon wordt ingebracht en aldus te voorkomen dat er ongelukken gebeuren.
34      Anders dan bij het in elkaar zetten van een wapen door het combineren van essentiële onderdelen van andere wapens, kan bij het weer ombouwen  in een vuurwapen door het wegnemen van de voor het afvuren van losse patronen aangebrachte veranderingen in de loop, de integrale structurele ondersteuning van de essentiële onderdelen van het oorspronkelijke wapen worden benut, zonder noodzaak om daaraan enige wijziging of aanpassing aan te brengen.
35      Een groot aantal lidstaten heeft zich wel aan dat criterium gehouden. De antwoorden van het Parlement, de Raad en de Commissie op een vraag van het Hof komen overeen wat betreft het feit dat de verwerving en het voorhanden hebben van wapens voor het afvuren van losse patronen in slechts zes lidstaten niet vergunningsplichtig was. Ter terechtzitting is duidelijk geworden dat de verscheidenheid aan nationale wetgevingsoplossingen (in wat werd omschreven als wetgevingskakofonie en -chaos) een bepalende factor was voor de oplossing die is gekozen om te verduidelijken en meer in detail te regelen wat reeds vóór de hervorming van 2017 voortvloeide uit richtlijn 91/477.
36      Arrest van 17 oktober 2013, Schaible (C‑101/12, EU:C:2013:661, punt 77).
37      Ibidem, punt 78.
 38      Hoewel het Parlement zich daarbij baseert op de verscheidenheid aan rechtsregelingen in de lidstaten (punten 49 en 52 van zijn schriftelijke opmerkingen), heeft het in antwoord op een vraag van het Hof verklaard dat die verscheidenheid „niet het effect kan sorteren dat het toepassingsgebied van richtlijn 91/477 verandert”.
39      Zie arrest Tsjechië/Parlement en Raad, punt 122. Deze uitzonderlijke vergunningen, voorzien van waarborgen die verband houden met de openbare veiligheid en de openbare orde met het oog op de identificatie, registratie, opslag, bewaring en controle van wapens, kunnen worden verleend voor of aan: i) „[...] de bescherming van de veiligheid van kritieke infrastructuur, koopvaardij, konvooien met een hoge waarde en kwetsbare gebouwen, alsook voor nationale defensie, educatieve, culturele, historische en onderzoeksdoeleinden”; ii) „verzamelaars”; iii) „wapenhandelaren of -makelaren”; iv) „musea”,  en v) „sportschutters”.
40      De interveniërende instellingen hebben dit punt ter terechtzitting niet bevredigend toegelicht en  hebben slechts herhaald dat de oplossing is te vinden in artikel 6 van richtlijn 91/477.
41      Naar het oordeel van de verwijzende rechter zou er de facto sprake kunnen zijn van een onteigening die, bij gebreke van volledige en voorafgaande schadeloosstelling, niet strookt met artikel 17, lid 1, van het Handvest.
42      Het Hof heeft verklaard dat artikel 17, lid 1, van het Handvest „onteigeningen niet op absolute wijze verbiedt”, maar dat „daarin niettemin is bepaald dat ze alleen kunnen plaatsvinden in het algemeen belang, in de gevallen en onder de voorwaarden waarin de wet voorziet en mits het eigendomsverlies tijdig op billijke wijze wordt vergoed”.
43      Arrest Tsjechië/Parlement en Raad, punt 135.
44      Ibidem, punt 136.
45      Ibidem, punt 137.
46      Specifiek heeft het Parlement dit ter terechtzitting bepleit.
47      Arrest van 5 maart 2019, Eesti Pagar (C‑349/17, EU:C:2019:172, punt 97).
 48      Zie arrest Tsjechië/Parlement en Raad, punten 87 en 89, alsook het verslag van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement van 18 november 2015 getiteld „REFIT evaluatie van richtlijn 91/477/EEG van de Raad van 18 juni 1991, als gewijzigd bij richtlijn 2008/51/EG van 21 mei 2008, inzake de controle op de verwerving en het voorhanden hebben van wapens” [COM(2015) 751 final].
