Teleocephala
De Teleocephala omvatten alle recente echte straalvinnige beenvissen (Teleostei). De classificatie werd door Mário de Pinna (1996) alleen aangelegd om enkele uitgestorven, meer basale voorlopers uit te kunnen sluiten. Ze omvatten dus de vier overlevende teleostere cohorten van Elopomorpha, Osteoglossomorpha, Otomorpha en Euteleosteomorpha.

Kenmerken 
De Teleocephala kan worden gekenmerkt door de volgende anatomische kenmerken (Wiley en Johnson 2010):
 Drie benige faryngobranchialen (bovenste botten van de kieuwkooi), de vierde kraakbeen en met een getande plaat.
 Craniotemporale spier (een verdeling van het epaxon rompspierpakket) tussen de supraoccipitale en supratemporale (schedelbeenderen).
 Vijf of minder caudale uroneuralia. Drie superieure uroneuralia (of minder) kunnen worden onderscheiden van een groep anterieure die meer horizontaal zijn. De UN 1 strekt zich uit tot aan de PU 2 (voorlaatste holle staartwervel).
 Secundaire neuszakken zijn beschikbaar en dienen om door de vissenneus te stromen wanneer de mond beweegt.
 Elke rugstraal is in lijn met een rugvin.
 Een basihyale, een element tussen de tongbeenderen, is aanwezig als vervangend bot.
 Laterale telencefale bundel gemyeliniseerd.
 De lobus vestibulolateralis van het cerebellum is voor (lateraal) zonder holte (zonder lumen)

Literatuur 
 E. O. Wiley & G. David Johnson: A teleost classification based on monophyletic groups. in Joseph S. Nelson, Hans-Peter Schultze & Mark V. H. Wilson: Origin and Phylogenetic Interrelationships of Teleosts. 2010, Verlag Dr. Friedrich Pfeil, München, ISBN 978-3-89937-107-9

Straalvinnigen