Dictionnaire complet français-flamand et flamand-français (Volumes 1-3)
Mesure, s. f. (mètre). Ce qui sert de règle pour déterminer la durée du temps, ou l'étendue de l'espace, sous l'effet de la quantité de la matière. Mètre, v. Mètre, Mètres, m. — de la masse. Mètres, m. Étendue, ou l'ampleur de la force. Pouce, m. Faire honneur. Faire grand honneur. — agraire. Acre, m. — de longueur. Longueur mètre, — pour les liquides. Volume, mètre pour les matières. Natualemétal, mètre pour les nattes. Longue bande de papier, etc., avec laquelle les tailleurs, les couturières, déterminent toutes les longueurs et les largeurs d’un habit. Acre, v. Fig. Avoir deux poids et deux mesures. Partiellement. (Jusqu'ici ou temporairement) irrégulièrement dépendant. Proverbe et fig. De la mesure dont nous nous servons les autres, nous serons mesurés. Met de mesure waarbij je me mesure, tuserstu gemetend worden. Fig. Il a comblé la mesure, la mesure est comble. Il a comblé la mesure, la mesure est pleine. Fig. et fam. Faire tout avec poids et mesure. Van alles met maten te werken. Faire tout avec soin. Quantité que peut contenir le vaisseau qui sert de mesure. Mètre, v. Dimension, Aspect. Grandeur, v. Prendre (la) — à qq. De mètre nemen aan temand. Prendre les — de qq. Mesurer, diminuer. De grandeurs van etten. Géom. et Archit. Mètre, Arith. (— du nombre). Facteur (van het getal), m. Versif, Mètre. Dicht mètre. Versmètre. Silbenmètre. Mètres, v.|Mus.Mètre, e. Tact (Wiel), m. Battre la —. De mètre slaan. Chanteur en —. Op de mètre zingen. Danser en —. Op de mètre dansen. De mètre houden in het dansen. Man. (Op het slag smeden) pas, m. Escrim. Mètre, v. Herrie (Herman), m. Rompre la —. Achter de mètreijken. Licher la —. Achteruitgaan. Achteruitdansen. Serrer la - Vooruitdringen. Zy aen tegenstrever op het lichaam rukken. Fig. en fam. Zynen legioenstreker in het leven brengen, op het lichaam lo pen. | Fig. Être en - de faire qc. In staat, in de gelegenheid zijn iets te doen. iets kunnen doen. Beliwaem, “gereed zijn om iets te doen. Être Lors de - Buiten staat zijn. Onvermogend zijn. Niet hunnen. | l'fig. 1 securité. Aantrekkelijk, m. Voorzorg, uv. Middel, m. en 0. | Rompre les —$s de qq. Mensen maatregelen ver verdelen. Mensen voornemens divers Loomen, tegencarcerken. | Fig. Bornes, limieten. Muntstaf, m. Maat, v. Grenzen, v. mv. Palen, m. mv. | Moderatie, restraint. Matiging. Beheersing. Actie, v. | À — que, loc. voor), Naar mate dat. Volgens dat. Naar dat. Zoo als. Zoodra als. Meer (dat). | Absol. A la fin des phrases. À —. Volgens dien. Volgens… Naar.…. In de zelfde maat. | À fur et à —. F. Fin. | À de, loc. prépos. Naar mate van. Volgens. | Outre —, sans —., loc. adv. Bovemaat. Zonder maat. Aamzichtig. Spoorloos. Grenzenloos. L'ütbandig. Buitensporig. Uitere nale. | Mesurez, E, p. pas. de Afmeten. Grijpen. Afgemeten. Uitgemeten. l'ix. Gemeten. Gematigd. Macht. CO: past, Termes peu —s. Ongemeten, ongepast. Hevige, dringende of sterfel uitdrukkingen. MESCRÉMENT, adv. (més-cré-man). B'une manière mesurede. Voorzichtig lijk. Omsigtiglijk. Gematigd ce, Op een gematigde wijze. Mescugr, v. a. (més-re). Zorgvuldig Zorgvuldig te connen of bepalen een quantiteit per de maat. Meiden. Afmeten. Uitmaken. — à Jaar. Met de heil meten. Probeer en fig. — de anderen aan hun heil. Andere volgens zich zelf beoordelen. Van anderen naar een eigen oordeel. Zoo de eerste is hent hij zyne gaslen (Mans.). — des yeux. Aan de oogen of op het gezicht meten, schatten, berekenen. Fig. Met deogen melen. Van het hoofd tot de voeten opnemen. Van boven tot onder bezien. Het reciproque. Ze des veux. Elkaar met de ogen meten. Fig. — Son épée avec die van iemand. MET. Zijn degen met die van iemand meten. Zich met iemand meten (in een lategvecht). Met iemand van leren. Zijn forceren tegen iemand. Zijn krachten met iemand meten. Dron. Se — met iemand. Zich met iemand meten. Met iemand kampen. Tegen iemand kampen. Zich met iemand vergelijken. Se —. Gemeten ordenen. Activ. Fig. Proportionneren. Schikken. Passen. Regelen. Afpassen. Fig. Régleren met sagesse, met voorzichtigheid. Matigen. Passen. Meten. Afmeten. Afpassen. In de schaal leggen. Wijzen. Wegen — zijn woorden. Zijn woorden snappen, afmaken. Zeer voorzichtig spreken. Zulze uitdrukkingen wel wegen. Mesureur, s. m. (mesureur). Officier public die recht heeft om bepaalde marchandises te meten. Meter, m. Juré —. Gezworenen meter. MESURE-LAINE, S. m. (mesure-laine). Mannen om te meten, m. Méasures, s. m. V. Arrs. ABUSER, v. n. (abuser). Misbruiken. Misbruik of slecht gebruik maken (van tels). Métabase, s. f. (métabase). Fiet. Overgang. Overtreding. METALBOLEGIEN, S. f. (métabolegiën). Med. Ziekteveranderingsleer, v. METABOLISME, s. m. (métabolisme). Med. Stofwisseling, v. | —t. Stofwisselingsproduct, m. METABOLISME, adj. 2 g. (métabolisme). Med. Van de stofwisseling. MÉTACARPIEN, adj. (méta carpien). Anat. Middelhand...|s. m. Middelhandspier, v. MÉTACENTRIË, s. m. (metacentrie). Mar. Hulpt punt, o. Méracnorëse, s. f. (mé-ta-ko réz), Pathol. gen. Ziektevochtverzct ting. -overvocring. Verplaetsing van de krankheidsoorzack, v. MÉTACHRONISME, Ss. m. (mé-ta kro-nism). Anachronisme qui cou siste à placer un événement dans un temps anterieur à celui où il est ar rive. Tevrocystclling. (De) opyare van cenen vrocgeren lyd, v. Méracisue, s. mm. (mé-ta-cism). Détaut dans la prononciation de la lcttre m. Slechte uitspracl: der m, v. MÉTAGRABOLISER, V. à. (mé-ta gra-ho-li-zé). Rimermalgre Minerve. Qi Pymeien. Fersen Enceijen. MÉÊT 081 Mé£rais, 8. m. (mé-ta-y). Métall. anc. F. ee F. Méra. Mérairie, s. f. (me-tè-ri), Bien fonds afferme. Meijerhof (Ki.), o. Meijery, v. Meijergoed. Pachtgoed. Pachthof. o. Huef ou lweve. Pacht hoef. Landhoef. Pachtery. Boerdery. Pacht,v.|Petite ferme. Klein pacht goed, o. Méraz, s. m. (mc-tal). Corps simple, brillant, tautôt duclile et malléable, tantôt cassant.Metuel, 0. | Mynstof. Bergstof, v.|Kond. (— de fonte.) Mfelael. Kiokmetac:. HKluk goed. Geutmeluel, o. Klokspys, v. | Blas. Metael. Goud en zilver, o. 1 Geel en wil,0., — d'Alger. Aigicrsc zitver ou metael, o. — de prince. Prinsenmetael. Gelouterd koper, o.] De —. Van metael. Metalen. MÉTALENT, S. m. (mé-ta-lan). (inus.) Manque, défaut de talent. Onbekwaemheid, v. Méraepse, s. f. (mé-ta-lèps). Rhét. Verwisseling, omkecring (der voorgaende uildrukkingen), v. MÉTALLANTHROPONISME, S. M. (mé-tl-lan-tro-po-nism). Magnét. anim. (Het) metaclroelen, o. MéTauLÉLTÉ, s. f. (mé-tal-lé-i-té). Metaeleigenschap, v. MÉTALLESCENT, E, adj. (mé-tal lèss-can, cantt}), Scicnc. nat. Afetael achtlig. Metaelgelyk. Metaelglansig. MÉTALLIFÈRE, adj. 2 g. (mé-tal li-fèr). Scienc. nat. #/etaelbevattend. Metaelhoudend. Metael.… MÉTALLIN, &, adj. (mé-tal-lain, ne Hist. nat. Melaclachtig glan send. MÉTALLIQUE, adj. 2 g. (mé-tal lik). Qui est de métal. Metalen. Van melacl. Bergstoffelyk.|Qui concerne le metal. Actacl. Van het metael. | Qui ressemble au métal. Metaelach Hg. Metaelgelyk. Metaelglansig. Blinkend als metael. | Qui concerne les meduilles. Van de gedenlipennin gen. Penningen. Gedenk:penning.…. Histoire —. Penningengeschiedenis. Geschiedenis in gedenkpenningen, ve. Science —. Penningkunde. Gedenkpenningkunde, v. || S. F. (vi.) V. METALLURGIE. —s. Miner. Afetalen, o.mv. Metalhoudende gesteenten, 0. mv. Ook erzählungen, m.mv.(Harde) bergstoffen, v. mv.|—s. Entom. Hetele glanzige vlagen. Metaalvulkanen, v. inv. —s. Financ. Metaliekken, 0. mr. METALLISATION. S. Î. (metaalliciu). Chim. et Géogr. Metaalvorming. Metaalvorming, v.| Bezwaring met metaaldeelkens, v. Métallicussen, v. 3. (metaallicus). Chim. van metaal veranderen. Metaal vormen (van). Actueel duende worden. Fermetalcul. 083 MÊT Métaalchemie, S. f. (metaalchemie). Wetenschap nat. Metaalscheiding Kunde, v. METALLOGRAPHIE, s. f. (metaallographie). Celui qui studieert de metaallografie. Metaalbeschrijver. Metaalkundige. Metaal Lestuderen, m. METALLOGRAPHIE, s. f. (metaallografie). Beschrijving van de metalen. Metaalbeschrijving, v.| Wetenschap, kennis van de metalen. Metaalkunde. METALLOGRAPHISCH, adj. 2 g. (metaallografisch). Van de metaallografie. Van de metaalbeschrijving. | Van de metaalkunde. Metaalkundig. METALLOÏDE, adj. 2 g. (metaalld). Miner. Metaalgelijk. METALLURGIE, s. f. De wetenschap die heeft voorwerp de extractie en de vervrijwing van de metalen, metalloïden, afgemeten gesteenten en afzettingen. Hetaalkunde. Ertskunde. Bergstoffkunde. Smeltkunde. Scheidingskunde, v. | Ouvrage over dit art. Actuele kennis, v. Afetaalkundig werk, o. METALLURGIQUE, adj. 2 g. (metaalurzijk). Die behoort, heeft betrekking tot de metalurgie. Metaalkundig. Van de metaalkunde. METALLURGIJST, s. m. (metaalurgist). Die zich bezighoud met de metalurgie. Metaalkundige. Metaalkenner. Metaalbeschrijver. Ertskunde. Bergstoffkundige, m. METAMORFISTEN, s. m. pl. (metaamorfisten). Oude heretici. Veranderaren, m. mv. METAMORPHOSIE, s. f. (metaamorfose). Visie van objecten anders dan conformeer het niet zijn reeds conform. Gezichtsverandering. Gestaltverandering, v. METAMORFOSAABE, adj. 2 g. (metaamorfosabel). Susceptibel voor verandering. Veranderbaar. Veranderbaar. METAMORFOSE, s. f, (metaamorfose). Verandering, verandering van een vorm in een andere. Gebeente verandering. Gestalte verandering. Gedachten verandering. Verkeeringsverandering. Vormverandering. Verandering. Hervorming. Omkeering, tv. MÉTANORPHOSER, V.a.(mé-ta-mor-fos). Transformer, changer une forme en une autre. Veranderen. Verwandeln. Herscheppen. Hervormen. Vervormen. Van gedaante of van vorm doen veranderen. Een andere gedaante geven (aan). Fig. Veranderen. Hervormen. Pron.Eene andere gedaante aanlijnen. Van vorm veranderen. Van gedaante verwisselen. Eene gedaanteverandering ondergaan. Geheel veranderen. MÉTAPHOR, s. f. (mé-ta-fô). Mythe. Godin van het berouw, v. MÉTAPHOR, s. f. (méta-flo-gôz). Med. Ontstekingsverandering, v. MÉTAPHOR, s. f. (mé-ta-for). Rhet. Leenspreuk. Beeldspreuk. Verbloeming. Bloemspreuk. Gelijk spreuk. Overdracht. Byspreuk. Beeldlijke of verbloemde uitdrukking, v. Beeld, o. Beeldvorm, m. Vergelijk, v. MÉTAPHORIQUE, adj. 2 g. (méta-fô-rik). Qui tient de la métaphore, qui appartient à la métaphore. Beeldlijk. Verbloemd. Oneigenlijk. Beeldspreukelijk. Leenspreukelijk. Figuurlijk. Oneigen. Overdrachtig. Byspreukig. Qui abonde en métaphores. Beeldrijk. Vol beelden. MÉTAPHORIQUEMENT, adv. (méta-fô-rik-man). D’une manière métaphorique. Verbloemdelijk. Beeldelijk. Oneigenlijk. Figuurlijk. Op een verblonde wyze. MÉTAPLASM, s. m. (méta-fragm). Entom. Achterscheidsel. Scheidsel der borsten buikholte, o. MÉTAPHRASE, s. f. (méta-frâz). Traduction littéraire. Letterlijke vertaling, v. MÉTAPHRASTE, s. m. (méta-frast). Qui traduit littéralement. Letterlijke vertaler, m. MÉTAPHYSICIEN, s. m. (méta-fi-zician). Celui qui fait son étude de la métaphysique. Bovennaamkundige. Overnatuurkundige. Bovennaamkundige, m. MÉTAPHYSIQUE, s. f. (méta-fi-zik). Science qui traite des facultés de l'entendement humain. Overnatuurkunde. Bovennaamkunde. Leer van het bovennatuurkundige. Hoogdu. Grondwetenschap. Overnatuurlijke (Islam), o. In natuur, part. (Al te) groote afgetrokkenheid. Duisterheid, v. Adj. 2 g. Qui appartient à la métaphysique. Overnatuurkundig. Bovennaamkundig. Bovenzinnelijk (West.). Overnatuurlijk (Islam). Trop abstrakt. Te afgevraagd. Duister. Diepzinnig. Hoog. Hoogdravend. Certitude. Oogenschijnlijke, klare beeldelijke zekerheid. MÉTAPHYSIQUEMENT, adv. (méta-fi-zik-man). D’une manière métaphysique. Overnatuurlijk (lijk). Bovennaamkundig (lijk). Op een bovennatuurlijke wyze. MÉTAPHYSIQUER, V. n. (méta-fiz-ké). Parler, écrire sur un sujet d'une manière trop abstraite. (Cam.) Een onderwerp te diepzinnig, te duister behandelen. METAPLASME, s. m. (méta-plasm). Gramm. Hervorming. Verandering (een woord door brugging, weglatend of vervanging van een letter of een silabe), v. MÉTAPLOIÈSE, s. f. (méta-po-ièse). Méd. Verandering in de lichaamsgaten. Ziektegaatjesverandering, v. MÉTAPLASME ou MÉTATOSIE, s. f., et MÉTASCHÉMATISME, S. M. (méta-tosie, tos, ské-ma-tism). Path. Généraal. Plotselinge ziektenvergang, m. (Het plotselinge veranderen van een ziekte in een andere), v. Ziektenverwisseling, v. MÉTASTASE, s. f. (méta-stas). Path. Généraal. Ziekteverplaatsing. Ziekteverzetting, v. Faire —. Overgaan. Overslaan. Overspringen. Vallen. MÉTASTATIQUE, adj. 2 g. (meta-stat-lik). Qui a rapport à la métastase. Ziekteverplaatsend. -verzettend. Van de ziekteverplaatsing. Crist. Métastatisch. MÉTASYNCRISE, s. f. (méta-syn-kris). Path. et Thér. anc. Verandering des hoofdstoffensamenhangs, v. Vochtenherstelling. Météorchrisis, v. MÉTASYNCRITIQUE, adj. 2 g. (méta-syn-kritik). Thér. anc. Vochtenherstelling. Métasykritisch. MÉTATARSE, s. m. (méta-tars). Anat. Achtervoet. Navoet. Achtervoet, m. MÉTATARSIEN, NE, adj. (méta-tarsien, cièn). Anat. Van den middelvoet. Middelvoet, m. MÉTATEUR, s. m. (méta-teur). Antiq. Legerafteekenaar, m. MÉTATEUSE, s. f. (méta-teuse). Gramm. Letterverzetting. Letterverplaatsing, v. Med. Ziekteverplaatsing, v. MÉTATEUSE, s. f. (méta-teuse). Térat. (Slach der) misgeboorlen met verplaatsde organen, v. mt. MÉTATHORAX, s. m. (méta-thorax). Entom. Achterborst, v. MÉTATON, s. f. (méta-tion). Antiq. Legeraftekening, v. MÉTATOÏQUE, adj. 2 g. (méta-toi-k). Géogn. Na de dierwereld ontstaan. Metazoïsch. — MÉTAYER, ÈRE, s. (méta-yer, ièr), Celui, celle qui fait valoir een metairie. Aciéreur (Kie.), Pachter. Hoefpachter. Hoerenaar, m. Pachtersse. Hoefpachtersse, v. MÉTARIS, s. m. (méta-y). (Blé —, adj.). Mastelijn. Mastelijn. Mengkoren. Mistelijn, mengkoren (Kie.), o. Brood van —. Mastelijnbrood. Masteluin brood, o. lasse—, Wit of sier masteluin. Masteluin bestaande uit twee deel roggen en een deel gerst. Mére, s.m. (mé-tèl), Bot. Dorene appel (Don.). Steckappel, m. = Mere, s. f. MÉRÉ. Méreopsis, s. f. (mé-tanopsi-kôz). Philos. Ziel(s)verhuizing, v. MÉRÉ. Weer... Observaties —s. Wachttijden op het weer. Tables —s. MÉTÉMPSYCOSISTE, s. m. (mé-tanp-sci-kô-zist). Philos.Ziel(s)verhuizing, vriend. Aanhanger van de Ziel(s)verhuizing. Leerling van Pythagoras, m. Mérevis, s. f. (mé-tanpt-tùz). Astron. Zoneffening, tv. Méreor, s. m. (mé-té-or). Phénomène atmosphérique. Luchtverschijnsel, o. Luchtverschijning. Verleveling, v. —s aqueux. Waterige luchterschijningen. Waterverschijnselen. —s lumineux. Lichtverschijnselen. Lichtende luchterschijningen. MÉTÉOROLOGIE, adj. 2 g. (me-te-0 rik). Die appartent bij het weer. Van het weer. Van de luchtverschijnselen. Bot. Weder... Fleur —. Wederbinne, v. | Vee —. Magnetiseur, o. MÉTÉORISATION, S. f. (mé-té-o-ri-zation). Phys. (Het tot een) luchtverschijnsel toorden, o. Luchtverschijnselwording, v. Météorise, s. adj. (mé-té-o-ri-zé). Med. Gezwollen. Opgespannen. Météoriser (sr), v. refl. (se-mé-té-o-ri-zé). Path. Opzwellen. Opsiden. Luchtwarmtemperatuur, o. mo. MÉTÉOROLOGO, s. m. (mé-té-0-ro-logh). Diegene die schrijft over de meteorologie. Weeronderzoeker. Weeronderzoeker. Weertypebeschrijver. Weertypekenner. Weertypekenner, m. MÉTÉOROMANCIE, s. f. (mé-té-0-ro-man-ci). Divinatie door het weer. Luchtvaerzeggerij. Waarzeggerij uit de luchtverschijnselen, v. MÉTÉOROMANCIER, NE, s. (mé-té-o-ro-man-ci-er, cière). Die die meteoromancie uitoefent. Luchtwaarzegger. Wachelaar, m. Luchtwaarzegster, v. Waarzegger, waarzegster uit de luchtverschijnselen. MÉTÉORONOMIE, s. f. (mé-té-0-ro-nom-i). Luchterschijnselkunde, v. Météoroscope, s. m. (mé-té-0-ross-kop). Instrument. Weervooruitzicht, m. Sterrewaarneming, ©. Météoroscoopie, s. f. (mé-té-0-ross-kopie). Verbouwing. Weertype waarneming, v. | Verhevelingstekunst (Mex.), v. Mété, s. f. (mé-te). Manière van zeggen of doen, volgens de. Météorisur, s. m. (mé-té-o-rism). Volgens bepaalde principes en met een bepaald doel. Opzwellen des buiks, v. MÉéTÉOROGRAPHE, s. m. (mé-té-0 rn-graf). Instrument pour connaitre les changements de l'atmosphère. W'ederkenningstuig, 0. | V. MérTéo RULOGUE. MÉéTÉOROGRAPHIE, S. f. (mé-té-0 ro-gra-fi). Traité, connaissance des meteores. Verhandeling over de luchtrerschynselen. Luchtverschyn selbeschryving. Luchitverschynsel hennis, v. MÉTÉOROGRAPHIQUE, adj. 2 g. (mé té-o-ro-gra-fik). De la metéorogra phie. Van de beschryving der lucht terschynselen. Van de kennis der luchtverschynsels. Méréonouir(n)e, s. m. V. AËRo LITHE. MéréonoLocre, s. f. (mé-té-0-ro lo-ji). Phys. Wederkunde ou toeér kunde. Wederleer, v.) Verherelings kunde (Weis.). Luchtverschynsel kunde. -kennis.Luchtverschyningen leer, v. MÉéTÉOROLOGIQUE, adj. 2 g. (mé té-o-ro-lo-jik}). Qui concerne les météores. Luchiverschynselkundig. Van de luchtverschynselen. Ver hevelingkundig (Mex.). Lucht…. Luchtverschynings... | Qui concerne les variations de l'atmosphère. We derkundig ou wecérkundig. Weder.… ordre. Manier. Wyze. Orde. Vuor dragtsorde, Ontiwikkelingsorde, v. Regel, m. Handelwys. Beleeding (MEev.), v. | Lecrwyze, v. Lecrplan. Leerbeleid (IHazma), 0. Leerweg (Mev.), m. Beleed (In.), o. | En parlant des productions de l'esprit, disposition des matières et des pensées. Gang. Loop, m. Verdeeling. Indecling. Acncenschakeling. Orde, v. | Hist, nat. Ferdeeling. Afdeeling. Indeeling, v.|Mus. Zingwyze.Speel uyse. School, v. Chanter avec —. Kunstmatig zingen. Met kunde gingen. | 'fitre de certains livres élé meutaires. Leerwyze, v. Leerboek, m. en o. Acenleiding tot het leeren (van, enz.), v.| Usage, coutume, ma nière d'être. Manier. Gewoonte, v. Gebruik, o. Trant, m. Handelwys. Doenwys. Manier van doen, v. Méruonique, adj. 2g. (mé-to-dik). Qui a de la règle, de la méthode. Geregeld. Regelmatig. Beleedig (Mev.). Ordelyk. Ordelievend. | Qui est fait avec méthode. legelmatig. Welgeregeld. Welingerigt. Welge schikt. Welgepast.Planmatig.Kunst malig. Grondig. Wetenschappelyl. |Se prend souvent en mauvaise part, pour qualifier un homme trop com passé. Te styf. Al te nauwvgezet. Te regelmatig. | Mcdecin —. Weten schappelyk handelende gencesheer. Methodieker, n. MÉTHODOLOGIEMENT, adv. (méto-). Avec méthode. Regelmatig. Kunsinutig. Volgens de regels. Volgens de kunst. Wetenmakkend. MÉTHODISME, s. m. (méto-). Historie, religie. Methodismus. Methodistenleer, v. Med. Methodismus. MÉTHODOLOGIE, s. m. (méto-). Nom des partisans d'une secte religieuse. Methodist, m. Med. V. (Médecin) MÉTHODOLOGIE. | Auteur d'une méthode. Leerwijsschrijver. Leerauteur. Leerauteur. Leerwijstichter, m. MÉTHODOQUE, s. f. (méto-). Bot. Prachtplant, v. MÉRICULEUSEMENT, adv. (méto-). D'une manière méticuleuse. Vreesachtig. Angstig. MÉRICULEUX, ROSE, adj. (méto-). Susceptible de petites craintes, de petits scrupules. Vreesachtig. Bevreesd. Angstig. Angstvol. MÉRICULEUSE, s. f. (méto-). Défaut d'un esprit faible, méticuleux. Vreesachtigheid. Angstigheid, v. MÉRIER, s. m. (méto-). Profession d'un art mécanique. Stiel, m. Ambacht. Handwerk. Bedrijf. Beroep, v. Hantering, v. Werk, v. — de tailleur. Kleermakersstiel, m. (Het) kleermaken, v. — de metsenaar. Metsenaar. Metsen, v. S'empile quelquefois par oppos. an mot art. Handwerk. Stiel. Faire d'un art un —. Van een kunst een handwerk maken. Eene kunst lot een handwerk verlagen. Homme de —. Ambachtsman. Ambiater, Werkman. Handwerker, m. Gens de —. Ambachtslieden. Handwerkers, m. mv. | Se dit, par extens., de plusieurs professions non mécaniques. Pak. Beroep, v. Stand, m. Handwerker. Le — des armes. Het krijgsrak. Het wapenhandwerk. De soldatenstand. Chacun son —. Jeder in zyn vak. (Aan) ieder zyn siel, zyn beroep. Gens du —. Deskundigen. Zakkenners. Zakkundigen, m. mv. Jaluusie de —. Broednyd, m. | Fig. Ce qu'on a coutume de faire : se prend ordinairement en mauvaise part. Handwerken. Gewoonte. (Gewoon) beroep. Handwerk. Stiel. Il est plaisant de son —. Hy is een spuier van sliel waarvan vun beroep. Faire le — d’espion. Ecn spie zyn. Het spioenenhandiwerek dryven. Het spionnen duen. Zich als spie laten gebruiken. Faire — et marchandise de qc. Len handicert van iets maken. Handel drijven in ons met iets. Avoir (le) cœur au —. Lust tot drijven. Spel midden, O. Spel syng ambacht hebben. Hart voor synth ruimte, v. Werkels hebben. Met genoegen arbeid. Métoprosovir, s. m. V. Métopos. Métoposcope, s. m. (pejs kop). Celui qui exerce la métoposcopie. Gezichtslezer. Voorhoofdkijker. Gelachlechelaer, m. Métoposcopie, s. f. (méto-poss kop). Art de conjecturer par l'inspection du front, des traits du visage. Ce qui doit unsner à qq. Gesichtslezer. Voorhoofdkijker. Gelechtzichtelary. v. Métoposcopique, adj. 2 g. (méto-poss-kopik). Qui a rapport à la métoposcopie. Van de gezichtslezer. Van de gelachlechelary. Gelachlezing... MÉTORNÉ, E, adj. (peu us.) V. CONTRAIRE. Mérovente, s. f. V. Miroir. MÉTRAGE, s. m. (métraj). Metrage au mètre, (Lete) meten met den meter, O. Métralgie, s. f. (métralji). Météorologie, v. MÉTRALGIQUE, adj. 2 g. (métraljk). Météorologie... Van de meteorologie. MÉTRANASTROPIER, S. f. (métranass-tro-fi}, Météorologie. (Het) omkeren der baarvader, O. Mère, s. m. (mètr). Versif, gr. et lat. Voet, m. Versmaat. Sibnenmaat, v. Mètre, O. Voetmaat. Dichtmaat, v. Natuur en aantal van pedes nodig voor een vers. Maat. Sibnenmaat. Versmaat. Dichimaaat, v. Vers. Elementen (nodig voor een vers), O. Meter. Meter, m. In Holland. Mérolace, s. m. (mé-tivaj). Droit (Nederlandsche) zijde, v. — carré. Op de bles. (vi.) Graanregt, O. Vierkante meter, — cube. Teerting. Ménive, s. f. (mé-uiv). Moisson. Meter. (vi.) Oogst, m. _ Mérée, €, p. pas. de Mélérée, et Mériveen, s. m. (métrô-vien). | adj. Mesuré au mètre, compté par Moissonneur. (inus.) Ongster, m. mètres. ‘Yet den meler gemelen. By MÉTÉCOCIEN, s. m. (méto-ciain). | métécide. Antiq. gr. Vreemdeling, m. MévronPanaxe ou MéTRÉ Méronique, adj. 2 g. (métonik). | Pur, s. €. (métrangé-frak-ci, eiss). Cycle —, Actionische jacquerie, m.| Med. Baarmoederverstopping, v. Negentienjarige lydruimte, v. MÉTRENCHYTHE, s. f. (métrangé-kitt). Afrohomasie, s, f (méto-no-ma| Med. Baarmoederspuiting, v.| Baer zi). Changement de nom propre par l'afrohomasie, s. f. -lrechter, m. soie une traduction, Naamverandering| Méruer, v. a. (métre). Mesurer vey. Nucumeren, td | per mètres une terre, un gebiet Méinoximer, s f (métonimil | ment, cte, By ou met meters meten. ht Cornasming (MEN) Ferna-l Niéirkre. s (métrêt). Antig. ing iaiua, Naamverwisseling. | Amphura. Aletreta, v. Nectuwuseuring, % | Woordevisseling, MÉTRIFIER, v. a. et n. (métridéug. v, | fic). Faire des vers. Verzen maken.| MICTOPANTRALGIE, s. f. (méto-pan| Couper les mots par mètres. (peu tral gi. Med. Four houfd(holle)pijn, v. | us.) In voeten snyden. MÉTROPANTRITE, s. f. (méto-panMÉTRIORAMPHES, s. m. pl. (mé tritt). Med. Vourhoufd{(holle)ontsteking, v.-tri-o-ranfj. Ornith. Middelsnave king, v. | laers, m. me. Mérors, s. f. (métop). Archit.} Métronomie, s.f. (métrio-pa den.| Prov. Gaster le —. Den stel be druven. Den loon bederven. | Onder den loon dreigen. | Homme de tous —s. Mensch die tot alles bekend is. Mensch die zich tot alles gebruikt. | Prov. Quand chacun fait son — Les vaches sont bien gardées, etc. V. Ganove| Jouer à qq. un tour de son —, demander cene part sjic'en, Laken. Servir un plat de son —. Litt synen winkel gerichten. | Ma chine qui sert à certaines fabrications, à certains ouvrages. Frelour, Perkyetourc, O. Werksiel, Stok, en. lucem, v. en O. — de l'usserand, Hécyyetourc. — à broder. Bordurer racine, | (— à perruques, etc.) Bank, r. | Épinglé. Wip. Bank, v. | lig. et fam. Sc dit des productions de l'esprit. Gelouw. Raem. Avoir qc. sur e —. Jets op het getouro hebben. Lets ên den mack hebben. Werlien, bezig £yn aen ets. Lets malie. | (Corps de —.) Ambacht, o. Gilde. Nering, v. Gild, o. Mérit, adv. V. Mérit. Mérit, sse, adv. (mé-tiss). Né d'un Dlanc et d’une Indienne, ou d’un Indien et d'une blanche. Halfslachtig. Tweeslachtig. | Sedit aussi de certains animaux. Halfslachtig. Tweeslachtig. Basterdstachtig.| Botanic Gramm. F. Hypripe. | Subst. En parlant des hommes. Halfslachtige, m. en v. Mesties, m. Mestiesin, v. VI. Mestise en (Wen), m. mv.| En parlant des animaux. Dasterd, !n. Mérisacr, s. m. (mé-ti-23)). rur. Raskruising, v. Écon. MÊT tt). État d'une personne qui modère ses désirs. Gematigdheid, v. | Méd. Gematigdheid der pijn, v. Mérimops, adj. 2 g. (mé-tri-0p). Scienc. nat. Middelbeenig. Méraoce, adj. 2 g. (mé-trik). Versif. Metrisch. Silbenmatig. Vers matig. Dichtmatig. Versbouw…. Fersmaet… Art —. Versmacht kundig. Verskunst, v. | Qui a rapport à la nouvelle mesure appelée mètre. Metriek. Van den metier. Metrie. Maet en gewichtskundig.| Met meters.|S. f. (Art —). Verskunst. Versmaet-. Dichtmacht kunde, v. Méraire, Mérairie ou Mérrière, s. f. (mé-tritt, tri-ti, tiss) Méd. Moederontsteking, v. MéTRocAMPSIE, s. f. (mé-tro-kanp ci). Med. Afoederinbuiging, v. Mérrockce, s. f. (mé-tro-cèl). Med. Moederbreuk, v. Mérrocomis, s. f. (mé-tro-ko mis). Chef-lieu de canton. Kantons hoofdplaats, v. Hoofddorp (Mer.), o. | Residence d'un doyen rural. Verblyfplaats eens landdeken. Landdekeny, v. Mérropynig, s. f. (mé-tro-pyni). Méd. Baeremoederpijn, v. MÉTROGRAPHE, s. m. (mé-trograph), Celui qui s'occupe de métrographie. Maître gewichtskundige. Actuel gewichtskundige. Maître beschrijver, m. MÉTROGRAPHIE, S. f. (mé-tro-graphe). Description des mesures. Afspraak over gewicht en afmetingen. Maakbeschrijving, v. | Traité sur les mesures. Verhandeling over de maten en gewichten, v. MÉTROGRAPHIQUE, adj. 2 g. (mé-tro-graphique). Qui concerne la métrographie. Bezit van de maten gewichten. Maakbeschrijving. Métrographie, v. MÉTALLOLOGIE, s. f. (mé-tal-lol-o-gie). Traité des métaux. Wetenschap van de metalen, v. | Recueil des métaux, (De) maten (v. m.) en gewichten, (O. m.) Voorziening der maten en gewichten, v. MÉTALLOLOGIE, adj. à g. (mé-tal-lol-o-gique). De la métallologie. Wetenschap van de metalen. MÉTALLURGIE, s. f. (mé-tal-lur-gie). Traité des fer et des forges. Wetenschap van de smeed-, ijzer- en koperindustrie, v. | Recherches sur les fer et les forges. Verhandelingen over ijzer en staal, v. MÉTALLURGIQUE, adj. 2 g. (mé-tal-lur-gique). Qui concerne la métallurgie. Smijterij. Ijzerij. MÉTRALOMANE, s. m. (mé-tral-o-ma-ne). Celui, celle qui a la manie de faire des vers. Rymelaar, m. Rymelaarzin. Verzengedoe, v. Rymelaarster, v. MÉTRALOMANIE, s. f. (mé-tral-o-manie). La manie de faire des vers. Rymzucht. Rymjeukte, Rymelzot, v. Rymmaandver, v. MÉTRALOMÉTRITE, s. m. (mé-tral-o-métri-te). Instrument pour mesurer les fer et les toises. Maatmeter, m. MÉTRONOME, s. m. (mé-tron-o-mè). Antiquité. Opsierer der maten en gewichten. Matenopziener, m. | Instrument pour mesurer et régler les temps de la musique. Maatmeter, m. MÉTRORRHAGIE, s. f. (mé-tror-rag-ie). Méd. Houtbloeding. Mee-stroom, v. Mestvloed, o. Mestvloeiing, v. MÉTROPOLITAIN, S. m. (mé-tropoli-tain, ten). Métropolitain. Aartsengel. M. Aartsengel, o. M. Metropoliet, m. MÉTROPOLITAIN, E, adj. (mé-tropoli-tain, ten). Métropolitain. Aartsengel. Aartsengel-, m. Metropoliet, m. MÉTROPOLITE, s. f. (mé-tropoli-te). Antiquité. Maatschappij met een hoofd en afgevaardigden. Kolonie, o. M. Staat met een hoofdstad. Moederland, o. M. MÉTROPOLITEN, s. m. (mé-tropoli-ten). Antiquité. Hoofdsteden van de provincies. Hoofdsteden, o. M. MÉTROPOLITISME, s. m. (mé-tropoli-tisme). État considéré relativement aux colonies qu'il possède. Moederland, o. M. MÉTROPOLITAIN, E, adj. (mé-tropoli-tain, ten). Métropolitain. Aartsengel. Aartsengel-, m. Metropoliet, m. MÉTROPOLITAIN, S. m. (mé-tropoli-tain, ten). Métropolitain. Aartsengel. M. Aartsengel, o. M. Metropoliet, m. MÉTROLOGIE, s. f. (mé-tro-lo-gie). Traité des mesures. Wetenschap van de maten en gewichten, v. | Recueil des mesures, (De) maten (v. m.) en gewichten, (O. m.) Voorziening der maten en gewichten, v. MÉTROLOGIE, adj. à g. (mé-tro-lo-gique). De la métrologie. Wetenschap van de maten en gewichten. MÉTRORRHAGIE, S. f. (métrorragie). Méd. Moederbloedloop, m. — Métrorragie. MÉTRORRHAGIQUE, adj. 2 g. (métrorrhagique). Méd. Moederbloedloopdig. Van den moederbloedloop. = Métrorrhagique. MÉTRORRHÉE, S. f. (métrorrhée). Méd. Moedervloed, m. MÉTRORRHÉIQUE, adj. 2 g. (métrorrhéique). Méd. Moederbloedig. Van den moedervloed. Métronixeer, s. f. (métrorrhée). Méd. Moederbreuk, v. Métronixcope, s. m. (métrorrhéoscope). Chir. Moederspiegel, m. Métronixcopie, s. f. (métrorrhéoscopie). Chir. Moederonderzoeking, v. MéTRORRHÉIQUE, adj. 2 g. (métrorrhéique). Chir. Van den moederspiegel. | Van de moederonderzoeking. MÉTROSOME, adj. 2 g. (métrorhoom). Sciences. nat. Van middelbare grootte. Métronixte, s. m. (métrorrhée). Chir. Moedervestiger, m. Métronixtomie, s. f. (métrorrhéomie). Chir. Moedersnede. Keizersnede, v. Métronixtomique, adj. 2 g. (métrorrhéomique). Chir. Van de moedersnede. Van de keizersnede. Métronixour, s. m. (métronor). Poëtic. Dichter, in. Mets, s. m. (mets). Chacun des alimenten apprêtés qu'on sert pour les repas. Spijzen, v. Eten. Voedsel, o. Kost, m. Gerecht, o. Schotel, o. Metsabe, adj. 3 g. (metsabel). Qu'on peut mettre : ne se dit guère que des vêtements. Drababer, drabazet. Metselijk. Om aan te doen. Om te dragen. Bruikbaar. Gebrukbaar. Aantrekbaar. Aanschouwelijk. Metsarije, s. f. (metsarije). Sal. Formule, v. Metserv, s. m. (metserv). Ne s'emploie guère que dans les jeux suivants. — en œuvre. Schavoneter. Inreter. Diamantenreter. Juwelier. Verzetter. Juruwreeter, m. Fig. — en œuvre des idées d'autrui. Bearbeeter, beheerder van eensanders gedachten, m. Orig.— en pages. Bladzetter. Opmaker. Formule, vormgever, m. Metsen, v. a. (mets). (Je mets, tu mets, il met: nous mettons, vous mettez, ils mettent. Je mettais. Je mis. J'ai mis. Je mettrai. Je mettrais. Mets. Que je mette. Que je mise. Mettant.) Placer une personne ou un animal, ou une chose, dans un lieu déterminé. Zetten. Stellen. Plaatsen. Leggen. Brengen. — un cheval dans l'écurie, à l'écurie. Een peer opstal brengen, zellen, in de stal zetten. Par extens. — de l'eau dans du vin. Water in of by wijn duwen, gieten, mengen. — du bois dans le feu. Hout in of op het vuur doen, leggen, werpen. — le pied dans une maison. Den voet in een huis zetten, stellen. In een huis gaan. Den drempel van een huis betreden. Over den dorpel van een huis treden.— qq. hors d'une maison, — qq. dehors. Iemand uit de huize zetten of de huize uit zetten. Iemand bij de deur zetten. Iemand buigen, zetten, jagen.— à la broche. Aan het spit zetten.— een pension. In de kost doen. Besteden. In een kostschool leggen, brengen, zenden, doen.— een nanny. Bij de voedster doen, zenden. Aan de voedster overgeven. — een stage. In de leer doen. Op een twintig done, zetten. — een meester. Op stok doen. Een handwerk laten leren. Il ne saurait — un pied devant l'autre. Hy kan geen voet versetten, verroeren. Hij kan de een voet niet voor de andere zetten. Fig. — dans un poste. In een post zetten, stellen. In een ambt plaatsen. — sur le trône. Op den troon zetten, plaatsen. — in staat. In stuur zetten, stellen. — dans l'embarras. In verlegenheid brengen, zetten, stellen. — en désordre. In wanorde brengen. — des bornes à qc. Palen slepen aan elk. — des obstacles à qc. Let op verhinderen. Hindernissen in den weg leggen aan elk. — au ban de l'empire. In den rijksban doen, slaan, verklaren. — son espérance dans qc. Zyne hoop stellen in. — le comble à qc. Het ten top voeren. Het tot de uilersie pareren. MET 985 ven.|— qq. à la besace. Iemand tot den bedelzak brengen. — à sec. Droog maken, leggen. Doen opdrogen. Prov. et fig. — la main à l'œuvre. De hand aan het werk leggen, zetten. — Je met Del sur la place, sur le mal. Den nagel op den kop slaan. Juist raden. De onde met den vinger aanraken. Den vinger op het kwaad leggen. — au monde. Ter wereld brengen. Baren. — en prison. In de gevangenis zetten, slaan, werpen. Gevangen zetten. — à la torture. Op de pijnbank zetten. Pijnigen. — à l'amende, in de boete slaan. — l'honneur onder de voeten. De eer onder de voeten, met voeten treden. — un militaire à la demi-solde. Eenen krygsman op halve soldij zetten. En als het gaat om wat dient aan het huiselijk leven, de huishouding, de kleedij. — sa chemise, zyn hemd aan doen, aan schielen. — son habit. Zyn kleed aan doen, aan schielen, aan trekken. — ses souliers. Zyne schoenen aan doen, aan trekken. — son épée. Zynen sabel aan doen, omgorden, aanspen. — son chapeau. Zien hoed opzetten. En parlant des dames on dit aussi : aan doen. — zijn cravate, Zien halsdoek aan doen, aanbinden, ombinden. — zijn mantel aan doen, omdoen, omslaan, omhangen. | Porteur habituellement sur soi. Dragen. — sur soi tout ce que l'on gagne. Alles wat men wint verkleedend of aan kleederen uitgeven. Fam. Alles tot op het twintig aan zich of aan zijn lichaam hangen. | En parlant des dingen die men eet. Gereed maken. Bereiden. Tot bereiden. — en compote. Om het meest tot bereiden. Tot maakten. | En parlant van het geld dat men heeft. Zetten. Steken. Uitzeilen. Opleggen. — zijn geld op zijn rekening zetten. — op het spel. Inzetten. Inleggen. In den pot zetten, leggen. — aan de loterij. In de loterij doen, spelen, zetten. — een terrein met graan bezetelen, bezaaien. — in stukken, in stukjes snijden. Bryzelen. Verbryzelen. Vermorzelen. Vergruisen. In stukjes scheuren, snijden. — een leger in slagorde stellen. Zijn gedachten op het papier brengen, zetten, werpen. — in muziek. In of op muziek zetten, zetten. Imprimer. — in bladzijden zetten. Toevoegen aan een van de partijen die ontbreken. Aan doen. — aan maken. Aan zetten. — een knop aan een kledingstuk zetten, nagen. — een peet aan een paard doen. Een paard een hoofschuur aan doen, zetten. — des cordes aan een instrument. Snaren aan een spelletje doen. Een spelletje met snaren bespannen. | Figurlijk — de oprechte goedheid in zijn gedrag. Eerlijkheid stellen of aan de dag leggen in zijn handelingen. — de ziel in haar zang. Met ziele, met diepe gevoelens zingen. — De vlam dans zijn taal. De vlam in zijn ogen. — De smaak in zijn woorden. Een gevoel toonen in zyne schriften. — Een eind maken aan een zaak. Een einde stellen aan een zaak. Een zaak ten einde brengen. — Orde in zyne zaken brengen, stellen. — In gramschap staan, zullen. In toorn doen ontbranden. Kwaad, gram maken. Stooren. Vertoornen. — En gunst brengen. Doen aan nemen. — En vreugde maken. Vreugdig stemmen. Verheugen. Schaken. — En prijs. Aan het slagen blootstellen, prijsgeven. Ongedeekt laten. Blootzetten. — Aan den dag, in het licht brengen. Kenbaar maken. Doen kennen. — Uitgeven. In het licht geven. — Brandschatting. — Tot reden brengen. Reden doen verstaan (aan). — In veiligheid brengen. Dekken. — Zyn roem stellen of gooien in iets. — Wel onderrichten. — Benuttigen. Zich (iets) (en nul te maken. Zyn voordeel trekken (uit iets). — Ten uitvoer brengen. Uitroeren. Uitwerken. Volbrengen. — Iets aan het lot overlaten. — Iemand uitdagen van nog iets ergers te doen (dan hij al gedaan heeft). "[Se construit quelquefois avec l'infini d'un autre verbe, sans que cet infinitif soit précédé d'aucune préposition. — sécher du linge. Lyndwaad laten drogen, te drongen hangen ou leggen. — chauffer de l'eau. Water warm of heet maken. Water op (het vuur) zellen. | Se construit avec quelques adverbes. — deux personnes bien ou mal ensemble. Twee personen bijeenbrengen of eenig maken. Twee personen versieren of legen malkander opmaken. MET Eendragt of tweedragt stichten of stoken tussen twee personen. | — bas. Werpen. Jongen. Jongens krijgen. En parlant du cerf. (— sa tête bas). Zijn hoornen afstoten. — habit bas. Zijn kleed uittrekken, uitschieten, uitdoen. — zijn habits bas. Zijn kleider afleggen, uittrekken. Zich ontkleeden. — bas son chapeau, — chapeau bas. Zijn hoed afdoen, afnemen. Zijn hoofd ontdekken, ontbloten. — pavillon bas. De laken streken. — bas son orgueil. Zich vernederen. Zijn hoogmoed afleggen of laten varen. — bas les armes. De wapens neerleggen. S'emploie quelquefois sans complement direct, — sur table. Op tafel zetten. Opdagen. Opzetten. — de côté. Opzij leggen. Achteruitleggen. Op zijkant zetten of schuiven. Beiden zellen of schuiven. Mar. — un vaisseau en mer, à la mer. Een schip van stapel laten (loodpen). Abs. — en mer, à la mer. In zee gaan of steken. — à fluit. Vlot maken. Vlot krijgen. — à la voile. Onder zeil gaan. Fig. — le nez dans qc. Den neus in je s of tussen je s steken. — qq. au nombre, au rang de ses amis. Iemand onder het getal van zijn vrienden rekenen, opnemen, onder zijn vrienden tellen. Pron. Zich zetten, stellen, plaatsen, leggen. Gezet, gesteld, geplaatst, gelegd, gebracht worden. Se — à table. Zich aan tafel zetten. Plaats nemen aan tafel. Aan tafel gaan zitten. Slaapwandel. Het bed gaen. En het bed gaan. Zich in bed leggen. Gaan slapen. Slaapwandel. Aan veters gaan slaan. Aan het venster treden. In gevaar. Zich in gevaar stellen, begeven. Zich aan het gevaar blootstellen. Slaapwandel. In zee gaan, sleken. In route. Zich op weg of op de baan begeven. Slaapwandel. Aan qc. Zich ergens toe begeven. Zich tot iets begeven. Iets beginnen of aanvangen. Zich ergens op toeleggen. Zich met iets bezighouden. Slaapwandel. Aan alles aangrijpen. Overal de hand aan slaan. Slaapwandel. Aan regime. Een dieet volgen, aanvallen. Slaapwandel. Aan laat. De melkkuip gebruiken. Slaapwandel. Aan lachen. Beginnen te lachen. In lachen uitbarsten. Slaapwandel. Aan pleuren. Beginnen te schreien. Ab sol. S'habiller. Zich aankleden, aan- of uitkleden. Geluidelijk gaan. Slaapwandel. Aan sucur. Zich in het zweet raken. Zich in het zweet zetten. Slaapwandel. Aan colere. In gramschap raken. Zich in gramschap stellen. Gram, toornig worden. Slaapwandel. Aan fureur. In woede raken. Woedend worden. Slaapwandel. Aan pension. In den kost gaan. Zijn kost gaan koopen. Slaapwandel. Aan kommers. In den handel gaan of treden. Koopman worden. Slaapwandel. Aan z'n aise. Zich op z'n gemak zetten, schikken. Slaapwandel. Goed met iemand bevenden maken. Vriend worden met iemand. Vriendschap vormen met iemand. Slaapwandel. Mal met iemand. Zich iemand tot vijand maken. Vijand worden met iemand. Slaapwandel. In kosten maken. Onkosten doen. Slaapwandel. Aan z'n aise. Zijn gemak nemen. Zich op z'n gemak zetten of schikken. Het zich gemakkelijk maken. Muts, s. m. (mét). Ville. Metz. Muts, o. Meubel, & adj. (meu-blant, blant). Qui est propre à meubler. Meubelend. Als huisraad dienend. Étoffe —e. Meubelstof, v. Jur. Meubles —s. Meubelen, o. mv. Huisgerief en huissieraad, o. Meuse, adj. 2 g. (meubl). Qui est aisé à remuer. Bewegelijk. Ligt. Los. Terre —. Losse, lichte grond. Jurispr. Roerend. Tilbaar. Bewegelijk. Biens —s. Roerende, tilbare, bewegelijke goederen. Varende have. S. m. Seda des différents objets qui servent à garnir, à orner un appartement, une chambre. Meubel. Stuk huisraad. Meubelstuk. Huisraad stuk. Huissieraad, o. Pl. Meubelen, o. mv. Huisraad, m. en o. Huisgevrij, o. Looden. Inboedel, m. Huisgevrijdschap (Mar.), v. Se mettre dans ses —s. Zich meubelen aanleggen, verschaffen. Zich in zyne meubelen stellen. Etre dans ses —s. In zyne meubelen zyn. Voorzien zyn van meubelen. Zyne eigen meubelen hebben. Mettre qq. dans ses —s. Jemand meubelen verschaffen, koopen. Iemand voorzien van meubelen. Iemand in zyne meubelen zellen. Coll. Meubelen (een kamer), v. mv. Meuteling, v. Par extens. Ustensiel. Terrereedschap. Gerief, o. Jur. Roerend, tilbaar goed, o. MecLé, E, p. pas. de Meubler. Gemeubeld. Behuising (Man.). Gemeubeldeerd. Gestoffeerde. Voorzien van meubels. Fam. en par extens. Een cave bien —e. Een wel voorzien of gevulde kelder. Fig. en fam. Avoir la bouche bien —e. Grote of schoone tanden hebben. Fig. Avoir la tête bien —e. Rijk zyn aan kennissen. Veel kennissen hebben. Zeer bekwaam zyn. MEUBLER, v. a. (meu-blé). Garnir de meubles. Behuising. Meubelen. Stofferen. Meubelen. Met of van meubelen of Huisraad voorzien. Een ferme. Eene hoeve inrichten. Eene hoeve van het noodige huisgerief voorzien. Abs. Afcubelen. Goed zyn voor meubelen goed. Fig. MEU - sa tête, sa mémoire. Zyn hoofd, zyn geheugen met kennissen voorzien, versieren. Meuponaises, 5. f. pl. (meu-do nèz). Voitures publiques de Paris à eudon. Meudonwagens, m. mo. MeucLemenr, Meuccen. V. Bev GLEMENT, etc. MauLanrp, s. m. (meu-lar). Meule d'un grand diamètre. Groote slyp sleen, m. Mauranoe, s. f. (meu-lard). Meule d'un diamètre moyen. Slypsteen tan middelgrootle, m. Mavuce, s. f, (meul). Corps solide, rond et plat qui sert à broyer. Maelsteen, m.(— de moulin). Afo rar ou era. m. — Le S. er. Molenlegger,m.— d'en haut. oops .. | Roue de grès, etc. dont on se sert pour aigui ser. Slypsteen. Wetsteen, m. | Roue de fer, CAR ne on ee pour polir. Polystschyf, v. Polyst rad, a Lap. Épingl. Scheidrad, o. | ( de fromagc). (roote zwitser sche kaes, m. Mauze, s. f. (meul). Monceau, pis de foin, d'épis, de gerbes, etc. oop. Tas. Stapel, m. Myt, v. — de foin. Hooimyt. Rook, v.|Zool. Kolf aenwas, m.| Vén. Knobbels, m.mv. (Hoornen)kroon, v. | AMeuLeau, s. m. (meu-lô). Meule d'un petit diamètre. Kleine slyp sleen, m. Meucenie, s. f. {meul-ri). Art de faire des meules. Slypstcen-. Muel sleenmakery, v. | (Het) molensteen ou slypsteenmaken, 0. MeuLrier, s. m. (meu-lié). Celui qui fait, qui taille les meules. Maet sleen-. Molensteen-. Slypsteenkap per, M. Mecrère, s. f. (meu-lièr). (Pierre de ——. Pierre —, adj.) Minér. Maëisteen. Molensteen, m. | Blok stcen, m. | Carrière. Aolensteen groef, v. | Bloksteenmyn, v. Meczon, s. m. (meu-lon). Tas de chaume pour couvrir leschaumieres. Dakstroomyt, tv. Méox ou Méon, s. m. (mé-om, on). Bot. Beerwwortel, m. Woudven kel, v. Mecnenie, s. f. (meunn-ri). Art, état de meunier. (Het) malen, graen malen, o. Molenaersstiel, m. | Bati ment où habite le meunier. Afole naerswooning, v. | Endroit où l'on serre les grains qui duivent étre moulus. Graenplaets, +. Mecnien, 1kRe, s. (meu-nié, nièr). Meulenaar, Meulder, Macl der. Moller (Kiaac.). Meulder (Harma), m. Molenares, Meulenaersler, Mulderin, Molenarijn, Meuldersvrouw, v. Garçon —. Meuldersknecht, m. Icht. Molenaar. V. Craasor. Entom. Meehvorm. Meelkever. Scater, m. Bot. Meelzweet, m. en v. Path. vég. Meelschorst, o. Meuntje, s. m. (meurtr). Homicide commis avec violence. Hoord, m. en v. Doodslag. Manslag, m. Neerlaag. Moordery. Moorddad (Kiaac.), v. Phrén. L'organe du —. De moordzinn, m. Fig. et fam. Crier au —. Moord (en brand) schreeuwen. Fig. et fam. Grand dommage. Groot schade, v. Groot nadeel, o. C'est un — de l'éveiller. Het is spijt of jammer, het is een ware moord hem te wekken. Meuntje, €, p. pas. de Meurder. Gekwetst. Gekneust. Gedrukt. Gepletterd. — de coups. Bont of grauw en blauw geslagen. Des fruits —s. Geblutste vruchten. Poet. Fermoord. Gedood. MEURTRIER, 1ÈRE, Ss. (meurtrier, 1ère). Celui, celle qui a commis un meurtre. Moorder. Vermoorder. Moordenaer. Doodslager, m. Moorderes. Moordenares. Doodslaegster, v. MEURTRIER, 1ÈRE, adj. (meurtrier, 1ère). Qui cause la mort à beaucoup de personnes. Moordadig. Doodlyk. Moordersch (Harma). Wreed. Poët. Moordend. Moord. Doodend. Doodelijk. Meurtrier, s. f. (meurtrier). V. Meestroker. Fortif. Moordgat (Harma). Schietgat, o. Meestrek, v. a. (meurtrier). Autre. Fermoorden. Aoorden. Aujourd'hui. Faire une meurtrissure. Kneusen. Verpletteren. Pletteren. Drukken. Drukken. — de coups. Bont of grauw en blauw slaan. En par rapport de fruits. Blutsen. Schenden. Likken. Kletsen. || Pronom. Zich kneuzen, kwetsen, pletteren. Meurtrissure, s. f. (meurtrissure). Contusion avec tache livide. Klets sing. Kneuzing. Blauwe plek. Kneusvlek, v. Tache sur les fruits. Blut, m. en v. Blutsing. Plots, v. Meuse, s. f. (meus). Rivière. Maes, v. Maasstroom, m. Mevuurt, s. f. (meuurt). Chasse (Hoop) jacht honden, m. mv. Koppel (jagthonden), o. Chien de —. Koppelhond. Jacht hond, m. Clef de —. Leider, m. Fig. et fam. Clef ou chef de -. Aenvoerder. Aenleider. Belhamel, m. V. CLer. MÉVRIVLAVITE, S$. m. (mé-vé-la vite). Dervis. Dervisch, m.=— Méva levilte. MévenNE, v. a. (me-vandr). Ven dre une chose moins qu'elle ne vaut. (oi.) Onder den pris où de waarde verkoopen. Kladden. Met schade verkoopen. MÉVÉXOU, E, p. de Mévendre. MÉVENRE, s. f. (mé-vantt). Vente à trop bas prix. (vi.) Verkoop met schade, m. Verkooping onder den prijs. Kladding, v.| Comm. Stilstand in den handel, m. Handelskwynning, v Mexicain, E, adj. (mèk-ci-kain, kènn). Du Mexique. Mexikaens, adj. S. Mexikaner. Mexikaen, m. Mexikaensche (vrouw), v. | S. m. Mexi kaensche slang, v. | S.f. Mexikaensche stof, v. Mexique (Le), S. m.(le-mèk-cik). Géogr. Mexique. Mexiko, o. Du —. Van Mexico. Mexikaensch. Mueypan, s. m. (mè-dan). Marché, en Perse. Markt (in Perzie), v. Mézain, s. m. (mé-za-y). Blas. (Helm)visier, o. Mézain, s. m. V. Mâsarm. Mézase, s. m. V. Macaise. Mézance, s. f.(mé-zanss).Chambre du comité dans une galère. Rui meciaalskamer, v. Mézanine, s. F. V. Mezzanine. Mézeuine, s. f. (méz-linn). Broc telle. Halfwollen brocatelstof, v. = Mézelaine. Mézéaéon, s. m. V. Mésénéon. MEZZABOUT, s. m. (mèd-za-bou). Voile de galère, pour la tempête. Stormzeil, o. MEZINAN, s. m. (mèd-za-nain). Voile du milieu. Middelzeil, o. Mezzanine, s. f. (mèd-za-ninn). Archit. Tusschenverdiep, o. | Petite fenêtre carrée. (fenêtre —, adj.) Halfvenster, v. en o. MEZZO-TERMINÉ, s. m. (mèd-zô ter-mi-né). Parti moyen qu'on prend pour terminer une affaire embarrassante, Brideliceg, m. Vergelyk middel, m. en o. Muzzo-TINTO, s. m. (med-z0-tain (ô). Genre de gravure. Zwarte (printkunst. Zwarde manier, v. Mi, s. m. (mi). Mus. Mi, v. Mi, mot invariable (mi). Ne s'emploie jamais seul, se joint à plusieurs autres mots. Half. Half... | Helft, v. Midden, 0. — -partie, e. Inter (helflen) gedeeld of verdeeld | Half (verdeeld). À den eenen kant. Voor de helft. Cette robe est — -partie de blanc et de rouge. Dit kleed is half wit en half rood, is wit aan den kanten en rood aan den anderen kant. — -chemin. (De) helft des wegs, v. (De) halve weg, m. À — -chemin. Ten halven weg. Halfwegs. Half weg. À — -kant. Tot aan de helft of het midden des heuvels. | Half op zijkant. (Jusqu') à —-corps. Ten halven ligHalflijf. Tot aan de middel, Tot aan den gordel. (Jusqu'à — jambe. Ten halven het been. Tot aan het midden van het been. Halver been (lama). (Jusqu'à — terme. 088. MIC Tot de helft des termijnen. Op halven termijn. — -suiker. De helft suiker. — -vasten. Halfvasten. * Gerecht. Halfvasten (Kerst), m. — -maand. (Het) midden van de maand. Half maand, 0. — augustus. Half augustus, m. Midden van augustus, 0. Halfoogst. Middenoogst (Kerst), m. Miaucoue of Mégracour, s. m. (mi-a, me-ia-gogh). Antiq. Minaaler, m. MIASMATIC, adj. 2 g. (mi-assma-tique). Hyg. et Pathol. Fuildam pig. Besmettelijk. Stinkend. Miasma, s. m. (mi-asm). Ne s'emploie guère qu'au pluriel. Hyg. et Pathol. —s. Vuile, schadelijke dampen, m. mv. Besmettelijke uitwasemingen, v. mv. | Ziektestof. Anstekingsstof. Verpestende, vergiftigende stof. Besmeteling (MEY.), 0. — S muizenverwarring, v. nv. Muizenverwasting, m. mv. Muizenlucht, v. MIAUWEN, E, adj. (mi-ô-lan, Jaat). Qui miauwt. Hauwen. Bauwen. Lollend. MIAUWEMENT, S. m. (mi-ôl-man). Cri du chat. (Het!) miauwen. Mauwen. Lollen. Gelui. Ge miauwen, 0. Mauver, v. n. (mi-olé). Se dit du chat, lorsqu'il fait le cri qui est propre à son espèce. Mauver. Miau. Kaltenmiauven. Lollen. Mecuwen (Hama). Mica, s. m. (mi-ka). Minéral. Glimmersteen, m. Stenenglas. Jacubusglas. Alika, o. Micacé, eë, adj. (mi-ka-cé). Qui est de la nature du mica. Glimmersteenachtig. Blinksteenachtig. | Qui contient du mica. Blinksteenbevattend. Stenenkasoudend. MicaciQue, adj. 2 g. (mi-ka-cik). Géographie. Out de steenglas ou blinksteen bestuende. Blinksteen... Micachiste, s. m. (mi-ka-chist). Minéral. Mikaschelfersteen, m. Mieue, s. f. (miss). Féodal. Helftregt. Regt (des leenheers) op de helft der vruchten, o. Mieue, s. f. (mi-ch). Pain d'une grosseur médiocre. (— d'une livre). * Ponderken, o. (— de deux livres). * Tweeponder, m. Brood (van een ou deux pond), o. Wegge (az), v. | Par extens. — de douze livres. Brood van twaalf pond, o. * Twelfe ponder, m. Mieue, s. m. (mi-ché). Sot, niais. (inus.) Snul. Zot, m. | Homme de mœurs dissolues. Looper, m. Micuon, s. m. (mi-chon). Argent. (pop.) Duimkruid, o. Oordjes, o. me. * Spykers, m. mv. Micwac, s. m. (mik-mak). Intrigue. Wanprent. Bismas. Aikmak, m. Mieule, v. n. (mi-kol). Se dit du miel. Mieulen. Kuipe. Kuipe-rij. Küpeferry, v. n. (mi-kol). Petit fer à voyage. Aek (Holl.). Miek, m. Aplik met een rood gezet, o. = icon. Micocouzier, s. m. (mi-ko-Lkoulié). Bot. Lotusboom. Netelboom, m. Micrastre, adj. 2 g. (mi-krantz). Bot. Kleinbloemig. Microgaze, s. m. (mi-kro-gaz). Bot. Vrucht met kleinen vruchtknop voet, m. Lipbloemvrucht, v. Micronozier, adj. 2 g. (mi-kro-nok). Bot. Kleinvruchtig. Microcèle, adj. 2 g. (mi-kro-cel). Science naturelle. Alcinbuikig. Microcéphale, adj. 2 g. (mi-kro-cép). Science naturelle. Kleinkoppig. | m —s, s. m. pl. Kleinkoppenkevers. Kleinkoppen, m. mv. Microcérès, s. f. pl. (mi-kro-céré). Entom. Kleinwormvliegen. Kort hoornvliegen, v. mv. Microcères, s. m. pl. (mi-kro-cèr), Entom. Korthoornwormen. Kleinhoornwormen, m. mv. MICROCHRONOMÈTRE, S. m. (microchronomètre). Instrument kinematiek om kleine afstanden te meten, o. Microcosme, s. m. (microcosme). Petit monde. (peu us.) Klein wereld. Wereld in het klein, v. Mensch, m. en o. Microcosmisch, s. m. et adj. 2 g. (microcosmisch). Se dit des instruments propres à augmenter le son. Instrument —.) Toonversterker, o. || Geluidvergrootend. Toonversterkend. Micro-ÉLECTROMÈTRE, S. M. (micro-électromètre). Phys. Een elektrische meter, m. Microgastr, S. m. (microgastr). Entom. Kleinbuikige vliesvliegen, m. Microgloss, s. m. pl. (microgloss). Ornith. Kleintongige papegaaien. Kleinkinnen, m. mv. Micrognaten, S. M. pl. (micrognaten). Ichty. Kleinkieuwige vissen. Kleinkieuwvissen, m.mv. Micrograf, S. m. (micrograf). Qui se livre à la micrographie. Beschrijver van (zer) kleine voorwerpen. Kleinbeschrijver, m. Micrographie, s. f. (micrographie). Beschrijving van objecten die zijn zo klein, dat men ze niet kan zien zonder het gebruik van een microscoop. Beschrijving van (zer) kleine voorwerpen. Kleinbeschrijving, o. Micrographisch, adj. 2 g. (micrographisch). Wat betreft de micrographie. Kleine voorwerpen beschrijvend. Kleinbeschrijvend. Klein beschrijving van de beschrijving van kleine voorwerpen. Microlepidoliet, s. m. (microlepidoliet). Precieus gesteente. Schubbensteen, m. Microlepidotis, adj. 2 g. (microlepidotis). Met kleine schubben. Kleinschubbig. Micrologie, s. f. (micrologie). Discours over objecten van een grote tenuïteit. Verhandeling over kleine voorwerpen, v. Micrologisch, adj. 2 g. (micrologisch). Wat betreft de micrologie. Fax van verhandeling over de kleine voorwerpen. Micrologus, s. m. (micrologus). Diegenen die een kort en laconisch discours houden. Kortbondige spreker. Kortspreker, Microfaute, s. m. en adj. 2 g. F. Microknaap. s. m. (microknaap). Microknaaps, s. m. pl. (microknaaps). Microknaapsch, adj. 2 g. (microknaapsch). Wat betreft de microknaap. Kleinknaaps. Microknaaptje, s. m. (microknaaptje). Microknaus, s. m. (microknaus). Microknausk, adj. 2 g. (microknausk). Wat betreft de microknaus. Klieknausk. Microknausje, s. m. (microknausje). Microknausjes, s. m. pl. (microknausjes). Microknausjes, adj. 2 g. (microknausjes). Wat betreft de microknausjes. Klieknausjes. Microknausjes, s. m. (microknausjes). Microlepidopteren, s. m. (microlepidopteren). Microlepidopter, adj. 2 g. (microlepidopter). Wat betreft de microlepidopteren. Kleilepidopter. Microlepidoptera, s. m. pl. (microlepidoptera). Microlepidopteran, s. m. (microlepidopteran). Microlepidopterar, adj. 2 g. (microlepidopterar). Wat betreft de microlepidopteran. Kleilepidopteran. Microlepidopteraan, s. m. (microlepidopteraan). Microlepidopterans, s. m. pl. (microlepidopterans). Microlepidopterans, adj. 2 g. (microlepidopterans). Wat betreft de microlepidopterans. Kleilepidopterans. Microlepidopterans, s. m. (microlepidopterans). Zowel Kleinogige spin. Bontspin, v. In dj. 2 g. Aleinoogig. Microfèpale, adj. 2 g. (mi-kro pé-tal). Bot. Kleinbloembladerig. Met kleinbladerige bloemkroon. Kleinbladerig. Microphonus, s. m. (mi-kro-fonn). Instrument propre à augmenter la Voix. Stemversterkend instrument, o. Adj. 2 g. Qui a la voix faible. Ziekte stemmig. Hilversstemmig. Stilsprebend. | Qui affaiblit les sons. Toonverzwakkend, Geluidverzwakkend. Microphone, s. f. (mi-kro-fo-ni). Séméivl, Kleinstemmigheid (Mex.). Zwakheid der stem. Zwakke stem, v. MICROPHTHALME, adj. 2 g. (mi krof-talm). Qui a de petits ogen. Kleinogig. Met kleine oogen.||S. m. Kleinoogige. Kleinoog, m. en v. Microphyll, adj. 2 g. (mi-kro phyll). Bot. Kleinbladerig. Microbe, s. m. pl. (mi-kro pod). Conchyl. Kleinvoetschelpdieren, o. M. Micro pore, s. m. (mi-kro-por). Bot. Klein Gatige paddestoel, in. Micropter, s. m. (mi-krop-tèr). Ichth. Aleinvinner, m. Microptérygiens, s. m. pl. (mi krop-té-ri-jiain), Ichth. (De) Kleinvinner, m. mu. Microspy, s. m. (mi-kro-pil ). Bot. Kleinspeld, v. Micro rijk, s. m. pl. (mi-kro rijk). Ornith. Kleinnavelige vogels. Kleinsnavelvogels, m. mv. Microscom, s. m. (wi-kross kom). Zool. Hikruskoum, m. MID Microscope, s. m. (mi-kross-kop). Instrument d'optique. Vergrootglas, o. Grootkyker, m. Mikroskoop, o. Microscopique, adj. 2 g. (mi kross-ko-pik). Qui se fait avec le secours du microscope. Mikroskopisch. Met den grootkyker gescheind. | Qui ne peut être vu qu'avec le microscoop. Mikroskopisch. Vergrootglas. Maar zichtbaar met den microscoop. Zeer klein. | —s,s. m. pl. Vergrootglasdiertjes. Mikroskopische dierkens, o. mv. | Mikroskopische koppen, m. mv. Microsomatie, s. f. (mi-kro-co ma-ci). Science. nat. (Schaal der) klein Eivige misgeboorlingen, v. mov. Alicrosomen, s. m. pl. (mi-kro com). Entom. Kleinvliegen of kleine vliegen. Kleinvliegen, m. mv. Microsour, s. f. F. MICROSOMATIE. Microsteme, s.f. (mi-kross-tèm). Bot. Kleinkroon, v. Microsom, adj. 2 g. (mi-kross tom). Qui a une petite bouche, Kleine mondig. Kleine muil. |—s, s. m. pl. Ichth. Kleinvissen. Pantservissen, m. mv. Microsaccum, adj. 2 g. (mi-kro-tra-chèl). À col court. Horthal zig. Kleinhalzsieg. Kortnekkig. Microzoaires, s. m. pl. (mi-kro-zo-èr). Science naturelle. Fergrootglasdierenkens. Mikroskopische dieren, o. mv. Micros, adj. 2 g. (mi-kro). Historie naturelle. Klein, gestorben. Midas, s. m. (mi-das). Homme riche et stupide. Riche et crasse. Riche dommerik. Midas, m. Entom. Midasvliegen, v. mv. Midden, s. m. (mi-din). Pratique. Halve somme, v. Mideren, v. n. (mid-ro-nc). Faire la méridienne. Een middag slaapje doen. Een uur rangen. Maa, s. m. (mi-di). Le milieu du jour. Middag. Een, m. (Heure de —). Middaguur, v. en o. Een uur (des midags), v. À (l'heure de) —. Op't uur des middags. Om het uur des middags. Ten tijde van. Op den noen. Des middags. ’s Noenens. Des noens. Op den middag. Avant —. Voor den middag. Voor den noen. In den morgen of voormiddag. Voor den toekomst. Après —. Des namiddags. In den namiddag. Na den middag. Na den noen. Par excès. En plein —., Bij helderen of klaren dagen. Provoquant et fig. Chercher — à quatorze heures. Zoarigheden zoeken, waar er geen syn. Licht zoeken bij helderen dagen. Willem bewijzen dat het geen onderwerp is. Demyloudenweg op gaan lopen. Omwegen maken. Leût. Mie—de la vie. De middag des levens, m. Het midden des levens. Het keerpunt des levens, o. | Een des vier punten cardinaux. Zuiden. Zuid, o., v. en m. Zuidpunt. Zuiderpunt, o. Vent du —. Zuide(r)-. Zuidenwind. Middagse wind (Kil.), m. À —. Ten zuiden. In het zuiden. Zuidwaarts. Zuid. Middagse (Kil.). | Zie dit par extens. des pays méridionaux. Zuiderlanden, o. mo. Zuiden, o., v. en m. Zuidelijke landen, o. mo. Zuidelijke deel of gedeelte eens lands, o. Le — de la France, Het zuiden of het zuidergedeelte van Frankrijk. 