None
(166)


In dit verband heeft de Commissie in de overwegingen 153 en 160 reeds uiteengezet dat het doel van de reeks maatregelen is om de binnenlandse prijzen te reguleren en te drukken, en dat is niet enkel een neveneffect van het beleid van de Indonesische overheid. Voorts heeft de Commissie opgemerkt dat de Indonesische overheid noch de producenten-exporteurs nieuwe informatie of bewijsmateriaal hebben verstrekt om een argument inzake gebrek aan inkomens- of prijzensteun te staven.
(167)


Wilmar voerde aan dat de Commissie geen rekening heeft gehouden met haar argumenten in antwoord op de mededeling van de voorlopige bevindingen en verzocht de Commissie dit te doen.
(168)


In tegenstelling tot de bewering van Wilmar heeft de Commissie die beweringen onderzocht en kon zij, zoals vermeld in overweging 163, geen nieuw feitelijk element vinden. Wilmar verklaart veeleer waarom zij het niet eens is met de interpretatie van de Commissie van de WTO-rechtspraak en van de feiten van de zaak. In die opmerkingen bespreekt Wilmar ook haar standpunt over het juiste nulscenario.
(169)


Omwille van de duidelijkheid heeft de Commissie opnieuw bevestigd dat zij het niet eens was met de interpretatie van Wilmar van de WTO-rechtspraak en de feiten van de zaak als beschreven in punt III.B.3 van de opmerkingen over de voorlopige verordening, en heeft zij de conclusie van punt 3.3.3.7 van de voorlopige verordening volledig bevestigd.
 3.2.4.   Niet bewezen dat sprake is van een voordeel: fout bij het vaststellen van de geschikte benchmark







(170)


In de voorlopige verordening heeft de Commissie vastgesteld dat de Indonesische fob-prijzen voor CPO bij uitvoer naar de rest van de wereld, zoals die in de Indonesia Export Statistics worden vermeld, een passende benchmark zijn, aangezien deze zijn vastgesteld volgens de beginselen van de vrije markt, concurreren met de prijzen van andere producten op buitenlandse markten, de heersende marktvoorwaarden in Indonesië weerspiegelen en niet zijn verstoord door tussenkomst van de overheid. Bovendien was zij van oordeel dat de gebruikte benchmark de dichtst mogelijke benadering is van wat een niet-verstoorde binnenlandse prijs in Indonesië zou zijn zonder ingrijpen door de Indonesische overheid. Bovendien heeft de Commissie vastgesteld dat de als benchmark gebruikte fob-prijzen aansluiten op internationale prijzen (zoals CIF Rotterdam).
(171)


Derhalve heeft de Commissie de hoogte van de tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidie voor elke producent-exporteur berekend in termen van het door de ontvanger daarmee verkregen voordeel waarvan het bestaan in het onderzoektijdvak werd vastgesteld. De Commissie heeft het voordeel beoordeeld als de som van de verschillen tussen de op de binnenlandse markt voor ruwe palmolie betaalde prijzen en de per maand van het onderzoektijdvak berekende referentieprijs van ruwe palmolie.
(172)


De Indonesische overheid, Wilmar en de Permata Group voerden aan dat de Commissie 1) die benchmark ten onrechte passend heeft geacht en 2) het totale voordeel onjuist heeft berekend. De Indonesische overheid, Wilmar en Permata Group voeren aan dat dit komt doordat de uitvoerheffing is opgenomen in de fob-uitvoerprijs, waardoor deze verstoord is. De EBB heeft een vergelijkbaar argument ingediend.
 (173)


De Commissie heeft opgemerkt dat met het argument dat de uitvoerprijs is verstoord, in wezen wordt getracht de redenering van de zaak conceptueel om te draaien. Waar de Commissie heeft geoordeeld dat de binnenlandse prijzen voor ruwe palmolie kunstmatig laag zijn, voeren de exporteurs aan dat juist de uitvoerprijzen (die grofweg aansluiten op de internationale prijzen) te hoog zijn. De exporteurs voeren in andere woorden aan dat de uitvoerheffing de uitvoerprijzen te hoog maakt. Het is echter de binnenlandse prijs die is verstoord door onder andere de uitvoerheffing. Ten slotte voerde de Indonesische overheid zelf aan dat de uitvoerheffing niet is opgenomen in de uitvoerprijs die de Commissie in haar berekeningen heeft gebruikt (20). De Commissie heeft akte genomen van dit argument van de Indonesische overheid. Zij heeft echter geoordeeld dat de gevolgen van de uitvoerheffing zijn ingecalculeerd in de fob-prijs. De Commissie heeft geoordeeld dat de verkoper bij het bepalen van de uitvoerprijs rekening houdt met de verplichting om de heffing te betalen, waarna de uitvoerprijs voor statistische doeleinden aan de Indonesische overheidsautoriteiten wordt gemeld.
(174)


Bovendien heeft de Commissie zoals uiteengezet is in overweging 198 van de voorlopige verordening geoordeeld dat de maandelijkse fob-uitvoerprijs die wordt vermeld in de Indonesische statistieken, de meest geschikte benchmark is. De Commissie oordeelde dat deze benchmark geschikt is voor individuele aankooptransacties. De Commissie heeft vastgesteld dat de fob-incoterm van de benchmarkprijs en de incoterms van binnenlandse aankooptransacties door de producenten-exporteurs vergelijkbaar waren. De Commissie heeft in dit opzicht gen opmerkingen van de belanghebbenden ontvangen.
 (175)


Ter aanvulling op het bovenstaande voerde Wilmar aan dat de Commissie de hoogte van het door eerstgenoemde ontvangen voordeel verkeerd heeft berekend, omdat zij de bedragen waarmee de aankoopprijs van ruwe palmolie de benchmarkprijs overschreed, had moeten aftrekken van de berekening van het voordeel. Hierover merkte de Commissie op dat zij uitsluitend de transacties waarvoor een voordeel was toegekend, in aanmerking had genomen (in andere woorden wanneer de door de producenten-exporteurs betaalde prijs lager was dan de benchmark). Dit zijn de transacties waarvoor de desbetreffende regeling leidt tot de toekenning van voordelen aan producenten-exporteurs. Het zou dus onlogisch zijn om transacties waarbij geen voordeel was toegekend, af te trekken, omdat deze marktconform waren. Hierover heeft de Commissie opgemerkt dat het WTO-panel in de zaak United States — Definitive Anti-Dumping and Countervailing Duties on Certain Products from China (21), waarin werd beoordeeld hoe het Amerikaanse ministerie van Handel de hoogte van het via de desbetreffende subsidie toegekende voordeel waarnaar wordt verwezen als de levering van “rubber” tegen een minder dan toereikende beloning (22), opmerkte dat de vermeende subsidies “moeten worden geanalyseerd in verband met een bepaalde periode om uiteindelijk uit te komen op een totaal subsidiebedrag van het onderzochte product” (23) en dat “in artikel 14, onder d), van de SCM-overeenkomst niet wordt verwezen naar enige verrekening of “negatieve voordelen” of een gemiddelde over het onderzoektijdvak voor een bepaalde zaak” (24). De vergelijking is een vergelijking van individuele aankooptransacties met een benchmark die individueel is voor die kooptransactie. De Commissie heeft een vergelijking per transactie uitgevoerd om vast te stellen of er sprake was van een voordeel en hoe hoog dat voordeel was. Het totale voordeel dat per transactie wordt vastgesteld, is de hoogte van de subsidie. Daarom wordt dit argument verworpen.
 (176)


Na de mededeling van de definitieve bevindingen voerde de Indonesische overheid ook aan dat de Commissie niet heeft aangetoond dat er sprake was van een voordeel omdat 1) het niet logisch is een voordeel te vinden in de vorm van uitvoerbeperkingen op een concurrerende financiële markt, en 2) de binnenlandse prijzen van CPO de dynamiek van een door mededinging gekenmerkte markt volgen.
(177)


In dit verband wijst de Commissie er nogmaals op dat het voordeel in dit geval bestaat in de levering van CPO tegen een minder dan toereikende beloning. Het eerste argument van de Indonesische overheid is derhalve afgewezen.
(178)


Wat betreft de bewering van de Indonesische overheid dat de binnenlandse prijzen van CPO de onverstoorde dynamiek van een door mededinging gekenmerkte markt volgen, verwijst de Commissie naar de analyse die is uitgevoerd, en met name naar overweging 151.
(179)


De Commissie bleef daarom bij haar bevinding dat deze regeling de producenten-exporteurs een voordeel toekent.
(180)


De Indonesische overheid voerde ook aan dat de Commissie de onjuiste benchmark in wezen heeft vastgesteld, omdat de door haar gebruikte benchmark inclusief de uitvoerheffing is en dat zij de uitvoerheffing in mindering moet brengen op de benchmark.
 (181)


In dit verband heeft de Commissie gewezen op een tegenstrijdigheid tussen deze stelling en het antwoord van de Indonesische overheid op de aanmaningsbrief van 14 maart 2019. In dat antwoord heeft de Indonesische overheid het volgende verklaard: “De Indonesische overheid bevestigt dat de statistieken inzake uitvoer naar de EU alleen betrekking hebben op in Indonesië geproduceerde biodiesel. De gerapporteerde waarde van de uitvoer is fob- en uitvoerbelasting/uitvoerheffing is niet inbegrepen.”. De Commissie heeft vervolgens vastgesteld dat de Indonesische overheid geen aanvullend feitelijk bewijs heeft verstrekt om haar argument te staven. Zoals uiteengezet in overweging 173, was de Commissie van oordeel dat de gerapporteerde fob-uitvoerprijs de facto de effecten van de uitvoerheffing omvat.
(182)


Wilmar voerde aan dat de benchmark die voor de berekening van het voordeel werd gebruikt, buitensporig was omdat een “out-of-country”(buitenlandse) benchmark was gebruikt. Er zij echter aan herinnerd dat de Commissie, bij het bepalen van de meest accurate en geschikte te gebruiken benchmark, geen gebruik heeft gemaakt van “out-of-country” benchmarks zoals de in Maleisië beschikbare of cif Rotterdam voor Europa. De Indonesische uitvoerprijzen werden gebruikt omdat zij Indonesisch (en in die zin “in country” (binnenlandse) prijzen zijn) en omdat zij een betrouwbare op de markt gebaseerde grondslag voor vergelijkingsdoeleinden vormen. Derhalve is dit argument afgewezen.
(183)


De Commissie heeft derhalve de conclusie waartoe in overweging 172 is gekomen, bevestigd.
3.2.5.   Specificiteit







(184)


Na de mededeling van de definitieve bevindingen heeft de Indonesische overheid aangevoerd dat de Commissie het specifieke karakter van het programma niet heeft aangetoond. Volgens de Indonesische overheid is een subsidie specifiek indien zij enkel betrekking heeft op één sector.
 (185)


De Commissie was het niet eens met dit argument. De Commissie merkte op dat het panel in “US — Upland Cotton” het volgende heeft toegelicht: “Volgens artikel 2 van de SCM-overeenkomst is een subsidie “specifiek” indien deze specifiek is voor een onderneming of bedrijfstak of voor een groep van ondernemingen of bedrijfstakken (in de SCM-overeenkomst als “bepaalde ondernemingen” aangeduid) binnen de jurisdictie van de subsidieverlenende autoriteit […]”. Het panel lichtte verder toe dat „[…] “Specificiteit” zich uitstrekt tot een groep bedrijfstakken, omdat de woorden “bepaalde onderneming” in de inleidende zin van artikel 2.1 algemeen zijn gedefinieerd als een onderneming of bedrijfstak of groep van ondernemingen of bedrijfstakken” (25).
 (186)


De Beroepsinstantie in de US — Anti-Dumping and Countervailing Duties (China) beschouwde de betekenis van “bepaalde ondernemingen” in artikel 2 als volgt: “Voorts is een subsidie specifiek in de zin van artikel 2.1, onder a), van de SCM-overeenkomst, wanneer de expliciete beperking de toegang tot die subsidie voorbehoudt aan “bepaalde ondernemingen”. In de aanhef van artikel 2.1 wordt bepaald dat de term “bepaalde ondernemingen” verwijst naar “een onderneming of bedrijfstak of een groep van ondernemingen of bedrijfstakken”. Wij willen er in de eerste plaats op wijzen dat het woord “bepaald” wordt gedefinieerd als “bekend en geconcretiseerd, maar niet expliciet genoemd: (met zelfstandig naamwoord enkelvoud) een bepaalde, (met zelfstandig naamwoord meervoud) bepaalde, concrete”. Het woord “groep” wordt op zijn beurt gedefinieerd als “[een] aantal personen of zaken die als een eenheid of geheel worden beschouwd op grond van enig wederzijds of gemeenschappelijk verband of doel, of die gezamenlijk zijn ingedeeld wegens een zekere mate van overeenstemming”. Wat de woorden “bepaald” en “groep” betreft, zien we dat “onderneming” kan worden gedefinieerd als “[een]onderneming of bedrijf”, terwijl “bedrijfstak”“[een] bepaalde vorm of tak van productieve arbeid” inhoudt: handel, productie”. Wij nemen er nota van dat het panel in US — Upland Cotton heeft geoordeeld dat “een bedrijfstak of een groep van “bedrijfstakken” in het algemeen kan worden aangeduid door het soort producten dat zij produceert”; dat “het begrip “bedrijfstak” betrekking heeft op producenten van bepaalde producten”; en dat de “reikwijdte van dit begrip “bedrijfstak” afhankelijk kan zijn van verschillende factoren in een bepaald geval”. Het bovenstaande suggereert dat de term “bepaalde ondernemingen” verwijst naar één enkele onderneming of bedrijfstak of naar een categorie van ondernemingen of bedrijfstakken die bekend en geconcretiseerd zijn. Wij zijn het er niettemin met China over eens dat dit begrip “een zekere mate van onbepaaldheid aan de randen” omvat, en samen met het panel in US — Upland Cotton dat de vaststelling of een aantal ondernemingen of bedrijfstakken “bepaalde ondernemingen” vormen, alleen per geval kan geschieden” (26).
 (187)


De Commissie stelde derhalve vast dat de WTO-rechtspraak niet vereist dat een subsidie betrekking heeft op één enkele bedrijfstak om specifiek te zijn, maar dat zij ook kan verwijzen naar “een categorie van ondernemingen of industrieën die bekend en geconcretiseerd zijn ”. In dit geval heeft de Commissie in overweging 202 van de voorlopige verordening geconcludeerd dat de reeks maatregelen specifiek is omdat zij een voordeel toekennen aan de ondernemingen die actief zijn in de waardeketen van palmolie. De Commissie concludeerde derhalve — in overeenstemming met de WTO-rechtspraak — dat de reeks maatregelen specifiek is omdat zij betrekking hebben op “een categorie van ondernemingen of industrieën die bekend en geconcretiseerd zijn”. Het argument van de Indonesische overheid is derhalve afgewezen.
3.3.   Overheidssteun aan de bedrijfstak voor biodiesel door de vrijstelling van invoerrechten op machines die in een bonded zone worden ingevoerd







(188)


Zoals vermeld in overweging 237 van de voorlopige verordening heeft de Commissie het voordeel berekend dat de vrijstelling van invoerrechten op ingevoerde machines voor de producenten-exporteurs heeft opgeleverd als totaalbedrag aan niet-betaalde rechten, dat kan worden toegewezen aan het onderzoektijdvak op basis van de economische gebruiksduur van de onderliggende activa. De producenten-exporteurs voerden aan dat de Commissie bij het berekenen van de voordelen die zijn verkregen dankzij de vrijstelling van invoerrechten op ingevoerde machines, de ontvangen bedragen had moeten omslaan over de totale omzet van de desbetreffende ondernemingen en niet uitsluitend over de omzet van het desbetreffende product. De producenten-exporteurs lichtten toe dat de reden hiervoor is dat de lijst machines die zonder invoerrechten worden ingevoerd, niet alleen machines bevat die worden gebruikt voor de productie van biodiesel, maar ook voor andere producten.
 (189)


Hiervoor heeft de Commissie de ondernemingen in de vragenlijst voor de producenten-exporteurs al verzocht om de lijst machines te verstrekken en aan te geven waarvoor deze worden gebruikt. De Commissie heeft opgemerkt dat geen van de producenten-exporteurs voorafgaand aan het controlebezoek op een moment dat het mogelijk was om de informatie te controleren, tweeërlei gebruik van specifieke machines ter sprake heeft gebracht. Omdat het niet mogelijk was om deze bewering te controleren, is het argument afgewezen.
(190)


Wat betreft de invoer van machines in bonded zones heeft de Commissie naar aanleiding van de bekendmaking van de voorlopige verordening opmerkingen van de EBB ontvangen over de gedeeltelijke medewerking van Wilmar in dit verband. De EBB herinnerde eraan dat Wilmar de hoogte van de subsidies die is verkregen uit hoofde van de bonded-zoneregeling, niet bekend heeft gemaakt. Bovendien heeft de EBB opgemerkt dat het voorlopige recht dat Wilmar is opgelegd, niet het hoogste recht is van de voorlopige rechten die voor deze regeling zijn opgelegd.
(191)


In dit verband bevestigt de Commissie van de EU dat zij vanwege het gedeeltelijke gebrek aan medewerking met betrekking tot gegevens over bonded zones de beschikbare gegevens heeft toegepast ten aanzien van Wilmar, in overeenstemming met artikel 28 van de basisverordening.
(192)


Na de mededeling van definitieve bevindingen voerde PT Ciliandra Perkasa aan dat de Commissie ten onrechte haar argument had afgewezen dat de Commissie de ontvangen bedragen had moeten omslaan over de totale omzet van de desbetreffende ondernemingen en niet uitsluitend over de omzet van het desbetreffende product. PT Ciliandra Perkasa baseerde zich erop dat de Commissie uit de verstrekte lijst had kunnen opmaken of elke afzonderlijke machine alleen voor biodiesel wordt gebruikt of voor tweeërlei gebruik is bestemd.
 (193)


De Commissie heeft in overweging 189 opgemerkt dat geen van de producenten-exporteurs, met inbegrip van PT Cilandra Perkasa, voorafgaand aan het controlebezoek op een moment dat het mogelijk was om de informatie te controleren, mogelijk tweeërlei gebruik van specifieke machines ter sprake heeft gebracht. Aangezien het niet mogelijk was om deze bewering te controleren, is het argument afgewezen.
3.4.   Algemene opmerking over de methoden voor het berekenen van de subsidie







(194)


Naar aanleiding van de mededeling van de voorlopige bevindingen voerde Wilmar aan dat de Commissie de subsidie verkeerd heeft berekend, omdat zij dit deed door deze om te slaan over de omzet. Wilmar voert aan dat de Commissie in plaats daarvan voor elke regeling de subsidie krachtens artikel 7, lid 1, van de basisverordening had moeten berekenen per eenheid van het gesubsidieerde product in plaats van voor elk programma.
(195)


De Commissie merkte op dat er geen subsidie was toegekend op basis van gefabriceerde, geproduceerde, uitgevoerde of vervoerde hoeveelheden. Bijgevolg is het bedrag van de totale subsidie omgeslagen over de relevante omzet van de ondernemingen van de Wilmar Group, overeenkomstig artikel 7, lid 2, van de basisverordening, dat als volgt luidt: “Wanneer de subsidie niet wordt verleend op basis van gefabriceerde, geproduceerde, uitgevoerde of vervoerde hoeveelheden, wordt de hoogte van de subsidie waartegen compenserende maatregelen kunnen worden genomen, vastgesteld door de waarde van de totale subsidie om te slaan, naargelang van het geval, over het niveau van de productie, de afzet of de uitvoer van de betrokken producten in het onderzoektijdvak voor subsidiëring”.
 (196)


Daar geen van deze subsidies zijn verleend op basis van gefabriceerde, geproduceerde, uitgevoerde of vervoerde hoeveelheden, is de desbetreffende omzet van de onderneming de meest geschikte noemer. In dat verband moet worden opgemerkt dat de desbetreffende omzet is vastgesteld op een basis die garandeert dat deze de verkoopwaarde van de producten die door de ontvangende ondernemingen worden verkocht, zo nauwkeurig mogelijk weergeeft. Elke andere voorgestelde methodologie voor de berekening van het bedrag van de tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidie zou indruisen tegen de desbetreffende bepalingen van de basisverordening (artikelen 7 en 15) en de administratieve praktijk die de Commissie in haar antisubsidieonderzoeken volgt, wanneer zij de passende teller/noemer selecteert voor de vaststelling van het bedrag van de tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidie. Het argument van Wilmar is derhalve afgewezen.
3.5.   Conclusie over subsidiëring







(197)


Naar aanleiding van de mededeling van de voorlopige bevindingen had de Indonesische overheid opmerkingen over de status van de ondersteuning van de bedrijfstak voor biodiesel door middel van de rechtstreekse overdracht van middelen via het palmolieplantagefonds en de verstrekking van ruwe palmolie tegen een minder dan toereikende beloning. De Indonesische overheid merkte met name op dat het palmolieplantagefonds in september 2018 is gestopt met het doen van betalingen aan de exporteurs van biodiesel en dat de uitvoerheffing op ruwe palmolie met ingang van 4 december 2018 op nul was gesteld.
 (198)


In reactie daarop heeft de Commissie opgemerkt dat beide regelingen van kracht blijven en niet formeel zijn ingetrokken. Gezien hun werking blijven de voordelen daaruit voor de producenten-exporteurs in de toekomst bestaan. De betalingen uit het palmolieplantagefonds zijn stopgezet vanwege het verschil tussen de referentieprijs voor minerale diesel en de referentieprijs voor biodiesel en niet omdat de regeling is geschrapt. Bovendien zijn de betalingen aan de biodieselproducenten uit het palmolieplantagefonds in december 2018 hervat. Dientengevolge heeft de Commissie geoordeeld dat is voldaan aan de voorwaarden uit artikel 15, lid 1, en heeft zij dit argument verworpen.
(199)


De definitieve subsidiepercentages met betrekking tot de hierboven beschreven reeks maatregelen, uitgedrukt als een percentage van de cif-prijs, grens Unie, vóór inklaring, zijn als volgt:

Tabel 1


Definitieve subsidiepercentages







Onderneming


Definitief subsidiepercentage




PT Ciliandra Perkasa


8,0 %




PT Intibenua Perkasatama en PT Musim Mas (Musim Mas Group)


16,3 %




PT Pelita Agung Agrindustri en PT Permata Hijau Palm Oleo (Permata Group)


18,0 %




PT Wilmar Nabati Indonesia en PT Wilmar Bioenergi Indonesia (Wilmar Group)


15,7 %




Alle andere ondernemingen


18,0 %








4.   SCHADE

4.1.   Definitie van de bedrijfstak van de Unie en de productie in de Unie







(200)


Naar aanleiding van de bekendmaking van de voorlopige verordening wilde de Indonesische producent-exporteur Wilmar weten of Masol, een Spaanse biodieselproducent die was opgenomen in de steekproef, werd gezien als lid van de bedrijfstak van de Unie, aangezien dit een aan de Indonesische producent-exporteur Musim Mas gelieerde onderneming betrof en de onderneming biodiesel koopt en vervaardigt in de Unie.
 (201)


De Commissie heeft geoordeeld dat Masol binnen de definitie van de bedrijfstak van de Unie valt, aangezien het biodiesel produceert in zijn fabrieken in de Unie. Bovendien heeft de Commissie op grond van artikel 9, lid 1, onder a), van de basisverordening het recht (maar is zij niet verplicht) om producenten in de Unie zelfs als zij ook het desbetreffende product invoeren op te nemen in de definitie van bedrijfstak. In dit verband merkte de Commissie op dat de economische focus van Masol ook in de Unie ligt, daar zijn productie in de Unie veel groter is dan zijn aankoop van biodiesel uit Indonesië of elders.
(202)


Na de mededeling van de definitieve bevindingen verzocht Wilmar opnieuw om mededeling of Masol van de definitie van de bedrijfstak van de Unie moest worden uitgesloten, aangezien het een volledige dochteronderneming is van de Indonesische producent-exporteur Musim Mas Group.
(203)


De Commissie nam dit punt in overweging, maar was van mening dat Masol als producent van biodiesel in de Unie deel bleef uitmaken van de bedrijfstak van de Unie. De eigendom van deze onderneming is slechts een van de elementen waarmee in dit verband rekening is gehouden, en niet doorslaggevend voor de status van producent in de Unie in het onderhavige geval, gezien het aanzienlijke aandeel van zijn productie in de Unie.
(204)


Na de mededeling van de voorlopige bevindingen maakte Wilmar ook opmerkingen over de hoogte van de productie in de Unie in tabel 3 van de voorlopige verordening: indien de productie van 2015 tot het OT met hetzelfde percentage zou zijn toegenomen als het verbruik (33 %), dan zou de productie in het onderzoektijdvak het verbruik in het onderzoektijdvak hebben overstegen.
 (205)


De Commissie heeft opgemerkt dat er sprake van afronding is bij deze vergelijking, omdat de exacte stijging tijdens de beoordelingsperiode 32,58 % van het verbruik bedroeg. De productie was in 2015 lager dan het verbruik in de Unie. Als beide cijfers met hetzelfde percentage toenemen, is het mathematisch onmogelijk dat het cijfer dat oorspronkelijk lager is (de productie), de oorspronkelijk hogere waarde (het verbruik) overstijgt, als beide cijfers op wiskundig juiste wijze met hetzelfde percentage worden verhoogd.
(206)


Bovendien wees de Commissie erop dat de opmerking uit overweging 269 van de voorlopige verordening, waarin staat dat de productie van de bedrijfstak van de Unie de vraag niet bijhield, feitelijk juist is. De Commissie heeft in elk geval opgemerkt dat de bedrijfstak van de Unie tijdens de gehele beoordelingsperiode de benodigde reservecapaciteit had om zijn productie te verhogen en aan de stijging van het verbruik te voldoen, wat niet gebeurde vanwege de gesubsidieerde invoer van biodiesel.
(207)


Na de mededeling van de definitieve bevindingen heeft Wilmar dezelfde opmerking herhaald met de opmerking dat de productie in de Unie in 2015 overeenkwam met bijna 100 % van het verbruik in de Unie, en dat de bedrijfstak van de Unie derhalve in de praktijk het volledige verbruik in de EU zou monopoliseren, als de Commissie erop rekende dat de productie precies overeenkomstig het verbruik zou stijgen.
 (208)


Overweging 269 van de voorlopige verordening vermeldde echter alleen dat de productie in de Unie niet de vraag bijhield van de vraag in de Unie, en dat het verschil de invoer van biodiesel in de Unie betrof. Deze vaststelling blijft feitelijk juist. Het is ook feitelijk onjuist om van een monopolie van de bedrijfstak van de Unie te spreken. Zoals vermeld in overweging 264 van de voorlopige verordening, bestaat de bedrijfstak van de Unie uit meer dan 200 producenten die met elkaar concurreren op de markt van de Unie. Het is derhalve niet passend te spreken van een eventueel monopolie van de bedrijfstak van de Unie in het onderhavige geval.
(209)


Aangezien er geen andere opmerkingen over de definitie van de bedrijfstak van de Unie en de productie in de Unie werden ontvangen, heeft de Commissie haar bevindingen in de overwegingen 264 tot en met 269 van de voorlopige verordening bevestigd.
4.2.   Verbruik in de Unie







(210)


Naar aanleiding van de mededeling van de voorlopige bevindingen merkte de Indonesische producent-exporteur Wilmar op dat de Commissie bij het analyseren van het verbruik in de Unie niet heeft verwezen naar de tweede richtlijn hernieuwbare energie (27) (“RED II”) of de Gedelegeerde verordening van de Commissie (28), waarin wordt verwezen naar grondstoffen met een hoog risico van indirecte veranderingen in landgebruik (“indirect land use change“”, hierna ook ILUC”).
(211)


De Commissie heeft opgemerkt dat deze twee documenten betrekking hebben op het toekomstige verbruik, en niet op het verbruik uit het verleden, en dat hierin het beleid van de Unie om het gebruik van biodiesel in dieselmotoren te stimuleren wordt voortgezet, en het argument van Wilmar dat deze wetgeving het verbruik van PME zou kunnen beperken heeft niets te maken met het totale verbruik van biodiesel in de Unie.
 (212)


Bovendien heeft Wilmar in haar opmerkingen over de mededeling van de voorlopige bevindingen bevestigd, dat het verbruik van PME tot eind 2023 op het niveau van 2019 kan blijven (29). Pas na 31 december 2023 zal het verbruik van grondstoffen met een hoog risico van indirecte veranderingen in landgebruik afnemen.
(213)


Bovendien wordt een aanzienlijk deel van de PME op dit moment door de bedrijfstak van de Unie geproduceerd. Op de middellange termijn kan de Indonesische invoer blijven groeien door de PME te vervangen die op dit moment door de bedrijfstak van de Unie worden geproduceerd.
(214)


Aangezien er geen opmerkingen over het verbruik in de Unie zijn ontvangen, heeft de Commissie haar conclusies in de overwegingen 270 tot en met 278 van de voorlopige verordening bevestigd.
4.3.   Invoer uit Indonesië en prijsonderbieding







(215)


Met betrekking tot de omvang en het marktaandeel van de invoer uit Indonesië heeft de Commissie naar aanleiding van de bekendmaking van de voorlopige verordening opmerkingen van Indonesische exporteurs, Gunvor (een niet-verbonden biodieselhandelaar) en de Indonesische overheid ontvangen over de omvang van de invoer uit Indonesië tijdens de beoordelingsperiode.
(216)


Zij merkten op dat de analyse van de invoer uit Indonesië gebrekkig was, omdat deze geen betrekking had op de periode van 2010-2012, die voorafging aan de instelling van antidumpingrechten in 2013.
(217)


De Commissie heeft akte genomen van deze opmerkingen, maar in de overwegingen 279 tot en met 282 van de voorlopige verordening werd de omvang van de invoer uit Indonesië naar behoren beschreven en in de overwegingen 281 en 282 heeft de Commissie aangegeven wat de gevolgen waren van de antidumpingrechten die waren ingesteld.
 (218)


De Commissie heeft bovendien opgemerkt dat de beoordelingsperiode begint in 2015 en dat de analyse van de omvang van de invoer uit Indonesië derhalve niet kan teruggaan tot 2010-2012 zonder de consistentie met de beoordelingsperiode in dit onderzoek te schaden. De duur van de beoordelingsperiode in deze zaak is de termijn die normaal gesproken voor dergelijke onderzoeken wordt gehanteerd. Als wordt gekeken naar de omvang van de invoer uit Indonesië zoals die is vastgesteld in het antidumpingonderzoek uit 2013, kan in elk geval worden vastgesteld dat de omvang van de invoer uit Indonesië in 2010-2011 vergelijkbaar was met de bestaande omvang tijdens het huidige onderzoektijdvak en de verwachte omvang in de nabije toekomst, als er geen maatregelen worden ingesteld (30).
(219)


Gunvor heeft ook opgemerkt dat door alleen de invoer uit Indonesië in overweging te nemen, de omvang van de invoer uit Argentinië tijdens het onderzoektijdvak buiten beschouwing is gelaten. Deze analyse is echter uitgevoerd in de voorlopige verordening, in deel 6, Oorzakelijk verband, in de overwegingen 368 tot en met 370.
(220)


Met betrekking tot prijsonderbieding heeft de Commissie na de mededeling van voorlopige bevindingen opmerkingen ontvangen van de Indonesische producenten-exporteurs en de Indonesische overheid, dat de berekening van de prijsonderbieding moest worden gecorrigeerd of nader toegelicht.
(221)


In de voorlopige verordening staan drie methoden om de prijsonderbieding tussen de invoer van biodiesel uit Indonesië en de verkoop van biodiesel op de markt van de Unie te berekenen. De Commissie zal de drie methoden die in deze zaak zijn gebruikt om vast te stellen dat er op basis van de gegevens over de in de steekproef opgenomen producenten-exporteurs sprake is van aanzienlijke prijsonderbieding, nader toelichten.
 (222)


Na de mededeling van de definitieve bevindingen maakte de Indonesische overheid opmerkingen over de drie methoden van de Commissie voor de berekening van de prijsonderbieding, en gaf zij aan dat de Commissie geen rekening had gehouden met diverse juridische uitspraken van het Hof van Justitie van de Europese Unie en de Wereldhandelsorganisatie.
(223)


De Commissie is het hier niet mee eens. De drie hieronder in detail beschreven methoden analyseren de prijsonderbieding van de prijzen van de Unie door de invoer van biodiesel uit Indonesië en de drie methoden resulteren allemaal in een vaststelling van onderbieding.
(224)


In haar opmerkingen naar aanleiding van de mededeling van de definitieve bevindingen maakte de Indonesische overheid ook een aantal algemene opmerkingen over prijsonderbieding, die hier worden behandeld.
(225)


Ten eerste vergeleek de Indonesische overheid PME en koolzaadoliemethylesters (“KME”), en merkte zij op dat deze verschillende fysische eigenschappen (de één heeft een CFPP van + 13C en de ander een CFPP van -14C) en prijzen hebben.
(226)


De Commissie is het eens met de Indonesische overheid en daarom heeft de Commissie geen rechtstreekse vergelijking gemaakt tussen de verkoop van PME en KME.
(227)


Ten tweede citeert de Indonesische overheid overweging 290 van de voorlopige verordening, waarin wordt vermeld dat PME gewoonlijk niet in zuivere vorm wordt gebruikt, maar gewoonlijk eerst met andere biodiesels wordt gemengd, waardoor een mengsel met een lager CFPP ontstaat.
(228)


Het feit dat PME gewoonlijk met andere biodiesels wordt gemengd, betekent niet dat PME niet rechtstreeks met minerale diesel wordt gemengd. Uit een analyse van de verkopen van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie bleek, dat zuivere PME in aanzienlijke hoeveelheden rechtstreeks aan raffinaderijen voor minerale diesel werd verkocht, wat in rechtstreekse mededinging met de invoer van zuiver PME uit Indonesië zal zijn.
 4.3.1.   Algemene opmerkingen over de markt voor biodiesel in de EU







(229)


Biodiesel is een homogeen product dat overwegend als brandstof in dieselmotoren wordt gebruikt. Het wordt geproduceerd uit verschillende niet-fossiele grondstoffen. Afhankelijk van de grondstof zijn er bepaalde verschillen in fysische eigenschappen, namelijk het CFPP. De markt beschrijft vaak biodiesel met een bepaald CFPP als FAMEX (31), zoals FAME0 voor biodiesel met een CFPP van 0 °C of FAME5 voor biodiesel met een CFPP van 5 °C.
(230)


De meeste soorten biodiesel, waaronder PME, worden hetzij zuiver, hetzij als mengsel met andere soorten biodiesel verkocht. In dit verband verwijst de term “mengsel” naar een mengsel bestaande uit verschillende soorten biodiesel, maar niet uit minerale diesel. Dit mag niet worden verward met het “mengsel” dat gewoonlijk wordt verkocht aan de pomp, dat bijvoorbeeld in de Unie doorgaans bestaat uit niet meer dan 10 % biodiesel, en niet minder dan 90 % minerale diesel.
(231)


De vraag naar biodiesel wordt bepaald door twee belangrijke factoren: het verbruik van diesel en het gehalte aan biodiesel in deze brandstof. De prijs van biodiesel heeft geen merkbare invloed op een van deze factoren, met name vanwege de beperkte invloed van de prijs van biodiesel op de prijs van dieselbrandstof aan de pomp.
(232)


Daarom is de vraag naar biodiesel, in tegenstelling tot vele andere producten, wat de prijzen betreft inelastisch. Laaggeprijsde biodiesel leidt doorgaans niet tot een hoger verbruik op de biodieselmarkt. Prijsconcurrentie op de biodieselmarkt is dan ook een nulsomspel, waarbij de hoeveelheden die door één marktdeelnemer zijn verworven, door andere marktdeelnemers op hetzelfde niveau verloren gaan.
 (233)


Daarom zal, met een stabiele vraag, een toenemende invoer van gesubsidieerde biodiesel tegen lage prijzen gevolgen hebben voor het evenwicht tussen vraag en aanbod, wat leidt tot een overaanbod op de gehele biodieselmarkt. In een situatie van overaanbod op de gehele biodieselmarkt zal de beschikbaarheid van een goedkopere optie, zoals de invoer met subsidiëring, ook op de markt voor biodiesel als geheel een neerwaartse druk uitoefenen, wat negatieve gevolgen heeft voor alle producenten van biodiesel, ongeacht de gebruikte grondstoffen.
4.3.2.   Methode 1 — Vergelijking tussen de invoer van PME en in de EU geproduceerde PME







(234)


Volgens de eerste methode, die in de overwegingen 292 tot en met 295 van de voorlopige verordening is toegelicht, werd de invoer van PME uit Indonesië vergeleken met de verkopen van in de Europese Unie geproduceerde PME. De prijsonderbiedingsmarges liepen uiteen van 6,0 % tot 11,6 %.
(235)


Om de berekening, op verzoek van degenen die opmerkingen hebben ingediend, toe te lichten, preciseert de Commissie dat PME met een troebelingspunt (cold filter plugging point, “CFPP”) van +13 uit Indonesië werd vergeleken met PME met een CFPP van +10 van de bedrijfstak van de Unie (32). De PME die op CFPP +10 werd verkocht, was niet gemengd om dat CFPP te bereiken; aan de biodiesel werd een additief toegevoegd waarvan de kosten minder dan 1 EUR per MT bedroegen, d.w.z. slechts circa 0,1 % van de productiekosten. De Commissie is niet van mening dat er voor dit additief een correctie noodzakelijk is, omdat dit geen invloed op de berekening zou hebben.
(236)


Na de mededeling van de voorlopige bevindingen heeft Wilmar opgemerkt dat met betrekking tot overweging 287 van de voorlopige verordening de Commissie nader zou moeten toelichten hoe zij rekening heeft gehouden met het specifieke Duitse systeem van “dubbeltelling”.
 (237)


Ter toelichting van de methode: Duitsland heeft verplichte doelstellingen voor broeikasgasemissies ingesteld waaraan oliemaatschappijen moeten voldoen. Als gevolg daarvan is aan transacties met een lage CO2-uitstoot een prijspremie verbonden. Verkooptransacties voor de Duitse markt werden in kaart gebracht door gebruik van de indicator “2” in het PCN waar passend (uitstoot van minder dan 9 g/MJ), zodat de Commissie deze transacties kon vergelijken met de equivalente Indonesische invoer naar andere lidstaten waarin sprake is van een systeem voor dubbeltelling.
(238)


De Commissie merkte op dat, zoals vermeld in overweging 288 van de voorlopige verordening, de invoer uit Indonesië zonder een RED-certificaat werd vergeleken met de verkopen van de bedrijfstak van de Unie met een RED-certificaat. Na de mededeling van de voorlopige bevindingen voerden producent-exporteur Wilmar en de Indonesische overheid aan dat biodiesel zonder RED-certificaat goedkoper was dan biodiesel met een RED-certificaat en hebben zij om een correctie gevraagd.
(239)


De Commissie heeft opgemerkt dat deze belanghebbenden niet hebben betwist dat dit product identiek was aan de PME die met een RED-certificaat werd verkocht, en dat zij geen bewijsmateriaal hebben verstrekt dat dit product niet rechtstreeks concurreerde met door de bedrijfstak van de Unie geproduceerde PME. Daarom was de Commissie van mening dat er geen correctie voor het prijsverschil nodig was, met name omdat er geen toereikend bewijsmateriaal met betrekking tot een dergelijk prijsverschil tijdens het onderzoektijdvak werd overgelegd.
 (240)


Derhalve blijft de Commissie van mening dat met deze methode nauwkeurig de prijsonderbieding wordt aangetoond die door de uit Indonesië ingevoerde soort biodiesel wordt veroorzaakt. In elk geval is de prijsonderbiedingsmarge die is vastgesteld voor producten zonder RED-certificaat, aanzienlijk hoger dan het door Wilmar gestelde prijsverschil. Zelfs indien de door Wilmar verlangde correctie was toegekend, zouden de gevolgen van een dergelijke correctie dus gematigd zijn en zou er nog steeds sprake zijn geweest van aanzienlijke onderbieding voor de invoer uit Indonesië.
(241)


Na de mededeling van de definitieve bevindingen verzochten de Indonesische overheid en Wilmar om een correctie om rekening te houden met het prijsverschil tussen biodiesel met CFPP10 en met CFPP13.
(242)


De Commissie kon niet een dergelijk prijsverschil vaststellen en noch de Indonesische overheid, noch Wilmar heeft bewijs van het prijsverschil geleverd. De Commissie heeft vastgesteld dat biodiesel op de markten als zuiver KME, FAME0 en zuiver PME wordt aangeboden. De offertes voor zuiver PME bevatten geen verwijzing naar het eigenlijke CFPP van het product, maar alleen naar PME, wat het argument van de Commissie ondersteunt dat alle PME wordt verkocht tegen vergelijkbare prijzen, ongeacht het exacte CFPP. Dit argument werd derhalve afgewezen.
(243)


Na de mededeling van de definitieve bevindingen heeft de Commissie opnieuw een verzoek van Wilmar en de Indonesische overheid ontvangen voor een prijsaanpassing om de invoer van PME zonder RED-certificaat te vergelijken met de productie van PME in de Unie met een RED-certificaat.
 (244)


De Commissie herhaalde haar standpunt dat een dergelijke aanpassing niet nodig is en wees het verzoek af. Er zijn tijdens het onderzoektijdvak grote hoeveelheden PME uit Indonesië in de Unie ingevoerd zonder RED-certificaat; voor de bijmenging bij minerale diesel zijn echter alleen PME vergezeld van een RED-certificaat van nut. Wilmar heeft geen bewijs geleverd dat zonder RED-certificaat ingevoerde PME niet concurreerde met de productie van PME in de Unie met een RED-certificaat.
4.3.3.   Methode 2 — Vergelijking van de invoer van PME met de verkopen van in de EU geproduceerde PME alsmede in de EU geproduceerde biodiesel met CFPP0 (FAME0)







(245)


De tweede methode, die in de overwegingen 296 en 297 van de voorlopige verordening is toegelicht, breidde de hoeveelheid in de Unie geproduceerde biodiesel uit die met de invoer uit Indonesië werd vergeleken, door opneming van de verkoop van FAME0-biodiesel door de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie in de vergelijking.
(246)


Om de verkoop van FAME0 in de Unie te vergelijken met de invoer van PME uit heel Indonesië, is de prijs van de verkoop van FAME0 in de Unie aangepast en als resultaat hiervan naar beneden bijgesteld tot het niveau van de verkoop van PME in de Unie, om rekening te houden met de marktwaarde van het verschil in fysieke eigenschappen.
(247)


Om de berekening op verzoek van degenen die deze opmerkingen hebben ingediend te verduidelijken, bedroeg de bovenstaande prijsbijstelling 100 tot 130 EUR per metrische ton. Tevens ter verduidelijking: de 55 % van alle verkopen van de bedrijfstak van de Unie die door deze vergelijking worden bestreken, omvatten zowel PME als FAME0 (33).
(248)


De nationale prijsonderbiedingsmarge die met deze methode werd vastgesteld, bedroeg 7,4 %.
 (249)


De Commissie was van mening dat deze berekening een redelijke schatting van het effect van de Indonesische invoer voor de prijs van FAME0 was.
(250)


Na de mededeling van de definitieve bevindingen heeft producent-exporteur Wilmar deze vergelijking betwist, onder vermelding van de bevindingen in het kader van het WTO-geschil European Union — Anti-Dumping Measures on Biodiesel from Indonesia (34), waar de Commissie een soortgelijke correctie heeft toegepast. Het panel verklaarde in punt 7.157:
„Zelfs als PME uit Indonesië en mengingen van biodiesel met CFPP 0 zouden kunnen concurreren wat betreft verkoop aan de ondernemingen die biodiesel met minerale diesel vermengen, dan neemt dit punt echter niet weg dat de EU-autoriteiten niet hebben uitgelegd of de vergelijking tussen de verkopen van PME en die van biodieselmengsels met CFPP 0 op een deugdelijke vergelijkingsschaal werd gemaakt, aangezien PME een input voor de mengsels is, met inbegrip van biodiesel met CFPP 0.”










(251)


De Commissie merkt op dat de markt van de Unie sinds het oorspronkelijke onderzoek naar de invoer uit Indonesië is gewijzigd. Het panel merkte op dat op toentertijd “PME alleen in een mengsel kunnen worden gebruikt en in feite een bestanddeel vormen van de verschillende mengsels die aan eindgebruikers op de EU-markt worden verkocht” (35).
(252)


In het oorspronkelijke onderzoek tegen Indonesië stelde de Commissie vast dat de bedrijfstak van de Unie niet in staat was PME uit ingevoerde palmolie te produceren, aangezien de prijs van PME in feite lager was dan die van palmolie. De bedrijfstak van de Unie kocht daarom zuivere PME uit Indonesië en mengde deze met zijn eigen productie van andere biodiesels vóór de wederverkoop (36).
 (253)


In het huidige onderzoek is de Commissie echter tot de bevinding gekomen dat de in de Unie geproduceerde PME rechtstreeks aan de oliemaatschappijen werd verkocht, zodat de marktdynamiek in dit opzicht is veranderd.
(254)


De Commissie betwist niet dat PME ook in de Unie worden ingevoerd om met andere biodiesels te worden vermengd, bijvoorbeeld om FAME0 te maken. De hoeveelheid ingevoerde PME wordt echter bepaald door de prijs van deze invoer en de fysieke eigenschappen ervan, waardoor de prijs van ingevoerde PME ook een prijsdruk uitoefent op mengsels. PME is een van de goedkoopste soorten biodiesel die kunnen worden gebruikt in mengsels zoals FAME0 en FAME + 5, die in de loop van het jaar in een aanzienlijk deel van de markt van de Unie kunnen worden gebruikt. De invoer van PME concurreert dus rechtstreeks met andere, in de EU geproduceerde soorten biodiesel, die anders in grotere hoeveelheden zouden worden gemengd om hetzelfde mengresultaat te bereiken.
(255)


Na de mededeling van de definitieve bevindingen heeft de Indonesische overheid deze berekeningsmethode afgewezen, met de stelling dat zij slechts met één segment van de markt van de Unie te maken had en niet alle door de bedrijfstak van de Unie verkochte productsoorten bestrijkt. Aangezien de door de Indonesische overheid gevraagde berekeningsmethode die van toepassing zou zijn op alle door de bedrijfstak van de Unie verkochte productsoorten hierna als methode 3 wordt weergegeven, was de Commissie het hiermee oneens.
 4.3.4.   Methode 3 — alle invoer van biodiesel uit Indonesië vergelijken met alle verkopen van biodiesel in de Unie zonder prijscorrectie







(256)


Volgens de derde methode, die in de overwegingen 298 en 299 van de voorlopige verordening is toegelicht, werd de invoer van biodiesel uit geheel Indonesië vergeleken met alle verkopen van biodiesel van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie. De nationale prijsonderbiedingsmarge die met deze methode werd vastgesteld, bedroeg 17,1 % (37).
(257)


De Commissie was van mening dat uit deze berekening, waarin de invoer van het betrokken product uit heel Indonesië werd vergeleken met de verkopen van het soortgelijke product op de markt van de Unie van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie, blijkt dat zelfs bij vergelijking van alle productsoorten er sprake is van aanzienlijke prijsonderbieding uit Indonesië. Dit wordt ook bevestigd op basis van de beschikbare gegevens, waarnaar in overweging 284 van de voorlopige verordening wordt verwezen.
(258)


Na de mededeling van de definitieve bevindingen wees Wilmar op een inconsistentie tussen de voor de methoden 2 en 3 bekendgemaakte verkoopvolumes en de ratio van 55 % van alle verkopen van de bedrijfstak van de Unie bestreken door methode 2.
(259)


De Commissie wijst op dit verschil bij de mededeling van de definitieve bevindingen, dat erin bestaat dat het totaal van methode 2 niet 55 % van het totaal van methode 3 uitmaakt, zoals dat in overweging 296 van de voorlopige verordening het geval was.
(260)


De Commissie verduidelijkte dat dit te wijten was aan de verschillende bronnen die werden gebruikt voor de berekening van de prijsonderbieding tussen de drie methoden, zoals in de overwegingen 292 tot en met 299 van de voorlopige verordening uiteengezet.
 (261)


Bij methode 1 werden de per transactie vermelde verkooptransacties van de Indonesische producenten-exporteurs gebruikt om voor elk PCN een eenheidsprijs per MT te berekenen, en werden vervolgens deze eenheidsprijs per MT vergeleken aan de hand van de per transactie vermelde verkooptransacties van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie.
(262)


Bij methode 2 zijn voor de Indonesische producenten-exporteurs dezelfde lijsten per transactie van methode 1 gehanteerd, waarbij vervolgens de verkopen van FAME0 van de lijsten van de in de steekproef opgenomen producenten in de Unie zijn toegevoegd.
(263)


Bij methode 3 werd echter berekend door de lijsten van alle transacties die volgens methode 1 voor de Indonesische producenten-exporteurs werden ingediend, te vergelijken met de eenheidsprijs van de in de steekproef opgenomen bedrijfstak van de Unie, zoals vermeld in hun antwoorden op de vragenlijst in plaats van op hun transactielijsten. Dit moest ervoor zorgen dat voor methode 3 in de totale dekking geen rekening werd gehouden met de door de producenten in de Unie aangekochte en vervolgens doorverkochte hoeveelheid.
(264)


Daarom zijn de totalen voor de methoden 1 en 2 niet direct vergelijkbaar met het totaal van methode 3, aangezien de bronnen verschillend zijn.
(265)


Geen van de belanghebbenden heeft een andere methode voor het berekenen van de prijsonderbieding tussen de Indonesische invoer en de verkoop van de bedrijfstak van de Unie voorgesteld en geen van de belanghebbenden heeft berekeningen ingediend waaruit bleek dat er tijdens het onderzoektijdvak geen sprake van prijsonderbieding was.
 (266)


Na de mededeling van de definitieve bevindingen verklaarde Wilmar dat “de enige juiste manier om de prijsonderbieding te berekenen, erin bestaat productsoort met productsoort te vergelijken, en correcties door te voeren voor verschillen in fysische kenmerken die van invloed zijn op de prijzen […], terwijl tegelijkertijd acht wordt geslagen op de door het WTO-panel vastgestelde complexiteit van de vergelijkbaarheid van de prijzen”.
(267)


De Commissie heeft nota genomen van de suggestie van Wilmar wat betreft de berekening van de prijsonderbieding waarbij alle verkopen van de bedrijfstak van de Unie als hierboven bedoeld worden gebruikt. Aangezien zij echter geen enkele suggestie of schatting hebben gedaan met betrekking tot het bedrag van de correcties voor verschillen in fysische kenmerken, of enige suggestie over de wijze waarop acht moet worden geslagen op de door de uitspraak van het WTO-panel vastgestelde complexiteit van de vergelijkbaarheid van de prijzen, kon deze suggestie niet nader worden opgevolgd.
(268)


De Commissie heeft verschillende prijsvergelijkingen uitgevoerd om alle mogelijke configuraties van productsoorten weer te geven en daarmee voor zo veel mogelijk volledige vergelijkbaarheid te zorgen. De Commissie lichtte ook toe dat de marktsituatie in het onderzoektijdvak verschilde van de situatie die door het WTO-panel werd onderzocht (thans met rechtstreekse verkopen van PME door producenten in de Unie). De Commissie heeft ook de interactie en de mededingingsverhouding tussen de Indonesische invoer van PME en de Unieverkopen onderzocht en geconcludeerd dat PME, die tot de goedkoopste soorten biodiesel behoren, een prijsdruk op de verkopen in de Unie kunnen uitoefenen.
 (269)


Na de mededeling van de definitieve bevindingen heeft de Indonesische overheid deze berekening beschreven als de vergelijking van Indonesische PME met CFPP13 met in de Unie geproduceerd FAME0 en KME met CFPP -14, en heeft zij verklaard dat deze vergelijking zonder correcties voor fysische kenmerken (d.w.z. CFPP) in wezen zinledig is.
(270)


De Commissie merkte op dat het bij deze berekening gaat om de vergelijking van de Indonesische PME met CFPP13 met de totale verkoop van de eigen productie van de bedrijfstak van de Unie, die ook PME omvat. Met betrekking tot eventuele aanpassingen werd geen onderbouwd en gekwantificeerd verzoek voor een dergelijke aanpassing ingediend.
(271)


Gezien het bovenstaande heeft de Commissie geconcludeerd dat de invoer uit Indonesië in het onderzoektijdvak de verkoop van de bedrijfstak van de Unie volgens alle drie de onderzochte methoden in aanzienlijke mate onderbood.
4.3.5.   Kosten na invoer







(272)


Producent-exporteur Wilmar gaf aan dat de door de Commissie gehanteerde correctie voor kosten na invoer van 8,50 EUR per metrische ton, vastgesteld tijdens het voorafgaande antidumpingonderzoek, te laag was en heeft documentatie verstrekt ter ondersteuning van een gecorrigeerd bedrag van 14,50 EUR per metrische ton.
(273)


De ingediende gegevens hadden betrekking op één verzending die na het onderzoektijdvak aankwam en de meeste kosten hadden betrekking op de opslag na de invoer, die geen deel mag uitmaken van de invoerkosten. De Commissie was niet van mening dat dit een betrouwbaardere basis was dan het eerder vastgestelde bedrag van een niet-verbonden importeur en heeft de correctie derhalve niet aanvaard.
