None
Wat de onevenredige verhouding tussen het aantal Britse
en Belgische stagiairs betreft, wordt erop gewezen dat veel
jonge Belgen genoegen namen met een niet-bezoldigde Nr. C 93/6 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 7. 4. 83
stage, aangezien zij het materiële voordeel hebben thuis te
kunnen wonen. Dit is de voornaamste reden waarom het
percentage Belgische stagiairs hoger is dan dat van andere
landen.
Voorts zij het geachte Parlementslid erop gewezen dat er
contacten zijn gelegd tussen de bevoegde diensten van de
Commissie en het Management and Personnel Office in
Londen ten einde gezamenlijk verbetering in deze situatie
te brengen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1588/82
van de heer Karel De Gucht (L - B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(10 november 1982)
Betreft: Detachering van Europese ambtenaren bij de
nationale overheidsinstellingen
Bij besluit van de Commissie van 24 mei 1976 is een
uitwisselingsstelsel ingevoerd tussen de ambtenaren van
de Commissie en de overheidsinstellingen van de Lid-Sta-
ten om de „mobiliteit" van het personeel te bevorderen. In
de algemene begroting 1982, afdeling III. Commissie, is
in artikel 152 daartoe zo'n 315 000 Ecu uitgetrokken,
waarvan 75 000 bestemd is „voor het vergoeden aan
ambtenaren van de Gemeenschap van extra kosten als
gevolg van een deelneming aan een uitwisseling" (com­
mentaar op post nr. 1521).
Kan de Commissie, o.a. in antwoord op onderstaande
vragen, mededelen volgens welke criteria ambtenaren aan
de nationale autoriteiten worden toegewezen.
 1. Zijn de werkzaamheden van een Europees ambtenaar
gedetacheerd bij een nationale overheidsinstantie
verenigbaar met de rechten en plichten als genoemd
onder titel II van het Statuut van de ambtenaren van
de Gemeenschappen, o.a. ten aanzien van de ver­
plichte onafhankelijkheid?
2. Hoeveel Europese ambtenaren werden vanaf 1976
toegevoegd aan een nationale overheidsinstelling en
voor welke duur, in vergelijking met nationale amb­
tenaren toegevoegd aan de Commissie, gelet op het
feit dat de uitwisseling in twee richtingen plaatsvindt?
In het antwoord ware aan te geven welke Lid-Staten
van deze regeling gebruik hebben gemaakt.
3. Welke institutionele vormen worden bij deze uitwis­
seling ingevoerd, respectievelijk toegepast? Hoe en op
welk niveau, verlopen de uitwisselingsovereenkom­
sten tussen de Commissie en de nationale autoritei­
ten? Welke reis- en verblijfkosten verleent de Com­
missie; ontvangen de Europese ambtenaren daaren­
boven ook de nationale reis- en verblijfkosten?
4. Hoe vaak heeft de uitwisseling van Europese ambte­
naren geleid tot een detachering bij het kabinet van
een nationale minister? Antwoord van de heer Burke
namens de Commissie
(17 februari 1983)
1. De taken en werkzaamheden van een bij een
nationale overheidsinstantie gedetacheerde ambtenaar
van de Commissie worden in onderling overleg door de
twee betrokken administraties geregeld, en de ambtenaar
wordt gewezen op zijn plicht de grootste discretie in acht
te nemen met betrekking tot beleidsvoornemens, feiten en
gegevens waarvan hij bij de Commissie kennis heeft
gekregen maar die nog niet openbaar zijn gemaakt. De
Commissie is van oordeel dat detachering van haar
ambtenaren bij overheidsinstanties van de Lid-Staten niet
onverenigbaar is met hun rechten én verplichtingen als
genoemd onder titel II van het Ambtenarenstatuut.
2. De Commissie zal de statistische gegevens en de
verdere bijzonderheden, waarnaar onder punt 2 wordt
gevraagd, rechtstreeks aan het geachte Parlementslid en
aan het Secretariaat-generaal van het Europese Parlement
toezenden.
 3. Wat de Commissie betreft, is het uitwisselingsstel­
sel gebaseerd op de besluiten van de Commissie van 24
mei 1976 en op latere besluiten waarbij de regelingen in
het licht van de ervaring worden gewijzigd; individuele
gevallen worden geregeld bij wisseling van brieven,
gewoonlijk tussen de Directeur-generaal Personeelszaken
en Algemeen Beheer en de overeenkomstige ambtenaren
in de Lid-Staten.
De dagvergoeding die door de Commissie aan bij haar
gedetacheerde nationale ambtenaren wordt betaald,
bedraagt 1 612,50 Bfr. in Brussel en 1 507,50 Bfr. in
Luxemburg; de overeenkomstige vergoeding voor ambte­
naren van de Commissie wordt per geval door de
Directeur-generaal Personeelszaken en Algemeen Beheer
vastgesteld, en mag niet hoger zijn dan het bedrag, dat in
het Ambtenarenstatuut of door het tot aanstelling
bevoegde gezag is bepaald voor dienstreizen van langere
duur naar de betrokken plaats.
De Commissie vergoedt de kosten van een retourreis naar
de standplaats van herkomst van de ambtenaar, en wel
iedere maand indien de betrokkene de zorg voor een gezin
heeft, en om de drie maanden in de andere gevallen. De
reiskosten van de nationale ambtenaren aan het begin en
aan het einde van hun detachering bij de Commissie
worden door de betrokken Lid-Staat vergoed.
Ambtenaren van de Commissie ontvangen geen uitkerin­
gen van de Lid-Staten, behalve ter vergoeding van kosten
als zij overeenkomstig de ter zake geldende nationale
regels op dienstreis worden gestuurd.
 4. In het licht van de ervaring met de functionering van
de regeling, en ten einde te voorkomen dat de wezenlijke
bedoeling van het uitwisselingsstelsel, namelijk bijscho­
ling, voorlichting en loopbaanontwikkeling, door politie­
ke overwegingen wordt omgebogen, heeft de Commissie
geweigerd ambtenaren te detacheren bij het kabinet van
nationale ministers; om ter zake geen misverstand te laten 7. 4. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 93/7
bestaan, vergewist de Commissie zich ervan dat de
betrokken ambtenaren in administratieve departementen
te werk worden gesteld, en niet voor politieke functies
worden aangewezen.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1591/82
van de heer Dieter Rogalla (S - D)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(18 november 1982)
Betreft: Invoer van steenkool
1. Hoe beoordeelt de Commissie momenteel de ont­
wikkeling van de steenkoolinvoer, onderscheiden naar de landen van oorsprong in de Europese Gemeenschap en
onderscheiden naar steenkool bestemd voor elektriciteits­
centrales en ketelkolen, alsmede naar andere belangrijke
soorten en typen?
2. Welke Lid-Staten werken in de EGKS niet met
dezelfde rechten en plichten samen als de Staten die de
EGKS hebben opgericht, en dragen derhalve ook niet in
gelijke mate bij in de financiering?
3. Hoe ontwikkelen de hoeveelheden kolen die deze
Lid-Staten invoeren zich in vergelijking tot de hoeveelhe­
den die de EGKS-Staten invoeren?
4. Is het volgens de Commissie mogelijk de onge­
wenste gevolgen van de steenkoolinvoer tegen te gaan
door deze landen bij het EGKS-steenkolenbeleid en de
EGKS-financiering te betrekken, en staat zij positief
tegenover een dergelijk plan als zijnde een teken dat het
energiebeleid van de Gemeenschap nog meer dan tot
dusverre op steenkool zal worden gebaseerd?
Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(28 januari 1983)
1. De invoer van steenkolen uit derde landen in de Gemeenschap heeft in het tijdvak
1980-1982 naar land van herkomst de volgende ontwikkeling te zien gegeven:
VSA
Canada
Australië
Zuid-Afrika
Polen
USSR
Overige
Totaal
Waarvan:
Cokeskolen
Ketelkolen
Antraciet 1980
28,3
0,6
7,8
19,7
13,6
2,7
1,7
74,4
24,4
45,0
5,0 1981
35,7
1,4
7,6
19,1
4,2
0,7
1,7
70,4
23,4
43,0
4,0 (in miljoen ton)
1982
(raming)
34,5
1,4
8,5
16,5
6,5
1,0
0,4
68,8
23,0
42,6
3,2
Bij een in wezen gelijkblijvend totaal verbruik van steenkolen in de Gemeenschap is de invoer
uit derde landen achteruitgegaan.
 2. Alle Lid-Staten van de Europese Gemeenschap hebben de Verdragen tot oprichting van
de EGKS, de EEG en Euratom ondertekend en hebben als zodanig gelijke rechten en
plichten.
De aandacht van het geachte Parlementslid dient echter te worden gevestigd op het feit dat het
beleid inzake de invoer van steenkolen op grond van de Verdragen tot oprichting van de EGKS,
de EEG en Euratom onder de uitsluitende bevoegdheid van de Lid-Staten valt.
De EGKS wordt hoofdzakelijk gefinancierd door een heffing op de produktie van kolen en staal
die niet door de Lid-Staten, maar door de kolen- en staalindustrie wordt betaald. Nr. C 93/8 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 7. 4. 83
3. Te zijner informatie vindt het geachte Parlementslid hieronder de volgende informatie
over de steenkoleninvoer in de Gemeenschap, verdeeld volgens land van bestemming, die de
volgende ontwikkeling heeft gekend:
(in miljoen ton)
-
België
Denemarken
Bondsrepubliek Duitsland
Frankrijk
Griekenland
Ierland
Italië
Luxemburg
Nederland
Verenigd Koninkrijk
EUR 10 1980
7,3
9,1
7,3
22,6
0,5
0,9
14,3
0,2
5,0
7,2
74,4 1981
7,2
8,7
8,1
20,1
0,3
0,8
15,5
0,2
5,4
4,1
70,4 1982
(raming)
7,5
6,5
8,5
16,3
1,5
0,9
18,3
0,2
5,7
3,4
68,8
4. De door de Lid-Staten van de Gemeenschap gevolgde energiestrategie is grotendeels
gebaseerd op het stijgend gebruik van steenkool ter vervanging van olie. Het is niet uitgesloten
dat als gevolg hiervan in de toekomst meer en meer gebruik zal worden gemaakt van steenkool
uit derde landen.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1598/82
van mevrouw Anne-Marie Lizin (S - B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(18 november 1982)
Betreft: Verzoek om voedselhulp ten behoeve van
Vietnam
Kan de Commissie mededelen welke redenen en motieven
ten grondslag liggen aan haar weigering om Vietnam
voedselhulp toe te kennen? Is zij voornemens haar
standpunt te herzien?
Antwoord van de heer Pisani
namens de Commissie
(18 februari 1983)
De Commissie verwijst de geachte afgevaardigde naar de
antwoorden gegeven op de schriftelijke vragen nr. 1326/
80 van de heer GlinneH, nr. 1329/81 van de heer
Denis(2), nr. 1967/81 van de heer Lomas (3),
nr. 55/82 van de heer Cousté (4).
Aangezien de toestand sindsdien geen bevredigende ont­
wikkeling te zien heeft gegeven, acht de Commissie het niet opportuun om de voedselhulpverlening onmiddellijk
te hervatten. De Commissie blijft evenwel de ontwikke­
ling van de situatie in Vietnam en in het betrokken gebied
nauwlettend in het oog houden.
(1) PBnr. C 88 van 21.4. 1981.
(2) PB nr. C 82 van 1.4. 1982.
(3) PB nr. C 225 van 30. 8. 1982.
(") PB nr. C 225 van 30. 8. 1982.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1607/82
van mevrouw Sylvie Le Roux (COM - F)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(18 november 1982)
Betreft: Aandeel van de restituties in de verkoopprijs van
landbouwprodukten
Kan de Commissie voor de hoofdlandbouwprodukten
nadere inlichtingen verstrekken over de ontwikkeling in
de laatste jaren van het aandeel van de restituties in de
prijs van het produkt? 7- 4. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 93/9
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(2 februari 1983)
De Commissie vestigt de aandacht van het geachte
Parlementslid op het feit dat volgens het EEG-Verdrag
een van de fundamentele doeleinden van het gemeen­
schappelijk landbouwbeleid erin bestaat de landbouw­
markten en dus ook de prijzen op de interne markt te
stabiliseren. Op grond van deze prijzen en de sterke
fluctuaties van de prijzen op de wereldmarkt moeten bij
uitvoer restituties worden toegekend die door het
EOGFL-Garantie worden gefinancierd en bij invoer, en
soms zelfs bij uitvoer, heffingen worden toegepast die deel
uitmaken van de eigen middelen. Wegens de bedoelde
sterke fluctuaties variëren ook restituties en de heffingen
in zeer aanzienlijke mate.
Voor suiker bij voorbeeld zijn de restituties, die medio
1979 300 Ecu/ton bedroegen, gedaald tot nul in april
1980 en eind 1980 vervangen door een uitvoerheffing van
200 Ecu/ton; later moesten weer restituties worden
toegepast en in het najaar van 1982 waren die gestegen tot
390 Ecu/ton.
Een en ander heeft tot gevolg dat het aandeel van de
restituties in de waarde van de uitgevoerde produkten ook
zeer sterk verschilt en op een bepaald moment niet meer
ten volle significant is voor de regelingen die in het kader
van het landbouwbeleid functioneren.
 In de onderstaande tabel wordt de ontwikkeling van het
bovenbedoelde aandeel in de afgelopen jaren aangege­
ven: graan
rundvlees
melk en zuivelprodukten 1979
40%
38 %
48% 1980
29%
46%
48 % 1981
21 %
44%
34%
Wat het aandeel van de restituties in de waarde van de
betrokken produktie betreft, kunnen de volgende cijfers
worden verstrekt:
graan
rundvlees
melk en zuivelprodukten 1979
7%
2%
10% 1980
6%
4%
13% 1981
6%
4%
8 %
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1642/82
van de heer James Provan (ED - GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(23 november 1983)
Betreft: Medeverantwoordelijkheidsheffing in de melk-
sector
Kan de Commissie nadere gegevens verstrekken over alle
fondsen die per Lid-Staat met de lineaire medeverant-
woordelijkheidsheffing in de melksector bijeen zijn
gebracht en kan zij deze cijfers per regio specificeren?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(4 februari 1983)
De onderstaande tabel geeft een overzicht van de opbrengst van de medeverantwoordelijk-
heidsheffing, uitgesplitst per Lid-Staat. De Commissie is niet in staat een specificatie per regio te
bezorgen.
(in miljoen Ecu)
België
Denemarken
Duitsland
Frankrijk
Griekenland
Ierland
Italië
Luxemburg
Nederland
Verenigd Koninkrijk
Totaal 1977
0,9
1,6
7,6
5,0
—
1,1
—
p. m.
4,0
3,9
24,1 1978
6,5
10,6
46,6
34,4
—
7,1
5,8
0,6
21,6
22,9
156,1 1979
3,6
5,3
25,5
20,6
—
4,7
8,2
0,3
12,3
13,7
94,2 1980
8,0
11,5
58,2
53,4
—.
 12,2
11,5
0,6
29,2
38,3
222,9 1981
16,9
25,6
118,8
114,9
—
23,5
25,0
1,2
64,3
88,3
478,5 Nr. C 93/10 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 7. 4. 83
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1664/82
van de heer Luc Beyer de Ryke (L - B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(29 november 1982)
Betreft: Vervangingsprodukten voor granen
In verscheidene toelichtingen van de Commissie bij de
verhoging van invoerheffingen en bij contingentering of
voorgenomen contingentering van produkten die onder
de posten 23.02 en 23.03 van het gemeenschappelijk
douanetarief staan vermeld (zemelen van granen en
glutenfeed), wordt opgemerkt dat de invoer van die
produkten een neerwaartse druk uitoefent op de prijzen
van die produkten of van soortgelijke produkten uit de
Europese voedselverwerkende industrieën.
Uit cijfers die door neutrale instellingen als de arbitrage­
commissies zijn verstrekt, blijkt dat in België de markt­
prijs van tarwezemelen gestegen is van 69,7% van de
marktprijs van zachte tarwe in 1977/1978, tot 85,6% in
1980/1981. In Frankrijk is die verhouding van 67,7% in
1970 tot 73,1 % in 1981 opgelopen.
In de Bondsrepubliek Duitsland bedroeg die verhouding
64,4% in 1977/1978 en 72,5% in december 1981,
terwijl de prijs van tarwezemelen in het Verenigd Konink­
rijk sinds 1977 rond 87,5% van de tarweprijs schom­
melt. In België beliepen de prijzen van maïsglutenfeed
71,2% van de maïsprijs in 1977/1978 en 83,7% in
1980/1981. In het Verenigd Koninkrijk ligt het gemid­
delde sinds 1977 rond 87 %. Krachtens het gemeenschap­
pelijk landbouwbeleid zijn de prijzen van basisgranen
intussen herhaaldelijk opgetrokken.
 Moet de Commissie niet toegeven dat de bewering als zou
de invoer van zemelen van tarwe en van maïsglutenfeed de
prijzen van gelijkaardige Europese produkten drukken,
een drogreden is om haar beleid inzake die twee belang­
rijke grondstoffen voor veevoeder te rechtvaardigen, of
nog dat ze gezwicht is voor de belangen van de fabrikan­
ten van die afgeleide produkten of voor andere pressie­
groepen?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(16 februari 1983)
Het fundamentele standpunt van de Commissie is dat
graansubstituten, met inbegrip van zemelen en maïsglu-
tenvoer, communautaire granen in veevoeder vervangen
en dat deze concurrentie mogelijk is doordat bij invoer
geen of zeer lage rechten gelden, althans rechten worden
gehanteerd die niet in verhouding staan tot de voedings­
waarde van de betrokken invoer. Het bewijs daarvan
wordt trouwens geleverd door de sterke stijging van de
invoer van de substituten enerzijds en de parallelle stijging
van onze graanexport anderzijds. Wat de prijsverhoudingen tussen de substituten en de
communautaire granen betreft, herinnert de Commissie
het geachte Parlementslid eraan dat zij in het kader van de
jaarlijkse prijsmaatregelen een bijzonder voorzichtig
prijsbeleid ten aanzien van granen voert dat zowel is
ingegeven door de wenselijkheid een betere prijshiërar-
chie tot stand te brengen als de communautaire prijzen
meer aan te passen aan die van onze concurrenten.
Hoewel de gesignaleerde verkleining van het verschil
tussen de prijzen van ingevoerde produkten en onze
prijzen dus gewild is, is deze naar het oordeel van de
Commissie nog niet groot genoeg geweest voor een
voldoende mate van concurrentie. De Commissie gaat
dan ook voort met een beleid gericht op verdere aanpas­
sing van de prijzen en stabilisering van de invoer van
substituten.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1665/82
van de heer Luc Beyer de Ryke (L — B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(29 november 1982)
Betreft: Vervangingsprodukten voor granen
Men ingang van het lopende oogstjaar is de Commissie
een beleid gaan voeren van hogere invoerheffingen en van
beperking van het gebruik door contingentering van de
invoer; deze beperking wordt toegepast of gepland ten
aanzien van een aantal in de veevoederindustrie gebrui­
kelijke grondstoffen. Volgens een studie van professor
Zeddies van de universiteit van Hohenheim (BRD) zal de
kostprijs van dierlijke produkten in de huidige omstan­
digheden in de Bondsrepubliek Duitsland, ten gevolge
van de bestaande en de geplande maatregelen inzake de
substitutieprodukten voor granen, aanzienlijk gaan stij­
gen. Deze verhoging zal vooreerst een zware financiële
slag betekenen voor de landbouwers die van veeteelt
leven. Hun inkomen per arbeidseenheid ligt aanzienlijk
lager dan in de andere landbouwsectoren; bovendien zijn
de lasten van hun beroep veel groter, omdat ze voor
levende dieren moeten zorgen. Het spreekt vanzelf dat
wat voor de Duitse fokkers geldt, mutatis mutandis in
verschillende mate ook op de andere fokkers van de
Gemeenschap en inzonderheid op de telers in andere
gebieden met een dichte, intensief gekweekte veestapel
toepasselijk is. In een volgende fase zal de stijging van de
kostprijs voor het fokken van dieren de consumptieprij­
zen van dierlijke produkten beïnvloeden.
Kan de Commissie de weerslag van de genomen en
geplande maatregelen op het inkomen van de veefokkers
en op de consumptieprijzen becijferen?
Kan de Commissie verklaren waarom haar streven om de
landbouwbevolking een behoorlijk inkomen te bezorgen, 7. 4. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 93/11
in werkelijkheid beperkt is gebleven tot de producenten
van granen, en wat erger is, ten koste is gegaan van de
producenten van dierlijke produkten.
 Kan de Commissie garanderen dat de prijsstijging van
dierlijke produkten ten gevolge van de maatregelen tegen
de vervangingsprodukten voor granen, gevoegd bij de
prijsstijging van diezelfde produkten die het gevolg is van
de jaarlijkse prijsverhoging van de voedergranen zelf, de
consumptie van dierlijke produkten niet negatief zal
beïnvloeden, in welk geval immers weer nieuwe graan­
overschotten zouden ontstaan?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(1 februari 1983)
Bij het beleid van de Commissie inzake de invoer van
graansubstituten is onder andere rekening gehouden met
de doelstelling om, na een periode met een spectaculaire
toeneming van de invoer van bepaalde produkten van
deze sector waarvoor een verlaagd recht of een nulrecht
geldt, deze toeneming van de invoer te beperken (niet de
invoer te verminderen). Zo is bij voorbeeld de invoer van
maniok gestegen van 1,7 miljoen ton in 1973 tot 6,7
miljoen ton in 1981 en nam in dezelfde periode de invoer
van maïsgluten toe van 0 tot 2,8 miljoen ton. De totale
invoer van graansubstituten is in de periode 1974/1975
- 1981/1982 scherp gestegen namelijk van 6,1 miljoen
ton tot 16,5 miljoen ton.
De Raad heeft dit beleid bekrachtigd door aanvaarding
van de overeenkomsten inzake vrijwillige beperking die
met Thailand en Indonesië zijn gesloten ten aanzien van
de invoer van maniok in de Gemeenschap en door
vaststelling van kwantitatieve beperkingen, gekoppeld
aan toepassing van lagere rechten, voor de andere
leveranciers. Verder heeft de Raad de heffing op zemelen
zo aangepast dat deze dichter in de buurt komt te liggen
van die voor granen.
 Omdat deze maatregelen pas sinds kort worden toege­
past, kan het effect op de prijzen of op de hoeveelheden
die in veevoeder worden verwerkt nog niet worden
vastgesteld. De recente prijsverhogingen voor maniok
zijn waarschijnlijk van tijdelijke duur en zullen in de loop
van het eerste halfjaar van 1983 wegvallen. Verder kan
voor 1982 gewezen worden op de gunstige inkomensont­
wikkeling voor de varkenshouders in de Gemeenschap,
aangezien 45% van alle vlees dat in de Gemeenschap
wordt verbruikt varkensvlees is en de varkenshouderij één
van de belangrijkste verbruikers is van veevoeder waarin
maniok is verwerkt: de ontvangsten nemen waarschijnlijk
met 25 a 30 % toe, terwijl de veevoederkosten gemiddeld
met 80% zijn gestegen.
Daarnaast continueert de Commissie haar beleid op de
interne markt dat erop gericht is de graanprijzen in de
Gemeenschap op langere termijn meer in overeenstem­
ming te brengen met die van de belangrijkste concurren­
ten. De Commissie tracht zo het beleid tot stand te brengen waarvan sprake is in het mandaat van 30 mei
1980 en de richtsnoeren voor het Europese landbouwbe­
leid i1) en dat een evenwicht inhoudt tussen de graanpro-
duktie in de Gemeenschap en de invoer van graansubsti­
tuten.
Voor het verkoopseizoen 1983/1984 heeft de Commissie
voor de sector granen niet alleen een nieuwe korting op de
communautaire prijzen voorgesteld ten einde deze gelei­
delijk meer in overeenstemming te brengen met die van de
belangrijkste concurrenten, maar heeft zij ook het begin­
sel van de medeverantwoordelijkheid toegepast waartoe
de Raad had besloten in het kader van de voorstellen voor
het verkoopseizoen 1982/1983. Een en ander heeft tot
gevolg dat de prijsverhoging voor de graanproducenten in
de Gemeenschap kleiner is dan die welke voor de meeste
veehouders wordt voorgesteld.
0) COM(81)608 def.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1667/82
van de heer Luc Beyer de Ryke (L - B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(29 november 1982)
Betreft: Vervangingsprodukten voor granen
Overeenkomstig het mandaat van 30 mei 1980 heeft de
Commissie verklaard dat haar beleid erop gericht is de
Europese graanprijzen op het peil van de Wereldmarkt­
prijzen te brengen. Volgens de Commissie zou het beleid
in verscheidene opzichten vruchten afwerpen, onder meer
in deze zin dat de graanprijzen voortaan beter zullen
kunnen concurreren met de prijzen van andere grondstof­
fen die normaal bij de produktie van veevoeder worden
gebruikt, en die door de Commissie vervangingsproduk­
ten voor granen worden genoemd.
 Is de Commissie, gelet op de huidige ontwikkeling van de
internationale markten, van oordeel dat de voor de
huidige campagne 1982/1983 vastgestelde Europese
landbouwprijzen beantwoorden aan de doelstellingen
van het gemeenschappelijk landbouwbeleid zoals dit door
de Commissie is uitgestippeld?
Kan zij meer in het bijzonder voor verschillende tijdstip­
pen in recente jaren, voor gerst en maïs het gemiddelde
bedrag van de invoerheffingen mededelen die het verschil
tussen de prijzen van de Gemeenschap en de wereldprij-
zen aangeven?
Kan zij ook mededelen in hoeverre ze van oordeel is dat de
verwezenlijking van de richtsnoeren inzake gelijkschake­
ling van de prijzen, van die aard is dat de maatregelen ter
verhoging van de prijzen van de vervangingsprodukten
via hogere invoerheffingen of invoercontingentering
overbodig worden? Nr. C 93/12 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 7. 4. 83
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(4 februari 1983)
1. De Commissie wijst het geachte Parlementslid erop
dat in haar voorstellen inzake de landbouwprijzen reke­
ning is gehouden met een aantal doelstellingen, waarvan
het op peil houden van het inkomen van de landbouwers
één van de belangrijkste is. Voor de graanproducenten
heeft de Commissie echter een bijkomende doelstelling in
acht genomen, namelijk de aanpassing van de commu­
nautaire graanprijzen aan de wereldmarktprijzen. De
Commissie is zich er evenwel van bewust dat een
vergelijking met de wereldmarktprijzen gemakkelijk tot
verkeerde conclusies kan leiden en is ervan overtuigd dat
een volledige en systematische aanpassing aan de wereld­
marktprijzen politiek geen haalbare kaart is. Daarom is
de Commissie van mening dat zij de prijzen moet
afstemmen op die van de belangrijkste concurrenten. Om
het betrokken prijsverschil te bepalen meent de Commis­
sie te mogen uitgaan van de door de graanproducenten in
de Verenigde Staten gemaakte prijzen.
 2. Al sedert verschillende verkoopseizoenen heeft de
Commissie voorgesteld en heeft de Raad besloten een
voorzichtig beleid te voeren wat de verhoging van de
graanprijzen betreft. Het op aanpassing van de graanprij­
zen gerichte beleid, overeenkomstig de richtsnoeren van
het memorandum bij het verslag van de Commissie
ingevolge het mandaat van 30 mei 1980, is ook tijdens het
verkoopseizoen 1982/1983 toegepast en de Commissie is
voornemens dit beleid tijdens het verkoopseizoen 1983/
1984 voort te zetten. Mede gezien de ontwikkeling van de
graanprijzen, met name in de Verenigde Staten, zou dit
beleid op middellange termijn de concurrentiepositie van
graan uit de Gemeenschap moeten verbeteren hetzij in de
sector diervoeding, hetzij op de exportmarkten.
Tenslotte kan de Commissie het geachte Parlementslid
mededelen dat zij niet zal nalaten de ontwikkeling van de
prijzen voor graansubstituten te volgen om te voorkomen Gelijkschakeling van de gemeenschappelijke graanprijzen
met de Amerikaanse prijzen is geen nieuw beleid. Tussen
1977-1978 en 1981-1982 is het verschil tussen de
interventieprijs en de door de Amerikaanse producenten
ontvangen prijs voor zachte tarwe gedaald van 58 % tot
33 %, voor gerst van 54,9 % tot 36,4 % en voor maïs van
55,4% tot 45,5%. Deze ontwikkeling is hoofdzakelijk
toe te schrijven aan drie factoren: 1. het voorzichtige
communautaire prijsbeleid; 2. de stijging van de produk-
tiekosten in Amerika; 3. de appreciatie van de dollar ten
opzichte van de Ecu.
Overeenkomstig het verzoek van het geachte Parlements­
lid is in de onderstaande tabel het gemiddelde peil van de
invoerheffingen voor gerst en maïs voor de verkoopsei­
zoenen 1978/1979 tot en met 1981/1982 vermeld,
hoewel dit peil van minder belang is voor de evaluatie van
de verschillen tussen de communautaire prijzen en die
welke door de concurrerende landen worden toege­
past.
 dat maatregelen worden genomen of gehandhaafd die
niet absoluut noodzakelijk zijn.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1674/82
van de heer Mark Clinton (PPE - IRL)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(29 november 1982)
Betreft: Steun voor de rundvleesproduktie
Is de Commissie op de hoogte van de moeilijkheden bij de
uitvoering van het programma tot opvoering van de Augustus
September
Oktober
November
December
Januari
Februari
Maart
April
Mei
Juni
Juli 1978/1979
Gerst
98,57
103,22
105,08
104,66
105,74
110,75
114,23
110,09
106,58
101,37
91,66
72,71 Maïs
92,75
94,96
98,29
95,27
94,87
96,12
96,47
95,36
94,34
89,58
84,10
79,39 1979/1980
Gerst
60,19
60,57
60,60
63,16
67,71
70,93
73,49
70,50
76,72
86,65
87,56
79,63 Maïs
78,78
80,27
79,71
81,88
87,93
96,70
96,97
92,95
92,03
95,94
97,97
91,64 1980/1981
Gerst
65,77
64,80
56,08
35,98
32,20
30,69
25,68
38,43
54,67
60,76
71,58
70,01 Maïs
70,55
73,68
75,66
64,64
61,68
56,90
59,15
61,37
63,38
61,29
61,91
59,29 1981/1982
Gerst
55,81
69,77
74,97
75,39
73,19
68,62
64,16
67,32
76,15
84,99
83,73
96,36 Maïs
59,45
81,43
89,05
97,14
101,52
93,01
95,10
92,67
87,08
95,45
97,79
98,72 7.4.83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 93/13
rundvleesproduktie in Ierland en Noord-Ierland? Veel
kalveren uit Noord-Ierland worden naar Ierland verkocht
en voor kalveren uit Noord-Ierland wordt geen premie
toegekend wanneer zij in Ierland worden gefokt en vice
versa.
Is de Commissie bereid het programma op basis van
32 graafschappen af te wikkelen?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(10 februari 1983)
Toegegeven wordt dat de controle op kalveren die over de
grens tussen Noord-Ierland en Ierland worden gebracht,
moeilijkheden oplevert.
Voorshands zal de Commissie niet voorstellen de geboor-
tepremie voor kalveren in enige andere Lid-Staat toe te
kennen dan in die waar het kalf is geboren, omdat de
uitvoering van de betrokken regeling per land is georga­
niseerd.
 De Commissie is echter bereid alle voorstellen te onder­
zoeken waardoor het door het geachte Parlementslid aan
de orde gestelde probleem zou worden opgelost en
waardoor zou worden bereikt dat kalveren ook dan voor
de geboortepremie in aanmerking komen, als zij vóór de
leeftijd van zes maanden worden vervoerd van Ierland
naar Noord-Ierland of vice versa.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1680/82
van mevrouw Hanna Walz (PPE - D)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(29 november 1982)
Betreft: „Verklaring van Rome over de honger"
De voormalige secretaris-generaal van de UNCTAD, de
heer Raül Prebisch, heeft op de Wereldvoedseldag van de
FAO op 16 oktober van dit jaar de zogenaamde „Verkla­
ring van Rome over de honger" voorgelezen, die daarvoor
in een twee dagen durende studiebijeenkomst met mede­
werking van bekende politici en deskundigen - waaron­
der ook een vertegenwoordiger van de Commissie - was
opgesteld. De officiële redactie van de verklaring is naar
verluidt op een aantal kernpunten niet in overeenstem­
ming met het verloop van de discussie tijdens de studie­
bijeenkomst, wat ertoe heeft geleid dat sommige deel­
nemers zich van deze tekst hebben gedistantieerd. Het
betreft hier met name de punten voedselhulp en prijssti-
mulansen voor landbouwers in ontwikkelingslanden.
1. Op welke kernpunten wijkt de tekst van de verklaring
naar het oordeel van de Commissie af vart de discussieresultaten van de studiebijeenkomst, resp.
 het daar tot uiting gebrachte standpunt van de
vertegenwoordiger van de Commissie?
2. Heeft de vertegenwoordiger van de Commissie zich
na het voorlezen van de verklaring ook van de
redactie gedistantieerd?
Overweegt de Commissie eventueel een correctie in
andere vorm?
3. Welke betekenis hecht de Commissie over het geheel
genomen aan de „Verklaring van Rome over de
honger" in het kader van de Noord-Zuiddialoog?
Antwoord van de heer Pisani
namens de Commissie
(17 februari 1983)
De Commissie heeft kennis genomen van de verklaring
van Rome, die werd opgesteld in aansluiting op een
studiebijeenkomst die door de FAO werd georganiseerd
naar aanleiding van de Wereldvoedseldag op 16 oktober
1982.
Deze verklaring draagt ertoe bij het grote publiek in te
lichten over de problematische voedselsituatie in enige
ontwikkelingslanden en vormt zodoende een aanvulling
op de pogingen die door de Lid-Staten en de internatio­
nale organisaties worden gedaan om een grotere solida­
riteit te bewerkstelligen.
Op uitnodiging van de FAO werd aan deze studiebijeen­
komst door een aantal personen deelgenomen die van­
wege hun deskundigheid persoonlijk waren aangezocht
en dus niet als vertegenwoordigers van bepaalde landen,
internationale organisaties of parlementen, waarvan zij in
het algemeen lid zijn, optraden.
De Commissie heeft onlangs haar standpunt inzake de
ontwikkelingsproblematiek in de derde wereld en met
name inzake de voedselproblemen in een „Memorandum
betreffende het ontwikkelingsbeleid van de Gemeen­
schap" uiteengezet 0). Wanneer de geachte afgevaardig­
de deze beide documenten met elkaar vergelijkt kan zij
zelf vaststellen in hoeverre de opvattingen uiteenlopen.
(>) COM(82) 640 def.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1685/82
van mevrouw Beate Weber (S - D)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(29 november 1982)
Betreft: Formaldehyde
Sedert enige tijd bestaat in vooraanstaande wetenschap­
pelijke kringen de verdenking dat formaldehyde kanker-Nr. C 93/14 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 7. 4. 83
verwekkend is. Alleen in de Bondsrepubliek Duitsland
wordt jaarlijks al 500 000 ton formaldehyde geprodu­
ceerd.
Het wordt o. m. verwerkt in
— geneesmiddelen (zoals keelsprays, ovulen voor vagi­
naal gebruik, tandpasta),
— huishoudelijke produkten (zoals reinigingsmiddelen,
inkt, tekeninkt, viltstiften, schoensmeer, afwas- en
desinfectiemiddelen),
— cosmetica (zoals badschuim, shampoo's, huidreini­
gers en huidcrèmes, voetsprays).
Het staat in ieder geval vast dat formaldehyde allergieën
en huidirritaties kan veroorzaken.
1. Is het de Commissie bekend dat formaldehyde
gevaarlijk is?
2. Overweegt zij onderzoek op dit gebied te verrichten
of deel te nemen aan onderzoekprojecten, mede in
verband met het eventuele risico voor werknemers die
bij de vervaardiging van formaldehyde zijn betrok­
ken?
3. Is de Commissie bereid reeds op grond van de
beschikbare wetenschappelijke resultaten het gebruik
van -formaldehyde in de Lid-Staten te beperken?
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(11 februari 1983)
1. De Commissie volgt nauwlettend de kwestie van
het formaldehyde. Zij is ervan op de hoogte dat deze stof,
onder bepaalde omstandigheden, een zeker gevaar voor
de mens kan opleveren. Tijdens een gezamenlijke verga­
dering van de WHO (Wereld Gezondheidsorganisatie) en
de EEG, die van 12 tot 15 oktober 1982 te Frankfurt heeft
plaatsgehad, werd onderstreept dat formaldehyde en
gelijksoortige produkten (b.v. ureumformaldehyde-
schuim, stof van spaanplaten) verantwoordelijk kunnen
gesteld worden voor potentialisering of allergische reac­
ties.
 Het Raadgevend Wetenschappelijk Comité voor het
onderzoek naar de toxiciteit en ecotoxiciteit van schei­
kundige stoffen werd geraadpleegd over de specifieke
problemen voor formaldehyde en zal geraadpleegd wor­
den over de gehele kwestie van giftigheid van formal­
dehyde voor de mens.
2. Eerder werd een richtlijn uitgevaardigd voor de
bescherming van werknemers in hun arbeidsomgeving
tegen het risico van de blootstelling aan scheikundige,
fysische of biologische invloeden. Formaldehyde is niet
opgenomen in de lijst van de elf prioritaire substanties van
deze richtlijn, waarvoor de Raad aan de Commissie
gevraagd heeft specifieke voorstellen voor richtlijnen op
te stellen.
De Commissie verricht op dit ogenblik geen onderzoek
over de blootstelling van werknemers aan formaldehyde. Op basis van het advies van het Wetenschappelijk Comité
en rekening houdend met de gegevens die op dit ogenblik
worden verzameld over de blootstelling van werknemers,
zal later eventueel opnieuw worden uitgemaakt welke
prioriteit aan formaldehyde dient verleend te worden.
3. De Commissie kan in het kader van Richtlijn
76/769/EEG (!) van de Raad, indien de noodzaak zich
voordoet, op elk ogenblik communautaire maatregelen
voorstellen voor de beperking of zelfs het verbod op
bepaalde gevaarlijke stoffen en bereidingen. En voor het
geval van formaldehyde wordt een dergelijke maatregel
nog niet in overweging genomen.
(») PB nr. L 262 van 27. 9. 1976.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1687/82
van mevrouw Marijke Van Hemeldonck (S - B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(29 november 1982)
Betreft: Het storten en hergebruik als brandstof van vuile
motorolie
Kan de Commissie een raming geven van de hoeveelheid
vuile motorolie die de automobilisten, in de Lid-Staten
van de Europese Gemeenschappen, jaarlijks in de riool of
de bodem gieten?
Kan de Commissie een raming geven van de schade die dit
storten van afgetapte afvalolie aan het milieu teweeg­
brengt daar b.v. waüerzuiveringsstations door deze stor­
ting ontwricht worden?
Is de Commissie op de hoogte van de plannen van de
Franse Regering om aan deze oneconomische en milieu-
vijandige handeling een halt toe te roepen?
Bestaat er ook reeds in andere Lid-Staten van de Europese
Gemeenschappen een reglementering of zijn er plannen
om vuile motorolie te recycleren? Zo ja, waar?
Gaat de Commissie deze recyclage aanmoedigen in het
kader van het actieprogramma van de Europese Gemeen­
schappen op milieugebied?
Zo ja, welke maatregelen zal de Commissie voorstellen
om te beletten dat het probleem alleen maar verschoven
wordt van water- en bodemvervuiling naar luchtbezoede-
ling?
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(17 februari 1983)
In de Lid-Staten worden elk jaar meer dan 2 miljoen ton
afgewerkte olie geproduceerd. Dit cijfer omvat zowel 7. 4. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 93/15
afgewerkte motorolie als olie die door de industrie als
smeermiddel is gebruikt. De Commissie beschikt niet over
uitvoerig cijfermateriaal inzake de hoeveelheid afgewerk­
te motorolie of de hoeveelheid olie die elk jaar in de riolen
of in de bodem terecht komt. Het ongecontroleerd
verwijderen van afgewerkte olie kan aan het milieu grote
schade toebrengen en om die reden heeft de Commissie
haar werkzaamheden op het gebied van het milieubeleid
en de toepassing van het eerste milieuactieprogramma
(1973) laten beginnen met een richtlijn inzake afgewerkte
olie, die op 16 juni 1975 (J) is goedgekeurd. In deze
richtlijn wordt o. a. bepaald dat afgewerkte olie dient te
worden verwijderd zonder schade voor het milieu. Meer
in het bijzonder dienen Lid-Staten een verbod te leggen op
elke behandeling van afgewerkte olie die luchtverontrei­
niging veroorzaakt welke het bij de geldende bepalingen
vastgestelde niveau overschrijdt. De meeste Lid-Staten
hebben hun nationale wetgeving aan deze richtlijn aan­
gepast.
 De Commissie is op de hoogte van de Franse wetgeving,
'waarnaar het geachte Parlementslid verwijst, alsook van
het grote belang dat de Franse Regering hecht aan het
optimale herbruik van afgewerkte olie.
De Commissie verleent binnen het kader van haar
milieubeleid de hoogste prioriteit aan de vraagstukken
i.v.m. afgewerkte olie en de recycling van afgewerkte olie,
vooral sinds afgewerkte olie een waardevol en belangrijk
bijprodukt is geworden die aanzienlijke besparingen op
het gebied van energie, grondstoffen en vreemde valuta
mogelijk maakt.
De Commissie bestudeert momenteel de mogelijkheden
om de communautaire wetgeving op dit gebied aan te
vullen, vooral wat de milieuaspecten betreft.
(>) PB nr. L 194 van 25. 7. 1975, blz. 23.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1692/82
van mevrouw Ien van den Heuvel (S - NL)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(29 november 1982)
Betreft: Situatie Salvadoriaanse vluchtelingen in Hon­
duras
Op 7 oktober zond vragenstelster U een verslag over een
bezoek dat zij op 30 september en 1 oktober, als lid van
het Europese Parlement, bracht aan het vluchtelingen­
kamp Colomoncaqua in Honduras waar 6 039 uit El
Salvador afkomstige vluchtelingen verblijven. In dit
verslag constateerde zij onder meer dat
— de vluchtelingen nooit het kamp mogen verlaten,
— artsen en andere hulpverleners slechts een beperkt
aantal uren bij de vluchtelingen mogen blijven, — de voedseldistributie volstrekt ontoereikend is,
— er een chronisch gebrek aan medicijnen is,
— ondervoeding op grote schaal voorkomt,
— het Hondurese leger de vluchtelingen op vele manie­
ren intimideert en brutaliseert.
Voor de goede orde wijst de vragenstelster er nog op dat
haar bevindingen overeenkomen met een uitvoerig door
het „Inter-Church Committee for Refugees" in september
1982 uitgebracht rapport over de situatie van de Salva­
doriaanse vluchtelingen in Honduras (zie bijgaand).
 Is de Commissie bereid naar aanleiding van de bevindin­
gen van de verslaggeefster:
— stappen te ondernemen om de Hondurese Regering de
Conventie uit 1951 en het Protocol uit 1967 betref­
fende de status van vluchtelingen te laten onderteke­
nen,
— de Hondurese Regering op te roepen om de rechten en
vrijheden van de vluchtelingen te respecteren en te
garanderen overeenkomstig de in de vorige vraag
genoemde verdragen,
— een onderzoek in te stellen naar de distributie van
voedsel en medicijnen in de kampen in het algemeen
en in Colomoncaqua in het bijzonder,
— een onderzoek in te stellen om na te gaan, welke
bestemming de door de EG verstrekte voedselhulp
heeft gekregen,
— de uitkomsten van deze onderzoeken, alsmede de
bevindingen van ondergetekende te betrekken bij de
beslissing om Honduras, in het kader van de EG-hulp
aan Centraal Amerika, al dan niet financiële steun te
geven?
Antwoord van de heer Pisani
namens de Commissie
(10 februari 1983)
Dergelijke stappen zijn inderdaad ondernomen door het
Hoge Commissariaat van de Verenigde Naties voor
Vluchtelingen (UNHCR), dat in samenwerking met de
Europese Gemeenschap de Regering van Honduras heeft
verzocht, het Verdrag van 1951 en het Protocol van 1967
inzake vluchtelingen te ondertekenen. De Hondurese
Regering heeft beloofd, dit verzoek aandachtig te bestu­
deren, doch tot dusver nog geen definitief antwoord
gegeven. Wat zij echter wel heeft geaccepteerd, is de
voortdurende aanwezigheid van personeel van het
UNHCR in de vluchtelingenkampen en de doorgangscen­
tra, hetgeen zeer belangrijk is voor de bescherming van de
vluchtelingen.
 Na kennisneming van de moeilijkheden die zich bij de
distributie van de voedselhulp voordoen, heeft de Com­
missie het UNHCR, dat met de praktische organisatie van
deze hulp belast is, om uitleg hierover verzocht. Hierbij is
gebleken dat er zich indecdaad af en toe moeilijkheden Nr. C 93/16 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 7. 4. 83
voordoen. Deze worden echter overwonnen door de
stappen die het UNHCR telkens bij de militaire autori­
teiten onderneemt.
Gezien het voorgaande acht de Commissie het momenteel
niet noodzakelijk, haar houding ten aanzien van de
financiële en technische samenwerking met Honduras te
wijzigen. Zij blijft de ontwikkeling van de situatie in dat
land echter aandachtig volgen.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1704/82
van de heer Hendrik Louwes (L - NL)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(2 december 1982)
Betreft: Gemeenschappelijke acties, ingevolge Verorde­
ning (EEG) nr. 355/77 (J) ter verbetering van
voorwaarden inzake het slachten en verwerken
van runderen en varkens
Wat waren de redenen, dat de Europese Commissie
goedkeuring verleende aan diverse nationale program­
ma's, bij voorbeeld het Deense en het Nederlandse, voor
modernisering van het slachten en verwerken van runde­
ren en varkens, die minimumcapaciteiten bevatten en
waardoor middelgrote vleesgrossiersbedrijven in een
ongunstigere concurrentiepositie geraken?
(•) PBnr. L51 van 23. 2. 1977, blz. 1.
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(11 februari 1983)
Verordening (EEG) nr. 355/77 heeft ten doel de situatie
van de landbouwbedrijven te verbeteren door de herstruc­
turering of de rationalisatie te bevorderen van de onder­
nemingen die zich met de behandeling, de verwerking en
de afzet van landbouwprodukten bezighouden.
 Om te waarborgen dat de voortbrengers van de agrari­
sche basisprodukten op adequate en duurzame wijze deel
hebben in de voordelen die uit de communautaire steun­
verlening voortvloeien, blijkt het noodzakelijk de inves­
teringssteun te concentreren op zeer rendabele bedrijven
met zeer lage verwerkingskosten en een groot concurren­
tievermogen zowel binnen als buiten de Gemeenschap,
die tegen relatief lage prijzen in de behoeften van de
consumenten kunnen voorzien. Het is mogelijk dat in het
kader van een dergelijke herstructurering de afzetkanalen
worden verkort. SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1707/82
van de heer Hendrik Louwes (L - NL)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(2 december 1982)
Betreft: Belemmeringen voor het wegvervoer van vee en
vlees tussen de EEG-Lid-Staten
1. Vereist lid 1 van artikel 6 van Richtlijn
64/432/EEG (x), inhoudende „bij de keuze van de
grenskantoren moet rekening worden gehouden met de
handelsroutes en met alle in aanmerking komende takken
van vervoer", dat:
— de havens Igomenitsa en Patras geopend worden voor
ontschepingen van levende dieren, bestemd voor
aflevering in Griekenland,
— de verboden voor doorvoer per vrachtauto van leven­
de dieren door Joegoslavië en Oostenrijk opgeheven
worden?
2. Wanneer denkt de Commissie dat genoemde belem­
meringen voor het dierenvervoer ten behoeve van intra­
communautaire handel opgeheven zijn?
0) PBnr. 121 van 29. 7. 1964, blz. 1977/64.
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(10 februari 1983)
Toen zij vernam dat de havens van Igomenitsa en Patras
voor ontscheping van levende dieren gesloten waren,
heeft de Commissie de Griekse autoriteiten onmiddellijk
om uitleg verzocht.
De Commissie beschikt tot hiertoe niet over gegevens
waaruit blijkt dat Joegoslavië het vervoer van levende
dieren per vrachtauto op zijn grondgebied zou verbie­
den.
 Zodra zij op de hoogte was van de toepassing van
dergelijke maatregelen door de Oostenrijkse autoriteiten
heeft de Commissie de Oostenrijkse overheid nadere
gegevens gevraagd.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1715/82
van de heer Hans-Gert Pöttering (PPE - D)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(2 december 1982)
Betreft: Voedselhulp van de EG aan Polen
Volgens een bericht in het Duitse dagblad „Die Welt" van
10 november 1982 hebben Duitse journalisten in Polen 7. 4. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 93/17
onderzocht waar de voedselhulp van de Europese
Gemeenschap, met name de geleverde boter, is gebleven,
d.w.z. of de boter inderdaad ook de mensen in Polen
bereikt. Ondanks intensief speurwerk zijn de journalisten
volgens bovengenoemd krantebericht er niet in geslaagd
te achterhalen waar de levensmiddelen zijn gebleven. Ook
vice-premier Mieczyslaw Rakowski kon desgevraagd
geen bevredigend uitsluitsel geven. Wél echter het Poolse
weekblad „Polityka", waarvan de heer Rakowski hoofd­
redacteur is, waarin volgens „Die Welt" van 10 november
1982 namelijk het volgende werd verklaard: „De West­
duitsers mogen blij zijn dat wij hun boter kopen, want
dan hoeven zij geen hoge opslagkosten meer te betalen.
Overigens: wat wij Polen met de boter doen, is onze zaak,
wij betalen er per slot van rekening voor." In het artikel in
„Polityka" stond niet dat het om EG-boter tegen verlaag­
de prijs ging, die bovendien nog werd geleverd tegen
kredieten waarvoor weer ten dele door Westeuropese
regeringen kredietgarantie was verleend.
 Kan de Commissie, gelet op de hierboven geschetste
situatie, de volgende vragen beantwoorden:
1. Op welke wijze tracht de Commissie te waarborgen
dat voor de mensen in Polen duidelijk blijkt dat het bij
de levering van levensmiddelen aan Polen om hulp
van de Europese Gemeenschap gaat? Is de verpakking
van de boter dienovereenkomstig geëtiketteerd?
2. Acht de Commissie het uitgesloten dat de voedselhulp
van de EG - of een gedeelte daarvan - die bestemd
is voor het dappere Poolse volk, in de Sovjetunie of bij
de Poolse c.q. Russische troepen in Polen terecht­
komt?
3. Is de Commissie niet met de vraagsteller van mening
dat de levering van de voedselhulp via de kerk in
Polen de zekerste garantie is dat de hulp ook inder­
daad de mensen in Polen bereikt en gaat de Commis­
sie bij haar voedselhulp aan Polen ook zo te werk? Zo
nee, zal zij dat voortaan wél doen?
4. Is de Commissie niet ook van mening dat het
verzenden van postpakketten door burgers in de
Gemeenschap aan de mensen in Polen een uitstekende
bijdrage is tot de pan-Europese solidariteit en zal zij
alle regeringen in de Gemeenschap aanbevelen de
verzending van dergelijke pakketten portovrij te
maken, zoals momenteel in de Bondsrepubliek Duits­
land het geval is?
Antwoord van de heer Haferkamp
namens de Commissie
(7 februari 1983)
Het geachte Parlementslid doelt in zijn vraag zowel op de
door de Poolse overheid gedane aankopen als op de door
de Europese Gemeenschap aan de Poolse bevolking
verleende voedselhulp. Men dient onderscheid te maken
tussen deze beide zaken. De boterverkoop aan Polen geschiedt momenteel tegen de
normale marktvoorwaarden en er wordt geen enkele
bijzondere maatregel toegepast ten behoeve van dit land.
 Daarenboven is de verkoop van landbouwprodukten aan
Polen beneden de normaal geldende prijzen stopgezet
naar aanleiding van de gebeurtenissen van december
1981.
De voedselhulp van de Gemeenschap aan de Poolse
bevolking wordt naar Polen vervoerd door particuliere
hulporganisaties, die voor de uitreiking nauw samenwer­
ken met het Poolse episcopaat. Eén van de belangrijkste
voorwaarden voor de verlening van steun door de
Gemeenschap is, dat deze hulp rechtstreeks, dus zonder
tussenkomst van de regeringsautoriteiten, aan de behoef-
tigen onder de Poolse bevolking ten goede komt. Boven­
dien is op de verzonden voedselpakketten in de Poolse taal
aangegeven, dat het hier EEG-giften betreft.
De Commissie deelt de mening van het geachte Parle­
mentslid inzake het belang van zendingen door particu­
lieren en zal dan ook niet nalaten, de aandacht van de
regeringen der andere Lid-Staten te vestigen op het door
de Duitse overheid gegeven voorbeeld om particuliere
zendingen vrij te stellen van portokosten.
