De werkmansbode; orgaan van het Algemeen Nederlandsch Werklieden-Verbond, jrg 3, 1879, no. 47, 11-06-1879 
De vierde jaargang, nummer 47, 11 juni 1879. DERDE JAARGANG. DE VEREENIGD SIBUWS- EN ADVERTENTIEBLAD. Woensdag 11 Juni. Prijs per 3 maanden: Amsterdam 0.75. aan de post 0.75. Afzonderlijke nummers 3 Gents. Al wat de Redactie of Administratie betreft, gelieve men te adresseeren aan B. H. HELDT. BLOEMENRAAI 82. AMSTERDAM. Prijs der Advertenties: van 1-4 regels 0.25. elke regel daarboven 0.05. Dienstaanbiedingen 3 Cents per regel. VERSCHIJNT WOENSDAAGS EN ZATERDAGS. Een ramp voor velen, bijna onherstelbaar verlies voor enkelen. Het ogenblik, dat den waren stand voor velen nog slechts tot en met 1879 aan 't licht zou was niet verre meer af. Dezelfde dat het bestuur met de commissie van toezicht die gaarne van oor diende als er om werd gevraagd, overwegende oordeelde dat er behoefte was aan middelen om het gevaar waarmede de veronderstelling van den werd bedreigd, af te wenden. Om het bijetrekken der posten gezuiverde boekhouding voor de vereeniging gereed te zetten, de boekhouder wat alhoofd duidelijk bleek, dat in het boekjaar 1877/78, de helft van een onzuivere winst was gemaakt, Galans van den vorige boekhouder aanwezig. Een verschil van 5 procent, ruim 5000. De totale winst bleek dus nog niet hoog genoeg, om de hoge onkosten: huishuur, licht, salariedeken. Te vergeefs op die hoge onkosten, werd gewezen op het geringe beide kostbaarste deposito en verlies moesten afwerpen, alles was of bleek te zijn, men op de onzuivere winst, die het verschil is, tusschen de prijs van aankoop der producten en de prijs van verkoop, konden die onkosten van geen — Tot heden wordt dit verschil tusschen zuivere en onzuivere coöperatieve vereenigingen te weinig begrepen. Niemogelijk kon zijn, dat maar winst was gemaakt, ja de balans te Rotterdam 14 pct. op het oogenblik onbeschrijvelijk naar Eden onbegrijpelijk. Men op de vingers tellen, wat wekelijks aan de Suiker, Koffie en Boter, bovendien bleek later van de prijzen van waren, met die van de vereniging waar gedurend 4-jarig bestaan, gemiddeld onzuivere winst is gemaakt, dat de prijzen te Amsterdam veeleer gunstiger dan ongunstiger waren. De balans was nu zuiver, de leden van het bestuur en van de commissie van toezicht, die vroeg medegewerkt hadden om het zuiveringsproces te volmaken, waren er allen van overtuigd, de uitgaven werden alle door rekeningen van leveranciers gestaafd en de inkomsten, 't geen als ontvangsten in de depots was afgedragen, daartegenover stonden. Was dit een vorig en voorvorig jaar eveneens het geval geweest? Was dus elk jaar in plaats van whist, verlies gemaakt, zodat er rente en dividend is uitgekeerd zonder dat er was verdiend? Dit mag verondersteld, zoo goed als zeker zelfs aangenomen worden, daar, blijkens latere ervaring, de balans een vorig jaar reeds een passief van 12- a 14000 gulden moest hebben aangewezen. Het aanzienlijk tekort dat vroeger was gebleken werd nu wel eenigsints verklaard, maar tevens ook moest worden aangenomen dat dit tekort nog belangrijk was vermeerderd, eerstens door het verlies dat de gezuiverde balans aanwees en tweedens doordien reeds omstreeks 3500 rente en dividend was uitbetaald. Dansen was het aan geen twijfel meer onderhevig dat de zaak hachelijk stond. De commissie zag dit duidelijk in en meende nu ook geen oogenblik te moeten verliezen, om zich er mee te bemoeien. Bekend als het haar was, dat vele der bestuursleden, aanzienlijke bedragen als spaarpenningen en anderszins in de vereniging hadden gestort, achtte zij het geraden, onmiddellijk voor alle verdere uitbetalingen van spaargeld, het geheele bestuur persoonlijk verantwoordelijk te moeten stellen, voorts verbood zij voort te gaan, met het uitbetalen van rente en dividend, en raadde zij voorzichtig te zijn met de inkoop. Inmiddels raadpleegde zij op het gebied van handel, coöperatie en administratie ervaren mannen, om voor alles, de zaak, die van die stonde af ten duidelijkste bleek hopeloos te staan, te redden. En de commissie vond gehoor en raad, ook hulp, maar helaas slechts adviseerende hulp, geen stoffelijke, hoezeer daaraan ook, door de mannen die van raad dienden, is gedacht. En wat was ook het geval. Wat van de zaak toen bekend was, strekte nog maar tot eind October 1878. Hoe was het sinds die tijd op het begin van Maart? Om hulp, zoo die ware te vinden, te erlangen, moest de stand van het oogenblik, althans van den kortst mogelijke termijn kunnen worden geconstateerd. Den 17den Maart werd daarvoor bepaald. Inmiddels werd den crediteuren (leveranciers) uitstel van betaling gevraagd, onder voorwaarde, dat het geleverde eiken volgenden week zou worden betaald; onder het toegeven van bovendien gestelde eischen, werd dat uitstel door velen verleend;— ook werd den penningmeester een commissie toegevoegd, om te zorgen dat geen andere dan onvermeerdelijke uitgaven zouden worden gedaan en hield de commissie toezicht op de inkoop. Wederom verliepen drie vier weken, eer de balans tot op 17 Maart in orde was. En op nieuw werd die balans over dat afgeloopen tijdperk een onzuivere winst van maar 5 percent aan. Dus op nieuw een aanzienlijk verlies; het passief was dus belangrijk veel groter geworden. Nu werden de pogingen om hulp, vooral geldelijke hulp te verwerven voortgezet, maar zonder gunstig uitslag. Wie kon het wagen geld in zulk een zaak te steken, waar bovendien elk oogenblik door een of anderen crediteur beslag op zou kunnen worden gelegd? Wie zouden de zaak besturen? Elke hulp zou gegrond zijn op de overweging, dat de zaak bij goed beheer, 12 percent kan afwerpen. Over een omzet van 1 miljoen ƒ10.000, moest dit 120.000 per jaar bedragen, genoeg dus om in eenige jaren, de leveranciers en spaarders of geldschieters af te betalen, indien de leden slechts zoolang wilden wachten op dividend. Maar zou een nieuw bestuur die winst kunnen maken, 2. de leden dat geduld hebben? De ontvangsten duidden toch reeds een belangrijk minder bedrag aan, de ambitie der leden was al reeds belangrijk flauwer geworden naarmate het dividend was uitgebleven. Alle hoop was nu reeds opgegeven. De commissie van toezicht die al het mogelijke had beproefd, die trots een tal van bemoeiingen de leden op een zoo langen proef had moeten stellen, die zich bewust was, alles te hebben gedaan om in het belang van leden en crediteuren te redden wat mogelijke was, zou bij zooveel meer ten slotte moeten rapporteren: dat al haar pogingen gedoeld geweest waren. Daar daagde nog een lichtstraal op. De raadsman, die de commissie welwillend en in 't belang der zaak zegen diensten leende, meende dat al alle hoop nog niet mocht worden opgegeven, dat er nog kansen waren en dat de commissie moest trachten, van de vergadering die op handen was, een volmacht te krijgen om te kunnen handelen. De vergadering volgde. De verontwaardiging der leden te schetsen, toen na alle voorloopige geruchten de comm. V. toez. den juiste stand van zaken had blootgelegd, met de treurige vermelding: dat alles zoo goed als verloren was, is zeker overbodig. Genoeg is het te vermelden dat het bestuur werd geschorst, en dat aan een commissie van 8 leden, onder welke de leden der commissie van toezicht, volmacht werd verleend, om te handelen. Die commissie zette nu verder de zaak; voor zo ver noodig riep ze de hulp der geschorschte bestuursleden in. De betalingen waren gestaakt en de crediteuren wachtten op een begeenroeping tot sluiting van een formeel accoord. Het gelukte de commissie evenwel onmiddellijk, voor de voornaamste artikelen weer een wekelijks crediet te openen, zodat de zaken konden worden voortgezet. Ook werden behoudens andere schikkingen en opruiming van moeilijkheden crediteuren bijeengeroepen en tot schikking geneigd gevonden; alleen zou een commissie uit hun midden, de plannen van reorganisatie onderzoeken, welke de voorlopige commissie wilde maken om de zaak beter te doen dragen. Dit alles vond plaats, maar het vooruitzicht bleef nog altijd even donker. De vice-president en nog een andere belegger van spaargeld, dreigden beiden door middel van hun zaakgelastigden met faillissement, en bovendien ook waren de voorwaarden om de zaak te behouden zoo bezwarend, dat er met enige zekerheid niet op viel te rekenen; de zaak stond zoo hachelijk mogelijk. De vergadering werd opnieuw bijengeroepen. De commissie bracht rapport uit van wat door haar was gedaan en beproefd, waarna zij adviseerde, dat er kansen waren om de zaak te redden, wanneer: 1°. De crediteuren (leveranciers uitstel van betaling wilden verlenen, waartoe zij zich wel genegen toonden; 2°. de crediteuren (geldschieters en spaarinleggers 'hetzelfde wilden doen 3°. wanneer de leden garanties van 10 jaren wilden koopen, zo der kansen op dividend; 4°. wanneer de lust der leden, om in den winkel te koopen, niet al te zeer verflauwde, zodat het debiet niet belangrijk minder en dus ook de winsten waarop met de afbetaling der schulden werd gerekend, ongenoegzaam zouden worden; 5°. wanneer twee depots werden verkocht, of de leden enig geld begeren wilden brengen, om de depots flink te inventariseren, zodat zij een goed oog zouden krijgen en koopers lokken. Kon voor dat alles zekerheid worden verkregen, dan zou na een tijdsverloop van 10 jaren, ook alles gered worden, wat nu verloren, of zoo goed als verloren moest worden beschouwd. Niet alleen het aandeel der leden maar zoo veel meer, wat door velen hunner als spaargeld was belegd. Niets van dat alles mocht echter de goedkeuring der meerderheid wegdragen; de leden waren te zeer ontmoedigd en hoe enkelen ook pleitten, het getal der aanwezigen die voor stemden en voor een bedrag als nieuwe storting teekenden, bleek belangrijk de minderheid te zijn. Of echter alles zou hebben gebaat, valt te betwijfel, daar reeds den volgenden dag de aanvraag om faillissement namens den vice-president, formeel geschiedde. Slot volgt. BRIEVEN. Er dreigt groot gevaar, dat de arbeidersbeweging strandt op de klippen der seksuele moraal. Immers, hoe dikwijks wordt over dat onderwerp niet geschreven in dit blad! Hoe wenschten zelfs sommige ijveraars, dat het programma van het Nederlands Werkliedenverbond iets daangaande had opgenomen. Hoe werpt zich bovenal de heer Urban op als profeet van deze alleenzalige leer, waarin hij schijnbaar de oplossing van het sociale vraagstuk! Als erkent men het belang daarvan, men overschaaft haar zeer zeker door haar te maken tot het recept voor alle kwalen. Als zoodanig doet zij wel een denken aan die boog geroemde opgevijzelde courante middelen, die beterschap beloven voor alle ziekten, maar juist daarom verdacht zijn in de ogen van verstandige mensen. Is zij tot nu toe ongekend, plotseling wordt zij nu door sommigen overschat. Het een is al even verkeerd als het andere. Men streeft daardoor allicht het goede doel dat men heeft, voorbij. Een ijveren met verstand zou dus ook hier gewenscht zijn. Ook wij beogen niet tot hen, die het afkeuren dat zulke zaken openlijk besproken worden, want juist het geheimzinnig waas, waarin zij gehuld worden, oefent een grote aantrekkingskracht uit. Neen, wat Mill eens schreef, zeggen wij hem na, namelijk: „zonder er rondweg over te spreken, kunnen de kwalen der maatschappij, evenmin als de lichamelijke kwalen voorkomen, of genezen worden." Maar iets anders is het, in hoe verre men goed doet alle heil te verwachten van dit middel en daardoor onwillekeurig de aandacht te verliezen voor andere dingen. Ook begrijpen we geenszins waarom oppositie tegen die leer noodzakelijk toegeschreven moet worden aan bij bedoelingen. In nummer 42 van dit blad lees ik van de sociaaldemocratische partij, die tegen de leer der seksuele moraal zou zijn //uit partij belang". Wat dit betekent, is niet recht duidelijk. Welk belang kan deze partij er bij hebben, dat die leer wordt toegepast? De heer Urban antwoordt daarop: de vrees schemert door in al wat tegen die leer geschreven wordt, o.a. in het te Zürich verschijnend S.D. tschritt, „dat eens dit vraagstuk het volk zal afleiden van onbereikbare ideeën". Vooreerst merken we op, dat al wat in dat tijdschrift daartegen geschreven is, zeer weinig is, want het heeft van die leer niet anders dan op voorbijgaande wijze notie genomen. Ten tweede blijkt nergens, dat de uitvoering van de ideeën der sociaaldemocraten //onbereikbaar" zouden zijn. De leer is ook waarlijk niet nieuw. In ons land zijn de Elementen der sociale wetenschap, volgens gewoonte, laat bekend geworden. Eerst in 1854 zijn ze uitgekomen. (Een gereede gelegenheid voor de grote voorstanders van die leer om een feest te vieren, gelijk men tegenwoordig voor alles doet, namelijk een vijfentwintig jaarfeest sinds de uitgave van dit nieuwe verlossingswerk!) Multatuli sprak er over in zijn levens. Hij zegt in een noot van het jaar 1872: „Er komt verandering in onze begrippen over deugd, en men begint in te zien dat het geslachtsleven daarin een verkeerde rol heeft gespeeld. Ik stel mij voor, dit onderwerp zoodra mogelijk uitvoerig te behandelen, vooral naar aanleiding van een werk dat onlangs in Engeland is uitgekomen en zeer terechte opgang maakte.... Behoudens zeer veel aanmerkingen die ik op dat werk te maken heb, ik verzet mij namelijk ten sterkste tegen de slotsommen van die mij zeer antipathisch schrijver noem ik zijn Elementen een der nuttigste boeken die ooit verschenen. Daarin worden wanbegrippen aangetast die sedert een eeuw of wat, allernoodlottigst werken. Hij wordt waarlijk tijd onze bourgeoisie (preutse) maatschappij te genezen van haar dom en wreed miskennen der Natuur. Onze fatsoens zeden zijn schandelijk. Maar nog eens, men meene niet dat ik des schrijvers critiek aanbeveel. Integendeel. "Liever geen raad dan zulk een raad!" Daar Multatuli in elk geval een zelfstandig denker is, daarom meenden we zijn oordeel in herinnering te moeten brengen, op dat men zien kan hoe ook anderen geenszins met die oplossing zijn ingenomen. Nu hoop ik, dat de heer Urban niet dadelijk zal zeggen, dat ook het woord van Multatuli een opgeschroefd oordeel is tegen die leer, want als alle tegenstanders lijden aan de kwaal van "partij belang" of opgeschroefdheid, dan wordt een geregelde diskussie onmogelijk. Laat ons onderstellen, zolang het tegendeel niet is gebleken, dat het om beide meeningen te doen is om waarheid en daarom rustig overwegen het voor en tegen der zaak. Indien van de voorstanders van de leer der seksuele moraal door anderen gezegd wordt: op het gebied der zedelijkheid zijn ze wat ruim, dan zou dit de heer Urban grieven, maar daarom is het van zijn zijde niet goed om een dergelijk oordeel uit te spreken over een andere partij. Wat Recht voor Allen aangaat, met zijn dikke cijfers, die ik in het zomer van 10 Mei te vergeefs zocht, terwijl ik wel vond andere kleine cijfers voor de opgave van de uitgestrektheid van bodem en aantal inwoners, dat moet dat blad zelf weten en verantwoorden, als het er lust in heeft. Wij hebben daarin echter vergeefs gezocht, wederom, dat het de bedoeling van die schrijver is, om wat hier te veel is aan menschen naar elders te verplaatsen, waar nog ruimte is. Zoolang het nu niet blijkt, dat dit de bedoeling is van die schrijver, gelijk de heer Urban hem toesechrijft, zoolang moet deze heer niet meenen, dat hij met zijn opmerking het betoog van Recht voor Allen heeft ontzenuwd. Wil hij dit beproeven, maar dan moet hij de kwestie eerst zuiver stellen, hij zal er misschien het blad Recht voor Allen en zeer zeker vele lezers van dit blad ten zeerste door verheugen. Wij meenden op deze zaak eens iets uitvoeriger terug te moeten komen, omdat zij indedelijk van het hoogste belang is, mits men er niet inziet een universele zuivering zout ter genezing voor alle kwalen en ziekten van onze maatschappelijke inrichtingen. VERISMOVENTIE KAPPELMANS KANDIDAAT. Onze kandidaat Bos is overgeweest. Wij hebben een meeting gehad, ’t Was noodig, zei de President, omdat de roomschen zoo stookten. De Secretaris zei dat het niet noodig was en dat de President er ook geen zin in had, maar dat Bos absoluut wilde komen om inlichtingen te geven. Ik weet niet of de Secretaris gelijk had, maar wij waren er voor, mits dat het ons geen geld kostte, en wij hebben dan ook niets betaald. Voor de meeting hadden wij vergadering en spraken wij af met Bos was er ook wie de inlichtingen zou vragen. Die Bos is een man! „Weet u hoe Indië bestuurd moet worden?" vroeg bij de President. Deze wist het niet. „Nu, dan moet u mij vragen wat ik denk van ons bestuur in Indië." Zoo ging het met ons allen. De Secretaris wist niet, met weinig geld, veel soldaten op de been te brengen en de Penningmeester had inlichtingen noodig over een dat de nijverheid en ordelijke zou en de luiheid tot arbeid en tot opwekken. Ik zou vragen over de kanker en mijn buurman over individueel, communaal bezit. Zoo waren wij in ’t zaaltje was goed vol. Wij allen, leken en veel vrienden van Bos uit de door wij kwamen niet tot de jenever en mooi sprak de man. Beschaving, vooruitgang, werk voor algemeen nut; tegen onnodige spillingen enz. Weinig maar goed ambtenaren, zei hij, maar toen onze vriend hem later onder ons vroeg, of fatsoenlijke jongelui dan moeilijk zouden maken om een betrekking te krijgen, bleek dat onze Bos zulk een onbesuisde taal niet was en graag eerlijke, brave jongelieden wilde voorthelpen. Ook de provincie del zou hij helpen en den oorlog Oost-Azië moest uit zijn en zij waren genoeg om het zelf te betalen als zij 'Hadden. In 1930 hebben wij ons eigen leger betaald en recht hadden teruggave van alles wat wij voor Indië gaven. Indirect moet dat enorm zijn. Ook zei hij dat een enkel glas per geen kwaad kon en dat de schatkist erg niet missen kon en dat het niet verstandig zou zijn de werkmaker te beletten te drinken, terwijl wij wijn en andere dranken hebben en van de roomsche boele in het district wist hij alles. Wij moesten het staan, zei hij, maar zorgen dat de lui niet opgestookt konden worden. Niet voor zichzelf, dat hij wenschte te worden, maar het was voor de kiesvereeniging, die het altijd gewonnen had, dat hij ons aanmaande niet in te gaan, maar de loerende vijand te bestrijden. De President zei dat wij het met kerk zouden halen. Op Bos gaan stemmen. Niet Oost- en NIEUW-PLAATS voor een ontwerp van wet, de echte. DE KROON BOVEN 'T WAPEN. (*) (doob Mijnheer J. van Lipp), Vervolg van N°. 46. "Een recht", hernam Boel, "waarvan gij de uitoefening wilt overlaten aan een Regentschap. En wie, naar onze gedachten, zullen dat Regentschap samenstellen? Zijn onze Edelen, zijn onze Hollandsche en Westfriese steden zoo eensgezind, dat zij zich gemakkelijk verstaan zullen omtrent de personen, die den graaf ter zijde zullen staan? Is Leiden niet naïef verig, op Delft: begint het jeugdige Rotterdam, de oude Merwestad niet naar de kroon te steken? Benijdt ons Haarlem onze voorspoed niet? En hoevele jaren zijn er verlopen, sedert onze schepen met die van Enkhuizen zijn slaags geweest?" "Amsrdam heeft thans invloed genoeg," merkte Silleme aan, "om zich in dat Regentschap te doen vertegenwoordigen." "'t Zou misschien gelukken," zei Boel, "doch niet zonder hevige strijd met andere steden, en in allen gevalle zon dit wedijveren." (*) Met toestemming van den uitgever overgenomen mijnheren denkbeelden in en over Amsterdam. Er, om een stem in den Raad te hebben, een eigen bron zeggen van eindeloze jaloezieën en krakeelen. Maar nog meer: al hebben de Hoekschen voor 't oogenblik het onderspit gedolven, al zijn de meesten hunner aanvoerders verbannen of voortvluchtig, de partij heeft nog aanhangers genoeg hier te lande, en eer men 't verwacht zon-, kon zij 't hoofd weer opsteken. Is het Regentschap uitsluitend Kabeljauwsch, het zal tegenwerpingen vinden, overal waar het Hoekse element zich kon doen gelden; brengt men er ook Hoekschen in, men roept een wangedrocht in 't leven, dat zichzelf verscheuren moet. Eerst dan zal zodanig lichaam met goed gevolg kunnen werkzaam zijn, wanneer alle tweedracht uit Holland is verbannen; en die tijd is vrees ik nog verre te zoeken. "Ei wat!" zei Ruijsch: "de Hoekschen zijn voor goed gefnuikt en zij hebben zulk een geduchte les ontvangen, dat zij 't wel niet meer zullen wagen het hoofd op te steken." "Ik wenschte, dat ik in uw gerustheid deelen kon," zei Boel: "maar ik mag onzen vriend Wolbrechtsz vragen, of hij op zijn terugtocht ook Sluis heeft aangedaan?" "Neen," antwoordde de toegesprokene; "ik ben over Antwerpen teruggekeerd!" Dat is jammer," hernam Boel: "anders had gij kunnen zien hoe bevolkt en levendig die stad in de laatste weken geworden is." "Wat meent gij?" vroeg Ruijsch. "Wat anders," antwoordde Boel, "dan dat er op dit oogenblik een honderd twee drie voorname uitgewekenen vergaderd zijn, wier getal nog aangroeit met de dag, en dat de haven, de grootste in de Nederlanden, schier nog te klein is, om de schepen, die er liggen, te bevatten: schepen, die, naar ik gis, juist niet ter koopvaart worden uitgerust." "Voorname uitgewekenen!" herhaalden verscheidene stommen: "en wie dan?" "Wie? wel wie anders dan Jan van Naaldwijk, Steven van Nijevelt, Otto van Blokland, Dirk van Hodenpijl, Cornelis van Treslong, en, dieben zij tot hoofd en aanvoerder gekozen hebben, gelijk zij dat aan zijn lage afkomst en, naar men zegt, ook aan zijn persoonlijke bekwaamheden verschuldigd waren, Jonker Prins van Brederode." "Jonker Prins van Brederode!" weerklonk het van alle zijden. 't Is niet meer dan natuurlijk, dat zij gebruik hebben gemaakt van een oogenblik, dat het land zoo goed als regeerenloos is, om de hoofden op te steken, en dat wij, wellicht nog eer de Koning uit zijn kerker verlost is, een aanslag op hen te wachten hebben. Nu! zij zullen te Amsterdam komen! merkte Stuvenszoon aan. Alsof zij hier behoefden te komen ons te benadeelen. Ik zie geen een van onze stadgenoten, voor wie een schip in zee is, er zijn, dat Jan van Naaldwijk ze naar Soubreté bracht. Bedenk te meer, dat wij uitrusten, zonder op iemands verlof te wagen, zei Siemoger. Eerst wij aan het uitzenden van schepen denken, hernam Boel, ons beraden, hoe wij het binnenkomende verkeer zullen vrijhouden. Het IJ! herhaalde Auwelsz. Men heeft Lubekker schepen bewaard, het Vlieg zien kruisen, zei Boel, nog zoo vreemd niet zeg, indien Hanze in verstandhouding stonden Hoekschen en ons uit het Noordoosten. Men bestookt, terwijl de anderen Zuidwesten opdaagden. Maar, merkte Auwelsz aan, daa zaak, onze buren in Waterland schuiven, en Meerden te versterken. Wordt vervolgd. Art. 6. Elkeen die van zijn Stemrecht gebruikt wenscht te maken, moet daartoe, bij de commissie uit kiesgerechtigden benoemd, schriftelijke aanvraag, vergezeld van de nodige documenten, inleveren. Op deze aanvraag uiterlijk binnen veertien dagen, van de datum der aanvraag, door de commissie, na gestreng onderzoek der papieren, de aanvrager, een gewaarmerkte kaart uitgeleert worden, welke kaart bij elke nieuwe verkiezing door de Stemgerechtigde moeten vertoond worden aan het Bureau van Stemopneming. Algemene bepaling. Verder regelen andere werkzaamheden en verplichtingen, met de controle der stemmen zich als in nu geldende bepalingen zijn vastgesteld haar nieuwe, daarvoor te maken. HIERbij TIMMER van een Informatie-Bureau. Het is ongeveer 1½ jaar geleden, dat wij de heer Ds. Pekelharing van Sint-Huisreveen een brief ontvingen, met het verzoek, om voor een timmermansknecht Wibens genaamd, werk en een woning te zoeken. Dadelijk stelden wij de noodzakelijke maatregelen in het werk, en werkelijk gelukte ons, een geschikte woning voor W. te vinden. Onze toenmalige voortreffelijke penningmeester, G. Nanninga, stelde een hele dag penibel, om met en voor W. werk te zoeken, wat maar enigszils de van N. kon opleveren werd W. voorzien. Het is er 1½ jaar over verlopen, W. is nu opzichter bij de stad geworden, en mij niet tegen een salaris van ƒ8.30 bij in al die tijd heeft W. van zich doen hooren, geen vraag naar onzer gemaakte kosten, zelfs geen Re 1 dank was ons loon. Zie daar de dat van een bureau van informatie. Niet alleen schrijven doen bureaux, maar ook werken staaltjes van de grofste ondankbaarheid aan het licht te brengen, verzoek ik de redacteur, tot opname van regelingen. Een lid van het bureau van informatie te Groningen. Het ergste, maar nog niet ’t ergste, vraag zulks van de bestuurders van de Nederlandschen voetbonds; die bond verschafte dikwijls bij het nog uitkeering bovendien, en nu bij dit alles de vereniging nog waarde behouden, doch ook deze wordt soms, alles, dikwijls veracht. Maar ’t doel is bij het kijken en niet op ’t behoud enkele egoïsten? er ten hunnen genoegen te maken. Noot van den Zetter. Mededeelingen. In juni, de Openbare Vergadering van het Algemeen Nederlands Werklieden-Verbond, ter bespreking van het Algemeen Stemrecht, was zeer aanwezig, daar de groote zaal van den Afspreekpunt Werkverbond te klein was. De voorzitter verbond, kweet zich flink van zijn plicht, een interessant debat volgde, dat niet alleen de werkers, maar ook de andere groepen der samenleving bewust waren, dat het voor onze vertegenwoording in de Kamer, waarop elke burger aanhang gebonden niet langer mag worden ingevoerd. Het werd ten slotte aangenomen. De Vergadering verklaarde dat de pogingen om het Algemene Nederlands Werklienen Verbond haar streven naar Algemeen Stemrecht "zo mogelijk" moest worden ingevoerd, zowel voor, als mogelijk, doch zonder wijzigen bewerken. Staande de vergadering werd besloten den heer Mr. S. van Houten, lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal, een bewijs van sympathie te geven door het zenden van het volgende telegram: "De Openbare Vergadering van het Algemeen Nederlands Werklienen Verbond te Amsterdam, heden gehouden, ter bespreking van het Algemeen Stemrecht, brengt u hierbij voor de loyale weg, waarop steeds de belangen van het volk achter de kiezers behartigt." Zaterdag den 14 juni des namiddags ten een uur zal de tentoonstelling te Arnhem, plechtig, officieel en feestelijk geopend worden. De opening zal plaats hebben in het hoofdgebouw der tentoonstelling. De tentoonstelling wordt daarna des namiddags ten 3 uur voor het publiek opengesteld, terwijl de muziek zich op het feestterrein zal doen horen. Volgens een aankondiging in het te Gent verschijnend weekblad "de Volkswil" zal de heer E. Domela Nieuwenhuis van 's Gravenhage, Zondag 15 Juni, des avonds ten 7 uur, in de Zaai der werkmensen-vereniging (Parnassus) een spreekbeurt vervullen, over het onderwerp: "Grond en bodem in gemeenschappelijk bezit." De Werkmansvriend, wiens hoofd-redacteur de heer J. Woelbers, ook kandidaat is voor de verkiezingen van de kamer in het district Tiel, wijdt in zijn laatste nummer een eerste artikeel aan de verkiezingen, getiteld: Den 10en Juni. Aan het slot van dat artikel heet het: "Evenwel wij mogen het niet ontkennen, zolang de tegenwoordige ellendige kieswet bestaat, koesteren wij geen groote verwachting. Ernstig wordt dit onderwerp besproken en ter verbetering al het mogelijke gedaan. Uitbreiding van kiesrecht is noodig. Sommige werkmensen, aangesloten aan het Algemeen Nederlandsch Werkliedenverbond, ijveren met anderen voor verbetering van Algemeen Stemrecht. Wij kunnen in deze niet met hen medegaan, want het doel door hen voorgesteld is niet om aan het volk een behoorlijke en fatsoenlijke invloed te verschaffen, maar om de regering te verplaatsen. Niet erkennende dat alle macht van God is, maar integendeel uit het volk, handelen zij volgens het beginsel der revolutie." "Met Patrimonium wensen wij het anders. Hetgeen dit Verbond onlangs op een vergadering besprak en naar aanleiding waarvan wij enige artikelen in ons blad leverden, verdient meer aandacht en behartiging dan er tot heden aan gewijd is. Wij wensen deze zaak opnieuw aan de orde te stellen en hopen dat de Christelijk-historische pers steun en hulp zal geven. Dat ook in deze gedaan wordt wat de hand vindt om te doen. De Heere geef er Zijn zegen over!" Naar men weet wil Patrimonium, in navolging van Dr. Kuyper, de vervaardiger van het uitgebreide programma, met toelichtingen, de Christelijk-historische partij, niet aan alle mannelijke ingezetenen die meerderjarig zijn het stemrecht geven, maar alleen aan alle hoofden van huisgezinnen. Niets meer of minder dus dan een verplaatsing van de vraag. Wij willen, natuurlijkerwijze, homogeen met het Alg. Nederl. Werklieden-Verbonds, algemeen stemrecht. Dat noemt de Werkmansvriend een ontkennen van de macht Gods, en is dus een erkennen van de macht van het volk. De Vriend. Bijna, van hun zou kunnen gelden: "Heeren, zij weten niet wat zij doen", maar van de laatsten, die willens en wetens gebruik maken van een macht die zij erkennen, dat alleen God toekomt? "Zij dienen met dubbele slagen geslagen worden." En daarvoor stelt de hoofdredacteur zich verkiesbaar, daartoe beveelt hij aan ijverig te zijn en te volharden in den gebroken, opdat.... opdat de macht die zij erkennen dat God alleen toe komt, hun "de kiezer" gewarantie! De heer Mr. J. H. Amolds, lid van de Tweede Kamer voor het district Roermond, heeft met het oog op zijn herverkiezing van heden Dinsdag, een circulaire tot zulke kiezers gericht, waarin hij o.a. van de effectenbelasting zegt: "Ik aarzel niet mijn overtuiging dienaangaande aan mijn kiezers nu reeds mede te delen. "De effectenhouders beschikken over meer dan de helft van het nationaal vermogen, zonder als zodanig enige belasting te betalen. "Ik vermoed (met eerbiediging van andere gevoelens) dat de bezitters van effecten in de staatslasten moeten dragen, evenals de grondeigenaren die de andere helft van het nationaal vermogen bezitten, en daarvoor 13 miljoen gulden als belasting betalen. Een wetsontwerp dat tot grondslag heeft, gelijkmatige verdeeling van de staatslasten, draagt mij volkomen goedkeuring." Den 5de Juni werd te München een vergadering gehouden van gedelegeerden der Duitse Kamers van koophandel en nijverheid. Van de zijde der Hamburgse Kamer werden de volgende 5 theses voorgesteld: 1. Een wet op de fabrieken behoort ingevoerd te worden, afgezonderd van de Gewerbeordnung; 3. De Gewerbeordnung behoort ontlast te worden van alle bepalingen, die van civielrechterlijke aard zijn, tot het gebied der politiewet behooren of in andere bijzondere wetten thuis behooren; 3. Het recht der gilden en haar ambachtsrechterlijke bevoegdheden behoort ontwikkeld te worden als uitgangs- en aanknopingspunt voor een Kleingewerbeordnung; 4. Het ambachtsonderwijs, zowel voor zover het leerlingwezen (dat hierbij niet alleen uit een economisch, maar ook uit een moreel standpunt moet worden beschouwd) als voor zover het de vakscholen betreft, moet aan de vakvereenigingen worden overgedragen; 5. Er behoort een fabriekswetgeving te worden bewerkt die rekening houdt met de behoeften der grootindustrie in al haar vertakkingen, en tegelijk aan de sociale eisen der tijd en aan het rechtsbewustzijn des volks beantwoordt. Deze stellingen konden de goedkeuring der meerderheid niet wegdragen. Er werd een motie aangenomen, waarin de vorming van vakvereenigingen en de aaneen- en aansluiting van bestaande verenigingen naar vakken en naar plaats van vestiging werd aangeprezen, doch wettelijke dwang te dezen opzichte afgekeurd. Vervolgens werd een tweede motie aangenomen, waarin het standpunt van het vereenigingswezen verklaard werd een staats- en gemeentebelang te zijn, en de ambachtslieden de raad werd gegeven zich met de gemeentebesturen te verstaan over de inrichting hunner gilden, haar bevoegdheden en haar verhouding tot de lokale ambtenaren. De schepen die uit het Noorden hout halen, zullen waarschijnlijk last lijden door een werkstaking, welke uitgebroken is te Sundswall, het voornaamste depot van den Zweedschen houthandel. In het begin der vorige week hebben duizenden werklieden de arbeid gestaakt en, met hun werktuigen gewapend, namen zij een dreigende houding aan. 6e mengsel van berichten. De afdeling Menaldum van volksonderwijs denkt er ernstig aan met de kiezersvereniging aldaar samen te smelten. De keurmeesters van vee en vlees te Rotterdam, hebben de vorige week weer eenige partijen bedorven rundvleesch voor het gebak afgekeurd en onder toezicht der politie vernietigd. Te Amsterdam is Zondagmorgen uit het Damrak opgehaald het lijk van een onbekende man, naar gissing 35 jaren oud, donker haar, baard en knevel, middelmatige lengte, vermoedelijk zeeman, gekleed met donker bukskin jas, broek en vest, wit katoenen hemd (ongemerkt), militaire onderbroek, gemarkeerd C 193, rood en wit gestreepte wollen kousen en lederen pantoffels. De commissaris van politie in de tweede sectie verzoekt omtrent dit lijk inlichtingen. H.M. de koningin heeft aan twee werklieden uit het park van het domein het Loo: H. Buurman die 45 en J. van Laar die 40 trouwe dienstjaren telde, ieder een gouden horloge met ketting aangeboden. De werklieden hebben, wat hoogst begrijpelijk is, het aangebodene dankbaar aangepakt. De kazerne te Vlissingen die "bomvrij" is schijnt althans behalve geschikt voor opsluiting der gasten van de klasse van discipline. Eerste Vrijdagnacht zijn twee dier manschappen niet-gebroken. Na eerst een ijzeren spijbel van een ema-lette middellijn te hebben losgemaakt, moesten zij zich nog een hoogte van ongeveer 30 voeten laten afzakken. Een hunner werd spoedig door de politie gevat. Te Londen is dezer dagen een man, die een meisje tegen haar zin op straat had aangevallen en gekust, gestraft met een boete van 50 shillings of 14 dagen gevangenisstraf. Te Parijs is men sinds eenige dagen bezig met de verkoop van de juwelen en andere edelgesteenten van wijlen koningin Christina van Spanje. Dagelijksch wordt voor ongeveer 300.000 fr. verkocht. Een halssnoer van zeven rijen parelen, in 't geheel 529 stuks tellende, werd toegewezen voor 99,300 fr., ongerekend de sluiting, die afzonderlijk verkocht werd en 21,600 fr. opbracht. Een ongehuwde 39-jarige vrouw, wonende in den Hane bijatersgang te Groningen en eerst sinds een half jaar uit de celulaire gevangenis te Rotterdam, waar zij wegens meerdere gevangenisstraffen zat, ontslagen, is Zaterdag ten gevolge van te veel gebruik van jenever overleden. Ter gelegenheid van het 265-jarig bestaan der Universiteit, zullen de studenten te Groningen Woensdag 24 September, des middags te een uur een maskerade houden, voorstellend de intocht van Graaf Edgard te Groningen. De gewone grote harddraverij te Leeuwarden, zal dit jaar weer op 18 Juni worden gehouden, ditmaal echter niet alleen vanwege de koning maar ook van de koningin. De eerste prijs bestaat als gewoonlijk uit een prachtige gouden zweep en de tweede in een breed goud oorijzer. De zweep is reeds gearriveerd, het oorijzer zal spoedig volgen. Zaterdagmorgen is ontdekt dat uit een houten lessenaar, staande op het kantoor van de firma Schalekamp, van de Grampel en Bakker in de Spuistraat, door middel van inbraak, twee zakken, ongeveer 5000 inhoudende, zijn ontvreemd. De prins van Oranje neemt in betterschap toe. De officiële berichten in de Staatscourant luiden steeds gunstiger. Maandag namiddag omstreeks half 3 viel een vierjarig meisje uit het zoldervenster van een woning op de Nieuwe haven te Middelburg. Niettegenstaande het kind van een hoogte van ongeveer 6 meter op de straat viel, bekwam het, behalve enige lichte kneuzingen, geen letsel. Door de politie te Middelburg is proces-verbaal opgemaakt tegen een 15-jarig meisje, die zich reeds herhaaldelijk aan diefstal schuldig maakte. Thans had zij bij een van haar buren een tweetal dekens weggenomen, die verkocht en het geld ten eigen gebruik aangewend. Zaterdag namiddag vervoegde zich in een winkel te Middelburg, waar gouden en zilveren werken verkocht worden, een zestigjarige vrouw en verzocht eenige gouden en zilveren sieraden te zien. De winkelierster voldeed hieraan en toen deze nog een paar voorwerpen uit een winkelkast er bij wenschte te voegen, maakte de bezoekster van de, naar haar meening, gunstige gelegenheid gebruik, om een paar stuks van het haar voorgelegde tusschen haar jak te doen verdwijnen. Zij had echter niet gerekend op een verraad van de, naar haar meening, gunstige gelegenheid gebruik, om een paar stuks van het haar voorgelegde tusschen haar jak te doen verdwijnen. Zij had echter niet gerekend op een verraad van de winkelierster, die alle haar bewegingen kon nagaan en den diefstal ontdekte. De politie, hiermede in kennis gesteld, heeft tegen de vluchtende dame proces-verbaal opgemaakt. In de groote Bickerstraat te Amsterdam werd Vrijdagmorgen een man, door het omvallen van een heistelling zwaar verwond en in de Schontensteeg viel een vrouw het raam uit; zij bekwam eveneens zware verwondingen. De militaire cantine te Bergen-op-Zoom is onlangs verrijkt met een kegelbaan en een warande, en de vorige week is bovendien een fraaie kamer-schietbaan feestelijk geopend, waar de cantine-bezoekers zich in ’t schieten met Flaubertpatronen kunnen oefenen. Bij deze vermakelijkheid komen nog concerten in den door het bestuur der cantine afgehuurde stadstuin, voor onder-officieren en soldaten kosteloos toegankelijk. De gemeenteraad van Amsterdam, heeft zonder discussie afwijzend beschikt op een verzoek door den heer Wisse uit ’s-Graven, om concessie voor 20 jaar tot verlichting der gemeente met electrisch licht. De grachten binnen Amsterdam zullen voortaan ook des nachts bevaarbaar zijn. De bruggen en sluisen zullen alsdan ook des nachts worden bediend, hetgeen de gemeente op een uitgaaf komt te staan van f 2500 voor personeel. Ter vergoeding dier uitgaven, zal van de schepen die des nachts schutten, het dubbele schut- of bruggeld gevorderd worden. Een der nieuwe straten te Ymuiden is gedoopt met den naam van Visseringstraat, naar den Leidschen Prof. Vissering, die altijd groote belangstelling in het Noordzeekanaal heeft getoond en die ook den naam van Ymuiden het eerst heeft uitgesproken. Te Beverwijk staan de Aardbeziën prachtig in bloei, doch het zal nog wel drie à vier weken duren eer de eerste uitvoer kan plaats hebben. In Amerika moet men onlangs een naaimachine uitgevonden hebben, die door het lichaamsgewicht van den werkenden persoon in beweging wordt gebracht. Als dit bericht bevestigd wordt en de machine werkelijk te gebruiken is, zal men er wel spoedig van hooren, dat deze uitvinding ook op grote werktuigen wordt toegepast. Kleine voertuigen zouden eveneens op die wijze in beweging kunnen worden gebracht. Te Standdaarbuiten is een 20-jarig meisje T. T. genaamd, bij het scheppen van een emmer water in de Mark gevallen en verdronken. De leden der Algemene Kiesvereniging te Assen, hebben in een vergadering het budget van oorlog behandeld. De discussie die over hetzelfde onderwerp te Groningen is gevoerd, vonden te Assen kiesverenigingsleden niet bijzonder vaderlandslievend, naar hunne meening is dan ook het hoge cijfer van het budget van oorlog voor de draagkracht der ingezetenen niet te hoog, vooral niet, omdat volgens deskundigen hier te lande ons land zeer goed verdedigbaar is. Daar de Hollandsche Spoorweg-Maatschappij te Sloterdijk een halt blijft weigeren te maken, waarvan vooral na de verplaatsing van het station te Amsterdam, grote behoefte wordt gevoeld, worden thans onderhandelingen aangevraagd met de Amsterdamsche Omnibus-maatschappij om op een of andere wijze een middel van verkeer te openen tusschen Sloterdijk en de hoofdstad. Te Texel zijn Vrijdag twee haaien aangebracht, die door een visscher nabij de kust gevangen zijn. Een der dieren had 23 en de andere 25 jongen in zich. Te Outerwijk bestaat het vermoeden, dat een vrouw, sedert lang weduwe aldaar heimelijk bevallen is en haar kind om het leven gebracht en onder een vuilnishoop geborgen heeft. De zaak wordt gerechtelijk onderzocht. Op den nieuwen tramway van den Rijnspoorweg te ’s Hage naar Scheveningen, zijn de eerste proefritten gedaan met de straatlocomotief van Merry Weather en Co. In de omstreken van Wijhe, staan de vruchtboom prachtig. Men verwacht veel vrucht van allerlei soort, behalve van de appelen, omdat de boom ofschoon goed beladen meest alle kleine vruchtjes laten vallen. Een der lijken van de verongelukte Vollendammer visschers is Zondag gevonden en naar Vollendam getransporteerd. Ter Gemeente-secretarie te Utrecht, is de zoogenaamde hektograaf of snelschrijver in gebruik gesteld. Het werktuig voldoet goed. Een arbeidersgezin te Amersfoort, dat het voorrecht van talrijk te zijn reeds genoot, werd de vorige week nog verrast met de geboorte van drie zoons. De Oudekerk bij Amsterdam is Zondag de bliksem in een molen geslagen. Brand is niet ontstaan, slechts enige roeden en eenige balken zijn verbrijzeld. Zondagavond omstreeks half zeven is een der pennybootjes te Amsterdam, met een 50-tal even passagiers aan boord, voorbij de sluis uit het roer en op het zand geland. Het bootje kreeg water in en kon de tocht niet voortzetten. De passagiers zijn op andere bootjes overgegaan, en de geheele geschiedenis liep zonder ongelukken af. Maandagmorgen is in het Entrepotdok te Amsterdam een man die bezig was met het neerlaten van balen tabak in het ophaaltouw verward geraakt ten gevolge waarvan hij een diepe val deed en in bewustelozen toestand naar het gasthuis is gebracht. Te Middelburg zijn in de vorige week door de provinciale gendarme, van een koopman in ijzerwaren, ruim 700 nieuwe gewichten, die alle van een valsch ijkmeter voorzien waren, in beslag genomen. Daarvan is proces-verbaal opgemaakt en aan de officier van justitie ingezonden. Het Schip Conrad kreeg Zaterdag bij het vertrek van IJmuiden aan de piers een stuk ketting in de schroef. Het schip werd in de havenkom geankerd en de ketting door een duiker verwijderd. Te 11 uur ’s avonds was de schroef weer in de beste orde en werd de reis aanvaard. Alles wel aan boord. Zondagnamiddag is te Hoorn uit de stadsfracht het lijk opgehaald van het dienstmeisje die sinds Pinkstermaandag uit Oost-Blokker vermist werd. Op de te Rotterdam in gebruik genomen tramlijn zijn gedurende de beide Pinksterdagen te zamen ruim 12,800 personen vervoerd. Pas is prins Alexander van Battenberg tot vorst van Bulgarije verkozen, of men is reeds ijverig in de weer om hem het heil van den echtelijken staat te bezorgen. In Petersburg ziet men al rond onder de dochteren des lands naar een levensgenoot voor den 22-jarigen man. De dame moet noodzakelijk een rijken bruidschat meebrengen, om den prins in staat te stellen te Tirnova een vorstelijke hofhouding te voeren, want de Bulgaren geven hun regent geen al te ruim inkomen. Nu hebben, zooals wij reeds berichtten, het Russische hof het oog laten vallen op de dochter van vorst Youssoupoff. De jonge prinses Youssoupoff heeft een zeer bevalig voorkomen, is iets jonger dan vorst Alexander en heeft het voorrecht eens van haar 25 of 30 miljoen roebels te zullen erven. Vorst Youssoupoff is een der rijkste grondbezitters van Petersburg en daarenboven eigenaar van een aantal mijnen, fabrieken en landgoederen in Rusland. Soms vertoeft de vorst met zijn dochter te Parijs en denkelijk zal vorst Alexander daar zijn huwelijksaanzoek doen, vóór hij naar Tirnova vertrekt. De jonge vorst en prinses Youssoupoff hebben elkander reeds eenige malen te Berlijn en te Petersburg ontmoet. De bewoners van Brussel betalen 2,400,000 franc aan gemeentebelasting, dat is 13 en een half franc per hoofd. Na Munchen is Brussel de minst belaste grote stad van Europa. Als tolk tussen de Engelsen en de Zulu’s doet thans zekere John Dunn dienst. Dunn heeft 17 vrouwen; hij huwde No. 17 op den 26 Maart en betaalde 10 koeien voor haar. De overigen kreeg hij cadeau van enkele hoofden, toen hij in het Zululand leefde, en zulke geschenken konden niet worden afgeslagen. De heer Haagenbeek, koek- en banketbakker te Arnhem, heeft de eerste tentoonstellingkoekjes verkrijgbaar gesteld. De redactie van de „Arnh. Ct.* verzekert, dat het nieuwe gebak degelijk is en goed smaakt. Nu nog tentoonstellingsbitter en tentoonstellingslikeur en de Arnhemse liefhebbers van „bitter en zoet" kunnen met volkomen gerustheid de dagen vol verwachting aanzien. Ook wordt uit Indië medegedeeld dat de „Ronggong” op weg zijn naar Nederland. Ze zijn 16 in getal, uit Mangkoe-Negara op Java afkomstig en dragen den naam van „nyogis", wat zeker de Javaanse vertaling is van „dansmeisjes.” De eerste Scheveningsche schuit, die dit jaar ter zal uitzeilen, is die van den kapitein J. van Toorn, Zaterdag of Maandag is haar vertrek bepaald. Vernieuwen de spinnen vaak hun nest, Dan blijft het weer bestendig en best. Vindt men veel kikkers op de wegen, Rekent dan ook maar op veel regen. Haanengekraai voor middernacht, Het heeft steeds regen aangebracht. Als het in de rozen regent, Wordt de vrucht van ’t land gezegend. Als de wolken tegen den wind indrijven, Zal de regen niet achterblijven. Vliegen de bijen allerwegen, Dan verlangt het land naar regen. De kamer van afgevaardigden heeft met 67 tegen 60 stemmen, dus een meerderheid van 7 stemmen, de wet op het lager onderwijs die sedert 23 April onafgebroken in behandeling is geweest, aangenomen. Duitsland. Men verzekert dat de keizer voornemens is, bij gelegenheid van zijn gouden bruiloft, op groote schaal gratie of vermindering van straf te verleenen. Tot de gratie worden ook toegelaten zij, die in ’t vorige jaar na de aanslagen van Hödel en Nobiling wegens Majesteitsschennis zijn veroordeeld. Men weet, dat het aantal dezer lieden, meest dwaze, babbelzieke vrouwen of slecht opgevoede kinderen, aangeklaagd daarenboven meestal door spionnen of persoonlijke vijanden, legio is geweest. De keizer is in zoverre hersteld, dat het geheele programma der feesten, die ter viering van de gouden bruiloft zijn voorbereid, kan worden uitgevoerd. Belanghebbenden achten dat een groot geluk. Te Parijs werd Zaterdag verzekert, dat de president Grévy, het besluit om Blanqui gratie te schenken, heeft getekend. Dus geen amnestie. Dit heeft in zoverre betekenis, dat Blanqui nu niet in het volle genot zijner burgerrechten hersteld en dus evenmin, ook met het oog op het door de kamer genomen besluit, verkiesbaar is. Aan een Fransch blad „de Patrie", wordt uit Berlijn getelegrafeerd, dat keizer Wilhelm binnen kort afstand zal doen van den troon. Den IGden dezer zal de kamer van afgevaardigden een aanvang maken met de voorstellen op het onderwijs, van den minister Ferry. De commissie voor de begroting van de eeredienst, heeft een verhooging toegestaan van 200.000 fr. voor de kapelans, 22.800 fr. voor de predikanten en 5.300 fr. voor de rabbijnen; en een vermindering van 15.000 fr. der jaarwedden van de bisschoppen en aartsbisschoppen. Italië. 