None
Behalve wanneer één van de in artikel 36 genoemde
omstandigheden zich voordoet, kunnen volgens de
rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen (zie met name het arrest in zaak 120 / 78
„Cassis de Dijon", Jurisprudentie 1979, blz. 649) uitzon­
deringen op dit beginsel alleen dan worden gerechtvaar­
digd wanneer de nationale wettelijke voorschriften van­
wege dringende behoeften volstrekt noodzakelijk zijn.
Als zodanig heeft het Hof van Justitie met name genoemd
de bescherming van de volksgezondheid, de eerlijkheid
der handelstransacties en de bescherming van de consu­
menten. Het element „eerlijkheid der handelstransacties"
kan ook slaan op omstandigheden die volgens Duits recht
vallen onder paragraaf 3, UWG.
In zijn arrest van 22 januari 1981 in zaak 58/80 Dansk
Supermarked (*) heeft het Hof van Justitie gesteld dat de
handel in ingevoerde waren kan worden verboden wan­
neer de omstandigheden, waaronder zij ten verkoop
worden aangeboden, in strijd zijn met wat in de Lid-Staat
van invoer doorgaat voor regelmatige en eerlijke handels­
praktijken.
In zijn arrest van 2 maart 1982 in zaak 6/81 Beele (2)
heeft het Hof van Justitie het begrip dwingende eisen in
verband met de bescherming van de consumenten en de
eerlijkheid van de handelstransacties nader gepreciseerd.
Het Hof van Justitie heeft met name gesteld dat het
verbod van slaafse, verwarring stichtende nabootsing van
een ander produkt kan dienen ter bescherming van de
consumenten en ter bevordering van de eerlijkheid van de
handelstransacties.
 In dit concrete geval heeft het Hof van Justitie voor recht
verklaard: „De regels van het EEG-Verdrag betreffende
het vrije verkeer van goederen verhinderen niet dat een
handelaar die al gedurende geruime tijd in een Lid-Staat
een produkt in de handel brengt dat zich van andere
soortgelijke waren onderscheidt, op grond van een
nationale rechtsregel, die zonder onderscheid van toepas­
sing is op nationale en ingevoerde goederen, een rechter­
lijk verbod kan verkrijgen jegens een andere handelaar
om in die Lid-Staat verder een produkt in de handel te brengen, afkomstig uit een andere Lid-Staat waar het
rechtmatig in het verkeer is gebracht, doch dat zonder
noodzaak vrijwel identiek is aan het eerste produkt en
daardoor verwarring sticht tussen de twee produk­
ten.".
3. In elk concreet geval van handelsbelemmeringen
dat te harer ore komt zal de Commissie de juridische
toestand onderzoeken aan de hand van de door het Hof
van Justitie aangegeven beginselen. Zij zal er daarbij voor
waken dat nationale voorschriften, die in voorkomend
geval uitzonderingen kunnen rechtvaardigen op het
beginsel van het vrije verkeer van goederen - zoals
paragraafB - niet zo worden uitgelegd en toegepast dat
de jurisprudentie in de zaak „Cassis de Dijon" van haar
effect wordt beroofd.
0) Jurisprudentie 1981, blz. 181.
(2) Nog niet gepubliceerd.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1308/82
van mevrouw Winifred Ewing (DEP — GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(6 oktober 1982)
Betreft: Fraudes in de landbouw
Moet ik uit het antwoord van de Commissie op schrifte­
lijke vraag nr. 1595/81 i1) concluderen dat geen enkele
Lid-Staat gegevens over gerechtelijke vervolgingen, dan
wel namen heeft verschaft van veroordeelden ten aanzien
van in het Negende financiële verslag (voor 1979)
vermelde onregelmatigheden met het EOGFL? Zo neen,
welke gegevens zijn in het bezit van de Commissie over
veroordeelde overtreders?
0) PB nr. C 85 van 5. 4. 1982, blz. 21.
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(23 december 1982)
Een overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 283/72 van
de Raad(J) medegedeelde onregelmatigheid dient niet
noodzakelijk aanleiding te geven tot gerechtelijke vervol­
ging. Het is mogelijk dat in de mededelingen die overeen­
komstig artikel 5 van de genoemde verordening worden
gedaan, slechts naar de gerechtelijke procedures wordt 31. 1. 83 Publikatieblad van de
verwezen voor zover zulks noodzakelijk is om verslag uit
te brengen over de terugvordering van de betrokken
bedragen. De Commissie acht zich niet verplicht om
persoonlijke dossiers bij te houden over de overtreders;
dat is de taak van de nationale overheidsdiensten. Het is
voor de Commissie trouwens niet mogelijk om op basis
van de inlichtingen die de Lid-Staten overeenkomstig
Verordening (EEG) nr. 283/72 moeten verstrekken,
persoonlijke dossiers aan te leggen.
(*) PB nr. L 36 van 10. 2. 1972, blz. 1 (English Language
Special - Uitgave 1972, deel I, blz. 90).
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1310/82
van de heer Noel Davern (DEP - IRL)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(6 oktober 1982)
Betreft: Toepassing van het gemeenschappelijk beleid
voor schapen
Kan de Commissie, nu zij de nodige tijd heeft gehad om
een oordeel te vellen over het resultaat in het eerste jaar
van de toepassing van het gemeenschappelijk beleid voor
schapen, inlichtingen verschaffen over onderstaande pun­
ten:
1. zijn de marktprijzen voor schapevlees verbeterd en zo
ja, hoeveel per Lid-Staat;
2. de export van Iers schapevlees binnen de Gemeen­
schap;
3. zijn er, als rechtstreeks gevolg van de invoering van
het gemeenschappelijk beleid voor schapen, meer of
minder schapen in de Lid-Staten;
4. hoe heeft de schapenfokkerij in het laagland en in de
heuvelgebieden in de Gemeenschap zich ontwik­
keld;
5. is zij tevreden over de toepassing van het beleid of
meent zij dat het nog verder kan worden verbe­
terd;
6. het ef/ect van de export van schapen binnen de
Gemeenschap op de import van schapen uit
Nieuw-Zeeland?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(21 december 1982)
1. De gemiddelde prijs voor geslachte lammeren,
uitgedrukt in Ecu en berekend voor de Gemeenschap van
Negen, was in 1981 14,7% hoger dan in 1980. De
gemiddelde prijs voor de Gemeenschap van de Tien over
de eerste tien maanden van 1982 is 6,5% gestegen ten
opzichte van dezelfde tien maanden in 1981.
 2. De Ierse uitvoer van schapevlees naar bestemmin­
gen in de Gemeenschap bedroeg, uitgedrukt in geslacht
gewicht, in 1980 en in 1981 respectievelijk 16 730 en
17 750 ton. uropese Gemeenschappen Nr. C 25/23
3. Het aantal schapen in de Gemeenschap neemt
verder toe, maar iets sneller dan vóór oktober 1980. Per
31 december 1981 waren er 57 355 000 schapen in de
Gemeenschap, dat wil zeggen 2,2 % meer dan in decem­
ber 1980. Hoewel het totaal aantal schapen toenam, was
er een lichte achteruitgang in Duitsland, Nederland,
België en Denemarken.
In de periode van december 1973 tot en met december
1981 nam het aantal schapen jaarlijks gemiddeld met
1,5 % toe.
4. Het is nog te vroeg voor een evaluatie van de
effecten van het gemeenschappelijk beleid op de ontwik­
keling van de schapenhouderij in het laagland en in de
heuvelgebieden. Als de uitkomsten van de statistische
enquêtes op grond van Richtlijn 82/177/EEG van de
Raad(a) en van de structuurenquêtes op grond van
Verordening (EEG) nr. 449/82 van de Raad (2) bekend
zullen zijn, wordt een evaluatie mogelijk. Laatstgenoem­
de enquête moet worden uitgevoerd vóór 31 januari
1984.
5. Ja. De Commissie is van mening dat de gemeen­
schappelijke marktordening voor schapevlees goed func­
tioneert; er worden voor de periode tot 1984 geen
wijzigingen van betekenis verwacht.
Overeenkomstig artikel 34 van Verordening (EEG)
nr. 1837/80 van de Raad (3) moet de Commissie de Raad
vóór 1 oktober 1983 verslag uitbrengen over de gemeen­
schappelijke marktordening, ten einde de Raad in staat te
stellen, zo nodig, vóór 1 april 1984 passende maatregelen
te nemen.
De Commissie heeft geen aanwijzingen over een relatie
tussen het niveau van de uitvoer uit Nieuw-Zeeland naar
. de Gemeenschap en de intracommunautaire handel.
 Een aantal detailgegevens over prijzen en aantallen
schapen worden het geachte Parlementslid en het Secre­
tariaat-generaal van het Europese Parlement rechtstreeks
toegezonden.
(0 PBnr. L 81 van 27. 3. 1982, blz. 35.
(2) PB nr. L 59 van 2. 3. 1982, blz. 1.
H PB nr. L 183 van 16. 7. 1980, blz. 1.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1319/82
van mevrouw Raymonde Dury (S - B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(15 oktober 1982)
Betreft: Het volgen van onderwijs door vreemdelingen in
België
Rondschrijven A 82/9 en rondschrijven C 82/10 van de
Belgische ministers van Onderwijs zijn van direct belang
voor het bezoek aan onderwijsinstellingen van buiten­
landse kinderen en studenten. Nr. C 25/24 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 1. 83
Het eerste rondschrijven voert een school- of collegegeld
in voor buitenlandse kinderen of studenten wier ouders
niet aan zekere verblijfs- en inkomensvoorwaarden vol­
doen en verplicht de ouders officiële bewijsstukken over
te leggen van de samenstelling van het gezin en van hun
inkomen.
Het tweede rondschrijven betreft studenten die twee keer
zijn blijven zitten en een jaar voor de derde keer willen
doen; deze komen niet meer in aanmerking voor subsidie
en worden niet meer tot het schoolgaande deel van de
bevolking gerekend.
Hoewel het niet met zoveel woorden wordt gezegd, zullen
vooral kinderen uit minder begunstigde milieus en in het
bijzonder van immigranten de gevolgen van deze maat­
regel ondervinden.
 Kan de Commissie mededelen of, naar haar mening, deze
maatregelen niet in strijd zijn met de resolutie van de Raad
van 21 januari 1974 betreffende een sociaal actiepro­
gramma en haar voorstellen aan de Raad van 19 decem­
ber 1974 ten behoeve van migrerende werknemers en hun
gezinnen van 28 juli 1975 over de opleiding van kinderen
van migrerende werknemers, alsmede de resolutie van
9 februari 1976 van de Raad en de ministers van
Onderwijs in het kader van de Raad bijeen, houdende een
actieprogramma op onderwijsgebied?
Antwoord van de heer Richard
namens de Commissie
(21 december 1982)
Het standpunt van de Commissie ten aanzien van de
betaling van een school- of collegegeld door buitenlandse
studerenden in België is uiteengezet in het antwoord op
schriftelijke vraag nr. 1335/81 van mevrouw Lizin (]) en
nr. 1213/82 van mevrouw Dury.
Daar het onderwijs in België verplicht en kosteloos is,
vraagt de Commissie zich af op welke juridische grond­
slag een school- of collegegeld kan worden verlangd van
leerlingen die op regelmatige wijze op het Belgisch
grondgebied verblijven.
De Commissie vreest dat al te logge en kostbare admini­
stratieve formaliteiten waartoe de gezinnen van buiten­
landse leerlingen worden verplicht een scheiding teweeg
kunnen brengen tussen in socio-cultureel opzicht begun­
stigde en minder begunstigde leerlingen, en dat de
kinderen van migrerende werknemers daardoor ten aan­
zien van het onderwijs worden uitgerangeerd wanneer zij
niet langer onder de schoolplicht vallen.
Het feit dat een leerling in het middelbaar onderwijs niet
meer dan tweemaal dezelfde klas mag volgen kan inder­
daad een discriminatie van de kinderen van migrerende
werknemers tot gevolg hebben, tenzij er passende maat­regelen voor de school- en beroepskeuze worden getrof­
fen en een verandering van opleiding gerechtvaardigd is
op grond van objectieve redenen.
 Voorts geldt, ten aanzien van de kinderen van migrerende
werknemers die onderdaan zijn van een Lid-Staat van de
Gemeenschap, dat de Lid-Staten van ontvangst:
— krachtens artikel 12 van Verordening (EEG) nr.
1612/68 betreffende het vrije verkeer van werkne­
mers (2) geen voorwaarden voor de toegang tot en de
deelneming aan het onderwijs mogen stellen die
discriminerend zouden zijn ten opzichte van die welke
voor de eigen onderdanen gelden,
— ingevolge Richtlijn 77/486/EEG van de Raad betref­
fende het schoolonderwijs aan kinderen van migre­
rende werknemers (3) door middel van passende
maatregelen moeten zorgen voor hun opneming in het
schoolmilieu en het opleidingsstelsel.
De Commissie heeft ten aanzien van de onderdanen van
de Lid-Staten van de Gemeenschap de in artikel 169
van het EEG-Verdrag bedoelde procedure aanhangig
gemaakt.
De Commissie volgt de tenuitvoerlegging van de resolu­
ties van de Raad op sociaal en onderwijsgebied, en met
name die welke betrekking hebben op de werkloosheid
van de jongeren, waaronder eveneens de onderdanen van
derde landen vallen, met de grootste aandacht.
(») PB nr. C 38 van 15. 2. 1982.
(2) PB nr. L 257 van 19. 10. 1968.
(3) PB nr. L 199 van 6. 8. 1977.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1320/82
van mevrouw Raymonde Dury (S - B)
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(15 oktober 1982)
Betreft: Het volgen van onderwijs door vreemdelingen in
België
Rondschrijven A 82/9 en rondschrijven C 82/10 van de
Belgische ministers van Onderwijs zijn van direct belang
voor het bezoek aan onderwijsinstellingen van buiten­
landse kinderen en studenten.
Het eerste rondschrijven voert een school- of collegegeld
in voor buitenlandse kinderen of studenten wier ouders
niet aan zekere verblijfs- en inkomensvoorwaarden vol­
doen en verplicht de ouders officiële bewijsstukken over
te leggen van de samenstelling van hun gezin en van hun
inkomen.
 Het tweede rondschrijven betreft studenten die twee keer
zijn blijven zitten en een jaar voor de derde keer willen
doen; deze komen niet meer in aanmerking voor subsidie
en worden niet meer tot het schoolgaande deel van de
bevolking gerekend. 31. 1. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 25/25
Hoewel het niet met zoveel woorden gezegd wordt, zullen
vooral kinderen uit minder begunstigde milieus en in het
bijzonder van immigranten de gevolgen van deze maat­
regel ondervinden.
Kan de Raad mededelen of België de andere Lid-Staten
van de Gemeenschap van deze maatregelen op de hoogte
heeft gesteld, zoals is voorgeschreven in punt 4.3 van
het actieprogramma op onderwijsgebied dat de Raad op
9 februari 1976 heeft goedgekeurd? SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1322/82
van mevrouw Yvonne Théobald-Paoli (S - F)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(15 oktober 1982)
Betreft: Diensten voor gratis energiediagnose voor het
midden- en kleinbedrijf en de middelgrote en
kleine industrieën in de Lid-Staten
Antwoord
(20 december 1982)
1. In punt 4.3 van de resolutie waarnaar het geachte
Parlementslid verwijst, wordt bepaald dat het noodzake­
lijk is „de wederzijdse kennis van de verschillende onder­
wijsstelsels in de Gemeenschap te verbeteren en zorg te
dragen voor de voortdurende vergelijking van het beleid,
de ervaringen en de plannen in de Lid-Staten".
 2. In de geest heeft het Onderwijscomité, dat bij
bovengenoemde resolutie is opgericht, herhaaldelijk het
vraagstuk van de studenten uit andere Lid-Staten van de
Gemeenschap aan de orde gesteld. Bijgevolg hebben de
Raad en de ministers van Onderwijs, in het kader van de
Raad bijeen, tijdens hun zitting van 27 juni 1980 wat de
inhoud betreft hun goedkeuring gehecht aan een verslag
dat onder meer betrekking heeft op de toelating van
studenten uit andere Lid-Staten tot instellingen voor
hoger onderwijs. Voorts hebben de Raad en de ministers
van Onderwijs, in het kader van de Raad bijeen, op 24
mei 1982 het verslag van het Onderwijscomité over de
academische erkenning van diploma's en studietijdvak­
ken aangenomen en ingestemd met de oprichting in het
Onderwijscomité van een werkgroep die aan dit comité
verslag moet uitbrengen over:
— de stand van de academische erkenning van de
diploma's en de studietijdvakken in de verschillende
Lid-Staten;
— de sociale en de materiële situatie, alsmede de voor­
waarden inzake inschrijving en opvang voor de
onderdanen van andere Lid-Staten.
Zij hebben het Onderwijscomité opgedragen hun hier­
over verslag uit te brengen.
Inmiddels heeft de betrokken werkgroep reeds twee
vergaderingen gehouden op 16 september en 23 novem­
ber 1982. Een volgende vergadering is vastgesteld op 26
januari 1983.
3. Voor het overige wordt het geachte Parlementslid
verwezen naar het antwoord dat de Raad gegeven heeft
op schriftelijke vraag nr. 1331/81 (*) van de heer
Glinne. ' Het onlangs opgerichte Franse agentschap voor energie­
beheer (Agence francaise pour la maïtrise de l'énergie)
biedt het Franse midden- en kleinbedrijf en de middelgro­
te en kleine industrieën onder meer een gratis energie­
diagnose aan met becijferde voorstellen voor verbeterin­
gen in hun energieverbruik.
 Is het Commissie bekend welke mogelijkheden op dit
gebied de ondernemingen in de andere Lid-Staten heb­
ben?
Voelt zij misschien iets voor een regeling waardoor deze
in Frankrijk reeds aangeboden dienst tot de gehele
Gemeenschap wordt uitgebreid?
Antwoord van de heer Davignon
namens de Commissie
(17 december 1982)
Met name op grond van de resolutie van de Raad van
9 juni 1980 betreffende de nieuwe beleidslijnen op het
gebied van de energiebesparing (*), waarin o.m. de
nadruk wordt gelegd op specifieke steunmaatregelen voor
de kleine en middelgrote ondernemingen, hebben sommi­
ge Lid-Staten systemen op het gebied van de energie­
diagnose ingevoerd. Momenteel is de Commissie op de
hoogte van de volgende activiteiten:
(») PB nr. C 82 van 1. 4. 1982, blz. 7. Bondsrepubliek
Duitsland:
België:
Denemarken:
Frankrijk:
Griekenland:
Ierland:
Italië:
Nederland:
Verenigd Koninkrijk: Financiële steun voor adviezen in
het kader van de energiebus
Energiebus
Kosteloze adviezen
Kosteloze diagnose en aanvullen­
de onderzoeken
Colloquia
Informatiedienst en financiële
steun voor adviezen; deelneming
aan het communautaire program­
ma inzake de energiebus
Energiebus
Financiële steun voor adviezen;
energiebus
Financiële steun voor adviezen. Nr. C 25/26 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 1. 83
Aan het programma van de energiebus, dat in hoofdzaak
bestemd is om de kleine en middelgrote ondernemingen te
helpen energiebesparingen te verwezenlijken, is een aan­
beveling van de Commissie aan de Lid-Staten d.d. 29 juli
1980 (2) gewijd.
In dit programma wordt bepaald dat de deelnemers een
aantal voertuigen (energiebussen) moeten laten rondrij­
den en een organisatie dienen aan te wijzen, die verant­
woordelijk is voor de exploitatie ervan.
Het programma voorziet in de wederzijdse uitwisseling
van informatie en gegevens, die gebaseerd zijn op ener­
giediagnoses.
Ten einde deze uitwisseling te vergemakkelijken heeft de
Commissie in het GCO-Ispra een informatie- en evalua-
tiedienst opgericht, die over een databank beschikt.
 Momenteel nemen acht organisaties uit vijf Lid-Staten
(Bondsrepubliek Duitsland, België, Ierland, Italië, Neder­
land) deel aan het communautaire energiebusprogram-
ma. In totaal zijn er tien energiebussen in dienst.
De adviesdienst van de energiebus, die door de deelne­
mers ter beschikking wordt gesteld, werkt naar gelang
van de gevallen kosteloos, ten dele kosteloos of volledig
tegen betaling.
Aangezien de Commissie de Lid-Staten reeds de raad heeft
gegeven energiebussen te laten rijden, is zij momenteel
niet van plan andere voorstellen te doen.
(») PB nr. C 149 van 18. 6. 1980.
(2) PB nr. L 239 van 12. 9. 1980.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1324/82
van de heer Pierre-Bernard Cousté (DEP - F)
aan de Raad van de Europese Gemeenschappen
(15 oktober 1982)
Betreft: Overlegprocedure ten aanzien van de commu­
nautaire begroting
De Commissie heeft eind 1981 een voorstel tot wijziging
van de overlegprocedure ten aanzien van de communau­
taire begroting gedaan.
Kan de Raad, bijna een jaar na dato, verklaren hoever de
behandeling van de voorstellen gevorderd is en wanneer
hij met het Europese Parlement contact zal opnemen voor
een eventuele gemeenschappelijke verklaring?
Antwoord
(22 december 1982)
De Raad heeft een aanvang gemaakt en gaat voort met de
bestudering van de Commissievoorstellen van 17 decem­ber 1981 tot verbetering van de procedure van overleg
tussen het Europese Parlement, de Raad en de Commis­
sie, die werd ingesteld bij de gemeenschappelijke verkla­
ring van 4 maart 1975.
Aangezien deze overlegprocedure werd ingevoerd bij een
gemeenschappelijke verklaring van de hier voormelde
Instellingen, is voor een eventuele wijziging ervan de
instemming van diezelfde Instellingen vereist.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1328/82
van Lord O'Hagan (ED - GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(15 oktober 1982)
Betreft: Brits lamsvlees
Is het blokkeren van de invoer van Brits lamsvlees door de
Franse Regering in overeenstemming met het EEG-Ver-
drag?
Antwoord van de heer Dalsager
namens de Commissie
(23 december 1982)
* De Commissie meent dat de Lid-Staten het recht hebben
om de nodige controles ter bescherming van de volksge­
zondheid uit te voeren, maar is tevens van oordeel dat alle
controles, en vooral maatregelen die een belemmering
voor het intercommunautaire handelsverkeer vormen, in
verhouding moeten staan tot het risico. Er zijn echter geen
aanwijzingen dat bij de huidige opfokmethoden het
gevaar dreigt dat hormonen of andere stoffen met
thyreostatische werking worden gebruikt voor het opfok­
ken en mesten van schapen. Dit is bevestigd door de
uitslag van de analyses die de Franse diensten hebben
laten uitvoeren.
 De Commissie meent dat de door Frankrijk toegepaste
maatregelen voor de controle op de invoer van schape-
vlees uit het Verenigd Koninkrijk in de gegeven omstan­
digheden niet gewettigd zijn. De Commissie heeft de
Franse Regering verzocht deze maatregelen onmiddellijk
in te trekken, haar op de hoogte te houden van de situatie
en eventueel de getroffen maatregelen mede te delen. De
Commissie behoudt zich het recht voor om de procedure
van artikel 169 van het EEG-Verdrag in te leiden. DE DOUANE-UNIE VAN DE EUROPESE ECONOMISCHE GEMEENSCHAP
Nikolaus VAULONT
Voorwoord van Étienne DAVIGNON
Geconfronteerd met de enorme economische problemen van deze tijd en de weerslag
daarvan op het handelsverkeer, komt de aanwezigheid van de EEG onder andere tot
uitdrukking in een effectieve tenuitvoerlegging van haar beleid op verschillende zeer be­
langrijke gebieden. De Douane-unie vormt daarbij het fundament van het gemeenschap­
pelijk handelsbeleid, het ontwikkelingsbeleid, het gemeenschappelijk landbouwbeleid en
van het beleid dat is gericht op de totstandbrenging van een hechte interne communau­
taire markt.
Door een beeld te geven van de structuur van de Douane-unie en van de politieke doel­
stellingen daarvan, die meestal schuilgaan onder het grote aantal technische regelingen,
en aldus het raderwerk van de Douane-unie zichtbaar te maken, krijgt een groter pu­
bliek inzicht in een van de meest solide grondslagen van de gemeenschappelijke markt.
In dit werk worden niet alleen de verschillende etappen van de ontwikkeling van de
Douane-unie sinds 1958 geschetst, maar wordt ook gewezen op een aantal dynamische
elementen, die de ontwikkeling van de Douane-unie in de toekomst gunstig kunnen
beïnvloeden, vooral voor wat betreft de voor een ieder duidelijkere totstandbrenging van
het vrije verkeer van goederen in de Gemeenschap.
 Nikolaus Vaulont — geboren in 1937 — Doctor in de rechten (universiteit van Bonn) — trad in
1967 in dienst van het Bondsministerie van Financiën van de BR Duitsland en is sinds 1971 ambte­
naar bij de Commissie van de EEG, thans als assistent van de directeur-generaal van de Dienst
Douane-unie.
Uitgegeven in het Deens, Duits, Engels, Frans, Grieks, Italiaans, Nederlands, Portugees en Spaans.
ISBN 92-825-1914-7
Catalogusnummer: CB-30-80-205-NL-C
Vastgestelde prijzen in Luxemburg (exclusief BTW): 3,70 Ecu; 150 Bfr.; 10 Fl.
BUREAU VOOR OFFICIËLE PUBLIKATIES DER EUROPESE GEMEENSCHAPPEN
Boite postale 1003, L-2985 Luxembourg DE RECHTSORDE VAN DE GEMEENSCHAP
Jean-Victor LOUIS
De Europese Gemeenschappen zijn niet enkel een discussie- en onderhandelingsforum
voor de staten. De institutionele opzet van de Gemeenschappen die, vergeleken met de
klassieke internationale organisaties, een veel ingewikkelder en oorspronkelijker karakter
heeft, levert een groot aantal wettelijke voorschriften op waarop meestal rechtstreeks een
beroep kan worden gedaan door de rechters in de Lid-Staten. Het Hof van Justitie van
de drie Gemeenschappen krijgt jaarlijks meer werk om deze rechters de nodige ophelde­
ring te verschaffen over de interpretatie van het gemeenschapsrecht en om te beslissen in
conflicten tussen de instellingen en particulieren of tussen de instellingen en de Lid-Sta­
ten. Kortom, de Gemeenschap vormt een unieke rechtsorde, met een zeer verfijnde
structuur die dagelijks meer ingrijpt in de economische en sociale realiteit van de Lid-
Staten, doch die nog grotendeels miskend wordt.
Deze publikatie over „de rechtsorde van de Gemeenschap" van Jean-Victor Louis,
hoogleraar aan de Université libre de Bruxelles, wordt uitgegeven door de Commissie
van de Europese Gemeenschappen en is bedoeld om in kort bestek inzicht te krijgen in
de voornaamste karakteristieken ervan. Vanwege haar nauwkeurige informatie en de kri­
tische opzet kan zij eveneens voor juristen van nut zijn.
 Jean-Victor Louis — Geboren op 10 januari 1938 — Geaggregeerd in het volkenrecht aan de Vrije
Universiteit te Brussel (ULB), 1969 — Gewoon hoogleraar in gemeenschapsrecht aan de ULB —
Voormalig directeur en directeur voor Researchwerk aan het Instituut voor Europese studies van de
ULB — Directeur van de Cahiers de droit europeen — Chef van de juridische dienst van de Natio­
nale Bank van België — Auteur van „Les règlements de la Communauté économique européenne",
alsmede in samenwerking met anderen onder leiding van Jacques Mégret, van ,,Le droit de la Com­
munauté économique européenne" waarvan al negen banden verschenen zijn.
Uitgegeven in het Deens, Duits, Engels, Frans, Grieks, Italiaans, Nederlands, Portugees en Spaans.
ISBN 92-825-1056-5
Catalogusnummer: CB-28-79-407-NL-C
Vastgestelde prijzen in Luxemburg (exclusief BTW): 3,70 Ecu; 150 Bfr.; 10 Fl.
BUREAU VOOR OFFICIËLE PUBLIKATIES DER EUROPESE GEMEENSCHAPPEN
Boite postale 1003, L-2985 Luxembourg.
 Publikatieblad
van de Europese Gemeenschappen ISSN 0378 - 7079
C 25
26e jaargang
31 januari 1983
Uitgave
in de Nederlandse taal Mededelingen en bekendmakingen
Inhoud I Mededelingen
Europees Parlement
Schriftelijke vragen met antwoord:
nr. 2025 / 80 van de heer André Damseaux aan de Commissie
Betreft: Wettelijke vergunning voor het besturen van jachten en sport- of pleziervaartuigen
(aanvullend antwoord) 1
nr. 831/82 van de heer Aart Geurtsen aan de Commissie
Betreft: Vrijstelling van BTW voor instellingen van syndicale aard 1
nr. 833/82 van de heer Roger-Gérard Schwartzenberg aan de Commissie
Betreft: Advies van het Parlement inzake de vijfde richtlijn en de richtlijn-Vredeling 2
nr. 983/82 van de heer Michael Welsh aan de Commissie
Betreft: Ontwikkeling van de gemeenschappelijke markt 3
nr. 997/82 van de heer Vincent Ansquer aan de Commissie
Betreft: Uitvoering van het mandaat van 30 mei op het gebied van de gemeenschappelijke
beleidsvormen 4
nr. 1051/82 van de heer Fernand Herman aan de Commissie
Betreft: De Europese markt voor zout 4
nr. 1102/82 van de heer Stanley Johnson aan de Commissie
Betreft: Milieubescherming 5
nr. 1103/82 van de heer Stanley Johnson aan de Commissie
Betreft: Europees Milieufonds 5
nr. 1125/82 van de heer Sean Flanagan aan de Commissie
Betreft: Steun voor de filmindustrie in de Gemeenschap 6
nr. 1133/82 van de heer Pierre-Bernard Cousté aan de Raad
Betreft: Voorstellen van de Commissie over arbeidsaangelegenheden en sociale zaken 6
1 (Vervolg z.o.z.) Inhoud (vervolg) nr. 1143/82 van de heer Jens-Peter Bonde aan de Commissie
Betreft: Overeenkomsten tussen Lid-Staten en derde landen 7
nr. 1162/82 van mevrouw Ien van den Heuvel en de heer Eisso Woltjer aan de
Commissie
Betreft: Acties in Zuid-Frankrijk tegen import van Spaanse produkten 7
nr. 1164/82 van mevrouw Magdalene Hoff aan de Commissie
Betreft: Invoer van staal uit landen van het Oostblok 8
nr. 1173/82 van de heer Jens-Peter Bonde aan de Raad
Betreft: Nieuwe verplichtingen voor de Lid-Staten 8
nr. 1175/82 van de heer Jens-Peter Bonde aan de Raad
Betreft: Vetorecht 9
nr. 1176/82 van de heer Jens-Peter Bonde aan de Raad
Betreft: Bindende besluiten 9
nr. 1186/82 van de heer Jens-Peter Bonde aan de Raad
Betreft: Verdragsbepalingen 9
nr. 1190/82 van de heer Jens-Peter Bonde aan de Raad
Betreft: Het Verdrag van Rome 9
nr. 1192/82 van de heer Jens-Peter Bonde aan de Raad
Betreft: Het Akkoord van Luxemburg 9
Gecombineerd antwoord op de schriftelijke vragen nrs.  1175/82, 1176/82, 1186/82,
1190/82 en 1192/82 10
nr. 1177/82 van de heer Jens-Peter Bonde aan de Raad
Betreft: Deense soevereiniteit naar de EG 10
nr. 1182/82 van de heer Jens-Peter Bonde aan de Raad
Betreft: Externe onderhandelingsbevoegdheden 10
nr. 1184/82 van de heer Jens-Peter Bonde aan de Raad
Betreft: Artikel 4 van het EEG-Verdrag 10
nr. 1196/82 van de heer Jens-Peter Bonde aan de Raad
Betreft: Maximumtarief 11
nr. 1200/82 van de heer Jens-Peter Bonde aan de Raad
Betreft: Artikel 119 van het Verdrag van Rome 11
nr. 1211/82 van de heer Eisso Woltjer aan de Commissie
Betreft: Het tongbestand van de Noordzee 11
nr. 1215/82 van de heer Willy Vernimmen aan de Raad
Betreft: Amerikaanse maatregelen tegen twee Franse bedrijven 13
nr. 1218/82 van de heer Pierre-Bernard Cousté aan de Commissie
Betreft: Vestigingsplaats van het Europese Merkenbureau 13
nr. 1220/82 van de heer Pierre-Bernard Cousté aan de Raad
Betreft: Onderhandelingen ter vereenvoudiging van de vrije dienstverlening in verzekeringen ... 13
nr. 1222/82 van mevrouw Winifred Ewing aan de Commissie
Betreft: Steun van de Gemeenschap aan minderheidsculturen 14
nr. 1242/82 van de heer Manlio Cecovini aan de Commissie
Betreft: Harmonisatie van de nationale wetgevingen inzake vivisectie 15
(Vervolg op blz. 3 van de omslag) Inhoud (vervolg) nr. 1249/82 van de heer Roland Boyes aan de Raad
Betreft: Invoer van elektronische apparatuur- 15
nr. 1253/82 van de heer Ernest Glinne aan de Commissie
Betreft: Het vrijhandelsbeginsel 16
nr. 1271/82 van de heer Hemmo Muntingh aan de Commissie
Betreft: Richtlijn inzake het behoud van de vogelstand 16
nr. 1272/82 van mevrouw Yvette Fuillet aan de Commissie
Betreft: Regeling voor geïntegreerde programma's 17
nr. 1281/82 van de heer Robert Moreland aan de Commissie
Betreft: Elektriciteit uit hydro-elektrische centrales met gering verval in de Gemeenschap 17
nr. 1290/82 van de heer Yves Galland aan de Commissie
Betreft: Inbreuken op het vrije mededingingsbeginsel 19
nr. 1294/82 van de heer Pierre-Bernard Cousté aan de Commissie
Betreft: Italiaanse staalproduktie 20
nr. 1299/82 van de heer Jens-Peter Bonde aan de Commissie
Betreft: Hogere belasting op auto's 20
nr. 1302/82 van Sir John Stewart-Clark aan de Commissie
Betreft: Loon- en salarisraden 21
nr. 1303/82 van de heer Karl von Wogau aan de Commissie
Betreft: Invoerverbod van een artikel dat in een andere Lid-Staat op wettige wijze wordt
vervaardigd en in de handel gebracht, op grond van paragraaf 3 van de Duitse UWG 21
nr.  Daarentegen is voor de besturing van jachten en sport- of
pleziervaartuigen op kanalen, in havens en op zee de
situatie heel wat minder duidelijk. In sommige Lid-Staten
is zelfs geen enkel examen vereist. Kan de Commissie een
overzicht van deze toestand per Lid-Staat geven?
Aanvullend antwoord van de heer Contogeorgis
namens de Commissie
(17 december 1982)
Als aanvulling op het antwoord van 17 december 1981 (l)
deelt de Commissie het geachte Parlementslid mede dat
op dit ogenblik alleen de Belgische, Engelse, Deense,
Griekse en Duitse administraties hebben gereageerd op de
door haar diensten ondernomen stappen.
Uit de verstrekte gegevens blijkt dat in slechts twee
Lid-Staten, namelijk de Bondsrepubliek Duitsland (in
duidelijk omschreven gevallen) en Griekenland, een
examen moet worden afgelegd ter verkrijging van een
vergunning voor het besturen van een jacht of een
pleziervaartuig. In het Verenigd Koninkrijk, Denemar­ken en België worden dergelijke vergunningen op eenvou­
dig verzoek, dus zonder examen, afgeleverd.
0) PB nr. C 153 van 22. 6. 1981.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 831/82
van de heer Aart Geurtsen (L - NL)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(5 juli 1982)
Betreft: Vrijstelling van BTW voor instellingen van
syndicale aard
In artikel 13, sub A, eerste lid, punt 1, van de zesde
BTW-richtlijn is een vrij stelling opgenomen voor diensten
en nauw daarmee samenhangende goederenleveringen
ten behoeve van hun leden in het collectief belang tegen
een statutair vastgestelde contributie door o.m. instellin­
gen zonder winstoogmerk met doeleinden van syndicale
aard, mits deze vrijstelling niet tot concurrentievervalsing
kan leiden. Op grond van bijlage G, punt 2, van deze
richtlijn kunnen bedoelde instellingen gedurende een
driejarige overgangsperiode (die is verstreken op
31 december 1981) opteren voor het ondernemerschap,
zodat de bedoelde vrijstelling niet op hen van toepas­
sing is.
 Problemen zijn gerezen rond de betekenis van de term
„syndicaal", waarvoor in de Engelse versie de term
„trade-union" wordt gebezigd. Op grond van deze laatste
term wordt er in twee Lid-Staten vanuit gegaan, dat de
vrijstelling alleen van toepassing is op organisaties van
werknemers. In andere Lid-Staten, waaronder Neder­
land, menen de fiscale autoriteiten dat de vrijstelling zich
ook uitstrekt tot organisaties van ondernemers, zodat
hun keuzemogelijkheid door het verstrijken van de
overgangstijd is beëindigd. Nr. C 25/2 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 1. 83
Dit leidt niet alleen tot verschillen tussen de Lid-Staten op
het enige belastinggebied, dat in ieder geval voor wat
betreft de grondslagen der belastingheffing geacht wordt
vrijwel volledig te zijn geharmoniseerd, maar bovendien
tot strijd met het uitgangspunt van de BTW-heffing,
aangezien bij ondernemersorganisaties, waarvan de leden
belastingplichtig zijn, hun niet-belastingplicht de niet-te-
rugvorderbaarheid van de voorbelasting tot gevolg heeft
en aldus binnen de ondernemersketen een cumulatief
effect veroorzaakt. Vooral met het oog op dit laatste lijkt
de enige juiste interpretatie van hoger genoemd artikel 13,
sub A, eerste lid, punt 1, te zijn, dat de vrijstelling zich
beperkt tot werknemersorganisaties, zoals dat ook in de
Engelse tekst tot uitdrukking is gebracht.
 Wil de Commissie, ter beëindiging van de op dit gebied
bestaande misverstanden en verschillen, duidelijk en
expliciet verklaren, dat tot de instellingen zonder win­
stoogmerk met doeleinden van syndicale aard, genoemd
in artikel 13, sub A, eerste lid, punt 1, van de zesde
BTW-richtlijn, alleen behoren organisaties van werkne­
mers en dat bijgevolg de daar geregelde vrijstelling niet
van toepassing is op ondernemersorganisaties, zodat deze
ook na het verstrijken van de in punt 2 van bijlage G
genoemde overgangstijd kunnen (blijven) opteren voor
het ondernemerschap?
Antwoord van de heer Tugendhat
namens de Commissie
(21 december 1982)
De Commissie is op de hoogte van de taalverschillen in de
tekst van artikel 13, sub A.l .1, van de zesde BTW-richt­
lijn. In sommige versies komt het woord „syndicaal"
voor, dat verscheidene betekenissen heeft, terwijl in
andere de zeer nauwkeurige term „trade union" wordt
gebruikt.
De Commissie is van mening dat deze verschillen geen
praktische gevolgen zouden moeten hebben voor instel­
lingen zonder winstoogmerk (beroepsorganisaties, werk­
gevers- of werknemersorganisaties) die hun activiteit
beperken tot het behartigen van de collectieve belangen
van hun leden. In dat geval handelen deze instellingen
immers als de emanatie van de collectiviteit van hun leden
en geven de door deze laatste overgemaakte bijdragen
derhalve vaste vorm aan het Lidmaatschap van een
vereniging, zonder als tegenprestatie voor verleende
diensten te gelden. Deze organisaties vallen derhalve
buiten het toepassingsgebied van de BTW.
Bovengenoemde organisaties die zich niet uitsluitend
bezighouden met de collectieve vertegenwoordiging van
hun leden zijn wel aan de belasting onderworpen wanneer
de geïnde bijdragen in feite de tegenprestatie vormen voor
persoonlijke dienstverlening aan hun leden.
 Het standpunt van de Commissie ter zake werd door het
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
bevestigd in de zaken 154/80 (») en 89/81 (2). In zaak 89/81 verklaarde het Hof het volgende: „Wan­
neer iemands werkzaamheden uitsluitend bestaan in het
verschaffen van prestaties zonder directe tegenprestatie,
ontbreekt een belastinggrondslag; deze prestaties om niet
zijn dus niet onderworpen aan de belasting over de
toegevoegde waarde.".
In zaak 154/80 verklaarde het Hof dat om te bepalen of
er vergoeding voor verleende diensten is, een dergelijke
vergoeding in een geldbedrag moet kunnen worden
uitgedrukt.
Dit is de context waarin de draagwijdte van de vrijstelling
als bepaald in artikel 13, sub A. 1.1, van de zesde richtlijn
moet worden beschouwd en derhalve conclusies uit de
door het geachte Parlementslid aangehaalde taalverschil­
len dienen te worden getrokken.
Op grond van bovenstaande analyse is de Commissie van
mening dat de invloed van dergelijke verschillen vermoe­
delijk gering is aangezien zij waarschijnlijk alleen betrek­
king hebben op aan hun leden verschafte diensten van
beroeps- of werkgeversorganisaties die:
— aan de belasting zijn onderworpen;
— statutaire bijdragen innen die als tegenprestatie voor
dergelijke diensten kunnen worden beschouwd.
Het ligt derhalve niet in de bedoeling van de Commissie
een wijziging van de richtlijn in de door het geachte
Parlementslid gewenste zin voor te stellen.
(J) Jurisprudentie van het Hof van Justitie 1981, blz. 445.
(2) Nog niet gepubliceerd.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 833/82
van de heer Roger-Gérard Schwartzenberg (S - F)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(5 juli 1982)
Betreft: Advies van het Parlement inzake vijfde richtlijn
en de richtlijn-Vredeling
De Commissie van de Gemeenschappen heeft al diverse
malen beweerd dat zij nauwgezet rekening zal houden
met de adviezen van het Europese Parlement en van het
Economisch en Sociaal Comité over de inspraak in de
Europese naamloze vennootschap en met de richtlijn
inzake de voorlichting van werknemers in multinationale
ondernemingen.
Is de Commissie, nu die adviezen inmiddels genoegzaam
bekend zijn, voornemens haar oorspronkelijke voorstel­
len in te trekken en daarvoor in de plaats de amendemen­
ten aan te houden van het Parlement en van het Comité op
basis van artikel 149 van het EEG-Verdrag, alvorens de
tekst ter goedkeuring aan de Raad voor te leggen? 31. 1. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 25/3
Antwoord van de heer Richard
namens de Commissie
(21 december 1982)
Naar aanleiding van het advies dat het Europese Parle­
ment op 11 mei 1982 uitbracht over het voorstel voor een
vijfde richtlijn betreffende de structuur van de naamloze
vennootschap en de medezeggenschap van werkne­
mers (1), deelde de Commissie het Parlement op 15
september 1982 mede welk gevolg zij voornemens is aan
dit advies te geven, namelijk het voorleggen aan de Raad
van een gewijzigd voorstel dat in ruime mate rekening
houdt met de standpunten van het Parlement.
Wat het voorstel voor een richtlijn inzake de voorlichting
en de raadpleging van de werknemers in ondernemingen
met een ingewikkelde en in het bijzonder een transnatio­
nale structuur (2) betreft, stemde het Parlement op 13
oktober 1982 over de amendementen op dat voorstel en
moet het zich nog over de ontwerp-resolutie uitspreken.
 Op 17 november 1982 heeft de Commissie het Europese
Parlement medegedeeld wat zij, in het licht van de door
het Parlement goedgekeurde wijzigingen, met haar voor­
stel denkt te doen.
0) PB nr. C 131 van 13. 12. 1972.
(2) PB nr. C 297 van 15. 11. 1980.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 983/82
van de heer Michael Welsh (ED - GB)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(6 augustus 1982)
Betreft: Ontwikkeling van de gemeenschappelijke
markt
1. Hoelang wacht de Commissie reeds op goedkeuring
door de Raad van haar voorstellen inzake de aansprake­
lijkheid van fabrikanten voor hun produkten,
— misleidende reclame,
— huis-aan-huis verkoop?
2. Verwacht zij dat deze drie ontwerp-richtlijnen voor
het einde van 1982 zullen worden goedgekeurd?
3. Acht de Commissie de drie richtlijnen essentieel
voor de totstandkoming van de gemeenschappelijke
markt, gezien het feit dat zij zelfheeft toegegeven dat er in
1981 ten minste tweemaal zoveel belemmeringen van het
vrije verkeer van goederen waren als in de jaren daar­
voor (*)?
4. Is de Commissie voornemens, gezien de tijd die de
Raad voor de goedkeuring van voorstellen nodig heeft,
deze drie voorstellen in te trekken? 5. Wat vindt de Commissie van het antwoord dat de
fungerend Voorzitter van de Raad op 10 maart jl. (2) op
de mondelinge vraag van de heer Welsh (H-741/81) gaf,
namelijk dat de Raad zich niet over het belang of over
andere aspecten van de drie ontwerp-richtlijnen kon
uitspreken, omdat zij nog bij het COREPER in behand-
ling waren?
6. Is de Commissie het ermee eens dat dit aantoont dat
er een ernstige lacune bestaat in de communautaire
besluitvormingsprocedure, die ertoe leidt dat de ambte­
naren van het COREPER en zijn subcommissies zich de
bevoegdheid aanmeten een belangrijke beleidsbeslissing
te nemen en - soms jarenlang - over bepaalde kwesties
van gedachten te wisselen zonder inachtneming en
bespreking van de richtsnoeren van ministers?
7. Is zij voornemens voorstellen in te dienen om
hieraan een einde te maken?
8. Is zij voornemens in al haar toekomstige voorstellen
een uiterste datum op te nemen na overschrijding waar­
van het betrokken voorstel automatisch wordt ingetrok­
ken indien het niet door de Raad met gekwalificeerde
meerderheid van stemmen is aangenomen?
9. Heeft zij de invloed van deze zaken op de Europese
publieke opinie overwogen?
(») Doe. COM(81) 313 van 17. 6. 1981.
 (2) Handelingen van het Europese Parlement nr. 1-282 (maart
1982), blz. 128.
Antwoord van de heer Narjes
namens de Commissie
(16 december 1982)
1. De ontwerp-richtlijn inzake produktenaansprake-
lijkheid is op 23 juli 1976 door de Commissie bij de Raad
ingediend 0). De Raad heeft deze richtlijn op 31 januari
1980 in behandeling genomen en het verloop van de
daarop betrekking hebbende besprekingen biedt een
normaal beeld.
De ontwerp-richtlijn inzake misleidende en oneerlijke
reclame werd op 27 februari 1978 door de Commissie bij
de Raad ingediend, die op 24 april 1979 met de
bespreking ervan is aangevangen.
De ontwerp-richtlijn inzake huis-aan-huisverkoop is op
5 januari 1977 door de Commissie bij de Raad inge­
diend (2), waar deze op 15 december 1977 in behandeling
is genomen.
2. De richtlijn inzake huis-aan-huisverkoop kan, naar
zich laat aanzien, nog tegen eind 1982 definitief worden
vastgesteld.
3. Ja. De drie genoemde richtlijnen zijn niet alleen van
belang vanuit het oogpunt van totstandkoming van de
gemeenschappelijke markt, omdat daarmee mededin­
gingsdistorsies worden weggenomen, maar ook vanuit Nr. C 25/4 Püblikatieblad van de Europese Gemeenschappen 31. 1. 83
dat van de consumentenbescherming. De drie richtlijnen
zijn dan ook in zowel het eerste (3) als in het tweede (4)
EEG-consumentenprogramma opgenomen, die door het
Europese Parlement, het Economisch en Sociaal Comité
en de Raad zijn goedgekeurd.
4. Neen. De Commissie heeft niet het voornemen deze
voorstellen in te trekken.
5 t/m 9. Het geachte Parlementslid realiseert zich
ongetwijfeld, dat, aangezien de in deze ontwerp-richtlij-
nen aan de orde zijnde problematiek complex van aard is,
bespreking ervan in de Raad dikwijls veel - in de ogen
van het Europese publiek wel eens te veel - tijd vergt.
Aangezien de ontwerp-richtlijnen op artikel 100,
EEG-Verdrag, berusten, dienen zij met eenparigheid van
stemmen te worden vastgesteld.
 De Commissie is niet voornemens om in al haar toekom­
stige voorstellen een vervaltermijn op te nemen, zodat
haar voorstellen automatisch, na verstrijken van die
termijn, geacht moeten worden te zijn ingetrokken.
(!) PB nr. C 241 van 14. 10. 1976.
(2) PBnr. C 70 van 21. 3. 1978.
(3) PB nr. C 92 van 25. 4. 1975.
(«) PBnr. C 133 van 3. 6. 1981.
SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 997/82
van de heer Vincent Ansquer (DEP - F)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(6 augustus 1982)
Betreft: Uitvoering van het mandaat van 30 mei op het
gebied van de gemeenschappelijke beleids­
vormen
Wat denkt de Commissie te doen om de mogelijkheid te
scheppen dat de gemeenschappelijke beleidsvormen zich
in het kader van de uitvoering van het mandaat van 30
mei ten volle kunnen ontplooien, met name op het gebied
van het energiebesparingsbeleid, het onderzoek, de indus­
trie, de innovatie en het regionaal beleid?
Antwoord van de heer Thorn
namens de Commissie
(15 december 1982)
Voor de uitvoering van het mandaat heeft de Commissie
activiteiten ontwikkeld, die zich over drie fasen uit­
strekken.
 Tijdens de eerste fase heeft de Commissie de grote lijnen
vastgesteld van maatregelen die dienen te worden geno­
men om het mandaat van 30 mei 1980 uit te voeren. In
deze beleidslijnen wordt rekening gehouden met een
analyse van de huidige toestand in de Gemeenschap en
met de te verwachten ontwikkeling van de Europese inte­
gratie. Zij zijn vastgesteld in het verslag dat de Commissie
op 24 juni 1981 heeft opgesteld. Tijdens de tweede fase heeft de Commissie haar beleids­
lijnen aan de hand van een reeks mededelingen (*) nader
omschreven en toegelicht. Hierin wordt uiteengezet wat
ten aanzien van de belangrijkste gebieden van werkzaam­
heid de strategie zou kunnen zijn van de Gemeenschap om
een antwoord te geven op de huidige moeilijkheden en
uitdagingen. Deze mededelingen hebben betrekking op de
energie, de industriële innovatie, de industriële ontwik­
keling, het wetenschappelijke en technische onderzoek,
de landbouw, de herziening van het Europees Fonds voor
Regionale Ontwikkeling, de ontwikkeling van de Mid-
dellandse-Zeegebieden, het scheppen van werkgelegen­
heid. De Commissie heeft bovendien in haar ontwerp
voor het vijfde programma voor het economisch beleid op
middellange termijn onderstreept, met welke prioriteiten
rekening dient te worden gehouden bij het voeren van het
communautaire economisch beleid met het oog op het
bereiken van met elkaar overeenstemmende doelstellin­
gen. Zij heeft eveneens medegedeeld welke haar ideeën
zijn om de binnenlandse markt te versterken, aangezien
de exploitatie hiervan bepalend is voor het succes van de
Europese integratie en voor de ontwikkeling van een
krachtig commercieel beleid.
 Wat ten slotte de derde fase van activiteiten betreft, deze
omvat concrete maatregelen. Zij moet door middel van
concrete voorstellen en eventueel door teksten van regle­
mentaire aard gebruik maken van de verschillende ele­
menten die, volgens de Commissie, een respons kunnen
vormen op de vraagstukken in verband met het mandaat.
De ongelijke complexiteit van de ontwerpen en de
verschillen in politieke rijpheid van de voorgestelde
oplossingen rechtvaardigen voor elk dossier een afwikke­
ling op grond van zijn eigen merites.
De Commissie is van plan haar maatregelen voort te
zetten met het oog op de verdere toepassing van de
gemeenschappelijke beleidslijnen, die zij ter uitvoering
van het mandaat van 30 mei 1980 heeft voorgesteld. Zij
spreekt de wens uit dat het Europese Parlement steun
verleent aan de voorstellen die met het oog op de
goedkeuring door de Raad in dit kader zijn genomen.
(*) Supplement 4/81 bij het Bulletin van de Europese Gemeen­
schappen.
 SCHRIFTELIJKE VRAAG Nr. 1051/82
van de heer Fernand Herman (PPE - B)
aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(13 augustus 1982)
Betreft: De Europese markt voor zout
De Franse Regering heeft in verband met de voorgenomen
opening van een zoutmijn in de Elzas met een produktie-
capaciteit van 300 000 tot 500 000 ton zout per jaar, er
herhaaldelijk op gewezen dat zij de hoeveelheid gezuiverd
zout die door de kalimijnen van de Elzas op de Franse 31. 1. 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. C 25/5
markt zou mogen worden verkocht, tot 100 000 ton zou
beperken. In dit verband heeft de Franse minister voor
Milieuzaken tijdens de indiening van de begroting van
zijn Ministerie bij de Senaat op 30 november 1981
verklaard dat de in de Elzas aan te leggen zoutmijn niet
meer dan 100 000 ton op de Franse markt zou mogen
afzetten (Journal Officiel - Débats du Sénat, blz. 3374).
Op 16 februari 1982 heeft de Franse premier opnieuw
gezegd dat niet meer dan 100 000 ton zout (uit de
zoutmijn in de Elzas) jaarlijks in Frankrijk mag worden
verkocht.
Deze contingentering van de verkoop op de Franse markt
betekent dat de rest van de produktie, te weten 200 000
tot 400 000 ton per jaar, moet worden uitgevoerd.
Aangezien het aandeel van de vervoerkosten in de
zoutprijs hoog is, zal dit restant in zijn totaliteit in de
aangrenzende landen, Lid-Staten van de EEG, moeten
worden afgezet.
