None
Gevoegde zaken C‑482/13, C‑484/13, C‑485/13 en C‑487/13


Unicaja Banco S.A.
tegen


José Hidalgo Rueda e.a.
en


Caixabank S.A.
tegen


Manuel María Rueda Ledesma e.a.
 (verzoeken van de Juzgado de Primera Instancia e Instrucción de Marchena om een prejudiciële beslissing)
„Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 93/13/EEG — Overeenkomsten tussen verkopers en consumenten — Hypotheekovereenkomsten — Vertragingsrentebedingen — Oneerlijke bedingen — Procedure van hypothecair beslag — Matiging van de rente — Bevoegdheden van de nationale rechter”
Samenvatting – Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 21 januari 2015


Bescherming van de consument – Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten – Richtlijn 93/13 – Vaststelling van de oneerlijkheid van een beding – Strekking – Nationale regeling volgens welke de nationale rechter ermee kan volstaan, de hoogte van de op grond van dat beding aan de consument in rekening gebrachte boete te matigen – Ontoelaatbaarheid
(Richtlijn 93/13 van de Raad, art. 6, lid 1)


Bescherming van de consument – Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten – Richtlijn 93/13 – Vaststelling van de oneerlijkheid van een beding – Strekking – Herziening van de inhoud van een oneerlijk beding door de nationale rechter – Ontoelaatbaarheid – Vervanging, door de nationale rechter, van een oneerlijk beding door een nationale bepaling van aanvullend recht – Toelaatbaarheid – Voorwaarden
(Richtlijn 93/13 van de Raad, vierentwintigste overweging en art. 6, lid 1, en 7, lid 1)


Bescherming van de consument – Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten – Richtlijn 93/13 – Oneerlijk beding in de zin van artikel 3 – Beoordeling van de oneerlijkheid door de nationale rechter – Criteria
(Richtlijn 93/13 van de Raad, art. 3, lid 1, en 4, lid 1)


Bescherming van de consument – Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten – Richtlijn 93/13 – Vaststelling van de oneerlijkheid van een beding – Strekking – Procedure van hypothecair beslag – Nationale regeling die de nationale rechter verplicht tot herberekening van het bedrag dat verschuldigd is uit hoofde van een beding dat voorziet in een vertragingsrente die meer bedraagt dan de wettelijke rente – Toelaatbaarheid – Voorwaarden
(Richtlijn 93/13 van de Raad, art. 3, lid 1, en 6, lid 1)




 Zie de tekst van de beslissing.
 (cf. punten 28, 29)


 Zie de tekst van de beslissing.
(cf. punten 30‑33)


 Zie de tekst van de beslissing.
(cf. punten 37, 38)


 Artikel 6, lid 1, van richtlijn 93/13 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale bepaling op grond waarvan de nationale rechter bij wie een hypothecaire executieprocedure aanhangig is, moet gelasten dat de bedragen die verschuldigd zijn uit hoofde van een in een hypothecaire leningsovereenkomst opgenomen beding dat voorziet in een vertragingsrente die meer bedraagt dan driemaal de wettelijke rente, zodanig worden herberekend dat de vertragingsrente onder dat drempelbedrag blijft, mits de toepassing van die nationale bepaling:





—


de beoordeling door de nationale rechter van de oneerlijkheid van een dergelijk beding onverlet laat, en








—


niet belet dat de rechter dat beding buiten toepassing laat indien hij tot de bevinding komt dat het „oneerlijk” is in de zin van artikel 3, lid 1, van de richtlijn.
De vaststelling van een wettelijk drempelbedrag belet immers niet dat de nationale rechter aan wie een in een overeenkomst opgenomen vertragingsrentebeding wordt voorgelegd waarbij de vertragingsrente lager is dan het in het nationale recht bedoelde drempelbedrag, toetst of dat beding mogelijk oneerlijk is in de zin van artikel 3 van richtlijn 93/13. Een vertragingsrente van minder dan driemaal de wettelijke rente kan dus niet zonder meer worden aangemerkt als eerlijk in de zin van die richtlijn. Wanneer de in een beding van een hypothecaire leningsovereenkomst vastgelegde vertragingsrente meer bedraagt dan het in het nationale recht bedoelde drempelbedrag en op grond van dat recht moet worden beperkt, mag dat niet beletten dat de nationale rechter, naast deze matiging, ook alle gevolgen verbindt aan de eventuele oneerlijkheid, volgens richtlijn 93/13, van het vertragingsrentebeding en het beding indien nodig vernietigt.
 (cf. punten 40‑42 en dictum)




Gevoegde zaken C‑482/13, C‑484/13, C‑485/13 en C‑487/13


Unicaja Banco S.A.
tegen


José Hidalgo Rueda e.a.
en


Caixabank S.A.
tegen


Manuel María Rueda Ledesma e.a.
 (verzoeken van de Juzgado de Primera Instancia e Instrucción de Marchena om een prejudiciële beslissing)
„Prejudiciële verwijzing — Richtlijn 93/13/EEG — Overeenkomsten tussen verkopers en consumenten — Hypotheekovereenkomsten — Vertragingsrentebedingen — Oneerlijke bedingen — Procedure van hypothecair beslag — Matiging van de rente — Bevoegdheden van de nationale rechter”
Samenvatting – Arrest van het Hof (Eerste kamer) van 21 januari 2015


Bescherming van de consument – Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten – Richtlijn 93/13 – Vaststelling van de oneerlijkheid van een beding – Strekking – Nationale regeling volgens welke de nationale rechter ermee kan volstaan, de hoogte van de op grond van dat beding aan de consument in rekening gebrachte boete te matigen – Ontoelaatbaarheid
(Richtlijn 93/13 van de Raad, art. 6, lid 1)


Bescherming van de consument – Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten – Richtlijn 93/13 – Vaststelling van de oneerlijkheid van een beding – Strekking – Herziening van de inhoud van een oneerlijk beding door de nationale rechter – Ontoelaatbaarheid – Vervanging, door de nationale rechter, van een oneerlijk beding door een nationale bepaling van aanvullend recht – Toelaatbaarheid – Voorwaarden
(Richtlijn 93/13 van de Raad, vierentwintigste overweging en art. 6, lid 1, en 7, lid 1)


Bescherming van de consument – Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten – Richtlijn 93/13 – Oneerlijk beding in de zin van artikel 3 – Beoordeling van de oneerlijkheid door de nationale rechter – Criteria
(Richtlijn 93/13 van de Raad, art. 3, lid 1, en 4, lid 1)


Bescherming van de consument – Oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten – Richtlijn 93/13 – Vaststelling van de oneerlijkheid van een beding – Strekking – Procedure van hypothecair beslag – Nationale regeling die de nationale rechter verplicht tot herberekening van het bedrag dat verschuldigd is uit hoofde van een beding dat voorziet in een vertragingsrente die meer bedraagt dan de wettelijke rente – Toelaatbaarheid – Voorwaarden
(Richtlijn 93/13 van de Raad, art. 3, lid 1, en 6, lid 1)




 Zie de tekst van de beslissing.
 (cf. punten 28, 29)


 Zie de tekst van de beslissing.
(cf. punten 30‑33)


 Zie de tekst van de beslissing.
(cf. punten 37, 38)


 Artikel 6, lid 1, van richtlijn 93/13 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten moet aldus worden uitgelegd dat het zich niet verzet tegen een nationale bepaling op grond waarvan de nationale rechter bij wie een hypothecaire executieprocedure aanhangig is, moet gelasten dat de bedragen die verschuldigd zijn uit hoofde van een in een hypothecaire leningsovereenkomst opgenomen beding dat voorziet in een vertragingsrente die meer bedraagt dan driemaal de wettelijke rente, zodanig worden herberekend dat de vertragingsrente onder dat drempelbedrag blijft, mits de toepassing van die nationale bepaling:





—


de beoordeling door de nationale rechter van de oneerlijkheid van een dergelijk beding onverlet laat, en








—


niet belet dat de rechter dat beding buiten toepassing laat indien hij tot de bevinding komt dat het „oneerlijk” is in de zin van artikel 3, lid 1, van de richtlijn.
De vaststelling van een wettelijk drempelbedrag belet immers niet dat de nationale rechter aan wie een in een overeenkomst opgenomen vertragingsrentebeding wordt voorgelegd waarbij de vertragingsrente lager is dan het in het nationale recht bedoelde drempelbedrag, toetst of dat beding mogelijk oneerlijk is in de zin van artikel 3 van richtlijn 93/13. Een vertragingsrente van minder dan driemaal de wettelijke rente kan dus niet zonder meer worden aangemerkt als eerlijk in de zin van die richtlijn. Wanneer de in een beding van een hypothecaire leningsovereenkomst vastgelegde vertragingsrente meer bedraagt dan het in het nationale recht bedoelde drempelbedrag en op grond van dat recht moet worden beperkt, mag dat niet beletten dat de nationale rechter, naast deze matiging, ook alle gevolgen verbindt aan de eventuele oneerlijkheid, volgens richtlijn 93/13, van het vertragingsrentebeding en het beding indien nodig vernietigt.
 (cf. punten 40‑42 en dictum).
