None
overwegende dat alle mensen vrij en gelijk in waardigheid en rechten worden geboren; overwegende dat alle staten verplicht zijn geweld en aanzetting tot haat en stigmatisering op grond van seksuele gerichtheid, genderidentiteit en genderexpressie te voorkomen;










B.
overwegende dat het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (GBVB) van de Europese Unie het volgende ten doel heeft: ontwikkeling en versterking van de democratie en de rechtsstaat, alsmede eerbiediging van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden;










C.
overwegende dat maar liefst 76 landen homoseksualiteit als misdrijf beschouwen, en dat vijf ervan daarvoor de doodstraf kennen;










D.
overwegende dat vrijwillig geslachtsverkeer tussen personen van hetzelfde geslacht reeds strafbaar was uit hoofde van artikel 145 van het Ugandese wetboek van strafrecht (strafmaat veertien jaar gevangenisstraf) en uit hoofde van artikel 214 van het Nigeriaanse wetboek van strafrecht (strafmaat zeven jaar gevangenisstraf, dan wel de doodstraf in twaalf staten waar de sharia van toepassing is);










E.
overwegende dat het parlement van Uganda op 20 december 2013 zijn goedkeuring hechtte aan het wetsvoorstel tot bestrijding van homoseksualiteit, waarbij steun voor de rechten van LGBTI's met ten hoogste zeven jaar gevangenisstraf wordt bestraft, het geven van gelegenheid voor homoseksualiteit eveneens met zeven jaar gevangenisstraf wordt bestraft, en „recidivisten” of hiv-positieve schuldigen levenslange gevangenisstraf krijgen; overwegende dat het wetsvoorstel op 24 februari 2014 door president Yoweri Museveni Kaguta van de Republiek Uganda is bekrachtigd;










F.
overwegende dat de Ugandese overheid een wet ter bestrijding van pornografie en een wet op de openbare orde heeft ingevoerd waarmee de mensenrechten en mensenrechtenorganisaties verder in het nauw komen; overwegende dat hieruit blijkt dat maatschappelijke organisaties met verder ingeperkte speelruimte en een verslechterend politiek klimaat worden geconfronteerd;










G.
 overwegende dat de Nigeriaanse senaat op 17 december 2013 een wetsontwerp houdende een verbod op huwelijken tussen personen van hetzelfde geslacht heeft aangenomen, waarmee personen die een relatie hebben met iemand van hetzelfde geslacht veroordeeld kunnen worden tot maximaal veertien jaar gevangenisstraf, en personen die getuige zijn bij een huwelijk tussen personen van hetzelfde geslacht of die bij de exploitatie van een LGBTI-bar of bij een organisatie of vereniging voor LGBTI's betrokken zijn tot maximaal tien jaar gevangenisstraf veroordeeld kunnen worden; overwegende dat deze wet in januari 2014 door de handtekening van President Goodluck Jonathan rechtskracht kreeg;










H.
overwegende dat LGBTI's in deze landen steeds meer intimidatie te verduren hebben van media, medeburgers en politieke en religieuze leiders, dat hun rechten en die van ngo's en mensenrechtenorganisaties worden ingeperkt en dat geweld jegens hen gelegitimeerd wordt; overwegende dat kort na de ondertekening van de wet door president Museveni in een sensatieblad de namen en foto's van tweehonderd Ugandese homoseksuele mannen en vrouwen werden gepubliceerd, met alle gevolgen van dien voor hun veiligheid; overwegende dat er in de pers berichten verschijnen van een toenemend aantal arrestaties en gewelddaden tegen LGBTI's in Nigeria;










I.
overwegende dat vele staatshoofden en regeringsleiders, VN-leiders, regerings- en parlementsvertegenwoordigers, de EU (de Raad, het Parlement, de Commissie en de vicevoorzitter/hoge vertegenwoordiger) en tal van vooraanstaande personen al hun sterke afkeuring hebben uitgesproken over wetgeving waarbij LGBTI's worden gecriminaliseerd;










J.
 overwegende dat de EU-ontwikkelingssamenwerking steun moet bieden aan het streven van ACS-landen naar ontwikkeling van juridische en beleidsmatige ondersteunende kaders en afschaffing van bestraffende wetten, beleidslijnen, praktijken, stigmatisering en discriminatie waardoor de rechten van de mens worden ondermijnd, de kwetsbaarheid voor hiv/aids wordt vergroot en de toegang tot doeltreffende hiv/aidspreventie, -behandeling, -verzorging en -steun, waaronder geneesmiddelen, voorzieningen en diensten voor hiv/aidspatiënten en de meest kwetsbare bevolkingsgroepen, wordt belemmerd;










K.
overwegende dat UN Aids en het Wereldfonds voor aids-, tuberculose- en malariabestrijding vrezen dat LGBT's en 3,4 miljoen hiv-geïnfecteerden in Nigeria en Uganda verstoken zullen blijven van gezondheidszorg, die voor hen van levensbelang is, en dat deze organisaties erop aandringen dat de bewuste wetten met spoed op hun grondwettelijkheid worden getoetst, gezien de ernstige implicaties ervan voor de volksgezondheid en de rechten van de mens;










L.
overwegende dat bij verdere criminalisering van vrijwillige seksuele betrekkingen tussen volwassenen van hetzelfde geslacht vooruitgang bij het verwezenlijken van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling, met name wat betreft gendergelijkheid en ziektebestrijding, en met het ontwikkelingskader na 2015 nog verder uit het zicht zal raken;










M.
overwegende dat lidstaten als Nederland, Denemarken en Zweden en ook andere landen, waaronder de Verenigde Staten en Noorwegen, besloten hebben de hulp aan de Ugandese regering te staken of in plaats daarvan maatschappelijke organisaties te steunen;










N.
overwegende dat artikel 96, lid 1 bis, van de Overeenkomst van Cotonou voorziet in een overlegprocedure die kan uitmonden in opschorting van het lidmaatschap van aangesloten landen die hun verplichtingen inzake de mensenrechten als bedoeld in artikel 8, lid 4, en artikel 9 niet nakomen;












1.
 betreurt de invoering van wetten die een ernstige bedreiging vormen van de universele rechten zoals het recht op leven, de vrijheid van meningsuiting, vereniging en vergadering, en het recht gevrijwaard te zijn van folteringen en van wrede, onmenselijke of onterende behandeling; herhaalt dat seksuele gerichtheid en genderidentiteit zaken zijn die onder het recht op bescherming van de persoonlijke levenssfeer vallen, zoals gewaarborgd door het internationale recht en nationale grondwetten; onderstreept dat LGBTI-gelijkheid een onloochenbaar onderdeel uitmaakt van de fundamentele mensenrechten;












2.
herinnert aan de uitspraken van de Afrikaanse commissie voor de rechten van de mens en de volkeren en de commissie voor de rechten van de mens van de Verenigde Naties die inhouden dat een staat zich niet met binnenlandse wetgeving aan zijn internationale verplichtingen inzake de rechten van de mens kan onttrekken;












3.
dringt er bij de president van Uganda op aan dat hij de antihomowet en artikel 145 van het wetboek van strafrecht intrekt; dringt er bij de president van Nigeria op aan dat hij de wet houdende een verbod op huwelijken van personen van gelijk geslacht en de artikelen 214 en 217 van het wetboek van strafrecht intrekt omdat daarmee de internationale verplichtingen inzake mensenrechten worden geschonden;












4.
wijst erop dat de regeringen van Uganda en Nigeria met de invoering van deze wetten hun verplichtingen hebben verzaakt die voortvloeien uit artikel 9, lid 2, van de Overeenkomst van Cotonou betreffende eerbiediging van de mensenrechten, de democratische beginselen en de rechtsstaat;












5.
 stelt andermaal dat deze wetten gelden als bijzonder dringende gevallen in de zin van artikel 96, lid 1 bis, onder b), van de Overeenkomst van Cotonou en dus als uitzonderlijke gevallen van bijzonder ernstige en flagrante schending van de mensenrechten en de menselijke waardigheid in de zin van artikel 9, lid 2, zodat een onmiddellijke reactie vereist is;












6.
verzoekt de Commissie derhalve overeenkomstig artikel 8 met spoed ter plaatse en op ministersniveau een versterkte politieke dialoog op gang te brengen, en wel ten laatste ter gelegenheid van de EU-Afrika-top;












7.
verzoekt de Commissie en de lidstaten hun strategie inzake ontwikkelingssamenwerking met Uganda en Nigeria te heroverwegen en de hulp liever te verplaatsen naar maatschappelijke en andere organisaties dan deze geheel, of zelfs maar voor een bepaald terrein, te staken;












8.
bepleit dat de Afrikaanse Unie hierin het voortouw neemt en een interne commissie instelt die de bewuste wetten en kwesties moet onderzoeken;












9.
verlangt dat de leiders van de Afrikaanse Unie en de Europese Unie de bewuste wetten aan de orde stellen in het overleg op de vierde Afrika-EU-top die op 2 en 3 april 2014 zal plaatsvinden;












10.
verzoekt de lidstaten c.q. de hoge vertegenwoordiger om met steun van de Commissie na te gaan welke gerichte sancties er kunnen worden ingesteld tegen de sleutelfiguren die verantwoordelijk zijn voor de opstelling en invoering van de twee wetten, bijvoorbeeld een inreisverbod of een visumweigering;












11.
herinnert aan het arrest van het Hof van 7 november 2013 in zaken C-199-201/12 (X, Y en Z tegen Minister voor Immigratie en Asiel), waarin wordt gesteld dat personen met een specifieke seksuele gerichtheid wier gedrag of identiteit door de wet strafbaar wordt gesteld, met het oog op asielverlening een specifieke sociale groep kunnen vormen;












12.
 betreurt dat Afrikaanse landen steeds meer in sociaal, economisch en politiek opzicht klem komen te zitten door de dreiging van een godsdienstig fundamentalisme dat overal doordringt, met alle rampzalige gevolgen van dien voor de waardigheid, ontwikkeling en vrijheid van het individu;












13.
dringt er bij de Commissie en de Raad op aan in een eventuele vervolgovereenkomst ter vervanging van de Overeenkomst van Cotonou een uitdrukkelijke clausule inzake non-discriminatie op grond van seksuele gerichtheid op te nemen, zoals het Parlement al meermalen heeft gevraagd;












14.
verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de Europese Dienst voor extern optreden, de lidstaten, de nationale regeringen en parlementen van Uganda, Nigeria, de Democratische Republiek Congo en India en de presidenten van Uganda en Nigeria.
(1)  PB C 349 E van 29.11.2013, blz. 88.
(2)  Aangenomen teksten, P7_TA(2013)0273.
(3)  Aangenomen teksten, P7_TA(2013)0575.
(4)  PB C 286 E van 22.10.2010, blz. 25.
(5)  PB C 169 E van 15.6.2012, blz. 134.
(6)  PB C 188 E van 28.6.2012, blz. 62.
(7)  PB C 251 E van 31.8.2013, blz. 97.
(8)  Aangenomen teksten, P7_TA(2013)0335.
(9)  Aangenomen teksten, P7_TA(2014)0046.
(10)  PB C 56 E van 26.2.2013, blz. 100.
