twglwi <4TO Telefon fh iOS f ai*> Si*«ki* i «otxKę ' kiMKtii)* •* (mngctot, agaauhr l kołpo* M»*» lJKż <ok • wiiwnoniMł de dantn )JfD mk. 0g<» onJ« t£ W* «6 MaaMnr«gw rlann petyt Prsj •iękiujrak 4 «cqrtaąjr«h «yłtxmnn nmbi *dpa«ń»dni mbaL fc Gameta polska dla ludu polsko - katoBefelegt* Naprzód z Bogtemi Za ojczystą sprawę! SedekałB i Admlnłslreejre msjdiijt się » OUwlacfc ęrwj utoy WUbaltnoirakiej iW UhalmsLrasse) ar. 59. "" ~ „GŁOS SLĄSKl* apinaj a* fumiir fflltnBifspwtaliiil' L. polu. Wk. 7t*f «3dowam dochodzenia oeszyct preroneyl z* og-foaretils przy kontrarsach, *kordacb l t <i vM<>lki* rabat? apadujt Rok XVII. Gliwice, wtorek dnia 1<-s?o marca i3l9 lir. 30 Sławo napasnutania da katolików ćląsktch przez Księcia - Biskupa Adolfa Bertrama. W r o c ł a w, dnia 8-go marca 1919 r. Od owej katastrofy, która z dniem 9-go listo pada 1918 r. spadla na Niemcy, wielkie części pro- wincyi śląskiej stały się widownią groźnych rozru chów. Kto uważnie śledził rozwój wewnętrznych stosunków w państwie niemieckiem, nie może się temu dziwić. Nadzieja szczęśliwego wyniku wojny żywiona przez Niemców się nie spełniła. Nęd-*a niedostatek w ostatnich latach wojennych spowo dowały wielkie niezadowolenie w wszystkich war stwach ludności. Skargi na zdziczenie młodzie rv nadchodziły z wszystkich stron. Niezręczne kroki ?. i'adz spotykały się z krytyką najostrzejszą, a czę sto przechodzącą wszelką miarę. Świętość dzie sięciorga przykazań Bożych u setek tysięcy poszła w zapomnienie. Wiara w opatrzność Boską za chwiała się u tych, którzy sądzą tylko podług po wodzenia doczesnego. Lichwiarstwo i nieuspra wiedliwione zyski wojenne podniecały niezadow r o- enie uboższych. Nienawiść klasowa nigdy nie zna lazła więcej pokarmu jak pod koniec wojny. Na stąpił upadek monarchii w całych Niemczech. I aanstwo, które dawniej budziło zazdrość swych nieprzyjaciół, stało się podobnem statkowi bez ste ru. Tak wszystko się na to składało, aby wywołać stratę najdotkliwszą ze wszystkich, utratę tych sił moralnych, które pochodzą z wiary i religii, z czci względem przykazań Bożych, z głębokiej su mienności i z owych świętych węzłów, które zo- wiemy pietyzmem i wiernością. Mogliśmy się spodziewać, że ludność po pier wszych rozruchach się upamięta i nabirrze znowu rozwagi i otuchy. Lecz coraz to znowu i w coraz groźniejszych zarysach nadchodzą zastraszające wieści o wewnętrznych i zewnętrznych rozruchach. Takt stan rzeczy jest dla mnie powodem, aby do katolików Śląska wystosować przez prasę otwarte słowo, jak to już uczyniłem z kazalnic dye- cezyi na początek Wielkiego Postu w liście paster skim, który miał cel jedynie religijny. Clarr.a, ne cesses! Wołaj a nie przestawaj wołać! otóż napo mnienie. które w takich czasach odnosi się do wszy stkich, którzy zajmują stanowisko przodujące w społeczeństwie. Pierwszem mojem napomnieniem do katolików Śląska jest: Trzymajcie się z daleka od wszyst kich, którzy was podburzają do nienawiści klaso wej. Wprawdzie wolno każdemu stanowi *1 każde mu plemieniu starać się o przeprowadzenie swych żądań usprawiedliwionych za pomocą środków do zwolonych. Lecz potępiać trzeba gwałty wobec przełożonych i władz. Potępiać trzeba przesadne żądania, które doprowadzają do ruiny przemysł kwitnący i w taki sposób pozbawiają chleba wła śnie robotników i ich rodziny. Potępiać tr~..:a owe nierozsądne strajki, które spowodują brak su rowców i brak żywności, i tak właśnie teraz mu szą wtrącić w nędzę miliony ludności. Zbrodnicze *3 owe szalone gwałty, de których yr. niepojętem zaślepieniu podżegają buntowniczy wichrzyciele. Praca i zgodne współdziałanie dla nas wszystkich więcej niż kiedykolwiek jest obowiązkiem w tych dniach, kiedy ciężkie warunki pokoju, z któremi musimy się liczvć. wymagają prawie bohaterskiego wytężenia wszystkich sił spoczywających w naro dzie. Ktokolwiek wspiera rozruchy buntownicze, dopuszcza się zbrodni względem świętego porządku ustanowionego przez Boga. Drngiem mojem napomniemem jest: Łagodź cie i umiarkujcie różnice i przeciwieństwa narodo we. Nikt nie może wam z tego zarzutu uczynić, że kochacie waszą odrębność narodową i waszą mowę. Przeciwnie. Mowa i odrębność narodowa, to dary dane nam przez Boga z przyrodzenia. Czy jesteście Niemcami czy Polakami, czy Czechami czy Morawianami czy też Serbami, miłujcie waszą mowę ojczystą. Lecz daleko od nas niech będzie podburzanie przez mowy namiętne lub przesadne obietnice, które zwykle kończą się na gorzkiem roz czarowaniu. Każdemu wolno omawiać gruntownie i rzeczowo wszystko, co przemawia za i przeciw zmianie przynależności państwowej w przyszłości, wprawdzie nie na świętem miejscu, lecz na miejscu do tego odpowiedniem. Lecz powinno się to czynić z taką powściągliwością, która odpowiada ważno ści zagadnień tak głęboko sięgających i która nie dopuszcza ani pozoru podżegania/ Do władz zaś obecnie sprawujących rządy niech nam wszystkim będzie wolno wystosować napomnienie, aby zo stało trwałem owe rozsądne uwzględnianie języka, narodowości i wyznania, które na Śląsku zapocząt kowano i które zaufanie wśród ludu ożywia na nowo. Trzeciem mojem napomnieniem jest: Uświę cajcie pożycie rodzinne. Mężowie, którzyście po wracali z pola walki, — niewiasty, któreście ciężko cierpiały pod ciężarem trosk wojennych, — mło dzieńcy i dziewice, którzyście musieli się obyć bez błogosławieństwa życia domowego i wychowania rodzinnego: złączcie się znowu w życiu rodzinnem prawdziwie chrześciańskiem. Strzeżcie się żądzy używania, która w niektórych okol^ach szerzy się jak zaraza. Unikajcie owych głupich zabaw ta necznych, które jakby urągały strasznej powadze naszych czasów. Święćcie czas Wielkiego Postu i nadchodzący czas wielkanocny. Nigdy jeszcze Oblubienica Chrystusowa, Kościół świę., nie mu siała was napominać tak stanowczo, jak dzisiaj: Poznajcie dni nawiedzenia Boga waszego! Te same obowiązki, które przypominam kato likom śląskim, odnoszą się także do żołnierzy, któ rym powierzono opiekę nad bezpieczeństwem, spo kojem i ładem. Stan obięźenia na całym polskim Śiąsku Górnym. Stan oblężenia rozciągnięto na następujące po wiaty miejskie i wiejskie: Bytom, Tarn. Góry, Król Huta, Katowice, Zabrze, Gliwice, Pszczyna. Ry bnik, Racibórz, Koźle, Strzelce. Lubliniec, Olesno, Kluezborek i Opole. Główne przepisy obostrzo nego stanu oblężenia są: Pomiędzy IW2 w nocy a 4 godz. rano nie wolno nikomu przebywać na ulicy chyba za osobnem pozwoleniem. Dzieciom niżej lat 12 nie wolno po godz. 8 wieczorem ukazy wać się na ulicy. Tańce są wogóle. także w zam kniętych towarzystwach zakazane. Publiczne ze brania pod golem niebem są wzbronione. W ze braniach w zamkniętem kółku wolno tylko człon kom brać udział. Także w sprawie noszenia broni wydano ostrzejsze przepisy. Cześć zasłudze. Prezydent Wilson i Clemenceau zamianowani zostali członkami honorowymi Uniwersytetu Jagiel lońskiego. O akcie doręczenia dyplomów podają gazety francuskie następujące szczegóły: DeJegacya złożona z profesorów: Siedleckiego, Strońskiego. Czekanowskiego i Rrme r a udała się w poniedziałek rano do p. C!emenceau'a i wręczyła mu dyplom doktora honorowego, przyznany przez uniwersytet krakowski wielkiemu organizatorowi zwycięstwa aliantów nad odwiecznym wrogiem Francyi i Polski. Pan Siedlecki, w krótkiem prze mówieniu uwydatnił świetne zasługi prezesa Rady Ministrów, następnie odczytał adres uniwersytetu, załączony do dyplomu. Mistrze prastarej uczelni Jagiellońskiej podkreślają wybitną rolę. jaką Fran- cya odegrała poprzez wieki w postępie ludzkości. Na to p. Clemenceau odpowiedział słowami, które głęboko wzruszyły członków delegacyi. Zwłaszcza podniósł to, co uniwersytet powiedział o Francyi. Oświadczył, że Polska jest krajem, który najwię cej ucierpiał w tej wojnie. To też powinna być pier wszą przy obrachunkach. W r. 1848 Clemenceau poraź pierwszy widział emigrantów polskich i to wspomnienie z lat dziecięcych nigdy nie zatarło się w jego pamięci. Odtąd, często myślał o sprawie polskiej, a teraz gdy chodzi o to. abv Polsce od dać to. co jej się należy, może powiedzieć, że wszy scy alianci zgadzaja sie co do punktu najważniej szego. to jest do odbudowy wolnej i silnej Polski. On sam zaś ze wszystkich sił będzie pracował w tym duchu. U Wilsona w imieniu delegacvi przemówił p. Siedlecki i powiedział, że miał wrażene, iż mówi nie tylko w imieniu prastarego Uniwersytetu Ja giellońskiego, ale w imieniu całego narodu polskie go. Naród nasz zagrożony przez Niemcy, zwraca, się do tego, który jest obrońcą prawa narodów woK nego rozporządzania o sobie. Następnie p. Siedle cki odczytał adres uniwersytetu. Prezydent Wilson w przemówieniu swem raził zadowolenie, iż może współpracować z pań stwami aliantów w zaprowadzeniu lepszego porząd ku rzeczy na świecie; z przyjemnością widzi na konferencyi przedstawicieli zmartwychwstałej Pot-: ski. »Myślę, — rzekł — zwracając się do p. Rome ra. geografa. — że przerobimy kartę Europy. Alei to nam nie wystarcza. Nauka poniżoną zostałaj przez Niemcy, które starały się, aby wyłącznie słu-J* żyła do ich potrzeb materyalnych. .Wszyscy byliś^ * my pod wpływem tej zniesławione! n&tiTfu Chcemy pracować; aby to poprawić i dla dobra wszystkich narodów przywrócić cześć wszystkim wartościom moralnym, jakie nauka posiada. 3 si swy cli braci Wielkopolan. Z głębi Litwy przybyły do Poznania ks. Józef Grądzki odzywa się w »Dz. Pozn.« do braci Wiel kopolan v.- następujące słowa:. Po raz pierwszy w swem życiu przybyłem ao Poznania z głębokiej Litwy- aby zobaczyć, jak Po lacy tu żyją. ] zobaczyłem, że my tam na wscho dzie rod dwoma względami, mianowicie: pod yzrlr^em religii i kultury, choć nie wiele, ale się r ( -j nas niema tak wielkiego przywią zani dn religii, jakie jest tu. Tu się zachowała cła f" •< cva nasza, a z nią i duch wielki narodu. 0 v e n ct > zamiłowaniu religii przez Polaków w " ic >-c r i'ł~ egłych my tam czytamy — w historyi. Tu zaś zobaczyłem to w każdym domu i u każde go. A skutek tego ten: wielki duch w narodzie i wielkie poświęcenie dla ojczyzny. Z całego serca, pragnę, aby taka wiara i duch pozostały i nadal w Wielkopolsce, jako nasz dawny skarb, z którego będziemy czerpać przykłady dla siebie. Te dwie różnice nie tyle może pochodzą z naszej winy, ile z innych przyczyn. Wy tu byliście razem, a my tam rozrzuceni, samotni i przez długi czas byliśmy pozbawieni nawet ludzi, oddanych sprawie naszej. To było główną przyczyną tych dwóch różnic między nami. — Lecz teraz po zerwaniu się oków naszych wszystko się odmienia i mamy sposobność jedni od drugich się uczyć. Ale jeszcze nie zupeł nie, bo do nas, szczególnie na dalekie nasze wscho dnie kresy dostępu jeszcze niema. Dostęp do nas będzie tylko wtedy, kiedy koalieya zatwierdzi już nakreślone w Paryżu przez Dmowskiego granice Polski, a armia nasza wyrzuci z nich wroga i bę dzie tam strzec ich na długie i szczęśliwe dla nas lata. Pozatem głosu naszego, który się tam roz lega, nie tylko w więzieniach bolszewickich, ale i pod szubienicami — koalieya nie słyszy. Dla tego kołaczcie wy, bracia, do niej, aby te granice były jak najprędzej przez nią zatwierdzone bo już macie po temu i sposobność. Granice nasze niegdyś tam były i dziś tam być muszą. Może miejscami na samym ich krańcu więcej dziś cerkwi prawosław nych, niż kościołów. Ale niech koalieya tv r ie, że większość ich, jak np. w Witebsku, w Mohilewie 1 w innych miejscach — są to nasze dawne polskie i-cościoły a ci tam miejscami wyznawcy prawosła wia — to dzieci tych katolików, których ojcowie i matki zostali przez kozaków w czasie znanych mo skiewskich prześladowań za wiarę zabici, o czem koalieya może i nie wiedzieć. A dwaj z tych mę czenników zostali nawet świętymi. To Św. Józefat i bł. Andrzej Bobola. Pierwszy, arcybiskup witebski i połocki, naj pierw zarąbany toporem w kościele w Witebsku, a potem przywiązany powrozem za nogi do łódki ; wywieziony Dźwiną za miasto. Drugi, kapłan, Mory przez lat przeszło dwadzieścia przebiegał te : :;esy wzdłuż i wszerz, siejąc tam wiarę i kulturę. Ale wzburzeni tą jego działalnością kozacy pochwy- ciii go, zdarii mu skórę z rąk, głowy i piersi, potem o3cfęTi fttti fezy*, trargi I nozdrza, wylopłn IWno oko i zadali mu wiele jeszcze innych mąk. Cho ciaż błogosławiony Andrzej Bobola zosta? zamor dowany dnia 21 maja 1657 roku, lecz ciało i wszy stkie te jego rany można zobaczyć i dzisiaj w ko ściele połockim. I naprawdę nie znaleźlibyśmy ża dnej różnicy między jego wtedy, a naszemi dziś ranami, które nam zadają Niemcy i ci sami Moskale- bolszewicy. Niech koalieya wie, że te cierpienia nasze są jtfż bardzo dawne, że te wschodnie kresy objęte li nią Dmowskiego to ziemia gdzie 80 proc. Polaków i całkiem dla nas oddanych Białorusinów — (Biało- lachitów), — katolików, tych naszych z krwi i kości najbliższych braci Słowian, których przeszłość i przyszłość tak mocno z nami związana; ziemia, gdzie religia katolicka i kultura polska w ciągu przeszło pięciu wieków spełniała swą misyę; zie mia Mickiewicza. Słowackiego i Kościuszki; ziemia wzdłuż i wszerz stopą polską udeptana i krwią pol ską użyźniona, a jako taka musi być naszą! T e go żądamy od koalićyi nie tylko jako wielcy i stali jej sojusznicy, ale i jako pewni swych starych i spra wiedliwych praw do tego. Ks. Józef GrądzkL Rokowania nolsko-nicmieckie w Pornnnin. Z Weimaru donoszą, że koalieya zażądała od nie mieckiego rządu, aby podjął na nowo rokowania z Polakami. Niemcy proponowali, aby delegaci obu stron zjechali się w Bydgoszczy. Polacy ze swej stro ny zaproponowali jakiś zamek miedzy Poznaniem a Bydgoszczą na miejsce zjazdu. W końcu zgodzono si§ na to, że rokowania mają się odbyć w Poznaniu. Protest papierowy. Jak donoszą półurzędewo, przed odnowieniem u- kładów o zawieszenie broni, naczelne dowództwo zwróciło się do rządu Rzeszy z żądaniem, aby stano wczo nie przyjął warunków, postawionych przez ali antów. Wszystkie jednak czynniki polityczne, a więc tak rząd jak i przywódcy partyi wypowiedzieli się przeciw żądaniu naczelnej komendy, która musiała się zadowolić papierowym protestem. Zjaiid niezawisłych. Niezawisła partya socyalistyczna odbyła w Berli nie ogólny zjazd partyjny. Z przemówień wygłoszo nych zasługuje na uwagę mowa, którą wygłosił Hu go Haase. Zaznaczył on, że proklamacya rządu nie mieckiego przyrzekająca uspołecznienie przedsiębiorstw nie zadowoli szerokich mas socyalistów niezawisłych. Socyaliści niezawiśli bowiem nie wierzą, że demokraci i centrowcy zechcą przeprowadzić uspołecznienie. Trudno także ufać socyalistom umiarkowanym, którzy z burżuazyą (z żywiołami niesocyalistycznemi w mia stach) zawarli przymierze. W zaślepieniu swojem rząd niemiecki mylnie sądzi, że pięścią Noskego zdoła stłu mić największy ruch duchowy, jaki wogóle kiedykol wiek zaznaczył się w Niemczech. Rząd osięgnął tyl ko, że krew popłynęła. Ta krew przelana jest do brym środkiem do połączenia robotników. Temu za wdzięcza się, że umiarkowane socyalistyczne rady ro botnicze stanęły przy boku niezawisłych rad robotni czych. Niezawisła partya socyalistyczna przy wybo rach do Konstytuanty zyssala coprawda niewielką tyl ko liczbę mandatów. • Lecz odtąd nastąpił przewrót. — Z niewiast przemawiała Ludwika Zietz. Stwierdziła ona, że niezawisła partya socyalistyczna przed rewo- lucyą liczyła tylko 100 000 członków a obecnie ma ich przeszło 300000, wtem 70 000 niewiast. Napływ nie ustaje, lecz zwiększa się coraz bardziej. W końcu mówił Dittmann o '„organizacyi partyi". Barbarzyński wyn Spartakusów. Z Essen donoszę do „Vorwartsa": Spartakusi do puszczają się tutaj nieustannych zbrodni, które już chyba pochodzą z obłędu. W piątek po południu do kopalni „Fritz" w Aitenessen wtargnęła banda, zło żona z 200 osób i zrabowała magazyn. Draga grupa wdarła się na wieżę nad szybem i wyciągnęła w górę windy. Ń?.stfpn;e wrzucili do szybu naładowane ka mieniami i węglami wozy, które, spadaiac na dół, zniszczyły szvb i zamknęły dostęp do kopalni. ^ W ten sposób odcięto od świata 600 górników, którzy w owej chwili pracowali w kopalni. Pozostało wpraw dzie przejście do szybu „Emscber", ale i tam doko nała owa banda dzieła zniszczenia. W jaki sposób i kiedy będzie można wydobyć zamknięłvch w kopal ni górników, niepodobna przewidzieć. Kaprawa szy bu zabierze co najmniej 14 dni czasu. Gdy komisarz policyi wzywał tłum do spokoju, pobito go. Przywódcy niezawisłych socyalistów pa trzą na to obojętnie i' nie chcą nawet podpisać ode zwy, nawołującej ludność do porządku. żądanie Facha. Z Paryża donoszą pod datą 6 marca: W najwyż szej radzie wojennej przedstawiła Francya wczoraj swe żądania dla zawarcia ostatecznego pokoju. Żą dania uzasadniał szczegółowo marszałek Foch. Wy maga on pomiędzy innemi protektoratu Francyi nad obwodem Saary tak długo, aż Niemcy spłacą wszyst kie swe zobowiązania wojenne. Dla lewego brzegu. Renu żąda Foch protektoratu Francyi nad zarządem cywilnym; poza tem nie wolno tam Niemcom urzą dzić żadnego stanowiska wojskowego. DZIEDZICTWA. N O W E L L A. (Ciąs Mszy) — Jak sądzisz Felicyo, w jakim celu Bóg da rzy tak wieikiem mieniem jednego człowieka? — Na to, żeby mógł używać wszystkich przy jemności tego świata — odrżekła z uśmiechem. — O nie, mylisz się Felicyo; majątek jest wiel ką potęgą, nieprawda? — O tak. — przyznała, rozumiejąc to dobrze. — Otóż dlatego Bóg nam użycza tej potęgi, byśmy jej mogli użyć na korzyść całego społeczeń stwa. Ktokolwiek trwoni mienie na zbytki i przy jemności. staje się winnym przeniewierstwa. — Nie zgadzam się na to — zawołała iaćy Cly de _— gdybyśmy mieli rozdać cały nasz majątek, każdy bogacz stałby się żebrakiem. — Nie rozumiesz mię Felicyo; marnotrawstwo różni się bardzo cd rozumnego miłosierdzia, jednej z najszlachetniejszych cnót na ziemi. A teraz po zwól mi pomówić z sobą otwarcie. — Słucham cię — odrzekła zasępiona Felicya, przeczuwając, że Adryan będzie jej prawił morały. Przez lat ośmnaście będziesz nieograniczoną panią najpiękniejszych dóbr w całem hrabstwie, bę dziesz posia ,ł majątek wpływ i potęgę, jaką daje wielki znakomite nazwisko. Jesieś tak młodą i n;eao_swiauczoną. że słusznie można się lękać, jak oupcv, iesz temu stanowisku, w jaki sposób użyjesz tego mienia, którem cię los obdarzył. Pomyśl, jak wieiKie obowiązki ten majątek wkłada na ciebie. Na złe go nie użyję — zawołała lady Clyde — Robert zawsze mówił, że mało zna kobiet tak rozsądnych jak ja. Adryan nie podejrzywał prawdomówności Feli- cyi, dziwił się tylko w duchu niepojętemu zaślepie niu Roberta. — Przyznaję, że nie mam doświadczenia — rzekła Felicya — ale kiedyż miałam go nabyć? Je stem jeszcze tak młoda. — Prawda, ale w takim razie trzeba korzystać z doświadczenia starszych. Ilekroć będziesz po trzebowała rady lub pomocy, jestem na twoje usłu gi, Felicyo. — Jestem ci bardzo wdzięczna — odrzekła la dy Clyde, myśląc w duchu, że będzie zawsze robiła to, co jej się podoba... — Honor naszego domu jest mi droższym nad życie — mówił Adryan — cieszyłem się bardzo, kiedy Fobert został ordynatem, bo wiedziałem że człowiek tak zdolny, rozumny i szlachetny jak mój brat najdroższy, godnie odpowie temu stanowisku. Na nieszczęście śmierć go nam zabrała... majątek przechodzi na słabe dziecię. Przypomina mi to osie rocone państwo, którem podczas małoletności króla zarządza królowa regentka. — O tak, ślicznie powiedziałeś, — zawołała za chwycona Felicya — jestem obecnie królową re- gentką w Clyde. — W rocznikach naszego domu niewiele zapi sano podobnych wypadków — rzekł Adryan. — Bo przedmiot naszej rozmowy jest bardzo poważny. Masz przed sobą wielkie i święte zada nie. Felicyo — mówię o wychowaniu twego syna. Musisz w niego wpoić szlachetne zasady, nauczyć go cnoty i pobożności, rozwinąć w nim uczucia ho noru i sprawiedliwości, poszanowania dla starożyt nego przodków imienia, którego żadna hańba dotąd nie splamiła. To ważne zadanie powinno stać się treścią twego życia, Felicyo. Pamiętaj, że cześć na- szegorodu w twoich dłoniach spoczywa, nie zapo minaj' że wysokie stanowisko obowiązuje, bądź do brą, łaskawą a pełną godności zarazem. Widzę już przed sobą rozrzewniający obraz tkliwej 1 dosto- nej matki, wychowującej syna na godnego następcę szlachetnych przodków, widzę zacną panią boga tych włości, otoczoną powszechnym szacunkiem, uwielbieniem i miłością. Wiem, że za mąż drugi raz nie pójdziesz, wdowa po Robercie nikogo poko- chaćby nie mogła, zresztą po rocznikach naszego do mu niema wzmianki, żeby która lady Clyde powtór nie za mąż poszła. Od ciebie tylko zależy wieść życie wzniosłe i święte. Słowa Adryana pełne ognia l zapału, wzruszy ły Felicyą. — Będę się starała wieść takie życie — odrzfr kła z prostotą. — Widzę, że zrozumiałaś myśl moją — mówfl dalej — nie sądź. żebym z twego życia wyklucza! przyjemności i zabawy, należne twojej młodości, przedstawiłem ci tylko ideał lady Ćlyde. Ach? gdybyś wiedzirła, jaką ufność budzi we wszystkich to nazwisko. Biedni opuszczeni, nieszczęśliwi, tu szukają pomocv, wsparcia i pociechy. Lady Clyde powinna nietylko nadawać ton okolicy. — Zobaczysz, że to potrafię — wesoło przer wała Felicya. (CU? dalszy nastąpi.) Rranoni, którzy są najdalej ^na wschód wysuniętą pla cówką łacińską, mają do odegrania widką rolę cywi- Ilzacyjrsa i winni zyskać możność spełnienia tej misyi. Atcli siła państwa nie leży w jego rozciągtośa, Bcz- He mieszkańców i dogodności granic. Szczerrólnieiszem zrządzeniem geograficznych sto sunków. Rumuni będą mieli a siebie w domu wielką iicrrt obcych żywiołów: Madziarów i Sasów w Sie dmiogrodzie, Turk ćw i Bułgarów w Dobrudży, U- kraińców na Bukowinie i w Bessarabii. Nie wyszło- bv wiec na dobre Rumunii obciążenie się jeszcze nad zachodnią granicą irredentyzmem serbskim. O żywność dla Czechów. Z Weimaru donoszą, że koałicya wystosowała do rraou niemieckiego prośbę, aby pozwolił na przew-.z k , nlemieckiemi dziennie 3000 ton żywności dla Czechów. Rz?d niemiecki w zasadzie zgodził się na śle rrostawił warunek, aby równocześnie i Niemcy cs-inatrzone zostały w żywność: dalej, żeby koalieya dostarczyła matervału kolejowego, jaki dla przewozu ?vw>aśd jest poirzermy, a w końcu, aby zapłacono Niemcom frachty i to w tej formie, że sumy należne t ? s frachty wlicz onoby na rachunek tych sum, jakie Niemcy miałyby płacić za żywność. ©felee św. xn rofeośraikaral. Londyńska »Tirnes« donosi z Rzymu, że papież w przemowie swej do przedstawicieli włoskich związków robotniczych zaznaczył. Iż klasa. pracu Ł jaca zasługuje na to, aby zainteresowali się nią wszyscy. którym dobro ogólne leży na sercu. Upra wnione interesy popierał gorąco słynnej pamięci pa pież Leon Xfłl. Po śmierci jego troska Stolicy apo stolskiej o dobro klasy pracującej nie zmniejszyła się. Korzystamy — mówił papież, kończąc swe przemówienie — z obecnej okazy!, aby oświadczyć, źe encyklika rerum novarum nie straciła nic z da wnej swej mocy. Słowa te wywołały żywe obja wy zadowolenia tt słuchaczów, choć właściwie ety kieta na takie objawy nie porwała. luloytS Ge«rg« kr nietn prac. Amsterdamski „Handelsbladef* donosi z Paryża, tt komereneya pokojowa dąży koniecznie do przyspie szenia prac przygotowawczych. Mianowicie Llovd Oeorge prze do załatwienia najważniejszych zadań. Uważa on to za konieczne ze względu na to, że Niemcom grozi ten sam los, który stał się udziałem Rosyi. Po podpisaniu acwego rozejmu będzie można mieść także blokadę. Anclia a odszkodowania wojenne. Wedle doniesienia Reutera oświadczyć miał Bonar Law, że istnieją różnice zdań co do wysokości sumy, jaką Niemcy miałyby zapłacić jako odszkodowanie wo jenne. Lord Milner sam się wyraził, że niektórych sum, zgłaszanych z różnych stron, od Niemiec wy magać nie można. Z tego jednakże nie wynika, aby rząd angielski był zdania, jakoby Niemcy nie musiały płacić kosztów wojennych aż do ostatnich granic mo żliwości. Żaden rozsądny człowiek nie może wątpić o słuszności żądań. Gdyby Niemcy nie potrzebowały płacić, natenczas łepiejby się stały, niż kraje przez nie splądrowane. Bonar Law oświadczył w końcu, iż godzi się w zupełności ze zdaniem delegata robotni ków, który oświadczył, że najważniejszym celem jest prędki pokój; niemniej koniecznem jednak jest, aby handel i przemysł Anglii z całą energią podjąć mogły prace na nowo. Clemenceau pragnie spokojn. Agencya Havasa donosi: Clemenceau wyraził się tfobec delegacji paryskiej Rady miejskiej, że pragnie już spokoju. Chce więc tylko jeszcze załatwić najwa żniejsze sprawy, a potem wycofać się z życia polity cznego; po pięćdziesięcioletnie] pracy parlamentarnej należy mu się już spoczynek. Przygotowania do konferencji pokojowej. Holenderski „Nieuwe Courant" donosi z Paryża, że cynią się tam przygotowania w celu umieszczenia przedstawicieli Niemiec na konferencyi pokojowej. Po- stanowionem zostało, aby przedłożenie warunków po koju przedstawicielom Niemiec polecić Clemenceauwi, Lloyd Georgowi i Wilsonowi. Delegaci niemieccy vvrócą potem do Weimaru, aby zdać sprawozdania siemieckiemu zgromadzeniu narodowemu. Żydni pragną Palestyny. Na konferencyi żydowskiej, która obradowała od 10—26 lutego w Zurychu z udziałem przedstawicieli żydowskich z 14 krajów, powzięto miedzy innemi u- chwały: żądania uznania Palestyny jako kraju, w któ- ^ żydzi powołani są do pielęgnowania narodowych ^'ych dążności. Różne specyalne żądania w tej spra- fie. jak: stwierdzenie warunków kolonizacyjnych, u- ^'orzersie banku kolonizacyjnego z kapitałem akcyjnym bilionów marek, zabezpieczenie ludności żydow- itd. mieszczą się w uchwale, która ma zostać Przedłożoną konferencyi pokojowej. Śchlesiaches Scbokoiadenbans Witómrafeś z l#ższ?o«>! da-szysh stron. — Dwa telegramy związków robotniczych o żywność. Cztery najważniejsze związki górników w Niemczech, między tymi także Zjednoczenie Za wodowe Polskie, wysłało telegram do komisyi za wieszenia broni w Śpaa. prosząc o zniesienie blo kady i dowóz środków żywnościowych. Gdyż głód doprowadza górników do rozpaczy; jeżeli zagra niczne środki żywnościowe wnet nie nadejdą, będą skutki okropne, mianowicie wielki pomór z głodu: należy granice jak najprędzej otworzyć i żywność, osobliwie tłuszcze, dowozić. — Drugi telegram wy siały tesame związki do ministra żywnościowego Rzeszy niemieckiej, prosząc o dokładniejsze ujęcie wszystkich środków żywnościowych przez obłoże nie aresztem tego co istnieje, powstrzymanie han dlu pokątnego. i staranie się o zniesienie blokad;/, bo w przeciwnym razie głód w obwodach górni czych będzie miał nieobliczalne skutki. — Związek góruc.-iJasffccł! urzędników górni czych wysłał do górnośląskiej centralnej rady robo tniczej telegram tej treści: Urzędnicy górniczy od nastania rewolucyi byli często przez gónrków obra żani i sponiewierani, a dotychczas winnych nie uka rano ani nie zarządzono środków zapobiegających powtórzeniu się takich zajść. Wydala się urzędni ków codziennie, nie dając urzędnikom możności usprawiedliwienia się w procesie dyscyplinarnym. Dnia 28. lutego zawiadowca kopalni Schmidt z ko palni »Pokoju« został lampami karbidowemi, sie kierami, kilofami, młotkami, sztukami żelaza i ka mieniami pokaleczony w sposób zagrażający życiu. Pozornie umarłemu zrabowano'pugilares z mytem codopiero odebranem oraz zegarek kieszonkowy. Taksamo w tensarn dzień ciężko sponiewierano nad- górnika, który swego przełożonego chciał bronić. Podobne wypadki zdarzyły się już częściej na Gór nym Śląsku. Takie stosunki są nadal niemożliwe, gdyż urzędnicy górniczy w takich warunkach nie mogą spełniać swej służby tak, jak iego bezpieczeń stwo górnictwa i życia górników wymaga. Około 1000 członków Związku technicznych urzędników górniczych Górnego śląska podnosi przez swych mężów zaufania najostrzejszy protest przeciw bru talnemu postępowaniu ze strony górników, i posta nowili położyć pracę, jeżeli choćby tylko jeden je szcze urzędnik górniczy na Górnym Śląski: będzie przez górników w czci swej obrażony lub sponie wierany. Są oni zupełnie świadomi odpowiedzial ności i nieobliczalnych skutków, które mogą wynik nąć z położenia przez nich pracy, ale są zmuszeni do tej samopomocy, gdy bral? wszelkiej ochrony j osobistej ze strony właściwej. — Ze srrejków. Mamy więc nową falę strej- ków różnorodnych na Górnym Śląski:. Strejki nie są jednolite, i odbywają się, jak się zdaje, cał kiem baz udziału Związków zawodowych robotni czych. Widać to 7. różnorodności celów, o które się teraz w różnych miejscowościach strejkuje. 1 tak naprzykład: Na kopalniach »Radzionkowskiej« i »Hrabinie Joannie^ strejkują podobno z powodów osobistych; jakieś osobiste nieporozumienia i różni ce zachodzą między robotnikami a kopalniami. Na kopaini »Prusy« żąda się usunięcia »grenzschutzu« i otwarcia granicy polskiej. Na kopalniach »Wolf ganga i »Hrabia Franz« żąda się usunięcia rządu Eberta - Scheidemanna oraz oddalenia »grenzschu- tzu«. Na kopalniach w okolicy Wirku domagają się. robotnicy usunięcia »grenzschutzu«. Na kopalni »Gotard« żąda się oddalenia »grenzschutzu«, znie sienia stanu oblężenia, usunięcia oficerów i studen tów. Na kopalni »Litandra« domagają się stworze nia polskiej straży ludowej i usunięcia »grenzschu- tzu«. — Z tej próby widać, że o jakiejś jednomyśl ności robotników, o jednolitości celów i zgodnem współdziałaniu niema żadnej mowy. A zatem też i wynik strejków nie może być dobry i zadowala jący dla robotników. W takiej różnorodności może dojść łatwo do zamieszek, niepokojów i skutków wogóle bardzo smutnych, które splamią dobre imię robotnika. Wobec tego jest rzeczą konieczna, że by robotnicy zwrócili się do swych organizacyi, do swych związków, żeby gruntownie naradzili się ze swymi przywódcami, a co najważniejsze: żeby pil nie i ściśle przestrzegali uchwał i wskazówek tych że swoich związków i organizacyi. — Przedewszy- stkiem należy też wystrzegać się wszelkich gwał tów, zaburzeń, niepokojów! Spokój jak największy i porządek winien f być wszędzie dokładnie zacho wany! Inaczej skutki mogą być nieobliczalne, i mogą przynieść jak największe szkody i nieszczę ście robotnikom samym. — Zebranie Wszystkich Rad żołnierskich z gór nośląskiego obwodu przemysłowego odbyło się 5-go marca w hotelu »Wiener Hof« w Katowicach. O ze braniu donosi Biuro telegraficzne Wolffa co nastę puje: Zebranie to zwołał przewodniczący garnizo nowej Rady żołnierskiej z Katowic p. Reuther oraz p. Schlokow ze Zabrza. Celem zebrania było po- ■uejsc* sprzedaży: Gliwice, ulica Yilhetmowsba nr. 24; Z ■lica Dworcowa ar. |- Katowice, ulica Gnmrimanna J zyskanie Rad żolnlefskićh do tego. żeby w razlfc niepokojów odmówić posłuszeństwa swym oficerom i postępować wspólnie i zgodnie -ze zwolennikami związku Spartakusów. W poprzedniej rozmowie z Reutherem twierdził Schlokow, że działa z pole cenia adwokata Lichtensteina xe Zabrza. Schlokow chcia! na tem zebraniu Rad żołnierskich wygłosić. referat, ale w ostatniej chwili odmówił telegraficz nie i zlecił referat Reutherowi. Ale Retrther także nie mógł się zjawić na zebra»ni, gdyż go tymcza sem obrona ludowa (milicya) aresztowała. Reu- thera dnia 6. marca z aresztu wypuszczono. — Na zebraniu Rad żołnierskich, po żywaj wymianie zdań, rady z Król. Huty i Gliwic wsmosly następu jącą rezoiircyę: »Rady żołnierskie z górnośląskie go obwodu przemysłowego, zebrane 5. marca 1919 we »Wiener Hof« w Katowicach, potępiają jak naj ostrzej zbrodnicze knowania adwokata Lichtenstei na i jego wspólników, i oświadczają, że jak dotąd, tak i nadal wiernie stoją przy rządzie Rzeszy nie mieckiej i chcą się starać z całej siły o spokój i po rządek*. — Rezolucyę tę uchwalono jednogłośnie. — Tyle Biuro Wolffa o tych bądź co bądź cieka wych sprawach. — Czas głodu w Niemczech się zbliża. Zapasy żywnościowe Niemieć wystarczą najwyżej do koń ca kwietnia 1919. Niemiecka gospodarka żywno ściowa zupełnie się załamała. Ziemniaki skończą się już w polowie kwietnia. Także z chlebem bę dzie krucho. Zasoby mięsa są blisko wyczerpania. Jeśli nie ustanie blokada i nie nadejdą dowozy ze zagranicy, nastanie z końcem kwietnia czas głodu. Bytom. (Żywność). W tygodniu od 9. do 15. marca wyda się na osobę: 100 gramów krup, Vi funta kapusty kiszonej, 25 gr. masła, tyleż mar garyny, 200 gr. marmelady, 5 funtów ziemniaków przy jednoczesnym odbiorze 2 funtów marchwi lub" brnkwf. — Dla dzieci są osobne dodatki. Bobrek pod Bytomiem. (Strejk generał- n y). Donoszą nam dziś (w sobotę przed południem) telefonem, że w Bobrku w hucie » Julii e: i na ko palni »Joanna« wszyscy robotnicy złożyli pracę. Zaznaczyć należy, że hutnicy złożyli pracę niedo- ; browołnle. W zakładach przemysłowych i przy magazynach ustanowiono straże robotnicze, aby ich nie uszkodzono lub nie splądrowano. B* Kochłowice w Katowickiem. (Zapytanie). | Czy to jest prawda, że jak mu nie będziemy należeć i do Niemiec, to nam nasze pieniądze w kasach po- , giną, bo Polacy z Polski wszystkie pieniądze z Gór- i u ego śląska zabiorą. brie, ufca Następcy trooa 137; i«i|(oeblowie«, Tłlowict Rysek |6i Taro. G*. uL Kralrow^ 6. KaazionKOw w Tamogórsklem. W sprawie saiść ostatnich donoszą nam z wiarogodnego źródła co następuje: Dnia 6. marca wieczorem roz brojono tu 28 chłopa z żołnierzy i personału od ka rabinów maszynowych razem z feldfeblem - porucz nikiem. Następnie tłum ludzi przywłaszczy! sobie 45 centnarów słoniny (sperki) z magazynu gmin nego, a z jednego wagonu kolejowego 300 centna rów zboża Słoninę sprzedawała gmina po 19.50 mk. za funt: ludziom była za droga i dlatego jej nie kupowali. Ale wnet rozeszła się pogłoska, że słoninę tę wywiezie się do Hamburga czy też do Berlina. Chyba ta pogłoska nieprawdziwa. — Co do zboża, to również pogłoski twierdziły, że z okolicz nych folwarków wywozi się zboże w świat. Po głoski nawet twierdziły, że zbożem tem uprawiano nokątny niedozwolony handel. W gminie zaś brak ziemniaków. Oburzano sie więc na rzekomy wy wóz żywności i grożono, że wywozowi przeszko dzą. Sprowadzono »grenzschutz«, i to ludzi podra żniło tak. że doszło do wspomnianego wyżej roz brojenia żołnierzy tu przysłanych i do zabrania ży wności. — Dnia 7. marca na kopalniach okolicznych strejkowano: lud powychodził na ulice. Ktoś pu ścił wieść, że o godzinie 3 po południu odbędzie się zebran : e u p. Nowaka. Patrol z kilku żołnierzy chciał rozpędzić tłum ludzi, co gdy się zaraz nie udawało, podoficer pewien zaczął strzelać do tłumu, ale nikogo nie zranił: może strzelał ślepymi nabo jami: ludzie go okrążyli, obili kijami i odebrali mu karabin. Nagle ktoś strzelił, i ów podofcer ugo dzony padł na mieiscu zabity. — To iest wszystko, co o fute.Nzvch zajściach dowiedzieć się mogłem. Naibardziei żałować można zab : cia owego podofi cera. edvż i ro bvł człowiek: może en niewłaściwie sofcie postąpił. ale gdy był iuż rozbroimy, był przez- to nieszkodliwy a jako takiemu nie najeżało już ża dnej krzywdy robić. Kto bezbronnych krzywdzi (obojętnie czy taki bezbronny jest swój czy też obcy), ten zawsze ciężką winę ponosi. Nad bez- brnrmemi nie należy się nigdy znęcać a tem mniej zabijać ich. Swój. T woróg w Oli wiekiem. (Koresponden- cya). Idąc do kościoła w niedzielę przed tygod niem, zauważyłem na tabuli przy policyi odezwę, że będzie zgromadzenie i obrady polskie w spra wie obrony Górnego Śląska — którego przecież bronić nie potrzeba, tylko Polsce oddać, przepro sić za przechowywanie i używanie nieswojej włas ności i kwita. — Po nabożeństwie zaś jakiś młodzik rozdziela papiery na cmentarzu przed bramą; my ślałem, że rozdaje »Posłańca Niećrielnegoa, ale się przekonałem, że to sławetne odezwy hakatystycz- nej »Freie Vereinigung«. Ludzie chłopaka wygonili za bramę, ażeby miejsca poświęconego nie zanie czyszczał tą brudną robotą. Jedną z tych odezw też sobie wziąłem, i w domu patrzę i czytam, a tu w odezwie tasama stara hakatystyczna p5 r cha, tesa- me przechwałki niemieckie, a z drugiej strony ta sama stara nienawiść, pogarda 1 oszczerstwa wzglę dem Polski i Polaków. Rząd się zmienił i wiele się zmieniło, ale hakatyści. pychą nadęci, taksamo gar dzą nami Polakami, jak przed wojną; nic się u nich nie zmieniło i nie zmieni się! — Nam, ludowi pol skiemu, nie odezw i kłamstw hakatystycznych po trzeba. ale Ojczyzny, gdziebyśmy raz na zawsze mieli spokój od wszelkiego hakatyzmu. Ojczyzny wolnej, polskiej i spokojnej nam potrzeba! Ó to, ko chani parafianie, prośmy Pana Boga z całej duszy. Parafianin. Rudziniec w Oliwickiem. (Polskie »w i 1 k i« i a wiecu niemiecki m). Przed kilku tygod niami odbył się u nas wspaniały wiec polski, na którym przemawiali ks. Piechowski z Poznania a z Gliwic pp. Orlicki i Sikora; przemówienia ich zro biły nadzwyczaj dobre wrażenie; wszyscy pocie szeni i otuchą pokrzepieni zostali i dziś jeszcze wiec ten chętnie wspominają. Aby korzystny wynik Rieca polskiego zatrzeć, zamierzali tuteisi Niemcy arządzić^w ostatnią niedzielę wiec niemiecki i po- rozlepiali po płotach i drzewach, i porozdzielali po między ludzi setki wielkich i drukowanych odezw następującej treści: »Oberchlesier! Unsere gelieb- te Heimat lassen wir von dem polnische Wolf nicht zerreisen! Manner und Frauen. die lhr Eure ober- schlesische Heimat liebt. erscheśnt vollzahlig am Sonntag zur Massenversammlung im Gasthaus Re- kus in Rudzinitz. Der Einberufer. (To znaczy: Górnoślązacy! Naszej kochanej ojczyzny nie po zwolimy rozerwać polskiemu wilkowi! Mężczyźni i kobiety, którzy kochacie swoję ojczyznę górnoślą ską. zjawcie się wszyscy w niedzielę na zebranie masowe do karczmy Rekusa w Rudzieńcu. Zwo łujący). — Na ulec przybyło około 15 Niemców, a Domiędzy nimi żandarm Fischer, sołtys Choroba, kierownik piły Eckert, sekretarz amtowy, słudzy pana dziedzica Rufferta, nauczyciel Friedrich, a kil ku naszych polskich gospodarzy, którzy to polskich gazet jeszcze dziś nie czytają, przyłączyło się do niemieckich panoczków. Z drugiej strony atoli ze bra > o się też około 80 prawdziwie polskich męż czyzn i kobiet; tak, że razem było około 100 ludzi obecnych, gdy tymczasem na wiecu polskim było może 500 ludzi. — Gdy się panowie Niemcy zabie rali do rozpoczęcia, powstała tutejsza polska Rada Lnaowa f zapytała się Niemców, kogo to oni .pol skim wilkiem nazwali, czy oni nie wiedzą, że w Rudzińcu niema wilków polskich, lecz prawdziwi Polacy, i że Polacy nie chcą przecież Niemcom zie mi niemieckiej odebrać ani Górnego Śląska rozer wać. lecz żądają tylko, aby polski Śląsk znów do pnia macierzystego, do Polski, zosta? przyłączony. My kochamy nasz Górny Śląsk, dlatego też żąda my, aby Prusacy, którzy Śląsk przemocą i gwałtem a bezprawnie porwali, oddali ten kraj polski Polsce. My tylko żądamy naprawienia krzywdy którą Pru sacy popełnili. Jeżeli zaś chcecie nas wyzywać wil kami polskimi i agitować za dalszą przynależnością polskiego i katolickiego Śląska przy niemieckich i protestanckich Prusach — to wara wam — my mówić nie pozwolimy! Bo nie my, lecz wy wil kami jesteście, którzy to cudzą krzywdą się zboga- ciliście i bogacić dalej chcecie. — I panowie nie mieccy, tak zaskoczeni, zawstydzili się, wejrzeli na siebie, ani słowa nie odpowiedzieli i salę opuścili; a gdv przez salę wychodzili, to ludność polska cała głosem wołała: Niech żyje Polska! Niech żyje Wil son! — Sława ludowi polskiemu w Rudzińcu! Sła wa Radzie Ludowej, która w tak rezolutny spo sób potrafiła tym panom usta zamknąć! — Ale hań ba i sromota tym gospodarzom polskim, którzy to w kościele na pierwszem miejscu siadają, którzy się już zawsze bratali z centrowcami a teraz bratają. się z Niemcami-hakatystami, nawet wtenczas, gdy ci nasz lud i naszą Polskę wilkiem polskim nazy wają ! Rdc. Rybnik. W sprawie strzelani ny na weselu w Niedobczvcach aresztowano 7 osób. z tych 3 wypuszczono znowu na wolność. Aresztowany iest podoficer, który strzelaninę spo wodował. — Czv kto z go<ci we«e!nvch jest are sztowany. nie wiadomo. Może kto stamtąd o tem Leśnica. W Odrze utonęła łódź nałado wana 50nn centnarów węgli. Zatomęcie. poniżej śluzy w Krempie, odbyło się tak szybko, że flisacy tylko z biedą życie uratowali. Zimnowoda w Strzeleckiem. (K o r e s p o n- d en cya.) Niema prawie dnia. żeby dzieci nie przynosiły ze szkoły pism ulotnych przeciw Polsce. Wielkie tam kłamstwa i oszczerstwa. Niemcy le- piejby zrobili, gdyby przed swoją sienią zamiatali a nie patrzeli Polski, bo im Polska nic złego nie zrobiła, 'eno oni Polsce wiele strasznych krzywd wyrządzili w ostatnich 150 latach. Ale chociażby w Polsce nawet tak źle było. jakto owe kłamstwa niemieckie głoszą, to moglibyśmy sie zapytać, kto winien, że w Polsce jest tak źle? A do tego mo żemy śmiało twierdzić, że już chyba niema na ca łym świecie większej biedy, jak u nas. Prawda jest. iż ci wielcy u nas jeszcze nie schudli — ale mv biedni? — A jak się ci wielcy z ludem polskim obchodzili? Pracowałem przez 12 lat w pewnej fabryce i byłem świadkiem, jak się Niemcy obcho dzili z robotnikami. Dyrektor Szwa.isfort z kosztu- rem chodzi? a robotników nim okładał, aż mu raz ktoś dał porządną nauczkę. Sam też byłem świad kiem. jak ów dyrektor powiedział, iż choćby robo tnik miał 10 razy słuszność, to jednak ma jej się nie przyznać. To jest ta niemiecka dobroć! Przed wojna to Niemcy czy to we wojsku czy też po fa brykach, uważali nas tylko za »polnische Schwei- ne«, a przeto sami Niemcy osądzili, dokąd należy my. Niech polskie świnie zostaną w Polsce, a nie mieckie świnie w Niemczech — to będzie sprawie- wiedliwie i przezto Niemcy nie będą mieć żrdnej szkody. z. Opole. (Freie Vereinigung kapitu luje!) Niemców ogarnia niepokój, że jednak Gór ny Śląsk przypadnie do Polski mimo całej roboty podburzającej, mimo steku kłamstw i oszczerstw itp. Nawet duchowy ojciec i kierownik nFfeie Ver- einigung« dr. Szewczyk utracił nadzieję, i w tych dniach ubolewał przed Niemcami, że G. Śląsk stra cony dla Niemiec i że cała praca »Fr. Vereinigunga poszła na marne. Dr. Sz. pokazywał przy tem ja kąś mapę z nowemi * granicami państwa niemie ckiego. ,Wrocław. (Nabożeństwa polskie). Od dnia 9. marca odbywać się będą nabożeństwa pol skie (Suma, kazanie, błogosławieństwo) o godz. 9 ¥2 w kościele św. Anny, naprzeciy kościoła na Piasku. Duszpasterstwo Polaków tutejszych powierzono Przewiel. ks. Dr. Bromboszczowi. — Wszystkim Polakom zamieszkałym w mieście oraz i licznym przyjezdnym rodakom podaję to do wiadomości, aby z tego znacznego udogodnienia iak najwięcej korzystali. ' Worcisła w. Ostatnie wiad<jjriości. Zwołanie praskie) konstytuanty. Otwarcie pruskiego zgromadzenia narodowego nastąpi w czwartek 13 marca o godz. 2 po południu w gmachu sejmowym w Berlinie. Zakończenie strejku w Berlinie. W piątek wieczorem o godz. 7 zakończy! się slrejk generalny w Berlinie klęską Spartakusów. Wojska rządowe są w calem mieście panami Doło żenia. — Szkody w uszkodzonych budynkach obli czają na przeszło 40 milionów marek. Najwięcej ucierpiało prezydyum policyi i dom towarowy Tie- tza, który został doszczętnie zrabowany. Liczbę ofiar w zabitych podają na 500 do 600, w rannych przeszło tysiąc. Układy w. niisyą koalicyjną w Krzyża, Do Krzyża przybyła w czwartek misya koatf- cyjna pod przewodnictwem ambasadora Noulensa, celem prowadzenia układów z niemieckimi przed stawicielami, baronem Rechenbergiem i byłym mi nistrem Drewsem, w sprawie zawieszenia broni w Poznańskiem. Celem zbadania skarg obustronnyert mają być utworzone podkomisye, które złożą na stępnie głównej komisyi sprawozdanie. Obie pod komisye mają się zająć wytknięciem linii demarka- cyjnej. Na całym froncie ma być utworzona strefa neutralna, 1 kilom, szeroka, od której obustronne armaty mają być na 20 kilom, wycofane. Zakła dnicy mają być po obu stronach wydani. Spartsliosi w liRurnlincte. Biuro Wolffa donosisz Laurahuty: W sobotę wieczorem około godz. 7^2 rozbroili spartaku^ od- wach republikańskiej straży i zabrał; jej karabin ma szynowy, jako też wszelką broń i amunicyę.^ O go dzinie 9 nadeszło wojsko i rozbroiło spartaku ; ..j\y; 11 ludzi uwięziono, z tych 4 z Michałkowie. W nie dzielę w południe urządzili soaTtakusi pochód de monstracyjny, w którym brało około lOiu) osób udział. W drodze powrotnej napotkał pochód ko mendę wojskową, która zawezwała ćemons-ran -.ów do rozejścia, a gdy wezwania nie usłuchano, kazał ! oficer dać ognia z karabinu maszynowego. Dano : kilka strzałów na postrach, przyczem przez zabłą- j kany pocisk został jeden robotnik z W. Dąbrówki śmiertelnie zraniony. Tłum się rozszedł, do zabu rzeń nie przyszło. Zemsta spartabnsów. Aby powetować klęskę poniesioną w Berl^me* zajęli spartakusi w sobotę wieczorem w Lichten 4 bergu pod Berlinem odwach policyjny wymordo wali wszystkich oficerów i polieyantów, razem około 60 ludzi. Protest Niemców w PoKnańskiem, Niemieckie rady ludowe z zachodniej części W. I Ks. Poznańskiego zaprotestowały przeciwko pono- i wnemu podjęciu komunikacyi kolejowej i żeglugi ^ dzielnicy polskiej w związku z wytknięciem linii de- markacyjnej, uważając, że to wyjdzie tylko Pola kom na korzyść. Polski wiee Icobiet odbędzie się w Zawodzili pod Katowicami we wto rek 11. marca o godz. 3M 2 po południu na sali Schwedego. Liczny udział niewiast pożądany. Sprawy towarzystw, zebrania, obchody I t. p. Bytom. Nowy kurs płatny czytania i pisania pol skiego w Bytomiu dla dorosłych rozpoczyna się w najbliższym czasie. Zgłoszenia przyjmuje się w przyszły wtorek 11 bm. w szkole I. Rodzice! Uczcie dzieci czytać i pisać po polsku! Po długoletniej aaysteuoyi w ki.aice prowm- cyonslnej dla chorób kobiecych i położniczych w opolu, osiedliłem się w Q I lwica eh jako lekarz specyallsta w chorobach kcb.ecyefi i poloiniezycli. Priyjmui^: przed południem od godz. 1 / ł 9—10. po' poludnm od godz 3—4. W niedziele i w swiąta tylko przed południem od godzili—12 I>r. Juliusz Kalia, Gliwice, ulica Wilhelma 18, I. teomatysm każdego rodzaj a mam- jt szybko Kasperka nacieranie i tabletki (oacier. 5.00, t&bi. 2X10 m., Do aabyoia tylko praw* tiziw* w Aptece w Koszęcinie Ujoaohaotia U.-«ł.) - Kupuję każdą ilość krochmalu z mąki ryżowej i płacę najwyższ# ceny. Mareinek, K omgsbiitierFeinp i atterei Król. Hu*. ul. Sohimmalnfenninffa. 