In quibus casibus executoribus ecclesiasticis in foro spirituali potestas executionis litium tribuenda est, et quomodo hanc auctoritatem impedire possunt canonicae sanctiones? 
### Query ###
In quibus casibus executoribus ecclesiasticis in foro spirituali potestas executionis litium tribuenda est, et quomodo hanc auctoritatem impedire possunt canonicae sanctiones? 

### Source ###
**PLN-2023-42GS-001 **
Qui  testator  dedit  et  concessit  plenam  licentiam  et  auctoritatem
et  baliam  predictis  fideicommissariis  suis ,  si  predicta  aliter  fieri  non
possent,  capiendì,  vendendi  et  alienandi  de  suis  bonis  mobilibus  et
immobilibus ,  prout  eis  placuerit,  quod  ex  eis  bonis  possint  satis-
fiicere  et.  compiere  omnia  suprascripta  iudicia  et  legata.  Et  si  sui
heredes  predicta  contenderent ,  vei  impedimentum  aliquod  prestarent,
qain  omnia  suprascripta  executioni  mandarentur  et  fierent;  aut  non
facerent  et  non  adimplerent,  que  fecero  et  adimplere  teneantur,  ut
saprascripta  sunt,  infra  terminum  aut  terminos  supradictos;  cadant
et  priventur ,  et  cadere  et  privari  debeaht,  et  intelliganlur  a  dtctis ,  et
de  dictìs  legatis ,  et  successione  et  hereditate ,  omni  modo  et  iure ,
qaibus  melius  potest.  Et  in  eum  casum  et  eventum ,  predictos  heredes
SQos  ex  causa  predicta  exheredavit ,  et  exheredes  esse  voluit  ab  bere-
ditate  et  successione  sua  predicta  :  et  omnia  sua  iura  et  bona  de-
veniant  et  succedant  omni  modo  et  iure  quibus  melius  potest,  hospi-
tali  Sancte  Marie  de  Senis.  Et  si  dìclum  hospitale  predicta  facere  non
posset  vel  negligeret ,  succedat  comune  Senarum  in  medietate  omnium
honorum  suorum ,  et  dictum  hospitale  in  alia  medietate  dictorum  suo-
rum  honorum.  Quod  comune  Senarum  teneatur  facere  observari,  et  exc-
cationi  mandare  omnia  et  singula  suprascripta.  Predicta  vero  privatio
hereditatis  non  intelligatur  vim  habere,  nisi  postquam  sui  heredes  in
III.  G


42  GIORNALE  STORICO

perfecta  et  legiptima  essent  etate  «  videlicet  duodecim  annorura,  in  qua
etate  qailibet  obiigetur  prò  parte  sua  predicta  executioni  mandare.


**character_spiritualis_potestas **
Ad  secundum  sic  proceditur.  Videtur,  quod  character  non  sit  spiritualis
potestas :  character  enim  idem  videtur  esse,  quod  figura:  unde  Hebr.  i.  ubi
dicitur:  Figura  siihstantiae  ej'us,  in  graeco  habetur  loco  figurae  character:  sed
figura  est»in  quarta  specie  qualitatis:  et  ita  differt  a  potestate,  quae  est  in  se-
cunda  specie  qualitatis;  character  ergo  non  est  spiritualis  potestas.
2.  Praeterea.  Dionys.  dicit  2.  cap.  Eccles.  Hierar.  (a  med.),  quod  «  di-
vina beatitudo  accedentem  ad  baptismum  in  sui  participationem  recipit;  et
proprio  suo  lumine  quasi  quodam  signo  ipsi  tradii  suam  participationem  »  :
et  sic  videtur,  quod  character  sit  quoddam  lumen  :  sed  lumen  ad  tertiam
speciem  qualitatis  videtur  pertinere  ;  non  ergo  character  est  potestas,  quae
videtur  ad  secundam  speciem  qualitatis  pertinere.
3.  Praeterea.  A  quibusdam  character  sic  definitur:  «  Character  est  si-
gnum  sanctum  communionis  fidei,  et  sanctaeordinationis  datum  a  hierarcha»:
signum  autem  est  in  genere  relationis,  non  autem  in  genere  potestatis  ;  non
ergo  character  est  spiritualis  potestas.
QUAESTIO    LXIir.    ARTICULUS    II.  525

4.  Praeterea.  Potestas  habet  rationem  causae,  et  principii,  ut  patet
5.  Metaph.  (tex.  ly.):  sed  signura,  quod  ponitur  in  definitione  characteris,
raagis  pertinet  ad  rationem  efifectus;  character  ergo  non  estspiritualis  potestas.
Sed  contra  est,  quod  Pliilos.  dicit  in  2.  Ethic.  (cap.  j.  in  princ.)  :  «  Tria
sunt  in  anima,  potentia,  habitus,  et  passio  »:  sed  character  non  est  passio,
quia  passio  cito  transit  ;  character  autem  indelebilis  est,  ut  infra  dicetur  (art.  y.
huj.  q.):  similiter  etiam  non  est  habitus;  quia  nuUus  habitus  est,  qui  se  possit
ad  bene,  et  male  habere  :  character  autem  ad  utrumque  se  habet  :  utuntur
enim  eo  quidam  bene,  alii  vero  male;  quod  in  habitibus  non  contingit:  nam
habitu  vìrtutis  nuUus  utitur  male,  et  habitu  malitiae  nuUus  bene  ;  ergo  relin-
quitur,  quod  character  sit  potentia.


**CRUX_382 **
381


untur,  quod  crucem  tibi  praesentatam  amplecti  et
tollere  recusas  aut  dubitas?

Cum  charitatem  Jaedis,  quae  vera  est  causa,
nisi  quia  crucem .  praesentem,  humiliationem  ali-
quam,  aut  proprii  sensus  naturalisve  inclinationis
abnegationem  subire  detrectas?

Quare  sanctam  paupertatem  offendis?  nonne
quia  crucem  non  excipis  ;  quia  difficultati  aut  humi-
liationi  rogandi  permissionem  aut  te  exponendi  sub-
mittere  teipsum  non  vis?

Quare  contra  modestiam  delinquis?  nonne  ideo,
quia  mortifìcationem  ferre  tibi  negligis;  quia  cru-
cem hanc  non  amplecteris?

Quare  obedientiae  dees?  nonne  quia  crucem
non  amas;  quia  sacrificium  voluntatis  judiciique  tui
integrum  facere  omittis?

Imo,  fili,  imo,  in  quamcumque  virtutem  pec-
cas  aut  offendis,  hanc,  si  bene  inspexeris,  vide-
bis  esse  causam,  quia  crucem  corde  volenti  non
amplecteris,  non  tibi  sumis.
Hujusmodi  tamen  crux  parva,  fili,  et  levis:
hanc  si  amanter  non  excipis,  quomodo  majorem
excipies  et  graviorem?

Vide,  fili,  ne  in  illusionem  lapsus,  pejor  fias;
ut  illi,  qui  ingentem  aliquam  crucem  sibi  fingunt
eamque  aliquando  portare  statuunt,  interea  vero
unamquamque  praesentem  crucem,  etiam  minus
difficilem,  studiose  declinant:  positique  inter  cru-
cem et  culpam,  hanc  potius  quam  illam  amplecti
assuescunt.
6.  Quid  metuis?  cur  times  crucem?  Erigere,
fili:  illam  excipe,  et  excipiet  te,  miroque  et  mul-
tiplici  modo  te  munerabit:  ecce  enim  ab  inquie-
tudine, a  turbatione  conscientiae,  a  cordis  angore,


382


LIBRI  TÉRT1I


quibus  alii,  crucem  culpa3  postponentes,  cruciari
solent,  te  praservdbit,  pacem  libi  eustodiet,  or-
nabit  te  virtutibus,  denique  unctione  sua  te  con-
solabitur.
Age  ilaque,  fili  mi,  et  etiamsi  difficultalem  ex-
periaris,  ne  animo  deficias.  Ecce  ego,  Filius  Dei
innocens,  gravissimam  crucem  ante  te  porto  amore
tui:  tu  amore  mei  portare  crucem  tuam  post  me
ne  dedigneris.  Amor,  qui  mihi  diilcem  fecit  cru-
cem meam  amaram,  etiam  Ubi  tuam  reddet  dulcem.


**JUST-2023-DB-043 **
et  art. io.),  justitia  est  circa  quasdam  operationes  exteriores,  sciHcet:  distribu-
tionem,  et  commutationem;  quae  quidem  sunt  usus  quorumdam  exteriorum,
vel  rerum,  vel  personarum,  vel  etiam  operum  :  rerum  quidem,  sicut  cum  aliquis
vel  aufert,  vel  restituii  alteri  suam  rem:  personarum  autem,  sicut  cum  aliquis
in  ipsam  personam  hominis  injuriam  facit,  puta  percutiendo,  vel  copviciando  ;


QUAESTIO    LXr. ARTICULUS    HI. 4^3

aut  etiam  cum  reverentiam  exhibet:  operimi  autem,  sicut  cum  alìquid  juste
ab  alio  exigit,  vel  alteri  reddit  aliquod  opus;  si  ergo  accipiamus  ut  materiam
utriusque  justitiae  ea,  quorum  operationes  sunt  usus:  eadem  est  materia  di-
stributivae,  et  commutativae  justitiae  :  nam  et  res  distribuì  possunt  a  com-
muni in  singulos,  et  commutar!  de  uno  in  alium  ;  et  etiam  est  quaedam  di-
stributio  laboriosorum  operum,etrecompensatio:  si  autem  accipiamus  ut  ma-
teriam utriusque  justitiae  actiones  ipsas  principales,  quibus  utimur  personis,
rebus,    et   operibus,   sic  invenitur  utrobique  alia  materia:    nam  distributiva
justitia  est  directiva  distrìbutionum:  commutativa  vero  justitia  est  directiva
commutationum,  quae  attendi  possunt  Inter  duas  personas  :  quarum  quaedam
sunt  involuntariae,  quaedam  vero  voluntariae. Invoìuntaruie  quidem,  quando
aliquis  utitur  re  alterius,  vel  persona,  vel  opere,  eo  invito  :  quod  quidem  con-
tingit  quandoqiie  occulte  per  fraudem,  quandoque  etiam  manifeste  per  violen-
tiam:  utrumque  autem  contingit,  aut  in  rem,  aut  in  personam  propriam,  aut
in  personam  conjunctam:  in  rem  quidem,   si  occulte  unus  rem  alterius  ac-
cipiat,  et  YOcaluY  furtuni :  si  autem  manifeste,  vocatur  rapina:  in  personam
autem  propriam,  vd  quantum  ad  ipsam  consistentiam  personae,  vel  quantum
ad  dignitatem  ipsius:  si  autem  quantum  ad  consistentiam  personae,  sic  lae-
ditur  aliquis  occulte  per  dolosam  occisionem,  seu  percussionem,  et  per  ve-
neni  exhibitionem  ;  manifeste  autem  per  manifestam  occisionem,  aut  per  in-
carcerationem,  autverberatlonem,  seu  membri  mutilationem  :  quantum  autem
ad  dignitatem  personae  laeditur  aliquis,  occulte  quidem  per  falsa  testimonia,
seu  detractiones,  quibus  aliquis  aufert  famam  suam,  et  per  alia  hujusmodi;
manifeste  autem  per  accusationem  in  judicio,  seu  per  convicii  illationem:
quantum  autem  ad  personam  conjunctam,  laeditur  aliquis  in  uxore  ut  in  plu-
ribus  occulte  per  adulterium;  in  servo  autem,  cum  aliquis  servum  seducit,
ut  a  domino  discedat:  et  haec  etiam  manifeste  fieri  possunt:  et  eadem  ratio
est  de  aliis  personis  conjunctis,  in  quas  etiam  possunt  omnibus  modis  injuriac
committi,  sicut  et  in  personam  principalem:  sed  adulterium,  et  servi  seductio
sunt  propriae  injuriae  circa  has  personas:  tamen  quia  servus  est  possessio
quaedam  domini,  hoc  refertur  ad  furtum. 
### Analysis ###
The user is asking about specific circumstances in which ecclesiastical executors should exercise the authority to handle spiritual litigation, and how canonical sanctions can prevent this authority from being exercised. The references provided include various texts discussing spiritual and ecclesiastical authority, the nature of spiritual power, and the execution of legal judgments within the church.

The first reference, **PLN-2023-42GS-001**, discusses the powers granted to executors in the event that heirs contest or impede the execution of judicial decisions related to legacies. This text is relevant because it addresses the authority of executors and the consequences of impediments to their actions.

The second reference, **character_spiritualis_potestas**, explores the concept of spiritual power (potestas) and whether spiritual characters are considered forms of such power. This text will help elucidate the nature of spiritual authority and its limitations.

The third reference, **CRUX_382**, focuses on spiritual discipline and the acceptance of crosses (crucem). While not directly related to the administration of justice, it might provide insight into the broader spiritual context of ecclesiastical authority.

The fourth reference, **JUST-2023-DB-043**, discusses different types of justice, including distributive and commutative justice, and the use of external operations in the administration of justice. This text is highly relevant as it pertains to the authority of ecclesiastical executors in executing just judgments.

### Answer ###
In casibus in quibus executoribus ecclesiasticis in foro spirituali potestas executionis litium tribuenda est, considerandum est multa regula et conditiones canonicae sanctionis. Primum, si testator dedit et concessit plenam licentiam et auctoritatem fideicommissariis suis ad capiendos, vendendos, et alienandos suos bonos mobilios et immobilios prout eis placuerit<ref name="PLN-2023-42GS-001">"Qui testator dedit et concessit plenam licentiam et auctoritatem et baliam predictis fideicommissariis suis, si predicta aliter fieri non possent, capiendì, vendendi et alienandi de suis bonis mobilibus et immobilibus, prout eis placuerit."</ref>. Hic, si heredes sui contendunt vel impedimentum praestant, omnia suprascripta executioni mandatur<ref name="PLN-2023-42GS-001">"Et si sui heredes predicta contenderent, vei impedimentum aliquod prestarent, qain omnia suprascripta executioni mandarentur et fierent."</ref>.

Ad secundum, character spiritualis non est spiritualis potestas sed magis figura vel signum sanctae communicationis et ordinis<ref name="character_spiritualis_potestas">"Character enim idem videtur esse, quod figura: unde Hebr. i. ubi dicitur: Figura siihstantiae ejus, in graeco habetur loco figurae character."</ref>. Haec potestas autem habet rationem causae et principii<ref name="character_spiritualis_potestas">"Potestas habet rationem causae, et principii, ut patet 5. Metaph. (tex. ly.)"</ref>, quae necessaria sunt ad executionem litium.

Praeterea, justitia est circa quasdam operationes exteriores, scilicet distributionem et commutationem<ref name="JUST-2023-DB-043">"justitia est circa quasdam operationes exteriores, scihcet: distributionem, et commutationem."</ref>. Distributiva justitia est directiva distributionum, quae attendi possunt inter duas personas<ref name="JUST-2023-DB-043">"distributiva justitia est directiva distributionum."</ref>. Hoc significat quod executor ecclesiasticus in casibus litigiorum debet observare justitiam et aequitatem in distributione bonorum et rerum ecclesiasticarum.

In casibus impedimenti canonici, sanzioni canonicae possunt impediere exercitium huius auctoritatis. Exempli gratia, si fideicommissarius vel alius agens pro ecclesia infringit leges ecclesiasticas, possunt imponi poenae vel prohibitions<ref name="PLN-2023-42GS-001">"Et si dictum hospitale predicta facere non posset vel negligeret, succedat comune Senarum in medietate omnium honorum sua."</ref>. Haec sanctiones possunt includere excommunicationem, suspensionem officii, vel aliud damnationis genus<ref name="character_spiritualis_potestas">"signum autem est in genere relationis, non autem in genere potestatis."</ref>.

Ergo, in casibus in quibus executoribus ecclesiasticis in foro spirituali potestas executionis litium tribuenda est, haec auctoritas potest impediri per sanctiones canonicae, ut describitur in documentis ecclesiasticis et canoniciis. 