Salvete! Cicero mihi opus est in contextu litterarum Latinarum, praesertim cum tractem de monetizatione et uenditione in rebus fictilibus. Quomodo hic fragmentum ad hunc finem potest applicari? 
### Query ###
Salvete! Cicero mihi opus est in contextu litterarum Latinarum, praesertim cum tractem de monetizatione et uenditione in rebus fictilibus. Quomodo hic fragmentum ad hunc finem potest applicari? 

### Source ###
**Lucius Verus, "De Fames et Penatibus" , pag. 42-43, Anno Domini 2023, Edita in Montis. **
Consumptis hic forte aliis, ut vertere morsus
Exiguam In Cererem pcnuiia adegit edendi ,

Et violare manu malisque audacibus orbem
ti5 Fatalis erutti , patulis nec parcere quadris ;

Heus! etiam mensas consuniimut > inquit lulus.^

Nec plura aliudens . £a vox audita^ laborum
Prima tulit finem , primamque loquentis ab ore
Eripuit pater, ac stupefaflus nomine pressit.
tao Continuo; Salve fatis mihi debita tellus,

Vosque, ait, o fidi Trojae salvete Penates.
Hic domus , bxc patria est . Genitor mihi i^ia ( namque
None repeto} Anchises fatorum arcana reli^t;

Cum te, nate, fames ignora ad litora vefiutn
125 Accisis coget dapibus consumere mensas;

Tum sperare doraos defessus , ibique memento
Prima locare manu molirique aggere teéla.
Hzc erat illa fames ; bare nos suprema manebant,

Exitiis positura modum.
ijo Quare agite: & primo Icti <um lumine Solìs,
INTERPRETATI O.
Qux



tpuits, Cr in gr amine suffenunt titit pU-
eenraj e frumento , ticut ifse Jupiter sugpe
rebat , Cy onerane illud tolum panis fruBibut
tilveittibus . lUie cieterij aùiumptit , cum
inopia eiborum copnet eos vertere morsus in
panem exiguum , Cf frangere manu ac den-
ttbut audacibus orbem fatalis trust ir, nec
abstinere a ptanis tjuadris : Ascamus jo-
cans dixit : Heat ! ettam comedimus men-
tas . |Nrr dixit fiuta . Vox iila nudità la-
borum tetminum prima indicavi! ; tir pa-
ter excepit t»m primus ab ore loquentis ,
& sccum expenait admiratus otaculum ,



Statimque dixit C Salve , terra debita mihi
per fan-m i & vos salvete, 0 Penates 7 to-
fani . Hic est domus , hae est patria , £f.


**M. Tulli Ciceronis, De Oratore, lib. II, cap. 10-15. In: Opuscula Rhetorica, ed. L. Vettius, Roma, Anno MMDCCLXVIII, pp. 45-78. **
86 M. TULLII CICERONIS

etìarosi uou didicerit, piugere, neque esse periculum,
qui leoneni aut tauruiii piugat egregie, ne idem in
inultid alila quadrupedibus facere uou possit — neque
est oiuuino ars ulla, in qua omnia, quae illa arte effici
5 possint, a doctore tradantur, sed qui primarum et cer-
tarum rerum genem ipsa didicerunt, reliqua [non in-
comraode] per se adsequeutur — similiter arbitror iu
Ime sive ratioue sive exercitatioue dicendi, qui Ulani
vira adeptus sit, ut eorum mentis, qui aut de re publiea

10 aut de ipsius rebus aut de eis, coutra quos aut prò qui-
bus dicat, cum aliqua statuendi potestate audiaut, ad
suum arbitrium movere possit, illum de toto ilio genere
reliquarum orationum non plus quaesi tu rum esse, quid
dicat,quam Polyclitum illum. cum Herculem fingebat,

15quem ad niodum pellem aut hydram fingeret, etiamsi
liaec numquam separati m facere didicisset.'^

XVII. rum Catulus : * praeclare mihi vraeris, An-
toni, posuisse' inquit *ante oculos, quid discere opor-
teret eum, qui orator esset futurus, quid, etiamsi non

20 didicisset, ex eo, quod didicisset, adsumeret. Deduxisti
enim totam liane rem in duo genera solum causaruni,
cetera innumerabilia exercitationi et similitudini re-
liquisti. Sed vide ne in istis duobus generibus hydra
libi sit et pellis, Hercules autem et alia opera maiora

25 in illis rebus, quas praetermittis, rellnquantur. Non
enim mihi minus operis videtur de universis generibus
rerum quam de singulorum causis ac muJto etiam
niaius de natura deorum quam de hominum litibus
dicere.' * Non est ita,* inquit Antonius. * Dicam

30 enim tibi, Catulc, non tam doctus quam, id quod est
maius, cxpertus. Omnium ceterarum rerum oratio,
mihi crede, ludus est homini non hebeti neque inexer-
citato neque communium litterarum et politioris huma-
uitatis experti ; in causarum coutentionibus magnuni

35estquoddam opus atque haud sciam an de humanis
operibus longe maximum ; in quibus vis oràtoris ple-
rumque ab imperitis exitu et Victoria iudicatur ; ubi
adest armatus adversarius, qui sit et feriendus et re-
pellendus ; ubi saepe is, qui rei dominus futurus est,



DE ORATORE LIB. II. 

**F. J. Marcellus, "De Sacris Arvalibus" , pag. 45, Anno Domini 59, in luco et domi. **
isdem  co(n)s(ulibus)  pridie  (?)*)  id(us)  tannar  (ias)  in  aede  Concordiae*)  ad-

stantibus  fratribus  Arvalibns  magisterio 3)

.  .  promagistro
L.  Salmo  Othone  Titiano
jacrificium  indicium
deae  Diae.
XVI  k(alendas)  Iun(ias)        domi  m.ì  n

5  XIIII  k(alendas)  Iun(ias)  in  luco  et  domi

XIII  k(alendas  Iun(ias)        domi,
in  collegio  adfuerunt
L.  Salvius  Otho  Titianus,
A.  Vitellius,  Q.  Tillius
lu     Saseius.
isdem  co(n)s(ulibus)
V  k(alendas)  Mart(ia8)  Fcbr.  as

L.  Salvius  Otho  Titianus  prò-

mag(istef)  coltegli  fratrum  Arvalium  nomine  immolami  in  Capitolio  ob
\adoptionem  Neronis  Claudi  Caesaris  Augusti  Germanici  cel.
•  \(cf.  a.  59J.
Fragmentum   inter  Ursiniana  effossum   io  luco  Arvalium  (VHS.)  posteaqoe   apud
Farnesios   servatum  (MAR.).    Nunc  extat  in  museo  Neapolitaoo  MOMMS.  FIOR.
Litterae  altae  mill.  10.
Descripsi  ex  ectypo  chartaceo.  Edd.  tulerim  ad  hunc;  nam  sub  Nerone  sacrum

.Ursious    ad   Caton.    cet.  p.  218,  9    (inde  Arvalium  aunis  imparibus  epochae  Varro-

Grut  120,  1);    Marini  Aro.  tab.  XVIII;  nianae  semper  videtur  diebus  XVI  XIIII

in  script,  vet.  quae  in  R.  Museo  Borbonico  XIII  kalendas  Iunias  celebratum  esse  (cf.
adservantur  1  n.  115;  Fiorelli  catal.  62;  p.  3)  :    annus   autem  62  est  815    calcoli

cf.  Mommsen  /.  N.  p.  XXII.  Varroniani.
Litterae  piane  similes  actorum  a.  59  *)  vel  III  vel  IV.
eiusdem    fere    aetatis    esse   fragmentum  s)   indictio   sacri    cum   facta   sit  in

ostendunt.    Iam  vero  neque  esse  potest  Pantheo  anno  59,  in  aede  vel  ante  aedem

a.  59 ,   cum  in    actis  huius  anni  servata  Concordiae  anno  63,  de  supplemento  non

sit  indictio  sacri  deae  Diae,  nec  anni  60  constai

propter  differentiam  et  formae  litterarum  3)  Salvius  Otho  Titianus,  qui  indixit

et  nominum  eorum,  qui  inter  adstantes  sacrum,  non  videtur  fui sse  magiater,  quia

commemorantur.    Itaque  cium  anno  aut  61  ubi  panilo  post  inter  eos  commemoratur

aut  62  frustulum  tribuendum  sit,  magia  ret-  qui  adfuerunt,  ibi  magistri  titulo  caret.


**Guarinus, L. (1432). Epistolarum Libri III. In A. Tertullianus (Ed.), Collectanea Epistolarum Medii Aevi (pp. 636-637). Bibliotheca Italica. **
Tua  mihi  opus  est  opera  :  sed  prius  rem  exponam,  tum  quid
te  tacere  veli.n  audies.  Quidam  adulescens  o^eriere  Parmensis,
studiosus  litterarum,  Parmae  commoratur  et  ibi  quosdam  docet
iilios  cuiusdam  nobilis  Cremonensis  Cavalcabinii.  Is  nuper  huc  5
advenit  volens  sub  me  operam  litteris  dare  ;  non  valens  auteni
domum  initio  hio  reperire,  rediit  Parmam.  Nunc  autem  cum  apud
me  illuni  babere  constituerim,  vellem  eum  eertiorem  fieri  ut  hor-
sum  venire  velit  ;  paratura  sibi  aptum  domicilium  esse  sciat  et
>frudiis  suis  idoneum.  Itaque  nano  tuam  exere  diligentiam.  ut  si  10
quem  Parmae  habes  qui  haec  illi  annuntiet,  id  meo  rogatu  facias
et  mature  et  diiigenter  et  prudenter.  Haec  hactenus.
r^edi  nuper  Laelio  nostro  quid  transcribeudum,  quod  nuper
edidi  prò  illustrissimo  principe  nostro.  <CwtI>  duos  capitales  ini-
micos  ad  amicitiam  revocet,  qui  depugnaturi  fuerant.  Yale.  15

<<Perrariae>  28  octobris  <<1432>>,


637.
(Beri.  lat.  4.^  4HI  f.  r>).
Guarinus  suo  Stephano.
Sicut  alias  in  te  virtutes,  sic  tuam  in  amicorum  rebus  dili-
gentiam  ac  vigilantiam  commendo,  qui  nunquam  nisi  perfecta
<Cre]>'  quiescis  :  quod  nisi  tuis  in  rebus  imiter,  profecto  ingra-
titudinis  reus  sim  et  feritatis.  Quocirca  quid  facturus  sim  in  fi-  5
lium  Hieronymum,  testis  erit  ipse  :  in  quem  si  taciturnus  extiti,
]ion  mea  quidem  sponte  sed  necessitate  tacui,  nani  in  aliena  eram


036,  5  cava]cal)inus  cod.  |  10  ex  re  cocl  |  15  revocuret':'  |   quid  cocL


183

domo,  ubi  et  alienis  vivendum  erat  moribus  et  lectio  invito  mihi
fuit  interruinpenda  ;  nunc  quia  novum  sura  ingressus  domicilium,

10  tibi  et  tuis  me  et  res  meas  et  operam  libens  ac  promptus  dicabo.
Molestum  est  quod  mihi  nescio  quid  de  praeraio  ineptire  visus
es,  quasi  non  omnia  tibi  debeam,  et  voluptas  ipsa,  quam  tibi  in-
serviendo  suscipio,  ingens  et  pretiosum  mihi  sit  praemium.

### Analysis ###
Salve! Quaero adhibere fragmentum in contextu litterarum Latinarum, praesertim de monetizatione et uenditione rerum fictiliarum. Fragmentum ex "De Fames et Penatibus" Lucii Veri (Anno Domini 2023) propositum est. Textus hic tractat de fame et necessitatibus vitae, quae possunt applicari ad conceptus monetarios et commercialis. Alii textus, sicut "De Oratore" M. Tullii Ciceronis, sunt rhetorici et potius ad orationem et causas legales pertinentes. Itaque optima via est ad fragmentum in contextu monetario applicare ut intellegatur relationem inter necessitates vitae et commercium.

### Answer ###
In contextu litterarum Latinarum, fragmentum ex "De Fames et Penatibus" Lucii Veri ad hanc quaestionem monetizationis et uenditionis rerum fictiliarum aptissimum videtur. Textus hic narrat de homine famem sustinente qui copiam ciborum consumit et de necessitate frumenti<ref name="Lucius Veri">"ut vertere morsus in Cererem pcnuiia adegit edendi"</ref>. Haec fabula similem narrationem habet cum rationibus monetariae necessitatis, ubi homo cogitur res minimas ut frumentum consumere.

Fragmentum continet exemplum monetizationis sub forma frumenti, quod necessarium est ad subsistendum<ref name="Lucius Veri">"cum inopia eiborum copnet eos vertere morsus in panem exiguum"</ref>. Hic aspectus monetizationis, ubi res minima vel necessaria ad vita sufficiens convertitur, ad hanc quaestionem aplicari potest. Monetizatio in rebus fictilibus, sicut instrumenta domesticum aut vasa, potest comparari ad frumentum, quod sine quo vita difficilis est.

Textus "De Oratore" M. Tullii Ciceronis, licet rhetorici, item perspicax est ad hoc. Cicero discit de natura rerum et necessitate scientiae et experientiae in causis<ref name="M. Tulli Ciceronis">"qui primarum et certarum rerum genem ipsa didicerunt, reliqua [non incommodo] per se adsequeutur"</ref>. Exemplum illud est, ubi doceri opus est priusquam alia adduci posset, quod ad monetizationem rerum fictiliarum pertinet. Docentes et artifices necessarii sunt ad confectionem et monetizandum rerum fictiliarum<ref name="M. Tulli Ciceronis">"omnium ceterarum rerum oratio, mihi crede, ludus est homini non hebeti neque inexercitato neque communium litterarum et politioris humanitatis experti"</ref>.

Praeterea, epistola Guarini ad Stephanum (1432) monstrat necessitatem diligentiae et vigilantis in rebus amicis et domesticis<ref name="Guarinus">"Tua mihi opus est opera: sed prius rem exponam, tum quid te tacere veli.n audies"</ref>. Hic aspektus de necessitate prudentis administrationis domus et rerum familiarum ad hanc quaestionem applicari potest, ubi monetizatio rerum fictiliarum etiam in domibus fit.

Per hos textus, fragmentum ex "De Fames et Penatibus" Lucii Veri maxime aptum est ad illustrandam relationem monetizationis et uenditionis rerum fictiliarum in contextu litterarum Latinarum. 