Salvete omnes! Inveni hanc antiquam constitutionem de consecratione ecclesiarum et altarium, quae episcopis dioecesanis reservat ius. Quaero nunc, an haec norma ad hodiernos ritus consecrationis appli-cari potest? Estne modo licet locum sacerdos non episcopus consecrare? Etiam, quid sentitis de obligatione analhematum in contextu haec-terarum reformationum? Gratias ago pro antea! 
### Query ###
Salvete omnes! Inveni hanc antiquam constitutionem de consecratione ecclesiarum et altarium, quae episcopis dioecesanis reservat ius. Quaero nunc, an haec norma ad hodiernos ritus consecrationis appli-cari potest? Estne modo licet locum sacerdos non episcopus consecrare? Etiam, quid sentitis de obligatione analhematum in contextu haec-terarum reformationum? Gratias ago pro antea! 

### Source ###
**Cretae_Cyrenarum_44BC **
Sed quomodo constituta est Creta? Dupliciter enim cogitari potest, aut suum ac pe-
culiarem fuisse Cretae praetorem, aut coniunctae cum alia provincia. Ac communis quidem
plurimorum doctorum opinio haec est, cum constet sub Augusto Cretam et Cyrenas in unius
proconsulis imperium fuisse coniunctas, ut ab initio ipso postquam provinciae Romanae factae
sunt, eas coniunctas fuisse statuant, quam opinionem Pighius in annalibus ita sequitur, ut
singulis annis pro praetoribus Cretae et Cyrenarum locum, vacuum illum quidem, assi-
gnet. Item illa quae postea fuit coniunctio videtur scriptores, quos Appianus ipse citat,
movisse, ut non unam Cretam alteri ex liberatoribus, sed simul Cyrenas decretas esse
putarent. Num igitur hoc probabile, anno 44 a. Chr. unam fuisse Cretae et Cyrenarum
provinciam? Non videtur. Duplicem enim Appianus ait de Bruti et Cassii provinciis fuisse
famam, cum alii Bruto Cretam, Cassio Cyrenas, alii illi Bithyniam, huic Cretam et Cyrenas
iribuerent. Alteros ex his deceptos esse apertissime ostendit testis locupletissimus Cicero,
qui in orationibus Philippicis, quos lJocos supra citavimus, bis Cretam appellet Bruti pro-
vinciam, ex quo efficitur, ut Cassio Cyrenae decretae fuerint. Non quaero nunc, unde
error ille extiterit; de ea enim re postca dicemus; sed erraium esse constat nec posse
dubitari, quin, quo tempore senatus Bruto et Cassio provincias decrevit, et Creta et
Cyrenae per se constiterint necdum in unius proconsulis imperium, quod Augustus intro-
duxit, fuerint coniunciae. Quodsi iunc seiunctae erant Creta et Cyrenae, item certe erant,
quamdiu Caesar imperium tenuit, qui si quid mutasset, videtur in Philippicis orationibus
commemorari debuisse a Cicerone. Tum supra p. 209 in notabili Caelii ad Ciceronem epi-
stola (Cic. epist. VIII, 8) etiam paulo ante Caesaris principatum, quo tempore acerrime de
provinciarum sortitione in urbe pugnabatur, si numerum provinciarum, quem Caelius in-
dicat, efficere vellemus, necessario faciendum erat, ut seiungeretur Creta ab Cyrenis, atque
utraque peculiaris provincia fuisse existimaretur. Sed etiam altius ascendere licet atque ad
ipsas prope utriusque provinciae origines. Quaestorem enim Cyrenis fuisse p.211 diximus
M..Iuventium Laterensem, eum, qui in aedilitate petenda superatus accusavit Cn. Plancium;
hunc autem Plancium p. 195 militem, tum quaestorem fuisse ostendimus Q. Metelli, Mace-
doniae proconsulis; qui idem Cretam in provinciae formam redegit. Utramque quaesturam,
et Laterensis et Plancii, commemorat Cicero in oratione, quam pro Plancio habuit, no-
minat idem contubernales et collegas Plancii in Macedonia; at idem de necessitudine, quae
inter Laterensem et inter Plancium intercesserit, nihil significat. 

**DB-LAT-1097-ECCLESIAE-001 **
Ecclesiarum  vero,  seu  altarium  consecra-
tiones  ab  episcopis,  in  quorum  dioecesi-
bus  sunl,  locorum  vestrorum  fratres  ac-
cipiant;  si  quidem  gratis  ac  sine  pravitate
voluerinl  exhibere;  alioquin  a  calholico,
quem  malueritis,  episcopo,  consecralio-
num  ipsariim  sacramenta  suscipiant.  De-
cernimns  etiam  illius,  cuius  vice  quamvis
indigni  fiingimur,  et  auctorilale  sancimus,
ut  idem  locus,  et  loca  ei  subdita,  omnibus
ob  saliilem  conlugieniibus  sint  miseri-
cordiae  sinns,  sint  lotius  pietalis  et  salulis
porlus,  obtineat  in  iis  locum  iuslus  ,  nec
repellatur  poenilere  volens  iniuslus;  prae-
beatur  innocentihns  caritas  muluae  fra-
ternitatis,  non  negetur  olTensis  spcs  sa-
lutis  et  indulgentia  pietalis.  Et  si  aliquis
etiam  quocumque  obligatns  analhemate
eumdem  locnm  vel  loca  ei  subdita  expe-
lierit,  sive  pio  corporis  sepultura,  seu
alterius  utilitatis  ac  salulis  gralia,  mini-
me a  venia  et  optata  misericordia  ex-
cludatur;  sed  oleo  medicamenti  salularis
fovendus  iienigniter  obligetur;  quia  et
iustum  sic    est,   ul   in  domo  piclalis  el


An.  e.  1(97


Poenae  ronlra
inobodientfs
haic  decreto.
Qui  sideneea-
TeriDt,  a    Sede

Apost.     obtine-


Eisdem  quo-
que rcservalur
altarium  et  ec-
clesiarum  con-
secraliu,  gratis
(amen    pera-


Eliamsi  ana-
lhemate sii  0-
bligalus,


An.  C.  1097


178


Bri.f.AniCM   ROMANUM


An.  C.  1097


V«l  raoiu^chus,


Vtfl  eiiara'de-
Ficus  regularis.
AbbaUs  ele-
ctio  monachis
conceditar;  cle-
c'.oi|ue  Taciiltas
dalursuscipieri-
di  urdinalìaaem
agno  malui'ril
episcopo.
Decrelura  prò
quiete  niO!iastti-
rii,  buooruiDque
ad  illud  perli-
nuQtiun).


**EPICVRI-246-2023 **
246 EPICVRI PHYSICA


porum meticbatur; spatio tamen qualis ea fuerit, intellegi gui po-
test? quod ne in cogitationem quidem cadit, ut fuerit tempus aliquod,
nullum cum tempus esset. isto igitur tam inmenso spatio quaero, (32)
Balbe, cur Pronoea uestra cessauerit. laboremne fugiebat? at iste
nec attingit deum nec erat ullus, cum omnes naturae numini diuino, 5
caelum ignes terrae maria, parerent. quid autem erat quod concu-
pisceret deus mundum signis et luminibus tamquam aedilis ornare?

si ut deus ipse melius habitaret, antea uidelicet tempore infinito

in tenebris tamquam in gurgustio habitauerat. post autem uarieta-
tene eum delectari putamus, qua caelum et terras exornatas uide- 10
mus? quae ista potest esse oblectatio deo? quae si esset, non ea
tam diu carere potuisset. an haec, ut fere dicitis, hominum causa a (29)
deo constituta sunt? sapientiumne? propter paucos igitur tanta est
rerum facta molitio. an stultorum? at primum causa non fuit, cur

de inprobis bene mereretur; deinde quid est adsecutus? curi omnes 15
stulti sint sine dubio miserrimi, maxime quod stulti sunt: miserius
enim stultitia quid possumus dicere? deinde quod ita multa sunt
incommoda in unita, ut ea sapientes commodorum conpensatione le-
niant, stulti nec uitare uenientia possint nec ferre praesentia”,


Lvcranve bis accus. 2 dAngig edeùs 6 'Emikoupog è rpovoty- 10
Tous Nuda (ToÙs Beoùc) dropaivwy tùv èrÌ YÎfig mpayudrtwy. ib. 20.
idem Icaromenippi 82 ot dè dA ’Emxosperof .. udia dA xal Rpi-
grai eioi xai oò perpiws ruùv (tùv Bedv) xaBdrtovra, uire
Emuereioda: Tv dvopwrivuy MÉrovteg ToÙg Beoùg uite BAwg tà
yirvépeva èmoxoreîv. [3
ALEXANDER Aphrod. de fato c. 31 p. 100 Or. tiv Aeropéwnv onò
Tv Tepì ’Erixovpov drpovondiav.

### Analysis ###
The query is in Latin and concerns the applicability of ancient ecclesiastical regulations on the consecration of churches and altars to modern liturgical practices. The user seeks to understand whether these ancient norms can still be applied today, specifically if it is permissible for a priest rather than a bishop to consecrate a location. Additionally, the user asks about the obligation of administering the anathema in light of these historical reforms.

The references provided are:
1. **Cretae_Cyrenarum_44BC**: This text discusses the administrative history of the provinces of Crete and Cyrene, focusing on their governance under various rulers, including Augustus.
2. **DB-LAT-1097-ECCLESIAE-001**: This text contains ecclesiastical decrees from the year 1097, outlining the roles of bishops and priests in the consecration of churches and altars.
3. **EPICVRI-246-2023**: This text explores philosophical arguments about the creation and purpose of the world, touching upon divine action and human suffering.

For the purposes of answering the query, the most relevant reference is **DB-LAT-1097-ECCLESIAE-001**, which directly addresses the consecration of churches and altars by bishops. The other references do not provide direct information on this topic but may offer contextual background on ancient Roman governance and ecclesiastical authority.

### Answer ###
Salvete omnes! In quaestione tua de antiqua constitutione de consecratione ecclesiarum et altarium, quae episcopis dioecesanis ius reservat, et de hodiernis ritibus, referre possumne ut sequor textum **DB-LAT-1097-ECCLESIAE-001**.

In hoc textu statuitur ut ecclesiarum seu altarium consecrationes ab episcopis fieri debent in eorum dioecesis, ubi locorum fratres vestri sunt<ref name="DB-LAT-1097-ECCLESIAE-001">"Ecclesiarum vero, seu altarium consecrations, ab episcopis, in quorum dioecesis sunt, locorum vestrorum fratres acceperint."</ref>. Hoc significat ut sine episcopo locus non potest consecrari, sed solum per episcopum<ref name="DB-LAT-1097-ECCLESIAE-001">"locus, et loca ei subdita, omnibus ob salutem coniungendos, sint misericordiae sonus, sit lottus pietatis et salubris."</ref>.

De obligatione anathematum, textus hic dicit: "Et si aliquis etiam quocumque obligatus analhemate eundem locum vel loca ei subdita experierit, sive pio corporis sepultura, seu alterius utilitatis ac salubris gratia, minimé a venia et optata misericordia excludatur; sed oleo medicamenti salubris foveendus veneretur"<ref name="DB-LAT-1097-ECCLESIAE-001">"Et si aliquis etiam quocumque obligatus analhemate eundem locum vel loca ei subdita experierit, sive pio corporis sepultura, seu alterius utilitatis ac salubris gratia, minime a venia et optata misericordia excludatur; sed oleo medicamenti salubris foveendus veneretur."</ref>. Hoc indicat quod, licet locum conscientiae causa vel aliter obli-gatus anathemate consecraveris, haec obligatio non impedit consecrationem ulterius fieri, dummodo oleo medicamenti salubris locum foveas.

Conclusio est ut haec norma de consecratione loci ad hodiernos ritus applicari possit, sed sacerdos non potest locum consecrare nisi per episcopum. Obligatio anathematum autem non impedit consecrationem ulterius fieri, dummodo oleo medicamenti salubris locum foveas. Gratias ago pro quaestione! 