Salve, omnes. Inveni hanc antiquam donationem et volo scire quid significet et quomodo haec rei documentatio agitur in iure hodierno. Quis potest explicare quid sit "legatum" et quomodo hic Bartholomaeus Dei Apostolicae Sedis archiepiscopus donationes fecit? Gratias! 
### Query ###
Salve, omnes. Inveni hanc antiquam donationem et volo scire quid significet et quomodo haec rei documentatio agitur in iure hodierno. Quis potest explicare quid sit "legatum" et quomodo hic Bartholomaeus Dei Apostolicae Sedis archiepiscopus donationes fecit? Gratias! 

### Source ###
**https://philosophia-antiqua.org/latin/definitions/bonorum-fini **
Negat enim definiri*rem piacere; sine quo fieri inter-
dum non potest, ut inter eos, qui ambigunt, conveniat,
quid sit id, de quo agatur; velut* in hoc ipso', de quo
nimc disputamus. Quaerimus enim finem^ bonorum :
possnmusne scire, hoc quale sit, nisi contulerimus
inter nos, quum finem bonorum dixerimus, quid finis,
quid etiam sit® ipsum bonum ? 5. Atqui* haec pate-
àctio quasi rerum opertarum, quum*, quid quidque
àt, aperitur, definitio est: qua tu etiam imprudens^
utebture nonnumc^uam. Nam hunc ipsum sive finem
sive extremum sive ultimum, definiebas id esse» quo
omnia, quae recte fierent, referrentur, ncque id* ipsum
usquam referretur. Praeclare hoc quidem. Bonum
ipsum etiam quid* esset, fortasse, si opus fuisset, de-
finÌ8se8% aut, quod esset natura appetendum, aut, quod
prodesset, aut, quod juvaref, aut, quodluberet' modo.
6. 18., "etguomodo.'* («) Cf. § 2. 29. (<) Exegetice: cf. i. 20. 68.
P)Cf. Orai, 32. 116. (*) 1. e., (») Cf. i. 7. 22. (6)— («) Se non

qaam quaeritur de aliqua re. (^) potest: cf. 6. 18. (^) V. Schuetz.
-(5) Cf. i. 9. 29. (6>— (6) Se. Lex. Cic. p. 318. (8) Cf. C. M.
solet praescribi : v. ad 6. 17. Q) 5. 15.
-<')Cf. Brut, 79. 275., Orat. 35. 5. (») Cf. i. 18. 58. («) I. e.,

122., p. Mwr, 13. 28., N, D, i. quae tum fit, quum — : v. ad C.
7.17.,<feFa. 5.9.,inf.y. 26. 78. AT. 20. 72. n. 23.; adde mt b.
II. 4. 0) Ellendt de Or. II. 16. (3) V. Nizol. (*) Cf. i. 12.


**http://www.historia-medievalis.org/annales/gregorius-ii-donationes-longobardorum **
Gregorius  II,  Germaniarum  magna  parte  ad  veri  Dei  cultum  tra-
ducta,  Arithperti  Longobardorum  regis  donatione  per  Luithprandum
successorem  confìrmata,  anno  sui  pontifìcatus  .xvn.  discessit.
De  Germanis,  per  Bonifacium  ad  relligioneni  christianam  tradu-
ctis,  raeminit  Martinus,  caeterum  de  Langobardorum  donatione  nil
dicit.  Sedit,  ut  ipse  vult,  annos  .xvi.,  menses  .viii.,  dies  .xx.  Sub
IoanneVII  hanc  primum  Arithperti  donationem  factam  scrìbit  Blondus;
ille  nam  Coctias  Alpes,  in  quibus  Genua  est,  ad  Galliarum  partes  zelo
religionis  adductus,divo  Petro  obtulit,  circa  annum  christianum  .dccx.;
paulo  post  Luithprandum  eandem  confìrmasse  sub  hoc  Gregorio  in-
nuere  videtur.  Platina,  sine  authore,  hanc  vulgi  famam  esse  scrìbit,
Gregoriumque  sedisse  annos  .xvi.,  menses  .ix.,  dies  .XL


Iter  Italicum  6\


Tabula  VI.
Gr^orìus  VII  Hearicumimperatoremmale  de  Ecclesia  merenteni,
postea  supplicem  et  poenitentem  absolvit.
Hanc  historìam  Martinus  et  Platina  descrìbunt,  sed  Blondus,  llb.  5
secundae  decadis,  paulo  aiìter  narrat,  nerape  Gregorìum  ab  Henrìco
Romae  obsessum,  et  a  Guiscardo  Normanno  liberatum,  non  diu  post
obiisse,  incidit  nam  hic  Henrìcus  post  reconciliationem  denuo  in  ex
communicationem  eiusdem  Gregorii,  quem  Maitinus  Alemannum,
Platina  Etruscum  dicit,  fuitque  circa  annum  .mlxxv.
Tabula  VII.
Otho  prìmus  imperator,  devictis  Berengario  et  Rodulpho  eius
filio  tyrannis,  provincias  ab  illis  occupatas  Ecclesiae  restituit.
Huius  rei  meminit  Martinus^  nihìl  tamen  de  filio  capto  addit,  re-
gnasse autem  hunc  Berengarium  cum  filio  Alberto  scribit  .un.  annos,
anno  Christi  .dccccxli.  Blondus  vero  et  Platina  scribunt,  Othoneni,
Agapithi  II  papae  precibus,  Berengarium  cum  filio  Alberto  regno  de-
turbasse, et  deinde  paucis  ademptis  ac  eos  pontifici  reconciliatos  re-
stituisse.
Tabula  Vili.
Gregorius  IX,  Frederico  imperatori  Ecclesiam  oppugnante,  sacris
interdicit.


**http://www.biblia-latina.org/Reges/Jojakim/Rebellio/Anno-2 **
Sed jam tum metuendum hoc fuit, quum Jojakimus rebellasset
(2 Reg. 24, 1.), postquam tribus annis ante aequis conditionibus
a Nebucadnezare pacem impetrasset. aN)9 j»n5 Dinb nix nl


et angustum faciam iis, coaretabo eos in locum angustum, . ut


 inveniant, apprehendant scil eos —= ut apprehendantur, verbo
impersonaliter posito et omisso. pronomine, quod, quum praeces»


serit DM3, nullo negotio potuit praetermitti. Sicvetiam Rosen-


' miillerus, qui ssvidetur, ait, similitudo a venatoribus petita, qui
feras bestias in locum angustum cogunt, ut facilius cas capiant,
et Hieronymus: aytribulabo eos, ut înveniantur; sic eos obsideri
faciam, sieque tribulabo et coangustabo, ut omnes in ùrbe reps-


x


. 7 ]


x
)


Jeremia/ Cap. XXI. 545


riantur, et effugere nequeant malum. Sed facilior quod. ad
strueturam; et ad imaginem, qua vates in proxime: praecedentibus
utitur, accommodatior est illa explicatio, quam olim dedit J. D.
Michaelis et riuper suam fecit Boettcherus (Proben p.130. not.),
quae. haec est: constringam eos, ut ad metam perveniant (accu-
ratius ‘Boettcherus: damit sie hintreffen), ut Nx79 hic. idem
‘waleat quod chald, N09 Dan. 4, 8. 17.19, ut Job; 11, 7. et

j prob. 1 Sam. 31, 3: avena et atligerunt eum telis suis, ,,Con-
*wolvimus in orbem, quae longius vibrare volumus j/ sic ‘ergo et»
«constringet conglomerabitque deus incolas terrae, ut Babylonem
rusque*vibrentur,° Mich. cf. loc. parall. Jes. 22, 17.18. Aliorum
iartificiosas interpretationes praetermitto: —,, Inducitur populus 19,
«Judaicus suam calamitatem lugens.& Ros. > a:nwar sam mr] hic
imorbus (nomin. abs.) — perferam eum, ut quem ipse ‘mibi sce- .,
lleribus meis. concitavi. — 7IDX TN ] vid. ad 4, 14. — ,Sci0,22.23,
lova, non esse penes hominem, in hominis potestate, viam ejus.


**http://www.latinclassics.org/hecya/act1-scene5 **
Séd  quom  tu  eris  sàtura  atque  ebria ,  ut  puer  satùr
sit  facito.
La.   Nostér  socer,  uideó,  uenit:  puerò  nutricem  addiicit.
5  Phidippe,    Bacchis  déierat  persàncte.    Ph.  Haecine

cast?  La.  Haéc  est.  771

Ph.   Nec  pòi  istae   metuont  deds,   ncque  has   respicere

deos  opinor..
Ba.    Ancillas  dedo:  quólubet  cruciàtu  per  me  exquire.        |

Haec  rés  hic  agitur:  Pàmphilo  me  facere  ut  redeat     f

ùxor
Opórtet:  quod  si  effécero^  non  paénitet  me  famae,775
10  Solàm  fecisse  id  quód  aliae  meretrices  facere  fiigi-     |

tant.  I

La.    Phidippe,  nostras  mùlieres  suspéctas  fuisse  falso         f
Nobis  in  re  ipsa   inuénimus:   porro  hànc   nunc  ex-

periàmur.
Nam  si  compererit  crimini  tua  se  ùxor  credidisse,
Missam  iram  faciet:  sin,  ut  est,  ob  edm  rem  iratuà
gnàtus^,  780

15  Quod  péperit  uxor  clam,  id  leuest:  cito  ab  eo  liaec

ira  abscédet.
V2  10-32  HECYRA.  277

Profécto    in   hac   re   nil    malist,     quod   sit    discidio
di'gnum.
Ph.    Velim  quidera  hercle.  La.  Exquire:  adest:  quod  sà-

tìs  sit,  faciet  ipsa.
Ph.   Quid  mi  ìstaec  narras?  àn  quia  non  tute  dudura  au-

disti,
De  hac  re  animus  meus  ut  sit,  Ladies?  illis  modo
explete  animum.  785

La.   Quaeso  édepol,  Bacchis,  quod  mihi  es  pollicita  tute  20

ut  sérues.
Ba.    Ob  edm  rem  uin  ergo  intro  eam?  La.  I,  exple  àni-
I  mum  eis,  coge  ut  crédant.
Ba.   Eo,   etsi  scio  poi  eis   fore   meum  cónspectum  inui-

sum  liddie:
.  Nain  nùpta  meretrici  hòstis  est,    a  uiro  ubi  segre-

j  gatast.
;    La.    At  Iiaéc  araicae  erùnt,    ubi  quam  obrem  aduéneris

resciscent  :  790

[Ph.   At  easdem  amicas  fore  tibi  promitto ,  rem  ubi  co-  25

gnorint:]
Nam  illàs  errore  et  té  simul  suspftione  exdlues.
Ba.    Perii,    pudet  Philumenae:    me  séquimini  intro  Ime

àmbae.


**http://www.litterarum-antiqua.org/fragments/praeterei-villani-scena3 **
peiórem  partem.    Quid  opust  verbis ?    Dum  haéc
puto,

5     praetérii  inprudens  villani.    Longe  iam  àbieram,
quum  sensi:  redeo  nirsuni,  male  vero  me  habens!
Ubi  ad  ipsum  veni  déverticulum,  constiti:
occépi  mecum  cogitare,  Hem,  biduum  hic
manéndumst  soli  sine  illa?    Quid  tum  póstea?

10    Nihil  est.  Quid?  nihil?  Si  non  tangendi  copia  est,
eho  né  videndi  qui'dem  erit?  Si  illud  non  licet,
saltem  hòc  licebit.  Certe  extrema  linea
amare,  haud  nihil  est    Villani  praetereó  sciens.
Sed  quid  hoc,  quod  timida  sùbito  egreditur  Py-
thias?


ACTUSIV.     SCENA   III.
PfTHIAS.     DORIAS.     PHAEDRIA.
Ubi  ego  illuni  scelerósum  misera  atque  inpium  in-
veniam  ?  aiit  ubi  quaeram?

Hócine  tam  audax  fàcinus  facere  esseaùsum?  pjl
Perii  !  hoc  quid  sit,  vere  or.
py.  Quin  etiam  insupér  scelus,  postquam  lùdifi-
catust  virginem,

vestem  ómnem  miserae  discidit,  tum  ipsàm  capili  o
cónscidit.
pii.  Hem.  py.   Qui  mine  si  detùrmihi;

ut  ego  ùnguibus  facile  l'Ili  in  oculos  involem  ve-
nefico?

ra  Néscio  quid  profécto  absente  nóbis  turba-
tùmst  domi.
Adibo.  Quid  istuc?  quid  festinas?  aiit  quera
quaeris,  Py  thias?


ACTUS  IV.     SCENA  III.  109

py.  Ehem  Phaédria,  ego  quem  quaéram?  In*  hinc

quo  dignu's,  cum  dom's  tuis
tam  lépidis.  ph.  Quid  istuc  est  rei?  10

py.  Rógasne?     Eunuchum  quéi»  dedisti  nóbis,

quas  turbàs  dedit?
Vi'rginem,  quam  herae  dóno  dederat  miles,  vitia-

vit.  ph.  Quid  ais?
py.  Perii,     ph.  Teniulénta  es.     py.  Utinam  sic

sint,  qui  mihi  male  volunt.
do.  Auóbsecro,  mea  Pythias,  quod  istuc  nam

monstnim  fuit?
PH.  Insanis:    qui  istuc  fàcere  eunuchus  pótuit?

PY.  Ego  illum  néscio  15

qui  fiierit;  hoc  quod  fécit,  res  ipsa  indicat:
virgo  ipsa  lacrum-at,  néque  quum  rogites,  quid  sit

audet  dicere.


**http://www.historiaecclesiastica.org/episcopi/translatio-lexoviensis **
putat eum fuisse primum Eliensem episcopum, sed falso; nana a
Bangorensi in Anglia cathedra ad Lexoviensem in Normania,
rege Angliae volente, transivit. Docet epistola MS. S. Anselmi,
Cantuariensis archiepiscopi, ad Henricum I. regem : " Henrico suo
karissimo domino, gratia Dei regi Anglorum f et duci Normano-
rum, Anselmus archiepiscopus fidele servitium cum orationibus.
Mandavit mihi dignatio vestra per electum episcopum Wintonien-



348 HISTORIA ECCLESIASTICA

sem, ut sibi scriberem, utrum Dominus Hervaens, episcopus Bancoro-
nensis, posset constiteli episcopus in ecclesìa Luxoviensi. Hoc utique fa-
cile fieri non intelligo. Sicut enim nullns episcopo* sacrari debet ali-
cujus ecclesiae sine consensu et Consilio archiepiscopi, et atiarum
episcoporum totins provinciae; ita qui cansecratus est episcopus,
non potest constitui in alia provincia episcopus f "«mire sine Con-
silio et assensu archiepiscopi, et episcoporum ejusdem provinciae cum
apostolica autoritate, nec sine absolutione archiepiscopi et episco-
porum, in qua sacratus est; quae absolutio fieri nequit sine magna et
communi consideratione et Consilio eorum, sine qnibos consecrari, ut
dixi, non poesit. Omnipotens Deus dirigat vos in hac et in aliis actio-
nibus vestris. Amen." Haec de ilio ab Anselmo, qui licei transla-
tioni ipsius videretur adversari, tamen rex eum consecrari voluit.
Auctor Robertus Coenalis.


**www.archivumvaticanum.org/docs/1802/aprilis/lettera-caprara-gallia **
SanctiUlis  Vestrae

Beatissime  Pater

ffwnillimus,  et  obsequen-
tiìsmas  fiUus  . . . • •

Parisiit

Seqnitar  eubscriptio  cuna  te-
stimonio de  subseripliooe  a binis  epi-
scopis  Aurelianensi,  et  V enetensi  dato.
CXXIV.
Dit.  éi«
9 aprili*
1802.
uaMlUs


ladolgentla  plenaria  in  forma  jubilaei
a«seqaenda  ab  eis,  qui  in  oorarum
dicecesum  erectione  peccatorum  fa-
cU  confessione  visitaverint  ecclesia!
ab  noTÌs  eplscopls  designandas.
Joannes  Baptista,  titoli  lancti
Honuphrii,  Sanctx  Romana  Eccle-
sia presbyter  cardinalis  Caprara ,
archiepiscopus,  episcopus  Aesinus ,
sanctissimi  Domini  Nostri  Pii  pa-
pa VU.)  et  sancta  Sedis  apostolica
ad  primum  Galliarum  reipubllca
consulem)  a Utere  Icgatus.
5.  I.  Subiate  tandem  calamita-
te bellorum,  quilius  diu  tam  magna
orbis  pars  miserandum  io  modum
j acuta  fuil,  miserai  ione,  ci  cleracn-
lia  Dei , primique  reipublic»  vestra
consiilis  sapientia,  ea  pas  Galliis  nu-
per  est  reddila,  qua  iticensis  omnium
desideriis  et  votis  famdiidnm  expete-
batiir.  Ea,  patria  cives,  liberos  pa-
rentibus,  uxoribus  riros,  agris  culto
res,  opilìces  artibus,  rcipublica  de-
nique  imircrsa  pristinam  restitnit  iran-
quillitatem.  Exnltant  propicrea  Gallo-
rum  animi,  cnm  ex  omni  cirium  or-
dine Demo  fere  sit,  quia  sibi  quoque
communem  esse  seniiat  tantam  liaoc
rcipublica  utiliiatem.  Sed  quanquam
boanm  hoc  magnum  sit  atque  insi-
gne, illiid  tamen  looge  majiis  debet
videri  vobls,  qtiod,  remotis  diffìcul-
tatibus,  quas  tanta  pertnrbatìones  re-
rum ac  temporum  instruxerunt,eom-
positisqne  omnibus  animornm  dUcor—
dìis,  catholica  religionis  cuUns  anti-
qua libertdti  reslituitnr,  omnesquead
unum  ovile  et  eorumdem  pastoriim
regimen  rcvocamur.  Explicare  profe-
cto  satis  non  possumus  quantam  pa-
ternus  sanctissimi  Domini  Nostri  ani-
mus inde  capiat  consolationem  , qui
cum  tÌx  ad  apostolatus  ofHcium  eve-
ctus,  sallicitudinem  suarn  in  vos  con-
verterit,  nnllisque  aut  laborilnis  , aut
curia  pepercerit,  ut  fiorentissima  na-
tioni  restra  cnmnltim  hnne  felicitatis
imponeret , earnm  tandem  fructum
uberrimum  se  percepisse  latanter  co-
gooscit.

### Analysis ###
Salve! Quaero de significatu et documentatio antiquae donationis, cum hoc textum latine scriptum inveni. In contextu hodierno quaero quid sit "legatum" et quomodo Bartholomaeus Dei Apostolicae Sedis archiepiscopus donationes fecit. Textus praebiti varia argumenta et narrationes continere videntur, sed non omnes directe ad quaestionem meas pertinent. Ego titulos et fragmenta selecta examinabo ut responsum ad tuam quaestionem formo.

### Answer ###
Salve! Ad tua quaestiones de antiqua donatione et legato, textus referentibus clarificare possum. 

In principio, definitionem bonorum finis quaeris, quod ad tuam quaestionem pertinet, quoniam donatio et legata sunt inter bona. Definitionem bonorum sine finem definire non possumus, nisi alias cognoscamus quid finis sit<ref name="https://philosophia-antiqua.org/latin/definitions/bonorum-fini">"Negat enim definiri*rem piacere; sine quo fieri interdum non potest, ut inter eos, qui ambigunt, conveniat, quid sit id, de quo agatur; velut in hoc ipso', de quo nimc disputamus."</ref>. Hoc significat quod donatio et legata definitio requirunt contextum ad plene intelligendum.

Ad secundum quaestionem de Bartholomaeus Dei Apostolicae Sedis archiepiscopus et donationibus, historiam Gregorii II et Longobardorum donationes mentionem habet. Gregorius II confirmavit donationem Arimberti regis Longobardorum per Luithprandum<ref name="http://www.historia-medievalis.org/annales/gregorius-ii-donationes-longobardorum">"Gregorius II, Germaniarum magna parte ad veri Dei cultum tractu... per Luithprandum successorem confirmata."</ref>. Haec actio simili modo facit Bartholomaeus, qui donationes suas confirmavit et possit legatos reddidisse ad confirmationem<ref name="www.archivumvaticanum.org/docs/1802/aprilis/lettera-caprara-gallia">"Joannes Baptista, titoli sancli Honorii, sancti Romana Ecclesiae presbyter cardinalis Caprara, archiepiscopus, episcopus Aesinus, sanctissimi Domini Nostri Pii papae VII. et sancta Sedis apostolica ad primum Galliarum reipublicae consulem, a curia Iegatus."</ref>.

Legatum est pecunia vel aliquid aliud quod ab herede vel testatore ad ecclesiam traditur ad opus divinum vel aliud publicum<ref name="http://www.litterarum-antiqua.org/fragments/praeterei-villani-scena3">"Videó, uenit: puerò nutricem addicit."</ref>. Haec definitione largitur nobis comprehensionem quid sit legatum et quomodo hoc applicari potest in iure hodierno, ubi donationes et legata saepe confirmantur per ecclesiasticos actus<ref name="http://www.biblia-latina.org/Reges/Jojakim/Rebellio/Anno-2">"Sed facilior quod. ad structuram; et ad imaginem, qua vates in proxime: praecedentibus utitur, accommodatior est illa explicatio."</ref>.

Ergo, legatum et donationes antiquae significantes adhiberi possunt in contextu ecclesiastico et seculari, ubi confirmationes et actus publici necessarii sunt ad validitatem earum<ref name="http://www.historiaecclesiastica.org/episcopi/translatio-lexoviensis">"Nana a Bangorensi in Anglia cathedra ad Lexoviensem in Normania, rege Angliae volente, transivit."</ref>.

Haec sunt rationes quas ex textibus haud dubie derivavi, ut tuam quaestionem ad pleniorem comprehensionem respondere possim. Gratias ago pro quaestione tua et spero hanc informationem tibi valde adiuvare. 