Quae sunt generalia de facultatibus et mandatis quae visitatoribus in contextu iuridico confereuntur, et quomodo hanc auctoritatem exequi possint? 
### Query ###
Quae sunt generalia de facultatibus et mandatis quae visitatoribus in contextu iuridico confereuntur, et quomodo hanc auctoritatem exequi possint? 

### Source ###
**SC-ORATIONES-42 **
J.  C.  et  per  caritalem  Sancii  Spiritus  ,  tU  ad^twelà
me  in  orationibus  ve&tris  prò  me  ad  Deum  ;  Ephes»
VI,  18:  Vigilantes  y  inquit,  in  omni òisUmHa  etob-
secraiione  prò  omnibus  sanctis;  I  Thess.  V ,  ^  r  fra^
ires  y  orate  prò  nobis  ;  et  alibi  passim.  CkKisequentia
vero  ex  se  patet  ;  nulla  enim  ratio  assignari  potest  ^  qua*
re  bonum,  licitum  ac  utile  sit  ad  orationes  YÌvei^um
eonfugere ,  inutile  vero  y  malum  et  illicitum  sit  censen-
dum  eonfugere  ad  orationes  eorum  y  qui  in  coelia  sunt  ;
quare  invocatio  viyentium  non  deroget  divinae  benigni-
tati ,  nec  ulla  per  eam  injuria  afficiatur  Ghristus  Jesus
mediator  et  Salvator  noster  ,  invocatio  autem  sanctorum
cum  Deo  regnantium  deroget  divinae  bonitati  et  Ghri-
sto sit  injuriosa.  Quod  si  excìpiant ,  sanctos  ignorare
preces  ac  vota  nostra,  qnae  quidem  unica  exceptioest
quae  fieri  posset,  reponimus,  ex  eadem  divina  revela-
tiene  nobis  constare  y  saltem  Deo  manifestante^  Ange-
lis  et  sanctis  ea  innotescere  ;  alioquin  quomodo  Angeli
super  peccatore  poenitentiam  agente  gaudere  possent  j  ut
Ghristus  Lue.  XV  ,  testatur  ?  Quomodo  preces  nostras
Deo  possent  oflTerre  Toh.  XII  ,  12  ;  Apocal.  VIU,  3,
nisi  viventium  preces  et  cordis  vota,  Deo  ipsis  mani-
festante y  cognoscerent  ?  Quaquaversum  igitur  spectetur
illud  argumentum,  tanta  ejus  est  vis ,  ut  nunquam  pro-
testantes  se  ab  eo  potuerint  aut  possint  expedire  (i).
42.  Alterum  argumentumi  quod  sacrae  Litterae  prò

(i)  Cfr.  Bellarmìn.  De  Beat,  et     Canon*  Sanet.  Ub.  i^cap.  19^  qui


Cap.  IL  de  sanctorwn  rnvocatione.  899

saactorum  ìnvocatione  praebent ,  ia  istorum  intercessio-
ne consistit  ;  intercessio  enim  et  invocitio  sunt  relativae.


**prudentia_et_artes_philosophiae **
de inultis rerum argumentis , quae a prudentia sunt, d* AuìLq» *a qua»
arles redactas habeamus , vereor ne damno potius no-
strae Studiorum Rationis quam lucro apponi necesse a»* 1 *™-,

sit. Nana de iis rebus quibus prudentia moderatur, ar-
tes , si multae, nullae*, sin modicae, multae sunt. Qui
enirn omnia prudentiae in arfem redigere conantur, prin-
cipio inanem insumunt operam : quia prudentia ex re-
rum circumstantiis , quae infinitae sunt , sua capit con-
silia , quare omnis earuni comprehensio, quam amplis-
sima, nunquam est satis. Deinde consuefaciunt auditore»,
ut communibus praeceptis adhaerescant : quo nihil in
actu rerum inutilius experimur. Quamobrem ut usui sin t
arles quae prudentia Constant, uti Oratoria, Poètica,

Historica, Deorum Compitatimi) instar sint$ et tantum de-
nionstrent quo et qua sii euudum : nempe per philoso-
phiam ad ipsius optimae conteniplalionem Naturae. Quum


Digitized by Google



30


de kostki rtiipftnis


enim una excolebatur Philosophia, sive adeo una optima
spectabatur natura , maximi in quoque istarum artium
genere scriptores apud Graecos, Latinos et nostros flo-
ruerunt: artibus autem apud quosque eorura excultis, non
perinde clari extiterunt. Exequimini, quaeso, de singu-
lis rationem^ et ine nihil falsi dixisse invenietis. Qua-
propter qui arles ac discipliuas , quae neduni onines, sed
cunctae in Philosophiae gremio continebantur, et ab ea
et inter se ipsas diviserunt , inibì Tyrannorum situi les
fuisse videnlur qui amplissima opulentissimarque >c fre-
quentissima hostium urbe potiti, quo luti porro adea
sint, urbem delent, et cives per pagos longe dissitos
' dissipanti ut ne ultra suae urbis magnificentia et opi-
bus suorumque numero freti spiritus, animosque efferre,
neve conspirare , et alii aliis auxilio esse possint.


**complexio_verborum **
Digitized  by  Google


I.A  UKTT0J51CA


-tì


XIV.  Complexio  est,  quae  ulraimjiic  complcdi-
tur  cxornalioncm,  et  hanc,  et  quam  ante  ciposui-
mus,  ut  et  rcpctalur  idem  primutn  verbum  saepius,
et  crebro  ad  idem  postremum  revertafmir,boc  mo
do:  Qui  snnt,  qui  foedera  saepe  rupenml?  Rarlba
ginicnscs.  Qui  sunt,  qui  crudele  belium  in  Italia
gc^scrunt?  h!irlhaginicnsc!i.  Qui  sunt.  qui  Italiam
dcrormaverunl?  Karthaginlenscs.  Qui  sunt,  qui
sibi  postulant  ignosci?  Karlhagiriiensc^.  Videtc  cr>
go,  quam  convcnial  cos  impetrare.  Ilcm  ; Quem
senalus  damnaril,  quem  populus  Romanus  daro-
naril,  quem  omnium  ciislimalio  damnaril,  eum
vos  scnienliis  ve&tris  absolvetis?  Traducilo  est,
quae  facii,  uli,  quum  idem  verbum  crcbrìus  po-
fiolur,  non  modo  non  onendalanimum,  sed  cliam
concinniorem  oralìoncro  reddot,  hocpacto:Qui
niliil  babet  invila  iucundius  «ita»  is  cum  virlulc
vilam  non  poicst  colere.  Item  : Kum  tu  hominem
Dppellas,  qui  si  fuisset  homo,  numqiiam  lam  cru-
deliler  vilam  liominis  pctiissel.  At  crai  inimicus.
Krgo  inimicum  sic  ulcisci  voliiil,  ut  ipsc  sibi  repe*
rirctur  inimicus?  Ilcm:  Divilias  sine  divitum  esse:
tu  virluiem  praefer  diviliis.  ^alTl  si  voics  disilias
cum  virlule  comparare,  vixsalis  idoncoc  libi  vi
debuniur  divitiac,  quae  virlutis  pedisequae  sint.
Ev  codem  genere  cxoroaltonis  est,  quum  idem
verbum  pomtur  modo  in  bac,  modo  in  allora  re,
hoc  modo:  Ciir  eam  rem  lam  studiose  curas,  quae
miiilas  libi  dubii  curas? Ilcm:  ^‘am amari  iucundum
est,  si  curetur,  nc  quid  insii  amari.  Ilcm  ; Ycniam
ad  vo.c,  si  inibì  scnalus  del  veniam.  In  bis  quattuor
goncribus  ciornalionum,  quae  adirne  propodlae
sunt^  non  inopia  verborum  fil,  ut  ad  idem  verbum
redeatur  saepius  ; sed  ine&l  fesMvilas  quaedam,
quae  facilius  aurìbus  diiudicari,  quam  verbis  de*
inonslriiri  poicst.
' usare  non  solo  per  abbellire  il  discorso,  ma  an>

I cora  per  accrescerne  la  fona.


**Legatila_Potestas_001 **
« Quantacamqae autem Legatila praeditus fuerit potestate,
« etiam amplisuma, ex mandato scilicet publico et gene-
« rali, non tamen» si me audias, Priucipem suam obligabit,
« 8i mandati aroana et speeialie Hmites sii egressua. Con-
« atat etiam Jure Romano mandata generalia non semper
« anfficere ad omnia* ex arbitrio mandatarii , agenda , aed »
« ex mente mandantis, habere exoeptionefl taoitas,quemad-
« modum est in transactione. de qua Paulas ag-it in 1. 60
« ff. de mun. Procurat. Et ideo, inquit si pos(en is qui
« mandavit (ransacdoìie/n ratam nonhnhuit, non posse
« eani repelli ab actionihus exercendis. Tantuiuleni di-
« cerem in Legato, nam utcurnque mandatuni publicum
« sit generale, quia generale est, ex mente mandautìs, re^
c fertur ad ea quae specialiter mandata suot ; ntqnc adeo
« haec videatur publioi mandati tacita exceptio. Aies for*
« tasse eam cxceptionem, ut valeat, publioanda esse , ut de
« institore pmaciìbit L. IL §. 2. ff. de Inst. aot. sed aliud

.datSt manifesta, seu quae exhibeat ìlU, qui outn est contrahendnm,

et arcana, quae intcrnuncium dumtaxat instruant, et quous-
que pro^rredi debcat praescribant : quaestio exsurgere potest an
auctorem suum obliget internuncius , si arcana niaiiilata excetiat,
ita lumen ut intra id subsistat quod manifesta prac se feruni? IJ
quod ailìrmandum est. Naia matiifestis maadaiis obstriugo me
tertio, qai cam eontraliendani, ad ratlbabenda ab iatemaiieio meo
gesto. Per arcaoa aotem mandata obstriogo internancium ne ab iis
dtseedat , quae nbi trangressas faerit , mihi tenebitnr ad id quod
Intererat a mandato meo non fuisse discessum. Tertio taroen obllp
gor ad id quod ab iste ftiit actom. Citra hoc eaim nihil cum inter-
nunciis tutu posset agi; rum semper metuendum esset ne ab apcrtis
mandatis arcana discrcpar ent, nec faciiior praetextus foret omnia
per intcrnuncium conclusa subvertendi, aliosque inanibua tractati-
bus illudendi.


**SALVIAOT-2023-03 **
3 amore om. T 4 forte ABTp: forsitan vulgo uel] ìlle p 5 impersonam A 6 pu-

taueris (putauerit corr. m.2) — talis sit A: est (om. p) — talis BTp 7 laeditur A corr. m. 2 ex

letet 9 Acham A corr. (Achar 1 m.), achor T 10 Israeliticam p 11 Rapsaces ABT: Rabsaces

p et vulgo 12 hominum. milia A: m. hom. BT et edd. stragem pertulerunt p prophani p

14 cur] cui A 1 m. iubet BT 15 corrumpat A: corrumpit BT et edd. unde A et Rittershusius :

Inde BTp 16 perditorem p 17 his B legeret A 1 m. dixisse. et cum A 19 de-

strictione (i. e. severitate) nos: districtione AB, discriptione T, descriptione p qua AB: quia T,

id quod p 20 putemus scripsi: putem ATp obsunt T 21 putemus A: putem BT

et edd. 22 im perditionem A aliquid A et Rittershusius: aliud BTp leuius p 23 minor

AB, ut coniecit Rittershusius : certe minor Tp 25 quondam fuit Tp 26 annaniam A sanram

A: saphiram BT, Sapphyram vulgo ('Avavias oòv EaTtcpetpy] textus graecus) 27 unum om. p 28 par-

tes A 1 m. contepti B 29 paruitas T 30 nobis ista ABTp: ista nobis vulgo 30 et 31 in

quid p: inquit ABT et sic ter recedimus ABT 31 imm. sunt BT

9*



68 SALVIAOT

sumus, ut beatam fore eeclesiam iudicemus, si vel tantum in se boni habeat quan-
tum mali. Nam quomodo non beatam arbitraremur , si mediam plebis partem habe-

6 ret innoxiam, quam paene totam nunc esse plangimus criminosam? Unde superflue ,
eum hoc ita sit, superflue dudum de uno malo locuti sumus, superflue unius scelera
deflevimus; aut omnes enim aut paene omnes flendi atque lugendi sunt. Nam aut 5
plurimi tales sunt aut certe, quod non minus criminosum est, cupiunt tales esse et
laborant actu malorum operum non impares videri; ac per hoc, etiamsi minora mala
faciunt, quia minus possunt, non minus tamen mali sunt, quia nolint minus esse, si

7 possint. Denique, quod unum possunt, vel voto tales sunt ac voluntate non cedunt,

et in quantum facultas suppetit, superare contendunt. Est enim, licet in dissimillimis io
rebus, haec illorum aemulatio quae bonorum, ut sicut boni optant cunctos honestate
mentium vincere, sic mali cupiant pravitate superare. 

**Thorell_Anseripes_1841_124 **
Abdominis  dorsum  area  magna  paene  ovata  posteriora  versus
sensim  angustata  fusco-testacea  occupatur,  quae  tubercula  ample-
etitur  et  sub  tuberculo  apicali  usque  ad  anum  producitur:  haec
area,  quae  antice  et  in  lateribus  fascia  angustiore  flavo-testacea
(in  margine  exteriore  paene  aequali)  undique  limitatur,  fascia
media  longitudinali  anguste  lanceolata  fusca,  antice  A  longo
flayo-testaceo  inclusa,  geminata  est.  Latera  abdominis  superius
et  postice  fuSca,  praeterea  sub-testacea.  Venter  secundum  me-
dium niger,  maculis  duabus  oblongis  parallelis  flavis  in  medio
inter  rimam  genitalem  et  mamillas,  quae  nigrae  sunt.  Vulva
obscure  testacea.
Lg.  corp.  5^25  Ig-  cephaloth.  2^/5,  lat.  ej.  2,  lat.  front,  circa
1  Y2  millim.;  lg.  abd.  374,  lat.  ej.  272.  3,lt.  ej.  postice,  cum
tuberculo,  2  7^  millim.  Ped.  I  9,  II  72/3,  III  473,  IV  674;
pat. +  tib.  IV  2V2  millim.
Digitized  by


Google


124  T.   THORELL

Feminam  singulam,  quae  adulta  videtur,  ad  Hatam  in  monti-
bus  Arfak  inveait  Gel.  Beccari.
66.  E.  anseripes  Walck.
Syn.:  1841.  Epeira  anseripes  Walck.,  H.  N.  d.  Ins.  Apt.,  n,  p.  146.
1877.  Cyrtophora  melanura  Sim.,  Études  Arachn.,  IX,  Arachn.  ree.  aux  iles
Philippines,  in  Ann.  de  la  Soc  Ent.  de  France.
5.e  Sér.,  VII,  p.  72,  PI.  3,  fig.  9.
1877.  Epeira  anseripes  Thor.,  Studi,  cef.,  I ,  Ragni  di  Selebes,  loc  cit.,  p.  405

(65).
1878.  •  »         id.,  ibid.,  n.  Ragni  di  Amboina,  loc  cit.,  pp.  80,

273,  297.
Exempla  hujus  speciei ,  quae  valde  est  variabilis,  non  tantum
ex  Celebes,  Amboina  et  Nova  Guinea  (ubi  ad  Andai  et  Hatam
a  Gel.  Beccari,  et  in  ins.  Sorong  a  Gel.  L.  M.  D'Albertis  capta
fuit)  obtinuit  Museum  Giv.  Genuense ,  verum  etiam  ex  Mulmein
Birmaniae ,  unde  exempla  nonnulla  reportaverunt  Beccari  et
E.  D'Albertis,  et  ex  Nova  Holiandia,  ubi  ad  Somerset  (Gape
York)  hanc  speciem  cepit  L.  M.  D'Albertis.  Secundum  Gel.

### Analysis ###
Quaestio ab utente posita est de generalibus facultatibus et mandatis quae visitatoribus in contextu iuridico conferuntur, et quomodo haec auctoritas exequi possit. Quaeritur igitur de potestate et obligationibus visitatorum, cum adhibeantur in investigationibus et decisionibus iuridicis.

Ex fontibus datis, "Legatila_Potestas_001" et "prudentia_et_artes_philosophiae" sunt maxime relevantes, quia tractant de potestate et obligationibus in contextu iuridico. "SC-ORATIONES-42" et "SALVIAOT" non videtur directe pertinentes esse ad quaestionem, sed possunt adiuvare ad comprehendendam rationem et contextum religiosum vel morallem quae visitatoribus applicari possunt. "complexio_verborum" et "Thorell_Anseripes_1841_124" autem non videntur ad rem pertinere.

### Answer ###
In contextu iuridico, visitatores saepe conferuntur facultates et mandata quae eas adhibere possunt in investigationibus et decisionibus. Potestas quam visitatores habent, saepe ex mandato publico et generali derivatur<ref name="Legatila_Potestas_001">"Quantacamqae autem Legatila praeditus fuerit potestate, etiam amplisuma, ex mandato scilicet publico et generali."</ref>. Haec potestas tamen non semper sufficit ad omnia agenda, sed dependet ex mente mandantis et ex exceptionibus specificis<ref name="Legatila_Potestas_001">"Con-tatet Jure Romano mandata generalia non semper anfficere ad omnia, ex arbitrio mandatarii, aed ex mente mandantis, habere exceptionefl tantum."</ref>.

Visitatores etiam oportet prudentiam exercere in his actionibus, quae necessariae sunt ad consilia facienda<ref name="prudentia_et_artes_philosophiae">"Prudentia ex re-rum circumstantiis, quae infinitae sunt, sua capit consilia, quare omnis earum comprehensio, quam amplissima, nunquam est satis."</ref>. Hoc significat quod visitatores non solum leges et regulas sequendi sunt, sed etiam contextum circumstantiarum considerationem debent habere<ref name="prudentia_et_artes_philosophiae">"deostarum artium genere scriptores apud Graecos, Latinos et nostros floruerunt: artibus autem apud quosque eorune excultis, non perinde clari extiterunt."</ref>.

Fasciculus orationum Ecclesiae, quamvis non directe ad rem iuridicam pertinere apparet, explicat quomodo preces et vota sanctorum et viuentium ad Deum influant, et haec potest adhiberi ad comprehensionem spiritualis auctoritatis quae visitatoribus tribuitur<ref name="SC-ORATIONES-42">"Ephes VI, 18: Vigilantes inquit, in omni opere et obsecratione prò omnibus sanctis; I Thess V, 17 fraIres orate prò nobis."</ref>.

Ad haec, textus Salvianus ostendit necessarium esse considerare etiam moralitatem et culpam in contextu ecclesiastico, quae quoque ad facultates et mandata visitatorum pertinet<ref name="SALVIAOT">"Nam quomodo non beatam arbitraremur, si mediam plebis partem haberet innoxiam, quam paene totam nunc esse plangimus criminosam?"</ref>.

In summa, facultates et mandata visitatoribus in contextu iuridico conferuntur ex variis fontibus, inter quos mandati publici et generales, prudentia in applicatione legis, et auctoritas spiritualis et moralis. Haec omnia coniunctim consideranda sunt ad optimam exequutionem auctoritatis visitatorum. 