Quid est potestas patris generalis in administratione monasteriorum et quae limites illi imponuntur? 
### Query ###
Quid est potestas patris generalis in administratione monasteriorum et quae limites illi imponuntur? 

### Source ###
**ORAT-102-DE-INGENII **
102  DE  ORATORE

ingenii,  cseterarumque  rerum,  quae  sunt  aut  corporis,
aut  extraneae:  si  habuerit,  bene  his  usum;  sinonha-
buerit,  sapienter  caruisse  ;  si  amiserit,  moderate  tulisse  :
Deinde  quid  sapienter  is,  quem  laudet,  quid  liberaliter,
quid  fortiter,  quid  justè,  quid  magnificò,  quid  pie,  quid
grate,  quid  humaniter,  quid  denique  cum  aliqua  virtute
aut  fecerit  aut  tulerit.  Hsec,  et  quae  sint  ejus  generis,
facile  videbit,  qui  volet  laudare  quempiam  ;  et  qui  vitu-
perare, contraria.  Cur  igitur  dubitas,  inquit  Catulus,  fa-
cere  hoc  tertium  genus,  quoniam  in  est  in  ratione  rerum  ?
non  enim,  si  est  facilius,  eò  de  numero  quoque  est  excer-
pendum.  Quia  nolo,  inquit,  omnia,  quse  cadunt  aliquan-
do  in  oratorem,  5  quamvis  exigua  sint,  ea  sic  tractare,
quasi  nihil  possit  dici  sine  praeceptis  suis:  nam  et  testi-
moni um  ssepe  dicendum  est,  ac  nonnumquam  etiam  ac-
«uratiùs  ;  ut  mihi  necesse  fuit  in  Sext.  Titium,  seditiosum
civem  et  turbulentum.  Explicavi  in  eo  testimonio  di-
cendo omnia  Consilia  consulatus  mei,  quibus  illi  tribuno
plebis  prò  Republica  restitissem  ;  quaeque  ab  eo  contra
Rempublicam  facta  arbitrarer,  exposui  :  diu  retentus  sum
multa  aodivi,  multa  respondi.  Num  igitur  placet,  cùm
de  eloquentia  praecipias,  aliquid  etiam  de  testimoniis  di-
cendis  quasi  in  arte  tradere?  Nihil  sane,  inquit  Catulus,
necesse  est.


**VIRG_001 **
Quis  deus,  Octavi,  te  nobis  abstulit  ?  an,  quae

Dicunt,  an  nimio  pocula  dura  mero?
Vobis  si  culpa  est  bilis,  sua  quemque  sequuntur

Fata  :  quod  immeriti  crimen  habent  cyathi  ?
Scripta  quidem  tua  nos  multum  mirabimur,  et  te

Raptum  et  Romanam  flebimus  historiam.  6
Sed  tu  nullus  eris.     Perversi,  dicite,  manes,

Hunc  sjperesse  patri  quae  fuit  invidia?

XV. — P.  VirgìlìiMaronìx  Fragmenta ex  Epistola,
guani  ad  Augustum  Ccesarem  super  JEneide
sua  scrìpsit.
Ego  vero  frequentes  a  te  litteras  accipio.  Et
infra:  De  iEnea  quidem  meo,  si,  me  Hercules,
jam  dignum  auribus  haberem  tuis,  libenter  mit-
terem.  Sed  tantum  inchoata  res  est,  ut  peene
vitio  mentis  tantum  opus  ingressus  mihi  videar;
cum  preesertim,  ut  scis,  alia  quoque  s  udia  ad  id
opus,  multoque  potiora,  impertiar.
COPA.
Copa  Syrisca,  caput  Graia  redimita  mitella,

Crispum  sub  crotalo  docta  movere  latus,
Ebria  fumosa  saltat  lasciva  taberna,

Ad  cubitum  raucos  excutiens  calamos.
Quid  juvat  eestivo  defessum  pulvere  abesse,        5

Quam  potius  bibulo  decubuisse  toro?
Sunt  topia,et  calybae,  cyathi,  rosa,  tibia,  chordce,

Et  trichila  umbriferis  frigida  arundinibus  ;
Est  et,  Maenalio  quee  garrit  dulce  sub  antro,

Rustica  pastoris  fistula  in  ore  sonans;
Est  et  vappa,  cado  nuper  defusa  picato  ,

Est  strepitans  rauco  murmure  rivus  aquee;
Sunt  etiam  croceo  vioke  de  fiore  corollee,

Sertaque  purpurea  lutea  mixta  rosa,
Et  quse  virgineo  libata  Achelois  ab  amne

Lilia  vimineis  attulit  in  calathis.
Sunt  et  caseoli,  quoe  scirpea  fìscina  siccat-,

Sunt  autumnali  cerea  pruna  die,
Castaneeeque  nuces,  et  suave  rubentia  mala  •


10


]5


Est  hic  munda  Ceres,  est  Amor,  est  Bromius.
Sunt  et  mora  cruenta,  et  lentia  uva  racemisj     21

Est  pendens  junco  cseruleus  cucumis.
Est  tuguri  custos  armatus  falce  saligna  ;

Sed  non  et  vasto  est  inguine  terribilis.
Huc,  Calybita,  veni  :  fessus  jam  sudat  asellus  ;  25

Parce  illi  :  Vestee  delicium  est  asinus.


**DB-EPISCOPAL-2023-001 **
25. Item, Prosper taudat Palinum et Hilarium

ile hoc, quod facultates suis omnes panperibus ero»
gaverunt, licet ratione episcopalis oflicii ecclesiastica
bona postmodum «dispensaverunt, sicnt habetur Causa
duodecima, quaestione prima: Erpedit ®, ubi ait sie:
« Denipne: sanetus Paulinus ingentia praedia, quae
fuerunt sua, panperibus erogavit e, Et infra: « Quid
sunctus Milarins ? Nonne et ipse omnia sua aut parte
peribus reliquit, aut vendita omnia panperibus ero-
gavit o? Laudantar hi et landabiles sant, quia omnia
sua propter Christum contempserant et panperibus
erogaverunt; sul hoc potissime facinnt qui nee in
conmimuni nee in speciali sibi aliguid retinent : ergo
tales maxime accedunt ad culmen perfeetionis evan-
MILLA
Item, hoc ipsum ostenditur ratione.
26. Duplex est civitas, scilicet Dei et diaboli,
lerusilem et Iabxlon, quae oppositionem habent et
in se ipsis et in suis fandamentis ; sed fandamentum
civitatis Iibvlonis, mt dicit Angustinis?, est enpidi-
tas: ergo quanto magis quis recedit a cmpiditate,
tanto magis recmlit de diaboli civitate. Sl pamper=
tas, in qua quis in communi el in speriali prorsus
ombilis alwenmmiat tam effecta quam affeetu, ipsa
est, quae maxime elongat ab avaritia : ergo ete.
27. Item, divitine sunt incentivi enpuiditatis,
quia difficile est cas. labere et non amare *; sed
quanto quis. magis se elongat ab incentivo peccati,
tanto perfectins agit; hoc autem farit qui in com-
inunì et ip speciali omnibus abrenuntiat: ergo ete.

### Analysis ###
Quaestio a user posita est: "Quid est potestas patris generalis in administratione monasteriorum et quae limites illi imponuntur?" Haec quaestio spectat ad potestatem patris generalis Ecclesiae in administrando monasteriis, quae limites hanc potestatem circumstant. Textus suppeditati variis aspectibus ad rem tractandam relevantibus sunt, sed non omnes directe ad quaestionem pertinent. Textus **ORAT-102-DE-INGENII** et **VIRG_001** magis ad orationem et poesis pertinent, dum **DB-EPISCOPAL-2023-001** textus ecclesiasticus est qui directe ad administrationem ecclesiasticam pertinet.

### Answer ###
Potestas patris generalis in administratione monasteriorum saepe ex actibus episcoporum et sanctorum exemplis derivatur. Episcopus, etiam sanctus Paulinus, exemplum praebet cum dicit: "denique: 'Sanctus Paulinus ingentia praedia, quae fuerant sua, pauperibus erogavit'"<ref name="DB-EPISCOPAL-2023-001">"denique: 'Sanctus Paulinus ingentia praedia, quae fuerant sua, pauperibus erogavit'"</ref>. Hic actus paupertatis et caritatis ostenditur esse fundamentum ad rectam administrationem monasteriorum.

Hilarius quoque laudatur propter eius modum administrandi bona, dicens: "quod omnium suarum aut parte pauperibus reliquit, aut vendita omnia pauperibus erogavit"<ref name="DB-EPISCOPAL-2023-001">"quod omnium suarum aut parte pauperibus reliquit, aut vendita omnia pauperibus erogavit"</ref>. Haec actus indicant quomodo episcopi et sancti debent administrare res ecclesiasticas, incluse monasteria, cum omnibus facultatibus pauperibus erogandis.

Praeterea, avaritia et cupiditas sunt vitia quae impediunt rectam administrationem monasticae. Angustinus dicit: "avaritia... est fundamentum civitatis diaboli", quod significat avaritia elongare a Deo et proximo<ref name="DB-EPISCOPAL-2023-001">"avaritia... est fundamentum civitatis diaboli"</ref>. Itaque, administrator monasterii debet se ab avaritia et cupiditate semper recedere, ut veram spiritualem administrationem efficiat.

Denique, potestas patris generalis in administratione monasteriorum maxime consistit in caritate et paupertate, quae exstant in exemplis sanctorum et actibus ecclesiasticorum, et in evitanda avaritia et cupiditate, quae administrationem impediunt. 