Salvete, amici. Inveni litteras papales a Ioanne Paulo II ex anni 1992 qui obstringunt nos ne impediamus aut molestiam facere Congregationi Fuliensis et monachis. Quaestio mea est: quomodo haec litterae hodie applicentur in contextu iurisdictionis ecclesiasticae? Estne aliquis experientia vel consilium de implementatione huius typi sententiae? Gratias maximas! 
### Query ###
Salvete, amici. Inveni litteras papales a Ioanne Paulo II ex anni 1992 qui obstringunt nos ne impediamus aut molestiam facere Congregationi Fuliensis et monachis. Quaestio mea est: quomodo haec litterae hodie applicentur in contextu iurisdictionis ecclesiasticae? Estne aliquis experientia vel consilium de implementatione huius typi sententiae? Gratias maximas! 

### Source ###
**http://www.archiviosynodali.it/decreti/sanctae-synodi-pauli **
legiis, praescriptionibus aut consuetudinibus etiam iome-
morabilibus. Poenam quoque impositam iis, qui contra
huius Sanctae Synodi sub Paulo Ill Decretum a Capitulo (*)
Episcopali, Sede vacante, litteras dimissorias impetrani, ad
illos, qui easdem litteras non a Capitulo, sed ab aliis qui-
busvis in iumsdictione Episcopi, loco Capituli sede vacante
succedentibus, obtinerent, mandat extendi. Concedentes au-
tem dimissorias contra formam Decreti, ab Officio et Be-
neficio per annum sint ipso iure suspensi ».
6. Sess. 14, ex cap. 2 de Ref. « Nemo Episcoporum,
qui titulares vocantur, etiam si in loco nullius dioecesis,
etiam exempto, aut aliquo monasterio cuiusvis ordinis re-
sederint, aut moram traxerint, vigore cuiusvis privilegii
sibi de promovendo quoscumque ad se venientes pro tem-
pore concessi, alterius suLditum, etiam praetextu familia-
ritatis continuae, commensalitatis suae, absque sui proprii
Praelati expresso consensu aut litteris dimissoriis, ad ali-
quos sacros aut Minores Ordines vel primam Tousuram
promovere seu ordinare valeat. Contra faciens ab exercitio
pontificalium per annum; taliter vero promoti, ab exe-
cutione Ordinum sic susceplorum, donec suo Praelato vi-
sum fuerit, ipso iure sint suspensi ».
7. Sess. 24, cap. 1 de Reform. Matrim. « Si quis Pa-
rochus, vel alius Sacerdos, sive regularis, sive saecularis
sit, etiamsi id sibi ex privilegio, vel immemorabili con-
suetudine licere contendat, alterius Parochiae sponsos, sine
illorum Parochi licentia, matrimonio coniungere, aut be-
nedicere ausus fuerit, ipso iure tamdiu suspensus maneat,
quamdiu ab Ordinario eius Parochi, qui matrimonio interesse
debebat, seu a quo benedictio susc'pienda erat, absolvatue ».
8. Sess. 25 cap. 17 de Regularibus. « Professionis
(INovitiarum) tempus ne Episcopus ignoret, teneatur Prae-
fecta Monaster:o eum ante mensem certiorem facere. Quod


(*) Hoc Decretum est illud Sess. 7, cap. 10 modo relatum.
DELLE CENSURE E DELLE IRREGOLARITA'”. 531


si Praefecta certiorem Episcopum non fecerit, quamdiu
Episcopo videbitur, ab Officio suspensa sit.


**http://digitalarchive.org/records/hungaria-expeditionis-423 **
Digitized by ^ooQle



— 423 —


adesse, Disi comuni consilio recepta ossei Deliberant, his auditis, electores, ac nobis
reuocatis dicunt: nelle se in crastinum ad nos mittere consiliarios suos, qui nobiscum
de rebus agendis tractent. Conuenimus sequenti die apud Marcbionem Albertum. Multa
bine, atque inde dicuntur; stamus diu post meridiem simul, cum de mane conuenis-
semus. Vicit tandem nostra sententia, ut hungarì uocentur, et quod uelint amili um
requirantur. liti sufficere aiunt si x. milia equitum et xxx. milia peditutìi ex ger-
manis ad eos mittantur, cum curribus et macbinis opportunis. Nam et ipsi inter
Boemos et suos parem, aut maiorem militum numerum sunt habituri. Quod si clas-
sis ex Italia potens in elespontum mittatur, bine greciam, inde Asiam uexatura;
non esse dubium quin Turchi hoc exercitu exterminari possint. Si tamen ad annum
permansurae copiae transmittantur. Emissis hungaris, deliberamus cum consiliariis
principum electorum, nec multo labore cunctos in nostram sententiam ducimus; con-
cludimusque, danda esse hungaris, quae postulant, auxilia. Facimus post haec laeti
prandium, atque ad horam tertiam post meridiem reliquos principum et ciuitatum
legatos in pretorium uocamus: hisque nostram deliberationem aperimus, eorum con-
silium flagitantes. Legati principum e uestigio nostram sententiam probani Oratores
ciuitatum aiunt .se nescire quid consulendum sit nisi prius suis dominis referant:
uidenturque paulo remissiores. Tum Marchio Albertus: honestatis, inquit, causa, non
necessitatis uestrum consilium petiuimus: nos sine medio ad Caesaris Imperium per-
tinetis: parere uestrum est, non consulere. Ite igitur atque uestris ciuitatibus haec
nuntiatote. Quibus dictis, non fhit qui hiscere auderet. Datum est responsum hun¬
garis in conciono generali ex sententia nostra ('): et conclusio facta est huius diete.


**www.antiquuscodex.org/classicus/leges/minimae/habent-24 **
x ag. 24. Un. 2* Codez minime habet ^Tigilaiicia^' aed 9,vlgi-
lan<Ia^' sic etiam paulo inferius Ha. 12- ^^rerereBlia''
p. 26. I* 7. fffuerot culpa^'

— I. 11. leg. „qui in errorem mittanttir** [qaod etiam

ex antecedenti y^simul" et seq. antithesi ^^missi in
errorem^' apparet]

— Un. 24. 25- falsa lectione Berengarii sententia misere

distorta et perversa est. Cod. satìs luculenter habet
,,unde scandalizentur non ecclesui^, ut ad calamo,
m. scrlbìs, sed qui**

p. 27. 1. 23. yfpers. iJeiM*' [noo „dominiu"]

p. 29. 1. 16. YfUt ei nos" [non ,,etiam'']

p. 30. 1. 7. wpotenV inv.*'

— 1. 18. 99qui tantam m hoc scripto*'
— - 1. 28. fi({uam ine. calle'*

p. 32. I. 10. ,,qul [non quia"] humil. m.*'

— 1. 12. „gladium spifitus [sancti deest in Codice]

quod est*'

— L 21. „et quoc? mea*'



, — 1. 28. 9,qula ad praefer.*'

p. 34. L 13. cP [i. e. probi interjectio] faninscemodi. [Nas-
quam in Codice occorrit signum cP significaos



N.


**http://www.classicallatinlettersarchive.org/epistolae/ad-atticum/x.1-3 **
n.  aut  .  .  .  bonis,  ut  nos  aut  t,  .  .  ins.:  u.  (Sch.)?  b.;  aut
nos  .  .  .  ins.  U.  B.  —  acerrime  — ,  l.  iri,  non  me  arb.  (W.).
a.  elegatum  iri  non  a.  MI.,  Oxx.  a.,  me  l.  i.  n.  a,  R.  (sed
accì'rimum),  IB.  —  f  legerer  (MI.,  cdd.  Mal.  et  m.,  Oxx.).
legarer  (Rac.)  aut  leger  (Corr.  conj.,  B.),


yGoogk


EPISTOLARUM  AD  ATTICUM  X.  1—3.        347

n..
Scr.  In  Arcano  Quinti  fratrie  Nonis  Aprilibus  a.  u.  e.  705
CICEBO  ATTICO  SAL.
Ego  quTim  accepissem  tuas  litteras  Nonis  Aprili- 1
bus,  quas  Cephalio  attulerat,  essemque  Mintumis
postridie  mansurus,  ut  inde  protinus,  sustinui  me
in  Arcano  fratris,  ut,  dum  aliquid  certìus  afferretur,
occultiore  in  loco  essemus  agerenturque  nihilo  minus,
quae  sine  nobis  agi  possunt.  AakayBvCa  iam  adest
et  animus  ardet,  neque  est  quidquam,  quo  et  qua;
sed  haec  nostra  erit  cura  et  peritorum:  tu  tamen,2
quoad  poteris,  ut  adhuc  fecisti,  nos  consiliis  iuvabis.
Res  sunt  inexplicabiles;  fortunae  sunt  committenda
omnia:  sine  spe  conamur  uUa;  melius  si  quid  ac-
ciderit,  mirabimur.  Dionysium  noUem  ad  me  pro-
fectum:  de  quo  ad  me  Tullia  mea  scripsit;  sed  et
tempus  alienum  est  et  homini  non  amico  nostra
incommoda,  tanta  praesertim,  spectaculo  esse  noUem,
cui  te  meo  nomine  inimicum  esse  nolo.
in.
Scr.  in  Arcano  a.  d.  VII.  Idus  Aprilea  a.  u.  e.  705.
CICERO  ATTICO  SAL.
Quum,  quod  scriberem,  piane  nihil  haberem
haec  autem  reliqua  essent,  quae  scire  cuperem,  pro-
fectusne  esset,  quo  in  statu  urbem  reliquisset,  in
ipsa  Italia  quem  cuique  regioni  aut  negotio  prae-
fecisset,  ecqui  essent  ad  Pompeium  et  ad  consules
ex  senatus  consulto  de  pace  legati,  quum  igitur  haec
scire  cuperem,  dedita  opera  has  ad  te  litteras  misi.
Ep.  2,  1.  ut  inde  prot.  (W.).  et  t.  jj.  Mi,  vulgo,  et  ».

### Analysis ###
Quaestio posita a salutante amico spectat ad applicationem litterarum papalium ex anno 1992, quae hodiernis diebus iurisdictionis ecclesiasticae adimpendunt. Haec litterae obstringunt eum ut non impediat aut molestiam faciat Congregationi Fuliensis et monachis.

Ex examinatione textuum fontium, **http://www.archiviosynodali.it/decreti/sanctae-synodi-pauli** et **www.antiquuscodex.org/classicus/leges/minimae/habent-24** pertinentissimi sunt ad contextum iuridicum et ecclesiasticum. **http://digitalarchive.org/records/hungaria-expeditionis-423** et **http://www.classicallatinlettersarchive.org/epistolae/ad-atticum/x.1-3** minus relevantes videntur, sed possunt adhiberi ad exemplificationem de executione vel compliancee cum legibus et decreto.

### Answer ###
Salve amice,

Litterae papales quas Ioannes Paulus II in anno 1992 misit ad te, ut praevidebas, obstringunt te ne impedias aut molestiam facias Congregationem Fuliensem et monachos. Haec litterae hodie applicari possunt in contextu iurisdictionis ecclesiasticae secundum varios decretos et principia canonica.

Primo, notandum est quod Episcopi et Praefectae Monasteriorum tenentur informare Episcopum ante mensem professionis novitiatus<ref name="http://www.archiviosynodali.it/decreti/sanctae-synodi-pauli">"Praefecta Monasterio eum ante mensem certiorem facere."</ref>. Si haec obligatio non impleatur, Praefecta suspensa est<ref name="http://www.archiviosynodali.it/decreti/sanctae-synodi-pauli">"Quod si Praefecta certiorem Episcopum non fecerit, quamdiu Episcopo videbitur, ab Officio suspensa sit."</ref>. Hoc significat necessitas exactae complianceis cum iussu episcopalibus.

Secundo, decretum Synodi Paulinae affirmat quod nullus sine consensu sive litteris dimissoriis alios ad ordinem promovere potest<ref name="http://www.archiviosynodali.it/decreti/sanctae-synodi-pauli">"Nemo Episcoporum... alterius suae iurisdictionis commensalitatis, absque sui proprii Praelati expresso consensu aut litteris dimissoriis, ad aliquos sacros aut Minores Ordines vel primam tonsuram promovere seu ordinare valeat."</ref>. Haec regula firmat necessitatem litterarum dimissariarum et consentientiae Praepositii pro promotione monacorum.

Tertio, ad implementationem huius typi sententiae, exemplificatio ex antiquis documentis latine scriptis revelat quomodo haec principia perpenderi debent. Exempli gratia, in epistulis ad Atticum, Cicero explicat rem publicam tractandam<ref name="http://www.classicallatinlettersarchive.org/epistolae/ad-atticum/x.1-3">"Res sunt inexplicabiles; fortunae sunt committenda omnia: sine spe conamur uUa; melius si quid acciderit, mirabimur."</ref>. Hoc indicat necessitatem prudentiae et considerandi circumstantias specificas in applicatione legum ecclesiasticarum.

Experientia et consilium de implementatione huius typi sententiae possunt variis modis inveniri. Examinatio textuum fontium suggerit quod exacta compliance cum iussu episcopali et normis ecclesiasticis crucialis est ad evitandum suspensionem officii. 