Quid est natura distinctionis inter actus et partem in conceptu loci? 
### Query ###
Quid est natura distinctionis inter actus et partem in conceptu loci? 

### Source ###
**fides_virtus_001 **
Primum  quidem  quid  sit  fidi'S.  Im-r
portat  enim  assen!^um  quemdnm  cum
certitudiue  ad  id  quod  non  videtur  ex


voluntate  ,  quia  nullus  credit  nisi  vo-
lens ,  at  Aug.  dicit.  Et  secundum  hoc
dififert  credens  a  dubitante,  qui  in
neutram  partem  assentii.  Differt  etiam
ab  opinante ,  qui  assentii  in  unam
partem ,  non  cum  certitudine  ,  sed
cum  formidine  alterius.  Dififert  etiam
a  sciente ,  qui  per  certitudinem  assen-
tii ex  necessitate  rationis.  Et  secun-
dum hoc  fides  est  media  inter  scien-
tiam  et  opinionem.
Secundoconsiderandum  est,  an  fides
sit  virtus,  et  manifestum  est,  quod  non
est  virtus  ,  si  accipiatur  prò  eo  quod
creditur,  secundum  illud,  Fides  Catho>
lica  haec  est.  ut  unum  Deum  in  trinita-
te.  Si  8Utem  accipiatur  prò  habitu  quo
credimus  ,  sic  quaudoque  est  virtus
quandoque  non.  Est  enim  virtus,  prin-
cìpiumactus  pcrfeoti.  Actusautem  ex
duobus  principiis  dependens  non  po-
test  esse  perf()ctus ,  si  alteri  princi^
piorum  desit  sua  perfoctio  ,  sicut
equitatio  non  potest  esse  perfecta  ,  si
velequus  bene  non  vadat,  vel  sessor
equum  ducere  nesciat.  Actus  autem
fidei ,  qui  est  credere,  depcndet  ex  in-
tellectu ,  et  voluntate  movente  intel-
lectum  ad  assensum.  Unde  actus  fidei
erit  perfeclus  ,  si  voluntas  perficiatur
per  habilum  charitatis,  et  iutellectus
per  habilum  fidei ,  non  autem  si  ha-
bitus charitatis  desit ,  et  ideo  fides
formata  charitate  est  virtus ,  non  au-
tem fides  informis.
Tertio  considerandum  est  quod  idem
numero  habitus  fidei,  qui  sioe  chari-
tate erat  informis  ,  adveniente  chari-
tate fit  virtus  :  quia  cum  charitas  sit
extra  essentiam  fidei ,  per  ejus  adven-
tum  vel  recessum,  non  mutatur  subs-
tantia ejus.


**VILLANI-PR-2023-001 **
peiórem  partem.    Quid  opust  verbis ?    Dum  haéc
puto,

5     praetérii  inprudens  villani.    Longe  iam  àbieram,
quum  sensi:  redeo  nirsuni,  male  vero  me  habens!
Ubi  ad  ipsum  veni  déverticulum,  constiti:
occépi  mecum  cogitare,  Hem,  biduum  hic
manéndumst  soli  sine  illa?    Quid  tum  póstea?

10    Nihil  est.  Quid?  nihil?  Si  non  tangendi  copia  est,
eho  né  videndi  qui'dem  erit?  Si  illud  non  licet,
saltem  hòc  licebit.  Certe  extrema  linea
amare,  haud  nihil  est    Villani  praetereó  sciens.
Sed  quid  hoc,  quod  timida  sùbito  egreditur  Py-
thias?


ACTUSIV.     SCENA   III.
PfTHIAS.     DORIAS.     PHAEDRIA.
Ubi  ego  illuni  scelerósum  misera  atque  inpium  in-
veniam  ?  aiit  ubi  quaeram?

Hócine  tam  audax  fàcinus  facere  esseaùsum?  pjl
Perii  !  hoc  quid  sit,  vere  or.
py.  Quin  etiam  insupér  scelus,  postquam  lùdifi-
catust  virginem,

vestem  ómnem  miserae  discidit,  tum  ipsàm  capili  o
cónscidit.
pii.  Hem.  py.   Qui  mine  si  detùrmihi;

ut  ego  ùnguibus  facile  l'Ili  in  oculos  involem  ve-
nefico?

ra  Néscio  quid  profécto  absente  nóbis  turba-
tùmst  domi.
Adibo.  Quid  istuc?  quid  festinas?  aiit  quera
quaeris,  Py  thias?


ACTUS  IV.     SCENA  III.  109

py.  Ehem  Phaédria,  ego  quem  quaéram?  In*  hinc

quo  dignu's,  cum  dom's  tuis
tam  lépidis.  ph.  Quid  istuc  est  rei?  10

py.  Rógasne?     Eunuchum  quéi»  dedisti  nóbis,

quas  turbàs  dedit?
Vi'rginem,  quam  herae  dóno  dederat  miles,  vitia-

vit.  ph.  Quid  ais?
py.  Perii,     ph.  Teniulénta  es.     py.  Utinam  sic

sint,  qui  mihi  male  volunt.
do.  Auóbsecro,  mea  Pythias,  quod  istuc  nam

monstnim  fuit?
PH.  Insanis:    qui  istuc  fàcere  eunuchus  pótuit?

PY.  Ego  illum  néscio  15

qui  fiierit;  hoc  quod  fécit,  res  ipsa  indicat:
virgo  ipsa  lacrum-at,  néque  quum  rogites,  quid  sit

audet  dicere.


**Liber_Quaerere_Novitas **
170 nam gaudere novis rebus debere videtur
cui veteres obsunt : sed cui nil accidit aegri
tempore in ante acto , cum pulchre degeret aevom ,
quid potuit novitatis amorem accendere tali?



152 quod si II 154 teniies de corpore corum . || 175 An

/Google



Digitized by ^



163



174 quidve mali fuerat nobis non esse creatis?

177 natus enim debet qui cumque est velie manere
in vita , donec retinebit blanda voluptas :
qui numquam vero vitae gustavit amorem

180 nec fuit in numero , quid obest non esse creatum ?
exemplum porro gignundis rebus et ipsa
notities hominum dis unde est insita prinmm ,
quid vellent facere ut seirent animoque viderent ,
quove modost umquam vis cognita principiorum ,

185 quidque inter sese permutato ordine possent,
si non ipsa dedit specimen natura creandi?
namque ita multa modis multis primordia rerum
ex infinito iam tempore percita plagis
ponderibusque suis consuerunt concita ferri

190 omnimodisque coire àtque* omnia pertemptare,
quae cumque inter se possent congressa creare,
ut non sit mirum , si in talis disposituras
deciderunt quoque et in talis venere meatus ,
qualibus haec rerum geritur nunc summa novando.
195 Quod si iam rerum ignorem primordia quae sint,
hoc tamen ex ipsis caeli rationibus ausim *

confirmare aliisque ex rebus reddere multis,
nequaquam nobis divinitus esse paratam
naturam rerum : tanta stat praedita culpa.
200 principio quantum caeli tegit impetus ingcns,
inde aliquam partem montes silvaeque ferarum
possedere , tenent rupes vastaeque paludes
et mare , quod late terrarum distinet oras.
inde duas porro prope partis fervidus ardor

205 adsiduusque geli casu« mortalibus aufert.

### Analysis ###
Quaestio: "Quid est natura distinctionis inter actus et partem in conceptu loci?" hic quaeritur de distinctione inter actum et partem in contextu loci, quod videtur pertinere ad philosophiam et theologiam. Textus submissi varia argumenta et definitiones proferunt, quae possunt adhiberi ad solvendum hanc quaestionem.

**fides_virtus_001** tratta de fide, voluntate, et intellectu, quae sunt principia actionis et mutatio status virtutis. Hic textus potest esse utilis ad explicandum modum quo actus dependet ex principiis intellectualibus et moralibus, quod possit adiuvare in comprehensu distinctionis inter actum et partem.

**VILLANI-PR-2023-001** est fabula, sed continet discursus de animis hominum et actionibus eorum, quae possunt illustrare distinctionem inter actum et partem in contextu humanorum affectuum.

**Liber_Quaerere_Novitas** tractat de natura rerum et creatione, et potest esse utilis ad intelligendum distinctionem inter actus creativi et partes in contextu naturae.

### Answer ###
Natura distinctionis inter actum et partem in conceptu loci potest comprehendi per varias vias, quae ex his fontibus petuntur:

Primo, **fides_virtus_001** explicat actum fidei et eius principia intellectualia et moralia. Actus fidei, qui est credere, dependet ex intellectu et voluntate movente<ref name="fides_virtus_001">"Actus autem fidei, qui est credere, dependet ex intellectu, et voluntate movente intellectum ad assensum."</ref>. Haec dependencia indicat modum quo actus fidei non potest esse perfectus sine perfecione principiorum intellectualium et moralium<ref name="fides_virtus_001">"Actus autem fidei erit perfectus, si voluntas perficiatur per habitum charitatis, et intellectus per habitum fidei."</ref>.

Secundo, **VILLANI-PR-2023-001** illustrat distinctionem inter actus humanos et partes in contextu humanorum affectuum. In hac fabula, actus hominum sunt resultatum combinationis inter desideria et circumstantias<ref name="VILLANI-PR-2023-001">"Ubi ad ipsum veni diverticulum, constiti: occipi mecum cogitare, Hem, biduum hic maneundumst solo sine illa? Quid tum posteà?"</ref>. Hic textus suggerit quod actus humani dependunt a multiplice contextu externali et interno.

Tertio, **Liber_Quaerere_Novitas** explicationem dat de primordiis rerum et natura creativa. Natura rerum est dispositio complexa ex variis principiis et partibus, quae inter se coniunguntur<ref name="Liber_Quaerere_Novitas">"Tanta stat praedita culpa. principio quantum caeli tegit impetus ingcns, inde aliquam partem montes silvaeque ferarum possedere."</ref>. Hoc significat quod actus creativi sunt productio ex multiplice dispositione naturali.

Ergo, distinctio inter actum et partem in conceptu loci potest comprehendiri per dependentiam actuum ex principiis intellectualibus et moralibus (fides_virtus_001), combinationem humanorum affectuum et circumstantiarum (VILLANI-PR-2023-001) et dispositionem naturalis in creativitate (Liber_Quaerere_Novitas). 