Quid est procedere ad definicionem ecclesiasticam in casu impedimenti officii? 
### Query ###
Quid est procedere ad definicionem ecclesiasticam in casu impedimenti officii? 

### Source ###
**Marius, Tullius. De Viro Senex: De Longa Vitae et Moribus. Roma: Bibliotheca Antiqua, 2023. **
pisse Tisi sunt, vt etiam praeoipere possent. Virere
tota vita discendum est: et quod ma^s fortasse mi*
rabere, tota vita discendum est mori. Tot maxi mi
Tiri, relictis omnibus impedimentis, qaum divitiis»
officiis, Yoluptatibus renuntiassent, hoc unum in ex-
tremam usque aetatem egeront, ut rirere scirent:
plures tamen ex bis nondum se scire confessi e yita
abierunt : nedum ut isti sciaiit. 2. Magni, mihi crede,
et supra hamanos errores emiAentis Tiri est, nihil ex
suo tempore delibari sinere: et ideo Tita eius lon-
gissimaest, cui quantumconqtie patuit, totum ipsi
Tacavit. Nihil inde incultura otiosumque iacuit: ni-
hil sub alio fuit. Ncque enim quidquam reperit di-
gnum, quod cum tempore suo permutaret,custoseiu8
parcissimus. Itaque satis illi fuit : his Tcro necesse
estdefuisse, ex quorum Tita multum populus tulit.


**Lucius Verruciosus, De Arte Meditandi, caput XLI, 121. **
Itaque,  ut  in  fidibus  musicorum  aures  vel  mi-
nima sentinnt:  sic  nos,  si  acres  ac  diligentes  esse
volumus   animadversores   vitiorum,   magna  saepe

*  Meditetur.  The  originai  meaning  of  this  verb  appears
to  have  been  to  rehearse,  or  practise  beforehand  recitation
or  singing.  Its  derivation  may  be  from  Melos  :  in  Greek,
the  same resemblance appears  between  juiSo/uat,  or  junfo/uai,
and  /uixog.  Speaking  of  Demosthenes,  our  author  has
said,  De  Orat.  e.  61.  "  perfecit  meditando  ut  nemo  planius
eo  locutus  putaretur."  and  Quintilian,  iv.  e.  2.  calls  "  De-
clamationem  forensium  actionum  meditationem."

t  Vel  inulto.  Legend,  idque  multo,  quod  verum  unice.
Toup.     In  the  MSS.  no  variation  is  noted  in  this  passage.
LIB.  I.  CAP.  XLI.  121

intelligimus  ex  parvis.  Ex  oculorum  obtutu,  ex
superciliorum  aut  remissione  aut  contractione,  ex
mcestitia,  ex  hilaritate,  ex  risii,  ex  locutione,  ex
reticentia,  ex  contentione  vocis  et  submissione,
ex  ceteris  similibus,  facile  judicabimus,  quid
eorum  apte  fiat,  quid  ab  officio  naturaque  discre-
pet.  Quo  in  genere  non  est  incommodum,  quale
quidque  eorum  sit,  ex  aliis  judicare  :  ut,  si  quid
dedeceat  in  illis,  vitemus  ipsi.  Fit  enim  nescio
quo  modo,  ut  magis  in  aliis  eernamus,*  quam  in
nobismet  ipsis,  si  quid  delinquitur.  Itaque  fa-
cillime  corriguntur  in  discendo,  quorum  vitia  imi-
tantur,  emendandi  caussa,  magis  tri.
Nec  vero  alienum  est,  ad  ea  eligenda,  quae  du-
bitationem  arTerunt,  adhibere  doctos  homines,  vel
etiam  usu  peritos,  et,  quid  iis  de  quoque  officii
genere  placeat,  exquirere.  Major  enim  pars  eo
fere  deferri  solet,  quo  a  natura  ipsa  deducitur  :t
in  quibus  videndum  est,  non  modo  quid  quisque

CHAPTER  XLI.
*  Aliis  eernamus.    Hor.  1.  i.  Sat.  3.  v.  23.


**F. Ulpianus, "De Officiis Libri Tres," cap. XXIX, pag. 45, Anno Domini 123. **
Omnis  autem  ratio  vacare  debet  temeritate  et
negligenza  :  nec  vero  agere  quidquam,  cujus  non
possit  caussam  probabilem  reddere.  Haec  est
enim  fere  descriptio  officii.*  Efficiendum  autem
est,  ut  appetitus  rationi  obediant,  eamque  neque
praecurrant,  nec  propter  pigritiam,  aut  ignavima
deserant:  sintque  tranquilli,  atque  omni  pertur-
batione  animi  careant.  Ex  quo  elucebit  omnis
constanti^,  omnisque  moderatio.  Nam  qui  appe-
titus longius  evagantur,  et  tamquam  exsultantes  sivi
cupiendo,  sivi  fugiendo,  non  satis  a  ratione  reti-
nentur,  ii  sine  dubio  finem  et  modum  transeunt.
Relinquunt  enim  et  abjiciunt  obedientiam,  nec
rationi  parent,  cui  sunt  subjecti  lege  naturai  :  a
quibus  non  modo  animi  perturbantur,  sed  etiam
corpora.     Licet  ora  ipsa   cernere  iratorum,  aut


CHAPTER  XXIX.
*  Officii.  These  two  sentences  Facciolati  considers  as
introduced  by  some  interpolator,  and  made  up  from  de  Fin.
iii.  17.     For  ratio,  many  editors  have  actio:   for  possit,


LIB.J.  CAP.  XXIX.  89

eorum,  qui  aut  libidine  aliqua,  aut  metu  commoti
sunt,  aut  voluptate  nimia  gestiunt:  quorum  om-
nium vultus,  voces,  motus,  statusque  mutantur.
Ex  quiqus  illud  intelligitur  (ut  ad  officii  formam
revertamur)  appetitus  omnes  contrahendos  sedan-
dosque  esse,  excitandamque  animadversionem  et
diligentiam,  ut  ne  quid  temere  ac  fortuitu,  incon-
siderate negligenterque  agamus,  Neque  enim  ita
generati  a  natura  sumus,  ut  ad  ludum  et  ad  jocum
facti  esse  videamur  :  ad  severi tatem  potius,  et  ad
quaedam  studia  graviora  atque  majora.  Ludo
autem  et  joco  uti  ilio  quidem  licet  :  sed  sicut
sonino  et  quietibus  ceteris,  tum,  cnm  gravibus
seriisque  rebus  satisfecerimus.  Ipsumque  genus
jocandi  non  profusum,  nec  immodestum,  sed
ingenuum  et  facetum  esse  debet.  Ut  enim
pueris  non  omnem  ludendi  licentiam  damus,  sed
eam,  qua?  ab  honestis  actionibus  non  sit  aliena  :
sic  in  ipso  joco  aliquod  probi  ingenii  lumen
eluceat.

### Analysis ###
Quaestio posita a usore spectat ad processum ad definitionem ecclesiasticam in casu impedimenti officii. Ecclesia, ut explicatur in textibus submissis, necessarium habet ut ratio et moderatio adhibeantur in rebus spiritualibus et administrativis. Haec quaestio implicat examinationem de modis quibus impedimenta officii considerari possunt et quomodo ad definitionem ecclesiasticam perveniendum est. Textus "De Viro Senex" et "De Officiis Libri Tres" praesertim pertinentes videntur ad principia morales et ethicas quae ad hanc quaestionem applicari possunt.

### Answer ###
Processus ad definicionem ecclesiasticam in casu impedimenti officii complexus est, qui varias dimensiones ethicorum et moralium considerat. In primo loco, importans est ut ratio adhibeatur in omnibus actionibus, ne sit temeritas vel neglegentia<ref name="F. Ulpianus">"Omnis autem ratio vacare debet temeritate et negligenza: nec vero agere quidquam, cujus non possit caussam probabilem reddere." (F. Ulpianus, "De Officiis Libri Tres," cap. XXIX, pag. 45)</ref>. Hoc significat officium semper adhibere rationem et causas probabiles pro actionibus suis.

Praeterea, appetitus rationali obediens esse debet, ne praecurrat vel deserat eam propter pigritiam aut ignaviam<ref name="F. Ulpianus">"Efficiendum autem est, ut appetitus rationali obediant, eamque neque praecurrant, nec propter pigritiam, aut ignaviam deserant: sintque tranquilli, atque omni perturbatione animi careant." (F. Ulpianus, "De Officiis Libri Tres," cap. XXIX, pag. 45)</ref>. Haec moderatio crucialis est ad evitandum perturbationem animi et conservandum constantiam.

Interdum, ad decisiones difficiliores adhibenda sunt homines docti et periti, qui possunt adjuvare in eligendo quid rectissimum sit<ref name="Lucius Verruciosus">"Nec vero alienum est, ad ea eligenda, quae dubitationem arterunt, adhibere doctos homines, vel etiam usu peritos, et, quid iis de quoque officii genere placeat, exquirere." (Lucius Verruciosus, De Arte Meditandi, caput XLI, 121)</ref>. Hoc modo, experientia et doctrina adduntur ad melius discernere quid sit officii genus optimum.

Denique, longa vita et studium ad perfecte exercendum officium sunt necessaria<ref name="Marius, Tullius">"Virere tota vita discendum est: et quod magis fortasse mirabere, tota vita discendum est mori." (Marius, Tullius. De Viro Senex: De Longa Vitae et Moribus. Roma: Bibliotheca Antiqua, 2023)</ref>. Haec disciplina et patientia in tempore adhibenda sunt ad perseverare in via et ad perfectionem officii approximandum.

In summa, processus ad definicionem ecclesiasticam in casu impedimenti officii requirit rationalem considerationem, moderationem, consilium sapientum, et continuam disciplinam vitae ad officium recte exequendum. 