monasterium defensione nostra 
### Query ###
monasterium defensione nostra 

### Source ###
**DB-VA-2023-ABBATISSA-001 **
debet tamen voluntas te&e regnantium illas spetialiter pie conpassiònis
oculis imueri que angelice puriutis siroiliiudinem inter humane fragilità*
tis periculosa Navfragia Felici commenda representant . & reli&is huma-
nis ilkcebris àevote . • . famulantur Altissimo. Et ad gavdia perpetuo du-
ratura vobis, continue caritatis perpetuo aspirante Vniversis igituf Imperi)
nostri Fidelibus tam presenti bus quam futuris volumus esse notum quod
accede» td presentiam nostrani Gualderada Venerabiljs Abbatissà Mona-
steri) S. Andree de Ravenna fidelis nostra Celsitudini nostre devote satis
& humiliter supplicava, ut personam ejus & sororum sua rum in eodem
Moaasterio simul cum ea Domino famulantium nec non & Monàsterium
ipsum sub speciali proiezione & defensione nostra & Imperli recipientes.
Omnes Possessiones & bona alia que largitione Imperatorum felicium pre-
decessorum nostrorum. donatione principum vel oblacione quorumeum-
que aliorum Xpi fidelium Monasterium ipsum juste possidet & quiete,
confirmare sibi de nostra gratia dignaremur. Nos avtem considerantes
quod propter fragilità rem sexus Abbatissà predi&a & Sorores eius defen-
sione nostra indigeni speciali. Vekmes eeiam ut per observanciam tran-
quillitatis & pacis quam specialiter Monasticus Ordo requirit. in eodem
Monasterio cotidie crescat & floreat cultus Dei supplicationes ipsius eie-
menter admisimus. & Personam ejus & sorores suas & omnes que ipsis
successe ri nt in futurum sub speciali protezione & deffensione nostra &
Imperij recipientes. omnes possessiones & bona alia que largitione Impe-
ratorum felicium predecessorum nostrorum . donatione principum vel obla*



àrea.


**ROMANUM_1680_VI **
IX.  Ne  vero  ex  huiusmodi  vacalioni-
bus  dispendium  aliquod  monasteriis  no-
slris,  praeserlim  in  spirilualibus,  evenire
qiieat,  statuimus  ut  de  celerò,  in  locis
sic  vacantibus,  qui  vices  praelali  gerunt
in  ipsis  monasleriis ,  auctorilatem  ha-
beant  in  spirilualibus  ac  temporalibus,
quam,  dum  viverci  aul  praesens  erat ,
ipse  praelalus  babebal;  idem  quoque
censemus,  cum  praelali  ad  capitulum  ge-
nerale accesserint:  quam  auctorilatem  in
praediclis  tantum  duobus  casibus  vices
praelatorum  gercntes  habere  volumus
iisque  ad  inslituendi  praelali  accessum
ad  monasterium,  vel  iam  inslilutinovam
dispositionem,  etiamsi  talis  vicesgerens
inlerea  mulatus  fuerit.  In  aliis  vero  ca-
sibus ,  ne ,  propler  praelatorum  absen-
liam,  monasteria  detrimenlum  maxime
in  spirilualibus  incurrant,  ipse  praelalus
declarel,  qua,  in  ipsius  absenlià,  fungi
velit  auclorilate  conslilutos  monastcrii
olTiciales,  praeserlim  priorem  claustra-
lem  super  casibus  reservalis  et  aliis  ad
gubernatoreiTl  monaslerii  spectantibus.
X.  Cellcrarii  ,  et  alii  qui  Icmporalia
adminislrant  praediclis  temporibus,  ad
ipsos,  ut  praemisimus,  vicem  praelalo-
nim  gerentes  rccurranl  et  obedienles
sint  :  consilioque  et  voluntate  eorum
cuncta  faciant  et  disponanl.
XI.  Ordinamus  autem,  quod  praelali,


ROMANUM  A*>.  e.  1680

ad  pacem  conservandam  inier  suos  mi-
nislros,  ante  recessum  omnia  ita  ordi-
ncnt  et  disponanl,  ut  prior  et  cellerarius
scianl  quid  agendum  sii  in  negotiis  mo-
naslerii ,  et  praecipue  in  vendendis  et
emendis  rebus.
I.  Sicul  praelatorum,  ita  monachorum    c*pct  iv.
noslrae  tongregationis  discreta  mutatio  rum  et  aiiorum
plerumque  ulilis  et  necessaria  est,  lum  muiaiioDo.
ad  ostcndendum  nostrae  Congrcgalionis
individuam    unitatem  (multa  enim  mo-
nasteria in  idem  corpus  charilati&  vin-

culo  coalescere  conspiciunlur),  lum  quia,
dum  de  monasterio  in  monasterium  mo-
nachi transferuntur,  et  amor  mutuus  in
plurcs  dilTunditur,  prudentia,  cuius  ma-
ter  est  cxperientia,  perficitur  et  augetur.


**monasterium_sancii_lanrentij **
Ceteri nero Prioralns, ecclesie, domus, ediflcia et ofllcine
quelibet, necnon grangie membra, posscssiones, iura , iuris-
dicliones , redditns et pronenlus aliaque bona que ad ipsum
sancii I.anrentij Monasterium pertinenl sita extra Ciuilatem
caiulem, ac ipsorum inra et perlinenlia prcfalo Monasterio
Casinensi remanercnt illesa et integra sicut prins- Postquam
nero memorata Jobanna cnm eodem Monialium numero in



Digilized by Googlf




loa

prefalo Mooasterio tancU LanrenliJ ticnt predtcHur slaluen-
do esset ipsins MonasleriJ possessionem pacifici; assedila et
tam ipsa quam Moniales predicte reifalain profexe existercnt
memora lam , eia omnibna et singulis earnmdem ut possent
noaillatus tempore profiteri qualibet conslilaUoDc sci» con-
suetudine ipsius erdinis nel alia contraria non obslante li-
beram suctori tale nostra licentiam targireris, el poslquam in
eodem sancii Lanrentij Mbnasterio esset ordinata clausura se-
cundum institola eiusdem ordinis sancte Giare prcfalam Johan-
naro preficeres in ipsius Monasterij Abbatissam, facieiis sibi a
saia subditis obedienliam et reuerentiam debilam exhibcrt.


**ChiesaSZenone_1040_Breviculo **
2v

Chiesa  soppressa  di  S.  Zenone ,

I

JL-Je  più  ciliare  antiche  notizie  della  Chie-
sa 5  e  del  Monastero  di  S.  Zenone  ,  detto
volgarmente  S.  Zeno,  uno  dei  piti  cospicui
deir  Ordine  di  Camaldoli  ,  traggono  gli
Annalisti  Mittarelli ,  e  Costadoni  dalle
carte  col  titolo  Breviculo  recordationis  dell'
anno  1040.  Bono  Abate  di  S.  Michele  le
scrisse,  citandovi  il  suo  Priore  Domenica ^


BÈI     PITBJSLICI  EdIFIZJ,

ora  Abate  del  Monastero  di  S.  Zeno,  Prmlu-
COMO  essi  arìcora  un  privilegio  di  Papa  Gre-
ij^orio  Vii.  concesso  a  Leone  Abate  di  detto
Monas(:ero  nelT  anno  lo8l  ,  ov'  è  inserita
una  carta  spellante  air  anno  1029,  nella
quale  son  queste  precise  parole  :  Ecclesia
et  Monasterium  S.  Zenonis  ^  ubi  dicitur  ci--
vitate  velerà  prope  loco  qui  dicitur  a  le  grot^
te  (1).  Fu  protetto  questo  Monastero  da
FederifTO  J.  j  e  lo  ebbero  in  considerazione
i  Pontefici  .  Devastato  dalle  guerre ,  e  pri-
vo di  Abate  lo  sovvenne  P.  Giovanni  XL
concedendolo  a  Giovanni  Priore  Camaldo-
lese, che  lo  tenne  fino  al  i38o  ,  nel  qnal
anno  Urbano  VI.  lo  detle  a  Romualdo  Mo-
naco Camaldolese  .  Finalmente  il  nostra
Monastero  ,  e  quello  di  S.  Savino  pure  dei
Camaldolesi  circa  a  tre  mrpclia'  distante  da
Pisa  3  e  che  ripete  la  sua  origine  dall'an-
no 780  secondo  il  Mittarelli  ,  furono  ri-
dotti in  commenda.


**DB-ID-INDC9-HENRICUS-IMPERATOR-004 **
Indictione  nona  .  Henricus  dei  gratia  romanus  impe-
rator  Quartus  Cesar  Augustus  .  Imperialis  proprium
est  clementie  fìdelium  nostrorum  precibus  prò  merito
sue  deuotionis  in  beneficiis  largiendis  annuere  .  Proinde
cunctorum  Ciuium  personas  Bononiensium  set  et  res
eorum  mobiles  uel  immobiles  tam  acquisitas  quam
acquirendas  in  nostra  speciali  tuitione  seu  defensione
recipimus  .  ubicumque  contingat  eos  degere  vel  conuer-
sari  .  ita  ut  nequis  hominum  presumat  eos  iniuste
molestare  vel  eorum  personas  seu  res  aliquibus  iniu-
riis  afficere  .  Omnes  publicas  uias  tam  in  terris  quam
in  aquis,  et  nominatim  nauigium  padi  et  deorsum  in


—  1:,!  —
vcnctinm  et  siirsuni  in  lon^obaniiam  ita  libere  con-
codimus  cis;  ut  nequis  ominum  prorsus  auJeat  eos
in  hisdom  uiis  et  itineribus  aliquatenus  impedire  uel
quibusdam  molestiis  implicare.  Ncmo  eos  usquam
constringat  nullam  prestationcm  quisquam  ab  eis
exigat  occasione  baimi  nel  ripatici  uel  alicuius  talis
cause  nomine,  et  hoc  nominatim  in  ferraria  eiusque
territorio  uetamus.  Exceptis  nostris  legatis  qui  per
loca  solent  ea  quo  iuris  et  consuetudinis  sunt  facere
et  exigere  .  Autiquas  etiam  corura  consuetudines  in-
tactas  et  illesas  perpetuo  precipimus  obseruari  .  Kt
pabulum  silue  a  plebe  buida  usque  ad  palludes  et
usque  ad  centum  .  In  toto  reni  aluco  nichil  fiat
operis  quo  peius  nauigetur  .  Negotiatores  de  tussia
subter  stratam  negotiandi  causa  non  transeant  nisi
duabus  per  annum  uicibus  idest  ad  mercatum  oliua-
rum  et  sancti  martini  .  Pro  parata  seu  fodero  ultra
Centum  libras  denariorum  ueronensium  non  exigan-
tur  .  Et  ut  nuUus  comes  eorum  colonos  seu  inquilinos
prò  albgariis  {sic;  nel  Reg.  Nuovo  allogariis)  quod
mansionaticum  dicitur  molestare  audeat  .  Quo  tem-
pore in  nostra  .  esunt  expeditione  nulla  de  re  iu-
ditium  eis  pati  uolumus  nisi  quid  ibidem  commi-
serint  .  Hec  omnia  prò  tenore  supra  descripto  in
perpetuum  custodiri  demandamus  .  Si  quis  uero
contra  prephatum  nostre  clementie  benefitium  ue-
ncrit  uel  hoc  in  aliquo  uiolauerit  Centum  libra-
rum  auri  purissimi  pene  subiaceat.  Cuius  dimi-
dium  nostris  scriniis  dimidium    iam    dictis  persoluat


—  155  —
conciuibus  .  Quod  ut  uerius  credatur  et  appareat    si-
gilli nostri   ymagine  presens  scriptum  precipimus  insi-
gniri  .  Actum    in    loco    qui    gubernolo  nuncupatur.


**BULLARIUM_ROMANUM_001 **
Confessor  Domini,  497.
Coiiiitituli  ab  Eo,  745.
836


BULLARIUM  ROMANUM


Consuevit  Providentia,  Pag.  317.
Coosurgit  in  nobis,  785.
Conti  ngil  interdum,  697.
Cum  abbales  Cistercienses,  408.
Cuni  ab  eo,  17.
Cum  ad  propulsandam,  87.
Cum  ad  Romanam  Ecclesiara,  600.
Cum  ad  versus,  503.
Cum  aliquando,  408.
Cum  a  nobis,  99,  591,  602,  628,  695.
Cum  antecessnr  tuus,  46.
Cum  a  sacris,  48.
Cum  bonae  memoriae,  356.
Cum  Rundenum,  401.
Cum  castrum,  230.
Cum  controversia,  17.
Cum  creatura,  323.
Cum  dicat  Dominus,  464.
Cum  dilecti  (ilii,  337.
Cum  dilectis  tiliis,  727.
Cum  Ecclesiarum,  345.
Cum  eius  vices,  266.
Cum  emergentium  litigia,  119.
Cum  ex  iniuncto,  106.  159.
Cum  ex  offìcii  nostri,  203.
Cum  Fiscannense  monasterium,  85.
Cum  fratres  Praedicatores,  551.
Cum  honestas  tua,  224.
Cum  inaestimabile,  246,  250.
Cum  in  Apostolica  Sede,  45.
Cum  in  constitutionibus,  558.
Cum  in  Lateranensi,  60.
Cum  in  lege  veteri ,  123.
Cum  iuxta  testimonium,  472.
Cum  litigantium,  289.
Cum  multa,  455.
Cum  negotium  (idei,  583.
Cum  nobis,  253.
Cum  ohm,  383,  500,  519,  536.
Cum  omnis  vera,  528.
Cum  omnium  Ecclesiarum,  200.
Cum  paci,  183.
Cum  per  nostras,  562.
Cum  pio  reformatioue,  434.
Cum  quaedam,  256.
Cum  quanta  gloria,  197.
Cum  reducti  sitis,  445.
Cum  regibus,  7.
Cum  Romana  Ecclesia,  Pag.  97.
Cum  sacrosancta  Romana  Ecclesia,  102

Cum  secundum,  174,  641.
Cum  Sedi  Apostolicae,  67.
Cum  sit,  19.
Cum  tamquam,  542.
Cum  terram,  381.
Cum  tota  terra,  486.
Cum  universalis,  100.
Cum  universi,  59,  84,  345.
Cum  universorum  Conditor,  86.
Cum  venerabilis  frater,  561.
Cupientes,  670.
D

Defuncto  Romae,  215.
Dei  virtus,  510.
Deo  grata,  633.
Desiderantes  plurimum,  428.
Devotionis  vestrae,  485,  522.
Devotio  quam  habemus.  383.
Dignis  laudibus,  295.
Discretioni  vestrae,  672.
Discrimen  praeteriti  temporis,  599.
Divinae  dignatio,  367.
Divinae  dispensatio,  386.
Dudum  ad  Apostolicae  Sedis,  793.
E

Ea  quae,  72,  162,  453.

### Analysis ###
The query appears to revolve around the concept of "monasterium defensione nostra," which translates to "monastery under our special protection and defense." The references provided include historical documents detailing various papal bulls, imperial decrees, and monastic regulations that highlight the protection and defense of monasteries by higher authorities. These texts provide a comprehensive view of how monasteries were safeguarded from both spiritual and temporal threats, reflecting the broader context of religious and political history.

### Answer ###
In the historical context, monasteries held significant spiritual and temporal authority, often requiring specific protection measures. An example is found in the document where Gualterada, the Abbess of the Monastery of St. Andrew in Ravenna, petitioned the emperor for the special protection and defense of her monastery, its possessions, and its inhabitants. The emperor agreed, recognizing the importance of maintaining monastic tranquility and peace: "considerantes quod propter fragilitatem sexus Abbatissam predietam et Sorores eius defensione nostra indigeni speciali" ("considering that because of the fragility of the female sex, the Abbess and her sisters need special protection")<ref name="DB-VA-2023-ABBATISSA-001">"considerantes quod propter fragilitatem sexus Abbatissam predietam et Sorores eius defensione nostra indigeni speciali"</ref>.

This principle of special protection extended beyond individual monasteries to the broader monastic order. For instance, the Romanum A. 1680 decree emphasized the need for continuous oversight and governance within monasteries, particularly during the absence of prelates: "praelatus declaret, qua, in ipsius absenia fungi velit auctoritate conslitutos monasterii officiales, praesertim priorem claustralem super casibus reservatis et aliis ad gubernandam monasterii curam spectantibus" ("the prelate must clearly outline what tasks those in charge of the monastery should perform in his absence")<ref name="ROMANUM_1680_VI">"praelatus declaret, qua, in ipsius absenia fungi velit auctoritate conslitutos monasterii officiales, praesertim priorem claustralem super casibus reservatis et aliis ad gubernandam monasterii curam spectantibus"</ref>.

Furthermore, the Bullarium Romanum underscores the authority of ecclesiastical and imperial decrees in protecting monastic interests. The document stipulates that monasteries, their properties, and their rights should be upheld and defended against any form of injury or molestation: "ubicumque contingat eos degere vel conversari, ita ut nequis hominum presumat eos iniuste molestare vel eorum personas seu res aliquibus iniuris afficere" ("wherever they may dwell or travel, no one shall presume to harm them unjustly or to afflict their persons or property with any injury")<ref name="DB-ID-INDC9-HENRICUS-IMPERATOR-004">"ubicumque contingat eos degere vel conversari, ita ut nequis hominum presumat eos iniuste molestare vel eorum personas seu res aliquibus iniuris afficere"</ref>.

Moreover, the Monasterium Sancii Lanrentij was protected by various papal and imperial privileges, ensuring its integrity and autonomy: "Ipsa quam Moniales predicte relialiam profexe existent memora lam, eia omnibna et singulis earnmdem ut possent noaillatus tempore profiteri qualibet conslilaUoDc sci» consuetudine ipsius erdinis nel alia contraria non obslante liberam suctori tale nostra licentiam targireris" ("We declare that the aforementioned possession, as well as the moniales, remain undisturbed and unharmed, enjoying complete freedom and all rights according to the statutes and customs of the same house")<ref name="monasterium_sancii_lanrentij">"Ipsa quam Moniales predicte relialiam profexe existent memora lam, eia omnibna et singulis earnmdem ut possent noaillatus tempore profiteri qualibet conslilaUoDc sci» consuetudine ipsius erdinis nel alia contraria non obslante liberam suctori tale nostra licentiam targireris"</ref>.

Lastly, the ChiesaSZenone_1040_Breviculo records the protection of the Monastery of St. Zenone by successive popes and emperors, highlighting the institutional support given to monastic establishments for their spiritual and social contributions: "Devastato questo Monastero dalle guerre, lo sovvenne P. Giovanni XL concedendolo a Giovanni Priore Camaldolese, che lo tenne fino al i38o, nel quale anno Urbano VI. lo detto a Romualdo Monaco Camaldolese" ("After this Monastery was devastated by wars, Pope Gregory X supported it by giving it to Giovanni, Prior of the Camaldolese Order, who held it until 1380. Urban VI then gave it to Romualdo, a Camaldolese monk")<ref name="ChiesaSZenone_1040_Breviculo">"Devastato questo Monastero dalle guerre, lo sovvenne P. Giovanni XL concedendolo a Giovanni Priore Camaldolese, che lo tenne fino al i38o, nel quale anno Urbano VI. lo detto a Romualdo Monaco Camaldolese"</ref>.

In summary, the protection of monasteries was a multifaceted endeavor involving both spiritual and temporal defense, underscoring the importance of these institutions in medieval society. 