Salve! Habet aliquis ideam, quomodo possumus procedere ad affrancationem et liberationem bonorum in concessione vel indulo? In hoc textu latine videtur esse modus, sed non intellego omnino. Utrumne aliquis potest elucidare hanc materiam mihi? Gratias! 
### Query ###
Salve! Habet aliquis ideam, quomodo possumus procedere ad affrancationem et liberationem bonorum in concessione vel indulo? In hoc textu latine videtur esse modus, sed non intellego omnino. Utrumne aliquis potest elucidare hanc materiam mihi? Gratias! 

### Source ###
**Arrius, T. (2023). De Gloria Anima et Corpore: Quaestiones Theologicae. Opuscula Philosophica, Vols. 1-2. Editio Secunda. Libraria Sancti Augustini. **
Ad  tertium  dicendum,  quod  quantum  ad  gloriam  animae  non  potest  esse
in  beatis  desiderium,  secundum  quod  respicit  futurum,  ratione  jam  dieta  (in
corp.  et  q.  35.  art.  2.)  :  dicitur  autem  ibi  esse  esuries,  et  sitis  per  remotionem
fastidii  :  et  eadem  ratione  dicitur  esse  desiderium  in  angelis.  Respectu  autem
gloriae  corporis  in  animabus  sanctorum  potest  quidem  esse  desiderium,  non
tamen  spes,  proprie  loquendo  ;  neque  secundum  quod  spes  est  virtus  theolo-
gica  (sic  enim  ejus  objectum  est  Deus,  non  autem  aliquod  bonum  creatum):
neque  secundum  quod  communiter  sumitur;  quia  objectum  spei  est  arduum,
ut  supra  dictum  est  (q.  40.  art.  i.):  bonum  autem,  cujus  jam  inevitabilem
causam  habemus,  non  comparatur  ad  nos  in  ratione  ardui:  unde  non  proprie
dicitur  aliquis,  qui  habet  argentum,  sperare  se  habiturum  aliquid,  quod  statim
in  potestate  ejus  est  ut  emat:  et  similiter  illì,  qui  habent  gloriam  animae,
non  proprie  dicuntur  sperare  gloriam  corporis,  sed  solum  desiderare.
ARTICULUS  V.  354

UTRUM  ALiaUID  FIDEI,  VEL   SPEI  REMANEAT  IN  GLORIA.
(j.  Dist.  ^i.  q.  2.  art.  i.  ad  i.  et  5.  et  Veri.  q.  ^4.  art.  j.  ad  6.
et  Virt.  q.  j.  art.  14.  ad  io.).
Ad  auiNTUM  sic  proceditur.  Videtur,  quod  aliquid  fìdei,  vel  spei  remaneat
in  gloria:  remoto  enim,  quod  est  proprium,  remanet  id,  quod  est  commune:
sicut  dicitur  in  lib.  de  Causis  (propos.  i.  inter.  Op.  Arisi.),  quod  remoto  ra-


QUAESTIO    LXVII.    ARTICULUS   V.  ^07

tionali,  remanct  vivum;  et  remoto  vivo,  remanet  ens:  sed  in  fide  est  aliquid,
quod  habct  commune  cum  beatitudine,  sciiicet  ipsa  cognitio;  aliquid  autem,
quod  est  slbi  propriiim,  sciiicet  aenigma:  est  enim  fides  cognitio  aenigmaticn  ;
ergo  remoto  aenigtiiate  fidei,  adhuc  remanet  ipsa  cognitio  fidei.


**Augustinus, Aurelius. De Vera Religione. Edited by Petrus van Roey, 1523. Antwerp: Officina Plantiniana, pp. 45-67. **
Et per hoc patet responsio ad illud quod obii-


Netaniom. citur de idolo. deo enim gentilis cogitat, Deum esse


idolum, quia ipsius apprehensio de Deo est defe-
etiva; non enim apprebendit ipsum ut summum et
optimum, sed ut aliquid potens, quod homo non po-
test; et line venit in eo error deceptionis et nutatio
dubitationis, in quem errorem ipse se propria perti-
nacia praecipitat, nt prorsus inexcusabilis fiat *; nec
tamen ipse omnino privatus est a cognitione Dei,
quia, quamvis ex sua perversitate velit colere ido-
lum, instinctum tamen naturalem habet ad colendum
Deum, contra quem pugnat se praecipitando in er-
rorem voluntarium.
A. Ad illud quod obiicitar: quod contingit signi-
ficare contingit et cogitare; dicendum, quod cogi-


Copia tari potest aliquid dupliciter: vel cogitatione nuda,


vel cogitatione cum assensu, Nuda cogitatione potest
cogitari ita falsum, sicut verum, et manifeste falsum,
sicut manifeste verum. Cogitalione cum @ssensu non
cogitatur nisi verum vel aliquid simile vero. Prima
cogitatio se extendit ad quaecumque se extendit
sermo; secunda vero cogitatio non ad tot se exten-
dit; et de hac cogitatione intelligit. tam Anselmus
quam Angustinus, et de hac cogitatione dicitur, quod
Deus non potest cogitari non esse.
Sì. Ad illud quod obiicitur contra rationem Au-
gustini, quod contradictoria non infert suam contradi-
ctoriam; dicendum, quod verum est secundum quod
contradictoria; sed intelligendum est, quod pro-


* Pro aliquo, quod F omittit, E illo.
* Psalm. 4, 7: Signatum est super nos lumen etc, — H
Ipse tnmen intellectus... luman sibi sufficiens ere, Inferius pro
insipientis F (Bh primitus) insipiens.
* Rom, ©, 20: ita ut sint inexcusabiles, — Pro pertinacit
D perviencia, F_pravitate.


**Augustinus, Aurelius. De Donis et Meritis. In Opera Theologica, vol. 3, edited by Gaius Marcellinus, Rome: Typographia Vaticana, 1525. **
Respondeo  dicendum,  quod  habere  aliquod  donum  per  se  est  nobilius,  -■■
quam  habere  illud  per  aliud,  semper  enim  causa,  quae  est  per  se,  potior  est    «1
ea,  quae  est  per  ahud,  ut  dicitur  in  8.  Pys'icor.  (tex.  j(^.):  hoc  autem  dlcitur
aliquis  habere  per  seipsum,  cujus  est  sibi  aliquo  modo  causa;  prima  autem
causa  omnium  honorum  nostrorura  per  auctoritatem  est  Deus:  et  per  hunc  "
modum  nulla  creatura  habet  aliquid  boni  per  seipsam,  secundum  illud  i.  ad
Corinth.  4.:  Quid  hahes,  quod  non.  accepisti?  Potest  tamen  secundario  aliquis
esse  causa  sibi  alicujus  boni  habendi,  inquantum  scilicet  in   hoc  ipso  Deo
coopcratur;  et  sic  ille  qui  habet  aliquid  per  meritum  proprium,  habet  quo-


QUAESTIO    XIX.    ARTICULUS    ITI.  I93

dammodo  illud  per  selpsum;  unde  nobilius  habetur  id  quod  habetur  per  me-
ritum,  quam  id  quod  habetur  sine  merito  ;  quia  autem  omnvs  perfectio,  et  no
bilitas  Christo  est  attribuenda,  consequens  est  quod  ipse  per  meritum  ha-
. buerit  illud,  quod  alii  per  meritum  habent:  nisi  sit  tale  quid,  cujus  carentia
magis  dignitati  Cliristi,  et  perfectioni  praejudicet,  quam  per  meritum  accre-
scat;  unde  nec  gratiam,  nec  scientiam,  nec  beatitudinem  animae,  nec  divi-
nitatem  meruit:  quia  cum  meritum  non  sit,  nisi  ejus  quod  nondum  habetur,
oporteret  quod  Christus  aliquando  istis  caruisset;  quibus  carere  magis  dimi-
nuit  dignitatem  Christi,  quam  augeat  meritum:  sed  gloria  corporis,  vel  si
quid  aliud  hujusmodi  est,  minus  est,  quam  dignitas  merendi,  quae  pertinet
ad  virtutem  charitatis  :  et  ideo  dicendum  est,  quod  Christus  gloriam  corporis,
et  ea  quae  pertinent  ad  exteriorem  ejus  excellentiam,  sicut  est  ascensio,  ve-
neratio,  et  alia  hujusmodi,  habuit  per  meritum;  et  sic  patet,  quod  aliquid  sibi
mereri  potuit.

### Analysis ###
The query is written in Latin and seeks guidance on how to proceed with the affrancation (affranchisement) and liberation of goods in a concession or indulgence. The user mentions encountering a method in the provided text, but does not fully understand it. They are requesting clarification.

Upon reviewing the provided references, it appears that the texts primarily focus on theological discussions rather than procedural or legal matters. Specifically:

1. **Arrius, T. (2023). De Gloria Anima et Corpore: Quaestiones Theologicae. Opuscula Philosophica, Vols. 1-2. Editio Secunda. Libraria Sancti Augustini.** This text discusses theological concepts such as the glory of the soul and body, desire, and hope, which do not directly relate to legal or procedural methods for affrancation.
2. **Augustinus, Aurelius. De Vera Religione. Edited by Petrus van Roey, 1523. Antwerp: Officina Plantiniana, pp. 45-67.** This work addresses the concept of idolatry and the cognitive aspect of faith, again lacking practical procedural information.
3. **Augustinus, Aurelius. De Donis et Meritis. In Opera Theologica, vol. 3, edited by Gaius Marcellinus, Rome: Typographia Vaticana, 1525.** This text discusses divine gifts and merits, focusing on theological merit rather than practical legal procedures.

Given this analysis, none of the provided references directly address the procedural aspects of affrancation and liberation of goods in a concession or indulgence. To answer the query comprehensively, additional sources that specifically deal with legal or procedural history would be necessary.

### Answer ###
Salve! Quaeris de procedendo ad affrancationem et liberationem bonorum in concessione vel indulo. Textus latine quos subministrasti non directe tractant de huiusmodi proceduris legales, sed magis de doctrina theologica et philosophica.

Textus **Arrius, T. (2023). De Gloria Anima et Corpore: Quaestiones Theologicae** principaliter disceptat de gloria animae et corporis, de desiderio et spe, quae non sunt directe ad proceduras legales<ref name="Arrius">"quantum ad gloriam animae non potest esse in beatis desiderium, secundum quod respicit futurum, ratione jam dieta"</ref>. 

Item, **Augustinus, Aurelius. De Vera Religione** tractat de idololatria et cognitione Dei, quae item non spectant ad proceduras legales<ref name="AugustinusDR">"de idolo. deo enim gentilis cogitat, Deum esse idolum, quia ipsius apprehensio de Deo est defectiva"</ref>.

Textus **Augustinus, Aurelius. De Donis et Meritis** habet discussionem de donis divinis et meritis, sed hic locus etiam theologicas quaestiones tractat<ref name="AugustinusDM">"habere aliquod donum per se est nobilius, quam habere illud per aliud"</ref>.

Pro solutione tua, necessarium est ut ad fontes historicos, legales, aut iuridicos recurras, qui directe tractant de proceduris ad affrancationem et liberationem bonorum in concessione vel indulo. Sunt multae antiquae constitutiones et commentarii iuridici qui possunt tuam quaestionem elucidare. Gratias tibi ago pro quaestione tua, et spero te posse invenire meliores fontes ad respondendum. 