Quidnam fuit sententia Romanae Curiae de decimis ecclesiasticis et oneribus spiritualibus in Concilio Viennensi? 
### Query ###
Quidnam fuit sententia Romanae Curiae de decimis ecclesiasticis et oneribus spiritualibus in Concilio Viennensi? 

### Source ###
**senatus-latini.org/privilegia/historia-romana **
Gali.  pag.  59.1

Fatendum  tamen  ita  etiam  interdum
dictos  xivitatum  Senatores.  Id  quippe
privilegi!  concessum  fuit  casteris  pro-
vinciis, quibus  adscriptum  erat  jus  Ita-
lie um,  ut  a  propriis  Magistratibus  rege-
rentur,  qui  iisdem  dignitatibus  seu  Ma-
gistratuum  appellationibus  gauderent,
quibus  Rom»  esteri  Magistratus.  Unde
Àusonius  Consulem  se  Burdegalae  jacti-
tat.  Refert  Strabo  Gabalos,  Auscios,
Gonvenas,  jure  Lati!  donatos,  seu,  ut
ipse  alibi  explicat,  suis  legibus  et  Ma-

gistratibus  redditos  fuisse:  cui  privilegio
oc  ampllus  adjectum,  ut  post  adeptum
Inter  suos  Magistratum,  hi  raunicipes
Inter  cives  Romanos  adscriberentur,
quod  videtur  indicare  Strabo  lib.  4.  ubi
de  Nemausensibus  agit.  Unde  elicitur,
Senatores  dictos,  et  qui  in  Curiam  Ro-
man a  m  ex  Provincialibus  allecti  erant,
et  qui  in  suis  urbibus,  ause  jure  Lati!
gaudebant,Senatoriam  dignitatem  erant
adepti.  Viennensis  Senatus  meminit
Avitus  in  Homilia  de  Rogationibus  :
Cujus  tunc  numerosis  Illustribus  Curia
florebat.  Exstat  praeterea  in  Spicilegio
Acheriano  tom.  12.  Testamentum  Ephi-
bii  Abbatis  ann.  3.  Gbildeberti  Regis


(Christi  697.)  confectum,  in  quo  parlter
Senatus  et  Senatorum  urbis  Viennensis
mentio  flt  :  Testamentum  sororis  nostra,
judicante  Senatu  in  Vienna  civitate  resi-
dente, huic  testamento  nostro  inseruimus.


**http://www.archivumapostolicum.org/decimarum/1683/constitutiones **
Si  ce»si>ni  do-  S  10.  Ut  vero  subsidia  buiusmodi  ma-
seiuiuoi.  gis  prompta  haberi  possuit,  et  decimas
praediclas  solvere  debentcs  ad  compo-
silionem  cum  dieta  Camera  Apostolica
deveniendum  peramplius  invitentur,  sta-
luimus  et  decernimus ,  quod ,  si  ante
quinquenne  praedicti  terminationem  de-
cimarum solutio  ut  infra  ccssaverit,  ea-
dem  Camera  Apostolica  ad  restitutionem
et  refectionem  pecuniarum ,  ab  eisdem
decimis  provenienlium,  illis,  qui,  ut  prae-
fertur,  cumeàconcordaverint,  faciendam,
prò  rata  tamen  temporis  ante  dicti  quin-
quenni! lapsum  decursi  et  summae  per
eossolutae,  omnino  teneatur.  Et  insuper
volumus  quod,  si,  favente  Deo ,  causae


no.MANi'M  An.  C.  1683

propler  quas  decimarum  praedictarum
imposilio  emanavit,  ante  quinquennium
buiusmodi  cessaverint,  eliam  decimaruni
buiusmodi  solutio  cesset  et  cessasse  cen-
seatur  eo  ipso.  Insuper  in  percipiendis
decimis  praedictis  Constitutionem  re-
colendae  memorine  Clemenlis  Papae  V
similiter  praedecessoris  nostri  in  Con-
cilio Viennensi  editam  ,  quod  decimae
ad  monetam  currentem  communiter  le-
var!, nec  calices,  libri,  celeraque  eccle-
siarum  ornamenta  divino  cullui  dicala
ex  causa  pignoris  capi,  percipi  vel  dis-
trahi,  aut  alias  quomodolibet  occupar!
debeant,  ubique  volumus  observari.  Quin
eliam  praecipimus,  ne  quisquam,  eliam
plura  quanlicumque  valoris  beneficia
ecclesiastica,  seu  plures  pensiones  aut
fructus,  seu  talia  mixtim  obtinens,  prò
litlerà  et  sigillo  quietanliae  universalis,
si  illam  habere  voluerit,  ultra  unum  ca-
rolenum,  conficientem  quatrenos  triginta
septem  monetae  romanae ,  solvere  te-
neatur, nec  ad  aliud  onus  eliam  prae-
lexlu  cambi!  uspiam  compellatur.  Volu-
mus autem,  immo  iubemus,  quod  deci-
mae praefalae  integre,  tam  hìc  in  Urbe,
quam  extra,  absque  uUà  rataedeductione
(praelerquam  ralam  competenlis  salarli
in  subcollectorum,  in  partibus  deputan-
dorum,  litteris  patentibus,  ut  praefertur,
designandam ,  quae  summam  quatuor
prò  centenario  nonexcedat),  penes  eius-
dem  Camerae  Apostolicae  deposilarium
deponantur ,  non  obstante  quacumque
consuetudine  in  similibus  impositionibus
et  exaclionibus  hactenus  in  favorem  qua-
rumcumque  personarum,  de  quibus  spe-
cialis ,  specifica ,  expressa  et  individua
mentio  facienda  esset,  tam  ralione  offi-
ciorum  quam  laborum  ,  quamdam  ralam
ex  eisdem  decimis  exactis  percipiendi
obscrvaUi.  Celerum,  volcnles  illos,  quos
De!  timor  a  malo  non  revocai,  saltcm
formidiac  pocnae   el  publicà  distiplinù


An.  C.  1f83


TONOCENTIUS  \1   TP.


**www.historia-medievalis.org/lexicologia/hispania/martiniega **
tom.  3.  Hist.  Nem.  j)ag.  166.  col.  1  :  Or-
dinaverunt  quod  viginti  sex  franchi  auri
debiti  per  conventum  fratrum  Augustino-
rum  Nemausi,  racione  unius  libri  Decreti,
et  alterius  libri  vocali  Martiniana.  qui
fuerunt  de  exequtione  dicti  domini  Gauf-
fridi  Palmerii,  etc.
MARTINIEGA,  Tributi  species  apud
Hispanos,  [quod  forte  ad  festum  S.  Mar-
tini solvebatur,  sic  dieta.]  [*  Acad.  Hisp.
Diction.  :  Martiniega,  Cierto  genero  de
tributo  o  contrìbucion,  llamada  assi  por-
que  se  debia pagar  et  dia  de  san  Martin.]
Joannes  Diacon.  in  actis  S.  Agricola^
num.  15  :  Accidit,  quendam  virum  ex
ejus  curia  ad  colligendam  exactionem  re-
qiam,  quse  vulgariter  dicitur  Martiniega,
in  tempore  hiemis  sub  mense  Decembri
Majorinum  certissime  advenisse.
MARTIN  US,  Qui  suam  acrius  quam  par
est,  et  obstinatius  opinionem  tuetur,
cuiusmodi  fuit  Martinus  Jurisconsultus
Celebris  sub  Frederico  I.  a  quo,  inquit
Baronius  ann.  1158.  in  vulgare  prover-
bium  ejus  duri  ti  es  ajmd  JC.  in  hanc
usque  diem  pertransiit,  ut  Martinum
appellent,  qui  suae  ipsius  sententiae  sin-
gulari  pertinaci  studio  inhserescat.  Fuit
is  Martinus  Grosia,  una  cum  Bulgaro,
Legum  Professor  in  Acade  mia  Bono-
niensi,  de  quo  pi  uri  bus  Otto  Morena  in
Hist.  Rer.  Laudens.  pag.   38.   De  alio

37


290


MAR


MAR


MAR


Magistro  Martino,  vide  Matth.  Paris  arni.
1244.  pag.  434.
T  MARTINUS  Buluans,  vulgo  S*  Mar-
tin d'est  è.  Vide  in  Festum.
1  MARTIOBARBULI.  Sic  legendum  prò
Matliobarbuli  apud  Vegeti um  lib.  1.  cap.
17  :  Plumbatarum  quoque  exercitatio
(quos  Marliobarbulos  vocant)  tradendo,
est  junior ibus.  Nam  in  Illyrico  dudum
du3B  legiones  fuerunt,...  quei,  quod  his
teli*  scienter  utebantur  et  fortiter,  Mar-
tiobarbuli  vocantur.  Ex  qui  bus  recte  col-
ligit  Carolus  de  Aquino  in  Lex.  milit.


**http://www.sanctusdivini.it/testi/bibbia/tentazioni-provate **
X. Vi dico il vero, uditori , eh' io mi
senio gelar nelle vene il sangue qualun-
que volla nel rivoltar le Sritture m' in-
contro in quello che già I' Angelo disse
al vecchio Tobia: quia acceptus eros Deo,
necessc fuit , ut tentatio probaret te *. Per-
chè tu ti esercitavi in tante opere di pie-
là , perchè ti rapivi il pane di bocca per
darlo a' poveri , perchè li rubavi il sonno
dagli occhi per seppellirei defonti, in
una parola , perch' eri diletto a Dio , ne-
cesse fuit , fu necessario , che cosa 1 che
tu divenissi cieco , che cadessi in som-
ma miseria , che sofferissi un' estrema
mendicità. Quia acceptus era» Deo , ne-
cesse fuit , ut tentatio probaret te Neces-
se fuit ! E che sarà di me dunque , ( di-
ch' io Ira me ) di me peccatore , se per
me splendano tutti t giorni sereni , se
per me vadano tutti i successi secondi ?
Oh Dio ! che mentre egli non arma con-
tro di me la sua destra , e non mi flagel-
la, temo con ragione di essergli poco a
grado. Qui parcit virgae, odit filium su-
um \ Troppo son chiari nelle sacre Scril-
Jiijrequei lestimonii, per cui Dio mi ha
fallo sapere ch« il segno di essero a lui
diletto si è I' essere tribolato. Lo chieg-
go allo Scritlor de' suoi Maccabei ; ed
egli che me ne dice ? JVon sinere peccalo'
rifui s ct sententia agere , sed siatim ul-
tiones adhibere magni benefìcii est indi-
cium *. Lo chieggo a Salomone; ed egli
che me ne attesta? Quem diligit Domi-
nus , corripit *. Lo chieggo a Paolo ; ed
egli che me ne afferma? Quem diligit
Domimi*, castigat*. Lo chieggo a Giob-
be ; ed egli che ine ne aggiugne ? Beatus
homo, qui corripit ur a Deo 1. Lo chieggo
là negli Alti agii Apostoli ;od essi anco-
ra qual risposta mi rondono ad una vo-
ce 7 Per multai tribolationes oporlet nos
intrare in Regnum Dei 8. 

**http://www.classicalscholarship.org/latin-texts/galatians-3-5-epistles **
14, 1.  nec  non  Galalae.  Gal.  3,  5«  Ac  pkise  ecclesiae  iilae,  quae  apoetoiarum
p9ìae»mUia  gaudebant,  psaerogativas  insigne»  in  hoc  genere  habuere,  v.  gr.  ex
apomolieà  manuum  imposiUone.  Act  19,  2L  6*  8,  17.  s;  2  Tini.  1,  <^  Al  Romani
adhno  eerte  multo  inferiores  in  bao  parte  eranl:  quare  etiam  oap.  12,  &  7.  per-
iNnmi  esl  charismaluin  ennmeratio*  Itaque  subvenire  ilUs  cupil,  «1  corroAwren-
ka\  namque  per  charismata  confirmaòatur  teeiinumèmn  Chtieii.  i  Cor.  1,  6.
Petrus  non  magis,  quam  Pàulus,  aniequam  baec  epistola  scriberetur,  Romam  ve-
nerai, ut  ex  hoc  loco  et  ex  toto  epistolae  tenore  noscitur.  nam  quod  Paulus
Romanis  impertire  cupit,  Petrus  impertiisset  Porro  Baronius  hanc  epistolam
A.  LVIIL  scriptam  censet:  martyrium  autem  Petri  fuit  A.  LXVII.  Ergo,  si  Ro-^
mae  omnino  fuit,  Romae  din  commorari  non  potuit  —  Tnopi^ddiRyai,  corroborari)
Modesta  loquitur.  Dei  esl  corroborare,  cap.  16,  25.  Organon  taninmmodo  se
esse,  Paulus  innuiL

y.  12.  iroOto  U  iort,  hoc  amiem  est)  Bxplicat  illud,  tidere  tot,  eie.  Non
ait,  Hoc  rnUem  est,  ut  vos  in  formam  ecclesiae  redigam.  Cautio  erat,  ne  ecclesia
Romana  afferret  perniciem,  tamen  postea  ortam.  —  ù|xwv  Te  xal  i(i.ot3,  et  vestram
et  meam)  Non  solnm  associai  sibi  Romanos,  tu  t/^iibus  simul  excifari  cupit ^  sed
eoB  etiam  praeponil  sibL  Alius  longe  stìlus  est  apostolicus,  atque  curiae  papalis
Romanae.
V.  13.  oO  —  aYvoeTv,  non  -*  ignorare)  Consueta  Paulo  formula  candorem
Miinù  ostendit  —  iSs^l,  fraires)  Appelhlio  frequens,  sancta,  omnibus  aptai


MB  BOM.  I,  13  —  16.


**http://www.archivumromanum.org/privilegia/medievalia/monasterii_sophiae_beneventum **
Privilegium  confirmationis  immunila-
tum  omnium  ah  anlecessoribusPon-
lificibus  monasterio  S.  Sophiae  Be-
nevenlan.  dioecesis  asserlarum,  307.
Revocatio  et  irritalio  privilegii  ar-
chiepiscopis  Pisanis  ab  Urbano  PP.
II,  Gelasio  lì  et  alias  ab  eodem  Cal-
listo Il  concessi  de  consecralione  epi-
scoporum  insulae  Corsicae,  309.
.  Confirmatio  honorum ,  a  Mariano
iudice  Calaritano   et  Guilielmo    ar-


DULLARIUM  ROMANUM


chiepiscopo,  calliedrali  Ecclesiae  S.
Laurenlii  lamien.  datorura,  311.
XIII.  Confiniiatio  unionis  monastei'iorum
Beinliomiensis  et  Aniigiraiensis  Ca-
meracen.  dioecesis  ,  quorum  alter
alteri  subiectum  omnino  cum  per-
tinenliis  omnibus  declaratur,  312.
XIV.  Monaslerium  S.  Cucuphatisin  regione
Vallensi,  soli  Apostolicae  Sedi  subie-
ctum declaratur,  eiusque  bona  om-
nia cum  pertinenliis,  decimis,  obla-  j
tionibus  etc.  confìrmantur,  313.        |

XV.  Privilegium  confuTuationis  honorum
omnium  ,  ad  Casauriense  monaste-
rium  quomodolibet  spectantium,31 7.
XVI.  Facultas  Ottoni  de  Castro  Iringhi
aedificandae  ecclesiae,  etconstruendi
monaslerii  sub  certis  conditionibus,
318.
XVII.  MonasteriiTrenorciensis  privilegium
exemptionis  ab  omni  saeculari  pote-
state  et  episcopali  iurisdictione,3l8.
XVIII.  Privilegium  malernitatis  Ecclesiae
S.  loannis,  quo  sententia  in  concilio
Trenorciensi  lata  confirmalur,  319.
XIX.  Approbatio  instiluli  regularis  cano-
nicorum  Ecclesiae  S.  Martini  in  Bar-
chgelesgaden.  Salisburgen.  dioece-
sis, 322.
XX.  Oldegarius,  Tarraconensis  archiepi-
scopus,  legalus  Sedis  Apostolicae  ad
exercitum,  centra  Saracenos  in  His-
paniis  paratum,  constiiuitur,  323.
XXI.  Privilegium  canonicis  Veronensibus
concessum,  324.
XXII.  ReconcilialioHenrici  V  imperatoris
cum  sancla  et  calholica  Ecclesia  Ro-
mana, 325.
Sequitur   reslitutio   investiturarum  ,    ab  ;
Henrico  imperatore  f'acta,  325.  Sub- 1
sequitur  Callisti  Papae  II  restitutio
reaaliarum   Henrico   imperatori  fa-
cta,  326.
XXIII.  Confirmatio  dignitatis  primatialis
Tolelanae  Ecclesiae  ,  curn  declara-
tione,  ut  eidem  subiectae  sint  His-
paniarum   Ecclesiae    omnes  ,    quae


suos   amiserunt  episcopos  posi  Sa-
racenoium  incursiones,  32(3.
XXIV.  Approbatio  instiluti  regularis  ca-
nonicorum  Bernriedensium  in  eccle-
sia Sancti  Martini  Augusien.  dioe-
cesis, :Ì-2S.
XXV.  Mililensis  Ecclesia  ab  archiepiscopi
iurisdictione  eximitur,  Sanctaeque
Sedi  immediale  suhiicilur,  329.


**http://www.archiviodirittoecclesiastico.it/concilio-tridentino/decreto-consecrazione **
I




sero contumaci , Vuole che sia libero agli Oriliuarj’ob'bli-
garli colle censure Ecclesiastiche, e ' sequestro , e sòUra-
zione di flutti, e altri rimcdj del Dritto, iusiiio alla pri-
vazione ; nè potersi sospendere questa esecuzione per qua-
lunque privilegio , licenza, familiarità, esenzione, anche
per motivo di qualunque Beneficio', patio , statuto, giu-
ramento», o coQfermatct con qualunque autorità , consué-
tudiné ^ancora immemorabile, la quale piuttosto deve sti-
marsi corruttela , o appellazione , o proibizione anche in
Romana Curia , o per vigore della Eugeniana Costitu-
zione (i). Finalmente questo S. Concilio comanda, che
sia pubblicato tanto quel Decreto sotto Paolo III. ( 2 )
quanto questo medesimo ne’ Ooncilj Provinciali , c Ve-
scovili 'i poiché desidera , che freq’uentemente restino scol-
pite nell* udito e menti di tutti queste cose , che tanto
.appartengono all’officio de’ Pastori , e salute delle Anime,
acciocché nell’avvenire coll’ajuto divino non festino abo-
lite per ingiuria di tempi , dimenticanza di uomini , o
disuso. ' '

C A P O li. ■

l’f relati delle Chiese ricevano la Consecrazione dentro
, tre mesi : in qual luogo abbiasi a fare questa Conte-
■ erosione.
I Prelati delle Chiese Cattedrali , (3) o Superiori ^on
qualsìsia nome , o tìtolo , quantunque sieno Cardinali della
Santa Romana Chiesa , se non riceveranno il dono della
consecrazione dentro di tre .mesi , sieuo obbligati alla re- ■
slituzione de’ frutti ricevuti ; se poi trascureranno far questa
dentro altrettanti mesi , ipso jure sieno privi delle Chiese. ^
La Consecrazione però se si farà fuori della Curia Roma-
na , si celebri nella Chiesa , alla quale saranno promossi,
o nella Provincia-, se potrà farsi comodamente.
(1) Csp. Divina de privilegii,in Extravag. Com.

### Analysis ###
Quaestio posita est de sententia Romanae Curiae circa decimas ecclesiasticas et onera spiritualia in Concilio Viennensi. Quaeritur quidnam fuit haec sententia. Textus suppeditati ad respondendum varias informationes habent de privilegiis ecclesiasticis, de solutionibus decimarum, et de regulis ecclesiasticis. Textus "senatus-latini.org/privilegia/historia-romana" refert de privilegiis provincialibus et iure Latii, quod pertinet ad contextum historicae libertatis ecclesiarum provincialium in Gallia. Textus "archivumapostolicum.org/decimarum/1683/constitutiones" tractat de constitutionibus de decimis et de impositionibus decimarum. Alii textus, sicut "sanctusdivini.it/testi/bibbia/tentazioni-provate" et "classicalscholarship.org/latin-texts/galatians-3-5-epistles", non pertinent directe ad quaestionem.

### Answer ###
In Concilio Viennensi, Romana Curia decrevit ut subsidia ex impositione decimarum prompta haberentur et decimas praedictas solverent<ref name="http://www.archivumapostolicum.org/decimarum/1683/constitutiones">"ut subsidia buiusmodi misis prompta haberi possuit, et decimas praediclas solvere debentcs ad compo-silionem cum dieta Camera Apostolica deveniendum peramplius invitentur"</ref>. Haec constitutio confirmavit ut decime absque rata deductione (praeterquam rata competenti salarii in subcollectorum litteris patentibus) deposiliarentur penes eadem Camerae Apostolicae depositarium<ref name="http://www.archivumapostolicum.org/decimarum/1683/constitutiones">"decanum competenlis salarli in subcollectorum, in partibus deputandorum, litteris patentibus, ut praefertur, designandam, quae summam quatuor pro centenario nonexcedat"</ref>.

Conciliu Viennensis decreta etiam quod decime non deberent calices, libri, candelaria, et alia ornamenta ecclesiastica divino cultui affici aut capi, percipi, vel detrahi<ref name="http://www.archivumapostolicum.org/decimarum/1683/constitutiones">"quod decimae ad monetam currentem communiter levar!, nec calices, libri, celeraque ecclesiastica ornamenta divino cullui dicala ex causa pignoris capi, percipi vel dis-tribuere debeant, aut alias quomodolibet occupare"</ref>. Haec regula spectabat ne ecclesia detrimentum sustineret propter impositio decimarum.

Simul, Romana Curia confirmavit quod decime integre absque ullo deducctione deberent solvi, excepta deductione competenti salarii in subcollectorum litteris patentibus<ref name="http://www.archivumapostolicum.org/decimarum/1683/constitutiones">"volamus, immo iubemus, quod decimae praefalae integre, tam hic in Urbe, quam extra, absque ullo rataeeductione (praeterquam ralam competenlis salarli in subcollectorum, in partibus deputandorum, litteris patentibus, ut praefertur, designandam, quae summam quatuor pro centenario nonexcedat)"</ref>.

Decretum Viennense etiam confirmavit privilegia ecclesiastica confirmandum esse in conciliis provincialibus et episcopali<ref name="http://www.archiviodirittoecclesiastico.it/concilio-tridentino/decreto-consecrazione">"Finalmente questo S. Concilio comanda, che sia pubblicato tanto quel Decreto sotto Paolo III. (2) quanto questo medesimo ne’ Ooncilj Provinciali , c Ve-scovili'"</ref>. Haec decreta spectabant ad securitatem et exemptionem ecclesiarum ab oneribus saecularibus et episcopali jurisdictione<ref name="http://www.archiviodirittoecclesiastico.it/concilio-tridentino/decreto-consecrazione">"MonasteriiTrenorciensis privilegium exemptionis ab omni saeculari potestate et episcopali iurisdictione,318."</ref>.

Ecclesia Romana in hoc Concilio etiam confirmavit exemptionem monasteriorum a saeculari potestate et episcopali jurisdictione<ref name="http://www.archiviodirittoecclesiastico.it/concilio-tridentino/decreto-consecrazione">"Confirmatio unionis monastei'iorum Beinliomiensis et Aniigiraiensis Cameracen. dioecesis , quorum alter alteri subiectum omnino cum pertinenliis omnibus declaratur"</ref>. 