در شرایط کم نور، آنها در یک صفحه گسترش می یابند و سطح سطح را برای جذب نور به حداکثر می رسانند. در معرض نور شدید، آنها با هماهنگی در ستون های عمودی در امتداد دیواره سلولی سلول گیاه یا چرخش به سمت چپ به گونه ای که نور آنها را از لبه به لبه می کشد، پناهگاه می خواهند. این قرار گرفتن در معرض نور را کاهش می دهد و آنها را از آسیب های فتوکسیداتیو محافظت می کند. این توانایی برای توزیع کلوروپلاست ها به طوری که آنها می توانند پشت یکدیگر پناه بگیرند یا گسترش یابند ممکن است دلیل آن باشد که چرا گیاهان زمینی به جای چند کلوروپلاست بزرگ، بسیاری از کلوروپلاست های کوچک را داشته باشند. حرکت کلوروپلاست یکی از نزدیک ترین سیستم های پاسخ محرک تنظیم شده است که می تواند در گیاهان مونوسیتوکیا یافت شود. همچنین مشاهده شده است که کلوروپلاست ها به عنوان حرکت می کنند.
در امتداد دیواره سلول گیاه