این موتورها از یک سری سیلندر با قطر به تدریج در حال افزایش استفاده می کنند. این سیلندرها برای تقسیم کار به سهم های برابر برای هر مرحله گسترش طراحی شده اند. همانند موتورهای دوتایی، اگر فضا در یک مبلغ بالا باشد، ممکن است دو سیلندر کوچکتر برای مرحله فشار پایین استفاده شود. موتورهای چندتایی معمولاً دارای سیلندر های ردیف شده بودند، اما از تشکل های مختلف استفاده می شد. در اواخر قرن نوزدهم، سیستم تعادل یاررو-سکلیک-شوی در برخی از موتورهای سهتایی دریایی استفاده شد. موتورهای Y-S-T از سه یا چهار مرحله گسترش استفاده می کنند و به ترتیب به عنوان موتورهای سهتایی و چهارتایی شناخته می شوند. این موتورها برای تقسیم کار به سهم های برابر برای هر مرحله گسترش استفاده می کنند. این موتورها برای پاسخ به این سوال که در نهایت چه چیزی باعث می شود یک موتور سهتایی با سرعت کمتر در پایان حرکت با سرعت کمتر، با یک موتور چهار سیلندر جایگزین شود. این موتور به عنوان اولین موتورهای بدون ارتعاش شناخته شده در کلاس اولمپیا شناخته شد، اما در نهایت با یک موتور سهتایی بدون ارتعاش جایگزین شد. این موتور به عنوان اولین موتورهای بدون ارتعاش در کلاس اولمپیا شناخته شد، اما در پایان این موتور با سرعت کمتر در برابر حرکت با موتورهای سهتایی.