پاسخ به سوال زیر با توجه به این پاراگراف: نظریه اتمی در طول قرن نوزدهم اولین بحث ثبت شده در مورد ساختار اساسی ماده از فیلسوفان یونان باستان، دانشمندان زمان خود است. در قرن پنجم قبل از میلاد، لوسیپوس و دموکریتوس استدلال کردند که تمام ماده از ذرات کوچک و محدود تشکیل شده است که آنها آن را اتموس نامیدند، یک اصطلاح مشتق شده از کلمه یونانی برای  غیر قابل تقسیم.  آنها به اتم ها به عنوان ذرات متحرک که در شکل و اندازه متفاوت هستند و می توانند با هم ترکیب شوند فکر کردند. بعداً، ارسطو و دیگران به این نتیجه رسیدند که ماده از ترکیب های مختلف چهار عنصر  آتش، هوا، زمین و آب تشکیل شده است و می تواند به طور نامحدود تقسیم شود. جالب است که این فیلسوفان درباره اتم ها و  ذرات به عنوان ذرات فلسفی فکر می کردند، اما ظاهرا هرگز آزمایش هایی را برای آزمایش ایده های خود انجام نداده اند. دیدگاه ارسطو در مورد ترکیب ماده بیش از دو هزار سال است که آنها آن را اتم نامیدند. در اینجا با استفاده از یک نظریه از میکروسکوپ های کوچک که به عنوان یک نظریه از اجزای اتم شناخته می شود، به نظر می رسد که به نظر می رسد از نظر می تواند بسیار فراتر از یک نظریه از عناصر کوچک باشد. - جان دالتون در کلاس اول شیمی در مورد نظر می شود: در مورد نظریه ی کریستونیز در مورد یک عنصر کوچک که به عنوان یک عنصر اتمی است.
اتم ها