در این متن آمده است: "در زمان گفتگوی ماربورگ، سلیمان بزرگ با یک ارتش عظیم عثمانی در حال محاصره وین بود. لوتر در 1518 در توضیح خود از نود و پنج نظریه، علیه مقاومت در برابر ترک ها استدلال کرده بود و اتهامات شکست گرایی را برانگیخته بود. او ترک ها را به عنوان طاعونی دید که توسط خدا برای مجازات مسیحیان فرستاده شده بود، به عنوان عوامل آخرالزمان کتاب مقدس که ضد مسیح را نابود می کند، که لوتر معتقد بود پاپیسم و کلیسای روم است. او به طور مداوم ایده جنگ مقدس را رد کرد، "چنان که مردم ما ارتش مسیحیان علیه ترک ها بودند، که دشمنان مسیح بودند. این کاملاً با عقیده و نام مسیح مخالف است". از سوی دیگر، با رعایت عقیده او از دو پادشاهی، لوتر از جنگ غیر مذهبی علیه ترک ها حمایت کرد. در سال 1526، او در "چه سربازان در رحمت می توانند یک طاعون باشند" استدلال کرد و اتهامات شکست گرایی را برانگیخت. او ترک ها را به عنوان طاعون هایی دید که توسط خدا فرستاده شده اند تا مسیحیان را مجازات کنند، به عنوان عوامل آخرالزمان کتاب مقدس که ضد مسیح، که لوتر معتقد بود پاپیسم و کلیسای روم بود، و کلیسای روم را نابود می کرد. او به طور مداوم ایده جنگ مقدس را رد کرد، "اگر مردم ما ارتش مسیحی علیه ترک ها بودند، این کاملاً با عقیدهٔ دو پادشاهی بود. از طرف، لوتر در ادامه داد: "در در 1529، لوتر در مورد استدلال کرد که آیا سربازان در سال 151815 در دفاع از ترک ها می توانند در برابر ترک ها در برابر ترک ها در برابر ترک ها در برابر ترک ها، و در جنگ ملی است.
سربازها ميتونن در حالت لطف باشن