اگر از چرخ دنده های کاهش استفاده نمی کنید، از توربین بخار برای چه استفاده می کنید؟ زمینه: توربین بخار شامل یک یا چند روتور (دیسک های چرخان) است که بر روی یک محور محرک نصب شده اند و با یک سری استاتورها (دیسک های استاتیک) که به محفظه توربین متصل شده اند، جایگزین می شوند. روتورها دارای یک ترتیب پروپیلر مانند تیغه ها در لبه بیرونی هستند. بخار بر روی این تیغه ها عمل می کند و حرکت چرخشی ایجاد می کند. استاتور شامل یک سری مشابه اما ثابت تیغه هایی است که برای هدایت جریان بخار به مرحله بعدی روتور عمل می کنند. یک توربین بخار اغلب به سطحی که خلاء را فراهم می کند، خارج می شود. مراحل توربین بخار به طور معمول برای جذب پتانسیل کار از حداکثر سرعت فشار بخار و افزایش فشار بخار به یک سری استاتورها (دیسک های استاتیک) که به طور متناوب به محفظه توربین متصل می شوند، با یک سری استاتورهای مختلف (دیسک های استاتیک) متصل می شوند. در ایالات متحده و اروپا، آنها معمولاً قادر به تولید برق با سرعت چرخان بالا هستند و سرعت چرخان به طور متوسط کمتر از 1500 هرتز است. در بیشتر برنامه های کاربردی، این توربین ها معمولاً قادر به تولید برق با سرعت پایین تر از 3000 هرتز در هر دقیقه است. در ایالات متحده و اروپا، آنها معمولاً در برنامه های چرخان با سرعت چرخان به سرعت پایین تر از 1500 هرتز را دارند.
تولید برق بزرگ