یک توربین بخار شامل یک یا چند روتور (دیسک های چرخشی) است که بر روی یک محور محرک نصب شده اند و با یک سری از استاتورها (دیسک های ثابت) که به محفظه توربین متصل شده اند، متناوب می شوند. روتورها دارای یک ترتیب پروپیلر مانند تیغه ها در لبه بیرونی هستند. بخار بر روی این تیغه ها عمل می کند و باعث حرکت چرخشی می شود. استاتور شامل یک سری مشابه اما ثابت تیغه هایی است که برای هدایت جریان بخار به مرحله بعدی روتور عمل می کند. یک توربین بخار اغلب به سطحی که خلاء را فراهم می کند، تخلیه می کند. مراحل توربین بخار به طور معمول برای استخراج حداکثر پتانسیل کار از یک سرعت و فشار خاص 1800 تنظیم می شوند، که به یک سری از توربین های با فشار متغیر و اندازه های ثابت متصل به محفظه توربین می پردازد. در کشورهای دیگر که معمولاً با سرعت چرخشی پایین تر از 3000 هرتز در هر دقیقه و سرعت چرخش پایین تر از 1500 هرتز در هر دقیقه، آنها معمولاً قادر به افزایش قدرت الکتریکی هستند. در ایالات متحده ، در برنامه های کاربردی که معمولاً با سرعت چرخشی پایین تر از 3000 هرتز در هر دقیقه و سرعت پایین تر از 1500 هرتز در هر دقیقه ، آنها معمولاً قادر به تولید برق هستند.
جریان بخار رو به مرحله ی بعدی روتور هدایت کنید