من می دانم که پاسخ به این سوال "چه هورمون هایی در مرحله ی خواب کم موج کاهش می یابند؟" در "به علاوه عواقب منفی از محرومیت از خواب، خواب و سیستم شبانه روزی در ارتباط با یکدیگر، اثرات تنظیم کننده قوی بر عملکردهای ایمنی دارند که بر ایمنی ذاتی و انطباقی اثر می گذارد. اول، در اوایل مرحله ی خواب کم موج، کاهش ناگهانی سطوح کرتیزول، اپینفرین و نوراپینفرین در خون باعث افزایش سطح خون هورمون های لپتین، هورمون رشد هیپوفیز و پرولاکتین می شود. این سیگنال ها باعث ایجاد حالت التهابی از طریق تولید سیتوکین های التهابی-پرو-انترلوکین-1، اینترلوکین-12، TNF-alpha و IFN-gamma می شوند. این سیتوکین ها سپس عملکردهای ایمنی مانند فعال سازی سلول های ایمنی، تکثیر و تمایز را تحریک می کنند. این در طول این زمان است که عملکردهای ایمنی تحت تأثیر قرار می گیرند. این در حالی است که یک تغییر ناگهانی در سطوح خون کورتیزول، اپینفرین و نوراپینفرین باعث افزایش سطح خون هورمون های لپتین، هورمون رشد هیپوفیز و پرولاکتی می شود. علاوه بر این، این در طول زمان، یک تغییر در واکنش های ایمنی از طریق توازن، مانند توازن سلول های مرکزی، توازن یا توازن، می تواند به سرعت تولید سلول های ایمنی را افزایش دهد. این در طول زمان، به عنوان یک واکنش توازن بین سلول های پرولاکتی و حافظه، به سرعت رشد سلول های پرولاکتی و سلول های پرولاکتی را افزایش می دهد.
کورتیزول، اِپینفرین و نور اِپینفرین