در سال 1939 حدود 1،300،000 نفر در ورشو زندگی می کردند، اما در سال 1945 فقط 420،000 نفر. در طول سال های اول پس از جنگ، رشد جمعیت حدود 6٪ بود، بنابراین به زودی شهر از کمبود آپارتمان و مناطق برای خانه های جدید رنج می برد. اولین اقدام اصلاحی، گسترش منطقه ورشو (1951) بود، اما مقامات شهر هنوز مجبور به معرفی محدودیت های ثبت نام اقامت بودند: تنها همسران و فرزندان ساکنان دائمی و همچنین برخی از افراد مهم عمومی (مانند متخصصان مشهور) مجاز به ثبت نام بودند، بنابراین رشد جمعیت در سال های بعد به نصف کاهش یافت. همچنین نوعی اعتقاد را در میان لهستانی ها تقویت کرد که وارسوی ها خود را بهتر می دانستند زیرا در پایتخت زندگی می کردند. متاسفانه این اعتقاد هنوز در لهستان زندگی می کند (اگرچه نه به همان اندازه که قبلاً) حتی از سال 1990 دیگر هیچ محدودیت برای ثبت نام اقامت وجود ندارد.
محدودیت های ثبت اقامت