در سال ۱۸۹۰، دانشگاه شیکاگو، از ترس اینکه منابع گسترده آن به مدارس کوچکتر آسیب برساند و دانشجویان خوب را از آن دور کند، با چندین کالج و دانشگاه منطقه ای وابسته شد: کالج دِس موینز، کالج کلامازو، دانشگاه باتلر و دانشگاه استتسون. در سال ۱۸۹۶، دانشگاه با کالج شیمر در کوه کارول، ایلینوی وابسته شد. طبق شرایط وابستگی، مدارس ملزم بودند دوره های تحصیلی مشابه با دانشگاه داشته باشند، از هر تعینات یا اخراج دانشکده ای که در نظر گرفته شده بود، به دانشگاه اطلاع دهند، بدون تایید دانشگاه هیچ تعیناتی در دانشکده انجام ندهند و کپی از پیشنهادات را برای پیشنهادات ارسال کنند. دانشگاه شیکاگو موافقت کرد که در هر فارغ التحصیل از یک مدرسه ارشد وابسته که چهار سال درجه A داشته باشد و در هر دانشجوی دیگری که دوازده هفته تحصیل در دانشگاه شیکاگو داشته باشد، مدرک تحصیلی اعطا کند. یک عضو هیئت علمی یا دانش آموز مدرسه وابسته حق تحصیل در دانشگاه شیمر در کوه کارول، ایلینوی را داشت. به عنوان مثال، دانشجویان دانشگاه شیکاگو به عنوان بخشی از برنامه تحصیلات علمی و تحصیلات دانشگاهی خود را بدون هزینه و بدون هزینه ارائه ی اضافی در هر یک کتاب و کتاب علمی ارائه می دادند. به عنوان مثال، در سال ۱۹۱۹۰، دانشجویان دانشگاه شیکاگو به عنوان بخشی از برنامه تحصیلات دانشگاهی را به عنوان "توان و بدون هزینه های خاص" به پایان دادند.
با هزینه 