یک توربین بخار شامل یک یا چند روتور (دیسک های چرخشی) است که بر روی یک محور محرک نصب شده اند و با یک سری از استاتورها (دیسک های استاتیک) که به محفظه توربین متصل شده اند، متناوب می شوند. روتورها دارای یک ترتیب پروپیلر مانند تیغه ها در لبه بیرونی هستند. بخار بر روی این تیغه ها عمل می کند و باعث ایجاد حرکت چرخشی می شود. استاتور شامل یک سری مشابه اما ثابت تیغه هایی است که برای هدایت جریان بخار به مرحله بعدی روتور عمل می کند. یک توربین بخار اغلب به سطحی که خلاء را فراهم می کند، تخلیه می کند. مراحل توربین بخار به طور معمول برای جذب حداکثر پتانسیل کار از یک سرعت خاص و فشار بخار، که به یک سری از توربین های با اندازه های متغیر و فشار ثابت متصل می شود، متناوب می شود. در کشورهای دیگر که معمولاً با سرعت چرخشی پایین تر از 3000 هرتز در هر دقیقه و سرعت چرخش پایین تر از 1500 هرتز در هر دقیقه، آنها معمولاً قادر به افزایش قدرت الکتریکی هستند. در ایالات متحده ، در برنامه های کاربردی که معمولاً با سرعت چرخشی پایین تر از 3000 هرتز در هر دقیقه ، آنها معمولاً قادر به تولید برق هستند.
خروجی ها به یک کندنسر سطحی که خلاء را فراهم می کند