یک توربین بخار شامل یک یا چند روتور (دیسک چرخان) است که بر روی یک محور محرک نصب شده و با یک سری از استاتورها (دیسک های استاتیک) که به محفظه توربین متصل شده است، متناوب می شود. روتورها دارای یک ترتیب پروپیلر مانند تیغه ها در لبه بیرونی هستند. بخار بر روی این تیغه ها عمل می کند و باعث ایجاد حرکت چرخشی می شود. استاتور شامل یک سری مشابه اما ثابت تیغه هایی است که برای هدایت جریان بخار به مرحله بعدی روتور عمل می کند. یک توربین بخار اغلب به یک کند کننده سطحی که خلاء را فراهم می کند، تخلیه می کند. مراحل توربین بخار به طور معمول برای استخراج حداکثر پتانسیل کار از یک سرعت و فشار بخار خاص، به 1800 سری از توربین های با فشار بالا و پایین متصل می شوند. بنابراین این توربین ها معمولاً قادر به چرخش با سرعت 3600 هرتز در دقیقه هستند. در ایالات متحده و کشورهای دیگر که سرعت چرخش با سرعت 1500 هرتز در دقیقه است، معمولاً در برنامه های کاربردی با سرعت پایین تر از 3000 هرتز در دقیقه، در حالی که در سیستم های چرخان با سرعت پایین تر از 1500 هرتز در هر دقیقه، معمولاً به یک سیستم های پیشروژان با سرعت پایین تر از 1500 هرتز نیاز دارند.
سرعت بالا