در شرایط کم نور، آنها در یک صفحه گسترش می یابند تا از ناحیه سطح جذب نور استفاده کنند. در شرایط نور شدید، آنها با هماهنگی در ستون های عمودی در امتداد دیواره سلولی سلول گیاه یا چرخش به سمت چپ به گونه ای که نور به آنها ضربه می زند، پناه می گیرند. این امر قرار گرفتن در معرض نور را کاهش می دهد و از آنها در برابر آسیب های فتوکسیدی محافظت می کند. این توانایی برای توزیع کلوروپلاست ها به طوری که آنها بتوانند پشت یکدیگر پناه بگیرند یا گسترش یابند ممکن است دلیل آن باشد که چرا گیاهان زمینی به جای چند کلوروپلاست بزرگ، به بسیاری از کلوروپلاست های کوچک تکامل یافته اند. حرکت کلوروپلاست یکی از دقیق ترین سیستم های پاسخ محرک تنظیم شده است که می تواند در گیاهان موریاکاندین یافت شود. کلوروپلاست ها نیز مشاهده شده اند که به عنوان حرکت می کنند.
با صف بندی عمودی در امتداد دیواره سلول گیاه یا چرخش به سمت چپ تا نور از لبه به آنها برسد، پناه می گیرند.