یک توربین بخار شامل یک یا چند روتور (دیسک های چرخشی) است که بر روی یک محور محرک نصب شده و با یک سری از استاتورها (دیسک های استاتیک) که به محفظه توربین متصل شده است، جایگزین می شود. روتورها دارای یک ترتیب پروپیلر مانند تیغه ها در لبه بیرونی هستند. بخار بر روی این تیغه ها عمل می کند و باعث حرکت چرخشی می شود. استاتور شامل یک سری مشابه اما ثابت تیغه هایی است که برای هدایت جریان بخار به مرحله بعدی روتور عمل می کند. یک توربین بخار اغلب به یک کندنسر سطحی که خلاء را فراهم می کند، تخلیه می کند. مراحل توربین بخار به طور معمول برای استخراج حداکثر پتانسیل کار از یک سرعت و فشار بخار خاص، به یک سری از 1800 مرحله فشار بالا و پایین، ایجاد می شود. توربین ها تنها در صورتی کارآمد هستند که با سرعت چرخشی متصل شوند. بخار بر روی این تیغه ها عمل می کند و حرکت چرخشی تولید می کند.
بخار