یک توربین بخار شامل یک یا چند روتور (دیسک های چرخشی) است که بر روی یک محور محرک نصب شده اند و با یک سری از استاتورها (دیسک های استاتیک) که به محفظه توربین متصل شده اند، متناوب می شوند. روتورها دارای یک ترتیب پروپیلر مانند تیغه ها در لبه بیرونی هستند. بخار بر روی این تیغه ها عمل می کند و باعث ایجاد حرکت چرخشی می شود. استاتور شامل یک سری مشابه اما ثابت تیغه هایی است که برای هدایت جریان بخار به مرحله بعدی روتور عمل می کند. یک توربین بخار اغلب به یک سطح کند کننده که خلاء را فراهم می کند، تخلیه می کند. مراحل توربین بخار به طور معمول برای استخراج حداکثر پتانسیل کار از یک سرعت و فشار خاص 1800 تنظیم شده اند و به یک سری از توربین های با فشار متغیر و استاتورهای ثابت متصل شده اند. در کشورهای اروپایی که معمولاً با سرعت چرخشی پایین تر از 3000 هرتز در هر دقیقه و سرعت چرخش پایین تر از 1500 هرتز در هر دقیقه متصل هستند ، بنابراین در برنامه های کاربردی که معمولاً قادر به تولید برق هستند ، آنها معمولاً قادر به کاهش سرعت چرخش در یک چرخ چرخ با سرعت پایین تر از 500 هرتز در هر دقیقه هستند. در ایالات متحده ، در برنامه های دیگر ، آنها معمولاً قادر به تولید برق با سرعت پایین تر از 3600 هرتز در هر دقیقه و در سرعت پایین تر هستند. در کشورهای اروپایی ، بنابراین ، در برنامه های چرخش در حال چرخش با سرعت پایین تر به طور معمول با سرعت پایین تر از 1500 هرتز در هر دقیقه به نصف می شود.
سرعت بالا