از آن زمان تا کنون، نسبیت عمومی به عنوان نظریه ای که به بهترین وجه جاذبه را توضیح می دهد، به رسمیت شناخته شده است. در GR، جاذبه به عنوان یک نیروی دیده نمی شود، بلکه اجسام آزادانه در میدان های گرانشی تحت حرکت خود در خط مستقیم از طریق فضای خمیده زمان حرکت می کنند. از دیدگاه جسم، تمام حرکت به عنوان کوتاه ترین مسیر فضا-زمان بین دو رویداد فضا-زمان تعریف شده است. از منظر جسم، همه حرکت ها به طوری اتفاق می افتد که گویی هیچ جاذبه ای وجود ندارد. تنها هنگام مشاهده حرکت در یک مفهوم جهانی است که منحنی فضا-زمان را می توان مشاهده کرد و نیروی از مسیر خمیده جسم استنباط می شود. بنابراین، خط مستقیم در مسیر فضا-زمان به عنوان یک خط خمیده در فضا دیده می شود و به عنوان مسیر بالستیک از نیروی بالستیک نامیده می شود. برای مثال، یک شیء بسکتبال از یک پاراگولا در یک زمان خمیده حرکت می کند، به عنوان یک خط مستقیم در فضا-زمان خمیده است. (وقتی که شعاع نور به آن اضافه می شود، می توانید به من بگویید که چه چیزی یکنواخت است.)
آزادانه