به عنوان مثال، در این بخش به عنوان مثال می توان به این نکته اشاره کرد که کلروپلاست ها از انرژی پتانسیل ذخیره شده در یک H+ یا گرادین یون هیدروژن برای تولید انرژی ATP استفاده می کنند. این دو فوتوسیستم انرژی نور را برای انرژی دادن به الکترون های گرفته شده از آب جذب می کنند و آنها را در زنجیره حمل و نقل الکترون ها آزاد می کنند. مولکول های بین فوتوسیستم ها از انرژی الکترون ها برای پمپ کردن یون های هیدروژن به فضای تیلاکوئید استفاده می کنند و یک گرادین غلظت ایجاد می کنند، با وجود یون های هیدروژن بیشتر (تا هزار برابر بیشتر) در داخل سیستم تیلاکوئید نسبت به استروما. یون های هیدروژن در فضای تیلاکوئید سپس به پایین گرادین غلظت خود پخش می شوند و از طریق ATP سنتز به داخل استروما بازمی گردند. ATP سنتز از انرژی جریان یون های هیدروژن برای تبدیل دیفینوزات آدنوزفوری به آدنوزفوسین تریلاکوئید یا تری فسفوزین استفاده می کند. به دلیل اینکه ATP کلروپلاستاز ATP را به داخل استروما می فرستد، ATP در داخل استروما ترکیب می شود و در فضای تاریک حرکت می کند. پاسخ به این سوال این است که: چه چیزی باعث می شود تا واکنش های هیدروژن در فضای تاریک وجود داشته باشد؟ پاسخ داده شود.
یک گرادیان غلظت