توربین بخار شامل یک یا چند روتور (دیسک های چرخشی) است که بر روی یک محور محرک نصب شده اند و با یک سری توربین های با فشار بالا و پایین به طور متناوب به محور توربین متصل می شوند. روتورها دارای یک چنگال مانند پروانه در لبه بیرونی هستند. بخار بر روی این تیغه ها عمل می کند و باعث حرکت چرخشی می شود. استاتور شامل یک سری مشابه اما ثابت تیغه هایی است که برای هدایت جریان بخار به مرحله بعدی روتور عمل می کند. توربین بخار اغلب به یک کند کننده سطحی که خلاء را فراهم می کند، خروجی می کند. مراحل توربین بخار به طور معمول برای استخراج حداکثر پتانسیل کار از یک سرعت و فشار بخار خاص ترتیب داده شده اند و 1800 سری توربین های با فشار بالا و پایین را به طور متناوب به وجود می آورند. توربین های استاتوری با سرعت چرخشی بالا تنها در صورت اتصال به سرعت خارجی توربین ها هستند. بخار بر روی این تیغه ها عمل می کند و باعث حرکت چرخشی می شود.
بخار