برای اینکه یک مثانه بتواند محتویات خود را به یک ارگانل سلولی یا به خارج از سلول آزاد کند، مثانه و غشای هدف باید با هم ادغام شوند. این فرآیند ادغام مثانه نامیده می شود. ادغام بین مثانه و غشای هدف به یکی از دو روش رخ می دهد: ادغام کامل یا ادغام "بوس و بدو". در یک فرآیند ادغام کامل، فسفولیپید های مثانه به طور کامل به غشای پلاسمایی متصل می شوند. مثانه تنها می تواند اصلاح شود و با یک فرآیند وابسته به پوشش کلارترین. با ادغام بوس و بدو، مثانه پس از آزاد شدن مواد خود اصلاح می شود. این اجازه می دهد تا مواد از مثانه سیناپتیک به سرعت آزاد شوند. در این نوع ادغام مثانه، یک پوروس یا پوروسیناپتیک در داخل مثانه سیناپتیک آزاد شود و به انتقال دهنده های عصبی در سراسر غشای آن اجازه می دهد و پس از آن، مثانه به شکل های پتوپتیک استفاده می شود.
ادغام حباب