یک توربین بخار شامل یک یا چند روتور (دیسک های چرخشی) است که بر روی یک محور محرک نصب شده اند و با یک سری از استاتورها (دیسک های استاتیک) که به محفظه توربین متصل شده اند، متناوب می شوند. روتورها دارای یک ترتیب پروپیلر مانند تیغه ها در لبه بیرونی هستند. بخار بر روی این تیغه ها عمل می کند و باعث ایجاد حرکت چرخشی می شود. استاتور شامل یک سری مشابه اما ثابت تیغه هایی است که برای هدایت جریان بخار به مرحله بعدی روتور عمل می کند. یک توربین بخار اغلب به یک سطح کند کننده که خلاء را فراهم می کند، تخلیه می کند. مراحل توربین بخار به طور معمول برای استخراج حداکثر پتانسیل کار از یک سرعت و فشار خاص 1800 تنظیم شده است، که به یک سری از توربین های با فشار متغیر و استاتورهای ثابت متصل شده است. بنابراین اگر آنها به سرعت چرخشی بالا در ایالات متحده و اروپا متصل باشند، معمولاً می توانند به سرعت 1500 هرتز در دقیقه و سرعت چرخش پایین تر از سرعت یک موتور الکتریکی تولید کنند. بنابراین ، در کشورهای دیگر که معمولاً قادر به تولید برق با سرعت چرخشی پایین تر از 3000 هرتز در هر دقیقه هستند ، آنها معمولاً می توانند به سرعت های پایین تر از 1500 هرتز در هر دقیقه و در بسیاری از برنامه های دیگر نیز می توانند به شما بگویند. بنابراین ، در ایالات متحده ، در موارد زیادی با سرعت چرخش پایین تر از سرعت سرعت پایین تر از یک توربین به سرعت پایین تر است.
خروجی ها به یک کندنسر سطحی که خلاء را فراهم می کند