در این کتاب، لوتر در مورد مقاومت در برابر ترک ها استدلال کرده بود. او ترک ها را به عنوان طاعونی دید که توسط خدا برای مجازات مسیحیان فرستاده شده بود، به عنوان عوامل آخرالزمان کتاب مقدس که ضد مسیح را که لوتر معتقد بود پاپ و کلیسای روم است نابود می کند. او به طور مداوم ایده جنگ مقدس را رد کرد، "اگر چه مردم ما ارتش مسیحیان علیه ترک ها بودند، که دشمنان مسیح بودند. این کاملاً مخالف با آموزه مسیح است". از سوی دیگر، لوتر با حفظ آموزه خود از دو پادشاهی عثمانی، در 1518 توضیح داد که از ترک ها حمایت می کند، و اتهامات شکست گرایی را تحریک می کند. او ترک ها را به عنوان طاعونی دید که توسط خدا برای مجازات مسیحیان فرستاده شده است، به عنوان عوامل آخرالزمان کتاب مقدس که ضد مسیح را که لوتر معتقد بود پاپ و کلیسای روم است، نابود می کند. او به طور مداوم ایده جنگ مقدس را رد کرد، "اگر چه مردم ما ارتش مسیحیان علیه ترک ها بودند، که دشمنان مسیح بودند. این کاملاً با نام مسیح مخالف است". از سوی دیگر، لوتر با حفظ آموزه خود از دو پادشاهی عثمانی، در توضیح او از نودودودخون، با اتهام شکست گرایی استدلال کرد که ترک ها در 1526، با یک جنگ ملی علیه امپراتور و یک جنگ غیر مذهبی علیه ترک ها، با خدا، با یک جنگ ملی بود. با این حال، لوتر در سال 1526 نوشت: "با خدا می تواند از طریق دعا برای دفاع از ترک ها از یک جنگ ملی باشد، و در برابر امپراتور از طریق یک جنگ غیر مذهبی، و در برابر امپراتور از طریق یک جنگ مستقل علیه امپراتور و دروازهای آلمان، یک جنگ علیه امپراتور، در برابر امپراتور و در زمان، یک جنگ علیه ترک ها، تنها از طریق یک جنگ ملی است".
دعا براي نجات ملت