در این مقاله به باکتری ها و باستان شناسی هایی که در شرایط شدید زنده می مانند، می گوییم: فوتوتروف ها و شروع اکسیژن شدن اتمسفر. افزایش غلظت اکسیژن موجب تکامل سایر اشکال حیات شد. فرش های میکروبی فسیل شده استروماتولیت ها نامیده می شوند و از ساختارهای ارگانیک و رسوبی لایه ای تشکیل شده توسط بارش مواد معدنی توسط پروکاریوت ها تشکیل شده اند. آنها اولین ثبت فسیلی حیات روی زمین را نشان می دهند. باکتری ها و باستان شناسی ها تقریباً در هر محیطی رشد می کنند. آنهایی که در شرایط شدید زنده می مانند، اکستروموفیل ها (عشق های شدید) نامیده می شوند. برخی از پروکاریوت ها نمی توانند در یک محیط آزمایشگاهی رشد کنند، اما آنها مرده نیستند. آنها در حالت قابل دوام اما غیر قابل کشت (VNCB) هستند. حالت VNCB زمانی رخ می دهد که پروکاریوت ها در پاسخ به استرس محیطی به حالت خوابیده وارد می شوند. اکثر پروکاریوت ها فعال هستند و ترجیح می دهند در جوامع اجتماعی زندگی کنند که در آن تعاملات بین پروکیمی با یکدیگر انجام می شود.
افراطی ها