من می دانم که پاسخ به این سوال " چگونه استراتژی مهار بیولوژیکی کشف شده توسط توسعه دهندگان GMO با سایر استراتژی ها از نظر کمک به وضعیت محیط زیست مقایسه می شود؟ " اخیراً، کلروپلاست ها مورد توجه توسعه دهندگان محصولات اصلاح شده ژنتیکی قرار گرفته اند. از آنجا که در اکثر گیاهان گلدار، کلروپلاست ها از پدر و مادر نر به ارث نمی رسند، ترانسژن ها در این پلاستیدها نمی توانند از طریق گرده منتشر شوند. این باعث می شود که تبدیل پلاستید ابزاری ارزشمند برای ایجاد و کشت گیاهان اصلاح شده ژنتیکی باشد که از نظر بیولوژیکی محدود هستند، بنابراین خطرات زیست محیطی قابل توجهی کمتر است. بنابراین این استراتژی مهار بیولوژیکی برای ایجاد همزیستی کشاورزی متعارف و ارگانیک مناسب است. در حالی که قابلیت اطمینان این مکانیزم برای همه گونه های محصول مورد مطالعه قرار نگرفته است، نتایج اخیر در گیاهان تنباکو امیدوار کننده است، نشان می دهد که هنوز هم میزان عدم موفقیت در مهار تراسپلاستومی در ۳،۰۰۰،۰۰۰ گیاهان وجود دارد.
به طور قابل توجهی خطرات زیست محیطی کمتر است