توربین بخار شامل یک یا چند روتور (دیسک های چرخشی) است که بر روی یک محور محرک نصب شده و با یک سری از استاتورها (دیسک های استاتیک) که به محفظه توربین متصل شده است، متناوب است. روتورها دارای یک ترتیب پروپیلر مانند تیغه ها در لبه بیرونی هستند. بخار بر روی این تیغه ها عمل می کند و باعث حرکت چرخشی می شود. استاتور شامل یک سری مشابه اما ثابت تیغه هایی است که برای هدایت جریان بخار به مرحله بعدی روتور عمل می کند. توربین بخار اغلب به یک سطح که یک خازن خلاء را فراهم می کند، خروجی می کند. مراحل توربین بخار به طور معمول برای استخراج حداکثر کار بالقوه از یک سرعت و فشار خاص بخار ترتیب داده شده اند و به یک سری از 1800 مرحله با فشار پایین و بالا می پردازند. توربین ها تنها در صورتی کارآمد هستند که با سرعت چرخشی بسیار بالا چرخش کنند، معمولاً به این تیغه ها متصل هستند و حرکت چرخشی تولید می کنند. از آنجا که این استاتورها معمولاً قادر به تغییر جهت حرکت برق در سرعت های چرخشی پایین تر از 3000 هرتز در هر دقیقه هستند، در ایالات متحده و اروپا نیز این سوال به طور معمول پاسخ داده می شود. بنابراین ، در بسیاری از برنامه های کاربردی که با سرعت چرخش سرعت پایین تر از 1500 هرتز در هر دقیقه است ، در حال به سرعت های چرخشی یک ایستگاه برق نیاز دارد.
جریان بخار رو به مرحله ی بعدی روتور هدایت کنید