پاسخ به سوال زیر با توجه به این پاراگراف: انواع مختلف یا حالت های تنفس وجود دارد که برای اجازه دادن به نفس کشیدن و نفس کشیدن به روش های کمی متفاوت نیاز دارند. تنفس آرام، که به عنوان یوپنه نیز شناخته می شود، حالت تنفس است که در حالت استراحت رخ می دهد و نیازی به تفکر شناختی فرد ندارد. در هنگام تنفس آرام، دیافراگم و بین بینانی خارجی باید انقباض داشته باشند. تنفس عمیق، به نام تنفس دیافراگماتیک، نیاز به انقباض دیافراگم دارد. با حرکت دیافراگم ها، هوا به طور غیرفعال از ریه خارج می شود. تنفس کم عمق، به نام تنفس ضخیم، نیاز به انقباض عضلات بینانی دارد. با حرکت عضلات بینانی، هوا به طور غیرفعال از ریه خارج می شود. در مقابل، تنفس اجباری، که به عنوان هیپرنوی نیز شناخته می شود، حالت تنفس است که می تواند در هنگام تمرین یا اقدامات انجام شده در هنگام تنفس رخ دهد که دستکاری تنفس را انجام می دهد، مانند تنفس اجباری. در هنگام تنفس آرام، دیافراگم و بینانی خارجی باید هر دو به صورت انقباض داشته باشند. تنفس عمیق، به عنوان تنفس بینانی، نیاز به انقباض دیاف دیاف بینانی دارد. علاوه بر این، برای افزایش حجم عضلات بینانی، به سمت داخل داخل عضلات شکم و داخل سینه و سینه، به علاوه بر این نیاز به فشار فشار فشار فشار به داخل عضلات بینانی دارد. در هنگام تنفس، این حالت، به افزایش حجم عضلات شکم، به سمت داخل عضلات شکم، به داخل شکم، به داخل عضلات شکم، از جمله: - در حالت تنفس اضطراری، علاوه بر تنفس، به فشار به داخل عضلات شکم، به داخل عضلات شکم، به داخل عضلات شکم، به داخل شکم، به داخل عضلات شکم، به داخل روده و عضلات شکم، به داخل شکم، به علاوه بر می شود.
نفس هاي آرام