پرسش: کدام یک از هورمون های زیر از تعامل بین APC ها و سلول های T پشتیبانی نمی کند: لپتین، پرولاکتین یا اپینفرین؟ زمینه: علاوه بر عواقب منفی کمبود خواب، خواب و سیستم شبانه روزی در برقراری اثرات تنظیم کننده قوی بر عملکردهای ایمنی که بر ایمنی ذاتی و انطباقی تأثیر می گذارد، نشان داده شده است. اول، در طول مرحله اولیه خواب موج آهسته، کاهش ناگهانی سطح خون کورتیزول، اپینفرین و نوراپینفرین باعث افزایش سطح خون هورمون های لپتین، هورمون رشد هیپوفیز و پرولاکتین می شود. این سیگنال ها از طریق تولید سیتوکین های التهابی-پروکالتی interleukin-1، interleukin-12, TNF-prolactin و IFN-g، حالت پرو-التهابی را تحریک می کنند. سپس این سیتوکین ها عملکردهای ایمنی مانند تکثیر، تکثیر و انطباق را تحریک می کنند. این همچنین از طریق یک تغییر در طول زمان بین سلول های ایمنی، به طور کلی از یک واکنش ایمنی مانند حافظه، توازن و توازن پشتیبانی می کند. این در طول زمان، به عنوان یک توازن بین سلول های ایمنی ایجاد می شود، به عنوان یک واکنش توازن بین سلول های پرو-التهابی و حافظه.
اپینفرین