با توجه به متن زیر "دانشمندان دیگر استدلال می کنند که حتی اگر دیدگاه های او صرفاً ضد یهودی بود - یعنی مخالف یهودیت و وابستگی آن به جای یهودیان به عنوان یک گروه قومی - خشونت آنها عنصر جدیدی را به سوء ظن استاندارد مسیحی از یهودیت قرض داد. رونالد برگر می نویسد که لوتر با "آلمان سازی انتقاد مسیحی از یهودیت و ایجاد ضد یهودیت به عنوان یک عنصر کلیدی فرهنگ و هویت ملی آلمان" اعتبار دارد. پل رز استدلال می کند که او باعث شد "ذهنیت هیستری و شیطان گرایی" در مورد یهودیان وارد تفکر و گفتمان آلمانی شود ، ذهنیتی که در غیر این صورت ممکن است غایب باشد. کریستوفر جی پروبست در کتاب خود به نام "دیمونیزه کردن یهودیان: لوتر و کلیسای پروتستانت در آلمان نازی" (2012) ، نشان می دهد که تعداد زیادی از روحانیون و روحانیون آلمانی در طول رایش سوم نازی از متن خصمانه لوتر نسبت به مذهب و یهودیان برای توجیه سیاست های یهودیان استفاده کرده اند. لوتر به عنوان یک عنصر کلیدی در بخش های فرهنگی آلمان به عنوان یک پاسخ به این سوال مطرح کرد: آیا ضد یهودیت حداقل به عنوان یک عنصر کلیدی در فرهنگ ملی است؟ و سپس لوتر به عنوان یک پاسخ به این سوال ملی داد: آیا ضد یهودیت به عنوان یک عنصر کلیدی در فرهنگ ملی است؟
لوتر