در این پاراگراف به سوال زیر پاسخ داده شده است: فوتوتروف ها و شروع اکسیژن دهی اتمسفر. افزایش غلظت اکسیژن اجازه تکامل سایر اشکال حیات را داد. فرش های میکروبی فسیل شده استروماتولیت نامیده می شوند و از ساختارهای ارگانیک و رسوبی لایه ای تشکیل شده توسط بارش مواد معدنی توسط پروکاریوت ها تشکیل شده اند. آنها اولین رکورد فسیلی زندگی روی زمین را نشان می دهند. باکتری ها و آرخیا در تقریباً هر محیط رشد می کنند. آنهایی که در شرایط شدید زنده می مانند، اکستروموفیل ها (عشق های شدید) نامیده می شوند. برخی از پروکاریوت ها نمی توانند در یک محیط آزمایشگاهی رشد کنند، اما آنها مرده نیستند. آنها در حالت زنده اما غیر قابل کشت (VNCB) هستند. وضعیت VNCB زمانی رخ می دهد که پروکاریوت ها در پاسخ به استرس های محیطی وارد حالت خواب می شوند. اکثر پروکاریوت ها اجتماعی هستند و ترجیح می دهند در جوامع زندگی کنند که در آن تعاملات رخ می دهد. یک جامعه میکروبیایی یک جامعه است که در یک ماتریس با بافت گومی با هم نگه داشته می شود و باکتری ها در شرایط شدید زنده می مانند:
افراطی ها