با توجه به متن زیر " مکانیسم هایی که برای فرار از سیستم ایمنی انطباقی استفاده می شود پیچیده تر هستند. ساده ترین رویکرد تغییر سریع اپیتوپ های غیر ضروری (آمینو اسیدها و / یا قندها) در سطح پاتوژن است، در حالی که اپیتوپ های ضروری پنهان می شوند. این تغییر آنتی ژن نامیده می شود. یک مثال HIV است که به سرعت جهش می یابد، بنابراین پروتئین های موجود در پوشش ویروسی آن که برای ورود به سلول هدف میزبان ضروری است، به طور مداوم در حال تغییر هستند. این تغییرات مکرر در آنتی ژن ها ممکن است شکست واکسن های هدف این ویروس را توضیح دهد. انگل Trypanosoma brucei از یک استراتژی مشابه استفاده می کند، به طور مداوم یک نوع پروتئین سطح را برای دیگری تغییر می دهد، به آن اجازه می دهد تا یک قدم جلوتر از پاسخ آنتی بادی باشد. ماسک کردن آنتی ژن ها با مولکول های میزبان دیگر برای جلوگیری از تشخیص توسط سیستم ایمنی رایج است. در متن HIV، پوشش که از داخل غشای ویروسی تشکیل شده است، از آن تشکیل شده است. پاسخ به این سوال که "چه استراتژی برای ایجاد ایمنی در برابر سلول های میزبان" دشوار است، این است که در حال آنها را در برابر غش خود ایمن کند. "
HIV 