. متن داده‌شده را خلاصه کن

متن: در نزدیکی فوروم (میدان بزرگ رم باستان) یا ارگ حکومتی بر روی تپه کاپیتول، مکانهای متعددی قرار داشتند که هریک از آن‌ها صحنه وقوع حوادث خاصی در زمان جنگ رم بر ضد سابین‌ها بودند و مجموعه کاملی از افسانه‌ها و لطایف و نکته گویی‌ها به مناسبت هریک از آن وقایع، پدید آمده بود که بدون شک مشهورترین آنها، افسانه تارپیا می‌باشد. افسانه تارپیا، حضور یک مجسمه بسیار کهن در ارگ حکومتی را توجیه می‌کرد و توضیح می‌داد. این مجسمه، هیأت یا قامت زنانه‌ای را نشان می‌داد که نیمی از بدن او، پشت توده‌ای انبوه از سپرها پنهان‌شده بود. البته منشاء و مبداء پیدایش این اثر هنری عجیب و منحصربه‌فرد، ناشناخته است. عده‌ای حدس زده‌اند که این مجسمه، مربوط به یک ایزدبانو یا الهه در ادیان یا آیین‌های پرستشی دورانهای ماقبل هلنی بوده که به رم وارد شده‌است. الهه‌ای که می‌توانسته ایزدبانوی جنگ یا چیزی شبیه این به‌شمار آید. با این وجود، فرضیه فوق، فرضیه‌ای قابل بحث است و نمی‌توان آن را بدون گفتگو پذیرفت. همچنین در مورد این مجسمه که نمایانگر چهره تارپیا می‌باشد، افسانه‌هایی نیز نقل شده‌است. در اساطیر روم، افسانه تارپیا چنین حکایت شده‌است: تارپیا دختری بود که در زمان حمله شاه تاتیوس به رم، در ارگ شهر سکونت داشت و هنگامیکه سپاهیان تاتیوس در اطراف فوروم مستقر شده بودند، چشم تارپیا بر آن شاه جوان می‌افتد و یک دل نه‌صد دل، عاشق او می‌شود. بخاطر همین عشق، تارپیا با شاه تاتیوس ارتباط برقرار می‌کند و سعی می‌کند با دادن کلیدهای ارگ به تاتیوس، خودش را در دل او جا کند. تاتیوس، ابتدا به ظاهر عشق تارپیا را قبول می‌کند، اما در نهایت و پس از اینکه دختر ضمن خیانت به پدرش و دیگر سرداران روم، باعث سقوط شهر و تصرف ارگ حکومتی می‌شود، تاتیوس دستور می‌دهد که تارپیا را زیر سپر انبوه سربازانش بیندازند تا خفه شود. [توضیح اینکه در تاریخ کرمان، چنین روایت افسانه گونه‌ای در باب نحوه انقراض اشکانیان توسط اردشیر یکم سرسلسله ساسانیان نقل‌شده که طی آن دختر بلاش اشکانی، آخرین منسوب و بازمانده اشکانیان، در ارگ بم عاشق اردشیر که با سپاهش ارگ را در محاصره گرفته بوده می‌شود و ضمن خیانت به پدرش بلاش، باعث سقوط ارگ و تصرف آن توسط سپاه اردشیر می‌گردد، اما اردشیر به جای ازدواج با دختر، زنجیر بافته موهای او را به دم اسب می‌بندد و او را به طرز فجیع …
خلاصه:
تارپیا (به انگلیسی : tarpeia) ، در اساطیر و افسانه‌های رومی نام زن یا دختری است که در زمان یورش سابین‌ها به روم ، دروازه‌های این شهر را به روی آن‌ها گشود و باعث سقوط روم گردید . پژوهشگرانی همچون ویل دورانت معتقدند که در این افسانهٔ کهن ، رگه‌هایی از حقایق تاریخی نیز وجود دارد .