. متن داده‌شده را خلاصه کن

متن: کلمه جاز اولین بار به یک‌گونه موسیقی و رقص در جنگ جهانی اول اعمال شد. این نوع رقص همراه با موسیقی جاز در نیواورلئان در اوایل دهه ۱۹۰۰ توسعه یافت. ابتدا در دهه ۱۹۳۰ و در ادامه دهه ۱۹۶۰، رقص جاز از یک نوع بومی به یک نوع رقص نمایشی بر پایه تئاتر تبدیل شد که نیاز به یک رقصنده بسیار تعلیم‌دیده داشت. در این مدت، رقص پردازانی از دنیای رقص‌های مدرن و باله به تجربه گونه رقص جاز پرداخته بودند. این شامل رقص پردازانی چون جورج بالانچین، اگنس د میل، جک کل، هانیا هلم، هلن تامیریس، مایکل کید، جروم رابینز و باب فاس می‌شود. همه این رقص پردازان با لازم دانستن رقصندگانی بسیار تعلیم‌دیده برای اجرای یک مجموعه خاص از حرکات، جاز را تحت تأثیر قرار دادند که از نوع عامه نیواولئانی خود در دهه ۱۹۰۰ بسیار متمایز گردید. همچنین در این مدت (در حدود.۱۹۵۰) رقص جاز به وسیله گونه‌های رقص کارائیب و دیگر آمریکای لاتین عمیقا تحت تأثیر قرار گرفت که به واسطه فرهنگ‌شناس و رقصنده کاترین دانهام معرفی گردیده بودند. جاز همچنین مانند رقص پردازی است. سراسر تاریخش، رقص جاز برابر با موسیقی عامه‌پسند توسعه یافته‌است. این الگو توسعه باعث مقداری از اساس حرکات کلیدی به این‌گونه رقص بوده‌است، که مهم‌ترین آن بودن جاز به عنوان خصیصه فیزیکی موسیقی عامه‌پسند یک دوره معین است. به عنوان مثال طی یک دوره رکود جاز از ۱۹۴۵ تا ۱۹۵۴، هنگامی‌که باندهای بزرگ و هال‌های رقص در حال کاهش بودند، قسمت بومی رقص از موسیقی جاز کمتری پیروی کرد و بیشتر به سمت راک اند رول متمایل شد، که باعث به وجود آمدن حرکاتی مانند مانکیو جرکشد. ریتم تقویت‌شده یک خصیصه رایج در موسیقی جاز است که در اوایل قرن بیستم با رقص جاز تطبیق پیدا کرد و به عنوان یک خصیصه بسیار مهم باقی‌مانده‌است. تفکیک‌ها یک صفت از حرکات هستند که به وسیله کاترین دانهام به رقص جاز معرفی شدند. بدیهه سازی یک اصل مهم در اشکال اولیه رقص جاز بود، همان طوز که اصلی مهم از موسیقی جاز است. یک مرکز پایین جاذبه و سطح بالای انرژی خصیصه‌های قابل شناسایی مهم دیگر از موسیقی جاز هستند. عناصر دیگر رقص جاز کمتر رایج و سبک سازی‌هایی از رقص پردازان مربوطه خود می‌باشند. به عنوان مثال دست و پاهای معکوس و قوز بالا آمده از باب فاس. مایکل جکسون، شناخته‌شده به عنوان پدر پاپ کاترین دانهام، فرهنگ‌شناس، رقص پرداز، و پیشگام در …
خلاصه:
رقص جاز یک رده‌بندی به اشتراک گذارده شده توسط حوزه وسیعی از گونه‌های رقص است . قبل از دهه ۱۹۵۰ ، رقص جاز به گونه‌های رقص ریشه گرفته از رقص بومی آفریقایی آمریکایی منتسب می‌شد . در دهه ۱۹۵۰ ، یک نوع جدید از رقص جاز – رقص جاز مدرن – ظهور پیدا کرد ، با ریشه‌هایی در رقص سنتی کارائیب.هر گونهٔ منحصربه‌فرد رقص جاز ریشه‌هایی یافتنی در یکی از این دو منشأ متمایز دارد . جاز یک موفقیت بزرگ در اوایل دهه ۵۰ بود و هنوز هم یک گونه محبوب در سرتاسر جهان است . حرکات استفاده شده در جاز شامل دستان جازی ، لگدها ، پرش‌ها ، پهلوها ، آمیختن ، شانه‌های چرخشی ، زانوان برگشته می‌باشند .