. متن داده‌شده را خلاصه کن

متن: آزمون‌های پذیرش از دید کاربر - نمای بیرونی سیستم. آنها جلوه‌های بیرونی قابل‌مشاهده را بررسی می‌کنند، مانند مشخص کردن خروجی صحیح یک سیستم خاص با ورودی خاص. آزمون‌های پذیرش می‌توانند تأیید کنند که چگونه وضعیت چیزی تغییر می‌کند، مانند سفارش که از «پرداخت» به «حمل شده» می‌رود. آنها همچنین می‌توانند تعامل با رابط‌های سیستم‌های دیگر، مانند پایگاه داده‌های مشترک یا خدمات وب را بررسی کنند. به‌طور کلی، آنها مستقل از اجرای هستند، اگرچه ممکن است اتوماسیون آنها نباشد. آزمون‌های پذیرش وقتی تجزیه و تحلیل می‌شوند و قبل از کد نویسی مورد نیاز هستند. آنها می‌توانند با همکاری درخواست‌کننده (صاحب محصول، تحلیلگر تجارت، نماینده مشتری و غیره)، توسعه‌دهنده و آزمایش‌کننده به‌صورت مشترک توسعه داده شوند. توسعه دهندگان سیستم را با استفاده از آزمون‌های پذیرش پیاده‌سازی می‌کنند. عدم موفقیت آزمایش‌ها باعث می‌شود که شرایط مورد نیاز برآورده نشود. تست‌ها از نظر حوزه تجارت مشخص شده‌اند. سپس این اصطلاحات زبانی همه‌جا را تشکیل می‌دهد که بین مشتریان، توسعه دهندگان و آزمایش کنندگان به اشتراک گذاشته می‌شود. آزمایش و الزامات به هم مرتبط هستند. شرطی که فاقد آزمون باشد ممکن است به درستی اجرا نشود. آزمایشی که به یک الزام اشاره ندارد، یک تست غیر ضروری است. آزمون پذیرش که پس از شروع اجرای کار ایجاد می‌شود بیانگر یک نیاز جدید است. زمون‌های پذیرش بخشی از یک استراتژی تست کلی است. آنها آزمایش‌ها مشتری هستند که نشان‌دهنده هدف تجاری یک سیستم است. تست‌های مؤلفه تست‌های پذیرش فنی است که توسط یک معمار ساخته‌شده است و رفتار ماژول‌های بزرگ را مشخص می‌کند. تست‌های واحد توسط توسعه‌دهنده ایجاد شده است تا بتواند کد ساده‌ای را حفظ کند. آنها غالبا از آزمون‌های پذیرش و تست‌های واحد حاصل می‌شوند. آزمایش عملکردی متقابل شامل تست قابلیت استفاده، آزمایش اکتشافی، و آزمایش خاصیت (مقیاس بندی و امنیت) است. معیارهای پذیرش توصیفی است که توسط یک تست بررسی می‌شود. با توجه به الزامی از قبیل «من به عنوان یک کاربر، می‌خواهم کتابی را از کتابخانه بررسی کنم»، یک معیار پذیرش می‌تواند باشد «تأیید کنید که کتاب به عنوان بررسی‌شده علامت‌گذاری شده است.» آزمایش هر بار با همان اثر قابل‌اجرا است. 
خلاصه:
توسعه مبتنی بر آزمون پذیرش (به انگلیسی : acceptance test-driven development) ، (خلاصه : atdd) یک روش توسعه مبتنی بر ارتباط بین مشتریان تجاری ، توسعه دهندگان و آزمایش کنندگان است . شامل بسیاری از شیوه‌های مشابه مشخصات با مثال توسعه رفتار محور ، توسعه محور مثال ، و پشتیبانی محور است . توسعه همچنین توسعه محور داستان نامیده می‌شود . همه این فرایندها به توسعه دهندگان و آزمایش کنندگان در درک نیازهای مشتری قبل از اجرای برنامه کمک می‌کند و به مشتریان این امکان را می‌دهد که بتوانند با زبان دامنه خود مکالمه کنند . atdd ارتباط تنگاتنگی با توسعه محور تست (tdd) دارد . این امر با تأکید بر همکاری با مشتری توسعه دهنده و بازرگان تجاری متفاوت است .