برداشت کلی شما از مقاله‌ی داده‌شده چیست؟

مقاله: هر uri با یک نام «برنامه واکشی» (طرح) شروع می‌شود، که به مشخصات برای شناسه‌های منتسب شده در آن طرح ارجاع دارد. ترکیب نحوی uri یک سیستم نامگذاری هم‌عهد شده و قابل‌گسترش است که در آن هر مشخصات طرح می‌تواند ترکیب نحوی و معنای شناسه‌هایی که از آن طرح استفاده می‌کنند را تعیین کند. ترکیب نحوی همگانی uri یک فرامجموعه از ترکیب نحوی برای همه طرح‌های uri می‌باشد. ترکیب نحوی همگانی uri در ابتدا در درخواست نظر (rfc) شماره ۲۳۹۶، که در اوت ۱۹۸۸ منتشر شد، تعریف شد، و در rfc ۳۹۸۶، که در ژانویه ۲۰۰۵ منتشر شد، نهایی سازی گردید. ترکیب نحوی همگانی uri شامل یک ترتیب سلسله مراتبی از پنج جزء می‌باشد: که در آن جزء متصدی به سه زیر جزء تقسیم می‌شود: این موضوع در یک نمودار ترکیب نحوی به صورت زیر نمایش می‌یابد: uri شامل: یک جزء طرح غیر خالی، که بعد از آن کالن (:) می‌آید، شامل ترتیبی از نویسه‌ها است که با یک حرف شروع می‌شود، و با ترکیبی از از حروف، اعداد، جمع (+)، نقطه (.)، یا خط پیوند (-) ادامه می‌یابد. اگرچه طرح‌ها حساس به حالت نیستند، حالت رسمی، حروف کوچک است، و اسنادی که طرح‌ها را مشخص می‌کنند، باید از همین حروف کوچک استفاده کنند. مثال‌هایی از طرح‌های مردمی شامل: http, https, ftp, mailto, file, data و irc می‌باشد. طرح‌های uri، باید توسط متصدی انتساب اعداد در اینترنت (آیانا) ثبت گردند، اگرچه طرح‌های ثبت‌نشده در عمل استفاده می‌شوند. در حالیکه بیشتر طرح‌های uri از ابتدا برای استفاده با پروتکل بخصوصی طراحی شده‌اند، و معمولا هم نام مشابهی دارند، آنها از نظر معنایی با پروتکل‌ها متفاوتند. برای مثال طرح http، معمولا برای تعامل با منابع وب، با استفاده از http استفاده می‌شود، اما طرح file، پروتکلی ندارد. جزء متصدی اختیاری، که قبل از آن دو اسلش (/ /) می‌آید، شامل: یک مشخصات کاربری اختیاری که می‌تواند شامل یک نام کاربری و یک گذرواژه اختیاری باشد که قبل از آن یک کالن (:) می‌آید و بعد از آن یک نماد‌ات (@) می‌آید. استفاده از فرمت username: password در مشخصات کاربری به دلایل امنیتی منسوخ شده‌است. برنامه‌های کاربردی نباید هیچ داده‌ای را به عنوان متن عادی، بعد از کالن اول (:) که در زیرجزء مشخصات کاربر دیده می‌شود تحویل دهند، مگر آنکه داده‌ای که بعد از کالن می‌آید، یک رشته خالی باشد (نشان دهنده نبود …
برداشت:
شناسانهٔ منبع یکسان (به انگلیسی : uniform resource identifier) با کوته‌نوشت یوآرآی (به انگلیسی : uri) رشته‌ای از نویسه‌ها است که به صورت غیر مبهم یک منبع بخصوص را شناسایی می‌کند . برای اطمینان از یکسان بودن ، همهٔ uriها باید از مجموعه قواعد نحوی از پیش تعیین شده‌ای پیروی کنند ، اما گسترش پذیری از طریق طرح نامگذاری سلسله مراتبی که به صورت مجزا تعریف می‌شود (مثل http : //) قابل انجام است . این شناسایی (uri) ، تعامل با نمایش‌های منبع روی یک شبکه (معمولا وب جهان‌گستر) توسط پروتکل‌های خاص را ممکن می‌سازد . نقش طرح‌ها ، تعیین ترکیب نحوی بخصوص و پروتکل مرتبطی که هر uri را تعریف می‌کند ، می‌باشد .