متناسب با متن زیر، یک عنوان انتخاب کرده و آن را خلاصه کنید

متن: یکی از داستان‌های مربوط به برهمنان حسینی شخصی به نام «دات» را توصیف می‌کند که پسری نداشت. او حسین بن علی را ملاقات می‌کند و از آرزویش برای پسر دار شدن به او می‌گوید. حسین ابن علی در پاسخ او می‌گوید که در سرنوشت او پسری نیست. دات به گریه می‌افتد و از حسین می‌خواهد برای پسردار شدن او دعا کند. در این زمان حسین به او می‌گوید که او به زودی یک پسر خواهد داشت. یکی از کسانی که شاهد این اتفاق بود به حسین اعتراض می‌کند که او قضای الهی را نقض کرده‌است. حسین در پاسخ به دات می‌گوید که او دو پسر خواهد داشت. این اتفاق چندین بار دیگر تکرار می‌شود تا اینکه حسین به دات خبر می‌دهد که او هفت پسر خواهد داشت. یک ضرب‌المثل در هندی درباره برهمنان حسینی می‌گوید: «دات سلطان، خود را هندو می‌خواند و پیرو اسلام است، نیم هندوست و نیم مسلمان.» عبداللطیف موسوی شوشتری مشاهدات خود را در کتاب تحفه العالم و ذیل التحفه که پس از بازگشت سفر هند در سال ۱۲۱۶ هجری به نگارش درآورده است درباره عزاداری هندوان در شهر ویجی‌نگر می‌نویسد: برهمنان حسینی همچون دیگر برهمنان هند به اصول و عقاید دین هندویی پایبندند، اما در طول سال در ده روز نخست ماه محرم با پوشیدن لباس سیاه و روزه گرفتن به عزاداری مشغول می‌شوند و در ایام محرم از هرگونه حرکت و فکری که به خوشی و شعف روح و روان منجر شود خودداری می‌کنند. با اینکه رنگ سیاه در میان اهل هندو مورد پسند نیست، اما در این ایام به نشانه ماتم لباس سیاه را می‌پوشند و زنان با پوشیدن ساری سیاه، لباس خاص و عدم استفاده از لوازم آرایشی سوگواری می‌کنند. پودر مقدس سیندور که بر فرق هر زن متأهل هندوست و بر اساس اعتقادات خاص، تنها با مرگ همسر باید از فرق سر پاک شود در این ایام به وسیله زنان برهمن حسینی از روی فرق سر پاک می‌شود. برهمنان حسینی در ایام ده روز محرم مرثیه خاصی دارند و شش داستان تاریخی مربوط به ریشه‌های خود را روایت می‌کنند. 
جواب:
"برهمنان حسيني" میتواند عنوان مناسب و "برهمنان حسینی گروهی از کاست موهیال برهمین هستند که هم با اسلام و هم با هندوئیسم مرتبط هستند . این گروه در سراسر سند و پنجاب در پاکستان ، ماهاراشترا ، راجستان ، دهلی ، و مناطق دیگر هند و همچنین در عربستان گسترده هستند . به نوشتهٔ « تاریخ موهیال » ، که در سال ۱۹۱۱ منتشر شده‌است ، هم‌زمان با نبرد کربلا حدود ۱۴۰۰ برهمن در عراق حضور داشته‌اند . نظریه‌های متفاوتی در مورد ریشه‌های این گروه وجود دارد . حدود ۱۲۵ خانوار از برهمنان حسینی در پونه سکونت دارند . تعدادی نیز در دهلی مستقر هستند و هر ساله مراسم محرم را برگزار می‌کنند . بیشتر برهمن‌های حسینی تا حدود ۱۹۴۷ در لاهور مستقر بودند و بعد از آن به مناطق دیگر مهاجرت کردند ." میتواند خلاصه ی مناسبی برای این متن باشد