. متن داده‌شده را خلاصه کن

متن: «بیمارستان» یک واژه فارسی است که در دوران ساسانیان و پس از آن در جهان اسلام برای «محل نگهداری بیماران» به کار می‌رفته‌است. در لغت، بیمارستان از واژه پهلوی «بیمار یا ومار» و پسوند مکان «ستان» تشکیل شده‌است که به معنای «محل بیمار» است. این واژه در معنای نخستین خودش در دنیای قبل از اسلام در مورد دانشگاه جندی‌شاپور استفاده می‌شده‌است. سپس واژه بیمارستان در مورد محل نگهداری بیماران در تمامی سرزمین‌های اسلامی به کار گرفته شد. در گذشته به بیمارستان، مریض‌خانه و خسته‌خانه هم گفته می‌شد. در فارسی افغانستان به آن شفاخانه می‌گویند. در منابع قدیم فارسی از واژه‌هایی چون دارالشفا و بیت‌الادویه و محکمه (مکان فعالیت حکیم یا همان طبیب) نیز برای نامگذاری بیمارستان استفاده می‌شده‌است. در زبان‌های غربی، واژه استفاده‌شده برای این مکان، ریشه لاتینی دارد. واژه «hospital» که در زبان انگلیسی برای بیمارستان استفاده می‌شود از ریشه لاتین hospes می‌آید که به معنای فرد غریبه یا خارجی و در واقع مهمان می‌باشد. کلمه لاتین مربوطه به‌طور کنایه به معنای اتاق مهمان، اقامتگاه مهمان یا مهمانسرا می‌باشد. بنابر این hospes در انگلیسی ریشه کلمه host است که برای سهولت تلفظ p آخر آن افتاده است و به معنای مهمان‌نوازی است. معادل این کلمه در فارسی هتل یا مسافرخانه است. شکل یک بیمارستان به شدت از چگونگی دسترسی به آن و مسیرهای رفت و آمد متأثر است؛ بنابراین، در این مورد تصمیم‌گیری شود که یک‌شکل مانند ستون فقرات با شعبات انتخاب شود یا مسیرهای رفت و آمد از یک هسته مرکزی به شکل شعاع‌ها خارج شوند. تنظیم ارتباطاتات عمودی در داخل یک بیمارستان باید طوری طراحی شود که قسمت‌های عملکردی، مراقبت، درمان، تأمین، دسترسی به بیماران ممنوع‌الملاقات، حیاط سرویس به صورت کارامد به هم مرتبط و در دسترس باشند. بیمارستان‌ها بر حسب مأموریت و وسعت آن‌ها به سطح‌بندی‌های مختلفی تقسیم گشته‌اند. اما مهم‌ترین بخش‌ها شامل: داخلی جراحی بخش مراقبت‌های ویژه اورژانس آزمایشگاه رادیولوژی (شامل سی‌تی‌اسکن، ام‌آرآی، پرتونگاری، سونوگرافی و…) دیالیز ccu-icu زنان فیزیوتراپی (این نام استاندارد بین‌المللی است که در ایران گاهی از نام‌هایی دیگر مانند توان‌بخشی یا طب فیزیکی به صورت غیر علمی استفاده می‌گردد). اطفال عفونی سوختگی روانی اتاق عمل بخش استریل c. s. r و … به …
خلاصه:
بیمارستان یا در فارسی افغانستان شفاخانه نهادی است برای تیمارداری و درمان بیماران.بیمارستان معمولا یک ساختمان بزرگ یا چادر بزرگ است که در آن ، انجام مراقبت و درمان از سوی پزشکان ، جراحان ، پرستاران ، بهیاران ، کارشناسان بیهوشی (هوشبری) و اتاق عمل ، متخصصان و دیگر افراد انجام می‌گیرد . معمولا بیمارستان از نظر بزرگی فضا ، تعداد کارکنان ، انواع خدمات و تنوع رشته‌های درمانی ، وسیع‌تر از درمانگاه یا ساختمان پزشکان است .