متناسب با متن زیر، یک عنوان انتخاب کرده و آن را خلاصه کنید

متن: سقراط با این باور که مأموریتی الهی دارد تا مردم را از خواب غفلت بیدار کند، راهی دشوار را در پیش می‌گیرد و شیوه‌ای برمی‌گزیند که به شیوه سقراطی در تاریخ شهره است. او برای انجام دادن این مأموریت، دو کار می‌کند: نخست کوشش در جهت آگاه کردن مردم به ناآگاهی خویش و دیگری تلاش در جهت معرفت‌زایی در آنان. روش نخست سقراط همان است که به طنز سقراطی (به انگلیسی: socratic irony) شناخته شده‌است. البته این طنز، به قصد سرگرمی یا تحقیر مخاطب نیست؛ هدفی فراتر دارد و در پی بیدار ساختن و به حرکت درآوردن مخاطب یا شخص ثالثی است که در جمع حضور دارد. او با پیش گرفتن روش پرسش و پاسخ یا دیالکتیک می‌کوشد تا پر مدعایی و جهل مدعیان را عیان سازد. کار دیگر سقراط آن است که دیگران را به تأمل و دانش‌آفرینی برانگیزد. وی به مخاطبان خود می‌گوید که مادرش، فاینارته، ماما بود و فرزندان آتن را به دنیا می‌آورد. او نیز پیشه مامایی را از مادر به ارث برده و در پی زایاندن مردمان است. اما آنچه وی به دنیا می‌آورد، نوزادان معمولی نیستند، بلکه حاصل اندیشه و فرزندان معنوی ذهنی افراد است. سقراط با این باور، شبانه‌روز در زمستان و تابستان، در سراسر آتن پرسه می‌زد و با لباسی ساده که در همه فصول سال یکسان بود و با پای برهنه، در پی این و آن می‌افتاد و تقریبا کسی از گزند نیش او در امان نبود. در سیاست امروز، خرمگس کسی است که به‌طور مداوم مردم را علیه قدرت، شرایط امور و افکار مرسوم بشوراند. به عنوان مثال، موریس کلین نوشته‌است: پروفسور دانشگاه آکسفورد، بنت فلوبییرگ، درباره علم خرمگس اجتماعی سخن رانده و بر نقش کلیدی آن برای علوم اجتماعی تأکید کرده‌است که می‌تواند بکارگیری نادرست قدرت و قربانی و گناهکار را نمایان سازد. این کلمه ممکن است به گونه‌ای تحقیرآمیز بیان شود اما در همان حال به عنوان عملی شرافتمندانه و وظیفه‌ای اجتماعی نیز شمرده می‌شود. در کتاب ارمیا، از قیاسی شبیه به خرمگس برای کنایه‌ای سیاسی استفاده شده‌است: اصطلاح «خرمگس اجتماعی» مورد استفاده بسیاری قرار گرفته‌است. امثال آناتول فرانس با آثاری چون جزیره پنگوئن‌ها، جورج اورول با مزرعه حیوانات و جاناتان سوییفت با سفرهای گالیور، در نقابی انتزاعی، بی‌رحمانه به نقد تک‌تک افراد جوامع فرانسه و بریتانیا، افکار و عقاید حاکم و سلیقه‌ها و تابوهای محدودکننده آزادی در این جوامع پرداختند …
جواب:
"خرمگس اجتماعی" میتواند عنوان مناسب و "خرمگس اجتماعی به شخصی گفته می‌شود که نظریات غالب جامعه و شرایط امور را به چالش بکشد ، پرسش‌های نو بکند به‌طوری که برانگیزاننده و مخصوصا آزاردهنده یا به طریق اولا بسیار آزار دهنده باشد . واژهٔ خرمگس (به زبان یونانی باستان : μύωψ ، mýops) را افلاطون در اثری با نام آپولوژی بکار برد . او در آپولوژی ، سقراط را به خرمگسی تشبیه کرده‌است که اسب کرخت سیاست آتن را آزار می‌دهد . در طول جلسهٔ محاکمهٔ سقراط ، او در دفاع از خود بیان داشت که کشتن چنین خرمگسی آسان است اما نتیجه‌ای که برای تک‌تک افراد به خواب رفتهٔ این اجتماع دارد گران خواهد بود . زیرا او خرده‌گیری بود که مردمان را نیش زده و آنانرا بیدار کرده و به‌سوی راستی می‌شتاباند ." میتواند خلاصه ی مناسبی برای این متن باشد