برداشت کلی شما از مقاله‌ی داده‌شده چیست؟

مقاله: او در سورات هندوستان در خانواده‌ای از موبدان زاده شد. هنگامی‌که سه سالش بود به‌همراه پدرش نوشیروان‌جی دالا به کراچی برده شد. در ۱۵ سالگی به کارآموزی موبدی پرداخت، ولی اندکی پس از آن، به‌دلیل درآمد اندک خانواده‌اش به‌ناچار دست از آموختن کشید. در ۱۸۹۴ او ویراستار مجله گلشن دانش شد. دو سال پس از آن او توانست صاحب‌امتیاز مجله شود، ولی کمی پس از آن بدهی‌های مجله او را ناچار به بستنش کرد. در ۲۰ سالگی او آموزش‌های موبدی را به پایان رساند و نخستین سخنرانیش را در زمینه آتش انجام داد. در سه سال پس از آن او شش کتابچه درزمینه دین مزدیسنا و به زبان گجراتی به چاپ رساند. در ۲۱ سپتامبر ۱۹۰۰ او نخستین سخنرانی عمومیش را در ۲۵ سالگی در یک تور در شبه‌قاره هند به انجام رساند. این سخنرانی‌ها او را در جامعه زرتشتیان هند نام‌آور گرداند. در ۱۹۰۱ او در آموزه‌های پهلوی و اوستایی در مدرسه سر جمشیدجی ججیبوی در بمبئی پذیرفته شد وزیر دید خورشیدجی رستم‌جی کاما استاد زبان‌های ایران باستان دوره پنج‌ساله این آموزشکده را سه ساله به پایان برد. سپس با پشتیبانی جامعه پارسیان هندوستان به آمریکا رفت و در دانشگاه کلمبیا با شاگردی ویلیام جکسون استاد سانسکریت و اوستایی آموزشش را پی گرفت. در آمریکا هرگز جامه فرنگی نپوشید. در سه سال پس از آن زبان‌های ایرانی و سانسکریت را با نگرش به زبان‌شناسی و فلسفه آموخت. در مه ۱۹۰۸ به درجه دکترا رسید. تجربه‌هایش در آمریکا به جهان‌بینی نوینی در او انجامید، دشمنیش با فرهنگ غربی در او جایش را به دوستی داد، پایه دین را اخلاقیات دانشت و بر دین عرفی خرده گرفتن آغازید. همچنین به عرفان گرایید. پس از چاپ نخستین کتابش او با سرپرستی جکسون یک سری سخنرانی‌ها را با عنوان فرهنگ خاور آغازید. در بازگشت به هندوستان او دستور بزرگ ایالت سند وبلوچستان هند شد. در ۱۹۲۱ به همراه همسر و پسرش نریمان به آمریکا بازگشت و کتاب تمدن زرتشتی را به چاپ رساند. در مسیر آمریکا خانواده دالا چند ماهی را در ایران و عراق ماندند و او یک سری سخنرانی‌ها در این کشورها به انجام رساند. سپس او و خانواده‌اش به کراچی رفتند و در بازگشت از شهرهای لندن، پاریس، برلین، وین، میلان، رم و ناپل گذشتند و اثرات جنگی را که سه سال از آن گذشته بود دیدند. پنج هفته در بمبئی ماندند و سپس ژوئیه ۱۹۲۲ به کراچی رسیدند. در ۱۹۲۹ او به آمریکا …
برداشت:
مانک‌جی نوشیروان‌جی دهالا یا دستور انوشیروان دالا (به انگلیسی : maneckji nusserwanji dhalla) (زادهٔ ۲۲ سپتامبر ۱۸۷۵ -مرگ ۲۵ مه ۱۹۵۶ / ۴ خرداد ۱۳۴۴) موبد زرتشتی و پژوهشگر دینی ، زبان‌شناس ، اصلاح‌طلب دینی و از پارسیان هند بود . وی شاگرد ویلیام جکسون بود . او منتقد گروه‌های سنت‌گرا در جامعهٔ پارسیان هندوستان بود . او سرسختانه با بسیاری از آیین‌های سنتی پارسیان ازجمله در دخمه‌گذاری مردگان مخالفت می‌ورزید . او همچنین نسبت به عدم پذیرش نازرتشتی‌زادگان به این آیین ، ازسوی سنتی‌ها موضعی نکوهنده داشت .