این مطلب در وبسایت ویکیپدیا قرار داده‌شده. شما به عنوان یک ناشر، کدام‌یک از متن‌های زیر را به عنوان خلاصه انتخاب می‌کنید؟

مقاله: منشأ این مهره‌ها ناشناخته است، و استفاده از مهره‌ها برای شمارش یک عمل فراگیر در فرهنگ‌های باستان بوده است. در ادبیات چینی پیش از معرفی بودیسم در دوره سلسله هان، هیچ اشاره‌ای به مالاها صورت نگرفته است، و این نشان می‌دهد که این شیوه از هندوستان به چین گسترش‌یافته و ممکن است در آنجا سرچشمه گرفته باشد. هیچ اشاره‌ای به مالا در آگما‌ها یا پالی نیکایاها طورت نگرفته است، که به طور کلی به عنوان قدیمی‌ترین ادبیات بودایی در نظر گرفته می‌شوند، و مشخص نیست که آیا استفاده از آنها از بودایی‌ها یا از برهمن، جین، و یا جامعه مذهبی هندی دیگر سرچشمه گرفته است. مالاها ممکن است در اوایل هنر برهمانی و هندو به عنوان بخشی از لباس خدایان یا نمازگزاران ظاهر شود، اما تمایز آن از گردنبندهای تزئینی یا تزئینات دشوار است. اولین تصویر واضح و روشن از یک مالا نشان می‌دهد که به عنوان ابزاری برای تلاوت استفاده می‌شود، به جای اینکه یک گردنبند یا دکوراسیون باشد، از یک تصویر بدیشتاتوا ساخته‌شده در دوران سلسله شمالی وی در چین در قرن چهارم و ششم در است، این مالا در دست گرفته‌شده استبجای پوشیده شدن. مانترا‌ها به طور معمول صدها یا حتی هزاران بار تکرار می‌شوند. از مالا‌ها استفاده می‌شود تا بتوان به جای تمرکز بر شمارش تکرارهای آنها، روی معنا یا صدای مانترا تمرکز کرد. در بودیسم در ژاپن، دانه‌های تسبیح بودایی به عنوان ازو (مهره‌های شمارشی) یا انجو (مهره‌های اندیشه) شناخته می‌شوند. فرقه‌های مختلف بودایی در ژاپن ازو‌های مختلفی دارند و از آنها به شکلی متفاوت استفاده می‌کنند. به عنوان مثال، بودیسم شینگون، تاندای و نیچیرین بودیسم ممکن است از دانه‌های نماز طولانی‌تر با رشته‌هایی در هر دو انتهای آن استفاده کنند که مشابه آن در سرزمین اصلی آسیا است. در حین انجام خدمات فداکاری، ممکن است این مهره‌ها با هر دو دست به هم زده شود تا یک صدای سنگ زنی نرم ایجاد شود، که به نظر می‌رسد دارای اثر پاک‌کننده است. با این حال، در شین بودیسم، مهره‌های نماز به طور معمول کوتاه‌تر هستند و بر روی هر دو دست‌بسته می‌شوند و در کنار هم قرار ندارند. در سالهای اخیر، دربین افراد غیر دینی متداول شده است که از مهره‌هایی به عنوان لوازم جانبی پوشیده شوند، بدون اینکه مهره‌ها هیچگونه مفهوم مذهبی داشته باشند. از زمان سلسله مینگ، هنگامی‌که مالاها به عنوان لوازم جانبی …

متن اول: جاپامالا یا مالا (سانسکریت: माला؛ mālā، به معنای «گل بند» رشته‌ای از مهره‌های نیایش است که معمولا در هندوئیسم، جینیسم، سیکیسم، بودیسم و شینتو استفاده می‌شود. برای تمرین معنوی که در سانسکریت به جاپا. آنها شبیه سایر اشکال مهره‌های نیایش هستند که در ادیان مختلف جهان مورد استفاده قرار می‌گیرند و بعضی اوقات در انگلیسی به عنوان «رزاری» خوانده می‌شوند. 
متن دوم: جاپ مالا
جواب:
متن اول