مقاله‌ی زیر به همراه خلاصه آن در وب‌سایت ویکیپدیا آمده است. موضوع آن را مشخص کنید

مقاله: به‌طور کلی، بسیاری از ارتباطات را می‌توان به اتصال-محور و غیر اتصالگرا تقسیم کرد. این‌که آیا ارتباطات ارتباطی اتصال-محور است یا بدون اتصال، توسط پروتکل ارتباطات تعریف می‌شود، و نه توسط رابط‌های کاربری برنامه (api). نمونه‌هایی از پروتکل‌های اتصال گرا شامل پروتکل انتقال کنترل شده (tcp) و تبادل ترتیبی بسته‌ها (spx) هستند و نمونه‌هایی از پروتکل‌های بدون اتصال شامل پروتکل استفاده کننده دیتاگرام (udp) , پروتکل ip خام و پروتکل تبادل بسته میان شبکه‌ای (ipx) هستند. برای ارتباطات اتصال-محور، طرفین ارتباطات معمولا نقشهای متفاوتی دارند. یک‌طرف معمولا منتظر اتصالات ورودی است. به این بخش معمولا «سرور» گفته می‌شود. طرف دیگر شروع‌کننده ارتباط است. به این بخش معمولا «مشتری» گفته می‌شود. برای ارتباطات بی‌سیم، معمولا یک‌طرف («سرور») منتظر یک بسته دریافتی است، و طرف دیگر («مشتری») معمولا به عنوان یک فرستنده که یک بسته را به‌صورت غیرمستقیم (هدایت نشده) به «سرور» ارسال می‌کند، شناخته می‌شود می‌شود. برنامه نویسی شبکه به‌طور سنتی لایه‌های مختلف مدل osi / iso را در بر می‌گیرد (بیشتر برنامه نویسی در سطح برنامه متعلق به l ۴ و بالاتر است). جدول زیر شامل نمونه‌هایی از پروتکل‌های محبوب متعلق به لایه‌های مختلف osi / iso و apiهای محبوب برای آنها می‌باشد. 
خلاصه: برنامه نویسی شبکه رایانه‌ای شامل نوشتن برنامه‌های رایانه‌ای است که پردازش‌ها را قادر می‌سازد با یکدیگر در یک شبکه رایانه ارتباط برقرار کنند. 
موضوع:
برنامه‌نویسی شبکه‌های کامپیوتری