. متن داده‌شده را خلاصه کن

متن: سه شهریار، که گاهی اوقات با عنوان سه فرد باعظمت و عالی‌نسب و عظیم‌الشأن هم شناخته می‌شوند، در تاریخ اسطوره‌ای چین به ایزدشاهان یا نیمه خدایانی اطلاق می‌شد که استفاده از قدرت جادویی خویش، موجبات بهبود و توسعه زندگی مردمان خود را فراهم می‌آوردند. اما از آنجا که این شهریاران سرچشمه‌ای سرشار از فضایل و نیکی‌ها بودند، دوران زندگی آن‌ها طولانی بود و فرمانروایی آنان در طی یک دوره صلح درازمدت صورت می‌گرفت. البته در متون تاریخی گوناگون چین، هویت‌های مختلفی به سه شهریار نسبت داده شده‌است. از جمله در کتاب مشهور ثبتیات مورخ بزرگ یا همان شیجی که توسط سیما کیان نوشته شده‌است، در فصلی که بوسیله سیما ژن اضافه شده‌است، عنوان دولت هریک از شهریاران سه‌گانه چنین ثبت شده‌است: پادشاه آسمانی ()؛ پادشاه زمینی ()؛ پادشاه بشر () یا: () در دو منبع چونکیو یوندو شو () و چونکیو یوان مینگ بائو () سه شهریار با عناوین ذیل مشخص شده‌اند: فوهسی () نوگوا () شن نونگ () فوهسی و نوگوآ به ترتیب یک ایزد مرد و یک الهه زن هستند که با یکدیگر زن و شوهر می‌باشند و اجداد نوع بشر پس از بروز سیل ویرانگر به‌شمار می‌آیند. اختراع و تنظیم اولیه هشت نماد یا همان با گوآ (ژیان تیان با گوا،) به فوسی نسبت داده می‌شود. شن نونگ مخترع کشاورزی و همچنین اولین کسی است که به استفاده از گیاهان با اهداف پزشکی اقدام نمود. افسانه ئی چینگ این‌گونه آغاز می‌شود: شانگ شو دو ژوان () و بای هو تونگیی ()، نوگوآ را با سویرن ()، که مخترع آتش به‌شمار می‌آید، جایگزین کرد. همچنین دیو آنگ شیجی () نیز، نوگوآ را با امپراتور زرد () که جد اعلای تمامی افراد دودمان هان به‌شمار می‌آید، جایگزین نمود. پنج خاقان یا پنج امپراتور، پنج تن از زمامداران افسانه‌ای چین باستان بودند که از نظر اخلاقی پادشاهانی حکیم و خردمند و بی‌عیب و نقص محسوب می‌شدند. با توجه به ثبتیات مورخ بزرگ، این پنج امپراتور عبارت بودند از: هوانگ دی یا امپراتور زرد () جوان سیون () امپراتور کو () امپراتور یاو () امپراتور شون () یاو و شون، همراه با یوی بزرگ ()، بنیانگذاران دودمان شیا محسوب می‌شدند و همچنین از آنان با عنوان سه امپراتور نیز نام‌برده می‌شد. این سه پادشاه، بعدها و در تاریخ چین، توسط کانفوسیان‌ها به عنوان الگوهای فرمانروایی و مثال‌ها و نمونه‌های برجسته اخلاقی در نظر گرفته شدند. شانگشو ژو …
خلاصه:
سه شهریار و پنج خاقان یا سه شهریار و پنج امپراتور (به چینی : ؛ به پین یین : sānhuáng wǔdì ؛ به وید جایلز : san-huang wu-ti) ، حاکمان اساطیری و قهرمانان فرهنگی چین در طول دورانی می‌باشند که فاصلهٔ سالهای ۲۸۵۲ پیش از میلاد تا ۲۲۰۵ پیش از میلاد را در بر می‌گیرد . این دوران مصادف با زمان قبل از دوران دودمان شیا می‌باشد . ترجمه دقیق و واقعی کلمهٔ دی یا —به معنای ایزدشاه ، یا پادشاهی که مقام الوهیت نیز دارد ، — دشوار و مسئله دار است ، این کلمه پس از ظهور دوران امپراتوری چین شی هوانگ () اغلب با استفاده از مفهوم مدرن آن ، که تا قبل از این سابقه نداشته ، ترجمه شده‌است .