برداشت کلی شما از مقاله‌ی داده‌شده چیست؟

مقاله: استایوانوف (۱۹۲۶، ص ۱۵۴) ترکهای خراسان را بازمانده مهاجمان ترکی دانسته که در قرن سوم از ترکستان به خراسان حمله کردند. فرای و صاییلی (ص ۳۱۵) تاریخ حضور ترکان در خراسان و ماوراءالنهر را به قبل از ورود اسلام به ایران نسبت داده‌اند. در منابع جغرافیایی قرون اولیه هجری نیز درباره حضور ترکان خلج در مناطقی از خراسان بزرگ مطالبی آمده‌است. به نظر یوهانسون (۱۹۹۸، ص ۳۲۵)، قسمت اعظم ترکهای ایران از اخلاف سلجوقیان‌اند. سلجوقیان از قبایل غز بودند و ترکهای خراسان در اصل بازمانده دسته‌ای از این ترکان غز محسوب می‌شوند. ترک‌های خراسان را پروفسور دورفر از نسل ترکان سلجوقی می‌داند. اگر چه قبل ار سلجوقیان گروهی دیگر از ترکان اغوز در زمان سلطان محمود غزنوی به خراسان کوچ کردند ولی انبوه ترکان با فرزندان سلجوف یعنی طغرل و چاغری به خراسان آمدند. بعدها با آمدن ترکان ایغور همراه مغول‌ها همچنین بعد از قرن ۱۶ میلادی در اثر استیلای ترکمانان با آنان کم و بیش مخلوط شدند. در خراسان به دلیل ورود ترک‌ها در تاریخ‌های مختلف، ایل‌ها و طوایف متعددی وجود دارد. بر اساس منطقه‌ای و شهری به قرار زیر می‌باشد: درگز: شهر درگز: استاجلوها، قرقلوها (قرخلو)، اوزدمیرلوها، ایل اوغلی‌ها، چوله‌ها، زنگانلوها، ساروانلوها، قراگوزلوها، کهرلوها، گرایلی‌ها. روستاها و ولایات: ابیوردلوها (روستای حصار) ,اجرلوها (بخش چاپشلو) ,ارشلوها (درگز و روستای حصار)، اوتانلوها (روستای اوتانلو)، ایمانلوها (دستگرد) بابا خانلوها (چاپشلو) پاپالو (لطف آباد) ,چاپشلوها (بخش چاپشلو)، گندوزلوها (روستای باغباده). کلات: شهر کلات: احمدلوها، تاتارها، جغتائی‌ها، جلایرها، زنگانلوها روستاها و ولایات: ایده لو (روستای ایده لو: ایدلیک) , بوباشی (دربند) , چولائی (زواندرخ)). بجنورد: شهر بجنورد: گرایلی‌ها. روستاها و ولایات: تاتارها (روستای تاتار)، تیمورتاش‌ها (بجنورد-روستای نردین-روستای کسبایر). جوین و جغتای: شهر جغتای و نقاب: جغتائی‌ها، قلیچی‌ها، گرایلی‌ها. سرولایت و نیشابور: شهر چکنه و نیشابور: بیات‌ها، گرایلی‌ها. بام و صفی‌آباد (ارغیان): شهر صفی‌آباد: بغایری‌ها، قلیچی‌ها، گرایلی‌ها. روستاها و ولایات: قراخانلو (روستای الست و السک). قوچان وفاروج وشیروان: گرایلی‌ها. خواف: خلج‌ها، شرقلوها. سرخس: جوانشیرها، قورغلوها. جاجرم و سملقان: گرایلی‌ها. چناران: …
برداشت:
ترک‌های خراسان بخشی از مردمان ترک ساکن خراسان و نواحی همسایه از ترکمنستان که از سرزمین ترکستان و ازبکستان کنونی آمده‌اند تا فراتر از آمودریا هستند که به زبان ترکی خراسانی سخن می‌گویند و پیرو مذهب شیعهٔ دوازده‌امامی هستند . جمعیت این گروه در درون ایران و نواحی همسایه در ترکمنستان و فراتر از آمور دریا با استناد به دانشنامه ایرانیکا در حدود یک میلیون نفر است . همچنین ترکی خراسان نزدیک‌ترین زبان به ترکی قشقایی و ترکی آذربایجانی است . ترک‌های خراسان شامل ترک‌های قوچانی ، فاروجی ، درگزی ، بجنوردی ، بغایری ، شیروانی ، بیات ، سبزواری ، جوینی ، جغتائی ، خوشاب ، کلاتی‌ها ، گرائیلی‌ها ، قلیچی‌ها ، بام و صفی‌آباد ، نردینی‌ها ، رامیانی آزادشهر مینودشت تا بهشر مازندران زاغمرز است .