برداشت کلی شما از مقاله‌ی داده‌شده چیست؟

مقاله: در برخی منابع کتاب احمد در دو مجلد تعریف شده‌است. جلد اول، به گفته مؤلف، در سال ۱۳۰۷ قمری نوشته شد و در سال ۱۳۱۱ قمری در استانبول منتشر شد. این مجلد، مشتمل بر ۱۸ فصل یا ۱۸ صحبت است. جلد دوم به فاصله یک سال از جلد اول، در سال ۱۳۱۲ قمری، به چاپ رسید. هر دو کتاب مصورند و در مجموع از ۲۲ فصل (یا صحبت) تشکیل شده‌اند. در جلد اول مقدمه‌ای از مؤلف و اظهارنظری از ناظم‌الدوله و چند نفر دیگر درباره محسنات کتاب آمده‌است. این کتاب نیز، مانند بسیاری دیگر از آثار طالبوف با هزینه شخصی چاپ‌شده است. پس از انقلاب مشروطه، طالبوف که به سیاست علاقه‌مند شده بود، کتاب دیگری نوشت به نام مسائل‌الحیات، در باب سیاست‌ورزی در جهان و جنگ‌های مدرن. او در این کتاب از مفاهیمی چون حقوق فردی، آزادی و برابری سخن به میان آورده و مختصری درباره دولت‌های مشروطه مثل انگلیس و ژاپن و فرانسه نوشته‌است. برخی این کتاب را جلد سوم کتاب احمد خوانده‌اند. بسیاری این کتاب را متأثر از امیل ژان ژاک روسو می‌دانند خود نویسنده نیز در صحبت هشتم می‌نویسد: «… مؤلف فرانسه که بیشتر مطالب دیباچه این کتابچه را احمد از زبان (امیل) او نقل می‌کند و مرهون طرح کتاب اوست…» و روشن است که منظور از مؤلف فرانسه در اینجا روسو استاما تردیدی نیست که خاستگاه آموزشی طالبوف و روسو تفاوت‌های عمده دارد. یکی از معلمان مدرسه دارالفنون به نام میرزا کاظم خان، پیش از انتشار کتاب احمد، کتاب «صحبت ساده طبیعی و هیئت» نوشته «یکی از نسوان با فضل فرانسه» را به فارسی ترجمه کرد و در روزنامه علمی منتشر کرد. در این ترجمه، نویسنده، نام فرزندان واقعی خود، احمد و محمود را، در داستان آورده و از زبان آنها سؤالاتی مطرح کرده و خود به آنها پاسخ داده است. اما نشریه تعطیل شد و احمد، فرزند واقعی میرزا کاظم خان جوانمرگ شد و به این ترتیب این کتاب هم ناتمام ماند. بعید نیست طالبوف از این ترجمه مطلع بوده باشد. طالبوف، بعد از انتشار این کتاب، در میان ایرانیان درس‌خوانده شهرت قابل توجهی به دست آورد، از دانش‌آموز گرفته تا مردم طبقه متوسط، دولت و مشروطه‌خواهان. پس تعجبی نداشت که آثار او اعتراضاتی را برانگیزد. ناصرالدین‌شاه قاجار او را «کافردین» خواند و معتقد بود که او ایران را تمسخر می‌کند. اما فرزندش مظفرالدین شاه نظر مثبتی به او داشت تا جایی که در سفری به تهران به حضور …
برداشت:
سفینهٔ طالبی ، یا ، کتاب احمد کتابی‌ست نوشتهٔ عبدالرحیم طالبوف ، روشنفکر و نویسندهٔ پیش از مشروطه ، که در سال ۱۳۱۱ و ۱۳۱۲ قمری در استانبول به چاپ رسیده‌است . ساخت کتاب مبتنی بر گفت و شنود است . نویسنده با فرزند خیالی‌اش ، احمد ، دربارهٔ موضوعات علمی ، اجتماعی ، سیاسی و فلسفی گفتگو می‌کنند . کتاب احمد یکی از اولین کتب تربیتی برای نوجوانان در زبان فارسی به حساب می‌آید .