مقاله‌ی زیر به همراه خلاصه آن در وب‌سایت ویکیپدیا آمده است. موضوع آن را مشخص کنید

مقاله: اکثر خانمهای قاعدگی تا حدی احساس علائم قبل از قاعدگی را تجربه می‌کنند، ۲۰ تا ۳۰ ٪ علائم کافی برای تشخیص pms را دارند و ۳ - ۸ ٪ واجد شرایط تشخیص pmdd هستند. در بررسی که در ایران در شهر شیراز صورت گرفت نشان داده شد که ۷ / ۱۹ ٪ از افراد مورد بررسی علائمی از سندروم پیش از قاعدگی داشتند. شایعترین‏ علائم روانی احساس خستگی و ضعف، نوسان خلق، بی‏قراری، احساس غم و اختلال خواب بود. شایعترین علائم بدنی سر درد، درد کمر، آکنه و تکرر ادرار گزارش شد. علائم خلقی pmdd فقط در زنانی که قاعدگی دارند، مشاهده می‌شود. بنابراین، علائم در دوران بارداری و بعد از یائسگی بروز نمی‌کند. سایر اختلالات خلقی به طور معمول در تمام طول زندگی تولید مثل ادامه دارد و مستقل از چرخه قاعدگی یک زن یا فقدان آن است. بیشترین توافق بر سر آنچه که باعث pmdd در حال حاضر می‌شود، افزایش حساسیت به نوسان سطح هورمون‌های خاص (یعنی هورمون‌های تولید مثل)، استرس محیطی و ژنتیک است. استروئیدهای جنسی، استروژن و پروژسترون از نظر عصبی فعال هستند. آنها در مسیرهای سروتونین نقش دارند. سروتونین در کنار استروژن در تنظیم خلقی نقش دارد زنان مبتلا به pmdd معمولا مشاهده می‌کنند که علائم آنها هنگام بارداری ناپدید می‌شوند. اختلال دیسفریک قبل از قاعدگی در درجه اول نوعی اختلال خلقی است که با شروع قاعدگی همراه است. حاملگی، یائسگی و هیسترکتومی‌ها باعث می‌شوند که قاعدگی متوقف شود و از این رو علائم مرتبط با هورمون جنسی نیز متوقف شود. یائسگی یک زن را به یک اختلال خلقی مستعد می‌سازد. توقف دائمی چرخه قاعدگی باعث ایجاد علائم و مشکلات روانشناختی می‌شود که همگی مربوط به کمبود استروژن طبیعی پس از یائسگی است. علائم می‌تواند جسمی یا عاطفی باشد اما علائم خلقی باید برای تشخیص وجود داشته باشد. زنان مبتلا به pmdd ممکن است فکر خودکشی داشته باشند. ssri متداول‌ترین روش درمانی است، زیرا هم علائم جسمی و عاطفی و هم رفتار و عملکرد کلی زنان را بهبود می‌دهد. یکی دیگر از درمانهای تأیید شده توسط fda برای pmdd، پیشگیری از بارداری خوراکی با اتینیل استرادیول و دروسپیرنون (پروژسترون جدید) است. درمان رفتاری شناختی (cbt) برای کاهش علائم قبل از قاعدگی در زنان مبتلا به pms گزارش‌شده است. در مطالعه‌ای در ایران نشان داده شد که آموزش فنون طرح‌واره‌درمانی می‌تواند بر افسردگی، اضطراب و کارکرد …
خلاصه: اختلال ناخوشی پیشاقاعدگی (pmdd) حالتی بسیار شدیدتر از سندرم پیشاقاعدگی (pms) است که به عنوان یک اختلال روانتنی مشابه با افسردگی تک‌قطبی در نظر گرفته می‌شود. بین ۲ تا ۱۰ درصد از زنان، بین دوران بلوغ تا یائسگی، دچار pmdd می‌شوند و از این بابت، تن و روان‌شان به‌طور جدی دچار آشفتگی و ناخوشی می‌شود. این اختلال، نوع شدیدی از سندرم پیشاقاعدگی است که هر ساله میلیون‌ها زن را دچار اختلالاتی در زمینه‌های عاطفی-هیجانی، ذهنی و جسمی می‌کند. زنان مبتلا به pmdd بیشتر در معرض خطر خودکشی هستند، میزان افکار خودکشی ۲ ٫ ۸ برابر بیشتر، سابقه برنامه‌ریزی خودکشی ۴ ٫ ۱۵ برابر و اقدام به خودکشی ۳ ٫ ۳ برابر افراد معمول است. 
موضوع:
اختلال ناخوشی پیش از قاعدگی