مقاله‌ی زیر به همراه خلاصه آن در وب‌سایت ویکیپدیا آمده است. موضوع آن را مشخص کنید

مقاله: در چند صد سال پیش دو زن به عنوان استثناهای تاریخی نمایان هستند. آنها نقش مهمی به عنوان معمار بازی کردند. در فرانسه، کاترین بریسکانت (حدود ۱۴۹۴ - ۱۵۲۶) دارای نفوذ بالایی در ساخت شتو د شناسو در دره لویر و نظارت بر پیشرفت کار بین سال‌های ۱۵۱۳ تا ۱۵۲۱ بود. و در زمانی که شوهرش در جنگ علیه ایتالیا بود تصمیم‌های مهمی معماری می‌گرفت. در بریتانیا مقدار قابل توجهی نشانه بر این است که بانو الیزابث پیلبراهام (۱۶۳۲ - ۱۷۰۵) که کارهای معمار هلندی پیتر پوست و همچنین کارهای پالادیو از ونتو ایتالیا و استادترسیزدنز از آلمان را مطالعه کرده‌بود، معمار عمارت ووتون در باکلینگ همشایر و بسیاری بناهای دیگر بود. همچنین گفته‌شده که او مربی لرد کریستوفر رن یکی از برجسته‌ترین معماران بریتانیا بوده‌است. از آنایی که برای یک زن غیرممکن بود که به معمار بودن اقرار کند، ولبراهام از معماران مرد برای نظارت بر ساخت و ساز استفاده کرد. حدودا در پایان قرن ۱۸، یک زن انگلیسی دیگر به نام مری تاونلی (۱۷۵۳ - ۱۸۳۹) که توسط لرد جایشا رینالدزآموزش دیه بود، طراحی چندین بنا در رامس‌گیت در جنوب شرقی انگلستان را برعهده داشت. از جمله آن‌ها می‌توان به خانه تاونلی که به عنوان الماس معماری شناخته می‌شود، اشاره کرد. حال یکی دیگر از زنان انگلیسی، سوفی‌گری (۱۸۱۴ - ۱۸۷۱)، زن اسقف شهر کیپ، رابرت‌گری، اثبات کرد که دستیار شایسته‌ای است. نه‌تنها به شوهرش در کارهای اداری کمک می‌کرد بلکه مهم‌تر از همه با طراحی حداقل ۳۵ کلیسای انگلیکان در آفریقای جنوبی که در بین سال‌های ۱۸۴۸ تا ۱۸۸۰ در سبک بازیابی گوتیک کامل‌شد، او علاقه زیادی را نشان داد. دختر کالسکه‌ساز کانادایی-فرانسوی، ژوزف پاریسو (۱۸۲۳ - ۱۹۰۲) تنها از اولین معماران زن در آمریکای شمالی نبود، بلکه یک پیشتاز در معماری شمال غرب ابالات متحده نیز بود. در سال ۱۸۵۶، پارسیو به همراه چند دوست راهبه‌اش از مونترآل، به ونکوور واشینگتن مهاجرت کردند. او یازده بیمارستان، هفت آکادمی، پنج مدرسه برای کودکان سرخ‌پوست و دو یتیم‌خانه در مناطق ایالت واشینگتن امروزی، شمال اورگن آیداهو و مونتانا ساخت. لوییس بلانچارد بتونی (۱۸۵۶ - ۱۹۱۳) از واترلو ایالت نیویورک، اولین زن آمریکایی بود که به عنوان یک معمار حرفه‌ای به‌طور رسمی کار می‌کرد. در سال ۱۸۸۱ او دفتر مستقل خود را با مشارکت شوهرش رابرت بتونه در بوفالو باز …
خلاصه: تعداد زنان در معماری، جز تعداد بسیار کمی استثنا، در طول سالیان متمادی بخاطر تحت‌سلطه بودن این رشته توسط مردان کم بوده‌است. تا پایان قرن ۱۹ میلادی زنان عملا هیچ نقشی در این زمینه بازی‌نکردند. در پایان قرن ۱۹ م بعضی مدارس معماری در اروپا (در ابتدا فنلاند) شروع به پذیرفتن زنان در برنامه‌های آموزشیشان کردند. تنها در سال‌های اخیر زنان شروع به رسمیت شدن از هزاره جدید با چند حرکت برجسته شامل دو جایزه پرتیزکر کردند. اما با وجود این‌که ۴۰ ٪ فارغ‌تحصیلان معماری در غرب زن هستند، تنها حدود ۱۲ ٪ برای مجوز کار درس می‌خوانند. 
موضوع:
زنان در معماری