مقاله‌ی زیر به همراه خلاصه آن در وب‌سایت ویکیپدیا آمده است. موضوع آن را مشخص کنید

مقاله: این جدول فهرستی است از کتاب‌های چاپ‌شده نویسنده. بیشتر این نمایشنامه‌ها بارها به نمایش درآمده است. غیر از اولی و هشتمی، همه در مجموعه داستان جاده گردآمده: «موش‌مرده» (۱۳۳۵، کیهان) «مه» (۱۳۳۷) «باران» (۱۳۳۸، اطلاعات جوانان) «جاده» (۱۳۳۹، اطلاعات جوانان) «سوء‌تفاهم» (۱۳۳۹، فردوسی) «کوچه» (۱۳۳۹، سخن) «فانوس» (۱۳۴۱، آرش) «مرثیه» (۱۳۴۲، آرش) «تاووس» (۱۳۴۳) داستان‌های نوجوانی رادی در سال ۱۳۹۷ به صورت کتاب منتشر شد. گفتگوهای مفصل رادی کتاب شده. گفتگوهای کوتاه‌تر اینجا فهرست می‌شود: «گفت‌وگو با اکبر رادی». فردوسی (۷۹۶).۱۳۴۵. «گفت‌وگوی رادی درباره تئاتر». خوشه. ۱۳۴۷. «گفت‌وگوی اکبر رادی و علی‌اصغر ضرابی: باران، گپ و یک فنجان چای». فردوسی (۱۱۱۴).۱۳۵۲. «اکبر رادی: صدایی در خلأ». رستاخیز (۵۱): ۱۸ - ۱۷. ۱۳۵۵. «تئاتر ما زمین نخورده است». کیهان (۱۰۴۸۶): ۱۳. ۱۳۵۷. «جوهر انقلاب یکپارچه عمل می‌کند». آیندگان (۳۲۸۹): ۲۴. ۱۳۵۷. «بنگاه شادمانی و شلاق پهلوی». بازار: ۱۱ - ۱۰ و ۱۳. ۱۳۵۸. «بشنو از نی». فرجاد (۵): ۵۲. ۱۳۷۰. «برگزاری جشنواره تأثیر بسزایی در سیاست‌ها و خط مشی‌های تئاتر کشور دارد». ایران: ۸ و ۱۲. ۱۳۷۹. رادی استاد راهنما یا مشاور رساله‌های چند دانشجو بوده است. علی تاجور در کتابشناسی پایان‌نامه‌های نمایش (۱۳۸۵) نزدیک بیست پایان‌نامه به راهنمایی یا مشاورت رادی را فهرست کرده است. 
خلاصه: این مقاله سیاهه‌ای است از نوشته‌های اکبر رادی (۱۳۸۶ – ۱۳۱۸)، نمایشنامه‌نویس ایرانی قرن چهاردهم هجری خورشیدی، به ترتیب تاریخ نگارش و نیز به تفکیک گونه. رادی از نمایشنامه‌نویسان برجسته روزگارش به‌شمار می‌رود. نوشته‌های او از اواخر دهه ۱۳۳۰ به بعد بعضی از مهم‌ترین نمایشنامه‌های زبان فارسی را در بر می‌گیرد. رادی، همراه بهرام بیضایی، برترین نمایشنامه‌نویس زبان فارسی و، با نویسندگانی چون علی نصیریان و بیژن مفید و غلامحسین ساعدی و اسماعیل خلج و محسن یلفانی، از اندک‌شمار آفرینندگان آثار ماندگار روزگار زرین درام فارسی به شمار می‌رود. با این همه، هیچ‌کدام از نمایشنامه‌هایش در دوران زندگیش جایزه‌ای نبرد و نامش هرگز در دوران زندگی خودش در کتاب‌های درسی مدرسه‌های ایران نیامد. 
موضوع:
کتاب‌شناسی اکبر رادی