. متن داده‌شده را خلاصه کن

متن: پنزر ۴ برگرفته از ایده‌های هاینتس گودریان، نظریه‌پرداز نظامی و ژنرال آلمانی بود. این تانک به منظور حمایت از نیروهای خودی در مقابل توپ‌های ضدتانک و استحکامات دشمن طراحی شد. در حالت ایدئال هر گردان تانک در لشکرهای زرهی آلمانی می‌بایست دارای سه گروهان متوسط پنزر ۳ و یک گروهان سنگین پنزر ۴ می‌بود. یازدهم ژانویه سال ۱۹۳۴ ارتش آلمان با تعیین مشخصات، تقاضای ساخت یک «کشنده (tractor) متوسط» را برای تعدادی از شرکت‌های تولید تسلیحات دفاعی ارسال کرد. برای ایفای نقش حمایتی از تانک‌های پنزر ۳ که مجهز به توپ کالیبر ۳۷ میلی‌متری ضد تانک بودند، نمونه جدید می‌بایست دارای یک توپ کوتاه با کالیبر ۷۵ م‌م به عنوان تسلیحات اصلی می‌بود و وزن آن از ۲۴ تن فراتر نمی‌رفت. برای مخفی نگاه‌داشتن هدف اصلی برنامه، کار بر روی این تانک نحت عنوان پوششی «خودرو پشتیبانی» (begleitwagen - bw) انجام گرفت چرا که در آن زمان آلمان همچنان تلاش می‌کرد خود را ملزم به محدودیت‌های اعمال‌شده بر این کشور بر اساس پیمان ورسای نشان دهد. ام‌آان، کروپ و راین‌متال هر کدام پیش‌نمونه‌های خود را طراحی کردند. نهایتا تصمیم بر ادامه فعالیت توسعه بر پیش‌نمونه کروپ گرفته شد. شاسی این تانک در اصل با سیستم تعلیق شش چرخه به صورت همپوشان طراحی‌شده بود اما بنا به درخواست ارتش به سیستم تعلیق فنر پیچشی تغییر یافت تا چرخ‌ها در جهت عمودی از تحرک بالاتری برخوردار باشند و علاوه بر بهبود عملکرد، در جاده یا خارج از آن راحتی بیشتری برای خدمه فراهم آورند. به هر حال با توجه به نیاز فوری به این تانک، هیچ‌یک از این دو حالت عملی نشد بلکه کروپ از سیستم تعلیق ساده‌تر فنر تخت با دو چرخ در بالای زنجیر استفاده کرد. در این طراحی هشت چرخ با دور پلاستیکی در هر طرف تانک قرار گرفته بود. برای این پیش‌نمونه پنج خدمه پیشبینی شده بود. موتور در قسمت عقبی بدنه قرار داشت. جایگاه راننده و بیسیم چی که نقش تیربارچی را نیز داشت، به ترتیب در قسمت چپ و راست بخش جلویی بدنه بود. فرمانده در برجک و زیر دریچه سقف می‌نشست درحالیکه که توپچی در جانب چپ انتهای توپ و بارگذار توپ در طرف راست آن حضور داشت. میل کاردان موتور را در پشت تانک به جعبه‌دنده در جلو که بین راننده و بیسیم‌چی قرار داشت، وصل می‌کرد. برای عدم تلاقی میل کاردان و چرخاننده الکتریکی برجک، برجک ۶۶ ٫ ۵ میلی‌متر از خط مرکزی بدنه به …
خلاصه:
پنزر کمپف واگن (خودروی زرهی رزم) ۴ معروف به پنزر ۴ (آلمانی : panzerkampfwagen iv - panzer iv‎) یک تانک متوسط آلمانی بود که اواخر دهه ۱۹۳۰ میلادی طراحی و به صورت گسترده در جنگ جهانی دوم به کار گرفته شد . عنوان تدارکاتی این تانک در ارتش آلمان sd . kfz.۱۶۱ بود . تانک پنزر ۴ با آمار بیش از ۸۵۰۰ دستگاه بیشترین تانک و دومین خودروی زرهی رزمی آلمانی تولید شده در جنگ جهانی دوم بود . از شاسی پنزر ۴ به عنوان پایه بسیاری دیگر از خودروی‌های زرهی رزمی دیگر همچون زره‌پوش ضد تانک ، ضدهوایی ، توپ خودکششی و غیره نیز استفاده شد .