برداشت کلی شما از مقاله‌ی داده‌شده چیست؟

مقاله: هرودوت، در کتاب «هیستوریای»، در زمینه پرداخت‌های ساتراپ‌های امپراتوری هخامنشی به داریوش، از مردمان تیبارین، ماکروین، موزیکان، و مارد (آمارد) نام برده‌است. به گزارش لوسیوس فلاویوس آریان گزنفون مورخ یونانی زمانی که اسکندر به ولایت هیرکانیا رفت قشون خود را سه قسمت کرد؛ قسمتی که از همه زیاد‌تر بود با خود به زادراکرات برد و قسمت دیگر را با کراتر به مملکت تپوری‌ها (تپوری‌های مابین هیرکانیا تا آمارد) برد و قسمت سوم را به سرداری اری گیوس مامور بود که با بار و بنه و خارجی‌ها حرکت کند. پس از آن اسکندر مناپیس را که در زمان اخس فرار کرده و به دربار فلیپ پناهنده شده بود والی هیرکانیا کرد و فرادات فرمانده تپوری‌ها را به حکومت تپورستان ابقا داشت. اسکندر پس از دست‌یابی به سرزمین آمارد ولایت آمارد را به تپورستان که والی آن فرادات بود ضمیمه کرد. به گزارش ایگور دیاکونوف نواحی شرقی تحت حاکمیت اسکندر که شامل ایران و بخش‌هایی از آسیای میانه و هندوستان بودند و از چهارده ساتراپ نشین تشکیل می‌شدند: پارس پارتاکن کرمان ماد تپوری (به ضمیمه آمارد) پارت هیرکانیا باختر هریوه (به ضمیمه درانگیانا) گدروسیا (به ضمیمه کشور اوریتان) آراخسیا پاروپانیسادان هندوستان این سوی سند هندوستان آن سوی سند یحیی ذکا، در کتاب «کاروند کسروی»، آورده‌است: ایگور دیاکونوف، نام مردم آمارد را «آمرد» یا «آماردوس» می‌آورد، و می‌گوید گستره‌ای کوهستانی در جنوب شرقی ارس و بخش‌های نزدیک سفیدرود، که به‌دست کادوسیان و کاسپیان بوده‌است، فرمانبردار ماد نشده و بخشی از سرزمین آنان نبوده‌اند. ابراهیم پورداوود نوشته‌است: در نبرد گوگمل، در گرداگرد داریوش سوم و همه خانواده و بزرگزادگان هخامنشی او، جنگاوران هندی، کاری، آناپاست (anapast) و آماردی بودند. نیروی جنگندگی آماردها همچنین در نبرد ترموپیل و دیگر نبردها با ساردها یا نیروهای بابلدیده می‌شود. به نوشته کریستوفر برونر، آماردها، تا دوران فرهاد یکم اشکانی، در گستره آمل مازندران می‌زیستند؛ و آن‌که فرهاد یکم، بخشی از این مردم را می‌کوچاند به گستره دربند در قفقاز، و بازماندگان آنان آمیخته می‌شوند با سکایی‌تباران تپور—که از پارته (parthyene) کوچانده شده بودند به بخش‌های میانی جنوب دریای کاسپین (مازندران کنونی) —و مردم مازندران (تپورستان) را تشکیل می‌دهند. 
برداشت:
آمارد ، امارد ، یا مارد (به زبان سکایی : آمارد ، āmārd ؛ به زبان پهلوی : آمویی ، āmui) ، نام یک تبار باستانی آریایی است که به مردمان داهه و سکایی پیوند داده شده است . که در شمال ایران ، به‌ویژه از رودبار تا آمل و در کرانهٔ سفیدرود ، زندگی می‌کرده‌اند . آماردها ، مردمی جنگجو و خودپا بوده‌اند . آماردها ، به گفتهٔ ریچارد فرای ، آملی کورت و کریستوفر برونر ، ایرانی بوده‌اند . ادوین نوریس مردم شناس و زبان شناس بریتانیایی آمارد‌ها را با داهان و سکاها مربوط دانسته و این تیره‌ها را مردمی می‌داند که از یک ریشه و اساس بوده و به زبان‌های شبیه به هم گویش می‌کردند که احتمالا با زبان سکایی متفق بوده است .