برداشت کلی شما از مقاله‌ی داده‌شده چیست؟

مقاله: طبق ماده ۲۴۵ ق. م. ا قذف عبارت است از نسبت دادن زنا یا لواط به شخص دیگر هر چند مرده باشد. در افغانستان نیز قذف مجازات دو سال حبس را در پی دارد. با اینحال با توجه به جامعه به شدت سنتی، مذهبی و زن ستیز افغانستان این شیوه به روشی معمول برای آزار دادن و انزوای زنان تبدیل شده‌است. در سالهای اخیر موارد بسیاری از تهمت قذف مردان به زنان شان به ثبت رسیده‌است که گاهی با حبس بدون محکمه زنان همراه بوده‌است ولی در همه موارد شاکی مرد بوده‌است. زنان در چنین شرایطی اغلب به خاطر شرم ناشی از این تهمت به انزوا روی می‌آورند و کودکانی که نفی نسب می‌شوند نیز به دلیل عدم امکانات تثبیت نسب نمی‌توانند شناسنامه و نفقه به دست بیاورند. تنها در سال ۲۰۱۲ اولین مورد از شکایت یک زن به اتهام قذف در محاکم افغانستان به ثبت رسید که پس از فراز و فرودهای بسیار توانست امکان آزمایش دی ان‌ای را به دست آورده و سرانجام دو سال حبس را برای همسر سابقش که این اتهام را به او وارد کرده بود، به دست بیاورد. او در سال ۲۰۱۷ خاطراتش را تحت نام کتاب قذف (ghadf) منتشر کرد. قذف در زمره حقوق الناس است و «اجرای حد قذف منوط به مطالبه مقذوف است». منظور از مقذوف شنونده دشنام نیست، بلکه کسی است که نسبت ناروا به او داده شده‌است. پس اگر کسی بگوید: پدرت برای تو زنا کرد؛ پدرش را قذف کرده. یا: مادرت زنا کرد؛ مادرش را قذف کرده‌است و همچنین است اگر کسی بگوید: ای شوهر زانیه یا‌ای مادر زانیه یا‌ای برادر زانیه. «قذف در مواردی موجب حد می‌شود که قذف کننده بالغ و عاقل و مختار و دارای قصد باشد و قذف شونده نیز بالغ و عاقل و مسلمان و عفیف باشد». نبود هر یک از این شرایط موجب سقوط حد است. برای آنکه شخصی مرتکب این جرم شود باید عنصر معنوی آن را دارا باشد؛ بنابراین «اگر گوینده معنای الفاظی (مانند دیوث) که برای قذف به کار می‌برد را نداند، چیزی بر او نخواهد بود.». و همچنین بایستی از کلمات روشن و بدون ابهام استفاده شود. اما لازم نیست کسی که قذف می‌شود معنای کلمات را بداند. ماده ۲۵۴ (ق. م. ا مصوب ۹۲) کسی که به قصد نسبت دادن زنا یا لواط به دیگری، الفاظی غیر از زنا یا لواط به کار ببرد که صریح در انتساب زنا یا لواط به افرادی قبیل همسر، پدر، مادر، خواهر یا برادر مخاطب باشد، نسبت به کسی که زنا یا لواط را به او نسبت داده است، محکوم به حد قذف و درباره مخاطب اگر به علت این …
برداشت:
قذف نوعی دشنام و به معنای متهم کردن شخصی به زنا یا لواط است و در فقه اسلامی و حقوق کیفری ایران جرم دانسته می‌شود . فقهای شیعه به‌طور اجماع بر اساس آیه ۴ سوره نور قذف‌کننده را مستحق مجازات ، به میزان هشتاد ضربه شلاق دانسته‌اند آنان شرایط قذف را در « کتاب حدود » مقرر کرده‌اند ، قانون مجازات اسلامی ایران نیز به پیروی از آن و با ترجمه عبارات کتب فقهی مواد ۲۴۵ تا ۲۶۱ خود را (کتاب دوم حدود ، بخش دوم جرائم موجب حد ، فصل چهارم قذف) به این موضوع اختصاص داده‌است .