این مطلب در وبسایت ویکیپدیا قرار داده‌شده. شما به عنوان یک ناشر، کدام‌یک از متن‌های زیر را به عنوان خلاصه انتخاب می‌کنید؟

مقاله: پارسیافارس (اسم خاص) منطقه  وسیعی است که قسمتی از جنوب و جنوب غربی کشور ایران را فرا گرفته و تقریبا از یازده قرن پیش از میلاد مسیح محل سکنای رشیدترین طوایف آریایی، بنام پارس بوده و به همین مناسبت به پارس موسوم گردیده‌است. یادگار دوران عظمت و افتخار و آثار تمدن سه هزار سال در این سرزمین با شکوه و جلال خاصی پایدار است و هر بیننده‌ای را در برابر خود به تعظیم وامی‌دارد. خرابه‌های پاسارگاد، استخر، تخت جمشید، تخت طاوس، نقش رستم، آثار فهلیان از دوره  هخامنشی و خرابه‌های دارابگرد، سیراف، شاپور، شهرچور و آثار جزیره بحرین از دوره ساسانیان، مسجد جامع عتیق شیراز مربوط به دوره صفاریان، بند امیر و مدرسه  خان شیراز از ساخته‌های عضدالدوله دیلمی و ابنیه  دیگر در حوالی شیراز از اتابکان فارس، بازار مسجد وکیل و موزه  پارس و ده‌ها بنای دیگر از کریم‌خان زند، آرامگاه حافظ و بناهای بزرگ دیگر از دوران رضاشاه است. بعد از تسلط عرب‌ها بر ایران نام کلمه پارس به فارس ترجمه شد و نام این استان در کتب قدیم فارسستان نیز گفته‌اند. کلمه فارس و پارس به سراسر خاک ایران نیز اطلاق شده‌است. صورتی از این کلمه را که در زبان انگلیسی از اصل یونانی گرفته‌اند در زبان مذکور به جای لغت ایران به کار می‌برند و چون این صورت یعنی پرشیا (به انگلیسی: persia) در زمان رضاشاه پهلوی در ایران نیز بکار می‌رفت دستوری در منع استعمال این واژه صادر شد و مقرر گردید درکتاب‌ها و نوشته‌های ایرانی همه‌جا واژه  ایران برای نامیدن این کشور به کار رود. منابع یونانی قبیله‌های پارسی را به ده طایفه شهرنشین و بدوی تقسیم می‌کند که اسامی آن به این شرح است. پاسارگادیان، مرفیان، ماسپیان، پانتالیان، دروسیان، گرمانیان وچادرنشین هارا با این اسامی اشاره کرده است. دائی‌ها، مردها، دروپیک‌ها، ساگارتی‌ها در پارسی باستان (کتیبه‌های هخامنشی) پارسه نام یکی از اقوام ایرانی‌تبار مقیم جنوب ایران است که مقر ایشان را نیز پارس نامیده‌اند. از قوم پارس دو خاندان بزرگ، به شاهنشاهی رسیده‌اند: معرب آن فارس است. دانشمندان زبان پارسی باستان را خویشاوند زبان سقلابیان بالت می‌دانند و این امر موجب این فرضیه شده که اجداد ایرانیان در جوار سقلابیان می‌زیسته‌اند و استهای امروزی را واسطه  بین قوم پارس و سقلابیان می‌دانند. در نیمه  اول از هزاره  اول ق. م. سه قدرت بزرگ در نواحی …

متن اول: سرزمین پارس
متن دوم: پارس دارای دو معنی و مفهوم گوناگون است. پارس یکی در معنی نام قوم و ایالتی در جنوب مرکزی ایران و کرانه خلیج‌فارس بوده‌است، و دیگری با کاربرد گسترده‌تری نام اقوام و ملت‌های دشت و بلندی‌های ایران و شامل مرزهای امپراتوری پارس می‌شود و برابر با نام ایران است. در شاهنامه بیشتر از ۷۲۰ بار نام ایران و ۳۵۰ بار نیز نام ایرانی و ایرانیان بکار رفته اما در دنیای غرب، در رم و یونان قدیم به جای ایران نام پرسیس را به کار می‌بردند در حالی که پارس از نظر جغرافیایی تنها یک ایالت ایران بوده‌است و در جغرافیای دوره اسلامی نیز به منطقه جنوب ایران گفته می‌شده‌است. امپراتوری هخامنشی بر یکجانشینی این قوم تأثیر زیادی گذاشت.
جواب:
متن دوم