برداشت کلی شما از مقاله‌ی داده‌شده چیست؟

مقاله: رافی، در ۵ سپتامبر ۱۸۳۵ (۱۲۱۴ خ)، در روستای پایاجوک (pʿayaǰūk)، از توابع سلماس، متولد شد. پدرش از تجار معروف و شناخته شده زمان خود بود و خانواده آن‌ها به مهمان‌نوازی معروف بودند. به همین دلیل، خانه آن‌ها همواره محل رفت‌وآمد اشخاص مختلفی از جاهای دور و نزدیک بود. برخی از این مهمان‌ها وقایع و داستان‌های جالبی تعریف می‌کردند که رافی کوچک با علاقه و دقت بسیار به آن‌ها گوش می‌داد و به خاطر می‌سپرد. رافی تحصیلات ابتدایی را در زادگاهش فرا گرفت و سپس برای ادامه تحصیل، رهسپار شهر تفلیس شد. در ابتدا، در «مدرسه خصوصی کاراپت بلاخیانتسی» و سپس، در «کالج روسی»، ادامه تحصیل داد. در سال ۱۸۵۶ م (۱۲۳۵ خ) به رافی خبر رسید که اوضاع مالی خانوادهاش به شدت رو به وخامت است و او باید برای اداره امور خانواده به روستای محل تولدش بازگردد. به این ترتیب، رافی، نویسنده بزرگ آینده، با تمام علاقه و آرزو، موفق به کسب تحصیلات عالی نشد. زندگی در تفلیس و آشنایی با جامعه روشنفکر آن تأثیری شگرف بر افکار جستجوگر رافی جوان و احساساتی گذاشت. به خصوص اینکه او دریافته بود ملت‌های قفقاز نوعی نوزایی را تجربه کرده و مراحلی از آن را پشت سر گذاشته‌اند و رافی فکر می‌کرد که با سعی و تلاش بسیار می‌تواند روشنفکری و روشنگری را در ایران نیز معرفی کند و مورد توجه مردم قرار دهد. او معتقد بود هر گونه نوآوری را باید با تحقیق در زندگی ملتها شروع کرد و هر روشنفکر نوگرایی باید رنج‌ها و مرارت‌های مردم را بشناسد. در پی این اعتقاد او، برای شناخت بیشتر هموطنان گرفتار در یوغ بندگی و اسارت دشمنان، شروع به سفر به نقاط مختلف ارمنستان غربی کرد. در این سفرها اطلاعات گرانبها و دقیقی از اوضاع جغرافیایی و طرز زندگی مردم و آداب و رسوم آن‌ها جمع‌آوری کرد که بعدها گنجینه‌ای ارزشمند برای آثار ادبی او شد. اوضاع مالی خانواده ملیک-هاکوپیان اجازه نداد تا رافی به تحقیق و تکاپوی بیشتر بپردازد به خصوص اینکه پدرش نیز فوت کرد و او می‌بایست برای اداره خانواده پرجمعیت خود کار و حرف‌های را برمی گزید. رافی دریافت که در این شرایط سخت و دشوار فقط باید به ادبیات پناه برد و تنها به کمک ادبیات خواهد توانست هم زندگی خانواده را سر و سامان دهد و هم به خواست قلبی خود عمل کند و رنج و مرارت‌های هموطنانش را به گوش جهانیان برساند. رافی مدتی در ایران به کار معلمی …
برداشت:
هاکوپ ملیک-هاکوپیان (ارمنی : յակոբ մելիք-յակոբեան‎ (classical) ; հակոբ մելիք-հակոբյան (reformed) ) با نام ادبی رافی (ارمنی : րաֆֆի‎) ; (زاده ۵ سپتامبر ۱۸۳۵ - درگذشته ۲۵ آوریل ۱۸۸۸) رمان‌نویس و داستانسرای بزرگ ارمنی است . رافی را پدر رمان تاریخی ارمنی دانسته‌اند . نام اصلی وی هاکوپ ملیک-هاکوپیان (به ارمنی : յակոբ մելիք-յակոբեան) و رافی لقب و تخلص اوست . در منابعی که به گویش ارمنی باختری نوشته می‌شوند نام او را گاه به‌صورت هاگوپ هاگوپیان هم می‌نویسند . شکوفایی نویسندگی او در تفلیس بود و در آنجا به مکتب نویسندگی مجلهٔ « مشاک » پیوست .