برداشت کلی شما از مقاله‌ی داده‌شده چیست؟

مقاله: معانی مختلفی برای واژه تایپوگرافی در لغت‌نامه می‌توانید پیدا کنید. چند تای آن‌ها را در زیر می‌بینید: تایپوگرافی، وجه تسمیه ارتباط غیرکلامی حروف و فرم و فضای است که می‌توان به آن معنی بخشید. تایپوگرافی، از دو کلمه تایپ و گرافی تشکیل‌شده است (نوشتاری و شکلی) که معانی و مستتر در حروف را با این شیوه بیان می‌کند. تایپوگرافی عبارت است جابجایی حروف و خوانش آن و میل به رسیدن به هویت بیشتر از سطر نویسی عمومی یک متن. تایپوگرافی «زبان بصری حروف» است؛ هنر نوشتن یا جملات که امروزه یکی از ارکان مهم رشته گرافیک (ارتباط بصری) بوده و تاثیر زیادی در ارتباط معنی‌شناسی مخاطبان دارد. اما به صورت جامع‌تر می‌توان گفت تایپوگرافی هنری است که در آن طراح می‌کوشد با تغییر عناصر متن، مثل اندازه، فاصله حروف، شکل حروف، فاصله خطوط، پاراگراف بندی و مواردی از این دست زبان بصری برای تایپ به وجود آورد. تایپوگرافی در طیف گسترده‌ای از امور هنری، مثل ساخت تیتراژ فیلم، طراحی گرافیک، طراحی کتاب‌های کمیک، طراحی مالتی مدیا و… کاربرد دارد. تایپوگرافی با خطاطی و دست‌نویس تفاوت دارد، هر چند طراح تایپ می‌تواند از خط و دست‌نویس نیز برای تایپوگرافی بهره ببرد. ورود تایپوگرافی مربوط به دهه‌های اخیر نبوده و اولین اثر تولیدی پوستر در آن به پوستر جشن هنر شیراز می‌باشد که توسط «قباد شیوا» صورت گرفت. در دو دهه اخر «۸۰ و ۹۰ خورشیدی» به یک اجماع مشخص در فرم و محتوا رسیده و هنرمندان و عموم مردم با این شیوه «تایپوگرافی» بیشتر آشنا شده‌اند. ایران پیشینه‌ای قوی و کهن در زمینه کار با خط «کالیوگرافی» دارد. هنرمندان ایرانی در طی صدها سال تاریخ خوشنویسی نشان داده‌اند که خط و حروف را می‌شناسند و می‌دانند که چطور باید آن را زیبا و خوش به کار بگیرند. تایپوگرافی ایرانی نوع بینش حروف‌نگاری بر پایه پیشینه‌های عمیق خوشنویسی ایرانی و ورود مکاتب نوگرایی بوده است. تایپوگرافی ایرانی با اسامی چون «رضا عاببدینی، فرهاد فزونی و پیشکسوتانی چون قباد شیوا» گره خورده است. کمتر کسی را می‌توان یافت که در حیطهطراحی گرافیک مشغول به کار باشد و از تأثیر تایپوگرافی در رفتار و فرهنگ طراحی در ایران بی‌خبر باشد. رابطه تایپ و تصویر در ده سال اخیر همواره جز بحث‌های مهم بوده‌است. عده‌ای دست به تخریب حروف زده و عده‌ای سعی در تکنیک شناسی شخصی نموده‌اند. دوسالانه …
برداشت:
تایپوگرافی یا نویسه‌نگاری هنر و فن حروف‌چینی (حروف‌نگاری) برای نمایش زبان است . هنر چیدمان حروف برای زبان تصویری.تقویت ویژگی بصری حروف و نزدیک کردن نوشتار به وجه تصویری.چینش حروف شامل حالت قلم ، پوینت ، مقدمه (فاصلهٔ خط) می‌شود . امروزه کار چاپ پوسترها و تبلیغات را تایپوگرافی‌ها انجام می‌دهند .