. متن داده‌شده را خلاصه کن

متن: گربه ایرانی در سطح جهانی با نام persian cat (یا نام‌های برابر آن در دیگر زبان‌ها) شناخته شده‌است. زادگاه اصلی این گربه شهر خرمدره در استان زنجان و در محله قوبا است این نام اشاره به نام تاریخی ایران در زبان‌های خارجی (persia و خرم کت و خرمدره پیشیک و نظایر آن) دارد. همچنین در انگلستان این گربه مو بلند یا موبلند ایرانی نامیده می‌شود. تصاویر گربه‌های ایرانی در بسیاری از فیلم‌ها، کتاب‌های علمی و تاریخی، نقاشی‌ها، عکس‌ها و حتی تمبرهای باخترزمین دیده می‌شود.. تمبرهای پستی فراوانی در کشورهای مختلف مثل روسیه، مجارستان، کنگو، جمهوری آذربایجان، جمهوری چک با تصویر گربه‌های ایرانی به چاپ رسیده‌است. آرم موزه الماس در آمستردام هم یک گربه ایرانی سپید است که تاجی از الماس بر سر گذاشته‌است. در بریتانیا اما روند محبوبیت گربه ایرانی به مرور پایین آمده و از رتبه نخست در سال ۱۹۸۸ به رتبه پنجم در سال ۲۰۰۸ رسیده‌است. این داده‌ها البته مربوط به گربه‌های ثبت‌شده و شناسنامه‌دار هستند. در ایران کمتر کسی از شهرت جهانی گربه‌های ایرانی با خبر است. حتی عبارت persian cats در هیچ‌یک از کتاب‌های درس زبان انگلیسی مدارس دیده نمی‌شود و این عبارت که در فرهنگ و دانشنامه‌های جهان ثبت‌شده، در داخل ایران برای بسیاری ناآشنا است. هیچ گربه وحشی مو بلندی وجود ندارد و به‌گونه‌ای ویژه، این یک جهش ژنتیکی در گربه‌های اهلی معمولی است که تحت تأثیر آب و هوای سرد ایران در نسل‌های بعد پایدار شده‌است. در گذشته تصور می‌شد این گربه از نسل گربه‌های وحشی آفریقایی باشد اما این نظریه امروزه رد شده‌است. البته ظاهر کنونی این گربه حاصل صدها سال نژاد پروری اروپاییان است. در واقع نسل کنونی این گربه‌ها بسیار زیباتر از نسل گذشته آنهاست. یک گربه ایرانی اصیل موهایی پر پشت دارد. دارای پاهایی کوتاه یک سر بزرگ و پهن همراه با گوش‌ها و چشم‌هایی جدا و دور از هم و یک دهان کوچک است. چشم‌های آن‌ها بسیار حساس است. عمر این گربه حدود ۱۰ سال است، اما در شرایط خوب تا ۱۹ سال هم می‌رسد. رنگ چشمانشان آبی یا نارنجی یا دو رنگ است، در گربه‌های کاملا سفید با چشمان آبی (معروف به آلبینو یا زال) امکان ناشنوایی بیشتر از دیگر آن‌ها وجود دارد. پیشینه گربه ایرانی در حقیقت تاریخچه همه نژادهای مو بلند است، زیرا تقریبا با اطمینان می‌توان گفت که تمام گونه‌های مو بلند از نژادهای …
خلاصه:
گربهٔ ایرانی یا گربهٔ پارسی یکی از کهن‌ترین و مشهورترین و بهترین نژادهای گربه است . نخستین اشاره مستند به گربهٔ ایرانی مربوط به نامه‌ای از پیترو دلاواله ، جهانگرد ایتالیایی است که در ۲۰ ژوئن ۱۶۲۰ در اصفهان نوشته شده‌است . این گربه‌ها از حدود سدهٔ ۱۶ میلادی به اروپا وارد شدند و امروزه به‌عنوان حیوان خانگی لوکسی نگهداری می‌شوند . در سال ۲۰۱۵ ، این گربه در فهرست محبوب‌ترین گونه‌ها در آمریکا ، در جایگاه دوم قرار گرفت . جایگاه نخست مربوط به اگزاتیک موکوتاه بود . گربهٔ ایرانی یکی از نمادهای فرهنگی ایران در بین جهانیان است اما در بین مردم معاصر ایران کمتر شناخته شده ولی جزو بهترین گربه‌ها برای نگهداری شناخته شده‌است .