مقاله‌ی زیر به همراه خلاصه آن در وب‌سایت ویکیپدیا آمده است. موضوع آن را مشخص کنید

مقاله: فولادهای تندبر آلیاژهایی هستند که خواص خود را از تنگستن یا مولیبدن و معمولا هر دو بدست می‌آورند. این فولادها جزو سیستم آلیاژی چند-جزئی آهن-کربن-x هستند که در آن x نشانگر یکی از عناصر کروم، تنگستن، مولیبدن، وانادیوم یا کبالت است. معمولا درصد عنصر x بیشتر از ۷ ٪ به همراه بیش از ۰ ٫ ۶ ٪ کربن است. این درصدها به تنهایی باعث افزایش سختی فولادها نشده و برای تبدیل به فولاد تندبر واقعی نیاز به عملیات حرارتی دما بالا دارند. در سیستم واحد نامگذاری (uns)، گریدهای نوع تنگستنی (برای مثال t ۱ و t ۱۵) به صورت سری t ۱۲۰ xx نامگذاری می‌شوند، در حالیکه گریدهای نوع مولیبدنی (برای مثال m ۲ و m ۴۸) به صورت سری t ۱۱۳ xx نامگذاری می‌شوند. در استاندارد astm هفت نوع گرید تنگستنی و ۱۷ نوع گرید مولیبدنی به رسمیت شناخته شده‌است. افزودن مجموع حدود ۱۰ ٪ تنگستن و مولیبدن راندمان سختی و استحکام فولادهای تندبر را بیشینه کرده و کمک می‌کند که این فولادها در دماهای بالا این خواص را حفظ کنند. اولین فولاد تندبر ساخته‌شده می‌باشد که در سال ۱۹۰۳ اختراع شد و حاوی ۱۴ ٪ تنگستن بود. این فولاد امروزه با فولاد m ۲ جایگزین شده‌است. فولاد m ۱ خواص استحکام در دمای بالای m ۲ را ندارد، اما نسبت به شوک مقاوم‌تر بوده و انعطاف پذیرتر است. فولاد m ۲ فولاد تندبر «استاندارد» صنعت و پرکاربردترین آنها است. این فولاد دارای کاربیدهای کوچک و تقسیم‌شده به صورت منظمی است که باعث شده این فولاد مقاومت به سایش بالایی داشته باشد، اما حساسیت دکربوریزه شدن آن کمی بالاست. سختی این فولاد پس از عملیات حرارتی برابر سختی t ۱ می‌شود، اما مقاومت به خمش آن تا ۴۷۰۰ مگاپاسکال می‌رسد. همچنین استحکام و خواص ترموپپلاستیسیته آن ۵۰ ٪ بیشتر از t ۱ است. از این فولاد برای ساخت ابزارهای زیادی از جمله مته، قلاویز، برقو و… استفاده می‌شود. در استاندارد iso ۴۹۵۷ فولاد ۱ ٫ ۳۳۴۳ معادل فولاد m ۲ می‌باشد. از فولاد m ۷ برای ساخت مته‌های بزرگتر که انعطاف‌پذیری و عمر زیاد نیز از اهمیت بالایی برخوردار است استفاده می‌شود. فولاد m ۵۰ خواص استحکام در دماهای بالای سایر گریدهای hss را ندارد، اما برای دریل‌هایی که شکست مشکل اساسی آنها است و نیاز به انعطاف‌پذیری بیشتری است مورد استفاده قرار می‌گیرد. از این گرید معمولا برای ساخت ساچمه‌های بلبرینگ‌های دما-بالا نیز استفاده می‌شود. افزایش عنصر کبالت …
خلاصه: فولاد تندبر (به انگلیسی: high-speed steel) که در اصطلاح و به اختصار hss خوانده می‌شود، زیر مجموعه‌ای از فولادهای ابزاری است که معمولا جهت ساخت ابزارهای برشی از آن استفاده می‌شود. این فولاد معمولا در ساخت مته و تیغه‌های صفحه اره گردبر کاربرد دارد. طبق تعریف استاندارد astm a ۶۰۰ - ۹۲ a: فولادهای تندبر به دلیل قابلیتشان در ماشینکاری مواد در سرعت‌های نسبتا بالا به این طریق نامگذاری شده‌اند. این فولادها، آلیاژهای پایه آهن پیچیده‌ای از کربن، کروم، مولیبدن یا تنگستن یا هر دو هستند و ممکن است در بعضی موارد درصد بالایی از کبالت نیز داشته باشند. 
موضوع:
فولاد تندبر