برداشت کلی شما از مقاله‌ی داده‌شده چیست؟

مقاله: این منصب برای حل معضل نادر نظام سیاسی روم ایجاد شده بود. معضل این بود که تنها کنسول می‌توانست یک ارتش را رهبری کند، اما تعویض سالانه کنسول‌ها ممکن بود در تداوم و یکپارچگی رهبری نظامی خلل ایجاد کند. اگر طول مدت مجاز کنسولی (دوازده ماه) در اواسط نبرد نظامی به اتمام می‌رسید، آنگاه وی می‌توانست از سوی سنا به عنوان پروکنسول برگزیده شود تا بدین ترتیب فرماندهی نبرد توسط وی ادامه یابد. پوبیلیوس∗ یکی از دو کنسول سال ۳۲۷ ق. م بود. زمانی که در پایان سال، مدت زمان تصدی‌اش به اتمام رسید (منقضی شد) ارتش وی در اواسط محاصره شهر نئاپولیس∗ (ناپل امروزین) بود. مجمع مردم به جای آنکه ریسک تغییر فرماندهی را در چنین لحظه حساسی بپذیرد، رأی داد که وی باید حتی پس از انقضای مدت کنسولی اش، هدایت نبرد را به عنوان پروکنسول ادامه دهد. برای همین پوبیلیوس تبدیل به نخستین پروکنسول روم شد. با توسعه و گسترش در خارج از مرزهای ایتالیا و انضمام قلمروهای خارجی به جمع ایالات رومی، پروکنسول تبدیل به یکی از سه نوع حاکمان محلی روم شد. دو تای دیگر عبارت بودند از پرایتور و پروپرایتور. به لحاظ نظری، پروکنسول‌ها به نیابت از یک کنسول انجام وظیفه می‌کردند؛ اما در عمل، منصب پروکنسولی اغلب همچون تمدید طول مدت مجاز کنسولی نگریسته می‌شد. این تمدید تنها در خارج از دیوارهای شهر روم اعتبار داشت. این منصب در حقیقت نوعی گسترش (تمدید) فرماندهی نظامی یک کنسول بود. در طول دومین جنگ سامنی∗، روم تعداد لژیون‌هایش را افزایش داد. منصب پروپرایتوری هم راه‌اندازی شد. اینان در حقیقت پرایتورهایی بودند که ایمپریوم∗ (اقتدار عالیه نظامی) آنان تمدید شده بود و بدین ترتیب جواز هدایت یک ارتش ذخیره را بدست آوردند. پروپرایتورها اختیار رهبری یک ارتش را داشتند، درحالی‌که پروکنسول‌ها دو ارتش را. در دوران جمهوری دو پروکنسول بودند که سابقه تصدی منصب کنسولی را نداشتند؛ یکی از آنان شیپیونه آفریکانو بود. در طول دومین جنگ کارتاژ (۲۱۸ ق. م تا ۲۰۱ ق. م) شیپیونه آفریکانو داوطلب رهبری دومین لشکرکشی روم علیه کارتاژی‌ها در اسپانیا شد. وی جوانتر از آن بود که کنسول شود، برای همین با رأی مجمع مردمی به عنوان پروکنسول برگزیده شد. با گسترش و وسعت یافتن روم، نیاز به حاکمان ایالتی رو به فزونی گذاشت. ایالات سیسیل در ۲۴۱ ق. م و کورسیکا و ساردینیا در ۲۳۸ ق. م به جمهوری منضم شدند. در …
برداشت:
یک پروکنسول (به انگلیسی : proconsul) (به ایتالیایی : proconsole) یک مأمور دولتی در جمهوری روم بود که به نیابت از یک کنسول در ایالات روم به انجام وظیفه می‌پرداخت . وی معمولا خود سابقا کنسول بود . در جمهوری روم ، فرماندهی نظامی یا به اصطلاح ایمپریوم∗ ، رسما و قانونا توسط یک کنسول اعمال می‌شد . هر ساله دو کنسول و تنها برای بازه زمانی یکساله منصوب می‌شدند . آنان نمی‌توانستند دوبار متوالی به عنوان کنسول خدمت کنند . اگر یک جبهه نظامی در پایان سال خدمت یک کنسول هنوز در جریان می‌بود ، آن کنسول با انقضای مدت خدمتش (با پایان یافتن سال) ممکن بود از سوی سنا به عنوان پروکنسول برگزیده شود .