برداشت کلی شما از مقاله‌ی داده‌شده چیست؟

مقاله: سن شروع بیماری معمولا بین ۳ تا ۵ سالگی است، گرچه گاهی ممکن است در سنین کمتر یا بیشتری شروع شود. این بیماری شباهت‌های زیادی با «سندرم وست» (اسپاسم نوزادی) دارد؛ تا آن حد که به‌نظر می‌رسد ارتباطی مابین این دو موجود باشد. تشنج‌ها به‌طور روزانه و در چندین نوبت رخ می‌دهند. این تشنج‌ها از انواع مختلفی هستند که شایع‌ترین نوع، «تشنج تونیک» است که در بیشتر از ۹۰ ٪ مواقع، شبانه است. دومین نوع شایع تشنج‌ها، «تشنج میوکلونیک» است که بیشتر هنگام خستگی شدید رخ می‌دهد. تشنج‌های شایع دیگر، «ابسنس آتیپیک»، «کمپلکس پارشیال»، «موضعی» و «تونیک-کلونیک» است. حدود نیمی از مبتلایان، به بحران صرعی از نوع غیرتشنجی دچار خواهند شد که مشخصه‌اش سرگیجه، بی‌تفاوتی و عدم توجه و پاسخ به محرک خارجی است. تشنج‌ها ممکن است باعث غش‌کردن ناگهانی (و یا اسپاسم در اپیزودهای تونیک، کلونیک و میوکلونیک) و / یا از دست دادن تعادل شوند و به‌همین دلیل، این بیماران معمولا کلاه‌های ایمنی بر سر می‌گذارند تا بر اثر زمین خوردن، آسیب مغزی نبینند. علاوه بر این، کودکان مبتلا به این سندرم از رشد و تکامل آهسته یا حتی متوقف‌شده ذهنی-حرکتی و همچنین اختلالات رفتاری رنج می‌برند. در فواصل بین تشنج‌ها، در نوار مغزی این کودکان نمای «امواج آهسته سوزنی (نوک‌تیز)» دیده می‌شود. در ایجاد این سندرم، تنها یک علت واحد وجود ندارد: در ۲۰ ٪ مبتلایان، سندرم لنوکس-گستو به دنبال «سندرم وست» پدیدار می‌شود. این کودکان در سابقه قبلی خود، اسپاسم‌های نوزادی یا تشنج‌های موضعی یا فراگیر داشته‌اند. شایع‌ترین نوع سندرم لنوکس-گستو (۷۰ – ۷۸ ٪ موارد)، دلایل ثانویه دارد؛ یعنی می‌توان یک علت زمینه‌ای برای آن پیدا کرد. این علل زمینه‌ای شامل انسفالوپاتی یا سایر بیماری‌ها و اختلالات تکاملی و رشد هستند. دلایل شایع، شامل توبروز اسکلروزیس، بیماری‌های متابولیک مادرزادی، بیماری‌های التهابی مغز همچون آنسفالیت، مننژیت، توکسوپلاسموز، آسیب‌های هیپوکسی-ایسکمی و سایر آسیب‌های مشابه مغزی و ضایعات لوب پیشانی است. در اینگونه مبتلایان، پیش‌آگهی بیماری، بدتر از آنهایی است که هیچ علتی برای بیماری‌شان پیدا نشده‌است. پیشرفت‌های علم ژنتیک در سال‌های اخیر سبب شد تا متخصصان دریابند جهش در ژن‌هایی همچون chd ۲، gabrb ۳، alg ۱۳ و nav ۱ ٫ ۲ در بروز این سندرم مؤثرند …. 
برداشت:
سندرم لنوکس-گستو (انگلیسی : lennox–gastaut syndrome‎) نوعی صرع است که در دوران کودکی آغاز می‌شود و بیشتر مابین سنین ۲ تا ۶ سالگی خود را نشان می‌دهد .