این مطلب در وبسایت ویکیپدیا قرار داده‌شده. شما به عنوان یک ناشر، کدام‌یک از متن‌های زیر را به عنوان خلاصه انتخاب می‌کنید؟

مقاله: انجمن صفاخانه مکانی در محلۀ جلفا اصفهان (محلۀ ارامنۀ اصفهان) جهت مناظره و گفتگوی ادیان بوده‌است که به همت آقا نجفی اصفهانی و آقا نورالله نجفی اصفهانی در سال ۱۲۸۱ شمسی برابر با جمادی‌الثانی ۱۳۲۰ قمری و ۱۹۰۲ میلادی تأسیس شده‌است. در این مکان مبلغین مسیحی و نمایندگان مسلمانان به بحث و گفتگو می‌پرداختند. این مکان یکی از اولین مراکز گفتگوی ادیان و تمدن‌ها بوده‌است. ابتکار راه‌اندازی مرکزی برای گفتگوی تمدن‌ها در ایران به دوران پهلوی بازمی‌گردد. در آن سال‌ها داریوش شایگان، حسین ضیایی و روژه گارودی با حمایت‌های فرح پهلوی، بنیاد فرهنگی گفتگوی فرهنگ‌ها را پایه گذاشتند. داریوش شایگان بعد از انقلاب نیز از نظریه محمد خاتمی که ایده‌ای مرتبط با نظر او داشت حمایت کرد. در همان دوران، روژه گارودی در سال ۱۹۷۷ کتابی با عنوان «برای یک گفتگوی تمدن‌ها» منتشر کرد. این طرح فراخوانی برای ایجاد زمینة تفاهم ملت‌ها و دارای ویژگی نقد سلطه غرب بر جهان امروز بود. روژه گارودی غرب را عنصری آسیب‌رسان به شریعت و نویددهندۀ نیستی و نابودی می‌داند که در دوره‌ای از حیاتش است که به آرامی به سوی فروپاشی و پرتگاه می‌رود. پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران توسط سید محمد خاتمی، رئیس‌جمهور سابق ایران، به عنوان یک نظریۀ آکادمیک در حوزه روابط بین‌الملل (که شاخه‌ای از علوم سیاسی است) ولی بدون رعایت حقوق معنوی ایدۀ مذکور مطرح شد. او نظریه‌ای با نام گفتگو میان تمدن در واکنشی به نظریه «برخورد تمدن‌ها» ی ساموئل هانتینگتون، که در دهه ۹۰ مطرح‌شده بود، عنوان کرد. (بخش #محتوای نظریه گفتگوی تمدن‌های محمد خاتمی را ببینید) این نظریه نظریات دیگری تشابه اسمی دارد، اما به‌طور مشخص، نظریه‌ای در جواب به و معطوف به این نظریه هانتینگتون است (به عنوان یک آنتی تز). به علاوه یک مشی در سیاسی خارجی و دیپلماسی در دوران خاتمی نیز هست. نظریه برخورد تمدن‌ها از هانتینگتون در سال ۱۹۹۲ در یک سخنرانی مطرح و بعد هم در مقاله‌ای در سال ۱۹۹۳ منتشر شد. این مقاله بسیار مطرح شد و توسط مقاله‌های بعد از او، مورد استناد بسیار قرار گرفت. نظریه هانتیتنتون، خود در جواب کتابی از فرانسیس فوکویاما با نام پایان تاریخ و آخرین انسان بود. هانتینگتون بعدها این نظریه را در کتابی در سال ۱۹۹۶ بسط داد و منتشر کرد. اصطلاح برخورد تمدن‌ها پیش از هانتینگتون مطرح‌شده بوده: در سال ۱۹۴۶ …

متن اول: ایده گفتگوی تمدن‌ها در دو معنا بکار رفته است: یک ایده در معنای عام آن، و یک نظریه در روابط بین‌الملل (در معنای خاص) بکار رفته است. در معنای عام، به عنوان یک «ایده»، بارها توسط افراد مختلف تحت عناوین مشابه مثل گفتگوی فرهنگ‌ها و گفتگوی تمدن‌ها و گفتگوی ادیان، بارها مطرح و پیگیری شده است (بخش تاریخچه را ببینید). در معنای خاص، نظریه‌ای آکادمیک مربوط به حوزه روابط بین‌الملل است، مشخصا مقاله‌ای است در جواب به مقالۀ دیگری از ساموئل هانتینگتون به نام نظریه برخورد تمدن‌ها که در دهه ۸۰ مطرح شده‌است. 
متن دوم: مرکز گفت و گوی تمدنها
جواب:
متن اول