. متن داده‌شده را خلاصه کن

متن: در فلسفه، برآمدگی بیشتر به عنوان یک ادعا در مورد سبب‌شناسی، علت رخدادها، در ویژگی‌های یک سیستم شناخته می‌شود. یک ویژگی برآمده از یک سیستم، در این بحث، یعنی ویژگی که مختص به هیچ‌یک از اجزای سیستم نیست ولی به عنوان ویژگی کل سیستم دیده و شناخته می‌شود. نیکلای هارتمان، از اولین فیلسوفان مدرنی که در مورد برآمدگی نوشته‌است، از آن با عنوان categorial novum به معنای دسته‌بندی جدید نام برده‌است. ایده برآمدگی کمابیش از زمان ارسطو مطرح بوده‌است. جان استورات میل و جولیان هاکسلی دو تن از دانشمندان و فیلسوفانی هستند که در رابطه با این موضوع نوشته‌اند. لغت «برآمدگی» توسط جورج هنری لوئیس به وجود آمد که چنین نوشته بود: جفری گلداشتاین، اقتصاددان، تعریف فعلی برآمدگی را در مجله برآمدگی ارائه کرد. گلداشتاین در ابتدا برآمدگی را: «ظهور بدیع و منسجم ساختارها، الگوها و ویژگی‌ها در طی فرایند خودسازمان‌دهی در سیستم‌های پیچیده» تعریف کرده بود. تعریف گلداشتاین را می‌توان برای توصیف ویژگی‌های این تعریف با جزئیات بیشتر، توضیح داد: پیتر کورنینگ، دانشمند علوم سامانه‌ها، هم اشاره می‌کند که سامانه‌های زیستی نمی‌توانند به قوانین فیزیکی حاکم بر آن‌ها تقلیل یایند (محدود شوند): استفاده از ایده «برآمدگی» به‌طور کلی به دو دیدگاه «برآمدگی ضعیف» و «برآمدگی قوی» تقسیم می‌شود. به لحاظ سامانه‌های فیزیکی، برآمدگی ضعیف به معنای شکلی از برآمدگی است که در آن ویژگی برآمده قابلیت شبیه‌سازی شدن با کامپیوتر را دارد. این برخلاف ایده قدیمی‌تر برآمدگی قوی است که نمی‌توان ویژگی برآمده را با کامپیوتر شبیه‌سازی کرد. برخی ویژگی‌های مشترک بین این دو ایده این هستند که برآمدگی در مورد ویژگی‌های جدیدی است که با رشد کردن سامانه به وجود می‌آیند (تولید می‌شوند)، که می‌گویند آن‌هایی که با اجزایش یا با حالت‌های پیشین مشترک نیستند. همچنین، فرض می‌شود که ویژگی‌ها بیشتر فرارویدادگی هستند تا اینکه متافیزیکی ابتدایی باشند. (bedau ۱۹۹۷) برآمدگی ضعیف، بروز ویژگی‌های جدید در سامانه را نتیجه اندرکنش‌ها در سطح پایه‌ای (عنصری) توصیف می‌کند. هرچند، تصریح می‌شود که ویژگی‌ها را می‌توان با مشاهده سامانه یا شبیه‌سازی مشخص کرد و نیازی به هیچ آنالیز پیشینی است. بدائو اشاره می‌کند که برآمدگی ضعیف یک حلال متافیزیکی جهانی نیست، چراکه برآمدگی ضعیف …
خلاصه:
ظهور یافتگی یا برآمدگی (به انگلیسی : emergence) ، در فلسفه ، نظریه سامانه‌ها ، علم و هنر ، هنگامی رخ می‌دهد که « کل چیزی بزرگتر از جمع اعضا باشد » ، به این معنی که کل سیستم رفتاری از خود بروز می‌دهد که اعضایش آن را ندارند . این رفتارها به علت فعل و انفعالات بین اعضا ، بروز پیدا می‌کنند . ظهور یافتگی نقش کلیدی در نظریه سامانه‌های پیچیده بازی می‌کند . به عنوان نمونه ، پدیدهٔ حیات که در زیست‌شناسی مورد مطالعه قرار می‌گیرد یک خاصیت برآمده از شیمی است ، و پدیدهٔ روانشناسی در حقیقت برآمده از پدیده عصب‌شناسی موجودات زنده است . در فلسفه ، نظریه‌هایی که بر ویژگی‌های برآمده تأکید می‌کنند ، برآمده‌گرایی نامیده می‌شوند .