. متن داده‌شده را خلاصه کن

متن: وقتی در مورد ویژگی درها، پنجره‌ها و سایه بان‌ها صحبت می‌کنیم، ضریب سایه به عنوان یک ویژگی رایج ذکر می‌شود. ضریب سایه مقدار انرژی خورشیدی را که از طریق پنجره‌ها عبور می‌کند اندازه‌گیری می‌کند. ارزش g ضریبی است که معمولا در اروپا برای اندازه‌گیری میزان انرژی خورشید که از شیشه عبور می‌کند استفاده می‌شود، که در بعضی مقالات با عنوان فاکتور خورشیدی (٪) از آن یاد می‌شود (۵۳ ٪= ۰ / ۵۳) به‌طوری‌که ۱ یا ۱۰۰ ٪ نشان‌دهنده بیشترین مقدار انرژی خورشیدی است که از آن می‌گذرد و ۰ یا ۰ ٪ نشان‌دهنده پنجره‌ای بدون هیچگونه انتقال انرژی خورشیدی است. برای تمام اهداف عملکردی به خصوص در کشورهایی مثل هند یا حتی برخی مناطق آسیایی که تابش خورشیدی وسیع و گرما وجود دارد بهتر است که فاکتور خورشیدی بهینه‌سازی شود به این معنا که شیشه‌ها با فاکتورهای خورشیدی بالاتر به گونه‌ای تنظیم شوند که بیشترین مقدار نور خورشید به قسمت‌های داخلی ساختمان وارد شود. از این رو اگر در ادارات مورد استفاده قرار گیرد، به‌طور قطع مصرف برق ناشی از نورپردازی مصنوعی در طول روز وجود نخواهد داشت و از آنجایی که ممکن است این ادارات دارای فضای کاری بزرگ باشند که در طول شب بسته‌اند، ساختمان می‌تواند بازده نور ۱۰۰ ٪و در نتیجه کاهش مصرف انرژی داشته باشد. با این حال برای تمام کشورهای ناحیه جنوبی توصیه می‌شود که ارزش g از ۰ / ۴ یا ۴۰ ٪ تجاوز نکند. ضریب بهره حرارتی خورشیدی (shgo) در ایالات‌متحده استفاده می‌شود و معمولا به انتقال انرژی خورشیدی کل پنجره یا در مربوط می‌باشد و اجزاشامل: شیشه، مصالح به کار رفته در قاب (چوب، آلومینیوم و غیره)، ارسی (در صورت وجود)، میله‌های سبک (در صورت وجود) و پنجره‌های توری دار (در صورت وجود) را مد نظر قرار می‌دهد. shgo ممکن است تنها به عبور انرژی خورشیدی از شیشه مربوط باشد (گاهی به‌طور خاص ضریب دریافت گرمای خورشیدی مرکز شیشه نامیده می‌شود) که در آن صورت مشابه ارزش g است. shgo در ایالات‌متحده به ضریب سایه (sc) برتری یافت. اما در و پنجره‌های قدیمی ممکن است همچنان به ضریب sc خود ارجاع داده شوند. shgo = sc × ۰ / ۸۷ به‌طور تقریبی نشان‌دهنده رابطه بین shgo و scمی باشد. ارزش g وshgo در حد فاصل ۰ تا ۱ قرار می‌گیرند و مقدار پائین‌تر نشان‌دهنده دریافت خورشیدی کمتر است. ارزش‌های ضریب سایه از مجموع مقدار اولیه انتقال خورشیدی (ارزش t) و انتقال …
خلاصه:
بهره خورشیدی (انگلیسی : solar gain‎) ، (که به عنوان بهره حرارتی خورشیدی یا بهره غیر فعال خورشیدی نیز شناخته می‌شود) به افزایش دما در یک فضا ، شیء یا ساختمان اشاره دارد که از تابش خورشیدی حاصل می‌شود . مقدار بهره خورشیدی با تداوم نور خورشید یا به وسیله هر ماده میانجیگری که بتواند تابش را منتقل یا در برابر آن مقاومت کند افزایش می‌یابد . اشیائی که درمعرض نور خورشید قرار می‌گیرند ، طول موج کوتاه نور را جذب می‌کنند و گرما را با طول موج بلندتراشعه فرو سرخ بازتاب می‌دهند ، عبور تابش خورشید از چنین اشیائی باعث افزایش دما می‌شود .