. متن داده‌شده را خلاصه کن

متن: هر زبان برنامه‌نویسی یک مدل اجرایی را مشخص می‌کند، و بسیاری از آنها حداقل بخشی از آن مدل را در یک سیستم زمان اجرا اجرا می‌کنند. یک تعریف احتمالی از عملکرد سیستم زمان اجرا، از جمله دیگر، هرگونه رفتاری که مستقیما به خود برنامه منتسب نشود، نیست. این تعریف، به عنوان بخشی از سیستم زمان اجرا، مواردی از قبیل قرار دادن پارامترها بر روی پشته قبل از فراخوانی عملکرد، رفتار دیسک i / o و اجرای موازی رفتارهای مرتبط را شامل می‌شود. با این تعریف، اساسا هر زبانی یک سیستم زمان اجرا دارد، از جمله زبان‌های کامپایل شده، زبان‌های تفسیر شده و زبان‌های خاص دامنه تعبیه‌شده. حتی api مدل‌های اجرای مستقل مانند مدل pthreads از سیستم اجرا استفاده می‌کند که اجرای رفتار مدل اعدام است. بیشتر مقالات علمی در مورد سیستم‌های زمان اجرا بر جزئیات اجرای سیستم‌های زمان اجرای موازی تمرکز دارند. یک نمونه قابل‌توجه از یک سیستم زمان اجرای موازی، نمونه‌ای از cilk، یک مدل برنامه‌نویسی موازی محبوب است. علاوه بر این، ابزار ساده برنامه زمان اجرا برای ساده‌سازی ایجاد سیستم‌های زمان اجرا موازی ایجاد شده‌است. علاوه بر رفتار مدل اعدام، یک سیستم زمان اجرا ممکن است خدمات پشتیبانی مانند بررسی نوع، اشکال زدایی یا تولید کد و بهینه‌سازی را نیز انجام دهد. سیستم زمان اجرا همچنین دروازه‌ای است که با استفاده از آن یک برنامه در حال اجرا با محیط زمان اجرا تعامل دارد، که شامل نه‌تنها مقادیر حالت است که در هنگام اجرای برنامه قابل‌دسترسی است، بلکه موجودات فعال دیگری نیز هستند که می‌توانند در حین اجرای برنامه مانند درایو دیسک و افراد از طریق کیبورد تعامل داشته باشند.. به عنوان مثال، متغیرهای محیطی ویژگیهای بسیاری از سیستم عاملها و بخشی از محیط زمان اجرا هستند. یک برنامه در حال اجرا می‌تواند از طریق سیستم زمان اجرا به آنها دسترسی پیدا کند. به همین ترتیب، دستگاه‌های سخت‌افزاری مانند درایو دی وی دی موجودی فعال هستند که یک برنامه می‌تواند از طریق یک سیستم زمان اجرا با آنها ارتباط برقرار کند. یک برنامه منحصر به فرد از محیط زمان اجرا (rte) در یک سیستم‌عامل (os) است که فقط rte را اجرا می‌کند، به معنی از بوت شدن سیستم تا زمان پایین آمدن کامل سیستم‌عامل فقط به برنامه (های) اجرا شده در آن rte اختصاص دارد. هر کد دیگری که سعی در اجرای آن دارد یا هرگونه …
خلاصه:
در برنامه‌نویسی رایانه ، یک سیستم زمان اجرا ، همچنین یا نام محیط زمان اجرا از آن یاد می‌شود ، در درجه اول بخش‌هایی از یک مدل اجرا را پیاده‌سازی می‌کند . این نباید با مرحله چرخه زمان اجرای یک برنامه اشتباه گرفته شود ، که در حین آن سیستم زمان اجرا در حال کار است . بیشتر زبانها نوعی سیستم زمان اجرا دارند که محیطی را فراهم می‌کند که برنامه‌ها در آن اجرا شوند . این محیط ممکن است تعدادی از موضوعات از جمله چیدمان حافظه برنامه ، چگونگی دستیابی برنامه به متغیرها ، مکانیسم‌های عبور پارامترها بین رویه‌ها ، رابط با سیستم عامل و موارد دیگر را مورد بررسی قرار دهد .