. متن داده‌شده را خلاصه کن

متن: ۱۹۶۷ لوییز اف لیلویر (۱۹۷۰ شیمی) ۱۹۶۸ هار گوبیند کورانا (۱۹۶۸ فیزیولوژی و پزشکی) , مارشال وارن نایرنبرگ (۱۹۶۸ فیزیولوژی و پزشکی) ۱۹۶۹ مکس دلبروک (۱۹۶۹ فیزیولوژی و پزشکی)، سالوادور لوریا (۱۹۶۹ فیزیولوژی و پزشکی) ۱۹۷۰ آلبر کلود (۱۹۷۴ فیزیولوژی و پزشکی)، جرج امیل پالاده (۱۹۷۴ فیزیولوژی و پزشکی)، کیث آر. امبروز، gary ruvkun ۲۰۱۰ توماس جی. کلی، بروس استیلمن ۲۰۱۱ جفری هال (۲۰۱۷ فیزیولوژی و پزشکی)، مایکل روزبش (۲۰۱۷ فیزیولوژی و پزشکی)، مایکل یانگ (۲۰۱۷ فیزیولوژی و پزشکی) ۲۰۱۲ ریچارد لوسیک، جو اوتکنهاوس، لوسی شاپیرو ۲۰۱۳ ادوارد موزر (۲۰۱۴ فیزیولوژی و پزشکی)، می-بریت موزر (۲۰۱۴ فیزیولوژی و پزشکی)، جان اوکیف (عصب‌پژوه) (۲۰۱۴ فیزیولوژی و پزشکی) ۲۰۱۴ جیمز پی. الیسن ۲۰۱۵ اس. لورنس زیپورسکی ۲۰۱۶ هاوارد سدار، آرون ریزین، گری فلسنفلد ۲۰۱۷ جفری آی. 
خلاصه:
جایزه لوئیزا گراس هوروویتس (انگلیسی : louisa gross horwitz prize‎) نام یک جایزهٔ سالیانه است که توسط دانشگاه کلمبیا به افراد یا تیم‌های پژوهشی‌ای که مشارکت برجسته و ممتازی در زمینهٔ پژوهش‌های بنیادین در حوزهٔ زیست‌شناسی یا بیوشیمی داشته باشند ، اهدا می‌شود . این جایزه از سال ۱۹۶۷ میلادی اعطا می‌گردد و تا اکتبر ۲۰۱۷ میلادی ، ۵۱ ٪ از دریافت‌کنندگان آن بعدا برندهٔ جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی یا جایزه نوبل شیمی شده‌اند . جایزه لوئیزا گراس هوروویتس را یکی از مهمترین جوایز زمینه‌ساز جایزه نوبل می‌دانند .