مقاله‌ی زیر به همراه خلاصه آن در وب‌سایت ویکیپدیا آمده است. موضوع آن را مشخص کنید

مقاله: دیفرانسیل برای این دسته کامپوزیت‌ها این است که آن‌ها زیست تخریب پذیر هستند و محیط‌زیست را کمتر آلوده می‌کنند که نگرانی بسیاری از دانشمندان و مهندسان برای به حداقل رساندن اثرات زیست‌محیطی تولید کامپوزیت است. آن‌ها یک منبع تجدید پذیر هستند، ارزان، و در موارد خاص به‌طور کامل قابل بازیافت. یکی از مزایای استفاده از الیاف طبیعی، تراکم کم آن است که علاوه بر هزینه‌های تولید پایین آن، مقاومت و استحکام کششی بیشتری نسبت به الیاف شیشه‌ای دارد. به همین ترتیب، بیو کامپوزیت‌ها می‌تواند جایگزین زیست‌محیطی مناسب برای کربن، شیشه و کامپوزیت‌های فیبر ساخت بشر باشد. الیاف طبیعی دارای ساختار توخالی هستند که باعث ایجاد عایق در برابر سر و صدا و گرما می‌شود. این یک طبقه از مواد است که می‌تواند به راحتی پردازش شوند، و بنابراین، آن‌ها را به طیف گسترده‌ای از برنامه‌های کاربردی مانند بسته‌بندی، ساخت و ساز (ساخت و ساز سقف، پل، پنجره، درب، آشپزخانه سبز)، اتومبیل، هوا فضا، برنامه‌های نظامی، الکترونیک، محصولات مصرفی و صنعت پزشکی (پروتز، صفحه استخوان، ارتودنسی دندان، جایگزینی کل مفصل ران و پیچ و پین‌های کامپوزیت). بیوسرامیک به الیاف غیر چوب و الیاف چوب تقسیم می‌شوند که همه آن‌ها سلولز و لیگنین هستند. الیاف غیر چوب (الیاف طبیعی) به دلیل خواص فیزیکی و مکانیکی که در آن‌ها وجود دارد، برای صنایع جذاب‌تر هستند. همچنین این الیاف، الیاف نسبتا طولانی هستند و محتوای سلولزی بالا را ارائه می‌دهند که دارای استحکام کششی بالا و درجه بلوری بودن سلولز است. در حالی که الیاف طبیعی دارای معایبی هستند. زیرا آن‌ها دارای فیبرهای گروه هیدروکسیل (oh) در فیبر هستند که می‌توانند مولکول‌های آب را جذب کنند و بنابراین فیبر ممکن است به وجود آید. این امر منجر به جای خالی در رابط کامپوزیت می‌شود که خواص مکانیکی و از دست دادن در ثبات ابعادی را تحت تأثیر قرار می‌دهد. الیاف چوب این نام را دارند زیرا تقریبا بیش از ۶۰ درصد از جرم آن عناصر چوب است. این الیاف چوب نرم (طولانی و انعطاف‌پذیر) و فیبرهای چوب سخت (کوتاهتر و سخت‌تر) را ارائه می‌دهند و درجه بلوری بودن سلولز کمتری دارند. طبقه‌بندی بیو کامپوزیت‌ها الیاف طبیعی به الیاف نی، برگ، برگ، بذر یا میوه و الیاف چمن تقسیم می‌شوند. الیاف به‌طور گسترده‌ای در صنعت استفاده می‌شود فندق، جوت، شاهدانه، …
خلاصه: بیوکامپوزیت (بیو در یونانی 'زنده') مواد کامپوزیتی است که توسط یک ماتریکس (رزین) و تقویت الیاف طبیعی ایجاد شده‌است. این نوع مواد معمولا ساختار مواد زنده درگیر در فرایند تقویت خواص ماتریکس که استفاده می‌شد را حفظ می‌کنند، اما همیشه سازگاری زیستی را فراهم می‌کنند. فاز ماتریس توسط مشتقهای پلیمر از منابع تجدیدپذیر و غیرقابل احتراق تشکیل می‌شود. بیوکامپوزیت را می‌توان به تنهایی و یا به عنوان مکمل مواد استاندارد مانند فیبر کربن استفاده می‌شود. طرفداران مواد بیوکامپوزیت معتقدند که استفاده از این مواد باعث بهبود سلامت و ایمنی در تولید آن‌ها می‌شود، وزن آن‌ها سبک‌تر است، تجدید نظر بصری شبیه به چوب و از نظر محیط‌زیست برتر هستند. 
موضوع:
بيوكامپوزيت