برداشت کلی شما از مقاله‌ی داده‌شده چیست؟

مقاله: این اثر از سالهای ۱۳۱۰ تا ۱۳۱۵ توسط استاد ابوالقاسم مهندسی معمار معروف شیرازی بنا شده‌است و متعلق به عبدالصاحب شاپوری از تاجران بزرگ کازرون بوده‌است. تا دهه ۷۰ هجری شمسی این بنا مورد استفاده خانواده شاپوری بود و چند سال به صورت متروکه رها شده‌بود و در نهایت در سال ۱۳۷۸ سازمان میراث فرهنگی استان فارس آن را خریداری و ثبت میراث فرهنگی ایران کرد. این بنا در دو طبقه با زیربنای ۸۴۰ مترمربع و در زمینی به مساحت ۴۶۳۵ مترمربع به سبک سنتی معماری پهلوی اول بنا شده‌است و جزو اولین بناهایی است که در آن سال‌ها با رویکرد آزادانه به معماری طراحی شده‌است. خصوصیاتی که باعث تمایز این بنا ازدیگر بناهای زمان خود می‌شود عبارت است از: دسترسی به عمارت از محور اصلی نمی‌باشد و با ۹۰ درجه تغییر از کنار (ضلع شمالی) صورت می‌پذیرد. در این بنا نیز مانند سایر باغ‌های ایرانی قرینگی نسبت به محور اصلی می‌باشد ولی نوع درختان و نحوه قرارگیری آن‌ها قرینه نیستند. در عمارت شاپوری بعد ازگذراز ورودی عمارت در میانه ساختمان راه‌پله در وسط از دیگر طرح‌های متمایز معماری این بنا است که در بناهای هم دوره‌اش به چشم نمی‌خورد. از دیگر ابداعات‌ای معمار اختصاص دادن عملکرد خاص به هر اتاق است و چند منظوره بودن اتاق‌ها چنانچه در گذشته مرسوم بوده دیگر مشاهده نمی‌شود. اضافه نمودن بالکن به بنا که در معماری ایرانی جایگاهی نداشته از دیگر مخصات معماری عمارت شاپوری است. قرار گرفتن ۱۴ ستون به قرینگی هم با تزئینات منحصر بفرد در گرداگرد بالکن هویتی خاص به این فضا می‌دهد و این ابتکار خلاقانه را به اوج خود می‌رساند. همچنین بهار خواب نیز که محل استراحت تابستانی است دارای بالکن و ستون‌های مشابه ستون‌های بالکن اصلی است. بازدید عموم از این اثر آزاد است و در آن رستوران و کافی‌شاپ و نمایشگاه آثار فرهنگی و هنری استان فارس دایر است. 
برداشت:
مختصات : ۲۹ ° ۳۷ ′۷٫۶″ شمالی ۵۲ ° ۳۲ ′ ۱۰ ٫ ۸۱ ″ شرقی / ۲۹ ٫ ۶۱۸۷۷۸ °شمالی ۵۲ ٫°شرقی / ۲۹ ٫ ۶۱۸۷۷۸ ; ۵۲. منزل شاپوری مربوط به اوایل دوره پهلوی است و در شیراز ، خیابان انوری ، روبروی خیابان اهلی واقع شده‌است . این اثر در تاریخ ۱۶ مهر ۱۳۷۹ با شمارهٔ ثبت ۲۷۸۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است .