. متن داده‌شده را خلاصه کن

متن: محیط فعال لیزر (محیط بهره / تقویت لیزر) تخلیه در گاز است که با هوا خنک می‌شود. (در توان‌های بالا با آب خنک می‌شود) داخل لوله تخلیه، از گازهای زیر پر شده است: تقریبا ۱۰ تا ۲۰ ٪ کربن دی‌اکسید، حدود ۱۰ تا ۲۰ ٪ نیتروژن، درصد کمی هیدروژن و / یا زنون (معمولا در لوله‌های مهر و موم شده استفاده می‌شود) و باقی‌مانده گاز هلیوم است. نسبت‌های مختلف این گازها متناسب با کاریرد لیزر انتخاب می‌شود. وارونگی جمعیت در لیزر co ۲ به ترتیب زیر صورت می‌گیرد: برخورد الکترون، حرکات ارتعاشی نیتروژن را تحریک می‌کند. به علت اینکه مولکول‌های نیتروژن فقط از یک نوع اتم تشکیل‌شده است، نمی‌تواند انرژی خود را به صورت فوتون آزاد کند و مولکول‌های برانگیخته آن برای مدت طولانی در حالت شبه پایدار باقی می‌مانند. انتقال انرژی ضربه‌ای بین نیتروژن و دی‌اکسید کربن موجب تحریک ارتعاشی مولکول‌های دی‌اکسید کربن می‌شود و وارونگی جمعیت مورد نظر برای شروع کارکرد لیزر فراهم می‌شود. مولکول‌های نیتروژن در سطح برانگیخته پایین‌تر باقی می‌ماند و سقوط آنها به سطح انرژی پایه با برخورد به اتم‌های سرد (کم انرژی) هلیوم اتفاق می‌افتد. اتم‌های هلیوم داغ باید به منظور ایجاد وارونگی جمعیت در مولکول‌های کربن دی‌اکسید، سرد شوند. در لیزرهای مهر و موم شده این کار با برخورد اتم‌های هلیوم به دیواره لوله انجام می‌گیرد. در لیزرهای جاری شونده، یک جریان مداوم از گاز کربن دی‌اکسید و نیتروژن توسط تخلیه در پلاسما تحریک می‌شود و ترکیبی از گازهای داغ ازکاواک خارج می‌شود. بعلت اینکه لیزرهای co ۲ در محدوده مادون‌قرمز کار می‌کنند، مواد ویژه‌ای برای ساخت آنها لازم است. معمولا آینه‌ها از جنس نقره است در حالیکه پنجره‌ها (روزنه‌ای در کاواک که فوتون‌ها از لیزر خارج می‌شوند) و عدسی‌ها از ژرمانیوم و سلنید-روی ساخته می‌شوند. برای توان‌های بالا از آینه با جنس طلا استفاده می‌شود. همچنین از الماس نیز برای ساخت پنجره‌ها و عدسی استفاده می‌شود. قیمت الماس بسیار بالاست اما استحکام و هدایت گرمایی، آن را گزینه مناسبی برای ساخت لیزرهای با توان بالا می‌کند. ساده‌ترین حالت یک لیزر co ۲، از لوله حاوی گاز (با ترکیباتی که در بالا اشاره شد)، یک آینه با ضریب انعکاس ۱۰۰ ٪ در یک انتها و یک آینه با ضریب انعکاس ۹۰ ٪ در طرف مقابل به عنوان خروجی، تشکیل یافته است. می‌توان لیزر co ۲ را برای کارکرد در …
خلاصه:
لیزر کربن دی‌اکسید (به انگلیسی : carbon dioxide laser) یکی از قدیمی‌ترین لیزرهای گازی است که در سال ۱۹۶۴ توسط کومار پاتل در آزمایشگاه‌های بل اختراع شد و هنوز هم یکی از مفیدترین لیزر هاست . در حال حاضر لیزر دی اکسید کربن قدرتمندترین لیزر در حالت کارکرد پیوسته است که در دسترس است . نسبت توان خروجی به توان دمیده شده تا ۲۰ ٪ می‌رسد . لیزرهای co۲ نور مادون قرمز با طول موج مرکزی ۹٫۴ تا ۱۰ ٫۶ میکرومتر تولید می‌کنند .