. متن داده‌شده را خلاصه کن

متن: این پرنده حدود ۱۵ سانتیمتر طول و پرهای بخش‌های بالایی بدنش قهوه‌ای و دمی تقریبا سرخ دارد. قسمت زیر بدنش مایل به سفید و پر زیر دمش به رنگ زرد یا قرمز است. پرنده بیشتر در سوراخ درختان و طول جویبارها و در واحات سرسبز به سر می‌برد. غذای اصلی بلبل را حشرات تشکیل می‌دهند. ماده‌این پرنده از ۴ تا ۶ تخم قهوه‌ای زیتونی همراه با لکه ریز سیاه می‌گذارد. پرنده نابالغ خال خال و لکه لکه‌است، اما به آسانی از روی اندازه بزرگ‌تر دم بلوطی رنگ و سطح شکمی سفیدتر از سینه سرخ تمیز داده می‌شود. در بیشه‌های مرطوب، پرچین‌های انبوه لانه می‌سازد، در نزدیکی زمین درون بوته‌های خار و گزنه کاملا پنهان می‌شود. هزاردستان یا بلبل پرنده ملی ایران‌زمین و بنگلادش است. عشق این پرنده به گل رز نیز بسیار در فرهنگ ملل مختلف مشهور است به طوری که در ادبیات و نگاره‌های ایرانی (گل و بلبل) و ترکیه بسیار به آن اشاره شده‌است. نقش گل و بلبل در گبه ایرانی بخصوص در میان عشایر کهگیلویه و بویر احمد از رایج‌ترین نقوش است و دو بلبل روبروی یکدیگر بر روی یک شاخه گل که گل‌های آن همان نیم گل‌های هشت پر است نشسته‌اند. 
خلاصه:
بلبل (نام علمی : luscinia megarhynchos) ، که با نام‌های هزاردستان ، شباهنگ ، عندلیب ، هزارآوا ، هزارآواز ، اژه‌ای ، و بلبل معمولی نیز شناخته می‌شود ، نام گونه‌ای پرنده خوش‌آوا است . این پرنده ، در جنوب انگلستان ، شرق و جنوب اروپا ، مرکز آسیا و مناطقی از آفریقا زندگی می‌کند . در بیشتر نواحی ایران به جز بخش‌هایی از شرق ، مرکز و جنوب وجود دارد و در بهار و تابستان فراوان است . این پرنده تأثیرات بسیاری در موسیقی آوازی و سازی ایران برجای گذاشته است . موسیقیدانان ایرانی همواره بلبل را سرمشق خود قرار داده و تنوع تحریر را از این پرندهٔ خوش آهنگ می‌آموختند . در این زمینه مثلی هست که می‌گویند فلان خواننده مانند بلبل چهچه می‌زند .