مقاله‌ی زیر به همراه خلاصه آن در وب‌سایت ویکیپدیا آمده است. موضوع آن را مشخص کنید

مقاله: نیروگاه خورشیدی شیراز از ۴۸ عدد کلکتور سهموی در ۸ ردیف ۶ تایی تشکیل شده‌است که در راستای شمال- جنوب نصب گردیده‌است. طول هر کلکتور ۲۵ متر و دهانه آن ۴ / ۳ متر می‌باشد بر روی هر کلکتور ۶ عدد لوله جاذب استوانه‌ای شکل با پوشش کرم سیاه یا سرمت می‌باشد که به وسیله شیشه‌های پیرکس پوشانده شده‌است. این لوله‌ها در طول خط کانونی کلکتور قرار می‌گیرد. نیروگاه خورشیدی شیراز شامل ۴۸ عدد کلکتور، ۴۹۹۲ عدد آینه نصب‌شده بر روی کلکتورها، ۲۸۸ عدد لوله گیرنده می‌باشد. همچنین هر آینه تعداد ۴ عدد پایه سرامیکی و هر کلکتور ۴۱۶ عدد پایه سرامیکی دارد. مجموع تعداد پایه سرامیکی کل نیروگاه ۱۹۹۶۸ عدد می‌باشد. کل مجموعه بر روی سازه‌های نگهدارنده نصب شده‌است و توسط سیستم‌های ردیابی با سیستم کنترلی خورشید را در طول روز تعقیب می‌کند. مشخصات فنی کلکتورهای سهموی خورشیدی انرژی حرارتی پرتوهای خورشید توسط لوله‌های گیرنده جذب‌شده و به سیال انتقال حرارت که روغن می‌باشد منتقل می‌شود. سیال تا ۲۶۵ درجه سانتیگراد گرم می‌شود و سپس روغن داغ وارد مبدل‌های حرارتی شده و پس از عبور از مبدل، آب را به بخار بسیار گرم تبدیل می‌کند و بخار حاصل وارد ماشین بخار شده و توسط ژنراتور برق تولید می‌شود. تا تاریخ ۱۳۸۸ / ۱۰ / ۲۱ تعداد شش هزار و ۶۰۰ آینه یک متر مربعی در این نیروگاه نصب شده‌است. مدیرعامل سازمان انرژی‌های نو ایران (سانا) از افزایش ۱۰۰ درصدی ظرفیت نیروگاه خورشیدی شیراز خبر داد. بر اساس برنامه چهارم توسعه احداث بخش بخار این نیروگاه باید به پایان می‌رسید. اما به دلیل مشکلات تأمین اعتبار، احداث توربین بخار به برنامه توسعه پنجم منتقل شد. 
خلاصه: نیروگاه خورشیدی شیراز (تأسیس ۱۳۸۷)، نخستین نیروگاه خورشیدی ایران و در زمان خود بزرگترین نیروگاه خورشیدی خاورمیانه بود. این نیروگاه از نوع خورشیدی سهموی خطی است که در ایران توسط متخصصان داخلی ساخته شده‌است. در حال حاضر توان این نیروگاه ۲۵۰ کیلووات است که در برنامه توسعه پنجم قرار به تأمین ۵۰۰ کیلو وات می‌باشد. این نیروگاه یک مرکز تحقیقاتی است که ۳۰۰ هزار متر مربع مساحت و ۶۰ هزار متر مربع زیربنا دارد. 
موضوع:
نيروگاه خورشيدي شيراز