. متن داده‌شده را خلاصه کن

متن: gsm یک مجموعه استاندارد توسعه‌یافته توسط نهاد استانداردهای مخابراتی اروپا (etsi) برای توصیف فناوری‌های نسل دوم شبکه تلفن همراه است. این فناوری، جایگزینی برای نخستین نسل شبکه‌های سلولی آنالوگ است. استاندارد gsm در اصل یک شبکه دیجیتال بهینه‌سازی شده را برای ارتباطات تلفنی دوطرفه توصیف می‌کند. این استاندارد در طول زمان گسترش یافت تا شامل انتقال داده نیز شد و سپس داده‌ها از طریق gprs منتقل شدند. سرعت انتقال داده‌ها بعدا از طریق edge افزایش یافت. انجمن gsm تخمین می‌زند که فناوری تعریف‌شده در استاندارد gsm بیش از ۸۰ ٪ جمعیت جهان را پوشش دهد. شبکه‌های سلولی آنالوگ اروپا ترکیب ناهماهنگی از فناوری‌ها و پروتکل‌های گوناگون کشورهای اروپایی بود که از کارکرد یکسان تجهیزات جلوگیری می‌کرد و پیچیدگی ساخت تجهیزات را برای تولیدکنندگان تجهیزات که با استانداردهای متفاوت از بازارهای پراکنده رقابت می‌کردند افزایش می‌داد. کار توسعه یک استاندارد اروپایی برای تلفن‌های دیجیتال سلولی در سال ۱۹۸۲ (میلادی) در کنفرانس اروپایی مدیریت مخابرات و پست (cept) آغار شد. فرانسه و آلمان توافقنامه توسعه مشترک را در سال ۱۹۸۴ (میلادی) امضا کردند و ایتالیا و بریتانیا در سال ۱۹۸۶ (میلادی) به آن پیوستند. در همان سال ۱۹۸۶ کمیسیون اروپا رزرو باند ۹۰۰ مگاهرتز را برای gsm پیشنهاد کرد. در سال ۱۹۸۷ (میلادی) پارامترهای اساسی استاندارد gsm به توافق رسیدند؛ و ۱۵ نماینده از ۱۳ کشور اروپایی تفاهم‌نامه‌ای را در کپنهاگ امضا کردند. تصمیم به گسترش منطقه پوشش شبکه مخابراتی ایالات‌متحده آمریکا را نیز در بر گرفت. در سال ۱۹۸۹ (میلادی) کمیته ویژه مخابرات سیار از کنفرانس اروپایی مدیریت مخابرات و پست به نهاد استانداردهای مخابراتی اروپا منتقل شد. نخست سری مشخصات gsm در سال ۱۹۹۰ (میلادی) منتشر شد. نخستین تماس تلفنی با استاندارد gsm جهان در ۱ ژوئیه ۱۹۹۱ توسط نخست‌وزیر فنلاند هاری هولکری به kaarina suonio شهردار شهر تامپره برقرار شد. برای نخستین شبکه gsm توسط telenokia (نوکیا سولوشنز اند نتورکس) و زیمنس ساخته‌شده بود و توسط radiolinja کار می‌کرد. در سال ۱۹۹۲، نخستین پیام کوتاه (sms) فرستاده شد و ودافون بریتانیا و مخابرات فنلاند توافق‌نامه رومینگ بین‌المللی را امضا کردند. این کار در سال ۱۹۹۱ آغاز شده بود و برای گسترش استاندارد gsm به باند ۱۸۰۰ مگاهرتز بسامد، …
خلاصه:
جی‌اس‌ام (به انگلیسی : gsm) یا سامانهٔ جهانی ارتباطات سیار (به انگلیسی : global system for mobile communications) یکی از متداول‌ترین استانداردهای مخابرات سیار در جهان است . دارندهٔ اصلی نماد بازرگانی gsm یعنی انجمن بین‌المللی شبکه‌های موبایل (gsma) تخمین می‌زند که ۸۰ درصد از بازار جهانی تلفن همراه و دیگر تجهیزات بی‌سیم از این استاندارد استفاده می‌کند . تا پیش از این ، سه میلیارد نفر در ۲۱۲ کشور از این استاندارد بهره می‌بردند . گستردگی این استاندارد ، رومینگ بین‌المللی میان اپراتور شبکه بی‌سیم را رایج نموده‌است . این امکان مشترکین را قادر می‌سازد از دستگاه‌های سیار خود در بیشتر نقاط جهان استفاده کنند . نسخه‌های تازه‌تر با استاندارد اصلی گوشی‌های gsm سازگار هستند .