برداشت کلی شما از مقاله‌ی داده‌شده چیست؟

مقاله: یون کربوکسیلات که همیشه دارای یک‌بار منفی است با فرمول -rcoo نشان داده می‌شود. نامدارترین گروه‌های کربوکسیلات در زیر آمده‌اند: فرمات استات لاکتات اگزالات سیترات پلی کربوکسیلات مایعی با رنگهای مختلف و وزن مخصوص ۱ ٫ ۱ کیلوگرم است. پلی کربوکسیلات کلر و نقطه اشتعال ندارد. قدرت این ترکیبات، نسبت به محصولات قدیمی‌تر که بر پایه‌ی نفتالن فرمالدئید سولفونه شده و ملامین فرمالدئید سولفونه شده بوده‌اند بسیار بالاتر است. به تازگی تحقیقات گسترده‌ای در زمینه‌ی مخلوط کردن روان کننده‌های و پلی کربوکسیلات انجام‌شده است و این تلفیق باعث شده است که علاوه بر بهبود روانی محصول، گیرش آن نیز قابل تنظیم‌شده و بهبود یابد. ساختار تعریف‌شده و اصلی این ماده به شکل مولکول بزرگ از نوع polymer comb type است که دارای یک شاخه اصلی به نام back bone و شاخه‌های فرعی متصل به آن به نام side chain است که تفاوت در طول این شاخه اصلی و شاخه‌های فرعی و همچنین نسبت‌های بین آنها موجب بروز آثار متفاوتی در مشخصات بتن تولید شده می‌شود. در ساختار این ماده از ترکیب جدیدی استفاده‌شده و به شکل قابل توجهی از افت اسلامپ بدون اثر کاهشی در مقاومت‌های سنین کم جلوگیری می‌نماید. و به عنوان ماده افزدونی مناسبی در تولید بتن‌های خود تراکم مورد استفاده قرار می‌گیرد. استفاده از مواد شیمیایی دیرگیر کننده جهت جلوگیری از افت اسلامپ اثر کاهشی در مقاومت‌های سنین پایین دارند ولی در ترکیب این نوع ماده این عارضه مرتفع شده است. 
برداشت:
کربوکسیلات (به انگلیسی : carboxylate) نمک یا استر یک اسید کربوکسیلیک است . نمک‌های کربوکسیلات عموما دارای فرمول عمومی m (rcoo) n هستند که در آنها ، m یک فلز است و n یک عدد صحیح بیشتر یا مساوی یک می‌باشد . همچنین استرهای کربوکسیلات با فرمول عمومی 'rcoor شناخته می‌شوند .