. متن داده‌شده را خلاصه کن

متن: واژه قاب ریشه ایرانی سغدی دارد و به معنی ظرف است. در مورد واژه بش، هنوز هیچ منبع آکادمیکی درباره ریشه این واژه اظهار نظر نکرده‌است. نظر عامه براین است که این واژه ترکی است. نظر دیگر است که با توجه به ریخت‌های رایج دیگر این واژه مانند پشقاب (در فارسی افغانستان)، پیشقاب (در گویش شوشتری)، پشخاو / pešxâv (در گویش ابیانه، انارک) و … و همچنین نظرداشت واژگان مشابهش مانند پیش-دستی و …، این واژه فارسی است. پیش قاب، ظرفی بوده که در پیش و جلوی هر فرد گذاشته می‌شده و با ظرفی که در وسط سفره گذاشته می‌شده فرق داشته‌است. در گذشته در پارسی به بشقاب، دوری (dowri) می‌گفتند. امروزه نیز همچنان در برخی زبان‌های محلی، برای نمونه مازندرانی، بشقاب بزرگ را دوری می‌گویند. از دیگر واژه‌های پارسی معادل بشقاب، شیلان یا شیلانه، بزمه و لب‌تخت می‌باشد. در قدیم به‌ویژه بشقاب‌های بزرگ لبه‌دار را دوری، پردل، و رکابی می‌گفتند. در پارسی، بشقاب سفالی و سوپ‌خوری، سکر (یا سکوره، سکرجه، اسکر، اسکرچه)، بشقاب بزرگ زکنج، بشقاب کوچک بزمک، بشقاب کشیده دیس، بشقاب ژرف گردنه، بشقاب چوبی چپین، و بشقاب پهن تبرک یا گرباک نامیده می‌شده‌است. در ترکی استانبولی نیز به بشقاب تابک گفته می‌شود که همان تابه در فارسی میانه است. بشقاب‌ها از مواد گوناگونی چون چینی، ملامین، بلور، پلاستیک، سرامیک، آرکوپال و حتی استیل و گاهی چوب ساخته می‌شوند. اندازه، شکل و عمق بشقاب‌ها بسته به نوع کاربرد آن‌ها (پیش‌غذا، غذای اصلی، سوپ‌خوری (با عمق کمی بیشتر)، میوه، و دسر) متفاوت است. غذا پیش از توزیع در بشقاب معمولا در دیس کشیده می‌شود. بعضی از بشقاب‌ها فقط به عنوان وسیله تزئینی کاربرد دارند. برخی از بشقاب‌ها نیز در شکل‌های دیگری بجز دایره (مثلا مربع) تولید می‌شوند. نوعی از بشقاب با قابلیت نگهداری لیوان و قاشق و حمل همه این‌ها با یک دست به شکل آرگونومیک طراحی شده‌است. همچنین طرح‌هایی در دست است تا بشقاب‌های گرم شونده به تولید برسند. برخی علاقه‌مندان، به جمع‌آوری بشقاب اقدام می‌کنند. جمع‌آوری بشقاب به عنوان مجموعه برای نخستین بار توسط یک انگلیسی-هلندی در سال ۱۸۰۰ میلادی صورت گرفت. بشقاب‌درمانی روشی است که با استفاده از آن، گرفتن رژیم غذایی ساده‌تر می‌شود. در این روش در درجه اول از بشقاب (و قاشق) کوچکتری برای صرف غذا استفاده می‌شود و در …
خلاصه:
بشقاب ، پیشقاب (در فارسی افغانستان) ، تابک ، لب‌تخت یا دوری ظرفی معمولا دایره شکل ، کم عمق ، دارای کف صاف و پهن است . بشقاب به منظور صرف غذا (و گاهی با هدف تشریفاتی و تزئینی) به کار می‌رود .