. متن داده‌شده را خلاصه کن

متن: آنژیوتانسینوژن یک آلفا ۲ گلوبولین است که در کبد ساخته می‌شود که پیش‌ساز آنژیوتانسین بوده و علاوه بر آن، نقش‌های گوناگون دیگری نیز در بدن ایفا می‌کند. آنژیوتانسینوژن سوبسترای رنین هم هست و توسط آن به آنژیوتانسین ۱ مبدل می‌شود که این نیز به نوبه خود، طی مراحلی به آنژیوتانسین ۲ تبدیل می‌شود. طول آنژیوتانسینوژن ۴۸۵ اسید آمینه است که در اثر عملکرد آنزیم رنین، ۱۰ اسید آمینه از انتهای آمینی آن جدا می‌شود. لازم به یادآوری است که ۱۲ اسید آمینه اول آن، برای فعالیتش از بقیه مهمتر هستند. سطح پلاسمایی آنژیوتانسینوژن توسط کورتیکواستروئیدها، استروژن، هورمون‌های غده تیروئید و آنژیوتانسین ۲ بالا می‌رود. این مولکول که پروآنژیوتانسین هم نامیده می‌شود، در اثر عملکرد آنزیم رنین بر روی آنژیوتانسینوژن ایجاد می‌شود. آنزیم رنین، پیوند پپتیدی میان لوسین (leu) و والین (val) را می‌شکند و مولکول آنژیوتانسین ۱ را با ۱۰ اسید آمینه تشکیل می‌دهد. آنزیم رنین در کلیه‌ها و در پاسخ به فعالیت سمپاتیکی کلیه، کاهش فشار خون داخل کلیوی (فشار سیستولی کمتر از ۹۰ میلی‌متر جیوه) در سلول‌های جنب‌گلومرولی یا کاهش انتقال یون‌های سدیم و کلر به ماکولا دنسا تولید می‌شود. آنژیوتانسین ۱ تحت تأثیر آنزیم مبدل آنژیوتانسین (ace) و با برداشتن دو ریشه از انتهای کربوکسیل آن، به آنژیوتانسین ۲ مبدل می‌شود. جایگاه اصلی آنزیم ace در ریه‌هاست، اما در لایه داخلی رگ‌های خونی، سلول‌های پوششی کلیه‌ها و همچنین مغز هم یافت می‌شود. آنژیوتانسین ۲ بر روی دستگاه عصبی مرکزی اثر کرده و تولید وازوپرسین را افزایش می‌دهد. این مولکول همچنین روی ماهیچه‌های صاف دیواره رگ‌ها اثر نموده و موجب تنگی آنها می‌شود. آنژیوتانسین ۲، ترشح آلدوسترون را هم زیاد می‌کند. در نتیجه می‌توان گفت آنژیوتانسین ۲ نوعی هورمون درون‌ریز، برون‌ریز و درون‌سلولی است. آنزیم ace یکی از اهداف داروهای بازدارنده آنزیم مبدل آنژیوتانسین است که تولید آنژیوتانسین ۲ را کاهش می‌دهند و بدین ترتیب، موجب پائین آمدن فشار خون می‌شوند. آنژیوتانسین ۲ موجب افزایش قدرت و سرعت ضربان قلب، رهاسازی کاتکول‌آمین (نوراپی‌نفرین)، حساس‌شدن به کاتکول‌آمین‌ها، افزایش سطح آلدوسترون و وازوپرسین، بازتنیدگی قلبی و انقباض عروق (توسط گیرنده‌های at ۱ موجود در عروق محیطی) می‌گردد. گیرنده‌های at ۱ بالعکس، بازتنیدگی قلبی …
خلاصه:
آنژیوتانسین (به انگلیسی : angiotensin) یک هورمون پپتیدی است که موجب انقباض عروق و افزایش فشار خون می‌گردد . این پروتئین جزئی از سیستم رنین-آنژیوتانسین است که فشار خون را تنظیم می‌کند . آنژیوتانسین همچنین رهاسازی آلدوسترون را از قشر غدد فوق کلیوی تحریک می‌کند که موجب نگهداری و احتباس سدیم توسط کلیه‌ها می‌گردد . آنژیوتانسین یک هورمون الیگوپپتیدی و یک مادهٔ تشنگی‌زا است . این مولکول از یک پیش‌ساز به نام آنژیوتانسینوژن حاصل می‌شود که نوعی گلوبولین سرمی است و در کبد ساخته می‌شود . آنژیوتانسین در اواخر دههٔ ۱۹۳۰ میلادی جداسازی شود و در آغاز آنرا « آنژیونین » یا « هایپرتانسین » نامیدند و سپس گروه‌های مختلفی از پژوهشگران در کلینیک کلیولند و شرکت مواد شیمیایی « سیپا » آنرا در آزمایشگاه ساختند .