مقاله‌ی زیر به همراه خلاصه آن در وب‌سایت ویکیپدیا آمده است. موضوع آن را مشخص کنید

مقاله: پیشینه مفهوم عادت‌واره به دوران ارسطو بازمی‌گردد و ارسطو از اولین کسانی است که این مفهوم را مورد استفاده قرار داده‌است. اما از معاصرین مارسل موس و پس از او موریس مرلو-پونتی کسانی بودند که از آن استفاده کردند. گرچه بوردیو بود که این مفهوم را در جامعه‌شناسی خود جایگاه بنیادی بخشید و آن را برای حل مسائل جامعه‌شناسی مربوط به ساختار و عاملیت به کار گرفت: جایگاه ساختاری، عادت‌واره را شکل می‌دهد و عادت‌واره کنش می‌آفریند؛ بنابراین وقتی از مردم کنش سر می‌زند و از خود عاملیت نشان می‌دهند در حقیقت، ساختار اجتماعی را متجلی و منعکس می‌کنند (تجلی عاملیت در اعمال مردم) و در عین حال آن را بازتولید می‌کنند یا به عبارتی دیگر به تجلی و باز تولید آن دست می‌یازند. بوردیو نظریه عادت‌واره خود را موشکافانه و دقیق با وام گرفتن ایده‌های الگوهای معرفتی و نسلی از نوم چامسکی و ژان پیاژه، وابستگی تاریخ و حافظه بشر، پرداخت. برای نمونه، رفتار یا عقیده‌ای مشخص قسمتی از ساختار جامعه می‌شود در حالی که منشأ و هدف آن عقیده یا رفتار با گذشت زمان به دست فراموشی سپرده می‌شود و در فرایند اجتماعی شدن افراد آن فرهنگ تأثیر به سزایی می‌گذارد. en: habitus (sociology) #origins لوئیک واکانت می‌نویسد که عادت‌واره یکی مفهوم فلسفی قدیمی است، که از افکار و آراء ارسطو سرچشمه می‌گیرد، و مفهوم هکسیس ارسطو است که توسط مدرسیان در قرون وسطی به‌به عادت‌واره ترجمه شده‌است. بوردیو اولین بار اصطلاح «عادت‌واره» را به عنوان مؤخره بر کتاب معماری گوتیک و مدرسی‌گرایی به کار برد. این اصطلاح پیش از این در جامعه‌شناسی توسط نوربرت الیاس و در کتاب فرایند گسترش تمدن (۱۹۳۹) و در تشریح «اسلوب بدن» مارسل موس استفاده‌شده بود. این مفهوم همچنین در آثار ماکس وبر، ژیل دلوز و ادموند هوسرل دیده می‌شود. en: habitus (sociology) #origins موس عادت‌واره را به عنوان آن جنبه‌هایی از فرهنگ معرفی می‌کند که در بدن و افعال روزمره افراد و گروه‌ها و جوامع و ملل ته‌نشین شده‌اند. به زعم او عادت‌واره شامل کلیت عادات آموخته‌شده، توانایی‌های جسمانی و بدنی، سبک‌ها، ذائقه‌ها و سایر آموخته‌های غیر برهانی و غیر گفتاری که برای یک گروه بدیهی به نظر می‌آیند-به این صورت می‌توان گفت که این آموخته‌ها زیر سطح مرام و ایدئولوژی منطقی مشغول هستند. 
خلاصه: عادت‌واره (به انگلیسی: habitus) یا ریختار یا خصلت یا ملکه یا طبیعت ثانوی یک مجموعه از طبیعت‌های (سرشت‌های) مجسم و امیال است، که چگونگی ادراک شخص از جهان اجتماعی اطراف خود و واکنش شخص به آن را سازماندهی می‌کند. این رفتارها و اطوار شخصی و ذوق‌ها و شهودهای اخلاقی و عادات، بر فرصت‌های دگرگون کننده زندگی شخص تأثیر می‌گذارد، در نتیجه عادت‌واره ساختار خود را مرهون جایگاه پیشین شخص در ساختار (قراردادهای) اجتماعی است و در عین حال مسیر زندگی آینده شخص متأثر از عادت‌واره است. پیر بوردیو بر این نظر است که بازتولید ساختار اجتماعی از عادوت‌واره‌های افراد منتج می‌شود. 
موضوع:
عادت واره