برداشت کلی شما از مقاله‌ی داده‌شده چیست؟

مقاله: در حال حاضر ناآگاهی‌های والدین برخی کودکان سبب شده‌است که اختلالات عاطفی و رفتاری کودکان مانند ترس، خشم، دروغگویی، حسد، شب‌ادراری، وسواس، ناخن جویدن و … شیوع بیشتری پیدا کند. در جلسات بازی درمانی منشأ اصلی این احساسات شناخته می‌شود و درمانگر به جای آن‌که احساسات و عواطف کودک را نادیده بگیرد یا انکار کند، آن‌ها را می‌پذیرد و به کودک اجازه می‌دهد با مطرح کردن آنها، آرام و سبک شود. در درمان کودکان، بازی به عنوان یک وسیله ارتباطی نیز به کار می‌رود. با مشاهده کودک هنگام بازی می‌توانیم به میزان توانایی و درک او در زمینه‌های گوناگون مانند ارتباط برقرار کردن با دیگران، درک او از مردم و همچنین درکی که از خود دارد، پی ببریم رفتارها، نظرات، احساسات و چگونگی ابراز وجود کودک در بازی به ما کمک می‌کند که به مشکلاتش و این‌که او دنیای اطراف خود را چگونه می‌بیند، پی ببریم. به عنوان مثال درمانگر برای کودکی که به علت ناتوانی در بکارگیری وسایل، قوانین بازی را رعایت نمی‌کند، با ایجاد فرصت‌هایی مناسب و تشویق به او کمک می‌کند تا بر اضطراب خود غلبه کند و به این ترتیب کودک از طریق بازی شیوه‌های گوناگون کنار آمدن را یاد می‌گیرد. در بازی درمانی لازم است مواردی از سوی درمانگر رعایت شود، از جمله این‌که رابطه حسنه‌ای میان وی و کودک برقرار شود، به کودک آزادی عمل داده شود، کودک به خاطر اشتباهاتش مورد سرزنش قرار نگیرد و به گفتار و احساساتش کاملا توجه شود. همچنین انتخاب صحیح اسباب‌بازی مناسب، بسیار مهم است، مثلا کودکانی که وسواس دارند، میل به خمیربازی، گل بازی یا بازی‌های به ظاهر کثیف ندارند، درمان نکردن این کودکان باعث بروز مشکلاتی برای آن‌ها در آینده می‌شود یا کودکی که بالای سن ۵ سال بوده و مشغول بازی‌های حسی حرکتی است، ممکن است دچار اختلال «اوتیسم» یا «در خود درماندگی» باشد. در واقع بازی درمانی تنها رها کردن کودک با اسباب بازی‌ها نیست. هر گاه کودک بتواند از طریق مواجه‌شدن صحیح با مشکلات و رویدادهایی که موجب هیجان و اضطراب او شده‌اند روبه‌رو شود، می‌تواند با تنش حاصله از آن مقابله کند. کودک اگر نتواند هنگام رویارویی با اضطراب راهی منطقی برای خود پیدا کند، دچار ترس و دلهره خواهد شد. به‌طور کلی می‌توان گفت که با کمک بازی درمانی می‌توان عملکردهای منفی و ناسالم عاطفی، احساسی و رفتاری کودکان را تشخیص داد …
برداشت:
بازی درمانی (به انگلیسی : play therapy) کاربرد موقعیت‌های بازی در یک زمینه درمانی است . اولین وظیفه کودکان و از ضروریات زندگی آن‌ها بازی کردن است ، آموزش مستقیم (آموزش‌هایی مانند خواندن و نوشتن ، ریاضیات و علوم کلاسی) برای کودکان زیر ۷ سال بسیار مخرب و ویران‌گر است ، بهترین روش آموزش به کودکان در سنین پائین از طریق بازی درمانی صورت میگیرد . بازی از ضروریات زندگی کودکان است ، آن‌ها از طریق بازی افکارشان را بازگو می‌کنند . توانایی حل مسئله در کودکان از طریق تمرکز در بازی گسترش می‌یابد و به همین دلیل اعتماد به نفس و روحیه استقلال طلبی خودشان را تقویت می‌کنند . پرخاشگری به صورت مستقیم و غیرمستقیم در بازی کودک نمایان می‌شود .