برداشت کلی شما از مقاله‌ی داده‌شده چیست؟

مقاله: کلستریدیوم دیفیسل عامل بیماری انتروکولیت با غشای کاذب می‌باشد. این ارگانیسم هم به صورت فعال و هم به شکل اسپور مصرف می‌شود. اسپورها به مدت طولانی در محیط زنده می‌مانند و می‌توانند از محیط اسیدی معده عبور کنند. در روده باریک اسپورها به شکل فعال تبدیل می‌شوند. اگر فلور طبیعی روده بزرگ به دلیل مصرف آنتی‌بیوتیک به هم خورده باشد عفونت ایجاد می‌شود. تولید سم برای ایجاد بیماری ضروری است. مهم‌ترین عامل در قدرت بیماری‌زایی ناشی از کلستریدیم دیفسیل تولید سموم a و b است. این سموم مسئول التهاب، ترشح موکوس و مایعات و آسیب مخاطی که موجب اسهال یا کولیت می‌شود، هستند. این بیماری یک عفونت بیمارستانی شناخته می‌شود. دانشمندان در سال ۱۹۳۵ موفق به کشف باکتری کلستریدیوم دیفیسل شدند. اما تا سال ۱۹۷۸ متوجه بیماری اسهال ناشی از مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها نشدند. در دهه ۷۰ میلادی، به دنبال مصرف آنتی‌بیوتیک کلیندامایسین، این بیماری ظاهر شد. در مدت بیست سال پس از آن، سوخت این بیماری توسط آنتی‌بیوتیک‌های با طیف وسیع پنی‌سیلین و خانواده سفالوسپورین تأمین شد. در سال‌های اولیه قرن حاضر، آنتی‌بیوتیک‌های فلوروکینولون، با به وجود آمدن نسل جدید خطرناک این باکتری در ارتباط هستند. سلول‌های فعال در حال تقسیم باکتری به مرحله اسپور می‌رسند. این اسپورها خنثی و به لحاظ متابولیک غیرفعال هستند و در این مرحله موجد بیماری نمی‌شوند. در عین حال این اسپورها بقدری سخت و محکم هستند که قوی‌ترین مواد ضدعفونی‌کننده و آنتی‌بیوتیک‌ها قادر به نابودی آن‌ها نمی‌باشد. بیماری که دارای این باکتری است، در مدفوع خود باکتری را خارج می‌کند. عدم رعایت بهداشت این باکتری را روی وسایل گوناگون و مواد غذائی پخش می‌کند؛ و این بار باکتری در دستگاه گوارش شخص دیگری به زندگی ادامه می‌دهد. اگر این شخص باکتری‌های مفید دستگاه گوارش خود را از دست داده باشد، دچار این بیماری اسهال و التهاب خواهد شد و گاه حتی بسیار بدتر رخ می‌دهد. نسل‌های معمولی باکتری کلستریدیوم دیفیسیل تنها دو نوع سم a و b تولید می‌کردند، اما نسل‌های مقاوم جدید دارای ۱۶ برابر سم a، و ۲۳ برابر سم b هستند. اسهال آبکی (حداقل سه بار اجابت مزاج در روز، به مدت بیش از دو روز) تب کاهش اشتها حالت تهوع درد شکمی در بیمارهایی که موارد مصرف آنتی‌بیوتیک به مدت طولانی دارند، این بیماری مشاهده می‌شود. افراد …
برداشت:
کلستریدیوم دیفیسل (clostridium difficile یا c.difficile, c.diff و cdf/cdf) یک باکتری گونه از باکتری‌های گرم مثبت و اسپور دار است . یکی از علل عفونت‌های روده‌ای بیمارستانی است . سموم کلستریدیوم دیفیسیل در مدفوع ۱۵ تا ۲۵ درصد از بیماران مبتلا به اسهال ناشی از آنتی‌بیوتیک و بیش از ۹۵ درصد بیماران مبتلا به کولیت غشاء کاذب ، یافت می‌شود . بیش از ۹۰ درصد از موارد عفونت به کلستریدیوم دیفیسیل پس از درمان یا در حین درمان با آنتی‌بیوتیک رخ می‌دهد . کلیندامایسین ، سفالوسپورین‌ها و پنی سیلین‌ها بیشترین آنتی‌بیوتیک‌های مرتبط با عفونت به کلستریدیوم دیفیسیل هستند ، اما تقریبا همه داروهای ضد میکروب به جز آمینوگلیکوزیدها موجب عفونت به کلستریدیوم دیفیسیل می‌شوند .