این مطلب در وبسایت ویکیپدیا قرار داده‌شده. شما به عنوان یک ناشر، کدام‌یک از متن‌های زیر را به عنوان خلاصه انتخاب می‌کنید؟

مقاله: حسینعلی منتظری درباره علت نام‌گذاری این خطبه به «قاصعه» احتمالاتی را بیان می‌کند، که بعضی از آن‌ها عبارت است از: «قصع» در لغت عرب به معنای «حقر» باشد. در این صورت قاصعه به معنی «تحقیر کننده» می‌باشد. زیرا علی در این خطبه شیطان را تحقیر کرده و کوچک شمرده‌است. «قصع» در لغت عرب به معنای «ازال» باشد. در این صورت قاصعه به معنی «از بین برنده» می‌باشد. زیرا این خطبه باعث از بین رفتن کبر و غرور در شخص متکبر و مغرور می‌گردد. تعصب جاهلی عرب علت بیان این خطابه از علی بن ابی‌طالب بود. چراکه کوفه از قبیله‌های گوناگونی تشکیل‌شده بود و هر قبیله خود را نسبت به قبیله دیگر برتر می‌دانست. کافی بود گذر یکی از افراد این قبیله به قبیله دیگری بخورد و بین ان‌ها ناراحتی به وجود بیاید. آنگاه یکی از آنان فریاد می‌زد (مثلا می‌گفت: ای قبیله نخع!) و از قبیله خود طلب یاری می‌کرد، در این هنگام چند تن از آن قبیله به جهت یاری‌رساندن به هم‌قبیله خود می‌آمدند و آن شخص دیگر را می‌زدند. سپس او هم به قبیله خود برمی‌گشت و یاری می‌خواست. به این ترتیب قبیله‌ها به روی یکدیگر شمشیر می‌کشیدند و باعث کشته شدن تعدادی زیادی آدم می‌شدند. علی به جهت جلوگیری از این نوع فتنه و آشوب‌ها این خطبه را بیان کرد. علی بن ابی‌طالب در بخشی از این خطبه چنین می‌گوید: اهمیت و جایگاه این خطبه به قدری است که اکنون و بعد از حدود هزار و چهارصد سالی که از بیان آن می‌گذرد، بارها و بارها به زبان‌های مختلف مورد تحقیق، تفسیر و بررسی قرار گرفته و به عنوان موضوع چندین کتاب، مقاله و پایان‌نامه نیز انتخاب شده‌است.

متن اول: خطبه قاصعه بلندترین و طولانی‌ترین خطبه‌ای است که در کتاب نهج‌البلاغه وارد شده. علی بن ابی‌طالب در این خطبه عمدتا به مذمت رذائل اخلاقی نظیر تعصب، تکبر و غرور پرداخته و در این زمینه انسان را به عبرت گرفتن از سرنوشت شیطان و عدم پیروی از او دعوت می‌کند. 
متن دوم: خطبه قاصعه
جواب:
متن اول