این مطلب در وبسایت ویکیپدیا قرار داده‌شده. شما به عنوان یک ناشر، کدام‌یک از متن‌های زیر را به عنوان خلاصه انتخاب می‌کنید؟

مقاله: ایده ایران به فرنام یک گزاره دینی، فرهنگی و تباری به زمانه‌ی پایانی سده ششم پیش از میلاد برمی گردد؛ و به فرنام یک شیوه‌ی کشورداری، نخستین بار در دهه بیستم سده‌ی سوم میلادی در فرمانروایی ساسانیان بروز یافت. تا پیش از سده‌ی سوم میلادی امپراطوری‌های اشکانی و هخامنشی بیشتر رویکرد جهان گراییانه داشتند ولی در در سده‌ی سوم میلادی با درگیری میان جهانی گرایی و ناسیونالیسم که به آشکاری در بافت مذهبی و فرهنگی آشکار می‌شد، شالوده‌ی ساختار فرمانروایی به سوی فروپاشی بود. فرجام این درگیری با رویکرد بیشتر به رویکرد تراداد گرایانه و انگیزه‌های ناسیونالیستی و میهن‌پرستانه در ایران شد و نخستین فرمانروایی ناسیونالیستی را در ایران پدیدار کرد. درگیری میان ادیان شناخته‌شده و اشکارا و رسمی یا پرهوادار مانند آیین مانوی و زرتشتی بانی آن شد که هویت و کیستی ایرانی، که تا آن زمان بیشتر از سرشت و شالوده‌ی فرهنگی و مذهبی نمایان شده بود، به یک ارزش سیاسیمو کشورداری دگر شود و واژه ایرانشهر در ادبیات کشورداری و ملی اندر شود و دگرش به گونه‌ای از جهانبینی شود که در پادشاهی دیربازخسرو یکم (۵۳۱ – ۷۹ میلادی) به اوج خود رسید. شعوبیه یا همان کشورگرایی ایرانی و کیستی ایرانی هست پس از فروپاشی امپراتوری ساسانی و تازش عربان به ایران در بیم وشبیخون عربان جای گرفت. شعوبیه آشکارا پاسخی از سوی ایرانیان مسلمانان پارسی در باره‌ی عرب شدن روزافزون اسلام در سده‌های ۹ و ۱۰ بود که دگرش به آنچه شد که در زمان کنونی ایران کنونی را نگهبانی کرده و پدیدآورده است. این کار در رده نخست درباره نگهداری فرهنگ فارسی و پاسداری از ریشه و تبار پارسی بود. برخی از چهره‌های نامدار شعووبی ایرانی شمارند از: بشار بن برد، اسماعیل نسایی، زید عجم، حسام بن عدا، ابوالحسن علی مادینی، ابو حاتم ساجستانی، ابراهیم بن ممدشاد و ابوعبدالله محمد مارزانی. و بسیاری فردوسی را نیز یک ترانه سرای ایرانگرا و شعوبی می‌دانند. این زمانه زمانه‌ی میان فروپاشی و از میان رفتن فرمانروایی شوم پی عربی، اسلامی عباسیان تا پیدایش پادشاهی ترکان سلجوقی در سده‌ی یازدهم را پوشش می‌دهد که گواه پدیداری پادشاهی‌های گوناگون مسلمان بومی ایرانی در فلات ایران بود ساختار و شیوه‌ای از باز زنده کردن ایران برپایه‌ی نگهبانی و پشتیبانی ایرانیان بر پایه مرزهای سرزمینی ایران و با روح و فروهر و فرهنگ کشوریک ایرانی در …

متن اول: ملی‌گرایی ایرانی
متن دوم: ملی‌گرایی ایرانی از ملی‌گرایی یا کشورگرایی در میان مردم ایران و کسانی که هویت ملی و شناسنامه کشوری شان ایرانی است یاد می‌کند. ملی‌گرایی ایرانی برامده از جنبشهای سیاسی و اجتماعی و کشوری و پندارگونه پدید امده از عشق و مهر به فرهنگ، زبان و تاریخ و سرگذشته‌ی ایرانی و شور بالیدن و نازیدن به ایران و مردم ایرانی است. گرچه خودآگاهی کشوری در ایران سده‌ها دیرینگی دارد، کشور‌گرایی ایرانی و باستان‌گرایی بیشتر از سده بیستم بدین سوی نماد برجسته‌ای برای گرایش‌های ایرانی بوده‌است.
جواب:
متن دوم