. متن داده‌شده را خلاصه کن

متن: همه‌خداانگاری یک نظر است که دنیا (یا جهان) و خدا (یا پروردگار) را مانند هم می‌داند. همه‌خداانگاران به یک خدای شخصی یا انسان انگارانه یا خالق معتقد نیستند. کلمه (pantheism) مشتق شده از کلمه یونانی (pan) به معنی «همه» و (theos) به معنی «خداوند». به معنای دقیق کلمه، به این نکته اشاره می‌کند که، خداوند در فرایند ارتباطی با جهان بهتر دیده می‌شود. اگر چه اختلافاتی در همه‌خداانگاری وجود دارد اما عمده عقیده‌ها درباره کل جهان و وحدتی که همه‌جا را فرا گرفته و طبیعت مقدس بنا شده‌است. در همه‌خداانگاری، خدا و جهان مانند هم هستند اما درخدا فراگیران خداوند محدود و دورتر یا بیرون از جهان قرار دارد. اولین بار نویسنده ایرلندی جان تولاند در انگلستان در سال ۱۷۰۵ م در کتابی به نام «بیان واقعی سوسینوس گرایی از همه خداانگاری» به کار برده‌است. او عقایدش را در سال ۱۷۱۰ م در نامه‌ای که به گوتفرید لایب نیتس نوشته‌است، اصلاح کرده‌است و آن زمانی بوده‌است که او از عقیده به خداهمه -انگاری برگشته و به جهان جاوید معتقد نبوده‌است. به هرحال بسیاری از نویسندگان اولیه، مدارس فلسفه و مذاهب معتقد به خدای واحد، عقیده‌هایی درباره همه‌خداانگاران بیان کرده‌اند. همه‌خداانگاری رواقیون با زنون از شهرهای کیتیون و کلومینانتن در امپراتوری فیلسوف مارسوس آرلیوس آغاز شد. در طول امپراتوری مسیحیت رم، فلسفه رواقی یکی از سه مکتب اصلی فلسفه بود که در راستای مکتب‌های ایپوگرافی و نوافلاطونی بود. تائوئیسم اولیه از لاوستی و ژانونستسی آغاز شد و در برخی مواقع همه خداانگاری مورد توجه بود. درکشورهای غربی همه‌خداانگاری در بین سال‌های حاکمیت مسیحیت در میان قرن‌های ۱۴ تا ۱۵ میلادی، وقتی‌که الحاد و سنت شکنی حاکم بود، مورد اند و اقرار گرفت. اولین پیشرفت با جوردانو برونو (سوزاندن ۱۶۰۰ شمع) آغازشد. انتشار کتاب اخلاقیات با رواج اسپینوزا در سال ۱۶۷۵ (به عنوان) منبع اصلی همه‌خداانگاری حجت را تمام کرد. اگر چه اسپینوزا بشخصه از کلمه «همه‌خداانگاری» استفاده نکرده و برخی در مورد اینکه بیشترین تمرکز او روی همه‌خداانگاری بوده‌است، بحث کرده‌اند. جان تولاند نیز در کنار اسپینوزا و برونو مسائلی را انعکاس داده‌است. در سال ۱۷۲۰ میلادی او نوشته‌است همه‌خداانگاران شکلی از جشن گرفتن اجتماعی در جامعه‌ای لاتینی است. مهم‌ترین بحث همه‌خداانگاری در سال ۱۷۸۵ در آلمان …
خلاصه:
همه‌خدایی ، هستی الهی یا پان‌تئیسم (به انگلیسی : pantheism) گونه‌ای فلسفی از بی‌دینی و نقد دین است . باور به اینکه خدا (یا الوهیت) و جهان هستی (یا طبیعت به عنوان کلیت همه چیز) یکی‌اند . بر اساس آن ، خدای شخصیت‌دار مانند الله و یهوه و مانند آن که خالقی مستقل از طبیعت است ، وجود خارجی ندارد . پس بر اساس آن مذاهب پدید آمده از اینها نیز عقایدی ناروا هستند . خدا همه جا هست و همه چیز است یا در همه چیز است . این شامل همه شر و همه خیر و مترادفا همه زیبایی و همه نقص‌ها و ضعف در جهان هستی می‌شود .