متناسب با متن زیر، یک عنوان انتخاب کرده و آن را خلاصه کنید

متن: مورخین چینی از کهن‌ترین ایام، از زمان مورخ مشهور حکومت هان، سی‌ماچین، لائودزی را معاصر و تعلیم دهنده کنفسیوس (۵۵۱ – ۴۷۹ ق. م.) دانسته‌اند. در مطالعات مدرن، کهن‌ترین نسخه یافت شده از دائو ده جینگ متعلق است به قرن چهارم ق. م. و بنابراین بعضی بر قدمتی کهن‌تر از این برای دائو ده جینگ تردید کرده‌اند. در قصص چنین آمده که «لائودزی» در آن هنگام که کار و بار دنیا را به قصد عزلت در کوهستان‌های غرب رها کرده بود، «نگهبان مرزی» از وی التماس می‌کند که اندکی توقف کند و دفتری مشتمل بر تعلیماتش بنگارد. نتیجه این توقف دفتری است در باب «دائو» و «ده»، «حق» و «راستی». محتوای دائو ده جینگ بر اهل حکمت و مترجمان همواره موضوعی است جدل‌برانگیز. بیش از هفتصد شرح و تفسیر در سنن حکمی شرق دور بر «دائوده‌جینگ» نوشته‌اند و آن را بیش از دویست و پنجاه بار بار به زبان‌های غربی ترجمه کرده‌اند. دفتری که یقینا از حیرت برانگیزترین و معمایی‌ترین کتاب‌ها است. دائو ده جینگ چند باری به زبان فارسی ترجمه شده‌است، ولی جز در یک مورد این ترجمه‌ها ترجمه‌هایی اصیل و مستقیم از زبان چینی باستان نبوده‌است. عجیب است که مترجمان ایرانی غالبا خام‌ترین و سطحی‌ترین ترجمه‌های انگلیسی را انتخاب می‌کنند و آن را ترجمه می‌کنند، ترجمه‌هایی نظیر ترجمه اورسلا کی. له‌گین نویسنده داستان‌های علمی-تخیلی که کار او را راسل کرکلند، استاد برجسته مطالعات چین‌شناسی دانشگاه جورجیا، خیال‌بافانه و محرف می‌خواند، یا ترجمه‌هایی مانند ترجمه استیون میشل که با ترجمه له‌گین از این جهت هم‌داستان است که تحریف را به مرز حذف کردن و جابجا کردن گزینشی پاره‌هایی از دائو ده جینگ پیش برده است و نه از مبانی زبانشناسی استوار برخوردار است و و نه با تعلیم سنتی خویشاوندی دارد. در میان ترجمه از ترجمه‌ها، «دائو راهی برای تفکر»، ترجمه و گردآوری ع. پاشایی، سعی کرده‌است گامی به پیش نهد و به معانی دقیق‌تر نزدیک‌تر شود. در این اثر او یک ترجمه کامل از ترجمه جانگ جنگ‌یوئن (که ترجمه‌ای غیروفادار است و بیشتر تفسیری است) ارائه می‌دهد و به عنوان تعلیقه بر هر بند، از میان ترجمه‌های انگلیسی موجود اشاراتی به دیگر ترجمه‌ها در مواقع اختلاف می‌کند. در میان ترجمه‌های دیگری که استفاده کرده‌است، ترجمه‌های خوبی همچون کار دی. سی. لائو و لین یوتانگ دیده می‌شود. البته در بسیاری موارد پاشایی …
جواب:
"تائو ته کینگ" میتواند عنوان مناسب و "دائو ده جینگ یا به اشتباه تائو ته چینگ ، (چینی سنتی : ؛ نویسه‌های چینی ساده‌شده : ؛ هانسی : دائوده‌جینگ ؛ هان‌یو پین‌یین : dàodéjīng) به معنی « دفتر دائو و ده » یا « دفتر حق و راستی » یا در عرفی‌ترین ترجمه‌ها « دفتر راه و فضیلت » اثر حکیم بزرگ چینی ، لائودزی در حدود قرن ششم ق.م.نوشته شده‌است . این دفتر مشتمل است بر تعالیمی در هشتاد و یک بند که همه ترکیبی است از نظم و نثر ، شعر و حکمت ، عرفان و زندگی روزانه ، تدبیر ملک و تدبیر تن.در آیین دائویی ، این دفتر را کتابی مقدس و لائودزی را ظهور و بروز ایزد لائوجوین می‌دانند ." میتواند خلاصه ی مناسبی برای این متن باشد