متناسب با متن زیر، یک عنوان انتخاب کرده و آن را خلاصه کنید

متن: کلمه تقیه از لحاظ ساختار صرفی، اسم مصدر است و فعل آن یا تقی یتقی از ثلاثی مجرد یا إتقی یتقی ثلاثی مزید است. اهل لغت تقیه را از ماده وقی یقی به‌معنای «حفظ و صیانت از آزار و اذیت» دانسته‌اند. ابن منظور در لسان العرب می‌گوید: «وقاه الله وقایة و واقیة، ای صانه». بعضی گفته‌اند: تقیه در اصطلاح انجام دادن کاری است که از روی عقیده قلبی نباشد و در دل، غیر از آن باشد. بعضی دیگر گفته‌اند یا به خاطر مصلحت چیزی را به زبان آوردن که در دل، غیر آن باشد. بعضی دیگر گفته‌اند: تقیه بمعنای پرهیز کردن و خودداری کردن و در شرع بمعنای خودداری از اظهار مذهب خویش است در مواردی که ضرر مالی یا جانی یا عرضی متوجه شخصی باشد. بعضی گفته‌اند: تقیه، مدارا و رازپوشی است و همچنین پنهان کردن مذهب خود یا احتیاط در مقابل کسی که مذهب دیگری دارد. بعضی دیگر گفته‌اند: تقیه یعنی پرهیز گروهی از گروه دیگر و اظهار صلح و سازش با ایشان در حالیکه در باطن خلاف آن است. در قرآن آیاتی است که تقیه را جایز و مشروع می‌داند: ۱) " لا یتخذ المؤمنون الکافرین اولیاء من دون المؤمنین و من یفعل ذالک فلیس من الله فی شیئ الا ان تتقوا منهم تقاة و یحذرکم الله نفسه و الی الله المصیر (آل‌عمران / ۲۸). مسلمانان نباید کفار را در برابر مسلمانها یار و سرپرست خود قرار دهند و هرکس چنین کاری کند هیچگونه ارتباطی با خداوند ندارد، مگر اینکه از آن‌ها بترسید و تقیه کنید و خداوند شما را از مجازات خودش برحذر می‌دارد و بازگشت همه بسوی او است. ۲) من کفر بالله من‌بعد ایمانه الا من اکره و قلبه مطمئن بالایمان (نحل / ۱۰۶)؛ هرکس بعد از ایمانش به خدا کافر شود، گرفتار غضبی از جانب خدا و عذاب عظیمی خواهد شد مگر کسی او را مجبور به اظهار کفر کند در حالیکه دلش آرام به ایمان است. ۳) و قال رجل مؤمن من آل فرعون یکتم ایمانه اتقتلون رجلا أن یقول ربی الله و قد جائکم بالبینات من ربکم (غافر / ۲۸) مرد مؤمنی از آل فرعون که ایمان خود را پنهان می‌داشت، گفت: آیا می‌خواهید کسی را به قتل برسانید به خاطر اینکه می‌گوید: پروردگار من الله است در حالیکه از جانب خداوند براهین و نشانه‌هایی آورده‌است؟ همانگونه که ملاحظه می‌شود این آیات تقیه را جایز می‌داند. شأن نزول آیه دوم «من کفر بالله من‌بعد ایمانه الا من اکره و قلبه مطمئن بالایمان و لکن من شرح بالکفر صدرا فعلیهم غضب من الله و لهم عذاب عظیم» را …
جواب:
"تقیّه" میتواند عنوان مناسب و "تقیه (در لغت به معنای تقوی به معنی پرهیز و نگهبانی) لفظی اسلامی است در اشاره به دورویی پیشگیرانه یا انکار باور و تقید مذهبی در مواجهه با آزار.لفظ دیگری که به این مفهوم اشاره دارد ، کتمان (در لغت به معنای پوشاندن) معنای خاص‌تر دورویی از طریق سکوت یا بی‌توجهی را می‌دهد . در شیعه که در آن مؤمنین مجازند وقتی در معرض تهدید آزار یا اضطرار قرار گرفتند باور خود را مخفی کنند ، بر رسم تقیه تأکید شده‌است . به هر روی ، این کار در شرایط معینی در اسلام سنی نیز مجاز است . نخستین بار برخی از صحابه در شرایط سخت اقدام به تقیه کردند ." میتواند خلاصه ی مناسبی برای این متن باشد