متناسب با متن زیر، یک عنوان انتخاب کرده و آن را خلاصه کنید

متن: در بررسی تاریخی شیوه‌های تفکر، با سه شیوه رو به رو می‌شویم: کل گرایی اولیه: این شیوه تا رنسانس، روش غالب تفکر بود. این دوره را دوران حاکمیت فلسفه‌ها و وجود علامه‌ها (که از هر موضوعی، مقداری می‌دانستند) می‌شناسند. انسانها خیلی چیزها را می‌دیدند اما توجیهی برای آن نداشتند. در قرن شانزدهم همه رویدادهایی را که از شناخت آن عاجز بودند به خدا نسبت می‌دادند. یک اشکال عمده کل گرایی این بود که رشد نداشت. جزء گرایی: تفکر جزءگرا از زمان تمدنهای باستانی وجود داشته‌است و آنرا برخاسته از اندیشه فلاسفه یونان باستان می‌دانند. تفکر جزءگرا هر پدیده‌ای را ابتدا به اجزاء کوچکتر تقسیم می‌نماید و می‌خواهد با مطالعه رفتار هر یک از اجزاء، به رفتار پدیده اصلی دست یابد. به عبارتی رفتار پدیده اصلی را حاصل جمع رفتار اجزاء آن می‌داند. رنه دکارت، فیلسوف فرانسوی، اصولی را برای این نظریه وضع نموده‌است. نظریه سیستمها: نظریه سیستمها در سال ۱۹۴۰ بوسیله برتالنفی مطرح شد. نظریه سیستمها بر این اصل استوار است که: در عمق تمام مسائل، یک سری اصل و ضابطه موجود است که به‌طور افقی تمام نظام‌های علمی را قطع می‌کند و رفتار عمومی سیستمها را کنترل می‌نماید. یعنی می‌توان به یک سری از اصول و ضوابط اولیه دست یافت که تعریف کننده رفتار عمومی سیستمها صرفنظر از نوع آنهاست. این بدان معنا نیست که یک تئوری عمومی بتواند جایگزین تئوری‌های خاص نظامهای علمی مختلف گردد، بلکه فقط سعی دارد به‌صورت یک هدایت‌کننده عمل نماید. کوشش برای دیدن کل، اصل ادعایی است که روش سیستمها در برخورد با مسائل برای خود قائل است. بهم پیوستگی و وابستگی اجزاء: عناصر ناپیوسته و مستقل هرگز نمی‌توانند یک سیستم را تشکیل دهند. کل گرایی: رویکرد سیستمی کل را به اجزاء نمی‌شکند. هدف جویی: کل سیستم هدفمند است. ورودی‌ها و خروجی‌ها: سیستم دارای داده و ستانده‌است. تبدیل: در همه سیستم‌ها ورودی‌ها به خروجی‌ها تبدیل می‌شوند. مقابله با بی نظمی و کهولت (آنتروپی منفی): هر سیستم برای بقای خود احتیاج به مقابله با آنتروپی دارد، حداکثر گسیختگی و بی نظمی به معنای مرگ سیستم است. تنظیم: اجزاء باید به گونه‌ای تنظیم شوند که هدف سیستم را محقق کنند. سلسله‌مراتب: به این مفهوم که درون هر سیستمی، سیستم‌های دیگری قرار گرفته‌اند و این سیستم نیز خود در درون سیستم‌های دیگری جای دارد. به …
جواب:
"تفكر سيستمي" میتواند عنوان مناسب و "سیستم مجموعه‌ای از اجزای مرتبط است که در کلیت خویش برای ایفای وظیفه‌ای مشخص در کنش متقابل و هماهنگ با محیط است . در تفکر سیستمی ، سازمان‌ها مانند سیستم‌هایی هستند که در دل یک مجموعهٔ محیطی بزرگ‌تر قرار گرفته‌اند . هر سیستم شامل ورودی ، خروجی ، پردازش و بازخورد است ، بنابراین داشتن تفکر سیستمی برای یک مدیر بسیار حائز اهمیت است . به کمک یک نظارت دقیق اگر خروجی ما از خروجی مورد نظرمان فاصلهٔ کم و بیش چشم‌گیری داشت ، با استفاده از feedback (بازخورد) ورودی را تغییر داده و replanning (برنامه‌ریزی مجدد) می‌کنیم . تفکر سیستمی مبتنی بر نوعی کلی‌نگری است که با تحلیل ، قابل درک نیست ." میتواند خلاصه ی مناسبی برای این متن باشد