متناسب با متن زیر، یک عنوان انتخاب کرده و آن را خلاصه کنید

متن: تفاوت طول صف بسته‌ها در گره‌های شبکه، تفاوت نرخ بیت تولید شده توسط برنامه، تفاوت بار از سایر کاربران که به وسیله مالتیپلکسینگ آماری (stdm) از منابع شبکه مشابه استفاده می‌کنند. پروتکل‌های لایه انتقال که اتصالگرا هستند، مانند tcp ممکن است بر روی یک پروتکل لایه شبکه‌ای بدون اتصال، مانند ip تکیه کند، که در آن بسته‌های مختلف ممکن است توسط مسیرهای مختلف مسیریابی شوند، که ممکن است بدون ترتیب و نا منظم به مقصد برسند. اما، tcp را می‌توان به عنوان یک مدار مجازی استفاده کرد، از آنجا که tcp شامل شماره بخش (segment) است که اجازه می‌دهد داده بی‌نظم در سمت گیرنده با ترتیب و درست جا بگیرد. پروتکل‌های مدار مجازی لایه پیوند داده‌ای و لایه شبکه مبتنی بر راه‌گزینی بسته کوچک اتصالگرا هستند، به این معنی که داده‌ها همیشه در طول مسیر همان شبکه تحویل داده می‌شود (از طریق همان گره‌ها). مزایای استفاده از این روش نسبت به روش بدون اتصال عبارتند از: رزرو پهنای باند در طول مرحله تشکیل اتصال انجام می‌شود و کیفیت سرویس (qos) تضمین‌شده را امکان‌پذیر می‌کند. به عنوان مثال، یک نرخ بیت ثابت کلاس qos ممکن است ارائه شود، که باعث شبیه‌سازی مدار گزینی می‌شود. در شبکه اتصالگرا گره‌های شبکه سریع‌تر هستند و ظرفیت بالاتری دارند، زیرا آن‌ها سوئیچ‌هایی هستند که تنها در طی مرحله تشکیل اتصالات، مسیریابی را انجام می‌دهند، در حالی که گره‌های شبکه اتصال بی‌سیم، مسیریاب‌هایی هستند که مسیریابی را برای هر بسته به صورت جداگانه انجام می‌دهند. سوئیچ کردن فقط شامل جستجوی شناسه کانال مجازی در یک جدول است و تجزیه و تحلیل یک آدرس کامل انجام نمی‌شود. سوئیچ کردن به راحتی می‌تواند در سخت‌افزار asic اجرا شود، در حالی که مسیریابی پیچیده‌تر است و نیاز به اجرای با نرم‌افزار دارد.. نمونه‌هایی از پروتکل‌های لایه انتقال که مدار مجازی را ارائه می‌دهند: پروتکل کنترل انتقال (tcp)، که در آن یک مدار مجازی قابل‌اعتماد در بالای پروتکل ip (که غیرقابل اعتماد و بی اتصال است) نصب شده‌است. مدار مجازی را می‌توان از روی آدرس سوکت شبکه منبع و مقصد شناسایی کرد (یعنی آدرس آی پی فرستنده و گیرنده و شماره پورت). qos تضمین‌شده ارائه نشده‌است. اس سی تی پی (sctp)، که در آن یک مدار مجازی بر روی پروتکل ip یا پروتکل udp برقرار می‌شود. نمونه‌هایی از پروتکل‌های مدار …
جواب:
"مدار مجازي" میتواند عنوان مناسب و "مدار مجازی (vc) یک راه انتقال داده بر روی یک شبکه کامپیوتری راه گزینی بسته (packet switched computer network) است به طوری که مانند یک لایهٔ فیزیکی بین منبع و مقصد داده عمل می‌کند . مدار مجازی مترادف با اتصال مجازی و کانال مجازی است . قبل از اینکه از مدار مجازی استفاده کنیم می‌بایست اتصالی بین دو یا چند گره یا برنامه‌های نرم‌افزار برقرار شود که این اتصال با پیکربندی قسمت‌های مرتبط به هم در شبکه ، انجام می‌شود . پس از آن ، یک جریان بیت یا جریان بایت بین گره‌ها ایجاد می‌شود . عواملی مانند : بسیاری از پروتکل‌های مدار مجازی ، سرویس ارتباطی قابل اعتماد فراهم می‌کنند ." میتواند خلاصه ی مناسبی برای این متن باشد