این مطلب در وبسایت ویکیپدیا قرار داده‌شده. شما به عنوان یک ناشر، کدام‌یک از متن‌های زیر را به عنوان خلاصه انتخاب می‌کنید؟

مقاله: نخستین جلسه برای بحث در مورد این پیمان در ۱۵ دسامبر سال ۱۹۴۱، یک هفته پس از پیوستن ایالات‌متحده به امپراتوری بریتانیا و اتحاد جماهیر شوروی برای مخالفت با نیروهای محور انجام شد. یکی از اهداف ژوزف استالین، رئیس دولت اتحاد جماهیر شوروی، ایجاد توافق ارضی برای اروپا پس از جنگ بود که تا حد زیادی بین انگلیس و اتحاد جماهیر شوروی تقسیم می‌شود. استالین امیدوار بود قبل از ضررهای خود در طول عملیات بارباروسا، حمله آلمان به اتحاد جماهیر شوروی که از ۲۲ ژوئن ۱۹۴۱ آغاز شد، سرزمین‌هایی را که توسط اتحاد جماهیر شوروی از جمله فنلاند، استونی، لتونی، لیتوانی، رومانی، اوکراین و بلاروس از دست رفته بود، به دست آورد.. در عوض، انگلیس برای داشتن پایگاه‌های دریایی و عبور دریایی از کانال مانش، دریای شمال و دریای بالتیک اجازه استفاده از پایگاه‌های دریایی و عبور دریایی را می‌داد. سایر متفقین از جمله استرالیا، نیوزلند، هند و چین از بحث و گفتگوها غایب بودند، اگرچه همه آنها پیش از سال ۱۹۴۱ به قدرتهای محور جنگ اعلام کرده بودند. همچنین متفقین که دولتهایی در تبعید داشتند، از جمله چکسلواکی و فرانسه، نماینده‌ای نداشتند زیرا کشورهایشان توسط آلمان اشغال می‌شدند. این در حالی بود که هدف اولیه شوروی هدایت ساختار پس از جنگ این کشورها بود. این معاهده نمایانگر گذار برای انگلیس بود، که بخشی از موقعیت ابرقدرت خود را فدای دولت ضعیف شده خود می‌دانست اما همچنان در جریان مذاکرات، قدرت دیپلماتیک خود را اعمال می‌کرد.

متن اول: پیمان آنگلو اتحاد جماهیر شوروی ۱۹۴۲
متن دوم: پیمان آنگلو-اتحاد جماهیر شوروی، به طور رسمی توافقنامه همکاری متقابل بین انگلستان و اتحادیه جمهوری‌های سوسیالیستی اتحاد جماهیر شوروی شناخته می‌شود، بر اساس این پیمان اتحاد نظامی و سیاسی بین اتحاد جماهیر شوروی و امپراتوری بریتانیا برقرار شد که تا پایان جنگ جهانی دوم بود. این پیمان در ۲۶ مه سال ۱۹۴۲ توسط وزیر خارجه بریتانیا، آنتونی ایدن، و وزیر خارجه شوروی، ویاچسلاو مولوتف در لندن به امضا رسید.
جواب:
متن دوم