. متن داده‌شده را خلاصه کن

متن: سرجون (یونانی: sergios) فرزند منصور بن سرجون، یک مسیحی ملکی بود که دفاتر ارشد اداری را در اوایل قرن هفتم میلادی در دمشق نگهداری می‌کرد: وی توسط موریس، امپراتور بیزانس، به عنوان یک مقام مالی منصوب شد (م.۵۸۲ – ۶۰۲). او موقعیت برجسته خود را در این شهر در زمان اشغال این شهر توسط ایرانیان در سال ۶۱۳ و حتی پس از برقراری مجدد حکومت بیزانس در ۶۳۰ حفظ کرد. به گفته سعید بن البطریق، او کسی بود که دمشق را به خلافت نوظهور مسلمانان تحت امر خالد بن الولید در سال ۶۳۵ تسلیم کرد. نوشته‌ها تأکید می‌کنند وی از مقام بالایی در بین خاندان خلفای اموی برخوردار بود، به طوری که خانواده وی ملزم به روی آوردن به اسلام نبودند، گرچه این نوشته‌ها با هم اختلاف نظر دارند که آیا سرجون پسر خود را به‌طور آشکار یا مخفیانه تعمید داده‌است یا نه. برخی از روایات حتی از سرجون، به همراه شاعر مسیحی الاختال، به عنوان یاران پسر و جانشین معاویه، یزید، یاد می‌کنند. وی دارای املاک زیادی در شام بود و از ثروت خود برای باج دادن به زندانیان مسیحی استفاده می‌کرد، از جمله آنها راهب کاسماس، پسران خود را برای تدریس به او سپرده بود. سرجون بن منصور، از مسیحیان شام و غلام معاویه بود. او در حکومت معاویه، کاتب و مشاور او در امر حکومت بود و مسئولیت نوشتن دیوان خراج وی را بر عهده داشت. سرجون پس از درگذشت معاویه، در دربار فرزندش، یزید بن معاویه نیز نقش داشت. هنگامی‌که شیعیان کوفه با مسلم بن عقیل بیعت کردند، یزید با سرجون به مشورت وی پرداخت و با رأی و نظر او بود که ابن زیاد را برای سرکوب نهضت کوفیان، به حکومت کوفه گماشت. سرجون، عهدنامه‌ای از معاویه به یزید نشان داد و گفت: «معاویه در حال مرگ، این نامه را نوشت که اگر در کوفه شورشی صورت گرفت، عبیدالله بن زیاد مأمور آنجا شود.» پس از یزید، سرجون رومی، به عنوان کاتب بیت‌المال در حکومت عبدالملک بن مروان خدمت می‌کرد. طبق روایت تئوفانس، عبد الملک در صدد ترمیم کعبه در مکه بود که در جریان فتنه دوم مسلمانان آسیب‌دیده بود و برای این منظور قصد داشت که برخی ستون‌ها را از یک زیارتگاه مسیحی در جتسیمانی جدا کند. سرجون به همراه یک مسیحی برجسته دیگر، پاتریکیوس از فلسطین، با درخواست به امپراتور بیزانس، جوستینین دوم (حکمرانی ۶۸۵ – ۶۹۵ و ۷۰۵ – ۷۱۱)، با موفقیت از این امر جلوگیری و به جای آن ستونهای دیگری را …
خلاصه:
سرجون بن منصور رومی (درگذشته ۸۶ ق) از مشاوران معاویه بن ابی سفیان و یزید بن معاویه.زمانی که کوفیان با مسلم بن عقیل بیعت کردند ، یزید با رأی و نظر او عبیدالله بن زیاد را برای سرکوب آنان به حکومت کوفه گماشت .