. متن داده‌شده را خلاصه کن

متن: سوریه به کمک ادبیات عربی برای قرن‌ها، و نویسندگان سوریه نقش بسیار مهمی در بازی النهضه یا احیای ادبی و فرهنگی اعراب در قرن ۱۹ داشته‌است. نویسندگان برجسته معاصر سوریه، از جمله، آدونیس، محمد مگوت، حیدر حیدر، غادا السمان، نزار قببانی و زکریا تامر را شامل می‌شوند. سوریه همواره یکی از مراکز نوآوری شعر عربی بوده و دارای یک افتخار شعر شفاهی و نوشتاری است. این کشور بیشتر از همه در ژانرهای کلاسیک و سنتی عربی با تأثیرپذیری از تأثیرات عاشقانه فرانسوی که در زمان تحت سلطه فرانسه به این کشور آورده شده، به شعر عربی کمک کرده‌است. پایتخت سوریه، دمشق، از دیرباز یکی از مراکز نوآوری فرهنگی و هنری جهان عرب به ویژه در زمینه موسیقی کلاسیک عرب بوده‌است. سوریه همچنین چندین ستاره پان عربی مانند اسمهان، فرید الاطرش و خواننده لنا چمامیان تولید کرده‌است. شهرستان حلب برای تواشیح آن و همچنین به عنوان ستاره‌های محبوب مثل صباح فخری شناخته شده‌است. موسیقی محلی سوریه است در بیشتر قسمت ان بر اساس عود و نی و طبل، و آواز همراه است. در مناطق عشایری، موسیقی بادیه‌نشین مبتنی بر میزمار و رباب محبوبیت دارد. موسیقی مدرن سوریه به ویژه با موسیقی عامیانه تضاد دارد. از ارکستری متشکل از سازهای اروپایی با یک خواننده اصلی و یک گروه کر پشتیبان استفاده می‌کند. سوریه یکی از اولین مراکز سرود مسیحی بود. یکی از محبوب‌ترین رقص‌های سوریه دبکه است. یشتر در عروسی‌ها و سایر مراسم‌های شاد انجام می‌شود. از دیگر رقص‌های عامیانه فولکلور می‌توان به «arāḍa» (عربی: عراضة)، رقصی با شمشیر و همچنین رقص شرقی برای زنان اشاره کرد. اپرای ملی سوریه است که در «میدان امویه» در مرکز شهر دمشق واقع شده‌است. مؤسسه عالی هنرهای زیبا، مرکز عالی موسیقی و باله ملی سوریه در ساختمان اپرای دمشق مستقر هستند. خانه‌های سنتی شهرهای قدیمی در دمشق، حلب و برخی دیگر از شهرهای سوریه حفظ شده‌است و به‌طور سنتی محوطه‌های زندگی در اطراف یک یا چند حیاط مرتب شده‌اند، به‌طور معمول با یک چشمه در وسط جهت تأمین آب و تزئین شده با درختان مرکبات، انگور انگور، و گل ساخته شده‌اند. یک سبک معماری مربوط به متناوب یا نوسان ردیف‌های سنگی متشکل از سنگ‌های تیره و روشن است. سوابق تاریخی نشان می‌دهند که آغاز استفاده این‌چنین از مصالح به جنوب سوریه بر می‌گردد. غذاهای سوری از نظر مواد …
خلاصه:
سوریه یک جامعه سنتی است و دارای یک تاریخچه طولانی فرهنگی است . اهمیت زیادی به خانواده ، دین ، تحصیلات و تأدیب نفس و احترام گذاشته می‌شود . سلیقه سوریه برای هنرهای سنتی در رقص‌هایی مانند السامه ، دبکه در همه تنوع و رقص شمشیر بیان شده‌است . مراسم ازدواج موارد مناسبی برای نمایش سرزنده آداب و رسوم مردمی است . کاتبان شهر اوگاریت (راس شامرای جدید) در قرن ۱۴ ام قبل از میلاد الفبای خط میخی را ایجاد کردند . الفبای به ترتیب آشنایی که امروزه مانند زبان انگلیسی استفاده می‌کنیم ، با وجود کاراکترهای مختلف ، نوشته شده‌است . بعدها دانشمندان و هنرمندان سوری در اندیشه و فرهنگ هلنی و رومی مشارکت کردند .