. متن داده‌شده را خلاصه کن

متن: آسیه‌خانم در سال ۱۱۹۹ خورشیدی در قریه یالرود مازندران به دنیا آمد. پدر او میرزا اسماعیل وزیر، از ملاکان بود. بهاءالله او را نواب و ورقة العلیا خطاب کرد. او به واسطه زیبایی کم‌نظیر ظاهری، ثروت و تقوا برای ازدواج با بهاءالله انتخاب شد. هر دو خانواده از طریق نفوذ در دربار با هم مرتبط بودند و این امر شاید در شکل‌گیری این ازدواج مؤثر بوده‌است. آسیه در سن ۱۵ سالگی و در تاریخی بین ۲ تا ۳۰ مهر ۱۲۶۵ ءء با بهاءالله ازدواج کرد. از این زوج هفت فرزند به دنیا آمد که تنها سه نفر آن‌ها تا بزرگسالی زنده ماندند. آسیه در سال ۱۲۶۵ ءء در عکا از دنیا رفت و در کوه کرمل در نزدیک باب دفن شد. بهاءالله او را مونس خواند و فرزند او را به جانشینی برگزید. بهاییان فرزندان این زوج را به عنوان خانواده مقدس بهائی می‌شناسند. فرزندان آن‌ها عبارتند از: عباس افندی، بهیه، میرزا مهدی و دیگران. عباس که بیشتر با عنوان عبدالبهاء شناخته می‌شود، در سال ۱۲۲۳ ءء به دنیا آمد و در سال ۱۳۰۰ ءء از دنیا رفت. او بزرگترین فرزند آسیه و بهاءالله بود. پدر با القاب مختلفی نظیر سر الله، سرکار آقا، نمونه کامل و غصن اعظم او را خطاب می‌کرد. طبق وصیت بهاءالله، عبدالبهاء پس از مرگ پدر، مرکز عهد، جانشین و مفسر نوشته‌های بهاءالله است. طی مدتی که عبدالبهاء زمامدار آیین بهایی بود با آنکه تحت کنترل امپراتوری عثمانی قرار داشت، بسیاری از بهاییان به دیدار او می‌آمدند و او در ارتباط دائم با بهاییان دنیا بود. پس ازاینکه انقلاب موسوم به جوانان ترک در سال ۱۲۸۷ باعث آزادی زندانیان سیاسی در بند امپراتور عثمانی شد، عبدالبهاء نیز در سال ۱۲۹۰ ءء آزاد شد و سفر سه ساله‌ای را به مصر، اروپا و آمریکای شمالی به منظور تبلیغ پیام بهایی آغاز کرد. در ۷ اردیبهشت ۱۲۹۹ دولت بریتانیا نشان شوالیه را به عبدالبهاء به واسطه تلاشهای انسان دوستانه در جنگ جهانی اول اعطا کرد. عبدالبهاء در ۷ آذر ۱۳۰۰ درگذشت و قبر او در یکی از اتاقهای مقبره باب قرار دارد. بهیه‌خانم در سال ۱۲۲۵ در تهران به دنیا آمد و بزرگترین دختر بهاءالله و آسیه خانم بود. او ملقب به ورقه علیا بود. او به خصوص بسیار نزد پدرش عزیز بود و در آیین بهایی به عنوان یکی از بزرگترین زنان تاریخ به‌شمار می‌رود. او در سالهاای متمادی دعوای داخلی بین خانواده بهاء الله، که منجر به طرد بسیاری از آنان شد، به مرکز عهد وفادار ماند …
خلاصه:
بهاءالله پایه‌گذار آیین بهایی است . او در سال ۱۱۹۶ در قریه نور در استان مازندران ایران به دنیا آمد . پدر او میرزا بزرگ و مادر او خدیجه خانم نام داشت . او از سران جنبش بابی بود و سپس آیین بهایی را در سال ۱۲۵۲ بنیان گذارد . خانواده او شامل سه همسر و فرزندان او هستند .