برداشت کلی شما از مقاله‌ی داده‌شده چیست؟

مقاله: در گاهشمارهای مبتنی بر تقویم خورشیدی، مثل تقویم گریگوری و تقویم هجری خورشیدی که سال‌های عادی ۳۶۵ روزه و سال‌های کبیسه آن‌ها ۳۶۶ روزه است، به‌طور متوسط در حدود هر سی‌وسه سال، هشت سال کبیسه و بیست‌وپنج سال عادی وجود دارد. این تقویم‌ها معمولا در هر چهار سال یک سال کبیسه می‌شود و علاوه بر آن برای تعدیل دقیق‌تر در دوره‌هایی بزرگتر، با حذف یا افزودن فاصله بین بعضی کبیسه‌ها، از آن‌ها کاسته می‌شود. کبیسه‌های تقویم هجری شمسی برای هر کشور از طریق محاسبه لحظه تحویل سال و مقایسه آن با لحظه ظهر حقیقی برای نصف‌النهار رسمی آن کشور تعیین می‌شود. در اینجا یکی از دو حالت زیر ممکن است اتفاق بیفتد: اگر لحظه تحویل سال، بین بعد از ظهر سیصد و شصت و پنجمین و قبل از ظهر سیصد و شصت و ششمین روز سال واقع شود، سیصد و شصت و ششمین روز سال را نوروز، و سال تمام‌شده را عادی به حساب می‌آورند اگر لحظه تحویل سال، در بعد از ظهر سیصد و شصت و ششمین روز سال واقع شود، سیصد و شصت و هفتمین روز سال را نوروز، و سال تمام‌شده را کبیسه به حساب می‌آورند. در تقویم هجری خورشیدی علاوه بر کبیسه چهارساله (کبیسه رباعی)، طبق محاسبات نجومی، برای تعدیل دقیقتر (کاستن کبیسه‌ها)، فاصله بعضی کبیسه‌ها یک‌روز بیشتر می‌شود و در هر دوره ۲۹ یا ۳۳ یا ۳۷ ساله، یک کبیسه پنج‌ساله (کبیسه خماسی) در آغاز محقق می‌شود. برای تشخیص سال‌های کبیسه در گاهشماری رسمی ایران شیوه کاملا یکنواختی وجود ندارد. چنانچه باقی‌مانده حاصل تقسیم سال مورد نظر بر عدد ۳۳، یکی از اعداد (۱، ۵، ۹، ۱۳، ۱۷، ۲۲، ۲۶ و ۳۰) باشد، برای سال‌های اخیر برای سال‌های ۱۳۴۳ تا ۱۴۷۲، آن سال کبیسه است و برای سال‌های بین ۱۲۴۴ تا ۱۳۴۲ به‌جای ۲۲، باقی‌مانده ۲۱ ملاک خواهد بود. برای دیگر سال‌ها نیز به مراتب تفاوت‌هایی در اعداد هشتگانه فوق وجود دارد. به عنوان مثال سال ۱۳۹۱ سالی کبیسه است چراکه باقی‌مانده تقسیم آن بر عدد ۳۳ برابر عدد ۵ است. اما برای تشخیص کبیسه بودن سال‌های هجری خورشیدی حسابی بیرشک شیوه یکنواختی به کمک جدول عددی زیر وجود دارد. جدول عددی تشخیص کبیسه‌های حسابی: طبق جدول عددی فوق اگر در باقیمانده تقسیم سال حسابی موردنظر بر عدد ۱۲۸ (میان‌دوره متوالی) یکی از اعداد جدول فوق باقی‌مانده باشند آن سال کبیسه خواهد بود. با این تفاوت که برای سال‌های ۱ تا ۴۷۳ هجری خورشیدی حسابی اعداد اصلاح …
برداشت:
واژهٔ عربی کبیسه از ریشهٔ « ک‌ب‌س » (فعل عربی کبس) به‌معنی پر کردن چاه از خاک است ؛ و در گاه‌شماری ، کبیسه عبارت است از تعداد روز یا روزهایی که برای رفع نقصان سال‌های عمومی (تأخیر به‌دلیل تجمیع کسر چند سال) از مقدار واقعی آن یا رفع نقصان سال‌های خاص نسبت به سال‌های دیگر ، بر سال معینی می‌افزایند . سال کبیسه سالی است که مقدار نقصان بر آن افزوده شده باشد . در تقویم‌های خورشیدی تقریبا هر چهار سال و در تقویم‌های قمری تقریبا هر سه سال یک روز کبیسه وجود دارد . در تقویم‌های خورشیدی قمری ، مثل گاه‌شماری عبری و گاه‌شماری چینی ، تقریبا هر سه سال یک ماه کبیسه وجود دارد .