این مطلب در وبسایت ویکیپدیا قرار داده‌شده. شما به عنوان یک ناشر، کدام‌یک از متن‌های زیر را به عنوان خلاصه انتخاب می‌کنید؟

مقاله: در حقیقت مارکسیسم فلسفی در تلاش برای ارائه تفسیری مناسب‌تر از مارکسیسم است که ویژگی‌های جزمی از قبیل وضعیت دترمینیسم و عاملیت اقتصادی را نداشته باشد. توجه اصلی این گرایش به عوامل روبنایی، همچون فرهنگ و سوژه (ذهنی) انسانی می‌باشد. از مهمترین چهره‌های نظریه‌پرداز این نحله می‌توان به کارل کرش، آنتونیو گرامشی و گئورگ لوکاچ اشاره کرد. کارل کرش در ۱۵ اوت ۱۸۶۶ در توشتدت، نزدیک هامبورگ متولد شد. وی بین سال‌های ۱۹۱۲ تا ۱۹۱۴ به لندن رفت و مطالعات خود را ادامه داد و در آن‌جا به انجمن فابیانها (فابیانیسم) پیوست و بشدت تحت تأثیر جنبش سندیکالیست‌ها قرار گرفت. او درسالهای نخستین فعالیتش معتقد بود که این جنبش‌های سندیکایی جنبه‌های مثبت و دموکراتیک سوسیالیسم را نشان می‌دهند در حالیکه به نظر او مارکسیسم ارتدکس انترناسیونال دوم با تز الغاء روش تولید سرمایه داری خود را به شکل منفی توجیه می‌کرد اما بعدها با فروکش کردن و نابود شدن جنبش‌های شورایی کرش نظریات خود را تا حدودی تغییر و تا حدودی بسط داد. مهمترین اثر کارل کرش کتاب (مارکسیسم و فلسفه) است. وی در این کتاب استدلال می‌کند که نه مارکسیست‌ها و نه بورژوازی هیچ‌کدام ارتباط تاریخی میان ماتریالیسم دیالکتیک مارکس و ایده‌آلیسم دیالکتیک هگلی را درک نکردند و نتوانستند بفهمند که چرا فلسفه هگل در دهه ۱۸۴۰ از بین رفت. به نظر کرش برای فهم این ارتباط باید به مرحله انقلابی بورژوازی یعنی قبل از ۱۸۴۸ نگاه کرد. چون ایده‌آلیسم هگلی بیانگر این دوران حماسی بورژوازی است، اما هنگامی‌که بورژوازی از حالت انقلابی به ارتجاعی تبدیل می‌شود (پس از این زمان) ایده‌آلیسم هگلی نیز افول میابد. طبقه انقلابی جدید بعد از این زمان طبقه کارگر است که تئوریزه شدن این طبقه انقلابی جدید در ماتریالیسم دیالکتیکی مارکس تجلی می‌یابد؛ بنابراین رابطه تاریخی میان فلسفه بورژوازی و ماتریالیسم مارکسیستی را فقط می‌توان در چهارچوب چشم‌انداز ماتریالیسم دیالکتیکی مارکس جستجو کرد. به نظر کرش انترناسیونال دوم این رابطه را پیدا نکرده بود زیرا خودش از انقلابی بودن با ایستاده بود و همین باعث از بین رفتن وحدت نظریات انقلابی و عمل انقلابی شده‌است و نظریه را صرفا تبدیل به تحلیلی منفعل و ایستا کرده‌است. آنتونیو گرامشی فیلسوف مارکسیست ایتالیایی. او عمده نظریات خودش را در زندان‌های حکومت موسولینی ساخته و پرداخته کرد. مهم‌ترین …

متن اول: مارکسیسم فلسفی
متن دوم: مارکسیسم فلسفی، با تسامح مارکسیسم هگلی و یا مارکسیسم غربی در چهارچوب مارکسیسم، یکی از گرایش‌های متفاوت مارکسیسم و مخالف برداشت‌های جزمی میان روبنا و زیربنا است.
جواب:
متن دوم