. متن داده‌شده را خلاصه کن

متن: سرزمین‌های ایتالیایی در پی سقوط امپراتوری روم غربی به حکومتهای فئودالی تجزیه شد که در راس هر یک از آنان یک شهریار قرار داشت. گرچه زمینه اجتماعی و فکری ملی‌گرایی در این نواحی به قرن هجدهم بازمی‌گردد ولی بیداری ملی و برانگیخته شدن احساسات ضد خارجی در این نواحی با فتوحات ناپلئون آغاز می‌شود. ناپلئون در ۱۸ می‌۱۸۰۴ خود را امپراتور فرانسه خواند و یک سال بعد در ۱۷ مارس ۱۸۰۵ عنوان پادشاهی ایتالیا را به آن افزود. با سقوط ناپلئون در ۱۸۱۵ و بنابر تصمیمات کنگره وین، سرزمین‌های ایتالیایی بین قدرت‌های اروپایی به ویژه شهریاران اتریشی تقسیم شد. اولین قیام مردمی ایتالیا در ۱۸۰۷ و در دوران حکومت ناپلئون بود که انجمن سری کاربوناری ‏ (en) ‏ شورشی برای مقابله با حکومت فرانسوی‌ها انجام دادند. این انجمن در ۱۸۲۰ نیز با همکاری انجمن سری فراماسونری پس از انتشار قانون اساسی ایتالیا راه‌پیمایی‌هایی علیه حاکمان اتریشی انجام دادند که از سوی نیروهای اتریشی سرکوب شدند. در دهه ۱۸۳۰ نیز شورش‌های پرشماری در نواحی مختلف ایتالیا شکل گرفت که با آنکه سرکوب می‌شد به تدریج برنامه‌های مشترک را به هم پیوند می‌داد. یکی از کسانی که نقش مهمی در هماهنگی این شورش‌های داشت جوزپه ماتزینی بود. ماتزینی مؤسس انجمن سری ایتالیای جوان بود و هدفش را برقراری رژیم جمهوری و اتحاد ایتالیا اعلام نمود. انقلاب وین ۱۸۴۸ که موجب برکناری مترنیخ شد جایگاه اتریش را آنچنان تضعیف کرد که نتوانست به راحتی جنبش‌های ملی ایتالیا را سرکوب کند. پادشاهی ساردنی که قانون اساسی ایتالیا را پذیرفته و با پرچم سه رنگ ایتالیا به کانون احساسات ملی و زمینه‌ساز اتحاد ایتالیا تبدیل شد. پادشاه ساردنی، ویکتور امانوئل دوم به همراه وزیرش کاوور وحدت ایتالیا را در برنامه خود قرار دادند. کاوور در ۱۸۵۷ با تأسیس جمعیت وحدت ملی میان طرفداران وحدت ایتالیا در تبعید و داخل ارتباط برقرار کرد و توانست سرنوشت ایتالیا را به سرنوشت اروپا گره بزند. از این تاریخ نهضت اتحاد ایتالیا که تا آن زمان تحت آرمان‌گرایی ماتزینی قرار داشت تحت هدایت واقع‌بینانه کاوور قرار گرفت. شرکت ساردنی در جنگ کریمه به همراه فرانسه و بریتانیا با آنکه برای ساردنی فایده عملی نداشت موجب شرکت این کشور در کنگره پاریس و قرارگرفتن در صف کشورهای لیبرال شد. کاوور برای عملی‌کردن وحدت ایتالیا به پشتیبانی بریتانیا و فرانسه امیدوار بود …. 
خلاصه:
یگانگی ایتالیا (به ایتالیایی : il risorgimento) جنبشی سیاسی اجتماعی بود که طی آن دولت‌های مختلف شبه‌جزیره ایتالیا با نام دولت ایتالیا در سده نوزدهم گرد هم آمدند و یکی شدند . در مورد زمان دقیق آغاز این فرایند توافقی وجود ندارد اما بسیاری پژوهشگران بر این باورند که یگانگی ایتالیا با کنگره وین در ۱۸۱۵ شروع و با تأسیس پادشاهی ایتالیا در ۱۸۶۱ و سپس تغییر پایتخت به رم در ۱۸۷۱ خاتمه یافت .