. متن داده‌شده را خلاصه کن

متن: زیستگاه ییلاقی طایفه بابااحمدی در شهرستان کوهرنگ و شهرستان لردگان در استان چهارمحال و بختیاری می‌باشد. زیستگاه قشلاقی طایفه بابااحمدی در شهرستان شوشتر، شهرستان لالی و شهرستان مسجدسلیمان در استان خوزستان می‌باشد. البته تعداد زیادی از طایفه بابااحمدی به شهر‌های فولادشهر، شهرکرد و اصفهان مهاجرت کرده‌اند. کوپر اولین پژوهشگری بود که به میان ایل بختیاری رفت و همراه با طایفه بابااحمدی از اقامتگاه گرمسیری آنها به زردکوه بختیاری کوچ کرد. فیلم علف توسط وی در این باره ساخته‌شده است، همچنین وی کتابی با این نام نوشته است. سراج‌الدین وند بزرگترین تیره طایفه با شش تش (با احتساب درویش آدمی) می‌باشد. اعضای هر تش با یکدیگر خویشاوندند. تیره کشکی شامل چندین اولاد می‌باشد. کشکی:،،،،،،، و سراج‌الدین وند: عدیوی، درویش میرحاج، برام، احمد فخرالدین، کوهی و درویش آدمی طایفه بابااحمدی در میان بختیاری‌ها به «بامدی خرس» شهرت دارداین شهرت به سبب درشتی جثه مردان بامدی و زورمندی و نیز پر مو بودن اندام آنهاست. در میان بختیاری‌ها طایفه‌های دیگری نیز هستند که به نام یکی از جانوران درنده و وحشی معروفیت دارند. مثلا طایفه منجزی از باب بختیاروند هفت لنگ، به جهت تناور و پر زور بودن مردانش به «منجزی گراز» و یکی از تیره‌های آن، به سبب زیرکی و چالاکی مردم آن به «رووا» (روباه) معروفیت دارند. طایفه بامدی به دوتیره بزرگ‌کشکی و سراج دین (سراج دینوند) یا سراج‌الدین تقسیم می‌شود. برخی تیره درویش آدمی (منابع قدیم‌تر نام این تیره را درویش آدینه ضبط کرده‌اند) را که با فاصله جغرافیایی دورتر از دو تیره دیگر و در حدود جنوب رودخانه دز با کدخدایی مستقل زندگی می‌کنند، تیره سوم طایفه بامدی و برخی دیگر «تش» یا واحدی از تیره سراج دین به شمار آورده‌اند. هر یک از تیره‌های بامدی به چند «تش» (آتش = اجاق: خاندان، دودمان) و هر «تش» به چند اولاد (برخی اولاد را برابر با اصطلاح لری «کربو» = کر و بو، به معنای پسر و پدر گرفته‌اند، و هر اولاد به چند کربو (خانوار) یا بهون (چادر) تقسیم می‌شده است. 
خلاصه:
بابااحمدی که در گویش بختیاری بامدی نیز خوانده می‌شود ، یکی از طوایف هفت‌لنگ ایل بختیاری و دورکی باب می‌باشد که از ۲ تیره تشکیل شده است .