. متن داده‌شده را خلاصه کن

متن: ماریا مونته‌سوری در ۳۱ اوت ۱۸۷۰ در کیاراوله ایتالیا به دنیا آمد. او فرزند الکساندرو مونته‌سوری و رنیلده استوپانی بود. به دلیل شغل پدر، خانواده مونته‌سوری در سال‌های ۱۸۷۳ و ۱۸۷۵، ابتدا به فلورانس و بعد به رم نقل‌مکان کردند و ماریا در ۶ سالگی برای تحصیلات ابتدایی وارد یک مدرسه دولتی شد. پدر و مادر او در رابطه با ادامه تحصیلات ماریا هم‌عقیده نبودند اما او در سیزده سالگی با حمایت مادرش وارد مدرسه مهندسی شد. در آن زمان تحصیل دختران در رشته مهندسی امری رایج نبود. در دوران تحصیل در همین مدرسه بود که اندیشه‌های اولیه ماریا در رابطه با این‌که مدرسه چگونه نباید باشد، شکل گرفت. پس از اتمام مدرسه در سال ۱۸۹۰ ماریا قصد ادامه تحصیل را در رشته پزشکی داشت اما با مخالفت پدرش روبرو شد چرا که دانشکده‌های پزشکی در آن دوران کاملا مردانه بود. از این رو ماریا مونته‌سوری وارد دانشگاه ساپینزای رم شد و دو سال بعد در رشته ریاضیات، فیزیک و علوم طبیعی موفق به دریافت دیپلم شد. سپس او با سفارش پاپ لئو هشتم شروع به تحصیل علوم پزشکی کرد و در تاریخ ۱۰ ژوئیه ۱۸۹۶ اولین پزشک زن ایتالیا شناخته شد. در سال ۱۸۹۶ ماریا مونته‌سوری به عنوان نماینده ایتالیا به کنگره بین‌المللی حقوق زنان در برلین دعوت شد و با ایراد یک سخنرانی در مورد برابری دستمزد بین زنان و مردان، حضار را مسحور کرد. پس از دریافت مدرک پزشکی، او به مدت دو سال در کلینیک روانپزشکی دانشگاه رم به عنوان مسئول مراقبت از کودکان معلول ذهنی مشغول به فعالیت شد. تجربه کار و مشاهده آرزو و نیاز بکر این کودکان به بازی، مونته‌سوری را به تحقیق در زمینه امکان آموزش به آن‌ها سوق داد. از این رو به پژوهش در آثار برونویل، ایتارد و سگوین پرداخت و با دیدگاه‌های روسو و دیدرو آشنا شد. وی روش مونته‌سوری را ابداع کرد. 
خلاصه:
ماریا مونته‌سوری (به ایتالیایی : maria montessori) (زادهٔ ۳۱ اوت ۱۸۷۰ – درگذشتهٔ ۶ مه ۱۹۵۲) مربی کودکان معلول بود که در خانواده‌ای مرفه در ایتالیا به دنیا آمد . در زمانی که دختران اجازهٔ تحصیلات دانشگاهی نداشتند ، با وجود مخالفت پدر ، با حمایت مادرش به دانشکدهٔ پزشکی رفت . او نخستین دختری بود که در ایتالیا پزشک شد . چون بسیاری از بیمارستان‌ها و مراکز درمانی و بهداشتی حاضر به استخدام او نبودند ناچار شد سرپرستی یکی از مراکز کودکان معلول و بیمار را بپذیرد . او در حین کار در آن مرکز متوجه برنامه‌های آموزشی و تربیتی کودکان شد و دریافت که فرصت آزاد برای تجربه کردن به آنان داده نمی‌شود .