متناسب با متن زیر، یک عنوان انتخاب کرده و آن را خلاصه کنید

متن: ریزساختار پوشش ایجاد شده توسط peo وابسته به شرایط فرایند می‌باشد و ضخامت پوشش می‌تواند بین ۵ میکرومتر تا ۲۰۰ میکرومتر متغیر باشد. پوشش در بسیاری از موارد دندانه‌دار و مواج می‌باشد. به‌طور کلی، تمامی پوشش‌های peo یک‌لایه حفاظت‌کننده بسیار نازک دارند که ضخامت در حدود چند نانومتر تا نهایت ۲ میکرومتر دارند. هسته لایه سرامیکی اکسیدی در زیر این لایه قرار دارد که در طول زمان طولانی فرایند peo تشکیل می‌شود. با رشد لایه در هنگام فرایند تخلیه الکتریکی، خلل و فرج‌ها روی پوشش شکل می‌گیرند. یکی از ویژگی‌های قابل‌توجه پوشش‌های الکترولیتی پلاسما، حضور حفره‌های کوچک و ترک‌های روی سطح پوشش است. پوشش اکسید الکترولیز پلاسما به‌طور کلی بخاطر سختی بالا، مقاومت در برابر سایش و مقاومت به خوردگی شناخته شده‌است. با این حال، خواص پوشش به شدت وابسته به بستر مورد استفاده نظیر ترکیب الکترولیت و الگوی الکتریکی استفاده می‌شود. حتی در آلومینیوم، خواص پوشش، با توجه به ترکیبات آلیاژ می‌تواند به شدت متفاوت باشد. به عنوان مثال، سخت‌ترین پوشش‌ها را می‌توان روی آلیاژهای آلومینیوم سری ۲۰۰۰ بدست آورد، جایی که بیشترین درصد کوراندوم فاز کریستالی شکل می‌گیرد و سختی آن حدود ۲۰۰۰ hv است، در حالی که در پوشش‌های سری ۵۰۰۰ این جزء مهم کمتر تشکیل‌شده و از این رو نرم‌تر است. پروفسور t. w. clyne در دانشگاه کمبریج برای بررسی اصول فرایندهای الکتریکی و پلاسما فیزیکی که در این پروسه دخیل هستند، تلاش گسترده‌ای کرده‌است و سابقا برخی از ویژگی‌های میکرومکانیکی، مکانیکی و حرارتی پوشش‌های peo را توضیح داده‌است. تخلخل در پوشش peo وابسته به شدت تخلیه الکتریکی و زمان فرایند می‌باشد. اندازه قطر حفره‌ها بین ۵ / ۰ میکرومتر تا نهایت ۵۰ میکرومتر می‌باشد. شدت جریان یکی از مهم‌ترین پارامترها برای رشد پوشش peo می‌باشد، که مقدار زیاد آن روی ریزساختارهای این لایه (از قبیل تخلخل و عیوب دیگر) و همچنین روی سختی، تریبولوجیکال و خواص خوردگی آن اثرگذار خواهد بود. به صورت کلی، جریان بالا سبب رشد سریع پوشش شده ولی در طرف مقابل ایجاد ریزدانه زبر و مقاومت به خوردگی را کاهش می‌دهد. همچنین پوشش با چگالی جریان پایین بسیار نازک، فشرده و با عیوب پایین در مقایسه با چگالی جریان بالا می‌باشد. تخلیه الکتریکی با ولتاژ بالا و همراه با انرژی ورودی بالا می‌تواند لایه ضخیم‌تر و …
جواب:
"اكسيداسيون پلاسما الكتروليتي" میتواند عنوان مناسب و "اکسیداسیون پلاسما الکترولیتی (peo) یک روش مهندسی سطح برای فلزات سبک همچون آلومینیم ، منیزیم و تیتانیم و نیز آلیاژهایشان می‌باشد . درحین این فرایند ، سطح آلیاژ منیزیم تبدیل به یک سرامیک سخت می‌شود ، درون حمام الکترولیت ، از انرژی تخلیه الکتریکی بسیار بالا استفاده می‌شود . این امر می‌تواند سبب بهبود پوشش و مقاومت به خوردگی در منیزیم شود که می‌تواند کاربردهای آن را افزایش دهد . در peo جریان ثابت نگه داشته می‌شود و ولتاژ اعمالی افزایش می‌یابد تا زمانی که عایق شکسته شود و رشد لایه اکسیدی روی سطح متوقف شود و جرقه‌های ریز ایجاد شود . در نتیجه ، خواص مکانیکی مانند سختی و پوشش بهبود می‌یابند اما سطح پوشش کاملا متخلخل می‌شود ." میتواند خلاصه ی مناسبی برای این متن باشد