این مطلب در وبسایت ویکیپدیا قرار داده‌شده. شما به عنوان یک ناشر، کدام‌یک از متن‌های زیر را به عنوان خلاصه انتخاب می‌کنید؟

مقاله: وسایل نقلیه هوایی تحت شرایط دشواری حاصل از تغییرات فشار جوی و درجه حرارت پرواز می‌کنند و نیروهای سازه‌ای متفاوتی بر اجزای آن‌ها وارد می‌شود. در نتیجه این وسایل نقلیه محصول فناوری‌ها و علوم مهندسی متنوعی شامل آیرودینامیک، پیشرانش، الکترونیک پرواز، علم مواد و آنالیز سازه‌ها می‌باشند. مهندسی هوافضا آمیزه‌ای متقابل از این فناوری هامی‌باشد و به دلیل پیچیدگی و تنوع موضوعات، هر یک از مهندسین هوافضا در یکی از زمینه‌ها متخصص می‌شوند. مهندسی هوافضا یکی از پیشروترین زمینه‌های پژوهشی است و بودجه‌های کلان نظامی و غیرنظامی که صرف این رشته می‌شود زمینه‌های پیشرفت و جهش در دیگر رشته‌های دانش و مهندسی را فراهم ساخته‌است. این مهندسی دانشی راهبردی است که در آن از دانشهای دیگر مانند مکانیک، متالورژی، علوم رایانه، مهندسی عمران و الکترونیک بهره‌گیری می‌شود. مبدأ مهندسی هوافضا را می‌توان درپیشگامان هوانوردی در اواخر سده ۱۹ و اوایل سده ۲۰ جستجو کرد، گرچه دوران کوششهای سر جورج کیلی بین آخرین دهه سده ۱۸ تا اواسط سده ۱۹ بوده‌است. سر جورج کیلی، یکی از مهمترین اشخاص در تاریخ هوانوردی و مهندسی هوانوردی به عنوان اولین فردی شناخته می‌شود که نیروهای وارده به وسایل نقلیه هوایی را که در پروازهر وسیله نقلیه هوائی مؤثر می‌باشند، به صورت نیروی برآ و نیروی پسا مجزا نمود. یکی از این بزرگترین افراد شاخص در ایران سید کاظم حسینی است. برای اطلاعات بیشتر: مهندسی هوافضا در ایران هدف اصلی صنعت هوافضا طراحی و ساخت وسایل پرنده است، در نتیجه فارغ‌التحصیلان مهندسی هوافضا می‌توانند در صنایع و موسسات تحقیقاتی هواپیمایی، موشکی و ماهواره فعالیت نمایند و همچنین در کلیه سازمان‌هایی که به نحوی از وسایل پرنده استفاده می‌کنند، به عنوان کارشناس و محقق خدمت نمایند. اما علاوه بر اشتغال در مراکز فوق، یک مهندس هوافضا با تسلط بر علوم آئرودینامیک، طراحی سازه و روش‌های طراحی توربو ماشین‌ها توانایی کار در شاخه‌های متعددی از مهندسی و پروژه‌های خارج از حیطه صنایع هوافضایی را نیز دارد. مهندسی هوافضا از زیرشاخه‌های مهندسی مکانیک است که با توجه به گرایش‌های مختلف مهندسی هوافضا می‌توان این رشته را نزدیک یه گرایش‌های مهندسی مکانیک گرایش سیالات، کنترل، جامدات و حتی مهندسی عمران گرایش سازه دانست و لازم است ذکر شود که کاربرد زمینه‌های مطالعاتی یک مهندس هوافضا …

متن اول: مهندسی هوافضا، شاخه‌ای اصلی از رشته‌های مهندسی است که تمرکز اصلی آن بر طراحی هواپیما و فضاپیما می‌باشد. این رشته مهندسی به‌طور کلی دارای دو شاخه اصلی هوانوردی و کیهان‌نوردی می‌باشد که تا حدودی با یکدیگر همپوشانی دارند. مهندسی الکترونیک پروازشته با امورالکترونیکی مهندسی هوافضا سر و کار دارد. در ابتدا نام این رشته مهندسی هوانوردی بود. لکن با پیشرفت فناوری پرواز و ابداء وسایل نقلیه قابل بهره‌برداری در فضای کیهانی، واژه مهندسی هوافضا متداول گشته‌است. مهندسی هوافضا، بخصوص شاخه کیهان‌نوردی اغلب با واژه محاوره‌ای «علم موشکی» شناخته می‌شود. 
متن دوم: هوا فضا
جواب:
متن اول