توربین بخار شامل یک یا چند روتور (دیسک های چرخشی) است که بر روی یک محور محرک نصب شده و با یک سری از استاتورها (دیسک های استاتیک) که به محفظه توربین متصل شده است، جایگزین می شود. روتورها دارای یک ترتیب پروپیلر مانند تیغه ها در لبه بیرونی هستند. بخار بر روی این تیغه ها عمل می کند و حرکت چرخشی ایجاد می کند. استاتور شامل یک سری مشابه اما ثابت تیغه هایی است که برای هدایت جریان بخار به مرحله بعدی روتور عمل می کند. توربین بخار اغلب به یک سطح که یک خازن خلاء را فراهم می کند، تخلیه می کند. مراحل توربین بخار به طور معمول برای استخراج حداکثر کار بالقوه از یک سرعت و فشار بخار خاص ترتیب داده شده اند و به یک سری از 1800 مرحله با فشار پایین و بالا می پردازند. توربین ها تنها در صورتی کارآمد هستند که با سرعت چرخشی بسیار بالا چرخش کنند، معمولاً به این تیغه ها متصل هستند و حرکت چرخشی تولید می کنند. بنابراین در کشورهای دیگر که سرعت چرخش این توربین ها به سرعت دو برابر است، معمولاً قادر به افزایش قدرت الکتریکی است. بنابراین در ایالات متحده با سرعت چرخش بالای 3600 هرتز در دقیقه، در بسیاری از سیستم های چرخشی و همچنین در کشورهای اروپایی با سرعت چرخش پایین تر از 3000 هرتز در برابر است. بنابراین ، در بسیاری از برنامه های کاربردی با سرعت چرخش این توربین های هسته ای ، معمولاً قادر به دو برابر با سرعت چرخش هستند.
برق