در سال ۱۹۳۵ دانشگاه شیکاگو به شصت نفره شیرین رسید. در سال ۱۹۳۵ ، بازیکن فوتبال شیکاگو مارونز ، جای بروانجر ، اولین برنده جایزه هایمان شد. با این حال ، دانشگاه تصمیم گرفت در سال ۱۹۴۶ پس از رئیس جمهور دانشگاه رابرت ماینارد هاتچینز ، در سال ۱۹۳۹ بر ورزش های دانشگاهی تأکید نکند و فوتبال را رها کند ، از کنفرانس خارج شود. (در سال ۱۹۶۹ ، شیکاگو به عنوان یک تیم فوتبال سه بعدی بازگردانده شد و بازی های خانگی خود را در میدان جدید استاگ ادامه داد.)
ورزش هاي دانشگاهي رو کم ميکرد