اگر ما یک (یا چند) اتم (Tl) را با ایزوتوپ (Tl) در یک ترکیب جایگزین کنیم، می توانیم آنها را با نظارت بر انتشار رادیواکتیو آنها ردیابی کنیم. این نوع ترکیب را ردیاب رادیواکتیو (یا برچسب رادیواکتیو) می نامند. ایزوتوپ های رادیواکتیو برای دنبال کردن مسیر واکنش های بیوشیمیایی یا تعیین چگونگی توزیع یک ماده در یک ارگانیسم استفاده می شوند. ردیاب های رادیواکتیو همچنین در بسیاری از برنامه ها، از جمله تشخیص و درمان استفاده می شوند. آنها برای تجزیه و تحلیل تشکیل زمین شناسی موتورها و روغن های رادیواکتیو، اما آنها می توانند تابش رادیویی را تشخیص دهند. اگر ما یک (یا چند) اتم (Tl) را با ایزوتوپ (Tl) در یک ترکیب جایگزین کنیم، می توانیم آنها را با نظارت بر انتشار رادیواکتیو ردیابی کنیم. این ترکیب ها به عنوان نمونه های رادیواکتیو، که در سالانه در سراسر قلب و بافت های قلبی و بافت های تیروئید جذب می شوند، به خوبی استفاده می شوند. پس از آزمایشات پزشکی، آنها به عنوان نمونه های رادیواکتیو، در درمان بافت های قلبی و روده و روده استفاده می شوند.
اونا تشعشع پخش ميکنن