در نتیجه، کلروپلاست ها در سلول های مِزوفیل C4 و سلول های غلاف بسته برای هر مرحله از فتوسنتز تخصصی شده اند. در سلول های مِزوفیل، کلروپلاست ها برای واکنش های نوری تخصصی شده اند، بنابراین آنها فاقد روبیسکو هستند و دارای گرانا و تیلاکوئیدهای طبیعی هستند که از آنها برای تولید ATP و NADPH و همچنین اکسیژن استفاده می کنند. آنها CO2 را در یک ترکیب چهار کربن ذخیره می کنند، به همین دلیل است که این فرآیند فتوسنتز C4 نامیده می شود. سپس ترکیب چهار کربن به کلروپلاست های غلاف بسته منتقل می شود، جایی که CO2 را رها می کند و به مِزوفیل باز می گردد. کلروپلاست های غلاف بسته واکنش های نوری را انجام نمی دهند، از اکسیژن در آنها جلوگیری می کند و فعالیت روبیسکو را مختل می کند. از این رو، آنها بدون کمبود تیلاکوئیدها به صورت انبوه سازمان یافته اند. اگرچه کلروپلاست ها هنوز هم دارای گرانا و تیلاکوئیدهای معمولی هستند، اما آنها هنوز هم دارای سیترا گاران های سیتیکوئیدی هستند. به دلیل اینکه آنها تنها برای تولید انرژی در طول چرخه تولید کربن و اکسیتروفلوئیدهای گازی دارند، آنها اغلب از طریق یک منبع شیمیایی بزرگ برای تولید انرژی تولید می کنند.
شکر