توربین بخار شامل یک یا چند روتور (دیسک های چرخشی) است که بر روی یک محور محرک نصب شده و با یک سری از استاتورها (دیسک های استاتیک) که به محفظه توربین متصل شده است، متناوب است. روتورها دارای یک ترتیب پروپیلر مانند تیغه ها در لبه بیرونی هستند. بخار بر روی این تیغه ها عمل می کند و باعث حرکت چرخشی می شود. استاتور شامل یک سری مشابه اما ثابت تیغه هایی است که برای هدایت جریان بخار به مرحله بعدی روتور عمل می کند. توربین بخار اغلب به یک سطح که یک خازن خلاء را فراهم می کند، تخلیه می کند. مراحل توربین بخار به طور معمول برای استخراج حداکثر کار بالقوه از یک سرعت و فشار بخار خاص ترتیب داده شده اند و به یک سری از 1800 مرحله با فشار پایین و بالا تبدیل می شوند. توربین ها تنها در صورتی کارآمد هستند که با سرعت چرخشی بسیار بالا چرخش کنند، معمولاً به این تیغه ها متصل هستند و حرکت چرخشی تولید می کنند. بنابراین در کشورهای دیگر که سرعت چرخش این توربین ها به سرعت 3600 هرتز در دقیقه است، در بسیاری از برنامه های کاربردی که قدرت الکتریکی در آن ها به طور مستقیم به سرعت 1500 هرتز یا کمتر می رسد، به عنوان پاسخ داده شده است. در ایالات متحده ، این سوال معمولاً در کشورهای دیگر که قدرت چرخش با سرعت های پایین تر در سرعت یک گیره به سرعت 1500 هرتز در برابر است.
روتورها