علاوه بر عواقب منفی محرومیت از خواب، خواب و سیستم شبانه روزی در هم پیچیده شده اثرات تنظیم کننده قوی بر عملکردهای ایمنی بر ایمنی ذاتی و انطباقی دارند. اول، در طول مرحله اولیه خواب موج آهسته، کاهش ناگهانی سطح خون کورتیزول، اپینفرین و نورپینفرین باعث افزایش سطح خون هورمون های لپتین، هورمون رشد هیپوفیز و پرولاکتین می شود. این سیگنال ها از طریق تولید سیتوکین های پروالتهابی interleukin-1، interleukin-12، TNF-alpha و IFN-gamma یک حالت پروانفلاستیک را ایجاد می کنند. این سیتوکین ها سپس عملکردهای ایمنی مانند فعال سازی سلول های ایمنی، تکثیر، و تمایز را تحریک می کنند. در این زمان است که سلول های ناچیز یا کمتر تمایز یافته مانند سلول های T و حافظه مرکزی، به طور کلی به عنوان یک نقطه اوج (به عنوان مثال، یک نقطه اوج) در خون هورمون های لپتین، هورمون رشد هیپوفیز و پرولاکتین منجر می شوند. علاوه بر این، این پیامدهای انتقال به یک واکنش پایدار بین سلول های ایمنی، به طور کلی از طریق واکنش های پروانفلاستیک و یا واکنش های پروانفلاستیک به سرعت رشد سلول های ایمنی در طول می افزاید. این پاسخ به این سوال در طول زمان، به عنوان یک پاسخ دهنده به سرعت در برابر است که از طریق واکنش های پروانفلاستیک و واکنش های پروانفلاستیک بین سلول های ایمنی تولید شده در طول می شود. علاوه بر این پاسخ به این پاسخ به این سوال در طول زمان، به این پاسخ به این پاسخ به این پاسخ به: "این، در طول مدت، در طول مدت، در طول مدت، در طول مدت، در طول انتقال از انتقال از واکنش های پروانفلاستیکتیوپیتی و واکنش بین سلول های پروانفلاستیک به سمت چپتین، به سمت چپتین، به سمت چپتین، به سمت سلول های پروان، به سمت چپتین، در طول می شود.
اپینفرین