با توجه به متن زیر "تأسیس یک کمیته ویژه توسط Seamans به رهبری دستیار فنی ویژه خود Nicholas E. Golovin در ژوئیه 1961 ، برای توصیه یک وسیله پرتاب برای استفاده در برنامه آپولو ، نقطه عطف در تصمیم گیری در مورد حالت ماموریت ناسا بود. این کمیته به رسمیت شناخت که حالت انتخاب شده بخش مهمی از انتخاب وسیله پرتاب بود و به نفع یک حالت هیبریدی EOR-LOR توصیه شد. در نظر گرفتن LOR و همچنین کار بی وقفه Houbolt نقش مهمی در تبلیغ قابلیت عملی این رویکرد داشت. در اواخر سال 1961 و اوایل سال 1962 ، اعضای مرکز فضاپیمای خدمه دار شروع به حمایت از LOR کردند ، از جمله معاون تازه استخدام شده دفتر پروازی فضایی خدمه دار ، جوزف شی ، که قهرمان LOR شد. مهندسان مرکز پروازی فضایی مارشال (MSFC) بیشتر وقت گرفتند تا از شایستگی های آن متقاعد شوند ، اما پاسخ آنها توسط Braun von Wernhun در ماه ژوئن 1962 اعلام شد. پاسخ ناسا به این سوال که "چه نقطه عطف در حال حاضر است؟" این بود: توجه داشته باشید که تصمیم گیری در مورد تغییر حالت ماموریت توسط ورنن فون برن در ژوئن 1962 یک نقطه عطف بود.
 تشکیل یک کمیته ویژه برای ملوانان