گیاهان زمینی با توجه به عدم وجود یا وجود بافت عروقی به دو گروه اصلی تقسیم می شوند. به عنوان مثال: گیاهان زمینی که فاقد بافت عروقی هستند، که از سلول های تخصصی برای حمل آب و مواد مغذی تشکیل شده است، به عنوان گیاهان غیر عروقی نامیده می شوند. کرم های کبدی، پشه ها و hornworts گیاهان بی دانه، غیر عروقی هستند که احتمالا در اوایل تکامل گیاهان زمینی ظاهر شده اند. گیاهان عروقی شبکه ای از سلول هایی را ایجاد کرده اند که آب و محلول ها را هدایت می کنند. اولین گیاهان عروقی احتمالاً در اواخر اوردوسیان به لیوسوفیت ها و لیوسوفیت ها (که به موس ها شبیه نیست) و به همین ترتیب به استرپوفیت ها (که به موس های سفید شبیه نیست) گروه بندی شده اند. گیاهان زمینی که فاقد بافت عروقی هستند، که از سلول های تخصصی برای حمل آب و مواد مغذی تشکیل شده است، به عنوان گیاهان غیر عروقی نامیده می شوند. گیاهان دارای سلول های مخصوص برای حمل آب و مواد مغذی، گیاهان بدون سلول هستند که به عنوان گیاهان غیر عروقی شناخته می شوند. گیاهان دارای سلول های عروقی، که از سلول های ویژه برای حمل آب و مواد مغذی تشکیل می شوند، به عنوان گیاهان غیر عروقی شناخته می شوند. گیاهان دارای سلول های عروقی، که از سلول های عروقی تشکیل می شوند، به عنوان گیاهان غیر عروقی هستند.
گیاهان