در متن زیر آمده است: "مفهوم بی حرکت را می توان به طور کلی برای توضیح تمایل اشیاء به ادامه در بسیاری از اشکال مختلف حرکت ثابت، حتی آنهایی که به شدت ثابت نیستند، به طور کلی توضیح داد. بی حرکت چرخشی سیاره زمین چیزی است که ثابت بودن طول یک روز و طول یک سال را ثابت می کند. آلبرت انیشتین اصل بی حرکت را بیشتر گسترش داد وقتی توضیح داد که چارچوب های مرجع تابع شتاب ثابت، مانند آنهایی که به سمت یک جسم گرانشی سقوط می کنند، از نظر فیزیکی معادل چارچوب های مرجع بی حرکت هستند. به همین دلیل است که، به عنوان مثال، فضانوردان در هنگام سقوط آزاد در اطراف زمین، بی وزنی را تجربه می کنند و چرا قوانین حرکت نیوتن در چنین محیط هایی به راحتی قابل تشخیص است. اگر یک فضانورد یک شیء با جرم را در وسط هوا در کنار خود قرار دهد، به دلیل بی حرکت آن با توجه به فضانورد ثابت خواهد ماند. این همان چیزی است که اگر فضانورد در فضای فضایی با شیء و هیچ چیز دیگری در حرکت مشترک باشد، اتفاق می افتد. پاسخ این سوال در زیر است: "در توسعه نظریه ی نسبیت عمومی، پاسخ به این سوال این است که اگر یک جسم در فضای بین کهکشانی با یک جسم در حرکت مشترک باشد، چه کاری می کند؟" برای پاسخ به این سوال در زیر است:
در شکل های مختلف حرکت مداوم ادامه پیدا می کنند.