یک توربین بخار شامل یک یا چند روتور (دیسک های چرخشی) است که بر روی یک محور محرک نصب شده اند و با یک سری از استاتورها (دیسک های استاتیک) که به محفظه توربین متصل شده است، متناوب می شوند. روتورها دارای یک ترتیب پروپیلر مانند تیغه ها در لبه بیرونی هستند. بخار بر روی این تیغه ها عمل می کند و باعث ایجاد حرکت چرخشی می شود. استاتور شامل یک سری تیغه های مشابه اما ثابت است که برای هدایت جریان بخار به مرحله بعدی روتور عمل می کند. یک توربین بخار اغلب به یک سطح که خلاء را فراهم می کند، تخلیه می کند. مراحل توربین بخار به طور معمول برای استخراج حداکثر پتانسیل کار خاص از سرعت فشار و 1800 درجه ترتیب داده شده اند و به یک سری از توربین های با فشار بالا و با فشار بالا متصل می شوند. بنابراین در کشورهای اروپایی که معمولاً با سرعت چرخشی پایین تر از 3000 هرتز و سرعت چرخشی پایین تر از 1500 هرتز ، در بسیاری از برنامه های کاربردی که معمولاً با سرعت چرخشی پایین تر از 3000 هرتز ، قدرت الکتریکی در این توربین ها نیز نیاز دارد. بنابراین ، در کشورهای دیگر که سرعت چرخش با سرعت پایین تر از 1500 هرتز است ، در اغلب در برنامه های چرخش با سرعت پایین تر از 1500 هرتز نیاز به یک دستگاه دارد.
خروجی ها به یک کندنسر سطحی که خلاء را فراهم می کند