در ژانویه ۱۵۱۹، کارل فون میلتز، مأمور پاپ در آلتنبورگ، ساکسونی، رویکرد سازش آمیز تری را اتخاذ کرد. لوتر به ساکسون، که یکی از خویشاوندان انتخاب گر بود، امتیازات خاصی داد و قول داد که اگر مخالفان او چنین کنند، ساکت بماند. اما، یوھان اِک، یک الهیاتدان، مصمم بود که آموزه لوتر را در یک انجمن عمومی افشا کند. در ژوئن و ژوئیه ۱۵۱۹، او با آندریاس کارلشتات، همکار لوتر در لایپزیگ، بحثی را به راه انداخت و لوتر را دعوت کرد تا سخن بگوید. جراتمندترین ادعای لوتر در این بحث این بود که متی ۱۶: ۱۸ حق انحصاری تفسیر کتاب مقدس را به پاپ ها نمی دهد و بنابراین نه پاپ ها و نه شورای کلیسای بی خطا بودند. برای این، اِک، لوتر را یک لوتر جدید نامید و به جان هوس، اصلاح گر چک اشاره کرد و او را در سال ۱۴۱۵ در سوخته آتش کشید. از آن لحظه به شکست لوتر خود را وقف کرد. پاسخ: ۰
اگر مخالفانش هم همين کار رو ميکردن، بايد سکوت ميکرد.