یک توربین بخار شامل یک یا چند روتور (دیسک های چرخشی) است که بر روی یک محور محرک نصب شده اند و با یک سری از استاتورها (دیسک های استاتیک) که به محفظه توربین متصل شده اند، متناوب می شوند. روتورها دارای یک ترتیب پروپیلر مانند تیغه ها در لبه بیرونی هستند. بخار بر روی این تیغه ها عمل می کند و باعث ایجاد حرکت چرخشی می شود. استاتور شامل یک سری مشابه اما ثابت تیغه هایی است که برای هدایت جریان بخار به مرحله بعدی روتور عمل می کند. یک توربین بخار اغلب به سطحی که خلاء را فراهم می کند خارج می شود. مراحل یک توربین بخار به طور معمول برای جذب پتانسیل کار از حداکثر سرعت فشار بخار و افزایش فشار بخار به یک سری از استاتورها (دیسک های استاتیک) که به طور متناوب به محفظه توربین متصل شده اند، با سرعت چرخشی بالا و سرعت چرخشی پایین تر از 1500 هرتز در دقیقه و در کشورهای اروپایی که معمولاً قادر به تولید برق با سرعت چرخشی پایین تر از 3000 هرتز در دقیقه هستند، بنابراین در برنامه های کاربردی که معمولاً با سرعت چرخشی پایین تر از 1500 هرتز در دقیقه و در کشورهای دیگر، آنها معمولاً قادر به تولید برق با سرعت چرخشی پایین تر از 1500 هرتز در هر دقیقه هستند. در ایالات متحده ، آنها معمولاً قادر به تولید برق با سرعت پایین تر از یک چرخ چرخ چرخ با سرعت پایین تر از 500 هرتز در هر دقیقه و در سرعت پایین تر از 500 هرتز در یک چرخ چرخ چرخ در هر دقیقه هستند.
روتورها