یک توربین بخار شامل یک یا چند روتور (دیسک های چرخشی) است که بر روی یک محور محرک نصب شده اند و با یک سری از استاتورها (دیسک های ثابت) که به محفظه توربین متصل شده اند، متناوب می شوند. روتورها دارای یک ترتیب پروپیلر مانند تیغه ها در لبه بیرونی هستند. بخار بر روی این تیغه ها عمل می کند و باعث ایجاد حرکت چرخشی می شود. استاتور شامل یک سری مشابه اما ثابت تیغه هایی است که برای هدایت جریان بخار به مرحله بعدی روتور عمل می کند. یک توربین بخار اغلب به یک سطح که خلاء را فراهم می کند، تخلیه می کند. مراحل توربین بخار به طور معمول برای استخراج حداکثر پتانسیل کار خاص از یک سرعت فشار و 1800 درجه تنظیم شده اند و به یک سری از توربین های با فشار بالا و با فشار بالا متصل می شوند. بنابراین در کشورهای اروپایی که معمولاً با سرعت چرخشی پایین تر از 3000 هرتز در سرعت های بالا متصل هستند ، در بسیاری از برنامه های کاربردی که معمولاً با سرعت چرخشی پایین تر از 1500 هرتز در ساعت ، قدرت الکتریکی در یک دستگاه با سرعت چرخشی پایین تر از 3000 هرتز در دقیقه مورد نیاز است. بنابراین ، در ایالات متحده ، در برنامه های دیگر که معمولاً با سرعت چرخشی پایین تر از 1500 هرتز در ساعت به سرعت پایین تر از 3000 هرتز نیاز دارند ، در سیستم های چرخشی با سرعت سرعت گیرهای با سرعت پایین تر از 1500 هرتز در هر دقیقه به سرعت پایین تر از 500 هرتز در هر دقیقه کاهش می یابد.
جریان بخار رو به مرحله ی بعدی روتور هدایت کنید