در این بخش از مغز، سلول های گیرنده بویایی در یک منطقه کوچک در داخل غشاء بالائی بینی قرار دارند (شکل 14.4). این منطقه به عنوان اپیتلیوم بویایی شناخته می شود و حاوی نورون های حسی دو قطبی است. هر نورون حسی بویایی دارای دندریت هایی است که از سطح اپیتلیوم به داخل مخاط که غشاء را پوشش می دهد، گسترش می یابد. هنگامی که مولکول های هوائی از طریق بینی تنفس می شوند، آنها از ناحیه اپیتلیوم بویایی عبور می کنند و در مخاط حل می شوند. این مولکول های بو به پروتئین هایی متصل می شوند که آنها را در مخاط حل می کنند و به آنها کمک می کنند تا به محرک های بویایی منتقل شوند. سلول های گیرنده بویایی به یک پروتئین در داخل غشاء بالائی بینی قرار دارند. این مناطق اپیتلیوم بویایی نامیده می شوند و حاوی نورون های حسی دو قطبی هستند. هر نورون حسی بویایی دارای دندریت هایی است که از سطح اپیتلیوم به داخل مخاط می رسد و به داخل مخاط می رود. برخی از سلول های گیرنده بویایی از طریق غشاء بالائی مغز به یک منطقه کوچک متصل می شوند که به سطح بالائی بینی بینی مغز متصل می شوند و به یک غشاء گرده می شوند.
بینی فوقانی