من می دانم که پاسخ به این سوال "چه کسی باید یک مؤمن را مانند خود دوست داشته باشد؟" در این است "نعمت تقدیس کننده آن لطف خدا است که مؤمنان را در سفر به سوی کمال مسیحی حفظ می کند: عشق واقعی به خدا با قلب، روح، ذهن و قدرت و عشق واقعی به همسایگان ما به عنوان خودمان. فضل تقدیس کننده ما را قادر می سازد تا با هدایت روح پر شده و زندگی مسیح مانند به سوی عشق به خدا پاسخ دهیم. وسلی هرگز این وضعیت کمال را برای خود ادعا نکرد بلکه اصرار داشت که دستیابی به کمال برای همه مسیحیان امکان پذیر است. در اینجا اصلاح طلب انگلیسی با لوتر و کالوین جدا شد، که انکار می کردند که یک انسان هرگز در این زندگی به وضعیتی برسد که در آن نمی تواند به گناه سقوط کند. چنین مردی می تواند تمام تمایل به بدی را از دست دهد و می تواند در این زندگی کمال را به دست آورد. آیا می توانید به من بگویید که این چیست؟ 
همسایه ها