گیاهان زمینی که فاقد بافت عروقی هستند، که از سلول های تخصصی برای حمل آب و مواد مغذی تشکیل شده است، به عنوان گیاهان غیر عروقی شناخته می شوند. گیاهان کبدی، جوانه ها و شاخک ها گیاهان بی دانه و غیر عروقی هستند که احتمالاً در اوایل تکامل گیاهان زمینی ظاهر شده اند. گیاهان عروقی شبکه ای از سلول هایی را ایجاد کرده اند که آب و محلول ها را هدایت می کنند. اولین گیاهان عروقی در اواخر دوران اوردو ویسیان ظاهر شدند و احتمالاً شبیه لیسوفیت ها بودند که با آنها اشتباه گرفته می شود و پفوس ها (پفوس های پفوس) و پفوس های پفوس (پفوس های پفوس) و پفوس های پفوس (پفوس های پفوس) و پفوس های پفوس (پفوس های پفوس) و پفوس های پفوس (پفوس های پفوس) هستند. گیاهان غیر عروقی شامل دو گروه از گیاهان غیر عروقی هستند که در داخل ساختمان رشد می کنند: گیاهان عروقی، گیاهان شکاف دار، گیاهان غرفه ای و گیاهان غرفه ای که در داخل اتاق رشد می کنند.
گیاهان