یک توربین بخار شامل یک یا چند روتور (دیسک های چرخشی) است که بر روی یک محور محرک نصب شده اند و با یک سری از استاتورها (دیسک های استاتیک) که به محفظه توربین متصل شده اند، متناوب می شوند. روتورها دارای یک ترتیب پروپیلر مانند تیغه ها در لبه بیرونی هستند. بخار بر روی این تیغه ها عمل می کند و باعث ایجاد حرکت چرخشی می شود. استاتور شامل یک سری مشابه اما ثابت تیغه هایی است که برای هدایت جریان بخار به مرحله بعدی روتور عمل می کنند. یک توربین بخار اغلب به یک سطح کند کننده که خلاء را فراهم می کند، تخلیه می کند. مراحل توربین بخار به طور معمول برای استخراج حداکثر پتانسیل کار از یک سرعت و فشار خاص 1800 تنظیم شده اند و به یک سری از توربین های با فشار متغیر و استاتورهای ثابت متصل شده اند. در کشورهای دیگر که معمولاً با سرعت چرخشی پایین تر از 3000 هرتز در سرعت های بالا و سرعت چرخشی پایین تر از 1500 هرتز در سرعت های بالا متصل هستند ، بنابراین در ایالات متحده ، آنها معمولاً قادر به تولید برق با سرعت پایین تر از 3000 هرتز در سرعت های بالا هستند. در کشورهای دیگر ، در برنامه های کاربردی که معمولاً با سرعت چرخشی پایین تر از 1500 هرتز در سرعت های بالا و سرعت های پایین تر به سرعت های پایین تر متصل هستند ، آنها معمولاً قادر به کاهش سرعت چرخشی در سرعت های چرخ در یک چرخ چرخ با سرعت در سرعت پایین تر هستند.
اروپا 