در ژانویه 1519، در آلتنبورگ در ساکسونیا، کارل فون میلتز، نونسی پاپ، رویکرد سازش آمیز تری را اتخاذ کرد. لوتر به ساکسون، که یکی از خویشاوندان انتخاب کننده بود، امتیازات خاصی داد و وعده داد که اگر مخالفان او این کار را انجام دهند، ساکت بماند. اما، خدایشناس یوهان اِک مصمم بود که آموزه لوتر را در یک انجمن عمومی افشا کند. در ژوئن و ژوئیه 1519، او با همکار لوتر، آندریاس کارلشتات در لایپزیگ، بحث کرد و لوتر را دعوت کرد تا صحبت کند. جراتمندترین ادعای لوتر در این بحث این بود که متی 16:18 حق انحصاری تفسیر کتاب مقدس را به پاپ ها نمی دهد، و بنابراین نه پاپ ها و نه شورای کلیسای بی خطا بودند. برای این، اِک یک جان هوس جدید را نامگذاری کرد، به اصلاح گر چک اشاره کرد و خود را در سال 1415 در آتش سوخت. از آن لحظه، او به پاسخ به شکست لوتر اختصاص داد. "دستایل این شکست، پاسخ لوتر به این سوال است که: لوتر چه کاری انجام داد؟ "
با همکار لوتر، آندراس کارلشتات در لايپزيگ بحثي کرد و لوتر را دعوت کرد تا سخن بگويد