در شرایط کم نور، آنها در یک صفحه گسترش می یابند تا از ناحیه سطح برای جذب نور استفاده کنند. در معرض نور شدید، آنها با هماهنگی در ستون های عمودی در امتداد دیواره سلولی سلول گیاه یا چرخش به سمت چپ به گونه ای که نور به آنها ضربه می زند، پناه می گیرند. این امر قرار گرفتن در معرض نور را کاهش می دهد و از آنها در برابر آسیب های فتوکسیدی محافظت می کند. این توانایی برای توزیع کلوروپلاست ها به طوری که آنها می توانند پشت یکدیگر پناه بگیرند یا گسترش یابند ممکن است دلیل آن باشد که گیاهان زمینی به جای چند کلوروپلاست بزرگ، به بسیاری از کلوروپلاست های کوچک تکامل یافته اند. حرکت کلوروپلاست یکی از دقیق ترین سیستم های پاسخ محرک است که می تواند در گیاهان موریاکوند یافت شود. کلوروپلاست ها نیز مشاهده شده اند که به عنوان حرکت می کنند.
به حداکثر رساندن مساحت سطح برای جذب نور