در این مقاله به این سوال پاسخ داده شده است که " کدام کشور از 1500 دور در دقیقه در توربین های هسته ای خود استفاده می کند؟ " یک توربین بخار شامل یک یا چند روتور (دیسک های چرخشی) است که بر روی یک محور محرک نصب شده و با یک سری از استاتورها (دیسک های استاتیک) که به محفظه توربین متصل شده است، جایگزین می شود. روتورها دارای یک ترتیب پروپیلر مانند تیغه ها در لبه بیرونی هستند. بخار بر روی این تیغه ها عمل می کند و باعث حرکت چرخشی می شود. استاتور شامل یک سری مشابه اما ثابت تیغه هایی است که برای هدایت جریان بخار به مرحله بعدی روتور عمل می کند. یک توربین بخار اغلب به یک سطح کند کننده که خلاء را فراهم می کند، تخلیه می کند. مراحل توربین بخار به طور معمول برای استخراج حداکثر پتانسیل کار از یک سرعت خاص و فشار 1800 تنظیم شده اند و به یک سری از توربین های با فشار متغیر و مراحل با فشار ثابت متصل می شوند. بنابراین اگر آنها به سرعت بالای 3600 هرتز در دقیقه متصل شوند، آنها معمولاً قادر به کاهش سرعت چرخش در یک دستگاه هستند. بنابراین در کشورهای دیگر که معمولاً با سرعت پایین تر از 1500 هرتز در هر دقیقه، آنها معمولاً قادر به تولید برق هستند. در ایالات متحده ، در برنامه های دیگر با سرعت چرخش پایین تر به سرعت های الکتریکی و سرعت پایین تر از 3000 هرتز در سرعت، به سرعت پایین تر از یک چرخ چرخ چرخ گازی در یک توربین به سرعت پایین تر می شود.
اروپا 