اکسیژن سنگلتی نامی است که به چندین گونه با انرژی بالاتر از مولکول O2 داده می شود که در آن تمام اسپین های الکترون جفت شده است. این نام نسبت به مولکول های آلی رایج بسیار واکنش پذیرتر از اکسیژن مولکولی است. در طبیعت، اکسیژن سنگلتی معمولاً در طول فتوسنتز با استفاده از انرژی نور خورشید از آب تشکیل می شود. همچنین در غلاف گرمسیری با فتولیس اوزون با نور طول موج کوتاه و توسط سیستم ایمنی به عنوان منبع اکسیژن فعال تولید می شود. کاروتنوئیدها در موجودات فتوسنتزی (و احتمالاً در حیوانات) نقش عمده ای در جذب انرژی از اکسیژن سنگلتی و تبدیل آن به حالت غیر تحریک شده قبل از آسیب رساندن به بافت ها دارند.
فتوسنتز