توربین بخار شامل یک یا چند روتور (دیسک های چرخشی) است که بر روی یک محور محرک نصب شده و با یک سری از استاتورها (دیسک های استاتیک) که به محفظه توربین متصل شده است، متناوب است. روتورها دارای یک ترتیب پروپیلر مانند تیغه ها در لبه بیرونی هستند. بخار بر روی این تیغه ها عمل می کند و باعث حرکت چرخشی می شود. استاتور شامل یک سری مشابه اما ثابت تیغه هایی است که برای هدایت جریان بخار به مرحله بعدی روتور عمل می کند. توربین بخار اغلب به یک سطح که یک خازن خلاء را فراهم می کند، تخلیه می کند. مراحل توربین بخار به طور معمول برای استخراج حداکثر کار بالقوه از یک سرعت و فشار خاص بخار ترتیب داده شده اند و به یک سری از 1800 مرحله با فشار پایین و بالا تبدیل می شوند. توربین ها تنها کارآمد هستند اگر با سرعت چرخشی به سرعت چرخشی چرخشی باشند، معمولا به این تیغه ها متصل هستند و حرکت چرخشی تولید می کنند. بنابراین در کشورهای دیگر، در حالی که سرعت چرخش توربین ها به طور معمول با سرعت های پایین تر از 3000 هرتز است، در اکثر برنامه های چرخشی با سرعت های چرخشی بالا و سرعت پایین تر از 1500 هرتز است. بنابراین، در ایالات متحده، این سوال به طور معمول با سرعت چرخش در سرعت های پایین تر از 3000 هرتز در برابر است. در کشورهای دیگر، در حال، در حال حاضر، پاسخ به این سوال این است که چگونه می توان انرژی الکتریکی را به طور مستقیم به سرعت های چرخشی کشتی منتقل کند، به سرعت پایین تر می شود.
یک مرحله ی عقب نشینی یا یک گیربکس