من می دانم که پاسخ به این سوال " کدام یک از این ها یک سیتوکین پروانفلاستی، اینترلوکین ۱، TNF-آلفا یا لپتین نیست؟" در این است " علاوه بر عواقب منفی از محرومیت از خواب، خواب و سیستم شبانه روزی در هم پیچیده شده است نشان داده شده است که اثرات تنظیم کننده قوی بر عملکردهای ایمنی دارد که بر ایمنی ذاتی و انطباقی تأثیر می گذارد. اول، در طول مرحله اولیه خواب آهسته موج، کاهش ناگهانی سطح خون کورتیزول، اپینفرین و نوراپینفرین باعث افزایش سطح خون هورمون لپتین، هورمون رشد هیپوفیز و پرولاکتین می شود. این سیگنال ها از طریق تولید سیتوکین های پروانفلاستی، اینترلوکین ۱، اینترلوکین ۱، TNF-آلفا و لپتین نیست. این سیتوکین ها سپس عملکردهای ایمنی مانند تکثیر سلول های ایمنی، تکثیر سلول های پروانفلاستی و انطباق سلول های انطباقی را تحریک می کنند. این همچنین به طور کلی از طریق توازن بین سلول های ایمنی ایجاد می شود، به عنوان یک توازن بین سلول های ایمنی در طول زمان، به عنوان یک توازن بین سلول های ایمنی ایجاد می کند، به عنوان یک توازن بین سلول های حافظه، سلول های T1، هورمون رشد هیپوفیز، هورمون رشد هیپوفیز و پروانفلاستی، و پرولاکتیتین. این همچنین از طریق توازن بین سلول های ایمنی مانند سلول های T1، می تواند به سرعت واکنش های پروانفلاستی را افزایش دهد.
لپتین