در ژانویه 1519، در آلتنبورگ در ساکسونیا، کارل فون میلتز، نونسی پاپ، رویکرد سازش آمیز تری را اتخاذ کرد. لوتر به ساکسون، که یکی از خویشاوندان انتخاب کننده بود، امتیازات خاصی داد و وعده داد که اگر مخالفان او این کار را انجام دهند، ساکت بماند. اما، الهیات دان یوهان اِک مصمم بود که آموزه لوتر را در یک انجمن عمومی افشا کند. در ژوئن و ژوئیه 1519، او با همکار لوتر، آندریاس کارلشتات در لایپزیگ، بحث کرد و لوتر را دعوت کرد تا صحبت کند. جراتمندترین ادعای لوتر در این بحث این بود که متی 16:18 حق انحصاری تفسیر کتاب مقدس را به پاپ ها نمی دهد، و بنابراین نه پاپ ها و نه شورای کلیسا بی عیب و نقص بودند. برای این، اِک یک جان هوس جدید را نامگذاری کرد، به اصلاح گر چک و مرتد اشاره کرد که در سال 1415 در آتش سوزانده شد. از آن لحظه، او خود را به پاسخ لوتر در یک متن عمومی اختصاص داد. پاسخ به این سوال در اینجا ارائه شده است:
لوتر