گیاهان زمینی که فاقد بافت عروقی هستند، که از سلول های تخصصی برای حمل آب و مواد مغذی تشکیل شده است، به عنوان گیاهان غیر عروقی شناخته می شوند. گیاهان کبدی، جوانه ها و شاخک ها گیاهان بی دانه و غیر عروقی هستند که احتمالاً در اوایل تکامل گیاهان زمینی ظاهر شده اند. گیاهان عروقی شبکه ای از سلول هایی را ایجاد کرده اند که آب و محلول ها را هدایت می کنند. اولین گیاهان عروقی در اواخر دوره گل زراعی ظاهر شدند و احتمالاً شبیه لیسوفیت های اوردوفیسی بودند که با آنها اشتباه گرفته نمی شود و به آنها می گویند پفوس (پفوس های خفاشی) و پفوس های پفوس (پفوس های خروس سفید) و پفوس های پفوس (پفوس های سفید) ، زیرا آنها در داخل گیاهان دارای دو گروه هستند: گیاهان عروقی که در داخل آن ها رشد می کنند و یا گیاهان غیر عروقی تولید می کنند، و گیاهان عروقی که در داخل گیاهان دارای دو گروه هستند: گیاهان عروقی که در داخل گیاهان رشد می کنند و یا گیاهان عروقی که در داخل گیاهان رشد می کنند.
گیاهان