از آن زمان تا کنون، نسبیت عام به عنوان نظریه ای که به بهترین وجه جاذبه را توضیح می دهد، به رسمیت شناخته شده است. در GR، جاذبه به عنوان یک نیروی دیده نمی شود، بلکه اجسام آزادانه در میدان های گرانشی تحت حرکت خود در خط مستقیم از طریق فضای خمیده زمان حرکت می کنند. از دیدگاه جسم، تمام حرکت به عنوان کوتاه ترین مسیر فضا-زمان بین دو رویداد فضا-زمان تعریف شده است. از منظر جسم، همه حرکت ها به طوری اتفاق می افتد که گویی هیچ جاذبه ای وجود ندارد. تنها هنگام مشاهده حرکت در یک حس جهانی است که منحنی فضا-زمان را می توان مشاهده کرد و نیروی از مسیر خمیده جسم استنباط می شود. بنابراین، خط مستقیم در مسیر فضا-زمان به عنوان یک خط خمیده در فضا دیده می شود و به عنوان مسیر بالستیک از مسیر شناخته می شود. برای مثال، یک شیء بسکتبال که از یک پارابولا در فضای خمیده حرکت می کند، به عنوان یک خط مستقیم در فضای خمیده در طول زمان حرکت می کند. می توانید به من بگویید که چه چیزی یکنواخت است؟ وقتی که تابش منحنی یک شیء را به عنوان یک خط منحنی در فضای خمیده اضافه می کند، آن تقریبا یک خط منحنی است. (با نور چند سال)
مشتق زماني از تغيير حرکت جسم