پاسخ به این سوال که "چه چیزی باید کاهش یابد تا هورمون رشد هیپوفیز بتواند در خون افزایش یابد؟" در این جا است: "به علاوه عواقب منفی فقدان خواب، خواب و سیستم شبانه روزی در برگیرنده اثرات تنظیم کننده قوی بر عملکردهای ایمنی دارد که بر ایمنی ذاتی و انطباقی تأثیر می گذارد. اول، در طول مرحله اولیه خواب موج آهسته، کاهش ناگهانی سطوح خون کورتیزول، اپینفرین و نوراپینفرین باعث افزایش سطح خون هورمون های لپتین، هورمون رشد هیپوفیز و پرولاکتین می شود. این سیگنال ها باعث ایجاد حالت التهابی از طریق تولید سیتوکین های التهابی بین بین این سلول ها می شود. این سیتوکین ها سپس عملکردهای ایمنی مانند فعال سازی، تکثیر و تمایز را تحریک می کنند. این در طول مرحله اولیه خواب آهسته، کاهش ناگهانی سطوح خون کورتیزول، اپینفرین و نوراپینفرین باعث افزایش سطح خون هورمون های لپتین، هورمون رشد هیپوفیز و پرولاکتین می شود. این علاوه بر اینکه به طور کلی از طریق توازن بین سلول های ایمنی، به عنوان یک محیط غیر فعال پشتیبانی می کند، همچنین به عنوان یک محیط توازن بین سلول های ایمنی ایجاد می کند. این همچنین به عنوان یک محیط توازن بین سلول های ایمنی، مانند حافظه و سلول های T1، می تواند به طور کلی از طریق انتقال سلول های پرولاکتین، به سمت یک محیط ایمنی و یک واکنش توازن بین سلول های ایمنی ایجاد کند. این همچنین به طور کلی از طریق توازن بین سلول های ایمنی مانند سلول های پرولاکتیز، حافظه و سلول های T1، به سرعت می تواند به سرعت واکنش های پرولاکتیز را افزایش دهد و واکنش های پرولاکتیوستین را تحریک کند.
کورتیزول، اِپینفرین و نور اِپینفرین