از آن زمان تا کنون، نسبیت عمومی به عنوان نظریه ای که به بهترین وجه جاذبه را توضیح می دهد، شناخته شده است. در GR، جاذبه به عنوان یک نیروی دیده نمی شود، بلکه اجسام آزادانه در میدان های گرانشی تحت حرکت خود در خط مستقیم از طریق یک زمان-فضا خمیده حرکت می کنند. از دیدگاه جسم، تمام حرکت به عنوان کوتاه ترین مسیر زمان-فضا بین دو رویداد زمان-فضا رخ می دهد. تنها هنگام مشاهده حرکت در یک مفهوم جهانی است که منحنی فضا-زمان می تواند مشاهده شود و نیروی از مسیر خمیده جسم استنباط می شود. بنابراین مسیر خط راست در زمان-فضا به عنوان یک خط خمیده در فضا دیده می شود و به آن مسیر بالستیک جسم گفته می شود. برای مثال، یک توپ بسکتبال پرتاب شده از زمین به صورت یک پارابولا حرکت می کند، همانطور که در یک میدان گرانشی است. پاسخ به این سوال تقریباً یکنواخت است. (در این متن، وقتی که برچسب منحنی شدن اش در طول زمان تغییر می کند، به عنوان یک خط منحنی از طول می دهد.) توجه داشته باشید: "سوال بعدی این است که چگونه می توانیم به طور مستقیم حرکت کنیم؟ " (در زمان منحنی شدن اش در طول زمان) پاسخ به این سوال، به عنوان یک خط منحنی از طول می شود.
آزادانه