با توجه به متن زیر "تأسیس یک کمیته ویژه توسط Seamans به رهبری دستیار فنی ویژه خود Nicholas E. Golovin در ژوئیه 1961 ، برای توصیه یک وسیله پرتاب برای استفاده در برنامه آپولو ، نقطه عطف در تصمیم گیری در مورد حالت ماموریت ناسا بود. این کمیته به رسمیت شناخت که حالت انتخاب شده بخش مهمی از انتخاب وسیله پرتاب بود و به نفع یک حالت هیبریدی EOR-LOR توصیه شد. در نظر گرفتن LOR و همچنین کار بی وقفه Houbolt نقش مهمی در تبلیغ قابلیت عملی این رویکرد داشت. در اواخر سال 1961 و اوایل سال 1962 ، اعضای مرکز فضاپیمای خدمه دار شروع به حمایت از LOR کردند ، از جمله معاون تازه استخدام شده مدیر دفتر پرتاب فضایی خدمه دار ، جوزف شیا ، که قهرمان LOR شد. مهندسان مرکز پرتاب فضایی مارشال (MSFC) مدت بیشتری طول کشید تا از شایستگی های آن متقاعد شوند ، اما پاسخ آنها توسط Braunnhun در ژوئن 1962 اعلام شد. در پاسخ به این سوال ، توسط MSFC Wernhun اعلام شد که: "در پاسخ به این سوال ، در ژوئن 1962 ، یک پاسخ مختصر توسط رئیس کمیته ارائه شد".
نيکولاس گالووين