من می دانم که پاسخ به این سوال "چه کسی وظیفه داشت طرحی را ارائه دهد که شامل توانایی اتصال با ماژول قمری باشد؟" در "هواپیمایی آمریکای شمالی قرارداد ساخت CSM و همچنین مرحله دوم پرتاب ماهواره زحل V را برای ناسا به دست آورد. از آنجا که طراحی CSM زودتر از انتخاب قرار ملاقات مدار قمری آغاز شد ، موتور پیشران خدمت برای بلند کردن CSM از ماه اندازه گیری شد و بنابراین به دو برابر فشار مورد نیاز برای پرواز بین ماه اضافه شد. همچنین ، هیچ قید و شرط برای اتصال با ماژول قمری وجود نداشت. یک مطالعه تعریف برنامه در سال ۱۹۶۴ نتیجه گرفت که طراحی اولیه باید به عنوان بلوک I ادامه یابد که برای آزمایش اولیه استفاده می شود ، در حالی که بلوک II ، فضاپیمای ماه واقعی ، تجهیزات اتصال را شامل می شود و از درس های آموخته شده در توسعه بلوک I استفاده می کند.
هواپيمايي آمريکا شمالي