من می دانم که پاسخ به این سوال "چه چیزی نمی تواند ویروس های خودپوشان را شناسایی کند؟" در "آنها مکانیسم هایی را برای فرار از سیستم ایمنی انطباقی پیچیده تر هستند. ساده ترین روش این است که به سرعت اپیتوپ های غیر ضروری (آمینو اسیدها و / یا قندها) را در سطح پاتوژن تغییر دهید، در حالی که اپیتوپ های ضروری را پنهان نگه دارید. این تغییر آنتی ژن نامیده می شود. یک مثال HIV است که به سرعت جهش می یابد، بنابراین پروتئین های موجود در پوشش ویروسی آن که برای ورود به سلول هدف میزبان ضروری است، به طور مداوم در حال تغییر هستند. این تغییرات مکرر در آنتی ژن ها ممکن است شکست واکسن های هدف این ویروس را توضیح دهد. انگل Trypanosoma brucei از یک استراتژی مشابه استفاده می کند، به طور مداوم یک نوع سطح پروتئین را برای دیگری تغییر می دهد، به آن اجازه می دهد تا یک قدم از پاسخ آنتی بادی میزبان جلوتر باشد. ماسک کردن آنتی ژن ها با مولکول های دیگر برای جلوگیری از پوشش ویروس توسط سیستم ایمنی رایج است. در غشای خودپوشان میزبان، تشخیص آنها از سلول های میزبان دشوار است. "شما می توانید به من بگویید که چه چیزی از غشای خودپوشان میزبان تشکیل می شود؟"
سیستم ایمنی بدن