در این پاراگراف به سوال زیر پاسخ دهید: ماموت های پشم دار حدود ۱۰،۰۰۰ سال پیش شروع به انقراض کردند، به زودی پس از آن که دانشمندان باستان شناسی معتقدند انسان هایی که قادر به شکار آنها بودند، شروع به استعمار آمریکای شمالی و شمال اوراسیا کردند (شکل ۱۹.۸). جمعیت ماموت در جزیره رانگل در دریای سیبری شرقی زنده ماند و تا سال ۱۷۰۰ قبل از میلاد از تماس با انسان جدا شد. ما از اجساد موجود در یخ سیبری و سایر مناطق شمالی اطلاعات زیادی در مورد این حیوانات داریم. به طور معمول تصور می شود که تغییرات آب و هوایی و شکار انسان منجر به انقراض آنها شده است. یک مطالعه در سال ۲۰۰۸ تخمین زده است که تغییرات آب و هوایی محدوده ماموت ها را از ۳،۰۰۰،۰۰۰ مایل مربع در سال ۴۲،۰۰۰ [3] تا ۳۱۰،۰۰۰ مایل مربع در سال ۶،۰۰۰ پیش کاهش داده است. از طریق شواهد باستان شناسی از مکان های کشتار، همچنین به خوبی مستند شده است که انسان ها این حیوانات را شکار کرده اند. یک مطالعه در سال ۲۰۱۲ نتیجه گیری کرد که هیچ عامل منحصر به فرد مسئول انقراض این موجودات باشکوه در آمریکای شمالی نبوده است. علاوه بر کاهش آب و هوا و شکار در دریای کوی، دانشمندان همچنین به عنوان یکی از عوامل تعیین کننده برای انقراض جمعیت ماموت ها در طول این دوران بسیار مهم است.
شکار توسط انسان