با توجه به متن زیر "دانشمندان دیگر استدلال می کنند که حتی اگر دیدگاه های او صرفاً ضد یهودی بود - یعنی مخالف یهودیت و وابستگی آن به جای یهودیان به عنوان یک گروه قومی - خشونت آنها عنصر جدیدی را به سوء ظن استاندارد مسیحی از یهودیت قرض داد. رونالد برگر می نویسد که لوتر با "آلمان سازی انتقاد مسیحی از یهودیت و ایجاد ضد یهودیت به عنوان یک عنصر کلیدی فرهنگ و هویت ملی آلمان" شناخته شده است. پل رز استدلال می کند که او باعث "ذهنیت هیستری و شیطان گرایی" در مورد یهودیان به تفکر و گفتمان آلمانی شد، ذهنیتی که در غیر این صورت ممکن است غایب باشد. کریستوفر ج. پروبست در کتاب خود Demonizing the Jews: Luther and the Protestant Church in Nazi Germany (2012) نشان می دهد که تعداد زیادی از روحانیون و علماء آلمانی در دوران رایش سوم از متن خصمانه لوتر نسبت به مذهب و یهودیان برای توجیه سیاست های ضد یهودیان خود استفاده کردند. لوتر حداقل در بخشی از سیاست های ضد یهودیان به یهودیان پاسخ داد و به این سوال پاسخ داد: "چه کسانی از سوسیالیست های ملی به یهودیان نسبت به یهودیان دشمن هستند؟" این پاسخ عمومی این است:
روحانیون و الهیات آلمانی لوتری