در تابستان سال ۱۵۲۱، لوتر هدف خود را از تقواهای فردی مانند غفران و زیارت به آموزه های قلب عمل کلیسای گسترش داد. در "در مورد لغو مراسم خصوصی، او این ایده را که می گوید مراسم یک قربانی است، محکوم کرد و در عوض ادعا کرد که این یک هدیه است که باید با شکرگزاری توسط کل جماعت دریافت شود. مقاله او در مورد اعتراف، آیا پاپ قدرت لازم را دارد که این را رد کند و اعتراف اجباری را رد کند و اعتراف و اعتراف خصوصی را تشویق کند، زیرا "هر مسیحی یک اعتراف کننده است". در نوامبر، لوتر، قضاوت مارتین لوتر در مورد نذرهای راهبی را نوشت. او به راهبان و راهبان اطمینان داد که آنها می توانند نذرهای خود را بدون گناه، زیرا نذرهای باطل و تلاش برای نجات، شکست دهند.
قلب