در ژانویه 1519، در آلتنبورگ در ساکسونیا، کارل فون میلتز، نونسی پاپ، رویکرد سازش آمیز تری را اتخاذ کرد. لوتر به ساکسون، که یکی از خویشاوندان انتخاب گر بود، امتیازات خاصی داد و وعده داد که اگر مخالفان او این کار را انجام دهند، ساکت بماند. اما، الهیات دان یوهان اِک مصمم بود که آموزه لوتر را در یک انجمن عمومی افشا کند. در ژوئن و ژوئیه 1519، او با همکار لوتر، آندریاس کارلشتات در لایپزیگ، بحث کرد و لوتر را دعوت کرد تا سخن بگوید. جراتمندترین ادعای لوتر در این بحث این بود که متی 16:18 حق انحصاری تفسیر کتاب مقدس را به پاپ ها نمی دهد، و بنابراین نه پاپ ها و نه شورای کلیسا بی خطا بودند. برای این، اِک یک جان هوس جدید را نامگذاری کرد، به اصلاح گر چک و مرتد اشاره کرد که در سال 1415 در آتش سوزانده شد. از آن لحظه، او به پاسخ به شکست لوتر در متن حاضر پرداخت. این سوال که "چه کسی می تواند اشتباهات را پاسخ دهد؟" این است که پاپ فکر می کند.
لوتر