در ابتدا شیمیدانان مواد جدا شده از ارگانیسم ها (زیستها و حیوانات) را به عنوان نوع دیگری از ماده در نظر می گرفتند که نمی توان به صورت مصنوعی آن را ترکیب کرد و بنابراین این مواد به عنوان ترکیبات آلی شناخته شدند. اعتقاد گسترده ای به نام ویتالیسم بر این باور بود که ترکیبات آلی توسط نیروی حیاتی که تنها در ارگانیسم های زنده وجود دارد، تشکیل شده اند. شیمیدان آلمانی فدریک وولر یکی از اولین شیمیدانانی بود که این جنبه از ویتالیسم را درک کرد، زمانی که در سال 1828، او سنتز اوره، یکی از بسیاری از مایعات بدن، از سیالات غیرزنده تشکیل شد. از آنجا که شناخته شده است که بیشتر مولکول های آلی زندگی مبتنی بر کربن هستند، ما هیچ نوع دیگری از زندگی را نمی شناسیم. در حال، امروزه ما با توجه به اینکه بسیاری از مولکول های آلی در ترکیب های آلی به عنوان عنصر اصلی در ترکیب های آلی هستند، با توجه به قوانین طبیعی، در هر فصل از ترکیب های آلی و شیمیایی، به عنوان یک عنصر اصلی برای ترکیب های ارگانیک طبقه بندی شده ایم، اما در هر روز، برای مثال، در ترکیب های کربن، اکسید کربن، آهن و ترکیبات آلی که در ترکیب های آلی هستند، به عنوان یک عنصر اصلی برای ترکیب های ارگانیک شناخته می شوند. در این مقاله، برخی از ترکیبات های ارگانیک به عنوان ترکیب های شیمیایی و ترکیبات های شیمیایی به عنوان عنصر اصلی در ترکیب های طبیعی هستند، به عنوان: کربن، اکسید، هیدروژن، آهن و در هر روز، در حوزه شیمیایی، در ترکیب های شیمیایی، و مواد شیمیایی.
ترکیبات کربن