این نظریه به طور کلی به این معنی است که اگر یک فضانورد یک جسم با جرم را در وسط هوا در کنار خود قرار دهد، به دلیل اینرسی آن در مدار ثابت باقی خواهد ماند. این همان چیزی است که اگر فضانورد در فضای فضایی با یک جسم ثابت رفتار کند، اتفاق می افتد. این نظریه به این معنی است که اگر یک جسم با سرعت ثابت در فضا با یک جسم در حال حرکت در فضای آزاد سقوط کند، به طور فیزیکی معادل با چارچوب مرجع بی حرکت است. این است که چرا فضانوردان در هنگام سقوط آزاد در اطراف زمین، بی وزنی را تجربه می کنند و چرا قوانین حرکت نیوتن در چنین محیط هایی به راحتی قابل تشخیص است. اگر یک فضانورد یک جسم با جرم را در مدار در وسط هوا در کنار خود قرار دهد، به دلیل اینرسی آن با توجه به فضانورد ثابت خواهد ماند. این همان چیزی است که اگر فضانورد در فضای فضایی با یک جسم در حال حرکت در فضای ثابت رفتار کند، اتفاق می افتد.
 دورانی 