در ابتدا، شرایط فیزیولوژیکی که باعث افزایش HR می شود، همچنین باعث افزایش SV می شود. در طول ورزش، میزان خون به قلب افزایش می یابد. با این حال، با افزایش HR، زمان کمتری در دیاستول صرف می شود و در نتیجه زمان کمتری برای پر شدن بطن ها با خون وجود دارد. حتی اگر زمان پر شدن کمتر باشد، SV در ابتدا بالا خواهد ماند. با این حال، با ادامه HR، SV به تدریج کاهش می یابد به دلیل کاهش زمان پر شدن. CO در ابتدا با افزایش HR برای جبران کاهش SV تثبیت می شود، اما در نرخ های بسیار بالا، در نهایت کاهش می یابد زیرا نرخ های افزایش دیگر قادر به جبران کاهش SV نیستند. این پدیده را در ابتدا در یک فرد سالم در نظر بگیرید. HR به طور تصادفی از 120 bpm به 120 bpm افزایش می یابد، در نتیجه زمان کم تر برای پر شدن بطن ها با خون وجود دارد. بنابراین، با افزایش HR، HR برای حفظ سلامت قلبی پایدار است و در نتیجه، هر دو گروه از 120 bpm به بالا می رود. بنابراین، با افزایش سن، HR برای حفظ سلامت هوازی و حفظ سطح کروناوی خون در سطح بالا می رود. بنابراین، با افزایش سن، HR برای حفظ سلامت کروناوی خون در محدوده ایروبیک با افزایش می یابد. بنابراین، با افزایش سن، HR برای حفظ سلامت هوازی و حفظ سلامت آنها از 120 bpm به بالا می رود.
افزایش