سوال: "چه چیزی نمی تواند ویروس های خودپوشان را شناسایی کند؟" زمینه: "مکانیزم های مورد استفاده برای فرار از سیستم ایمنی انطباقی پیچیده تر هستند. ساده ترین رویکرد تغییر سریع اپیتوپ های غیر ضروری (آمینو اسیدها و / یا قندها) در سطح پاتوژن است، در حالی که اپیتوپ های ضروری را پنهان می کند. این تغییر آنتی ژن نامیده می شود. یک مثال HIV است که به سرعت جهش می یابد، بنابراین پروتئین های موجود در پوشش ویروسی آن که برای ورود به سلول هدف میزبان ضروری است، به طور مداوم در حال تغییر هستند. این تغییرات مکرر در آنتی ژن ها ممکن است شکست واکسن های هدف این ویروس را توضیح دهد. انگل Trypanosoma brucei از یک استراتژی مشابه استفاده می کند، به طور مداوم یک نوع پروتئین سطح را برای دیگری تغییر می دهد، به آن اجازه می دهد تا یک قدم جلوتر از پاسخ آنتی بادی باشد. ماسک کردن آنتی ژن ها با مولکول های میزبان یک استراتژی دیگر برای جلوگیری از تشخیص توسط سیستم ایمنی است. در پوشش ویروس، ویروس HIV که از غشای خود میزبان تشکیل شده است، برای آنها دشوار است. پاسخ: "برای ساختارهای غیر خودپوشان" برای سیستم ایمنی ایجاد می شود؛ برای ساختارهای غیر ویروسی که از غش میزبان تشکیل شده است.
سیستم ایمنی بدن