با توجه به متن زیر "تأسیس یک کمیته ویژه توسط Seamans به رهبری دستیار فنی ویژه خود Nicholas E. Golovin در ژوئیه 1961 ، برای توصیه یک وسیله پرتاب برای استفاده در برنامه آپولو ، نقطه عطف در تصمیم گیری در مورد حالت ماموریت ناسا بود. این کمیته به رسمیت شناخت که حالت انتخاب شده بخش مهمی از انتخاب وسیله پرتاب بود و به نفع یک حالت هیبریدی EOR-LOR توصیه شد. در نظر گرفتن LOR و همچنین کار بی وقفه Houbolt در تبلیغ قابلیت عملی این رویکرد نقش مهمی داشت. در اواخر سال 1961 و اوایل سال 1962 ، اعضای مرکز فضاپیمای خدمه دار شروع به حمایت از LOR کردند ، از جمله معاون تازه استخدام شده مدیر دفتر پرتاب فضایی خدمه دار ، جوزف شی ، که قهرمان LOR شد. مهندسان مرکز پرتاب فضایی مارشال (MSFC) مدت بیشتری طول کشید تا از شایستگی های آن متقاعد شوند ، اما در ژوئن 1962 توسط ورنه برون برون در رهبری دفتر فضایی به عنوان پاسخ به این سوال ارائه شد. این پاسخ به عنوان یک پاسخ کوتاه به این سوال بود: "تأسیس دفتر پرتاب فضایی به عنوان یک راه حل خاص برای استفاده از LOR در ماه ژوئن 1962 است".
جوزف شي