یک توربین بخار شامل یک یا چند روتور (دیسک های چرخشی) است که بر روی یک محور محرک نصب شده اند و با یک سری استاتورها (دیسک های استاتیک) که به محفظه توربین متصل شده اند، متناوب می شوند. روتورها دارای یک ترتیب پروپیلر مانند تیغه ها در لبه بیرونی هستند. بخار بر روی این تیغه ها عمل می کند و باعث ایجاد حرکت چرخشی می شود. استاتور شامل یک سری مشابه اما ثابت تیغه هایی است که برای هدایت جریان بخار به مرحله بعدی روتور عمل می کنند. یک توربین بخار اغلب به سطحی که یک خازن خلاء را فراهم می کند، خروجی می کند. مرحله ای از توربین 1800 به طور معمول برای ارائه پتانسیل کار از دادن حداکثر فشار بخار و افزایش سرعت بخار به یک سری استاتورها (دیسک های استاتیک) که به محفظه توربین متصل شده است، متناوب می شود. بنابراین در کشورهای دیگر که معمولاً با سرعت چرخشی پایین تر از 1500 هرتز در هر دقیقه و سرعت چرخش پایین تر از 3000 هرتز در هر دقیقه، آنها معمولاً قادر به تولید برق هستند. در ایالات متحده ، اگر سرعت چرخش توربین با سرعت بالا باشد ، آنها معمولاً قادر به تولید برق با سرعت پایین تر از 1500 هرتز در هر دقیقه هستند. در کشورهای دیگر ، سیستم های چرخش با سرعت پایین تر به طور معمول با سرعت پایین تر از 1500 هرتز در هر دقیقه و سرعت پایین تر از 3000 هرتز در یک ساعت در هر دقیقه است.
یک مرحله ی عقب نشینی یا یک گیربکس