پرسش: "چه سیستم کلی بر خواب تأثیر می گذارد؟" زمینه: "به علاوه عواقب منفی کمبود خواب، خواب و سیستم شبانه روزی در هم پیچیده شده نشان داده شده است که اثرات تنظیم کننده قوی بر عملکردهای ایمنی بر ایمنی ذاتی و انطباقی دارد. اول، در اوایل مرحله ی خواب موج آهسته، کاهش ناگهانی در سطح خون کورتیزول، اپینفرین و نورپینفرین باعث افزایش سطح خون هورمون های لپتین، هورمون رشد هیپوفیز و پرولاکتین می شود. این سیگنال ها از طریق تولید سیتوکین های پیش التهابی پروالتهابی، اینترلوکین-1، اینترلوکین-12، TNF-آلفا و IFN-گاما، حالت پروالتهابی را ایجاد می کنند. این سیتوکین ها سپس عملکردهای ایمنی مانند سلول های ایمنی، تکثیر و تکثیر را تحریک می کنند. در این زمان فعال یا کمتر تمایز یافته، سلول های مرکزی و ناوک، مانند Th1، Epinefrin و Norepinephrine، باعث افزایش سطح خون هورمون های لپتین، هورمون رشد هیپوفیز و پرولاکتین می شوند. علاوه بر این، در طول زمان، این تغییرات به یک تغییر در واکنش های ایمنی ایجاد می کند، از طریق توازن بین سلول های ایمنی ایجاد می شود. این واکنش به حافظه و توازن سلول های T1، همچنین به سرعت در طول مدت زمان رشد و توازن بین سلول های ایمنی ایجاد می کند. در طول مدت، این واکنش به افزایش می یابد.
عملکردهای ایمنی