در ژانویه ۱۵۱۹، در آلتنبورگ در ساکسونیا، کارل فون میلتز، مأمور پاپ، رویکرد سازش آمیز تری را اتخاذ کرد. لوتر به ساکسون، که یکی از خویشاوندان انتخاب کننده بود، امتیازات خاصی داد و قول داد که اگر مخالفان او چنین کنند، ساکت بماند. اما، خدایشناس یوهان اِک مصمم بود که آموزه لوتر را در یک انجمن عمومی افشا کند. در ژوئن و ژوئیه ۱۵۱۹، او با همکار لوتر، آندریاس کارلشتات در لایپزیگ بحث کرد و لوتر را دعوت کرد تا سخن بگوید. جراتمندترین ادعای لوتر در این بحث این بود که متی ۱۶: ۱۸ حق انحصاری تفسیر کتاب مقدس را به پاپ ها نمی دهد و بنابراین نه پاپ ها و نه شورای کلیسای بی خطا بودند. برای این، اِک یک جان هوس جدید لوتر را نامگذاری کرد، به اصلاح گر چک اشاره کرد و خود را در سال ۱۴۱۵ در تخته آتش کشید. از آن لحظه، او خود را به شکست لوتر اختصاص داد.
نه پاپ و نه شوراهای کلیسایی بی خطا بودند