با توجه به متن زیر " مکانیسم هایی که برای فرار از سیستم ایمنی انطباقی استفاده می شود پیچیده تر هستند. ساده ترین رویکرد تغییر سریع اپیتوپ های غیر ضروری (آمینو اسیدها و / یا قندها) در سطح پاتوژن است، در حالی که اپیتوپ های ضروری پنهان می شوند. این تغییر آنتی ژن نامیده می شود. یک مثال HIV است که به سرعت جهش می یابد، بنابراین پروتئین های موجود در پوشش ویروسی آن که برای ورود به سلول هدف میزبان ضروری است، به طور مداوم در حال تغییر هستند. این تغییرات مکرر در آنتی ژن ها ممکن است شکست واکسن های هدف این ویروس را توضیح دهد. انگل Trypanosoma brucei از یک استراتژی مشابه استفاده می کند، به طور مداوم یک نوع پروتئین سطح را برای دیگری تغییر می دهد، به آن اجازه می دهد تا یک قدم جلوتر از پاسخ آنتی بادی باشد. ماسک کردن آنتی ژن ها با مولکول های میزبان دیگر برای جلوگیری از تشخیص توسط سیستم ایمنی رایج است. در متن HIV، پوشش که از درون غشای ویروسی تشکیل می شود، از غشای ویروس میزبان تشکیل می شود. پاسخ به این سوال که "چه استراتژی برای شناسایی آنها دشوار است؟" برای سیستم ایمنی: "چه پاسخ خودپوشنایانه" برای شناسایی ساختارهای غیر میزبان است.
سیستم ایمنی بدن