من می دانم که پاسخ به این سوال "این قطعات ژنومی که توالی های CRISPR به آن متصل می شوند از کجا می آیند؟" در این است "احتمالاً یک سیستم ایمنی چند جزء و انطباقی با اولین مهره داران بوجود آمده است، زیرا بی مهره داران لنفوسیت یا پاسخ خنده ای مبتنی بر آنتی بادی تولید نمی کنند. با این حال، بسیاری از گونه ها از مکانیزم هایی استفاده می کنند که به نظر می رسد پیشگامان این جنبه های ایمنی مهره داران هستند. سیستم های ایمنی حتی در ساده ترین اشکال از نظر ساختاری زندگی ظاهر می شوند، با باکتری هایی که از مکانیزم دفاعی منحصر به فرد استفاده می کنند، به نام سیستم اصلاح محدودیت برای محافظت از خود در برابر پاتوژن های ویروسی، به نام باکتریوفاژها. پروکاریوت ها نیز دارای ایمنی به دست آمده، از طریق سیستمی هستند که از توالی های CRISPR برای حفظ قطعات ژنومی فیژ استفاده می کنند که در گذشته با آنها در تماس بوده اند، که به آنها اجازه می دهد تا از طریق یک فرم تداخل RNA، تکثیر ویروس را مسدود کنند. عناصر تهاجمیزی سیستم های ایمنی نیز در سلول های تک سلولی وجود دارند، اما در مطالعات آنها چه چیزی وجود دارد؟ می توانید به من بگویید".
فاژ