توربین بخار شامل یک یا چند روتور (دیسک های چرخشی) است که بر روی یک محور محرک نصب شده و با یک سری از استاتورها (دیسک های استاتیک) که به محفظه توربین متصل شده است، متناوب است. روتورها دارای یک ترتیب پروپیلر مانند تیغه ها در لبه بیرونی هستند. بخار بر روی این تیغه ها عمل می کند و باعث حرکت چرخشی می شود. استاتور شامل یک سری مشابه اما ثابت تیغه هایی است که برای هدایت جریان بخار به مرحله بعدی روتور عمل می کند. توربین بخار اغلب به یک سطح که یک خازن خلاء را فراهم می کند، خروجی می کند. مراحل توربین بخار به طور معمول برای استخراج حداکثر کار بالقوه از یک سرعت و فشار بخار خاص ترتیب داده شده اند و به یک سری از 1800 مرحله با فشار پایین و بالا می پردازند. توربین ها تنها در صورتی کارآمد هستند که با سرعت چرخشی بسیار بالا چرخش کنند، معمولاً به سرعت چرخشی پایین تر متصل هستند. بخار بر روی این تیغه ها عمل می کند و حرکت چرخشی تولید می کند.
بخار