یک توربین بخار شامل یک یا چند روتور (دیسک های چرخشی) است که بر روی یک محور محرک نصب شده اند و با یک سری از استاتورها (دیسک های استاتیک) که به محفظه توربین متصل شده اند، متناوب می شوند. روتورها دارای یک ترتیب پروپیلر مانند تیغه ها در لبه بیرونی هستند. بخار بر روی این تیغه ها عمل می کند و باعث ایجاد حرکت چرخشی می شود. استاتور شامل یک سری تیغه های مشابه اما ثابت است که برای هدایت جریان بخار به مرحله بعدی روتور عمل می کند. یک توربین بخار اغلب به یک سطح که خلاء را فراهم می کند، تخلیه می کند. مراحل توربین بخار به طور معمول برای استخراج حداکثر پتانسیل کار خاص از سرعت و فشار 1800 تنظیم شده اند و به یک سری از توربین های با فشار بالا و با فشار بالا متصل می شوند. بنابراین در کشورهای اروپایی که معمولاً با سرعت چرخشی پایین تر از 3000 هرتز در هر دقیقه و سرعت چرخش پایین تر از 1500 هرتز در هر دقیقه متصل هستند ، در بسیاری از برنامه های کاربردی که معمولاً با یک چرخ دنده الکتریکی در حال چرخش هستند ، آنها قادر به تولید برق هستند. در ایالات متحده ، در بسیاری از برنامه های دیگر ، در حالی که معمولاً با سرعت چرخش پایین تر از 3000 هرتز در هر دقیقه ، در سیستم های چرخش با سرعت پایین تر از 1500 هرتز به سرعت هر دقیقه کاهش می یابد.
بخار