رابطه‌ی بین دو گزاره‌ی داده‌شده را تعیین کن (مرتبط هست، نامشخص، مرتبط نیست)

گزاره اول: تأویل که مقامی در فهم متون و پدیدارهای قدسی و به‌طور خاص قرآن است، به معنای تحقق حقیقت خارجی است که پدیدار می‌شود و یا کلام به آن ارجاع می‌دهد. 
گزاره دوم: معنای درست و دقیق تأویل، بازگرداندن یک سخن به واقعیت خارجی آن است. 
رابطه‌ی گزاره‌ها:
مرتبط هست