رابطه‌ی بین دو گزاره‌ی داده‌شده را تعیین کن (مرتبط هست، نامشخص، مرتبط نیست)

گزاره اول: توحید نظری از نوع شناختن و توحید عملی از نوع «بودن» و «شدن» است. توحید نظری «دیدن» و توحید عملی «رفتن» است. 
گزاره دوم: توحید عملی ناظر به وظایف عملی انسان در برابر خدا است که شامل توحید عبادی، اطاعتی و غیره است. 
رابطه‌ی گزاره‌ها:
نامشخص