رابطه‌ی بین دو گزاره‌ی داده‌شده را تعیین کن (مرتبط هست، نامشخص، مرتبط نیست)

گزاره اول: توکل به معنای این است که بنده مسیر حق در پرتو اطمینان به حسن تدبیر خداوند و راضی شدن به قضا و قدر الهی، امور خود را به او واگذار و تنها بر او تکیه کند و به جز او امید نداشته باشد و از غیر او نهراسد. 
گزاره دوم: حالت توکل برای انسان‌ها تنها در سایه‌ی دو قوه یقین و ایمان و قوت قلب در روح پیدا می‌شود. 
رابطه‌ی گزاره‌ها:
نامشخص