سوال: آیا جمله دوم می‌تواند منظور جمله اول باشد؟ بله، خیر، شاید

جمله اول: راضی نشدن انسان به مطلوب‌های محدود و اهداف مادی و تلاش‌های دایمی او در زندگانی دنیوی نشانگر این است که انسان به طور ناآگاهانه در جستجوی مطلوب حقیقی و جاودانه‌ای است که هیچ‌گونه نشانی از محدودیت در او نباشد. 
جمله دوم: راضی نشدن انسان به مطلوب‌های محدود و اهداف مادی نمایانگر این است که انسان ذاتا موجود حریص و سیری‌ناپذیر می‌باشد. 
پاسخ:
خیر