رابطه‌ی بین دو گزاره‌ی داده‌شده را تعیین کن (مرتبط هست، نامشخص، مرتبط نیست)

گزاره اول: فردوسی هنگامی شاهنامه را سرود که زبان پارسی دچار آشفتگی بود، و او از ماندگار شدن این آشفتگی و افزونی آن جلوگیری کرد. فردوسی در سرودن شاهنامه بیشتر از پارسی سره بهره برده و شمار واژه‌های عربی در شاهنامه تنها ۸۶۵ واژه است به همین دلیل فردوسی را می‌توان زنده‌گرداننده و هستی‌بخش زبان پارسی دانست. 
گزاره دوم: ۲ اسفندماه سال ۱۳۸۸ پایان هزاره سرایش شاهنامه بود. 
رابطه‌ی گزاره‌ها:
نامشخص