سوال: آیا جمله دوم می‌تواند منظور جمله اول باشد؟ بله، خیر، شاید

جمله اول: چون خداوند از هر نقصی بدور است، لذا هر صفت و خصوصیتی که از نقص و نیستی سرچشمه بگیرد، نمی‌توان به او نسبت داد مانند خستگی، جهل، ماده بودن، پیری و فرسودگی، ظلم و غفلت. 
جمله دوم: تحمید یعنی توصیف خداوند به صفات اثباتی. یعنی خدا را ستایش می‌کنم به این‌که او تواناست. 
پاسخ:
شاید