سوال: آیا جمله دوم می‌تواند منظور جمله اول باشد؟ بله، خیر، شاید

جمله اول: قضا به معنای حتمیت پیدا کردن پدیده‌های عالم با استناد به علت تامه خود است و قدر به معنای نسبتی است که حدود اشیاء به ذات باری تعالی دارند و این بدین معناست که عوامل طبیعی موثر در تحقق قضا و قدر الهی هستند و فرمان خدا همواره به‌اندازه مقرر [و متناسب با توانایی] است. 
جمله دوم: خداوند به قضا و قدر مقرر کرده که انسان با اختیار خود، آن راهی که خداوند از ازل می‌داند، انتخاب کند. 
پاسخ:
شاید