خلاصه مقاله داده‌شده را بنویس. این خلاصه باید تمامی مفاهیم کلیدی و نکات اصلی متن را کامل برساند

مقاله: به گزارش خبرنگار ایمنا، امیرحسین یاوری، شاعر اصفهانی در گفت‌وگوی زنده اینستاگرامی صفحه مرکز آفرینش‌های ادبی قلمستان که با عنوان «شعر نیوش» برگزار شد، در خصوص جریان شناسی شعر اصفهان اظهار کرد: آنچه من از این جریان درک کرده‌ام و شاید مخالف درک بسیاری از اساتید باشد این است که چنین جریانی از شعر رودکی شروع می‌شود و تا کسانی چون حافظ و بیدل و سایر کسانی که در سبک اصفهانی هستند، ادامه پیدا می‌کند. در این جریان چیزی فراتر از گفت و گوی معمولی انسان با انسان در آثار آورده می‌شود.  وی افزود: در خصوص این جریان شناسی خاک اصفهان برای من مطرح نیست، بلکه بحث من نوع نگاهی است که از رودکی شکل می‌گیرد، حافظ به آن اوج می‌دهد. جریان دیگری موازی با سبک اصفهانی جلو می‌رفت که من آن را جریان شعر خراسانی می‌گویم، این جریان موقعیت خود را در شاهنامه فردوسی به اوج خود می‌رساند؛ سعدی را در بسیاری از آثارش می‌توان قسمتی از این جریان دانست.  یاوری در خصوص جریان شعر خراسانی اضافه کرد: این جریان اصل را بر کارکردی و پیام‌رسان بودن اثر قرار می‌داد، در واقع می‌توان گفت هنر کارکردی را جست و جو می‌کرد؛ اما زمانی که با شاعرانی چون حافظ و بیدل رو به رو می‌شویم، نگاه آنها را متفاوت می‌یابیم. آن ظرافت کلام، استفاده از تکنیک‌ها، نگاه هنرمندانه و بیان آنچه جز در هنر نمی‌توان گفت که سویه دیگر هنر است، در آن قصد می‌شود.  وی با اشاره به روش شاعران مکتب اصفهان ادامه داد: این شاعران در ادبیات بازنگری می‌کنند و اینکه صرفا برای معشوقه خیالی شعر بسراییم و وارد گفت‌وگو با او شویم، با خدای متعال سخن بگوییم، پادشاهان را مدح و ثنا کنیم یا به صورت محدود وارد سخن گفتن از طبیعت شویم را رها می‌کنند و در خصوص مسائل زندگی روزمره، انسان‌ها و زیست آنها سخن می‌گویند.  این شاعر تصریح کرد: شاعران این سبک معنا را نیز گسترش می‌دهند به گونه‌ای که معنا دیگر تک‌بعدی نیست، همانطور که وقتی غزلی از حافظ را بخوانید، متوجه می‌شوید که تک‌بعدی نیست و به همین دلیل است که هر فردی می‌تواند با آن همراه شود و برداشت خود را از آن داشته باشد؛ اینجاست که اتفاق‌های مختلفی در ادبیات رخ می‌دهد مثلا شاعران به سراغ شعر بی معنی می‌روند.  یاوری افزود: توجه به مسائل زندگی روزمره به حدی می‌شود که حتی قصاب و ابزارهای وی نیز در شعر مورد توجه قرار می‌گیرند؛ با توجه به اتفاقات فرهنگی، …
خلاصه:
یک شاعر گفت: شاعران مکتب اصفهان در ادبیات بازنگری می‌کنند و اینکه صرفا برای معشوقه خیالی شعر بسراییم و وارد گفتگو با او شویم، با خدای متعال سخن بگوییم، پادشاهان را مدح و ثنا کنیم یا به صورت محدود به سخن گفتن از طبیعت بپردازیم را رها می‌کنند و در خصوص زندگی روزمره، انسان‌ها و زیست آنها سخن می‌گویند.