خلاصه مقاله داده‌شده را بنویس. این خلاصه باید تمامی مفاهیم کلیدی و نکات اصلی متن را کامل برساند

مقاله: به گزارش خبرنگار ایمنا، سنت ستون شعر است. حتی نوپردازترین شاعران هم از سنت ادبی متاثر شده‌اند. محمدرضا شفیعی کدکنی شاعر و ادیب معاصر است که باوجود نوسرایی، دلبستگی شدیدی به میراث کهن فارسی دارد و می‌توان تاثیراتی از شاعران پیشین زبان فارسی در اشعار او یافت. از میان شاعران گذشته، حافظ برای کدکنی جایگاه ویژه‌ای دارد، به گونه‌ای که می‌توان او را شیفته حافظ دانست؛ خود وی این تعلق قلبی به حافظ را با «ای هرگز و همیشه» توصیف کرده است. نمی‌شود کسی دلداده حافظ باشد اما زبان و موسیقی بیان اشعار او را ستایش نکند. محمدرضا شجریان با ساختن تصنیفاتی از اشعار حافظ خود را سخت در دل کدکنی جا کرده است.  ارادت شفیعی کدکنی به استاد آواز ایران در حدی است که جایگاه وی در موسیقی را جایگاه حافظ در ادبیات فارسی می‌داند و همه نیک از جایگاه این شاعر در ادبیات فارسی و تعلق خاطر کدکنی به او آگاهیم. این شاعر معاصر معلمی است که گفت «من حق و حد خودم نمی‌دانم که درباره هنر شجریان صحبت کنم» و با این جمله به دانشجویان خود آموخت درباره چیزی اظهار نظر کنند که سواد آن را دارند. چنین شخصی نمی‌تواند از روی علاقه و سلیقه شخصی استاد آواز را حافظ موسیقی بنامد. او درباره وجهی از هنر شجریان سخن گفت که خود در آن تبحر دارد؛ یعنی درون‌مایه.  با وجود اینکه کدکنی خود را در حد و اندازه‌ای ندانسته است که درباره موسیقی شجریان اظهار نظر کند اما به خوبی درجهت روشن ساختن جایگاه او تلاش کرده است. برای نمونه سال گذشته در سخنرانی خود گفت: «حنجره شجریان معجزه می‌کند. ما قدر شجریان را نمی‌دانیم. یک نابغه در مملکت ما در حوزه آواز پیدا شده است و می‌توان با اطمینان گفت میراث موسیقایی شجریان برابر میراث موسیقایی تمام خوانندگان است.»  شفیعی کدکنی سروده است: «اگر می‌شد صدا را دید / چه گل‌هایی / چه گل‌هایی / که از باغ صدای تو به هر آواز می‌شد چید / اگر می‌شد صدا را دید» البته که این شعر برای شجریان سروده نشده است، اما اگر به دنبال مصداقی برای ابیات زیبای این شعر بگردیم بی‌شک به استاد آواز خواهیم رسید. شجریان آواز ادبیات ما بود. تصنیفات او به ابیات جاودانه باشکوه‌ترین شاعران ادبیات فارسی گره خورده است و به همین دلیل ماندگار و منحصر به فرد باقی خواهد ماند. دلبستگی استاد ادبیات به استاد آواز از همین رو است. او شجریان را ستود چراکه وی را خادم ادبیات می‌دانست همانگونه که …
خلاصه:
موسیقی و شعر همزادند، یکی با اصوات و لذت توام است و دیگری با الفاظ و اندیشه؛ تلفیق لذت و اندیشه همان کاری است که محمدرضا شجریان انجام داد و با آن ستایش برترین شاعران و ادیبان معاصر از جمله شفیعی کدکنی را برانگیخت.