آیا جمله ی اول و دوم بیان یکسان دارند؟ 
- بله
- خیر

جمله اول: او گفت همه این ها را در یک لحظه حتی، پراکنده، به طوری که او بی عدالتی از سرنوشت را بازنگری کرد، که باید به عنوان بخشی از نظم طبیعی چیزها به دست آورد. 
جمله دوم: همه این چیزها را با لحنی عصبی گفت، گویی از بی وفایی و ستمگری سرنوشت شکوه می کرد که به صورت یک امر طبیعی و عادی باید تحملش کرد. 
پاسخ:
بله