آیا جمله ی اول و دوم بیان یکسان دارند؟ 
- بله
- خیر

جمله اول: با گذشت زمان من تمام تخت هایم را ساختم و چهره هایم را شسته شده و به مدرسه رفته بودم و به خانه رفته بودم و دوباره به خانه می رفتم و جوراب های خود را شسته و جوراب های خود را به دست آورده اند و هر روز زندگی خود را به آنها می کشند درس های من در میان من آماده بود تا به رختخواب بروم، و هیچ کمبود مقاربت اجتماعی را متوجه نشدم. 
جمله دوم: موقعی که همه ی رختخواب ها را درست می کردم صورت بچه ها را می شستم، به مدرسه می رفتم و به پرورشگاه برمی گشتم و دوباره صورت بچه هارا می شستم و جوراب هایشان را رفو می کردم و شلوار فردی پرکینز را وصله می کردم فردی هر روز شلوارش را پاره می کرد و در ضمن همه ی آن ها درس هایم را می خواندم شب دیگر باید به رختخواب می رفتم و می خوابیدم برای همین اصلا کمبود معاشرت را حس نمی کردم. 
پاسخ:
بله