آیا جمله ی اول و دوم بیان یکسان دارند؟ 
- بله
- خیر

جمله اول: گذشته غنی شده، و تجربه، و مراقبت از یک یا دو نفر، و پس از آن به دست آوردن قدرت که فقدان جوان، از کوتاه کردن کوتاه، انجام آنچه دوست دارد، مراقبت از رپ نیست، آنچه مردم می گویند و رفتن و رفتن بدون هیچ گونه انتظارات بزرگی که او مقاله خود را روی میز گذاشت و حرکت کرد، که با این حال، او به دنبال کلاه و کت خود را به طور کامل درست از او، نه به شب، در اینجا او شروع به رفتن به یک مهمانی، در سن خود، اعتقاد بر او که او در حال تجربه تجربه بود. 
جمله دوم: گذشته غنی می کرد و تجربه، به یکی دو نفری علاقه مند بودن و در نتیجه کسب قدرتی که جوانان ندارند، قدرت نیمه کاره رها کردن، کردن کاری که آدم دوست دارد، سوزنی اهمیت ندادن به حرف مردم و آمدن و رفتن بدون هیچ گونه انتظارات بزرگی روزنامه اش را روی میز گذاشت و به راه افتاد که در هر حال و به دنبال کلاه و کتش گشت روی هم رفته در مورد او صدق نمی کرد، امشب نمی کرد، آخر او بود که حال داشت راه می افتاد که به مهمانی برود، در سن و سال او، با این اعتقاد که تجربه ای خواهد کرد. 
پاسخ:
بله