آیا جمله ی اول و دوم بیان یکسان دارند؟ 
- بله
- خیر

جمله اول: او سرخ شد و به نوبه خود رنگ پریده بود؛ گاهی اوقات قطره عرق را بر روی شکم خود قرار داد، و او ترس داشت تا همه مردم باید دچار ناراحتی خود را ببیند. 
جمله دوم: پیاپی سرخ می شد و رنگش می پرید؛ دانه های عرق بر پیشانیش می نشست؛ و از آن بر خود می لرزید که مبادا کسانی که آن جا بودند بر آشوب دلش مطلع گردند. 
پاسخ:
بله