آیا جمله‌ی اول و دوم بیان یکسان دارند؟ 
- بله
- خیر

جمله اول: به جز زمانی که چیزی در خط خود بود که نیاز به پیش‌بینی داشت، مانند خرید کتانی یا سسپان، او واقعا قادر به تفکر فراتر از وعده‌های فردا نیست. 
جمله دوم: او غیر از مواقعی که احتیاج به برنامه‌ریزی قبلی، مانند خرید لباس زیر و یا ظروف پیش می‌آمد، حقیقتا قادر به تصمیم‌گیری حتی برای غذای روز بعدش هم نبود. 
پاسخ:
بله