آیا جمله‌ی اول و دوم بیان یکسان دارند؟ 
- بله
- خیر

جمله اول: یادش بخیر ۶ سالم بود تو یه کوچه بمب بست که درخت‌های زیبایی داشت زندگی می‌کردیم تمام اهل کوچه با هم دوس بودن دختر و پسر بزرگ کوچیک من با نرگس دختر همسایه خاله بازی می‌کردیم تو اون ظرف‌های کوچیک پلاستیکی خوشمزه‌ترین قرمه سبزی دنیا خوردم روزهایی که موشک تو سرمون می‌خورد بازم خوش بودیم. 
جمله دوم: ولی کاش کانادا بودم حوصلم سر می‌رفت البوم سفارش می‌دادم و نهایت یه هفته بعد دستم بود ولی متاسفانه ایرانم و البوم سفارش بدم ارث میرسه به بچه هام. 
پاسخ:
خیر