آیا جمله‌ی اول و دوم بیان یکسان دارند؟ 
- بله
- خیر

جمله اول: بیش از حد خوشحال به خجالت و محفوظ است، او بر روی شوهرش آویزان شد و او را به آشکارا با چشمان خود، با لبخند او، اشک او. 
جمله دوم: با شادی فراوان بازو در بازوی شوهرش انداخته بود و او را ستایش می‌کرد و به او خیره مانده بود، لبخندی بر لب و اشکی در چشم. 
پاسخ:
بله