ارتباط میان جمله اول و دوم به چه نوع است

جمله اول: باور کن شما بخیه لازمید، یه دویست تایی مغزی، تفکری. قرآن تفکراتت باش، عزیز از کتاب داستان صحبت نکن من خودم الان اگه یه قرآن نباشم، یه سوره که حتما هستم! ی شو بلکه یه کم تکون بخوره به این جمله فکر کن، روزها اگر وقت شد! اگه امام زمانت عرقخور بود چی؟ 
جمله دوم: خیلی از ما خدایی را می‌پرستیم که خودمون ساختیم. خدای مهربانیها که هیچگاه خشمگین نمی‌شود دوستداشتنی‌تر است. البته من با حرفهای یاد خداهای جورواجور هند و مصر میفتم. 
نوع ارتباط:
جملات نامرتبط هستند