آیا جمله‌ی اول و دوم بیان یکسان دارند؟ 
- بله
- خیر

جمله اول: فراموشی در افراد ممکن است زخمی شود، خراب شدن ناسازگاری آنها، اما این صدای، ریخته شدن بی‌پایان، سال در سال، هر آنچه که ممکن است؛ این وعده؛ این ون؛ این زندگی؛ این فرقه، همه آنها را در مورد آنها قرار می‌دهد و آنها را حمل می‌کند. 
جمله دوم: شاید فراموش کاری آدم‌ها جریحه‌دار کند، قدرناشناسی‌شان تباه کند، اما این صدا که بی‌پایان سال از پی سال برون می‌ریخت، هر آن کس را که ممکن بود در بر می‌گرفت، این عهد و پیمان؛ این زندگی، این جماعت روان، آنان را در لفاف خویش می‌پیچاند و با خود می‌برد. 
پاسخ:
بله