ارتباط میان جمله اول و دوم به چه نوع است

جمله اول: پیر به شیوه‌ای خوب خود را لبخند زد، به طوری که اگر به خاطر همراهی او بترسید، ممکن است او بتواند چیزی را که پس از آن پشیمان شود بگوید. 
جمله دوم: لبخند مهرآمیز همیشگی پی‌یر بر لبش نقش بست، گویی برای مخاطب خود بیمناک و نگران بود که مبادا سخنی بگوید که موجب پشیمانی و ندامت او شود. 
نوع ارتباط:
جملات مرتبط هستند