رابطه‌ی بین دو گزاره‌ی داده‌شده را تعیین کن (مرتبط هست، نامشخص، مرتبط نیست)

گزاره اول: تقیه در فقه شیعه معنایش این است: در یک‌شکل مخفیانه ‏ای، در یک حالت استتاری از خود دفاع کردن و به‏ عبارت دیگر سپر به کار بردن، هر چه بیشتر زدن و هر چه کمتر خوردن، نه‏ دست از مبارزه برداشتن. 
گزاره دوم: شیعه هرگز نمی‏ گوید در همه‌جا باید تقیه کرد بلکه تقیه در پاره ‏ای از موارد حرام است. 
رابطه‌ی گزاره‌ها:
نامشخص