رابطه‌ی بین دو گزاره‌ی داده‌شده را تعیین کن (مرتبط هست، نامشخص، مرتبط نیست)

گزاره اول: تسبیح یعنی تنزیه. یعنی ذات خدا را از آن چه که مایه نقص و ضعف اوست، مبرا دانستن و برتر دانستن او از آن چه که در شأن مخلوقات است. 
گزاره دوم: ثنای خدا به دو شکل است: یکی تسبیح و دیگری تحمید. «حمد» توصیف پروردگار است به صفات اثباتی، او را ستایش می‌کنم که همه نعمتها از اوست. 
رابطه‌ی گزاره‌ها:
نامشخص