رابطه‌ی بین دو گزاره‌ی داده‌شده را تعیین کن (مرتبط هست، نامشخص، مرتبط نیست)

گزاره اول: «تسبیح»، به معنای مقدس شمردن و مبرا دانستن (تنزیه) خداوند از صفات سلبی و از هر نوع ضعف و نیاز از طرف موجودات هستی به علت وجود کمالات در هستی خود است. 
گزاره دوم: جمله «موجودات هستی با ارایه کمالات موجود در هستی خود، خالق خویش را از هرگونه نقص و عیب پیراسته معرفی می‌کنند.» معرف مفهوم «تکریم» می‌باشد. 
رابطه‌ی گزاره‌ها:
مرتبط نیست