دو نظریه از دو منبع اطلاعاتی مختلف بیان‌شده‌اند. ارتباط بین آن‌ها در کدام ارزیابی قرار دارد؟ 
بسیار مرتبط (الف
نامرتبط (ب
نامشخص (ج

نظریه اول: پارسی میانه یکی از زبان‌های ایرانی است که بنا به تعریف از اوایل دوران اشکانی، نخست در جنوب غربی ایران و سپس در زمان ساسانیان به عنوان زبان رسمی همه امپراتوری ایران تا صدر اسلام رواج داشته‌است. 
نظریه دوم: زبان رسمی ایران در زمان پادشاهی ساسانیان «پارسی میانه» بود. 
ارتباط:
بسیار مرتبط