آیا این مطلب درباره‌ی زیبایی و سلامت است؟ بله یا خیر

مطلب: نقد فیلم مغز استخوان؛ فانتزی‌های عجیب و غریب درباره‌ی طبقه‌ی متوسط در نقد فیلم مغز استخوان خطر اسپویل وجود دارد. حمیدرضا قربانی در فیلم‌های درباره‌ی الی و جدایی نادر از سیمین دستیار اصغر فرهادی بوده است در نتیجه عجیب نیست که از او توقع داشته باشیم از یکی از مهم‌ترین درام‌نویسان این سال‌های سینمای ایران چیزهایی درباره‌ی فیلمنامه یاد گرفته باشد. فیلم اولش خانه‌ای در خیابان چهل و یکم که سه چهار سال پیش در جشنواره‌ی فیلم فجر در بخش نگاه نو حضور داشت چندان امیدوارکننده نبود و حالا فیلم دومش مغز استخوان به کلی ناامیدکننده است. در حقیقت برآیند دو فیلم نشان می‌دهد تنها چیزی که قربانی از فرهادی یاد گرفته این است که کاراکترهای فیلمش را در موقعیت یک انتخاب دشوار قرار بدهد. نکته‌ای که یاد نگرفته این است که فرهادی درام باورپذیر و معقولی می‌نویسد و از انتخابی حرف می‌زند که برای هر کدام از ما ممکن است پیش بیاید. اگر فیلم‌های فرهادی موفق و تاثیرگذار هستند چون ما می‌توانیم با کاراکترهایش همذات‌پنداری کنیم. خودمان را جای آن‌ها بگذاریم و ببینیم که در موقعیت دراماتیکی که فیلمساز برایشان نوشته تا چه حد دچار درد و سرگشتگی می‌شویم. قربانی به جایش موقعیت‌های فانتزی نادر عجیب و غریب به وجود می‌آورد. اگر در فیلم اول قتل برادر به دست برادر و ماجرای رضایت گرفتن پسر مرد از زن عمویش و بچه‌ی عمویش دستمایه‌ی فیلم بود در مغز استخوان با فیلمنامه‌ی علی زرنگار با یک داستان دور از ذهن طرف هستیم که حتی همان داستان هم به درستی روایت نمی‌شود. بچه‌ی زن و مردی سرطان خون دارد و گویا تنها راه نجاتش این است که از بند ناف نوزادی که همخونش باشد به او پیوند بزنند. دکتر که این ایده را می‌دهد مادر بچه با بازی پریناز ایزدیار تصمیم می‌گیرد ظرف نه ماه یک بچه‌ی دیگر تحویل بدهد که از بند نافش بتواند استفاده کند! مشکل کجاست؟ حسین، مردی که ما از اول کنار زن و پسربچه دیدیم شوهر دوم زن است و شوهر اولش و پدر اصلی بچه الان به جرم تجاوز و قتل در زندان است و تا یک ماه آینده هم قصاص می‌شود! حیرت‌انگیز است. ایده‌ی این موقعیت بیمارگونه تنها در صورتی می‌توانست قابل‌قبول باشد که فیلم مثلا کشمکش درونی زن را با خودش تصویر کند در شرایطی که زن نمی‌داند برای نجات بچه‌اش از زندگی فعلی‌اش و مردی که دوست دارد بگذرد یا نه. بگذریم که باز هم به دنیا آوردن یک بچه صرفا برای نجات بچه‌ای …
پاسخ صحیح:
خیر