ابتدا متن و موضوع زیر را با دقت بخوان و سپس ادامه متن را با تمرکز به موضوع فراهم‌شده یادداشت کن

موضوع: فرهنگی هنری
متن: باشگاه خبرنگاران؛ کمونیسم، لیبرالیسم و …. و ایدئولوژی اسلامی و به این ترتیب برداشتی که از ایدئولوژیست بودن در عالم هنر می‌شود میل به پروپاگاندا یا همان تبلیغات عوام‌فریب است اما منظور ما از ایدئولوژی یکی دو خط فنی‌تر از این برداشت قشری و ساده‌انگارانه است. پرسپکتیو ایدئولوژیک در سبک‌شناسی نقش گرا به معنای زاویه‌ای است که جان بینی خالق یک اثر هنری از سمت آن صورت گرفته و شاید حتی در بسیاری از موارد کمترین ربطی به سیاست پیدا نکند. یک فیلم می‌تواند طرف دزدهای بانک باشد طوری که مخاطب با سارقین همذات پنداری کنند و آرزو داشته باشند که آن‌ها در عملیات سرقت موفق باشند. با این حساب پرسپکتیو ایدئولوژیک این اثر طرف دزدهاست و حال این‌که خیلی دیگر می‌تواند طرف پلیس‌ها را بیگیرد و همان مخاطب آرزو می‌کند که همه‌ی دزدها گیر بیفتند. کار منتقد غیر از بررسی‌ها تکنیکی به پرسپکتیو ایدئولوژیک اثرهم مربوط است نقد با کشف تفاوت دارد و مرحله‌ی بعد از آن به حساب می‌آید. در خونسردترین حالت می‌توان فقط جهان‌بینی خالق اثری را کشف کرد و برای خواننده یا شنونده توضیح داد بی اینکه آن نظرگاه توسط کاشف رد یا تأیید شود. در چنین حالتی آن کاشف مثل یک کامپیوتر پیشرفته عمل کرده. کامپیوتر هوشمند است اما نی زوح نیست و عمل نقد وقتی منعقد می‌شود که از این حالت ملاحظه‌کاری خارج‌شده باشیم و در حالیکه قید ثبات و آرامش را زده‌ایم بحران ایجاد کنیم. لابد می‌دانید بر خلاف نسبت کلاسیک که در پی دوام و ثبات هر چیز حتی غلط بود، در مدرنیته بحران یک ارزش است و این به معنای ویران کردن تفکرات و تلقیات متعارف برای بازسازی آن هاست. شاید در اینجا توجه به این نکته جالب باشد که ریشه‌ی واژه‌ی نقد (کریستیکوس) در زبان یونانی معنای بحران هم می‌دهد و عمل نقد همان طور که از سیاق این عبارات پیداست وقتی منعقد خواهد شد که کسی به استقبال جدال نافیانه یا اثبات گرایانه‌ی یک نظریه برود پس نباید خونسرد بود و باید در برابر آنچه که رد اثر دیده می‌شود موضع علمی و منطقی گرفت- موضع علمی و منطقی با (دوست دارم) و (دوست ندارم) های بدون بیان دلیل، تفاوت اساسی دارد و همین خط باریک تفاوت میان دو گروهی است که اولی از سلیقه‌ای بودن نقد برداشت درستی کرده‌اند و دومی نه- تا این جای این نگارش به این دلیل سیاهه شد که مشروعیت موضع گرفتن در برابر پرسپکتیو ایدئولوژیک آثار از نظر مبانی پذیرفته شده‌ی نقد در …
ادامه متن:
سائل تکنیکی سینما که افول محسوسی را نشان می‌داد، موارد دیگری هم مرتب موضوع نگارش نقدها قرار می‌گرفت و آن نقدها بعضا در نقی اتهامات وارده انجام می‌شد، بعضی با پذیرفتن آن‌ها از موضوع مطروحه دفاع می‌کرد و بعضی دیگر وجود آن مضامین را بر نمی‌تافت باید گفت رواج دوباره فیلم فارسی، مضمون خیانت و مضمون مهاجرت سه موضوع اصلی و مهمی بودند که موضع گیری‌ها حول آن صورت می‌گرفت حالا آن دوره‌ی مدیریتی به پایان رسیده و قطعا جهت گیری سینما به تدریج تغییر خواهد کرد پس نوبت این است که ما هم به عنوان منتقد کم کم یک متد و روش دیگر را برای رصد کردن پرسپکتیو ایدئولوژیک آثار مطرح کنیم و کارخانه‌ی توقع سازی برای مخاطب از سینما را سمت تولید مضامینی دیگر ببریم دیگر لازم نیست مرتب از فیلم فارسی بودن آثار ایراد بگیریم و به ترویج خیانت و مهاجرت اعتراض کنیم و یا بر عکس، آن هایی را که معنایی علیه فیلم فارسی دارند و به خانواده و وطن مثبت می‌نگرند مورد تایید قرار دهیم بلکه بیائید تا از این به بعد در سینما دنبال امید بگردیم امید نه به معنای تخیل در انتظار شانس بلکه از این به بعد نیروی محرکه‌ای را باید جستجو کرد که جامعه را به تکاپو برای پیشرفت اندازد- جامعه ایرانی دچار آفت شانس باوری غلیظ است به طوری که از پنجاه سال پیش به این سو که فیلم‌های سینما برای مردها ساخته می‌شد همیشه با پسری فقیر مواجه بودیم که معشوقه‌ای ثروتمند می‌یابد و خوشبخت می‌شود و پیش از آن در عهد داستان‌های فورک لور و عامیانه که مخاطب و خالق اصلی آن‌ها زنان بودند، همیشه دختری فقیری را می‌بینیم که شاهزاده‌ای با اسب سفید او را تصادفا می‌بیند و عاشقش می‌شود و خوشبخت اش می‌کند کشور جنگ زده‌ای مثل ژاپن با ساختن سریال هایی مثل (سال‌های دور از خانه) نیروی اراده و تلاش تک تک افراد اجتماع را مد نظر قرار داد و امروز آن کشور تبدیل شده به یک غول الکترونیک و مکانیک در تمام دنیا البته پخش آن سریال در ایران به جای نیرو بخشی به اجتماع ایرانی باعث ایجاد میل شدید مهاجرت به ژاپن شد و هم فهمیدیم که قویا به ورژن ایرانی این سریال در سیما و سینمایان احتیاج داریم تا تاثیری مثبت بگیریم- جای اشاره دارد که در جشنواره‌ی سی ام فجر هم شعار (امید) مطرح شد اما منظور از چیزی که در آن فستیوال عنوان گردید جلوگیری از نقدهای اجتماعی نسبت به عملکرد مسئولین بود و امید در قاموس برگزار کنندگان آن جشنواره، معنای امیدوار...