ابتدا متن و موضوع زیر را با دقت بخوان و سپس ادامه متن را با تمرکز به موضوع فراهم‌شده یادداشت کن

موضوع: فرهنگی هنری
متن: به گزارشتکیه حسینی باشگاه خبرنگاران جوان؛ اهل‌بیت (ع) و به ویژه امام رضا (ع) همواره در مرکز توجه شاعران فارسی‌زبان بوده‌اند و اشعار بسیاری در مدح آنها سروده شده است-در اینجا برخی از این اشعار را که مدح امام رضا (ع) و به مناسبت فرارسیدن شهادت این امام بزرگوار سروده شده را می‌خوانیم: من دست خالی آمدم، دست من و دامان تو سرتا به پا درد و غمم، درد من و درمان تو تو هر چه خوبی من بدم، بیهوده بر هر در زدم آخر به این در آمدم، باشم کنار خوان تو من از هر دررانده‌ام، من رانده‌ی وامانده‌ام یا خوانده یا نا خوانده‌ام، اکنون منم مهمان تو پای من از ره خسته شد، بال و پرم بشکسته شد هر در به رویم بسته شد، جز درگه احسان تو گفتم منم در می‌زنم، گفتی به تو سر می‌زنم من هم مکرر می‌زنم، کو عهد و کو پیمان تو؟ سوی تو رو آورده‌ام، ای خم سبو آورده‌ام من آبرو آورده‌ام، کو لطف بی‌پایان تو؟ حال من گوشه‌نشین، با گوشه‌ی چشمی ببین جز سایه‌ی پر مهرتان، جایی ندارم جان تو من خدمتی ننموده‌ام، دانم بسی آلوده‌ام اما به عمری بوده‌ام، چون خار در بستان تو حاج علی انسانی سنگ زیر پای تو لعل بدخشان می‌شود خار، با فیض نگاهت سرو بستان می‌شود‌گر نسیمی از سر کویت وزد سوی جحیم دود آن عود و شرارش برگ ریحان می‌شود زخم بی داروی جان و درد بی‌درمان دل هر دو باخاک سر کوی تو درمان می‌شود غم ندارم‌گر مرا در آتش دوزخ برند چون برم نام تو را آتش گلستان می‌شود مردگان روح را احیاگر جان می‌کند هر که جسمش دفن در خاک خراسان می‌شود گو اجل جان مرا گیرد ز کافر سخت‌تر چون نگاهم بر تو افتد مرگ، آسان می‌شود در مفام رافتت این بس که نام چون تویی روز و شب ذکر من آلوده‌دامان می‌شود در بیابانی که لطفت ضامن آهو شود‌گر گذار گرگ افتد گرگ چوپ-ن-می شود گردش چشم تو را نازم که با ایمای آن نقش شیر پرده ناگه شیر غران می‌شود ناز بر فردوس آرد فخر بر رضوان کند هر که یک شب در خراسان تو مهمان می‌شود هر که چشمش اوفتد بر گنبد زرین تو گاه، مجنون گاه، خندان گاه، گریان می‌شود‌گر به قعر نار، شیطان بر تو گردد ملتجی وادی دوزخ به چشمش باغ رضوان می‌شود غرفه هایت همچو روی حور گل انداخته بس که روز و شب ضریحت بوسه باران می‌شود هر که با اخلاص گوید در حریمت یک سلام اجر آن بالاتر از یک ختم قرآن می‌شود مور اگر یک‌دانه با لطف تو گیرد در دهن بی‌نیاز از خرمن زلف سلیمان می‌شود در کنار حوض صحن تو که رشک کوثر است زنگی ار …
ادامه متن:
رهای حجره می‌گفتی ای جوادم بیا زمین خوردن ….. …. بال من را شکست و زخمی کرد خسته کرده مرا زمین خوردن آخرین لحظه بود در نظرت داغ کرب و بلا زمین خوردن یا امام رضا چه می‌بینی سر بردن و یا زمین خوردن؟ دست بسته به افتادن یا که از نیزه‌ها زمین خوردن روی پیراهنی نشانده ببین چقدر در پا زمین خوردن مسعود اصلانی پر اشک است دو چشم‌تر تو شده وقت نفس آخر تو در دل حجره زمین افتاده به روی خاک چرا پیکر تو مرغ بسمل شدی و بال زدی خاک حجره است به روی پر تو آنقدر فاطمه گفتی آمد و شده سینه زنت مادر تو خواهرت نیست کنارت اما هتک حرمت نشده خواهر تو گریه می‌کرد کنار تو جواد خوب شد آمده او در بر تو جگرت پاره تنت سالم بود هست در دست تو انگشتر تو‌گر چه از زهر گلویت می‌سوخت پاره پار ه نشده حنجر تو سر تو در بدنت باقی ماند به سر نیزه نرفته سر تو تو سخن گفتی و سنگت نزدند روی نیزه نشده منبر تو به روی خاک نشستی اما دل گودال نشد بستر تو تشنه بودی و نزد هیچ کسی خیزرانی به لب اطهر تو همۀ شهر عزادارت بود اشکریزان همه در محضر تو من بمیرم که به دروازۀ شام به سری سنگ زدند از سر بام مجتبی شکریان همدانی وای مادر مددی کن جگرم می‌سوزد که نه تنها جگرم پا به سرم می‌سوزد زهر اثر کرده به زانو و ستون فقرات جگرم پاره شده تا کمرم میسوزد کسی آید ز وفا چشم جوادم گیرد پیکرم پیش نگاه پسرم می‌سوزد همره هر نفسم خون ز لبم می‌پاشد تار میبینم و چشمان ترم می‌سوزد چون مقطع شده حرفم، پی اخبار ولا دود می‌گویم و بر لب جگرم می‌سوزد یک دلم رو بسوی قبله‌ی هشتم دارد یک دلم میل حریم حرم قم دارد خواستم روضه بخوانم ز برادر، دل گفت خواهرش وقت عزا حق تقدم دارد چه قدر، جان برادر به زمین می‌افتی ای عزیز دل خواهر به زمین می‌افتی تو علی هستی و در کوچه بسمت حجره مثل زهرای پیمبر به زمین می‌افتی این عبایی که کشیدی به سرت یعنی چه این قد خم شده و مختصرت یعنی چه کاخ مأمون چه به روز دل تو آورده روی لب، لخته‌ی خون جگرت یعنی چه از نفس‌های تو اندوه و غمت می‌ریزد هر قدم، عمر تو پای قدمت می‌ریزد هی نفس، سرفه، نفس، سرفه، نفس، وای چقدر پاره پاره جگر از بازدمت می‌ریزد حجره بسته است برادر، چه سرت می‌آید چه کسی بر بدن محتضرت می‌آید خواهرت نیست اگر، مانده برایت پسری شکر حق، لحظه‌ی آخر پسرت می‌آید خوش بحالت! پسری مانده برایت، مولا قوت بال و پری مانده برایت، مولا خوش بحال پسرت، هست سرت در بر او خوش بحالت که...