ابتدا متن و موضوع زیر را با دقت بخوان و سپس ادامه متن را با تمرکز به موضوع فراهم‌شده یادداشت کن

موضوع: فرهنگی هنری
متن: به گزارش خبرنگار حوزه سینما گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان؛ حمیدرضا مدقق منتقد سینما و مدرس علوم ارتباطات گفت: برای آنکه یک پژوهش قابل استناد باشد، باید هم یافته‌های آن برآمده از یک روش دقیق علمی باشد و هم در یک قالب و چارچوب علمی معین منتشر شود. انتشار پژوهش‌های علمی به ویژه در حوزه علوم انسانی و هنر شکل یکسان و ثابتی دارد و در انتشار پژوهش‌هایی از این دست، بیان چکیده پژوهش، داشتن عنوان دقیق، طرح مساله، بیان پرسش‌های پژوهش، داشتن چارچوب نظری، بیان روش پژوهش به شکل دقیق و مشخص، ارائه یافته‌های پژوهش و نتیجه‌گیری ضروری است. وی درباره گزارش مرکز مطالعات استراتژیک ریاست جمهوری درباره سینمای ایران اظهار داشت: از آن جا که شمار پژوهش‌های سینمایی ما چندان زیاد نیست، من به‌شخصه از این‌که در زمینه سینمای ایران پژوهشی صورت بگیرد استقبال می‌کنم و این‌که نهادی مهم و پرسابقه مانند مرکز بررسی‌های استراتژیک که بهره‌مند از پشتوانه‌های علمی است به این موضوع ورود کرده، جای تقدیر دارد. اما نباید از یاد برد که هر کار پژوهشی به صرف داشتن عنوان پژوهش نمی‌تواند مورد قبول قرار بگیرد. وی افزود: بنیان پژوهش، روش‌مندی آن است، یعنی پژوهش باید مبتنی بر یک روش علمی صورت بگیرد و یافته‌های آن را فقط پس از آن‌که مطمئن شدیم انجام پژوهش مبتنی بر روشی علمی بوده، می‌توانیم بپذیریم. از همین روست که یافته‌های هر پژوهش جدید، همیشه و بی هیچ استثنایی پس از بیان روش تحقیق آن منتشر می‌شود تا سایر پژوهشگران و دیگر علاقمندان مطمئن شوند که یافته‌های پژوهش مذکور قابل‌اعتماد و قابل اتکاست. بنابراین طبعا انتشار یافته‌های پژوهشی که چارچوب نظری و روش پژوهش آن بیان نمی‌شود، کاری علمی نیست و مطلب مذکور در بهترین حالت خود، مقاله‌ای ژورنالیستی محسوب می‌شود و نه یک مقاله علمی- پژوهشی. این منتقد گفت: از همین رو، براساس متنی که مرکز بررسی‌های استراتژیک منتشر کرده نمی‌توانیم نظر قطعی درباره قابل استناد بودن یافته‌های این پژوهش بدهیم چرا که متن مذکور هیچ اطلاعی درباره روش پژوهش در اختیار ما قرار نمی‌دهد تا م
ادامه متن:
بتنی بر آن درباره قابلیت اعتماد یافته‌های ارائه شده قضاوت کنیم. ضمن آن که اساسا خیلی بهتر است که نتایج پژوهش‌های علمی نه در قالب یک گزارش خلاصه شده و سوء تفاهم برانگیز، که به همان شیوه مورد قبول و مورد وثوق همه مجامع علمی داخلی و خارجی، یعنی در چارچوب یک مقاله علمی- پژوهشی منتشر شود. وی اضافه کرد: از سوی دیگر ارائه یافته‌ها در قالب یک گزارش خلاصه شده، منجر به مجموعه‌ای از کلی‌گویی‌ها نیز شده است. به عنوان مثال عبارت‌ها و مقوله هایی مانند توصیف مناسک و نمادهای دینی، اغتشاش ارزشی، عقلانیت و نظایر آن که در پژوهش مذکور بررسی شده‌اند، نیاز به تعریف دقیق و جامع علمی دارند، اما در گزارش مذکور این موضوع لحاظ نشده است. مدقق افزود: حتی با فرض این که بپذیریم این پژوهش از منظر علمی، به شکلی کاملا روش‌مند هم انجام گرفته، نباید از یاد ببریم که نتایج پژوهش‌های کیفی فقط و فقط در حد نمونه یا جامعه آماری مورد بررسی خود قابل قبول است و قابلیت تعمیم بیش از آن ندارد. یعنی حتی با فرض پذیرفتن یافته‌های این پژوهش نیز نتایج مذکور فقط درباره ۲۲ فیلم داستانی حاضر در جشنواره سی‌و ششم فیلم فجر صادق است و تعمیم دادن آن به کلیت سینمای ایران به لحاظ علمی قابل قبول نیست. از این رو عنوان این گزارش از ایران در سینمای ایران باید به ایران در ۲۲ فیلم جشنواره سی و ششم فیلم فجر تغییر پیدا کند. این مدرس علوم ارتباطات تصریح کرد: از آن جا که به نظر می‌رسد پژوهش مذکور به شیوه تحلیل ساختاری متن انجام گرفته، بهتر بود که نویسنده یا نویسندگان گزارش به محدودیت‌های ذاتی این نوع پژوهش‌ها نیز اشاره می‌کردند. تحلیل ساختاری متن همان طور که از نامش برمی آید از بین سه سطح مخاطب، صنعت و متن فقط به سطح متن می‌پردازد و از این رو بر اساس یافته‌های آن نمی‌توان درباره این که فیلم‌های مذکور چگونه توسط مخاطبان دریافت می‌شوند، ابراز نظر کرد. به بیان دیگر حتی با فرض روشمند بودن این پژوهش نیز هرگز نمی‌توان ادعا کرد که مخاطبان فیلم‌های جشنواره، به همان تصویری از ایران در فیلم‌ها دست یافته‌اند که این پژوهش مدعی آن است.