متن داده‌شده می‌تواند به عنوان تیتر یا متن یک مجله خبری باشد؟

متن: به گزارش خبرنگار حوزه قرآن و عترت گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران؛ کتاب خدا بود و دیگر هیچ نبود در واقع مجموعه تاریخ‌دار از دست نگاشته‌های شهید مصطفی چمران، بدون در نظر گرفتن موضوعی خاص است که فقط بر طبق زمان نگارش آنها دسته‌بندی شده است. آنچه در این نوشته‌ها نمایان است حرکت شهید چمران در طول زندگی خویش (آمریکا، لبنان و ایران) در مسیر الهی و نشان‌دهنده حالات عرفانی و عاشقانه اوست- این کتاب با مقدمه گردآورنده یعنی مهدی چمران آغاز می‌شود که در آن خلاصه‌ای از زندگانی شهید مصطفی چمران گنجانده‌شده است- در قسمت‌های بعد یادداشت‌های آمریکا، یعنی یادداشت‌هایی که در زمان تحصیل در آمریکا داشته است، دیده می‌شود- اولین نوشته این قسمت در اوایل تابستان ۱۹۵۹ نگاشته شده است که در آن تصمیم شهید بر پرهیز از گناه و تسلیم در برابر خدا مشاهده می‌شود- در قسمت‌های بعدی یادداشتهای لبنان درج‌شده است که بخش اعظم این کتاب را در بر دارد و در انتهای آنها یادداشتهای ایران گرد آمده است- در این قسمت تاریخ‌ها به صورت هجری شمسی است و تاریخ قسمت‌های گذشته همگی مطابق با تاریخ میلادی بوده است- دو دست‌نوشته نیز به خط خود شهید در انتهای کتاب وجود دارد که اولین دست‌نوشته با عبارت خدا بود و دیگر هیچ نبود آغاز می‌شود و گردآورنده بر اساس این دست‌نوشته نام کتاب را انتخاب کرده است و پس از این دو دست‌نوشته عکس‌هایی از شهید چمران در حالات نماز، رزم و تحصیل وجود دارد- نوشته‌های آن شهید بزرگوار بسیار پر شور است و او گاه خداوند را و گاه امام حسین (ع) و ائمه اطهار را و گاه نفس خویش را مخاطب قرار می‌دهد که همگی حکایت از دل پر درد و روح مشتاق او دارد- در زیر قسمتی از نوشته او را که پس از شب قدر به قلم درآمده می‌خوانیم: چه فرخنده شبی بود شب قدر من- شب معراج من به آسمان ها-از طغیان عشق شنیده بودم و قدرت معجزه آسای عشق را می‌دانستم، اما چیزی که در آن شب مهم بود، این بود که وجود من، روح شده بود و روح من آتشفشان کرده بود- می‌خواست، همچون نور از زمین خاکی جدا شود و به کهکشان پرواز کند - آن گاه آتش عشق به کمک آمده بود و جسم خاکیم را سوزانده بود و از من فقط دود مانده بود و این دود همراه با روح من به آسمان‌ها اوج می‌گرفت -شب قدر من، شبی که سلول‌های وجودم، در آتش عشق، تغییر ماهیت داده بود و من چیزی جز عشق گویا نبودم- دل من، کعبه عالم شده بود، می‌سوخت، نور می‌داد و وحی الهی …
جواب:
متن