ابتدا متن و موضوع زیر را با دقت بخوان و سپس ادامه متن را با تمرکز به موضوع فراهم‌شده یادداشت کن

موضوع: فرهنگی هنری
متن: به گزارش خبرنگارحوزه قرآن و عترت گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان؛ نهج‌البلاغه با مرور قرنها نه‌تنها تازگی و جذابیت خویش را حفظ کرده که فزونتر ساخته است و این اعجاز نیست مگر به سبب ویژگی‌هایی که در شکل و محتوا است، این امتیاز را جز در مورد قرآن نمی‌توان یافت که در کلام امام علی (ع) درباره قرآن آمده است: ظاهره انیق و باطنه عمیق، لاتفنی عجائبه و لاتنقضی غرائبه قرآن کتابی است که ظاهری زیبا و باطنی عمیق دارد، نه شگفتی‌های آن پایان می‎پذیرد و نه اسرار آن منقضی می‎شود - در سخن مشابهی نیز آمده است: لاتحصی عجائبه و لاتبلی غرائبه نه شگفتی‌های آن را می‎توان شمرد و نه اسرار آن دستخوش کهنگی می‎شود و از بین می‎رود - سخنان امام علی (ع) در فاصله قرن اول تا سوم در کتب تاریخ و حدیث به صورت پراکنده وجود داشت - سید رضی در اواخر قرن سوم به گردآوری نهج‌البلاغه پرداخت و اکنون بالغ بر هزار سال از عمر این کتاب شریف می‎گذرد - هرچند پیش از وی نیز افراد دیگری در گردآوری سخنان امام علی (ع) تلاشهایی به عمل آوردند، اما کار سید رضی به خاطر ویژگی‌هایی که داشت درخشید و ماندگار شد، چون سید رضی دست به گزینش زده بود- شرح و تفسیر حکمت ۲۰۳ نهج‌البلاغه امام علی (علیه‌السلام) فرمودند: أیها الناس، اتقوا الله الذی إن قلتم سمع، وإن أضمرتم علم، وبادروا الموت الذی إن هربتم منه أدرککم، وإن أقمتم أخذکم، وإن نسیتموه ذکرکم-ای مردم! از خدایی بترسید که اگر سخنی بگویید می‌شنود و اگر چیزی را در دل پنهان دارید می‌داند و بر مرگ پیشی گیرید که اگر از آن فرار کنید به شما دست می‌یابد و اگر بایستید شما را می‌گیرد و اگر فراموشش کنید شما را فراموش نخواهد کرد- امام علی (علیه‌السلام) در این گفتار نورانی که به گفته ابن عباس شبیه آیات قرآنی است روی دو نکته تکیه می‌کند: نخست درباره آگاهی خدا بر افعال و رفتار و نیات انسان‌ها هشدار می‌دهد و سپس درباره مرگی که هرگز انسان را فراموش نمی‌کند و می‌فرماید: ای مردم! از خدایی بترسید که اگر سخنی بگویید می‌شنود و اگر چیزی را در دل پنهان دارید می‌داند و بر مرگ پیشی گیرید که اگر از آن فرار کنید به شما دست می‌یابد و اگر بایستید شما را می‌گیرد و اگر فراموشش کنید شما را فراموش نخواهد کرد، (أیها الناس، اتقوا الله الذی إن قلتم سمع، وإن أضمرتم علم، وبادروا الموت الذی إن هربتم منه أدرککم، وإن أقمتم أخذکم، وإن نسیتموه ذکرکم) - همه آنچه امام در …
ادامه متن:
آنهاست هر جا که باشند، سپس روز قیامت آنها را از اعمالشان آگاه مى سازد، چرا که خدا به هر چیزى داناست - در جایى دیگر مى فرماید: (ولقد خلقنا الانسان ونعلم ما توسوس به نفسه ونحن أقرب إلیه من حبل الورید)، ما انسان را آفریدیم و وسوسه هاى نفس او را مى دانیم و ما به او از رگ قلبش نزدیک تریم! - در جایى دیگر مى فرماید: (قل إن الموت الذى تفرون منه فإنه ملاقیکم ثم تردون إلى عالم الغیب والشهادة فینبئکم بما کنتم تعملون)، بگو مرگى که از آن فرار مى کنید سرانجام با شما ملاقات خواهد کرد، سپس به سوى کسى که داناى پنهان و آشکار است بازگردانده مى شوید، آن گاه شما را از آنچه انجام مى دادید خبر مى دهد - به راستى اگر انسان ایمان محکمى به محتواى این آیات و محتواى کلام امام (علیه السلام) داشته باشد تسلیم هواى نفس و وسوسه هاى شیطان و آلوده به گناه و معاصى نخواهد شد- نیز اگر انسان مرگى را که براى همه مسلم است فراموش نکند و بداند این زندگى دیر یا زود پایان مى گیرد و آنچه را براى گردآورى آن تلاش کرده رها مى سازد و رخت بر مى بندد و سپس در دادگاه عدل پروردگار حضور مى یابد و نامه اعمال خود را که به مقتضاى (لا یغادر صغیرة ولا کبیرة إلا أحصاها) همه اعمال و گفتار او از کوچک و بزرگ را در دست دارد و باید پاسخ گوى همه آنها باشد، به یقین چنین انسانى با چنین اعتقادى جز در راه تقوا گام بر نمى دارد- مشکل انسان از آنجا شروع مى شود که حضور نظارت خدا را در اعمال و گفتارش در همه حال فراموش کند و مرگ را به دست نسیان بسپارد- عجیب این است که در زندگى معمولى دنیا اگر تبهکاران احساس کنند مأموران انتظامى در جایى حضور دارند و آنها را دستگیر مى کنند و به دادگاه تحویل مى دهند قطعا دست به کار خلافى نمى زنند، حضور پلیس از یک طرف و دادگاهى که در انتظار است از طرفى دیگر آنها را از اعمالشان باز مى دارد- تنها به جایى مى روند که پلیس حضور نداشته نباشد و یا اگر گرفتار شوند مدرکى در دادگاه براى اعمال خلاف آنها به دست قضات نیفتد- با این حال چگونه ممکن است انسان ایمان به خدایى داشته باشد که از رگ قلب یا رگ گردنش به او نزدیکتر است و در همه جا فرشتگان الهى مراقب اعمال او هستند و همه را ثبت و ضبط مى کنند- به علاوه دادگاه قیامت قطعى و یقینى است- چگونه ایمان به این امور با آلودگى به ظلم و گناه مى سازد؟ مرحوم علامه مجلسى در حدیثى از امیرمؤمنان نقل مى کند که ضمن خطبه مفصلى معروف به...