ابتدا متن و موضوع زیر را با دقت بخوان و سپس ادامه متن را با تمرکز به موضوع فراهم‌شده یادداشت کن

موضوع: اجتماعی
متن: به گزارش خبرنگار اجتماعی باشگاه خبرنگاران، به نقل از پایگاه اطلاع‌رسانی حج، امروز شنبه ۲۱ محرم مصادف با رحلت علامه حلی در ۷۱۰ سال پیش است. حضور دانشمندان دلسوز فرهنگ اسلام و ملت همچون علامه حلی در دستگاه مغولان، در پیشرفت علم و جلوگیری مغولان وحشی از تخریب و آتش‌سوزی مراکز فرهنگی و کتابخانه‌ها، نقش بسزایی ایفا کرد، دانشمندانی که در انجام این مهم از آبروی خویشتن سرمایه گذاشتند و همچون شمع سوختند. علامه حسن بن یوسف بن علی بن مطهر معروف به علامه حلی در ۲۹ رمضان ۶۴۸ ق در شهر حله در عراق به دنیا آمد. کودکی وی با تهاجم لشکر هلاکوخان مغول و سقوط بغداد مصادف بود. در این حادثه با تدبیر پدر علامه حلی، شیعیان بغداد به حله کوچ کردند و از طوفان حملات مغول در امان ماندند. از این پس این شهر کوچک، به مرکز فکری و کانون اجتماع اندیشمندان شیعه بدل شد. در مکتب فقهی حله جمع بزرگی از اندیشمندان ظهور کردند. علامه حلی در حله از محضر محقق حلی، خواجه نصیرالدین طوسی، سیدبن طاووس و … بهره برد و به چنان مقامی در علم دست یافت که برای نخستین‌بار به او لقب آیت‌الله داده شد. گرویدن سلطان محمد خدابنده (الجایتو) به تشیع با تمهیدات خواجه رشیدالدین فضل‌الله و ارشاد علامه حلی صورت پذیرفت- سلطان محمد، چنان مجذوب علامه حلی شد که مذهب تشیع را آئین رسمی حکومت خود در سراسر ایران نامید- جریان شیعه شدن پادشاه مغول نیز شنیدنی است که در ادامه به تفصیل می‌آید: علامه حلی شهرت جهانی داشت و آوازه او به تمام نقاط رسیده بود- حاکم عصر وی سلطان محمد اولجایتو یکی از پادشاهان مغول بود که از سال ۷۰۳ تا ۷۱۶ ق- در ایران بر متصرفات مغول حکومت می‌کرد- اولجایتو در سال ۷۰۶ ق- در پنج فرسخی ابهر در سرزمینی سر سبز که رود کوچک ابهر و زنجان رود از آنجا سرچشمه می‌گیرد، شهر سلطانیه را تاسیس کرد- بنای شهر ده سال طول کشید و در سال ۷۱۳ ق- شهری بزرگ دارای ساختمان و بناهای بسیار زیبا به وجود آمد- در آنجا قصری برای خویش ساخت و مدرسه بزرگی شبیه مدرسه مستنصر به بغداد بنیانگذاری و از هر سو مدرسان و علمای اسلامی را دعوت کرد- نوشته‌اند در یکی از روز‌ها سلطان در پی ناراحتی شدید از روی خشم یکی از زنانش را در یک مجلس سه طلاقه کرد! پس از مدتی پشیمان شد و از دانشمندان سنی مذهب درباری از حکم چنین طلاقی سئوال کرد- آن‌ها در پاسخ گفتند: آن زن دیگر همسر شما نیست! یکی از وزرا گفت: در شهر حله فقیهی …
ادامه متن:
یش می‌شتافت- در یکی از هفته‌ها که به تنهایی در حال حرکت بود شخصی همراه وی به راه افتاد و با یکدیگر مشغول صحبت شدند- در ضمن صحبت برای علامه معلوم شد که این شخص مرد فاضلی است و تبحر خاصی در علوم دارد- از این نظر مشکلاتی را که در علوم مختلف برایش پیش آمده بود از آن شخص پرسید و او به همه پاسخ گفت تا اینکه بحث در یک مساله فقهی واقع شد و آن شخص فتوایی داد که علامه منکر آن شد و گفت: دلیل و حدیثی بر طبق این فتوا نداریم! آن شخص گفت: شیخ طوسی در کتاب تهذیب، در فلان صفحه و سطر حدیثی را در این باره ذکر کرده است! علامه در حیرت شد که راستی این شخص کیست! از او پرسید آیا در این زمان که غیبت کبراست می‌توان حضرت صاحب الامر (عج) را دید؟ در این هنگام عصا از دست علامه افتاد و آن شخص خم شد و عصا را از زمین برداشت و در دست علامه گذاشت و فرمود: چگونه صاحب الزمان را نمی‌توان دید و حال آنکه دست او در دست تو است! علامه بی‌اختیار خود را در مقابل پای آن حضرت انداخت و بیهوش شد! وقتی به هوش آمد کسی را ندید- پس از بازگشت به حله به کتاب تهذیب مراجعه کرد و آن حدیث را در‌ همان صفحه و سطر که آن حضرت فرموده بود پیدا کرد و به خط خود در حاشیه آن نوشت: این حدیثی است که حضرت صاحب الامر (عج) به آن خبر داد و به آن راهنمایی کرد- یکی از دانشمندان می‌نویسد: من آن کتاب را دیدم و در حاشیه آن حدیث، خط علامه حلی را نیز مشاهده کردم- پس از حج در کنار مولایش ماوی گرفت سرانجام پس از زیارت بیت الله الحرام، علامه حلی به حله بازگشت و در روز شنبه ۲۱ محرم الحرام سال ۷۲۶ هجری قمری دار فانی را وداع گفته و به لقاء الله شتافت- جسد پاک و مقدسش را به نجف آورده و در جوار حضرت امیرالمؤمنین (ع) - در حرم مطهر - به خاک سپردند و آنان که به زیارت مرقد مقدس مولی امیرالمؤمنین علیه السلام مشرف می‌شوند، کنار قبر علامه حلی توقفی کرده و عرض ادب می‌کنند- وصیت نامه زیبای علامه حلی علامه حلی در آخر کتاب قواعد الاحکام وصیتی دارد برای فرزندش که این وصیت شامل محاسن اخلاقی است- قسمتهائی از این وصیت بسیار جالب علامه را در اینجا نقل می‌کنیم: - تو را وصیت می‌کنم - همچنان که خداوند وصیت را بر من واجب کرده است - به تقوای پروردگار زیرا تقوی سنتی است پابرجا و استوار و فریضه‌ای است واجب و لازم و سپری است نگهدارنده و ذخیره‌ای است جاودان و بهترین چیزی است که انسان برای روز رستاخیز تهیه می‌کند - دستورات...