ابتدا متن و موضوع زیر را با دقت بخوان و سپس ادامه متن را با تمرکز به موضوع فراهم‌شده یادداشت کن

موضوع: فرهنگی هنری
متن: به گزارش خبرنگار حوزه ادبیات گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان؛ وقتی در فضای مجازی به خصوص اینستاگرام جستجو می‌کنیم با صفحاتی مواجه می‌شویم که عنوان شاعر بر تارک آن می‌درخشد اما آیا بالواقع این افراد شاعر هستند و راهی برای شناختن شاعرانی که نام انها را نمی‌دانیم در صفحات مجازی وجود دارد؟ وقتی با تعمق بیشتر به صفحات شعر در اینستاگرام نگاهی می‌اندازیم متوجه می‌شویم که تعدادی از این صفحات بیشتر به دوستداران شاعری تعلق دارد تا آنکه شاعر باشند این مسئله را می‌توان از شعر آنها دریافت که شعر نیست. شاید این سوال هم‌اکنون در ذهنتان نقش بسته باشد: از کجا بفهمیم شعر نیست؟ برای پاسخ به این سوال باید گفت، شاعران حرفه‌ای سرزمینمان که در این راه سال‌های سال کارکرده‌اند و سروده‌اند شعرهای باکیفیتی دارند. بدین معنا که حداقل‌های شعری در شعر آنها وجود دارد در کنار این حداقل‌ها ویژگی‌های سبکی هر شاعر وجود دارد که می‌توان شعر گروس عبدالملکیان را از شعر شمس لنگرودی یا شعر فاضل نظری را از شعر محمدعلی بهمنی تشخیص داد. اما این حداقل‌های شعری در قالب کلاسیک و نو متفاوت است. حداقل‌های شعری در قالب کلاسیکی چون غزل را می‌توان در رعایت وزن و قافیه، ارتباط معنایی بین ابیات و مصراع‌ها و شاعرانگی دانست این مسئله در قالب نویی چون سپید به صورت رعایت موسیقی درونی شعر در کنار ویژگی شاعرانگی خود را نشان می‌دهد. شاعرانگی همان تفکر، منظره یا ضربه‌ای است که در شعر یک شاعر متفاوت با دیگری وجود دارد. به عنوان مثال ویژگی شعر فاضل نظری را در غزل می‌توان معنا گرایی دانست این مسئله را در شعر محمد علی بهمنی می‌توان در روانی بیان این شاعر مشاهده کرد. اما شاعران اینستاگرامی یا همان علاقه مندان به شاعری در کدام قالب شعری بیشتر طبع‌آزمایی می‌کنند؟ این مسئله در
ادامه متن:
قالب سپید بیش از غزل دیده می‌شود. به دلیل آنکه سرودن شعر سپید را راحت‌تر از غزل می‌دانند، همچنین ویژگی اصلی قالب غزل که رعایت وزن است سبب می‌شوداین افراد کمتر به سراغ قالب غزل بروند چون در گام نخست شاعر نبودنشان لو می‌رود. شاعران اینستاگرامی تنها در حد همان صفحه شخصی خودشان باقی می‌مانند چون در این محیط شناخته شده‌اند و مخاطبان این صفحات اغلب مخاطبان جدی شعر نیستند. به دلیل آنکه مخاطبان جدی شعر در صفحات شاعران جدی به دنبال این نوع ادبی هستند. از طرف دیگر این افراد به دلیل ضعفی که در تالیف شعر خود دارند، هیچگاه عنوان شاعر را از سوی افراد حرفه‌ای در این زمینه کسب نمی‌کنند. شاعران اینستاگرامی به طور طبیعی هنگامی که با تعداد لایک‌های زیاد خود مواجه شوند به دنبال انتشار اثر خواهند بود. اما آنچه در واقعیت با آن مواجه می‌شوند با دنیای مجازی و شیشه‌ای آنها فرق دارد. در دنیای واقعی اثر این افراد توسط انتشاراتی‌های تخصصی شعر چاپ-ن-ی شود و در صورتی که اثر خود را توسط یک انتشاراتی دسته چندم منتشر کنند با مسئله مخاطب روبرو می‌شوند. مخاطبان شاعران اینستاگرامی ترجیح می‌دهند در همان فضای مجازی اثر آنها را دنبال کنند و برای خرید مجموعه شعر آنها اقدام نمی‌کنند. برخی از مخاطبان صفحات اینستاگرام تنها به لایک کردن عکس‌ها و تصاویر علاقه دارند و کمتر به متن فرد توجه می‌کنند. بنابراین آنچه در صفحات این افراد بیشتر لایک می‌شود عکس متن آنها است، نه شعری که در پایین عکس نوشته‌اند. این دسته از شاعران تنها یک شاعر اینستاگرامی یا همان اینستاگرامر معروف باقی می‌مانند و به هیچ عنوان به عنوان شاعر مطرح نمی‌شوند. این افراد برای روبرو نشدن با این واقعیت تلخ باید تنها عنوان شاعر را از صفحه خود پاک کنند چون تنها وتنها یک اینستاگرامر هستند نه شاعر!