ابتدا متن و موضوع زیر را با دقت بخوان و سپس ادامه متن را با تمرکز به موضوع فراهم‌شده یادداشت کن

موضوع: علمی فناوری
متن: در سال ۱۹۹۴ میلادی، پیتر شور، پروفسور ریاضیات کاربردی در انستیتو MIT الگوریتمی تاریخی برای پردازش کوانتومی توسعه داد که با بهره‌گیری از تکنولوژی کامپیوترهای کوانتومی قادر به فاکتورگیری از ارقام بود. طی دهه بعدی، این الگوریتم بارها پتانسیل‌های بیشتر پردازش کوانتومی را در قیاس با سیستم‌های کلاسیک به تصویر کشید. اما محققان هیچوقت قادر به اثبات این مسایل نبودند که ایا پردازش کوانتومی سرعت بالاتری نسبت به پردازش کلاسیک دارد و یا اینکه سیستم‌های کلاسیک به کمک الگوریتم‌های قدرتمند قادر به پیشی گرفتن از نمونه‌های کوانتومی هستند یا خیر. اما بالاخره اوضاع تغییر کرده است. دکتر سرگیی براوی و تیم او در کمپ-ن- IBM اخیرا اثباتی ریاضیاتی توسعه داده‌اند که در مواردی خاص، برتری بی چون و چرای الگوریتم کوانتومی را نسبت به نمونه‌های کلاسیک به نمایش در می‌اورد. این اثبات نشان می‌دهد که در مواردی خاص، الگوریتم کوانتومی بدون توجه به تعداد درون دادها قادر به حل معادله در تعداد مشخصی از مراحل
ادامه متن:
است. در یک کامپیوتر کلاسیک اما هرچه درون دادها بیشتر باشند، گام هایی که برای حل معادله برداشته می‌شود نیز بیشتر است. دکتر براوی می‌گوید: هدف اصلی ما این نیست که بگوییم ناگهان یک الگوریتم کوانتومی بسیار مهم یا مسیٔله‌ای کاربردی و جالب کشف کرده‌ایم. ما از خودمان پرسیدیم که می‌توانیم الگوریتم‌های کلاسیک و کوانتومی را با عمقی پایدار از یکدیگر تمیز دهیم یا خیر. با افزایش ابعاد مسیٔله، مدت زمان اجرای الگوریتم‌های کوانتومی پایدار باقی می‌ماند اما تعداد کل اعمال افزایش می‌یابد. همانطور که متخصص IBM هم می‌گوید، این اثبات به هیچ وجه به حل هیچ یک از مسایٔل کامپیوتری فعلی کمکی نمی‌کند. در عوض، این دانش به ما کمک می‌کند تا کامپیوترهای کوانتومی قدرتمندتری بسازیم و شاید این مسیر در آینده به الگوریتم‌های کاربردی‌تر منتهی شود. ناگفته نماند که این الگوریتم‌های آتی لزوما برای سیستم‌های کوانتومی توسعه نمی‌یابند و تحقیق اخیر می‌تواند به بهبود سیستم‌های هیبریدی کلاسیک-کوانتومی نیز منجر شود.