ابتدا متن و موضوع زیر را با دقت بخوان و سپس ادامه متن را با تمرکز به موضوع فراهم‌شده یادداشت کن

موضوع: اجتماعی
متن: خبرنگار اجتماعی باشگاه خبرنگاران نگین باقری: هر روز تعدادی از همشهریان در بهشت‌زهرا در سالنی کار می‌کنند که بسیاری حتی جرات دیدن نحوه فعالیت آنان را ندارند و هرگز نمی‌توانند تصور کنند که به این شغل گمارده شوند. بر حسب کنجکاوی تصمیم می‌گیرم پیش از شروع مصاحبه؛ اولین بار به فضای درونی غسالخانه به دقت نگاه کنم. در ابتدای ورود به غسالخانه نگاهم به سکوهایی می‌افتد که در کنارشان شیرهای آب تعبیه‌شده است و در اطراف آن هم وسایل شستشو اعم از دستکش و شلنگ و سطل‌های آب خودنمایی می‌کنند و آدم‌های مرتبی را می‌بینم که هر صبح زیارت عاشورا می‌خوانند و با سلام و صلوات میت را شستشو می‌دهند. ترس پنهانم مغلوب فضای معنوی آن جا می‌شود. منتظر می‌مانم و به صدای ناله و گریه‌های کسانی گوش می‌دهم که در سوگ عزیزان خود پشت شیشه می‌گریند، صدای صلوات و فاتحه در مغزم می‌پیچد، ناگهان کسی صدایم زد و گفت، بیرون نمی‌روی؟ زن و مرد نسبتا جوانی را می‌بینم که نشسته و آماده‌اند تا به بهانه مصاحبه از درد و دلهایشان بگویند. زهرا زن ۴۷ ساله‌ای است که به خاطر ثواب شستن جنازه، در این شغل مانده است. پس از سلام و احوالپرسی مدتی سکوت می‌کند، نگاهی به اطراف می‌اندازد و می‌گوید: چون پدرم بازنشسته سازمان بهشت‌زهرا بود از قبل با اینجا آشنایی داشتم. ابتدا ثبت‌نام کردم و بعد به اینجا آمدم. یعقوب نیز مرد ۴۱ ساله‌ای است که که با ۲ دختر و ۱ پسر خانواده‌ای را تشکیل می‌دهد و وجود مشکلات مالی را اولین دلیل خود برای کار در غسالخانه می‌داند و می‌گوید: مشکلات کار در غسالخانه کمتر از شغل قبلی‌ام یعنی کار در پالایشگاه است، گرچه کار در غسالخانه با فشار روحی همراه است اما به جهت رسیدگی خوبی که به کارکنان اینجا می‌شود می‌توان از مشکلات دیگر چشم‌پوشی کرد، البته الان دیگر بحث نیاز مطرح نیست بلکه علاقه و وابستگی باعث ماندگاری من در این کار شده است. زهرا در خصوص ساعت کاری خود اظهار کرد: ساعت اداری ما ۸ صبح تا ۳ بعداز ظهر است و فقط زمان نهار و نماز به مدت ۳۰ دقیقه استراحت می‌کنیم که با جابجایی نیرو همراه است البته به شلوغی آن روز هم‌بستگی دارد. زمانی که کاغذ شستشو همراه جنازه بیاید بچه‌ها وارد می‌شوند. او در خصوص مراحل یادگیری شستن میت گفت: وقتی فرد جدیدی وارد می‌شود افراد قدیمی به او یاد می‌دهند، کلاس خاصی ندارد. یعقوب ۱۹ سال است که در سازمان بهشت‌زهرا کار می‌کند و ۱۲ سالی است که …
ادامه متن:
می‌کنیم. یعقوب از شغلش با اضافه کاری راضی است و می‌گوید: اگر شغلی ۳ برابر حقوق این جا را به من پیشنهاد بدهند قبول نمی‌کنم، چرا که وابسته به این جا شده‌ام و اعتقاداتم نیز محکم‌تر شده است. زهرا در رابطه با وضعیت بهداشت در غسالخانه و مزایای در نظر گرفته شده برای غسالان می‌گوید: از همان ابتدا که مشغول به کار می‌شویم به ما واکسن هپاتیت می‌زنند تا به بیماری مبتلا نشویم. سالی یک بار هم چکاپ کامل می‌شویم و هر ساله سفرهای مشهد، کربلا و … که برای خود و خانواده هایمان تدارک می‌بیند. مرد غسال در خصوص برخورد اطرافیان با شغلش می‌گوید: باید آن را درک کنیم. برخی افراد گاه با حرف‌ها و زخم زبان هایشان روح و شخصیت و غرور ما را جریحه دار می‌کنند، من سعی می‌کنم خیلی از دستشان ناراحت نشوم، به همین خاطر هم هر حرفی که بشنوم سریع فراموش می‌کنم. تا زمانی که باورهای نادرست وجود داشته باشد و فرهنگ سازی درستی صورت نگیرد، ما مجبور به تحمل نگاه‌های سنگین اطرافیان هستیم. زهرا افزود: همه می‌دانند که من غسال هستم، ‌اما دوست ندارم کسی من را با لقب مرده شور خطاب کند، برخورد عده‌ای از مردم با این گروه شغلی چندان مناسب نیست. ما دوست داریم افراد جامعه دیدشان را به ما عوض کنند. بچه‌های اینجا واقعا زحمت می‌کشند، ‌ مااز همه چیز گذشته‌ایم و سخت‌ترین شغل را انتخاب کرده‌ایم. دوست داریم همان احترام را به ما داشته باشند. او همچنین در مورد رفتارهای ناخوشایندبرخی از متوفیان می‌گوید: ما بااین برخوردها کنار می‌آییم چون خانواده‌ها وقتی می‌بینند که عزیزشان روی سنگ افتاده، نمی‌توانند خود را کنترل کنند. از او می‌پرسم با توجه به شغلی که دارید فرزندانتان برای ازدواج مشکلی ندارند؟ می‌گوید: نه، ‌کنار آمده‌اند، خانواده‌ام به هیچ وجه با شغلم مخالف نیستند، دامادم تازه ۴-۳ سال است فهیمده، درکش بالا بود و به رویم هم نیاورد. حتی به دخترم نگفت که چرا پنهان کرده است. یعقوب گفت: ما سعی می‌کنیم در طبقه‌ی خودمان وصلت کنیم زمانی برای ازدواجمان مشکل پیش می‌آید که پایمان را از گلیممان درازتر کنیم. خودشناسی بزرگترین درس غسالی زهرا بزرگترین درس غسالی را خودشناسی می‌داند و آموخته که صادق باشد. یعقوب این شغل را تلنگری می‌داند و می‌گوید: می‌فهمیم که هستیم، برای چه به این دنیا آمده‌ایم و قرار است با چه ره توشه‌ای به سرای آخرت بازگردیم؟ من زندگی را مثل یک قطار می‌دانم که آدمها نوبت به...