ابتدا متن و موضوع زیر را با دقت بخوان و سپس ادامه متن را با تمرکز به موضوع فراهم‌شده یادداشت کن

موضوع: فرهنگی هنری
متن: به گزارش حوزه قرآن و عترت گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان؛ این نشست در ادامه سلسله نشست‌های ستارگان محراب (بزرگداشت مفاخر ائمه جماعات تهران) روز شنبه ۲۶ دی‌ماه همزمان با نماز مغرب و عشاء در مسجد حضرت ابوالفضل (علیه‌السلام) به نشانی میدان قزوین، خیابان قزوین، خیابان شهید احمدی سخا برگزار می‌شود- توجه: برگزاری نشست بزرگداشت آیت‌الله تحریری که قرار بود شنبه هفته آینده ۲۶ دیماه برگزار شود، به زمان دیگری موکول شد- تاریخ برگزاری نشست متعاقبا اعلام می‌شود- گذری بر زندگی‌نامه مرحوم آیت‌الله شیخ محمود تحریری مرحوم آیت‌الله شیخ محمود تحریری در یک خانواده متدین و در حد متوسط از جهت زندگی، در تهران سال ۱۲۹۹ ه-ش چشم به جهان گشود و از همان زمان جوانی آثار تدین و روح معنویت و تلاش در راه کسب علم و کمالات نفسانی از چهره‌اش نمایان بود به طوری که پدر ایشان گفته بود: من چشم امید به ایشان دارم، شاید او برایم آخرتم کاری بکند- ایشان پس از گذراندن دوران دبستان وارد بازار کار شد و در ضمن شبها به تحصیل علوم دینی اشتغال داشت و مقدمات علوم عربی را در مدرسه‌ی حاج ابوالفتح در تهران به سرپرستی مرحوم آیت‌الله حاج سید مرتضی لنگرودی گذرانده و از آنجا که دارای صفای باطنی خاصی بود همواره در طلب کمالات نفسانی کوشا و پر تلاش بود از این جهت در همین ایام تماس نزدیک با مرحوم حاج شیخ رجب‌علی خیاط داشت و در جلسات تذکری و اخلاقی ایشان شرکت می‌کرد و مورد ملاطفت خاص ایشان قرار می‌گرفت، علاوه بر این با مرحوم آیت‌الله حاج شیخ محمد علی شاه‌آبادی استاد عرفانی امام خمینی- رضوان‌الله علیهما ارتباط پیدا کرد و حدود ده سال در جلسات معارف ایشان در مسجد جامع ایشان که برای عموم مردم داشتند شرکت می‌کرد- ایشان با داشتن کسالتهای مختلف در هیچ حالی دست از ارشاد و تبلیغ و تربیت بر نداشت و در حد وسع و توان خود به بیدار کردن سیاسی اهتمام داشت و با چنین روش تربیتی، در زمانی که رژیم فاسد پهلوی دست به اشاعه فحشا و منکرات می‌زد تا جوانهای پاک در وادی فساد اخلاقی و اعتقادی بیافتند و قدرت فکر کردن نسبت به سرنوشت را نداشتنه باشند و بتوانند بر سلطه‌ی طاغوتی خود ادامه دهد، جوانهایی را تعلیم و تربیت کرد و تحویل جامعه داد که از پاکی و تعهد خاصی برخوردارند و هر یک نیروی مؤثری در زمینه‌های اداری و فکری و اخلاقی در محیط خود هستند و همچنین قلب مالامال از روح ایمان و شوق به مکتب و همت …
ادامه متن:
ایشان از یک تعبد خاص نسبت به دستورات شرع مقدس برخوردار بود به گونه‌ای که در حد توان التزام خاص به مستحبات و ترک مکروهات داشت و همواره دیگران را قولا و عملا به آن دعوت می‌کرد، علاوه بر آن از یک روح صبر و رضا و تسلیم برخوردار بود و با آن که تا آخر عمر کسالت‌های گوناگون داشت لکن هیچ گاه زبان به شکایت و اعتراض از خداوند متعال نگشود بلکه با قلبی آرام با دیگران مواجه می‌شد و وقتی آنها مشکلاتشان را مطرح می‌کردند آنها را روحیه می‌داد و در حد توان آنها را حل می‌کرد به طوری که آنها با روحیه‌ای قوی و شاداب از نزدش بیرون می‌رفتند و همچنین دارای توکلی بلند و مناعت طبع بود که حاضر نبود در مشکلات اقتصادی به کسی روی بیاندازد و زیر بار منت کسی یا شخصیتی رود و نیز دارای توسلی قوی به ائمه- علیهم السلام- بود و حالت بکاء عجیبی در توسل به ایشان و ابراز محبت به حق تعالی داشت- این امر زبان زد دیگران بود- به گونه‌ای که دیگران را نیز منقلب می‌کرد و نوعا شبها یکی دو ساعت به اذان صبح مشغول راز و نیاز و تهجد و تفکر در آیات انفسی بود، آن هم با حالت گریه شدید تا جایی که گاهی نویسنده‌ی این حالات، از گریه‌ی ایشان از خواب بیدار می‌شد و این گریه آن چنان عمیق بود که گاهی می‌فرمود: مقداری از سر دردم به سبب گریه‌های زیاد است، و همچنین می‌فرمودند: من شما را با گریه به درگاه خداوند و اولیائش به اینجا رساندم - این توسلات در تمامی امور ایشان جریان داشت تا این که گاهی می‌فرمودند: من همواره توسل می‌کنم، (علتش آن حالت ذلت و خاکساری ایشان به درگاه خداوند و اولیائش بود) یکی از حالات بارز ایشان سیر در آیات انفسی بود که در این رابطه، خداوند حالت و کمالاتی را به ایشان عنایت فرموده بود لکن ایشان نسبت به آنها کتمان خاصی داشت فقط گاهی آثارش ظهور می‌کرد. ایشان علاوه بر کمالات روحی، دارای اخلاق خاص و چهره‌ی بشاشی بود که اشخاص در اولین برخورد با ایشان، شیفته و جذب ایشان می‌شدند و عده‌ای از این طریق به راه هدایت مشرف گردیدند. فعالیتهای علمی و تربیتی وی ایشان با یک تعهد خاص و ایمان خالص به هدف، برای ترویج دین و معارف اسلامی نوعا به قشر جوان توجه داشت و برای آنها کلاس هایی در علوم عربی و فقهی گوناگون دینی و اخلاقی تشکیل می‌داد به گونه‌ای که هر شب را به بحثی اختصاص می‌داد مانند: بحث حدیث و حفظ آن، جلسه‌ی قرائت و تفسیر قرآن، جلسه‌ی توسل و بحثهای اعتقادی، و نوعا خود...