ابتدا متن و موضوع زیر را با دقت بخوان و سپس ادامه متن را با تمرکز به موضوع فراهم‌شده یادداشت کن

موضوع: فرهنگی هنری
متن: به گزارش حوزه قرآن و عترت گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان، سوره صافات سی و هفتمین سوره و از سوره‌های مکی قرآن است که در جزء ۲۳ جای دارد. صافات به معنای افرادی است که در صف‌اند. گفته‌شده مراد از آن فرشتگان در صف یا مؤمنان نمازگزارند. محور اصلی سوره صافات توحید، تهدید مشرکان و بشارت مؤمنان است. در این سوره داستان ذبح اسماعیل و بخشی از تاریخ پیامبرانی چون نوح، ابراهیم، اسحاق، موسی، هارون، الیاس، لوط و یونس آمده است. از آیات مشهور این سوره آیه سلام علی إل یاسین است که به صورت … آل یاسین نیز خوانده‌شده و گفته‌شده منظور از آل‌یاسین، اهل‌بیت پیامبرند. بنابر روایات، اگر کسی این سوره را در روز جمعه بخواند، از هر آفتی در امان خواهد بود و در دنیا بلاها از او دفع می‌شود و روزی او در دنیا به بیشترین حد ممکن خواهد رسید. تلاوت مجلسی سوره مبارکه صافات آیات ۷۵ - ۱۳۲ ولقد نادانا نوح فلنعم المجیبون ۷۵ و نوح ما را ندا داد و چه نیک اجابت‏ کننده بودیم (۷۵) ونجیناه وأهله من الکرب العظیم ۷۶ و او و کسانش را از اندوه بزرگ رهانیدیم (۷۶) وجعلنا ذریته هم الباقین ۷۷ و [تنها] نسل او را باقی گذاشتیم (۷۷) وترکنا علیه فی الآخرین ۷۸ و در میان آیندگان [آوازه نیک] او را بر جای گذاشتیم (۷۸) سلام علی نوح فی العالمین ۷۹ درود بر نوح در میان جهانیان (۷۹) إنا کذلک نجزی المحسنین ۸۰ ما این‌گونه نیکوکاران را پاداش می‏ دهیم (۸۰) إنه من عبادنا المؤمنین ۸۱ به راستی او از بندگان مؤمن ما بود (۸۱) ثم أغرقنا الآخرین ۸۲ سپس دیگران را غرق کردیم (۸۲) وإن من شیعته لإبراهیم ۸۳ و بی‏ گمان ابراهیم از پیروان اوست (۸۳) إذ جاء ربه بقلب سلیم ۸۴ آنگاه که با دلی پاک به [پیشگاه] پروردگارش آمد (۸۴) إذ قال لأبیه وقومه ماذا تعبدون ۸۵ چون به پدر [خوانده] و قوم خود گفت چه می‌‏پرستید (۸۵) أئفکا آلهة دون الله تریدون ۸۶ آیا غیر از آنها به دروغ خدایانی [دیگر] می‏ خواهید (۸۶) فما ظنکم برب العالمین ۸۷ پس گمانتان به پروردگار جهانها چیست (۸۷) فنظر نظرة فی النجوم ۸۸ پس نظری به ستارگان افکند (۸۸) فقال إنی سقیم ۸۹ و گفت من کسالت دارم (۸۹) فتولوا عنه مدبرین ۹۰ پس پشت‏ کنان از او روی برتافتند (۹۰) فراغ إلی آلهتهم فقال ألا تأکلون ۹۱ تا نهانی به سوی خدایانشان رفت و [به ریشخند] گفت آیا غذا نمی‌‏خورید (۹۱) ما لکم لا تنطقون ۹۲ شما را چه شده که سخن نمی‏ گویید (۹۲) فراغ علیهم ضربا بالیمین ۹۳ پس با دست راست بر سر آنها …
ادامه متن:
ژده دادیم (۱۰۱) فلما بلغ معه السعی قال یا بنی إنی أرى فی المنام أنی أذبحک فانظر ماذا ترى قال یا أبت افعل ما تؤمر ستجدنی إن شاء الله من الصابرین ۱۰۲و وقتى با او به جایگاه سعى رسید گفت اى پسرک من من در خواب [چنین] مى ‏بینم که تو را سر مى برم پس ببین چه به نظرت مى ‏آید گفت اى پدر من آنچه را مامورى بکن ان شاء الله مرا از شکیبایان خواهى یافت (۱۰۲) فلما أسلما وتله للجبین ۱۰۳پس وقتى هر دو تن دردادند [و همدیگر را بدرود گفتند] و [پسر] را به پیشانى بر خاک افکند (۱۰۳) ونادیناه أن یا إبراهیم ۱۰۴او را ندا دادیم که اى ابراهیم (۱۰۴) قد صدقت الرؤیا إنا کذلک نجزی المحسنین ۱۰۵رؤیا [ى خود] را حقیقت بخشیدى ما نیکوکاران را چنین پاداش مى‏ دهیم (۱۰۵) إن هذا لهو البلاء المبین ۱۰۶راستى که این همان آزمایش آشکار بود (۱۰۶) وفدیناه بذبح عظیم ۱۰۷و او را در ازاى قربانى بزرگى باز رهانیدیم (۱۰۷) وترکنا علیه فی الآخرین ۱۰۸و در [میان] آیندگان براى او [آوازه نیک] به جاى گذاشتیم (۱۰۸) سلام على إبراهیم ۱۰۹درود بر ابراهیم (۱۰۹) کذلک نجزی المحسنین ۱۱۰نیکوکاران را چنین پاداش مى‏ دهیم (۱۱۰) إنه من عبادنا المؤمنین ۱۱۱در حقیقت او از بندگان با ایمان ما بود (۱۱۱) وبشرناه بإسحاق نبیا من الصالحین ۱۱۲و او را به اسحاق که پیامبرى از [جمله] شایستگان است مژده دادیم (۱۱۲) وبارکنا علیه وعلى إسحاق ومن ذریتهما محسن وظالم لنفسه مبین ۱۱۳و به او و به اسحاق برکت دادیم و از نسل آن دو برخى نیکوکار و [برخى] آشکارا به خود ستمکار بودند (۱۱۳) ولقد مننا على موسى وهارون ۱۱۴و در حقیقت بر موسى و هارون منت نهادیم (۱۱۴) ونجیناهما وقومهما من الکرب العظیم ۱۱۵و آن دو و قومشان را از اندوه بزرگ رهانیدیم (۱۱۵) ونصرناهم فکانوا هم الغالبین ۱۱۶و آنان را یارى دادیم تا ایشان غالب آمدند (۱۱۶) وآتیناهما الکتاب المستبین ۱۱۷و آن دو را کتاب روشن دادیم (۱۱۷) وهدیناهما الصراط المستقیم ۱۱۸و هر دو را به راه راست هدایت کردیم (۱۱۸) وترکنا علیهما فی الآخرین ۱۱۹و براى آن دو در [میان] آیندگان [نام نیک] به جاى گذاشتیم (۱۱۹) سلام على موسى وهارون ۱۲۰درود بر موسى و هارون (۱۲۰) إنا کذلک نجزی المحسنین ۱۲۱ما نیکوکاران را چنین پاداش مى‏ دهیم (۱۲۱) إنهما من عبادنا المؤمنین ۱۲۲زیرا آن دو از بندگان با ایمان ما بودند (۱۲۲) وإن إلیاس لمن المرسلین ۱۲۳و به راستى الیاس از فرستادگان [ما] بود (۱۲۳) إذ قال لقومه ألا تتقون...