ابتدا متن و موضوع زیر را با دقت بخوان و سپس ادامه متن را با تمرکز به موضوع فراهم‌شده یادداشت کن

موضوع: علمی فناوری
متن: در این میان پزشکی و داروسازی، اقتصاد، اقلیم‌شناسی و صنایع غذایی از متهمان اصلی‌اند. موارد بسیاری از این خیانت‌ها وجود دارند که در این گزارش چند مورد از انها امده است. پژوهش‌های مربوط به تاثیر قند و چربی در بیماری‌های قلبی، یکی از اشکارترین موارد خیانت علم به مردم و خدمت ان به صنایع و شرکت‌هاست. چند سال پیش، مدارکی از بنیاد پژوهش قند امریکا افشا شد که نشان می‌داد این بنیاد در دهه‌ی شصت به سه استاد دانشگاه هاروارد، پنجاه هزار پ-ن- پرداخته است تا مروری بر تحقیقات مربوط به قند، چربی و بیماری‌های قلبی انجام دهند. نتیجه‌ی این پژوهش ان بود که میان قند و بیماری‌های قلبی ارتباط ناچیزی وجود دارد و چربی اشباع‌شده عامل اصلی ان است. این پژوهش‌ها، جهت‌دهنده‌ی اصلی سیاست‌های چند دهه‌ی اخیر دولت امریکا در امور تغذیه بوده است؛ سیاست‌هایی که همچنان هم ادامه دارند. همین مسیله در این دهه‌ها باعث شد که مردم امریکا، به غذاهای کم‌چرب و پرقند روی بیاورند؛ چیزی که نتیجه‌ی ان را می‌توان در بالا بودن میزان چاقی به روشنی دید. امروزه انجمن قلب امریکا و سازمان بهداشت جهانی هشدار می‌دهند که مقادیر زیاد قند افزوده، خطر بیماری‌های قلبی را افزایش می‌دهد. فکر می‌کنم این مسیله ترسناک است. شما هیچ‌گاه نمونه‌هایی چنین فاحش و اشکار [از انحراف واقعیات علمی] نمی‌یابید؛ این توصیف ماریون نستله استاد تغذیه‌ی دانشگاه نیویورک از این ماجراست. اما موضوع ان‌گاه ترسناک‌تر می‌شود که بدانیم همین امروز هم کوکاکولا میلیون‌ها دلار برای تامین مالی پژوهش‌هایی که به دنبال کم‌اهمیت جلوه دادن رابطه‌ی میان قند و چاقی هستند، اختصاص داده است. این روند، متوقف نشده است؛ بلکه فقط گذر چند دهه لازم است تا نتیجه‌ی انچه را که امروز در حال رخ دادن است ببینیم. گرمایش جهانی حتی امروز هم یکی از بحث‌های مناقشه‌برانگیز است؛ البته مناقشه‌ای میان دانشمندان و سیاستمداران؛ دانشمندانی که ان را خطری برای حیات انسان می‌دانند و سیاستمدارانی که در پیوندی تنگاتنگ با شرکت‌های نفتی، این ادعای دانشمندان را یاوه می‌نامند. اما در سال‌های پیش در دهه‌های سی، چهل و پنجاه قرن بیستم، بسیاری از اقلیم‌شناسان ارتباط میان گرمایش جهانی و تولید کربن‌دی‌اکسید توسط کارخانه‌ها را رد می‌کردند؛ با این استدلال که ظرفیت اقیانوس‌ها برای جذب کربن‌دی‌اکسید بسیار بیشتر از میزانی است که کارخانه‌ها و …
ادامه متن:
. علم داروسازی و ارتباط آن با صنعت دارو، از بزرگ‌ترین متهمان در این زمینه است؛ جایی که تعارض منافع شرکت‌های داروسازی - و پیرو آن دانشمندان این حوزه - و مردم، به روشنی دیده می‌شود. در این حوزه، نمونه‌ها آنقدر فراوانند که گزینش میان‌ آنها کار سختی است. برای نمونه در سال ۲۰۰۵، داروی جدیدی برای دیابت روانه‌ی بازار شد که با استقبال فراوانی روبه‌رو شد. در این زمان، این دارو با این استدلال که سطح قند خون و به دنبال آن مشکلات قلبی را پایین می‌آورد، ستوده می‌شد. اما مدتی بعد، جان باس از دانشگاه کالیفرنیای شمالی دریافت که این دارو در واقع مشکلات قلبی را می‌افزاید. پس از این مسیٔله، ریٔیس دانشکده‌ای که باس در آن کار می‌کرد از سوی شرکت‌ سازنده‌ی این دارو، تحت فشار گذاشته شد تا نتایج تحقیقات باس مسکوت بماند. سرانجام دو سال بعد از این اتفاق، استیو نیسن که یک متخصص قلب بود، در تحقیقات خود به این نتیجه رسید که این دارو، خطر بیماری‌های قلبی را ۴۳ درصد افزایش می‌دهد. این دارو در سال ۲۰۱۰ از بازار جمع‌آوری شد؛ هنگامی که پنج سال از مصرف آن توسط بیماران دیابتی می‌گذشت. بحران اقتصادی سال ۲۰۰۸ از ایالات متحده آغاز و دامن‌گیر کشورهای بسیاری در اروپا و شرق آسیا شد. این بحران میزان بیکاری در آمریکا را به بیش از ۱۰ درصد رساند؛ بالاترین میزان بیکاری آمریکا در سی سال اخیر. در سال‌های منتهی به این بحران، تعداد معدودی از اقتصاددانان نسبت به حباب بازار مسکن و وام‌های بی‌پشتوانه‌ی مؤسسه‌های مالی هشدار می‌دادند اما خیل دیگری از آنان که مسیٔولیت‌های دانشگاهی مهمی هم داشتند، در صف مقابل بودند. گلن هابرد که در سال ۲۰۰۴ ریٔیس دانشکده کسب‌وکار دانشگاه کلمبیا شده بود، از این دسته است. او در همین سال مقاله‌ای مشترکی با ویلیام دادلی اقتصاددان ارشد شرکت سرمایه‌گذاری گلدمن ساکس منتشر کرد که در آن می‌گوید: بازار سرمایه‌ به ثبات بازار مسکن کمک کرده‌است … دیگر از آن بزنگاه‌های اعتباری ‌ای که عرضه‌ی اعتبار به خریداران مسکن به طور دوره‌ای قطع شود، خبری نیست. هابرد، بعدها صد هزار دلار برای شهادت دادن در دفاع از دو شرکت که به دخالت در حباب مسکن متهم بودند، دریافت کرد. لری سامر اقتصاددان آمریکایی، معاون بانک جهانی و ریٔیس سابق دانشگاه هاروارد هم از همین دسته است. او نیز حرکت به سوی یک بحران اقتصادی را در این سال‌ها در سخنرانی‌های خود رد...