ابتدا متن و موضوع زیر را با دقت بخوان و سپس ادامه متن را با تمرکز به موضوع فراهم‌شده یادداشت کن

موضوع: علمی فناوری
متن: 'کیت هاروستون' از خبرنگاران این تارنمای امریکایی در یادداشتی با عنوان 'اثرات وحشتناک مکان‌های دفن زباله بر روی سلامت انسان' افزود: بشریت خود را متمدن کرده است یا به عبارتی، اینگونه گفته می‌شود. اما هنوز مشکلات فراوانی وجود دارد که انسان باید انها را برطرف کند. این نشریه می‌افزاید: ایا می‌دانید سالانه چه تعداد دلفین و نهنگ در اقیانوس‌ها به دلیل بلعیدن پلاستیک‌های شناور در اب دچار خفگی می‌شوند؟ میزان سرب موجود در اب اشامیدنی ما چقدر است؟ چه میزان دود در هوا قابل‌تحمل است؟ و از چه زمانی جامعه پی به کاهش ضریب هوشی جمعی برده است؟ و در خصوص محل دفن زباله‌ها چه می‌دانیم؟ در ادامه یادداشت درج‌شده در این تارنمای امریکایی می‌خوانیم: کشورهایی همچون امریکا و دیگر قدرت‌های جهان از خیلی وقت پیش دریافته‌اند که مدیریت دفن زباله‌ها در این کشورها چقدر ضعیف است. هرچند امریکا بجای پیدا کردن راهی برای مدیریت ان، به فکر ارسال زباله‌های خود به چین افتاد. طبق امار جهانی، انسانها در یک سال بیش از ۲ میلیارد تن زباله تولید می‌کنند و از تمام اشیایی که ما برای خرید ان پول می‌پردازیم، ۹۹ درصد انها ظرف شش ماه در محل دفن زباله قرار دارند و این فقط یک مشکل زیست‌محیطی و بهداشتی نیست. مدیریت زباله‌ها سبب ناارامی‌های داخلی در کشورها می‌شود و حتی تنش بین کشورها را افزایش می‌دهد. در این میان وضعیت زباله در اندونزی یک مورد خاص و وحشتناک است. دولت این کشور که طی دهه‌های گذشته با مدیریت دفن زباله مبارزه کرده است، باید ماهانه ۲۰۰ هزار روپیه به ساکنان فقیری که در نزدیکی مکان‌های دفن زباله زندگی می‌کنند، بپردازد. اگر به نظر می‌رسد این مستمری ماهیانه سخاوتمندانه است باید بدانید این مقدار معادل با ۱۳ دلار امریکاست. چالش مدیریت دفن زباله‌ها که بیشتر شبیه کوهی از ضایعات انسانی است و توزیع جمعیت، موضوع تازه‌ای نیست. بر اساس براوردها در سال ۲۰۱۶، اندونزی صدها گروه قومی و زبانی دارد و به علاوه ۲۶۱ میلیون نفر در سراسر ۱۷ هزار جزیره این کشور زندگی می‌کنند. بنابراین ۱۳ دلاری که اندونزیایی‌ها برای زندگی در سایه محل دفن زباله دریافت می‌کنند، جبران الودگی اب این مناطق را نمی‌کند و ساکنان این مناطق مجبورند برای اب اشامیدنی و حمام خود هر روزه از ابهای بطری استفاده کنند و شرایط در انجا هر روز بدتر می‌شود. زیرا روزانه ۷ هزار تن زباله به این مناطق …
ادامه متن:
وی دیگر بدون در نظر گرفتن اثرات ژیٔوپلیتیک این موضوع، آمریکا دیگر نمی‌تواند حجم بیشتری از زباله را در خود جای دهد. بنابراین، پیش بینی می‌شود آمریکا در حال حاضر به تایلند، ویتنام و مالزی به عنوان مقصدهای جدید برای ارسال زباله بیندیشد و این خود از چرخه دیگری از شرایط زیست محیطی و بدتر شدن سلامت عمومی خبر می‌دهد. باید خاطرنشان کرد آمریکا همزمان با صدور زباله، طول عمر کوتاه‌تر و فقیرتری را هم به این کشورها صادر می‌کند. یک طرح تحقیقاتی از برزیل با عنوان 'مشخصات اجتماعی و محیطی و هماتولوژیک ساکنان محل دفن زباله' به دنبال کشف برخی آسیب‌های مرتبط با سلامتی انسان بود که بحران زباله در کشورهای جهان اول و سوم ایجاد می‌کند. مقایسه نمونه‌های خون ساکنان محل دفن زباله در 'سایٔو جورج' در نزدیکی برزیل با نمونه هایی از ساکنانی که در محل‌های بدون قرارگیری در محل دفن زباله زندگی می‌کنند، نشان داد افرادی که در نزدیکی مکان‌های دفن زباله زندگی می‌کنند، خطر ابتلا به بیماری هایی مانند موارد زیر در آنها بیشتر است: - لنفوسایتوسیز یا ازدیاد تعداد گلبول‌های سفید خون: از علایٔم این بیماری افزایش غیرعادی شمار گلبول‌های سفید خون است که می‌تواند بی ضرر باشد و یا می‌تواند به بیماری‌های خطرناکی همچون سرطان، عفونت و اختلالات خودایمنی ختم شود. - بیماری دیگر نوتروپنی یا مقدار کم نوتروفیل در خون است که می‌تواند عفونت‌های جدی، به ویژه در کودکان ایجاد کند. - کم خونی که همان کمبود خطرناک گلبول‌های قرمز سالم است که سبب خستگی مزمن می‌شود. - لکوپنی یا تعداد کم سلولهای سفید خون است که توانایی بدن برای مبارزه با عفونت را کاهش می‌دهد. به گفته یونیسف (صندوق کودکان سازمان ملل متحد)، در سال ۲۰۱۳، ۳۴۰ هزار کودک در سراسر جهان به علت نبود بهداشت عمومی و آب آشامیدنی در معرض آلودگی قرار داشته‌اند و همه این نشانه‌ها در نزدیکی ساکنان محل‌های دفن زباله وجود داشته است. در دنیای صنعتی امروز چندین دهه است که بشریت وانمود می‌کند، مشکل زباله به طرز معجزه آسایی برطرف می‌شود. اما این تصور تنها خیالات است. عقبگرد چین از پذیرش زباله‌های آمریکا خود یک اخطار است. اما آمریکا بجای توجه به این هشدار، به فکر ارسال زباله خود به دیگر کشورهای کمتر توسعه یافته است. این چرخه بارها و بارها تکرار می‌شود تا زمانی که یکی از این دو چیز اتفاق افتد: فرصت ما به پایان می‌رسد، یا در...