. متن داده‌شده را خلاصه کن

متن: پروانه‌های دانه‌خوار در اواخر بهار ظاهر شده و پس از جفت‌گیری، حشره ماده تخمهای خود را به طور دسته‌ای یا انفرادی روی گلها یا برگچه‌ها قرار می‌دهد. لاروها پس از خروج از تخم، ممکن است در عمق ۳ تا ۵ میلیمتری خاک به شفیره تبدیل شوند، بدین ترتیب که لاروهای کامل دست از تغذیه کشیده و با تنیدن تار نازک خود را به طرف زمین آویخته و روی سطح زمین قرار می‌گیرد. لاروهای کامل ممکن است به مغز طبق نفوذ کرده و در آنجا تبدیل به شفیره شود. لاروهای پروانه دانه خوار آفتابگردان در اوایل از گلها و برگچه‌ها مختصر تغذیه کرده و سپس به دانه‌ها حمله می‌کند، حمله آفت به طور لکه‌های نامنظم روی طبق گل آفتابگردان شروع می‌شود و بسته به شدت حمله آفت، تعداد این لکه‌ها فرق می‌کند. در ابتدا خسارت در قسمت‌های کناری طبق صورت می‌گیرد، به تدریج دانه‌های کناری سخت شده ولی دانه‌های میانی طبق، نرم و آبدار است و به این دلیل دانه‌های نرم مورد حمله قرار می‌گیرند. شخم زمستانه برای از بین بردن لاروها و شفیره‌های آفت که در حال زمستان گذرانی هستند برای مبارزه با این آفت بسیار مؤثر است. همچنین سمپاشی با استفاده از تیودان یا دیازینون در ۲ نوبت هم‌زمان با تشکیل گل ۱۰ روز بعد از سمپاشی اول توصیه شده‌است، زنبورهای براکون نیز قادرند لاروهای آفت را از بین ببرند. در اکثر نواحی انتشار دارد و شروع آن تاکنون از استان‌های گلستان، اردبیل، فارس و خوزستان گزارش شده‌است. 
خلاصه:
آفت پروانه دانه خوار آفتاب‌گردان با نام علمی homoeosoma nebulella از مهم‌ترین آفات آفتاب‌گردان است .