این مطلب در وبسایت ویکیپدیا قرار داده‌شده. شما به عنوان یک ناشر، کدام‌یک از متن‌های زیر را به عنوان خلاصه انتخاب می‌کنید؟

مقاله: دکارت در کتاب مشهور خویش با نام گفتار در روش (و با زیر عنوان: «درست به کار بردن عقل، و جستجوی حقیقت در علوم») توضیح می‌دهد که چگونه در بزرگسالی در تمام تعالیم رسمی و سنتی، اعم از دین و علم تردید کرد و به دنبال آن رفت که بنیاد محکمی برای آن همه آموزه‌هایی که همه بدیهی می‌انگاشتند بیابد. وقتی برای یک فرض، بنیاد مطمئنی نمی‌یابیم، می‌توانیم یک مرحله عقب‌تر رفته و در چیزهایی تردید کنیم که آن فرض بر آن‌ها مبتنی است؛ یعنی فرض‌های مرحله قبل آن. اگر این کار را ادامه دهیم به جایی می‌رسیم که این شک پدید می‌آید: «اصلا آیا من وجود دارم؟» دکارت به همین مرحله رسید. او تلاش کرد وجود خویش را اثبات کند. جمله معروف «می‌اندیشم پس هستم» همین تلاش را بیان می‌کند. استدلال دقیق دکارت به این ترتیب است: شک دارم که وجود دارم یا نه. اما در یک چیز شکی ندارم و آن وجود شک است. شک هست پس اندیشه هست. اندیشه هست پس وجود اندیشمندی هست. بعدها این انتقاد مطرح شد که این استدلال هنوز اثبات نمی‌کند که وجود از آن من است. اسپینوزا در کتاب اصلی خویش که امروزه به نام «اخلاق» می‌شناسند، اصول جهان‌بینی وحدت وجودی خویش را مانند قضایای هندسه با شروع از چند تعریف و اصل موضوعه و آوردن اثبات‌هایی که به «مطلوب ثابت شد» ختم می‌شوند اثبات می‌کند. او به این نتیجه می‌رسد که تنها یک جوهر واحد در تمام هستی وجود دارد که می‌توان آن را خدا یا طبیعت نامید. به‌هرحال همه جهان، انسان‌ها، حیوانات، درختان، نمودهایی از همان یک چیز است. اسپینوزا به دلیل اعتقاداتش توسط خاخام‌ها لعن و تکفیر شد. (دین اسپینوزا یهودی بوده است) لایب‌نیتس نخستین فیلسوف آلمانی که هم در عالم فلسفه و هم در ریاضیات شهرت دارد، مبدع مفهوم مناد در فلسفه و حساب دیفرانسیل و انتگرال است. کتاب کوچک اما شناخته‌شده لایب‌نیتس «منادولوژی» نام دارد که به فارسی نیز توسط یحیی مهدوی ترجمه شده‌است. او نیز به نوعی ادعا می‌کرد همه فلسفه‌اش را از چند اصل معدود (مهم‌تر از همه اصل امتناع تناقض و اصل دلیل کافی) که به اعتقاد وی اصول عقلانی هستند استخراج می‌نماید. بافاصله کمی از این فلاسفه، تجربه‌گرایان ∗ انگلیسی، به این نتیجه رسیدند که منشأ شناخت بشر در واقع تماما از تجربه حسی و حواس پنجگانه است و نه از عقل. همین امر دلیل ناکامی تلاش‌های قبلی برای اثبات‌های دقیق و بی‌نقص …

متن اول: راسیونالیسم یا راین‌باوری یا خردگرایی یا عقل‌گرایی یا مکتب اصالت عقل (به انگلیسی: rationalism)، به معنی تکیه بر اصول عقلی و منطقی در اندیشه، رفتار و گفتار است. این واژه هنگامی‌که در ارتباط با متفکران نخستین قرن هفدهم از جمله رنه دکارت، باروخ اسپینوزا، و گوتفرید لایب‌نیتس به کار رود، به معنای باور به عقل به عنوان تنها منبع معتبر شناخت است. این متفکران تلاش نمودند حقایق اصلی هستی را از راه برهان و استدلال عقلی اثبات کنند. 
متن دوم: راسیونالیزم
جواب:
متن اول