این مطلب در وبسایت ویکیپدیا قرار داده‌شده. شما به عنوان یک ناشر، کدام‌یک از متن‌های زیر را به عنوان خلاصه انتخاب می‌کنید؟

مقاله: rfc الگوریتم نیگل را اینگونه تعریف می‌کند: جلوگیری از ارسال سگمنت جدید tcp هنگامی‌که داده‌های خروجی جدید از کاربر وارد می‌شوند اگر که داده‌های منتقل‌شده قبلی بر روی این ارتباط همچنان تصدیق نشده باقی بماند. mss را حداکثر اندازه هر قطعه تعریف می‌کنیم، به عبارت دیگر بزرگترین قطعه‌ای که می‌تواند در این اتصال ارسال شود، و اندازه پنجره همان اندازه حداکثری از تعداد بسته‌های ack نشده در tcp است، می‌توانیم این را به صورت سودوکد زیر بنویسیم: این الگوریتم با حالت تأخیر ack در پروتکل tcp (ack تأخیری) به‌به مشکل می‌خورد، ویژگی‌ای که تقریبا در همان زمان در اوایل دهه ۱۹۸۰ درtcp توسط تیم دیگری معرفی شد. در حالت فعال بودن هر دو الگوریتم، برنامه‌هایی که دو خروجی پی در پی را در اتصال tcp انجام می‌دهند، که به دنبال آن یک خواندن وجود دارد که تا زمانی که داده‌های خروجی دوم به مقصد نرسیده باشند، تأخیر ثابت تا ۵۰۰ میلی‌ثانیه را تجربه می‌کنید، (تأخیر ack). به همین دلیل، پیاده‌سازی‌های tcp معمولا برای غیرفعال کردن الگوریتم نیگل، در واسط کاربری خود یک گزینه قرار می‌دهند. این به‌طور معمول گزینه tcp nodelay نامیده می‌شود. در ویندوز رجیستری tcpnodelay مقدار پیش‌فرض آن را تعیین می‌کند. راه‌حل توصیه‌شده توسط نیگل این است، که جلوی الگوریتم گرفته شود تا بسته‌های تکمیل نشده را زود ارسال نکند و ابتدا آن‌ها را بافر کند و سپس بافر را در اتصال خالی کند: نیگل، ack‌های تأخیری را -ایده بد- در نظر می‌گیرد، زیرا معمولا لایه کاربردی معمولا در پنجره زمانی پاسخ نمی‌دهد. در سطح پروتکل، او توصیه می‌کند به جای الگوریتم خود «تأخیر ack» (به عنوان مثال توسط tcp quickack در لینوکس) را غیرفعال کنید، زیرا ack‌های «سریع» به اندازه بسته‌های کوچک سربار ندارند. در ویندوز، تنظیم کردن tcpackfrequency به ۱ در رجیستری تأثیر مشابهی خواهد داشت. در ضمن مقدار، tcpackfrequency، نیز حداکثر زمان تأخیر برای ack را کنترل می‌کند. درنتیجه می‌توان آن را روی صفر تنظیم کرد تا acks با تأخیر غیرفعال شود. این الگوریتم برای داده‌هایی از هر اندازه اعمال می‌شود. اگر داده‌های یک ارسال در بسته‌های به تعداد ۲ n باشد، آخرین بسته نگه داشته می‌شود و منتظر ack برای بسته قبلی می‌ماند. در هر پروتکل لایه کاربردی درخواست-پاسخ محور که در آن داده‌های درخواست می‌توانند …

متن اول: الگوریتم نیگل
متن دوم: الگوریتم nagle (نیگل) وسیله‌ای برای بهبود کارایی شبکه‌های tcp / ip بوسیله کاهش تعداد بسته‌هایی که لازم است بر بستر شبکه ارسال شوند. این الگوریتم توسط جان ناگل در هنگامی‌که مشغول کار در شرکت فورد بود، طراحی شد و در سال ۱۹۸۴ به عنوان یک (rfc) با عنوان کنترل ازدحام در شبکه‌های tcp / ip منتشر شد (به rfc ۸۹۶ مراجعه کنید). در این rfc آنچه که او (مشکل بسته‌های کوچک) می‌نامد را توصیف می‌کند، که در آن برنامه‌ای به‌طور مکرر داده‌ها را در تکه‌های کوچک (اغلب فقط با اندازه ۱ بایت) منتشرمیکند. الگوریتم نیگل با تلفیق تعدادی پیام کوچک خروجی و ارسال همه آنها به‌طور یکجا کار می‌کند.
جواب:
متن دوم