مقاله‌ی زیر به همراه خلاصه آن در وب‌سایت ویکیپدیا آمده است. موضوع آن را مشخص کنید

مقاله: در سال ۸۰۷ ه. ق به فرمان امیر بزرگ (امیر تیمور)، به اردوی همایون پیوست و به جانب اترار رفتند که فتح خان بالغ و ختای کنند، چون امر ناگزیر (وفات) امیر کبیر (تیمور لنگ) واقع شد و هرکس از اکابر به مقام خود شتافت، ملک به سرعت تمام خود را به هرات رسانید و میرزا شاهرخ در اعزاز و اکرام ملک، دقیقه‌ای کوتاهی نکرد و در زمان امیر کبیر نیز میرزا شاهرخ با ملک قطب‌الدین بر سر شفقت و مرحمت بود. بعد از شنیدن خبر وفات امیر، سر به گوش میرزا شاهرخ کرد و فوت امیر را به او اطلاع داد و به او تهنیت پادشاهی نیز داد. شاهرخ نیز در گوش او گفت: «به سیستان برو و این سخن مخفی دار که این سخن آشکار خواهد شد. مبادا امرای جغتای که در خدمت همایون اند ترا از رفتن به سیستان مانع شوند.» و ملک قطب‌الدین به سرعت تمام به سیستان آمد و در [همان] روز شاه بهرام برادر کوچکتر خود [را] به خدمت شاهرخ فرستاد و بدین طریق اعتماد پادشاه بحر و بر (شاهرخ) را به دست آورد. بعد از شش ماه از آغاز سلطنت، حسن جاندار به فرموده پادشاه (شاهرخ گورکانی) به رسم شکار به فراه آمد و تمامی شاهان فراه را بکشت و شاه اسکندر ینالتکن و شاه اسکندر شاه علی از دست حسن جاندار جان به سلامت بیرون برده، نزد ملک آمدند. چون این خبر به سمع ملک رسید بسیار نگران شده و گفت ملوک فراه خویشان ما بودند (چرا) ایشان را کشتند. یقین که با ما نیز چنین کنند. با پیران مدبر و اکابر سیستان مشورت کرد. ملک می‌گفت این پادشاه بزرگی است، قطع نظر از ملک باید نمود و به جائی باید رفت چنان‌که سلطان احمد بغدادی کرد که امیر تیمور دست به او نیافت؛ و مردم دلیر سیستان به عرض رسانیدند که جمیع وضیع و شریف و اعلی و ادنی سر در راه ملک داریم. قلاع خود مستحکم می‌سازیم؛ و از سرحد اوق تا حصار طاق و نهایت گرمسیرات مردم پیر و ضعیف و پیاده خود جا داده، در قلاع با لشکر پردل سواره خود بر گرد اردوی میرزا شاهرخ می‌گردیم و شبیخون می‌زنیم. شاهرخ را لشکر عظیمی است و اردوی بزرگی؛ اندک نقل و تحویلی می‌کنند و هر روز لشکر ما بیست فرسخ تردد می‌تواند کرد. همه در این باب یکدلیم. ملک نیز این را حسن شمرده به استحکام قلاع اوق فرمان داد و آن ملک را به برادر شجاع خود، شاه محمود داد و اهل سیستان چون آماده جنگ شدند، خطبه و سکه بنام ملک قطب‌الدین کردند. هنگامی‌که این آوازه به اطراف رسید، سرداران و بزرگان خواف و قهستان و …
خلاصه: قطب‌الدین پسر شاه علی در سال ۸۰۶ ه. ق پس از شاه شاهان به سلطنت سیستان رسید. او حکومت پشت زره و اوق را به برادر میانه خود شاه نجم الدین محمود واگذار کرد. ملک جهت خاموش کردن آتش فتنه، میر علی و میر محمد را با خویشانشان و امیر علی شاه را با اتباعش و امیر غیاث امیر شیر را به همراه فرزندان و خویشانش کشت و امیر ساقی گریخته و به هرات رفت. 
موضوع:
قطب الدین سوم