برداشت کلی شما از مقاله‌ی داده‌شده چیست؟

مقاله: کنترلگرهای حافظه شامل منطق اجباری برای خواندن و نوشتن در dram، و تجدید حافظه کردن dram از طریق ارسال جریان در تمام دستگاه می‌باشند. بدون تجدید حافظه کردن پیوسته، dram داده‌هایی را که روی آن نوشته شده‌است را توسط تخلیه شارژ خازن‌ها در کسری از ثانیه از دست خواهد داد. (نه کمتر از ۶۴ میلی‌ثانیه بر اساس استانداردهای jedec) خواندن و نوشتن در dram توسط انتخاب آدرس سطر و ستون داده dram به عنوان ورودی‌های مدار مالتی پلکسر صورت می‌گیرد و دی مالتی پلکسر ورودی‌های تغییر یافته را برای انتخاب مکان صحیح حافظه استفاده می‌کند و داده را برمی‌گرداند که پس از آن از طریق مالتی پلکسر برگردانده می‌شود تا داده‌ها ادغام شوند تا نیاز به پهنای باس برای این عملیات را کاهش دهد. پهنای باس عبارت است از تعداد خطوط موازی موجود برای ارتباط برقرار کردن با سلول حافظه. بازه پهنای باس کنترلگر حافظه در سیستم‌های جدیدتر از ۸ بیت تا ۵۱۲ بیت در بیشتر سیستم‌های پیچیده و کارت‌های ویدئو می‌باشد (عموما به‌گونه‌ای طراحی شده‌اند که ۴ عدد کنترلگر حافظه شبیه‌سازی شده ۶۴ بیت به صورت موازی عمل می‌کنند، گویی برخی برای عمل کردن در حالت گنگ طراحی شده‌اند جاییکه ۲ تا کنترلگر حافظه ۶۴ تایی می‌توانند برای دسترسی به یک دستگاه حافظه ۱۲۸ بیتی به کار برده شوند. کنترلگر حافظه‌های ddr برای راه انداختن ddr dsram بکار برده می‌شوند. جایی که انتقال داده هم در لبه بالایی و هم در لبه پایینی کلاک سیستم انجام می‌پذیرد. کنترلگرهای حافظه ddr، مشخصا پیچیده‌تر از کنترلگرهای با نرخ داده عادی هستند، اما دو برابر آن‌ها داده انتقال می‌دهند بدون آن‌که کلاک یا پنهای باس سلول حافظه افزایش یابد. کنترلگرهای دو کاناله، کنترل‌کننده‌های حافظه‌ای هستند که در آن‌ها، دستگاه‌های dram به دو باس متفاوت تقسیم می‌شوند تا به کنترلگرهای حافظه اجازه بدهند تا به صورت موازی به آن‌ها دسترسی داشته باشند. این کار به صورت تئوری مقدار پهنای باند گذرگاه حافظه را دوبرابر می‌کند. در تئوری کانال‌های بیشتری می‌توانند ساخته شوند (یک راه‌حل ایده‌آل داشتن یک کانال برای هر سلول dram می‌باشد) اما بنابر تعداد سیم‌ها، مقاومت سیم‌ها، و نیاز به خطوط موازی دسترسی برای داشتن طول‌های مشابه، بیشتر کانال‌ها خیلی سخت است که اضافه شوند. در این سیستم‌ها یک بافر حافظه روی هر ماژول حافظه قرار می‌دهند (زمانیکه …
برداشت:
کنترلگر حافظه یک مدار دیجیتالی است که جریان حرکت داده را به حافظه اصلی و برعکس کنترل می‌کند ؛ که می‌تواند یک تراشهٔ مجزا یا اضافه شده به تراشهٔ دیگری باشد . مانند یک die (قالب) از میکروپروسسور ؛ که تراشهٔ کنترلگر حافظه نیز نامیده می‌شود (mmc) کامپیوترهایی که از میکروپروسسورهای اینتل استفاده می‌کنند به‌طور مرسوم کنترلگر حافظه‌ای دارند که روی اتصال شمالی مادربوردشان طراحی شده‌است ، ام بسیاری از میکروپروسسورهای مدرن مثل آلفا ۲۱۳۶ dec/compaq ، آلتئن ۶۴ amdو پردازنده‌های آبترون ، ibm's power۵, sun microsystems's ultrasparc t۱ ، و اکثر ۷هسته ای‌های جدید اینتل یک کنترلگر حافظهٔ ترکیب شده روی قالب میکروپروسسور دارند که از پوشیدگی حافظه جلوگیری به عمل می‌آورد . تجمع کنترلگر حافظه روی قالب میکروپروسسور یک ایدهٔ جدید نیست .