این مطلب در وبسایت ویکیپدیا قرار داده‌شده. شما به عنوان یک ناشر، کدام‌یک از متن‌های زیر را به عنوان خلاصه انتخاب می‌کنید؟

مقاله: این کتاب ازجمله آثار نثر مسجع تبری (زبان مازندرانی) است که چندین بار به پارسی ترجمه‌شده. این کتاب به سبک متکلف و مصنوع نوشته شده‌است. از جمله صنایع لفظی و معنوی مرزبان‌نامه می‌توان به این موارد اشاره کرد: سجع: دولت آن جهانی را اساس در این جهان نهید و کسب سعادت باقی هم در این سرای فانی کنید. موازنه و مترادف: خبث جبلت و شر طبیعت در کار آورد. جناس: (اشتقاق، تام، خط، شبه اشتقاق، لفظی و ناقص) تشبیه: نازبالش تنعم استعاره: مصرحه: درج بلورین. مکنیه: ابروی صباحت کنایه: به تازیانه بخشیدن. تضمین آیات و احادیث: نزدیک آمد که سر حدیث سیبلغ ملک امتی ما زوی لی منهادر حق او آشکار شدی. تضاد: اخفا و اظهار. طاق و جفت. مراعات نظیر: و الحق اگرچه نقش نگارخانه خوی و جمال بود نقش بندی حیل زنان هم به کمال دانستی و از کارگاه عمل صورت‌ها انگیختی. ارسال المثل: گرگ گفت: ع، ان الحبیب اذا لم یسترز زارا، ع، دوست را چیست به ز دیدن دوست. استشهاد آوردن اشعار پارسی و تازی: در حال فرودآمد و زبان به فوایح ثنا و فواتح دعا بگشاد و گفت: بود رسم سلام از بامدادان / اگرچه اتفاق امشب فتاده ست. روباه و خروس از افسانه‌های مرزبان‌نامه است که در ادامه متن بازنویسی شده‌ای از آن تقدیم می‌شود: خروس که از آبادی بیرون آمده و خود را به باغ پر از سبزه و میوه اطراف آن رسانده است چنان شادمان و خوش‌حال است که با تمام وجود قوقولی قوقو سر می‌دهد. روباه حیله‌گر هم که در حال عبور از آن نزدیکی است صدایش را می‌شنود و چون گرسنه است به شوق خوردنش مثل برق و باد جلو می‌آید. خروس که پی برده آواز خواندن بی‌موقع کار دستش داده است بدون معطلی روی دیوار می‌پرد و همان جا می‌ایستد. روباه که توان بالا رفتن از دیوار راندارد بنا می‌کند به حرف زدن و تعریف کردن از زیبایی و خوش صدایی خروس و این‌که به دستور حاکم همه موجودات باید دشمنی‌های گذشته را کنار بگذارند و با هم از در دوستی و رفاقت وارد شوند. در این میان خروس که از حیله‌گری روباه با خبر است همان طور که به حرف هایش گوش می‌دهد سرش را بلند می‌کند و به دور دست خیره می‌شود. روباه، کنجکاو از این‌که او به چه می‌نگرد صحبت را عوض می‌کند: - به چه خیره شده‌ای؟ - به گله‌ای از سگ‌های تازی که از سمت آبادی به این‌سو می‌آیند! - سگ‌های تازی!؟ پس بهتر است که بروم! - بروی؟ چرا؟ مگر نگفتی به دستور حاکم، دیگر حیوانی …

متن اول: مرزبان‌نامه وراوینی
متن دوم: مرزبان‌نامه کتابی است در اصل به زبان مازندرانی، نوشته اسپهبد مرزبان بن رستم بن شهریار بن شروین بن رستم بن سرخاب بن قارن. بعدها سعدالدین وراوینی آن را از زبان طبری به فارسی دری نقل کرد. این اثر یکی از آثار ارزنده زبان فارسی و طبری است که در نیمه اول سده هفتم میان سال‌های ۶۱۷ – ۶۲۲ هجری قمری از زبان طبری باستان به زبان پارسی دری نوشته شد. مرزبان‌نامه از جمله شاهکارهای بلامنازع ادب فارسی و مازندرانی در نثر مصنوع مزین است و می‌توان آن را سرآمد همه آن‌ها تا اوایل سده هفتم دانست. بسیاری از موارد مرزبان‌نامه از حد نثر مصنوع متداول گذشته و صورت شعری دل‌انگیز یافته‌است.
جواب:
متن دوم