این مطلب در وبسایت ویکیپدیا قرار داده‌شده. شما به عنوان یک ناشر، کدام‌یک از متن‌های زیر را به عنوان خلاصه انتخاب می‌کنید؟

مقاله: ساخت آسمان‌خراش، بسیار پرهزینه است. در ساختمانی با ارتفاعی بیش از ۲۰۰ متر یا ۴۰۰ متر ساخته می‌شود مسائل تجربه نشده و مقیاس‌های بسیار بزرگ وجود دارند. هزینه‌های این پروژه‌ها تنها محدود به مصالح یا موارد فنی نبوده و در دوران اجرا مسائل پیش‌بینی‌نشده بسیاری وجود دارند. به همه این هزینه‌ها هزینه نگهداری هم افزوده می‌شود که بار سنگین مالی دیگری را تحمیل می‌کند. این ساخت‌وسازها بیشتر توسط دولت‌ها انجام می‌شوند. می‌تواند از آسمان‌خراش برای مخابرات استفاده کرد. اما آسمان‌خراش‌های مخابراتی قاعدتا درآمدزایی خاصی ندارند. به علاوه می‌توان با مکان‌یابی مناسب و سازه‌هایی به مراتب کم هزینه‌تر (دکل یا مانند آن) همان کارایی را ایجاد نمود. با پیشرفت فناوری نیاز به تجهیزات در ارتفاع بالا کمتر می‌شود. حتی ممکن است دیگر نیازی به ساخت اینگونه آسمان‌خراش‌ها نباشد. کاربری همزمان، مقرون به صرفه‌ترین حالت برای آسمان‌خراش‌ها است. با کوچ بیشتر مردم به شهرها و افزایش تراکم جمعیت، نیاز به بلندمرتبه‌سازی بیشتر می‌شود. یکی دیگر از مرسوم‌ترین دلایل، ساخت یک «نشانه شهری» با دو هدف است. یکم به عنوان بنایی هویت‌بخش، غرور آفرین و نمادی برای شهر، و دوم به معنای نشانی که بتوان با آن موقعیت سنجی کرد یا به زبان ساده‌تر آدرس داد. شاید موفقترین نمونه در این زمینه برج‌های دوقلوی پتروناس در مالزی باشد. این آسمان‌خراش‌ها که در سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۴ بلندترین آسمان‌خراش‌های جهان بودند یکی از دلایل اصلی جذب گردشگر برای مالزی شدند. هرچند معماری ویژه سزار پلی و تبلیغات گوناگون مانند فیلم مأموریت: غیرممکن - پروتکل شبح بی‌تأثیر نبودند. امروزه با فشردگی رقابت، ریسک باقی ماندن در صدر به کمتر از دو سه سال رسیده‌است. عملا جذب گردشگر با لقب «ترین» احتمال کمی دارد. مهم‌ترین دلیل ساخت آسمان‌خراش‌ها در جهان غرب، اوج گرفتن روند بلندمرتبه‌سازی ظهور مدرنیسم بود. در اینباره شباهت‌هایی بین آسمان‌خراش‌های مدرن و برج بابل وجود دارد. این همان نیت اصلی و جوهره آسمان‌خراش‌سازی یعنی «قدرت‌نمایی» است. از این رو است که آسمان‌خراش‌سازی در هیچ‌کجا مانند آمریکا رشد نکرد. متروپلیس نو تحقق آرمان‌شهر بود. موج آسمان‌خراش‌سازی به‌ویژه در نیویورک که مسئله کمبود زمین وجود داشت سراسر آمریکا را درنوردید و رشک و رقابت همسایگان تمدنی را برانگیخت. لندن، پاریس، …

متن اول: اسمان خراش
متن دوم: آسمان‌خراش به ساختمانهای دستکم ۴۰ طبقه و ارتفاع بیش از ۱۵۰ متر گفته می‌شود. در زبان فارسی در دهه اخیر واژه «برج» نیز برای اشاره به این مفهوم کاربرد یافته‌است. واژه آسمان‌خراش در زبان فارسی یک گرته‌برداری از واژه skyscraper انگلیسی است. ارتفاع دستکم ۱۵۰ متر به عنوان معیار تعریف آسمان‌خراش‌ها بکار می‌رود. به ساختمان‌های بلند با ارتفاع کمتر از ۱۵۰ متر، ساختمان بلند مرتبه گفته می‌شود. این واژه نخستین‌بار در اواخر سده نوزدهم برای ساختمان‌های بلند شهرهای شیکاگو و نیویورک آمریکا بکار رفت. در آغاز در شیکاگو مجوز ساخت آسمان‌خراش صادر شد. اما در سال ۱۸۹۲ جلوی ساخت آسمان‌خراش‌های با بیش از ۱۵۰ فوت (۴۶ متر) گرفته شد.
جواب:
متن دوم