. متن داده‌شده را خلاصه کن

متن: زمینه‌های تحقیقاتی وی بیشتر بر مسائل توسعه و نوسازی روسیه، روابط ایران و روسیه، مسائل راهبردی، فرهنگ سیاسی و سیاست خارجی روسیه و نیز مباحث اوراسیای مرکزی متمرکز است. در خصوص توسعه و نوسازی در فدراسیون روسیه، وی باور دارد که «این کشور به موجب شرایط خاص جغرافیایی و تاریخی تکوین ملت و دولت روسی، همواره جامعه روس به یک دولت مقتدر و متمرکز نیازمند بوده و تمرکز قدرت دولت و اقتدار تام آن به نوبه خود، بسترهایی را فراهم کرده که در نتیجه آن، نوسازی در روسیه بیشتر از طریق دولت و اغلب هم به شکل اقتصادی و صنعتی بوده و به افزایش قدرت و اقتدار دولت و در نهایت تضعیف نوسازی سیاسی و سطحی ماندن نوسازی اقتصادی انجامیده‌است». از این منظر، به‌دلیل دولتی‌بودن نوسازی، هیچ‌گاه این امر ژرفای اجتماعی لازم را برای رقابت‌پذیری و ابتکارجویی نیافت و در بستر اقتصاد عمومی این سرزمین ماندگار نشد و در نتیجه، به‌ناچار همچنان سطحی و آسیب‌پذیر مانده‌است. این موضوع مسئله نوسازی و اصلاحات روسیه را به شکل یک تراژدی درآورده و همچون معمایی حل‌نشده باقی گذارده‌است؛ به‌طوری که شرایط محیطی، همواره وجود دولت قدرتمندی را ضروری کرده‌است، دولت قدرتمند روسی نیز که به دلیل تهدیدهای محیطی داخلی و خارجی، نیازمند نوسازی و توسعه بوده اغلب خود متکفل این امر می‌شود، اما با وجود موفقیت اولیه، از تداوم آن در رقابت جهانی ناکام می‌ماند. آسیب‌پذیری‌های اقتصادی روسیه در برابر تحریم‌های اقتصادی غرب، در پایه و بنیاد، ناشی از ژرفانیافتگی فناوری و نبود نقش مؤثر بخش خصوصی و به بیان بهتر نبود ریشه‌های اجتماعی نوآوری، ابداع و خلاقیت است و وجود دولت قدرتمند در همه حوزه‌ها و از جمله در حوزه اقتصادی، امکان پرورش اجتماعی دانش فنی را محدود کرده‌است. مادامی‌که دولت به اقتباس فناوری از غرب روی بیاورد، درحالی‌که بخش خصوصی قدرتمندی وجود ندارد که در سطح ملی، فناوری‌ها را رقابت‌پذیر و از این طریق، قدرت رقابت بین‌المللی را کسب کند، امکان فراتر رفتن از فناوری اقتباسی وجود ندارد و هر پیشرفتی به گسترش ظرفیت‌های موجود در درون همان پارادایم یا موج فناوری محدود باقی می‌ماند. اما در مورد سیاست خارجی روسیه، ایشان باور دارند که کرملین امروز یک سیاست خارجی مستقل، عمل‌گرا، غیرایدئولوژیک، متکی به همپایگی راهبردی، چند قطبی‌خواهانه، با جهت‌گیری هژمونی منطقه‌ای در …
خلاصه:
جهانگیر کرمی پژوهشگر ، نویسنده و دانشیار روابط بین‌الملل در گروه مطالعات روسیه دانشکده مطالعات جهان دانشگاه تهران ، عضو شورای علمی مؤسسه مطالعات ایران و اوراسیا (ایراس) و عضو شورای علمی مؤسسه مطالعات اوراسیای مرکزی دانشکده حقوق و علوم سیاسی می‌باشد . ایشان همچنین از اعضای شورای مرکز مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز در دفتر مطالعات سیاسی و بین‌المللی وزارت امور خارجه هستند . وی در شکل‌گیری رشته مطالعات روسیه در دانشگاه تهران نقش مؤثری داشته و با توجه به تلاش‌های آکادمیک بی‌وقفه ، نقش بسزایی در تقویت بنیادهای علمی این رشته تحصیلی نوپا در ایران داشته‌است .