مقاله‌ی زیر به همراه خلاصه آن در وب‌سایت ویکیپدیا آمده است. موضوع آن را مشخص کنید

مقاله: از اواخر ۱۵۹۰ که انگلستان با سرمای سخت مواجه شد مصرف زغال‌سنگ رواج فراوان یافت و این بدین دلیل بود که چارلز اول پادشاه انگلستان بریدن چوب‌های درختان جنگل را ممنوع کرد، و اعلام کرد که چوب‌های جنگلی فقط مختص ناوگان دریایی سلطنتی است. یک طبقه متوسط تازه به‌دوران رسیده نیاز به شیشه پنجره داشت، و کوره‌های صنعت شیشه‌سازی هم عمدتا زغال مصرف می‌کردند؛ و چون زغال چوب نایاب شد این بخش صنعت به زغال‌سنگ روی آورد. همچنین مصرف زغال‌سنگ در کوره‌های ذوب‌آهن که اخیرا برای ساخت توپ ابداع شده بود رو به افزایش نهاد. اولین کار در کارخانه زغال‌سنگ خرد کردن زغالها به قطعات کوچکتر و دسته‌بندی این قطعات در اندازه‌های مساوی است که به این کار خرد کردن «breaking» گفته می‌شود. زغال‌سنگ اکثرا دارای ناخالصی‌هایی نظیر گوگرد، خاکستر، ماسه و خاک رس است؛ لذا دومین کار کارخانه زغال‌سنگ جدا کردن این ناخالصی‌ها است. این کاری است که از نظر اقتصادی و از لحاظ فنی به‌صرفه است. درجه مرغوبیت زغال‌سنگ بر اساس میزان ناخالصی موجود در زغال سنجیده می‌شود. این کارها برای کاربرد زغال‌سنگ در اشلهای کار روستائی ضرورت ندارد اما همین‌که زغال‌سنگ در کارگاه‌های بزرگ ذوب‌آهن و شیشه با نیروی کار عظیم و تأسیسات بزرگ وارد شد خلوص زغال‌سنگ در راندمان کار و قیمت تمام‌شده محصول تأثیر می‌گذارد. در کارگاه‌های اولیه قطعات بزرگ زغال‌سنگ را روی صفحات مشبک و سوراخ‌دار چدنی قرار می‌دادند و معدن‌کاران با چکش آنها را خردکرده و قطعات هم‌اندازه از سوراخهای صفحه مشبک پائین روی یک توری‌هایی ریخته می‌شد؛ و با تکان دادن و لرزاندن توری‌ها، قطعات مساوی زغال‌سنگ روی توری می‌ماند و از قطعات کوچکتر زغال‌سنگ جدا می‌شد. این قطعات مساوی بهتر سوزانده می‌شود و از این لحاظ از قطعات بزرگتر ویا کوچکتر زغال‌سنگ با ارزش‌تر است. تا حدود سال ۱۹۰۰، تقریبا کلیه کارهای جداسازی زغال‌سنگ «breaking» در کارخانه‌های مربوطه با دست توسط کودکان بین ۸ تا ۱۲ ساله انجام می‌شد. به‌کارگیری پسران در این کار از حدود سال ۱۸۶۶ شروع شد. زمان‌بندی کار این کودکان هفته‌ای شش روز و روزانه ۱۰ ساعت کار بود. آنها مدام روی نیمکت چوبی نشسته و روی تسمه نقاله‌هایی که قطعات زغال‌سنگ روی آنها در حال حرکت بود خم‌شده و ناخالصی‌های زغال‌سنگ را با دست جدا می‌کردند. کار این کودکان خطرناک بود زیرا کارفرمایان به آنها …
خلاصه: پسر معدن‌کار (انگلیسی: breaker boy‎) اصطلاحا در ایالات‌متحده و انگلستان به کارگری گفته می‌شد که در کارخانه‌های زغال‌سنگ کار می‌کرد و ناخالصی‌های زغال‌سنگ را با دست جدا می‌کرد. گرچه این کار مختص خردسالان بود اما معدن‌کاران سالمند هم که به‌دلایل مختلف ناتوانی از قبیل بیماری یا کبر سن نمی‌توانستند دیگر در معادن زغال‌سنگ کار کنند گاهی به این کار گمارده می‌شدند. استفاده از این کودکان معدن‌کار از اواسط دهه ۱۸۶۰ شروع شد. گرچه به‌کارگیری کودکان در کارخانه‌های زغال‌سنگ در نزد افکار عمومی ناپسند بود، اما این کار تا نیمه دهه سال‌های ۱۸۸۰ پابرجا بود و حتی تا سال ۱۹۲۰ هم ادامه داشت. 
موضوع:
پسر معدن کار