. متن داده‌شده را خلاصه کن

متن: رقابت‌ها در ۳ دور انجام می‌شود. دور اول رقابت‌ها دقیقا همان روش مرسوم المپیکی یا سیستم تک حذفی است. در پایان دور اول یک تیم موفق به شکست دادن تمام رقبا می‌شود و به عنوان قهرمان شناخته می‌شود. در دور دوم قهرمان که در دور اول شناخته‌شده است کنار گذاشته می‌شود و باز طبق سیستم تک حذفی رقابت‌ها برگزار گردیده و تیم باقی‌مانده به مقام دوم و مدال نقره می‌رسد. دور سوم نیز به هممان روال دور اول و دوم برگزار شده و تیم سوم و برنده مدال برنز تعیین می‌شود. برگزاری مسابقات به این شیوه دارای نقاط ضعفی است. مهمترین نقطه‌ضعف این سیستم تعیین قهرمان مسابقات در میانه راه است. به جای این‌که قهرمان در آخرین بازی تعیین شود، برنده مدال برنز در آخرین بازی معین می‌شود. علاوه بر آن همه تیم‌های غیر برنده باید تا پایان رقابت‌ها همچنان حاضر بوده و منتظر دور بعدی برای تعیین مقام بعد باشند. همان طور که ذکر شد این سیستم فقط در ۳ المپیک به اجرا گذاشته شد. در هر ۳ المپیک ذکر شده از این شیوه در مسابقات واترپولو استفاده شد. علاوه بر آن در المپیک ۱۹۲۰ در رشته‌های فوتبال و طناب‌کشی نیز سیستم فوق پیاده شد. در المپیک ۱۹۲۰ میلادی تیم ملی فوتبال فرانسه پس از پایان دور اول رقابت‌ها که به روش برگول انچام می‌شد از ادامه مسابقات سرباز زد. المپیک ۱۹۲۰ آخرین المپیکی بود که روش برگول در آن به اجرا در آمد. 
خلاصه:
روش برگول (به انگلیسی : bergvall system) یکی از روش‌های انجام رقابت بین ورزشکاران است که در المپیک‌های تابستانی ۱۹۱۲ ٫ ۱۹۲۰ ٫ ۱۹۲۴ استفاده شد و در واقع یکی از زیر مجموعه‌های رقابت‌های تک‌حذفی می‌باشد . سیستم مذکور ابداع اریک برگول ، ورزشکار واترپولو ، روزنامه نگار و مدیر ورزشی سوئدی است . اگرچه قبل از آن نیز در دهه ۱۸۹۰ میلادی در ایالات متحده آمریکا کاربرد داشت . تا زمان برگول رقابت‌ها به صورت تک حذفی برگزار می‌شد و تیمی که از تمام مسابقات خود موفق بیرون می‌آمد قهرمان شده و به مدال طلا می‌رسید .