برداشت کلی شما از مقاله‌ی داده‌شده چیست؟

مقاله: هیدخان باباجی در ماه جون سال ۱۹۷۰ در روستایی دور به نام هیدخان (تلفظ: هراخان) در کوه‌های هیمالیا، نزدیک کوه مقدس کایلاش در اوتاراکند هندوستان ظاهر شد. مریدان او را یک ماهاواتار، یا تجلی‌ای انسانی از خداوند می‌دانند که از مادر زاده نشده‌است. بر اساس گزارش‌ها، هیدخان باباجی در اواخر ماه سپتامبر سال ۱۹۷۰ میلادی، به مدت ۴۵ روز بر فراز کوه کالش، بدون آن‌که جای نشستن خود را ترک کند، به مراقبه پرداخت. سال بعد باباجی با سفر به نقاط مختلف هندوستان، به اشاعه آموزه‌ها و پیام‌ها، و انجام مراسم‌های مذهبی پردخت. در این مدت مریدان زیادی از جمله برخی ستارگان سینمای هند و غربی‌های بسیای جذب او و آموزه‌هایش شدند. باباجی در فوریه سال ۱۹۸۴ میلادی در گذشت. او را در اشرام هراخان به خاک سپردند. هیدخان باباجی پیش از مرگش درباره آن گفت: «این بدنی که می‌بینید روزی خواهد خشکید. این بدن هیچ نیست. این بدن فقط برای خدمت به مردم این‌جا است. حتی بدن من به این دنیا آمده‌است تا وظیفه‌ای را برای نفع تمام انسان‌ها و موجودات زنده انجام دهد» باباجی همیشه این حقیقت را بیان می‌کرد که «تمام ادیان و مذاهب در حقیقت، سادگی و عشق خلاصه شده‌اند». او همیشه بر زندگی‌ای ساده، بر پایه عشق و حقیقت تأکید می‌کرد. او با این‌که مراسم مذهبی محلی را انجام می‌داد، همیشه بر این نکته تأکید می‌کرد که او برای احیا و زنده کردن ساناتا دارما، یا دین و روش جاویدان، به جای احیای دین هندو یا هندو دارما آمده‌است. ساناتا دارما دین و سنتی است که از ابتدای آفرینش جهان بوده‌است. او گفت «من آمده‌ام تا بشریت را به مسیری بالاتر و متعالی‌تر هدایت کنم، من به هیچ دینی تعلق ندارم، بلکه به تمام ادیان احترام می‌گذارم. من خواستار تعالی کل بشریت هستم.» او وحدانیت تمام ادیان را این‌گونه توضیح داد: «در هر شهری همیشه نقطه‌ای مرکزی وجود دارد، محل و نقطه‌ای که تمام خیابان‌ها از بیرون و داخل شهر بدان ختم می‌شوند، همین گونه، همه ادیان به یک نقطه ختم می‌شوند، و آن خود خداوند است، پس هر دینی را که دنبال کنید در پایان به خدا می‌رسید، ما همه یکی هستیم، با همدیگر و با خدا». او گفت: «شما در هر کاری که انجام می‌دهید باید به دنبال هارمونی و هماهنگی باشید. من هارمونی هستم. از عشق و محبت شما سپاسگزارم.» هیدخان باباجی گفت: «هر کس می‌تواند پیرو هر دینی …
برداشت:
هیدخان باباجی یا به‌طور ساده‌تر (باباجی) ، یا آن طور که مریدانش او را می‌خواندند « بوله بابا » (پدر ساده) ، آموزگاری معنوی بود که بین سال‌های ۱۹۷۰ تا ۱۹۸۴ میلادی در روستای هیدخان ، در منطقهٔ اوتاراکند هندوستان ظاهر شد .