مقاله‌ی زیر به همراه خلاصه آن در وب‌سایت ویکیپدیا آمده است. موضوع آن را مشخص کنید

مقاله: معروف‌ترین موضوع از دیوان حافظ، نگاره بازی چوگان است که در بیشتر نسخه‌ها به‌تصویر کشیده شده‌است. این نگاره‌ها، بازی چوگان را همراه با مصرع «… / گفت آن می‌کشم اندرخم چوگان که مپرس» و یا مصراعی از غزل «خسروا گوی فلک در خم چوگان تو باد / …» و یا بیت «خنگ چوگانی چرخت رام شد در زیر زین / شهسوارا چون به میدان آمدی گویی بزن» به‌تصویر کشیده‌اند. یکی از این نمونه‌های موفق، نسخه‌ای از دیوان است که به‌احتمال زیاد در حدود سال ۹۴۰ ه. ق برای سام میرزا مصور و کتابت شده‌است. این نسخه در میان موزه جدید هنر اسلامی در قطر، موزه هنر متروپولیتن، دانشگاه هاروارد و موزه هنری فاگ تقسیم‌شده و پیشتر نیز در مجموعه کارتیه و سپس در مجموعه کری ولش نگهداری می‌شده‌است. نسخه در اصل دارای ۵ نگاره شامل بزم، بازی چوگان، مجلس وعظ، سرای پیر مغان و عید فطر بوده‌است. امروزه محل نگهداری ۴ نگاره معلوم و نگاره «بازی چوگان» نامعلوم است. کونل و اسکوچین نگاره بازی چوگان از این نسخه را کار شیخ‌زاده می‌دانند. تصویر از دو بخش تشکیل‌شده که در بخش پایین چند سوارکار مشغول به بازی چوگان هستند و مردمی در حال تماشای آن‌ها. در بخش بالا نیز شاه یا شاهزاده‌ای در دشت سرسبزی همراه با دو خادم که مشغول پذیرایی از او هستند و سواری چوب چوگان به‌دست را نشان می‌دهد. چهار نیمه‌تنه نیز در پشت تپه‌ها دیده می‌شود. 
خلاصه: غزلی با مطلع «دارم از زلف سیاهش گله چندان که مپرس»، غزل شماره ۲۷۱ از دیوان حافظ در تصحیح محمد قزوینی و قاسم غنی است. 
موضوع:
دارم از زلف سياهش گله چندان كه مپرس