این مطلب در وبسایت ویکیپدیا قرار داده‌شده. شما به عنوان یک ناشر، کدام‌یک از متن‌های زیر را به عنوان خلاصه انتخاب می‌کنید؟

مقاله: طول بدن و سر غزال کوهی بین ۹۵ تا ۱۰۵ سانتی‌متر، ارتفاع شانه ۶۰ تا ۸۰، طول دم ۱۵ تا ۲۰ سانتیمتر و وزن ایشان ۱۵ تا ۳۵ کیلوگرم (نرها ۱۷ تا ۳۵ کیلوگرم و ماده‌ها ۱۵ تا ۲۵ کیلوگرم) است. هر دو جنس دارای دو شاخ به عقب برگشته و تقریبا s شکلند که به فاصله ۲۵ میلی‌متر از یکدیگر روئیده‌اند. شاخ ماده‌ها کوتاه (۸ تا ۱۵ سانتیمتر)، ضعیف و دارای حلقه‌های نامشخص است. شاخ نرها بلندتر (۲۲ تا ۲۹ سانتیمتر) ظریف و چنگی‌شکل است که به‌تدریج از یکدیگر دور شده و تنها انتهای آن‌ها به سمت داخل و جلو خم شده‌است. کارکرد شاخ‌ها در وهله اول دفاع در برابر شکارچیان است [مثلا با ضربه زدن به دشمنان کوچکتر]. بینایی حس اصلی برای تشخیص شکارچی است و از بویایی بیشتر برای یافتن غذا استفاده می‌شود. گوشها نسبتا کوتاهند. رنگ بدن قهوه‌ای خاکستری یا شکاری تیره با یک ناحیه مشخص روشن و نوارهای تیره پهلویی است که روی بینی در بیشتر موارد مشخص است. غزال کوهی بومی شبه‌جزیره عربستان، مصر، ایران، فلسطین، لبنان، اردن، عمان، عربستان سعودی، سوریه، یمن و امارات است. شمار این حیوان کمتر از ۱۵ ٬ ۰۰۰ رأس برآورد می‌شود که بیش از ۱۰ ٬ ۰۰۰ رأس از زیرگونه g. g. cora، کمتر از ۳ ٬ ۰۰۰ از زیرگونه بومی فلسطین g. g. gazella، کمتر از ۱ ٬ ۰۰۰ رأس از زیرگونه بومی جزایر فاراسان در دریای سرخ g. g. farasani، کمتر از ۲۵۰ رأس از زیرگونه g. g. muscatensis و ۱۹ رأس (در سال ۲۰۰۷) نیز از زیرگونه شدیدا در معرض خطر g. g. acaiae است که در منطقه محصوری در زیست‌گاه حیات وحش یوت‌واتا به‌سر می‌برند. زیرگونه ایرانی این آهو که تنها در جزیره فارور زندگی می‌کند و g. g. dareshurii (به نام بیژن فرهنگ دره‌شوری) نامیده می‌شود، در گذشته جبیر پنداشته می‌شد، اما تجزیه و تحلیل‌های محمود کرمی در دانشکده منابع طبیعی کرج و کالین گرووز در دانشگاه ملی استرالیا در کنبرا و در ایران در تابستان ۱۳۶۹، نشان داد که آن‌ها آهوی کوهی هستند. زیستگاه این غزال نواحی کوهستانی و ناهموار، جنگل‌های تنک (به‌ویژه بلوط و کاج)، دشت‌ها، علف‌زارها و دشت‌های بیابانی سنگی است. ریستگاه این غزال همچنین با زیستگاه گونه‌های مختلف اقاقیا منطبق است، چون توان جوانه‌زنی بذر درخت اقاقیا با گذر از دستگاه گوارش این حیوان افزایش می‌یابد و در نتیجه به گسترش اقاقیا منجر می‌شود. آهوی کوهی روزگرد و به‌شدت قلمروطلب است. قلمرو …

متن اول: غزال حقیقی
متن دوم: آهوی کوهی یا غزال کوهی گونه‌ای غزال است. این حیوان بومی شبه‌جزیره عربستان و نواحی اطراف آن است و پراکندگی آن در این مناطق وسیع اما تراکم آن بسیار کم است. زیستگاه آهوی کوهی ارتباط نزدیکی با زیستگاه گونه‌های درخت اقاقیا دارد. این‌گونه با افزایش دمای هوا در دوره متأخر عصر هولوسن بخش‌هایی از قلمرو خود را به جبیر دیگر گونه غزال واگذار کرده که به‌خوبی برای زندگی در هوای گرم تکامل یافته‌است.
جواب:
متن دوم