برداشت کلی شما از مقاله‌ی داده‌شده چیست؟

مقاله: این بخش در جنوب شرقی استان اصفهان و شهر اصفهان واقع‌شده و از شمال محدود به شهرستان تاریخی ورزنه (بخش بن رود) و رودشتین از جنوب به شهرستان شهرضاواستان فارس (شهرستان آباده) از شرق به استان یزد و از غرب به جرقویه سفلی محدود شده‌است. کلمه جر می‌تواند صورتی از جاری شدن باشد در آذری زینه جار به آبهایی گفته می‌شود که از زیر چمن‌ها و شنزارها به سوی پایین ریزش می‌کنند. بنابراین جرقویه یعنی کوی آبریزهای چمنزارها. بخش جرقویه علیا دهستان جرقویه علیا دهستان رامشه شهرها: حسن‌آباد تعداد روستا: یازده روستا به نام‌های – دستجرد- کمال آباد- خارا - اله آباد (یخچال) – مالواجرد - رامشه – مبارکه – احمدآباد جرقویه - فیض آباد- اسفنداران – حارث آباد جمعیت بخش – ۱۴۱۰۰ نفر براساس آمار سال ۱۳۸۵ جمعیت شهری – ۴۳۴۲ نفر جمعیت روستائی – ۹۷۵۸ نفر وسعت بخش – ۵ / ۷۱۹۱ کیلومتر مربع فاصله مرکز بخش تا مرکز شهرستان – ۱۱۰ کیلومتر فاصله آخرین روستا تا مرکز شهرستان – ۱۸۵ کیلومتر همسایگان بخش – بخش‌های بن رود – جرقویه سفلی وشهرستان‌های یزد – شهرضا - آباده بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش جرقویه علیا شهرستان اصفهان در سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۴۱۱۰ نفر بوده‌است. این بخش دارای آب و هوای نیمه‌خشک بوده و دردشت اصفهان واقع شده‌است. منطقه جرقویه علیا دارای کشاورزی محدود که منابع آن معمولا سفره‌های زیرزمینی قنات چاه و چشمه‌است. گویش این منطقه اغلب محلی معروف به ولایتی است و در روستاهای رامشه واحمدآباد جرقویه ومالواجرد فارسی و با لهجه شیرازی صحبت می‌کنند. 
برداشت:
بخش جرقویه علیا یکی از بخش‌های تابعه شهرستان اصفهان در استان استان اصفهان ایران است . نام جرقویه عربی‌شدهٔ گرکویه فارسی است . گر در فارسی به معنی کوه است و گرکویه به معنی محل کوهستانی.برخی هم گفته‌اند « گر » به معنای ستایش می‌باشد و « کوی » به معنای محل و سرای می‌باشد که سرای ستایش به درستی منطبق بر آتشکدهٔ خاموش آن مکان می‌باشد وگرنه در دل کویر آن جا نه کوهی وجود دارد نه کوهستانی.گویش مردم جرقویه یا همان گویش ورزنه‌ای ، گویشی است از شاخهٔ زبان‌های ایران مرکزی.زبان‌های ایران مرکزی خود شاخه‌ای از زبان‌های ایرانی شمال باختری هستند . زبان‌هایی مانند تاتی و گیلکی نیز به شاخهٔ ایرانی شمالی باختری تعلق دارند .