. متن داده‌شده را خلاصه کن

متن: هارون‌الرشید پس از رسیدن به خلافت، با آگاهی از مشکلات خلفای پیشین عباسی در زمینه تعیین جانشین، تصمیم گرفت بدین منظور نظام مناسبی وضع کند. وی پس از تمهیدات لازم، پسرش امین را به ولیعهدی منصوب کرد. اما پذیرش ولایتعهدی و خلافت امین از سوی خراسانیان مشکل به نظر می‌رسید چون مأمون (پسر دیگر هارون) نزد آنها مزیت بیشتری داشت؛ از جمله این مکه سن بالاتری داشت و مادرش ایرانی بود. به همین علت، فضل بن یحیی برمکی با سفر به خراسان و بذل و بخشش‌های فراوان، سعی کرد زمینه ولایتعهدی امین را فراهم کند. با این حال در سال ۱۸۶ ه. ق و با اعلام رسمی از سوی هارون، امین به عنوان جانشین خلیفه در بغداد به تخت نشست و مأمون نیز به عنوان جانشین امین، در مرو مستقر گردید. نقاط تحت سیطره مأمون از همدان تا مرزهای شرقی حکومت را شامل می‌شد. در سال ۱۹۳ ه. ق هارون‌الرشید درگذشت و امین به خلافت رسید، اما او عملا از امور کناره گرفت و به تفریح و معاشرت با زنان و جمع‌آوری ثروت و طرب مشغول شد. او تمام امور حکومت را به وزیران و مشاورانی همچون فضل بن ربیع واگذار کرد که موجب بروز هرج و مرج در کارها شد. برخلاف امین، مأمون شخصیتی قدرتمند و علایق گسترده روشنفکرانه داشت و در اصلاح امور می‌کوشید. با اقداماتی که امین انجام داد، از جمله فرستادن جاسوس به خراسان، فراخواندن سپاهیان تحت امر مأمون و خزانه به بغداد، دستور به مأمون جهت اخذ بیعت توسط خود او از خراسانیان، کوتاه کردن دست مأمون از برخی مناطق تحت فرمان وی چون نیشابور و سرخس و درخواست به رسمیت شناختن و تقدم نام موسی، فرزند امین بر مأمون، اختلافات دو برادر بالا گرفت. مأمون در واکنش به اقدامات امین، با تغییر در قوانین خراجگزاری و حضور در دعاوی عمومی، سعی کرد اعتماد و رضایت خراسانیان را جلب کند. وی همچنین نام امین را از خطبه نماز جمعه و سکه‌هایی که در خراسان ضرب می‌شد، برداشت و به خود لقب «امام الهدی» داد. در مقابل، امین دستور داد سکه‌هایی که مأمون کرده بود و نام خلیفه بر روی آن نبود، به رسمیت شناخته نشود. مأمون هم تمام راه‌های میان عراق و خراسان را بست و ارتباطش را با پایتخت قطع کرد و با تمام تصمیمات امین مخالفت نمود. او اعلام کرد که دیگر از امین پیروی نمی‌کند؛ در نتیجه، خلافت اسلامی به صحنه نبرد دو مدعی تبدیل شد. شدت این اختلافات، سبب شد تا امین لشکری به فرماندهی …
خلاصه:
ولایتعهدی علی بن موسی الرضا به واقعه احضار و انتصاب علی بن موسی (۱۴۸ ه.ق ، مدینه – ۲۰۳ ه.ق ، خراسان) (امام هشتم شیعیان) به ولایتعهدی مأمون گفته می‌شود که در سال ۲۰۱ ه.ق رخ داد . این رویداد که مهمترین فصل تاریخی حیات علی بن موسی الرضا است ، در پی اختلافات شدید مأمون و امین که به قتل امین منجر شد و تلاش‌های مأمون جهت اقناع عمومی ، رخ داد . این انتصاب سیاسی ، در ابتدا با مخالفت و استنکاف علی بن موسی مواجه شد . اما نهایتا با اصرارهای مأمون و اجبار و تهدید علی بن موسی ، وی در سال ۲۰۰ ه.ق به سمت مرو حرکت کرد .