. متن داده‌شده را خلاصه کن

متن: شمر بن ذی‌الجوشن ضبابی، از مردم کوفه بود. او قاتل حسین پسر علی است. وی در دوران خلافت علی بن ابی‌طالب طرفدار وی به‌شمار می‌رفت و در جنگ صفین با معاویه در سپاه علی بن ابیطالب حضور داشت و در همان جنگ (صفین) جانباز شد اما بعدا به خوارج ملحق شد. سال ۶۱ هجری قمری با حرکت حسین بن علی به‌سوی عراق، شمر اخبار این حرکت را دقیقا پیگیری می‌کرد. در تاریخ این واقعه، شمر بن ذی‌الجوشن در چند جا نقش اساسی داشت: از جمله افرادی بود که «عبیدالله بن زیاد» حاکم کوفه، او را برای پراکنده کردن مردم کوفه از اطراف مسلم بن عقیل، یار حسین بن علی، به دارالاماره فرستاد. زمانی که عمر بن سعد، فرمانده لشکر کوفه در نامه‌ای برای حاکم کوفه نوشت که حسین بن علی حاضر شده که یا برگردد یا با او بیعت کنند «عبیدالله حاکم کوفه» نظر داد که باید پذیرفت ولی وقتی شمر از این نامه مطلع شد، او را منع کرد و گفت که اگر حسین بن علی خود را تسلیم نکند و برود، بعدا قدرتمند می‌شود. پس بهتر است نگذارید برود. عبیدالله هم‌نظر شمر را قبول کرد او را فرمانده سپاه با ۴۰۰۰ جنگجو کرد و همراه با نامه‌ای به طرف عمربن سعد فرمانده کوفه در کربلا فرستاد، تا از حسین بخواهد که یا تسلیم شود یا به جنگ تن در دهد و به دنبال این نامه، گفت ای عمر سعد، اگر اینکار را انجام نمی‌دهی از لشکر ما کناره بگیر و لشکر را به شمربن ذی‌الجوشن واگذار. در روز عاشورا او فرمانده پیاده‌های لشکر کوفه بود. در میان مورخین اتفاق نظر است که کسی که به فرمان عمر بن سعد، سرهای کشته‌های سپاه حسین را نزد «ابن زیاد» برد، او بود و از طرف ابن زیاد هم، سرهای کشته‌ها را مجددا به همراه چند نفر دیگر، نزد یزید حاکم وقت شام برد. زمانی که مختار ثقفی در سال ۶۶ هجری برای خونخواهی حسین بن علی قیام کرد، شمر از کوفه فرار کرد. یکی از غلامان مختار، به دنبال او رفت ولی شمر، غلام را کشت و بعد به قریه دیگری فرار کرد و از آنجا هم باز به قریه «کلتانیه» تا اینکه سپاهیان مختار در آن جا، او را محاصره کردند. یاران شمر همگی پا به فرار گذاشتند. خود او هم فرصت نکرد تا لباس رزم بپوشد، پارچه‌ای به خود پیچید و با نیزه در مقابل سپاه مختار ایستاد تا اینکه از پای درآمد. در روایت دیگری؛ سردار ایرانی سپاه مختار به نام کیسان (ابوعمره)، شمر را دستگیر کرد و نزد مختار آورد. مختار ثقفی، سر او را از بدن جدا کرد و …
خلاصه:
شمر بن ذی الجوشن فرزند شرحبیل بن اعور بن عمرو فرمانده لشکر کوفیان و قاتل حسین بن علی در نبرد کربلا بود . وی سرانجام در پی خونخواهی و قیام مختار ثفقی کشته شد .