. متن داده‌شده را خلاصه کن

متن: او سرزمین‌های عرب را به دو بخش تقسیم کرده بخش مدیترانه‌ای یا رومی که سواحل فلسطین و سوریه و لبنان و مصر هستند و آن‌ها را بسیار غنی و ثروتمند توصیف می‌کند بخصوص مصر از نظر او بهترین کشور است. اما او شبه‌جزیره عربی و مردمان حجاز را بگونه‌ای دیگر توصیف می‌کند در حجاز مردم افراد بیگانه را صید می‌نامند و به شکارش می‌پردازند مگر اینکه خفیر یا نگهبانی از خود آن قوم داشته باشد فقر و قحطی و گرسنگی از مشخصات حجاز است. و بر جانب شمالی مسجد بازاری است که آن را سوق القنادیل خوانند. درهیچ بلاد (کشور) چنان بازاری نشان نمی‌دهند. و گفتند پنجاه هزار بهیمه (چارپایان) زینی (پالوندار) باشد که هر وزین کرده به کرایه دهند و بسیار خر ابلق دیدم همچو اسب بل لطیف‌تر. و اهل شهر عظیم توانگر بودند در آن وقت که آن جا بودم؛ و در سال ۴۳۹ سلطان را پسری آمد فرمود که مردم خرمی‌کنند شهر و بازار بیاراستند چنان‌که اگر وصف آن کرده شود همانا که بعض مردم آن را باور نکنند و استوار ندارند که دکان‌های بزازان وصرافان و غیرهم چنان بود که از زر و جواهر و نقد و جنس و جام‌های زربفت و قصب جایی که کسی بنشیند و همه از سلطان ایمن اند که هیچ‌کس از عوانان و غمازان نمی‌ترسید و بر سلطان اعتماد داشتند که بر کسی ظلم نکند و به مال کسی هرگز طمع نکند، و آن جا مال‌ها دیدم از آن مردم که اگر گویم یا صفت کنم مردم عجم را آن قبول نیفتد و مال ایشان را حد و حصر نتوانستم کرد و آن آسایش که آن جا دیدم هیچ جا ندیدم، و آن جا شخصی ترسا دیدم که از متمولان مصر بود چنان‌که گفتند کشتی‌ها و مال و ملک او را قیاس نتوان کرد. mini|k او در بخشی از مشاهدات خود در مورد حجاز می‌گوید می‌گوید: در آن ناحیه می‌گفتند که هیچ حاکم و سلطان نباشد و هر جا رئیسی و مهتری باشد به سر خود و مردم دزد و خونریز همه روز بایکدیگر جنگ و خصومت کنند؛ و در مقدار نیم فرسنگ زمین چهار حصار بود. آنچه بزرگ‌تر بود که ما آن جا فرود آمدیم آن را حصین بنی نسیر می‌گفتند و درخت‌های خرما بود اندک و خانه آن شخص که شتر از او گرفته بودیم در این جزع بود، پانزده روز آن جا بماندم. خفیر (نگهبان) نبود که مارا بگذراند و عرب آن موضع هر قومی را حدی / مرزی / باشد که علف‌خوار ایشان بود و کسی بیگانه در آن جا نتواند شدن که هر که را که بی خفیر بدرقه باشد و قلاوز نیز گویند. اتفاقا سرور آن اعراب که در راه ما بودند که ایشان را بنی سواد …
خلاصه:
توصیف ناصر خسرو از سرزمین عرب.ناصر خسرو بیشتر از ۵ سال از هفت سال سفر خود را در سرزمین‌های عرب گذرانده است و توصیف او از سرزمین و مردم عرب بهترین و قدیمی‌ترین توصیف جغرافیایی و گزارش خبری میدانی و مشاهداتی است . سفرنامهٔ دربردارندهٔ یادداشت‌های مشاهدات میدانی و گاه روزانهٔ سفر هفت سالهٔ او از ۴۳۷ تا ۴۴۴ ق.به ایران ، آسیای صغیر ، شامات ، عربستان و مصر است . وی همهٔ دیده‌های خود از اوضاع و احوال شهرها و دستاوردهای سفرش را جمع‌آوری و سپس در این کتاب به اختصارآورده است . سفرنامهٔ ناصرخسرو از نظر تاریخی ، جغرافیایی ، جامعه‌شناختی و زبان‌شناختی اهمیت فراوان دارد .