مقاله‌ی زیر به همراه خلاصه آن در وب‌سایت ویکیپدیا آمده است. موضوع آن را مشخص کنید

مقاله: الیزابت رونا در ۲۰ مارس ۱۸۹۰ در بوداپست، مجارستان متولد شد. پدر وی یک پزشک یهودی مرفه بود که با لوئیز ویکام و هنری-آگوست دومینیچی، بنیانگذاران رادیوتراپی کار کرد تا ترفندها را به بوداپست معرفی کند، و یکی از اولین دستگاه‌های اشعه ایکس را در آنجا نصب کرد. الیزابت می‌خواست پزشک شود، اما ساموئل (پدرش) معتقد بود پزشک شدن یک زن بسیار دشوار خواهد بود. اگرچه هنگامی‌که او در سال دوم دانشگاه خود بود، درگذشت، او در دانشکده فلسفه در دانشگاه بوداپست ثبت‌نام کرد و به تحصیل شیمی، ژئوشیمی و فیزیک پرداخت و دکترای خود را در سال ۱۹۱۲ دریافت کرد. رونا آموزش خود را بعد از دکترا در سال ۱۹۱۲ در دانشگاه‌های وابسته اوک ریج فیزیولوژی حیوانات در برلین و انجمن قیصر ویلهلم شروع کرد و با مطالعه مخمر به عنوان واکنش‌گر ناب. در سال ۱۹۱۳ او به دانشگاه کارلسروهه منتقل شد، به مدت ۸ ماه به سرپرستی کازیمیرز فاجانس، کاشف ایزوتوپکار کرد. در تابستان سال ۱۹۱۴، در کالج دانشگاهی لندن تحصیل کرد، اما در شروع جنگ جهانی اول به بوداپست بازگشت. با گرفتن مقام در انستیتوی شیمیایی بوداپست، وی یک مقاله علمی در مورد «ثابت انتشار رادون در آب». از او خواسته شد تا با همکاری با گئورگ دو هوسی، یک عنصر جدید را تأیید کند – در آن زمان uranium-y نامیده می‌شد، اکنون به عنوان ایزوتوپ‌های توریم شناخته می‌شد. گرچه دیگران نتوانستند این عنصر را تأیید کنند، رونا توانست اورانیوم را از عناصر مداخله کننده جدا کند، اثبات کرد که این یک انتشار دهنده بتا (واپاشی بتا) با نیمه عمر ۲۵ ساعت است. فرهنگستان علوم مجارستان یافته‌های خود را منتشر کرد. رونا ابتدا در این تحقیق اصطلاحات «نشان‌گذاری ایزوتوپی» و «ردیاب» را ابداع کرد و خاطرنشان کرد که سرعت انتشار به جرم نوکلیدها بستگی دارد. اگرچه در پاورقی وجود داشت، این پایه و اساس توسعه مطالعات گسترده طیف‌سنجی و آب سنگین بود که بعدا توسط دانشمندان دیگر انجام شد. علاوه بر مهارت علمی، رونا انگلیسی، فرانسوی، آلمانی و مجاری صحبت می‌کرد. هنگامی‌که هویس بوداپست را ترک کرد، در سال ۱۹۱۸ فرانتز تانگل، یک بیوشیمیست و فیزیولوژیست برجسته دانشگاه بوداپست، به رونا یک موقعیت تدریس پیشنهاد داد. او شیمی را به دانشجویان برگزیده‌ای که تانگل احساس می‌کرد دانش کافی برای تکمیل کار دروس ندارند، آموخت. اولین زنی شد که شیمی را در …
خلاصه: الیزابت رونا (به انگلیسی: elizabeth rona؛ ۲۰ مارس ۱۸۹۰ – ۲۷ ژوئیه ۱۹۸۱) یک شیمی‌دان هسته‌ای مجارستانی بود که به دلیل کار با ایزوتوپ پرتوزا شناخته‌شده بود. وی پس از تهیه یک روش پیشرفته در تهیه نمونه‌های پولونیم، به عنوان متخصص برجسته در جداسازی ایزوتوپ و آماده‌سازی پولونیم در سطح جهانی شناخته شد. بین سالهای ۱۹۱۴ و ۱۹۱۸، در طی تحصیلات پس از دکتری با گئورگ دو هوسی، او نظریه‌ای را توسعه داد که سرعت انتشار وابسته به جرم نوکلئیدها است. به عنوان تنها تعداد کمی از عناصر اتمی شناخته‌شده بودند، تأیید او از وجود «اورانیوم» (در حال حاضر شناخته‌شده به عنوان ایزوتوپ‌های توریم) سهم عمده‌ای به شیمی هسته‌ای بود. 
موضوع:
الیزابت رونا