مقاله‌ی زیر به همراه خلاصه آن در وب‌سایت ویکیپدیا آمده است. موضوع آن را مشخص کنید

مقاله: نحوه تشکیل استخوان از سلول‎های بنیادی مزانشیمی به ترتیب زیر می‎باشد: ۱) فعال شدن سلول‎های بنیادی مزانشیمی (msc) توسط فاکتور رشد تغییردهنده بتا و مهاجرت به مکان‎هایی که تجزیه‎ استخوان صورت می‎گیرد که در نهایت پیش استئوبلاست‎ها را می‎سازند. ۲) پیش استئوبلاست‎ها، جمعیت ناهمگن سلولی‎ اند فاکتور رونویسی runx ۲ را بیان کرده که این فاکتور نقش اصلی و کلیدی را در فرایند استخوان ‎سازی ایفا می‎کند. این سلول‎ها توسط آلکالین فسفاتاز و استئوکلسین، استئوبلاست‎ها را می‎سازند. ۳) استئوبلاست‎ها سلول‎های مکعبی شکل قطبی شده هستند که برای ترشح فعال ماتریکس برون‌یاخته‌ای (ecm) تخصص‌یافته ‎اند. این سلول‎ها دارای طول عمر نسبتا کوتاهی (در استخوان‎های انسان ۳ ماه تخمین زده می‎شود) هستند. ecm که از کلاژن نوع i بسیار غنی ولی هنوز معدنی نشده، به عنوان استخوان‌واره (استئوئید) شناخته می‎شود. معدنی سازی از طریق تجمع فسفات کلسیم به شکل هیدروکسی آپاتیت اتفاق می‌افتد. تشکیل ecm معدنی منجر به ماده سخت اما سبک می‎شود که استخوان را تشکیل می‎دهد. ۴) وقتی‌که ecm تشکیل شد، استئوبلاست‎ها سه سرنوشت ممکن دارند: به استئوسیت‎های تعبیه‌شده در ماتریکس معدنی‎ شده‎ استخوان تبدیل‌شده و اکثر اندامک‎های سیتوپلاسمی خود را از دست می‎دهند، در اثر خزان یاخته‌ای (آپوپتوز) می‎میرند، یا به سلول‎های پوششی استخوان تبدیل می‎شوند. استئوسیت‎ها، که فراوان‌ترین سلول‎های استخوانی هستند، ۹۰ - ۹۵ ٪ از کل سلول‎های استخوانی در یک بزرگسال را تشکیل می‎دهند. آن‎ها در طی تشکیل استخوان از استئوبلاست‎هایی که در مرحله‎ آخر تمایز هستند و توسط ماتریکس غیرمعدنی (استئوئید) احاطه‎ شدند، مشتق می‎شوند. هنگامی‌که استئوئید معدنی می‎شود، استئوسیت‎ها در آن جا به دام می‎افتند و با یکدیگر و با استئوبلاست‎ها و با سلول‎های پوششی روی سطح استخوان شبکه گسترده‎ ای ایجاد می‎کنند. برخلاف استئوبلاست‎ها، استئوسیت‎ها می‎توانند در طول زندگی یک فرد زنده بمانند. این سلول‎ها دارای یک جسم سلولی کوچک و تعداد زیادی دنباله‎های سیتوپلاسمی بلند دندریتیک مانند هستند که کانال در داخل استخوان را تشکیل می‎دهند و نقش مهمی در تنظیم تمایز و عملکرد استئوبلاست و استئوکلاست دارند. بررسی بیان ژن‎هایrunt-related transcription factor ۲ (runx ۲)، alkaline phosphatase (alp) و osteopontin (opn) می‎تواند جهت …
خلاصه: بازسازی استخوان یک فرایند مادام‌العمر است که در آن بافت استخوان بالغ تخریب‌شده (فرایندی به نام استخوان) و بافت استخوانی جدید تشکیل می‌شود (فرایندی به نام تشکیل استخوان جدید). این فرایند تغییر شکل یا بهبود استخوان در پی صدماتی مانند شکستگی استخوان یا آسیب‌های جزئی که در طی فعالیت طبیعی روزمره رخ می‌دهد را نیز کنترل می‌کنند. در انسان، کل اسکلت بدن تقریبا هر ۱۰ سال یک‌بار توسط دو فرایند تجزیه استخوان و تشکیل استخوان بازسازی می‎شود. تجزیه‎ استخوان، که در آن استخوان پیر و آسیب‌دیده توسط استئوکلاستها حذف می‎شود، حدود ۴ - ۶ هفته طول ‎می‎کشد که روند نسبتا سریعی است. 
موضوع:
بازسازي استخوان