. متن داده‌شده را خلاصه کن

متن: این کتاب از ۲۶ باب (فصل) تشکیل شده‌است. به گفته ماکیاولی شهریاری‌ها بر دو گونه‌اند: جمهوری پادشاهی پادشاهی‌ها خود به دو گونه تقسیم می‌شوند: موروثی نوبنیاد پادشاهی‌های نوبنیاد را می‌توان به دو دسته تقسیم کرد: # یکسره نوبنیاد مانند حکومت فرانچسکو در میلان یا پیوند دار با قلمرو موروثی پادشاه یعنی بعدها پادشاه از زادگاهش به عنوان یک مرکز برای رسیدن به حکومت استفاده می‌کند. مانند حکومت ناپل و اسپانیا. حکومت پادشاهی نوبنیاد هم از سه‌راه اصلی به دست می‌آید: به تیغ خود شهریار به تیغ دیگران با کاردانی و اقبال. به نوشته ماکیاولی در یک پادشاهی موروثی، که مردمش به پادشاهی یک دودمان خو گرفته‌اند، پاسداری از حکومت به خاطر حل مشکلات با عقل و همچنین وجود سنت‌ها آسان‌تر است تا پاسداری از حکومت در یک پادشاهی نوبنیاد. واگر این پادشاهی موروثی به وسیله زور کنار زده شود، هروقت که آن دچار زوال شود این پادشاهی می‌تواند باز روی کار بیاید. گاه مردمان یک کشور به امید زندگی بهتر و به یاری شهریار کشوری دیگر فرمانروای خود را سرنگون می‌کنند. اما بعد درمی‌یابند که اشتباه کرده‌اند و روزگارشان بدتر از پیش شده، چراکه شهریار جدید باید بر مردمانی که وی را به شهریاری برگزیده‌اند تسلط یابد. ماکیاولی در این فصل به شهریاری که این سرزمین‌ها را تصاحب کرده اندرز می‌دهد که چه کند تا کنترل سرزمین تازه پیوند داده‌شده از دستش خارج نشود: نزدیکی فرهنگی قطع دست خاندانی که برایشان فرمانروایی داشته‌است. دست نزدن به قوانین و مالیات‌ها در صورت درستی و متناسب بودن برپا کردن یکی دو کوچ‌نشین در مناطق مشترک یا جدید اقامت و منزل گزینی پادشاه درآنجا مانند عملی که پادشاه ترک در آن زمان انجام داد اینکه شهریار باید خود را رهبر و پشتیبان دولت‌های کوچکتر همسایه نشان دهد به دست آوردن نظر قدرت‌های کوچک‌تر ماکیاولی درین فصل مصادیق روش‌هایی که در فصل قبل ذکر کرده بود را بیان می‌کند. به گفته ماکیاولی، شیوه‌های حکومت بر شهرهایی که پیش از تصرف با قانون خود می‌زیسته‌اند بر سه گونه است: ویران کردنشان، مانند آنچه رومیان با کارتاژ و نومانسیا کرد. انتقال پایتخت به آن شهر و زیستن پادشاه درآن آزاد گذاشتن‌شان برای زیستن با قوانین خودشان و گرفتن خراج از آنها، مانند آنچه اسپارتی‌ها با آتن و تبای انجام دادند و آن‌ها را از دست دادند به گفته ماکیاولی برای نگاهداشت …
خلاصه:
شهریار (به ایتالیایی : il principe) نام کتاب مشهور نیکولو ماکیاولی ، اندیشمند ایتالیایی است که متن اصلی ماکیاولیسم به‌شمار می‌رود . شهریار در سال ۱۵۱۳ میلادی به رشته تحریر درآمد ولی تا سال ۱۵۳۲ به چاپ نرسید . ماکیاولی « شهریار » را پس از نوشتن به لورنزوی مدیچی ، دوک اوربینو (نوهٔ ابوالمعالی لورنزوی مدیچی) پیشکش کرد به امید این‌که شغلی به دست آورد .