برداشت کلی شما از مقاله‌ی داده‌شده چیست؟

مقاله: ونرا ۱ با وزن ۶۴۳ ٫ ۵ کیلوگرم (۱ ٬ ۴۱۹ پوند) کاوشگری متشکل از یک بدنه استوانه‌ای با قطر ۱ ٫ ۰۵ متر (۳ فوت ۵ اینچ) است که بالای آن گنبدی است و ارتفاع آن در مجموع ۲ ٫ ۰۳۵ متر (۶ فوت ۸ ٫ ۱ اینچ) است این کاوشگر تا ۱ ٫ ۲ اتمسفر استاندارد (۱۲۰ کیلوپاسکال) با نیتروژن خشک تحت فشار قرار گرفت، دارای فن‌های داخلی برای توزیع یکنواخت گرما است. دو صفحه خورشیدی که از سیلندر امتداد می‌یابند، یک باتری نقره‌ای را شارژ می‌کنند. یک آنتن مشبک سه متری پارابولیک برای ارسال اطلاعات از زهره به زمین با فرکانس ۹۲۲ ٫ ۸ مگاهرتز طراحی شده‌است از آنتن ۲ ٫ ۴ متری برای انتقال سیگنال‌های موج کوتاه در فاز نزدیک به مأموریت استفاده شد. آنتن‌های چهار ضلعی نیمه‌کاره نصب‌شده بر روی پنل‌های خورشیدی، تله متری تماس تلفنی روزانه با زمین را در طول مأموریت، بر روی یک باند رادیویی درسی متری به‌صورت دایره‌ای قطبی قرار داد. این کاوشگر به ابزارهای علمی از جمله مغناطیس سنج دروازه‌ای مجهز شد متصل به رونق آنتن، دو تله یونی برای اندازه‌گیری باد خورشیدی، ردیاب اسمانی خیلی ریز حسگرها و شمارنده گایگر لوله‌های سدیم سوسوزن برای اندازه‌گیری اشعه کیهانی؛ که به یک صفحه خورشیدی متصل شده‌است، دمای پوشش‌های آزمایشگاهی را اندازه‌گیری می‌کند. رادیومترهای مادون‌قرمز و / یا ماوراء بنفش ممکن است گنجانده‌شده باشد. گنبد شامل یک موتور kdu- ۴۱۴ بود که برای اصلاح دوره میانه استفاده می‌شد. کنترل دما توسط کرکره‌های حرارتی موتوری به دست می‌آمد. در بیشتر پرواز خود، ونرا ۱ با چرخش تثبیت شد. این نخستین فضاپیمایی بود که برای انجام اصلاحات میان‌دوره‌ای، با وارد کردن حالت تثبیت ۳ محور، تثبیت در خورشید و ستاره سهیل طراحی شده‌است. در صورت رسیدن به زهره، می‌توانست حالت دیگری از تثبیت ۳ محوره، روی خورشید و زمین را تثبیت کند، و برای اولین بار از آنتن پارابولیک برای انتقال اطلاعات استفاده کند. ونرا ۱ دومین تلاش برای پرتاب کاوشگر به زهره در فوریه ۱۹۶۱ بود، بلافاصله پس از پرتاب کاوشگر خواهر خود ونرا ۱ وی‌آ شماره ۱ (venera ۱ va no.۱) پرتاب شد، که نتوانست مدار زمین را ترک کند. کارشناسان اتحاد جماهیر شوروی ونرا ۱ را با استفاده از موشک حامل مولنیا از پایگاه فضایی بایکونور پرتاب کردند. این پرتاب در ساعت ۰۰:۳۴:۳۶ به وقت گرینویچ در ۱۲ فوریه ۱۹۶۱ صورت گرفت. این فضاپیما به همراه مرحله فوقانی …
برداشت:
ونرا ۱ (روسی : венера-۱‎ به معنای ونوس ۱) ، که در غرب با نام اسپوتینک ۸ نیز شناخته می‌شود اولین فضاپیمایی بود که به سمت زهره پرواز کرد ، این پروژه به عنوان بخشی از برنامه ونرا اتحاد جماهیر شوروی.محسوب می‌شود در فوریه ۱۹۶۱ به سمت زهره پرتاب شد که در ۱۹ مه همان سال پرواز کرد . با این حال ، تماس رادیویی با کاوشگر قبل از پرواز قطع شد ، و در نتیجه آن هیچ داده‌ای برنگشت .