این مطلب در وبسایت ویکیپدیا قرار داده‌شده. شما به عنوان یک ناشر، کدام‌یک از متن‌های زیر را به عنوان خلاصه انتخاب می‌کنید؟

مقاله: فرزندان عبدالله بن عباس در طول مرحله دعوت عباسی به گسترش و تعمیم آرمان مبارزه ضداموی برای گزینش یک رهبر هاشمی با شعار «الرضا من آل محمد»، بدون مشخص کردن شخص یا شاخه نامزد خلافت — چه عباسی و چه علوی — اقدام کردند. نام جنبش «هاشمیه» با ارجاع به خاندان گسترده‌تر بنی‌هاشم سبب شد عباسیان بتوانند در منزلت با اهل‌بیت شراکت جویند. سپس، با گسترش جنبش سیاه‌جامگان اقدام به قیام علیه سلسله امویان کردند و در سال ۱۳۲ ه. ق / ۷۵۰ م خلافت عباسیان را مستقر نمودند. خلیفه دوم عباسی، ابوجعفر منصور (حک.۱۳۶ – ۱۵۸ ه. ق / ۷۵۴ – ۷۷۵ م) بلافاصله پس از رسیدن به قدرت، برای باقی ماندن خلافت در خط خانواده‌اش، طیف وسیعی از رقبا و مخالفان را به اطاعت از خود وادار و یا حذف کرد. بااین‌حال، اعتبار خلافت وی توسط شاخه علوی خاندان بنی‌هاشم — به‌عنوان قانونی‌ترین وارثان خلافت که نزدیک‌ترین پیوند خویشاوندی با پیامبر را داشتند — مورد چالش قرار گرفت. منصور پس از تحکیم رهبری سیاسی‌اش، زمینه‌سازی پایه‌های دولت جدید عباسی را آغاز کرد. وی ادعاهای اعتقادی تازه‌ای در مورد جایگاه خلفای عباسی به‌عنوان امامان و نمایندگان حکومت الهی ارائه کرد. خلفای عباسی به‌عنوان اعضای مقدس خانواده پیامبر، به‌عنوان حافظ ایمان اسلامی و به‌عنوان تنها حاکمانی که تداوم‌بخش آرمان سلطنتی ایرانی بودند، حکمرانی می‌کردند. در زمان خلافت هارون‌الرشید (حک.۱۷۰ – ۱۹۳ ه. ق / ۷۸۶ – ۸۰۹ م)، این حکومت به اوج قدرت خود رسید و توانست تا جلوه سلطنت عباسی را تثبیت کند. در این دوران، مخالفان حکومت را به‌سختی سرکوب می‌کردند. نمونه این سرکوب‌ها، سخت‌گیری بر علویان بود. همین امر سبب شد تا هارون، موسی کاظم را — که به‌عنوان پیشوای علویان شناخته می‌شد — به زندانی در بغداد منتقل و سرانجام مسموم کند و به‌قتل برساند. هارون که با چالش جانشینی مواجه بود، امین را به‌عنوان جانشین اصلی خود تعیین و مأمون را نیز به‌عنوان جانشین امین منصوب کرد و سرزمین‌های خلافت عباسی را میان‌شان تقسیم نمود. بنابراین، امین به‌عنوان خلیفه در بغداد مستقر شد و فقط در استان‌های غربی حکومت می‌کرد، درحالی‌که مأمون حاکم خودمختار ولایات شرقی بود. پس از مرگ هارون در توس، امین در بغداد و مأمون در مرو حکومت خود را آغاز کردند. پس از مدتی، رقابت میان دو برابر تبدیل به جنگ داخلی گردید و هر یک مدعی خلافت کل …

متن اول: علی بن موسی‌الرضا (به عربی: علی بن موسی‌الرضا؛ زاده ۱۱ ذی‌قعده ۱۴۸ هجری قمری / ۲۹ دسامبر ۷۶۵ میلادی – درگذشته آخر صفر ۲۰۳ هجری قمری / ۵ سپتامبر ۸۱۸ میلادی)، فرزند موسی بن جعفر و نجمه خاتون و از نسل محمد، پیامبر اسلام، است. او امام هشتم شیعیان دوازده‌امامی بعد از پدرش موسی کاظم و پیش از پسرش محمد تقی است. هرچند منابع در علت و چگونگی ملقب شدن وی به عنوان رضا دچار اختلاف هستند، اما همگی بر شهره بودن او به این لقب، اتفاق دارند. دوران امامت وی با سه خلیفه عباسی شامل هارون‌الرشید، امین و مأمون مقارن بود. 
متن دوم: علی پسر موسی
جواب:
متن اول