این مطلب در وبسایت ویکیپدیا قرار داده‌شده. شما به عنوان یک ناشر، کدام‌یک از متن‌های زیر را به عنوان خلاصه انتخاب می‌کنید؟

مقاله: حقوق بشر در ارمنستان بهتر از بیشتر جمهوری‌های سابق اتحاد جماهیر شوروی (کشورهای پساشوروی) است و به سمت استاندارد قابل‌قبول مخصوصا در زمینه اقتصاد نزدیک می‌شود. مجله اقتصاددانان در سال ۲۰۰۷ ارمنستان را یک رژیم دوگانه اعلام کرد. بر طبق این گزارش ارمنستان در ردیفهای آخر (سوم از پائین) از فهرست کشورهای دموکراتیک قرار دارد. به‌طور کلی خانه آزادی این کشور را بعنوان نسبتا آزاد شناخته‌است، و در ردیف ۴۶ قرار گرفته‌است، که دو رقم پایین‌تر از بنگلادش و یک رقم بالای هندوراس می‌باشد. طبق گزارش سال ۲۰۰۹ وزارت امور خارجه ایالات‌متحده فساد سیاسی یک معضل در ارمنستان است. از زمان استعفای لوون تر-پتروسیان از ریاست جمهوری، آزادی‌های سیاسی در این کشور بهتر شده‌است. مدیریت‌تر پتروسیان به نهاد ریاست جمهوری قدرت بیشتری نسبت به پارلمان می‌داد. او ۹ حزب را هم ممنوع اعلام کرد (از جمله فدراسیون انقلابی ارمنی). شیوه نیمه استبدادی حکومت او مخصوصا در حل تدریجی درگیری ناگورنو قره‌باغ منجر به استعفای او و روی کار آمدن روبرت کوچاریان گردید. گزارش‌های بدرفتاری خانگی موجب مخالفت‌هایی از جانب پلیس، دادگاه‌ها و جامعه شده‌است. اکثرا دیده‌شده که فاش کردن بدرفتاری خانوادگی یک مقوله حرام و تابو است. کلیسای حواری ارمنی دین اصلی ارمنستان است و از حقوق بیشتری نسبت به دیگر ادیان رسمی برخوردار است. مذاهب اقلیت دیگر عبارتند از: کلیسای ارتدکس روسی، مسیحیان سریانی، کلیسای ارتدکس یونان، یهودیان، مسلمانان، یزیدی‌ها، و شاهدان یهوه. اقلیتهای یزیدیان و شاهدان یهوه بیش از دیگر اقلیتها تحت فشار هستند. بر اساس آمار سال ۲۰۰۱ در ارمنستان ۴۰۰۰۰ اقلیت یزیدی وجود داشت. از برخوردهای پلیس و دستگیریهای خودسرانه گزارش‌هایی وجود دارد. گزارش‌هایی از ضرب، شتم و شکنجه بازداشت شدگان قبل از محاکمه، جهت گرفتن اقرار یا اطلاعات وجود دارد. تظاهر کنندگان علیه دولت با جبر پراکنده می‌شوند، و رهبران آنها بازداشت می‌گردند.

متن اول: حقوق بشر در ارمنستان
متن دوم: حقوق بشر در ارمنستان (انگلیسی: human rights in armenia‎) وضعیت حقوق بشر را در این کشور را توضیح می‌دهد.
جواب:
متن دوم