این مطلب در وبسایت ویکیپدیا قرار داده‌شده. شما به عنوان یک ناشر، کدام‌یک از متن‌های زیر را به عنوان خلاصه انتخاب می‌کنید؟

مقاله: در این مثال، لوگوی wikipedia به دو تصویر تقسیم می‌شود. هر پیکسل سفید در تصویر اصلی به دو بلاک یکسان تشکیل‌شده از پیکسل‌های سیاه و سفید، تقسیم می‌شود؛ زمانی که این دو بلاک روی‌هم قرار بگیرند، نتیجه بلاکی با رنگ خاکستری خواهد بود (نیمه سفید و نیمه مشکی). هر پیکسل مشکی در تصویر اصلی، به دو بلاک متمم تقسیم می‌شود و زمانی که این بلاک‌ها روی‌هم قرار بگیرند، نتیجه بلاک مشکی خواهد بود. اگر هر پیکسل در تصویر اصلی، به صورت تصادفی به دو اشتراک (بر اساس قانون فوق) تقسیم شود؛ اشتراک‌های رمز برای بازیابی تصویر اصلی بهم وابسته می‌باشند، در حالی که با تمرکز روی هر کدام از اشتراک‌های رمز به تنهایی، تنها توزیعی از پیکسل‌های سیاه و سفید مشاهده می‌شود. یکی از اشتراک‌ها را در نظر بگیرید، در این صورت اشتراک دوم به عنوان کلید برای رمزگشایی تصویر اصلی معرفی می‌شود. به هرحال تک اشتراک، هیچ اطلاعاتی در مورد تصویر اصلی ارائه نخواهد کرد. به اشتراک گذاشتن رمز بین n مخاطب به صورتی که حداقل ۲ نفر از آن‌ها برای رمزگشایی تصویر اصلی، باید حضور داشته باشند؛ یکی از روش‌های رمزنگاری naor و shamir بود که در سال ۱۹۹۴ ارائه شد. در این روش تصویر اصلی به n اشتراک چاپ‌شده روی صفحات شفاف تسهیم می‌شود. هر کدام از اشتراک‌ها به صورت تصادفی ایجاد می‌شوند و هیچ‌گونه اطلاعاتی در مورد تصویر اصلی ارائه نمی‌کنند ولی اگر ۲ اشتراک از رمزهای تولید شده روی‌هم قرار بگیرند، تصویر رمز شده توسط سیستم بینایی انسان قابل رویت خواهد بود. هر پیکسل در تصویر اصلی به چندین زیر پیکسل در اشتراک‌های رمز که از ماتریس‌ها برای کدینگ رنگ‌ها بهره می‌برند؛ تقسیم می‌شود. در مدل (۲ و n) برای رمزکردن پیکسل‌های سفید از ماتریس زیر استفاده می‌شود (تمام جایگشت‌های ماتریس) {all permutations of the columns of}: و برای پیکسل‌های سیاه از ماتریس زیر استفاده می‌شود (تمام جایگشت‌های ماتریس) {all permutations of the columns of}: برای نمونه در مدل اشتراکی (۲، ۲) (تصویر اصلی به دو اشتراک تقسیم می‌شود و هر دو اشتراک لازم است تا تصویر اصلی بازیابی شود). در این مدل از ماتریس‌های متمم برای رمز کردن پیکسل‌های سیاه و از ماتریس‌های همانی برای پیکسل‌های سفید استفاده می‌شود. به این صورت، موقعی که اشتراک‌های رمز روی‌هم قرار می‌گیرند؛ پیکسل‌های سیاه تصویر اصلی، به صورت کاملا …

متن اول: رمزنگاری بصری (به انگلیسی: visual cryptography) یکی از تکنیک‌های رمزنگاری است که توسط آن، سندهای چاپی (سندهایی که با چشم فیزیکی انسان قابل رویت هستند) بصورتی رمز شوند که برای رمزگشایی احتیاجی به سیستم کامپیوتری نباشد. یکی از بهترین روش‌هایی که در این زمینه ارائه شده‌است متعلق به مونی نائور و آدی شامیر می‌باشد که در سال ۱۹۹۴ و با دیدگاه رمزنگاری صفحات اشتراک رمز، گسترش داده شد. در روش آن‌ها، یک تصویر به n سهم شکسته می‌شود و تنها در شرایطی تصویر اصلی قابل بازیابی است که تمام اشتراک‌های رمز وجود داشته باشد و حتی با در اختیار داشتن n- ۱ اشتراک از صفحات رمز، هیچگونه اطلاعاتی از تصویر اصلی نمایش نخواهد داد. 
متن دوم: رمزنگاری بصری
جواب:
متن اول