. متن داده‌شده را خلاصه کن

متن: خویشاوندی نسبی عبارت است از خویشاوندی که از تولد یکی از دیگری حاصل شود یا دو نفر که از یک منشا به وجود آمده باشند. ازدواج مرد با این افراد حرام است: مادر، مادربزرگ مادری و پدری، به بالا دختر، نوه‌های دختری و پسری به پایین خواهر دختر برادر و خواهر، و نوادگان آن‌ها عمه و خاله، و عمه‌ها و خاله‌های پدر و مادر، و عمه و خاله اجداد ازدواج زن با این افراد حرام است: پدر، پدربزرگ پدری و مادری، به بالا پسر، نوه، نتیجه، نبیره، … برادر پسر خواهر و پسر برادر، و فرزندان و نوادگان آن‌ها عمو و دایی، و عموها و دایی‌های پدر و مادر، و عموها و دایی‌های اجداد خویشاوندی، ممکن است ناشی از ازدواج باشد. این خویشاوندی را سببی می‌گویند. ازدواج مرد با این افراد حرام است: مادر و مادربزرگ‌های زن به بالا دختر زن (نادختری) و نوه‌های او تا آخر (اگر مرد با زنی ازدواج کند که از شوهر سابق خود دختر دارد، با صرف عقد کردن، این دختر بر شوهر دوم محرم نمی‌شود، بلکه محرمیت بین این دختر و شوهر دوم مادرش، بعد از وقوع نزدیکی بین آن زن و شوهر حاصل می‌شود.) زن پدر (نامادری) زن پسر (عروس) نواده‌های پسری زن تا آخر ازدواج زن با این افراد حرام است: پدر و پدر بزرگ‌های شوهر به بالا پسرشوهر (ناپسری) و نوه‌های او تا آخر شوهر مادر (ناپدری) نواده‌های دختری شوهر تا آخر رضاع به معنی شیر خوردن است، طبق شرایطی که در شریعت اسلامی مشخص شده‌است. خویشاوندی رضاعی یعنی خویشاوندی که بین طفل شیر خوار و زنی که او را شیر داده است و بین هر یک از آن‌ها با خویشان دیگر پیدا می‌شود. محارم در خویشاوندی رضاعی مشابه با خویشاوندی نسبی است. مثلا همان طور که در آنجا ازدواج با پدر، مادر، و اجداد ممنوع است و محرمیت برقرار، در قرابت رضاعی نیز چنین است. 
خلاصه:
محرم اصطلاحی در فقه اسلامی است که شامل گروهی از خویشاوندان نزدیک می‌شود که ازدواج با آن‌ها حرام است . محارم به سه گروه ؛ محارم نسبی (شامل ؛ مادر/پدر و اجداد ، فرزندان و نوادگان ، خواهر/برادر ، خواهر/برادر زادگان ، عمه/عمو/خاله/دایی) که از زمان تولد رابطه محرمیت با آن‌ها برقرار است ، محارم سببی که بر اثر ازدواج ایجاد می‌شوند (شامل ؛ مادر/پدر همسر ، فرزند/نوه همسر ، همسر فرزند ، همسر پدر/مادر) و محارم رضاعی (که مشابه محارم نسبی است) تقسیم می‌شوند .