برداشت کلی شما از مقاله‌ی داده‌شده چیست؟

مقاله: واژه رنسانس والا نخستین بار توسط یاکوب بورکهارت با واژه آلمانی hochrenaissance در ۱۸۵۵ مورد کاربرد قرار گرفت و سرچشمه (ریشه) این واژه در «high style» یا سبک والای نقاشی و پیکرتراشی پیرامون آغاز سده ۱۶ ام است که توسط یوهان یواخیم وینکلمان در ۱۷۶۴ به کار رفت. با بسط معیارها و اصول کلی فرهنگ رنسانس، هنرهای دیداری رنسانس والا چنین شناسه‌هایی به خود گرفتند: تأکیدی نو بر سنت‌های کلاسیک، گسترش پشتیبانی [از هنر]، و تحلیل رفتن تدریجی فرم‌های شکلی در سبکی که بعدها تکلف گرایی نامیده شد. الکساندر رونخ در کتاب هنر رنسانس والا و تکلف گرایی در رم و ایتالیای مرکزی∗ چاپ ۲۰۰۷ ادعا نموده که رنسانس والا در ۱۴۹۰ آغازیده‌است؛ در حالی که مریلین اشتوکستات در تاریخ هنر چاپ ۲۰۰۸ آغاز آن را در دهه ۱۴۹۰ می‌داند. فردریک هارت می‌گوید که نگاره (نقاشی) شام آخر داوینچی که در ۱۴۹۵ آغاز و در ۱۴۹۸ به پایان رسید گسستی از رنسانس اولیه بود وجهانی [نو] آفرید که در آن میکل‌آنژ و رافائل به کار پرداختند؛ از سویی، کریستوف لوئیتپلد فرامل در مقاله‌اش به سال ۲۰۱۲ با نام برامانته و ریشه‌های رنسانس والا بیان می‌دارد که شام آخر نخستین فراورده (اثر) هنری رنسانس والاست اما می‌افزاید که دوره اوج رنسانس والا عملا از ۱۵۰۵ تا ۱۵۱۳ بود. دیوید پریپر در تاریخ مفصل هنر چاپ ۱۹۹۱ می‌گوید که [نگارۀ] شام آخر [اثری] بود که [آغاز] رنسانس والا را اعلام داشت و از تأثیر گذارترین نگاره‌های رنسانس والاست؛ اما در عوض بیان می‌دارد که رنسانس والا تنها پس از ۱۵۰۰ آغاز شد. بورکهارت گفته که رنسانس والا در پایان سده ۱۵ ام آغازید در حالی که فرانتس کوگلا کسی که نخستین متن زمینه‌یابی مدرن به نام کتابچه تاریخ هنر چاپ ۱۸۴۱ را نگاشت و نیز هیو اونور (hugh honour) و جان فلمینگ در هنرهای دیداری: یک تاریخ چاپ ۲۰۰۹ همگی اظهار می‌دارند که رنسانس والا در بدو سده ۱۶ ام آغاز گردید. در کنار شام آخر داوینچی، از دیگر فراورده‌های هنری متعلق به دوره زمانی ۱۵۰۰ ۱۴۹۵ می‌توان به پیه تا ساخته میکل‌آنژ اشاره نمود که در کلیسای سن پیترو در واتیکان جای دارد و در ۹۹ ۱۴۹۸ ساخته شد. مانفرد وندرام بر خلاف بیشتر تاریخ نگاران هنری، در اثر خود با نام شاهکارهای هنر غربی چاپ ۲۰۰۷ عملا بیان می‌دارد که این نگاره داوینچی به نام نیایش مغان در سال ۱۴۸۱ بود که خبر از طلوع رنسانس والا داد …
برداشت:
رنسانس والا یا رنسانس متعالی (انگلیسی : high renaissance‎) در تاریخ هنر ، زمانه‌ای کوتاه از استثنایی‌ترین دوران آثار هنری در ایالات ایتالیا به ویژه رم ، (پایتخت ایالات پاپی) و فلورانس در طول رنسانس ایتالیا بود . بسیاری از تاریخ نگاران هنری گمان می‌برند که رنسانس والا در حوالی ۱۴۹۵ یا ۱۵۰۰ آغازید و در ۱۵۲۰ با مرگ رافائل به پایان خود رسید ، هر چند برخی می‌گویند در ۱۵۲۵ یا ۱۵۲۷ با حادثهٔ غارت رم∗ توسط ارتش کارل پنجم امپراتور رم مقدس یا در ۱۵۳۰ به پایان رسید . از شناخته شده‌ترین صاحب نظران نگار‌گری (نقاشی) ، پیکرتراشی و معماری رنسانس والا می‌توان داوینچی ، میکل‌آنژ (آنجلو) ، رافائل و برامانته را نام برد .