این مطلب در وبسایت ویکیپدیا قرار داده‌شده. شما به عنوان یک ناشر، کدام‌یک از متن‌های زیر را به عنوان خلاصه انتخاب می‌کنید؟

مقاله: در طول سال ۱۹۶۵، کمیته مرکزی، با ناامیدی از سابقه ضعیف دفتر طراحی okb- ۱ سرگئی کورولف، مجددا برنامه کاوشگر سیاره‌ای را به دفتر لاوچکین واگذار کرد. در طول بیش از دوازده سال از سال ۱۹۵۸، لونا ۲ و لونا ۳ تنها کاوشگرهایی بودند که تمام اهداف مأموریت خود را انجام دادند. در این میان، ایالات‌متحده با کاوشگر مارینر ۲ زهره و کاوشگر مارینر ۴ مریخ موفق شده بود، همچنین کاوشگر رنجر ۶ پس از یک‌رشته طولانی خرابی، با موفقیت توانست روی ماه (با یک سیستم تلویزیون شکست‌خورده) بنشیند، و رنجر ۷ با موفقیت اقدام به ارسال یک سری تصاویر از ماه در تلویزیون نموده بود. دفتر لاوچکین یک برنامه آزمایش جامع از کاوشگرهای ونرا و لونا را آغاز کرد، در حالی که کروولف همیشه مخالف ایده تست‌های کوتاه بود، مگر در فضاپیمای سرنشین دار. از دیگر نقص‌های طراحی آنها، این بود که فرود آورنده‌های ونرا پس از اینکه تحت آزمایش سانتریفیوژ قرار گرفتند، نیمی از نیروهای جی را که قرار بود آنها را برطرف کنند اما شکست خوردند. مأموریت این فضاپیما فرود آمدن روی سطح زهره بود. تجهیزات این کاوشگر شامل یک سیستم ارتباطی رادیویی، ابزارهای علمی، منابع انرژی الکتریکی و مدالیون‌هایی بود که پوشنده‌های اتحاد جماهیر شوروی را تحمل می‌کردند. کاوشگر قبل از پرتاب استریل شده بود. این کاوشگر پس از ۶۰۵۰۵۰ کیلومتر مسیر اولیه زهره را گم کرد و در ۲۶ دسامبر ۱۹۶۵ مانور تصحیح دوره انجام شد که این کاوشگر را به مسیر برخورد با سیاره رساند. تماس با کاوشگر در ۱۵ فوریه ۱۹۶۶ احتمالا به دلیل گرمای بیش از حد از بین رفت. کاوشگر ورودی در اول مارس ۱۹۶۶ به زهره سقوط کرد، ونرا ۳ را به عنوان اولین کاوشگر فضایی که به سطح سیاره دیگری برخورد کرد، ثبت کرده‌اند. دیوید لورینگتون در کتاب خود در سال ۲۰۰۰ نوشت که اتحاد جماهیر شوروی سه ماه زودتر از آنچه در ابتدا گزارش‌شده بود ارتباط با فضاپیما را از دست داد و گمان کرد احتمالا این کاوشگر تأثیری در زهره نداشته‌است. سیستم برق فضاپیمای حامل از آنجایی که اولین استفاده عملی از سلولهای خورشیدی گالیم آرسنید (gaas) در فضا بود، قابل‌توجه بود. سلولهای خورشیدی gaas، ساخته‌شده توسط kvant [ru]، به دلیل عملکرد بالاتر در محیط‌های دمای بالا انتخاب شدند. دو پنل خورشیدی دو متر مربع باتری‌های قابل شارژ را شارژ می‌کردند.

متن اول: ونرا ۳ (روسی: венера- ۳ ‎ به معنای زهره ۳) یک کاوشگر فضایی برنامه ونرا بود که توسط اتحاد جماهیر شوروی برای کشف سطح زهره ساخته و راه‌اندازی شد. این کاوشگر در ساعت ۰۴:۱۹ utc روز ۱۶ نوامبر ۱۹۶۵ از بایکونور، قزاقستان، اتحاد جماهیر شوروی آغاز شد. این کاوشگر شامل یک کاوشگر ورودی، طراحی‌شده برای ورود با چتر نجات به سطح زهره، و یک فضاپیمای حامل / پرواز است که کاوشگر ورود به زهره را حمل می‌کرد و همچنین به عنوان یک رله ارتباطی برای کاوشگر ورودی استفاده می‌شد. 
متن دوم: ونرا ۳
جواب:
متن اول