برداشت کلی شما از مقاله‌ی داده‌شده چیست؟

مقاله: اولین ایستگاه پرتاب آزمایشی در محدوده sary shagan و در سواحل دریاچه بالخاش در قزاقستان ساخته شد تا برای ادامه طرح و آزمایش‌ها ثانویه امکان‌سنجی شود اولین سیستم با کد a در سال ۱۹۵۹ ساخته شد. این سیستم دارای مجموعه راداری بود به نام dunai- ۲ که دارای برد ۱۲۰۰ کیلومتر بوده و به نوعی طرح تحقیقاتی برای توسعه رادارهای برد بلند نیز محسوب می‌شد… این رادار به منظور کشف اهداف برای سامانه دفاع موشکی در نظر گرفته شد که بعدها به نمونه آزمایشی dunai- ۳ up و نمونه اصلی dunai- ۳ u تغییر پیدا کرد در هر کدام از این رادار‌ها فرستنده و گیرنده به صورت جداگانه ساخته‌شده بود و هریک در ساختمانی جداگانه قرار گرفتند (با موقعیت‌های ۴۵ ° ۵۶ ' ۴۹ ٫ ۶۷ «n ۷۳ ° ۳۷ ' ۵۱ ٫ ۷۵» e, و ۴۵ ° ۵۶ ' ۰۹ ٫ ۹۸ «n ۷۳ ° ۳۷ ' ۴۳ ٫ ۴۵» e.) در ابتدا موشک رهگیر سامانه ضد موشکی a از مدل [v- ۱۰۰۰] انتخاب شد که موشکی دو مرحله‌ای با پرتابگر ثابت که دارای سیستم هدایت دستوری بود و توسط دو رادار (rsv-pr (hen nest و (rtn (hen egg پشتیبانی می‌شد این موشک بردی در حدود ۳۰۰ کیلومتر داشت ومی توانست اهدافی تا ارتفاع ۲۵۰۰۰ متری را منهدم کند در ابتدا کلاهک شدید الانفجار برای این موشک در نظر گرفته شد که در هنگام انفجار کلاهک تبدیل به ۱۶۰۰۰ ترکش می‌شد و این برای انهدام اهداف کافی به نظر می‌رسید. اولین رهگیری موفق این سیستم در ۲۴ نوامبر سال ۱۹۶۰ انجام شد اما بدون کلاهک انفجاری و صرفا به عنوان تست هدف‌گیری و اصابت. دومین تست در ۴ مارس ۱۹۶۱ انجام شد که در آن یک موشک ss- ۴ sandal با موفقیت هدف قرار گرفت در مجموع ۱۱ آزمایش موفق صورت گرفت تا از عملکرد این سامانه اطمینان حاصل شود و همچنین اطمینان حاصل شد که ۵ انفجار اتمی در ارتفاع و در فواصل ۸۰ تا ۳۰۰ کیلومتری هیچ تأثیری بر عملکرد این سیستم ندارد. در سال ۱۹۶۰ این سامانه برای دفاع از مسکو در نظر گرفته شد که در مجموع ۳۲ موشک رهگیر در نقاط مختلف مسکو و سایت راداری dunai- ۳ u را شامل می‌شد. در طی مدت مأموریت این سامانه مشخص شد که موشک v ۱۰۰۰ برای عملیات طولانی مدت مناسب نیست و به همین منظور طراحی موشک رهگیر جدیدی در دستور کار قرار گرفت که در نتیجه موشک a- ۳۵۰ zh / sh- ۰۴ galosh به تولید رسید که ۱۶ موشک فعال با پرتابگر متحرک را شامل بود. اولین نمونه سامانه a- ۳۵ که با نام aldan شناخته شد و در ۱۹۶۷ مورد آزمایش قرار گرفت سایت آزمایش این …
برداشت:
در سال ۱۹۵۰ که تهدیدات هسته‌ای از سوی موشک بالستیک قاره پیما به وجود آمد که بخشی از برنامه سپر آهنین بودند اتحاد جماهیر شوروی برنامه فوق محرمانه‌ای را به منظور مقابل با آن آغاز کرد این برنامه در حقیقت اولین سیستم مؤثر ضد موشک‌های بالستیک را به وجود آورد . این پروژه فکر جدیدی نبود چرا که از سال ۱۹۴۶ ایالات متحده آمریکا به دنبال ساخت سیستمی بود تا بتواند با آن با موشک‌های کوتاه برد مانند v-۲ المان را منهدم کند اما به نتیجه‌ای نرسید .