برداشت کلی شما از مقاله‌ی داده‌شده چیست؟

مقاله: اسناد ساخت‌یافته معمولا روی برچسب گذاری اشیاء برحسب «اهداف پردازشی» مختلف و نه صرفا قالب‌بندی آنها، تمرکز می‌کند. برای مثال برچسب‌گذاری صریح «عنوان فصل» یا «تاکید شده» برای سیستم‌هایی که کاربران را نمی‌شناسند (در قبال آنکه فقط «ایتالیک» یا «بولد بی نازنین» را کد بندی کنند) مفید‌تر است. به صورت مشابه، نشانه‌گذاری معنادار برای خیلی از مولفه‌ها در یک «صفحه اطلاعات فنی»، امکان تجمیع بهتر با پایگاه‌های داده، سیستم‌های جستجو، کاتالوگ‌های برخط، و غیره را می‌دهد. اسناد ساخت‌یافته معمولا از ساختار‌های سلسله مراتبی پشتیبانی می‌کنند، مثلا «از لیست‌ها و نه فقط عناصر لیست»، یا «بخش‌ها و نه فقط سر بخش‌ها»، و غیره. و این موضوع در تضاد مشخص با سیستم‌های «مبتنی بر قالب‌بندی» است. سیستم‌های انتهایی می‌توانند از چندین مجموعه مولفه‌ی مستقل و / یا متداخل پشتیبانی کنند. «سیستم‌های ساخت‌یافته» معمولا اجازه‌ی ایجاد قواعد صریح، که «انواع مولف» و «روش ترکیب» مولفه‌ها را تعریف می‌کنند، را می‌دهند. این مجموعه قواعد، «طرح‌واره» (به انگلیسی: schema) نام دارد که در قیاس با «طرح‌واره پایگاه داده» می‌باشد. چندین زبان قراردادی برای تعیین آنها وجود دارد، مثل xsd، relax ng و schematron. یک سند ساخت‌یافته که از قواعد طرح‌واره پیروی می‌کند، معمولا «صحیح بر اساس آن طرح‌واره» نامیده می‌شود. بعضی از سیستم‌ها از اسنادی با «اجزای نوع اختیاری» یا «ترکیب اختیاری» پشتیبانی می‌کنند، اما هنوز در آن قواعد نحوی برای تشخیص آن اجزا باید استفاده شود. html: یک نمایش بسیار متداول برای اسناد ساخت‌یافته html است، که این طرح‌واره توسط w ۳ c تعریف و توصیف‌شده است. با این حال، html علاوه بر تگ‌هایی برای مولفه‌های مبتنی بر معنی، مثل «پاراگراف»، «عنوان»، و «کد»، دارای تگ‌های مبتنی بر قالب مثل «ایتالیک»، «بولد» نیز هست. در عمل html معمولا به صورت یک‌زبان قالب‌بندی استفاده می‌شود، و گاهی اوقات، از آن به صورت یک سیستم سند ساخت‌یافته استفاده می‌شود. خیلی از دامنه‌ها از اسناد ساخت‎یافته و از طریق طرح‌واره‌های مبتنی بر دامنه که به صورت مشارکتی ساخته‌اند، استفاده می‌کنند، مثل: jats برای انتشار مجله tei برای اسناد ادبی ubl و edi برای تبادل تجاری xtce برای اندازه‌گیری از راه دور سفینه فضایی rest برای …
برداشت:
یک سند ساخت‌یافته (به انگلیسی : structured document) یک سند الکترونیکی است که در آن « نشانه‌گذاری » هایی که برای تشخیص بخشی از سند و یا قسمت کلی از سند به کار رفته‌اند ، « معنا » ی متفاوت را مشخص می‌کنند ، نه آنکه صرفا قالب‌بندی را تعیین کنند . برای مثال یک سند ساخت‌یافته می‌تواند یک قسمت خاص سند را به صورت « عنوان فصل » (یا « نمونه کد » یا « شعر رباعی ») شناسایی کند ، نه آنکه قالب آن متن را « b nazanin bold » یا « ۲۴ timesnewroman » بداند . این بخش‌ها به صورت کلی ، معمولا « مولفه » ها یا « عناصر » یک سند نام دارند .