. متن داده‌شده را خلاصه کن

متن: کیورگی: مبارزه، پومسه یا فرم: حرکات نمایشی، هانمادانگ: حرکات رکوردی و نمایشی و شکستن اجسام و دفاع شخصی در تکواندو: البته برخی‌ها آن را به رسمیت نمی‌شناسند. در دوره باستان، انسان هیچ چیزی بیش از دست خالی نداشت تا از خودش دفاع کند لذا طبیعتا به مبارزات برپایه همین دست خالی روی آورد. بعدها که ساخت سلاح‌ها و توسعه آن‌ها برای حمله یا دفاع آغاز گردید، بازهم مردم از مبارزه با دست خالی لذت می‌بردند که این بار برای تقویت قوای جسمی شان این کار را انجام می‌دادند و همچنین برای نشان دادن رسوم قبیله‌ای شان. مثلا برخی قبیله‌ها سبک خاصی برای مبارزه داشته‌اند مانند سبک‌های مار، پلنگ و… که هرکدام برای فخر فروختن قبیله‌ای برای قبیله دیگر بود. در دوران‌های اولیه شبه‌جزیره کره، آن‌ها سه قبیله اصلی داشتند که هرکدام از هنرهای رزمی خودشان در رقابت‌های تشریفاتی مذهبی استفاده می‌کردند. در همین مسابقات بود که مردم آرام آرام با کسب تجربه از تکنیک‌های مبارزات همدیگر توانستند بر چهارپایان وحشی نیز غلبه کنند که همین دفاع‌ها و حملات مردم آن زمان یکی از منابع تحلیل‌های امروز ما به حساب می‌آید. بسیاری بر این باورند که همین حرکات پایه تکواندوی امروزی به حساب می‌آید که نام این ورزش نیز از نام‌های سوباک و تائه کیون و … نشات گرفته‌است. کلمه تکواندو از سه بخش تشکیل می‌شود. «چاریوت» خبردار ایستادن «کیونره» احترام گذاشتن «تکوان» چشم و اطاعت کردن «آپ» جلو «یوپ» بغل «دیت» پشت «چاگی» ضربه با پا «جیروگی» ضربه با دست «ماکی» یا «ماگی» دفاع کردن یک: هانا / دو: دول (تول) / سه: ست / چهار: نت / پنج: داست / شش: یاست / هفت: ایل کوپ / هشت: یودول / نه: آهوپ / ده: یول. اولین: ایل / دومین: ایی / سومین: سام / چهارمین: سا / پنجمین: او / ششمین: یوک / هفتمین: چیل / هشتمین: پال / نهمین: کیو / دهمین: شیپ. پس از پایان جنگ و آزادی کره ورزش‌های رزمی سنتی این کشور تا حد زیادی با رشته‌های ژاپنی همانند کاراته، کندو و جودو آمیخته‌شده بود، در عین حال بسیاری از رزمی کاران کره هم با آموختن هنرهای رزمی چینی آن‌ها را وارد کره کرده بودند. در آن زمان بیشتر اصطلاح‌های «تانگ سو دو» و «کونگ سو دو» برای نام‌گذاری ورزشی که بعدها به تکواندو معروف شد، به کار می‌رفت. در یازدهم آوریل سال ۱۹۵۵ نام تکواندو توسط ژنرال چوی هونگ هی در جلسه‌ای در کره بر …
خلاصه:
تکواندو یا کاراته کره‌ای (خط زبان کره‌ای : خط هانگول : خط هانجا :) یک هنر رزمی کره‌ای و یکی از رشته‌های ورزش‌ی المپیک است . تکواندو ورزش ملی کره جنوبی و دارای بیشترین تعداد ورزشکار در میان ورزش‌های رزمی در سراسر دنیا است و به سلطان ضربات پا مشهور است به صورتی که تعدد و تنوع ضربات پا در تکواندو بسیار زیاد می‌باشد و در مقایسه با ورزش‌های رزمی دیگر از این لحاظ دارای برتری خاصی می‌باشد . تکواندو یک رشته رزمی مدرن محسوب می‌شود که پس از جنگ جهانی دوم با کوشش استادان هنرهای رزمی کره جنوبی و با تلفیق رشته اوکیناوایی کاراته و هنرهای رزمی سنتی کره‌ای همچون تکیون و سوباک پایه‌گذاری شد . به تکواندو ، کاراته کره‌ای نیز گفته می‌شد .