این مطلب در وبسایت ویکیپدیا قرار داده‌شده. شما به عنوان یک ناشر، کدام‌یک از متن‌های زیر را به عنوان خلاصه انتخاب می‌کنید؟

مقاله: رادرفوردیم- ۲۶۷ برای اولین بار در زنجیره فروپاشی دارمشتادیم- ۲۷۹ در سال ۲۰۰۴ مشاهده شد: رادرفوردیم- ۲۶۷ تولیدشده در آزمایش، تحت شکافت خود به خود با نیمه‌عمری حدود ۱ ٫ ۳ ساعت تجزیه شد که این ایزوتوپ را به پایدارترین ایزوتوپ رادرفوردیم تبدیل کرد. ایزوتوپ دارمشتادیمی که مورد بررسی واقع شد، بعد از تقریبا ۰ ٫ ۱۸ ثانیه به هاسیم- ۲۷۵ تجزیه شد. این ایزوتوپ هاسیم، از ناپایدارترین ایزوتوپ‌های این عنصر بوده که طی زمانی کمتر از ۳۰۰ میلی‌ثانیه به سیبورگیم تجزیه شد. ایزوتوپ سیبورگیم هم بعد از دو دقیقه، با واپاشی آلفا تجزیه شد؛ که درنهایت محصول این واپاشی هسته‌ای، رادرفوردیم- ۲۶۷ بود. در بین تمامی ایزوتوپ‌های رادرفوردیم، شاید به علت نیمه عمر بالای خود نسبت به دیگر ایزوتوپ‌های رادرفوردیم، پرکاربردترین ایزوتوپ آن باشد؛ برخی از کاربردهای پیش‌بینی شده آن، استفاده در پزشکی هسته‌ای، استفاده به عنوان هدف بمباران نوترونی، استفاده از آن در تحقیقات هسته‌ای و… هستند؛ با وجود نیمه‌عمر آن‌که در مقایسه با دیگر ایزوتوپ‌های رادرفوردیم زیاد است، نمی‌توان کاربردهای تجاری خیلی زیادی برای آن متصور شد؛ ولی از دیگر کاربردهایی که برای ایزوتوپ پیش‌بینی‌شده می‌توان به استفاده در نیروگاه‌های هسته‌ای و سیکلوترون‌ها به‌عنوان هدف برای بمباران نوترونی برای کشف عناصر جدید استفاده کرد؛ یا حتی در جنگ‌افزارهای هسته‌ای به‌عنوان ماده منفجره استفاده شود. به‌طور کلی ایزوتوپ‌های سنگین‌تر رادرفوردیم، پایدارتر از ایزوتوپ‌های سبک آن هستند، و رادرفوردیم- ۲۶۷ هم از سنگین‌ترین ایزوتوپ‌های رادرفوردیم است. نیمه‌عمر آن با اختلاف بسیار زیاد از رادرفوردیم- ۲۶۳ —که پایدارترین ایزوتوپ بعد از آن است و نیمه‌عمری تقریبا برابر با ۱۱ دقیقه دارد— اختلافی تقریبا برابر با ۱ ساعت دارد، که این ایزوتوپ را از دیگر ایزوتوپ‌ها برای تحقیقات متمایز می‌سازد. اکثر ایزوتوپ‌های رادرفوردیم، به علت نزدیکی به جزیره پایداری از ایزوتوپ‌های عناصر دیگر همچون لارنسیم و نوبلیم پایدارتر هستند؛ و در این میان، ایزوتوپ‌هایی همچون رادرفوردیم- ۲۶۷، به علت نزدیکی بیشتر به جزیره پایداری از نیمه‌عمری نسبتا بالاتر در مقایسه با دیگر ایزوتوپ‌های رادرفوردیم برخوردار است.

متن اول: رادرفوردیم- ۲۶۷ یکی از ایزوتوپ‌های رادرفوردیم است که نیمه‌عمری معادل ۱ ٫ ۳ ساعت دارد و با شکافت خود به خودی تجزیه می‌شود. این ایزوتوپ پایدارترین ایزوتوپ شناخته‌شده رادرفوردیم است که خود برای اولین بار در سال ۲۰۰۴ در زنجیره واپاشی دارمشتادیم مشاهده شد. این ایزوتوپ با واپاشی آلفا تجزیه می‌شود ولی همچنان محصول واپاشی آن مشخص نیست. در این زنجیره واپاشی دارمشتادیم به هاسیم- ۲۷۵ تجزیه شده؛ سپس هاسیم تولید شده نیز با واپاشی آلفا، به سیبورگیم- ۲۷۱ تجزیه می‌شود. بعد از تقریبا ۲ دقیقه ایزوتوپ سیبورگیم نیز تجزیه شد، و رادرفوردیم- ۲۶۷ نیز مشاهده می‌شود. این ایزوتوپ از نزدیک‌ترین ایزوتوپ‌ها به جزیره پایداری است و همین می‌تواند از مهم‌ترین دلایل نیمه‌عمر بالای آن باشد. 
متن دوم: رادرفوردیم ۲۶۷
جواب:
متن اول