مقاله‌ی زیر به همراه خلاصه آن در وب‌سایت ویکیپدیا آمده است. موضوع آن را مشخص کنید

مقاله: گویش‌های طبری گونه شمال استان‌های تهران و البرز را در برمیگیرد و به چهار قسمت تقسیم می‌شود. بخش آسارا شهرستان کرج: نواحی همچون لانیز، شهرستانک، شلنگ، همه‌جا، آسارا؛ همچنین گویش دیزین و ولاترو بخش آسارا و گویش روستاهای بالا طالقان جز زبان مازندرانی است و زیرمجموعه گویش‌های طبری گونه قرار نمی‌گیرد. بخش رودبار قصران شهرستان شمیرانات: نواحی همچون دربندسر، شنستان، لالان، میگون، گرمابدر، جیرود، امامه، روته، زایگان، آبنیک، شمشک بخش لواسان شهرستان شمیرانات: نواحی همچون ایرا بخش رودهن شهرستان دماوند: نواحی همچون وسکاره؛ همچنین گویش نواحی شمالی دماوند همچون آبعلی جز زبان مازندرانی می‌باشد و زیر مجموعه گویش‌های طبری گونه قرار نمی‌گیرد. در گویش‌های تبروید ضمیر سه حالت دارد: فاعلی، مفعولی و ملکی. در زبان فارسی دو دسته شناسه داریم: گذشته و حال. اما در گویش‌های طبری گونه سه دسته شناسه داریم: گذشته، حال ساده و حال التزامی. (نمونه زیر بر اساس گویش قصران شمیرانات تنظیم شده‌است) ۱. گذشته: بن ماضی ساده: -burd = رفت بن ماضی استمراری: -ši = می‌رفت ۲. حال ساده: بن مضارع اخباری: -šo = می‌رود ۳. حال التزامی: بن مضارع التزامی: -bur = برو در جدول زیر فعل رفتن (bašian / burdan) بر اساس گویش شمیرانی قصران شمیرانات در زمان‌های مختلف صرف می‌شود. 
خلاصه: گویش‌های طبری گونه یا گویش‌های تبروید (tabaroid) به گویش‌هایی از زبان مازندرانی گفته می‌شود که تحت تاثیر زبان فارسی قرار دارند. این گویش‌ها که در ناحیه جنوبی البرز مرکزی محدوده جاجرود، بخش رودبار قصران شمیرانات، بخش آسارا کرج گویش می‌شوند گونه‌ای از زبان طبری می‌باشند که با مقادیر مختلفی با زبان فارسی ترکیب شده‌اند. همچنین گویش بالا طالقان گویشی از زبان طبری می‌باشد که با گویش کلارستاقی در ارتباط است. این‌گونه از گویش‌های طبری از نظر واج‌شناسی، واژگان و مورفولوژی فعل، کاملا مازندرانی هستند ولی مخلوطی از واژگان فارسی را دارا می‌باشند. دانشنامه ایرانیکا درباب زبان منطقه قصران آورده‌است که باید به دو بخش باید تقسیم شود. 
موضوع:
گویش های مازندرانی گونه