مقاله‌ی زیر به همراه خلاصه آن در وب‌سایت ویکیپدیا آمده است. موضوع آن را مشخص کنید

مقاله: پاپیه ماشه در اصل لغتی فرانسوی است به معنای کاغذ جویده شده (پپیه به معنای کاغذ و مشه (mâché) به معنای جویده‌شده)، و علت نامگذاری آن این است که کاغذ را پس از خمیر کردن با سریش مخلوط می‌کنند و تحت فشار قرار می‌دهند تا زیرساخت کار تولید شود. البته در گذشته از این هنر با نامهای نقاشی زیر لاکی، نقاشی روغنی ویا هنر لاکی روغنی نام‌برده می‌شده است. برای اطلاعات دقیق‌تر و بیشتر در این مورد نگاه کنید به مقاله تاریخچه پاپیه ماش خاستگاه این هنر از کشورهای آسیایی بوده‌است و در قرن ۱۵ میلادی در اروپا از این هنر برای ساخت مجسمه‌های کوچک مذهبی استفاده می‌شده‌است. از جمله مجسمه‌هایی که با این روش ساخته شده‌است، مجسمه غول‌پیکر نانا است. این هنر در دوره صفویه در ایران رواج یافت و در شهرهای اصفهان و قزوین مراکز عمده تولید این هنر بودند. برای تهیه کاغذی محکم از پاپیه ماشه که بتوان از آن در ساخت وسایل استفاده کرد ابتدا برگ‌های کاغذ آهار نخورده را از دو طرف با سریش آغشته می‌کنند و بهم می‌چسبانند و سپس در قالب‌های فلزی قرار می‌دهند تا در دمای ۱۰۰ درجه فارنهایت (۳۸ درجه سانتی‌گراد) خشک شود. محصول بدست آمده دارای مقاومت و دوام زیاد در برابر رطوبت است. برای اطلاعات دقیق‌تر و بیشتر در این مورد نگاه کنید به مقاله تاریخچه پاپیه ماشه این هنر بیشتر در مجسمه‌سازی، ساخت قلمدان، قاب قرآن و جلد کتاب به کار می‌رود. همچنین درفراورده هایی نظیر رحل قران، قاب عکس، جعبه جواهرات، فاب اینه، جلد البوم نیز ازاین هنر استفاده می‌شده است. 
خلاصه: پپیه مشه (به فرانسوی: papier-mâché) یکی از صنایع‌دستی است که در لغت معنای کاغذجویده یا کاغذ جویده‌شده می‌دهد و موادی ترکیبی از تکه‌های کاغذ یا خمیر کاغذ است، که گاهی با پارچه‌ها توسط ماده‌ای چسباننده تقویت (و مستحکم) می‌شود. پپیه مشه در ورود به زبان فارسی به مرور زمان و به غلط پاپیه ماشه تلفظ شده است. 
موضوع:
پاپیهٔ ماشه