. متن داده‌شده را خلاصه کن

متن: جناغ سینه، استخوانی پهن است که در قسمت قدامی فوقانی قفسه سینه قرار گرفته و دارای سه قسمت است: دسته یا چنگال (manobrium): پهن‌ترین و قوی‌ترین بخش جناغ سینه‌است و به استخوان ترقوه، دنده اول و نیمی از دنده دوم، متصل می‌گردد. تنه (body): بلندترین بخش جناغ سینه بوده و از بالا به دسته متصل شده و زاویه‌ای به نام زاویه جناغی یا زاویه لوئیس که مقداری به جلو تحدب دارد را می‌سازد و کناره‌های طرفی دارای یک بریدگی ناقص در بالا و پایین و ۴ بریدگی کامل برای اتصال دنده‌ها است. زاویه خنجری (xiphoid): زایده کوچک خنجر مانندی است که در انتهای جناغ سینه قرار دارد. در آن جناغ sternum به‌طرف پیشین برآمدگی پیدا می‌کند. این ناهنجاری نسبت به سینه قیفی‌شکل pectus excavatum: pe شیوع خیلی کمتری دارد. حالت سینه کبوتری به سه دسته تقسیم می‌شود: سینه‌مرغی [۱] chondrogladiolar (به معنی غضروفی‌غده‌ای) مخلوطی از کبوتری (کاریناتوم) و قیفی‌شکل (اکسکاواتوم) سینه کبوتر دمنده [۲] chondromanubrial (به معنی غضروفی‌چنگالی) سینه‌مرغی شایع‌ترین فرم سینه کبوتری است. در این فرم ثلث تحتانی جناغ به‌طرف قدام و به‌طور قرینه برآمدگی پیدا می‌کند. علت این ناهنجاری به‌طور دقیق معلوم نیست؛ ولی دو نظریه وجود دارد: رشد زیادتر از حد ناحیه غضروفی دنده‌ها جابه‌جایی قدامی جناغ. ناهنجاری‌های سینه‌کبوتری شایع هستند؛ حدود ۱ از ۴۰۰ نفر اختلال پکتوس دارند. چون شکل ظاهری برای بیمار ناراحت‌کننده است، بنابراین بهتر است سینه کبوتری اصلاح شود. بهترین سن برای جراحی بین ۶ تا ۱۰ سالگی است. 
خلاصه:
سینه کبوتری (انگلیسی : pectus carinatum‎ یا pigeon chest) به معنی برآمدگی مادرزادی غضروف‌های دنده و استخوان جناغ است به‌طوری که قفسه سینه به شکل برجسته درآید . این ناهنجاری برعکس سینه قیفی‌شکل است .