. متن داده‌شده را خلاصه کن

متن: نام سیمرغ از دو کلمه‌ی marɘγo. saena تشکیل‌شده که بخش اول (marɘγo) به مرغ و بخش دوم (saena) به سی تبدیل‌شده که قاعده‌ی قلب آنرا به شکل سی‌مرغ در آورده است. ریشه کلمه‌ی سی به معنای عقاب بوده و در نام «سیندخت» در شاهنامه باقی‌مانده است. سیمرغ (سیرنگ) پرنده‌ای شگرف و اسطوره‌ای است که جلوه‌های متفاوت و خارق‌العاده در عرصه‌ی افسانه، حماسه، فلسفه، عرفان، پزشکی و به طور کلی در فضای فرهنگ ایرانی داشته است. سیمرغ واژه‌ای فارسی و مخفف «سین مرغ» است که در «اوستا» به صورت «مرغوسئنه» و در «پهلوی» «سین مورو» نامیده شده است. مرغو به معنی مرغ و سئنه یعنی شاهین است. «سئنه» ظاهرا در ایران باستان نام یکی از حکمای معروف نیز بوده که با جایگاه سیمرغ ارتباط دارد. نشان سیمرغ نگاره ایست با ساختاری پیچیده؛ مرغی افسانه‌ای با دم طاووس، بدن عقاب و سر سگ و پنجه‌های شیر در نماره‌ها و در کتب و نقوش به شکل پرنده‌های شکاری. نشان سیمرغ در دوره ایران ساسانی، بر بسیاری از جامها و ظرفها نقش بسته و شاید نشان رسمی شاهنشاهی ایران بوده باشد. نگاره‌های کشف‌شده بر بخش غربی دیوار افراسیاب، در شهر سمرقند، شاه یا شاهزاده‌ای را نمایش می‌دهند که همان طرح، همانند جامه خسرو پرویز بر دیوار طاق‌بستان، روی جامه‌اش نقش بسته. پژوهشگر نگاره‌های دیوار افراسیاب، پروفسور مارکوس موده، (استاد انستیتوی باستان‌شناسی و هنر شرقی دانشگاه مارتین لوتر آلمان) در پژوهش خود یادآور شده که به دلیل وجود این نگاره بر پیکره خسرو بر طاق‌بستان، ممکن نیست نشانی ساده بوده باشد، او همچنین شبیه بودن کلاه در این دو پیکره را دلیل دیگری بر مهم بودن شخصیت گمنام نقش بسته بر دیوار افراسیاب می‌داند و در ادامه به این نتیجه رسیده که نگاره سیمرغ، به احتمال بسیار پیکر یزدگرد سوم آخرین شاه ساسانی را نشان می‌دهد، چون تاریخ تقریبی ساخت آن نگاره‌ها با سال‌های پایانی شاهنشاهی ساسانی منطبق، و همچنین از بین یکصد پیکره نقش بسته بر آن دیوار، تنها یک نفر جامه‌اش به این نشان آراسته‌است. جامه ابریشمی (یا کفتان) دیگری از پایان دوره ساسانی در موزه سرنوچی پاریس با همان نقش به نمایش گذاشته‌شده. شماری تکه پارچه ابریشمی، کاشی‌ها و ظرفهای سیمین و زرین آن دوران نیز، سیمرغ را در همان قالب و همان نقش نشان می‌دهند. پیشینه حضور این مرغ اساطیری در فرهنگ ایرانی به دوران باستان می‌رسد …
خلاصه:
سیمرغ نام یک پرندهٔ اسطوره‌ای-افسانه‌ای ایرانی است . شاید بتوان سیمرغ را از مهم‌ترین موجودات در ادب پارسی برشمرد . دانشمندان زیادی از دیرباز به این پرنده در اساطیر ایرانی و شباهتهای آن با مرغان دیگری همچون çyena (شاهین) ، گرودای هندی ، وارغن ، کرشیفت ، امرو و کمروی اوستایی ، چمروش و کمک در ادبیات پهلوی ، عنقای عربی ، هما و ققنوس در ادب پارسی ، فونیکس یونانی ، انزوی اکدی ، و سیرنگ در ادبیات عامیانه پرداخته‌اند . او نقش مهمی در داستان‌های شاهنامه دارد . کنام (آشیانه) او کوه اسطوره‌ای قاف است . دانا و خردمند است و به رازهای نهان آگاهی دارد . زال را می‌پرورد و همواره او را زیر بال خویش پشتیبانی می‌کند .