متناسب با متن زیر، یک عنوان انتخاب کرده و آن را خلاصه کنید

متن: مقبره حافظ و پیرامونش، پیشتر با نام «تکیه حافظ» شناخته می‌شد. حافظیه در جنوب دروازه قرآن در حاشیه شمالی شیراز و در ابتدای خیابان گلستان — که قبلا به «خیابان خرابات» معروف بود — واقع‌شده است. این مکان در موقعیتی قرار دارد که به «گلگشت مصلی» مشهور است، می‌دانی تفریحی که اغلب در اشعار حافظ ذکر می‌شود و حدود ۱۹۰۰۰ متر مربع وسعت دارد و یکی از مشهورترین قبرستان‌های شیراز به‌نام «خاک مصلی» را در خود جای داده است. مکانی در شمال شهر شیراز که از ساحل شمالی رودخانه خرم‌دره در شمال دروازه‌اصفهان فعلی آغاز می‌شده و تا دامنه کوه چهل مقام امتداد می‌یافته‌است را «مصلا» می‌نامیدند. این مکان از قدیم مورد احترام مردم شیراز بوده تا جایی که بسیاری از مردم، رسوماتی مانند نماز جماعت، نماز عید فطر و قربان را در این مکان خوش آب‌وهوا به‌جا بیاورند و عده‌ای نیز مردگان خود را برای آمرزش، در این مکان به خاک می‌سپردند و بخشی از این منطقه به گورستان عمومی تبدیل می‌شود آرامگاه حافظ نیز در شمال این دشت جای داشته‌است. حافظ را در کت شیراز یا مصلای شهر به‌خاک سپردند. نخستین کسی که بر مقبره حافظ نام «حافظیه» می‌نهد، اوحدی بلیانی است. سپس در رستم‌التواریخ اثر رستم‌الحکما در دو جای این نام می‌آید. مقبره حافظ و پیرامونش، پیشتر با نام «تکیه حافظ» شناخته می‌شد آنچنانکه در دره نادری به نام «تکیه» خوانده‌شده است. نویسنده فارس‌نامه نیز از «تکیه خواجه حافظ» نام‌برده است. در سال ۸۵۶ ه. ق / ۱۴۵۲ م و حدود شصت‌وپنج سال پس از درگذشت حافظ، فرماندار تیموری فارس، ابوالقاسم میرزا بابر بن بایسنقر وزیر خویش شمس‌الدین محمد معمایی (دانشنامه زبان، شخص را «یغمایی» ذکر کرده و نه معمایی) را فرمان داد تا بنایی گنبدمانند بر روی قبر حافظ در باغ مصلی بنا کند. در قسمت جلوی باغ نیز حوض بزرگی بنا کرد که از نزدیک رودخانه رکن‌آباد پر شده بود. این بنا دو بار ترمیم شد، باری در زمان شاه‌عباس اول صفوی و دوباره به‌دستور نادرشاه افشار که هر دو نوبت، بر اثر فالی گرفته از دیوان حافظ بود. در سال ۱۱۸۷ ه. ق / ۱۷۷۲ – ۷۳ م، کریم‌خان زند محوطه را بزرگ و محصور کرد. وی تالاری طاقی به سبک کاخ دیوان‌خانه که ساخته بود، بنا کرد که چهار ستون سنگی بزرگ، در شمال و جنوب و دو اتاق بزرگ در سمت شرق و غرب داشت. این ساختمان به‌طور مؤثری محوطه را به …
جواب:
"آرامگاه خواجه شمس الدین محمد حافظ" میتواند عنوان مناسب و "حافظیه یا آرامگاه حافظ (گشایش : ۸۵۶ ه.ق – ۱۴۵۲ م) ، محل خاکسپاری حافظ شیرازی در شیراز است . این بنا به فرمان رضاشاه به علی‌اصغر حکمت ، وزیر آموزش و پرورش وقت و برپایهٔ طرحی از آندره گدار طراحی و بازسازی شد . مجری آن ، علی ریاضی ، رئیس اداره آموزش و پرورش فارس ، و سرپرستش علی سامی بودند . حافظیه بارها از سوی حاکمان تیموری ، صفوی ، افشار و زند بازسازی و مرمت شد . سرانجام در سال ۱۳۱۴ ش/ ۱۹۳۵ م ، آخرین اقدام مهم و شایسته توسط وزارت آموزش و پرورش فارس به ابتکار علی‌اصغر حکمت ، وزیر آموزش و پرورش صورت گرفت و ساخت یک بنای جدید ترتیب داده‌شد ." میتواند خلاصه ی مناسبی برای این متن باشد