متناسب با متن زیر، یک عنوان انتخاب کرده و آن را خلاصه کنید

متن: در چند بخشی کردن موسیقی دو روش مختلف طی تاریخ تحول موسیقی غرب به کار گرفته شده‌است. روش نخست، دانش کنترپوان است که با به هم بافتن ملودی‌هایی چند و مراعات قوانینی سخت و خشک ساخته می‌شد. در قرون وسطی برداشت از هارمونی مربوط به دوصدا و در دوره رنسانس برای سه‌صدا که به‌طور هم‌زمان شنیده شوند بوده‌است. این تغییرات بر اساس تقسیم‌بندی متفاوتی نسبت به تقسیم‌بندی فیثاغورث بود. هارمونی از نظر تاریخی و نگاه ریاضی، به کارهای فیثاغورث و پیروانش بر می‌گردد و آن‌ها اولین کسانی بودند که با آزمایش روی سیم‌هایی با طول‌های متفاوت و نسبت دادن طول سیم‌ها به نت‌های موسیقی و آزمایش روی ستون هوا که در آن مایعی هم وجود داشته باشد و آزمایش‌های دیگر، سعی در تکامل نظریه خود (ساختار ریاضی‌وار جهان) داشتند. پس از آن موسیقی غربی برای هماهنگی، غالبا دارای فواصل موازی بود. این فاصله‌ها وضوح اصلی ملودی را حفظ می‌کرد و در آوازهای کلیسا ایجاد و اجرا شده و از حالت‌های رزنانس مربوط به همان سازها برای ایجاد هماهنگی استفاده می‌شد. با این حال با توسعه موسیقی پولیفونیک، ترکیب و استفاده از فواصل سوم و ششم، به آرامی جایگزین فواصل چهارم موازی شد و اعتقاد داشتند که فواصل سوم و ششم، شیرین‌تر و برای موسیقی پولیفونیک بهتر است و دارای انعطاف و هماهنگی با استاندارد سازهای جدیدتر است. در موسیقی دوره باروک گسترش و پویایی دانش کنترپوان توسط آهنگسازان به جایی رسید که آهنگساز و موسیقی‌شناس فرانسوی ژان فیلیپ رامو از روش کنترپوان به روش دیگری در چند بخشی کردن موسیقی رسید و نام آن را هارمونی نهاد. او در سال (۱۷۲۲ م) کتابی با همین نام نوشت که از آن زمان تاکنون با وجود کتاب‌های بسیار دیگری که منتشر شده‌است تغییر محسوسی در روش رامو انجام نگرفته‌است. هارمونی، دانشی برای چند بخشی کردن موسیقی بر اساس ویژگی آکوردها و قانون وصل آن‌ها به یکدیگر به قصد همراهی با ملودی است. همچنین توجه می‌شود به تنالیته و بافت‌هایی برگرفته از ریتم، که ناشی از وصل آکوردهای گوناگون به یکدیگراست. بر خلاف ملودی‌ها که به خوشایندی نواختن نتهای متوالی (و نه همزمان) می‌پردازد. هارمونی سبب ژرفا بخشیدن و غنای ملودی می‌شود. یک آفریننده موسیقی عامیانه (مانند یک خواننده که از گیتار استفاده می‌کند)، با آزمایش آکوردهای گوناگون، هم خوان‌ترین آکوردها با حالت ملودی را برمی‌گزیند. آکورد …
جواب:
"هارمونی" میتواند عنوان مناسب و "هماهنگی یا هارمونی (به انگلیسی : harmony) ، ریشه در کلمات یونانی دارد و در محاوره یا فلسفه ، هارمونی را « تناسب » معنا می‌کنند . از نظر ریشه‌ای هارمونی به معنای وحدت و هماهنگی است و بیانگر یگانگی در اجزا و تشکیل یک واحد کل است . هارمونی فرایندی از ترکیب صداهای فردی است که با شنیدن همزمان آن‌ها تحلیل می‌شود . مفهوم هارمونی به‌طور معمول با شنیدن همزمان بسامد ، وسعت صوتی ، رنگ صدا ، نت‌ها یا آکورد رخ می‌دهد . در موسیقی قرون وسطی ، برداشت از هارمونی مربوط به دوصدا از حرکت موازی بخش‌ها به فاصلهٔ چهارم یا پنجم بود و در دورهٔ رنسانس برای سه‌صدا تغییر یافت ." میتواند خلاصه ی مناسبی برای این متن باشد