برداشت کلی شما از مقاله‌ی داده‌شده چیست؟

مقاله: او پس از درگذشت پدرش آشور-دان دوم به سلطنت رسید. این پادشاه آشوری، مناطقی را که قبلا فقط به‌طور ظاهری و صوری تحت استیلا و تابعیت آشور بودند، به‌طور کامل و به معنای واقعی کلمه به تصرف خود درآورد و آرامی‌ها، نوهیتی‌ها و هوری‌های دردسرساز را به مناطق و نقاط دیگری تبعید کرد. سپس دو دفعه به نیروهای شمش-مودمیق حاکم بابل هجوم برد و او را شکست داد و منطقه بزرگی در شمال رود دیاله و برخی مناطق دیگر از جمله شهر هیت را در بین‌النهرین میانی به خاک آشور ضمیمه کرد. وی با فرمانروای دیگر بابل نبو-شوم-اوکین اول نیز مصاف داد و او را نیز در نبرد مغلوب کرد، قسمت‌ها و سرزمین‌های دیگری در این جنگ نصیب پادشاه آشور شد. وی همچنین به سوی غرب لشکرکشی کرد و شهر آرامی نصیبین را به زیر سلطه خود درآورد و همین‌طور همراه با مقادیر زیادی ثروت که به دست آورده بود، ناحیه رود خابور را استحکام بخشید. آداد-ناراری دوم ناحیه آن سوی زاب سفلی، مرز کشور لولوبیان، از هابهی و زاموآ تا گردنه‌های کشور نامار را درنوردید و قبل از آن نیز به سوی سرچشمه زاب علیا رفت و به کشور مهری که در نزدیکی کرانه‌های غربی دریاچه اورمیه واقع بود، رسید. در عهد شاهان بعدی، توکولتی-نینورت ی دوم که در سال ۸۸۵ پ. م؛ و آشور-ناصیر-پال دوم که در سال‌های ۸۸۳، ۸۸۱، و ۸۸۰ پ. م. لشکرکشی کردند، تجاوز و لشکر کشی به سرزمین‌های شرقی ادامه یافت. پس از او، پسرش توکولتی-نینورت ی دوم به پادشاهی آشور رسید. حکمرانی سلسله آشوریان قریب هزار سال بطول انجامید، از آغار قرن چهاردهم شروع و در اواسط قرن هفتم پ. م. توسط قوم ماد منقرض شد. علاوه بر مؤسس سلاله آشور آداد نراری یکم، با فاصله زمانی بسیار زیاد، دو پادشاه ملقب به آداد نراری و هفت پادشاه ملقب به آداد هستند. جلوس آداد نراری یکم در سال ۱۴۰۰ پ. م. وقوع یافت و آداد نراری دوم در سال ۹۱۱ پ. م؛ و آداد نراری سوم در سال ۸۱۰ پ. م. حکومت را آغاز کردند. همان‌طور که مسلم است فاصله میان آداد نراری یکم تا آداد نراری دوم حدود پانصد سال و فاصله میان آداد نراری دوم تا آداد نراری سوم یک‌صد سال است. این قاعده القاب مشترک درباره تیگلت پیلسرها و سلمنسرها نیز صادق بوده و اسامی یکم، دوم و سوم در میان ایشان نیز مطرح می‌باشد. به نظر می‌رسد انتساب لقب‌ها و اسامی مشترک، دلیل خاصی داشته که اکنون برای «علم تاریخ» مهجور و مبهم مانده است. فقط …
برداشت:
آداد-نراری دوم (adadnerari ii) پادشاه آشور در پایان قرن دهم پیش از میلاد (۹۱۱ تا ۸۹۰) ناحیهٔ آن سوی زاب سفلی ، مرز کشور لولوبیان ، از هابهی و زاموآ تا گردنه‌های کشور نامار را درنوردید و قبل از آن نیز به سوی سرچشمهٔ زاب علیا رفته به کشور مهری در نزدیکی کرانه‌های غربی دریاچهٔ اورمیه واقع بود ، رسید . در عهد شاهان بعدی ، توکولتی نینورتای دوم که در سال ۸۸۵ پ.م ؛ و آشور-ناصیر-پال دوم که در سال ۸۸۳ ، ۸۸۱ ، و ۸۸۰ پ.م.لشکر کشید ، تجاوز و لشکر کشی به اراضی مزبور دوام یافت .