برداشت کلی شما از مقاله‌ی داده‌شده چیست؟

مقاله: هدف ژنومیک عملکردی فهم ارتباط بین ژنوم متعلق به یک جاندار و فنوتیپ آن است. عبارت ژنومیک عملکردی اغلب به دامنه گسترده‌ای از روش‌ها اطلاق می‌شود که این روش‌ها برای فهم ویژگی‌ها و عملکردهای کلی ژن‌ها و محصولات آن در یک جاندار به کار گرفته می‌شوند. تعریف ژنومیک عملکردی به نوعی متغیر است؛ gibson و muse آن را به این صورت تعریف کرده‌اند: «رویکردهایی در دست گسترش برای تعیین کردن ویژگی‌های بیوشیمیایی، سلولی و / یا فیزیولوژیکی تک‌تک محصولات ژن‌ها». این در حالی است که pevzener مطالعه عناصر غیر ژنی را هم در تعریف خود آورده‌است: «مطالعه سراسری ژنوم در عملکرد dna (شامل عناصر ژنی و غیر ژنی) و نوکلئیک اسیدها و محصولات پروتئینی کدگذاری شده توسط dna». ژنومیک عملکردی شامل مطالعاتی درباره تغییرات طبیعی در ژن‌ها، rnaها و پروتئین‌ها در طول زمان (مانند رشد جاندار) یا در نقاط مختلف بدن و همچنین مطالعاتی در حوزه اختلالات طبیعی یا تحقیقاتی (مصنوعی) مؤثر بر ژن‌ها، کروموزوم‌ها، rnaها و پروتئین‌ها می‌شود. ژنومیک عملکردی نوید گسترش و ترکیب دانش ژنومیک و پروتئومیک را برای درک بهتر ویژگی‌های پویای یک جاندار در سطح سلولی و ارگانیسمی می‌دهد. در این صورت اطلاعات بیشتری از اینکه چگونه یک کنش زیستی از اطلاعات رمزگذاری شده در ژنوم جاندار حاصل می‌شود، به دست خواهیم آورد. فهمیدن اینکه چگونه یک جهش ژنتیکی موجب بروز یک فنوتیپ خاص می‌گردد پیامدهای بسیار مهمی برای مطالعه بیماری‌های ژنتیک انسان دارد؛ زیرا ممکن است پاسخ به این سوالات منجر به تولید یک روش درمانی جدید برای یک بیماری گردد. ژنومیک عملکردی شامل جنبه‌های مرتبط با خود ژنوم مانند جهش، چندریختی (مانند چندریختی تک-نوکلئوتیدی) و همچنین اندازه‌گیری فعالیت‌های مولکولی می‌شود. مورد آخر خود شامل تعدادی از امیک‌ها مانند ترنسکریپتومیک، پروتئومیک و متابولومیک می‌شود. ژنومیک عملکردی از شیوه‌های چندگانه برای اندازه‌گیری فراوانی بسیاری یا همه محصولات ژنی مانند mrna یا پروتئین در یک نمونه زیستی استفاده می‌کند. در نهایت این روش‌ها با کمک یکدیگر درک ما از عملکرد ژن‌ها و پروتئین‌ها را بالاتر می‌برند. حذف دو به دوی ژن‌ها یا مهار کردن بیان آن‌ها به صورت سازمان‌یافته می‌تواند برای شناسایی ژن‌هایی که عملکرد مرتبط دارند حتی در صورتی که به صورت مستقیم هم با یکدیگر برهم‌کنش نداشته باشند، استفاده …
برداشت:
ژنومیک عملکردی (به انگلیسی : functional genomics) شاخه‌ای از زیست‌شناسی مولکولی است که در این شاخه تلاش می‌شود به وسیله اطلاعات حجیم تولید شده در پروژه‌های ژنومیک و ترنسکریپتومیک (مانند پروژه‌های توالی‌یابی دی‌ان‌ای و توالی‌یابی آران‌ای) عملکردها و برهم‌کنش‌های ژن‌ها و پروتئین‌ها توصیف شود . بر خلاف ژنومیک ساختاری ، ژنومیک عملکردی جنبه‌های پویای اطلاعات ژنومیک را مانند رونویسی ، ترجمه ، ساماندهی بیان ژن و تعامل پروتئین-پروتئین بررسی می‌کند ولی در ژنومیک ساختاری جنبه‌های ایستا مانند توالی دی‌ان‌ای و ساختار آن بررسی می‌شود . در ژنومیک عملکردی تلاش می‌شود به سوالات در حوزه نحوه عملکرد dna در سطح ژن‌ها ، رونویسی‌های rna و پروتئین‌های حاصل‌شده پاسخ داده شود .