. متن داده‌شده را خلاصه کن

متن: اوحدالدین بن حسین اصفهانی در حدود ۶۷۳ ه. ق مراغه به دنیا آمد. چون تولد و وفات اوحدی در مراغه روی داد، به مراغه‌ای نیز شهرت یافت. در آغاز تخلص او صافی بود، سپس به سبب ارادتی که به پیر و عارف مشهور، ابوحامد اوحدالدین کرمانی پیدا کرد، تخلص اوحدی را برگزید. اوحدی در دوران پادشاهی ارغون خان مغول در شاعری ظهور کرد. اوحدی پس از انتخاب غیاث‌الدین محمد به وزارت ابوسعید بهادر مثنوی جام جم خود را به نام وی به نظم درآورد. او همچنین مدتی در اصفهان به سر برد و بار دیگر به مراغه بازگشت. او در سرودن انواع شعر تبحر داشت. آرامگاه او در مراغه است. هم‌اکنون یک موزه دائمی در مقبره اوحدی در مراغه دایر می‌باشد. دانشنامه بزرگ اسلامی در پیرامون مذهب او چنین آورده‌است: با این حال سعید نفیسی، با تکیه بر اشارات شاعر به خلفای راشدین و «چهار یار» خواندن آن‌ها و اشاره او به «شافعی»، در نهایت این‌گونه استدلال می‌کند که او می‌تواند شافعی بوده‌باشد. اشعار اوحدی مراغه‌ای از ابتدا مورد توجه بوده‌است و تعداد آن‌ها به ۱۴ ٫ ۷۲۹ بیت می‌رسد. از آثار اوحدی دست‌نویس‌های بسیاری به‌جای مانده‌است. دیوان: که شامل قصاید، غزلیات، ترکیبات، ترجیعات و رباعیات است. جام جم: که شامل مثنوی‌های اوحدی است. منطق‌العشاق، (یا ده نامه، محبت‌نامه): شامل نامه‌هایی عاشقانه که میان عاشق و معشوق رد و بدل می‌شده‌است. معروف است که وی تخلص خود را از «اوحدی» عارف معروف اوحدالدین کرمانی (متوفی ۶۳۵ ه. ق) گرفته‌است. اوحدی مراغه‌ای سه غزل به زبان اصفهانی (پهلوی) دارد که جزو فهلویات شناخته می‌شود: چند بیت از غزلی به زبان اصفهانی: دیم تو خورد و چشم مو‌تر هشکش ویکر وان خوزارو واتت که سر فلا کروهینی تو ساعتی کین آه سوته‌دل بهر چه تو وات ایستاده بو علاوه بر این سه غزل، اوحدی همچنین در موقعیت‌های گوناگون از سرزمین پدری خود یاد می‌کند: چشم سر ما غلط نبیند کش سرمه ز خاک اصفهان است یا درباره دوری خود از اصفهان چنین می‌سراید: اوحدی ار می‌نهی دل به رخ آن نگار تن به غریبی بده، یاد صفاهان مکن و همچنان که آوازه سعدی را از شیراز می‌داند خود را از سپاهان معرفی می‌کند: قصه اوحدی از راه سپاهان بشنو همچو آوازه سعدی که ز شیراز آید رکن‌الدین ابوالحسن مراغی مشهور به اوحدی مراغه‌ای عارف و شاعر پارسی‌گوی نامدار صاحب مثنوی معروف جام جم است که آرامگاهش در میان باغ …
خلاصه:
رکن‌الدین اوحدی اصفهانی مراغه‌ای (۶۷۳ ۱۵ رمضان ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسی‌گوی ایران در قرن هشتم هجری و اهل مراغه است .