. متن داده‌شده را خلاصه کن

متن: به ظاهر هدف کمدی خنده و تفریح است اما در حقیقت مسائل جدی در پرده شوخی نموده می‌شود. در کمدی شخصیت قهرمانان و شکست‌هایشان بیشتر جنبه شادی‌آور و عمدتا سرگرمی دارد و معمولا بیننده بدان توجه جدی نمی‌کند. تماشاگر از قبل می‌داند که فاجعه بزرگی اتفاق نخواهد افتاد بلکه سیر حوادث در جهت کامرانی قهرمان یا قهرمانان است. قهرمانان کمدی اکثرا افرادی از قشر متوسط یا پایین جامعه‌اند که در طول نمایش مرتکب اشتباهات یا رفتارهایی می‌شوند که مخاطب بر دردسرساز بودن یا اشتباه بودن این اهمال اشراف کامل دارد. (سطح آگاهی مخاطب از قهرمان در مورد مسایل و رخدادها بالاتر است و همین موجب خنده‌است) ارسطو می‌نویسد: " کمدی تقلید و محاکاتی است از اطوار و اخلاق زشت، نه این‌که توصیف و تقلید بدترین صفات انسان باشد؛ بلکه فقط تقلید و توصیف اعمال و اطوار شرم آوری است که موجب ریشخند و استهزاء می‌شود. آنچه موجب ریشخند و استهزاء می‌شود امری است که در آن عیب و زشتی هست، اما آزار و گزندی از آن (عیب و زشتی) به کسی نمی‌رسد» ۱. پیش‌درآمد (prologue): در این بخش، شخصیت اصلی برای رسیدن به خواسته‌های خود، طرحی عجیب (و به گمان خود هوشمندانه) را مطرح می‌کند تا به آرزوهای عجیب و غریب خود دست یابد. این طرح شگفت‌انگیز، شالوده شکل‌گیری حوادث کمیک بعدی را پی‌ریزی می‌کند و فضایی شاد و مفرح پدیدمی‌آورد. اندیشه شخصیت اصلی در این بخش معمولا بسیار تخیلی و غیر عملی است. ۲. پارادوس (parados): واژه پارادوس در اصل به بخشی از بنای معماری تماشاخانه‌های یونانی اطلاق می‌شد که در دو طرف صحنه اصلی (ارکسترا) قرار داشت و همسرایان نمایش از آنجا وارد صحنه می‌شدند. در ساختار نمایشنامه‌های یونانی، پارادوس به بخشی گفته می‌شد که طی آن، گروه همسرایان، در حال خواندن سرود، وارد صحنه می‌شدند و مستقر می‌گردیدند. در خلال شعرهایی که همسرایان در پارادوس می‌خواندند، خود را معرفی می‌کردند. ۳. آگون (agon): این واژه به معنای مناظره یا جدل است. این بخش، شامل مباحثه‌ای است میان شخصیت اصلی (که نقشه تخیلی و اندیشه شگفت و البته شادی‌آور خود را در پرولوگ مطرح کرده) و مخالفان او. گاه یک رکن آگون، گروه همسرایان هستند که در برابر شخصیت اصلی می‌ایستند و با او مجادله می‌کنند. شالوده کشمکش نمایشنامه‌ها، در آگون بنا نهاده می‌شود. در این بخش انواع شوخی‌های کلامی، دست …
خلاصه:
کمدی (شادی‌نامه یا شادانه) (به یونانی باستان : κωμῳδία / kōmōidía) و (به لاتین : comoedia) یکی از سبک‌های نمایشی است که از واژهٔ یونانی kōmōidía (متشکل دو بخش κῶμος kỗmos ، جشنی به افتخار دیونسیوس ، و ἀοιδή (آواز) ) ریشه می‌گیرد . معادل فارسی این کلمه به عنوان سبک نمایشی ، خنده دار است .