. متن داده‌شده را خلاصه کن

متن: جاکومو کازانوا دو سینگال در ۲ آوریل سال ۱۷۲۵ از خانواده‌ای هنرمند در ونیز به دنیا آمد. ابتدا به تحصیل الهیات پرداخت و در این زمینه استعداد و هوش فوق‌العاده‌ای نشان داد اما در سال ۱۷۴۱ بخاطر رفتار ناشایستش از صومعه سنت سیپریان اخراج شد. پس از آن وارد ارتش ونیز شد و بعد از آن به مدت ۲۰ سال با معرفی خود به عنوان سخنران، کشیش، قمارباز، نوازنده ویلون و … به گشت و گذار از پایتخت‌های اروپایی پرداخت. پس از بازگشت به ونیز در سال ۱۷۵۵ به جرم جاسوسی زندانی شد اما به طرز معجزه آسایی از زندان فرار کرد و به فرانسه رفت. در فرانسه با زرنگی خاصی که داشت در دستگاه‌های دولتی نفوذ کرد و به مقامات بالا رسید و حتی شغلی را که فردریک دوم پادشاه آلمان به او پیشنهاد کرده بود رد کرد. سپس باب آشنایی با بزرگان دوران زمان خود یعنی پاپ، ملکه کاترین، ولتر، آلبرشت فون هالر، مادام دو پمپادور را باز کرد. در سفری به پاریس یک «لتردوکاشه» گرفت. این ورقه بیشتر به افراد مورد علاقه و احترام شاه داده می‌شد و بیشتر افراد متشخص زمان فتح باستیل در انقلاب کبیر فرانسه با همین اوراق درباری «لتردوکاشه» زندانی‌شده بودند، آزاد شدند. کازانوا سپس به اسپانیا رفت ولی در سال ۱۷۶۹ از مادرید نیز اخراج شد. در سال ۱۷۷۴ مأمور مخفی پلیس ونیز شد ولی در سال ۱۷۸۲ بخاطر تهمت بزرگی که به یکی از صاحب منصبان با نفوذ زده بود، اخراج شد. پس از آن کتابدار کنت فن والدشتاین شد. کازانوا کتابی بنام «خاطرات من» دارد که از نظر تاریخی خیلی با ارزش است که شامل خاطرات عشقی فراوان اوست. جاکومو کازانوا در ۴ ژوئن ۱۷۹۸ درگذشت. 
خلاصه:
جاکومو جیرلامو کازانووا دو سینگال یا ژان-ژاک کازانووا دو سنگال (به ایتالیایی : giacomo girolamo casanova de seingalt) , (به فرانسوی : jean-jacques casanova de seingalt) نویسنده قرن هجدهم میلادی اهل ایتالیا است .