برداشت کلی شما از مقاله‌ی داده‌شده چیست؟

مقاله: قارچی خوراکی است که روی درختان خانواده سوزنی برگ به خصوص انواعی که با نام شربین شناخته می‌شود، می‌روید. این درختان در مناطق کوهستانی آلپ، شمال ایتالیا، جنگل‌های سیبری و سایر جنگل‌های سوزنی برگ کوهستانی نیمکره شمالی می‌رویند. به همین دلیل این قارچ نیز در این مناطق فراوان یافت می‌شود. غاریقون ابیض به شکل توده سفید مخروطی شکل مدور روی تنه درختان و بیشتر روی درختان کهن ظاهر می‌شود و وزن آن تا یک کیلوگرم نیز می‌رسد. سطح خارجی آن از پوست سخت و ضخیمی پوشیده شده و روی آن لوله‌های کوتاه کوچک با منافذی زرد رنگ وجود دارد. پس از کندن قارچ مواد خارجی آن را جدا و تمیز کرده و قطعه‌قطعه می‌کنند و به شکل قطعات نامنظم، سفید رنگ اسفنج مانند غبارآلود در می‌آید و طعم آن تلخ است. غاریقون ابیض از مسهل‌های قوی است ولی کمتر به عنوان مسهل مصرف می‌شود و به سبب تاثیر خاصی که آگاریک اسید روی انتهای عصبی غدد مولد عرق دارد و مانع ترشح می‌شود معمولا برای قطع عرق‌های شبانه بیماران مسلول و همچنین قطع ترشح شیر استفاده می‌شود. در این موارد اگر به میزان ۲ - ۳ دسی گرم از گرد آن را شب در هنگام خواب بخورند معمولا پس از ۵ - ۶ ساعت اثر آن ظاهر می‌شود. قارچ غاریقون خوب می‌سوزد و اگر با شوره آغشته شود خیلی بهتر می‌سوزد. از نظر طبیعت طبق رای حکمای طب سنتی غاریقون کمی گرم و بیشتر خشک می‌باشد و معتقدند که مسهل بلغم و سودا است و برای بازکردن کوفتگی‌های کبد و کلیه مفید است. اگر ۲ گرم آن با آب خورده شود برای بند آوردن خون و اخلاط از سینه مؤثر است و اگر ۴ گرم آن با انیسون خورده شود برای تنگی نفس نافع است و اگر با ۴ گرم رب شیرین‌بیان خورده شود، برای درد سینه و سرفه مزمن سرد بلغمی، تنگی نفس و سختی تنفس مفید است. اگر ۴ - ۵ گرم آن با آسارون و عسل سرشته و خورده شود برای خرد کردن سنگ کلیه و مثانه مفید است. 
برداشت:
غاریقون (نام علمی : agaricus) نام یک سرده از تیره غاریقونیان است . قارچی است که در کتب طب سنتی و به عربی با نام‌های غاریقون و غاریقون ابیض نام برده شده است .