. متن داده‌شده را خلاصه کن

متن: در این روش با استفاده از میکروارگانیسم‌های خو داده‌شده با گاز آلاینده اقدام به کاهش یا تصفیه این ترکیبات در هوای خروجی از دودکش‌های صنایع آلوده‌کننده می‌گردد. ماده آلایند جذب فاز مایع می‌گردد که حاوی میکروارگانیسم‌های فعال می‌باشد. این گروه از میکروارگانیسم‌های سازگار شده و تخصص‌یافته ماده آلایند را تجزیه می‌کنند و از انرژی ناشی از شکست این ترکیبات برای تکثیر و فعل و انفعالات متابولیک خود استفاده می‌نمایند. محصول واکنش میکروبی عمدتا co ۲، آب و بیومس می‌باشد، در این روش ماده آلاینده ممکن است آلی یا غیر آلی باشد. در این روش مواد شیمیایی مضر در فاضلاب‌ها به وسیله موجودات زنده حذف می‌شوند. فیلترهای زیستی برای اولین بار در سال ۱۸۹۳ در انگلیس معرفی شد. در آن زمان از این روش برای تصفیه فاضلاب استفاده می‌شد. هم‌اکنون در اروپا از سیستم‌های بیولوژیک در صنایع آشامیدنی استفاده می‌گردد. همچنین می‌توان از این روش‌ها در افزایش کیفیت آب‌های مورد استفاده در صنایع آبزی‌پروری استفاده گردد. در روش فیلتراسیون زیستی از میکروارگانیسم‌ها برای حذف آلودگی هوا استفاده می‌شود. هوا از یک بستر محدود عبور می‌کند و در این زمان آلودگی همراه هوا به زیست پوشش روی این سطح متصل می‌گردد. باکتری‌ها و قارچهایی که بر روی این سطوح تثبیت شده‌اند آلودگی‌های همراه هوا را تجزیه می‌کنند. فیلترهای قطره‌ای زیستی (biotrickling filter) و فیلترهای شستشو دهنده بر اساس فعالیت باکتری‌های تثبیت‌شده بر سطح پوشش فیلتر عمل می‌کند. بیشترین کاربرد این تکنولوژی در تیمار مواد و ترکیبات بدبو و مواد آلی فرار محلول در آب است. در صنایع غذایی، علوم دامی، داروسازی، صنایع تبدیل محصولات چوبی و رنگی و پوشش‌ها این روش جایگاه خود را یافته‌است. پساب این کارخانجات دارای مخلوطی از مواد آلی فرار محلول در آب و مواد دارای هیدروژن سولفید است. تیمار هوا با این روش نیازمند سطح زیادی است تا توانایی پاسخ‌گویی به حجم بالای هوای آلوده را داشته باشد. این واقعیت لزوم بازنگری در این روش را نشان می‌دهد. دانشمندان از سال ۱۹۹۰ بر روی طراحی هرچه کوچکتر این تجهیزات تحقیق می‌کنند. یکی از چالش‌های پیش‌روی طراحی این سیستم، کنترل و نگهداری میزان مناسب رطوبت در کل سیستم است. معمولا قبل از ورود هوا به این سیستم، عمل افزایش رطوبت به وسیله افشانه‌ها، محفظه تزریق رطوبت، سیستم فیلتر …
خلاصه:
بیوفیلتراسیون روشی برای تصفیه آلودگی‌های هوا و آب می‌باشد که در آن از موجودات زنده برای تبدیل آلاینده‌ها استفاده می‌شود . بیو فیلترها رآکتورهایی با بستر پرشده می‌باشند که میکروارگانیسم‌های تجزیه‌کننده روی بستر واقع شده‌اند . در این روش آلاینده گازی با عبور از این بستر متخلخل بیولوژیکی تصفیه می‌شود . استفاده از بیو فیلتر برای کنترل انتشار ترکیبات آلی فرار یک تکنولوژی ابداعی و جدید است که در دهه گذشته مقبولیت یافته‌است . اساسا جریانی از گاز آلوده که دارای غلظت کمی از مواد قابل تجزیه بیولوژیک و ترکیبات نسبتا محلول در آب باشد ، جهت بیو فیلتراسیون مناسب است . علاوه بر این ، بیوفیلتراسیون آلاینده‌های ثانویه ایجاد نمی‌کند .