برداشت کلی شما از مقاله‌ی داده‌شده چیست؟

مقاله: دیامغناطیس یک پدیده بسیار کلی است؛ زیرا تمام الکترونهای جفت شده، که شامل الکترونهای یک اتم می‌باشد، همیشه یک سهم ضعیفی را در واکنش مواد ایجاد خواهد کرد بنابراین، برای موادی که هر شکل دیگری از مغناطیس را نشان می‌دهند، (مثل فرومغناطیس یا پارامغناطیس)؛ دیامغناطیس به صورت کامل مقاومت ناپذیر است. مثالهایی که اغلب رفتار مغناطیسی را ارائه می‌دهند، مواد دیامغناطیس یا اجسام دیامغناطیس دیامغناطیس نامیده می‌شوند. فلزاتی مثل مس، جیوه، طلا، یا بیسموت. نفوذپذیری مغناطیس مواد دیامغناطیس کمتر از ۱ است بنابراین، از میدان‌های مغناطیس دفع می‌شوند. دیامغناطیس یک خاصیت ضعیف است که تأثیرات آن در هر روز قابل‌مشاهده نمی‌باشد. برای مثال، قابلیت مغناطیس پذیری دیامغناطیس‌ها مثل آب = − ۹ ٫ ۰۵ × ۱۰ − ۶ است. اغلب مواد دیامغناطیس قوی، بیسوت است با = − ۱ ٫ ۶۶ × ۱۰ − ۴ است. گرافیت r / rolytic ممکن است یک قابلیت = − ۴ ٫ ۰۰ × ۱۰ − ۴ را در یک هواپیما داشته باشد. مگر اینکه، این مقادیر به ترتیب مغناطیس‌های کوچک‌تر از مغناطیس را که با پارامغناطیس و فرومغناطیس ارائه می‌شوند مرتب شوند. نفوذپذیری ممکن است برای دیامغناطیس‌های کامل و صحیح (= − ۱) بررسی شود، از این رو آن‌ها تمام میدان‌ها را از درون آن‌ها به علت تأثیر مایسنر (meissner) بیرون نماید؛ بنابراین این اثر به علت جریانات سرگردان رخ نمی‌دهد. (مقاله نفوذپذیری را ببینید). به علاوه، تمام رساناها یک دیامغناطیس مؤثر را ارائه می‌دهند زمانیکه آن‌ها یک تغییر میدان مغناطیسی را تجربه می‌کند. نیروی lorentz در الکترونها، باعث می‌شود که آن‌ها در گردش اطراف جریانات سرگردان شکل گیرد. جریانات سرگردان سپس یک میدان مغناطیسی القاء شده را ایجاد می‌کند که مخالف میدان به کار گرفته‌شده می‌باشد. در سال ۱۷۷۸، s. j. bergmau، اولین فرد بود مشاهده نمود که بیسموت و انتیموان توسط میدانهای مغناطیسی دفع می‌شدند؛ بنابراین، اصطلاح «دیامغناطیس» توسط میشل فردی در سپتامبر سال ۱۸۴۵ ابداع شد، زمانیکه فهمید که تمام مواد در طبیعت، شکل واکنش دیامغناطیسی را در یک میدان مغناطیس به کار گرفته‌شده را دارا هستند. اگر یک آهن‌ربای قوی (مثل چند آهن‌ربا) با یک لایه‌ای از آب پوشش داده شود (که در مقایسه با قطر آهن‌ربا باریک است) میدان آهن‌ربا، آب را دفع می‌کند. این عامل یک کشش ناچیز در سطح آب است که ممکن است انعکاس آن …
برداشت:
مواد دیامغناطیس ، موادی هستند که در اثر اعمال یک میدان مغناطیسی خارجی در آن‌ها یک میدان مغناطیسی القایی در جهت مخالف ایجاد می‌شود و توسط میدان دفع می‌شوند . مواد پارامغناطیس برعکس این رفتار را از خود نشان می‌دهند . دیامغناطیس شدن یک خاصیت مکانیک کوانتومی است که در تمام مواد رخ می‌دهد و وقتی فقط از جنبه مغناطیس به موضوع بنگریم این مواد دیامغناطیس نامیده می‌شوند و برخلاف مواد فرومگنت مغناطیس دائمی نیستند . نفوذپذیری مغناطیسی آن‌ها کمتر از می‌باشد (نفوذپذیری خلأ) ؛ در نتیجه دیامغناطیس‌ها شکلی از مغناطیس هستند که تنها با یک ماده در حضور یک میدان مغناطیس خارجی به کار گرفته شده ایجاد می‌شوند .