این مطلب در وبسایت ویکیپدیا قرار داده‌شده. شما به عنوان یک ناشر، کدام‌یک از متن‌های زیر را به عنوان خلاصه انتخاب می‌کنید؟

مقاله: روستا‌های منطقه کوهمره سرخی معمولا در امتداد جاده کوهمره سرخی واقع‌شده که اسامی تعدادی از روستاها از شمال به جنوب به قرار زیر است: ماسرم ده سرو چنارفاریاب کوزرگ امیرآباد بنگر بن زرد کربس ریچی بن دویه اسلام‌آباد دارنگون کراج رمقان سبوک فتح‌آباد جمالی شکفت بگدانه شوراب مسقان مورجان میگلی طبق پژوهش‌های عبدالله شهبازی، مردم‌شناس و صاحب‌نظر در زمینه ایلات و عشایر جنوب ایران، منطقه نامبرده در دوره ساسانی و سده‌های آغازین اسلامی رم دیوان نامیده می‌شده و یکی از پنج رم (ناحیه عشایرنشین) دوره ساسانی بوده‌است. در کوهمره سرخی طوایف کوه‌نشین متعددی زندگی می‌کنند مانند: طوایف شش‌گانه سرخی، طایفه بککی، طایفه سقلمه‌چی، طایفه آرندی وکوزرک تمامی طوایف بسیار کهن بوده و از گویش و فرهنگ متمایزی برخوردارند (). قدمت این طوایف به «کردان فارس» دوره ساسانی می‌رسد. روستاهای کوزرک، ماصرم، ددو، بگدانه، شگفت، از روستاهای قدیمی کوهمره سرخی هستند. مقر اصلی طایفه سقلمه چی در کوه دودو (دودویه) بود که به تدریج به کوهپایه دودویه منتقل‌شده و روستاهایی چون چشمه بردی، چنارک، ملاحسینی (سعادت‌آباد)، امیرآباد و اسلام‌آباد را ایجاد کردند. در سالهای پس از انقلاب بخش مهمی از اعضای طایفه فوق در شهر شیراز مستحیل شده و بخشی هنوز در روستاهایشان به دامداری و کشاورزی اشتغال دارند. سعیدی سیرجانی، وقایع اتفاقیه: گزارشهای خفیه نویسان انگلیس. طوایف گلکی، مهرکی و دهدار از طوایف کوهمره نیستند. بلکه این دو طایفه به همراه طوایف گورکانی و بهادنی طایفه بزرگ کهکی را تشکیل می‌دهند؛ که طایفه بزرگ کهکی خود دارای فرهنگ و پیشینه و تبار خاص خود می‌باشد. طایفه کهکی بین شهرستان‌های فیروزآباد و فراشبند در استان فارس قرار دارد. طایفه کهکی فقط در همسایگی کوهمره سرخی قرار دارد و جزئی از آن نیست.

متن اول: کوهمره سرخی
متن دوم: کوهمره سرخی به دو قسمت شرقی و غربی تقسیم می‌شود. قسمت غربی از ورودی کوهمره سرخی در جاده شیراز بوشهر آغاز شده و تا روستای مسقان ادامه دارد. طوایف بککی و سقلمه چی نیز در این کوهمره ساکن هستند. طوایف بزرگ کهمره سرخی شرق عبارتند از ناصرو جیحون (جحین)، بیگی (بگی)، جبارزار، شکره و دهدار که در حال حاضر به جز طایفه ناصرو، بقیه طوایف در قسمت جنوبی کهمره سرخی (منطقه شوراب و روستا‌های پایین‌دست) سکونت دارند.
جواب:
متن دوم