برداشت کلی شما از مقاله‌ی داده‌شده چیست؟

مقاله: «اهورامزدا» واژه‌ای برآمده 'از' دو واژه جداگانه «اهورا» و «مزدا» است که ریشه آن به زبان اوستایی کهن در گاتاها بازمی‌گردد. در گاتاها گاه ترکیب «اهورا مزدا» جدا از هم و به شکل تنهای «اهوره» یا «مزدا» آمده‌است ولی در موارد کنار هم ترکیب «مزدا اهوره» کاربرد فراوان‌تری دارد. واژه اهورامزدا به گونه «مزدا اهوره» یا «مزدا» ۱۵۵ بار در گاتاها بازگو شده‌است. فردوسی در سرآغاز و نخستین بیت شاهنامه، اهورامزدا را «خداوند جان و خرد» ترجمه کرده‌است. اهورامزدا آفریننده جهان است. مزدیسنان اهورامزدا را می‌پرستند. اهورامزدا خالق و داور همه چیزهای مادی و معنوی و نیز آفریننده روشنی و تاریکی و برقرارکننده نظم هستی (اشه) است. او با اندیشیدن همه چیز را هستی بخشیده‌است، پس در واقع او از عدم می‌آفریند و با خود تنهاست. برای اهورا مزدا در هرمزد یشت، در حدود شصت صفت نیک آورده شده و تقریبا همه چیزهای خوب به وی منتسب شده‌است. همچنین او در مزدیسنا دارای هفت صفت برجسته زیر است: سپنتا مینو یعنی مقدس‌ترین روان، خشثره ویرنه به گویش امروزی شهریور یعنی شهریار و پادشاهی که باید برگزیده شود، سپنته آرمیتی است یعنی پارسایی مقدس. هورتات بگویش امروزی خرداد به معنی جامعیت و رسایی و امرتات جاودانگی و بی‌مرگی. او اشه یعنی راستی و درستی و قانون ایزدی و پاکی است. همچنین وهومنه است به معنی خوب منش. این صفات در مزدیسنا به نام امشاسپندان خوانده می‌شوند و پایه‌های کمال در دین زرتشتی برای رسیدن به روشنایی بی‌پایان است. از این هفت امشاسپندان است که هفت شهر عشق و هفت‌آسمان و هفت خوان اسفندیار و هفت خوان رستم و هفت‌سین و هفت کشور و … اقتباس شده‌است. بر اساس کتاب بندهشن که در اواخر دوره ساسانیان نوشته‌شده، نیروی مخالف اهورامزدا و زاینده بدی‌ها را اهریمن معرفی می‌کند. در دین زرتشتی یا به‌دینی، اهریمن هیچ‌گاه توان ذاتی برای مقابله با قدرت اهورا مزدا را ندارد و رقیبی برای او نیست بلکه اهریمن همان اندیشه بد یا انگره مینو است اما در باور زروانیان، اهریمن برادر و رقیب اهورا مزدا و پسر زروان و دارای هویتی جداگانه از اهورا مزدا است. بر پایه باورهای کهن زروانی و دیگر دینهای پس از آن چون مانویان «اهورامزدا و اهریمن هردو زاده زروان (خدای زمان) بودند و جهان عرصه جنگ این دو نیروی نیک و بد است ولی سرانجام چیرگی در پایان جهان با …
برداشت:
اهورامزدا (به اوستایی « مزدا اهوره ») نیز با نام‌های : اهورا ، اورمزد ، هورمزد ، اورمزد ، هورمز و هرمز و ورمز) نام آفریدگار نکویی‌ها و دادار و پروردگار همهٔ هستی در مزدیسنا است .