برداشت کلی شما از مقاله‌ی داده‌شده چیست؟

مقاله: سنتز fsm شامل سه مرحله عمده می‌شود: به حداقل رساندن حالت: همان‌طور که از نامش برمی‌آید، تعداد حالاتی که نیاز به نمایش fsm دارند، به حداقل می‌رسد. این روش شامل تکنیک‌ها و الگوریتم‌های مختلف مانند جداول اشیاء، تطابق ردیف‌ها، الگوریتم پارتیشن‌بندی پیوندی، شناسایی و حذف حالت‌های معادل یا کارهای اضافی می‌شود. تخصیص یا کدگذاری حالت: شامل انتخاب نمایه‌های از نوع بولین از حالت‌های داخلی fsm می‌شود. به عبارت دیگر به هر حالت یک کد باینری منحصر به فرد را اختصاص می‌دهد. انتخاب روش رمزگذاری مناسب بسیار مهم است. تصمیم اشتباه می‌تواند باعث شود fsm از منطق بیش از حد استفاده کند، بسیار کند شود، قدرت بیشتری مصرف کند یا هر ترکیبی از این‌ها را مصرف کند. به حداقل رساندن منطق ترکیبی: از کدهای حالت غیر اختصاصی به منظور کاهش منطق ترکیبی استفاده می‌کند. برخی از تکنیک‌هایی که به‌طور گسترده برای رمزگذاری حالت استفاده می‌شوند عبارتند از: کدگذاری داغ در این روش برای هر حالت تنها یک بیت از متغیر حالت «(داغ) است و تمام بیت‌های دیگر» هستند. فاصله همینگ برای این تکنیک برابر ۲ است. یک داغ برای هر حالت نیاز به یک فلیپ فلاپ در fsm دارد. در نتیجه، ماشین حالت در حال حاضر «رمزگشایی» شده‌است، بنابراین حالت دستگاه به سادگی با تعیین اینکه چه فلیپ فلاپی فعال است تعیین می‌شود. این روش پهنای منطق ترکیبی را کاهش می‌دهد و به همین علت ماشین حالت آن نیاز به سطح پایین‌تر منطق بین ثبات‌ها دارد، پیچیدگی آن کم شده و سرعت آن بیشتر می‌شود. کدگذاری باینری در این روش تعداد بیت‌ها (b) به ازای هرحالت بستگی به تعداد حالت‌ها (n) دارد. این رابطه با معادله زیر تعریف می‌شود: در این تکنیک، حالت‌ها در توالی باینری اختصاص داده می‌شوند که در آن حالت‌ها با شروع از صفر و شماره‌گذاری می‌شوند. واضح است که تعداد فلیپ فلاپ‌های مورد استفاده برابر با تعداد بیت (b) است. از آنجا که رمزگذاری باینری از حداقل تعداد (flip-flops) برای رمزگذاری یک ماشین استفاده می‌کند، فلیپ فلاپ‌ها به‌طور حداکثر استفاده می‌شوند. در نتیجه در مقایسه با روش گدگذاری داغ منطق ترکیبی بیشتری برای تقسیم هر حالت مورد نیاز است. همچنین در مقایسه با گدگذاری‌داغ تعداد flip-flops کمتری نیاز است اما فاصله همیلتنی به اندازه تعداد بیت‌ها (b) است که رقم بدتری است. کدگذاری خاکستری در کد …
برداشت:
کدگذاری حالتی برای قدرت کم (انگلیسی : state encoding for low power‎) یک الگوی منحصر به فرد از صفر و یک را به هر حالت تعریف شده ازماشین حالات متناهی (fsm) اختصاص می‌دهد . به‌طور سنتی ، معیار طراحی برای سنتز fsm سرعت ، مساحت یا هر دو بود . با توجه به قانون مور ، با پیشرفت تکنولوژی تراکم و سرعت مدارهای مجتمع به‌طور نمایی افزایش یافته‌است . با این کار ، ناگزیر اتلاف قدرت در هر ناحیه افزایش می‌یابد ، که باعث شده‌است طراحان برای دستگاه‌های رایانه‌ای قابل حمل و پردازنده‌های با سرعت بالا در هنگام طراحی به اتلاف قدرت به عنوان یک پارامتر حیاتی توجه کنند .