متناسب با متن زیر، یک عنوان انتخاب کرده و آن را خلاصه کنید

متن: همان طور که گفتیم، کاربرد کلی حالت ایمپدانس بالا از بین بردن تأثیر خروجی از بقیه مدار است، اگر بیش از یک دستگاه به هم متصل بودند، بردن به حالت ایمپدانس بالا برای جلوگیری از اتصال کوتاه مناسب است، یا اگر یکی از دستگاه‌ها از لحاظ منطقی ۱ بود و دیگری ۰، مشکلی رخ ندهد. بافرهای ۳ حالته می‌توانند در تسهیم‌کننده‌ها استفاده شوند، مخصوصا اگر تعداد ورودی‌ها زیاد باشد. بافرهای ۳ حالته هم‌چنین در گذرگاه‌ها استفاده می‌شوند. منطق سه حالته هم‌چنین می‌تواند تعداد سیم‌های مورد نیاز برای راه‌اندازی یک سری ال‌ای دی را کاهش بدهند. در خیلی از دستگاه‌هایی که برای اتصال به گذرگاه طراحی شده‌اند (مانند قطعه‌های رم و رام) هم پایه cs مخفف chip select به معنای انتخاب قطعه، و هم پایه oe مخفف output enable به معنای فعال‌سازی خروجی وجود دارند که به نظر می‌آید هردو یک کار را انجام دهند. تا زمانی که پایه cs روشن نشود، خروجی‌ها روی حالت امپدانس بالا خواهند بود. تفاوت این دو در مدت زمان مورد نیاز برای فرستادن سیگنال است. تا هنگامی‌که سیگنال انتخاب قطعه ارسال نشود، قطعه از درون فعالیتی ندارد، و میان فرستادن آدرس قطعه و گرفتن داده از قطعه مدت زمان قابل توجهی وقفه وجود دارد. (البته این یک نقطه قوت به‌شمار می‌آید، زیرا در این موقع انرژی کمی مصرف می‌شود.) اما هنگامی‌که سیگنال انتخاب قطعه ارسال شد، قطعه از درون دسترسی را انجام می‌دهد و درایورهای خروجی نهایی با غیرفعال بودن output enable غیرفعال می‌شوند. این در مواقعی استفاده می‌شود که گذرگاه برای موارد دیگری در حال استفاده است. سرانجام هنگامی‌که output enable فرستاده شد، داده‌ها با کمترین وقفه ارسال می‌شوند. در حالت کلی یک قطعه رم یا رام دارای خط oe، دو وقفه برای ایجاد دسترسی دارد: یکی هنگامی‌که قطعه با ارسال درست آدرس آن فعال شد، دیگری هنگامی‌که دستور فعال‌سازی خروجی ارسال شد که البته مدت زمان کوتاه‌تری دارد. همان طور که گفتیم، هنگامی‌که خروجی روی حالت سوم (حالت امپدانس بالا) قرار بگیرد در مدار تأثیری نخواهد داشت، و اگر عنصر دیگری در مدار وضعیت آن را تعیین نکند، مدار معلق خواهد ماند. طراحان مدار معمولا از مقاومت‌های بالاکش یا پایین‌کش (به انگلیسی: pull-up / pull-down resistor) (معمولا در محدوده ۱ تا ۱۰۰ کیلواهم) استفاده می‌کنند تا موقعیت مدار را ثابت سازند …. 
جواب:
"منطق سه حالته" میتواند عنوان مناسب و "در الکترونیک منطق سه حالته (به انگلیسی : three-state logic) به خروجی اجازه می‌دهد که علاوه بر سطوح منطقی ۰ و ۱ حالتی به نام امپدانس بالا نیز بتواند داشته باشد ، که در واقع در این حالت تأثیر خروجی را از بقیهٔ مدار حذف می‌کند . این به دستگاه‌ها اجازه می‌دهد که از یک خط خروجی برای چند دستگاه به صورت مشترک استفاده کنند .  (مانند گذرگاه‌ها که به صورت هم‌زمان به خروجی بیشتر از یک دستگاه نمی‌توانند « گوش بدهند ».) منطق سه حالته در خیلی از رجیسترها ، درایورهای گذرگاه و فلیپ‌فلاپ‌ها در سری ۷۴۰۰ و ۴۰۰۰ علاوه بر بقیهٔ مدل‌ها ، و هم چنین در درون خیلی از آی سی‌ها استفاده می‌شود ." میتواند خلاصه ی مناسبی برای این متن باشد