برداشت کلی شما از مقاله‌ی داده‌شده چیست؟

مقاله: ترجمه بدون وضعیت ip / icmp (siit) ترجمه سرپیام بسته‌ها با فرمت ipv ۶ به ipv ۴ و برعکس را انجام می‌دهد. روش siit طبقه‌ای از آدرس‌های ipv ۶ را با نام آدرس‌های ipv ۴ ترجمه‌شده تعریف می‌کند. این دسته آدرس‌ها پیشوند ffff: ۰:۰:۰ / ۹۶::: دارند و ممکن است به صورت ffff: ۰: a. b. c. d::: نوشته شوند. آدرس‌های ipv ۴ که به صورت a. b. c. d نوشته می‌شوند، آدرس ترجمه شده ipv ۶ دارند. پیشوند برای صفر شدن کد مجموع مقابله انتخاب شده‌است تا در کد مجموع مقابله سرآمد لایه انتقال تغییری ایجاد نشود این الگوریتم می‌تواند در مواردی مورد استفاده قرار گیرد که میزبان‌های ipv ۶ که آدرس ipv ۴ تخصیص داده‌شده ندارند بتوانند با میزبان‌هایی که فقط ipv ۴ را می‌خوانند، ارتباط برقرار کنند.. siit را می‌توان به عنوان یک مورد خاص از ترجمه آدرس شبکه بدون وضعیت معرفی کرد. این حاصل کار گروه ngtrans ietf می‌باشد که برای اولین بار در فوریه سال ۲۰۰۰ توسطe. nordmark of sun microsystems. آغاز شد. بعدها در سال ۲۰۱۱ بازبینی و در سال ۲۰۱۶ نسخه فعلی آن منتشر شد. یک کارگزار تونل، اتصال ipv ۶ را با کپسوله سازی بسته‌های ipv ۶ در پیوندهای ipv ۴ و با استفاه از ۶ in ۴، فراهم می‌سازد. با این کار در زیرساخت ipv ۴، تونل‌های ipv ۶ ساخته می‌شود. این تونل‌ها با پروتکل تنظیم تونل (tsp) یا ayiya قابل مدیریت هستند. ۶ rd مکانیزمی برای استقرار سریع سرویس ipv ۶ در زیرساختهای ipv ۴ ارائه دهندگان خدمات اینترنت (isp) است. این مکانیزم آدرس‌های ipv ۶ را بر آدرس‌های ipv ۴ نگاشت می‌کند و بسته‌های ipv ۶ را با تونل‌های اتوماتیک ساخته‌شده در همان مسیر بهینه‌ای که بسته‌های ipv ۴ طی می‌کنند، می‌فرستد. ۶ rd در سال ۲۰۰۷ برای استقرار گستره بزرگی از آدرس‌های بومی قرار گرفت (rfc ۵۵۶۹). ریز مشخصات استاندارد پروتکل در rfc ۵۹۶۹ آمده‌است. nat ۶۴ مکانیزمی است که به میزبان‌های ipv ۶ امکان برقراری ارتباط با سرورهای ipv ۴ را می‌دهد. سرور nat ۶۴ نقطه پایانی برای حداقل برای یک آدرس ipv ۴ و یک بسته شبکه ipv ۶ با ۳۲ بیت است. (rfc ۶۰۵۲، rfc ۶۱۴۶). مشتری ipv ۶، ادرسipv ۴ که می‌خواهد با آن ارتباط برقرا کند را با کمک این بیت‌ها تعبیه می‌کند و بسته‌ها به آدرس تولید شده ازین کار می‌فرستد. سپس سرور nat ۶۴ یک nat - نگاشت بین آدرس ipv ۶ و آدرس ipv ۴ ایجاد می‌کند و به آنها امکان برقراری ارتباط می‌دهد. 
برداشت:
مکانیسم انتقال ipv۶ یک فناوری است که زیر ساخت اینترنت را از پروتکل اینترنت نسخه ۴ (ipv۴) (مورد استفاده از سال ۱۹۸۳) به جانشین آن یعنی پروتکل اینترنت نسخه ۶ (ipv۶) منتقل می‌کند . از آنجا که شبکه‌های ipv۴ و ipv۶ به‌طور مستقیم قابل تعامل نیستند ، این فناوری به ما این امکان را می‌دهد تا میزبان‌هایی که از زیرساخت‌های متفاوتی استفاده می‌کنند بتوانند با هم ارتباط برقرار کنند . برای برآورده شدن معیارهای فنی ، باید یک برنامه انتقال مستقیم از ipv۴ به ipv۶ وجود داشته باشد . کارگروه مهندسی اینترنت (ietf) کار گروه‌ها و بحث و گفتگوهایی را از طریق پیش نویس‌های اینترنتی ietf برگزار می‌کند تا این انتقال هارا بهبود ببخشد .