. متن داده‌شده را خلاصه کن

متن: نحوه توزیع میدان الکتریکی این پرتوها در فضا به صورت زیر است: که در آن کمر پرتو (یکی از مشخصه‌های پرتوی لیزر)، طول موج لیزر و ضریب شکست محیط انتشار است. با توجه به اینکه پرتوهای گرداب نوری با جملات لاگر-گوس توصیف می‌شوند، برای بیان آن‌ها بایستی مرتبه جمله لاگر-گوس را نیز بیان کرد، به عبارت دیگر همان لفظی را که برای بیان جمله به کار می‌بریم بایستی برای میدان هم به کار برد؛ ولی امروزه با توجه به محدودیت‌های آشکارسازی و تولیدی که برای این پرتوها داریم، تنها قادر خواهیم بود که مرتبه‌های آنرا تولید کنیم از این رو اگر لفظ مرتبه‌ام برای پرتوی گرداب نوری به کار می‌رود، منظور پرتویی با توزیع میدان الکتریکی خواهد بود. برای تولید پرتوهای گرداب نوری روش‌های مختلفی وجود دارد که از جمله آن‌ها عبارتند از: انتشار نور در موجبرهای استوانه‌ای که به شکل خاصی طراحی شده‌اند. تبدیل تکانه زاویه‌ای اسپین به تکانه زاویه‌ای مداری صفحات مارپیچی استاتیک ((static spiral phase plates (spp)) هولوگرام‌هایی که به روش کامپیوتری تولید شده‌اند (computer-generated holograms (cghs)) روش‌های مستقیم لیزری آیینه‌هایی با قابلیت تغییر شکل مدولاتور فضایی نوری و …. با توجه به اینکه شدت از رابطه به دست می‌آید، می‌توان نتیجه گرفت که پرتوهای گرداب نوری (که اساسا دارای یک ساختار فازی هستند) را نمی‌توان صرفا از طریق توزیع شدت آنها مشخص کرد، در نتیجه طیف گسترده‌ای از تکنیک‌های تداخل سنجی استفاده می‌شود، که در ادامه به مرور برخی از آنان می‌پردازیم. ساده‌ترین راه تشخیص آن‌ها استفاده از روش‌های تداخل سنجی است. بدین صورت که ما پرتوی گرداب نوری را با یک موج صفحه‌ای شیب‌دار تداخل می‌دهیم و از طریق تحلیل طرح به وجود آمده (که اینترفروگرام نام دارد)، می‌توان اطلاعات فازی موج اولیه را استخراج کرد. در این روش با اسفاده از یک لنز دو کوژ چرخیده (چرخش داده‌شده نسبت به محور انتشار پرتو) می‌توان بین نقاط مختلف فاز تداخل ایجاد کرد تا به وسیله آن مرتبه پرتوی گرداب نوری تغییر کند. سپس با جهت‌یابی‌هایی که برای این چرخش صورت می‌گیرد، می‌توان تکانه زاویه‌ای مداری یا به عبارت دیگر بار توپولوژیکی آن را تعیین کرد. در این روش پرتوی مورد نظر را با پرتویی دیگر که دارای بار توپولوژیکی مخالف است، در یک تداخل سنج ماخ-زندر تداخل می‌دهند و با ثبت پارامترهایی از آن …
خلاصه:
گرداب نوری (به انگلیسی : optical vortex) یا پیچه‌های نوری پرتوهایی هستند که می‌توانند تکانه زاویه‌ای مداری را با خود حمل کنند . این پرتوها (امواج) به صورت پیچشی در فضا انتشار می‌یابند ، از این رو اگر از این پیچش سطح مقطعی [ فرضی ] بریده شود ، آنگاه توزیع فازی آن سطح مقطع شبیه به یک گرداب خواهد بود به همین دلیل این امواج یا پرتوها را با نام گرداب نوری می‌شناسند ؛ بنابراین این توزیع فازی خواهد بود که به صورت یک گرداب است ، در صورتی که اگر توزیع شدت را در مسیر آن اندازه‌گیری کنیم ، آنگاه مشاهده خواهیم کرد که این توزیع شدت در طول زمان و مکان تغییری نمی‌کند .