مقاله‌ی زیر به همراه خلاصه آن در وب‌سایت ویکیپدیا آمده است. موضوع آن را مشخص کنید

مقاله: تاج‌الملوک (تاجی) احمدی در سال ۱۳۱۵ در تهران به دنیا آمد و تحصیلات متوسطه (دیپلم) را به پایان برد. او که در ابتدا به‌عنوان پرستار مشغول به کار بود، در سال ۱۳۳۳ در بیمارستان در مواجهه با یکی از فیلم‌برداران برای بازی در یک فیلم سینمایی تست داد و قبول شد. از سال ۱۳۳۵ و هنگام بازی در فیلم «مرجان» به دوبلاژ دعوت شد و به عنوان دوبلور در زمینه دوبله به فعالیت پرداخت. در سال ۱۳۳۶ توسط حمید قنبری برای بازی در نمایشنامه «پرنده آبی» اثر موریس مترلینگ به تئاتر فردوسی دعوت شد و پس از آن در نمایش‌های دیگر از جمله «دختر شکلات فروش»، «پیچ خطرناک»، «چراغ گاز»، «سیاه و سفید»، «مکافات»، «والدین وحشتناک»، و… ایفای نقش کرد. تاجی احمدی همکاری خود با رادیو را نیز از سال ۱۳۳۶ با شرکت در نمایش‌های رادیویی آغاز کرد و برای اولین بار در یکی از «داستان‌های شب» که از روی اپرای آیدا تنظیم‌شده و نام آن «درخت گل» بود، گویندگی کرد و پس از آن در دیگر نمایش‌نامه‌های رادیویی از جمله «کارگران»، «زن و زندگی»، «جانی دالر»، و… حضور داشت. همچنین او در برنامه‌های رادیویی «سیر و سفر»، «شما و رادیو»، «بگویید و بشنوید»، و… گویندگی می‌کرد. مهمترین حضور او در سینما، فیلم «خشت و آینه» ساخته ابراهیم گلستان است که در آن نقش زنی هم نام خود (تاجی) را مقابل زکریا هاشمی ایفا کرد. در دوران طلایی دوبله او با صدای کمی خش‌دار که ظاهرا تا حدودی ناپخته و آسیب‌پذیر نشان می‌داد، اغلب به‌جای دختران جوان و پرتحرک گویندگی می‌کرد که بهترین‌هایش به‌جای ناتالی وود و جین فوندا بود. او همراه با شهروز رامتین از سال ۱۳۵۳ در مجموعه تلویزیونی «غریبه» ساخته همسرش محمدعلی زرندی (محمدعلی زرندی‌فر) بازی کرد و در میان پرده‌های فکاهی شوی تلویزیونی «پنجره‌ها» نیز حضور داشت. او به عنوان مجری تلویزیونی در برنامه‌ای با شاپور بختیار مصاحبه کرده‌است. بعد از انقلاب، سال ۱۳۵۸ تاجی به همراه همسر و دو پسرش به خارج از کشور مهاجرت کرد. تاجی در اواخر عمر به‌خاطر درگذشت فرزندنش، دچار افسردگی شدید و اختلال حافظه شد. این هنرمند سال ۱۳۶۷ بر اثر سرطان در پاریس درگذشت. 
خلاصه: تاجی احمدی (زاده ۱۳۱۵ در تهران – درگذشته ۱۳۶۷ در پاریس) دوبلور و بازیگر ایرانی بود. 
موضوع:
تاجی احمدی