متناسب با متن زیر، یک عنوان انتخاب کرده و آن را خلاصه کنید

متن: بهاء الدوله پی رو طریقت نوربخشیه بود و نسب او به بنیانگذار این طریقت یعنی سیدمحمد نوربخش (۷۹۵ – ۸۶۹) می‌رسد. اما تمرکز او بیشتر بر علم پزشکی بود. در طبیعیات قدیم علم پزشکی جزء فروع طبیعیات محسوب می‌گردید. او در حوزه پزشکی اعتقاد به تجربه داشت. فی‌الواقع پس از ابن‌سینا، نظام دانشی پزشکی ایرانی تحت تأثیر اندیشه‌های استدلالی او قرار گرفته بود و دارای یک ساختار حکمت‌آمیز و متأثر از اندیشه‌های یونان و روم قرار داشت و پزشکان پس از او اغلب برای نشان دادن تبحر خود اقدام به نوشتن شرح بر قانون می‌نمودند. سنت سینوی که بیشتر مبتنی بر استدلال بود درست پس از سنت رازی که یک تجربه‌گرا در امر پزشکی بود در حوزه طب ایرانی به وجود آمده ولی در عمل سنت تجربه‌گرایی رازی را به حاشیه راند. بها الدوله نه‌تنها سنتی را که رازی پیش از ابن‌سینا مستقر کرده بود را دوباره احیاء کرد بلکه راه را برای توسعه پزشکی صوفیانه نیز باز کرد. کتاب معروف او با عنوان خلاصه التجارب به همین دلیل صاحب این عنوان شده‌است. او برای اولین بار استفاده از روده گربه را برای بخیه زدن پیشنهاد می‌دهد و آنرا به کار می‌گیرد و با این کار بخیه‌های جذب شنونه را اختراع می‌نماید. او اولین گزارش در مورد سفلیس را به وجود می‌آورد که از / ان به عنوان بیماری آتشک نام می‌برند. کار با ارزش دیگر او تهیه گزارش مفصل در مورد سیه سرفه است. باید در نظر داشت که نخستین اثر منتشر شده درباره سیاه‌سرفه در اروپا به سال ۱۶۷۴ م / ۱۰۸۲ ه. ق (بیش از صد سال پس از بهاءالدوله) توسط ویلیس (willis) بازمی‌گردد. مطالعات بهاء الدوله در مورد سیستم ایمنی بدن او را به اولین پزشکی که در این زمینه مطالعات خود را منتشر کرده‌است تبدیل کرده‌است. او درباره زکام‌های ناشی از حساسیت نسبت به گرده گل‌ها (hay fever) نیز مطالبی به رشته تحریر درآورده که سال‌ها پس از او در اروپا، بوسیله بوتالو (bottalo) متنی منتشر گردید. پس از حمله مغول یک جریان صوفیانه پرقدرت در سرزمینهای اسلامی گسترده شد. فروپاشی نظام خلافت محور که پادشاهان می‌بایست مشروعیت خود را از بغداد می‌گرفتند فروپاشید و امکان تضارب آرا فراهم شد. این سنت در تیموریان نیز ادامه یافت و زمینه ظهور تشیع و تصوف و تأسیس خانقاه‌های متعدد را فراهم آورد. فضای به وجود آمده در حوزه طب نیز نفوذ پیدا کرد و روشهای شمنی، و صوفی گرایانه در حوزه پزشکی وارد شد …. 
جواب:
"بهاالدوله رازی" میتواند عنوان مناسب و "بهاءالدوله رازی (۸۶۰ – ۹۱۵) ، پزشک و صوفی ایرانی در قرن نهم و دهم هجری است که با توجه به اینکه پزشک مشهوری بود و یکی از بنیان‌گذاران جریان صوفی گرایانه در پزشکی بود در امور سیاسی هم دستی داشت و برای تشکیل حکومت صفویه مدتی به شاه اسماعیل صفوی پیوست . او متولد قریه طرشت در شهر ری (تهران) است . و بعد از سفرهای متعدد و نگارش آثار متنوع در حوزه پزشکی و تصوف در آذربایجان پس از دو سه سال اقامت در آذربایجان « حسب اقتضاء قضا مؤاخذه شده » و درگذشت ." میتواند خلاصه ی مناسبی برای این متن باشد