این مطلب در وبسایت ویکیپدیا قرار داده‌شده. شما به عنوان یک ناشر، کدام‌یک از متن‌های زیر را به عنوان خلاصه انتخاب می‌کنید؟

مقاله: امامی می‌گوید این کتاب تاکنون به یکصد زبان ترجمه شده‌است. ۳۴ ترجمه چینی، ۶۵ ترجمه انگلیسی و ۴۵ ترجمه آلمانی از آن وجود دارد. من نمی‌دانم در ذهن خالق آنچه گذشته‌است که متن کتابش همیشه تازه است؛ منتهی می‌توانم بگویم در این کتاب مانند زندگی و تازگی کودکان جهان، عشق، دوستی، صلح و برادری موج می‌زند؛ داستانی است که مانند قصه‌های شرقی لایه به لایه و حماسی است و حتی می‌توان آن را یک داستان مذهبی و تراژیک یاد کرد.» غلامرضا امامی معتقد است وفور شبکه‌های مجازی و تلویزیونی و دسترسی به اینترنت ما را از تخیل بازداشته است. امامی معتقد است عصر رادیو، عصر خوشی بود. او در مورد کپی‌رایت و حق نشر بر این باور است که مشکل ما در ایران در حال حاضر مسئله کپی‌رایت و حق مؤلف است. ما هنوز به این مسئله بی تفاوتیم و بسیاری از نویسندگان و نام‌آوران و غربی و شرقی شاهد ترجمه آثارشان بدون اجازه و پرداخت حقوق در ایران هستند هرچند که برخی ناشران این مسئله را رعایت می‌کنند اما در کل این اتفاق در ایران رخ نداده و در نتیجه ناشران و جهانیان رغبتی برای توجه به ادبیات ایران ندارند.

متن اول: غلامرضا امامی
متن دوم: غلامرضا امامی (متولد ۶ شهریور ۱۳۲۵ در شهر اراک) نویسنده، مترجم، پژوهشگر و سرویراستار ایرانی است. امامی در سال ۱۳۲۵ در اراک زاده شد. او تا کنون بیش از ۷۰ عنوان اثر چاپ کرده‌است. تحصیلات خویش را به سبب کار پدر که پزشک راه‌آهن بود، در شهرهای قم، مشهد، اهواز، خرمشهر و تهران به پایان برد. از جنبه فکری، خراسانی است و از جنبه عاطفی و احساسی خوزستانی. دوران دبستان را در قم گذرانده؛ اولین معلمش محمود بروجردی بود. محبت و مهربانی بروجردی او را به کتاب و درس علاقه‌مند کرد. محمود بروجردی با پدرش دوست بود. او در خانواده‌ای ملی-مذهبی رشد کرده‌است.
جواب:
متن دوم