این مطلب در وبسایت ویکیپدیا قرار داده‌شده. شما به عنوان یک ناشر، کدام‌یک از متن‌های زیر را به عنوان خلاصه انتخاب می‌کنید؟

مقاله: معین‌الدین پروانه را باید از آن دست وزرا و سلاطینی دانست که در ساخت، حفظ و نگاهداری فرهنگ و دانش مشرق‌زمین و آسیای کهن نقشی اساسی و پررنگ را ایفاء کرده‌اند. او مانند، سلطان رکن‌الدین و سلطان عزالدین از مریدان مشایخ و بزرگانی چون مولانا بوده‌اند، که تحت همین ارادت و گوش فرادادن سخنان این بزرگان، «چنان کرده‌اند کار که بزرگان می‌کنند». برای نمونه او در ساخت رصدخانه‌ای در سمرقند با غیاث‌الدین جمشید کاشانی همکاری فراوان داشته و در بالا بردن این بنا جهدی تمام به کار بسته‌است. اما کارهای او را نباید تنها در زمینه دانش‌هایی چون ریاضی و نجوم دانست. او و خانواده‌اش به مشایخ نیز احترامی ویژه می‌گزارده‌اند و در ساخت و بزرگداشت خانقاه‌ها نیز، از هیچ تلاشی فروگذار نمی‌کردند. او آنچنان دانش‌دوست و اهل فرهنگ بوده‌است که کتاب جامع الاصول را از شیخ صدرالدین سماع کرده‌است. پروانه نه‌تنها به مولانا، بلکه به دیگر صوفیان و عارفان نیز ارادتی خاص داشته‌است. برای نمونه از فخرالدین عراقی؛ عارف ایرانی، دعوت کرده، خانقاهی را در شهر توقاه ساخته و عراقی را شیخ آن خانقاه کرده و تا زمان مرگ پروانه، عراقی در آن شهر و در آن خانقاه بوده‌است. زندگی پروانه بسیار شبیه شمس‌الدین محمد جوینی است. این دو مرد بزرگ برای حفظ و تداوم فرهنگ ایرانی در غوغای غلبه بیگانگان بر ایران، به جان کوشیدند و سرانجام هر دو به بهانه خیانت به دستگاه مغول جان باختند. پروانه به مولانا ارادت تمام داشت و غالبا در خانقاه مولانا حضور می‌یافت و در مجالس وی شرکت می‌کرد، بسیاری از غزلیات مولانا در همین مجالس سروده شده‌است. اکثر مکاتیب مولانا نیز به نام همین پروانه صدور یافت و از شدت ارتباط وی با آن بزرگ حکایت می‌کند. خاندان پروانه نیز به مولانا علاقه ویژه‌ای داشتند. همسر پروانه؛ گرجی خاتون، یکی از آنان است. او هرگاه با پروانه مشکلی داشته، برای حل آن، به مولانا مراجعه می‌کرده‌است: روزی گرجی خاتون، از پروانه رنجیده بود. شفاعت تمام اکابر و نواب دیوان اثر نکرد. سرانجام گفت به شرطی صلح کنم که پروانه به طلاق سوگند بخورد که هر چه از او بخواهم، بدهد. پروانه راضی شد و التزام نمود، گرجی خاتون گفت: مولانا فرمود که آن خواهش را معلق نگه دارد… پروانه چنان شیفته مولانا بوده‌است که مردم برای رفع مشکلاتشان، شفاعت او را جانب پروانه می‌برده‌اند، هر چند …

متن اول: معین‌الدین پروانه
متن دوم: معین‌الدین پروانه یا پروانه روم، شهرت سلیمان‌بن مهذب‌الدین علی دیلمی از رجال و وزراء سلجوقیان روم است که در سال ۶۷۵ قمری به حکم اباقاخان از ایلخانان مغول به قتل رسید. پیشینه و زاگاه و اصالت او در کتب تاریخی به درستی مشخص نیست. ابن بی‌بی او را دیلمی و مستوفی او را کاشانی دانسته‌اند. نام پدرش را نیز مهذب‌الدین علی دیلمی ثبت کرده‌اند. وی در آغاز مکتب‌دار بود و اندک‌اندک با کفایت خود به مقامات عالی رسید. هنگامی‌که کیخسرو بن سلیمان به فرمان اباقاخان به جای پدر نشست و سلطنت روم را به او دادند و چون در دوران کودکی به سر می‌برد دستور دادند که متولی امور معین‌الدین پروانه باشد.
جواب:
متن دوم