متناسب با متن زیر، یک عنوان انتخاب کرده و آن را خلاصه کنید

متن: پیامبران یهودی مانند میکایا، اشعیا، حزقیال و دانیال همه در مورد عرش الهی صحبت کردند. در بعضی اشارات عرش خداوند به صورت دادگاه الهی بیان شده‌است. در رؤیای حزقیال نبی او عرش خداوند را می‌بیند که توسط چهار موجود حمل می‌شود. این چهار موجود هر یک دارای چهار چهره هستند که یکی به صورت انسان، یکی به صورت شیر، یکی به صورت گاو و یکی به صورت عقاب است. (حزقیال ۱۰:۱۴). هر فرشته حیوط چهار بال دارد. در زیر پاهای این حیوط فرشتگان دیگر هستند که مانند چرخ می‌باشند. این فرشتگان اوفانی‌ها نامیده می‌شوند. رؤیای میکایا از دادگاه الهی (اول پادشاهان ۲۲:۱۹) اولین اشاره به دادگاه الهی است. در عهد جدید چندین بار به عرش الهی اشاره شده‌است. در چندین اشاره از بهشت به عنوان عرش خداوند نام‌برده شده‌است. در عهد جدید گاهی از کل بهشت به عنوان عرش خداوند نام‌برده می‌شود و گاهی به محل خاصی از بهشت که در آن عرش خداوند قرار دارد اشاره می‌شود. در عهد جدید معمولا عرش خداوند دارای صندلی کناری است که عیسی در کنار دست راست خداوند نشسته‌است. در مکاشفه یوحنا اشاره شده‌است که هفت روح از جانب خداوند عرش او را احاطه می‌کنند و یوحنا از خدا می‌خواهد که هفت کلیسای آسیا را به وسیله روح خود آمرزش کند. یوحنا اشاره می‌کند که در مقابل عرش دریایی از جنس شیشه و مانند کریستال قرار دارد و عرش خداوند به وسیله یک شیر، یک گاو، یک انسان و یک عقاب احاطه شده‌است که هریک دارای شش بال هستند و در حال فریاد زدن هستند. او اشاره می‌کند که از عرش نور و صاعقه و صداهای زیادی ساطع می‌شود. در قرآن نیز به عرش خداوند ۲۵ مرتبه اشاره شده‌است. در قرآن نیز مانند عهد قدیم و عهد جدید عرش خداوند توسط فرشتگانی احاطه شده‌است که او را تسبیح می‌گویند. در این داستان وظایف فرشتگان حمل‌کننده عرش خداوند معادل وظیفه آنان در عهد قدیم و عهد جدید است و در حال ستایش کردن خداوند هستند. علامه طباطبایی معتقد است عرش مرحله تکامل یافته‌ای از عوالم وجود بوده و مرکز فرماندهی جهان و محل صدور دستورات الهی بوده و نشستن خداوند بر عرش نیز کنایه از تدبیر جهان و علم او به تمام امور است. 
جواب:
"عرش الهي" میتواند عنوان مناسب و "عرش الهی (به عربی : عرش الرحمن) محل حکومت خدای واحد در ادیان ابراهیمی است . این عرش در بالای هفت آسمان قرار دارد و در دین‌های یهودیت « اربوث » و اسلام « العرش » نامیده می‌شود . در اسلام و خصوصا مذهب شیعه برای عرش معنایی غیر از یک محل ارائه شده‌است . علامه طباطبایی معتقد است عرش مرحله تکامل یافته‌ای از عوالم وجود بوده و مرکز فرماندهی جهان و محل صدور احکام دینی بوده و نشستن خداوند بر عرش نیز کنایه از تدبیر جهان و علم او به تمام امور است ." میتواند خلاصه ی مناسبی برای این متن باشد