. متن داده‌شده را خلاصه کن

متن: داریوش همایون، فرزند نورالله، در سال ۱۳۰۷ در تهران متولد شد. تحصیلات ابتدایی خود را در دبستان‌های فیروزبهرام و ابن‌سینا، و دوره متوسطه را در دبیرستان‌های البرز و دارایی به پایان رساند. با دریافت مدرک دیپلم، به استخدام وزارت دارایی درآمد و سپس دوره کارشناسی و دکترای حقوق را در دانشگاه تهران به پایان رساند. فعالیت‌های سیاسی خود را در سال ۱۳۲۰ و همزمان با جنگ جهانی دوم و اشغال ایران آغاز کرد. وی همسر هما زاهدی، خواهر اردشیر زاهدی بود. در سال ۱۳۲۸ با تأسیس انجمن هنری جام جم به عضویت آن درآمد. وی عضویت در مکتب پان ایرانیسم، حزب ملت ایران، حزب سوسیالیست ملی کارگران ایران (سومکا) را نیز در کارنامه خودش دارد. در سال ۱۳۳۴، در حالی که کارمند وزارت دارایی بود، ضمن تصدی سمت بازرسی عالی وزارت اقتصاد، کار خود را در روزنامه اطلاعات به عنوان مصحح و سپس مترجم سرویس خارجی آغاز کرد. آخرین سمت وی در روزنامه یاد شده، سردبیری سرویس خارجی بود. در سال ۱۳۵۳، به دنبال تشکیل حزب رستاخیز ایران، به آن پیوست و به عنوان قائم‌مقام دبیر کل انتخاب شد. در ۱۶ مرداد ۱۳۵۶ در کابینه جمشید آموزگار به سمت وزیر اطلاعات و جهانگردی منصوب شد. داریوش همایون در سال ۱۳۲۵ ضمن خدمت در وزارت دارایی با چند تن از جوانانی که فعالیت ناسیونالیستی داشتند به محفل (انجمن) راه یافت. داریوش همایون بنیانگذار اصلی روزنامه آیندگان در ۲۵ آذر ۱۳۴۶ است. روزنامه آیندگان به عنوان اولین روزنامه سراسری صبح ایران، به لطف نوآوری‌های همایون و به همت روزنامه‌نگاران حرفه‌ای توانست تا جای خود را به عنوان یک رسانه مهم و رقیب جدی برای کیهان و اطلاعات باز کند. وی در سال ۱۳۵۷ دستگیر و به زندان دژبان منتقل شد. با حمله انقلابیون به زندان وی توانست که همراه با زندانیان دیگر بگریزد. اندکی بعد به فرانسه رفت و به اپوزیسیون پیوست. وی از بنیان‌گذاران حزب مشروطه ایران بود. یک جلد کامل از کتاب نیمه پنهان (از انتشارات دفتر پژوهشهای روزنامه کیهان) به زندگینامه مفصل داریوش همایون اختصاص داده شده‌است. داریوش همایون در ساعت ۱۱ شامگاه هشتم بهمن ۱۳۸۹ به مرگ طبیعی و در ژنو سوئیس چشم از جهان فرو بست. 
خلاصه:
داریوش همایون (زاده ۵ مهر ۱۳۰۷ در تهران – درگذشته ۸ بهمن ۱۳۸۹ در ژنو) روزنامه‌نگار و سیاست‌مدار ایرانی بود . وی در آغاز حکومت محمدرضا پهلوی و در زمان نخست وزیری محمد مصدق از فعالان سیاسی و از اعضای حزب سوسیالیست ملی کارگران ایران (سومکا) بود . در زمان نخست وزیری جمشید آموزگار از ۱۶ مرداد ۱۳۵۶ تا ۵ شهریور ۱۳۵۷ وزیر اطلاعات و جهانگردی و سخنگوی دولت بود . او همچنین قائم مقام دبیر کل حزب رستاخیز بود .