متناسب با متن زیر، یک عنوان انتخاب کرده و آن را خلاصه کنید

متن: حدود ۲ ٪ تا ۵ ٪ جمعیت (از نوزادی تا بزرگسالی) با درماتیت سبوره‌ای مواجه هستند. شیوع این ضایعات در مردان بیشتر از زنان است. درماتیت سبورئیک اغلب با پوست قرمز، خارش‌دار و پوسته‌ریزی بروز می‌کند. در مناطقی از پوست که غدد سباسه بیشتری دارند و چربتر هستند درگیری بیشتر است. احتمالا مخمرها مانند گونه‌های مالاسزیا در بیماری نقش دارند. اسیدهای چرب نیز به عنوان ماده آسیب‌رسان پوست عمل کرده و موجب تکثیر بیش از حد سلول‌های اپیدرم می‌شوند. این بیماری ممکن است در نوزادان پوست سر و بخش بالایی صورت را گرفتار کند که اصطلاحا به آن «کلاه گهواره» می‌گویند. گاه ضایعات خودبخود فروکش می‌کنند. درمان با آنتی هیستامینها، کورتیکواستروئید موضعی و داروهای ضد قارچ مفید است. مصرف ویتامینهای گروه ب مخصوصا ب‎ ۶ بسیار مفید است. البته دوری از استرس بر بهبودی بیماری تأثیر قابل توجهی دارد. این بیماران باید از عرق و هرگونه عواملی که موجب تحریک حساسیت پوست می‌شود خودداری کنند. مصرف پمادهای موضعی از جمله سرتول ۲ ٪ در درمان این بیماری مؤثر است. فقط باید توجه داشت که دوره درمان موضعی را حتی تا برطرف شدن آثار قارچ، ادامه دهند و ناگهانی دارو را قطع نکنند چون باعث می‌شود درماتیت با شدت بیشتری برگردد؛ بنابراین توصیه می‌شود دارو را به صورت تدریجی قطع کنند. در درمان دراماتیت سبوره در مراحل ابتدایی می‌توان از شامپوهای کتوکونازول، سلنیوم سولفاید نیز بهره برد اما بعد از بهبودی با استفاده از شامپو نباید مصرف آن‌ها را به یکباره قطع کرد و مقدار مصرف را در طی چند هفته به حداقل هفته‌ای یکبار رساند. در صورت مقاوم شدن این بیماری به شامپوهای ذکر شده می‌توان از لوسیون کلوبتازول برای قطع شوره سر استفاده کرد. در درمان دراماتیت صورت با استفاده مکرر پماد یا لوسیون کلوبتازول باعث ایجاد جوش در ان نواحی می‌شویم. 
جواب:
"درماتيت سبوره اي" میتواند عنوان مناسب و "درماتیت سبوره‌ای یا (به انگلیسی : seborrhoeic dermatitis) نوعی التهاب پوست است که اغلب مزمن و عودکننده است و بیشتر در پوست سر و صورت دیده می‌شود . درماتیت سبورئیک معمولا با شوره سر همراه است . درماتیت سبورئیک در دو دورهٔ شیرخوارگی و بزرگسالی بروز می‌کند . بیماری به صورت قرمزی منتشر و پوسته‌ریزی پوست سر وجود دارد . معمولا (و نه همیشه) پوسته در ابرو ، شیار خط خنده و شیارهای پشت گوش وجود دارد . درگیری کشاله ران بخصوص در نواحی مودار نیز وجود دارد و در سایر نواحی نیز دیده می‌شود . در مبتلایان به ایدز و پارکینسون این درماتیت از شدت بیشتری برخوردار است ." میتواند خلاصه ی مناسبی برای این متن باشد