برداشت کلی شما از مقاله‌ی داده‌شده چیست؟

مقاله: وسعت وضعیت و نوع فعالیت اقتصادی درجه اشتغال و قشربندی اجتماعی درجه پیچیدگی روابط و مناسبات چگونگی بهره‌گیری از نهادهای اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و سیاسی میزان و ترکیب جمعیت. واژه شهر از پارسی میانه شهر و از پارسی باستان χşaθra- گرفته شده‌است. xšaθra در پارسی باستان به معنای پادشاهی بوده‌است که در عربی که از ریشه الشهر به معنی ماه است.. واژه urban در زبان انگلیسی و urbain در زبان فرانسوی، از ریشه urbanus لاتین، یعنی شهری یا متعلق به شهر و از urbs که به شهر رم اطلاق می‌شد، می‌آید. شهر، طی دهه‌های اخیر، از سوی اندیشمندان جغرافیا، جامعه‌شناسی، اقتصاد، جمعیت‌شناسی و برخی علوم دیگر، تعاریف متعددی از شهر ارائه شده‌است و جامعه شناسان از جمله انگلس و مارکس، شهر را محل تمرکز جمعیت، ابزار تولید، سرمایه، نیازها و احتیاجات و غیره می‌دانند که تقسیم کار اجتماعی، در آنجا صورت گرفته‌است. جغرافی دانان، شهر را منظره‌ای مصنوعی از خیابان‌ها، ساختمان‌ها، دستگاه‌ها و بناهایی می‌دانند که زندگی شهری را امکانپذیر می‌سازد. مورخان، شهر را با توجه به قدمت آن، تعریف می‌کنند و از نظر اقتصاددانان، شهر به جایی اطلاق می‌شود که معیشت غالب ساکنان آن، بر پایه کشاورزی نباشد. جمعیت شناسان نیز، تعداد جمعیت یک نقطه را، ملاک شهری بودن آن نقطه می‌دانند. اندیشمندان طراحی شهری شهر را مجموعه پیچیده سازمان یافته‌ای می‌دانند که متشکل از سه مؤلفه اصلی کالبد، تصورات، و فعالیت می‌باشد، که پیوسته در حال تغییر و تحول است. شهرشناسان، شهر را محلی می‌دانند که بشر دست از زمین کشیده و فکر کردن را آغاز می‌کند. {نیازمند منبع} با توجه به دیدگاه‌های گوناگون، تعریف‌های متفاوتی برای شهر، ارائه شده‌است. در بیشتر کوشش‌ها، برای تعریف بنیادی و اساسی شهر، دو ملاک در نظر گرفته شده‌است: تعیین حداقل اندازه شهر، از نظر جمعیت تعیین حد نصاب برای چگالی جمعیت (جمعیت نسبی). ملاک دوم، ملاکی است که میلز، آن را برای تعریف شهر، تأیید می‌کند و بر روی آن اطمینان دارد. شهر، منطقه‌ای است که در آن، زمین، برای خانه‌سازی، نسبت به سایر عوامل تولید، مخصوصا، سرمایه، در مقایسه با نواحی اطراف آن، با شدت بیشتری، مورد استفاده قرار می‌گیرد. از آنجایی که مردم، معمولا، در نواحی نزدیک به محل سکونت خود، کار می‌کنند؛ بنابراین، شهر، با دو عامل …
برداشت:
نو دهلی ، هندشهر ؛ سکونتگاهی ، نسبتا بزرگ و دائمی است . سازمان ملل متحد ، در سال ۱۳۶۷ خورشیدی ، شهر را چنین ، تعریف می‌کند : شهر ، مکانی با تراکم بالای جمعیت و مرکزیت سیاسی ، اداری و تاریخی است که در آن ، فعالیت اصلی مردم ، غیر کشاورزی است و دارای مختصات شهری بوده که از طریق دولتی محلی ، اداره می‌شود .