. متن داده‌شده را خلاصه کن

متن: شهر نیشابور بارها توسط زلزله‌ها و جنگ‌ها در طول تاریخ نابود گشته و دوباره بنیان شد. نخست نیشابور شهری ایرانی و ساسانی بود در سده میلادی بنا به منابع تاریخی تأسیس شد. در قرن هفتم توسط مسلمانان فتح شد. سپس شهری اسلامی بود که هم از لحاظ جمعیت و هم از لحاظ مساحت رشد فوق‌العاده‌ای یافت و پس از این رشد بود که در اواسط قرن ششم / دوازدهم میلادی در نتیجه جنگ داخلی و هم در نتیجه هجوم غزها و با انهدام روبرو گردید. آن گاه نیشابور کوچکتری بازساخته شد که به وسیله مغول‌ها در سال ۶۱۸ هجری ۱۲۲۱ میلادی ویران گردید. این شهر مجددا ساخته شد و باز زلزله سال ۶۶۶ هجری ۱۲۶۸ میلادی به ویرانی کشیده شد. زلزله مجددا شهر را در سال ۸۰۸ هجری ۱۴۰۶ ظاهرا در محلی که از محل اصلی تا حدی متفاوت بود ویران کرد. تنها بعد از همه این ویرانی‌ها و تغییر محل‌ها بود که شهر فعلی نیشابور در محل فعلی ساخته شد. مسجد جامع شهر فعلی نیشابور در سال ۸۹۹ هجری ۱۴۹۴ ساخته‌شده. بنابر این بعد از تخریب شهر به وسیله مغول‌ها در سال ۶۱۸ / ۱۲۲۱ م شهر بیشتر اهمینش را از دست داد و کم شدن ارج و قدر نسبت به تاریخش شد. شهرساسانی نیشابور قبل از اسلام دارای یک قلعه نظامی (کهندژ=قهندز) و یک خندق اطراف آن بوده‌است و خارج کهندژ یک شهر دارای حصار با یک خندق اطراف آن قرار داشته‌است که این خندق با خندق اطراف دژ بهم متصل می‌شده‌است. هم‌چنین یک منطقه مسکونی وجود داشته‌است که به آن انبارده anbar deh و در کتب و منابع به اشتباه اینگونه گزارش‌شده که در اوائل قرن چهارم / دهم م به وسیله عمرو بن لیث صفاری برای توسعه یا ساختن بازار شهر ویران گردیده‌است. در حالی که تا پایان آن قرن در زمان سلطان محمود غزنوی پابرجای بوده‌است. یک محله در شهر و یک قبرستان در مجاورت انبار ده anbar deh وجود دارد که شاه عنبر shahanbar خوانده می‌شود و نام آن چند بار در منابع ذکر شده‌است. شاه عنبر در مراحل بعدی یک نام اسلامی برای «انبار ده» بوده. چرا در فتح نیشابور این محله به دلیل کشته شدن تعداد زیادی از مسلمان به شهید انبار مشهور شد. نیشابور یکی از مراکز کتابخانه‌های بزرگ در تمدن اسلامی بوده‌است، از جمله کتابخانه صابونی نیشابور، کتابخانه دانشگاه دارالاسته نیشابور در قرن چهارم بسیار معروف و مشهور بوده‌است. از دیگر کتابخانه‌های معروف نیشابور قدیم کتابخانه نظامیه، کتابخانه شخصی محمد غزالی، کتابخانه مسجد …
خلاصه:
شهر کهن نیشابور به آثار و مانده‌هایی از شهر نیشابور در دوره تاریخی ای از ساسانیان تا حمله مغول به نیشابور اطلاق می‌شود با مساحت حدود ۳۵۰ هکتار.محدوده شهر کهن نیشابور شامل خرابه‌ها یا آثار مدفون در خاک است که طی پژوهش‌های باستان‌شناسی در نیشابور نمایان می‌شود . این محدودهٔ فرضی که دقیقا مرزهای آن مشخص نیست با وسعتی بسیار در کنارهٔ جنوب شرقی شهر کنونی نیشابور به‌شکل تپه‌ها و خرابه‌های باستانی به نام‌های کهندژ ، محوطه آلب ارسلان ، تپه‌های کارجی ، تپه سلطان میدان ، تپه طلایی ، تپه نصیرآباد ، تپه کلاته محمد جان ، تپه‌حصارنو ، سبزپوشان ، شادیاخ ، تپه مدرسه ، بازار ، قنات تپه ، تپه تاکستان نامور است .