. متن داده‌شده را خلاصه کن

متن: پدرش سرهنگ دکتر تقی معتضد معروف به شمس الادباء لاریجانی، اصالتا مازندرانی بوده و نام خانوادگی دیگر بستگان پدری وی همچنان شمس لاریجانی است. او متأهل و دارای یک پسر به نام اشکان و دو دختر به نام‌های میترا و ماندانا می‌باشد، او بعد از دیپلم وارد دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران شد و توانست در ۱۳۴۴ از این دانشگاه فارغ‌التحصیل شود و بعدها در سال ۱۳۴۹، در همان رشته (تاریخ و جغرافیا) فوق‌لیسانس دریافت کرد. او در سال ۱۳۴۳ سردبیر مجله ترقی شد و نخستین کتاب وی نیز در همین سال انتشار یافت، از وی کتاب‌های بسیاری منتشر شده‌است. وی در چندین نوبت افراد مخالف انقلاب ایران را به مناظره دعوت کرده‌است. خسرو معتضد در گفتاری در باب مفهوم «شاه» و رابطه آن با توده ملت با عنوان «تأثیر گذاری شاهنشاهان هخامنشی در یکپارچگی و عظمت قوم ایران» در شماره ۳۴ روزنامه جشن شاهنشاهی ایران مورخ چهارشنبه ۱۰ شهریور سال ۱۳۵۰ چنین نگاشته‌است: خسرو معتضد خود را علاقه‌مند به جمهوری اسلامی معرفی کرده و مدعی است که «مدیحه سرای نظام» نیست و از سوی دیگر هیچ وابستگی به دربار پهلوی و ساواک ندارد و حتی برخی از کتاب‌های او در آن زمان ممنوع‌الانتشار بوده‌است. او همچنین اعلام کرده‌است که درایران سانسور آن گونه که پیش از انقلاب برقرار بوده وجود ندارد. ولی رسول جعفریان با ذکر سندی (روزنامه جشن شاهنشاهی ایران، شماره ۳۴، چهارشنبه دهم شهریور ماه ۱۳۵۰) معتضد را مداح شاه و برخی اقدامات او می‌داند. معتضد در برنامه «پلی به گذشته» از شبکه دو سیما دستخطی را نشان داده‌است و از آن به عنوان «سند» نام برده‌است. بسیاری از تاریخ‌دانان از جمله ایرج افشار و نصرالله حدادی این نامه را جعلی اعلام کردند. وی بعدا در گفتگو با عصر ایران از صحت آن دفاع کرد: «تشکیک در این سند درست نیست، من تحقیق کرده‌ام و می‌گویم سند درست است؛ اما برخی می‌خواهند خودنمایی کنند و در این سند تشکیک می‌کنند. متأسفانه در گذشته بایگانی ملی نبوده و بسیاری از اسناد در خانه‌ها نگهداری می‌شده‌اند که بعد از انقلاب این اسناد تا حدودی جمع‌آوری شده‌است». ایرج افشار در مجله بخارا آن را «نامه‌ای مزور و مجعول آن هم به طریقی جاهلانه» نامید و حدادی در یادداشتی در روزنامه اعتماد (که بعدا در روزنامه اطلاعات و خبرآنلاین بازنشر شد) آن را حاصل «سندسازی و جعل» خواند. 
خلاصه:
خسرو معتضد (۱۳۲۱) تاریخ‌نگار ، مجری و کارشناس « برنامه‌های تاریخ معاصر » در صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران است . وی پیش از انقلاب در دانشکدهٔ رادیو و تلویزیون و مدتی نیز در دانشکده افسری ، تاریخ معاصر تدریس می‌کرده‌است .