برداشت کلی شما از مقاله‌ی داده‌شده چیست؟

مقاله: جان مینارد کینز در چارچوب فروض نظریه خود، که اقتصاد در شرایط رکودی قرار دارد و طرف تقاضا دارای محدودیت است و مورد توجه است و اقتصاد پایین‌تر از شرایط اشتغال کامل کلاسیکی است، بیان می‌دارد افزایش میل به پس‌انداز بیش‌تر توسط مردم موجب کاهش مصرف آن‌ها شده، با کاهش مصرف تقاضای کل کاهش می‌یابد و در نتیجه تولید و درآمد کاهش می‌یابد و همچنین پس‌انداز کل که تابعی مستقیم از درآمد ملی می‌باشد، کاهش می‌یابد بنابراین نه‌تنها تولید کاهش‌یافته و رکود اقتصاد بیشتر می‌شود بلکه پس‌انداز از حالت اولیه نیز کمتر می‌شود. اگر اقتصاد در شرایط تورمی باشد با افزایش پس‌انداز و کاهش مصرف که تقاضای کل کاهش می‌یابد، فشار تورم کاسته شده قیمت‌ها کاهش می‌یابند. همان‌طور که در نمودار یک مشاهده می‌شود اگر سرمایه‌گذاری تابعی از درآمد باشد و پس‌انداز افزایش یابد خط از وضعیت به وضعیت انتقال می‌یابد که در ابتدا تولید مقداری کاهش‌یافته سپس به صورت درون‌زا پس‌انداز کاهش‌یافته و دوباره تولید کاهش می‌یابد و به تعادل ثانویه‌ی می‌رسیم. در اینجا خارج دولت و مالیات ثابت‌اند. اگر سرمایه‌گذاری تابعی از درآمد نباشد مقدار تولید کاهش می‌یابد اما مقدار پس‌انداز تغییری نمی‌کند و تناقض خست برقرار نخواهد بود (نمودار ۲). در حالی که تناقض رونق توسط کینز رواج پیدا کرد و اغلب به او نسبت داده می‌شود، توسط تعدادی دیگر قبل از کینز بیان شد، و این گزاره مبنی بر اینکه افزایش پس‌انداز ممکن است به یک اقتصاد آسیب برساند به دوران باستان بازمی‌گردد. احساسات مشابه در این آیه‌ی کتاب مقدس وجود دارد. کینز بیان می‌کند وقتی‌که آدام اسمیت می‌گوید: «چه احتیاطی در رفتار هر خانواده خصوصی وجود دارد، چه‌بسا در یک پادشاهی بزرگ حماقت باشد.» به تناقض خست اشاره دارد. مسئله کمبود مصرف کمتر و صرفه‌جویی، توسط اقتصاددانان از قرن نوزدهم شکل گرفت و تناقض خست به این مفهوم دقیق که «تلاش‌های جمعی برای افزایش پس‌انداز خود باعث کاهش کل پس‌انداز می‌شود» به صراحت توسط جان‌ام. رابرتسون در کتابش در سال ۱۸۹۲ به نام «مغالطه پس‌انداز» بیان شد. اقتصاددانان غیر کینزی به ویژه نئوکلاسیک‌ها سه نقد بر این تناقض بیان می‌کنند. اول، طبق قانون سی (say)، که به طرف عرضه توجه دارد، اگر تقاضا کاهش یابد، قیمت‌ها کاهش می-یابند و کاهش قیمت خود محرک افزایش تقاضا می‌باشد. این انتقاد توسط اقتصاددانان …
برداشت:
تناقض خست یا تناقض پس‌انداز (به انگلیسی : paradox of thrift) یک تناقض اقتصادی است و بیان دارد که هرچه افراد پس‌انداز مستقل بیشتری داشته باشند ، نهایتا پس‌انداز کل کمتری خواهند داشت . به این صورت که پس‌انداز مستقل بیشتر باعث کاهش تقاضای کل اقتصاد و سپس کاهش تولید ناخالص و در نتیجه کاهش پس‌انداز کل می‌شود . به عبارت دیگر هرچه افراد برای افزایش پس‌انداز خود تلاش کنند ، پس‌انداز کل جامعه کاسته می‌شود که در مغالطه‌ی ترکیب (آنچه درباره قسمت صادق است باید درباره‌ی کل صادق باشد . ) این دو امر متناقض‌اند .