. متن داده‌شده را خلاصه کن

متن: مالت - اسکندریه قاهره - سوئز کشتی ویکتوریا جده عدن مسقط بوشهر بوشهر - شیراز شیراز - اصفهان اصفهان اصفهان - تهران به گفتۀ گوبینو ایرانیان ملتی کهنسال اند و شاید همانطور که خودشان می‌گویند کهنسال‌ترین ملت جهان باشند که حکومتی منظم داشته و بر روی زمین مثل یک ملت بزرگ عمل کرده است. سنت اقتدار زیادی بر روحیۀ ملتها دارد. منظور از سنت تاریخ مملکت، مسائل دینی، ادبیات و بعضی آگاهیهای علمی و خلاصه هر چیزی است که میراث معنوی آنان را تشکیل می‌دهد. تاریخ ایرانیان به علت وسعت خاک، تجاوزات بیشمار، انقلابهای تمام‎نشدنی و غیره نقاط تاریک و مبهم زیادی دارد که آنها را با افسانه‌های ضد و نقیض پر می‌کنند. چون در این کشور تاریخ جالبترین موضوع است، یک ایرانی واقعی بی‌اندازه کنجکاوتر است بداند جمشید یا کوروش چه می‌کرده‎اند تا اینکه با خواندن زندگانی پیامبران اخلاق خود را تهذیب کند.. به استثنای مسئلۀ امامان و برتری تاریخ ملی بر بقیۀ تاریخ جهان، در واقع ایرانیان چیزی ندارند که بتوان آن را به معنای واقعی میهن‌پرستی نامید. شعار ایرانیان این است: «ایران خوب مملکتی است». ولی در واقع استقلال ملی برایشان معنایی ندارد و برایشان فرقی ندارد که هموطنشان بر آنها حکومت کند یا بیگانه. حتی با سلطۀ یک کشور مسیحی و اروپایی هم مخالفتی ندارند. در جریان جنگهای ایران و روس در سال ۱۸۲۷ میلادی، که به معاهدۀ ترکمانچای منجر شد، درحالیکه از بیرحمی و شقاوت روسها بعنوان مسیحیانی متعصب شایعاتی چند رواج یافته بود، تقریبا همۀ مردم ایران همچون سایر ملل کهنسال این فکر را در سر داشتند: «این کارها مربوط به حکومت است، شاید همسایه‌ام را بکشند، اما نه شخص من را». پس از خروج روسها از نواحی جنوبی ارس معلوم شد، در نتیجۀ انضباط آهنینی که پرنس پاسکیویچ بر قوای روس جاری ساخته، روسها ابدا آن موجودات هولناک و شروری نیستند که شایعه شده بود. مثلا بهای هر جنسی را که می‎خریدند با پول خوب و بی کم و کاست می‌پرداختند. پس ایرانیان نواحی سرحدی حتی تشویق شدند که به قفقاز مهاجرت کنند و از مملکت خود صرفنظر کرده و آنجا بمانند. یعنی اگر انسان از ارباب خود راضی نباشد بدنبال ارباب دیگری می‌گردد. حتی اهالی گیلان و مازندران در دو نوبت خواستار ضمیمه شدن این ولایات به امپراطوری تزاری شدند. این بی‎تفاوتی عمیق از آنجا ناشی می‎شود که برای ایرانیان اهمیت ندارد که چه کسی بر آنان …
خلاصه:
سه سال در آسیا (عنوان فرانسه : troi ans en asie) گزارش سفری‌ست که کنت دو گوبینو در میان سالهای ۱۸۵۵ تا ۱۸۵۸ به خاورمیانه و ایران به عنوان فرستادهٔ وزارت خارجهٔ فرانسه انجام داده است . شایان ذکر است که این سفرنامه جزء آثار کمتر خوانده شدهٔ این رئیس دفتر سابق الکسی دو توکویل محسوب شده و شامل دو بخش میباشد . بخش نخست حاوی ۱۱ فصل شرح ماوقع سفر از مالت ، مصر و مکه تا بوشهر ، اصفهان و تهران و بخش دوم در ۷ فصل شامل نظرات اجتماعی ، سیاسی ، دینی و تاریخی او دربارهٔ ایران است .