این مطلب در وبسایت ویکیپدیا قرار داده‌شده. شما به عنوان یک ناشر، کدام‌یک از متن‌های زیر را به عنوان خلاصه انتخاب می‌کنید؟

مقاله: نیروهای واروس سه سپاه (لژیون هفدهم، هیجدهم ونوزدهم)، شش گروه نیروهای کمکی (غیر شهروندان یا نیروهای کشورهای متحد) و سه اسکادران سواره‌نظام که اکثر آن‌ها در مبارزه با جنگجویان ژرمن در شرایط محلی بی‌تجربه بودند. نیروهای رومی در فرم مبارزه راهپیمایی نمی‌کردند، و در بین تعداد زیادی از همراهی کنندگان اردوگاه پراکنده‌شده بودند. همان‌طور که آن‌ها وارد جنگل (احتمالا فقط شمال شرقی از اوسنابروک) شدند مسیر تنگ و گل‌آلود شد، با توجه به دیو کاسیوس طوفان شدیدی نیز آغازشده بود. او همچنین می‌نویسد که واروس در فرستادن گروه شناسایی پیشاپیش سپاهیان غفلت کرد. خط راهپیمایی بسیار طولانی شد - که بیش از ۱۵ کیلومتر و گاهی تا ۲۰ کیلومتر تخمین زده می‌شود. سپس به ناگاه جنگجویان ژرمن مسلح به شمشیر سبک، زوبین بلند و نیزه کوتاه باریک پره به نام فرما (fremae) به آن‌ها حمله کردند. همه ارتش روم به محاصره جنگجویان ژرمنی درآمدند و باران نیزه بر روی مزاحمان فرود آمد. آرمینیوس، که در رم به عنوان یک شهروند رشد کرده و به یک سرباز رومی تبدیل‌شده بود، درک بسیار خوبی از تاکتیک رومیها داشت و می‌توانست نیروهای خود را برای مقابله با آنها، با استفاده از برتری تعداد سربازان محلی در برابر سپاه پراکنده رومی به گونه‌ای مؤثر رهبری کند. رومی‌ها موفق به راه‌اندازی یک اردوگاه شب مستحکم شدند، و صبح روز بعد رو به شمال کشور و تپه‌های ویهن، در نزدیکی شهر مدرن استرکاپلن گریختند. گریز آن‌ها تلفات سنگینی داشت چون برای تلاش به فرار از راه منطقه‌ای جنگلی در زیر باران سیل‌آسا حرکت می‌کردند. بارش باران آن‌ها را مانع از استفاده از کمان خود کرد را چون زه کمان پس خیس شدن شل می‌شود و سپر آن‌ها نیز پر از آب بود، و آن‌ها را عملا بی‌دفاع بودند. رومیها یک فرار شبانه را انجام دادند اما به دام دیگری که آرمینیوس در پایین کالکریز هیل قرار داده بود افتادند. نوار شنی بازی که در آن رومی‌ها به راحتی می‌توانستند راهپیمایی کنند در کنار تپه تنگ شده بود، به طوری که پهنایی در حدود ۱۰۰ متر بین جنگل و مرداب در لبه سمت باتلاق بزرگ وجود داشت. جاده با خندق بسته‌شده شد و به سمت جنگل، دیواری خاکی کنار جاده ساخته‌شده بود، که به ژرمنها اجازه می‌داد که در پوشش آن‌ها به رومیان حمله کنند. رومیان برای از بین بردن دیوار تلاش کردند اما شکست خوردند، و بالاترین افسر پس از واروس، …

متن اول: نبرد جنگل توتبورگ
متن دوم: در نبرد جنگل توتبورگ که توسط تاریخ نویسان رومی به عنوان فاجعه واریان شرح داده شده‌است، در سال ۹ میلادی صورت گرفت، زمانی که اتحاد قبایل ژرمنی به رهبری آرمینیوس چروسی کمین و قاطعانه سه لژیون روم و نیروهای پشتیبان آنها، به رهبری پوبلیوس کوینتیلیوس واروس را به‌طور کامل نابود کردند. با وجود لشگرکشی‌های پیروزمندانه بیشمار و یورش توسط ارتش روم در سال‌های بعد، آن‌ها هرگز دوباره درتسخیر ژرمانیا در ناحیه شرقی رودخانه راین تلاشی نکردند.
جواب:
متن دوم