. متن داده‌شده را خلاصه کن

متن: مقبره نام محل یک قبر راگویند. میت: شخص مرده یا فوت‌شده مذکر را می‌گویند. مؤنث آن میته است. جنازه: تخته که در بالای ان میت را انتقال می‌دهد. قبرکن مرده شویان تابوت سازان مردمان هستند که نسل به نسل به این شغل آشنائی کامل دارند. ساندی گویان زنان حرفوی اندکه تاریخچه یا مراحل حیات میت رابشکل مخصوص غمناک می‌سرایند. با سرودن همه را به گریان می‌آورند. قبر: محل است که مرده در آن دفن می‌گردد. یک قبربشکل مستطیل حفر می‌شود. ارتفاع قبر از ۱۴۰ – ۲۰۰ سانتی‌متر عرض ۶۰ ال ۷۰ سانتی. طول ۲ متر می‌باشد؛ که نظر به سن میت قبرنیز فرق می‌کند. قبر دارای دو قسمت اند قسمت جایگاه تابوت و جایگاه تخته سنگها. قسمت تخته سنگ‌ها ۴۰ سنتی از جایگاه تابوت عریض‌تر است. قبر طوری حفر می‌شود که سر مرده بطرف قبله مسلمانان باشد مراسم سوکواری در افغانستان دارای چند مراحل است که ذیلانگاشته می‌شود. زمان که یک شخص می‌مرد فورا خویشاوندان واقارب ان در خانه میت تشریف می‌آورند. طور عاجل ریش سفیدان و متجربین باهم نشستی کوتاه می‌نمایند. درین مراحل به‌طور تقریبی مصارف را می‌سنجند و از مرده داران سؤال می‌نمایند که چه حدود رامیتواند بپردازد. بقیه را دربسیاری موارد اقارب اعانه می‌پردازند. ریش سفیدان به هرنفر از اقارب ونزدیکان وظایف دریافت قبرکن و مرده شوی، ملا یا قاری، خریدن مواد اعاشه، جستجو ظروف طعام خوری، خریدن تابوت یا چهارپائی احوال به ملا امام مسجد و غیره را می‌دهند. کسانیکه مسافر یا کس وکوی نداشته باشند. مرده را در مسجد آورده مسلمانان در دفن آن همکاری می‌نمایند. در خانه میت زنان در اتاق دیگر به فریادهای تحمل‌ناپذیر می‌پردازند؛ که از فاصله‌های دور فغان وناله آن‌ها شنیده می‌شود. هر زن که جدیدآداخل خانه می‌شود. یک طوفان گریان آغاز می‌شودبه خانم نو آمد زنان می‌گویند که () عزیزت مرد باگفتن ان طوفان چندبرابر می‌شود. مردان بیکار سرخودرا داخل گریبان گرفته آرام آرام می‌گریند. مردم قبل از دفن مرده اطفال خودرا با خودنمی آورند. می‌گویند سایه مرده سراولادشان نیفتتد. پس ازمردن شخصی دوستان و اقارب آن زناخ و دو پنجه پاهای آن را می‌بندند وروی به قبله می‌خوابانند. بالای آن آیتها از قرآن کریم را می‌خوانند. سپس دریک محلی شستشوی می‌نمایند. چشمان مرده را سرمه می‌کنند. برای اینکه مرده بوی ندهد. مرده وکفن آنر زعفران یا عرق گل گلاب می‌پاشند. برای …
خلاصه:
مراسم سوگواری یا عزا داری در افغانستان یکی از سنن مسلمانان کشور افغانستان می‌باشد . معیاد مراسم مرده داری از زمان مردن یا فوت یک شخص الی یک سال طول می‌کشد . این مراسم از لحاظ مذهبی دارای چندین مقصد می‌باشد . عمده‌ترین مقاصد ان تدفین باعزت یک شخص ، خواندن دعاهاواستنجاب از خداوند بخاطربخشیدن خطا وسهوکه میت در دوران حیات خود نموده است ، قراعت قرآن مجید ، نمودن خیرات بمنظور سهل ساختن روح یک شخص در برابر جوابات سؤال عنکر و منکر در قبر ، پاک و آرام نگاه داشت روح یک شخص می‌باشد . این سنن در نزد روشنفکران افغان تا حدودی قابل قبول بوده باقی سنن ناپسندیده شمرده می‌شود . در بسا مواردمرده داران بمنظور تکمیل چنین مراسم جایداد حیوانات زمین خودرا می‌فروشند .