. متن داده‌شده را خلاصه کن

متن: در این نوع از نظام‌ها، ساختارها و نهادهایی که مشروعیتشان ناشی از آرای مردم است در کنار ساختارها و نهادهایی که مشروعیتشان ناشی از عقاید، تاریخ، فرهنگ، آداب و رسوم و هنجارهای همان مردم است به‌طور همزمان و در کنار هم وجود دارند. گرچه در نظام‌های پیوندی، نهادهایی وجود دارند که با دموکراسی غربی چندان سازگار نیستند، ولی نمی‌توان گفت که در این نوع از نظام‌ها، مردم‌سالاری شکل ناقصی دارد؛ بلکه حتی می‌توان گفت که نهادهای مردم‌سالارانه اختیارات و بعضا قدرت بیشتری از نهادهای غیر مردم‌سالارانه دارند و در کنار این نهادها شکل منحصر به فردی از حکومت را پدید می‌آورند. در ایران به بر سر مشروعیت حکومت سه دیدگاه وجود دارد. دیدگاه اول که از اسلام منشأ می‌گیرد و مشروعیت هر کاری اعم از حکومت و غیر آن را ناشی از خداوند می‌داند؛ خداوندی که خالق و حاکم و مالک همه هستی است و پیامبران و امامان را برای هدایت بشر فرستاده‌است و انسان باید در هر فعل و ترک فعلی تابع فرمان او باشد. بدیهی است که این دیدگاه هیچ سازگاری با دموکراسی غربی ندارد. اما دیگاه دوم که حکومت را ناشی از رضایت مردم می‌داند و بعضا حتی آرای مردم را بالاتر از اراده خداوند قرار می‌دهد. اما دیدگاه سوم در پی مباحثات بین ملی‌گرایان غیر مذهبی که خواستار سکولار کردن ایران بودند و ملی گرایان مذهبی که قائل به حاکمیت اسلام بودند ولی راه رسیدن به این احکام را به عقل بشر سپرده بودند و مذهبی‌هایی که قائل به حکومت دینی صرف بودند، به وجود آمد. این دیدگاه قائل به ترکیب بین اذن خداوند و رضایت مردم است و به تلفیق عناصر اخروی و دنیوی رضایت داده‌است. به عبارت دیگر این دیدگاه مشروعیت دوگانه الهی - مردمی را تجویز می‌کند. این عبارت مشهور سید روح‌الله خمینی که گفته بود «جمهوری اسلامی، نه یک کلمه کم، نه یک کلمه زیاد» یا نظریه مردم‌سالاری دینی این دیدگاه را نمایندگی می‌کند. 
خلاصه:
رژیم هیبریدی یا نظام پیوندی (به انگلیسی : hybrid regime) به حکومتی گفته می‌شود که ترکیبی از عناصر مردم‌سالارانه و غیرمردم سالارانه باشد . حکومت ترکیبی ، مردم‌سالاری غیر لیبرال ، مردم‌سالاری انتخاباتی ، شبه دموکراسی ، حکومت دو بنی از اسامی دیگر این نوع حکومت است .