برداشت کلی شما از مقاله‌ی داده‌شده چیست؟

مقاله: علی بن احمد فرزند یوسف بن الخضر، مشهور علامه شیخ زین‌الدین مکنی به ابو حسن و ملقب به حنبلی آمدی است. اغلب او را زین‌الدین آمدی یا شیخ زین‌الدین آمدی می‌خوانند. او اوایل عمرش کاملا نابینا شد و به تعبیر خواب، کتاب‌فروشی و نیز تدریس، تحقیق و تألیف اشتغال داشت. او را به اوصافی چون پیری خوش‌منظر، با هیبت، صالح، موثق و بسیار راستگو (صدوق) توصیف کرده‌اند: به طوری که بین مردم، معتبر و مقبول بود. تبحرش در تعبیر خواب همه را شگفت‌زده می‌کرد با اینکه کاملا نابینا بود. او در «آمد» به دنیا آمد و در آنجا سکونت داشت. صلاح‌الدین خلیل بن ایبک صفدی (درگذشت ۷۶۷ ق) رئیس دیوان انشاء در حکومت مملوکیان مصر در شهرهای قاهره و دمشق بود. از این‌رو اطلاعات وسیعی از اقشار مردم داشت. اطلاعاتش از نابینایان را در کتاب (به عربی: نکت الهمیان فی نکت الهمیان) تدوین کرد. این کتاب بانک اطلاعات نابینایان تا حدود سال ۷۶۵ ق است و شامل اطلاعات مهمی است که در منابع دیگر یافت نمی‌شود. سید علی طباطبایی فرزند سید عبدالعزیز طباطبایی از نوابغ و مشاهیر و از کتاب شناسان مشهور و شاگرد آقا بزرگ تهرانی می‌گوید: پدرم به کتاب (به عربی: نکت الهمیان) علاقه ویژه داشت و این اثر را مهم و قابل اعتنا می‌دانست. حکایت‌های عجیبی از او نقل شده‌است: از جمله اینکه یکی از یارانش به او چیزی به نام «نصفیه» اهدا کرد. اما از خانه‌اش دزدیده شد. زان پس، استادش «امام مجدالدین عبدالصمد ابن احمد بن ابی الجیش المقری» که استاد قرائت در بغداد بود را در خواب دید که به او گفت: «نصفیه» ات را فلان شخص برده و نزد فلانی ودیعت نهاده است. برو و از او بگیر! هنگامی‌که از خواب بیدار شد به خود گفت: «شیخ مجدالدین» در دوران زندگیش بسیار راستگو بود، پس باید پس از وفاتش نیز چنین باشد. سپس «شیخ زین‌الدین» به سمت خانه مردی رفت که «شیخ مجدالدین» در خواب گفته بود. دق‌الباب کرد. مرد بیرون آمد. شیخ به او گفت: آن نصفیه‌ای که فلان شخص نزد تو ودیعه گذاشته را به من بده. گفت: باشد و داخل خانه شد و آن را آورد و به او داد. شیخ آن را گرفت و چیزی نگفت. سپس وقتی سارق نزد آن مرد رفت و نصفیه را طلب کرد. آن مرد گفت: «شیخ زین‌الدین آمدی» آمد و از قول شما، آن را طلبید، من هم به او دادم. سارق مات و مبهوت شد و همین‌طور متحیر ایستاد. البته شیخ هم او را تنبیه و سرزنش و …
برداشت:
زین‌الدین آمدی مهندس و لغوی و فقیه حنبلی (متوفای سال ۷۱۲ هجری) نخستین کسی است که حروف برجسته‌ی مخصوص نابینایان را ابداع نمود . زین‌الدین امدی به آمد منسوب است ، هر چند خود در بغداد زندگی می‌کرد . آمدی در کودکی نابینا شد و با این حال نزد شیوخ بغداد فقه و لغت آموخت و همچنین با « علم الحیل » (علم مکانیک) آشنا شد . او که از علمای بزرگ مذهب حنبلی است علاوه بر عربی زبان‌های فارسی و رومی و ترکی و مغولی را نیز به خوبی می‌دانست . از آنجایی که امدی کتابفروش بود برای آنکه در قیمت کتاب‌ها اشتباه نکند حروفی را به صورت برجسته بر اساس حساب ابجدی بر روی کتاب‌ها می‌چسباند .