این مطلب در وبسایت ویکیپدیا قرار داده‌شده. شما به عنوان یک ناشر، کدام‌یک از متن‌های زیر را به عنوان خلاصه انتخاب می‌کنید؟

مقاله: به علت روشی که بسیاری از فایل سیستم‌ها عملیات حذف را انجام می‌دهند، (پرچم‌دار کردن بلوک‌های داده به عنوان «در حال استفاده نیست»)، رسانه‌های ذخیره‌سازی (ssdها و همچنین دیسک‌های سخت قدیمی) به‌طور کلی نمی‌دانند کدام بخش‌ها / صفحات واقعا در استفاده هستند و کدام‌ها را می‌توان فضای آزاد در نظر گرفت. برعکس مثلا در یک عملیات بازنویسی، عملیات حذف نمی‌خواهد درگیر نوشتن فیزیکی روی بخش‌هایی که شامل داده هاست بشود. از آنجا که یک ssd معمول، دانشی از ساختار فایل سیستم، شامل لیست بلوک‌ها / بخش‌های استفاده نشده ندارد، رسانه ذخیره‌سازی از در دسترس بودن بلوک‌ها بی‌خبر می‌ماند. در حالی که اغلب این موضوع ابزارهای بازگردانی را برای بازیابی فایل‌ها از الکترومکانیکی هارد دیسک‌ها قادر می‌سازد، با وجود این فایل‌ها به عنوان «حذف‌شده» توسط سیستم‌عامل گزارش می‌شوند، این همچنین بدان معناست که زمانی که سیستم‌عامل بعدا یک عملیات نوشتن روی یکی از بخش‌ها که به عنوان فضای خالی در نظر گرفته بود را انجام می‌دهد، این عملیات از دید رسانه ذخیره‌سازی به‌طور مؤثری به یک عملیات بازنویسی تبدیل می‌شود. برای دیسک مغناطیسی این عملیات با نوشتن روی یک فضای خالی هیچ تفاوتی ندارد، اما از آنجا که ssdها روی پایین‌ترین سطح عمل می‌کنند، یک بازنویسی در مقایسه با نوشتن روی فضای خالی یک سربار قابل‌توجه تولید می‌کند که پتانسیل ناکارا کردن عملیات نوشتن را دارد. ssdها داده‌ها را در سلول‌های حافظه فلش ذخیره می‌کنند که معمولا در صفحات ۴ تا ۱۶ کیلوبایتی دسته‌بندی شده‌اند، این دسته‌ها در بلوک‌های ۱۲۸ تا ۵۱۲ صفحه‌ای دسته‌بندی شده‌اند، برای مثال، ۵۱۲ کیلوبایت به ازای هر سلول با ۴ کیلوبایت صفحه در بلوک‌های ۱۲۸ صفحه‌ای. در حافظه‌های فلش nand سلول‌ها تنها می‌تواند به‌طور مستقیم نوشته شوند تنها در زمانی که آن‌ها خالی است. اگر آن‌ها احتمالا حاوی اطلاعات باشند، اطلاعات باید قبل از عملیات نوشتن، پاک شوند. یک عملیات نوشتن در ssd می‌تواند در یک صفحه انحام شود، اما با توجه به محدودیت‌های سخت‌افزاری، دستورات پاک کردن همیشه تمام بلوک‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهد؛ در نتیجه نوشتن داده‌ها در صفحات خالی در یک ssd بسیار سریع است، اما در صورت نیاز به بازنویسی روی صفحاتی که از پیش روی آن‌ها نوشته شده‌است، عملیات کند می‌شود. از آنجا که قبل از نوشتن، نیاز به پاک کردن …

متن اول: یک فرمان trim (شناخته‌شده به عنوان trim در مجموعه فرمان ata و unmap در مجموعه فرمان scsi) اجازه می‌دهد تا یک سیستم‌عامل به یک درایو حالت جامد (ssd) اطلاع دهد که بلوک‌هایی از داده دیگر در حال استفاده در نظر گرفته نمی‌شوند و می‌تواند به صورت داخلی از بین بروند. به محض معرفی درایوهای حالت جامد (ssds) تریم هم معرفی شد. به دلیل تفاوت بهره‌برداری سطح پایین در ssdها با دیسک‌های سخت معمولی، در ssdها راه معمولی که سیستم‌عامل عملیاتی مثل حذف یا فرمت را انجام می‌دهد، نتایج پیش‌بینی نشده‌ای در پی دارد که باعث نزول کارایی نوشتن روی ssd می‌شود. 
متن دوم: تریم (رایانش)
جواب:
متن اول