متناسب با متن زیر، یک عنوان انتخاب کرده و آن را خلاصه کنید

متن: واژه الله را تشکیل‌شده از دو بخش ال (الف و لام تعریف) + اله (خدا یا معبود) می‌دانند. خویشاوندهای کلمه الله در بین زبان‌های سامی دیگر مانند عبری و آرامی موجود است. برخی فرهنگ‌ها، کلمه‌های معادل آرامی الله در زبان آرامی کتب مقدس را אֱלָהָא ĕlāhā و فرم سریانی آن را ܐܰܠܳܗܳܐ ˀalâhâ یا ālōho دانسته‌اند. به‌هم چسباندن ال و اله در تشکیل الله (خدا، فرم مذکر) مشابه به‌هم چسباندن ال و الهه در تشکیل «اللات» (خدا، فرم مؤنث) است. اله (الاه) -در جمع آلها- خدا، الهه در شعر پیشا اسلامی به عنوان نامی الهی غیر وابسته به شخصیتی خاص پدیدار شده‌است، اگرچه این عنوان-به همراه ال تعریف-، برای مسیحیان (تا آنجا که انتساب اشعار به آن‌ها معتبر باشد) و یکتاپرستان، الاله (الالاه) به ظاهر معنای خدای واحد را می‌داده‌است؛ برای دیگر شاعران تنها معنای کسی که عبادت می‌شود را می‌داده‌است، آنچنان که الالاه نشان می‌دهد: «خدایی که پیشتر نام‌برده شده‌است.» (به صورت الاحد) یا «خدایی که شاعر بدان می‌اندیشد»، و این صورت از استفاده تاکنون نیز برجای است (عبدالله)؛ ولی فارغ از این موارد به نظر می‌رسد که اله تنها در دوره اسلامی برای نشان‌دادن خدایی ویژه به کار رفته‌باشد. استفاده متناوب از الاله سبب‌شد تا این واژه به صورت الله درآید و به صورت گسترده در شعر عرب پیش از اسلام مورد استفاده قرار گیرد (این نام نمی‌تواند در هر موردی جانشین دیگری شده‌باشد)، سپس تبدیل به یک اسم خاص شده‌است (اسم علم). ولی در حالی که این نام به صورت الاله در قرآن یافت نمی‌شود، به نظر می‌آید که در چند جا از واژه الله به همان معنای پیشین سود برده شده‌باشد: مثلا (سوره انعام، آیه ششم) «و هو الله فی السماوات» و اوست که در آسمان‌ها خداست و در سوره قصص آیه هفتادم: «و هو الله لا اله الا هو» و اوست خدا که معبودی جز او نیست، که در این مورد کنار هم نهادن الله و اله جالب‌توجه است. «اله» مسلما با אֱלָהָא یکی‌است و شکل گسترش‌یافته مؤلفه «ال / ایل» است که در زبان‌های سامی رایج است. زبان‌شناسان تاریخی عرب به‌طور مفصل در مورد ریشه و معنی کلمات «اله» و «الله» بحث کرده‌اند. مکتب نحوی بصره ارتباط مستقیمی بین اله و الله نمی‌بیند، به دلیل اینکه الله یا آنا ساخته‌شده (مرتجل) یا «لاه» از ریشه «ل-ی-ه» است که حرف تعریف «ال» به آن چسبیده‌است. برخی الله …
جواب:
"الله در پيش از اسلام" میتواند عنوان مناسب و "الله پیش از اسلام به‌خوبی شناخته شده و ورای خدای یهودیان و مسیحیان ، و به عنوان یک خدای بدوی و ساده مورد استفاده بود به‌طوری‌که او یکی از خدایان مکه بود . الله احتمالا خدای برتر و مسلما خدای آفریدگار بود . واژهٔ الله را تشکیل شده از دو بخش ال (الف و لام تعریف) + اله (خدا یا معبود) می‌دانند . پیشوند « ال » نشانگر آن است که الله برای مکیان شناخته شده‌بود ." میتواند خلاصه ی مناسبی برای این متن باشد