. متن داده‌شده را خلاصه کن

متن: ساخت این نوع موشک به قرن‌ها قبل بر می‌گردد. در سال ۱۲۷۵ یک مهندس سوریه‌ای به نام حسن الرماه به توصیف انواع مواد قابل اشتعال و انفجار پرداخته بود، اژدر را این‌چنین توصیف کرده بود: هم‌چنین در این متن به حرکت این وسیله بر روی آب اشاره‌شده بود. پیشینه استفاده از این موشک‌ها (به معنای امروزی خود) به حوالی ۱۸۶۰ میلادی بازمی‌گردد. در ۱۷ فوریه سال ۱۸۶۴ برای اولین بار یک زیردریایی به نام ح. ل هانلی توانست با پرتاب یک اژدر به‌طور موفقیت‌آمیز کشتی یو. اس. اس هاوساتونیک را غرق کند. تکنولوژی ساخت اژدرها به دوران قبل از جنگ جهانی دوم برمی‌گردد. اولین اژدر توسط یک انگلیسی به نام وایت‌هد در سال ۱۸۶۶ ساخته شد؛ که با هوای فشرده کار می‌کرد و مشخصه‌های اصلی آن بسیار ابتدایی بود. در زیر برخی از این ویژگی‌ها یاد شده‌است: طول: ۴ متر. سیستم رانش: موتور هوای فشرده با تک پروانه. قطر: ۳۶ سانتی‌متر کنترل عمق: شیر هیدرواستاتیکی وزن: ۱۳۵ کیلوگرم کنترل سمت: ندارد سرعت: ۶ گره برد: ۲۰۰ متر الی ۶۵۰ متر که البته این مشخصات در برابر پیشرفت‌های امروزی اژدرها ناچیز است. استفاده از اژدر در قرن بیستم به تدریج رایج شد. در جنگ جهانی اول، آلمان از این سلاح برای غرق کردن کشتی‌های حامل تدارکات انگلیسی استفاده کرد. در سال ۱۹۳۳ ژاپن برای اولین بار توانست اژدری کاملا کارا را بسازد که به جای هوای فشرده به عنوان سوخت از اکسیژن خالص فشرده استفاده می‌کرد. این اژدر تا سال ۱۹۴۵ در نیروی دریایی ژاپن بود. سامانه‌های سوخت‌رسانی در یک اژدر عبارتند از: هوای فشرده، گرمایی، اکسیژن خالص، سیمی، با چرخ طیاره، با باتری، مشابه موشک عادی و با توربین گازی. سامانه‌های هدایت در یک اژدر عبارتند از: رادیویی، سیمی و خود هدایت‌شونده. ممکن است یک اژدر از هیچ‌کدام از سامانه‌های هدایتی استفاده نکند. یک اژدر را می‌توان از یک کشتی، قایق، هواپیما یا یک زیردریایی پرتاب کرد. یکی از اژدرهای معروف mark- ۵۰ نام دارد: اژدر mark- ۵۰، اژدر سبک و پیشرفته ایالات‌متحده می‌باشد و علیه زیردریایی‌های سریع که در اعماق زیاد دریاها حرکت می‌کنند استفاده می‌شود. mark- ۵۰ می‌تواند توسط تمامی هواگردهای asw یا تیوب‌های اژدر روی رزمناوها پرتاب شود. قرار بود که mark- ۵۰ به عنوان اژدری سبک و سریع جایگزین mark- ۴۶ شود. اما در نهایت mark- ۵۴ lht به عنوان جایگزین mark- ۴۶ …
خلاصه:
اژدر یک سلاح انفجاری پرتابی است که از دریا و در درون آب پرتاب می‌شود . از انواع اژدر می‌توان به اژدر هواپایه نیز اشاره کرد . اژدر پرتابه‌های خود-پیشران است که از رو یا زیر سطح آب پرتاب می‌شود و در درون آب حرکت کرده نزدیک به هدف یا پس از برخورد با آن منفجر می‌شود . بر خلاف کشتی‌های بزرگ ، قایق‌ها ، زیردریایی‌ها و هواپیماها توانایی حمل توپ‌های بزرگ را ندارند ؛ بنابراین سلاحی کوچکتر و کارا طراحی شد تا این جنگ‌افزارها بتوانند بدون نیاز به حمل توپ‌های سنگین به کشتی‌های بزرگتر آسیب رسانده و آنها را نابود کنند . به ناوچه‌هایی که بر عرشهٔ خود اژدر دارند ناوچه اژدرافکن گفته می‌شود .