این مطلب در وبسایت ویکیپدیا قرار داده‌شده. شما به عنوان یک ناشر، کدام‌یک از متن‌های زیر را به عنوان خلاصه انتخاب می‌کنید؟

مقاله: واژه «قرآن» ۷۰ بار در متن قرآن به‌کار رفته‌است. گفتارهای مختلف در معنی و ریشه‌یابی واژه قرآن عبارتند از: قرآن اسم خاص کتاب مسلمانان و لفظی جامد است (شافعی). قرآن هم‌ریشه با قرینه و معنای آن، همانند بودن آیاتش با یکدیگر است (فراء). قرآن مشتق از قرن است؛ زیرا آیات و سوره‌های آن مقرون به یکدیگرند (ابوالحسن اشعری و جمعی دیگر). قرآن کلمه‌ای است مهموز و از قرء به معنای جمع‌آوری، مشتق شده‌است؛ زیرا گردآورنده دستاوردهای کتب آسمانی گذشته‌است. گفته‌شده «قرآن» از ریشه «قرء» گرفته شده‌است، و در لغت به‌معنی «جمع نمودن، فراهم آوردن، سال و همچنین خواندن» است. در سوره علق به این معنی اشاره شده‌است. (ابن‌اثیر و زجاج). قرآن کلمه‌ای است مهموز و از قرأ به‌معنای تلاوت و قرائت گرفته شده‌است. (کیانی و جمعی دیگر). به واژه سریانی «قرینا / qeryānā / ܩܪܝܢܐ» به‌معنی خواندن مرتبط است که از جمله به تلاوت کتب مقدس در مراسم مذهبی مسیحی اطلاق می‌شود. [۳] به نوشته محمد صادقی تهرانی، اسامی قرآن، از جمله امتیازاتش این است که چه اسم‌های خود قرآن و چه اسم‌هایی که قرآن برای اشخاص یا برای بلاد معین کرده‌است، دارای معانی خاص و مناسب با مسمایش می‌باشد. برخلاف اسمایی که صرفا از نظر لفظی اسم است ولی از نظر معنوی اسم نیست. چون اسم به معنای علامت است. علامت یا یک‌بعدی است مثل زید، که فلان شخص است، اما معنای زیدیت در او اصلا مطرح نیست. گاهی اوقات، هم از نظر لفظی اسم است و هم از نظر معنوی، مثل الله، اله، رحمن، رحیم، اسماء ذات، اسماء صفات، اسماء فعل که تماما هم از نظر لفظی، اشاره و علامت است و هم از نظر معنوی. سایر اسماء قرآن که حدود چهل اسم در قرآن آمده همه چنین است. از جمله: کتاب، قرآن، فرقان، مبین، بیان، تبیان، برهان، عظیم، عزیز، کریم، صراط مستقیم، حکم، ذکر، موعظه، نور، روح، مبارک، نعمت، بصائر، رحمت، حق، فصل، هادی، شفا، هدی، تنزیل، مهین، قیوم، بشیر، نذیر، حدیث، نجوم، حبل، مثانی و [۴] قرآن در چند آیه، خود را خاتم کتب آسمانی معرفی کرده و نزول کتاب آسمانی را پس از خود رد می‌کند: وتمت کلمت ربک صدقا وعدلا  لا مبدل لکلماته  وهو السمیع العلیم (سوره انعام- ۱۱۵). یعنی: و سخن پروردگارت [: قرآن] در حال راستی و عدالت، تمام شده‌است، و هیچ تغییر دهنده‌ای (حتی خدا) برای کلمات …

متن اول: قرآن کتاب مقدس دین اسلام است و در باور مسلمانان سخنان خداست که به صورت وحی از سوی او توسط جبرئیل بر پیامبر اسلام، محمد بن عبدالله، نازل شده است. مسلمانان، قرآن را بزرگترین معجزه محمد و روشن‌ترین دلیل بر پیامبری او می‌دانند. قرآن اصلی‌ترین منبع وحی در اسلام به‌شمار می‌آید و به زبان عربی است. کلمه قرآن در لغت به معنی «قرائت کردن» و «خواندن» است و مسلمانان معمولا به آن با عناوینی مانند «قرآن کریم» و «قرآن مجید» اشاره می‌کنند. قرآن به ۳۰ جزء تقسیم‌شده و ۱۱۴ سوره دارد. محتوای قرآن درباره خدا بر توحید و یگانگی او تأکید دارد. 
متن دوم: جمع‌آوری قرآن
جواب:
متن اول