آیا جمله‌ی اول و دوم بیان یکسان دارند؟ 
- بله
- خیر

جمله اول: با لب‌های فشرده و پخته‌شده و چشم‌های خشک ثابت، او در پنجره نشسته بود، ناامید به تماشای افرادی که گذشته رانده بودند. 
جمله دوم: با لب‌های فشرده به هم و گاز گرفته و چشم‌های خشک و بی‌حرکت کنار پنجره نشسته به راه گذران خیابان مضطربانه می‌نگریست. 
پاسخ:
بله