آیا جمله‌ی اول و دوم بیان یکسان دارند؟ 
- بله
- خیر

جمله اول: در پایان این خیابان، که بسیار کوتاه بود، او را به وسیله‌ی یک ردیف بلند از خانه‌ها در جهت سالن باز کرد، و او را در یک کوچه کور، او را در سمت راست و چپ درک نکرد دو برش تاریک که از طریق آن می‌تواند فرار خود را انجام دهد. 
جمله دوم: ته کوچه که بسیار کوتاه بود، راه گذر راه خود را از طرف بازار با یک ردیف خانه محصور می‌یافت و اگر متوجه سمت چپ و راستش نمی‌شد و دو راه تنگ و باریک را که می‌توانست به واسطه آن‌ها خود را نجات دهد مشاهده نمی‌کرد، یقین می‌دانست که وارد کوچه بن‌بستی شده است. 
پاسخ:
بله