آیا متن داده‌شده به دسته‌بندی علم و تکنولوژی تعلق دارد؟

متن: کشف سنگین‌ترین ستاره نوترونی شناخته‌شده اخترشناسان موفق به آشکارسازی یک ستاره نوترونی شده‌اند که در میان ستاره‌های نوترونی شناخته‌شده بیشترین جرم را دارد. ستاره‌های نوترونی اجرام بسیار چگالی هستند که در پایان زندگی ستاره‌ها ایجاد می‌شوند. زمانی که سوخت ستاره‌ای پرجرم تمام می‌شود و و زندگی ستاره با انفجار ابرنواختری به پایان می‌رسد. در چنین شرایطی و در صورت وجود جرم کافی ستاره به سیاهچاله تبدیل می‌شود و در در حالتی که جرم ستاره به میزان کافی نباشد ستاره نوترونی شکل می‌گیرد. ستاره‌های نوترونی معمولا اندازه‌ی بسیار کوچکی دارند و قطر آن‌ها در حدود ۱۹ کیلومتر است. با این وجود اما چگالی این اجرام پررمز و راز بسیار زیاد است. به طوری که حجمی معادل یک حبه قند از یک ستاره نوترونی جرمی در حدود صد میلیون تن دارد. با این‌که اخترشناسان دهه‌هاست که مشغول رصد و بررسی ستاره‌های نوترونی هستند کماکان پرسش‌های بی‌پاسخ فراوانی درباره‌ی این اجرام وجود دارد. به خصوص درباره مرز بین تشکیل ستاره نوترونی و سیاهچاله پس از انفجار ابرنواختری. به عبارت دیگر هنوز به طور دقیق مشخص نیست ستاره‌های نوترونی تا چه اندازه می‌توانند سنگین باشند. ستاره نوترونی که به تازگی کشف‌شده و J ۰۷۴۰ + ۶۶۲۰ نام دارد در فاصله ۴۶۰۰ سال نوری از زمین جای گرفته و جرم آن به ۲ / ۱۴ برابر جرم خورشید می‌رسد. جرمی که در کره‌ای به قطر تنها ۲۵ کیلومتر قرار دارد. جرم این ستاره نوترونی به حد تئوری بیشترین جرم ممکن برای ستاره‌های نوترونی نزدیک است. J ۰۷۴۰ + ۶۶۲۰ در دسته‌ای از ستاره‌های نوترونی چرخان قرار می‌گیرد که به تپ‌اختر یا پالسار معروف هستند. تپ‌اخترها از دو قطب مغناطیسی خود امواج رادیویی ساطع می‌کنند. رصد این اجرام مشابه فرآیندی است که در مشاهده فانوس دریایی اتفاق می‌افتد. J ۰۷۴۰ + ۶۶۲۰ در هر ثانیه صدها بار به دور خود می‌چرخد و در دسته‌ی تپ‌اخترهای میلی‌ثانیه‌ای قرار دارد. اخترشناسان با بهره گرفتن از همین ویژگی J ۰۷۴۰ + ۶۶۲۰ و با کمک تاثیراتی که ستاره‌ی همدم این ستاره روی آن می‌گذارد موفق به اندازه‌گیری جرم این ستاره نوترونی شدند. نتایج این پژوهش در ژورنال Nature Astronomy منتشر شده است. عکس کاور: طرحی گرافیکی از یک ستاره نوترونی. 
جواب:
بله