ابتدا متن و موضوع زیر را با دقت بخوان و سپس ادامه متن را با تمرکز به موضوع فراهم‌شده یادداشت کن

موضوع: فرهنگی هنری
متن: به گزارش خبرنگارقرآن و عترت گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان؛ تلاوت مجلسی آیات ۶۰ - ۸۲ سوره توبه شحات محمد انور قابل دریافت است. تلاوت مجلسی آیات ۶۰ - ۸۲ سوره توبه شحات محمد انور إنما الصدقات للفقراء والمساکین والعاملین علیها والمؤلفة قلوبهم وفی الرقاب والغارمین وفی سبیل الله وابن السبیل فریضة من الله والله علیم حکیم صدقات تنها به تهیدستان و بینوایان و متصدیان [گردآوری و پخش] آن و کسانی که دلشان به دست آورده می‌‏شود و در [راه آزادی] بردگان و وامداران و در راه خدا و به در راه مانده اختصاص دارد [این] به عنوان فریضه از جانب خداست و خدا دانای حکیم است (۶۰) ومنهم الذین یؤذون النبی ویقولون هو أذن قل أذن خیر لکم یؤمن بالله ویؤمن للمؤمنین ورحمة للذین آمنوا منکم والذین یؤذون رسول‌الله لهم عذاب ألیم و از ایشان کسانی هستند که پیامبر را آزار می‏ دهند و می‏ گویند او زودباور است بگو گوش خوبی برای شماست به خدا ایمان دارد و [سخن] مؤمنان را باور می‌‏کند و برای کسانی از شما که ایمان آورده‏ اند رحمتی است و کسانی که پیامبر خدا را آزار می‌‏رسانند عذابی پر درد [در پیش] خواهند داشت (۶۱) یحلفون بالله لکم لیرضوکم والله ورسوله أحق أن یرضوه إن کانوا مؤمنینبرای [اغفال] شما به خدا سوگند یاد می‌کنند تا شما را خشنود گردانند در صورتی که اگر مؤمن باشند [بدانند] سزاوارتر است که خدا و فرستاده او را خشنود سازند (۶۲) ألم یعلموا أنه من یحادد الله ورسوله فأن له نار جهنم خالدا فیها ذلک الخزی العظیم آیا ندانسته‏ اند که هر کس با خدا و پیامبر او درافتد برای او آتش جهنم است که در آن جاودانه خواهد بود این همان رسوایی بزرگ است (۶۳) یحذر المنافقون أن تنزل علیهم سورة تنبئهم بما فی قلوبهم قل استهزئوا إن الله مخرج ما تحذرون منافقان بیم دارند از اینکه [مبادا] سوره‏ ای در باره آنان نازل شود که ایشان را از آنچه در دلهایشان هست‏ خبر دهد بگو ریشخند کنید بی‏ تردید خدا آنچه را که [از آن] می‏ ترسید برملا خواهد کرد (۶۴) ولئن سألتهم لیقولن إنما کنا نخوض ونلعب قل أبالله وآیاته ورسوله کنتم تستهزئون و اگر از ایشان بپرسی مسلما خواهند گفت ما فقط شوخی و بازی می‌کردیم بگو آیا خدا و آیات او و پیامبرش را ریشخند می‌کردید (۶۵) لا تعتذروا قد کفرتم بعد إیمانکم إن نعف عن طائفة منکم نعذب طائفة بأنهم کانوا مجرمین عذر نیاورید شما بعد از ایمانتان کافر شده‏ اید اگر از گروهی از شما درگذریم گروهی …
ادامه متن:
ند خدا بر آن نبود که به آنان ستم کند ولى آنان بر خود ستم روا مى‏ داشتند (۷۰) والمؤمنون والمؤمنات بعضهم أولیاء بعض یأمرون بالمعروف وینهون عن المنکر ویقیمون الصلاة ویؤتون الزکاة ویطیعون الله ورسوله أولئک سیرحمهم الله إن الله عزیز حکیم و مردان و زنان با ایمان دوستان یکدیگرند که به کارهاى پ-ن-یده وا مى دارند و از کارهاى ناپ-ن- باز مى دارند و نماز را بر پا مى کنند و زکات مى‏ دهند و از خدا و پیامبرش فرمان مى ‏برند آنانند که خدا به زودى مشمول رحمتشان قرار خواهد داد که خدا توانا و حکیم است (۷۱) وعد الله المؤمنین والمؤمنات جنات تجری من تحتها الأنهار خالدین فیها ومساکن طیبة فی جنات عدن ورضوان من الله أکبر ذلک هو الفوز العظیم خداوند به مردان و زنان با ایمان باغهایى وعده داده است که از زیر [درختان] آن نهرها جارى است در آن جاودانه خواهند بود و [نیز] سراهایى پاکیزه در بهشتهاى جاودان [به آنان وعده داده است] و خشنودى خدا بزرگتر است این است همان کامیابى بزرگ (۷۲) یا أیها النبی جاهد الکفار والمنافقین واغلظ علیهم ومأواهم جهنم وبئس المصیر اى پیامبر با کافران و منافقان جهاد کن و بر آنان سخت بگیر و جایگاهشان دوزخ است و چه بد سرانجامى است (۷۳) یحلفون بالله ما قالوا ولقد قالوا کلمة الکفر وکفروا بعد إسلامهم وهموا بما لم ینالوا وما نقموا إلا أن أغناهم الله ورسوله من فضله فإن یتوبوا یک خیرا لهم وإن یتولوا یعذبهم الله عذابا ألیما فی الدنیا والآخرة وما لهم فی الأرض من ولی ولا نصیر به خدا سوگند مى ‏خورند که [سخن ناروا] نگفته‏ اند در حالى که قطعا سخن کفر گفته و پس از اسلام آوردنشان کفر ورزیده‏ اند و بر آنچه موفق به انجام آن نشدند همت گماشتند و به عیبجویى برنخاستند مگر [بعد از] آنکه خدا و پیامبرش از فضل خود آنان را بى ‏نیاز گردانیدند پس اگر توبه کنند براى آنان بهتر است و اگر روى برتابند خدا آنان را در دنیا و آخرت عذابى دردناک مى ‏کند و در روى زمین یار و یاورى نخواهند داشت (۷۴) ومنهم من عاهد الله لئن آتانا من فضله لنصدقن ولنکونن من الصالحین و از آنان کسانى‏ اند که با خدا عهد کرده‏ اند که اگر از کرم خویش به ما عطا کند قطعا صدقه خواهیم داد و از شایستگان خواهیم شد (۷۵) فلما آتاهم من فضله بخلوا به وتولوا وهم معرضون پس چون از فضل خویش به آنان بخشید بدان بخل ورزیدند و به حال اعراض روى برتافتند (۷۶) فأعقبهم نفاقا فی قلوبهم إلى یوم یلقونه بما أخلفوا...