ابتدا متن و موضوع زیر را با دقت بخوان و سپس ادامه متن را با تمرکز به موضوع فراهم‌شده یادداشت کن

موضوع: علمی فناوری
متن: با ترکیب شیمیایی انتی بیوتیک وانکومایسین (vancomycin) به یک پپتید ضد میکروب (antimicrobial peptide)، پژوهشگران توانستند به طور چشمگیری اثربخشی دارو را در برابر دو نوع باکتری مقاوم در برابر دارو افزایش دهند- انتی‌بیوتیک وانکومایسین علیه باکتری‌های گرم مثبت هوازی و بی‌هوازی موثر است- این انتی‌بیوتیک با اثر بر روی‌ساخت دیواره سلولی، بر روی اغلب باکتری‌ها اثر باکتری‌کشی دارد- پپتیدهای پادمیکروب پروتیین‌های کوچکی با طولی در حدود بین ۱۲ تا ۵۰ اسید امینه هستند- برد پنتلوت (Brad Pentelute) استاد دانشکده شیمی موسسه ام-ای-تی و نویسنده ارشد این مطالعه گفت: به طور معمول، انجام مراحل بسیار زیادی برای استفاده از وانکومایسین و ترکیب ان با مواد دیگر در یک ازمایش ضروری است، اما نکته اصلی این است که پژوهشگران نباید تغییر یا اصلاحی در داروها اعمال کنند، ما فقط انها را باهم مخلوط کنیم تا یک واکنش ترکیبی به دست اوریم- پنتلوت در ادامه افزود: این استراتژی همچنین می‌تواند برای تغییر سایر داروها از جمله داروهای سرطانی استفاده شود- ترکیب چنین داروهایی به یک پادتن یا پروتیین هدفمند دیگر می‌تواند کار این دارو را برای درمان بافت مورد نظر اسان‌تر
ادامه متن:
کند- پژوهشگران بر این باورند که این رویکرد برای اتصال پیپتیدها به هر مولکولی پیچیده‌ای که دارای حلقه‌ای غنی از الکترون است، می‌تواند مناسب باشد- آنها روش خود را با حدود ۳۰ مولکول دیگر از جمله سروتونین (serotonin) و رسوراترول (resveratrol) آزمایش کردند و دریافتند که می‌توان آنها را به راحتی به پپتیدهای حاوی سلنوسیستیٔین (selenocysteine) متصل کرد. سروتونین یا هیدروکسی‌تریپتامین نوعی انتقال‌دهنده‌های عصبی از نوع منوآمینه اسید بیوژنیک بوده و به لحاظ بیوشیمی از مشتقات تریپتوفان است. سروتونین در دستگاه گوارش، پلاکت‌ها و سیستم عصبی مرکزی حیوانات و همین‌طور انسان یافت شده‌است. این ماده نزد افکار عمومی به عنوان جاری‌کننده احساس خوب شناخته شده‌است. پژوهشگران معتقدند که علاوه بر اصلاح آنتی بیوتیک‌ها، همچنین می‌توانند از این تکنیک برای ایجاد داروهای سرطانی هدفمند نیز استفاده کنند. دانشمندان می‌توانند از این روش برای اتصال پادتن‌ها یا پروتیٔین‌های دیگر به داروهای سرطانی استفاده کنند و داروهایی را توسعه دهند که در درمان بیماری بسیار موثر بوده و بر روی بافت‌های سالم عواض جانبی نداشته باشد. این مطالعه در مجله Nature Chemistry منتشر شد. ۵۶۵۶