ابتدا متن و موضوع زیر را با دقت بخوان و سپس ادامه متن را با تمرکز به موضوع فراهم‌شده یادداشت کن

موضوع: فرهنگی هنری
متن: به گزارش خبرنگارحوزه قرآن و عترت گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان؛ قرآن سرتاسر اعجاز در زندگی مادی و معنوی است. اگر ما آن را با معرفت تلاوت کنیم، حتما اثرات آن را خواهیم دید. برای آگاهی و فهم بهتر و بیشتر آیات قرآن کریم هر شب تفسیر آیاتی از این معجره الهی را برای شما آماده می‌کنیم. در این گزارش تفسیرآیات ۲۵۸ - ۲۶۰ سوره بقره را می‌خوانید: ألم‌تر إلی الذی حاج إبر هیم فی ربه أن ءاته الله الملک إذ قال إبر هیم ربی الذی یحی ویمیت قال أنا احی وأمیت قال إبر هیم فإن الله یأتی بالشمس من المشرق فأت بها من المغرب فبهت الذی کفر والله لا یهدی القوم الظلمین آیا آن کس (نمرود) را که خداوند به او پادشاهی داده بود، ندیدی که با ابراهیم درباره‌ی پروردگارش محاجه و گفتگو می‌کرد؟ زمانی که ابراهیم گفت: خدای من کسی است که زنده می‌کند و می‌می‌راند، او گفت: من هم زنده می‌کنم و می‌می‌رانم- ابراهیم گفت: خداوند خورشید را از مشرق می‌آورد، پس تو (که می‌گویی حاکم بر جهان هستی،) خورشید را از مغرب بیاور- (در اینجا بود که) آن مرد کافر مبهوت و وامانده شد- و خداوند قوم ستمگر را هدایت نمی‌کند- (۲۵۸) در آیه‌ی قبل خواندیم که خداوند ولی مؤمنان است و آنان را از ظلمات خارج و به سوی نور می‌برد، این آیه و آیات بعد نمونه‌هایی از ولایت خداوند و بیرون آوردن از ظلمات به نور را مطرح می‌کند-در روایات تاریخی آمده است که نمرود از پادشاهان بابل بود و حکومت مقتدرانه‌ای داشت او با حضرت ابراهیم درباره‌ی خداوند مباحثه و مجادله کرد- وقتی حضرت ابراهیم گفت: پروردگار من آن است که زنده می‌کند و می‌می‌راند، او گفت: من نیز زنده می‌کنم و می‌می‌رانم- سپس دستور داد دو زندانی را حاضر کردند، یکی را آزاد نمود و دیگری را دستور داد بکشند- وقتی ابراهیم علیه‌السلام این سفسطه و مغالطه را مشاهده کرد که این شخص چه برداشتی از زنده کردن و می‌راندن دارد و چگونه می‌خواهد افکار دیگران را منحرف کند، فرمود: خداوند طلوع خورشید را از مشرق قرار داده است، اگر تو ادعا داری که بر جهان هستی حکومت‌داری و همه چیز در اختیار و تحت قدرت توست، خورشید را از مغرب بیرون بیاور! - آن موقع بود که نمرود مبهوت ماند و پاسخی جز سکوت نداشت- پیام‌ها:۱ - هرکس هرچه دارد از اوست- کافران نیز در دنیا از نعمت‌های او بهره‌مند می‌شوند، ولی از آن سوء استفاده می‌کنند- (اتاه الله) ۲ - قدرت وحکومت می‌تواند عامل استکبار وغرور گردد- (اتاه …
ادامه متن:
ی حضرت ابراهیم با نمرود را بازگو کرد که پیرامون توحید گفتگو می‌کردند و هدایت از طریق استدلال بود و ابراهیم با استدلال پیروز شد- نمونه‌ی دوم خروج از ظلمات به نور، در این آیه است که پیرامون معاد گفتگو می‌شود و هدایت از طریق نمایش و به صورت محسوس و عملی صورت می‌گیرد- در تفاسیر و برخی روایات آمده است که نام این شخص عزیر بوده است- در تفسیر المیزان می‌خوانیم که این شخص باید پیامبر باشد، زیرا خداوند با او سخن گفته است- پیام‌ها:۱- به تمدن‌های ویران شده گذشته، باید به دیده عبرت نگریست و درسهای تازه گرفت- (مر علی قریة) ۲- هرچند می‌دانید، اما باز هم علم خود را با تجربه و پرسیدن بالا ببرید- (انی یحی هذه الله) ۳- صد سال مردن، برای یک نکته فهمیدن بجاست- (فاماته الله مأة عام) ۴- گذشت زمان طولانی، خللی در قدرت خداوند وارد نمی‌آورد- (فاماته الله مأة عام ثم بعثه) ۵ - رجعت و زنده شدن مردگان در همین دنیا و قبل از قیامت قابل قبول است- (أماته - بعثه) ۶- نمایش، از بهترین راههای بیان معارف دینی است- (انظر الی طعامک و شرابک - و انظر الی - و انظر الی العظام -) ۷- با اراده الهی استخوان محکم، متلاشی می‌شود، ولی غذایی که زود فاسد می‌شود، صد سال سالم باقی می‌ماند- (لم یتسنه) ۸ - نمایش قدرت پروردگار برای ارشاد و هدایت مردم است، نه برای سرگرمی و یا حتی قدرت نمایی- (ولنجعلک آیة للناس) ۹- خداوند صحنه‌ای از قیامت را در دنیا آورده است- (فاماته - ثم بعثه - وانظر الی العظام کیف ننشزها) ۱۰- معاد، جسمانی است- زیرا اگر معاد روحانی بود، سخن از استخوان به میان نمی‌آمد- (وانظر الی العظام) ۱۱- مشت نمونه‌ی خروار است- خداوند گوشه هایی از قدرت خود در قیامت را در دنیا به نمایش گذارده است- (فلما تبین له قال أعلم ان الله علی کل شی ء قدیر) وإذ قال إبر هیم رب أرنی کیف تحی الموتی قال أولم تؤمن قال بلی ولکن لیطمئن قلبی قال فخذ أربعة من الطیر فصرهن إلیک ثم اجعل علی کل جبل منهن جزءا ثم ادعهن یأتینک سعیا واعلم أن الله عزیز حکیم و (بیاد آور) هنگامی که ابراهیم گفت: پروردگارا به من نشان بده که چگونه مردگان را زنده می‌کنی؟ فرمود: مگر ایمان نیاورده‌ای؟ عرض کرد: چرا، ولی برای آنکه قلبم آرامش یابد- (۲۶۰) (خداوند) فرمود: چهار پ-ن-ه (طاووس، خروس، کبوتر وکلاغ) تفسیر نورالثقلین، ج ۱، ص ۲۸۰- را برگیر وآنها را نزد خود جمع وقطعه قطعه کن (و درهم بیامیز) سپس بر هر کوهی در حدیث...