ابتدا متن و موضوع زیر را با دقت بخوان و سپس ادامه متن را با تمرکز به موضوع فراهم‌شده یادداشت کن

موضوع: پزشکی
متن: به گزارش خبرنگار حوزه فن‌آوری گروه علمی پزشکی باشگاه خبرنگاران جوان؛ در بعضی از شب‌ها وقتی به آسمان می‌نگرید، رد درخشانی را مشاهده می‌کنید که مربوط به پدیده بارش شهابی است. تقریبا هرشب تعدادی از این شهاب‌ها در آسمان پراکنده هستند. شهاب‌ها را می‌توان به دو دسته تقسیم کرد؛ دسته اول شهاب‌های بی‌نظمی که پراکنده هستند ۱ و جهت‌های مختلفی دارند. دسته دوم شهاب‌های بانظم هستند که در مواقع خاصی از سال اتفاق می‌افتند که به آن‌ها بارش شهابی می‌گویند. وقتی زمین، از میان توده‌ای از ذرات ریز فضایی به‌جا مانده از دنباله‌دار‌ها عبور کند، بارش شهابی اتفاق می‌افتد، در واقع این ذرات مجموعه‌ای از بقایای اجرام کیهانی است که اگر در مدار زمین باشند، با سرعت بسیار زیاد وارد اتمسفر زمین می‌شوند. ذرات مذکور، حجم و جرم قابل توجهی ندارند بلکه ذرات میلی‌متری و میکرومتری هستند که در برخورد با جو، اتم‌های جو زمین را برانگیخته می‌کنند و الکترون‌های مدار ظرفیت به مدار بالاتر می‌روند. پس از پایان برخورد و با این ویژگی که اتم میل به حالت پایداری دارد، الکترون‌ها به مدار ظرفیت باز می‌گردند و انرژی ذخیره‌شده خود را به صورت نورانی به چشم ما جلوه‌گر می‌سازند. این درخشش در فاصل ۸۰ تا ۱۵۰ کیلومتری سطح زمین ایجاد می‌شود؛ ذرات درشت در بارش‌های شهابی fire ball یا آتش‌گوی یا آذرگوی ایجاد می‌کنند که رد این شهاب‌ها مدتی در آسمان باقی می‌ماند. هر بارش شهابی ظاهرا از ناحیه مشخصی از آسمان نشات می‌گیرد که به این محل کانون بارش گفته می‌شود که با R نمایش می‌دهند. بارش‌های شهابی را می‌توان به سه صورت نامگذاری کرد. بارش‌های شهابی می‌توانند با اسم صورت فلکی‌ای نامگذاری شوند که کانون بارش در زمان اوج فعالیت در آن قرار دارد، برای مثال بارش شهابی برساووشی که کانون آن در صورت فلکی بر
ادامه متن:
ساووش است. اگر کانون دو یا چند بارش در یک صورت فلکی باشد، از نام ستاره درخشان نزدیک کانون هم استفاده می‌شود مانند بارش اتا دلوی یا دلتا دلوی. گاهی اوقات هم برای مشخص کردن چندین بارش در یک صورت فلکی از نام ماه اوج بارش نیز کمک گرفته می‌شود. شهاب‌های یک بارش شهابی ذرات میلی‌متری و میکرومتری هستند و در فاصله ۸۰ تا ۱۵۰ کیلومتری سطح زمین با برخورد به اتم‌های جو و برانگیخته کردن آن‌ها نور زیادی تولید می‌کنند. هر بارش شهابی دارای پارامتر ZHR (میزان بارش ساعتی سمت الراسی) است- این پارامتر بیانگر تعداد شهاب‌هایی است که در یک ساعت مشاهده می‌شود- بعضی مواقع ممکن است دو یا چند بارش شهابی فعال باشند که محاسبه ZHR برای اخترشناسان کار مشکلی می‌شود- میانگین سرعت شهاب‌ها زمانی که وارد جو زمین می‌شوند، حدود ۴۲۲۸۰ کیلومتر در ساعت و دمای آن‌ها حدودا ۱۶۴۸ درجه سانتیگراد است- شهاب‌ها گاهی با دنباله‌های قرمز، زرد یا سبز دیده می‌شوند- این رنگ‌ها در اثر فرآیند یونیزه شدن مولکول‌ها به‌وجود می‌آید، مثلا مولکول‌های اکسیژن به رنگ سبز دیده می‌شوند- هر ساله حدود ۳۰ بارش شهابی قابل مشاهده برای اهالی کره زمین اتفاق می‌افتد که برخی از آن‌ها بیشتر از ۱۰۰ سال است که رخ می‌دهد- بارش‌های شهابی دوره‌ای متعددی وجود دارد که منجمان و رصدگران آماتور هر ساله به تماشای آن‌ها می‌نشینند- معروف‌ترین آنها، بارش شهابی برساوشی با بیش از ۶۰ شهاب در هر دقیقه است و هر ساله عمدتا در ماه اوت (اواسط مرداد تا اواسط شهریور) مشاهده می‌شود. تعدادی از مهم‌ترین بارش‌های سالیانه عبارتند از: اردیبهشت؛ بارش شهابی شلیاقی و بارش شهابی اتا- دلوی، مرداد؛ بارش شهابی دلتا- دلوی جنوبی و بارش شهابی برساووشی، مهر؛ بارش شهابی جباری، آبان؛ بارش شهابی اسدی، آذر؛ بارش شهابی جوزایی، دی؛ بارش شهابی ربعی