ابتدا متن و موضوع زیر را با دقت بخوان و سپس ادامه متن را با تمرکز به موضوع فراهم‌شده یادداشت کن

موضوع: فرهنگی هنری
متن: به گزارش خبرنگار حوزه قرآن و عترت گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان؛ کاروان امام حسین (ع) در روز بیست و هشتم ذی‌الحجه به منزلگاه بیضه رسید و تقریبا نیمروز در این منزلگاه توقف داشته است- منزلگاه بیضه بین عذیب‌الهجانات و واقصه بوده و متعلق به بنی‌یربوع‌بن‌حنظله بوده است- چشمه آبی به نام بیضه در این محل بوده است و برخی از مسافران در این منزل، توقف و استراحت داشتند؛ بنابراین گزارش، مهم‌ترین رویداد در بیضه، ایراد خطبه عمیق و مشهور و پرمحتوای امام حسین (ع) است- اباعبدالله‌الحسین (ع) از زبان رسول خدا نقل کرد که هر کس سلطان ستمگری را ببیند که حرام خدا را حلال و حلال خدا را حرام کرده و پیمان خدا را شکسته و با قانون و سنت پیامبر می‌ستیزد و با چنین کسی به رفتار و گفتار درنیاویزد بر خداوند است که این خاموش ستم‌پذیر را با ستمگر در جهنم قرار دهد-امام سوم شیعیان در بخش بعدی خطبه به بیدادگری بنی‌امیه و فرستادن نامه‌های اهل کوفه اشاره دارد- امام حسین (ع) در این خطبه خود را اسوه معرفی می‌کند و به سرزنش پیمان‌شکنان کوفه می‌پردازد و سرانجام این پیمان‌شکنی را ترسیم می‌کند-گفتنی است این خطبه را نه‌تنها یاران امام حسین (ع) که هزار تن همراهان حر‌بن‌یزید ریاحی گوش دادند-کاروان امام حسین (ع) در همین روز به منزلگاه عذیب‌الهجانات رسید و احتمالا شب را در این محل توقف کرده است- سرزمین عذیب‌الهجانات میان قادسیه و مغیثه است- این سرزمین سرسبز و خوش آب و هوا بوده و دارای قصر، مسجد و پاسگاهی بوده که محل نگهبانی برای ایرانیان بوده است-امام حسین (ع) در عذیب‌الهجانات از یاران پرسیدند: در میان شما کسی هست که سمت جاده را بداند؟ هر کس راهی را نشان داد که ناگهان هفت سوار پیدا شدند که راهنمایی آن‌ها را شترسواری به نام طرماح به عهده داشت- این هفت نفر عبارت بودند از:۱ - عمرو‌بن‌خالد صلداوی، ۲ - مجمع‌بن‌عبدالله‌العائذی (المذحجی)، ۳ - پسر مجمع‌بن‌عبدالله، ۴ - جنادة (جابر) بن‌حارث‌سلمان، ۵ - سعد غلام عمرو‌بن‌خالد، ۶ - واضح غلام ترک و ۷ - غلام حارث-برخی نافع‌بن‌هلال یا خدمتکار نافع را نوشته‌اند که اسب نافع به نام کامل را همراه آورده بود- برخی به جای سعد، سعید غلام عمرو‌بن‌خالد را نوشته‌اند- این عده برای یاری اباعبدالله از کوفه آمده بودند-طرماح آذوقه و خواربار به مکه می‌برد تا به خویشاوندانش برساند- او پیشاپیش قافله، 
ادامه متن:
شعر می‌خواند که گواه شوق دیدار امام حسین (ع) بود- طرماح اجازه گرفت آذوقه را برساند و بازگردد، اما زمانی بازگشت که در منزل عذیب‌الهجانات خبر شهادت امام سوم شیعیان را شنید- او اهل کوفه را رشوت‌زدگان دل‌باخته دنیا معرفی کرد-خاطرنشان می‌شود پیشنهاد طرماح این بود که امام حسین (ع) به کوهستان سلمی و اجاء برود تا به او نیرو برساند، اما امام سوم شیعیان نپذیرفت- حر می‌خواست مانع پیوستن این عده به لشکر امام حسین (ع) شود که امام سوم شیعیان فرمود: اگر مانع شوی عهد ما شکسته خواهد شد (جنگ شروع می‌شود) و حر آرام شد-منابع:۱- مجمع‌البلدان۲- تاریخ طبری۳- کامل‌ابن‌اثیر۴- اعیان‌الشیعه۵- مقتل‌الحسین بحرالعلوم۶- الحسین فی طریقه الی‌الشهاده۷- ابصارالعین۸- آینه در کربلاست (محمدرضا سنگری) هشتم ذی‌الحجه؛ قیام مسلم در کوفهنهم ذی‌الحجه؛ روز عرفه و شهادت مسلم‌بن‌عقیلدهم ذی‌الحجه؛ ورود کاروان امام حسین (ع) به وادی عقیقچهاردهم ذی‌الحجه؛ ورود کاروان امام حسین (ع) به منزلگاه ششمپ-ن-دهم ذی‌الحجه؛ امام حسین (ع) به روشنگری پرداختهجدهم ذی‌الحجه؛ رسیدن کاروان امام حسین (ع) به منزلگاه یازدهمنوزدهم ذی‌الحجه؛ دریافت خبر شهادت حضرت مسلم‌بن‌عقیل و هانی‌بن‌عروهبیست و یکم ذی‌الحجه؛ پیوستن زهیر‌بن‌القین‌بحلی به امام حسین (ع) بیست و دوم ذی‌الحجه؛ بیان ماجرای حضرت یحیی و شباهت فرجام امام حسین (ع) به این پیامبربیست و سوم ذی‌الحجه؛ خبر پیمان‌شکنی مردم کوفه به امام حسین (ع) رسیدبیست و پنجم ذی‌الحجه؛ کاروان امام حسین (ع) به بطن عقبه (بطان) رسیدبیست و ششم ذی‌الحجه؛ برخورد با سپاه حربیست و هفتم ذی‌الحجه؛ امام حسین (ع) به شایستگی خود برای رهبری امت اشاره کردبیست و هشتم ذی‌الحجه؛ امام حسین (ع) خطبه مشهور خود را ایراد کردبیست و نهم ذی‌الحجه؛ کاروان امام حسین (ع) به قطقطانیه رسید اول محرم؛ پیوستن انس‌بن‌حارث به امام حسین (ع) دوم محرم؛ ورود به کربلا سوم محرم؛ ارسال نامه ابن‌زیاد به کربلا برای ابا عبدالله‌ الحسینچهارم محرم؛ رسیدن نامه عمرسعد به عبیدالله‌زیاد پنجم محرم؛ نامه عبدالله بن زیاد به عمر سعد برای تنگناسازی در کربلا هفتم محرم؛ آغاز رسمی قطع آب در کربلا هشتم محرم؛ جلوگیری از حفر چاه و تهدید عمر سعد نهم محرم؛ آمدن شمر‌بن‌ذی‌الجوشن ضبابی به کربلا دهم محرم؛ روز معرفت، محبت، حماسه و سوگ یازده محرم؛ عبور از کنار قتلگاه