ابتدا متن و موضوع زیر را با دقت بخوان و سپس ادامه متن را با تمرکز به موضوع فراهم‌شده یادداشت کن

موضوع: فرهنگی هنری
متن: به گزارش خبرنگارحوزه قرآن و عترت گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان؛ قرآن سراسر اعجاز در زندگی مادی و معنوی است. اگر ما آن را با معرفت تلاوت کنیم، حتما اثرات آن را خواهیم دید. برای آگاهی و فهم بهتر و بیشتر آیات قرآن کریم هر شب تفسیر آیاتی از این معجزه الهی را برای شما آماده می‌کنیم. اعراف، نام دیگرش المص هفتمین سوره قرآن است که مکی و دارای ۲۰۶ آیه است. در فضیلت این سوره مبارکه از پیامبر اکرم صلی‌الله علیه و آله وسلم روایت شده است: هر کس سوره اعراف را قرائت کند خداوند بین او و ابلیس پرده‌ای بیفکند تا از شر ابلیس در امان بماند، او در زمره کسانی است که حضرت آدم علیه‌السلام در بهشت او را زیارت می‌کند و در بهشت به تعداد همه یهودیان و مسیحیان به او درجات داده خواهد شد. امام صادق علیه‌السلام فرموده است: هر که این سوره را در هر ماه یک‌بار قرائت کند، در روز قیامت از جمله کسانی است که هیچ خوف و ترسی و هیچ حزن و اندوهی ندارد و هر کس در روزهای جمعه این سوره را بخواند، در زمره کسانی است که خداوند از آنها حسابرسی نمی‌کند، بدانید در آن آیات محکمی است؛ پس آن را فرو نگذارید، زیرا آنها در روز قیامت به سود قاریان خود شهادت می‌دهند. در روایتی دیگر از ایشان رسیده است: قرائت کننده سوره اعراف در روز قیامت از کسانی است که ایمن هستند بسم‌الله الرحمن الرحیمادعوا ربکم تضرعا وخفیة إنه لا یحب المعتدین ۵۵ پروردگار خود را به زاری و نهانی بخوانید که او از حدگذرندگان را دوست نمی‌دارد (۵۵) ولا تفسدوا فی الأرض بعد إصلاحها وادعوه خوفا وطمعا إن رحمت‌الله قریب من المحسنین ۵۶ و در زمین پس از اصلاح آن فساد مکنید و با بیم و امید او را بخوانید که رحمت‏ خدا به نیکوکاران نزدیک است (۵۶) تفسیر: آیه گذشته با ذکر دلائل روشن این حقیقت را اثبات کرد که شایسته عبودیت و بندگی تنها خدا است، و به دنبال آن در اینجا دستور می‌دهد که دعا و نیایش که جان و روح عبادت است باید در برابر خدا انجام گیرد، نخست می‌گوید: پروردگار خود را از روی تضرع و در پنهانی بخوانید (ادعوا ربکم تضرعا و خفیة) -تضرع در اصل از ماده ضرع (بر وزن فرع) به معنی سینه گرفته‌شده، بنابراین فعل تضرع به معنی دوشیدن شیر از سینه می‌آید، و از آنجا که به هنگام دوشیدن شیر انگشتها بر نوک سینه در جهات مختلف حرکت می‌کنند، این کلمه در مورد کسی که با حرکات مخصوص خود اظهار خضوع و تواضع می‌کند به کار می‌رود-بنابراین اگر …
ادامه متن:
ر درهاى رسیدند فریاد خود را به لا اله الا الله و الله اکبر بلند کردند، پیامبر فرمود: یا ایها الناس اربعوا على انفسکم اما انکم لا تدعون اصم و لا غائبا انکم تدعون سمیعا قریبا انه معکم: اى مردم اندکى آرام‌تر دعا کنید شما شخص کر و غائبى را نمى خوانید شما کسى را میخوانید که شنوا و نزدیک است و با شما استاین احتمال نیز در آیه داده شده است که منظور از تضرع دعاى آشکار و منظور از خفیه دعاى پنهانى است، زیرا هر مقامى اقتضایى دارد گاهى باید آشکارا و گاهى پنهانى دعا کرد، روایتى که از على بن ابراهیم در ذیل آیه نقل شده این موضوع را تایید میکند-و در پایان آیه میفرماید: خداوند تجاوزکاران را دوست نمیدارد (انه لا یحب المعتدین) -و این جمله معنى وسیعى دارد که هر گونه تجاوز را، اعم از فریاد کشیدن به هنگام دعا، و یا تظاهر و ریاکارى، و یا توجه به غیر خدا را به هنگام دعا شامل میشود-در آیه بعد اشاره به حکمى شده است که در واقع یکى از شرائط تاثیر دعا است، میفرماید: در روى زمین فساد مکنید بعد از آنکه اصلاح شده است (و لا تفسدوا فى الارض بعد اصلاحها) -مسلما هنگامى دعاها در پیشگاه خدا به اجابت نزدیک خواهد بود که شرائط لازم در آن رعایت شود، از جمله اینکه با جنبه هاى سازنده و عملى در حدود توانائى و قدرت همراه باشد، حقوق مردم رعایت گردد، و حقیقت دعا در سراسر وجود انسان پرتوافکن شود، بنابراین هیچگاه دعاى افراد مفسد و تبهکار به جائى نخواهد رسید-منظور از فساد بعد از اصلاح، ممکن است اصلاح از ظلم یا کفر یا هر دو بوده باشد، در روایتى از امام باقر (علیه السلام) میخوانیم: ان الارض کانت فاسدة فاصلحها الله بنبیه (صلى الله علیه و آله و سلم): زمین فاسد بود و خداوند بوسیله پیامبر اسلام آنرا اصلاح کرد-بار دیگر به مساله دعا میپردازد و یکى دیگر از شرائط آن را بازگو مى کند و میگوید: خدا را با ترس و امید بخوانید (و ادعوه خوفا و طمعا) -نه آن چنان از اعمال خود راضى باشید که گمان کنید هیچ نقطه تاریکى در زندگى شما نیست که این خود عامل عقبگرد و سقوط است، و نه آنچنان مایوس باشید که خود را شایسته عفو خدا و اجابت دعا ندانید که این یاس و نومیدى نیز خاموش کننده همه تلاشها و کوششها است، بلکه با دو بال بیم و امید به سوى او پرواز کنید، امید به رحمتش و بیم از مسئولیتها و لغزشها- و در پایان آیه براى تاکید بیشتر روى اسباب امیدوارى به رحمت خدا، میگوید: رحمت خدا به نیکوکاران...