ابتدا متن و موضوع زیر را با دقت بخوان و سپس ادامه متن را با تمرکز به موضوع فراهم‌شده یادداشت کن

موضوع: فرهنگی هنری
متن: به گزارش خبرنگار حوزه ادبیات گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان؛ کتاب قرآن حکیم از منظر امام رضا علیه‌السلام نوشته آیت‌الله جوادی آملی توسط انتشارات اسرا منتشر شد. از بهترین زمینه‌هایی که می‌توان به هماهنگی ثقل اکبر و اصغر، راه یافت، این است که قرآن را از زبان عترت و عترت را از زبان قرآن بیابیم. کتاب ارزشمند قرآن حکیم از منظر امام رضا علیه‌السلام در راستای این هدف تألیف شد و در مباحث وزین خویش در یک مقدمه، یک روضه و چهار جنت به آشنایی با حقیقت قرآن، قرآن علمی و عینی، راه و شرایط شناخت قرآن، موانع شناخت قرآن، تفاوت تدبر در قرآن و استنطاق آن، تشویق قرآن به تحصیل برهان عقلی و دریافت شهود قلبی، جایگاه شهود قلبی در قرآن و… می‌پردازد. متن اصلی کتاب به زبان عربی و با عنوان علی بن موسی‌الرضا و القرآن الحکیم بوده که توسط زینب کربلایی به فارسی ترجمه‌شده و آیت‌الله جوادی آملی در پیشگفتار و معرفی اجمالی این کتاب فرموده‌اند: این کتاب خلاصه‌ای است درباره‌ی قرآن حکیم در پیشگاه امام هشتم حضرت علی بن موسی‌الرضا علیه‌السلام تا بدین وسیله مقام منیع حضرت در پرتو نور قرآن کریم آشکار گردد و از طرفی معارف عالی قرآن حکیم با بیان این قرآن ناطق روشن گردد. ساختار این کتاب در یک بوستان و چند بهشت سامان‌یافته است. مباحث مربوط به خود قرآن در بوستان مطرح می‌شود. شرایط و موانع شناخت قرآن نیز در بهشت‌ها بیان می‌شود؛ افزون بر آن‌که در این بهشت‌ها، معارف به دست آمده از قرآن نیز طرح می‌شود، همه‌ی این معارف، جز بعضی از موارد خاص، با توجه به سخنان نورانی حضرت رضا علیه‌السلام بررسی می‌گردد. در بخشی از این کتاب با عنوان جایگاه معصومان همراه با نیکوترین جایگاه قرآن می‌خوانیم: عترت طاهره علیهم السلام رازهای نها
ادامه متن:
نى قرآن را مى دانند و بر گویا ساختن اخراج غیب آن به شهادت توانمندند. زیرا جایگاه ایشان همان برترین جایگاه قرآن است و از تمایز میان فهم قرآن از طریق تدبر و درک آن از طریق استنطاق، معناى فرموده ى حضرت رضا علیه السلام روشن گردد. در بخشی از کتاب می‌خوانیم: حضرت رضا علیه السلام براى اثبات این که عترت طاهره علیهم السلام وارثان قرآن و برگزیدگان الاهى و کسانى هستند که در تقسیم غنایم کنار خداوند و حضرت رسول صلى الله علیه و آله و سلم سهم مى برند، به آیات متعددى استدلال فرمودند؛ مانند: انما غنمتم من شى ء فاءن لله خمسه و للرسول و لذى القربى (۲۳۱) و نیز در برابر اطاعت مردم از ایشان با خدا و رسول به آیه ى: اءطیعوا الله و اءطیعوا الرسول و اءولى الاءمر منکم (۲۳۲) و در تساوى ولایت خداوند و رسول صلى الله علیه و آله و سلم و عترت طاهره علیهم السلام به آیه ى: انما ولیکم الله و رسوله و الذین امنوا الذین یقیمون الصلوة و یؤ تون الزکوة و هم راکعون (۲۳۳) استناد کرده است - آرى شگفت آور است که خداوند نعمت هاى بزرگى بر اهل این بیت عطا کرده است؛ هنگامى که سخن از صدقه به میان مى آید، خداوند خود و رسول الله صلى الله علیه و آله و سلم و اهل بیت ایشان را از بهره بردن از صدقه منزه مى داند و مى فرماید: انما الصدقات للفقراء (۲۳۴) پس مباحث پیش گفته توضیحى براى این کلمات نورانى رضوى است که درود خدا و ملائکه‌اش بر گوینده ى آن‌ها باد. از آن رو که پرسشگرى از قرآن نسبت به تدبر در آن امتیاز دارد و نیز تدبر کننده در آن صرفا مانند شنونده است و توان سخن گویى با قرآن و گویا ساختن آن را ندارد و نیز گویا کننده ى قرآن فقط شنونده نبوده، بلکه با آن گفت و گو و مشورت مى کند، با آن سخن مى گوید و از آن مى پرسد و پاسخ مى طلبد.