ابتدا متن و موضوع زیر را با دقت بخوان و سپس ادامه متن را با تمرکز به موضوع فراهم‌شده یادداشت کن

موضوع: اجتماعی
متن: به گزارش حوادث حوادث باشگاه خبرنگاران، پا به داخل آموزشگاهی مخصوص بچه‌های نابینا گذاشتم. در رابطه با موفقیت‌های نابینایان این آموزشگاه چیزهایی کم و بیش به گوشم خورده بود. فضا، فضای خاصی بود. آن را نمی‌شد توصیف کرد، اگر هم توصیف کنم حق مطلب را ادا نکردم. کودکان نابینا و معلولی که با بی‌اعتنایی به شلوغی‌های پشت درب آموزشگاه در حال تکاپو بودند و صدای خنده‌هایشان نشاطی صد چندان به آن فضا بخشیده بود. بعضی از آن‌ها مشغول یادگیری کامپیوتر و عده‌ای دیگر در حال یادگیری زبان بودند. چند نفری هم در حال بازی‌کردن بودند، چند دقیقه‌ای در حال خودم بودم و به آن‌ها نگاه می‌کردم تا این‌که کسی از پشت صدایم کرد. ببخشید خانم اسم شما چیست؟ به سمت صدا برگشتم دختر نابینایی را دیدم که دستم را گرفته بود و لمس می‌کرد اسمم را به او گفتم و او هم خودش را معرفی کرد و گفت نامش زهراست. با خوشحالی گفتم پس آن زهرای معروف خود تو هستی من هم می‌خواستم در اصل با تو گفتگویی داشته باشم. زهرا خوشحال شد و همچنان دستم را لمس می‌کرد به جایی خلوت رفتیم تا با او گفت و گو کنم. ناگهان از من پرسید وقتی مرا دیدی از چهره من بدت نیامد؟ تعجب کردم با خوشرویی به او جواب دادم چه دلیلی دارد از دختر مهربان و با استعدادی مثل تو بدم بیاید. لبخند زد و دوباره سوال کرد تو چه شکلی داری؟ قبل از این‌که به او پاسخ دهم صورتم را لمس کرد و گفت خودم می‌گویم شما چه شکلی دارد. تمام اجزا صورتم را عینا توصیف کردحیرت کردم. البته در رابطه با قدرت حس لامسه نابینایان شنیده بودم اما تا به حال به چشم ندیده بودم. زهرا بعد از مدتی شروع به صحبت کرد و ازخودش برایم گفت. زهرا دختری ۱۲ ساله است که به طور مادرزادی نابینا به دنیا آمد. زمانی که پا به این دنیا گذاشت تصویر جلوی چشمانش چیزی به جز سیاهی نبود اما دنیای او رنگی بود. او دختری شاد است و به موفقیت‌های بی شماری به نسبت سنش دست پیدا کرده و این برای خودش و دیگران موجب افتخار است. لا به لای صحبت‌هایش گاه به گاه با زبان انگلیسی جوابم را می‌داد و یا سوالاتی به انگلیسی از من می‌پرسید. او را تحسین کردم و با تعجب پرسیدم زبان انگلیسی را کجا با این مهارت آموختی؟ جواب داد: همین جا در همین آموزشگاه یاد گرفتم. اینجا خانه دوم من و دوستانم است. ما همه مهارت‌هایمان را همین جا کسب کردیم. مهارت‌هایی مانند کامپیوتر، زبان، آموزش چرتکه، ریاضی، موسیقی و … زمانیکه …
ادامه متن:
چه که در آن است محروم مانده اما این به آن معنا نیست که توانایی‌هایش را جدی نگیرد. او در مدرسه‌ای عادی درس می‌خواند و به گفته مادرش جزو نفرات برتر کلاس است. همچنین زهرا در حال نوشتن کتابی برای کودکان است که تا چند ماه دیگر نیز این کتاب چاپ می‌شود. زهرا بیان داشت: حافظه قوی دارم و همه چیز را راحت به خاطر می‌سپارم. حافظ چند جزء از قرآن کریم هستم و در منطقه و شهر به طور متوالی مقام اول را در حفط قرآن کسب کرده‌ام. مادر زهرا در بین صحبت‌های فرزندش گفت: زمانی که دخترم یک سال بیشتر نداشت تمام کلمات سختی را که به او می‌گفتم تکرار می‌کرد، او دختر با هوشی است که همه مربیان و معلمان او این موضوع را تصدیق می‌کنند. وی ادامه داد: دخترم را در مدرسه عادی ثبت نام کردم تا نه تنها از دیگر همسن و سالانش عقب نماند بلکه دامنه اطلاعاتی‌اش گسترده‌تر شود چرا که در مدرسه مخصوص نابینایان آنطور که باید با آنها کار نمی‌شود. ناگفته‌ نماند که من بارها شده است که از نان شب خود گذشتم تا هزینه‌ تحصیلی زهرا را فراهم کنم و تا زنده هستم نمی‌گذارم از آموزش فرزندم چیزی کم شود. ۵ دقیقه از گپ و گفت ما نگذشته بود که کار دستی زهرا که قایقی کاغدی و بسیار زیبا بود، ‌ آماده شد، ‌ جالب بود دختری ۱۲ ساله قایقی را شبیه سازی کرد که تاکنون حتی یکبار هم قایقی را با چشم سر ندیده بود. زهرا از آرزوهایش گفت، از اینکه آرزو دارد خداوند آرزوهای مادرش را برآورده کند چرا که همه زندگی‌اش را مدیون او بود. مادری که از روز اول تولد زهرا با آرامش و راحتی خداحافظی کرد و همین بزرگترین درد ناگفته دختر ۱۲ ساله است که هنوز صورت فرشته زندگی‌اش را ندیده است. با شور و هیجان از آرزویی حرف می‌زد که غیر ممکن بود او می‌خواست که زمان به گذشته برگردد و خانواده‌ها مثل قدیم در خانه‌های حیاط‌دار با یکدیگر زندگی کنند و به دور از ابزارهای پیچیده‌ای که این روزها انسانها را از هم دور می‌کند. مهمترین موفقیتی که به قول زهرا باعث شده بود همه او را باور کنند و احساس ترحم خود را کنار بگذارند مقامی بود که در مسابقات چرتکه جهانی کسب کرده بود. مربی آموزشگاه خانم امیری گفت: انجام عملیات ریاضی با چرتکه، کار آسانی نیست حال تصور کنید که نابینا هم باشید و فقط با حس لامسه مهره‌ها را حرکت دهید. آموزش و آماده‌کردن آنها برای مسابقات کار بسیاری دشواری بود که خوشبختانه از عمده آن برآمدیم. مربی آموزشگاه افزود: من...