سعی کردیم جمله‌ی دوم را به نحو دیگری از جمله اول بیان کنیم و مقصود جمله اول بدون تغییر باقی بماند. میزان موفقیت چقدر است؟ موفق بودیم یا ناموفق بودیم؟

جمله اول: هنگامی‌که ما نمی‌توانیم یک شی از کلاس انتزاعی ایجاد کنیم، چرا جاوا اجازه تعریف سازنده در داخل آن را می‌دهد؟ 
جمله دوم: چرا ما توسط سازنده پیش‌فرض شیء را در جاوا آغاز می‌کنیم؟ 
میزان موفقیت: