text: # kilañ
  
  ## Breton
  
  ### Étymologie
  
      Dérivé de kil, avec le suffixe -añ.
  
  ### Verbe
  
  kilañ \ˈkiːlã\ intransitif et transitif direct (voir la conjugaison), base verbale kil-
  
  * Reculer.
     * Truez he devoe Gwenn ouzh an den kozh hogen arabat e oa dezhi kilañ. — (Jakez Konan, Ur marc’hadour a Vontroulez, Al Liamm, 1981, p. 50.)
  
      Gwenn eut pitié du vieil homme mais il ne fallait pas qu’elle recule.
  
  **Synonymes**
  
  * kizañ = kiziñ
  * souzañ
  
  **Variantes orthographiques**
  
  * kiliñ
  
  **Dérivés**
  
  * kiladeg
  * kiladenn
  