# echuet
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar « echu- », pennrann ar verb « echuiñ », hag an dibenn-ger « -et ».

### Furm verb

echuet /ɛˈʃyːet/
* Anv-gwan-verb ar verb echuiñ.
** Job ha Lom o doa echuet ober an dro d’an ti, e Karreg-al-Louarn, gant ur c’houlaouenn war enaou. — (Jakez Riou, An Ti Satanazet, Skridoù Breizh, 1944, p. 119.)
* Furm ar verb echuiñ e trede gour unan an doare-gourc'hemenn. (ral)
** Mar bije erruet se, en em c'houlennan da bet eur en divije hemañ echuet e zevezh !. — (Jakez Konan, Lannevern e kañv ha danevelloù all, Al Liamm, 1980, p. 61.)

#### Gerioù kevrennek

* peurechuet