# chik
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Ar ger a vefe bet roet d'ar butun-chik diwar trouz ar chaokat anezhañ. An hevelep orin a zisplegfe ivez ar ster anatomel.
    An heñvelster da "cheuc'h" a zeu diwar ar galleg chic .

### Anv-kadarn

chik /ˈʃikː/ gourel (liester : chikoù)
* (korf.) Elgezh, lodenn izelañ an dremm.
** "N'on ket!" emezañ etre e chik hag e chouk. — (Kristan Brisson, KANTREADENNOÙ GWENNOLE AN DIVROAD, An Here, 1993, p. 7.)
* Butun da chikañ.
** Prenañ chik. Lonkañ e chik. — (GERIADUR BREZHONEG, An Here, 2001, p. 209.)
* (estl.) Termen a zistager pa venner ma roy peoc'h tud all.
** Chik! Ni a gomzo a gement-se diwezhatoc'h.— (ibid.)
* Indu graet gant raz, plastr pe simant a lakaer ouzh ar mogerioù hep e levnaat.
** Chik an ti.— (ibid.)
* Pri raz (pe simant) ha traezh a dalvez da juntañ mein ur voger.

#### Gerioù heñvelster

* (anatomiezh) bailhog, elgezh, groñj
* (estl.) peoc'h, grik, mik

#### Troidigezhioù

* saozneg : chin
* galleg : menton gourel
* italianeg : mento gourel
* kembraeg : gên benel

#### Deveradoù
##### Deveret diwar chik (elgezh)

* chinkelloù
* Chikolodenn?

##### Deveret diwar chik (buntun)

* chik-butun
* chikadenn
* chikañ

### Anv-gwan

chik /ˈʃikː/
* hegarat, plijus, sikourus.
** Hennezh zo ur paotr chik!

### Adverb

chik /ˈʃikː/
* Cheuc'h.
** Sed unan zo gwisket chik ha cheuc'h!