# gweljont
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar gwel-, pennrann ar verb gwelet pe gwelout, hag an dibenn-ger -jont

### Furm verb

gweljont /ˈɡɥelʒɔ̃ɳ(t)/
* Furm ar verb gwelet/gwelout e trede gour lies an amzer-dremenet strizh, en doare-disklêriañ
   * Gant ur c'hemmadur dre vlotaat (war-lerc'h ar rannig-verb nac'h ne, ar stagell isurzhiañ pa da skouer) :
       Ne oant ket aet pell, pa weljont ur vaouez kozh o tastum tammoù keuneud sec'h. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/2, Al Liamm, 1985, p. 21.)
       Pa weljont na rae van ebet : [...]. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/3, Al Liamm, 1988, p. 206.)
       [...] ; hag abaoe deiz an eured, hini ebet eus an diou-man ne weljont ket anezan. — (G. MILIN, Gwechall-goz e oa..., Kemper, 1924, p. 17.)
   * Gant ur c'hemmadur mesket (war-lerc'h ar rannig-verb e pe ar stagell isurzhiañ ma) :
       Pa voent aet en ti, e weljont ur wrac'hig kozh azezet war maen an oaled, ha war ar bank-tosel, e-kichen ar gwele, e oa ur c'havr o roiñ da ur bugel da denañ. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/4, Al Liamm, 1989, p. 29.)
       Ne zispleger ket petra a c'hoarvezas ganto betek ma weljont eur menez bras, gwenn-kann, war an dremmwel. — (Roparz Hemon, An Aotrou BIMBOCHET e BREIZH, Skridoù Breizh, eil emb. 1942, p. 91.)
       Evel ma tostaent d'ar c'hamp, e weljont ur floc'h o teredek en arbenn dezho. — (Langleiz, Romant ar Roue Arzhur/levrenn I : Marzhin, Al Liamm, 1975, p. 44.)

#### Troidigezhioù

* galleg : (elles)/(ils) virent