# ho-tiv
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Diwar an anv-gwan perc'hennañ ho hag an anv-gwan pegementiñ div.

### Adverb

ho-tiv /oˈtiw/
* An div ac'hanoc'h
** — Me a zo lâret din gant an Aotrou, emezañ, dont da bokat deoc'h ho-tiv. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/2, Al Liamm, 1985, p. 22.)
** — It ho-tiou, eme heman, me a ziwallo an ti, endra ma viot o vont. — (G. MILIN, Gwechall-goz e oa..., Kemper, 1924, p. 64.)
** [...]. Komz a rit ho-tiv en ur bern ! [...]. — (Yann-Vari Perrot, E-tal ar poull, C'HOARIVA BREZHONEK, Pemp pezh-c'hoari berr, Skridoù Breizh, 1944, p. 45.)

### Gwelet ivez

* hoc'h-unan, ho-taou, ho-teir, ho-tri, ho-peder, ho-pevar, ho-pemp, hag all...

#### Troidigezhioù

* galleg : vous deux