# roc'hal
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Diwar an anv-kadarn roc'h hag al lostger -al.

### Verb

roc'hal /ˈroːɣal/ verb gwan ha verb kreñv eeun (anv-gwan-verb : roc'het) (displegadur) I. verb gwan
* Leuskel roc'hadennoù dre e gousk ; diroc'hal (diwar-benn an dud, al loened)
** Mab-kaer ar roue a gouskas ives; ha, pa glevas e bried anezan o roc'hal, e risklas goustad he dourn en e vruched hag e kemeras al leorig-ze digantan. — (G. MILIN, Gwechall-goz e oa..., Kemper, 1924, p. 68.)
** — « Nann, nann ! n'eus ket ezhomm da vont kuit ker buan ; ar voereb a zo en he gwele, klevout a ran anezhi o roc'hal. » — (Jakez Riou, An Ti Satanazet, Skridoù Breizh, 1944, p. 62.)
** — « Biskoazh, » emezañ, « n' em eus e welet o kousket evel hiziv, nag o roc'hal ken kreñv. Daoust hag eñ a varvfe ? » eme ar jeant. « Marteze al louzaouenn-se a zo ampoezon. » — (Troude ha Milin, Labous ar Wirionez ha Marvailhoù all, Skridoù Breizh, 1950, p. 84.)
** Dudley a dremenas an noz o roc'hal tra ma chomas Harry, azezet war varlenn ar prenestr, da sellout ouzh gouleier ar c'hirri o vont pe o tont er straed. — (J.K. Rowling, lakaet e brezhoneg gant Mark Kerrain, Harry Potter ha Maen ar Furien, An Amzer embanner, 2012, p. 48.)
** Hag int ha kregi da roc'hal. —— (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 146.)
* (ral) Analañ evel un den e par ar marv ; ronkellañ.

#### Deveradoù

* diroc'hal
* roc'hadenn
* roc'hell
* roc'her
* roc'honel

#### Troiennoù keñveriañ

* roc'hal evel ur broc'h
* roc'hal evel ur morhoc'h
* roc'hal leizh e vouzelloù

#### Troidigezhioù

* galleg : 1 ronfler ; 2 râler
* saozneg : snore