# heugiñ
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Diwar an anv-kadarn heug hag al lostger -iñ.

### Verb

heugiñ /'høːgĩ/ verb gwan ha verb kreñv eeun (anv-gwan-verb : heuget) (displegadur)
* (Kalon) sevel gant an heug.
** Troomp hor penn rak heugiñ a ra ar galon. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 38.)

#### Gerioù heñvelster

* verb gwan : doñjeriñ, heugiñ, rukuniñ

#### Deveradoù

* heugus

#### Troidigezhioù

* galleg : éprouver de l'écoeurement