# disent
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Diwar ar rakger di- ha sent-, pennrann ar verb sentiñ.

### Anv-gwan

| Derez | Furm |
| Derez-plaen | disent |
| Derez-uheloc'h | disentoc'h |
| Derez-uhelañ | disentañ |
| Derez-estlammiñ | disentat |
disent /ˈdiːzẽnt/
* A nac'h sentiñ pe na fell ket dezhañ sentiñ.
** An tadoù ha mammoù en em glemm alies ez eo o bugale disent [...]. — (Glaoda Marigo, Buez ar Sænt gant reflexionou spirituel, Kemper, 1837, p. 818.)
** — [...], rak mar d-eo difennet d'ar veleien dizent chom er vro, [...]. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu Lodenn 2, J.B. hag A. Lefournier, Brest, 1878, p. 226.)
** Ur vouéh ha ne hell dén chomel disent ohti : hudaden er Brézel ar en harzeu. — (Yann-Bêr Kalloc'h, Ar en deùlin, Pariz, 1921, p. 33.)
* Disent ouzh ub:
** [...] perak e roit golo da veleien disent ouzh ar Republik. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu Lodenn 2, J.B. hag A. Lefournier, Brest, 1878, p. 199.)

#### Gerioù heñvelster

* disuj

#### Gerioù enepster

* sentus

#### Deveradoù

* disentez
* disentidigezh
* disentiñ
* disentus

#### Troidigezhioù

* alamaneg : widerspenstig
* esperanteg : malobeema
* frizeg : dôfhûdich
* galleg : désobéissant
* gresianeg : ανυπάκουος (anipákuos)
* ido : desobedianta
* italianeg : disobbediente , disubbidiente
* latin : inobsequens
* nederlandeg : ongehoorzaam , ongezeglijk
* saozneg : disobedient , insubordinate
* svedeg : olydig