# bleuniañ
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    → Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)

### Verb

bleuniañ /ˈblœ̃njã/ verb gwan ha verb kreñv eeun (anv-gwan-verb : bleuniet) (displegadur) I. verb gwan
* Dont bleuñv, ur vleunienn, bleunioù enni (diwar-benn ar gwez hag ar plant all)
** Ma vleuñy an ed teir gwech e vo eost kaer. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 52.)
* (dre skeudenn-lavar) Bezañ ganet (diwar-benn ar vugale)
* (dre skeudenn-lavar) Ober berzh, bezañ en e stad wellañ

#### Troioù-lavar

* bleuniañ e galon gant al levenez : bezañ anat warnañ ez eo laouen

#### Troidigezhioù

* galleg : être florissant
* galleg : fleurir
II. verb kreñv eeun
* Kinklañ (diwar-benn ar bleunioù)
** Edo Lotea o pignat gant ar c'harr-hent, bet o kerc'hat, er gêr dostañ, ur gazeliad geot ar Werc'hez da vleuniañ dor he zi. — (Jakez Riou, Geotenn ar Werc'hez ha danevelloù all, Al Liamm, 1957, p. 14.)
** Evit ober plijadur dezhañ he doa kutuilhet bokedoù bravañ al liorzh da vleuniañ ar groaz hag aoter ar c'hroazhent. — (Jakez Riou, Geotenn ar Werc'hez ha danevelloù all, Al Liamm, 1957, p. 53.)

#### Troidigezhioù

* galleg : fleurir

#### Deveradoù

* bleuniadur
* bleuniek
* bleunienn
* bleunius
* bleuniusaat

#### Gerioù kevrennek

* advleuniañ
* divleuniañ