# lugerniñ
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar an anv-kadarn lugern hag al lostger -iñ
Da dostad ouzh ar c'hembraeg llugorn hag a zo ur gleuzeur, goulaouig, en henvrezhoneg e oa lucarn.

### Verb

lugerniñ /lyˈɡɛrnĩ/ verb gwan (displegadur)
* Teurel ur gouloù splann
** ... ken na welis tri heol o parañ ha kant steredenn o lugerniñ. — (Troude ha Milin, Labous ar Wirionez ha Marvailhoù all, Skridoù Breizh, 1950, p. 77.)
** Steredenn ar C'hinivelezh ne lugerne ket, zoken, en bolz an neñv. — (Anatol ar Braz, lakaet e brezhoneg gant Erwan ar Moal, Mojenn an Ankou, Mouladurioù Hor Yezh, 1986, p. 74.)
** Bep noz da guz-heol, e vije gwelet a dek leo tro-dro e-kreiz e goad, o lugerni ru-gwad evel eun tan-gwall. — (Erwan ar Moal, Pipi Gonto, Kemper, 1925, p. 4.)
** Pebezh fouge enno pa welent a-ziabell ar gouloù o lugerniñ e prenestroù an ti bras ! — (Klaoda ar Prad, Marvailhou ar Vretoned e-tal an tan, Sant-Brieg, 1907, p. 66.)
** Met fri-sivi Laouig, o lugerni ouz sklerijenn al loar eo o doa an archerien kemeret evit eul letern ruz... — (Tad Medar, Diwar c'hoarzin..., Ar Vuhez Kristen, Rosko, 1945, p. 168.)
** An noz a oa o tont, an tourioù-tan o lugerniñ er pellder. — (Roparz Hemon, Ho kervel a rin en noz ha marvailhoù all, Al Liamm, 1970, p. 15.)
** ... ; mes, pa selled pizh outo, e weled o daoulagad o lugerniñ hag e kleved o c'halon o lammat en o c'hreiz. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 195.)
** Chom a raent da sellout ouzh an evned o tremen-distremen a-us d'o fennoù, ha lugerniñ a raent, ken e raent. — (J.K. Rowling, lakaet e brezhoneg gant Mark Kerrain, Harry Potter ha Maen ar Furien, An Amzer embanner, 2012, p. 288.)
** Ne chom nemet ar bili o lugerniñ bep an amzer dindan goulaouenn an tour-tan. — (Goulc'han Kervella, Brezel ar Rigadell, Al Liamm, 1994, p. 14.)
** - Ha ne welet ket a-hont, e-kreiz an enezenn-ze, eur pez menez aour o lugerni oc'h an heol ? — (G. MILIN, Gwechall-goz e oa..., Kemper, 1924, p. 48.)
** ..., damdost d'an ti bras ma lugerne outañ ur mell letern ruz. — (Jarl Priel, Amañ hag Ahont, Al Liamm, 1957, p. 23.)
** Etre delioù ar c'hegid, Yun a welas ar stêr o wennaat, o lugerniñ. — (Jakez Riou, Geotenn ar Werc'hez ha danevelloù all, Al Liamm, 1957, p. 40.)
lugerniñ /lyˈɡɛrnĩ/ verb kreñv dieeun (displegadur)
* Lugerniñ ouzh unan bennak : sellet ouzh unan bennak gant c'hoant
** Mousc'hoarzhin a reont, o lugerniñ outañ. — (Youenn Drezen, Sizhun ar Breur Arturo, Al Liamm, 1971, p. 12.)

#### Gerioù heñvelster

* lintrañ

#### Deveradoù

* dislugerniñ
* lugernus

#### Troioù-lavar

* gwelet kant steredenn o lugerniñ
* lakaat un dra bennak da lugerniñ
* lugerniñ e zaoulagad gant un dra bennak
* lugerniñ gant unan bennak

#### Troiennoù keñveriañ

* lugerniñ evel ar brogon
* lugerniñ evel strink

#### Troidigezhioù

* verb gwan galleg : briller , reluire , resplendir
* verb kreñv dieeun galleg : jeter des regards envieux