# strakal
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar an anv-kadarn strak hag al lostger -al.

### Verb

strakal /ˈstrakːal/ verb gwan ha verb kreñv eeun (anv-gwan-verb : straket) (displegadur) I. verb gwan
* Ober un heuliad trouzioù trumm ha dibad, kreñv pe greñvoc'h
** Strakal a ra ar hurunoù. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 495.)
* Ober un trouz trumm ha dibad.
** Kerkent e voe klevet stalaf ar gwele o tigeriñ en ur strakal [...]. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 88.)}}
** Eur vriad fuzuilhou a dapis hag a daolis en tan tostan: an tennou raktal da strakal gant ar flamm. — (Erwan ar Moal, Pipi Gonto, Kemper, 1925, p. 161.)
II. verb kreñv eeun
* Ober un trouz strakus gant un dra bennak
** strakal an daouarn : stlakal an daouarn
** strakal un nor : stlakal un nor

#### Gerioù heñvelster

* draskal

#### Deveradoù

* strakadeg
* strakadenn
* strakadenner
* strakell
* straker
* strakerez
* strakus

#### Troioù-lavar

* strakal brulu
* strakal e skourjez

#### Troidigezhioù

* galleg : craquer ; crépiter ; éclater