# bounte
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar bount-, pennrann ar verb bountañ, hag an dibenn-ger -e.

### Furm verb

| Kemmadur | Furm |
| hep | bounte |
| dre vlotaat | vounte |
| dre c'hwezhañ | digemm |
| dre galetaat | pounte |
| amreizh | vounte |
bounte /ˈbũn.te/
* Furm ar verb bountañ e trede gour unan an amdremened, en doare-disklêriañ.
   * Gant ur c'hemmadur dre vlotaat (war-lerc'h ar rannig-verb a, da skouer) :
       Pieds Plats ‘vat a vounte e fri e pep lec'h ha plediñ a rae gant kement tra : ur gwaz strizh ha garv anezhañ, krenañ a rae pep-hini dirazañ, hag adal goulou deiz bete serr-noz e veze klevet o vouboual hag o veogal eus an eil korn d'egile. — (Jarl Priel, Va Zammig Buhez, Al Liamm, 1954, p. 84.)

#### Troidigezhioù

* galleg : (elle)/(il) constipait ; heurtait , poussait