# eoniñ
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar an anv-kadarn eon hag al lostger -iñ

### Verb

eoniñ /eˈɔ̃ːnĩ/ verb gwan (anv-gwan-verb : eonet) (displegadur)
* Dont eon warnañ (diwar-benn al liñvennoù)
** En ur ger, un dourni ar seurt n'hoc'h eus klevet biskoazh, hini ur mor dirollet oc'h eoniñ dreist ar c'herreg. — (Jarl Priel, Va Zammig Buhez, Al Liamm, 1954, p. 57.)
* Glaourenniñ gant ar gounnar pe gant ur barrad droug-uhel (diwar-benn an dud)
** [...], hemañ oc'h eoniñ, skoet gant an droug-sant, henhont gant trouskennoù ha goulioù spontus, un heug hag ur rukun sellout outo ! — (Jarl Priel, Va Zammig Buhez, Al Liamm, 1954, p. 54.)
* Dont eon war e gorf, da-heul ur striv hir (diwar-benn al loened)
** <skouer.>

#### Gerioù heñvelster

* eonenniñ

#### Troidigezhioù

* galleg : écumer