# Yannig
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar ar c'hentanv Yann hag al lostger -ig.

### Kentanv

Yannig /ˈjã.nːik/
* Furm vihanaat ur c'hentanv paotr.
** Kavet 'peus da saout 'ta, Yannig ?
** « Yannig, » eme ar vamm, « lavar o fegement dezho ivez. » — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 237.)
** Pa soñj da Yannig en deus blejet a-walc'h, ez a d' ar c'hoad. — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 245.)

#### Gerioù kevrennek

* yannig ar mare
* Yannig ar mil micher : den a ra a bep seurt micher
* yannig kuchennet
* yannig-mor
* yannig rous

#### Divinadelloù

* -Yannig Berr, Kant toull 'barzh e revr.
- Ar sil

#### Rimadelloù

* Yannig-Falla-bemdez... falloc'h warc'hoaz evid hirie (hiziw). — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Troisième Partie, 1974, p. 389.)

#### Troidigezhioù

* katalaneg : Joan
* galleg : Jeannot
* iwerzhoneg : Seánín‎
* saozneg : Johnny
* spagnoleg : Juanito

### Anv-kadarn

Yannig /ˈjã.nːik/ (liester : Yanniged)
* E Brest : lesanv ar Vretoned a oa deuet da Vrest da chom, brezhonegerien anezho, e-skoaz ar re a oa bet ganet e kêr.

### Daveoù

Roll an daveoù :
* : Yannig an difouper neizhioù, kanaouenn savet gant Paotr Treoure, in Sonioù Feiz ha Breiz (w.d. 1930)