# koeñviñ
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Diwar an anv-kadarn koeñv hag al lostger -iñ.

### Verb

koeñviñ /ˈkwẽːvĩ/ verb gwan ha verb kreñv eeun (anv-gwan-verb : koeñvet) (displegadur) I. verb gwan
* Dont da vezañ bras-direizh e ec'honad, stign e groc'hen diwar c'hloaz, diwar gleñved, gant ar riv, hag all (diwar-benn rannoù ar c'horf)
* (Dre astenn-ster) C'hwezañ
** Klevout a ris trouz mouk gwer hag hini ponneroc'h un doukenn ha dambrest goude ar mouezhioù o koeñviñ da gontañ traoù hep penn na lost hag ar fougeerezh o washaat. — (Aleksandr Soljenitsyn, lakaet e brezhoneg gant Ernest ar Barzhig, Ti Vatriona, Al Liamm, 1976, p. 56.)
II. verb kreñv eeun
* C'hwezañ ; foeñviñ

#### Deveradoù

* digoeñviñ
* koeñvadenn
* koeñvadur
* koeñvenn
* koeñvus

#### Troidigezhioù

* galleg : enfler