# erer
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    (1732) Diouzh ar c'hrennvrezhoneg erer, da geñveriañ gant ar c'hembraeg eryr, ar c'herneveureg er hag an iwerzhoneg iolar. Dont a rafe eus ur ger predenek *or-iro-. Gwelet an henslaveg or-ĭlŭ, an alamaneg aar hag adel-aar « erer hael », en deus roet Adler, an henc'hresianeg ὅρ-νι-ς « evn bras », hag all.

### Anv-kadarn

erer /ˈeː.rɛr/ gourel (liester erered)
* (Loenoniezh) : Evn-preizh deiz, (aquila) bras pe vrasoc'h e vent, kromm e veg ha kreñv e pavioù.
** un neizh erer
** hag ar pevare aneval a oa heñvel ouzh un erer o nijal. — (Diskuliadur, 4-7, e-barzh Testamant Nevez hon Aotrou hag hor Salver Jezuz-Krist, troet gant Gwilh ar C'hoad, 1893, adwelet ha lakaet e brezhoneg a-vremañ gant Lukaz Bernikod, 2004.)

#### Gerioù heñvelster

* er

#### Gerioù kevrennek

* erer meur
* erer korr
* erer skoazioù gwenn
* erer-spluj
* guperer

#### Troidigezhioù

* alamaneg : Adler
* esperanteg : aglo
* galleg : aigle
* italianeg : aquila
* iwerzhoneg : iolar
* kembraeg : eryr
* kerneveureg : er
* saozneg : eagle , erne
* spagnoleg : águila
* turkeg : kartal

### Furm anv-kadarn

erer /ˈeː.rɛr/
* Furm lies an anv-kadarn « arar ».
** Gouel an Erer kozh.
** An douar, troet brav gant kontilli an 'erer, a zistamm. — (Brogarour, Onenn, Gwengamp, 1936, p. 43.)
** An nav loen gwellañ a zo sterniet ouzh an erer, tri vrabant. — (Brogarour, Onenn, Gwengamp, 1936, p. 41.)

### Anagramoù

* reer

### Daveoù

Roll an daveoù :
* : Geriadur istorel ar brezhoneg
* : Lexique Étymologique des termes les plus usuels du Breton Moderne

### Gwelet ivez

* Ar pennad « erer » e-barzh Wikipedia