# kred
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    (Anv-kadarn) → Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ) .
    (Furm verb) Savet diwar kred-, pennrann ar verb krediñ, hep dibenn-ger.

### Anv-kadarn

kred /ˈkreːt/ gourel (liester : kredoù)
* Fiziañs.
* kaout kred
* Dle diazezet war ar fiziañs
** reiñ un dra bennak e kred da ub.
** reiñ arc'hant war gred

#### Deveradoù

* digredus
* diskred
* diskrediñ
* kredenn
* krediñ
* kredour
* kredus

#### Gerioù kevrennek

* kred-diskred
* lizher-kred

#### Troidigezhioù

* galleg : confiance

### Furm verb

| Kemmadur | Furm |
| hep | kred |
| dre vlotaat | gred |
| dre c'hwezhañ | c'hred |
| dre galetaat | digemm |
| amreizh | digemm |
kred /ˈkreːt/
* Furm ar verb krediñ e trede gour unan an amzer-vremañ, en doare-disklêriañ
** Herve. — Me 'gred ! — (Yann-Vari Perrot, An Aotrou Kerlaban Pez farsus e 3 Arvest, Brest, 1922, p. 4.)
* Furm ar verb krediñ en eil gour unan an doare-gourc'hemenn
** Ya, mabig, kred ar marvailh-se, ha sav da vragoù ! — (Jarl Priel, Amañ hag Ahont, Al Liamm, 1957, p. 90.)