# manko
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar mank-, pennrann ar verb mankout, hag an dibenn-ger -o

### Furm verb

manko /ˈmãŋko/
* Furm ar verb mankout e trede gour unan an amzer-da-zont, en doare-disklêriañ
   * Gant ur c'hemmadur dre vlotaat (war-lerc'h ar rannig-verb nac'h ne da skouer) :
       — [...]. Eno eman mad avoualac'h evit eur pennad, mez abarz nebeut aman ne vanko ket da veza dizoloet, hag e karfe bezañ kaset da Vro-Zaoz. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu Lodenn 1, J.B. hag A. Lefournier, Brest, 1877, p. 215.)
       — Chom ganin da vevel ha ne vanko netra dit amañ ; [...]. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/3, Al Liamm, 1988, p. 13.)

#### Rimadelloù

* Kroaz an Anko Evid ma vanko ! Kroaz ar bik Evid ma'z ay kuit ! — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Troisième Partie, 1974, p. 366.)

#### Troidigezhioù

* galleg : (elle)/(il) devra
* galleg : (elle)/(il) manquera

## Esperanteg
### Etimologiezh

    → Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)

### Anv-kadarn

| Troad | unander | liester |
| nominativ | manko | mankoj |
| akuzativ | mankon | mankojn |
manko /ˈman.kɔ/
* Diouer, mank.