# karfe
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar kar-, pennrann ar verb karout, hag an dibenn-ger -fe.

### Furm verb

| Kemmadur | Furm |
| hep | karfe |
| dre vlotaat | garfe |
| dre c'hwezhañ | c'harfe |
| dre galetaat | digemm |
| amreizh | digemm |
karfe /ˈkar.fe/
* Furm ar verb karout e trede gour unan an amzer c'hallus, en doare-divizout
   * Hep kemmadur :
       Hag evit Marianna Kervarc'h, mar karfe terri nebeutoc'h a fritadennou viou, ne'z afe ket he stal da netra evel breman. — (Ivon Krog, Klenved ar Medalennou, Ti-moulerez Sant-Gwilherm, Sant-Brieg, 1909, p. 44.)
   * Gant ur c'hemmadur dre vlotaat (war-lerc'h ar rannig-verb a) :
       [...] ; mes, a-hend-all, an dra-ze ne ket da stal eo, ha me garfe klevout diganit, me, ar pez e oas o klask lavaret d'in bremaïk... — (Ivon Krog, Klenved ar Medalennou, Ti-moulerez Sant-Gwilherm, Sant-Brieg, 1909, p. 7.)
       « Roue Vortigern, eme Varzhin yaouank, te a garfe gouzout perak e kouezh da dour ? [...]. — (Langleiz, Romant ar Roue Arzhur/levrenn I : Marzhin, Al Liamm, 1975, p. 29.)

#### Gerioù kar dre o ster

* karje

#### Troidigezhioù

* galleg : (elle)/(il) aimerait ; voudrait