# spontailh
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Diwar an anv-kadarn spont, hag -ailh.

### Anv-kadarn

spontailh /'spɔ̃ntaʎ/; liester spontailhoù
* tasmant hag a spont an dud:
** Gwechall e veze gwelet spontaillou war hent Plouillio. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 488.)
* seurt mergodenn vras, damheñvel ouzh un den, a lakaer er parkeier da spontañ an evned:
** Ur spontailh diouzh ar c’hentañ, war a welan, hoc’h eus graet... — (Jarl Priel, Ar Spontailh, Al Liamm-Tír na nÓg, 1950, p. 35.)

#### Deveradoù

* spontailh-brini