# karje
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Diwar kar-, pennrann ar verb karet pe karout, hag an dibenn-ger -je.

### Furm verb

| Kemmadur | Furm |
| hep | karje |
| dre vlotaat | garje |
| dre c'hwezhañ | c'harje |
| dre galetaat | digemm |
| amreizh | digemm |
karje /ˈkar.ʒe/
* Furm ar verb karet/karout e trede gour unan an amzer dic'hallus, en doare-divizout
** Hep kemmadur :
** [...], ha goude en doe kofesaet ar wreg e lâras dezhi mar karje dont da gousket gantañ un noz, [...]. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/3, Al Liamm, 1988, p. 199.)
* Gant ur c'hemmadur dre vlotaat (war-lerc'h ar rannig-verb nac'h ne) :
** Juluan Kariz, tad Dunvel, a oa ur paotr sonn e benn, ha ne garje biken ober ar c'hammedoù kentañ ez-eeun da Erwan Penneg, [...]. — (Anatol ar Braz, lakaet e brezhoneg gant Erwan ar Moal, Mojenn an Ankou, Mouladurioù Hor Yezh, 1986, p. 16.)
* War-lerc'h ur rener
** me garje

#### Gerioù kar dre o ster

* karfe

#### Troidigezhioù

* galleg : (elle)/(il) aimerait ; voudrait