# doujañ
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Eus douj hag -añ.

### Verb

doujañ /ˈduːʒã/ verb kreñv eeun (displegadur)
* doujañ un dra : kaout aon rak un dra
** Ne zoujañ ket ar spontailhoù... ne zoujan nemet an dud fall, Etrezomp e brezhoneg 1984-1986/26
* doujañ ober un dra : kaout aon rak ober un dra
** ... e-pad ma touj soubiñ e deod en ur bannig dour pe gwin. — (Sant Frañsez a Sal, troet gant Jelvestr Seveno, En Nor ag er Vuhé Devot, Gwened, 1917, p. 6.)
doujañ verb kreñv dieeun
* Doujañ da un den: plegañ da veli unan bennak.
** Douja a ra an oll d'an Aotrou Person. — (Tad Medar, An Tri Aotrou, 1981, p. 14.)
** Nikolaz, da nebeutañ, e wreg hag e diad bugale (Ewan, Per, Mari, Anna hag an hini bihan gouerous ha mic'hiek Paolig), holl e toujent dezhañ hag e sentent outañ : [...]. — (Jakez Konan, Lannevern e kañv ha danevelloù all, Al Liamm, 1980, p. 17.)

#### Deveradoù

* doujus

#### Troidigezhioù

* galleg : appréhender , craindre , redouter
* galleg : respecter

### Liamm diavaez

* http://devri.bzh/dictionnaire/d/doujan-doujin/