# goufen
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar gou-, unan eus pennrannoù ar verb gouzout, hag an dibenn-ger -fen

### Furm verb

goufen /Distagadur ?/
* Furm ar verb gouzout e kentañ gour unan an amzer c'hallus, en doare-divizout
* Hep kemmadur :
*   * Mar goufen, va zad, ne ve ket diaes din lavarout deoc'h. — (Troude ha Milin, Labous ar Wirionez ha Marvailhoù all, Skridoù Breizh, 1950, p. 156.)
* Gant ur c'hemmadur g/o:
** a oufen
*   * ... - marteze gwellañ tra 'oufen ober eo diskleriañ peseurt gwiskamant a veze, er mare ma komzan dioutañ, ... — (Jarl Priel, Va Zammig Buhez, Al Liamm, 1954, p. 30.)
** e oufen
** ne oufen ket
** pa oufen
** ma oufen, m'oufen
*   * Gwellan m'oufemp da ober ve em dispartia, Wit beza net a gojo, da c'hortoz au tri bloa. — (Fañch an Uhel, Soniou Breiz-Izel 1, Pariz, 1890, 1971, p. 168.)

#### Troidigezhioù

* galleg : (je) saurais

### Gwelet ivez

* goarfen, gouifen
* goufes