# c'hoantus
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Diwar an anv-kadarn c'hoant hag al lostger -us.

### Anv-gwan

| Derez | Furm |
| Derez-plaen | c'hoantus |
| Derez-uheloc'h | c'hoantusoc'h |
| Derez-uhelañ | c'hoantusañ |
| Derez-estlammiñ | c'hoantusat |
c'hoantus /ˈxwãntys/
* A zegas c'hoant, c'hoantaus.
* Hag en deus c'hoant, c'hoantaus.
** Selloù c’hoantus a baren warni, rak he gwelout a raen dija kuit a sae, [...]. — (Jarl Priel, An Teirgwern Pembroke, Al Liamm, 1959, p. 76.)
** Me n’on ket ken c’hoantuz-se. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 76.)
** Ar vugale a vez c’hoantus. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Troisième Partie, 1974, p. 214.)
* Bezañ c'hoantus a bep tra.

#### Gerioù enepster

* dic'hoant

### Gwelet ivez

* ken c'hoantus

#### Troidigezhioù

* galleg : désireux ,
* galleg : désirable , qui donne envie