# bleunie
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar bleun-, pennrann ar verb bleuniañ, ur glebiadur notet -i-, hag an dibenn-ger -e.

### Furm verb

| Kemmadur | Furm |
| hep | bleunie |
| dre vlotaat | vleunie |
| dre c'hwezhañ | digemm |
| dre galetaat | pleunie |
| amreizh | vleunie |
bleunie /ˈblœ̃.nje/
* Furm ar verb bleuniañ e trede gour unan an amdremened, en doare-disklêriañ.
   * Gant ur c'hemmadur dre vlotaat (war-lerc'h ar rannig-verb a, da skouer) :
       [...] ; en ur ger, liv al lonker a vleunie war e fri keit hag un ibil da blantañ kaol , ha rusoc'h ar beg-begig anezhañ eget ur vouarenn hanter-veür. — (Jarl Priel, Va Zammig Buhez, Al Liamm, 1954, p. 29.)
       An nevez-amzer a vleunie ar gwez, ar girzhier, ar peurvanoù, ar foenneier ha leton an hentoù ; [...]. — (Jakez Riou, Geotenn ar Werc'hez ha danevelloù all, Al Liamm, 1957, p. 14.)
       Daoust hag e oa anat war e dal ar c'hevrin a vleunie en e galon ? — (Youenn Drezen, Sizhun ar Breur Arturo, Al Liamm, 1971, p. 27.)

#### Gerioù kevrennek

* advleunie
* divleunie

#### Troidigezhioù

* galleg : (elle)/(il) fleurissait