# skubañ
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar an anv-kadarn skub hag al lostger -añ.
    Meneget er C'hatholicon evel scubaff (1499).
    Da geñveriañ gant ar verboù ysgubo en kembraeg, scüba en kerneveureg.

### Verb

skubañ /ˈskyː.bã/ verb kreñv eeun (displegadur)
* Skarzhañ ar boultrenn hag al loustoni diwar al leur o vountañ warne gant ur skubellenn.
** Skubañ an ti. — (Yann-Vari Perrot, E-tal ar poull, C'HOARIVA BREZHONEK, Pemp pezh-c'hoari berr, Skridoù Breizh, 1944, p. 52.)
** — Deskiñ a ri, eme Seza. N'eo ket diaes dibellañ, pe skubañ leur. — (Jakez Riou, Geotenn ar Werc'hez ha danevelloù all, Al Liamm, 1957, p. 32.)
** Kastizet e veze, dalc'het da skubañ ar c'hlas aliesoc'h eget d'e dro. — (Abeozen, Pirc'hirin Kala-Goañv, Al Liamm, eil emb. 1986, p. 13.)

#### Stummoù rannyezhel

* skubiñ

#### Deveradoù

* skubadur
* skubell
* skubellenn
* skuber
* skuberez
* skubet
* skubien

#### Troioù-lavar

* skubañ kuit
* skubañ dindan botoù unan bennak

#### Troidigezhioù

* galizeg : varrer
* galleg : balayer ; faucher (sens figuré) ; sucrer (supprimer) ; pincer (prendre sur le fait)
* kembraeg : ysgubo
* kerneveureg : scüba
* okitaneg : escobar
* portugaleg : varrer
* saozneg : (to) sweep
* spagnoleg : escobar

### Daveoù

Roll an daveoù :
* ↑ Jehan Lagadeuc, Catholicon, Tréguier, 1499
* ↑ Albert Deshayes, Dictionnaire étymologique du breton, Le Chasse-Marée, Douarnenez, 2003, pajenn 674a