# arruen
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar arru-, pennrann ar verb arruout, hag an dibenn-ger -en

### Furm verb

arruen /aˈryːɛn/
* Furm ar verb arruout e kentañ gour unan an amdremened, en doare-disklêriañ
** P'arruen e korn-tro an hent etre Tredarzeg ha kêr Landreger, e-kichen ar vilin-vor, en em gaven dirak kaerañ gwelva ez eo posupl gwelet. — (Erwan Berthou, En bro Dreger a-dreuz parkoù, Mouladurioù Hor Yezh, 1985, p. 38.)

#### Stummoù all

* erruen

#### Gerioù heñvelster

* degouezhen

#### Troidigezhioù

* galleg : (j')arrivais