# edoc'h
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar ar bennrann ed- hag an dibenn-ger -oc'h.

### Furm verb

edoc'h /eˈdː.ɔx/
* Stumm lec'hiañ ar verb bezañ/bout en eil gour lies an amdremened, en doare-disklêriañ.
   * A verk al lec'hiañ :
       « Hegarat on bet en ho keñver, keit ha m'edoc'h dindan va zoenn. Va ostizidi e oac'h. [...]. » — (?, p. ?.)
       Ma ne vezit ket er gear p'en em gavo den Canclaux, e vezo lavaret edoc'h e Kergidu hag e vioc'h barnet d'ar maro, me gred. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu Lodenn 2, J.B. hag A. Lefournier, Brest, 1878, p. 6.)
   * Gant un anv-gwan-verb :
       — « Me an hini oa, moereb, » emezañ; « me a oa o lavarout, hep soñjal edoc'h kousket : o tri mil malchañs !... » — (Jakez Riou, An Ti Satanazet, Skridoù Breizh, 1944, p. 32.)

#### Troidigezhioù

* galleg : (vous) étiez
* italianeg : (voi) eravate
* spagnoleg : (vosotros, vosotras) erais , estabais

### Gwelet ivez

* emaon, emaout, emañ, emaomp, emaoc'h, emaint, emeur
* edon, edos, edo, edomp, edont, edod