# hoc'h eus
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Diwar an anv-gwan perc'hennañ hoc'h hag eus (eus ar verb bezañ).

### Furm verb

hoc'h eus /oˈɣøsː/
* Furm ar verb en devout/kaout en eil gour lies an amzer-vremañ, en doare-divizout.
** Daou vreur hoc'h eus, paotred ar c'haerañ, hag o c'havo deoc'h, pa garfont. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/1, Al Liamm, 1984, p. 210.)
** — C'houi ? Pe hano oc'h euz ? — (Lan Inizan, Emgann Kergidu Lodenn 2, J.B. hag A. Lefournier, Brest, 1878, p. 291.)
** Bez' hoc'h eus 'ta un ene ha n'emañ ket ganeoc'h? — (Troude ha Milin, Labous ar Wirionez ha Marvailhoù all, Skridoù Breizh, 1950, p. 141.)
** N'hoc'h - eus ket lavaret dezo dond d'an ti ? — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Troisième Partie, 1974, p. 190.)

#### Gerioù heñvelster

* ho peus

##### Notenn

* ↑ Stumm an anv-gwan perc'hennañ ho dirak ur vogalenn.

### Gwelet ivez

* am eus (em eus), az peus (ez peus), en deus, he deus, hon eus, o deus
* ho pez (stumm boaz)

#### Troidigezhioù

* galleg : (vous) avez