# pennaouiñ
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Deveret eus an anv-kadarn pennoù, berrdro evit pennoù-ed (a veze dastumet unan hag unan)

### Verb

pennaouiñ /pɛˈnɔwːĩ/ verb kreñv eeun (anv-gwan-verb : pennaouet) (displegadur)
* Dastum pennoù-ed unan hag unan war-lerc'h an eost ; teskaouiñ
** Re yaouank e oan evit ober war-dro an eost e-pad an hañv. Paotr an dour pe baotrig da bennaouiñ ne lavaran ket. — (Jean-Claude Miossec, Danevellou, Lenora Timm, 1994, p. 57-58.)
* (dre skeudenn-lavar) Dastum un nebeud traoù amañ hag ahont
** « Un nebeud gerioù pennaouet e Plounevez-Kintin », w:Hor Yezh 212, w:Nicolas Davalan (1997).

#### Gerioù heñvelster

* teskaouiñ
* tañvouezañ
* toc'hata

#### Deveradoù

* pennaouer
* pennaouerezh

#### Troidigezhioù

* alamaneg : nachlesen
* galleg : glaner
* latin : racemor
* nederlandeg : oppikken , oprapen , inzamelen
* portugaleg : respigar
* rusianeg : подбирать (podbirátʹ)
* saozneg : to glean

### Daveoù

Roll an daveoù :
* : Lexique Étymologique des termes les plus usuels du Breton Moderne, p. 220.