# befe
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Diwar bez-, pennrann ar verb bezañ, hag an dibenn-ger -fe.

### Furm verb

befe /ˈbefːe/
* Furm ar verb bezañ e trede gour unan an amzer c'hallus, en doare-divizout.
   * Hep kemmadur :
       — Ne vefe ket gwelloc'h ? — Befe.
       Mar befe aesoc'h al labour e c'hallfe ar vugale sikour.
   * Gant ur c'hemmadur dre vlotaat (war-lerc'h ar rannig-verb a da skouer) :
       Sane. — Va Doue, Herve, aoun am eus na vefemp gwelet o komz an eil gant egile, rak eun tanteziad a vefe graet warnomp, ma vefemp tapet, goude ar pez en deus laket va zad en e benn. — (Yann-Vari Perrot, An Aotrou Kerlaban Pez farsus e 3 Arvest, Brest, 1922, p. 3.)
   * Gant ur c'hemmadur mesket (war-lerc'h ar rannig-verb e pe ar stagell isurzhiañ ma) :
       — C'hwistim e vefe skampet Arnus en-dro ? — (Erwan ar Moal, Pipi Gonto, Kemper, 1925, p. 35.)

### Stummoù all

* be

#### Stummoù rannyezhel

* behe

#### Deveradoù

* befen, befes ...
* am befe, em befe, hor befe, defe
* pefe

#### Troidigezhioù

* galleg : (elle)/(il) serait