# mezviñ
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Eus mezv hag -iñ.

### Verb

mezviñ /ˈmɛ(z)vĩ/
* mezviñ un den: reiñ dezhañ boeson evit ma vo mezv
** — [...]. Anzao ouzign ; ped gueach nec'h euz ket sachet tud enn da di evid o mezvi, ha, pa vezent mezo, ped gueach ne c'heuz ket lakeat da zourn enn ho godel evit kemeret ho guenneien ! [...]. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu Lodenn 2, J.B. hag A. Lefournier, Brest, 1878, p. 321.)
* en em vezviñ
** Rak biskoazh n'eo bet dalc'het ganit war da zaoulin ur vuiañ-karet, ha te ouzh he cherisañ, ouzh he strizhañ, o teuziñ hag o veuziñ, hag o vezviñ, e plijadurezh ar pokoù, e barn da ene, betek koll da skiant, diwar re levenez. — (Youenn Drezen, Sizhun ar Breur Arturo, Al Liamm, 1971, p. 61.)
* badaouiñ un den gant louzoù a bep seurt, gant traoù a bep seurt
    mezviñ un den gant meuleudi, komzoù flour