# ankeniet
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Diwar anken-, pennrann ar verb ankeniañ, ur glebiadur notet -i-, hag an dibenn-ger -et.

### Furm verb

ankeniet /ãŋˈkẽnjet/
* Anv-gwan-verb ar verb ankeniañ.
** N'oa ket, hep abeg, ankeniet Izabel : tri vugel he devoa, unan all ac'h a da c'henel, brazez aüb e oa; ha Katellig eun nozvez a deuas er bed. — (Fañch al Lae, Bilzig, Kemper, 1925, p. 17.)
** Ankeniet e oant o-daou, evel ma vije bet ur gwalleur bennak o vont da gouezhañ warno. — (Jakez Riou, An Ti Satanazet, Skridoù Breizh, 1944, p. 128.)
** Paour out, hag ankeniet eo da galon ... . — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 48.)

#### Gerioù heñvelster

* enkrezet

#### Notennoù ha daveennoù

* ↑ Gortoz a reer evel pa, kentoc'h.

#### Troidigezhioù

* galleg : affligé , chagriné ; angoissé
* saozneg : anguished