# dizonet
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar dizon-, pennrann ar verb dizonañ, hag an dibenn-ger -et.

### Furm verb

dizonet /di.ˈzɔ̃ː.net/
* Anv-gwan-verb ar verb dizonañ.
** — « Sede me bremañ, va bugale, dizonet mat er wech-mañ diouzh ar stultenn am boa bet da zimeziñ. [...]. » — (Troude ha Milin, Labous ar Wirionez ha Marvailhoù all, Skridoù Breizh, 1950, p. 107.)
** Dizonet oun en ur wech diouzh ar c’hoant da vont d’ho ti ha diouzh ar c’hoant da gas ho mab ganen, ANAK 9
** Ne vezed ket dizonet ken prim kennebeut, rak krediñ ' rae ar mammoù n' o doa ket a riskl da zougen ur bugel all keit ha m' edont o vagañ. — (Abeozen, Pirc'hirin Kala-Goañv, Al Liamm, eil emb. 1986, p. 11.)

#### Stummoù rannyezhel

* didonet (en Treger)
* dizounet (en Leon)

#### Troioù-lavar

* blejal evel ul leue dizonet

#### Troidigezhioù

* galleg : sevré