# roeñvat
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar an anv-kadarn roeñv hag al lostger -at.
    Meneget er C'hatholicon evel reuffyat (1499).

### Verb

roeñvat /ˈrwẽː.vat/ verb gwan (anv-gwan-verb : roeñvet) (displegadur)
* Ober gant roeñvoù d'ober d'ur vag mont war-raok.
** A-barzh pell em boe gouiziegezh war ar jedoniezh ha skiant ar verdeadurezh hag e tapis difazi an tu da embreger ar gouelioù, da roeñvat ha da sturiañ. — (Daniel Defoe, lakaet e brezhoneg gant Yeun ar Gow, Abrobin, Al Liamm, 1964, p. 9.)

#### Stummoù all

* reual
* roeñval
* roeñviad
* roeñvial
* roeñviñ

#### Deveradoù

* roeñvadeg
* roeñvadenn
* roeñvaoueg
* roeñveg
* roeñver
* roeñverezh

#### Gerioù kevrennek

* paolroeñvat

#### Troioù-lavar

* roeñvat war gornôg : bezañ e par ar marv.

#### Troidigezhioù

* galleg : ramer
* kembraeg : rhwyfo
* saozneg : (to) row

### Daveoù

Roll an daveoù :
* ↑ Jehan Lagadeuc, Catholicon, Tréguier, 1499
* ↑ Albert Deshayes, Dictionnaire étymologique du breton, Le Chasse-Marée, Douarnenez, 2003, pajenn 631a