# goap
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Amprestet digant ar verb norman gouaper, amprestet digant ar verb norsek gabba « goapaat, godisal ».

### Anv-kadarn

goap /ˈɡwɑːp/ hollek gourel
* Doare da gomz pe da c'hoarzhin da ober mezh da unan bennak.
** Ober, lavarout, un dra bennak dre c'hoap.
* ober goap a(g) un den, eus un den, ouzh un den.
** — « Arabat ober goap. Me a oar petra on, pell a zo, ha marteze n 'eo ket gaou a lavarit. » — (Troude ha Milin, Labous ar Wirionez ha Marvailhoù all, Skridoù Breizh, 1950, p. 131.)
** Ur plac'h yaouank a gomze outañ hep ober goap. — (Jakez Riou, Geotenn ar Werc'hez ha danevelloù all, Al Liamm, 1957, p. 32.)

#### Gerioù heñvelster

* godis

#### Deveradoù

* goapaat
* goapaer
* goapaerez
* goapaerezh
* goapaus

#### Troioù-lavar

* c'hoarzhin goap
* ober goap
* stagañ goap

#### Krennlavarioù

* Eun daouarn tomm hag eur galon yen A ra goap a veur a zen. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 351.)
* Un daouarn tomm hag ur galon yen A ra goap a veur a zen. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Troisième Partie, 1974, p. 318.)

#### Troidigezhioù

* galleg : moquerie ; tromperie

### Daveoù

Roll an daveoù :
* : Albert Deshayes, Dictionnaire étymologique du breton, Douarnenez, Le Chasse-Marée, 2003, p. 277.