# aloubiñ
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    → Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)

### Verb

aloubiñ /aˈluːbĩ/ verb kreñv dieeun ha verb kreñv eeun (anv-gwan-verb : aloubet) (displegadur) I. verb kreñv eeun
* Mont dre nerzh en ul lec'h (ti, bro) da vezañ mestr ennañ.
** Mont a raent da aloubiñ kouent Sant Albin. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 35.)
II. verb kreñv dieeun
* Aloubiñ war un dra bennak : lakaat dalc'h war un dra bennak

#### Deveradoù

* aloubadeg
* aloubadenn
* alouber
* alouberezh
* aloubidigezh

#### Liamm war-du al lec'hienn Devri

* aloubiñ v.

#### Troidigezhioù

* galleg : envahir