# achuiñ
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    → Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)

### Verb

achuiñ /aˈʃyːĩ/ verb kreñv eeun (anv-gwan-verb : achuet) (displegadur)
* Echuiñ
** Edo Mari oc'h achui he c'homz, pa glefcheur trouz er porz. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu Lodenn 2, J.B. hag A. Lefournier, Brest, 1878, p. 261.)
** Traïnan a reas kement ha ken bihan ma arrujont en Plouvor pa oa an oferenn oc'h achui. — (Erwan ar Moal, Pipi Gonto, Kemper, 1925, p. 63.)
** Red e vo achuï al labour a-raog ma vo noz. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 12.)
** Ha setu ar veilhadeg oc'h achuiñ. — (Erwan Berthou, En bro Dreger a-dreuz parkoù, Mouladurioù Hor Yezh, 1985, p. 86.)
** "Kemer da amzer," eme Laou en ur dostaat. "An diwezhañ oas d'arruout ; gant-se, na pa ves an diwezhañ oc'h achuiñ... " — (Anatol ar Braz, lakaet e brezhoneg gant Erwan ar Moal, Mojenn an Ankou, Mouladurioù Hor Yezh, 1986, p. 51.)

#### Gerioù kevrennek

* peurachuiñ

#### Rimadelloù

* ′M-eus ket nezet c'hoaz Ma c'hanellad neud. Bez' am-eus un hirad, Bez' am-eus ur berrad, 'Vid achuiñ ma c'hanellad. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Troisième Partie, 1974, p. 380.)

##### Notenn

* ↑ Skrivet "echuiñ" en doare embannet gant Al Liamm e 1977...

#### Troidigezhioù

* galleg : achever , finir , (se) terminer