# kounnar
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Testeniekaet en henvrezhoneg (cunnaret).
    Kenaozet gant ar rakger henvrezhonek kon-("ken-") hag ar pennrann dar ("droug")
    Da geñveriañ gant ar gerioù cynddaredd en kembraeg, connar en kerneveureg.

### Anv-kadarn

kounnar /ˈkunːar/ konnar /ˈkõnːar/ ; hollek benel
* Kleñved a vez war ar chas, lern, bleizi, hag a ra dezho kregiñ en dud.
** klañv e oa gant ar gounnar. TBP 3/75
* fulor
** SPONTUS e voe kounnar an Enebour, [...]. — (Langleiz, Romant ar Roue Arzhur/levrenn I : Marzhin, Al Liamm, 1975, p. 15.)
* mont, sevel kounnar en un den
** — « [...], ha kerkent ez afe kounnar ennañ, hag e vemp malet etre e zent pe drailhet gant e ivinoù, a zo ken kalet hag an houarn. » — (Troude ha Milin, Labous ar Wirionez ha Marvailhoù all, Skridoù Breizh, 1950, p. 81.)

#### Deveradoù

* digounnar
* kounnariñ

#### Troidigezhioù

* galleg : rage
* galleg : furie , colère

### Notenn

* ↑ Albert Deshayes, Dictionnaire étymologique du breton, Chasse-Marée, 2003.