# kouezho
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar kouezh-, pennrann ar verb kouezh pe kouezhañ pe kouezhel pe kouezhiñ, hag an dibenn-ger -o.

### Furm verb

| Kemmadur | Furm |
| hep | kouezho |
| dre vlotaat | gouezho |
| amreizh | digemm |
kouezho /ˈkweː(z)o/
* Furm ar verb kouezh/kouezhel/kouezhañ/kouezhiñ e trede gour unan an amzer-da-zont, en doare-disklêriañ.
** — « [...]. Taol evezh ouzh ar pezh a lavaran : da c'hoar a vezo ken eürus n' he devezo nemet daou dra da ober, dastum he c'hoef, dre ma kouezho diwar he fenn, ha sec'hiñ he daoulagad, dre ma tiverint. [...]. » — (Troude ha Milin, Labous ar Wirionez ha Marvailhoù all, Skridoù Breizh, 1950, p. 109.)
** — « [...]. Arabat eo mirout ouzh den ebet avat, gant aon na ve hennezh eo a ve tad ar bugel, a anavezot aes, rak war e benn e kouezho ar gurunenn, diouzhtu ma 'z aio dindani.. [...]. » — (Troude ha Milin, Labous ar Wirionez ha Marvailhoù all, Skridoù Breizh, 1950, p. 159.)

#### Troidigezhioù

* galleg : (elle)/(il) tombera