# dibunañ
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Eus di- ha punañ, pe dibun hag -añ

### Verb

dibunañ /diˈbỹːnã/ , a-wechoù dibuniñ verb kreñv eeun (displegadur)
* dibunañ gloan
* dibunañ labour
* dibunañ hent : bale buan; bale kalz ha pell
** Dibuni 'ra hent gant eun troad ken skanv ha hini eun heiez ; ne zant ket e toug an douar anezan. — (Erwan ar Moal, Pipi Gonto Marvailhou nevez, Saint-Brieuc, 1908, p. 4.)
* dibunañ kaozioù, koñchennoù : komz kalz, prezegenniñ (dre fent)
* dibunañ un istor : kontañ un istor
** Seul gwezh e kaver an tu da zibuniñ ur sorc’henn pe ul litorienn bennak. EEBB 1974-1975 , p. 188
* dibunañ un afer
** Herve (d'an A. Kerlaban). — Eun tammig affer am eus da zibuna hag eo red d'in mont diouzoc'h eur pennadig, met setu aze eun aotrou a jomo ganeoc'h em lec'h hag a raio d'eoc'h braoa ha mata ma c'hello. — (Yann-Vari Perrot, An Aotrou Kerlaban Pez farsus e 3 Arvest, Brest, 1922, p. 18.)
* dibunañ pedennoù : lavarout pedennoù

#### Troioù-lavar

* dibunañ e chapeled
* dibunañ ur gudenn

#### Troidigezhioù

* galleg : 1 dérouler , dérouler ; 2 raconter ; 3 mener à bien , résoudre 4 réciter , débiter