# enor
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Eus al latin honor.
    Meneget e Catholicon Jehan Lagadeuc (1464) : enor.

### Anv-kadarn

enor /ˈẽːnor/ (liester : enorioù, enoroù)
** Salokras, aotrou, trugarez, N'veritan ket an enor-se. — (Fañch an Uhel, Soniou Breiz-Izel 1, Pariz, 1890, 1971, p. 178.)
** Un amzer a zo bet, hag e oa un enor Bezañ ganet e Breizh, bezañ anvet Breizhad.
* paotr a enor, paotr-enor
* plac'h a enor, plac'h-enor
* troienn: en enor da

#### Deveradoù

* dizenor
* enorus
* enorusted

#### Gerioù kevrennek

* bolz-enor
* paotr-enor

### Troienn

* dilufrañ e enor da unan bennak
* ober enor, rentañ enor, da ub

#### Troidigezhioù

* esperanteg : honoro
* galleg : honneur
* saozneg : honour

## Liammoù diavaez

* Ur c'hantik en enor d'ar Werc'hez: