# digalonekaat
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar ar rakger di- hag ar verb kalonekaat

### Verb

digalonekaat /diɡalɔ̃neˈkɑːt/ verb gwan ha verb kreñv eeun (anv-gwan-verb : digalonekaet) (displegadur) I. verb gwan
* Dont da vezañ digalonekaet
** Mes soñjal a reas ivez kerkent, en doa lavaret Job dezhañ : Lom, arabat digalonekaat ! — (Jakez Riou, An Ti Satanazet, Skridoù Breizh, 1944, p. 95.)
** Trec'h e voe he natur her d'he barrad-digalonekaat. — (Jakez Konan, Ur marc'hadour a Vontroulez, Al Liamm, 1981, p. 29.)
II. verb kreñv eeun
* Ober (da unan bennak) bezañ digalonekaet

#### Gerioù enepster

* kalonekaat

#### Deveradoù

* digalonekaus

#### Troidigezhioù

* galleg : (se) décourager