# sizailh
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Meneget er C'hatholicon evel sesaill (1499).

### Anv-kadarn

sizailh /ˈsiː.zaʎ/ benel (furm vihanaat : sizailhig, liester : sizailhoù)
* Benveg da droc'hañ danvez, paper, blev, geot, graet gant div lavnenn staget dre o c'hreiz.
** Gant ar c'hemener kenta ez eus eur gaolenn, gant an eil eur sizailh, gant an trede eun nadoz, ha neud gant ar pevare. — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 127.)
** [...], war e dog, a oa bet troc'het didruez gant un taol sizailh. — (Roparz Hemon, An tri boulomig kalon aour, Al Liamm, 1961, p. 11.)

#### Deveradoù

* sizailhañ

#### Troidigezhioù

* galleg : ciseaux
* saozneg : scissors

### Daveoù

Roll an daveoù :
* ↑ Jehan Lagadeuc, Catholicon, Tréguier, 1499
* ↑ Albert Deshayes, Dictionnaire étymologique du breton, Le Chasse-Marée, Douarnenez, 2003, pajenn 657b