# geun
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    → Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)

### Anv-kadarn

geun /ˈɡœ̃ːn/ benel; (liester : geunioù).
* Ec'honenn douar — taouarc'h peurvuiañ — damc'holoet a zour chag ha bas hag a struzh stank pe stankoc'h.
** Er c'heun, e-kichen Brasparz, oun bet n'eus ket pell, ... — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 29.)
** [...], met e-kerz ar goañv, adal ma krog an erc'h da zireviñ, ur c'heun a ledander gant ur mor... — (Jarl Priel, Va Buhez e Rusia, Al Liamm, 1955, p. 41.)
** [...], c'hoarezed Matriona a rae war-dro ar fornigell rusian a oa deut da vezañ tomm-ifern, leun ma oa a c'hlaou-bev, a daouarc'h, eus an hini douget gant Matriona en ur sac'h diouzh ur c'heun pell bennak. — (Aleksandr Soljenitsyn, lakaet e brezhoneg gant Ernest ar Barzhig, Ti Vatriona, Al Liamm, 1976, p. 74.)

#### Gerioù kar dre o ster

* gwern
* lagenn
* palud

#### Deveradoù

* geuniad
* geuniek

#### Gerioù kevrennek

* geunc'heot

#### Troidigezhioù

* galleg : marais , marécage