# steuñviñ
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar an anv-kadarn steuñv hag al lostger -iñ

### Verb

steuñviñ /ˈstœ̃ːvĩ/ verb gwan ha verb kreñv eeun (anv-gwan-verb : steuñvet) (displegadur) I. verb gwan
* Bale en ur gammigellat (diwar-benn an dud)

#### Troidigezhioù

* galleg :
II. verb kreñv eeun
* Stignañ neudennoù ar steuñvenn war ar stern a-raok kregiñ da wiadiñ
** Hemañ, ur paotr e-tro hanter-kant vloaz, ur chupen divilgin gantañ war e roched, a oa o kas hag o tegas ar feur dirazañ bep gwech ma taole e vulzunoù-beuz da steuiñ ha da anweiñ. — (Jakez Konan, Ur marc'hadour a Vontroulez, Al Liamm, 1981, p. 9.)
* (Dre astenn-ster) (Ent krenn) Stignañ un dra bennak gwevn war ur stern bennak
** Bilzig a roe an dorn d'e vestr evit sterna ar c'hevell hag ar boutegou, ha gantan e tiske steui gant ar beüt, gwea ar gwial en-dro da stern ar c'hevell. — (Fañch al Lae, Bilzig, Kemper, 1925, p. 115.)
* (Dre astenn-ster) Stignañ gwiad (diwar-benn ar c'hevnid)
* (dre skeudenn-lavar) Irienniñ
* (dre skeudenn-lavar) Frammañ (diwar-benn an istorioù, ar skridoù)

#### Troidigezhioù

* galleg : fomenter
* galleg : ourdir
* galleg : tramer

#### Stummoù all

* steuiñ

#### Deveradoù

* steuñvailh
* steuñvenn
* steuñver

#### Gerioù kevrennek

* steuñvlec'h

#### Troioù-lavar

* steuñviñ e blanedenn : ren e vuhez