# roñfl
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Dianav. Ger meneget e geriadurioù Gregor (rounphl) hag ar Gonideg (rouñfl)

### Anv-kadarn

roñfl /ˈrɔ̃f(l)/ gourel (liester : roñfled)
* Ramz faltazius er marvailhoù pobl, euzhus e neuz, hag a zebr tud
** [...] ma oufe ar roñfl emaoc'h amañ, diouzhtu e lazhfe ac'hanon [...]. — (Troude ha Milin, Labous ar Wirionez ha Marvailhoù all, Skridoù Breizh, 1950, p. 79.)
** [...] marteze e kouskint evel ar roñfl. — (Troude ha Milin, Labous ar Wirionez ha Marvailhoù all, Skridoù Breizh, 1950, p. 84.)
** [...] ar roñfl kozh a roc'he bepred koulz ha biskoazh. — (Troude ha Milin, Labous ar Wirionez ha Marvailhoù all, Skridoù Breizh, 1950, p. 84.)
** [...] ken kriz eo hag ar roñfl kozh, nemet n'eo ket heñvel outañ a-ziavaez. — (Troude ha Milin, Labous ar Wirionez ha Marvailhoù all, Skridoù Breizh, 1950, p. 88.)
** — « A-raok ma varvin, te az pezo bec'h, » eme ar roñfl, [...]. — (Troude ha Milin, Labous ar Wirionez ha Marvailhoù all, Skridoù Breizh, 1950, p. 147.)
** Kemerout a reont Nik ha kas a reont anezañ d'ar roñfl. — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 36.)

#### Deveradoù

* roñflez

#### Troiennoù keñveriañ

* debriñ evel ur roñfl

#### Troidigezhioù

* galleg : ogre gourel
* saozneg : ogre
* spagnoleg : ogro gourel