# distagellañ
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Eus « distagell » hag « -añ ».

### Verb

distagellañ /di.sta.ˈɡɛlː.ã/ verb kreñv eeun (anv-gwan-verb : distagellet) (displegadur)
* Troc'hañ ar stagell.
    Mar distagellont ar meskl e rankont gwerzhañ anezho diouzhtu petramant ne chomfent ket mat. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 120.)
* (diwar-benn an teod) Troc'hañ stagell an teod evit aesaat ar gomz.
    An hini he devoa distagellet hemañ he devoa gounezet he femp gwenneg. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 120.)
* (dre skeudenn-lavar) Aesaat ar gomz.
** Hennezh en doa distagellet din ma zeod d'am oad a bemp bloaz. Heptañ e vijen bet mut, me hag a gar kement kaozeal.

#### Troidigezhioù

* galleg : délier (la langue)

### Daveoù

Roll an daveoù :
* : Pêr-Jakez Heliaz, Divizou eun amzer gollet, Emgleo Breiz, 1966, p. 11.