# digalon
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Diwar ar rakger di- hag an anv-kadarn kalon.
    Da geñveriañ gant ar gerioù digalon e kembraeg, dygolon e kerneveureg.

### Anv-gwan

| Derez | Furm |
| Derez-plaen | digalon |
| Derez-uheloc'h | digalonoc'h |
| Derez-uhelañ | digalonañ |
| Derez-estlammiñ | digalonat |
digalon /diˈɡɑːlɔ̃n/; ken digalon.
* Didruez
** Pebezh gwaz digalon ! he lezel a ray da vervel er poull dour-se. — (Yann-Vari Perrot, E-tal ar poull, C'HOARIVA BREZHONEK, Pemp pezh-c'hoari berr, Skridoù Breizh, 1944, p. 54.)
** [...] ; « ne zaleo ket ar vuntrerien fallakr ha digalon-sont da vont en o hent. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 146.)
* Aonik, kouart
** — [...]. « Tosta 'ta ouzhin, kozh skarineg digalon, tosta 'ta buan, mar kredez ! » — (Troude ha Milin, Labous ar Wirionez ha Marvailhoù all, Skridoù Breizh, 1950, p. 79.)
* Hep nerzh, hep startijenn

#### Gerioù enepster

(1)
* a-druez
(2)
* dewr
* glev
* her
* kalonek
(3)
* nerzhus

#### Deveradoù

* digalonegezh
* digalonekaat
* digalonekaus
* digaloniñ
* digalonus

#### Troidigezhioù

* galleg : (1) sans coeur , insensible ; (2) couard ; (3) apathique
* saozneg : (2) coward

### Adverb

digalon /diˈɡɑːlɔ̃n/
* Hep levenez

### Anv-kadarn

digalon /diˈɡɑːlɔ̃n/ hollek gourel
* Diouer a galon

#### Gerioù enepster

* kalonegezh
* nerzh-kalon

#### Troidigezhioù

* galleg : couardise
* saozneg : cowardice