# anvet
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar anv-, pennrann ar verb envel, hag an dibenn-ger -et

### Anv-gwan

anvet /ˈãnvet/
* Bezañ un anv bennak dezhañ.
** N'en devoa nemet ur bugel, ur verc'h anvet Enori hag a oa koant meurbet. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/1, Al Liamm, 1984, p. 93.)
** Ur wezh e oa un den kozh hag en devoa daou vab, anvet Gwennveur ha C'hwevrer. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/2, Al Liamm, 1985, p. 16.)
** Ar yaouankañ eus an tri bugel hoc'h eus lojet an noz tremen, anvet Bihanig, hennezh en deus graet an taol. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/3, Al Liamm, 1988, p. 14.)
** Ur wezh e oa ur plac'h yaouank koant, anvet Fantig ... — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/3, Al Liamm, 1988, p. 189.)
** Anvet e oa Nouel ar Gow hag, er bloaz 1812, emede o terc'hel un tamm douar diouzh feurm e Keririou, e parrez Lennon. — (Yeun ar Gow, E Skeud Tour Bras Sant Jermen, eil emb. Al Liamm, 1978, p. 7.)

#### Deveradoù

* lesanvet
* moranvet

#### Troidigezhioù

* saozneg : named
* galleg : nommé

### Furm verb

anvet /ˈãnvet/
* Anv-gwan-verb ar verb envel.
* Furm ar verb envel e trede gour unan an doare-gourc'hemenn.