# klevot
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Diwar klev-, pennrann ar verb klev pe klevet pe kleviñ pe klevout, hag an dibenn-ger -ot.

### Furm verb

| Kemmadur | Furm |
| hep | klevot |
| dre vlotaat | glevot |
| dre c'hwezhañ | c'hlevot |
| dre galetaat | digemm |
| amreizh | digemm |
klevot /ˈkleːvɔt/
* Furm ar verb klev/klevet/kleviñ/klevout en eil gour lies an amzer-da-zont, en doare-disklêriañ.
** Bretoned, va c'henvroiz ker, selaouit hag e klevot, [...]. — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 236.)
** Selaouit hag e klevot penaos e c'hoarvezas an dra. — (Langleiz, Romant ar Roue Arzhur/levrenn I : Marzhin, Al Liamm, 1975, p. 112.)

#### Stummoù all

* klevoc'h

#### Stummoù rannyezhel

* klevfet (e brezhoneg Treger)

#### Troidigezhioù

* galleg : (vous) entendrez
* galleg : (vous) sentirez (odeur)