# ben
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    → Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)

### Furm verb

ben /ˈbɛːn/
* Furm berr ar verb bezañ e kentañ gour unan an amzer dic'hallus, en doare-divizout.
* hep kemmadur, war-lerc'h mar
** — Roet din skabell d’azezañ, Mar ben-me mab-kaer en ti-mañ. — (Fañch an Uhel, Gwerziou Breiz-Izel 1, An Oriant, 1868, p. 28.)
** Mevel ha matezh d’am servijañ, Mar ben-me itron an ti-ma ! — (Fañch an Uhel, Gwerziou Breiz-Izel 2, An Oriant, 1874, p. 232.)
* gant ar c'hemmadur dre vlotaat:
** Me 'garfe e ven marv evit n’ho klevfen ket. — (Ar Varn Diwezhañ, p. 473.)
** Ha pa ven kant vloaz o labourat amañ noz-deiz ne rafen ket an hanter al labour. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/2, Al Liamm, 1985, p. 65.)
** Peger joaus e ven ! — (Fañch an Uhel, Sainte Tryphine et le Roi Arthur, Presses Universitaires de Rennes, Terre de Brume, p. 146.)
** -Laouen –bras e ven da vont d’ar gêr. — (Troude ha Milin, Labous ar Wirionez ha Marvailhoù all, Skridoù Breizh, 1950, p. 109.)
** — « [...], ha ne ven ket evit lavarout petra a zo o c'hoari ganin. » — (Troude ha Milin, Labous ar Wirionez ha Marvailhoù all, Skridoù Breizh, 1950, p. 154.)

#### Gerioù heñvelster

* befen

## Henvrezhoneg
### Etimologiezh

    Testeniekaet en henvrezhoneg (he-ben).
    Da geñveriañ gant ar gerioù ben, benyw en kembraeg, benen en kerneveureg, bean en iwerzhoneg, bena en galianeg.

### Anv-kadarn

ben benel /ˈbéːn/
* Maouez.

#### Gerioù enepster

* gour

#### Deveradoù

* benel
* benenn
* eben

#### Troidigezhioù

* alamaneg : Frau
* esperanteg : virino
* galleg : femme
* iwerzhoneg : bean
* katalaneg : dona
* kembraeg : benyw
* kerneveureg : benen
* okitaneg : femna
* saozneg : woman
* turkeg : kadın

## Turkeg
### Raganv-gour

ben /ˈbɛn/
* Me.

## Galizeg

ben
* mat
** Ben sei que ... -Gouzout a-walc'h a ran e ...