# dereout
## Brezhoneg
### Verb

dereout /deˈreːut/
* Dereout udb ouzh ub
** Da glask ur bouket louzou-finn, A varjolain a durkantinn ; A varjolain hag a lavand, A zere ouz-oc'h plac'hik koant. — — (Fañch an Uhel, Gwerziou Breiz-Izel 1, An Oriant, 1868, p. 340.)
* ouzh ub bezañ, ober udb
** [...], ma lâras na dimezje ken biken, nemet kavout a raje unan hag a zereje dezhi en pep tra abidoù eured e wreg kentañ. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/3, Al Liamm, 1988, p. 25.)
** — Trugarez, Aotroù, met ne houlan ket dimeziñ : ar pezh a dere ouzhin eo bezañ mesaerez war al lann. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/3, Al Liamm, 1988, p. 148.)
** [...] hag en deuz c'hoant da ober fae var ar maro, evel ma tere ouc'h eur guir soudard. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu Lodenn 2, J.B. hag A. Lefournier, Brest, 1878, p. 94.)
** — [...]. An askol a zere beza e-touez bokedou ar jardin, tost evel ma tere ouz eur pilhaouer truilhennek azeza e-touez an duchentil kaer ouz taol ar roue, pe c'hoaz e giz m'eman renk al lostek Paolig e-touez êlez sentus Baradoz Doue. — (Ivon Krog, Eur Zac'had Marvailhou, Buhez Breiz, Kemper, 1924, p. 18.)
** Sevel a reas ivez gwerziou, soniou ha barzonegou hag, e-touez ar varzed, e voe anvet « Pintig », eun ano hag a zeree mat outañ. — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 7.)
* dereat
* dereadegezh