# goueled
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    (Anv-kadarn) Tostaat ouzh ar ger gwaelod e kembraeg.
    (Furm verb) Savet diwar gouel-, pennrann ar verb gouelañ, hag an dibenn-ger -ed.

### Anv-kadarn

goueled /ˈɡweːlet/ gourel (liester goueledoù)
* Gorreenn, rann izelañ un dra bennak kleuz pe zon
    goueled ur stêr, un draonienn
** Ar re all a yelo da c'houeled ar stêr. — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 199.)
** Brumenn wenn ar beure a deuze e goueled an draonienn gant heol mezheven o c'horiñ. — (Jakez Riou, Geotenn ar Werc'hez ha danevelloù all, Al Liamm, 1957, p. 63.)
    goueled ar mor
** Eur gomz dievez ebken a viche bet avoualac’h evit lakaat martoloded ar republik, pe ar c’hos garde-kotet, da zont da enezen Rouzik, da lammet var ar gristenien vad ha d’ho strinka e goueled ar mor. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 79.)
* goueled-kêr

#### Gerioù enepster

* gorre

#### Troioù-lavar

* mont d'ar goueled

#### Troidigezhioù

* galleg : fond

### Furm verb

| Kemmadur | Furm |
| hep | goueled |
| dre vlotaat | oueled |
| amreizh | oueled |
goueled /ˈɡweːlet/
* Pennrann ar verb gouelediñ.
* Furm dic'hour ar verb gouelañ en amzer-dremenet ledan an doare-disklêriañ.