# diliammañ
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar ar rakger di- hag ar verb liammañ.
    Pe diwar diliamm hag -añ.

### Verb

diliammañ /diliˈãmːã/ verb kreñv eeun (anv-gwan-verb : diliammet) (displegadur)
* Lemel ul liamm bennak (diwar unan bennak, un dra bennak)
** Ha Seven da ziliamma e vreur ha da bokat d'ezañ. — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 37.)
* Dizober (diwar-benn ar skoulmoù).
* (dre skeudenn-lavar) Tennañ (unan bennak) diouzh dalc'h (un dra bennak)
* diliammañ e yalc'h : dispign arc'hant
** Pe marteze c'hoaz ez eus deut eun nevezenti, eur c'helou mat bennak betek ennan hag a ra d'ezan diliamma e yalc'h. — (Ivon Krog, Klenved ar Medalennou, Ti-moulerez Sant-Gwilherm, Sant-Brieg, 1909, p. 14.)

#### Gerioù heñvelster

* distardañ
* diskoulmañ

#### Troidigezhioù

* galleg : dégager , délier , libérer
* saozneg : loosen, untighten