# mont kuit
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet gant « mont » ha « kuit ».

### Troienn verb

mont kuit /mɔ̃nt.ˈkɥit/
* Mont da lec'h all, mont a-raok.
** — Gra un dra evidon c'hoazh, a-raok mont kuit. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/1, Al Liamm, 1984, p. 24.)
** — « Trugarekaat, » eme Yann o vont kuit. — (Troude ha Milin, Labous ar Wirionez ha Marvailhoù all, Skridoù Breizh, 1950, p. 46.)
** Eh an kuit. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Première Partie, 1966, p. 9.)
** Kuit eh ez adarre ? — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 295.)
** Bez' ez edo o vont kuit evel ar re all ivez pa wel un toull.. . — (G. MILIN, Gwechall-goz e oa..., Kemper, 1924, p. 60.)

#### Deveradoù

* kae kuit
* kerzh kuit
* deomp kuit
* it kuit, kit kuit
* aet kuit

#### Troioù-lavar

* mont kuit hep goulenn na diskenn

#### Troidigezhioù

* galleg : partir , s'en aller
* saozneg : (to) leave
* spagnoleg : (to) marcharse