# henhont
## Brezhoneg

    Savet gant hen ha hont
henhont /ˈhẽnːɔ̃nt/
| | gourel | benel |
| unander | henhont | honhont, hounhont |
| liester | ar re-hont | ar re-hont |
* Raganv-diskouezañ
** Henhont zo o klask lann. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 143.)
** ... henhont zo ivez ur c'hristen. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 223.)
** Henhont, ar c’habiten Kivoron, evitañ da vezañ ur bleiz-mor ha dispont dirak ar Saozon, a gren dirak e wreg; … — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 164.)
** — Hag hen-hont, an den a ioa ganez ? — Hennez a zo a Landunvez, a gaf d'ign, pe a Borspoder marteze. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu Lodenn 2, J.B. hag A. Lefournier, Brest, 1878, p. 190.)
** [...], o c'houlenn ouzh hemañ hag ouzh henhont petra raent, [...]. — (Troude ha Milin, Labous ar Wirionez ha Marvailhoù all, Skridoù Breizh, 1950, p. 10.)
** N'em bije ket aliet ac'hanout da zimeziñ na gant hemañ na gant henhont. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Troisième Partie, 1974, p. 53.)
* Gwelout: hemañ, hennezh; hounhont.