# gouelan
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    (Anv-kadarn) Savet diwar ar ger gouel, gwelout ivez gouelañ.
    Kavet en henvrezhoneg (guilann).
    Meneget er C'hatolikon (goelann).
    Da geñveriañ gant ar gerioù gwylan e kembraeg, goelann en kerneveureg, faoileán en iwerzhoneg.
    (Furm verb) Savet diwar gouel-, pennrann ar verb gouelañ, hag an dibenn-ger -an.

### Anv-kadarn

gouelan /ˈɡweː.lãn/ gourel (liester : gouelini)
* Evn-mor krenn (eus ar genad Larus), gwenn pe louet e bluñv.
** Santout a rae e oa heñvel e gorf ouzh hini ur gouelan met dija e nije kalz gwelloc'h eget m'en doa graet biskoazh gant e gorf kozh. — (Richard Bach, Jonathan Livingston ar gouelan : un istor, troet gant Bernard Gery, Mouladurioù Hor Yezh, 2016, p. 47.)

#### Deveradoù

* gouelanig

#### Troidigezhioù

* kurdeg : qaqlîbaz , şehing
* alamaneg : Möwe
* esperanteg : laro
* galleg : goéland
* italianeg : gabbiano gourel
* iwerzhoneg : faoileán
* kembraeg : gwylan
* kerneveureg : goelann
* saozneg : seagull
* turkeg : martı

#### Krennlavar

* Pa fring buzhug war-lerc'h arat, 'teu ar gouelan d'ober kofad.

### Gwelet ivez

* Ar pennad « gouelan » e-barzh Wikipedia

### Furm verb

| Kemmadur | Furm |
| hep | gouelan |
| dre vlotaat | ouelan |
| amreizh | ouelan |
gouelan /ˈɡweː.lãn/
* Furm ar verb gouelañ e kentañ gour unan an amzer-vremañ, en doare-disklêriañ.

#### Troidigezhioù

* galleg : (je) pleure