# sujañ
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Diwar suj hag -añ

### Verb

sujañ /ˈsyːʒã/ verb kreñv eeun (displegadur)
* (kozh) Sterniañ dindan ar yev.
* Lakaat da blegañ, da sentiñ.
** Mab gast ! Bastard fall a zo ac’hanout ! amprevan ! ne vefer ket evit da sujañ ?… ne vefer ket evit dont a-benn eus ar c’hanfard-mañ ? — (Fañch al Lae, Bilzig, Kemper, 1925, p. 97.)
* (Yezhadur) Lakaat ar sujidigezh goulennet gant an ereadur etre ar gerioù.
sujañ (da) verb kreñv dieeun
* Plegañ, sentiñ
** [...] ; ne vefen ket gouest a-walc’h da lakaat va fobl da sujañ din ; [...] — (Ivon Krog, Eur Zac'had Marvailhou, Buhez Breiz, Kemper, 1924, p. 32.)

#### Deveradoù

* disuj
* disujañ
* suj
* sujed
* sujidigezh

#### Troidigezhioù

* galleg : atteler sous le joug
* galleg : assujettir , soumettre
* alamaneg : kongruieren
* esperanteg : akordigi
* galleg : accorder
* saozneg : make agree (with )
* galleg : obéir , soumettre

### Daveoù

Roll an daveoù :
* : Geriadur brezhoneg/alamaneg deutsch/bretonisch, Gérard Cornillet (2000), dindan ar pennger kongruieren.