# gredfe
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Eus kredfe gant ur c'hemmadur dre vlotaat.

### Furm verb

| Kemmadur | Furm |
| hep | kredfe |
| dre vlotaat | gredfe |
| dre c'hwezhañ | c'hredfe |
| dre galetaat | digemm |
| amreizh | digemm |
gredfe /ˈɡretfe/
* Furm kemmet ar verb krediñ e trede gour unan an amzer c'hallus, en doare-divizout.
   * Gant ur c'hemmadur dre vlotaat (war-lerc'h ar rannig-verb a, ar rannig-verb nac'h na da skouer) :
       — Jezuz , aotrou kaezh, ober goap ouzhoc'h ? Na me na ma den na gredfe biken soñjal ober se. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/4, Al Liamm, 1989, p. 23.)
       [...] , kavet e voe, ha c'hwi a gredfe, pell diouzh kêr, e-kichen ar mor, en un tiig-soul. — (Troude ha Milin, Labous ar Wirionez ha Marvailhoù all, Skridoù Breizh, 1950, p. 9.)
       Piv a gredfe magañ an disterañ diskred a-zivout ur bugel ?... — (Langleiz, Romant ar Roue Arzhur/levrenn I : Marzhin, Al Liamm, 1975, p. 16.)