# gwalinier
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    → Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)

### Furm anv-kadarn

gwalinier /ɡwaˈlĩnjɛr/
* Furm lies an anv-kadarn gwalenn
** Hag en noz goude an interamant, me 'c'h ae d'ar vered, da didouariñ an hini marv, hag e tegasen ganen ar gwalinier, ar c'hroazioù aour hag arc'hant, hag al liñselioù, hag e lezen ar c'horfoù en-noazh : [...]. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/4, Al Liamm, 1989, p. 81.)
** [...], da ober droug dezhañ e-unan ha da dud ne anavez ket zoken, abalamour ar breze1 a zo unan eus e walinier. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 211.)
** Met hopala !... na kaerat maout e vefen bet o c'houlenn aluzon diganti kent prenañ zoken ar gwalinier eured ! — (Jarl Priel, Va Buhez e Rusia, Al Liamm, 1955, p. 16.)
** Me am-eus bet eur voest vrao da glenka ma gwalinier. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 54.)
** He gwalinier a daolas skleuroù. — (Youenn Drezen, Sizhun ar Breur Arturo, Al Liamm, 1971, p. 31.)
** Diouzhtu evel ma hor boa choazet hor gwalinier. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Troisième Partie, 1974, p. 142.)
** — [...]. Lennet em eus ho lizhiri ha gwelet em eus peseurt garzaj en dije da brenañ, agrippa, gwalinier hud, ha me 'oar... — (J.K. Rowling, lakaet e brezhoneg gant Mark Kerrain, Harry Potter ha Maen ar Furien, An Amzer embanner, 2012, p. 66.)

#### Stummoù all

* gwalennoù

#### Troidigezhioù

* galleg : gaules , perches ; tiges (de fléau ou de plantes) ; baleines (de parapluie) ; anneaux , bagues ; aunes (mesures), règle (à mesurer).