# deog
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Meneget er C'hatholicon evel deaoc (1499). Eus al latin diwezhat *decavum a zeu eus ar ger latin decuma (dekvet). Da geñveriañ gant ar c'herneveureg dega hag ar c'hembraeg degwm.

### Anv-kadarn

deog /ˈdɛwk/ gourel (liester : deogoù)
* (Istor, Relijion) Un doare taos a vez paeet d'un ensavadur relijiel, peurvuiañ, pe d'un aotrouniezh bennak.
** Adalek ar bla 1838 n'o deus ken da bêan an deog da veleien an iliz anglikan. — (Loeiz ar C'hlerg, Ma Beaj Londrez, Moulerez Sant-Gwillerm Sant-Brieg, 1910, p. 42.)

### Distagañ

* Breizh: "deog /ˈdɛwk/"

#### Deveradoù

* deogañ
* deoger
* deogerez
* deogiñ
* deogour
* deogourez
* deogus

#### Troidigezhioù

* galleg : dîme
* kembraeg : degwm
* saozneg : tithe
* spagnoleg : diezmo

### Gwelet ivez

* Ar pennad « deog » e-barzh Wikipedia

### Daveoù

Roll an daveoù :
* ↑ Jehan Lagadeuc, Catholicon, Tréguier, 1499
* ↑ Albert Deshayes, Dictionnaire étymologique du breton, Le Chasse-Marée, Douarnenez, 2003, pajenn 172b