# c'hallan
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Eus gallan gant ur c'hemmadur dre vlotaat (g > c'h).

### Furm verb

| Kemmadur | Furm |
| hep | gallan |
| dre vlotaat | c'hallan |
| amreizh | c'hallan |
c'hallan /ˈɣalːãn/
* Furm kemmet ar verb gallout e kentañ gour unan an amzer-vremañ, en doare-disklêriañ
   * War-lerc'h ar rannig-verb a, da skouer :
       a) — Petra ' c'hallan ober evidout, Priñs Arzhur ? — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/1, Al Liamm, 1984, p. 31.)
       b) «Petra a c'hallan-me da ober evidoc'h ?» a c'houlennas an den kozh, nec'het a-walc'h diouzh e welout. — (Jakez Konan, Ur marc'hadour a Vontroulez, Al Liamm, 1981, p. 33.)
   * War-lerc'h ar rannig-verb e, da skouer :
       a) — Soñjet eta, ma bugel, penaos ez oc'h em zi, hag e c'hallan ober ma c'hoant ouzhoc'h ! [...]. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/1, Al Liamm, 1984, p. 116.)
       b) — Gouzout a rez e c'hallan, gant eur ger, lakat al loened da zrailhan ac'hanout ! — (Yann-Vari Perrot, Bue ar Zent, Montroulez, 1912, p. 78.)
       ch) Amañ e c'hallan gwelet Santa-Pola dirakon, dindan an deñvalijenn demerañ. — (Herve Bihan, Traoù kouer, Embannadurioù al Liamm, 2010, p. 16.)
   * War-lerc'h ar rannig-verb nac'h ne, da skouer :
       a) — Ne c'hallan ket dimeziñ 'vit bremañ ; [...]. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/1, Al Liamm, 1984, p. 128.)
       b) N'hallan debri nemed traou disholen. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Première Partie, 1966, p. 206.)

#### Stummoù all

* c'hellan

##### Notenn

* ↑ Skrivet 'hallan a-wechoù.