# poanius
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar an anv-kadarn poan hag al lostger -ius.
    Meneget e Geriadur Gregor Rostren, pajenn 710.

### Anv-gwan

| Derez | Furm |
| Derez-plaen | poanius |
| Derez-uheloc'h | poaniusoc'h |
| Derez-uhelañ | poaniusañ |
| Derez-estlammiñ | poaniusat |
poanius /ˈpwã.njys/ ken poanius, ker poanius; pegen poanius, peger poanius.
* A ra poan.
** « [...]. Disoñjomp eun dra ker poanius-all ha bezomp gwir vreudeur gant karantez leiz hor c'halon. » — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 51.)
** — Setu daou a gavo poanius mont en eil diouzh egile, a laras unan bennak. — (Ronan Huon, Ar Gwennili-mor, Al Liamm niv. 77, Du-Kerzu 1959, p. 408.)
** ' Al labour-douar zo ur vicher boanius. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Troisième Partie, 1974, p. 215.)

#### Troidigezhioù

* galleg : affligeant , douloureux , pénible