# fulenn
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    → Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)

### Anv-kadarn 1

fulenn /ˈfyːlɛn/ benel (liester : fulennoù)
* Elfenn skedus, gwenn-kann he liv, a zistag eus ur c'horf o teviñ pe un dra zo bet skoet
** Pignat a reas ur fulenn bennak er siminal. — (Jakez Riou, Geotenn ar Werc'hez ha danevelloù all, Al Liamm, 1957, p. 42.)
** — Tra neñvel ! Hi ar fulenn, a c'hwezh an tan, ha hi ar feunteun, hel lazh... — (Youenn Drezen, Sizhun ar Breur Arturo, Al Liamm, 1971, p. 61.)
** Ur fulenn dan, netra koulz lavaret. — (Goulc'han Kervella, Brezel ar Rigadell, Al Liamm, 1994, p. 7.)
* Strinkenn erc'h

#### Gerioù heñvelster

(2) malzenn

#### Deveradoù

* fulenniñ
* fulennus
* fulenn-dan
* fulenn-erc'h

#### Troioù-lavar

* na ober ur fulenn war-blaen

#### Troidigezhioù

(1)
* galleg : étincelle
(2)
* galleg : flocon

### Anv-kadarn 2

fulenn /ˈfyːlɛn/ benel (liester : fulenned)
* Plac'h koant-tre
** Hi an heni a zo e-kreiz an c'hoari hag ur blijadur e vez d'he gweled : ur fulenn eo, daw eo en ansav. — (Yann-Glaod ar Ruyet, pennad Sinema : Coup de chance, Ya!, niv. 957, 2023, p. 8.)

#### Gerioù heñvelster

* chevrenn
* koantenn
* tekenn

#### Troidigezhioù

* galleg : jolie fille

### Liamm diavaez

* Devri :