# marc'hekaat
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Eus marc'heg hag -aat.

### Verb

marc'hekaat /mar.ɣe.ˈkɑːt/ verb gwan ha verb kreñv eeun (anv-gwan-verb : marc'hekaet) (displegadur) I. verb gwan
* Mont war varc'h.
** Marc'hekaat a rejont e-pad pemp devezh leun, a-raok tizhout kastell ar roue. — (Langleiz, Romant ar Roue Arzhur/levrenn I : Marzhin, Al Liamm, 1975, p. 29.)
** Ne voe ket ret dezho marc'hekaat pell. — (Jakez Konan, Ur marc'hadour a Vontroulez, Al Liamm, 1981, p. 62.)
II. verb kreñv eeun
* Marc'hekaat ur marc'h : mont war ur marc'h
** — « [...], hag e feiz, pa 'z emañ ar marc'h-mañ amañ, ez an d'e gemerout ha d' e varc'hekaat. » — (Troude ha Milin, Labous ar Wirionez ha Marvailhoù all, Skridoù Breizh, 1950, p. 39.)
* (Dre astenn-ster) Marc'hekaat an dud : gwaskañ/moustrañ anezhe
** <skouer.>

#### Gerioù heñvelster

* marc'hegezh

#### Deveradoù

* marc'hekadenn

#### Troioù-lavar

* marc'hekaat ar gazeg c'hlas : mont war vor

#### Troidigezhioù

* galleg : chevaucher