# din
## Henvrezhoneg
### Etimologiezh

    Tostaat ouzh din, dinas en kembraeg ha kerneveureg; ouzh dún, dùn en gouezeleg; ouzh dunon en galianeg;
    Tostaat ouzh town ha Zaun en saozneg hag en alamaneg.

### Anv-kadarn

din /Distagadur ?/
* kreñvlec'h
** Dinan, Dinarzh, Dineol.

## Brezhoneg
### Etimologiezh

    (Anv-gwan) Eus digne e galleg, diwar dignus e latin.
    (Furm araogenn) → Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)
    (Furm verb) Savet gant d- hag in.

### Anv-gwan

din /ˈdĩːn/
* Din da : a zellez.
** un den din da vezañ karet — (Brogarour, Onenn, Gwengamp, 1936, p. 86.)

### Furm araogenn

din /ˈdĩːn/
* Furm an araogenn « da », displeget er c'hentañ gour unan.
** Al laer-se a zo mab din. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/1, Al Liamm, 1984, p. 122.)
** Dimezet e oa da un nizez din. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Première Partie, 1966, p. 18.)

#### Deveradoù

* din-me

#### Gerioù kevrennek

* abalamour din
* en-dro din

### Furm verb

* Furm eus ar verb mont en amzer da zont, adstumm eus in.
** E-barzh ne din ket.

##### Notenn

    Skrivet e vez bremañ ned in ket.