# genidik
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar gen, eus genel, hag al lostger -idik.

### Anv-gwan

| Derez | Furm |
| Derez-plaen | genidik |
| Derez-uheloc'h | genidikoc'h |
| Derez-uhelañ | genidikañ |
| Derez-estlammiñ | genidikat |
genidik /ɡẽˈniːdik/
* A vez lavaret eus lec'h (bro, parrez) ma oa ganet un den, bro e gavell.
* Bezañ genidik eus ul lec'h bennak : bezañ bet ganet el lec'h-se.
** [...] eus an Enez Sizhun e oa genidik. — (Ivon Krog, Eur Zac'had Marvailhou, Buhez Breiz, Kemper, 1924, p. 130.)
** El lestr-ze ez oa eur martolod ginidik a Landerne, eur paotr dispont ha dioc'htu mar doa den. — (G. MILIN, Gwechall-goz e oa..., Kemper, 1924, p. 59.)
** Alan a dride e galon o kavout hep kemm e vro c'henidik. — (Jakez Riou, Geotenn ar Werc'hez ha danevelloù all, Al Liamm, 1957, p. 41.)
** [...] pa n'omp ket genidik ac'hann. — (Troude ha Milin, Labous ar Wirionez ha Marvailhoù all, Skridoù Breizh, 1950, p. ?.)
** [...] genidik on eus a ur vro bell ac'han. — (Troude ha Milin, Labous ar Wirionez ha Marvailhoù all, Skridoù Breizh, 1950, p. 42.)
** [...] eus a barrez Plougouloum oa genidik. — (Troude ha Milin, Labous ar Wirionez ha Marvailhoù all, Skridoù Breizh, 1950, p. 131.)

#### Stummoù all

* ginidik

#### Troidigezhioù

* galleg : natal ; natif (de)
* saozneg : native