# disammañ
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar ar rakger di-, an anv-kadarn samm hag al lostger -añ.

### Verb

| Kemmadur | Furm |
| hep | disammañ |
| dre vlotaat | zisammañ |
| dre c'hwezhañ | digemm |
| dre galetaat | tisammañ |
| amreizh | tisammañ |
disammañ /di.ˈzã.mːã/ verb gwan pe verb kreñv eeun (anv-gwan-verb : disammet) (displegadur)
* Tennañ ur samm digant den pe loen, divec'hiañ.
** Disammañ ur marc'h, un den (eus e vec'h).
** disammañ e spered : dinec'hiñ, diankeniañ.
* Disammañ eus un dra bennak : kaout an dizober anezhañ.
** Gwellañ tra az-teus d'ober eo disammañ eus da vuoc'h. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 531.)
* Disammañ un den eus un dra bennak.
** « [...]... Daoust hag anavezout a rit unan-bennak hag a zisammfe ac’hanoun eus va fec'hedou ? » — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 134.)

#### Gerioù enepster

* sammañ

#### Deveradoù

* en em zisammañ

#### Troidigezhioù

* galleg : (se) décharger , (se) se débarrasser
* saozneg : (to) unload