# digant
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Diwar ar rakger di- hag an araogenn gant.

### Araogenn

| Gour | Furm |
| U1 | diganin, diganen |
| U2 | diganit, diganez |
| U3g | digantañ |
| U3b | diganti |
| L1 | diganeomp, diganimp |
| L2 | diganeoc'h |
| L3 | diganto, digante |
| D | diganeor |
digant /ˈdiːɡãnt/
* kaout un dra bennak digant unan bennak
** An aluzenn-ze am-oa bet digand Annaïg. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 47.)
* goulenn, kemer, laerezh, lemel, prenañ, tapout, tennañ un dra bennak digant unan bennak
** Lemel a rafont al louzoù diganeoc'h, [...]. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/3, Al Liamm, 1988, p. 91.)
** Ac'hanta ! ma zud keizh, piv a breno ma mamm diganen ? [...]. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/3, Al Liamm, 1988, p. 215.)
** Her gwelet a rit, n’eus Doue ebet, rak ma vije unan en divije hor friket amañ, evel m’her goulennomp digantañ. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 118.)
* mervel, mont, digant unan bennak
** — Klevit, bugale, a-barz nemeur e vezoc'h hoc'h-unan war an douar, rak mont a ran diganeoc'h; [...]. — (G. MILIN, Gwechall-goz e oa..., Kemper, 1924, p. 3.)

#### Troioù-lavar

* goulenn kastrilhez digant un halegenn
* goulenn per digant an evlec'h
* goulenn un dra bennak digant unan bennak

### Gwelet ivez

* Araogennoù brezhonek, stag