# krenen
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar kren-, pennrann ar verb krenañ, hag an dibenn-ger -en.

### Furm verb

| Kemmadur | Furm |
| hep | krenen |
| dre vlotaat | grenen |
| amreizh | digemm |
krenen /ˈkrẽː.nɛn/
* Furm ar verb krenañ e kentañ gour unan an amdremened, en doare-disklêriañ.
   * Hep kemmadur :
       « [...] ! » hogen, evidon da fougeal em log e krenen ken a raen betegouzout na vije taolet pled re abred ne oan ket gant ar roeñverien all. — (Jarl Priel, An Teirgwern Pembroke, Al Liamm, 1959, p. 204.)
   * Gant ur c'hemmadur dre vlotaat (war-lerc'h ar rannig-verb a, da skouer) :
       Kroget e oa ar riou ennon ken a grenen evel eur barr-deliou. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 284.)

### Anagramoù

* renken

#### Troidigezhioù

* galleg : (je) tremblais