# gwaskañ
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar an anv-kadarn gwask hag al lostger -añ.
    Meneget er C'hatholicon evel goascaff (1464).
    Da geñveriañ gant ar verboù gwasgu en kembraeg, gwasca en kerneveureg.

### Verb

| Kemmadur | Furm |
| hep | gwaskañ |
| dre vlotaat | waskañ |
| dre c'hwezhañ | digemm |
| dre galetaat | kwaskañ |
| amreizh | waskañ |
gwaskañ /ˈɡwas.kã/ verb kreñv eeun (anv-gwan-verb : gwasket) (displegadur)
* Mac'hañ, stardañ.
    <skouer>.
* Pouezañ war un dra bennak.
    <skouer>.

#### Stummoù all

* gwaskiñ
* gweskel

#### Gerioù enepster

* diwaskañ

#### Troidigezhioù

* galleg : presser , oppresser , étreindre
* kembraeg : gwasgu
* kerneveureg : gwasca
* saozneg : to squeeze

### Daveoù

Roll an daveoù :
* ↑ Jehan Lagadeuc, Catholicon, Tréguier, 1499
* ↑ Albert Deshayes, Dictionnaire étymologique du breton, Le Chasse-Marée, Douarnenez, 2003, pajenn 299b