# skoliañ
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar an anv-kadarn skol hag al lostger -iañ

### Verb

skoliañ /ˈskoljã/ verb gwan ha verb kreñv eeun (anv-gwan-verb : skoliet) (displegadur) I. verb gwan
* Kelenn, ober skol (diwar-benn ar skolaerien, ar gelennerien)
** Sane. — Ho mab a zo a oad ganen ha kement e karan anezan ma na garfen kaout den-all ebed nemedoc'h da skolia ac'hanon. — (Yann-Vari Perrot, An Aotrou Kerlaban Pez farsus e 3 Arvest, Brest, 1922, p. 4.)
II. verb kreñv eeun
* Kas unan bennak d'ur skol, lakaat unan bennak en ur skol
** Ya, me am-eus bet poan o sevel hag o skolia ma seiz bugel. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 476.)
** He merh a zo bet skoliet e-ti ar seurezed. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 476.)
* Reiñ skouer

#### Gerioù heñvelster

* skoliata

#### Troidigezhioù

* galleg : enseigner , instruire
* galleg : scolariser