# dizeleiñ
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Eus dis- ha geleiñ

### Verb

dizeleiñ /dizeˈlɛĩ/ verb kreñv eeun (anv-gwan-verb : dizoloet) (displegadur)
* Dizoleiñ
** Dizeleiñ a reas an toull gant e forc'h. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 115.)
** Ar paotr Ian, marc'hadour kezek [...], a lakaz en he zounj prena lunedou evit dizelei guelloc'h defotou al loened en dije tro da varc'hata. — (Goulven Morvan, Eul lunedou all, Feiz ha Breiz, 3 Meurzh 1877, p. 7.)
** ... eun tamm c’hoant ebken da gas gantho unan euz va moc’h a zo avoualac’h evit va dizelei. EK

#### Stummoù all

* dizolo
* dizoleiñ

#### Gerioù enepster

* geleiñ

#### Deveradoù

* dizoloadenn
* dizoloadur
* dizoloer
* dizoloidigezh

#### Liamm war-du al lec'hienn Devri

* dizeleiñ / dizoleiñ / dizoloiñ / dizolo v.

#### Troidigezhioù

* galleg : (se) découvrir