# gweli
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar gwel-, pennrann ar verb gwelet pe gwelout, hag an dibenn-ger -i

### Furm verb

gweli /ˈgɥeːli/
* Furm ar verb gwelet/gwelout en eil gour unan an amzer-da-zont, en doare-disklêriañ
   * Gant ur c'hemmadur dre vlotaat (war-lerc'h ar rannig-verb a da skouer) :
       « [...]. Ar pesk kenta a weli ganti, kemer anezañ. [...]. » — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 135.)
   * Gant ur c'hemmadur mesket (war-lerc'h ar rannig-verb e hag ar stagell isurzhiañ ma) :
       « Digor warnomp hag e weli. » — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 37.)
       Eno e weli anezañ a-geñver d'an ti-skol. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Première Partie, 1966, p. 200.)
       Aze, er zan e weli ur wernienn. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 207.)

#### Troidigezhioù

* galleg : (tu) verras