# karent
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar kar-, pennrann ar verb karout, hag an dibenn-ger -ent.

### Furm verb

| Kemmadur | Furm |
| hep | karent |
| dre vlotaat | garent |
| dre c'hwezhañ | c'harent |
| dre galetaat | digemm |
| amreizh | digemm |
karent /Distagadur ?/
* Furm ar verb karout e trede gour lies an amdremened, en doare-disklêriañ
   * Hep kemmadur :
       [...], hag e leziz anezho da furcha ar c'harz kement ha ma karent, a daoliou fuzil hag a daoliou kleze. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu Lodenn 2, J.B. hag A. Lefournier, Brest, 1878, p. 90.)
   * Gant ur c'hemmadur dre vlotaat (war-lerc'h ar rannig-verb a) :
       War e ali e vo e tilezint kement tra a garent evit klask AR GRAAL SANTEL ; [...]. — (Langleiz, Romant ar Roue Arzhur/levrenn I : Marzhin, Al Liamm, 1975, p. 16.)

#### Troidigezhioù

* galleg : (elles)/(ils) aimaient ; voulaient

### Anagramoù

* kantre, kanter, ranket