# dalc'he
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar dalc'h-, pennrann ar verb delc'her pe derc'hel, hag an dibenn-ger -e.

### Furm verb

| Kemmadur | Furm |
| hep | dalc'he |
| dre vlotaat | zalc'he |
| dre c'hwezhañ | digemm |
| dre galetaat | talc'he |
| amreizh | talc'he |
dalc'he /ˈdal.ɣe/
* Furm ar verb delc'her/derc'hel e trede gour unan an amdremened, en doare-disklêriañ.
   * Gant ur c'hemmadur dre vlotaat (war-lerc'h ar rannig-verb a, da skouer) :
       Bernikot a zalc'he, d'ar mareoù-se, un ostaleri vras, d'ar c'hreisteiz d'ar presbital, e korn ar vered kozh. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 183.)
       Kaledoni hag e hailhoned a oa chomet en ostaleri hag a zalc'he da lonkañ boeson. — (Ernest ar Barzhig, Minna ha danevelloù all..., Mouladurioù Hor Yezh, 1988, p. 105.)
   * Gant ur c'hemmadur mesket (war-lerc'h ar rannig-verb e hag ar stagell isurzhiañ ma) :
       [...] e-keit ma talc'he ar metr-muzulier da gemer e-unan ar muzulioù diwezhañ a oa ezhomm — pegeit a oa etre e zaou doull-fri da skouer. — (J.K. Rowling, lakaet e brezhoneg gant Mark Kerrain, Harry Potter ha Maen ar Furien, An Amzer embanner, 2012, p. 91.)

#### Troidigezhioù

* galleg : (elle)/(il) continuait ; tenait