# gwelje
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar gwel-, pennrann ar verb gwelet pe gwelout, hag an dibenn-ger -je

### Furm verb

gwelje /ˈɡɥelʒe/ /ˈɡwɛlʒe/
* Furm ar verb gwelet/gwelout e trede gour unan an amzer dic'hallus, en doare-divizout
   * Gant ur c'hemmadur dre vlotaat (war-lerc'h ar rannig-verb nac'h na da skouer) :
       [...], ma c'hoantaas he fellaat eus an ti, 'vit na welje ket an dud yaouank, pa deujent, nemet he merc'h Loeiza. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/1, Al Liamm, 1984, p. 169.)
       Ranket he devoa lakaat ludu war he zan ha hastañ buan serriñ an nor evit na welje ket he strafuilh. — (Jakez Konan, Ur marc'hadour a Vontroulez, Al Liamm, 1981, p. 53.)

#### Troidigezhioù

* galleg : (elle)/(il) verrait