# kane
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar kan-, pennrann ar verb kanal pe kanañ pe kaniñ, hag an dibenn-ger -e.

### Furm verb

| Kemmadur | Furm |
| hep | kane |
| dre vlotaat | gane |
| dre c'hwezhañ | c'hane |
| dre galetaat | digemm |
| amreizh | digemm |
kane /ˈkãː.ne/
* Furm ar verb kanal/kanañ/kaniñ e trede gour unan an amdremened, en doare-disklêriañ.
   * Hep kemmadur :
       [...], hag e kane ar sonioù a ouie, [...]. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/1, Al Liamm, 1984, p. 169.)
   * Gant ur c'hemmadur dre vlotaat (war-lerc'h ar rannig-verb a, da skouer) :
       Hag ar bennhêrez a gane : Me am eus kavet, ur mintin, Un durzhunell eus ar bloaz-mañ... — (Jakez Riou, Geotenn ar Werc'hez ha danevelloù all, Al Liamm, 1957, p. 36.)
       N'eo ket al lean a bede, n'eo ket ar barzh a gane. — (Youenn Drezen, Sizhun ar Breur Arturo, Al Liamm, 1971, p. 82.)
       Chaliapin a gane kanaouennoù poblek rusian. — (Aleksandr Soljenitsyn, lakaet e brezhoneg gant Ernest ar Barzhig, Ti Vatriona, Al Liamm, 1976, p. 39.)

#### Gerioù kevrennek

* adkane
* diskane
* mouskane

#### Troidigezhioù

* galleg : (elle)/il) chantait
* spagnoleg : cantaba