# den ebet
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Troienn savet gant « den » hag « ebet ».

### Raganv

den ebet /ˌde.ne.ˈbeːt/
* tro-lavar gant ur verb er stumm-nac'h:
** « [...] ; me eo ar mestr, ha ne blegin da zen ebet. [...]. » — (Troude ha Milin, Labous ar Wirionez ha Marvailhoù all, Skridoù Breizh, 1950, p. 166.)
** N'eus den disi ebed. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 114.)
** Me na glaskfen ket afer ouz den ebed ma valefent gand eun neudenn eeun. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 375.)
** Me n'eus ket bet trec'h den ebed din biskoaz. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Troisième Partie, 1974, p. 188.)
* den ebet all
* den all ebet
*   * Ne gredan ket e ve da zen all ebet, na deoc'h kennebeut all..— (Troude ha Milin, Labous ar Wirionez ha Marvailhoù all, Skridoù Breizh, 1950, p. 168.)
*   * Diwall na bokfe dit, me az ped, nag hi na den all ebet. — (Troude ha Milin, Labous ar Wirionez ha Marvailhoù all, Skridoù Breizh, 1950, p. 110.)
* gant ar verb er stumm kadarnaat
** Ar hranked ruz n'int ket kenkoulz hag ar re wenn : pehed eo rei anezo da zen ebed. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 400.)

#### Troidigezhioù

* galleg : personne