# gwalenn
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar ar strollder gwal.
    Meneget er C'hatolikon (goalenn).
    Da geñveriañ gant ar gerioù gwäel en kembraeg, gwelenn en kerneveureg.

### Anv-kadarn 1

gwalenn /ˈɡwɑːlɛn/ benel (liester gwalinier) & unanderenn (strollder : gwal)
* Bazh hir ha moan.
    <skouer>.
* Garenn (diwar-benn ur blantenn).
    <skouer>.
* Lodenn eus ur freilh (da zornañ an ed).
* Muzul hirder kozh, kement ha pevar zroatad, war-dro 118 cm, a servije da vuzuliañ danvez.
** Ro din ur walenn dull d'ober koefoù. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 191.)
* gwalenn ar fri : an askorn a ro e stumm d'ar fri

#### Deveradoù

* gwalennad
* gwalennata

#### Deveradoù

* gwalenn-gein

#### Troidigezhioù

* galleg : (1) gaule , perche ; (2) (3) tige (plante ou fléau) ; baleine (parapluie) ; (4) aune

### Anv-kadarn 2

* Bizoù, bravig kelc'hiek
** Ma gwalenn aour emezi, er mor a zo kouezhet. Kan: War bont an Naoned.
** Gwechall e veze lakaet ar walenn war ar biz-yod. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 560.)
** War viz-kreiz e zorn kleiz en devoa ur pikol gwalenn aour merket warni lizherennoù ha n'anaveze den. — (Anatol ar Braz, lakaet e brezhoneg gant Erwan ar Moal, Mojenn an Ankou, Mouladurioù Hor Yezh, 1986, p. 22.)
** - [...] ; pa vo krog mat an tan, e taolfet ar walenn en e greiz, hag a lârfet d'ar sonerien mont d'he c'hlask e-barzh. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/4, Al Liamm, 1989, p. 98.)

#### Troioù-lavar

* terriñ ar walenn, terriñ e walenn

### Anv-kadarn 3

** Met emañ bremañ an dud o klask tu d'en em zizober diouzh al lazherien-se, ken stank ma 'z int deut d'o zro da vezañ ur c'hastiz hag ur walenn. — (Jarl Priel, Va Zammig Buhez, Al Liamm, 1954, p. 92.)
** Ur bater evit ma plijo gant an Aotrou Doue treiñ diwarnomp an teir gwalenn a gastiz. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 191.)

#### Troidigezhioù

anneau
ring
fléau