# 1
### Etimologiezh

    Savet diwar an araogenn da hag ar ger-perc'hennañ ho.
d'ho
* Troienn araogennel, dirak un anv-kadarn:
** Lavarit ar wirionez d'ho preur
** [...] ; ha mar kirit rei d'ezho da efa, ec'h efint d'ho krasou mad, evel a leveront, e leac'h lavaret d'ho iec'hed, kel laouen ha tra. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu Lodenn 2, J.B. hag A. Lefournier, Brest, 1878, p. 309.)
** Herve. — [...] ; met en han' Doue, arabad d'eoc'h diskouez netra d'ho tad, [...]. — (Yann-Vari Perrot, An Aotrou Kerlaban Pez farsus e 3 Arvest, Brest, 1922, p. 5.)
** Mar karet, me a vezo paeron d'ho pugel? — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/2, Al Liamm, 1985, p. 111.)
* d'ho kêr
* d'ho krad

# 2
### Etimologiezh

* Savet diwar ar rannig-verb da hag ar raganv ho
d'ho
* troienn hetiñ
* en droienn Doue d'ho pennigo
** Doue d'ho pennigo. — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 137.)
* en droienn Doue d'ho pardono
* en droienn Doue d'ho tiwallo
** Doue hag ar Werc'hez d'ho tiwallo. — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 137.)

#### Gerioù kar dre o ster

* d'am, d'az, d'e, d'he, d'hon/d'hor, d'hoc'h, d'o.