# difenn
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Daou c'her difenn zo:
   * an anv-verb
   * an anv-kadarn unan

### Verb

difenn /ˈdifːɛn/ (anv-gwan-verb : difennet) (displegadur)
* difenn un den, difenn un dra (un ti, ur vro; ur mennozh, ul levr)
* difenn udb ouzh ub
* difenn ouzh ub ober udb
** E dad na gase ket anezhañ pa 'c'h ae da besketa, ha difennet en devoa zoken eus e wreg lezel ar bugel da vont da c'hoari war aod ar mor, hag ivez da dostaat d'e vag. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/1, Al Liamm, 1984, p. 111.)
** Darbet e oa dezañ beza sodet pa oa divennet outan eva gwin. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 480.)

#### Troioù-lavar

* difenn e gilhoù
* en em zifenn
* emzifenn

### Anv-kadarn

difenn, l. difennoù
* An oberoù graet d'en em zifenn.
** Kaout e zifenn : gouzout an tu d'en e zifenn
* An aozoù a bep seurt (mogerioù, ar moù) d'en em zifenn.
* An urzh roet da chom hep ober tra pe dra.