# en em silañ
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar ar rannig-emober en em hag ar verb silañ

### Verb

en em silañ /Distagadur ?/ verb emober (displegadur)
* Mont didrouz en ul lec'h bennak, pe o weañ e gorf, e doare ur silienn, tremen gant poan.
** Alan, ur paotr triwec’h vloaz, ’n em silas didrouzik ’Barzh en liorzh ar maner, p’ edo ’n holl kousket-mik. — (Emil Ernod, Gwerziou Barz ar Gouet, Sant-Brieg, 1903, p. 29.)
** Un nozvezh, — an dra-mañ a oa war-dro ur miz goude ma oan deuet d’ar skolaj, — an daou gomperig en em silas en o gweleoù hep lavaret na grik na ger. — (Ivon Krog, Eur Zac'had Marvailhou, Buhez Breiz, Kemper, 1924, p. 137.)
** A-wezhioù ar brankoù en em skoulme ken stank eus an eil gwezenn d’eben ma raent a-zioc’h ar penn evel ur vaot deñval, ur ganevedenn rodennek, bec’h da sklerijenn an deiz en em silañ drezo. — (Ivon Krog, Eur Zac'had Marvailhou, Buhez Breiz, Kemper, 1924, p. 12-13.)

#### Troioù-lavar

* en em silañ etre an horzh hag ar yenn

#### Troidigezhioù

* galleg : se glisser