# kerzhe
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar kerzh-, pennrann ar verb kerzhet pe kerzhout, hag an dibenn-ger -e.

### Furm verb

| Kemmadur | Furm |
| hep | kerzhe |
| dre vlotaat | gerzhe |
| amreizh | digemm |
kerzhe /ˈkɛr.ze/
* Furm ar verb kerzhet/kerzhout e trede gour unan an amdremened, en doare-disklêriañ.
   * Hep kemmadur :
       − « Un afer fall... fall !... » a lavare Lom, dre ma kerzhe a-hed ar stêr, eus Kiouidig da Benn-ar-Pont. — (Jakez Riou, An Ti Satanazet, Skridoù Breizh, 1944, p. 99.)
   * Gant ur c'hemmadur dre vlotaat (war-lerc'h ar rannig-verb a) :
       Dinec'h e oant diwar-benn madoù ar bed kerkoulz ha diwar-benn o oad a gerzhe, a-zoug e gamm, ker goustadik hag ar stêr vihan e-touez bleuñv ar prad. — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 55.)

#### Troidigezhioù

* galleg : (elle)/(il) avançait ; marchait