# paei
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar pae-, pennrann ar verb paeañ, hag an dibenn-ger -i

### Furm verb

paei /ˈpɛːi/
* Furm ar verb paeañ en eil gour unan an amzer-da-zont, en doare-disklêriañ
   * Hep kemmadur :
       — Ya 'vat, ha mat ac'h eus graet o tont, rak ma vije bet ret din mont d'az klask, az pije bet keuz. Deus ganen, ma paei ac'hanon. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/2, Al Liamm, 1985, p. 63.)
       « Gwerza eur marc'h d' it ! klasker bara ! » eme Nik. « Ha penaos e paeï ? » — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 36.)
       "Ac'hann ne vo pell e paei se din, kozh koele, ya, mab gast, ma am bo da groc'hen ; [...]." — (Ernest ar Barzhig, Minna ha danevelloù all..., Mouladurioù Hor Yezh, 1988, p. 102.)

#### Troidigezhioù

* galleg : (tu) paieras