# koubl
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Eus ar c'hrennvrezhoneg coubl, amprestet digant ar ger henc'hallek cople.

### Anv-kadarn

koubl /ˈkuːpl/ gourel (liester : koubloù)
* Koublad, d.l.e. strollig daou dra, daou loen a-seurt an eil gant egile
* (Korfadurezh) Kenvell fiñvus, dreist-holl pleg un ezel, en tu diabarzh
** koubl ar vrec'h : pleg an ilin, kenvell an ilin
** koubl ar c'har : pleg ar glin
* Liamm, pezh a zalc'h daou dra a fiñv an eil e-keñver egile a-gevret
* Plegenn etre ar wern baoellek hag ar votez anezhi war ur blankenn-dre-lien

#### Eilstummoù

* koulb

#### Gerioù heñvelster

* (1) : koublad
* (2) : kenvell, mell, junt ~ joentr
* (4) : kenvell

#### Deveradoù

* diskoubl
* koublad
* koublañ
* koublenn
* koubler
* koublidigezh

#### Gerioù kevrennek

* koubl-freilh
* koubl-ha-koubl
* koubl-kamm
* koubl-kardan

#### Troidigezhioù

* galleg : couple ; articulation , pli ; ferme ; articulation , charnière