# spazhañ
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    → Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)

### Verb

spazhañ /ˈspɑː(z)ã/ verb kreñv eeun (anv-gwan-verb : spazhet) (displegadur)
* Lemel e zivgell digant ur par (diwar-benn al loened, an dud)
** "[...] ; peogwir en deus c'hoariet e gañfard gant da wreg, 'teus ken nemet spazhañ anezhañ... [...]..." — (Ernest ar Barzhig, Minna ha danevelloù all..., Mouladurioù Hor Yezh, 1988, p. 106.)
* (Dre astenn-ster) Lakaat da vezañ divarrek da ouennañ (diwar-benn ar parezed)
* Toullañ pleg o favioù bras evit mirout oute a biñsat ken (diwar-benn ar c'hresteneged)
* (dre skeudenn-lavar), (Pemdez) Touzañ, troc'hañ

#### Gerioù heñvelster

* troc'hañ

#### Deveradoù

* spazhadur
* spazhard
* spazher

#### Troioù-lavar

* spazhañ an dour : stlepel mein bihan plat war-c'horre an dour en doare d'o lakaat da zazlammat
* spazhañ ar c'hog : stlepel mein bihan plat war-c'horre an dour en doare d'o lakaat da zazlammat
* spazhañ ar c'hure : stlepel mein bihan plat war-c'horre an dour en doare d'o lakaat da zazlammat
* spazhañ ar person : stlepel mein bihan plat war-c'horre an dour en doare d'o lakaat da zazlammat
* spazhañ laou
* spazhañ melc'hwed : ober dic'hallus da seveniñ

#### Troidigezhioù

* galleg : châtrer
* galleg : hongrer