# a-bell
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Diwar an araogenn a hag an anv-gwan pell.

### Adverb

a-bell /aˈbɛlː/
* Eus pell (en egor)
* Dont, gwelout, klevout, den pe dra, a-bell :
** — Ya da ! Ha ret eo e teufec'h a-bell evit n'ho pe ket klevet petra a zo. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/1, Al Liamm, 1984, p. 25.)
** « A bell on deut, a bell bras ! — Diouzh ho toare distagañ ar C'hastilhaneg, em boa douetet e oac'h estrañjour d'ar vro. » — (Youenn Drezen, Sizhun ar Breur Arturo, Al Liamm, 1971, p. 23.)
** Ac'han, keit hag am eus soñj, piou a zivino, m'oc'h tud a skiant, eun divinadell fentus am eus klevet hizio e ti ar fererez : Petra ' zo a bell pe a dost lagad d'ezañ e beg e lost ? [...]. FULUP. — Eur gastelodenn, Monig !... [...]. — (Jarl Priel, Ar Vatez vihan, Sav niv. 29, Diskar-amzer 1944, p. 17.)
* Kerent a-bell
** Ur c'henderv a-bell
* a-bell bras
** Klevet a raen krial a-bell bras diouzhin, LE 3345
* Pell (e-lec'h da-bell)
** — O ! N'eo ket aet a-bell, ma zad, setu-hi amañ. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/1, Al Liamm, 1984, p. 16.)

#### Gerioù enepster

* a-dost

#### Troidigezhioù

* a-bell-da-bell
* a bell zo, troienn amzeriañ

### Krennlavaroù

** Pa gomzer eus ar bleiz, e lost a weler a-bell, pe a-dost.
** Pa vez komzet eus ar bleiz e vez gwelet e lost, Pe a-bell pe a-dost.
** Un amezeg mat zo gwell Evit na 'c'h eo kerent a-bell .