# hir-hir
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Ger kevrennek savet diwar an anv-gwan hir.

### Anv-gwan

hir-hir /hirˈhiːr/
* Hir-kenañ.
** Ur mell chaodouron aour a‑istribilh en aer war-bouez peder chadenn, aour, hir-hir, ken ne weled fin ebet dezho.
** Kement ha ken bihan ma c'hoarvezas ganin skrivañ div pe deir gwech da Baris diwar ali va c'horonal, rak c'hoant ha tremen c'hoant am boa da labourat e touez ar Gozakëd war nes lammat war ar Voched gant o goafioù hir-hir hag o c'hezeg krewichennek addeut war hent ar pare. — (Jarl Priel, Amañ hag Ahont, Al Liamm, 1957, p. 14.)
** Hir-hir e oa al lizher, diaes da lenn ha warnañ pozioù gallek diintent n'am boa klevet morse. — (Yeun ar Gow, E Skeud Tour Bras Sant Jermen, eil emb. Al Liamm, 1978, p. 247.)
** ... ur wrac'h kozh hir-hir he dent.— (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/1, Al Liamm, 1984, p. 289.)
** Ur vazh hir-hir — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Troisième Partie, 1974, p. 42.)

#### Gerioù heñvelster

* hir-meurbet
* hir-hir-hir

#### Gerioù enepster

* berr-berr

#### Troidigezhioù

* galleg : très long

### Daveoù

Roll an daveoù :
* : Kaourintin Riou, Ar Mabinogion displeget e brezhoneg evit ar vugale', Al Liamm niv. 39, 1953.