# dihun
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    (Anv-gwan hag anv-kadarn) Savet diwar di- ha hun.
    (Furm verb) Savet diwar dihun-, pennrann ar verb dihuniñ, hep dibenn-ger.

### Anv-gwan

dihun /ˈdihːỹn/
* Bezañ, chom, derc'hel dihun, dihun-mat : paouez a gousket, goude dihuniñ.
** Distanet e oa gouli e skoaz abaoe ma 'z oa bet louzaouet, met ar boan-benn hen dalc'he dihun hag a harze outañ da en em soñjal war e bouez. — (Jakez Konan, Ur marc'hadour a Vontroulez, Al Liamm, 1981, p. 84.)
* bezañ dihun : lemm e spered, speredek
    n'eo ket gwall zihun: n'eo ket gwall fin
* un nozvezh dihun: hep kousket
* oberata un den ent-dihun : hep e lakaat da gousket.

#### Gerioù kevrennek

* dihun-kaer
* dihun-mat

### Anv-kadarn

dihun /ˈdihːỹn/
* Stad an den n’eo ket kousket.
    Mare an dihun.
    Bezañ etre kousked ha dihun (pe etre kousket ha dihun).
* Bezañ, chom, war zihun: hep kousket.
* An dihunoù: ar mareoù da zihuniñ, ma tihuner.

### Furm verb

| Kemmadur | Furm |
| hep | dihun |
| dre vlotaat | zihun |
| dre c'hwezhañ | digemm |
| dre galetaat | tihun |
| amreizh | tihun |
dihun /ˈdihːỹn/
* Furm ar verb dihuniñ e trede gour unan an amzer-vremañ, en doare-disklêriañ.
** Neb na zihun ket ne vo ket bouetet.
* Furm ar verb dihuniñ en eil gour unan an doare-gourc'hemenn.
** Dihun, paotr !