# ruziañ
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Diwar an anv-gwan ruz hag al lostger -iañ.

### Verb

ruziañ /ˈryzjã/ verb gwan (anv-gwan-verb : ruziet) (displegadur)
* Dont da vezañ ruz.
** Ul liorzh koantik, marellet a livioù flamm, o tihuniñ dindan an oabl limestra, o ruziañ eus tu ar sav-heol. — (Goulc'han Kervella, Lara, Al Liamm, 1989, p. 218.)
* Dont da vezañ ruz e benn:
** Ruziañ a Bertele, ker ruz ha klipenn ur c'hilhog. — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 105.)
** Ruziañ a reas Alan ha sellout, hep sevel e benn, ouzh an daoliad a-dal. — (Ronan Huon, Ar Gwennili-mor, Al Liamm niv. 77, Du-Kerzu 1959, p. 407.)
ruziañ verb kreñv eeun
* Lakaat da vezañ ruz:
** An heol, o tiskenn a-dreñv Koad Luzeg, a ruzie ar soulegoù. — (Jakez Riou, Geotenn ar Werc'hez ha danevelloù all, Al Liamm, 1957, p. 31.)

#### Troioù-lavar

* ruziañ gant ar sec'hed
* ruziañ gant ar vezh

#### Troidigezhioù

* alamaneg : rot werden ; erröten
* esperanteg : ruĝiĝi (verb gwan), ruĝigi (verb kreñv)
* faeroeg : rodna
* goteg : 𐌲𐌰𐍂𐌹𐌿𐌳𐌰𐌽 (gariudan)
* galleg : rougir
* gresianeg : κοκκινίζω (kokkinízo)
* ido : redeskar
* japaneg : 赤面する (sekimen suru)
* nederlandeg : rood worden ; blozen , kleuren
* portugaleg : corar
* rusianeg : краснеть (krasnet’)
* saozneg : redden , blush
* spagnoleg : ponerse rojo , sonrojarse , abochornar
* svedeg : rodna , bli röd
* tchekeg : červenat /zčervenat ; rudnout /zrudnout

### Gwelet ivez

* duañ
* gwennañ
* meleniñ