# gellfen
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar gell-, pennrann ar verb gellout, hag an dibenn-ger -fen

### Furm verb

| Kemmadur | Furm |
| hep | gellfen |
| dre vlotaat | c'hellfen |
| amreizh | c'hellfen |
gellfen /ˈɡɛlfen/
* Furm ar verb gellout e kentañ gour unan an amzer c'hallus, en doare-divizout
   * Gant ur c'hemmadur mesket (war-lerc'h ar rannig-verb e hag ar stagell isurzhiañ ma) :
       Graet anaoudegezh ganimp, e pedis ar wreg, goude ar marc'had, da zont ganin da Dalnovo e-lec'h ma c'hellfen bezañ degemeret gant unan bennak. — (Aleksandr Soljenitsyn, lakaet e brezhoneg gant Ernest ar Barzhig, Ti Vatriona, Al Liamm, 1976, p. 14.)

#### Stummoù all

* gallfen

#### Troidigezhioù

* galleg : (je) pourrais