# stur
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Diwar ar ger nederlandek stuur.

### Anv-kadarn

stur /ˈstyːr/ gourel (liester sturioù)
* Pezh plat lakaet e penn a-dreñv ul lestr, ur vag pe un nijerez, a dalvez d'e/he leviañ.
** Doanius stad un den lezet en donvor en ur vag ha n'eus enni na gwern, na stur, na gouel, na roeñv, na nadozenn-vor, na bevañs... SAAQ 89
** E lost a oa eur roeñv hag eur stur d'ezañ, ha kerzout a rae war ar mor daoust d'e darziou kounnaret. — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 39.)
** Simudet e chome ar paotr. Ur vag kollet he stur ganti. — (Youenn Drezen, Sizhun ar Breur Arturo, Al Liamm, 1971, p. 65.)
** Ar stur zo pemzek a-gleiz. — (Vice-Amiral Hervé Jaouen, Marin de Guerre, emb. ar Pen Duick, 1984, p. 78..)
** [...], torret he gwern gant striv ar seizh avel ha diframmet he stur gant an tarzhioù, ne c'hell ket mui ar vag derc'hel penn d'an arnev. — (Langleiz, Enez ar Rod, Mouladurioù Hor Yezh, 2000, p. 17.)
** Ne sente ket mui ar c'harr-nij ouzh ar stur.— (Fulup Oillo, Karantez dispaket, An Alarc'h Embannadurioù, 2007, p. 9.)
* Delc'her, kemer ar stur : ren.
** Hadet eo bet ennañ ar gredenn eo bet ganet an dud desket evit delc'her ar stur ganto hag ober o renkoù war an dud all. — (Tad Medar, An Tri Aotrou, 1981, p. 20.)

#### Gerioù kevrennek

* a-stur
* barrenn-stur
* ger-stur
* levr-stur
* pennad-stur
* rod-stur

#### Deveradoù

* distur
* kenstur
* sturiañ
* sturienn
* sturier

#### Troioù-lavar

* An hini na sent ket ouzh ar stur, Ouzh ar garreg e ray sur.

### Anagramoù

* rust

#### Troidigezhioù

* alamaneg : Steuerruder
* euskareg : lema
* galleg : gouvernail
* ido : guvernilo
* nederlandeg : stuur nepreizh, roer
* norvegeg : ror
* saozneg : rudder
* spagnoleg : timón
* tchekeg : kormidlo

### Daveoù

Roll an daveoù :
* : Lexique Étymologique des termes les plus usuels du Breton Moderne, p. 257.