# teui
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Eus deui gant ur c'hemmadur dre galetaat (d > t)

### Furm verb

| Kemmadur | Furm |
| hep | deui |
| dre vlotaat | zeui |
| amreizh | teui |
teui /ˈtøːi/
* Furm ar verb dont en eil gour unan an amzer-da-zont, en doare-disklêriañ
   * War-lerc'h ar rannig-verb e :
       — Penaos ? eme egile, n'eo ket diês, ha, mar kerez, e teui ken pinvidik ha me. — (G. MILIN, Gwechall-goz e oa..., Kemper, 1924, p. 89.)
       — Arabat labourat re. Bremaik e teui ganin da hejañ plouz. — (Jakez Riou, Geotenn ar Werc'hez ha danevelloù all, Al Liamm, 1957, p. 36.)
   * War-lerc'h ar stagell isurzhiañ ma :
       [...] ; gra ar pez a gari, er c'hiz mar kari, gant ma teui abenn eus da daol ; [...]. — (Ivon Krog, Klenved ar Medalennou, Ti-moulerez Sant-Gwilherm, Sant-Brieg, 1909, p. 37.)
       — Brema, eme ar verc'h yaouank d'ezan, e ranki en em wiska kempennoc'h an dro genta ma teui. [...]. — (G. MILIN, Gwechall-goz e oa..., Kemper, 1924, p. 42.)