# kef
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Meneget er C'hatolikon (queff).
    Da geñveriañ gant ar ger kembraek cyff.

### Anv-kadarn

kef /ˈkefː/ gourel (liester : kefioù, kefoù, kifi).
* Rann eeun pe eeunoc'h eus ar gwez zo etre penn uhelañ, ar gwrizioù hag ar c'haol gentañ.
** Ur c'hef lann — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 245.)
** ur c'hef tan
** kef an Ifern, — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/3, Al Liamm, 1988, p. 133.)
** an amiegez kef-ifern, — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/3, Al Liamm, 1988, p. 134.)
** An amiegez, kef an Ifern-se, pa anavezas e oa bet saveteet ar vugale, hag e oant maget en ho palez, a glaskas c'hoazh an tu da dont a-benn d'o c'holl. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/3, Al Liamm, 1988, p. 133.)
* kef Nedeleg
** Kement oa ha kef Nedeleg ... — (Troude ha Milin, Labous ar Wirionez ha Marvailhoù all, Skridoù Breizh, 1950, p. 7.)
* kef un iliz, ur sant:
** Kef Sant Erwan.

#### Deveradoù

* kefiañ
* kefiaoua
* kefiaouiñ
* kefiaoueg
* kefienn

#### Gerioù kevrennek

* kef-dorn
* kef-espern
* kef Nedeleg
* kef-tan
* penn-kef

#### Troioù-lavar

* na vezañ gouest da dreiñ ur c'hef en tan : bezañ didalvez, mat da netra

#### Troidigezhioù

* galleg : tronc ; bûche ; caisse
* kembraeg : cyff
* saozneg : trunk , log

### Gwelet ivez

* Ar pennad « kef » e-barzh Wikipedia