# pluenn
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar plu, pe pluñv, hag -enn.

### Anv-kadarn

pluenn /ˈplyːɛn/ benel, liester plu, pluñv, pluennoù
* pezh zo war groc'hen an evned
** N'en deus nemet kemerout e bluenn ha skrivañ ar pezh a zisoñjin. — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 236.)
* benveg da skrivañ
** « Alo ! » emezañ en ur azezañ adarre, « kemeromp hor pluenn ; skrivomp anvioù ar re a dlean da gas kuit eus a Blouared [...]. » — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 110.)
** Ar bluenn-mañ a grog er paper. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 282.)
* Pezh eus un arm-tan a vez pouezet warnañ gant ar biz evit lezel an tennoù kuit
** Edo va biz var bluen va fuzil, eur zachadenn hag oa great gant-han.... — (Lan Inizan, Emgann Kergidu Lodenn 2, J.B. hag A. Lefournier, Brest, 1878, p. 94.)

#### Gerioù heñvelster

* pluñvenn

#### Gerioù kevrennek

* anv-pluenn : anv skrivagner
* den a bluenn : skrivagner
* pluenn-blom
* pluenn-erc'h

#### Deveradoù

* diblu
* pluennad

#### Troidigezhioù

* galleg : 1) plume ; 2) détente (d'arme à feu)