# sevel
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    → Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)

### Verb

sevel /ˈseːvɛl/ verb gwan (displegadur)
* Mont en nec'h, ouzh-krec'h, war grec'h.
** — Eur banniel guenn o sevel hag o tiskenn. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu Lodenn 2, J.B. hag A. Lefournier, Brest, 1878, p. 182.)
* sevel en un dra: en ur viñs, en aod, en ur gador, er gwez, en ur skeul ...
* sevel eus ul lec'h bennak, eus ar gwele
** Bep beure ec'h efet d'ar jardin, kerkent ha ma savfet eus ho kwele, hag e kutuilhfet pep a delienn eus ma gwezenn. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/1, Al Liamm, 1984, p. 210.)
** Digeriñ a ran ma daoulagad, ma-unan e'm gwele, evel atav, rak Adrianí a sav araozon. — (Pétros Márkaris, lakaet e brezhoneg gant Alan Botrel, Na baeit ket!, An Alarc'h Embannadurioù, 2014, p. 113.)
* sevel diouzh taol

#### Troioù-lavar

* bezañ moged kamm o sevel a-zioc'h siminal unan bennak
* bezañ savet a-zindan e votoù
* sevel uhel ar c'herc'h da doull e c'houzoug
* sevel war e dach
* sevel a varv da vev
* sevel kuit
sevel verb kreñv eeun
* magañ (tud, loened)
** sevel bugale, sevel loened.
* Sevel ur c'hrav : mont gant un hent war-bouez-krec'h.
* sevel c'hoant
* sevel c'hwezh
** C'hwezh vat ar sev geot a sav war ar foenneg. — (Brogarour, Onenn, Gwengamp, 1936, p. 84.)
* sevel kalon un den : bezañ klañv, heuget.
* sevel kann
* sevel kestell el loar
* sevel tabut, sevel truez
* sevel ti
* sevel trouz
* sevel ul levr, un oberenn, ur skrid (ur romant, ur varzhoneg, ur ganaouenn).
* sevel e vouezh
* sevel e benn
* sevel gwerzh un dra bennak:
** Bremañ e lakaio pep hini e damm da sevel gwerzh ur voutailhad win. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 502.)

#### Deveradoù

* en em sevel verb emober

#### Troioù-lavar

* bezañ moged kamm o sevel a-zioc'h siminal unan bennak
* bezañ savet a-zindan e votoù
* sevel an eor
* sevel bugale
* sevel e fri
* sevel uhel ar c'herc'h da doull e c'houzoug
* sevel war e dach