# divarc'het
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar divarc'h-, pennrann ar verb divarc'hañ, hag an dibenn-ger -et

### Furm verb

divarc'het /diˈvarɣet/
* Anv-gwan-verb ar verb divarc'hañ.
* Divarc'hañ un nor
** [...] ; an armeliou a oue divarc'het, an dillajou stlapet e-kreiz al leur-zi, an irc'hier didalet hag ar greun ingalet aman hag a-hount ; [...]. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu Lodenn 2, J.B. hag A. Lefournier, Brest, 1878, p. 278.)
* Divarc'hañ un den
** "Petra 'c'hellan lavarout dit ? Ar gwir zo ganit," a respontan dezhi, divarc'het. — (Pétros Márkaris, lakaet e brezhoneg gant Alan Botrel, Na baeit ket!, An Alarc'h Embannadurioù, 2014, p. 164.)

#### Troidigezhioù

* galleg : désarçonné , tombé de la selle
* galleg : troublé