# arruje
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar arru-, pennrann ar verb arruout, hag an dibenn-ger -je

### Furm verb

arruje /aˈryːʒe/
* Furm ar verb arruout e trede gour unan an amzer dic'hallus, en doare-divizout
** Ar c'hastell, a grede, a oa war-zu kuz-heol, ha betek breman an nevoa kerzet war an tu-ze. Marteze o terc'hel eeun, ec'h arruje. — (Erwan ar Moal, Pipi Gonto, Kemper, 1925, p. 7.)
** Me a garje eh arruje dambrestig da vamm amañ ive. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 431.)

#### Stummoù all

* erruje

#### Gerioù heñvelster

* c'hoarvezje
* degouezhje

#### Rimadelloù

* [...] ! En deiz all e oa ur masoner war ma zi E-nevoa borgnet ma gwreg gand un taol pri. - Un taol fall, Yann ! - Ya, ken fall se ! Pa oa lakaet ec'h arruje gwall, Oa gwelloc'h bezañ born evid bezañ dall [...] ! — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Troisième Partie, 1974, p. 387.)

#### Troidigezhioù

* galleg : (elle)/(il) adviendrait , aurait lieu , se passerait , surviendrait
* galleg : (elle)/(il) arriverait (lieu)