# kouchañ
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    → Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)

### Verb

kouchañ /ˈkuʃːã/ verb kreñv eeun (anv-gwan-verb : kouchet) (displegadur)
* Gwaskañ
** [...], en em gavas ar c'hozhiad en e vleud ha kinnig a reas din zoken e yalc'h vutun da gouchañ va c'horn : [...]. — (Jarl Priel, Va Zammig Buhez, Al Liamm, 1954, p. 85.)
** E gorn-butun a garzhas el luduer-embann hag e gouchañ a reas adarre. — (Jakez Konan, Lannevern e kañv ha danevelloù all, Al Liamm, 1980, p. 33.)
** An noz-se, pa fellas dezhañ kouchañ e gorn, [...]. — (Anatol ar Braz, lakaet e brezhoneg gant Erwan ar Moal, Mojenn an Ankou, Mouladurioù Hor Yezh, 1986, p. 26.)
* Kouchañ un danvez bennak en un dra bennak : leuniañ un dra bennak gant an danvez-mañ ken e vo leun-kouch
** [...] : kouchañ pell en ur pikol boutizellad golc'hedoù evit ar Rusianed. — (Jarl Priel, Amañ hag Ahont, Al Liamm, 1957, p. 16.)
* (ent krenn) Lakaat toaz er forn d'ober bara
** <skouer.>
* (dre skeudenn-lavar) Debriñ
** <skouer.>
* (Pemdez) Reiñ (un taol)
** <skouer.>

#### Troioù-lavar

* goulenn poazhañ ha kouchañ ken-ha-ken : diskouez c'hoantaat darempredoù rev en un doare gredus
* kouchañ toaz er forn : debriñ
* kouchañ unan bennak, kouchañ un dra bennak : bizañ unan bennak/un dra bennak gant un arm

#### Troidigezhioù

* galleg : bourrer