# skuizhañ
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar an anv-kadarn skuizh hag al lostger -añ.

### Verb

skuizhañ /ˈskɥiː.zã/ verb gwan (displegadur)
* Dont da vezañ skuizh.
** Skuizhañ a ran buan (diouzhtu). — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 479.)
* Skuizhañ gant un pe gant un dra:
** Nepred ne skuizhan gant al labour. — (Geriadur Gregor Rostrenenn, p. 564.)
** Alo, pôtred, n'eo ket skuiza ganeoc'h a ran, mes « Eur c'hard-eur ha daou Ha setu an hanter-eur genta eat e-biou ! » — (Ivon Krog, Klenved ar Medalennou, Ti-moulerez Sant-Gwilherm, Sant-Brieg, 1909, p. 24.)
* Skuizhañ en e blijadur : kaout c'hoant da vevañ en un doare all.
** Ne skuizhan ket em flijadur.
* Skuizhañ oc'h ober un dra bennak
** Ne skuizhe ket an den o klevet anezho o kanañ. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 479.)
** [...]... Skuiza 'ran o c'hortoz, ha penoz ne rafen ket ? [...]. — (Ivon Krog, Klenved ar Medalennou, Ti-moulerez Sant-Gwilherm, Sant-Brieg, 1909, p. 2.)
skuizhañ verb kreñv eeun
* Lakaat da vout skuizh.
** Skuizhañ a rez ma fenn gant da gaozioù.

#### Deveradoù

* en em skuizhañ
* skuizhus

#### Gerioù enepster

* diskuizhañ

#### Troidigezhioù

* esperanteg : laciĝi
* galleg : fatiguer , se fatiguer
* esperanteg : lacigi
* galleg : fatiguer

### Gwelet ivez

* skuishañ