# davedon
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Eus daved- hag -on.

### Furm araogenn

| Gour | Furm |
| U1 | davedon |
| U2 | davedout |
| U3g | davetañ |
| U3b | daveti |
| L1 | davedomp |
| L2 | davedoc'h |
| L3 | daveto/davete |
| D | davedor |
davedon /daˈveːdɔ̃n/
* Furm an araogenn davet, displeget er c'hentañ gour unan ; d'am c'haout.
** Va medalennig paour, dired davedon ! — (Kleñved ar medalennou, p. 46.)
** Deus davedon ! — (Titl ur ganaouenn gant ar strollad EV.)
** O, pegoulz zistroy-te davedon, ma mestrezig ? — (Taldir, Levr kanaouennou brezonek evit ar yaouankiz, 1900.)
** Patern. — [...]; rak se, deuit davedon kenta ma c'helloc'h adarre ha pa vefe emberr e vefe ! — (Yann-Vari Perrot, An Aotrou Kerlaban Pez farsus e 3 Arvest, Brest, 1922, p. 46.)
** [...] : « Gant ma teuio davedon, emezañ div eur bennak bemdeiz, gallout a rafe bezañ degemeret da vloaz er c'hlas eil-izelañ kloerdi bihan Landreger. » — (Jarl Priel, Va Zammig Buhez, Al Liamm, 1954, p. 37.)
** Savet e oa diwar he gwele pilhotek ha dont a rae davedon evel da heul he c'homzoù. — (Aleksandr Soljenitsyn, lakaet e brezhoneg gant Ernest ar Barzhig, Ti Vatriona, Al Liamm, 1976, p. 45.)

#### Troidigezhioù

* galleg : vers moi