# dihuniñ
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar ar rakger di-, an anv-kadarn hun hag al lostger -iñ.
    Pe dihun hag -iñ.
    Meneget er C'hatolikon (dihunaff).
    Da geñveriañ gant ar verboù dihuno en kembraeg, dyfuna en kerneveureg.

### Verb

dihuniñ /diˈhỹːnĩ/ verb kreñv eeun (displegadur)
* Lakaat unan bennak da baouez da gousket.
** An diskiblien a dosteas hag hen dihunas : . » — (Yann-Fañch Caer, Ar Pevar Aviel lakeat en unan, Brest, 1904, p. 107.)
** — Pa vi erru, eme Saïg, da ziskregi ar garreg a ra Beg-ar-Pri eus ar steredenn a welez aze en e noroa, e tihuni ac'hanon ; ive ma c'hoarve eun dra bennak all. — (Fañch al Lae, Bilzig, Kemper, 1925, p. 109.)
* Dihuniñ en un taol, en ul lamm, en ur spont : dihuniñ a-daol-trumm.
* (dre skeudenn-lavar) Broudañ, lemmaat ar spered.
** Kement-se a zihune ar santimañchoù natural eus e galon vat hag eus e holl deneridigezh. — (Glaoda Marigo, Buez ar Sænt gant reflexionou spirituel, Kemper, 1837, p. 515.)
** ’Vit dihuniñ ennomp karantez ar Vamm-Vro — (Alc'houeder Treger (Erwan Berthou), Dre an Delen hag ar C’horn-boud, Sant-Brieg, Pariz, 1904, p. 66.)
** Kas a ra galv Doue eus an neñv d’an douar ; dihuniñ ra ar c’hristen losk; gourdrouz a ra ar pec’her, frealziñ a ra ar c’hristen mat. — (Yann-Vari Perrot, Erwan ar Moal, Bue ar Zent, Montroulez, 1912, p. 458.)
* (Dre astenn-ster) Degas en-dro d'ar vuhez.
dihuniñ verb gwan
* Paouez da gousket.
** War greiz an noz, e tihunas ; an tan a oa en e c’hourlañchenn, sec’hed en doa, spontus !… — (Ivon Krog, Eur Zac'had Marvailhou, Buhez Breiz, Kemper, 1924, p. 113.)
** Mordiern, antronoz vintin, a zihunas gant ur boan benn spontus. — (Jakez Riou, Lizer an hini maro, Emgleo Sant Iltud, 1925, p. 23.)
** Pa zihune ar bôtrezig, Bilzig a roe d'ei he sugell, ha, pa ouele, e luskelle anei, [...]. — (Fañch al Lae, Bilzig, Kemper, 1925, p. 19.)
* (skeudennek) Genel, digeriñ, diorren.
** Abredik zoken e oa savet ; ne oa ket sonet c'hoazh ar son gentañ, hag a-boan ma tarzhe a-dre skourroù ar gwez skleur dister an deiz o tihuniñ. — (Jakez Riou, Geotenn ar Werc'hez ha danevelloù all, Al Liamm, 1957, p. 99.)
** Ar garantez zo dihunet. — (Alc'houeder Treger (Erwan Berthou), Dre an Delen hag ar C’horn-boud, Sant-Brieg, Pariz, 1604, p. 88.)
* (dre skeudenn-lavar) Dont da vezañ buhezekoc'h, kizidikoc'h.
** Hag hor bro diskaret e zihuno afé, Adneùéet hé nerh, adkavet hé spered ; — (Yann-Bêr Kalloc’h, Ar en deùlin, Pariz, 1921, p. 64.)

#### Gerioù heñvelster

* digousket
* digousket
* dasorc'hiñ

#### Deveradoù

* dihuner
* dihunus

#### Gerioù kevrennek

* peurzihuniñ

#### Troidigezhioù

* alamaneg : aufwecken
* esperanteg : veki
* galleg : réveiller , éveiller
* kembraeg : dihuno
* kerneveureg : dyfuna
* saozneg : to wake , to awake
* alamaneg : aufwachen
* esperanteg : vekiĝi
* galleg : se réveiller , s'éveiller
* kembraeg : dihuno
* kerneveureg : dyfuna
* saozneg : to wake , to wake up
* spagnoleg : despertar