# ministred
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar an anv-kadarn ministr hag an dibenn-ger -ed

### Furm anv-kadarn

ministred /mĩˈnistret/
* Furm lies an anv-kadarn ministr
** Bez' e oa enni e-dro d'o mestr ur bern jeneraled ha ministred stipet eus ar c'haerañ, [...]. — (Jarl Priel, Va Zammig Buhez, Al Liamm, 1954, p. 128.)
** Int eo a lavare eus ministred Doue e kollent ar relijion hag o c'homz a oa : « Ar maer en e di-kêr hag ar person en e iliz ! » — (Yeun ar Gow, E Skeud Tour Bras Sant Jermen, eil emb. Al Liamm, 1978, p. 244.)
** Unan eus reolennoù ar gouent a gemenne e vije fiziet er yaouankizoù-se, a oa da vezañ ministred an Aotrou Doue, [...]. — (Youenn Drezen, Sizhun ar Breur Arturo, Al Liamm, 1971, p. 21.)
** Ne blije ket dezhañ, da skouer, strollad ministred nevez Bro-C'hall, [...]. — (Jakez Konan, Lannevern e kañv ha danevelloù all, Al Liamm, 1980, p. 18.)

#### Gerioù heñvelster

* maodierned

#### Troidigezhioù

* galleg : ministres