# distruj
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    → Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)

### Anv-kadarn

distruj /ˈdistryʃ/ hollek gourel (liester : distrujoù)
* Obererezh neb a zistruj un dra bennak
** Da c'houde lein e teuas an archerien d'ober ur sell ouzh an distruj. Galvet oant bet gant Renerezh an Hendraouriezh e Roazhon. — (Goulc'han Kervella, Brezel ar Rigadell, Al Liamm, 1994, p. 93.)
* ober distruj e-touez al loened : lazhañ kalz anezho.

#### Gerioù kar dre o ster

* dismantr

#### Deveradoù

* distrujadenn
* distrujadur
* distrujamant
* distrujañ, distrujiñ
* distrujer
* distrujerezh
* distrujidigezh
* distrujus

##### Notenn

* ↑ Martial Ménard, Geriadur brezhoneg An Here, 2001, pajenn 355a.

#### Liamm war-du al lec'hienn Devri

* distruj .2 m. -où

#### Troidigezhioù

* galleg : destruction

### Verb

distruj /ˈdistryʃ/ verb kreñv eeun (anv-gwan-verb : distrujet) (displegadur)
* Distrujañ

#### Stummoù all

* distrujiñ

#### Gerioù heñvelster

* dismantrañ
* disvantriñ

#### Liamm war-du al lec'hienn Devri

* distrujañ / distrujiñ / distruj v.

#### Troidigezhioù

* galleg : détruire