# disoñje
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar disoñj-, pennrann ar verb disoñjal, hag an dibenn-ger -e.

### Furm verb

| Kemmadur | Furm |
| hep | disoñje |
| dre vlotaat | zisoñje |
| dre c'hwezhañ | digemm |
| dre galetaat | tisoñje |
| amreizh | tisoñje |
disoñje /di.ˈzɔ̃ː.ʒe/
* Furm ar verb disoñjal e trede gour unan an amdremened, en doare-disklêriañ.
   * Gant ur c'hemmadur dre galetaat (war-lerc'h ar rannig-verb e, da skouer) :
       [...], gouzout a ouien e tisoñje, [...]. — (Pêr Denez, Glas evel daoulagad c'hlas na oant ket ma re, Al Liamm, 1979, p. 16.)

#### Gerioù kar dre o ster

* soñje

#### Troidigezhioù

* galleg : (elle)/(il) oubliait