# eouliañ
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Diwar an anv-kadarn eoul hag al lostger -iañ.

### Verb

eouliañ /ˈewljã/ verb gwan ha verb kreñv eeun (anv-gwan-verb : staliet) (displegadur) I. verb gwan
* Dont damheñvel ouzh eoul en abeg d'ar wrez (diwar-benn an amanenn)
* Dont druz (diwar-benn ar sistr)
** Komañset eo ma chistr da eoula. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 149.)

#### Troidigezhioù

* galleg :
II. verb kreñv eeun
* Lakaat eoul gant/ouzh un dra bennak : induañ un dra bennak gant eoul
** « [...]. Ne dalvezas ket din touza va bleo, eoulia va c'hroc'hen : me eo al louarn besk. [...] ! » — (Jakez Riou, Troiou-Kamm Alanig al Louarn II, Gwalarn niv. 97, Kerzu 1936, p. 77.)
** A-raog ma'z i ahann e ranki eoulia an orolaj. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 149.)

#### Troioù-lavar

* eouliañ e deod gant ur banne : dont da vezañ helavar dre vezañ evet alkool

#### Troidigezhioù

* galleg : huiler

#### Stummoù all

* eoulañ

#### Deveradoù

* eouliadur
* eoulier