# baeo
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Eus paeo gant ur c'hemmadur dre vlotaat (p > b)

### Furm verb

| Kemmadur | Furm |
| hep | paeo |
| dre vlotaat | baeo |
| dre c'hwezhañ | faeo |
| dre galetaat | digemm |
| amreizh | digemm |
baeo /ˈbɛːo/
* Furm kemmet ar verb paeañ pe paeiñ e trede gour unan an amzer-da-zont, en doare-disklêriañ
   * War-lerc'h ar rannig-verb a, da skouer :
       — [...]. Ar re-ze a baeo evit hor breudeur a lezomp er poull dour-man. — Hag hi enn ho hent. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu Lodenn 2, J.B. hag A. Lefournier, Brest, 1878, p. 164.)
       Kenavo eur wech all, ha neuze me a baeo d'am zro. — (Klaoda ar Prad, Marvailhou ar Vretoned e-tal an tan, Sant-Brieg, 1907, p. 95.)
       Ya, gwelet a rimp ! An hini a gollo a baeo d'egile eur flipaden pewar gwenneg. — (Ivon Krog, Klenved ar Medalennou, Ti-moulerez Sant-Gwilherm, Sant-Brieg, 1909, p. 14.)
       — « Ar voereb a baeo ac'hanomp ker, » a lavaras Job ; « rak n'eus nemedomp o soursial outi, n'eus nemedomp o frealziñ anezhi, n'eus nemedomp o vont da glask bagoù, n'eus nemedomp oc'h ober tout an traoù... » — (Jakez Riou, An Ti Satanazet, Skridoù Breizh, 1944, p. 92.)
       Ar re a vo tapet a baeo evid ar re all. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Troisième Partie, 1974, p. 134.)