# arruas
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Diwararru-, pennrann ar verb arruout, hag an dibenn-ger -as.

### Furm verb

arruas /aˈryːas/
* Furm ar verb arruout e trede gour unan an amzer-dremenet strizh, en doare-disklêriañ
** Pa oant ouzh taol, ec'h arruas egile. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/5, Al Liamm, 1994, p. 36.)
** Souden ec'h arruas gant eun tammig koz plac'h koz, a oa war he daoulin o c'houennat hag o tastum tulc'h-moc'h e-mesk ar gwe hag ar bokedou. — (Erwan ar Moal, Pipi Gonto, Kemper, 1925, p. 22.)
** Pa oant o vond etrezeg Plistin eh arruas ar person ganto. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Première Partie, 1966, p. 170.)
** P'arruas er bed all, an aotrou Doue evit he c'hastizañ diouzh he feiz fall a varnas anezhi da zistreiñ d'al Leslac'h e-pad kant vloaz d'ober pinijenn, dindan spes ur giez du vras. — (Erwan Berthou, En bro Dreger a-dreuz parkoù, Mouladurioù Hor Yezh, 1985, p. 30.)
** ’Barzh ar fin koulskoude ec'h arruas ganti un dra drol a-walc'h da glevet. — (Anatol ar Braz, lakaet e brezhoneg gant Erwan ar Moal, Mojenn an Ankou, Mouladurioù Hor Yezh, 1986, p. 6.)

#### Stummoù all

* erruas

#### Gerioù heñvelster

* c'hoarvezas
* degouezhas

#### Rimadelloù

* [...] Etre ar Maeziou-gwenn hag ar san, Arruas ganeomp ul louarn moan [...]. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Troisième Partie, 1974, p. 376.)
* [...] 'C'h arruas ganin un denig moan e-neus graet din-me kalz a boan [...]. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Troisième Partie, 1974, p. 376.)
* [...] 'C'h arruas Sant Sebastian Hag eñ o kemer ur skillenn, [...]. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Troisième Partie, 1974, p. 379.)

#### Troidigezhioù

* galleg : (elle)/(il) advint , eut lieu , se passa , survint
* galleg : (elle)/(il) arriva
* galleg : (+ gant) (elle)/(il) rencontra