# koeñve
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar koeñv-, pennrann ar verb koeñviñ, hag an dibenn-ger -iñ

### Furm verb

koeñve /ˈkwẽːve/
* Furm ar verb koeñviñ e trede gour unan an amdremened, en doare-disklêriañ
   * Gant ur c'hemmadur dre vlotaat (war-lerc'h ar rannig-verb a da skouer) :
       Kizidik e oa ha prim da fuloriñ ; neuze e vouezhig dous a goeñve ha ne veze ket pell o kas an nen da dreiñ bili d'an aod. — (Ernest ar Barzhig, Minna ha danevelloù all..., Mouladurioù Hor Yezh, 1988, p. 147.)

#### Gerioù kevrennek

* digoeñve

#### Troidigezhioù

* galleg : (elle)/(il) enflait