# diwallit
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Diwar diwall-, pennrann ar verb diwall, hag an dibenn-ger -it.

### Furm verb

diwallit /diˈwalːit/
* Furm ar verb diwall en eil gour lies an amzer-vremañ, en doare-disklêriañ.
* Furm ar verb diwall en eil gour lies an doare-gourc'hemenn:
** « Diwallit, mar kirit ; mar doc'h degaset amañ gant Doue ho pezo degemer mat, mes mar doc'h degaset gant an droukspered, amañ ne vezo truez ebet ouzhoc'h. » — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 58.)
** Diwallit ! Emañ an Naer skoachet dindan ar vleunienn !... — (Youenn Drezen, Sizhun ar Breur Arturo, Al Liamm, 1971, p. 18.)
* gant e :
** Diwallit e taolfec'h hennezh war an douar. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 126.)
** Diwallit e rafec’h gaou ouzh ho tivrec’h, — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 170.)
** Diwallit e lonkfec’h ho touar, 323.
* gant na :
** Diwallit na dec'hfe. » — (Lan Inizan, Emgann Kergidu Lodenn 2, J.B. hag A. Lefournier, Brest, 1878, p. 163.)
** Diwallit, aotrou, na gouezfac'h : aze ez eus ur puns. — (G. MILIN, Gwechall-goz e oa..., Kemper, 1924, p. 49.)
** ·Diwâllit na freuzfec'h d'in ma dillhad! — (BILEZ.)
** Oh ! diwallit, pa lavaran d'eoc'h, na deufe unan bennak, [...]. — (Yann-Vari Perrot, An Aotrou Kerlaban Pez farsus e 3 Arvest, Brest, 1922, p. 3.)
** Diwallit, va fried, eme ar wreg yaouank, na ve gaou a lavarfac'h ! — (G. MILIN, Gwechall-goz e oa..., Kemper, 1924, p. 35.)
** Diwallit mat na lesfac'h an ourgouilh da vezañ mestr war ho kaloun pe war ho teod... — (SKK2, p. 164.)
* gant ne
** Diwallit mat ne daio kuit ar re a zo kuzhet aze e-touez. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu Lodenn 2, J.B. hag A. Lefournier, Brest, 1878, p. 26.)

#### Troioù-lavar

* va diwallit

#### Troidigezhioù

* galleg : faites attention ; prenez garde ; protégez
* saozneg : be careful (not to);