# disoñjomp
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar disoñj-, pennrann ar verb disoñjal pe disoñjiñ, hag an dibenn-ger -omp

### Furm verb 1

| Kemmadur | Furm |
| hep | disoñjomp |
| dre vlotaat | zisoñjomp |
| amreizh | tisoñjomp |
disoñjomp /diˈzɔ̃ːʒɔ̃m(p)/
* Furm ar verb disoñjal/disoñjiñ e kentañ gour lies an amzer-vremañ, en doare-disklêriañ

#### Troidigezhioù

* galleg : (nous) oublions

### Furm verb 2

disoñjomp /diˈzɔ̃ːʒɔ̃m(p)/
* Furm ar verb disoñjal/disoñjiñ e kentañ gour lies an doare-gourc'hemenn
** « [...]. Disoñjomp eun dra ker poanius-all, ha bezomp gwir vreudeur gant karantez leiz hor c'halon. » — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 51.)

#### Troidigezhioù

* galleg : oublions !