# c'hoarvezfe
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar c'hoarvez-, pennrann ar verb c'hoarvezout, hag an dibenn-ger -fe

### Furm verb

c'hoarvezfe /xwarˈvesfe/
* Furm ar verb c'hoarvezout e trede gour unan an amzer c'hallus, en doare-divizout
** — Allas ! A-raok ma c'hoarvezfe kement-se, e ve ret lazhañ al loen lous am dalc'h amañ, [...] ! — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/1, Al Liamm, 1984, p. 33.)
** « Diwallit mat », emezi goustadik, « gant aon e c'hoarvezfe eur gwalleur bennak. Soñjit en droug hoc'h eus graet. Diwallit diouz hoc'h enebourien, rak hini ebet anezo ne bardono d'eoc'h. Soñjit hoc'h eus eur wreg ha daou vugel ». — (Jakez Riou, Troiou-Kamm Alanig al Louarn II, Gwalarn niv. 97, Kerzu 1936, p. 26.)
** Evel ma c'hoarvezfe lavared : muioh kevannuz eo din beza amañ ganit evid beza ma-unan. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 78.)

#### Gerioù heñvelster

* arrufe
* degouezhfe
* errufe

### Gwelet ivez

* c'hoarvezje

#### Troidigezhioù

* galleg : (ça)/(elle)/(il) adviendrait , arriverait , se passerait , surviendrait