# brallañ
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar an anv-kadarn brall hag al lostger -añ

### Verb

brallañ /ˈbralːã/ verb gwan ha verb kreñv eeun (anv-gwan-verb : brallet) (displegadur) II. verb kreñv eeun
* Lakaat (ar c'hleier) da seniñ o skeiñ gante pe o lakaat bole enne.
** Ar c'hleier, d'ar brosesion, a vo brallet gant paotred ar c'hlaz. — (Jakez Riou, Geotenn ar Werc'hez ha danevelloù all, Al Liamm, 1957, p. 53.)
* Kemenn ur gouel, un darvoud relijiel bennak dre seniñ ar c'hleier
** Ar hleier o-unan ne vezont ket bralled heñvel evid ar henta, an eil hag an trede klas. — (Tad Medar, An Tri Aotrou, 1981, p. 91.)
* Hejañ (diwar-benn an dud)
** Bralla a rae e gorf en eur gana : [...]. — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 37.)
** An ozhac'h a gemer un dornad plouz diouzh an hejerez hag a vrall e benn. — (Jakez Riou, Geotenn ar Werc'hez ha danevelloù all, Al Liamm, 1957, p. 36.)

#### Deveradoù

* braller
* brallus

#### Troioù-lavar

* brallañ e gloc'h
* brallañ war-du unan bennak : diskouez bezañ a-du gant unan bennak kentoc'h eget gant unan bennak all

#### Troidigezhioù

* galleg : branler , ébranler
* galleg : (faire) sonner (cloche)
* galleg : osciller