# skarañ
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar an anv-kadarn skar hag al lostger -añ.

### Verb

skarañ /ˈskɑːrã/ verb kreñv eeun (anv-gwan-verb : skaret) (displegadur)
* Ober kammedoù bras, gaoliata, skampañ.
* Mont kuit buan: lakaat herr da vont d'ul lec'h bennak ;
** Ni, 'vat, paotr, a skare ! — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 469.)
** Ma'z-pije gwelet anezañ o skara ! — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 469.)
*** [...] ; skarañ a rejont ac'hano, ken na stoke o seulioù ouzh o revr ; [...]. — (Troude ha Milin, Labous ar Wirionez ha Marvailhoù all, Skridoù Breizh, 1950, p. 135.)
** D'ar c'houlz-se, war-laez, e klevas Garan an trepas o trouzal gant tud o skarañ. — (Jakez Konan, Ur marc'hadour a Vontroulez, Al Liamm, 1981, p. 58.)

#### Gerioù heñvelster

* karzañ
* skampañ kuit
* skarzhañ

#### Troioù-lavar

* skarañ douar : skampañ kuit
* skarañ kuit : mont kuit buan.

#### Troidigezhioù

* galleg : écarter (jambes), décamper , faire de grandes enjambées