# gagn
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Marteze eus carogne e galleg, deuet eus ar ger latin *caroniadeuet eus caro, carnis, kig.

### Anv-gwan

gagn /ˈɡãɲ/ \ˈɡãŋ\ \ˈɡãnj\
* (labour) pounner ha diaes
* (den) lous
* (den) fall ha treitour

### Anv-kadarn

gagn benel, liester gagnoù
* Korf marv un den pe ul loen, kig brein.
** — « Bremaik, paotr, out bet amañ o rannañ ar c'hagn-mañ etrezomp, [...]. » — (Troude ha Milin, Labous ar Wirionez ha Marvailhoù all, Skridoù Breizh, 1950, p. 134.)
** « Alo, gagn gozh! dont a ri c'hoazh? » — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 226.)
* tra pe den fall
* gast eus an izelañ seurt
* estlammadell
** « Gagn ! » eme Ber. « Kollet oun ! Diwall ar gwilhaoued-mañ ne c'hellin biken ! » — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 183.)

#### Gerioù heñvelster

* bruluskenn
* kelan

#### Deveradoù

* gagnaj
* gagnaouer
* gagnard

### Anv-gwan

gagn
* lous

### Adverb

gagn
* kenañ, da-heul un anv-gwan a verk un dra displijus, pe ur si fall.

### War-lerc'h anvioù-gwan

* fall-gagn
* izel-gagn
* kozh-gagn
* lous-gagn
* pizh-gagn
* tost-gagn
* treut-gagn

### Liamm diavaez

* http://devri.bzh/dictionnaire/g/gagn-2/

#### Troidigezhioù

* galleg : charogne
* italianeg : carogna
* saozneg : carrion
* spagnoleg : caroña