# strakell
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Diwar strak, eus ar verb strakal, hag -ell.

### Anv-kadarn

strakell /ˈstrakːɛl/ benel (furm vihanaat : strakellig, liester : strakelloù)
* Plac'h klakenn ha trouzus
** FULUP. — Kalz re vrao, diouz va c'hoant !... En em glemm a-walc'h a rae he den ouz ar strakell-se ; ne baoueze ket ar paour kaez dogan da vont war gein ar marc'h... — (Jarl Priel, Ar Vatez vihan, Sav niv. 29, Diskar-amzer 1944, p. 11.)
** Me, 'vat, na lezin ket ma mab da zimeziñ d'ar strakell-se ! — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Troisième Partie, 1974, p. 284.)

#### Gerioù heñvelster

* kanell
* klakenn
* klufanez
* klufenn
* komer, komaer
* lañchenn
* trutell

#### Troidigezhioù

* galleg : fille maniérée ; personne bruyante