# skourroù
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar an anv-kadarn skourr hag an dibenn-ger -où

### Furm anv-kadarn

skourroù /ˈskurːu/
* Furm lies an anv-kadarn skourr
** [...] ; pa vez troc'het gwrizioù ar wezenn, ar skourroù ne zaleont ket da zisec'hañ. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 15.)
** En tu all d'ar stêr, an heol a oa diskennet izeloc'h eget skourroù izelañ ar gwez pupli. — (Jakez Riou, Geotenn ar Werc'hez ha danevelloù all, Al Liamm, 1957, p. 40.)
** [...] ha chom eno da selaou en noz kan an avel er skourroù, a-us d'am zoenn, [...]. — (Aleksandr Soljenitsyn, lakaet e brezhoneg gant Ernest ar Barzhig, Ti Vatriona, Al Liamm, 1976, p. 11.)

#### Gerioù heñvelster

* barroù
* brankoù
* skoultroù

#### Troidigezhioù

* galleg : branches