# paeo
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar pae-, pennrann ar verb paeañ pe paeiñ, hag an dibenn-ger -o

### Furm verb

| Kemmadur | Furm |
| hep | paeo |
| dre vlotaat | baeo |
| dre c'hwezhañ | faeo |
| dre galetaat | digemm |
| amreizh | digemm |
paeo /ˈpɛːo/
* Furm ar verb paeañ/paeiñ e trede gour unan an amzer-da-zont, en doare-disklêriañ
** — [...] ; klenk ar c'horf en un tu bennak, ha me az paeo mat. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/3, Al Liamm, 1988, p. 202.)
** — Ma ! eme Jan-Lui, grit an interamant ha me ho paeo.” — (Marsel Klerg, Faltazi an amzerioù kent, Mouladurioù Hor Yezh, 1999, p. 24.)

#### Troidigezhioù

* galleg : (elle)/(il) paiera
* galleg : (elle)/(il) réglera