# doug
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    (Anv-kadarn) → Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)
    (Furm verb) Savet diwar doug-, pennrann ar verb dougen, hep dibenn-ger.

### Anv-kadarn

doug /ˈduːk/ gourel hollek
* Nerzh diabarzh a gas un den davet un pen all pe un dra.

#### Deveradoù

* dougen
* douger
* dougus
* hezoug

#### Gerioù kevrennek

* a-zoug
* e-doug
* doug-kontell
* doug-lizheroù
* doug-moneiz
* doug-pakadoù
* doug-paper, doug-paperioù
* doug-pluenn
* doug-segalenn
* doug-sigaretenn
* war-zoug

#### Troidigezhioù

* galleg : prédisposition

### Furm verb

| Kemmadur | Furm |
| hep | doug |
| dre vlotaat | zoug |
| dre c'hwezhañ | digemm |
| dre galetaat | toug |
| amreizh | toug |
doug /ˈduːk/
* Furm ar verb dougen e trede gour unan an amzer-vremañ, en doare-disklêriañ.
** Ur vantell zo ganti, war he brec’h eo he doug. — (Frañsez-Vari Klec'h, Hunvre ann Duk a Vreiz, Iann Pevare, e-barzh Bleuniou-Breiz, Th. Clairet, Kemperle, 1862, p. 224.)
** Ar merser a zoug war he chouk, Ar bennhêrez a zoug a-raok. — (Fañch an Uhel, Soniou Breiz-Izel 1, Pariz, 1890, 1971, p. 186.)
** Evel-se pep gwezenn vat a zoug frouezh mat ; mes ur wezenn fall a zoug frouezh fall. — (Aviel hon Aotrou Jesus-Christ hervez Sant Vaze, Pariz, 1890, p. 18.)
** Perak e toug ar chapel an anv a Gozh-Iliz ? — (Yann-Vari Perrot, Erwan ar Moal, Bue ar Zent, Montroulez, 1912, p. 927.)
* Furm ar verb dougen en eil gour unan an doare-gourc'hemenn.
** Ac’hanta, doug ma bec’h diouzhtu. — (Alc'houeder Treger (Erwan Berthou), Dre an Delen hag ar C’horn-boud, Sant-Brieg, Pariz, 1904, p. 102.)