# karge
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar karg-, pennrann ar verb kargañ, hag an dibenn-ger -e.

### Furm verb

| Kemmadur | Furm |
| hep | karge |
| dre vlotaat | garge |
| dre c'hwezhañ | c'harge |
| dre galetaat | digemm |
| amreizh | digemm |
karge /ˈkar.ɡe/
* Furm ar verb kargañ e trede gour unan an amdremened, en doare-disklêriañ.
   * Gant ur c'hemmadur dre vlotaat (war-lerc'h ar rannig-verb a, da skouer) :
       Un hevoud leun a garge o izili, daoust pegen skuizh e oant bet. — (Roparz Hemon, Viktor ha Petronilh, Al Liamm, niv. 387, Gouere - Eost 2011, p. 63.)

#### Gerioù kevrennek

* adkarge
* diskarge

#### Troidigezhioù

* galleg : (elle)/(il) accablait ; chargeait (arme), (fardeau), (mission) ; emplissait , remplissait