# krougañ
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar an anv-kadarn kroug hag -añ.
    Meneget er C'hatolikon (crougaff).
    Da geñveriañ gant ar verboù crogi en kembraeg, cregy en kerneveureg.

### Verb

krougañ /ˈkruːɡã/ verb kreñv eeun (displegadur)
* Ispilhañ, istribilhañ (diwar-benn an dud, al loened).
* Lazhañ unan bennak o lakaat anezhañ e-skourr ouzh ur gordenn ereet en-dro d'e c'houzoug
** Tapet e voe koulskoude, ha kaset d'ar prizon da Bontrev, hag e voe barnet da vezañ krouget ha devet, ha gwentet e ludu gant an avel. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/3, Al Liamm, 1988, p. 216.)
** Jilig. — Ya ! gwir a-walc'h a livirit! Mantrus eo kompren penaoz ema an traou dre aman; aman e krougont eun den araok ober e brosez. — (Yann-Vari Perrot, An Aotrou Kerlaban Pez farsus e 3 Arvest, Brest, 1922, p. 39.)
** Mont a ra en egar, hag e lavar krouga ar gornandoned holl, [...]. — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 88.)

#### Gerioù heñvelster

* ispilhañ
* istribilhañ

#### Deveradoù

* digrougañ
* krougadenn
* krougerezh
* krouget

#### Gerioù kevrennek

* krouglas
* krouglec'h
* en em grougañ

#### Troidigezhioù

* galleg : pendre ; suspendre
* kembraeg : crogi
* kerneveureg : cregy
* saozneg : to hang

### Gwelet ivez

* en em grougañ (verb emober)