# koef
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Diwar an anv gallek coiffe (1680), latin izel cofia (~550), eus ar germaneg °kufia "tokarn".

### Anv-kadarn

koef /ˈkwefː/ gourel (liester koefoù)
* Pennwisk merc'hed : ar c'hoef bihan, ar c'hoef bras.
** Hag eo diroufennet al lostennoù, eo dreset ar c'hoef, eo kribet ar blev kordigellet lezet er-maez eus ar c'hoef, e vez sellet er melezour bihan pe vras kuzhet er sac'h-dorn. — (Brogarour, Onenn, 1936, p. 75.)
** Ar hoef-mañ a zo pell-zo ganin o vond en-dro. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Première Partie, 1966, p. 165.) — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 362.)
* Koef bihan: koef ar pemdez, goloet gant ar c'hoef bras d'ar Sul
* Koef bras: koef ar Sul hag an deizioù gouel
* Arouez ar merc'hed, enebet ouzh an tog, arouez ar baotred.
** Ar c'hoefoù : ar merc'hed (da vihanañ en amzer hag el lec'hioù ma vezent koefet)

#### Deveradoù

* koefañ
* koefet

### Troienn

* bezañ e koef : bezañ gwisket gant ur c'hoef.
* mont e koef : gwiskañ ur c'hoef.
* bezañ ar c'hoef hag an tog ganti : ren war an tiegezh e-lec'h an ozhac'h
* bezañ gwenn evel ur c'hoef : bezañ gwenn evel ar c'hoar ; bezañ klañv.
* c'hoari gant he c'hoef: bezañ un tamm sot

#### Troidigezhioù

* alamaneg : Trachtenhaube
* esperanteg : kufo
* galleg : coiffe
* saozneg : head-dress

### Gwelet ivez

* Ar pennad « koef » e-barzh Wikipedia