# emezañ
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Diwar eme hag -añ (eus añ, adstumm da eñ).

### Furm araogenn

emezañ /eˈmeː(z)ã/
* Furm an araogenn eme, displeget en trede gour unan gourel
** — Demat, emezañ d'ar porzhier. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/2, Al Liamm, 1985, p. 15.)
** — Penaos e ra ma breur ? emezañ. — Mat a-walc'h, dre c'hras Doue ; prestik e kerzho hep flac'hioù. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/3, Al Liamm, 1988, p. 15.)
** — Doue ra vo meulet ! emezañ. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/3, Al Liamm, 1988, p. 181.)
** — D'am zro, emez-han ! Hag he galoun a dride enn he greiz. [...]. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu Lodenn 2, J.B. hag A. Lefournier, Brest, 1878, p. 149.)
** — Livirit dign, maouez, emez-han, ha mad eo ho kuelien? — (Lan Inizan, Emgann Kergidu Lodenn 2, J.B. hag A. Lefournier, Brest, 1878, p. 70.)
** — Me am boa lavaret, emez-han , hen talveschenn d'eoc'h d'am zro. [...]. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu Lodenn 2, J.B. hag A. Lefournier, Brest, 1878, p. 168.)
** — « N'eus forzh, » emezañ d'ar roue Fortunatus, « [...]. » — (Troude ha Milin, Labous ar Wirionez ha Marvailhoù all, Skridoù Breizh, 1950, p. 47.)
** — Goût a rez, emean, oun-me breur hennez ?... — (Erwan ar Moal, Pipi Gonto, Kemper, 1925, p. 169.)
** Da belec’h, emezañ, en deus c’hoant hemañ da gas ac’hanon ? PIPI 49

#### Troidigezhioù

* galleg : disait-il , dit-il