# traoñienn
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar traoñ hag -ienn.
    Kavet en henvrezhoneg (trauyen).

### Anv-kadarn

traoñienn /ˈtrãwjɛn/ benel (liester : traoñiennoù)
* (Douaroniezh/Geografiezh) Izelenn hir, kleuzet gant ur red-dour etre div uhelenn, daou venez.
** Peb menez, peb traonien d'am c'halon 'zo kaër. Ennè kousk meur a Vreizad tèr ! — (Taldir, Bro Goz ma Zadou, in Dihunamb!, 15$^{vet}$ niverenn, miz Gwengolo 1906, p. 248-249.)
** Na traonienn zoun na krec'henn sounn ne virent outañ da vont, nag houlennoù ar mor zoken. — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 39.)
** Tremen a rae an diskar-amzer hag ar goañv hep diskenn zoken en draonienn, betek ar stêr. — (Jakez Riou, Geotenn ar Werc'hez ha danevelloù all, Al Liamm, 1957, p. 31.)

#### Stummoù rannyezhel

* traouienn (stumm tregeriek)

#### Gerioù heñvelster

* devalenn
* flagenn
* flondrenn
* gwantenn
* kampoullenn
* kanienn
* komm
* nant
* pantenn
* saon
* stankenn
* toullenn
* traoñ

#### Deveradoù

* traoñiennad

#### Troidigezhioù

* esperanteg : valo
* galleg : vallée
* saozneg : valley , dale