# gallan
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Diwar gall-, pennrann ar verb gallout, hag an dibenn-ger -an.

### Furm verb

| Kemmadur | Furm |
| hep | gallan |
| dre vlotaat | c'hallan |
| amreizh | c'hallan |
gallan /ˈɡalːãn/
* Furm ar verb gallout e kentañ gour unan an amzer-vremañ, en doare-disklêriañ.
** Evurus meurbet e vin mar gallan tizhout ober an daou daol-se. PIPI 1908/VI
* Gant ar c'hemmadur dre vlotaat (war-lerc'h ar rannigoù-verb a, e, na, hag ar stagelloù ma, pa):
** — Petra 'c'hallan ober evidout, Priñs Arzhur ? — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/1, Al Liamm, 1984, p. 31.)
** — Ne c'hallan ket dimeziñ 'vit bremañ ; [...]. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/1, Al Liamm, 1984, p. 128.)

#### Stummoù all

* gellan

#### Troidigezhioù

* galleg : (je) peux
* kembraeg : gallaf