# c'hellfes
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Eus gellfes gant ur c'hemmadur dre vlotaat (g > c'h)

### Furm verb

| Kemmadur | Furm |
| hep | gellfes |
| dre vlotaat | c'hellfes |
| amreizh | c'hellfes |
c'hellfes /ˈɣɛlfes/
* Furm kemmet ar verb gellout en eil gour unan an amzer c'hallus, en doare-divizout
   * War-lerc'h ar rannig-verb a, da skouer :
       Peseurt ezommou all a c'hellfes c'hoaz da gaout ?... — (Ivon Krog, Klenved ar Medalennou, Ti-moulerez Sant-Gwilherm, Sant-Brieg, 1909, p. 2.)
   * War-lerc'h ar rannig-verb e, da skouer :
       "M'emañ kont evel-se, hag-eñ e c'hellfes klask en dielloù pe e'z stlennvon, evel a lavarer bremañ, e ken kaz ma kavfes ur pesk bennak?" — (Pétros Márkaris, lakaet e brezhoneg gant Alan Botrel, Na baeit ket!, An Alarc'h Embannadurioù, 2014, p. 80.)
   * War-lerc'h ar rannig-verb nac'h na, da skouer :
       — [...]. Gant aon na c'hellfes ket dont a-benn da-unan eus ar gavadenn, e c'helli kemer ali digant furnez ar re all, [...]. — (Ivon Krog, Eur Zac'had Marvailhou, Buhez Breiz, Kemper, 1924, p. 20.)

#### Stummoù all

* c'hallfes

##### Notenn

* ↑ Skrivet 'hellfes a-wechoù.