# argouraouiñ
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar an anv-kadarn argouroù hag al lostger -iñ.

### Verb

argouraouiñ /arɡuˈrɔwːĩ/ verb kreñv eeun (anv-gwan-verb : argouraouet) (displegadur)
* Reiñ, sevel, lakaat sevel argouroù d'unan bennak.
** argouraouiñ ur verc'h.
** « Hogen, er gêr-mañ e oa eun denjentil paour hag en devoa teir merc'h en oad da zimezi. Met n' en devoa ket a beadra d' o argouraoui, ha boued da rei d'ezo n' en devoa mui kennebeut. [...]. » — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 104.)

#### Deveradoù

* argouraouadur
* argouraouel
* argouraouelezh
* argouraouerezh

#### Troidigezhioù

* galleg : doter