# c'hase
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Eus kase gant ur c'hemmadur dre c'hwezhañ (k → c'h).

### Furm verb

| Kemmadur | Furm |
| hep | kase |
| dre vlotaat | gase |
| dre c'hwezhañ | c'hase |
| dre galetaat | digemm |
| amreizh | digemm |
c'hase /ˈɣa.sːe/
* Furm ar verb kas e trede gour unan an amdremened, en doare-disklêriañ.
   * War-lerc'h ar raganv-gour renet am, da skouer :
       Hag an avel a c'houeze atao, am c'hase hag am digase muioc'h breman eged araok, abalamour m'edon e lost ar gordenn. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu Lodenn 2, J.B. hag A. Lefournier, Brest, 1878, p. 134.)
       A-wechoù zoken, e lec'h dont ganeomp, am c'hase gant unan eus e gerent, anvet Ismaël, hag ur sklavour morian yaouank, da dapout dezhañ un nebeud pesked evit e bred. — (Daniel Defoe, lakaet e brezhoneg gant Yeun ar Gow, Abrobin, Al Liamm, 1964, p. 11.)