# raouliet
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar raoul-, pennrann ar verb raouliañ, ur glebiadur notennet -i-, hag an dibenn-ger -et.

### Anv-gwan

| Derez | Furm |
| Derez-plaen | raouliet |
| Derez-uheloc'h | raoulietoc'h |
| Derez-uhelañ | raoulietañ |
| Derez-estlammiñ | raoulietat |
raouliet /ˈrɔw.ljet/
* Rust, garv e vouezh.
** Hini ebet ne reas fae warnañ, rak, a-raok ma voe echu ar pred, Lom a grogas da gana, met da gana fall-du, gant eur vouez raouliet, gwerz ar « Sarjant Major ». — (Jakez Riou, Troiou-Kamm Alanig al Louarn II, Gwalarn niv. 97, Kerzu 1936, p. 10.)
** Raouiet (raouliet) e oa da-vat. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Troisième Partie, 1974, p. 75.)
** Met erru e oa raouliet da vat ar mouezhioù, ne daent ket a-gevret, [...]. — (Aleksandr Soljenitsyn, lakaet e brezhoneg gant Ernest ar Barzhig, Ti Vatriona, Al Liamm, 1976, p. 76.)
** — Labour am eus d'ober amañ, Peeves, eme Harry, bepred gant e vouezh raouliet. Kerzh, ha chom pell ac'hann fenoz. — (J.K. Rowling, lakaet e brezhoneg gant Mark Kerrain, Harry Potter ha Maen ar Furien, An Amzer embanner, 2012, p. 283.)

#### Gerioù heñvelster

* raouet
* raouiet
* raoulet

#### Troidigezhioù

* galleg : enroué ; éraillé