# diabaf
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Diwar ar rakger di- hag an anv-gwan abaf.

### Anv-gwan

| Derez | Furm |
| Derez-plaen | diabaf |
| Derez-uheloc'h | diabafoc'h |
| Derez-uhelañ | diabafañ |
| Derez-estlammiñ | diabafat |
diabaf /diˈɑːbaf/
* Dizaon, dispont
** Kaer ho pez c'hwibanañ evel ar mouilc'hi, bezañ diabaf ha helavar, [...]. — (Edouarzh Ollivro, troet gant Jakez Konan, Pikoù Mab e Dad, Mouladurioù Hor Yezh, 1983, p. 306.)
* Spis, lemm, divorfil (diwar-benn spered an dud)
** Tud diabaf o spered.
* Divezv
** Ar paotr a oa badaouet, ar plac'h a oa diabaf.

#### Gerioù enepster

* abaf, aonik, lent, spontik
* pout
* abafet, badaouet, mezv

#### Deveradoù

* diabafañ, diabafiñ
* diabafet

#### Troidigezhioù

* galleg : à jeun , qui n'a pas bu
* galleg : éveillé , à l'esprit clair, vif
* galleg : pas intimidé , sans crainte