# kêrig
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar an anv-kadarn kêr hag an dibenn-ger bihanaat -ig

### Furm anv-kadarn

kêrig /ˈkɛːrik/ benel (liester : kêrigoù, kêrioùigoù)
* Furm vihanaat an anv-kadarn kêr
** [...], ec'h en em gavjont e-tal kouent Sant-Vazhe, war riblenn ar mor, e-keñver kêrig vihan Konk-Leon. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 142.)
** Eur gêr vras, mamm Izabel : Montroulez en he c'henver a zo eur gêrig. — (Fañch al Lae, Bilzig, Kemper, 1925, p. 182.)
** Ar gêrig he devoa kresket evel m' he doa gallet etre an taouarc'hegi : [...]. — (Aleksandr Soljenitsyn, lakaet e brezhoneg gant Ernest ar Barzhig, Ti Vatriona, Al Liamm, 1976, p. 12.)

#### Troidigezhioù

* galleg : petite ville