# dilavar
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Diwar ar rakger di- hag an anv-kadarn lavar.
    Da geñveriañ gant an anv-gwan kembraek dilafar.

### Adverb

dilavar /diˈlɑːvar/
* Hep komz.
** [...], e tistroaz truezuz varzu ar penn huela da zellet ur veach c'hoaz da viana ouc'h Anna Roue, astennet var barlenn Jannet ar Go, hag e chomaz eur pennad mantret ha dilavar. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu Lodenn 2, J.B. hag A. Lefournier, Brest, 1878, p. 77.)
** Gwelloc'h e kav chom sioul ha dilavar. — (Tad Medar, An Tri Aotrou, 1981, p. 18.)
** Hogen, dilavar e chome an dud en o sav en-dro d'an tantad. — (Jakez Riou, Geotenn ar Werc'hez ha danevelloù all, Al Liamm, 1957, p. 91.)
** E wreg 'vat, ur jolfa anezhi ha gwisket Doue' oar, ne vane ket dilavar ; [...]. — (Jarl Priel, Va Zammig Buhez, Al Liamm, 1954, p. 35.)
** God koz, e voereb, pa welas anean o tont en ti en eur dic'helkal, skrignet e fas hag an dour o pizenni war e dal, a chomas eur pennad dilavar da zellet outan: [...]? — (Erwan ar Moal, Pipi Gonto, Kemper, 1925, p. 184.)

### Anv-gwan

| Derez | Furm |
| Derez-plaen | dilavar |
| Derez-uheloc'h | dilavaroc'h |
| Derez-uhelañ | dilavarañ |
| Derez-estlammiñ | dilavarat |
dilavar
* A chom hep komz, hep lavaret tra
** <skouer.>

#### Troidigezhioù

* galleg : muet (qui se tait), silencieux
* kembraeg : dilafar
* saozneg : unspoken