# gollfec'h
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Eus kollfec'h gant ur c'hemmadur dre vlotaat (k > g)

### Furm verb

| Kemmadur | Furm |
| hep | kollfec'h |
| dre vlotaat | gollfec'h |
| dre c'hwezhañ | c'hollfec'h |
| dre galetaat | digemm |
| amreizh | digemm |
gollfec'h /ˈɡɔlfex/
* Furm kemmet ar verb koll en eil gour lies an amzer c'hallus, en doare-divizout
   * War-lerc'h ar rannig-verb nac'h ne, da skouer :
       Evel ma teuio ganin e teuio, bugale gaezh, met peurgribañ a rin evelkent va oberenn eus va gwellañ, betegouzout ne gollfec 'h ho kwenneien hag hoc'h amzer. — (Jarl Priel, Amañ hag Ahont, Al Liamm, 1957, p. 10.)