# gwiadenn
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Eus gwi (diwar gwe) hag -adenn.

### Anv-kadarn

gwiadenn /ɡɥiˈɑːdɛn/ benel (liester : gwiadennoù)
* Pezh danvez
** Ne lavarin ket hirroc'h : n'ouzoun ha ne ouezin biken penaos, dre greiz son ar c'hloc'h daonet-ze da heul, ez omp digouezet betek Kerfalzou, va c'hazeg hag ar wiadenn araozon. — (Ivon Krog, Eur Zac'had Marvailhou, Buhez Breiz, Kemper, 1924, p. 210.)
** An tamm lin-mañ a zo trawalh anezañ d'ober eur wïadenn vrao. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Première Partie, 1966, p. 99.), — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 208.)
** Lakeet e-neus ar wïadenn war ar stern. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 208.)
** « Deuet e oan, » a zisplegas Gwenn a Dremelven da welout e pelec'h edo erru Koneri gant ar wiadenn am eus goulennet digantañ ober din. » — (Jakez Konan, Ur marc'hadour a Vontroulez, Al Liamm, 1981, p. 12.)

#### Deveradoù

* gwiadenniñ
* gwiadennus

#### Gerioù kevrennek

* gwiadenn-gevnid
* gwiadenn-vetal

#### Troioù-lavar

* bezañ un neudenn dorret en e wiadenn, bezañ un neudenn gamm en e wiadenn : na vezañ onest, disleal

#### Troidigezhioù

* galleg : étoffe , tissu
* galleg : pièce d'étoffe