# tus
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Da geñveriañ gant ar gerioù tuth « tus » e kembraeg ha tooth « tizh » e kerneveureg.
    Deuet eus ar ger keltiek *toixto-, a zeufe eus ar wrizienn indezeuropek *steigʰ- « kerzhet, mont », a gaver er verboù téigh « mont » en iwerzhoneg ha stijgen « sevel » e nederlandeg. Kar d'ar ger tizh.

### Anv-kadarn

tus /tys/ hollek gourel
* (Marc'hegerezh) Trot, d.l.e. kerzh ar marc'h - ha pevarzroadeged all - etre ar paz hag an daoulamm.
    War ho marc'h skañv, herrus e dus, Ar Person Touer 56
* d'an tus : da c'haloupat
** mont, dont d'an tus
** lakaat ur gazeg d'an tus: da c'haloupat
* (estlammadell) Ger a lavarer d'ar marc'h evit e lakaat da vont d'an trot.

#### Doareoù-skrivañ all

* tuzh

#### Gerioù heñvelster

* trot

#### Deveradoù

* tusañ

### Anagramoù

* sut

#### Troidigezhioù

* galleg : trot

### Daveoù

Roll an daveoù :
* : Albert Deshayes, Dictionnaire étymologique du breton, 2003, p. 753.
* : Ranko Matasović, « Addenda et corrigenda to Ranko Matasović’s Etymological Dictionary of Proto-Celtic », 2011, p. 39.

## Spagnoleg
### Etimologiezh

    → Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ) .

### Rummenn ger dianav

Ret e vefe resisaat ar rummenn ger : -ak-, -verb-, -ag-, -adv-, unan all. tus /Distagadur ?/
* Furm lies an anv-gwan perc'hennañ tu.
** Tus hermanas.
    Da c'hoarezed.
** Ven con tus amigos.
    Deus gant da vignoned.