# az pefe
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Diwar az ha befe, furm displeget ar verb bezañ

### Furm verb

az pefe /asˈpefːe/
* Furm ar verb en devout/kaout en eil gour unan an amzer c'hallus, en doare-divizout
** — Kae da besketa, Kivoron », eme ar Prat, « ha diwall n'az pefe taolioù bazh warc'hoazh vintin digant Ester. Me a zo er gêr hag a zo fouge ennon, o welet ar c'habiten hag e soudarded o chom ganen. Kerzh en da hent ». — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 163.)
** « Na ro ket da gredi pelloc'h out gwir vab ar roue, rak keuz az pefe. [...]. » — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 52.)
** « [...]. [...], rak n' az pefe ken neuze nemet ar maro da c'hedal. » — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 184.)

#### Gerioù kar dre o ster

* ez pefe

##### Notenn

* ↑ Savet diwar ar rannig-verb a ha 'z.
* ↑ Gant ur c'hemmadur dre galetaat war-lerc'h az.

### Gwelet ivez

* am befe (em befe), en defe, he defe, hor befe, ho pefe, o defe
* az pije

#### Troidigezhioù

* galleg : (tu) aurais