# c'hoarvez
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar c'hoarvez-, pennrann ar verb c'hoarvezout, hep dibenn-ger

### Furm verb

c'hoarvez /ˈxwarve(s)/
* Furm ar verb c'hoarvezout e trede gour unan an amzer-vremañ, en doare-disklêriañ
** Setu petra c'hoarvez peur-vuia gand ar re a laer madou an Iliz hag ar zent. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu Lodenn 2, J.B. hag A. Lefournier, Brest, 1878, p. 300.)
** — Petra a c'hoarvez ganeoc'h, Marc'harid ?... Petra a fell d'eoc'h ?... — (Fañch al Lae, Bilzig, Kemper, 1925, p. 12.)
** Hag evel ma c'hoarvez alies, e teskis pep tra just e koulz 'raok ar pezh a dlee dont war-lerc'h. — (Aleksandr Soljenitsyn, lakaet e brezhoneg gant Ernest ar Barzhig, Ti Vatriona, Al Liamm, 1976, p. 51.)

#### Gerioù heñvelster

* arru
* degouezh
* erru

#### Troidigezhioù

* galleg : (ça)/(elle)/(il) advient , arrive , se passe , survient