# miaoual
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar an anv-kadarn miaou hag al lostger -al.

### Verb

| Kemmadur | Furm |
| hep | miaoual |
| dre vlotaat | viaoual |
| amreizh | viaoual |
miaoual /ˈmjɔ.wːal/ verb gwan (anv-gwan-verb : miaouet) (displegadur)
* Reiñ e vouezh da glevout o kaozeal eus ur c'hazh.
** Ur saotr du war ar riblenn-straed a dec'has kuit en ur viaoual pa voe darbet da'm zroad stekiñ outañ. — (Roparz Hemon, War ribl an hent (pemzek kontadenn), Al Liamm, 1971, p. 13.)
** N'ouzon nemet un dra : en amzer hiziv al loened a harzh, a c'hwitell, a vlej, a wic'h, a viaou, a hinno, a yud, a hud, a voud, a chilp, a glip, a goag, a c'hroag, a gan, a richan, a grougous, a roc'h, a doc'h, a soroc'h, a c'harm, a ragach, a c'hregach, a gloc'h, a youc'h, a razailh, a rizink, pep hini en e vod hag hervez e ouenn. — (Jakez Riou, An Ti Satanazet, Skridoù Breizh, 1944, p. 8.)
** Goude un eur hanter reuz ha tabac'h, an targazh a ehanas miaoual, ... — (Jakez Riou, An Ti Satanazet, Skridoù Breizh, 1944, p. 66.)

#### Deveradoù

* miaouadenn

#### Krennlavaroù

* Kazhig a vale a lip e bav An hini a chom e-kichen an tan A chom da viaoual gant an naon.

#### Troidigezhioù

* galleg : miauler