# dizoleiñ
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Eus dis- ha goleiñ.

### Verb

dizoleiñ /dizoˈlɛĩ/ verb kreñv eeun (displegadur)
* Tennañ ar pezh a vez o c'holoiñ un dra bennak :
** ..., pa eo bet dizoloet ar bez hag an arched, ne oa ken netra ennan : ar c'horf a oa tec'het ive... hep e benn. — (Erwan ar Moal, Pipi Gonto, Kemper, 1925, p. 27.)
** ..., hag o veza dizoloet gouli he breur e lavar d'ezan : ... — (G. MILIN, Gwechall-goz e oa..., Kemper, 1924, p. 19.)
* Kavout unan bennak pe un dra bennak hag a oa kuzhet pe zianav
** En devezh-se e voe dizoloet ar vag en tu all d'al Lenn, ... — (Roparz Hemon, Mari Vorgan, Al Liamm, eil emb. 1975, p. 82.)
** Ha koulskoude em eus dizoloet abaoe pell amzer an darempredoù kablus a zo etrezout ha da dad kofesour! » — (Langleiz, Romant ar Roue Arzhur/levrenn I : Marzhin, Al Liamm, 1975, p. 19.)
** Dizoloet en devoa ar barner taol-gwidre ar paotr fin. — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 281.)
* diskuliañ
** Ne vehe ket gouiet hiriv an deiz kenevet da Yann ar Baluc’henn bout dizoloet an c’hoari din. ETEB 1974-75/99

#### Stummoù all

* disc'holeiñ
* dizoloiñ
* dizeleiñ

#### Gerioù enepster

* goleiñ

#### Deveradoù

* dizoloadenn
* dizoloer
* dizoloet

#### Troidigezhioù

* galleg : (se) découvrir