# hon eus
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar an anv-gwan perc'hennañ hon hag eus (furm displeget ar verb bezañ) .

### Furm verb

hon eus /ɔ̃nˈø̃sː/
* Furm ar verb en devout/kaout e kentañ gour lies an amzer-vremañ, en doare-disklêriañ.
** — Ya, paour omp sur hep gaou, ha poan hon eus o veva diwar an aluzen : Paourentez n'eo ket pec'hed, Gwell evelato tec'het. — (G. MILIN, Gwechall-goz e oa..., Kemper, 1924, p. 85.)
** Brud fall on-eus. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 68.)
** Kerc'het on - eus dour. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Troisième Partie, 1974, p. 190.)
** « Plac'h, a lavaras an hini goshañ anezho gant tristidigezh, plac'h, ret e vo dimp bremañ ho tilezel da vat. Ganet eo ho mab. Yac'h oc'h, a drugarez Doue. N'hon eus mui netra d'ober amañ. » — (Langleiz, Romant ar Roue Arzhur/levrenn I : Marzhin, Al Liamm, 1975, p. 23.)

#### Gerioù heñvelster

* hon deus
* hor beus

### Gwelet ivez

* am eus (em eus), az peus (ez peus), en deus, he deus, ho peus, o deus

#### Troidigezhioù

* galleg : (nous) avons
* spagnoleg : tenemos