# faou
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Eus ar ger latin fagus.

### Anv-kadarn

faou /Distagadur ?/ strollder (unander: faouenn)
* Gwez bras eus Europa betek 40 m uhelder gant delioù dibad eus kerentiad ar Fagaceae. Graet e vez finij eus o frouezh a c'haller debriñ.
** Ur pezh den bras a oa en e sav e-tal ar wezenn faou. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Troisième Partie, 1974, p. 64.)
** Goud ouzoud petra a ra tan gwelloc'h evid fao glaz ? - Hini sec'h. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Troisième Partie, 1974, p. 332.)
** Meurdezus e oa ar vali-se, ha d'ar gwez ha d'an tiez bezañ dister ha digened, meurdezus evel ur rabinad efl pe un aleziad faou. — (Roparz Hemon, Tasmant ar Vali, Al Liamm, niv. 10, Gwengolo-Here 1948, p. 5.)

#### Gerioù heñvelster

* gwez-faou

#### Deveradoù

* faoued
* faoueg
* faouek
* faouenneg

#### Gerioù kevrennek

* faou-put

### Krennlavar

* Ar faou, panevet d’ar vezh, zo koulz en glas evel en sec’h.

### Gwelet ivez

* Ar pennad « faou » e-barzh Wikipedia