# debret
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Diwar bennrann debr- ar verb debriñ hag an dibenn-ger -et.

### Furm verb

debret /ˈdeːbret/
* Anv-gwan-verb ar verb debriñ.
** ... abaoue deac’h da gresdeiz n’em euz debret grinsenn. {{mammenn|EK1|40}
** An dornerien o deus debret o lein. — (Jakez Riou, Geotenn ar Werc'hez ha danevelloù all, Al Liamm, 1957, p. 37.)
** Met re eo em eus bet debret traoù aot hag ez on en em gazet outo, TBP 2/244
** Pa on-devez debret on tamm pred amañ ouz an daol on-devez riou d'on diouhar. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 505.)
* bezañ debret e spered, ur spered debret : bezañ nec'het.
** ur spered debret a zen: un den nec'het.
** Debret e spered gant an enkrez-se, e tivizas Vortigern sevel, e-kreiz porzh e gastell kreñvañ, un tour uheloc'h ha tevoc'h eget nep tour er bed. — (Langleiz, Romant ar Roue Arzhur/levrenn I : Marzhin, Al Liamm, 1975, p. 28.)

#### Gerioù heñvelster

* lonket

#### Gerioù kevrennek

* peurzebret

#### Troidigezhioù

* galleg : avalé , mangé ; inquiet