# mañch
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    → Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)

### Anv-kadarn

mañch /ˈmãʃː/ gourel (furm vihanaat : mañchig, liester : mañcheier, mañchoù)
* Milgin
** Torchañ a ra he beg gant mañch hec'h hiviz, hag e roan dezhi tri bouk war he divoc'h ridet evel avaloù brizh goañv e miz Ebrel. — (Yann Gerven, Brestiz o vreskenn, Al Liamm, 1986, p. 27.)
** War gorf ma roched lien e oan, troc'het ur mañch dezhi, palennoù warnon. — (Herve ar Gall, Koulz ar c'hastrilhez, Embannadurioù Al Liamm, 2008, p. 115.)
* (Dre astenn-ster) Sac'h

#### Deveradoù

* mañchad
* mañchek

#### Rimadelloù

* Fanch, Ul logodenn en e vanch, Un all en e vragou, Biken ne zistago ! — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Troisième Partie, 1974, p. 365.)
* Paotred Plourec'h Eo hirroc'h o manch Evid o brec'h. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Troisième Partie, 1974, p. 368.)

#### Troidigezhioù

* galleg : manche (vêtement)