# diforc'hañ
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Eus diforc'h, hag -añ.

### Verb

diforc'hañ /diˈfɔrɣã/
* → Termenadur da glokaat (Ouzhpennañ)
** Glaz eo, pa vez guelet a bell, abalamour sclerijen an heol, diforc'het gant an ear, a gemer al liou-ze ouz he dreuzi. — (J.-F. Caër, Perag e ranker credi ez eus eun Doue ?, Feiz ha Breiz niv. 7, 1907, p. 195.)
* ober ar c'hemm etre daou dra
** A-vec'h ma c'helle Vindosêtlos diforc'ha an eil diouz egile. — (X3, Merdeadenn Vindosêtlos, Buhez Breiz niv. 25, 1923, p. 424.)
* (Diwar-benn ur barez) : ober ur golladenn:
** Pa vez distrujet un neiz pik e tiforc'h ul loen bennag. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Troisième Partie, 1974, p. 347.)

#### Stummoù all

* diforc'hiñ

#### Troidigezhioù

* galleg : différencier
* galleg : avorter