# koar
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Amprestet digant al latin (cera).
    Kavet en henvrezhoneg (coir).
    Meneget er C'hatolikon (coar).
    Da geñveriañ gant ar ger kembraek cwyr.

### Anv-kadarn

koar strollder, unanderenn koarenn
** Danvez druz, melen e liv, produet get ar gwenan yaouank.
** Ar gouarner-mañ a reas dispenn korf Justina a daolioù fouet, hag hini Siprian gant ivinoù houarn, ha goude se e roas urzh d’o stleper o-daou en ur gaoter leun a bek, a soav hag a goar, lakaet da virviñ en un douez. — (Gabriel Morvan, Buez ar Zent, Brest, 1894, p. 656.)
* goulaouenn-goar

#### Stumm all

* koer

#### Deveradoù

* koaradur
* koaraj
* koarajer
* koarañ
* koarat
* koarek
* koarenn
* koarenniñ
* koarer
* koarerez
* koarenn
* koarenniñ
* koaret
* koarus

#### Gerioù kevrennek

* gouloù-koar
* kantol-goar
* koar-gwenan
* koar skouarn

#### Troidigezhioù

* esperanteg : vakso
* galleg : cire ; hypocrite (sens figuré)
* kembraeg : cwyr
* saozneg : wax