# gwakaat
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar an anv-gwan gwak hag al lostger kevrennek -aat (diwar -a hag -at).

### Verb

| Kemmadur | Furm |
| hep | gwakaat |
| dre vlotaat | wakaat |
| dre c'hwezhañ | digemm |
| dre galetaat | kwakaat |
| amreizh | wakaat |
gwakaat /ɡwaˈkɑːt/ verb gwan ha verb kreñv eeun (anv-gwan-verb : gwakaet) (displegadur) I. verb gwan
* Dont da vezañ gwakoc'h ; boukaat
** <skouer.>
* (dre skeudenn-lavar) Dont da vezañ tener, teneroc'h, paouez da vezañ strizh, da vezañ kalet
** <skouer.>
II. verb kreñv eeun
* Lakaat (un dra bennak) da vezañ gwakoc'h ; boukaat
** Penaos gwakaat an tez ? — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 67.)
* (dre skeudenn-lavar) Lakaat (unan bennak, un dra bennak) da vezañ tener, teneroc'h ; dousaat, teneraat
** <skouer.>

#### Gerioù enepster

* garvaat

#### Troidigezhioù

* galleg : (s')amollir