# serc'h
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Henvrezhoneg : serch (karantez).
    Meneget e Gerioù evit komz brezhoneg bemdez, 2001, p. 235 : serc'h n.m. : amour (sexuel).

### Anv-kadarn

serc'h /ˈsɛrx/ gourel pe benel (liester : serc'hed)
* Paotr pe blac'h a vev gant ur paotr pe ur plac'h all hep bezañ dimezet gantañ, ganti.
** — Itron ama na vefet ket, Serc'h d'ann aotro, na lâran ket ; — (Fañch an Uhel, Gwerziou Breiz-Izel 2, An Oriant, 1874, p. 232.)
* Paotr pe blac'h o devez darempredoù rev ingal gant ur paotr pe ur plac'h all ha ne vefe ket o fried.

### Anv-kadarn

serc'h /ˈsɛrx/ hollek gourel
* Karantez gant kennotadur revel.
** Kuit a bep diarsell personel e tle ar yezhour kinnig e wazerezh d’an holl speredegezhioù ha pa ve d’ar speredegezh all a sell ar revelezh hag ar serc’h evel ul lod eus kreizon unel pep den hag ar marc’hadourekaat anezho evel un trozadur. — (Guy Étienne, KIS-861, Lavar 17, 2006, p. 226.)

#### Deveradoù

* serc'haouiñ
* serc'heg
* serc'hek
* serc'hel
* serc'herezh
* serc'hidik
* serc'hiñ
* serc'honi
* serc'honiek
* serc'honiel
* serc'honius
* serc'houriezh
* serc'hus
* serc'hvreadezh

#### Troidigezhioù

* galleg : amante
* galleg : amour
* galleg : concubine
* galleg : courtisane