# dantañ
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar an anv-kadarn dant hag al lostger -añ

### Verb 1

dantañ /ˈdãntã/ verb kreñv eeun (anv-gwan-verb : dantet) (displegadur)
* Kregiñ (en unan bennak pe en un dra bennak) gant an dent
** Prest e oa da zantañ em dorn da gaout e frankiz. — (Roparz Hemon, Diamantoù Keroulaz, Al Liamm, 1964, p. 244.)
** Ar haz e-nevoa dantet an tamm kig ha kaset anezañ gantañ. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 86.)
** Hennez a oa bet dantet gand eun naer. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 86.)
** Dantañ a ra e vuzell draoñ gant e zent, dizamant, hep an disterañ fiñvadenn. — (Goulc'han Kervella, Lara, Al Liamm, 1989, p. 70.)

#### Troidigezhioù

* galleg : mordre

### Verb 2

dantañ verb gwan
* Leskiñ ha stagañ ouzh an endalc'her (diwar-benn ar boued)
** [...], ken mezhek hag ur vatezh yaouank laosket ganti al laezh da zantañ, rak c'hwitet am boa war va arnodenn, [...]. — (Jarl Priel, Va Zammig Buhez, Al Liamm, 1954, p. 79.)
** Dantet eo al lêz. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 86.)
** C'hwez an dantet a zo gand al lêz. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 86.)

#### Troidigezhioù

* galleg : attacher (en cuisant), graillonner