# drant
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    → Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)

### Adverb

drant /ˈdrãn(t)/
* O tiskouez bezañ laouen
** [...] kanañ sioul ha drant evel un eostig kuzhet er brouskoadoù. — (Arvorig, niv. 4, 1924, meneget e-barzh An Tremener, An Tour Tan, 1995, p. 4.)

#### Troidigezhioù

* galleg :

### Anv-gwan

| Derez | Furm |
| Derez-plaen | drant |
| Derez-uheloc'h | drantoc'h |
| Derez-uhelañ | drantañ |
| Derez-estlammiñ | drantat |
drant /ˈdrãn(t)/
* Laouen, troet da vezañ laouen
** Ur paotr drant e oa. — (Roparz Hemon, An tri boulomig kalon aour, Al Liamm, 1961, p. 10.)
* A zegas/ziskouez laouenidigezh
** Ur c'hwitelladenn drant a dregernas er porzh. — (Jakez Riou, Geotenn ar Werc'hez ha danevelloù all, Al Liamm, 1957, p. 69.)
** — « Erwan», eme eur vouez drant e toull heoliet ar c'heo, [...]. — (Abeozen, Dremm an Ankou, Skridoù Breizh, 1942, p. 11.)
* A fiñv aes, gant birvilh

#### Gerioù heñvelster

* bliv
* drev
* gwiv
* lirzhin
* mav
* sart
* seder

#### Troiennoù keñveriañ

* drant evel ur sut binioù, drant evel ul labous : drant-tre

#### Troidigezhioù

* galleg : enjoué , gai , joyeux