# miret
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar « mir- », pennrann ar verb « mirout », hag an dibenn-ger « -et ».

### Furm verb

miret /ˈmiː.ret/
* Anv-verb, e-lec'h ar stumm mirout.
** Mar gallan miret
** N'oa bet strafillet nemed eur veach enn he vuez, hag evit eun dra ker farsuz oa, ma n'oun ket evit miret d'her c'hounta d'eoc'h. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu Lodenn 2, J.B. hag A. Lefournier, Brest, 1878, p. 312.)
** Pa velit eur voutail leun dirazoc'h, ne hellit ket miret da lavaret eur ger dezhi. — (Feiz ha Breiz niv. 17, 1881, p. 131.)
* Anv-gwan-verb ar verb mirout.
* Furm ar verb mirout e trede gour unan an doare-gourc'hemenn.

### Anagramoù

* ermit
* merit
* rimet
* termi

## Latin
### Furm verb

* ↑ Er ganaouenn Arabat eo touch :