# arruout
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    → Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)

### Verb

arruout /aˈryːut/ verb gwan (anv-gwan-verb : arruet) (displegadur)
* Degouezhout (en ul lec'h bennak)
** Arruout a rejont war lein gant kalz a boan. — (Anatol ar Braz, lakaet e brezhoneg gant Erwan ar Moal, Mojenn an Ankou, Mouladurioù Hor Yezh, 1986, p. 97.)
** Herri a oa savet krenn en e zav, o tonet sonj d'ean eus an diou skeudenn dir ha gwer a zaludas anean, pa oa oc'h arruout er c'hastell. — (Erwan ar Moal, Pipi Gonto, Kemper, 1925, p. 19.)
** N'eo ket arru prest da arruoud ? — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 26.)
** Arruout a rae en un ti bennak hag azezañ a rae war ar sourbank tost d'an tan, er goañv, en ur vutunat e gorn-butun berr ha tomm ha keit ma vije koan o poazhañ 'us d'an tan lann. — (Erwan Berthou, En bro Dreger a-dreuz parkoù, Mouladurioù Hor Yezh, 1985, p. 85.)
** Arruout a ra en Pariz. Skeiñ a ra war an nor. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/5, Al Liamm, 1994, p. 27.)
* C'hoarvezout (diwar-benn an darvoudoù)
** Arruout a reas ar pez a dlee arruout: [...]. — (Erwan ar Moal, Pipi Gonto, Kemper, 1925, p. 39.)

#### Stummoù all

* erruout

#### Troioù-lavar

* arruout e : dont da
* arruout gant unan bennak
* arruout mat : degouezhout er mare mat (en ul lec'h bennak)

### Krennlavarioù

* Ar pez a vez lakaet d'arruoud a arru. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Troisième Partie, 1974, p. 310.)

#### Troidigezhioù

* galleg : arriver
* galleg : advenir , avoir lieu , se passer , survenir