# debrfet
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar debr-, pennrann ar verb debriñ, hag an dibenn-ger -fet

### Furm verb

| Kemmadur | Furm |
| hep | debrfet |
| dre vlotaat | zebrfet |
| dre c'hwezhañ | digemm |
| dre galetaat | tebrfet |
| amreizh | tebrfet |
debrfet /Distagadur ?/
* Furm ar verb debriñ en eil gour lies an amzer-da-zont, en doare-disklêriañ (e brezhoneg Treger)
   * Hep kemmadur
       - Setu un aval-orañjez a debrfet, hag ho po ur mab. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/5, Al Liamm, 1994, p. 57.)
   * Gant ur c'hemmadur mesket (war-lerc'h ar rannig-verb e hag ar stagell isurzhiañ ma) :
       - Ma ! eme Bersonig, me 'ya da droc'han an diouskouarn-man en pevar fez, hag e tebrfet pep-hini he zamm, ha raktal en em gavfet pare hag ho tiouskouarn en-dro en o lec'h. — (Erwan ar Moal, Pipi Gonto, Kemper, 1925, p. 98.)

#### Gerioù heñvelster

* debroc'h
* debrot

#### Troidigezhioù

* galleg : (vous) mangerez