# displegadur
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar displeg-, pennrann ar verb displegañ hag al lostger -adur

### Anv-kadarn

displegadur /displeˈɡɑːdyr/ gourel (liester : displegadurioù)
* (Yezhadur) Hollad ar furmoù verb
** 177. DISPLEGADURIOU. N'eus e brezhoneg nemet un displegadur hepken, war skouer ar verb KAROUT. [...]. — (Frañsez Kervella, Yezhadur Bras ar Brezhoneg, Brest, 1947, 1976, p. 108.)
** Ijinet en doa un displegadur nevez evit ar verb ober, hag, a-wechoù, e kemere ur ger evit un all, [...]. — (Abeozen, Pirc'hirin Kala-Goañv, Al Liamm, eil emb. 1986, p. 11.)
** Neo ket o diouer a feiz eo a nac'h seurt displegadur, o feiz an hini eo. (Fañch Kerrain, Keal Doue War-Lec'h Auschwitz, Mouladurioù Hor Yezh, 2013, p.19.)

#### Troidigezhioù

* galleg : conjugaison