# digorfe
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar digor-, pennrann ar verb digeriñ, hag an dibenn-ger -fe.

### Furm verb

| Kemmadur | Furm |
| hep | digorfe |
| dre vlotaat | zigorfe |
| dre c'hwezhañ | digemm |
| dre galetaat | tigorfe |
| amreizh | tigorfe |
digorfe /di.ˈɡɔr.fe/
* Furm ar verb digeriñ e trede gour unan an amzer c'hallus, en doare-divizout.
   * Gant ur c'hemmadur dre galetaat (war-lerc'h ar stagell isurzhiañ ma, da skouer) :
       Stoket em eus ouzh an nor Met den n'en deus respontet din Ha neuze em eus kemeret em divrec'h Va lud, Evit c'hoari warnañ d'am c'hariad En ur c'hortoz ma tigorfe. — (Maodez Glanndour, Vijelez an Deiz Diwezhañ, Al Liamm, niv. 175, Meurzh - Ebrel 1976, p. 91.)