# troiata
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Diwar an anv-kadarn troiad hag al lostger -a, gant ur c'hemmadur dre galetaat.

### Verb

troiata /troˈjatːa/ verb gwan (anv-gwan-verb : troiataet) (displegadur).
* Ober troioù ha distroioù.
** Hennez a vez aze o troiata war ar blasenn e-pad an deiz. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 545.)
* Treiñ en-dro da un dra pe un den:
** An dud ne baouezent ket da droiata en-dro dimp ; [...]. — (Anatol ar Braz, lakaet e brezhoneg gant Erwan ar Moal, Mojenn an Ankou, Mouladurioù Hor Yezh, 1986, p. 37.)
** Ne lezin ket anezañ da droiata amañ (en-dro din-me) . — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 546.)

#### Gerioù heñvelster

* troidellañ

#### Troidigezhioù

* galleg : flâner , traîner
* galleg : tourner et virer , tournoyer