# stouiñ
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Diwar an anv-kadarn stou hag al lostger -iñ.

### Verb

stouiñ /ˈstuːĩ/ verb gwan (anv-gwan-verb : stouet) (displegadur)
* Plegañ ar c'horf, pe ul lodenn eus ar c'horf (kein, penn) war-raok
** <skouer.>
stouiñ verb kreñv eeun (displegadur)
* Kas war-draoñ ha war an araog ul lodenn eus ar c'horf
** Fañch a stouas e benn ha ne laras netra. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/1, Al Liamm, 1984, p. 15.)
** ...hag e stouas e benn gant un huanadenn. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/2, Al Liamm, 1985, p. 116.)
** Yun a stouas benn hag a lavaras : [...]. — (Jakez Riou, Geotenn ar Werc'hez ha danevelloù all, Al Liamm, 1957, p. 39.)

#### Deveradoù

* stouadenn

#### Troioù-lavar

* stouiñ d'an daoulin
* stouiñ ouzh unan bennak
* stouiñ war e zaoulin

#### Troidigezhioù

* galleg : (s')incliner , (se) pencher