# diduiñ
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Eus didu hag -iñ.

### Verb

diduiñ /didy:i/
* Diverrañ e amzer en un doare plijus.
** Skridou int da zidui ha diouz ret, da gentelia, rak holl, war bouez unanig evel « Tri Mab ar Merour », ec’h echuont mat : digollet e vez ar re vat ha kastizet ar re fall. — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 10.)

#### Gerioù heñvelster

* dihuediñ

#### Stummoù all

* diduañ

#### Troidigezhioù

* galleg : s'amuser , se divertir