# kilañ
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Diwar an anv-kadarn kil hag al lostger -añ.

### Verb

kilañ /ˈkiːlã/ verb gwan ha verb kreñv eeun (anv-gwan-verb : kilet) (displegadur) I. verb kreñv eeun
* Lakaat unan bennak, un dra bennak da vont war-gil.
II. verb gwan
* Mont war-du an adreñv.
** Kerlaban. — Sac'h an dien ! ne voe ket tost d'ezan lakat ac'hanon-me da gila ! — (Yann-Vari Perrot, An Aotrou Kerlaban Pez farsus e 3 Arvest, Brest, 1922, p. 13.)
** [...], biskoazh den ne gavas tu da gilañ dirak ar penn-gast se. — (Jarl Priel, Va Zammig Buhez, Al Liamm, 1954, p. 47.)
** Truez he devoe Gwenn ouzh an den kozh hogen arabat e oa dezhi kilañ. — (Jakez Konan, Ur marc'hadour a Vontroulez, Al Liamm, 1981, p. 50.)

#### Gerioù heñvelster

* kizañ
* souzañ

#### Gerioù enepster

* araokaat

#### Deveradoù

* kiladeg
* kiladenn

#### Troioù-lavar

* na gilañ a-dreuz troad

#### Troidigezhioù

* galleg : reculer