# fuloriñ
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar an anv-kadarn fulor hag al lostger -iñ.

### Verb

fuloriñ /fyˈloːrĩ/ verb gwan (anv-gwan-verb : fuloret) (displegadur).
* Sevel fulor ennañ (diwar-benn an dud pe ar mor):
** — Ac'hanta, ma en deus graet e oa un dra spontus d'ober, eme Hermione o fuloriñ. [...] ! — (J.K. Rowling, lakaet e brezhoneg gant Mark Kerrain, Harry Potter ha Maen ar Furien, An Amzer embanner, 2012, p. 311.)
* Dont da fuloriñ.
* Mont da fuloriñ.
** Met war al labour ne oa ket rust 'vat ha Tourbin ne baee anezhañ nemet hervez e c'hwezenn, pezh a lakae egile, daonet e vije tout, da fuloriñ ha da glask afer ouzh an eilmestr. — (Ernest ar Barzhig, Minna ha danevelloù all..., Mouladurioù Hor Yezh, 1988, p. 103.)
** — Ba, ba, Jakez, n'it ket da fuloriñ. [...]. » — (Añjela Duval, Anjela Duval Eil embannadur reizhet, Mignoned Anjela 2005, p. 805.)
* Lakaat un den da fuloriñ.
* (dre skeudenn-lavar) Dont da vezañ rust (diwar-benn ar mor).

#### Gerioù heñvelster

* kounnariñ
* loeniñ
* taeriñ

#### Gerioù enepster

* didaeriñ
* difuloriñ
* digounnariñ

#### Troioù-lavar

* fuloriñ war unan bennak
* mont droug en ub
* mont droug en e gentroù
* sevel war e elloù
* sevel en e wezenn uhelañ

#### Troidigezhioù

* galleg : se congestionner , s'énerver , se mettre en colère