# skañvoc'h
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar an anv-gwan skañv hag an dibenn-ger -oc'h

### Furm anv-gwan

skañvoc'h /ˈskãwːɔx/
* Derez-uheloc'h an anv-gwan skañv
** — « Kavout a ra din », eme Lukaz, « eo deuet ho teod da vezañ skañvoc'h gant marv hoc'h eontr ? » — (Jakez Riou, An Ti Satanazet, Skridoù Breizh, 1944, p. 15.)
** [...], e tilez ar Saozon o c'hirri, el lec'h m'emaint, evit tec'hout skañvoc'h. — (Langleiz, Romant ar Roue Arzhur/levrenn I : Marzhin, Al Liamm, 1975, p. 71.)
** Skañvoc'h e vo hiriv hor gwerzh-butun. — (Tad Medar, An Tri Aotrou, 1981, p. 70.)
* Skañvoc'h eget :
* Skañvoc'h evit :
* Skañvoc'h-skañvañ : muioc'h-mui skañv
* Skañvoc'h a se :
** Erfin, skorniñ a reas an hent, choarzhin a reas an heol ha skañvoc'h a se e voe ar c'halonoù. — (Aleksandr Soljenitsyn, lakaet e brezhoneg gant Ernest ar Barzhig, Ti Vatriona, Al Liamm, 1976, p. 54.)

#### Gerioù enepster

* ponneroc'h, pounneroc'h

#### Krennlavarioù

* Deiz Gouel ar Chandelour e sko ar Werc'hez ar vilïenn er mor hag e vez skañvoc'h an avel. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Troisième Partie, 1974, p. 322.)

#### Troidigezhioù

* galleg : plus léger(s) , plus légère(s)