# gellont
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar gell-, pennrann ar verb gellout, hag an dibenn-ger -ont

### Furm verb

| Kemmadur | Furm |
| hep | gellont |
| dre vlotaat | c'hellont |
| amreizh | c'hellont |
gellont /ˈɡɛlːɔ̃ɲ(t)/
* Furm ar verb gellout e trede gour lies an amzer-vremañ, en doare-disklêriañ
   * Gant ur c'hemmadur dre vlotaat (war-lerc'h ar rannig-verb a, ar rannig-verb nac'h ne da skouer) :
       Rak kaer zo, e pep parrez, ar maer eo a ra e lec'h hag en anv ar c'houarnamant (!), abalamour ar re a zo e Pariz ne c'hellont ket tizhout dre-holl hag a rank en em ziskargañ war re all da ober evito. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 14.)
       Kenta medesin. — Ar vedesined ne c'hellont ket diskuilh ar pez a zeskont o labourat war o micher [...]. — (Yann-Vari Perrot, An Aotrou Kerlaban Pez farsus e 3 Arvest, Brest, 1922, p. 26.)
       Ar sort a hellont da rei. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 484.)
   * Gant ur c'hemmadur mesket (war-lerc'h ar rannig-verb e pe ar stagell isurzhiañ ma) :
       Soudarded an tri friñs, gronnet gant ar reklom, n'o deus ken soñj panevet stourm ar gwellañ ma c'hellont ouzh ar barradoù-se o gwallgas ker vil. — (Langleiz, Romant ar Roue Arzhur/levrenn I : Marzhin, Al Liamm, 1975, p. 77.)

#### Stummoù all

* gallont

#### Troidigezhioù

* galleg : (elles)/(ils) peuvent