# gwadañ
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Meneget er C'hatolikon (goadaff).
    Da geñveriañ gant ar verboù gwaedu en kembraeg, goesa en kerneveurek.
    Savet diwar an anv-kadarn gwad hag al lostger -añ

### Verb

| Kemmadur | Furm |
| hep | gwadañ |
| dre vlotaat | wadañ |
| dre c'hwezhañ | digemm |
| dre galetaat | kwadañ |
| amreizh | wadañ |
gwadañ /ˈɡwɑːdã/ verb gwan ha verb kreñv eeun (anv-gwan-verb : gwadet) (displegadur) I. verb gwan
* Bezañ e wad o redek
** Gwashat gwalenn a gastiz O wastañ hor Bro-ni : Tec'hel ha divroañ — O c'halon o wadañ — — (Añjela Duval, Anjela Duval Eil embannadur reizhet, Mignoned Anjela 2005, p. 372.)
** Gwada a ra ma fri. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 190.)
II. verb kreñv eeun
* Lakaat unan bennak, ul loen bennak da wadañ d'e bareañ

#### Troidigezhioù

* galleg : ensanglanter ; saigner
* kembraeg : gwaedu
* kerneveureg : goesa
* saozneg : to bleed