# gouife
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar goui-, unan eus pennrannoù ar verb gouzout, hag an dibenn-ger -fe

### Furm verb

gouife /ˈɡwifːe/
* Furm ar verb gouzout e trede gour unan an amzer c'hallus, en doare-divizout
   * Gant ur c'hemmadur dre vlotaat (war-lerc'h ar rannig-verb a da skouer) :
       Piv morse a ouife ? — (Pêr Denez, Glas evel daoulagad c'hlas na oant ket ma re, Al Liamm, 1979, p. 34.)
   * Gant ur c'hemmadur mesket (war-lerc'h ar rannig-verb e hag ar stagell isurzhiañ ma) :
       — Ma Doue ! Ha ma ouife Jakez ? — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/3, Al Liamm, 1988, p. 200.)

#### Stummoù all

* goufe

#### Troidigezhioù

* galleg : (elle)/(il) saurait