# deuy
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Diwar deu-, pennrann ar verb dont, hag an dibenn-ger -y.

### Furm verb

| Kemmadur | Furm |
| hep | deuy |
| dre vlotaat | zeuy |
| amreizh | teuy |
deuy /ˈdøj/
* Furm ar verb dont e trede gour unan an amzer-da-zont, en doare-disklêriañ.
** « [...] ; me a deuy diwezhatoc'h da c'houzout ha gwin mat hag aour melen a zo e yalc'h Laorañs Soutre ha Fañch Kabon. » — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 185.)
** E-lec'h respont, e troc'has berr gant ur gerig didalvez : « Chom da lavarout ken na deuy tomm d'az teod ! » — (Youenn Drezen, Itron Varia Garmez, Skrid ha Skeudenn, 1941, Al Liamm, 1977, p. 32.)
** « Ne deuy ket fenoz, eme unan ; gouveout a ra marvad n’eus ket tu evitan da ’n em dennan. » — (Filomena Kadored, Yan ar Burzudou, 1912.)

#### Stummoù all

* deuio

#### Stummoù rannyezhel

* day (e gevred Breizh)
* deuo

#### Troidigezhioù

* galleg : (elle)/(il) viendra