# dizenoriñ
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Diwar an anv-kadarn dizenor hag al lostger -iñ,
    pe
    diwar ar rakger di- (diz- dirak ur vogalenn) hag ar verb enoriñ.

### Verb

dizenoriñ /ˌdizẽˈnoːrĩ/ verb kreñv eeun (anv-gwan-verb : dizenoret) (displegadur)
* Lakaat unan bennak da goll e enor ; dismegañsiñ
** « Kavout a ra dezhañ ez eo dizenoret hon anv. Ha gwir eo. Piv a garfe kaout stok ouzhimp hiviziken ? » — (Jakez Konan, Ur marc'hadour a Vontroulez, Al Liamm, 1981, p. 87.)
* Diflourañ (ur plac'h) en desped dezhi

#### Gerioù enepster

* enoriñ

#### Deveradoù

* dizenorus

#### Troidigezhioù

* alamaneg : entehren
* galleg : déshonorer
* italianeg : disonorare
* portugaleg : desonrar
* saozneg : dishonor
* spagnoleg : deshonorar