# c'hwitell
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    → Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)

### Anv-kadarn

c'hwitell /ˈxwitː.ɛl/ benel (liester : c'hwitelloù)
* Benveg bihan a ra ur son skiltr pa vez c'hwezhet e-barzh.
** "Kaout ar c'hwitell a rankin , eme ar vamm." — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 185.)
** « Ma ! Hennez, ar Yann-ze, a rank mont kuit ac'han, c'houitell hag all ! » — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 186.)
* (Pemdez) Kalc'h.

## Troioù-lavar

* Da ziskouez dispriz ouzh komzoù unan e vez lavaret: C'hwitell Gwilhou, pe C'hwitell Katell (daveoù a vank).

#### Gerioù heñvelster

* sut
* sutell

#### Deveradoù

* c'hwitelladenn
* c'hwitellat
* c'hwiteller
* c'hwitellerez
* c'hwitellerezh

#### Troidigezhioù

(1)
* galleg : sifflet
* saozneg : whistle
(2)
* galleg : zizi