# tabutal
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Diwar an anv-kadarn tabut hag al lostger -al.

### Verb

tabutal /taˈby.tːal/ verb gwan (anv-gwan-verb : tabutet) (displegadur)
* Bezañ tabut etre tud.
** E-keit m'edo ar baraer, ar varaerez hag ar merc'hed deuet da zegas o zoaz da boazhañ, o tabutal e ti-forn Landremel, Job ha Lom a oa laouen bras an tamm anezho en ur guitaat Lanurgad. — (Jakez Riou, An Ti Satanazet, Skridoù Breizh, 1944, p. 91.)
** [...], war ar c'hae da skouer, pe e traoñ al leur-gêr, kavet e vije bet abeg da gunujenniñ ha da dabutal un nebeudig, ha fin dre eno. — (Jarl Priel, Va Zammig Buhez, Al Liamm, 1954, p. 55.)
** Tamm ebet ne oa mamm-gozh a-du gant ar re a dabute diwar-benn va micher da zont : « ... ». — (Jarl Priel, Va Zammig Buhez, Al Liamm, 1954, p. 64.)

#### Stummoù all

* tabutiñ

#### Deveradoù

* tabuter
* tabuterezh
* tabutus

#### Troioù-lavar

* tabutal gant unan bennak

#### Liamm war-du al lec'hienn Devri

* tabutal / tabutiñ v.

#### Troidigezhioù

* galleg : se disputer , se quereller