# pegeit
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar « pe » ha « keit ».

### Raganv-goulenn

pegeit /pe.ˈgɛjt/
* Ger goulennata a verk an hed (gwelout pegen hir):
** En droienn pegeit emañ :
*   * Pegeit' emañ se ac'hann?' — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Troisième Partie, 1974, p. 173.)
*   * « Pegeit emañ ar maner ac'han ? » — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 179.)
*   * Soñjit pegeit emaomp diouz ar vourc’h, ha pell diouz an hent bras. — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 241.)
*   * « Pegeit, a gav d’it, emañ [ar penn all d'ar bed] ac'halen ? » — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 273.)
*   * Pegeit emañ Sant-Elar ac'hann? — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 18.)
** En droienn pegeit zo :
*   * Pegeit zo ac'hann da Vrest? — (Jean Tricoire, Me a gomzo brezoneg, 1990, p 86.)
*   * Pegeit zo etre Naoned ha Gwened?
* Ger goulennata a verk ar pad:
** ... ne ouzon ket mat pegeit e vin . — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/3, Al Liamm, 1988, p. 113.)
** Pegeit e chomiz enn dour, ne oufenn ket her lavaret. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu Lodenn 2, J.B. hag A. Lefournier, Brest, 1878, p. 24.)
** N’ouzon ket pegeit e chomas eno... — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 7.)
** « Pegeit e vezo eno ? »« Keit ha ma vezo laosket gant Doue, kredabl. » — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 240.)
** Pegeit he deus ezomm d'ober ze?
** Pegeit eo bet oc'h ober e dro?
** En droienn n'eus forzh pegeit
* E-lec'h pegement (ral) :
** Pegeit a labour hoc'h eus graet?
* Ger estlamm : pegen hir
** Pegeit e kavan an amzer!

#### Deveradoù

* a-benn pegeit
* ac'hann da begeit
* bep pegeit
* betek pegeit
* na pegeit
* n'eus forzh pegeit
* pegeit amzer
* pegeit bennak (ral)
* pegeit emañ (a verk an hed)
* pegeit zo (a verk pe hed pe pad)

#### Divinadelloù

* Pegeid a zo etre an tommder hag ar yenïon (yenijen) ? - Hed ur c'hi : ar c'hi a vez tomm e revr ha yen e fri. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Troisième Partie, 1974, p. 334.)