# dichal
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    (Anv-kadarn) Savet diwar ar rakger di- hag an anv-kadarn chal.

### Anv-gwan

dichal /ˈdi.ʃːal/
* Dinec'h.
** « N'eo ket. Bez dichal. En he c'hraou emañ-hi hag ar Ruz ivez. Bouetet int zoken… Ha ni, pelec'h emañ hor c'hoan ? Me a zo digor va c'halon fenoz. » — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 239.)

### Anv-kadarn

dichal /ˈdi.ʃːal/ hollek gourel
* Lusk war-draoñ ar mor − a c'hoarvez div wech bemdez − dindan levezon al Loar hag an Heol.
** An dichal a oa deut da vat hag an aber a oa dizoloet betek al lec'hid. — (Ronan Huon, Ar Gwennili-mor, Al Liamm niv. 77, Du-Kerzu 1959, p. 412.)

#### Gerioù heñvelster

* tre
* trec'h

#### Gerioù enepster

* chal
* lanv

#### Deveradoù

* dichaladur
* dichalañ

#### Troidigezhioù

* galleg : reflux gourel
* saozneg : ebb
* spagnoleg : reflujo gourel