# kleven
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Diwar klev-, pennrann ar verb klevet pe klevout, hag an dibenn-ger -en.

### Furm verb

kleven /ˈkleːvɛn/ /ˈklewɛn/
* Furm ar verb klevet/klevout e kentañ gour unan an amdremened, en doare-disklêriañ
   * Hep kemmadur :
       Dre ma 'z aen gant va hent e kleven en-dro din, en tiez hent-houarn hag e pep kombod an trenioù, va c'henveajourien o trailhañ rusianeg : [...]. — (Jarl Priel, Amañ hag Ahont, Al Liamm, 1957, p. 11.)
       En deiz all e kleven unan o krïal forz e vuhez ouz-kreh du-mañ. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 164.)
   * Gant ur c'hemmadur dre vlotaat (war-lerc'h ar rannig-verb a da skouer) :
       Ar zoudarded a gleven o vont d'ar red dre an hent braz varzu Guitevede, en eur grial, oc'h en em c'hervel an eil egile hag en eur leusker tennou fuzil. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu Lodenn 2, J.B. hag A. Lefournier, Brest, 1878, p. 136.)
       Netra ne gleven nemet storlok dudius ar mor, [...]. — (Jarl Priel, An teirgwern Pembroke, Éditions Al Liamm, 1959, page 135)

#### Troidigezhioù

* galleg : (j')entendais ; (je) sentais