# dishiliañ
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    → Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)

### Verb

dishiliañ /di'siljã/ verb gwan ha verb kreñv eeun (anv-gwan-verb : dishiliet) (displegadur) I. verb gwan
* Lezel greun da vont (diwar-benn plantoù zo)
** Ar pennou ed-mañ a zo dishiliet toud. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 114.)
* Bezañ dispignet (diwar-benn an arc'hant, ar madoù)

#### Troidigezhioù

* galleg : s'égrener
II. verb kreñv eeun
* Tennañ greun diouzh (un dra bennak) (diwar-benn plantoù zo)
* Dibunañ goustad (diwar-benn ar pozioù)
** Dishiliañ a ra e c'herioù, unan-hag-unan : « Gwechall, em yaouankiz munudik, on bet o skrapañ per... hag avaloù... ha kastrilhez... ha... e jardin un amezegez kozh, e-tal ti va c'herent. » — (Youenn Drezen, Sizhun ar Breur Arturo, Al Liamm, 1971, p. 69.)
* Dizober (diwar-benn an dilhad stammet)
** Dishilia stamm. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 114.)

#### Troidigezhioù

* galleg : défaire (étoffe), s'effranger
* galleg : égrener