# c'houzañve
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Eus gouzañve gant ur c'hemmadur dre vlotaat (g → c'h).

### Furm verb

| Kemmadur | Furm |
| hep | gouzañve |
| dre vlotaat | c'houzañve |
| dre c'hwezhañ | digemm |
| dre galetaat | kouzañve |
| amreizh | c'houzañve |
c'houzañve /ɣu.ˈzãː.ve/
* Furm ar verb gouzañv pe gouzañviñ e trede gour unan an amdremened, en doare-disklêriañ.
   * War-lerc'h ar rannig-verb a, da skouer :
       Mes hen a c'houzanve peb tra heb en em glemm, hag a iea atao araok heb fallgalouni. — (Gabriel Morvan, Buez ar Zent, Brest, 1894, p. 588.)
   * War-lerc'h ar rannig-verb e, da skouer :
       D'an dud a c'houlenne petra 'oa c'hoarvezet ganto, Lom a responte en doa paket tomm ha yen, en ur labourat, hag e c'houzañve poan dargreiz, ha Job a responte en doa tapet ur ruadenn gant ar gazeg wenn. — (Jakez Riou, An Ti Satanazet, Skridoù Breizh, 1944, p. 133.)