# gwiske
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar gwisk-, pennrann ar verb gwiskañ, hag an dibenn-ger -e.

### Furm verb

| Kemmadur | Furm |
| hep | gwiske |
| dre vlotaat | wiske |
| dre c'hwezhañ | digemm |
| dre galetaat | kwiske |
| amreizh | wiske |
gwiske /ˈɡɥis.ke/
* Furm ar verb gwiskañ e trede gour unan an amdremened, en doare-disklêriañ.
   * Gant ur c'hemmadur dre vlotaat (war-lerc'h ar rannig-verb e, ar stagell isurzhiañ ma, da skouer) :
       « [...]. Hogen endra ma wiske e harnez-brezel, e sonas adarre ar c'horn-boud, kement e touje Bohor ne vefe ket bet klevet e c'halvadenn gentañ. — (Langleiz, Romant ar Roue Arzhur/levrenn I : Marzhin, Al Liamm, 1975, p. 114.)

#### Gerioù kevrennek

* diwiske

#### Troidigezhioù

* galleg : (elle)/(il) habillait , revêtait , vêtait