# dislavaran
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar dislavar-, pennrann ar verb dislavaret pe dislavarout, hag an dibenn-ger -an

### Furm verb

dislavaran /dizlaˈvɑːrãn/
* Furm ar verb dislavaret/dislavarout e kentañ gour unan an amzer-vremañ, en doare-disklêriañ
   * Gant ur c'hemmadur mesket (war-lerc'h ar rannig-verb e hag ar stagell isurzhiañ ma) :
       Patern. — M'am eus lavaret e tislavaran... — (Yann-Vari Perrot, An Aotrou Kerlaban Pez farsus e 3 Arvest, Brest, 1922, p. 33.)

#### Stummoù rannyezhel

* dislâran

#### Troidigezhioù

* galleg : (je) contredis
* galleg : (je) démens