# gweañ
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar an anv-kadarn gwe hag al lostger -añ

### Verb

| Kemmadur | Furm |
| hep | gweañ |
| dre vlotaat | weañ |
| dre c'hwezhañ | digemm |
| dre galetaat | kweañ |
| amreizh | weañ |
gweañ /ˈɡɥeːã/ verb kreñv eeun (anv-gwan-verb : gweet) (displegadur)
* Distummañ un dra bennak gwevn dre dreiñ ul lodenn anezhañ tra ma chom difiñv eben
** Pa dremenfet e-kichen ar c'hannerezed-noz, bezit didrouz ha mut ; rak mar tireizhit o labour, c'hwi a zleo reiñ dezhe skoazell da weañ ar gannadenn, ha gwazh d'ho tivrec'h. — (Erwan Berthou, En bro Dreger a-dreuz parkoù, Mouladurioù Hor Yezh, 1985, p. 29.)
* Diaozañ un ezel dre blegañ/dreiñ anezhañ betek re
** <skouer.>
* (Ent strizh) Plezhañ
** <skouer.>
* Gwiadiñ
** KLITEMNESTRA. — Mat am eus graet 'ta o weañ war zigarez c'hoarzhin va gouel gant mailhoù bras alaouret en-dro d'ar Roue, [...]. — (Jarl Priel, Nag a Wad, Al Liamm niv. 112, Gwengolo-Here 1965, p. 303.)

#### Gerioù enepster

* disgweañ

#### Deveradoù

* gweadenn

#### Troioù-lavar

* gweañ anezhi : gouzañv diaesterioù, dienez
* gweañ e gordenn

#### Troidigezhioù

* galleg : tordre