# kintus
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar an anv-kadarn kint hag al lostger -us.

### Anv-gwan

| Derez | Furm |
| Derez-plaen | kintus |
| Derez-uheloc'h | kintusoc'h |
| Derez-uhelañ | kintusañ |
| Derez-estlammiñ | kintusat |
kintus /ˈkĩntys/
* Zo diaes ober gantañ, imoret-fall.
** Mat , eme an hini goz gant ur mousc'hoarzh kintus .... — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 261.)

#### Gerioù heñvelster

* tagnous

#### Deveradoù

* kintusaat
* kintuzat

#### Troidigezhioù

* galleg : acariâtre , hargneux , revêche

### Adverb

kintus /ˈkĩntys/
* En un doare tagnous:
** − Fin ar vakañsoù, emezañ kintus. — (Ronan Huon, AR GWENNILI-MOR, Al Liamm niv. 77, Du-Kerzu 1959, p. 410.)
** Respont a ran kintus d'ar macho a zo war ar memes pondalez ganin. — (Yann Gerven, Brestiz o vreskenn, Al Liamm, 1986, p. 68.)
* galleg : de manière acariâtre , de manière hargneuse