# nac'h
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Kavet en henvrezhoneg (naco) hag en krennvrezhoneg (nacat).
    Meneget er C'hatolikon (nach).
    Da geñveriañ gant ar verboù nacau en kembraeg, nagha en kerneveureg.

### Verb

nac'h
* lavarout nann pa vez kinniget un dra:
** Nac’h ar feiz a zo ur pec’hed eus ar re c’hrevusañ. — (Gabriel Morvan, Buez ar Zent, Brest, 1894, p. 796.)
** Poan en devoa ivez en e vleo, arabat nac'h. — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 255.)
* nac'h ober un dra
** [...], gant ar spi ne nac'ho ket skoazellañ unan eus e varoned en arvar. — (Langleiz, Romant ar Roue Arzhur/levrenn I : Marzhin, Al Liamm, 1975, p. 74.)

#### Stumm all

    nac'hañ

#### Deveradoù

* dinac'h(añ)

#### Troidigezhioù

* galleg : nier ; refuser ; désavouer
* kembraeg : nacàu
* kerneveureg : nagha
* saozneg : to deny ; to refuse
* spagnoleg : negar ; rehusar