# arruin
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar arru-, pennrann ar verb arruout, hag an dibenn-ger -in

### Furm verb

arruin /aˈryːĩn/
* Furm ar verb arruout e kentañ gour unan an amzer-da-zont, en doare-disklêriañ
** — Pegen paour ! pa arruin er gêr, pilet gant ma gwreg !... — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/5, Al Liamm, 1994, p. 142.)
** Va breudeur beleien, Nevez merzeriet, O deuz ho c'hurunen 'Barz enn env kemeret : Me ho ped, va Jezuz, Da rei d'ign ho c'halon, Ma arruign 'kichen ho zron. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu Lodenn 2, J.B. hag A. Lefournier, Brest, 1878, p. 253.)

#### Stummoù all

* erruin

#### Gerioù heñvelster

* degouezhin

##### Notenn

* ↑ Daoust ma tiskouel "Ma arruign 'kichen ho zron." an doare adembannet e 1902 ivez, e oa bet divizet gant Al Liamm skrivañ "Ma erruin 'kichen o zron." en doare embannet e 1977...

#### Troidigezhioù

* galleg : (j')arriverai