# arruont
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar arru-, pennrann ar verb arruout, hag an dibenn-ger -ont

### Furm verb

arruont /aˈryːɔ̃ɲ(t)/
* Furm ar verb arruout e trede gour lies an amzer-vremañ, en doare-disklêriañ
** Pignat a ra arre war e varc'h bihan du, hag ec'h arruont gant ar jeant a oa e-unan en e gastell. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/5, Al Liamm, 1994, p. 120.)
** Setu amañ un nebeud lesanvioù a zo bet roet da dud hag a anavezan reizh-mat evel m'arruont dindan ma fluenn : [...] ! — (Erwan Berthou, En bro Dreger a-dreuz parkoù, Mouladurioù Hor Yezh, 1985, p. 78.)

#### Stummoù all

* erruont

#### Gerioù heñvelster

* c'hoarvezont
* degouezhont

#### Troidigezhioù

* galleg : (elles)/(ils) adviennent , ont lieu , se passent , surviennent
* galleg : (elles)/(ils) arrivent
* galleg : (+ gant) (elles)/(ils) rencontrent