# eal
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Da dostaat ouzh an anvioù-kadarn ael « nodad, torad » e kembraeg hag eal « loen-tenn » e kerneveureg.
    Dont a ra eus ar ger keltiek *aglā « klodad, torad », strollder diwar *aglo- (en doe ál « klodad, torad » en iwerzhoneg) a zeufe eus ar wrizienn indezeuropek *h₂eǵ- « bleinañ, ren, konduiñ » a gaver e furmoù ar verb mont evel a, eas, ay h.a.

### Anv-kadarn

eal /ˈeːal/ gourel (n'eus furm venel ebet d'ar ger-mañ) (liester : ealed, ealien)
* Hini bihan ar marc'h hag ar gazeg, pe e vefe ebeul pe ebeulez.
** « A ! » eme an ozac'h, « eun eal eo emaout o klask ? [...]» — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 282.)

#### Deveradoù

* ealiñ

#### Troidigezhioù

* galleg : petit poulain , petite pouliche
* saozneg : foal