# alouber
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    (Anv-kadarn) Savet diwar aloub-, pennrann ar verb aloubiñ, hag al lostger -er
    (Furm verb) Savet diwar aloub-, pennrann ar verb aloubiñ, hag an dibenn-ger -er

### Anv-kadarn

alouber /aˈluːbɛr/ gourel (liester : alouberien, alouberion)
* (Ent strizh) Den a laka dalc'h war un douar, ur vro ha n'eo ket e hini
** Eñ a oa mestr an ti. Un alouber, hogen mestr an ti atav. — (Roparz Hemon, An alouber, Al Liamm niv. 40, Gwengolo-Here 1953.)

### Anagramoù

* laboure

##### Notenn

* ↑ Martial Ménard, Geriadur brezhoneg An Here, 2001, pajenn 37a.

#### Liamm war-du al lec'hienn Devri

* alouber m. -ion

#### Troidigezhioù

* galleg : accapareur
* galleg : conquérant
* galleg : envahisseur
* galleg : usurpateur

### Furm verb

alouber /aˈluːbɛr/
* Furm dic'hour ar verb aloubiñ en amzer-vremañ an doare-disklêriañ

#### Troidigezhioù

* galleg : (on) envahit