# mage
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar mag-, pennrann ar verb magañ, hag an dibenn-ger -e.

### Furm verb

| Kemmadur | Furm |
| hep | mage |
| dre vlotaat | vage |
| dre c'hwezhañ | digemm |
| dre galetaat | digemm |
| amreizh | vage |
mage /ˈmɑː.ɡe/
* Furm ar verb magañ e kentañ gour unan an amdremened, en doare-disklêriañ.
   * Gant ur c'hemmadur dre vlotaat (war-lerc'h ar rannig-verb a, da skouer) :
       Tud an eured a oa tomm d'o fri, hag a vage jolivari ar mil diaoul, met lavaret e vije bet ouzhpenn edont o fringal en ur gaoteriad voged. — (Youenn Drezen, Itron Varia Garmez, Skrid ha Skeudenn, 1941, Al Liamm, 1977, p. 25.)
       Peseurt doujañs, a gred deoc'h, e vage d'ar moc'h-se ur c'horporal pe ur soudard ? — (Jarl Priel, Amañ hag Ahont, Al Liamm, 1957, p. 34.)
       Kloc'h an iliz-veur, a-zioc'h va fenn, a roe an eur, hag ar c'havaned a vage cholori ar mil gurun, o kildreiñ en-dro d'ar mogerioù kozh. — (Youenn Drezen, An dour en-dro d'an inizi, Al Liamm, 1972, p. 15.)

#### Troidigezhioù

* galleg : (elle)/(il) produisait , provoquait ; ressentait (sentiment)

## Galleg
### Etimologiezh

    → Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)

### Anv-kadarn

mage /maʒ/ (liester : mages)
* Hudour, strobineller.

#### Gerioù heñvelster

* astrologue
* devin
* marabout
* voyant

#### Deveradoù

* magie
* magique