# gellas
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar gell-, pennrann ar verb gellout, hag an dibenn-ger -as.

### Furm verb

| Kemmadur | Furm |
| hep | gellas |
| dre vlotaat | c'hellas |
| amreizh | c'hellas |
gellas /ˈɡɛlːas/
* Furm ar verb gellout e trede gour unan an amzer-dremenet strizh, en doare-disklêriañ
   * Gant ur c'hemmadur dre vlotaat (war-lerc'h ar rannig-verb nac'h ne) :
       Evelato ne c'hellas ket mont ker buan ha ma krede da gaout ar roue. — (G. MILIN, Gwechall-goz e oa..., Kemper, 1924, p. 66.)
   * Gant ur c'hemmadur mesket (war-lerc'h ar rannig-verb e hag ar stagell isurzhiañ ma) :
       Lom a zigoras e zaoulagad ar brasañ ma c'hellas, hag a sellas. — (Jakez Riou, An Ti Satanazet, Skridoù Breizh, 1944, p. 19.)

#### Stummoù all

* gallas

#### Troidigezhioù

* galleg : (elle)/(il) put
* spagnoleg : (ella, él, ello ; usted) pudo