# charreat
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Diwar an anv-kadarn charre hag al lostger -at.

### Verb

charreat /ʃaˈreːat/ verb kreñv eeun (displegadur)
* Treuzdougen danvezioù, marc'hadourezhioù gant ur c'harr.
** An dud e veze ret dezhe charreat o boued, e-barzh seier, diouzh ar gêr nesañ. — (Aleksandr Soljenitsyn, lakaet e brezhoneg gant Ernest ar Barzhig, Ti Vatriona, Al Liamm, 1976, p. 11.)
** Gallet ho peus charreat ho foenn?. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 107.)
** Da betra e teu ar sort-mañ d'an aod pa n'ouzont ket charreat ? — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Troisième Partie, 1974, p. 291.)

#### Deveradoù

* charreadeg
* charreer
* charreet

#### Troidigezhioù

* galleg : charrier , charroyer, faire le charroi , transporter .
* saozneg : cart , haul