# livirin
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar lavar-, pennrann ar verb lavaret pe lavarout, hag an dibenn-ger -in, gant ur pebeiladur vogalennek a/i.

### Furm verb

livirin /liˈviːrĩn/
* Furm ar verb lavaret/lavarout e kentañ gour unan an amzer-da-zont, en doare-disklêriañ (e brezhoneg Leon).
** « [...]. Gra kement a livirin d' it, hag eürus e vezi. » — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 177.)
** Ne livirin ket e anv deoc'h, rak n'am eus ket klevet pe anv 'oa hemañ. — (Gab Milin, Marvailhoù Bro-Leon, Hor Yezh, 1999, p. 160.)
** Petra a livirin ouzhpenn, nemet e oa he falafrez ul loen eus ar c'haerañ [...] ? — (Yeun ar Gow, Diwar Dorgenn Karreg-an-Tan, Mouladurioù Hor Yezh, 1999, p. 107.)
** Ne livirin grik. — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 263.)

#### Stummoù all

* lavarin

#### Stummoù rannyezhel

* lârin (e Treger)

#### Troidigezhioù

* galleg : (je) dirai