# digeriñ
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet sur a-walc'h diwar igor hag igeriñ.
    Kavet en krennvrezhoneg (digueriff).
    Da geñveriañ gant ar verboù agor, egori en kembraeg, ygery en kerneveureg.

### Verb

digeriñ /di.ˈɡeː.rĩ/ verb gwan pe verb kreñv (anv-gwan-verb : digoret) (displegadur)
* Dont da vezañ digor (pa gomzer eus dor pe brenestr).
** Pa voe paouezet an diou skeudenn da ganan, an nor vras dirakan a zigoras. — (Erwan ar Moal, Pipi Gonto, Kemper, 1925, p. 10.)
* Ober graet gant un den: digeriñ un nor, ur prenestr, ul lagad (pe daoulagad), ha traoù all.
** Digorit ar prenestroù, mamm-gaer, ma welin ma fried kaezh. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/2, Al Liamm, 1985, p. 107.)
** Eur vunutenn goude m'en doa lonket ar werennad hini kreñv, Job a zigoras eul lagad, [...]. — (Jakez Riou, Troiou-Kamm Alanig al Louarn II, Gwalarn niv. 97, Kerzu 1936, p. 58.)
* digeriñ ar galon : reiñ c'hoant da unan bennak da zebriñ
* digeriñ ar genoù : komz

#### Stumm all

* igeriñ

#### Deveradoù

* addigoradur

#### Gerioù kevrennek

* addigeriñ
* damzigeriñ
* peurzigeriñ

#### Troioù-lavar

* digeriñ ar galon
* digeriñ e c'henoù
* digeriñ war unan bennak
* digeriñ war un dra bennak

#### Troidigezhioù

* galleg : ouvrir
* kembraeg : agor
* kerneveureg : ygery
* saozneg : (to) open
* spagnoleg : abrir