# kelorn
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Diwar ar ger henvrezhonek chilorn.
    Meneget er C'hatolikon (quelorn).
    Da geñveriañ gant ar gerioù celwrn en kembraeg, kelorn en kerneveureg.

### Anv-kadarn

kelorn /ˈkeːlɔrn/ gourel (furm vihanaat : kelornig, liester kelern, kelornioù)
* Endalc'her prenn, pe vetal peurvuiañ, dezhañ ur genoù ledan ha kelc'hiek
** Hag e tiskennjont ar c'helorn, buan, dre ma soñjent ez oa c'hoazh er puñs ur briñsez bennak kaeroc'h eget ar re all. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/1, Al Liamm, 1984, p. 22.)
** Digas an daou gelorn ganit war eun dro. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Première Partie, 1966, p. 227.)
** Bera a ra da gelorn. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 41.)
** Ar helorn-mañ a zo tost da zaou-hement egile. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 527.)
* Endalc'her ma virer an holen pe ar c'hig sallet, ma farder an amanenn
* (dre skeudenn-lavar) Penn

#### Gerioù kar dre o ster

* bailh
* sailh

#### Deveradoù

* kelorniad

#### Troioù-lavar

* kaout nebeut en e gelorn : na vezañ fin-kaer
* tennañ koñchoù born eus e gelorn : kontañ istorioù digredus

### Divinadelloù

* A ya a-souz d'e labour hag a deu d'ar gêr en ur ouelañ ? – Ar c'helorn da dennañ dour euz ar puñs. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Troisième Partie, 1974, p. 330.)

#### Troidigezhioù

* galleg : baquet
* galleg : baratte
* galleg : charnier
* galleg : cuve
* galleg : seau
* galleg : tête