# zigoris
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Eus digoris gant ur c'hemmadur dre vlotaat (d > z)

### Furm verb

| Kemmadur | Furm |
| hep | digoris |
| dre vlotaat | zigoris |
| amreizh | tigoris |
zigoris /ziˈɡoːris/
* Furm ar verb digeriñ e kentañ gour unan an amzer-dremenet strizh, en doare-disklêriañ
   * War-lerc'h ar rannig-verb a, da skouer :
       Ur voestad gwispid a zigoris hag, e-ser terriñ va naon, e c'halvis ar c'hi hag ar c'hizhier da zont da gemerout o lod eus ar pred. — (Daniel Defoe, lakaet e brezhoneg gant Yeun ar Gow, Abrobin, Al Liamm, 1964, p. 24.)