# deujent
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar deu-, pennrann ar verb dont, hag an dibenn-ger -jent

### Furm verb

| Kemmadur | Furm |
| hep | deujent |
| dre vlotaat | zeujent |
| amreizh | teujent |
deujent /Distagadur ?/
* Furm ar verb dont e trede gour lies an amzer dic'hallus, en doare-divizout
** [...], ma c'hoantaas he fellaat eus an ti, 'vit na welje ket an dud yaouank, pa deujent, nemet he merc'h Loeiza. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/1, Al Liamm, 1984, p. 169.)
** [...], e leverchont e viche great eur marchosi euz ho japel, ha savet speurinier enn-hi evit lakaat o c'hezek pa deuchent enn dro, [...]. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu Lodenn 2, J.B. hag A. Lefournier, Brest, 1878, p. 81.)

#### Stummoù rannyezhel

* dazent (e gevred Breizh)

#### Troidigezhioù

* galleg : (elles)/(ils) viendraient