# kel
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Eus ken (evel cyn e kembraeg), troet da kel dirak ar gensonenn [l].

### Adverb

kel /ˈkɛl/
* Adverb an derez-kevatal dirak an anvioù-gwan a grog gant ar gensonenn [l] : kel laouen, kel laosk, kel ledan, kel leun, kel lies, kel lirzhin, kel lous, kel lufr, ...
** ... mar kirit reiñ dezho da evañ ec'h evint d'ho krasoù mat, evel a leveront, e-lec'h lavaret d'ho yec'hed, kel laouen ha tra. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu Lodenn 2, J.B. hag A. Lefournier, Brest, 1878, p. 224.)
** Ar c'hreg neuze a yeas kel laouen ma'z oa eun dudi he gwelet. — (Klaoda ar Prad, Marvailhou ar Vretoned e-tal an tan, Sant-Brieg, 1907, p. 146.)
* Kelliez gweach ma teu e kaloun ann den c’hoantegesiou direiz, rak-tal e teu d’en em nec’hi. Skouer Jezuz .

#### Gerioù heñvelster

* ken
* ker

#### Troidigezhioù

* galleg : aussi , pareillement , si