# touellañ
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Kavet en henvrezhoneg (toillam)
    Meneget er C'hatolikon (toellaff)
    Da geñveriañ gant ar verboù twyllo en kembraeg, tulla en kernevveureg
    Savet diwar an anv-kadarn touell hag al lostger -añ

### Verb

touellañ /ˈtwɛlːã/ verb kreñv eeun (anv-gwan-verb : touellet) (displegadur)
* Lakaat unan bennak da grediñ traoù diwir ha gounit anezhañ ; dallañ, lorbiñ
** Touellañ a ray ur plac'h dinamm hag e pec'ho ganti. {{mammenn|RARA|15}
** Ma c'hellit c'houeza eun elfennic buez en eur gaotigel great euz dour, ear hag ar rest, e vezo pec'hed deomp lavaret n'oc'h nemet eur glabouser divergont, mad da douelli ginaoueien. — (J.-F. Caer., Perag e ranker credi ez eus eun Doue ?, Feiz ha Breiz niv. 5, Gouere 1907, p. 133.)
** Deut eo amañ da douellañ e vignon, d' e lakaat da gouezhañ e lasoù ar polis, dre drubarderezh... — (Vefa de Bellaing, Ar peskig ruz, Al Liamm niv. 178, Gwengolo-Here 1976, p. 315.)
* (Dre astenn-ster) Bezañ touellet gant un dra bennak : bezañ douget-tre da ober un dra bennak, troet-tre war un dra bennak (en tu gouzañv dreist-holl)

#### Gerioù heñvelster

* doganiñ
* gennañ
* louzañ

#### Deveradoù

* touelladeg
* touelladenn
* touelladur
* touellenn
* toueller
* touellerezh
* touellus

#### Gerioù kevrennek

* didouellañ

#### Troidigezhioù

* alamaneg : betrügen , täuschen
* galleg : charmer , enchanter , séduire ; tromper
* kembraeg : twyllo
* kerneveureg : tulla
* saozneg : to deceive