# bouboual
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Savet diwar an anv-kadarn boubou hag al lostger -al.

### Verb

| Kemmadur | Furm |
| hep | bouboual |
| dre vlotaat | vouboual |
| amreizh | vouboual |
bouboual /bu.ˈbuː.al/ verb gwan (anv-gwan-verb : boubouet) (displegadur)
* Ober un trouz boud ha dibaouez ; boudal, boudinellañ.
** A-wechoù e tegouezhe dimp klevout ur c'horn all o vouboual er pellder, met netra ne veze gwelet, [...]. — (Jarl Priel, Va Zammig Buhez, Al Liamm, 1954, p. 107.)
* Ober kalz trouz (diwar-benn an dud).
** Pieds Plats ‘vat a vounte e fri e pep lec'h ha plediñ a rae gant kement tra : ur gwaz strizh ha garv anezhañ, krenañ a rae pep-hini dirazañ, hag adal goulou deiz bete serr-noz e veze klevet o vouboual hag o veogal eus an eil korn d'egile. — (Jarl Priel, Va Zammig Buhez, Al Liamm, 1954, p. 84.)

#### Deveradoù

* boubouenn

#### Gerioù heñvelster

* grozmolat
* hiboudiñ
* lavaret an oferenn
* mouskomz

#### Troidigezhioù

* galleg : bourdonner ; murmurer