# gile
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Eus kile gant ur c'hemmadur dre vlotaat (k → g).

### Furm verb

| Kemmadur | Furm |
| hep | kile |
| dre vlotaat | gile |
| dre c'hwezhañ | c'hile |
| dre galetaat | digemm |
| amreizh | digemm |
gile /ˈgiː.le/
* Furm kemmet ar verb kilañ pe kiliñ e trede gour unan an amdremened, en doare-disklêriañ.
   * War-lerc'h ar rannig-verb nac'h ne, da skouer :
       Ya, met, hag an dispignou ? — A drugare Doue hini eus madoberourien Laouig ne gile. — (Lan ar Bunel, Laouig ar Penker eun danvez beleg, Moulerez straed ar C'hastell, Brest, 1929, p. 62.)