# karet
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    (Anv-gwan) Eus an anv-gwan-verb karet.
    (Furm verb) Savet diwar kar-, pennrann ar verb karout, hag an dibenn-ger -et.

### Anv-gwan

| Derez | Furm |
| Derez-plaen | karet |
| Derez-uheloc'h | karetoc'h |
| Derez-uhelañ | karetañ |
| Derez-estlammiñ | karetat |
karet /ˈkɑːret/
* A garer.
** Anna-gozh a zo eus ar familh, evel ma vez roet da Yann-gozh ar plas a vez roet, er familh, d'un eontr karet. — (Brogarour, Onenn, Gwengamp, 1936, p. 39.)
** un den din da vezañ karet — (Brogarour, Onenn, Gwengamp, 1936, p. 86.)
** Te zo karet gant an holl. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Troisième Partie, 1974, p. 182.)
* gant ar c'hemmadur
    mamm garet
** Ar barrez a-bez a zeu da veza d'ezañ ha d' e Rozenn garet, goude ma voent eureujet gant an aotrou person. — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 130.)

#### Troidigezhioù

* esperanteg : kara
* galleg : aimé

### Furm verb

karet /ˈkɑːret/
* Anv-gwan-verb ar verb karout.
** Na damallit morse un den ho peus karet. — (Gabriel Milin, Furnez ar geiz, euz a Vreiz, 1868, p. 88.)
* Furm ar verb karout e trede gour unan an doare-gourc'hemenn.
** Karet Doue: an neb en deus ar garantez-se zo pinvidik a-walc’h goude ma n’hen gouvezfe ket. BUAS 651
|182