# kurun
## Brezhoneg
### Etimologiezh

    Kavet en henvrezhoneg (gurun).
    Meneget er C'hatolikon (curun).
    Da geñveriañ gant ar gerioù kembraek gorun, godorun (trouz).

### Anv-kadarn

kurun /ˈkyːrỹn/ hollek gourel pe benel (liester : kurunoù)
* Trouz bras a vez da heul al luc'hed
** Ar glav, an avel, ar c'hurun ac'h ae war washaat. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/1, Al Liamm, 1984, p. 228.)
* (Dre astenn-ster) Foeltr
* Ger pouezañ en troiennoù goulenn ; bed, diaoul, foeltr, gagn, gast
** « Perak-ar-gurun, eta ? » — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 15.)
* Ger a dalvez da sevel touadelloù
* mil gurun

#### Stummoù all

* gurun (alies)
* gudurun

#### Gerioù heñvelster

* taran

#### Deveradoù

* kurunad
* kurunaj
* kuruniñ
* kurunus

#### Gerioù kevrennek

* diguruner
* maen-kurun
* tarzh-kurun

#### Troioù-lavar

* toull-kurun : toull fankek en ur foenneg

#### Troiennoù keñveriañ

* erruout evel un tarzh kurun : trumm

#### Troidigezhioù

* galleg : tonnerre
* kembraeg : taran
* kerneveureg : taran
* saozneg : thunder