Ну, потом все опять пустились разговаривать про покойника - какой он был добрый, и какая это утрата, и прочее тому подобное, а через некоторое время с улицы в комнату протолкался какой-то высокий человек с квадратной челюстью и стоит слушает; ему никто не сказал ни слова, потому что король говорил и все были заняты тем, что слушали.
Сосын бәрі қайтыс болған кісі жайлы әңгіме соқты - ол қандай қайырымды адам еді, орны толмас қаза және осыған ұқсас көл-көсір сөздер, кешікпей сырттан жақ сүйегі төрт бұрыш секілді ұзын бойлы біреу жұртты итермелей ішке кіріп, үндемей тұрып қалды және оған ешкім тіл қатпады, өйткені король сөйлеп, қалғандары оны тыңдап тұрған.