He did not allow himself to think about it, and he did not think about it; but all the same though he never admitted it to himself, and had no proofs, not even suspicious evidence, in the bottom of his heart he knew beyond all doubt that he was a deceived husband, and he was profoundly miserable about it.
Ол жайды ойламайтын да, ойлағысы келмейтін де өзінің; бірақ соған қоса өзі, қапы жүрген еркек екенін өмірінде өзіне өзі айтпай-ақ, аптар ешбір дәлелі түгіл, күдігі де болмағанмен, ішінен соны жете біліп жүретін де, содан келіп мейлінше бақытсыз да болатын.