Тема случилась странная: Григорий поутру, забирая в лавке у купца Лукьянова товар, услышал от него об одном русском солдате, что тот, где-то далеко на границе, у азиятов, попав к ним в плен и будучи принуждаем ими под страхом мучительной и немедленной смерти отказаться от христианства и перейти в ислам, не согласился изменить своей веры и принял муки, дал содрать с себя кожу и умер, славя и хваля Христа, - о каковом подвиге и было напечатано как раз в полученной в тот день газете.
Григорий таңертең көпес Лукьяновтың дүкенінен тауар алуға барғанында одан мына бір хикаяны есітеді: орыстың бір солдаты алыс шекарада, азиаттарға жақын жерде әскери қызметте жүргенінде түздіктердің қолына тұтқынға түседі, олар оны, егер христиан дінінен шығып, ислам дініне кешпесең, азаптап өлтіреміз деп қорқытады, бірақ солдат өзінің дінінен безбей, қандай азапқа болса да көнуге бекінеді, сөйтіп жон терісін сыдырған кезде Христосқа сиынған күйі өліп кетеді - оның бұл ерлігі сол күнгі газетте басылған екен.