Римский постарался изобразить на лице улыбку, от чего оно сделалось кислым и злым, и раскланялся с безмолвным магом, сидящим рядом с котом на диване.
Римский жүзіне күлкі үйіруге тырысып еді, одан беті қабарып, ашулы боп шықты, сонда да диванда мысықпен қатар үн-түнсіз отырған сиқыршыға басын иіп тағзым етті.