These two beings, pure as spirits, told each other everything, their dreams, their intoxications, their ecstasies, their chimæras, their weaknesses, how they had adored each other from afar, how they had longed for each other, their despair when they had ceased to see each other.
Рухтардай пәк, таза осынау екі жан бір-біріне өздерінің түстерін, өздерінің қуаныш-шаттығын, құмар-қызығын, армандарын, сағынышын айтып жатыр, бірін-бірі алыстан-ақ қастер тұтып, іш тартқанын, бір-біріне ынтық болып ұмтылғанын, асық болғанын, көріспей кеткенде қалай қатты тарыққанын бүкпесіз жайып салып отыр.