Кеше ғана Әуезовтың алдынан көңіліме қанат бітіп, іштей тасып, лепіріп шыққан мен Шалдуар Шал-ғынбаевтың алдынан жермен-жексен болып шығып, редакцияның биік баспалдағынан тәлтіректеп, жерге әрең түстім.
Just yesterday, having left Auezov's presence feeling elated and overjoyed, I emerged from Shalduar Shal-gynbaev's presence utterly defeated, and stumbled down the high steps of the editorial office, barely making it to the ground.