Она отложила куртку и с минуту раздумывала; дважды она протягивала к ней руку и дважды отдергивала; наконец решилась, подкрепив себя мыслью: "Это добрая, добрая ложь, - я не позволю себе огорчаться".
Апай күртешені алып қойды, бір сәт ойланды; екі рет қолын созды да, екі рет қолын тартып алды; ақыры: "Мейірімді өтірік қой, мейірімді, - маған ренжуге болмайды, - деп өзін ақтағысы келді де, күртешенің қалтасына қолын сұғып жіберді.