Sviazhsky was one of those people, always a source of wonder to Levin, whose convictions, very logical though never original, go one way by themselves, while their life, exceedingly definite and firm in its direction, goes its way quite apart and almost always in direct contradiction to their convictions.
Свияжский Левиннің қашан да таң көретін адамдарының бірі еді, ондай адам пікірі әсте дербес пікір болмағанмен, өте жүйелі келгендіктен, өз алдына бір тебе боп жатады да, тұрмыс бағыты да өте айқын, орнықты болған соң, пікіріне мүлде бағынбай, қашан болсын қайшы түсіп, өз алдына бір төбе боп жатады.