Қазақтың халқын тек топас жабайлықты білетін, ұлыққа қараңғы қорқынышпен бағыну, табынуды ғана білетін, аса бір тағы ел деп ойлайтын түсінік бар еді.
There was an understanding that perceived the Kazakh people as a particularly wild nation that knew only dull savagery, obeying officials with blind fear and adoration.