Вопрос для нашего монастыря был важный, так как монастырь наш ничем особенно не был до тех пор знаменит: в нем не было ни мощей святых угодников, ни явленных чудотворных икон, не было даже славных преданий, связанных с нашею историей, не числилось за ним исторических подвигов и заслуг отечеству.
Біздің монастырь үшін мұның өзі өте маңызды мәселе: өйткені құдайы орын есебінде осыған дейін оның аты шығып көрмеген: онда әулиелердің мүрделері де, діндарларды ғажайыптандыратын сиқырлы иконалар да жоқ, тіпті өз тарихымызға байланысты белгілі аңыз-ертегі де болған емес, отан алдында сіңірген ерекше еңбегі мен көрсеткен тарихи ерлігі бар деп те мақтана алмаймыз.