Парижанину, привыкшему к шелковым занавесям, к стенам, обитым мягкими тканями, к смолистому запаху дров, потрескивающих в камине, к ароматам, исходящим от атласного полога, пробуждение в меловой пещере должно казаться дурным сном.
Жібек шымылдыққа, жұмсақ мата ұсталған қабырғаларға, каминде пытырлап жанған оттың шайыр иісі мен торғын төсектің жұпарына үйреніп, әдет алып кеткен Париж тұрғынының тас үңгірде оянуының өзі жаман түс көргенмен бірдей болса керек-ті.