Түлкі қас қағым сәтке ғана көз жазуы мүмкін екен, кенет тұмсық бұлым тасасына қосарланған локомотивтердің ұзынды-қысқалы оттары жарқ ете қалды да, қуатты прожекторлар алдында жатқан жердің бәрін көз қарықтыра жарқыратып, бір сәтке даланың өлі денесін тұп-тұтас жалаңаштап, ақ сәулеге малып жіберді де, аш мақұлық от үстінде шырқ айналған жынды көбелектей апалақтап алас ұрды да қалды.
Лисица могла потерять из виду лишь на мгновение, как вдруг из-под носа выскочили короткие и длинные огни сцепленных локомотивов, осветив всё пространство перед мощными прожекторами ослепительным светом, на мгновение обнажив мертвое тело степи и окрасив его в белый свет. Голодное существо, как сумасшедшая бабочка, кружившаяся над огнем, в отчаянии замерло.