Это была, конечно, лишь дурная привычка дурного тона, свидетельствовавшая о низком воспитании, о пошло усвоенном с детства понимании приличного.
Бұл, әрине, тәрбиенің нашарлығын, бала кезінен инабаттылық дегенді бұрыс ұққандықты дәлелдейтін теріс әдеттің теріс дағдысы ғана еді.