И потом, проходя жизнь мою, убедился я постепенно, что был этот брат мой в судьбе моей как бы указанием и предназначением свыше, ибо не явись он в жизни моей, не будь его вовсе, и никогда-то, может быть, я так мыслю, не принял бы я иноческого сана и не вступил на драгоценный путь сей.
Кейіннен, өмір кеше келе, сол ағамның маған құдай тағаланың жіберген тағлымы мен тағдырындай болғандығына біртіндеп көзім жеткен-ді, өйткені егер мен оны көрмесем, егер ол өмірде болмаса, мен, бәлкім, еш уақытта тақуа да болмас едім, демек, осынау аса қымбатты тақуалық жолға да түспеген болар едім деп ойлаймын.