Here I must mention that Smerdyakov, oppressed by terror and despair of a sort, had felt during those last few days that one of the fits from which he had suffered before at moments of strain, might be coming upon him again.
Осы арада қорқыныш пен алабөтен бір түңілістен қапаланған Смердяков жаны түршігіп, қатты күйзелгенде, бұрын да талай рет болғанындай, ауруы ұстауға таялғанын әсіресе соңғы күндері анық сезіп жүргенін ескерте кеткен жөн.