Кресло, на которое он сел, стояло напротив зеркала, рокового для него и такого счастливого для Мариуса, в котором он прочел отпечатавшееся письмо Козетты.
Ол сылқ етіп әрең отырған орындық өзі үшін қатерлі, ал Мариус үшін құтты айнаның алдында тұратын, осы арада ол Козеттаның зеркітабында жазылған хаттың теріс түскен көшірмесін оқыған еді.