Пусть прочтет он далее о том, как обрадовался старец Иаков, узнав, что жив еще его милый мальчик, и потянулся в Египет, бросив даже отчизну, и умер в чужой земле, изрекши на веки веков в завещании своем величайшее слово, вмещавшееся таинственно в кротком и боязливом сердце его во всю его жизнь, о том, что от рода его, от Иуды, выйдет великое чаяние мира, примиритель и спаситель его!
Бұдан кейін сүйікті ұлының тірі екенін естігенде Иаков қарияның қалай қуанғаны, оның тіпті ата мекенін тастап Мысырға жеткенше асыққаны жайында оқып берсін; жат жерде жан тәсілім етеріндегі өсиетінде оның тұқымынан, Иудадан, әлемнің ұлы үміт-арманы, оны жарастырушы мен құтқарушы шығатыны туралы өзінің момын, су жүрегінде өмір бойы құпия сақтаған асқан кемеңгерлік сөзін мәңгі бақиға айтып кеткен ғой ол жарықтық!