К вечеру третьего дня Альбер, совершенно разбитый этим времяпрепровождением, казавшимся Монте-Кристо детской забавой, спал в кресле у окна, в то время как граф вместе со своим архитектором составлял план оранжереи, которую он собирался устроить в своем доме.
Үшінші күннің кешінде уақытты осылай өткізуден әбден қалжырап шаршаған Альбер терезе алдындағы креслоға қисайып ұйықтап кетті, ал бұл тірлікті баланың ойынындай көрген Монте-Кристо архитекторымен бірге отырып, үй ішіне салынатын оранжереяның жобасын жасай бастады.