Әзімбайдың аузынан шығып жатқан суық сөздерімен қатар жүзінде ылғи айықпаған бір күлкі, қызық, жеңсік белгісі қатар отырғанға Абай жиренішпен ашулана қараған.
Абай с ненавистью и гневом посмотрел на сидящего напротив, на чьем лице вместе с холодными словами, произносимыми Азимбаем, всегда присутствовала не проходящая усмешка, странное и похотливое выражение.