Glancing at his wife and Vronsky, he went up to the lady of the house, and sitting down for a cup of tea, began talking in his deliberate, always audible voice, in his habitual tone of banter, ridiculing someone.
Әйелі мен Вронскийді шола қарап, қожайын әйелдің қасына келе, шайға отырды да, үйреншікті қалжыңбас әлпетіне баса, қашанда естіле кететін, байсалды даусына сала, әлдекімді қағыта сөйледі.