Kalganov did not want to drink, and at first did not care for the girls' singing; but after he had drunk a couple of glasses of champagne he became extraordinarily lively, strolling about the room, laughing and praising the music and the songs, admiring every one and everything.
Калгановтың алғашта шарапқа зауқы соқпаған, оған қыздардың қосылып ән салғаны да мүлде ұнамаған, әйтсе де, тағы екі бакал шампанды сіміргеннен кейін ол керемет көңілденіп, тыным таппай жүрген, ыржалаңдап күліп, адамдарды да, әнді де, музыканы да - бәр-бәрін мақтай берген.