В ту нескончаемую ночь, когда полковник Херинельдо Маркес оживлял в памяти дни, погибшие в швейной комнате Амаранты, полковник Аурелиано Буэндия час за часом долбил твердую скорлупу своего одиночества, стараясь ее пробить.
Таусылып бітпей қойған осы түні полковник Геринельдо Маркес Амарантаның бөлмесінде өткізген келмеске кеткен кештерін еске алып отырғанда, полковник Ayрелиано Буэндиа жалғыздықтың тас қоршауын тесіп шығуға әрекеттеніп сағат санап үңги берді, үңги берді.