"Кеше арысын айдауға жiберiп отырған аямас арызының тобына, бұлар неғып тентiп келiп, мүлгiп отыр!"- деп Абай оларға ұнамсыз бiр көз тастады да, ендi қайтып бұрылған жоқ.
«Вчера, отправив своего сына пастушить табун, он сидит с жалобной шайкой, неужели сейчас они снова пришли грабить?»- подумал Абай, бросив на них неприязненный взгляд, и больше не оглядывался.