Через восемь лет, когда она научилась слагать стихи по-латыни, играть на клавикордах, беседовать о соколиной охоте с благородными кабальеро и догмах христианства с архиепископами, рассуждать о государственных делах с иностранными правителями и о делах Божьих с Папой, ей пришлось вернуться в родительский дом плести погребальные венки.
Тағы да сегіз жыл өтті, латынша өлең жазуға, күйсандықта ойнауға үйреніп, мырза жігіттермен құс салу жайлы, архиепископпен апологетика19 жайлы әңгіме-дүкен құруға, шетел басшыларымен мемлекеттік істерді, ал папамен құлшылық қылу мәселелерін талқылауға өресі жетті-ау дегенде үйіне келіп, қайтадан зиратқа қойылатын гүлшоқтарын өруге кіріскен.