И точно, дорога опасная: направо висели над нашими головами груды снега, готовые, кажется, при первом порыве ветра оборваться в ущелье; узкая дорога частию была покрыта снегом, который в иных местах проваливался под ногами, в других превращался в лед от действия солнечных лучей и ночных морозов, так что с трудом мы сами пробирались; лошади падали; налево зияла глубокая расселина, где катился поток, то скрываясь под ледяной корою, то с пеною прыгая по черным камням.
Айта қалғандай жол қауіпті екен: желдің алғашқы көтерілуінен қалмай құлағалы тұрған теңкиген кесек қарлар оң жағымызда, нақ төбемізде төніп тұр; жіңішке жолды жартылай қар басып қалыпты, кейбір күн сәулесінен еріген жерлерін бүгінгі аяз мұзға айналдырып қатырып тастаған, сондықтан да кейде тайғанақтап, кейде оппалап аттар құлайды, біз өзіміз де әрең жүріп келеміз: сол жағымыз бұлдыраған терең жар, сол жарда кейде мұз астына кіріп жоқ болып, кейде қап-қара тастардан көбік ата секіріп жатқан тасқын.