Как стал от игумена выходить, смотрю - один за дверь от меня прячется, да матерой такой, аршина в полтора али больше росту, хвостище же толстый, бурый, длинный, да концом хвоста в щель дверную и попади, а я не будь глуп, дверь-то вдруг и прихлопнул, да хвост-то ему и защемил.
Игуменнен шыға бергенімде, артыма бұрылып қарасам - бір шайтан есіктің сыртында менен жасырынып тұр екен, шайтан болғанда да бір керемет үлкені, біржарым аршын немесе одан да үлкенірек болар, бурыл құйрығы сабаудай, ұп-ұзын, мен де аузымды ашып қалған жоқпын, есікті заматта сарт еткізіп едім, құйрығы қысылды да қалды.