Абай жаңағыдай, бiр жағынан кекесiн аралас, сыншы сияқты сөйлегенде, жаңағы бiр құрбы атқамiнердiң бәрi де ұйлығып, тығылып қалғыш болатын.
Абай, когда говорил с сатирическими нотками и как критик, все эти его друзья-аткамендеры терялись и прятались.