This dear good Sviazhsky, keeping a stock of ideas simply for social purposes, and obviously having some other principles hidden from Levin, while with the crowd, whose name is legion, he guided public opinion by ideas he did not share; that irascible country gentleman, perfectly correct in the conclusions that he had been worried into by life, but wrong in his exasperation against a whole class, and that the best class in Russia; his own dissatisfaction with the work he had been doing, and the vague hope of finding a remedy for all this - all was blended in a sense of inward turmoil, and anticipation of some solution near at hand.
Тек жұртшылық алдында айтатын пікірлерін ғана әзір ұстағанмен, сірә, Левиннен жасырын өзге бір өмір негіздері бар, оның үстіне, легион атанған тобырға қосыла, қоғам ойына өзінде жоқ бөгде пікір арқылы басшылық етіп отырған осынау сүйкімді Свияжский; өз ойларын орынды айтқанмен, өмір азабын көре келіп, бүкіл бір тапқа, тап болғанда, Россиядағы ең таңдаулы тапқа зіл шақырып, теріс бағып отырған әлгі шатынауық помещик; өз кәсібіне өзі наразы боп, соның бәрін түзейтін жол табармын деген көмескі үміт - түгел қосылып, іштегі абыржу сезімі мен тез арада шешермін деген дәмеге келіп тоғысты.