Дәркембай сол бұйрықпен атқа мiнгенде, Абай Жұмағұлдың кеудесiне өз атының тұмсығын тiреп тұрып: - Сен ант ұрғанның бұдан былай итаршы болғаныңның алды-арты осы болсын!
Когда Даркембай сел на коня по приказу, Абай, уткнувшись передом своего коня в грудь Жумагула, сказал: - Пусть это будет первый и последний раз, когда ты стал лакеем, проклятый!