Но и этого мало, он закончил утверждением, что для каждого частного лица, например как бы мы теперь, не верующего ни в бога, ни в бессмертие свое, нравственный закон природы должен немедленно измениться в полную противоположность прежнему, религиозному, и что эгоизм даже до злодейства не только должен быть дозволен человеку, но даже признан необходимым, самым разумным и чуть ли не благороднейшим исходом в его положении.
Бірақ бұл да жеткіліксіз, деді ол қорытындысында, мысалы, қазіргі біздер секілді енді құдайға да өзінің мәңгі жасайтындығына да сенбейтін әрбір адам үшін табиғаттың имандылық заңы бұрынғы, яки діни заңға толық қарама-қарсы мағынада дереу өзгеруге тиіс, адамның өзімшілдігі зұлымдыққа дейін жетуіне бөгет болмайтыны былай тұрсын, қайта, оның жағдайында мұның өзі тіпті қажетті, ең ақылға қонымды, ізгілік қасиет дерлік нәтиже саналуға тиіс.