Әндетпей, дауысқа ұсатып зарлатпай, өзінің осылай сөйлеуін "Мағаш жас жақсы түсінеді" деген сеніммен Жамбыл жырлап кетті.
Without singing or intoning it mournfully, Jambyl started reciting with the belief that "Magash understands it well."