Құнанбай Ұлжанға қарай бар денесiмен бұрыла түсiп, бет берiп сөйледi: - Бәйбiше, үй серiгiм ғана емес, өмiр серiгiм едiң.
Кунанбай, повернувшись всей своей фигурой к Улжан и обратив к ней лицо, заговорил: - Байбише, ты была не только спутницей в доме, но и спутницей по жизни.