"Like one who after a night of drunken revelry hies to his bed, still reeling, but with conscience yet pricking him, as the plungings of the Roman race-horse but so much the more strike his steel tags into him; as one who in that miserable plight still turns and turns in giddy anguish, praying God for annihilation until the fit be passed; and at last amid the whirl of woe he feels, a deep stupor steals over him, as over the man who bleeds to death, for conscience is the wound, and there's naught to staunch it; so, after sore wrestlings in his berth, Jonah's prodigy of ponderous misery drags him drowning down to sleep.
Қырғын ішіске толы түнгі ырду-дырду тойдан кейін төсегіне асыққан адам секілді - оның басы әлі де дыңылдап тұрғанымен, ұят-ұжданының азабы жанына Рим арғымағының әбзеліндегі тікендердей болат инелерін сұғып шанышқылайды, солар кеудесіне тереңдей қадалған сайын ол соғұрлым ышқына алға шапшиды; азапты тауқыметпен төсегінде дөңбекшіп, осынау бейшара халі аяқталғанға шейін Құдайдан өлім бере тұруын тілеп жалбарынған, содан ақыры азап иірімінде, қансырап өлгелі жатқан кісідей сілейіп естен айырылғанын сезінген сол адам секілді - себебі, сырқат ар-ұят та әлгі қан ағуын ешбір тоқтатуға болмайтын жара; міне, Жоһан да тап осылай, өз кереуетінде азапты да ұзақ мүшкіл сағаттарын өткеріп, ақыры сиқырмен арбаған қасіреттің қыспағында ұйқының жасыл тұңғиығына шомады.