Тіпті Сарыөзектің меңіреу тыныштығына әбден дағдыланған Жолбарыстың өзі әлдеқалай сіресе сақтанып, ара-тұра қыңсылап қояды.
Even Zholbarys, who had long become accustomed to the utter silence of Saryozek, would occasionally whimper cautiously for some reason.