But one transparent blue morning, when a stillness almost preternatural spread over the sea, however unattended with any stagnant calm; when the long burnished sun-glade on the waters seemed a golden finger laid across them, enjoining some secrecy; when the slippered waves whispered together as they softly ran on; in this profound hush of the visible sphere a strange spectre was seen by Daggoo from the main-mast-head.
Бірақ бір күні мөлдіреген көгілжім таңда, теңіз үстін бұл дүниелік емес, бір жат, алайда, сарсылған өлі тыныштық салбырап басқан кезде; бейне біреу құпияны білдірмеуге ымдап, алтын саусағымен толқынды тежегендей, күн сәулесінің ақ таңдақтары суға ұзын жолақтарымен сұлаған кезде; шымырлаған толқындар жүгіре сыбырласып, алыс жаққа дыбыссыз бүлкілдеп акқан кезде - көз көрім төңіректі түгел жайлаған осы мүлгіген тыныштықта грот-мачтаның ұшар басында шолғында тұрған қара өңді Дэггуге кенеттен тосын әлдене елестеді.