Мы поплелись домой, и на душе у меня было вовсе не так легко, как раньше; напротив, я очень присмирел, как будто был виноват в чем-то, хотя ничего плохого не сделал.
Біз үйге қарай аяңдадық, менің көңіл күйім бұрынғыдай емес, бір түрлі құлазып, көңілсіз келемін; мен ештеңе істемесем де кінәлі адамдай сезінетін сияқтымын.