And then I remembered my happy youth and the poor child in the yard, without boots on his feet, and my heart was touched and I said, 'You are a grateful young man, for you have remembered all your life the pound of nuts I bought you in your childhood.'
Осыдан кейін бақытты жастық шағым мен аулада жалаң аяқ жүретін бейшара бала есіме түсіп, жүрегім елжірегесін: "Сен ізгі жанды жігіт боп өскен екенсің, менің саған бала кезіңде әкеп берген бір қадақ жаңғақты өмір бойы ұмытпағаның соның белгісі", - дедім.