Ол Сәлима екеуміз бала күнімізде оңашаланып келіп, бірінші рет сүйіскен класс бөлмесін, мектептің баска жағын қойма, атқора етіп алғаны сияқты, абақты етіп, соған мені тас қып қамап кеткендей болды.
He seemed to have turned the classroom where Salima and I had secluded ourselves and shared our first kiss into a prison, just like the rest of the school had been turned into various stores and stables, and locked me in there like a stone.