Утирая слезы, Маргарита Николаевна оставила тетрадь, локти положила на подзеркальный столик и, отражаясь в зеркале, долго сидела, не спуская глаз с фотографии.
Көз жасын сүртіп Маргарита Николаевна дәптерді жайына қалдырды да, шынтағын айнаасты үстелге қойып, өз бейнесін айнадан көріп, суретке қарап ұзақ отырды.