Өз абыройын да, сенің әйеліңнің абыройын да шашпай-төкпей аттанды, Зәрипа мен Үкібала адамдарша қоштасты, Олар сені тура келген бәледен сақтап қалғаны үшін, сен ол екеуінің де аяғына жығылсаң еді.
Зарипа и Укибала попрощались как люди, не уронив ни своей чести, ни чести твоей жены. Ты должен был бы пасть к их ногам, ведь они спасли тебя от неминуемой беды.