Ауыз бөлмелерде Мағаш пен Әбіш жайын үнемі бағып, қабақпен танысып, көбінше үнсіз тірлік ететін екі сауықшыл, мықты сергек жігіттер, енді сәт сескеніп, үріккен жүзбен кіріскен еді.
In the adjoining rooms, two cheerful and vigilant young men who usually kept an eye on Magash and Abish, recognizing things with a mere glance, and often living quietly, were now entering with a moment of apprehension and frightened expressions.