Таң шапағындай қызыл арай Мәкеннің тап-таза жұқалаң біткен қоңырқай жүзіне лап беріп шығатын да, тез толқып, оның нәзік жүзін, шыншыл жүзін сәл ағарта түсіп, жасырына кететін.
The red glow of dawn would rush onto Mäken's pure, delicately formed dusky face, briefly making her gentle, honest face flush slightly, before fading away.