Өз аулында ешкiмнен қымсынбастан Әмiрмен ұзақ құшақтасып, жылап көрiсiп айырылғанмен, әлi де ат үстiнде жасын тыймай егiлiп келе жатыр едi.
In his own village, after embracing Amir for a long time without shyness, crying and parting, he was still riding with tears streaming down.