Она тихо подошла к гробу, опустилась на колени и стала глядеть на покойника, потом поднесла платок к глазам, и я понял, что она плачет, хотя ничего не было слышно, а стояла она ко мне спиной.
Ол жайлап табытқа жақындады, тізесін бүгіп отырды да, өлікке қарады; сосын көзіне орамалын апарды, оның жылап отырғанын содан байқадым, бірақ бақырып-өкірген дауыс естілмеді, ал өзі маған арқасын беріп тұрды.