Finding she had done right, Mrs. Mann sighed again: evidently to the satisfaction of the public character: who, repressing a complacent smile by looking sternly at his cocked hat, said, "Mrs. Mann, I am going to London."
Өз істегенінің дұрыстығына көзі жеткен миссис Манн қоғам қайраткерінің көңілін тура тауып тағы бір мәрте күрсініп қойды, ал анау болса үшбұрышты қалпағына қатулана көз тастау арқылы өзінен өзі масаттанған күлкісін жасырып: - Миссис Манн, мен Лондонға жүремін, - деді.