Мы тихонько подкрались к двери, но Том остановил нас и стал глядеть в щелку, только ничего не мог разобрать - очень было темно; Том сказал шепотом, что будет прислушиваться, и как только шаги затихнут, он нас толкнет локтем: тогда пускай Джим выбирается первым, а он выйдет последним.
Біз жаймен, дыбысымызды шығармай есікке келдік, Том бізді тоқтатып, есіктің саңылауынан сығалады, бірақ қараңғыда ештеңе көре алмады, ол тыңдап тұрамын, аяқ дыбысы басылғанда сендерді түртемін, сонда әуелі Джим, сосын сен, ең соңында өзім шығамын деп сыбырлады.