Sancho Panza alone thought that what his master said was the truth, knowing who he was and having known him from his birth; and all that he felt any difficulty in believing was that about the fair Dulcinea del Toboso, because neither any such name nor any such princess had ever come to his knowledge though he lived so close to El Toboso.
Тек оны бесікте жатқан кезінен дерлік білетін Санчо Панса ғана қожайыны айтқан сөздің бәрін имандай шындық деген сенімінен танбады; жалғыз ғана шамалы шүбә келтіргені - тобосолық Дульсинея сұлу дейтіннің бұл дүниеде бар-жоғы болатын, өйткені аталмыш қалашыққа таяу маңайда тұрып жатса да, осындай есіммен аталатын принцесса жайында өмірі ешкімнен еш нәрсе естімеген-ді.