Даже когда нет явного преступления, подозрение всегда тлеет в моей душе, но после смерти Валентины у меня уже не оставалось сомнений, сударыня, и не только у меня, но и у других.
Тіпті қылмыс анық болмаған күннің өзінде, менің көңілім ұдайы күдікке күпті болады; бірақ Валентинаның ажалынан соң, сударыня, жүрегім күдік атаулыдан арылды, тек мен ғана емес, жұрттың бәрі де күдігінен арылды.