Но, пробыв два месяца один в деревне, он убедился, что это не было одно из тех влюблений, которые он испытывал в первой молодости; что чувство это не давало ему минуты покоя; что он не мог жить, не решив вопроса: будет или не будет она его женой; и что его отчаяние происходило только от его воображения, что он не имеет никаких доказательств в том, что ему будет отказано.
Бірақ өзі деревняда екі ай жалғыз тұрған кезде бұл ғашықтығы жас шағындағы ғашықтығынан өзге ғашықтық екеніне көзі әбден жетті; осы сезім өзіне бір минут тыныштық берген жоқ; енді: сол менің әйелім бола ма, болмаймай ма деген мәселені шешпейінше өмір сүре алмас жаққа шықты; құр, ойынша түңілгені болмаса, көнбейді дегенге ешқандай дәлелі қалған жоқ.