Но вот что дивно: читал я тогда и книги, и даже с большим удовольствием; Библию же одну никогда почти в то время не развертывал, но никогда и не расставался с нею, а возил ее повсюду с собой: воистину берег эту книгу, сам того не ведая, "на день и час, на месяц и год".
Әйтсе де, мынаған таңым бар: онда менің кітап оқитын, тіпті зейінмен оқитын кезім болатын; еш уақытта бетін ашпасам да, Інжілді қайда барсам үнемі өзіммен бірге алып жүрдім: неге өйткенімді өзім де сезбей, оны "бір күн, бір сағатқа, бір жыл, бір айға" шындап сақтаппын ғой.