Хосе Аркадио Буэндия и его младший сын, сами не ведая как и когда, снова очутились в лаборатории, смахнули пыль с приборов, разожгли в печи огонь и принялись терпеливо колдовать над веществом, уже долго томившимся в гнезде из навоза.
Хосе Аркадио Буэндиа мен ұлы өздерінің қашан, қалай лабораторияға кіріп, оның шаңын сүрткенін, көріктің отын жағып, бірнеше ай бойы тезектің үстінде қозғаусыз тұрған затпен тынымсыз әуре-сарсаңдарын қайта бастағанын өздері де аңғармай қалған.