Пока Урсула продолжала подметать полы в доме, который - теперь она была уверена - не оставит до конца жизни, Хосе Аркадио Буэндия растерянно глядел на мальчиков, и глаза его увлажнились; он отер веки тыльной стороной руки и издал глубокий вздох самоотречения.
Енді өле-өлгенше осы үйден кетпейтініне көзі жеткен Урсула еден сыпырып жатқан кезде, балаларына әлсін-әлсін таңдана қараған Хосе Аркадио Буэндиа өзінен-өзі жасаураған көздерін қолының қырымен бір сипап өтіп, бәрін де тәрк еткен раймен ауыр күрсінді.