Воспитание ее было окончено, так как ее учили Закону Божию и, главное, набожности, учили "истории", то есть тому, что подразумевается в монастырях под этим названием, учили понемногу географии, грамматике, музыке, ей дали понятие о французских королях, учили, как рисовать носы, но что касается всего остального, то она ровно ничего не знала: это представляло собой и особого рода прелесть, и большую опасность.
Оның тәрбиесі тәмамдалған деп саналды, оған Құдай заңын оқытты, тәубашылдыққа үйретті, сосын монастырь шаңырағының астында "тарих" деп ұғылатын пәннен, жағрафия мен грамматикадан, септеуден дәріс берді, француз корольдерінің атын жаттатты, аздап музыкамен таныстырып, кісі кескінін қырынан суретке салғызды, тағысын тағылар, алайда одан басқа ештеңе біле алмады, оның ғажайыптығы мен қауіптілігінің өзі де, міне, осында жатыр.