Vronsky was aware of his comrades' view of him, and in addition to his liking for the life, he felt bound to keep up that reputation.
Вронский де жолдастары өзіне солай қарайтынын аңғарумен бірге, сол өмірді өзі жақсы көрген соң, өзіне деген сол көзқарасты сүйей беруге міндеттімін де деп сезінетін.