Достигнув успеха и твердого положения в жизни, он давно забыл об этом чувстве; но привычка чувства взяла свое, и страх за свою трусость и теперь оказался так силен, что Алексей Александрович долго и со всех сторон обдумывал и ласкал мыслью вопрос о дуэли, хотя и вперед знал, что он ни в каком случае не будет драться.
Өмірде жолы боп, орнықты дәрежеге жеткелі ол сезімін өзі әлдеқашан ұмытып та кеткен; бірақ үйреніскен сезімі ырқына қоймай, су жүректігінен қазірде де қатты қорыққан соң, Алексей Александрович ізнар атыспасын алдын ала біліп отырып-ақ, дуэль жайындағы мәселені жан-жағынан ұзақ ойластырып, көңілінше көп жүйеледі.