Бір күні Төлеубек төсегінің алдында теріс қарап жайланып алып, қарыннан шыққан сап-сары майды нанға жағып, жаңа аузына тыға бергенде жанына Жомартбек жүгіріп барды.
One day, just as Toleubek was comfortably sitting in front of his bed, spreading the bright yellow butter from the churn onto bread and about to take a bite, Zhomartbek ran up to him.