Никогда еще призраки, посещавшие Валентину, не были столь похожи на действительность; она начала понимать, что все это наяву, что рассудок ее не помрачен, и содрогнулась.
Валентинаға келетін елестер ешқашанда тап қазіргідей ақиқат шындыққа ұқсап көрген емес, ол мұның бәрі өңінде болып жатқанын, өзінің ақыл-есі бүтін екенін сезе бастады, сезді де шошып қалды.