Осы күйiнде, барлық пен жоқтық арасындай бiр халетте, азғантай уақыт жатты да, Абай ойы өшiп, сөнiп, жоққа батты.
In this state, in a condition akin to being between existence and non-existence, he lay for a short time, and then Abai's thoughts faded, extinguished, and drowned in nothingness.