Люди идут и, один раз натолкнувшись на преграду, уже не отступают назад, а бросаются вперед, очертя голову, с надеждой на неслыханную победу, на успех революции, на прогресс, возвеличение рода человеческого, всеобщее освобождение, - а на худой конец остаются Фермопилы.
Осы жолға түскен соң кері шегінбей, олар тек алға ұмтылады, бас-көз жоқ ілгері ентелеп, алдан құлақ естімеген ерен жеңісті, революцияның аяқталғанын, еркіндікпен тәмамдалған прогресті, адамзаттың ұлықталуын, жаппай азат болуды, ең құрығанда Фермопилді көреді.