Я вышел истерзанный и в то же время восхищенный, - простите меня, Альбер, - истерзанный за вас, восхищенный благородством этой девушки, мстящей за своего отца.
Мен сыртқа әрі таланып, әрі тәнті болып шықтым, - кешіріңіз, Альбер, - сіз үшін талансам, әкесінің кегін қайтарған қыздың парасаттылығына тәнті болып қайттым.