Верстах в трех от Кисловодска, в ущелье, где протекает Подкумок, есть скала, называемая Кольцом; это - ворота, образованные природой; они подымаются на высоком холме, и заходящее солнце сквозь них бросает на мир свой последний пламенный взгляд.
Кисловодскідсн үш шақырым жерде, Подкумок өзені ағатын аңғарда, Кольцо деп аталатын жартас бар; бұл табиғаттың өзі жасаған қақпа; ол биік обаның үстінде, сондықтан батып бара жатқан күн оған иегін артып дүниеге өзінің ең соңғы жалынды көзін салғандай болады.