Сергей Иванович внимательно слушал, расспрашивал и, возбуждаемый новым слушателем, разговорился и высказал несколько метких и веских замечаний, почтительно оцененных молодым доктором, и пришел в свое, знакомое брату, оживленное состояние духа, в которое он обыкновенно приходил после блестящего и оживленного разговора.
Сергей Иванович зейін сала тыңдап, сұрастыра келе сөйлей бастады да, бірнеше ұрымтал, тұжырымды пікірлерін айтып, онысын жас доктор да жалбаңдап бағалаған соң, інісіне қанық бір емен-жарқын қалпына да келе кетті, бұл қалыпқа өзі, әдетте, жақсылап, шешіле сөйлескенде келетін.