Аман тұрған аз аралдай кішкене үйдің жайбарақат халінде Әбіш қаланың қасіретін, халықтың қамырық қамын ұмыта қалған тәрізді.
Abish seemed to have forgotten the sorrow of the city and the people's troubles in the calm state of the small house, like a small island standing firmly.