Sancho was taken aback at the sight of them, nor did Don Quixote altogether relish them: the one pulled up his ass by the halter, the other his hack by the bridle, and they stood still, watching anxiously to see what all this would turn out to be, and found that the lights were approaching them, and the nearer they came the greater they seemed, at which spectacle Sancho began to shake like a man dosed with mercury, and Don Quixote's hair stood on end; he, however, plucking up spirit a little, said: "This, no doubt, Sancho, will be a most mighty and perilous adventure, in which it will be needful for me to put forth all my valour and resolution."
Санчо қатты абыржып кетті, ал Дон Кихот өз көзіне өзі сенбеді; екеуі де тізгін тартып, мұның не екенін білмекке құштар боп аңтарыла қарап тұрып қалды; ақыры олар оттардың тура тартып өздеріне қарай келе жатқанын және жақындаған сайын көлемі тұлғалана бастағанын аңғарды; соны көрген Санчо қорыққаннан жапырақтай қалтырады, ал Дон Кихоттың үрейден төбе шашы тік тұрды; сосын азды-кем бойын жиған ол: - Еш күмән жоқ, Санчо: бұл айрықша маңызды және мейлінше қатерлі шытырман оқиғаның бірі болмақ, сондықтан мен бар қайратымды жұмсап, бар батылдығымды көрсетуім керек, - деді.