Three or four times a year, Jean Valjean donned his uniform and mounted guard; he did this willingly, however; it was a correct disguise which mixed him with every one, and yet left him solitary.
Жылына үш-төрт рет Жан Вальжан мундирін киетін және қызыға-қызыға киетін де қарауыл қызметін атқаратын; онысы басқа адамдармен байланыстыратын, соның өзінде де бөлектеніп жүруге мүмкіндік беретін заңды киіну болатын.