Долданған Қаранар шіреніп тұрып желге қарата сыздықтата шаптырып-шаптырып жібергенде, тозаңдай шашыраған зәр ауаны лезде әлем-жәлем сасытып жіберді, бірер тамшы мұздай болып Едігенің бетіне тиіп те кетті.
When the infuriated Karanar stood firm and intermittently sprayed against the wind, the urine that scattered like dust immediately filled the air with a foul stench, and a few icy drops even hit Edige's face.