Петр Александрович Миусов, человек насчет денег и буржуазной честности весьма щекотливый, раз, впоследствии, приглядевшись к Алексею, произнес о нем следующий афоризм: "Вот, может быть, единственный человек в мире, которого оставьте вы вдруг одного и без денег на площади незнакомого в миллион жителей города, и он ни за что не погибнет и не умрет с голоду и холоду, потому что его мигом накормят, мигом пристроят, а если не пристроят, то он сам мигом пристроится, и это не будет стоить ему никаких усилий и никакого унижения, а пристроившему никакой тягости, а, может быть, напротив, почтут за удовольствие".
Ақша мен буржуазиялық адалдық сырын нәзік сезетін Петр Александрович Миусов кейіннен, күндердің бір күні, Алексейге көз салып отырып, ол жөнінде: "Миллион тұрғынды бейтаныс шаһардың халық сапырылысып жатқан алаңында жалғыз өзін бір тиын ақшасыз адастырып тастап кетсең, аштан да өлмейтін, көштен де қалмайтын, кез келген біреу жанашырлық білдіріп сол сәтте тамақ беріп, паналататын, ал егер алда-жалда ешкім паналата қоймаса, өзі бірдеңе ғып басына пана табатын, бұған ешбір қиналмайтын, қорланбайтын, паналатушысы оны масыл көрмей, қайта ғанибет санайтын адам дүниеде бар болса, ол осы жігіт шығар" деген нақылды айтқан еді.