Бросив поводья и опустив голову на грудь, я ехал долго, наконец очутился в месте, мне вовсе не знакомом; я повернул коня назад и стал отыскивать дорогу; уж солнце садилось, когда я подъехал к Кисловодску, измученный, на измученной лошади.
Аттың тізгінін қоя беріп, басымды төмен салбыратқан күйде мен ұзақ жүрдім, ақырында маған мүлде таныс емес бір жерден келіп бір-ақ шығыппын, мен атымды кейін бұрдым да, жол іздей бастадым; шаршаған атпен азапқа түскен мен Кисловодскіге келгенімде күн батып та қалып еді.