Шашы қобырап, бет-аузы көнектей болып ісіп кеткен Айзада өліп жатқан әкесіне мұңын шағып, дауыс қылып: "Талайсыз мен сорлыны кімге тастап кеттің, енді мені кім есіркейді?" - деп жылады.
Aizada, with her hair disheveled and her face swollen like a bucket, lamented to her deceased father and wept, saying: "Whom did you leave this unfortunate wretch with, who will take pity on me now?"