Как будто ополоумев, неподвижная Наташа некоторое время смотрела на Маргариту, потом повисла у нее на шее, целуя и крича: - Атласная!
Есі ауысқандай қалшиып Наташа біраз уақыт Маргаритадан көз алмай қарап тұрды да, сосын оның мойнына асылып, қайта-қайта сүйіп айғайлап жіберді.