But in the depths of his heart, the older he became, and the more intimately he knew his brother, the more and more frequently the thought struck him that this faculty of working for the public good, of which he felt himself utterly devoid, was possibly not so much a quality as a lack of something - not a lack of good, honest, noble desires and tastes, but a lack of vital force, of what is called heart, of that impulse which drives a man to choose someone out of the innumerable paths of life, and to care only for that one.
Бірақ өзі неғұрлым ержетіп, ағасын неғұрлым жете білген сайын, ортақ игілікке деген, сол өз басында мүлде жоқ деп жүрген қайраткерлік қабілетті, бәлкім, сапа емес шығар, қайта мейрімді, адал, игі ниеттер мен талғаулардың жетпей жатқандығы болар, тіпті адамның өзін өмірдің сансыз тарау жолдарынан бір-ақ жолын таңдап алып, соны ғана көксететін жүрек дейтін өмір күші мен ықлас күшінің жетпей жатқандығы болар деген ойға да ішінен соғұрлым жиі-жиі келе берді.