Между тем чай был выпит; давно запряженные кони продрогли на снегу; месяц бледнел на западе и готов уж был погрузиться в черные свои тучи, висящие на дальних вершинах, как клочки разодранного занавеса; мы вышли из сакли.
Сонымен шай да ішіліп болды; әлдеқашан жегілген аттар қар үстінде дірдек қағады, батыста бозарып ай көрінеді, ол пәре-пәре болған перденің жыртығына ұқсап алыста - аспан мұнарында жабысып тұрған өзінің қара бұлтына кіруге де дайын тұр.