Погружаясь в прошлое, Амаранта Урсула вспомнила тот день, когда она вошла в ювелирную мастерскую, а ее мать сказала ей, что маленький Аурелиано ничей сын, его нашли в корзине на реке.
Амаранта-Урсула зергерлік шеберханаға кірген кешті, сонда Фернанданың кішкентай Аурелианоны ғайыптан кезіккен бала, оны өзенде ағып келе жатқан себетінің ішінен тауып алдық деп түсіндіргенін есіне түсірді.