Но главное общество Щербацких невольно составилось из московской дамы, Марьи Евгеньевны Ртищевой с дочерью, которая была неприятна Кити потому, что заболела так же, как и она, от любви, и московского полковника, которого Кити с детства видела и знала в мундире и эполетах и который тут, со своими маленькими глазками и с открытою шеей в цветном галстучке, был необыкновенно смешон и скучен тем, что нельзя было от него отделаться.
Бірақ Щербацкийлердің басты қоғамы қызымен келген Москва әйелі Марья Евгеньевна Ртищева мен Москва полковнигі екеуі болды, Ртищеваның қызы Китиге, өзі сықылды ғашықтықтан ауырғандықтан, сүйкімсіз де көріне берді; мундир киіп, эполет тағып жүретін полковникті Кити жасында көріп, жасынан білетін де, бұл араға келгенде де көзі сықсыя, ашық мойнына гүлді галстук тағып жүргені келеңсіз күлкі көрініп, жармасып қалмауы жалықтырып та жіберетін болды.