Қорықпаушы ең кездесем деп киесіне, Жауыңның қызықпадың түйесіне, Жасыңда үйірсек деп естіп едім, Шауыпсың өш айғырдың биесіне, - деп жіберген жерде Жиренше Оразбайдың санын шымшып, сықылықтап, қызарып, үні өшкенше күліп қалды.
You were not afraid of facing its wrath, You didn't covet the camel of your enemy, I heard you were frisky in your youth, Yet you mounted a revenge stallion's mare,' - Pinching Orazbay's thigh at the right moment, Zhirenshe laughed until he was out of breath, his face reddening, and his voice failing.