Я пошел прямо так, наугад, не стал ничего придумывать, а положился на бога - авось с его помощью скажу что-нибудь, когда понадобится; я сколько раз замечал, что бог мне всегда помогал сказать то, что надо, если я ему сам не мешал.
Мен тура алға қарай жүрдім, ештеңе ойлағаным да жоқ, тек құдайға сиындым - адамға қиын сәт туғанда ол не айту керек екенін меңзеп жәрдемдеседі; құдай маған сөз айтатын кезде үнемі көмектескенін, әрине, өзім қателік жібермесем, мен байқайтынмын.