На дворе первое, что бросилось в глаза Вронскому, были песенники в кителях, стоявшие подле бочонка с водкой, и здоровая веселая фигура полкового командира, окруженного офицерами; выйдя на первую ступень балкона, он, громко перекрикивая музыку, игравшую оффенбаховскую кадриль, что-то приказывал и махал стоявшим в стороне солдатам.
Қорада Вронский көзіне алғаш түскен нәрсе: арақ құйған күбі қасында тұрған кительді әншілер мен офицерлер қоршаған полк командирінің үйелмендей жарқын кескіні болды; өзі балконның бірінші басқышына шығып алып, офенбах кадриліи ойнап жатқан музыкадан даусын асыра қатты айқайлап, шеткерірек тұрған солдаттарға бірдеңелер бұйырып, қолын сілтей сөйлеп тұр екен.