На другой день рано утро мы ее похоронили за крепостью, у речки, возле того места, где она в последний раз сидела; кругом ее могилки теперь разрослись кусты белой акации и бузины.
Келесі күні таңертең ерте біз Бэланы қорған сыртындағы шеп бойына өзі соңғы мәртебе отырған жердің тұсына көмдік; оның қабірін айнала қазір-ақ акация түптері мен итмұрын бұталары жауып кетті.