Утверждают, что существовало старчество и у нас на Руси во времена древнейшие или непременно должно было существовать, но вследствие бедствий России, татарщины, смут, перерыва прежних сношений с Востоком после покорения Константинополя установление это забылось у нас и старцы пресеклись.
Пірәдарлар біздің Русьта да тіпті сонау бағы замандарда болған немесе сөзсіз болуға тиісті еді, алайда, Ресей күйзелістердің, монғол шапқыншылығының, аласапыран дәуірлердің, Константинопольді жаулап алғаннан кейін Шығыспен ежелгі қарым-қатынастың үзіліп қалуының салдарынан ұмыт болды да, оларға тыйым салынды.