Сидящий за столом Римский с самого утра находился в дурном расположении духа, а Варенуха, в противоположность ему, был очень оживлен и как-то особенно беспокойно деятелен.
Үстел басында отырған Римскийдің көңіл күйі таңертеңнен бері нашар, ұнжырғасы түсіп кеткен, ал Варенуха оған керісінше жайнаң қағып айрықша белсенді, күш-жігерін қайда жұмсарға білмей жүрген жандай.