Dorothea fancied that Don Fernando changed colour and looked as though he meant to take vengeance on Cardenio, for she observed him put his hand to his sword; and the instant the idea struck her, with wonderful quickness she clasped him round the knees, and kissing them and holding him so as to prevent his moving, she said, while her tears continued to flow, "What is it thou wouldst do, my only refuge, in this unforeseen event?
Доротеяға дон Фернандоның өңі бозарып кеткендей және Карденьодан кек алуды мақсат тұтқандай кейіпте қолын шпагасының тұтқасына қойғандай көрінді; осы ой жылт еткен сәтте-ақ ол асқан әбжілдікпен оның аяғын қос қолдап құшақтай жығылды да, аяғын үсті-үстіне сүйіп, қозғала алмайтындай етіп қатты қысып алған күйі әрі ботадай боздап жылаған күйі былай деп сөйлеп кетті: - Беу, менің жалғыз ғана жан саям, осынау жеме-жемде не істегелі тұрсың сен?