"Может быть, - подумал я, - ты оттого-то именно меня и любила: радости забываются, а печали никогда..." Я ее крепко обнял, и так мы оставались долго.
"Мүмкін сондықтан сен мені сүйетін боларсың; қуаныш тез ұмыт болады да, қайғы өмірде естен қалмайды ғой..." - деп ойладым мен.