Levin followed him, trying not to get left behind, and he found it harder and harder: the moment came when he felt he had no strength left, but at that very moment Tit stopped and whetted the scythes.
Левин қалыспауға тырысып, ілесе тартқанымен, барған сайын қымыңдап та кетті өзіне: халім бітті-ау деп сезінген сәттері де болып, бірақ сол кезде Тит те тоқтап, шалғыны жанып отырды.