Он привел старика к себе в дом, одел его с головы до ног во все чистое и приличное, посадил за стол вместе со своей семьей и завтракать, и обедать, и ужинать, - можно сказать, принял его, как родного.
Ол шалды үйіне әкеліп, бастан-аяқ киіндірді - бәрі су жаңа киім - оны отбасымен бірге үстелге отырғызып, ертеңгі, түскі, кешкі тамақты бірге ішкізіп, бір сөзбен айтқанда туған бауырындай күтті.