В церковь редко заходила, спала же или по церковным папертям, или перелезши через чей-нибудь плетень (у нас еще много плетней вместо заборов даже до сегодня) в чьем-нибудь огороде.
Ол шіркеуге сирек кіретін, ал ұйқысы келгенде не шіркеу басқышы жанына, немесе біреудің шарбағынан (бізде тіпті бүгінге дейін дуал орнына шарбақ әлі де көбірек) секіріп түсіп, бақшаның бір жеріне қисая кететін.