The trees had bent over towards the nettles, the plant had sprung upward, the branch had inclined, that which crawls on the earth had gone in search of that which expands in the air, that which floats on the wind had bent over towards that which trails in the moss; trunks, boughs, leaves, fibres, clusters, tendrils, shoots, spines, thorns, had mingled, crossed, married, confounded themselves in each other; vegetation in a deep and close embrace, had celebrated and accomplished there, under the well-pleased eye of the Creator, in that enclosure three hundred feet square, the holy mystery of fraternity, symbol of the human fraternity.
Ағаштар шомырт бұтасына иіліп, шомырт бұтасы ағаштарға ұмтылады, өсімдіктер жоғары ұмсынып, бұтақтар басын төмен иіп тұр, жер бауырлап жатқандар ауада гүлдеп тұрғандармен шарпысып, жел үзгендері қынаға жабысып жаурап жатыр; дің, бұтақ, тамыр, бүршік, қылқан, тікенек, өскін атаулы бір-бірімен мидай араласып, будандасып, бірігіп кеткен; бір-бірімен қойындасып, құшақтасып, біте қайнаған өсімдік біткен жаратқанның оң көзіне ілініп, бар-жоғы үш жүз фут көлеміндегі жердің мынау тұйық пұшпағында туысқандықтың киелі құпиялығының даңқын көкке көтеріп, адамзатты да осылай бауырласуға шақыратын секілді.