Офицер попросил открыть комнату, хлестнул по ней тонким бичом света, и Аурелиано Второй и Санта София де ла Пьедад увидели жгучие глаза Хосе Аркадио Второго, когда его лицо на миг было выхвачено из тьмы, и поняли - наступил конец одному волнению и началось другое, которому нет иного конца, кроме покорности судьбе.
Офицер бұған назар аударған жоқ, бөлмені ашқызып, ішін қол шамының жарығымен шарлап шықты, Екінші Аурелиано мен Санта София де ла Пьедад бетіне жарық түскенде жылт ете қалған Екінші Хосе Аркадионың қой көздерін көріп, қатты қысылды, бір қатердің бітіп, енді екінші қатердің басталғанын, енді ақырын тосқаннан басқа амалдарының жоғын сезді.