Every now and then Sancho gave vent to deep sighs and dismal groans, and on Don Quixote asking him what caused such acute suffering, he replied that, from the end of his back-bone up to the nape of his neck, he was so sore that it nearly drove him out of his senses.
Санчо сәт сайын ауыр-ауыр күрсініп, қинала ыңқылдаумен болды; Дон Кихот одан неліктен мұншалықты ауыр мұңға батуының себебін сұрағанда анау арқасы сегізкөзінен желкесіне дейін ауырып, жанын қоярға жер таптырмай келе жатқанын айтты.