Cardenio was looking at him steadily, and his mad fit having now come upon him, he had no disposition to go on with his story, nor would Don Quixote have listened to it, so much had what he had heard about Madasima disgusted him.
Карденьо оған қас қақпай қарап отырды; қазір ол ақыл-естен ажыраңқырап қалған халде еді, сондықтан әңгімесін жалғай алмайтын, ал Дон Кихот болса, ештеңе тыңдағысы келмейтін жағдайда болатын, өйткені королева Мадасима жөнінде естігендері оны шамадан тыс шамдандырып жіберген.