Едіге кіріп келсе, бет-аузы жылай-жылай адам танығысыз көнектей болып ісіп кеткен Ермек пен Дауыл қайтадан шыңғыра бақырып, Едігеге болған жайды екеуі қабаттаса хабарлап, разъезге жолаушы пойыз тоқтады да, папикамыз түсіп үлгіргенше, тез жүріп кетті.
When Edige entered, Ermek and Dauyl, whose tear-stained faces had become so swollen that they were unrecognizable, screamed in unison and informed Edige of what had happened: the passenger train stopped at the station, our father got off, and it quickly departed before he could get back on.