Ему не то было досадно, что не он получил это место, что его, очевидно, обошли; но ему непонятно, удивительно было, как они не видали, что болтун, фразер Стремов менее всякого другого способен к этому.
Ол орынды өзі алмағанға қынжылған жоқ, бұлыққа алмаған да тәрізді езін; бірақ сол орынға, тіл-жағына сүйенген, мылжың Стремовтың қабілеті өзгелердің қай-қайсысынан болсын кем жатқанын қалай көрмеді екен деп, соны түсінбей, соған таңырқады.