Потом, за разговором, Смердяков на время позабылся, но, однако ж, остался в его душе, и только что Иван Федорович расстался с Алешей и пошел один к дому, как тотчас же забытое ощущение вдруг быстро стало опять выходить наружу.
Кейін, әңгіме үстінде, Смердяков біразға дейін оның есінен шыққан, бірақ мүлде ұмытылмаған-ды; сонан соң, Иван Федорович Алешамен қоштасып, жалғыз өзі үйге бет түзеген сәтте ұмытылған сезім қайта оянып, сыртқа біліне бастаған еді.