Маргарита не могла бы сказать, из чего сделан повод его коня, и думала, что возможно, что это лунные цепочки и самый конь - только глыба мрака, и грива этого коня - туча, а шпоры всадника - белые пятна звезд.
Маргарита оның ұстаған тізгіні неден жасалғанын айта алмас еді, ай нұрынан өрілген шынжыр болар деп ойлады, ал атының өзі түнектің бір бөлегі сияқты жалы шудаланған бұлт та, шабандоздың шпоры жұлдыздардың ақ дағы іспетті.