Откинувшись на удобную, мягкую спинку кресла в троллейбусе, Маргарита Николаевна ехала по Арбату и то думала о своем, то прислушивалась к тому, о чем шепчутся двое граждан, сидящие впереди нее.
Тролейбустың жайлы мамықтағының жұмсақ арқасына шалқалай түсіп Маргарита Николаевна Арбат бойлап бара жатып біресе өз тірлігі туралы ойлады, біресе, өзінен алда отырған екі азаматтың сөзін тыңдады.