He was troubled, he was grieving that night at Mokroe only about old Grigory and praying to God that the old man would recover, that his blow had not been fatal, and that he would not have to suffer for it.
Мокрое селосында ол сол түні тек соққыға жығылған Григорийді уайымдап азап шеккен болатын, соның түрегеліп, есін жиюын, жарақатының жеңілдігін ғана тілеген, өзін қатал жазадан сақтай гөр деп қана құдайға шағынған.