Sancho glanced at him and saw him with his head bent down upon his breast in manifest mortification; and Don Quixote glanced at Sancho and saw him with his cheeks puffed out and his mouth full of laughter, and evidently ready to explode with it, and in spite of his vexation he could not help laughing at the sight of him; and when Sancho saw his master begin he let go so heartily that he had to hold his sides with both hands to keep himself from bursting with laughter.
Дон Кихот та, өз тарапынан, Санчоға көз қиығын салып, оның езуі жайылып кеткенін, күлкіден жарылайын деп тұрғанын, енді болмаса пырс ете қалуға әзір екенін аңғарды; аяқ-асты пайда болған қайғы-шері тұла бойын әлі түгел баурай қоймағандықтан, Санчоның түр-сықпытына көзі түскен оның өзін-өзі күлкіден тежейтіндей шарасы қалмап еді, Ал, Санчо болса, қожайынының езу тартқанын байқаған бойда-ақ күлкіге ерік берді дейсің келіп және ішек-сілесі қата қарқылдап күлгені сондай, жарылып кетпес үшін ішін қолымен басып алды.