Бiрақ Абай дәл қастарына тақап қалғанда, Жиреншелер мұны көрiп алып, бiр-бiрiне қарасып, үндемей "е" дескендей боп, аттарына қамшыны басып-басып жiберiп, жарысып жөнеле бердi.
But when Abai got close to them, the Jirenshes saw him, exchanged looks, and, without saying a word, seemed to nod in agreement, then spurred their horses and sped off racing.