Я понимаю военную повинность, которая затрогивает судьбу моих детей, братьев и меня самого; я готов обсуждать то, что меня касается; но судить, куда распределить сорок тысяч земских денег, или Алешку-дурачка судить, - я не понимаю и не могу.
Балаларымның, бауырларымның, өзімнің тағдырыма астасатын әскери міндет дегенді де түсінемін; өзіме саятын нәрселерді талқылауға да әзірмін; бірақ земствоның қырық мың сом ақшасын қайда бөлуді сарапқа салып, яки Алешка-ақымақты соттау дегендерді түсінбеймін де, түсінер жайым жоқ та оны.