Граф, окидывая взглядом залу, заметил бледное лицо и сверкающие глаза, жадно искавшие его взгляда; он, разумеется, узнал Альбера, но, увидев его расстроенное лицо, сделал вид, что не заметил его.
Граф залға қарап тұрып, өңі шөлмектей қуарып, көзі жалтылдап, мұны жанарымен жаныға іздеп отырған біреуді көрді; ол, әрине, Альберді бірден таныды, бірақ оның ренішті жүзін көріп байқамаған сыңай білдірді.