Произошло что-то странное: Иван Федорович внезапно, как бы в судороге, закусил губу, сжал кулаки и - еще мгновение, конечно, бросился бы на Смердякова.
Осы сәтте таңғаларлық бірдеңе болды: Иван Федорович, тұла бойы құрысып бара жатқандай, кенет ернін тістеп, жұдырығын түйіп алды - сәлден соң ол Смердяковқа тап берер ме еді, қайтер еді.