Баймағамбет қатар отырған қалпында, Абайға түктi қабағын бұрып, үлкен көк көздерi жалт қарап жымия күлдi: - Қаражаннан қайырым аз шығады ғой, Абай аға!
Баймағамбет, сидя рядом, нахмурив густые брови, взглянул на Абая своими большими голубыми глазами и усмехнулся: - От Каражана мало доброты, Абай ага!