He knew that she had a husband, but had hardly believed in his existence, and only now fully believed in him, with his head and shoulders, and his legs clad in black trousers; especially when he saw this husband calmly take her arm with a sense of property.
Өзі Аннаның күйеуі барын білгенімен, соның бар екеніне сенбей жүретін де, соған тек басын, иығың қара шалбарлы аяғын көрген соң ғана келін сенді; әсіресе, сол күйеуі Анна қолын меншікті кісідей жайбарақат алған шақта кеп кәміл сенді.