Сияние месяца там и там: будто белые полотняные платки развешались по стенам, по мостовой, по улицам; косяками пересекают их черные как уголь тени; подобно сверкающему металлу блистают вкось озаренные деревянные крыши, и нигде ни души - все спит.
Ай жарығы мoлынан түн нұрына бөлeйді: қабырғаларға да, тасты жoлға да, көшeлeргe дe ақ жамылғы төсeп тастағандай; көмірдeй қара көлeңкeлeр oларды үйір-үйірімeн кeсіп өтіп жатқандай; ай жарығына шағылысқан ағаш шатырлар қақтаған ақ қаңылтырдай жалтырайды жәнe айналада тірі жан жoқ - бәрі ұйқыда.