Мағашпен оңаша ұзақ әңгіме соңынан және де сөз бен шер шығармай, ауыр дертті ақын жүрегі ендігі сырласы қағазына жас аралас жырын, сырын төгеді.
«После долгого уединённого разговора с Мағашем, не изливая слов и печали, сердце больного поэта теперь льёт свои стихи и откровения, смешанные со слезами, на бумагу.»