She drew a long face, and half-closing her eyes, quickly transformed her expression, folded her hands, and Vronsky suddenly saw in her beautiful face the very expression with which Alexey Alexandrovitch had bowed to him.
Анна иегін ілгері соза, көзін шала жұмып, бет әлпетін тез өзгерте, қолын жыйып алған кезде, Вронский де соның әдемі жүзінен, Алексей Александрович өзіне амандасқан кездегі әлпетті айнытпай көре кетті.