Бала осы сөздi айтып болып, шешесiнiң зiлiмен Абайларды мұқатқандай кекесiн жүзбен ендi ғана күлдi де, атының басын iрке берiп едi.
The boy, having said these words, seemed to mock Abay with a sarcastic smile like his mother's, and only then did he smile and pull on the reins of his horse.