Несколько лет спустя, когда полковник Аурелиано Буэндия проверял земельные книги, он обнаружил, что на имя брата были записаны все земли, тянувшиеся от его патио на холме до самого горизонта, включая кладбище, и что, таким образом, за одиннадцать месяцев своего правления Аркадио поживился не только всякими земельными налогами, но и поборами с горожан за право хоронить покойников в угодьях Хосе Аркадио.
Арада бірнеше жыл өткен соң, полковник Аурелиано Буэндиа жер иелену правосын қайта қараған кезде, ол ағасының үйі тұрған төбешіктің төңірегіндегі көз жететін жер тегіс, тіпті, зиратты қоса, соның меншігіне жазылғанын және өзі билік жүргізген он бір ай ішінде Аркадионың қойын-қонышы салықтан түскен сомамен ғана емес, Хосе Аркадионың иелігіндегі жерге өлгендерді қоюға рұқсат бергені үшін төленген ақшаға да сықай толғанын аңдады.