Редко встречая Анну, он не мог ничего ей сказать, кроме пошлостей, но он говорил эти пошлости, о том, когда она переезжает в Петербург, о том, как ее любит графиня Лидия Ивановна, с таким выражением, которое показывало, что он от всей души желает быть ей приятным и показать свое уважение и даже более.
Аннаны сирек кездестіретіндіктен, бос мылжыңнан өзге ештеңе айта алған жоқ оған, бірақ Петербургке қашан барасыз, Лидия Ивановна графиня қандай жақсы көреді десеңізші сізді деген, сол бос мылжыңдарды айтқанда, Аннаға өзі жағымды көрініп, сыйласындылығың тіпті одан да арғысын көрсетуді шын көңілден қалаған әлпетін білдіре отырып айтты.