Он не верил ни одному слову Степана Аркадьича, на каждое слово его имел тысячи опровержений, но он слушал его, чувствуя, что его словами выражается та могущественная грубая сила, которая руководит его жизнью и которой он должен будет покориться.
Степан Аркадьичтің бірде-бір сөзіне сенген жоқ ол, соның әрбір сөзін жасынға шығаратын мыңдаған дәлелдері де сай тұрды, бірақ соны тыңдай тұра, сол айтқан сөздер арқылы, өзі бағынатын, тіршілігін билеген жойқын дүлей күш те қоса айтылып тұрғанын сезе берді ол.