Абай үйге таман келе жатып, жаңағы өлеңiн қайта есiне түсiрейiн деп едi, "ақ етiң аппақ екен атқан таңдай!" дегеннен басқасы есiне әзiр қайта түспедi.
Abyai, on his way home, tried to recall the poem he had just composed, but only the line "your fair skin is as white as the breaking dawn!" came back to his memory.