Тут надо непременно поглубже схорониться за решеткой, ибо вот сейчас сидящий начнет беспокойно вертеть головой, блуждающими глазами ловить что-то в воздухе, восторженно улыбаться, а затем он вдруг всплеснет руками в какой-то сладостной тоске, а затем уж и просто и довольно громко будет бормотать: - Венера!
Бұл арада тортемірде жақсы-лап жасырынып қалу керек, өйткені қазір отырған кісі беймазаланып басын шайқайды, алақтаған көзімен ауадан бірдеңелерді қармайды, масаттанып сөзсіз жымиып күледі, сосын тәтті сағынышпен кенет қолын соғады, одан әрі жай ғана даусын сәл көтере күбірлейді: - Венера!