Жазмыштың жазғыруын іштей ұққан бұл екеуі ендігі жерде өмірдің мәні бір-біріне тірек, ерекше сезімтал болып, кірбіңсіз, кіржіңсіз тірлік кешу екенін ұғынысты.
Осознавшие внутренне упрёк судьбы, эти двое поняли, что смысл жизни заключается в том, чтобы поддерживать друг друга, быть особо чуткими и жить без тени, без морщинки.