Үңірейген үйдің ортасында тон киіп, қорбиған бойы мұздай пештің жанында шырқыраған жан күйігін қайда қоярын білмей, енді не істерін пайымдамай, ақылынан айныған адамша аңқиып тұрды да қалды.
In the middle of the gaping house, wearing a coat, standing hunched by the cold stove, not knowing where to put his burning soul, not understanding what to do next, he stood there, bewildered like a person who had lost his mind.