Жан Вальжан попросил аудиенции у настоятельницы монастыря и объявил ей, что, получив по смерти брата небольшое наследство, благодаря которому ему можно будет прожить без труда и забот, он покидает службу при монастыре и берет с собой дочь, а так как будет несправедливостью, если Козетта, получив в монастыре даровое воспитание, уйдет из него, ничем не отплатив за это благо, то отец усердно просит позволения внести пять тысяч франков в общину за те пять лет, которые его дочь провела в монастыре.
Жан Вальжан мәртебелі поп ханымның қабылдауына сұранып, оған ағасы қайтыс болған соң қазірден бастап өзінің жұмыс істемеуіне жетерліктей азын-аулақ мұра қалғанын айтты, сондықтан монастырьдағы қызметін қалдырып, қызын алып кетпек, ол сопылық ант қабылдамағандықтан қасиетті орында тегін тәрбиеленген бес жылы үшін ақы төлемеу әділетсіздік болады, сол себепті ол қадірменді басшыдан шығынның орнын толтыру үшін бес мың франк қабылдауын өтінді.