Я делаю общие распоряжения, даю общие, справедливые пособия, завожу фермы, сберегательные кассы, мастерские; а она, с своей хорошенькой головкой, в простом белом платье, поднимая его над стройной ножкой, идет по грязи в крестьянскую школу, в лазарет, к несчастному мужику, по справедливости, не заслуживающему помощи, и везде утешает, помогает... Дети, старики, бабы обожают ее и смотрят на нее, как на какого-то ангела, как на Провидение.
Мен жалпы жарлықтар шығарамын, баршаға ортақ, әділ жәрдем көрсетемін, фермалар, сақтық кассаларын, шеберханалар ашамын; ал жұбайым болса, ару басын сәнімен ұстап, үстіндегі жұпыны ақ көйлегінің етегін көркем аяғымен көтере басып, балшыққа қарамастан шаруалар мектебіне, емханаға, әділіне келгенде, көмек қылуға тұрмайтын бейбақ мұжыққа барады және барған жерінің бәрінде біреуді жұбатып, біреуге көмек беріп дегендей...