Вронский был не только знаком со всеми, но видал каждый день всех, кого он тут встретил, и потому он вошел с теми спокойными приемами, с какими входят в комнату к людям, от которых только что вышли.
Вронский осында кездескен жұртты түгел танумен бірге, күн сайын бәрін көріп жүргендіктен, бөлмеде бірге отырған адамдар қасынан қазір ғана кетіп, қайта оралған кісідей, жай шүйіркелесе кірді.