- Вы, почтеннейший, вы мой приемный отец... Но не вы же, я полагаю, предоставили в мое распоряжение сто тысяч франков, которые я промотал в пять месяцев, не вы смастерили мне знатного итальянского родителя; не вы ввели меня в свет и пригласили на некое пиршество, от которого у меня и сейчас слюнки текут.
Бірақ небәрі бес айдың ішінде оңды-солды шашқан жүз мың франк ақшаны менің еркіме беріп қойған сіз емессіз ғой деп ойлаймын; асыл текті итальян әкені де маған сүмірейтіп тауып бере қойған да сіз емессіз; мені зиялы қауымға жетелеп апарып кіргізген де, бір ғажайып тойға шақырған да сіз емессіз, сол тойды ойлағанда әлі күнге дейін сілекейім шұбырады.