За плетнем в соседском саду, взмостясь на что-то, стоял, высунувшись по грудь, брат его Дмитрий Федорович и изо всех сил делал ему руками знаки, звал его и манил, видимо боясь не только крикнуть, но даже сказать вслух слово, чтобы не услышали.
Көрші бақтың ішінде, бірдеңенің үстіне шығып алып, кеудесін шарбақтан жоғары бұғындыра ағасы Дмитрий Федорович тұр екен, айқайламақ түгіл, біреу-міреу естіп қалмасын деп дыбыс шығаруға қорыққан кісіше, қолын олай-бұлай сермеп оған бірдеңені ымдайды, мында кел деп шақырады.