Альбер вздрогнул при этих словах, потому что, по мере того как говорил Бошан, в его уме вставал рассказ Гай-де, и он вспоминал все, что рассказывала прекрасная гречанка об этом поручении, об этом перстне и о том, как она была продана и уведена в рабство.
Осы сөздерді естігенде Альбер селк етіп, шошып қалды, өйткені Бошан әңгімесін айтқан сайын, оның есіне Гайденің хикаясы түсе бастаған еді, сөйтіп грек аруының осынау тапсырма жайлы, әлгі бір жүзік жайлы және өзінің күңдікке сатылып кеткені жайлы айтқан әңгімесі қаз-қалпында ойына келе қалды.