В продолжение своей карьеры он перебывал в связях со многими либеральнейшими людьми своей эпохи, и в России и за границей, знавал лично и Прудона и Бакунина и особенно любил вспоминать и рассказывать, уже под концом своих странствий, о трех днях февральской парижской революции сорок восьмого года, намекая, что чуть ли и сам он не был в ней участником на баррикадах.
Ол мансап қуған өмірінің он бойында сол заманындағы Ресей мен шет елдегі шынайы либералдардың талайымен табақтас, тіпті Прудонмен де, Бакунинмен де таныс болған, ел аралап жер көрген қызықты өмірінің аяғына таман әсіресе қырық сегізінші жылы Парижде болған ақпан төңкерісінің үш күнін еске алуды ұнатушы еді және де баррикадалардағы шайқасқа бейне өзі де қатысқандай майын тамызып әңгімелейтін.