И странно то, что хотя они действительно говорили о том, как смешон Иван Иванович своим французским языком, и о том, что для Елецкой можно было бы найти лучше партию, а между тем эти слова имели для них значение, и они чувствовали это так же, как и Кити.
Сол әңгіменің және бір оғаш жері: екеуі тіпті шынында да Иван Ивановичтің французша сөзінің кісі күлерлік қызық сез екенін айтып, Елецкаяға жақсырақ тең табуға болатын еді ғой деп отырса да, ішінара келгенде, сол сөздерін өздеріне балай мән бере айтып, ол жайды Кити қандай сезсе, өздері де сондай сезіп отыр.