Вронский уважал и любил его в особенности за то, что чувствовал, что Яшвин любит его не за его имя и богатство, а за него самого.
Вронский оны сыйлап, жақсы көргенде, әсіресе, Вронскийдің өзін Яшвин де атағы мен байлығына бола сүймей, өз басына бола сүйетінін сезінгендіктен жақсы көретін.