With a sense of weariness and uncleanness from the night spent in the train, in the early fog of Petersburg Alexey Alexandrovitch drove through the deserted Nevsky and stared straight before him, not thinking of what was awaiting him.
Алексей Александрович түнде вагон соққандықтан, әрі шаршап, әрі киімін де кір сезіне, қарсы алдына қараған күйі, не күтіп тұр дегенді де ойламай, Петербургтың таң сәрідегі тұманына тоғылып иесіз тұрған Нева проспектін бойлай тартып келеді.