Хатқа дейінгінің барлығы теңізден алыстаған жағалаудай мұнарланып, көз ұшында бұлдырап алыста қалды да, хаттан кейінгі тіршілік мәңгіліксіз болса да, ұзаққа созылардай бір сарынмен, абыр-сабырсыз өтіп жатты.
Everything before the letter faded like a distant shore shrouded in mist, blurred in the distance, and life after the letter, though not eternal, continued in an unhurried, steady rhythm.