Борандының бекетінде бір сәттік сәулелі шақтың жалына жармасқан теперішті жандардың осы қылығын көргенде, Едіге біресе қуанып, біресе күлкі көріп, әсіресе әлгі теперіштерді аяп, көңілін мұң шалып қалды.
At the Borandy station, witnessing the actions of these tormented people clinging to a fleeting moment of light, Edige felt a mix of joy and amusement, and was especially touched with pity for those tormented souls, his heart enveloped in sadness.