Свияжский был один из тех, всегда удивительных для Левина людей, рассуждение которых, очень последовательное, хотя и никогда не самостоятельное, идет само по себе, а жизнь, чрезвычайно определенная и твердая в своем направлении, идет сама по себе, совершенно независимо и почти всегда вразрез рассуждениям.
Свияжский Левиннің қашан да таң көретін адамдарының бірі еді, ондай адам пікірі әсте дербес пікір болмағанмен, өте жүйелі келгендіктен, өз алдына бір тебе боп жатады да, тұрмыс бағыты да өте айқын, орнықты болған соң, пікіріне мүлде бағынбай, қашан болсын қайшы түсіп, өз алдына бір төбе боп жатады.