Never could Starbuck forget the old man's aspect, when one night going down into the cabin to mark how the barometer stood, he saw him with closed eyes sitting straight in his floor-screwed chair; the rain and half-melted sleet of the storm from which he had some time before emerged, still slowly dripping from the unremoved hat and coat.
Старбек бір жолы түнде барометр көрсеткішін белгілеп алу үшін каютаға түскенінде сол жерден қарт капитанды көргенін ұмыта алмайды: ол өзінің еденге бұралып бекітілген орындығында арқасын тіктеп, көздерін жұмған қалпы отыр екен, сулығы мен қалпағынан жаңбыр мен еріген қар тамшылары оның маңайына баяу шұбырып ағуда.