Vronsky was aware of those eyes fastened upon him from all sides, but he saw nothing except the ears and neck of his own mare, the ground racing to meet him, and the back and white legs of Gladiator beating time swiftly before him, and keeping always the same distance ahead.
Вронский бүкіл тұс-тұстан өзіне қадалған сол көздерді сезсе де, биесінің мойны мен құлағынан өзге, өзіне қарсы зымыраған жер мен алдында аяғын баппен жедел сілтеп, арасы ылғый бір қалыпта келе жатқан Гладиатордың ала аяғы мен сауырынан өзге ештеңені көрген жоқ.