Сөйтіп тағы да Шалдуардан қайтып, адасып жүріп, тікенек, қалың қарағанның арасынан әрең шыққан адамдай қалжырап, қарын ашып, жүрек қарайып, бұрлығып, университетке, лекцияға келдім.
So, once again returning from Shaldar, wandering lost, and barely emerging from the thick thorns and dense bushes, exhausted, hungry, my heart heavy, breathless, I came to the university, to the lecture.