Маргарита щурилась на яркое солнце, вспоминала свой сегодняшний сон, вспоминала, как ровно год, день в день и час в час, на этой же самой скамье она сидела рядом с ним.
Маргарита ашық күнге көзін сығырайтып, бүгін түндегі түсін еске түсірді, бұдан тура бір жыл бұрын, дәл осы күні осы орын-дықта екеуі қатар отырған еді-ау.