Его поразило в самое сердце ужасное воспоминание: ему вспомнился разговор между Вильфором и доктором, который он случайно подслушал той ночью, когда умерла г-жа де Сен-Меран; симптомы, хоть и более слабые, были такие же, какие предшествовали смерти Барруа.
Оның есіне сұмдық бір жайт түсіп, жүрегіне қадалып тұрып алды: де Сен-Меран ханым қаза табатын түнде, ол ойламаған жерден Вильфор мен дәрігердің әңгімесін аңдамай естіп қалған, енді сол әңгіме мұның есіне түсті; қыз дертінің түрі де Барруаның өлер алдындағы дертінен айнымайды.