- Слушай беззвучие, - говорила Маргарита мастеру, и песок шуршал под ее босыми ногами, - слушай и наслаждайся тем, чего тебе не давали в жизни, - тишиной.
- Жым-жырттыққа құлақ түр, - деді Маргарита шеберге, оның жалаң аяғының астынан тек құм сусылы ғана естілді, құлақ түріп тыңда да, өзіңе өмір бойы бұйырмаған тыныштықтан ләззат ал, рақаттан.