Чудно это, отцы и учители, что, не быв столь похож на него лицом, а лишь несколько, Алексей казался мне до того схожим с тем духовно, что много раз считал я его как бы прямо за того юношу, брата моего, пришедшего ко мне на конце пути моего таинственно, для некоего воспоминания и проникновения, так что даже удивлялся себе самому и таковой странной мечте моей.
Пірәдарлар мен ұстаздар-ау, бұл ғажап қой тіпті: Алексейдің бет пішіні менің ағама онша ұқсамағанмен, онымен рухани өте жақындығы соншалық, мен оны өмірімнің ақырында, өткен-кеткенді еске алып, ақтарыла сырласу үшін құпия келген сондағы балғын жігіт, менің ағам шығар деп талай рет ойлағаным да бар, сол себепті тіпті өзіме-өзім қайран болып, мұндай арманның басыма қайдан келгендігіне таңғалғанмын да.