All that night and morning Levin lived perfectly unconsciously, and felt perfectly lifted out of the conditions of material life.
Осы түн мен осы ертеңгілікте Левин мүлде сезімсіз тіршілік етіп, заттық дүние жағдайларынан өзін өзі мүлде ада боп қалған адамдай сезінді.