Аннушка забыла уже про цель своего похода и осталась на лестнице, крестясь, охая и сама с собою разговаривая.
Аннушка енді шыққан саяхатының мақсатын да ұмытып, өзімен-өзі сөйлесіп, табалдырықта тұрып аһылап-үһілеп шоқынды.