У меня была невеста, Альбер, святая девушка, которую я боготворил, и я вез своей невесте сто пятьдесят луидоров, скопленных неустанной, тяжелой работой.
Менің қалыңдығым бар еді, Альбер, өз басым оны әулие періште санайтынмын, сол қалыңдығыма ауыр еңбекпен, қажымай-талмай жинаған жүз елу луидорымды апарып бермекші едім.