Alexey Alexandrovitch's wrinkled face wore an expression of agony; he took her by the hand and tried to say something, but he could not utter it; his lower lip quivered, but he still went on struggling with his emotion, and only now and then glanced at her.
Алексей Александровичтің әжімді жүзіне қасірет ізі ұялай кеп кетті; Аннаның қолынан ұстап, әлдене айтайын дегенмен, сөйлей алмай қойды тіпті; астыңғы иегі діріл қағып, әбігер көңілін басқалы әлі де алысып, Аннаға тек анда-санда ғана қарап отыр.