Встретив Федора Павловича в зале, только что войдя, он вдруг закричал ему, махая руками: "Я к себе наверх, а не к вам, до свидания", и прошел мимо, даже стараясь не взглянуть на отца.
Үйге кірген бойда залдан Федор Павловичті кездестіргенде: "Мен жоғарыдағы өз бөлмеме бара жатырмын, сізбен сөйлесетін шаруам жоқ, қош болыңыз" - деп айқайлап қолын бір-ақ сілтеген ол әкесіне тіпті қарағысы да келмей өте шыққан.