Он распродал свою немногочисленную мебель, лишнее постельное белье, одеяла, одежду, гербарии, эстампы, но у него еще оставались самые драгоценные его книги, среди которых находились очень редкие издания, как, например, "Исторические рамки Библии", издания 1560 года, "Согласование Евангелий" Петра Бесского, "Маргаритки Маргариты" Жана де ла Гай, с посвящением королеве Наварра ской, книга "Об обязанностях и достоинствах посла" сьера де Виллье-Готмана, "Раввинский цветоедов" 1664 года, экземпляр "Тибулла" 1567 года с великолепной надписью: "Венеция, в доме Мануция" и, наконец, экземпляр Диогена Лаэрция457, напечатанный в Лионе в 1664 году, в которым были собраны знаменитые ватиканские варианты манускрипта 411, тридцатого века, варианты двух венецианских рукописей, 393 и 394, так плодотворно исследованных Анри Этьеном, и все страницы, написанные на дорическом наречии, которые находятся только в известной рукописи двенадцатого века, принадлежащей Неаполитанской библиотеке.
Сосын ол ақырғы жиһазын сатты, артық киімдерін, ақыр аяғы көрпесі мен төсекке жабатын ағына дейін сатты, тіпті гербарийлерін де сатты, алайда онда сатылмай ең бағалы кітаптар қалды, олардың арасында өте сирек кездесетін 1560 жылы басылған "Тарихи Тәурат төрттағандары", Пьер де Бесстің "Тәураттар жинағы", Жан де Лаэның "Маргаританың інжу-маржандары" (Королева Наваррскаяға арналған), Сьер де Вилье-Хотманның "Елшінің міндеттері мен кісілігі", 1644 жылғы "Раввин өлеңсөзі", "Мануция үйіндегі Венеция" деген ғажайып жазуы бар 1567 жылғы Тибулл, ақыры Диоген Лаэрцийдің 1644 жылы Лионда басылған данасы, оған XIII ғасырда Ватиканнан шыққан қолжазбалардың атақты 411 нұсқасы және Анри Этьен жемісті зерттеген 393 және 394-ші екі Венеция қолжазбасы енген, сондай-ақ онда Неаполь кітапханасынан шыққан XII ғасырдың қолжазбасында ғана кездесетін дори сөзсаптауындағы үзінділер бар.