Джим выбежал из шалаша и, расставив руки, полез было ко мне обниматься - так он обрадовался; зато у меня душа ушла в пятки, как только я его увидел при свете молнии; я попятился и свалился с плота в реку, потому что совсем забыл, что Джим изображал в одном лице и короля Лира, и больного араба, и утопленника, и я чуть не помер со страху.
Джим шалаштан жүгіріп шығып, мені құшақтағысы келіп қолдарын жайды - ол менің оралғаныма қуанғандағысы; оның есесіне найзағайдың жарқылымен Джимді көргенде, сүрініп кетіп, салдың үстінен өзенге күмп бердім, себебі, оның король Лир, суға кеткен араб болып ойнайтыны есімнен шығып кетіпті, ал оны көргенде қорыққаннан өле жаздадым.