Зылиха үнсiз езу тартып күлiп, әдемi кесек ақ тiстерiн ақсита көрсеттi де, Абай көңiлiн жақсы ұғып, аяғын ақырын ғана басып, кейiн шегiндi.
Zilicha smiled silently, baring her beautiful large white teeth, then understanding Abai's mood well, she stepped back slowly.