Ты мне вот что скажи, ослица: пусть ты пред мучителями прав, но ведь ты сам-то в себе всё же отрекся от веры своей и сам же говоришь, что в тот же час был анафема проклят, а коли раз уж анафема, так тебя за эту анафему по головке в аду не погладят.
Ал, сен, есек, маған мынаны айтшы: азаптаушыларыңның алдында сенікі дұрыс-ақ болсын, бірақ сен қалай болғанда да өз дініңнен өзің бездің емес пе, мен сол сәтте-ақ құдайдың қарғысына ұшырағанмын деп өзің айтасың ғой, ендеше сені қарғыс атқаны рас болса, бұл үшін сені тамұқта маңдайыңнан сипар деймісің.