Адам бойынан асатын шынжырлы қақпаны ашқаны сол екен, Қаранар оны қағып кете жаздап, абақтыдан атып шықты да, азынай ақырып, буына боздап, теректей аяқтары тарбаңдап, тіп-тік өркештері дір-дір етіп, ен далаға ұша жөнелді.
Upon opening the towering, chained gate, Karayar nearly knocked him over, burst out of the prison, roaring frenziedly, snorting steam, its tree-like legs flailing, its upright humps trembling, and dashed off into the open steppe.