Why it was the three young ladies had one day to speak French, and the next English; why it was that at certain hours they played by turns on the piano, the sounds of which were audible in their brother's room above, where the students used to work; why they were visited by those professors of French literature, of music, of drawing, of dancing; why at certain hours all the three young ladies, with Mademoiselle Linon, drove in the coach to the Tversky boulevard, dressed in their satin cloaks, Dolly in a long one, Natalia in a half-long one, and Kitty in one so short that her shapely legs in tightly-drawn red stockings were visible to all beholders; why it was they had to walk about the Tversky boulevard escorted by a footman with a gold cockade in his hat - all this and much more that was done in their mysterious world he did not understand, but he was sure that everything that was done there was very good, and he was in love precisely with the mystery of the proceedings.
Сонау үш бойжеткенге күн ара французша, ағылшынша сөйлесу де сол үшін керек болған; ол үшеуі белгілі сағатта фортепианоны кезек-кезек сол үшін тартатын да, баурының, үстіңгі үйде студенттер сабақ оқыйтын бөлмесіне дабысы естіліп жататын; француз әдебиетінің, музыканың, суреттің, бидің сонау оқытушылары да сол үшін келетін; үш бойжеткеннің үшеуі де m-llе Linon мен бірге коляскаға мініп, Тверь бульварына да сол үшін баратын, үшеуі атлас ішіктерін - Долли ұзын ішік, Наталья орта ішік киіп, Кити қызыл шұлық қынаған әдемі аяғын жұрт біткен түгел көретіндей етіп, мүлде шолақ ішік киіп шығатын; қалпағына cap жез таққан малай ертіп, Тверь бульварында жүру де оларға сол үшін керек болатын, - солардың тылсым дүниесінде боп жатқан осылардың бәрін, осы сықылды қыруар өзге нәрселерді де Левин түсіне бермейтін, бірақ сол тылсым дүниеде боп жатқан нәрсенің бәрі түгел бір тамаша нәрсе екенін білетін де, соның, дәл осы тылсым жағына ынтығатын.