Konstantin Levin had warmed to his subject, and began mimicking the president and the half-witted Alioshka: it seemed to him that it was all to the point.
Константин Левин сөзінен ауып кетті де, председатель мен Алешка-ақымақтың сыйқына сала бастады; солары да іске түгел қатнасы бар сықылды көрінді өзіне.