- Михаил Александрович, - негромко обратился Воланд к голове, и тогда веки убитого приподнялись, и на мертвом лице Маргарита, содрогнувшись, увидела живые, полные мысли и страдания глаза.
- Михаил Александрович, - деп Воланд басқа баяу үн қатты, сонда өліктің қабағы көтеріліп, Маргарита тұла бойы түршігіп, оның өлі жүзінен ой мен азапқа толы жанды көзін көрді.