Абай бiр сәт тағы да алқына, қинала аунап, "сусап барам!" дегенде, жылаудан басын көтерiп алған Тоғжан оның не айтқанын аңғара алмай, өксiп отырып аңыра қарап едi.
Абай на мгновение снова задыхаясь, с трудом переворачиваясь, сказал: "Я жажду!", и Тоғжан, подняв голову от рыданий, не поняла, что он сказал, и, всхлипывая, смотрела в недоумении.