In Cordova there was another madman, whose way it was to carry a piece of marble slab or a stone, not of the lightest, on his head, and when he came upon any unwary dog he used to draw close to him and let the weight fall right on top of him; on which the dog in a rage, barking and howling, would run three streets without stopping.
Кордовада мәрмәр тақтаның сынығын жә болмаса салмағы әжептәуір болатын тас кесекті төбесіне қойып жүруді әдет қылған тағы бір делқұлы болды; әлденені тіміскілеуге ден қойып кеткен бейқам итті көрген ол оған білдірмей жақындап келеді екен де, басындағы жүгін бар күшімен үстіне тастап кеп жібереді екен, ал жәбір көрген ит бажылдай қыңсылап көшеден-көшеге өтіп қашып береді екен.