Господа, - воскликнул я вдруг от всего сердца, - посмотрите кругом на дары божий: небо ясное, воздух чистый, травка нежная, птички, природа прекрасная и безгрешная, а мы, только мы одни безбожные и глупые и не понимаем, что жизнь есть рай, ибо стоит только нам захотеть понять, и тотчас же он настанет во всей красоте своей, обнимемся мы и заплачем..." Хотел я и еще продолжать, да не смог, дух даже у меня захватило, сладостно, юно так, а в сердце такое счастье, какого и не ощущал никогда во всю жизнь.
"Мырзалар, - деп кенет айқайлап жібердім мен жүрегім елжіреп, - айналадағы тәңірім сыйлаған жарық дүниеге қараңдаршы: ашық аспан, кәусар ауа, балауса шөп, сайраған құс, ғажап сұлу, бейкүнә табиғат, құдайдан безіп, ақымақ боп жүрген жалғыз біздер ғана, біз өмірдің ұжмақ екенін ұқпаймыз, ал егер біз мұны түсінгіміз келсе, сол сәтте бар сұлулығымен ұжмақ орнай қалар еді де, біз құшақтаса кетіп, қуанғанымыздан жылап жіберер едік...".