Как орудие казни, я упадал на голову обреченных жертв, часто без злобы, всегда без сожаления... Моя любовь никому не принесла счастья, потому что я ничем не жертвовал для тех, кого любил: я любил для себя, для собственного удовольствия; я только удовлетворял странную потребность сердца, с жадностью поглощая их чувства, их нежность, их радости и страданья - и никогда не мог насытиться.
Менің махаббатым ешкімге бақыт әперген жоқ, өйткені мен сүйгенімнің жолына еш нәрсемді құрбан етіп көргенім жоқ: мен өзім үшін ғана, өз басымның ләззаты үшін ғана сүйдім; мен тек жүрегімнің тойымсыз тілегін қанағаттандыру үшін, басқалардың ыстық сезімін, тәтті еркелігін, қуаныш, қайғысын тоқтаусыз жұта бердім, бірақ ешқашан да тойғаным жоқ.