Тетя Салли день и ночь не выходила из комнаты больного, а когда я видел дядю Сайласа, я всякий раз удирал от него.
Салли тәтей күндіз де, түнде де аурудың бөлмесінен шықпай қойды, ал мен Сайлас ағайды көрсем болды, зытып отыратын болдым.