Боранды Едігені бәрінен де көп қуантқан нәрсе: Әбутәліп тек шаруашылықпен ғана айналысып, екі үйдің балаларымен әуре болып, Зәрипа екеуі оларға әлінше оқытып, сурет салуды үйретіп қана қоймай, Борандының меңіреу даласының қиыншылығына қайыспай, қасарыса шыдап, Құттыбаев өзі қарайып қалмауға тырысты.
The thing that delighted Borandy Edige the most: Abutalip, along with Zaripa, not only dealt with the household, busied themselves with the children of two families, taught them and taught them painting to the best of their ability, but also, without succumbing to the hardships of the desolate steppe of Borandy, stubbornly endured, and Kuttybayev himself tried not to fall behind.