Когда на мгновение черный покров отнесло в сторону, Маргарита на скаку обернулась и увидела, что сзади нет не только разноцветных башен с разворачивающимся над ними аэропланом, но нет уже давно и самого города, который ушел в землю и оставил по себе только туман.
Қара жамылған бір сәт бір жағына ауғанда Маргарита құйғытып шауып бара жатып артына бұрылып қарағанда, түрлі түсті мұнараларды, оларды айналып ұшып жүрген аэропланды былай қойып, қаланың өзі болмай шықты, ол жер астына түсіп кетіп, артында тек тұман ғана қалған тәрізді.