When Don Quixote heard this his amazement was redoubled and his perturbation grew greater than ever, for it suggested itself to his mind that Sancho must be dead, and that his soul was in torment down there; and carried away by this idea he exclaimed, "I conjure thee by everything that as a Catholic Christian I can conjure thee by, tell me who thou art; and if thou art a soul in torment, tell me what thou wouldst have me do for thee; for as my profession is to give aid and succour to those that need it in this world, it will also extend to aiding and succouring the distressed of the other, who cannot help themselves."
Бұл сөзді естіген Дон Кихот аң-таң болып, сілейіп тұрып қалды; Санчо Панса өлген екен, жаны мына жер асты қуысында зарығып жатыр екен деп ойлады; осы ой қатты толқытып жіберген ол былай деп сөйлеп кетті: - Шынайы христиан жалбарынуға ықтиярлы нәрсенің бәрінің атымен жалбарынам: сен кімсің өзің, соны айтшы маған; егер сен пенденің тыншу таппаған жаны болсаң, онда өзіңе қандай көмек керегін айт, мен өзім жер бетінде тірлік кешіп жүрген міскіндерді қанатымның астына алып, қолғабыс көрсетуге борышты адаммын, егер өздеріне өздері қамқорлық жасауға қауқарсыз болса, ана дүниеге аттанған мүсәпірлерді де бәледен құтқарып, оларға жәрдем беру жайын өз міндетіме ала алам.