Though he knew Grigory was ill and very likely Smerdyakov, too, and that there was no one to hear him, he instinctively hid himself, stood still, and began to listen.
Григорийдің ауру, Смердяковтың қояншығы ұстауы мүмкін екенін, мұның келгенін ешкім естімейтінін білсе де, ол өзінен-өзі бұға қалып, тоқтап тұрып тың тыңдады.