Сарыөзекте шулаған орман, бұраңдаған өзен, жайқалған дала болмаса да, жүзі жарқын жер бетінде сөнік күннің сәулесі мен көлеңкесі ойнап, даланың дидарын ажарландырып жіберді.
Even though there were no forests rustling, rivers meandering, or fields waving in Saryozek, the reflection and shadow of the setting sun played on the bright face of the earth, adorning the visage of the steppe.