Пока его отец наводил порядок в поселке, а его мать старалась крепить благополучие семьи, поспевая делать уйму соблазнительных леденцовых рыбок и петушков, которые дважды в день верхом на бальсовых палочках вырывались из кухни на улицы, Аурелиано часами сидел в заброшенной лаборатории, осваивая для собственного удовольствия ювелирное мастерство.
Әкесі қаланы тәртіпке келтіріп, шешесі кішкентай таяқшаларға қондырылған, дәмі тіл үйіретін кәмпит әтештер мен балықтар жасап, күніне екі рет көшеге шығарып сатып, шаңырақтың дәулетін түзеп жүрген кезде Аурелиано ұзақ сағаттарын қаңырап қалған лабораторияда өткізіп, жай ғана әуестікпен зергерлік өнерді меңгеруді қолға алған.