Абайдың қасында иығы дiрiлдеп, өңi аппақ боп, екi көзiне жасы мөлдiреп толған Тоғжан Ерболды қатты құшақтап ап, еңiреп жылап жiбердi.
Рядом с Абаем, дрожа всем телом, с бледным лицом и глазами, полными слез, Тогжан крепко обняла Ербола и залилась слезами.