Но тот неизвестно отчего впал в тоску и беспокойство, поднялся со стула, заломил руки и, обращаясь к далекой луне, вздрагивая, начал бормотать: - И ночью при луне мне нет покоя... Зачем потревожили меня?
Алайда ол неден екені белгісіз мұңға шомып, мазасызданып орнынан тұрды да, қолын ербеңдетіп, алыстағы айға қарап, қалшылдап, бірдеңе деп міңгірлей бастады: - Түнде де ай туғанда маған маза жоқ, мені неге тебіренттіңдер?