Oliver Twist and his companions suffered the tortures of slow starvation for three months: at last they got so voracious and wild with hunger, that one boy, who was tall for his age, and hadn't been used to that sort of thing (for his father had kept a small cook-shop), hinted darkly to his companions, that unless he had another basin of gruel per diem, he was afraid he might some night happen to eat the boy who slept next him, who happened to be a weakly youth of tender age.
Оливер Твист пен жолдастары үш ай бойы тоя тамақ ішпей, азап шегіп, өлім халіне жетті; ақыры олардың соншалық бұратылып, аштықтан жындана жаздағандары сонша, жасына қарағанда бойшаң, әрі мұндай құқайды көрмеген бір бала (әкесі заманында кішкентай асхана ұстапты) жабыққан кейіппен жолдастарына: егер өзіне енді бір табақ, ботқа қосып бермесе, түн ішінде байқамай жанында ұйықтап жатқан әлсіз баланы жеп қоям ба деп қорқатынына емеурін білдірген.