Төрт жыл бойы майданда санаусыз солдат, сансыз техника, қаптаған қала, деревняларды толассыз жалмап отырғанның үстіне арттағы елде көзге көрінген дүниенің бәрін түк қалдырмай қылғып, жұтып келген жебір соғыстың жойылғанына жарты жыл ғана толған ол кезде студент үшін бір сауыт сияның қасқалдақтың қанындай қымбат казына екенін мен артынан білдім.
For four years, the war had been relentlessly consuming countless soldiers, endless equipment, and swarming cities and villages, and on top of that, devouring everything visible behind the lines, and it had been only half a year since that voracious war ended. It was only later that I realized how precious even a single inkwell was for a student, as rare as a hawk's blood.