Қазiр де Домна Селантийдi жамандап тұрғанда, Михайлов қонақ үйдiң есiгiнiң алдына кеп, Абайға үнсiз бас иiп, Домнаның әңгiмесiн қоса тыңдап тұр.
Even now, while Domna Selantiy was speaking ill, Mikhailov stood at the door of the inn, silently bowing to Abai and also listening to Domna's story.