Абай да Әйгерiмнiң нұрлана балқыған, ақ-қызылы шапақ атып көрiктенген жүзiне аса ынтыққандай қарап қалған екен.
Abai, too, seemed to gaze intently at Aigerim's radiant, glowing face, which was suffused with a delicate blush.