"Да, могу, - отвечала Гайде, вынимая из складок своего покрывала благовонный атласный мешочек, - вот свидетельство о моем рождении, составленное моим отцом и подписанное его военачальниками; вот свидетельство о моем крещении, ибо мой отец дал свое согласие на то, чтобы я воспитывалась в вере моей матери; на этом свидетельстве стоит печать великого примаса Македонии и Эпира; вот, наконец (и это, вероятно, самый важный документ), свидетельство о продаже меня и моей матери армянскому купцу Эль-Коббиру французским офицером, который в своей гнусной сделке с Портой выговорил себе как долю добычи жену и дочь своего благодетеля и продал их за тысячу бурсов, то есть почти за четыреста тысяч франков".
Сіз әлгі сөзіңізді дәлелдеп бере аласыз ба?" "Иә, дәлелдей аламын, - деді Гайде, бүркеншігінің бір қатпарынан жұпар иісті атлас қалтаны алып, - міне, әкем өз қолымен жазып, әскербасылары қол қойған, менің туған жылым жайлы куәлік; мынау менің шоқындырылғаным туралы куәлік, өйткені әкем маған шешемнің діні рухында тәрбиеленуіме келісім беріпті; бұл куәлікке Македония мен Эпирдің ұлы әміршісінің мөрі басылған; ең соңғысы (бұл шамасы ең маңызды документ болуға тиіс), француз офицерінің шешем мен мені армян саудагері Эль-Коббирге сатқаны жөніндегі куәлік, әлгі офицер Портамен жасасқан жиіркенішті шартында жалпы олжаның бір үлесі деп өзін жарылқаушы мырзаның әйелі мен қызын сұрап алып, оларды мың әмиян ақшаға яғни төрт жүз мың франкке сатып жіберді".