Сначала мешала возня и ходьба; потом, когда тронулся поезд, нельзя было не прислушаться к звукам; потом снег, бивший в левое окно и налипавший на стекло, и вид закутанного, мимо прошедшего кондуктора, занесенного снегом с одной стороны, и разговоры о том, какая теперь страшная метель на дворе, развлекали ее внимание.
Алғашқыда апыр-топыр жүріс те бөгей берді; содан соң поезд жүрген кездегі дыбыстарға құлақ салмасқа және болмады; содан соң келіп, назарын, біріншіден, сол жақ терезені соғып, әйнекке жабысқан қар, тұлабойын қар сыбап, шымқана киініп, жанай өтіп бара жатқан кондуктор сыйқы, екіншіден, сыртта қазір сұмдық түтек боп тұр деген әңгімелер де аудара берді.