Levin went back to his hotel, and was dismayed at the thought that all alone now with his impatience he had ten hours still left to get through.
Левин қонақ үйге келген соң, әлі де қалып тұрған он сағат уақытты осы тағатсыздықпен отырып, қазір қайтіп жалғыз өткізем деген ойдан шошып та кетті.