После смерти Урсулы в доме снова воцарилось запустение, с чем не сможет справиться даже такой волевой и решительный характер, каким обладала Амаранта Урсула, которая несколько лет спустя, уже став взрослой женщиной без предрассудков, жизнелюбивой и современной, твердо стоящей на обеих ногах, растворит окна и двери, чтобы изгнать губительные силы, восстановить цветник, покончить с рыжими муравьями, которые у всех на виду разгуливали по галерее, и будет безуспешно стараться воскресить забытую стихию гостеприимства.
Урсула өлгеннен кейін үй-ішінің тағы да берекесі кетті, бұл шаңырақ содан қайтып оңалмады, оны бұл күйзелген халден шығаруға, арада талай жыл өткен соң, парасаты биік, заманына сай іскер, білімді, жайдары жан болып жетілген Амаранта-Урсула секілді жігерлі бекем жаратылыстың да шамасы жетпеді, үй-ішіндегі үйездеген бүліншілік рухын қуып тастау үшін есік-терезені шалқасынан ашып, бау-бақшаны қалпына келтіріп, тапа-тал түсте үй-ішінде қаймықпай өріп жүретін қызыл құмырсқаларды қырып, небір әрекет жасаса да, Буэндиалар ошағына бұрынғы қонақжайлық лебін қайыра қонақтата алған жоқ.