Сездім де: "Бір ол жуаз әңгіме жаздым деп көкірегім гимнастеркамды жырта көріп, көктемде тасыған шолақ сайдай күркіреп, шолтандап менің өзім қаншама әлек-шәлек болдым.
I realized: "After writing one timid story, my chest swelled so much with pride that I nearly tore my gymnasterka, and like a short gully roaring in spring, I became so restlessly agitated."