Просительница, штабс-капитанша Калинина, просила о невозможном и бестолковом; но Степан Аркадьич, по своему обыкновению, усадил ее, внимательно, не перебивая, выслушал ее и дал ей подробный совет, к кому и как обратиться, и даже бойко и складно своим крупным, растянутым, красивым и четким почерком написал ей записочку к лицу, которое могло ей пособить.
Арызшы, штабс-капитан Калинин дейтін әйел, орайы жоқ бір оспадар нәрсені сұрай келіпті; бірақ Степан Аркадьич, қашанғы әдетінше, әйелді отырғызып, сөзін бөлмей, әбден тыңдап алды да, кімге, қалай бару жайын жеткізе айтып, арбыйған, ірі, әсем, айқын жазуын көсілте сілтеп, болысатын адамға беріңіз деп, әйелдің қолына тіпті жап-жатық хат та жазып берді.