Все члены этой семьи, в особенности женская половина, представлялись ему покрытыми какою-то таинственною, поэтическою завесой, и он не только не видел в них никаких недостатков, но под этой поэтическою, покрывавшею их завесой предполагал самые возвышенные чувства и всевозможные совершенства.
Осы семьяның барлық мүшелері, әсіресе, әйелдер жағы Левинге бір тылсым, ақындық перде жамылып тұрғандай көрінетін де, содан өзі олардан ешбір кемшілік көрмек түгіл, тіпті соларды қымтап тұрған сол ақындық перденің аржағында ең озық сезімдер мен неқыйлы кәмілдік жатыр-ау деп ойлайтын.