Абай жаңағыдай, бiр жағынан кекесiн аралас, сыншы сияқты сөйлегенде, жаңағы бiр құрбы атқамiнердiң бәрi де ұйлығып, тығылып қалғыш болатын.
When Abai spoke in such a way, mixed with irony, like a critic, all those peers from the entourage would huddle together and retreat.