Сам Ришар свидетельствует, что в те годы он, как блудный сын в Евангелии, желал ужасно поесть хоть того месива, которое давали откармливаемым на продажу свиньям, но ему не давали даже и этого и били когда он крал у свиней и так провел он всё детство свое и всю юность, до тех пор пока возрос и, укрепившись в силах пошел сам воровать.
Ришар ол жылдары, Інжілдегі адасқан балаша, өзінің тым болмаса сатуға бордақылаған шошқаларға берілетін былғамадан жеуге де зар болғанын, бірақ оған тіпті соны да қимағанын, шошқаның жемін ұрлап жегенінде оны ұрып-соққанын, бүкіл балалық және жастық шағын ол қашан есейіп, бойына күш жинап, өзі ұрлап тамақ асырағанша осылай өткізгенін баяндайды.