Сұлу жұздi, өр көңiлдi, нар жiгiттi осыншалық бағы көшкендей қорлық түсте көру Абайға аяныш та, намыс та болды.
To see such a beautiful-faced, proud-spirited, strong young man in such a state, as if his fortune had vanished, was both pitiful and shameful for Abai.