В особенности чувствовал он это, когда говорил с самым умным из мужиков, Резуновым, и замечал ту игру в глазах Резунова, которая ясно показывала и насмешку над Левиным, и твердую уверенность, что если будет кто обманут, то уж никак не он, Резунов.
Левин оны, әсіресе, ең ақылды деген Резунов мұжықпен сөйлескен кезде келіп сезді, ол өзі Левинді әрі сылтың етіп, әрі өзге алданса алданар, бірақ бұл отырған Резунов алдана қоймас деген мықты сенімін, көзіндегі ойнақшыған күлкісі айқын көрсетіп тұрғанын Левин де шалып қалды.