Таң шапағындай қызыл арай Мәкеннің тап-таза жұқалаң біткен қоңырқай жүзіне лап беріп шығатын да, тез толқып, оның нәзік жүзін, шыншыл жүзін сәл ағарта түсіп, жасырына кететін.
Красная заря, как утренняя заря, озарялась на чистом смуглом лице Макины, быстро вспыхивала, слегка осветляя ее нежное, правдивое лицо, и исчезала.