Он ложился, потом вставал, прятался за угол двери, потом выскакивал, исчезал, потом опять показывался, уходил и возвращался, и в то же время собирал патроны, опустошал патронташи и наполнял свою корзину.
Ол жатып, тұрып, есіктің босағасына тығылып, қайта шоршып шығып, жоғалып кетіп, қайтадан көрінеді, кетіп қалып, тағы оралады, картечьті мазақтап, мұрнын көрсетеді, сөйте жүріп патрон салынған сөмкелерді іздеп тауып, себетін толтыруды ұмытпайды.