Встав с постели, он распахнул стеклянную дверь и очутился на маленькой террасе; впереди открывался вид на море, то есть на бесконечность, а сзади - на прелестный парк, примыкающий к роще.
Төсектен тұрысымен ол әйнекті, есікті айқара ашып жіберіп, аядай террасаға шықты; алдында шалқыған теңіз, яғни шетсіз-шексіз айдын жатты, ал артында - қалың тоғаймен жалғасқан әдемі парк бар еді.