Вернув Маргарите подарок Воланда, Азазелло распрощался с нею, спросил, удобно ли ей сидеть, а Гелла сочно расцеловалась с Маргаритой, кот приложился к ее руке, провожатые помахали руками безжизненно и неподвижно завалившемуся в угол сидения мастеру, махнули грачу и тотчас растаяли в воздухе, не считая нужным утруждать себя подъемом по лестнице.
Маргаритаға Воландтың тартуын қайтарып әкеп, онымен қоштасты да, отырған орныңыз жайлы ма деп сұрап кетіп қалды, ал Гелла Маргаритамен қайта-қайта сүйісіп, мысық оның қолына ернін тигізді, шығарып салушылар жансыз кісідей қимылсыз отырғыштың бұрышына тығылған шеберге қолдарын бұлғады, құзғынды да ұмытпай қоштаса сала бәрі ауаға сіңді де кетті, зайыры баспалдақпен өрмелеп өздеріне күш түсіргісі келмесе керек.