Возле какого-то диванчика Коровьев остановился, поставил свою лампадку на какую-то тумбу, жестом предложил Маргарите сесть, а сам поместился подле в живописной позе - облокотившись на тумбу.
Бәз-бір диванның қасына келіп Коровьев аялдады да, шамдалын тұғыр жәшіктің үстіне қойып, Маргаритаға отыр деп ым қақты, өзі келіп тұғыр жәшікті шынтақтай оның жанына келіп жайғасты.