Радость и горе смешались в одной чаше, но слезы не были горьки; ибо сама скорбь была такой мягкой, окутанной такими нежными воспоминаниями, что превратилась в торжественную радость.
Қайғы мен қуаныш бір кесеге құйылды, бірақ бұл ащы көз жасы еместі, өйткені, оңайғының өзі жұмсарып, осындай жүрек елжіретер еске алуларға оралып, жанды азаптамай, салтанатты қуанышқа ұласты.