И, невзирая на едва ощутимое сопротивление Монте-Кристо, губы которого побелели, хоть и продолжали учтиво улыбаться, Андреа схватил руку графа, пожал ее, вскочил в свой фаэтон и умчался.
Монте-Кристо жымиып күліп тұрса да, ерні сәл ғана кезеріп, тыжырынып қалған, Андреа соған қарамастан графтың қолын алып, құшырлана қысты да, пәуескесіне қарғып мініп, заулай жөнелді.