Anselmo was deep in love with a high-born and beautiful maiden of the same city, the daughter of parents so estimable, and so estimable herself, that he resolved, with the approval of his friend Lothario, without whom he did nothing, to ask her of them in marriage, and did so, Lothario being the bearer of the demand, and conducting the negotiation so much to the satisfaction of his friend that in a short time he was in possession of the object of his desires, and Camilla so happy in having won Anselmo for her husband, that she gave thanks unceasingly to heaven and to Lothario, by whose means such good fortune had fallen to her.
Ансельмо сол қалада туып-өскен, текті жерден шыққан бір әдемі қызға есі кете ғашық боп қалды, өнегелі отбасында тәрбие алған, өзі де өнегелі бұл қыз жайында жан досы Лотарионың пікірін білгеннен кейін, - ал оның араласуынсыз Ансельмо қай істе болсын өз бетімен қандай да бір шешім қабылдамайтын, - ол қызды айттырмаққа бел буды және бұл шешімін орындады да; осы мақсатпен қыздың ата-анасына Лотарио аттанып, досының көңілін мәз қылып, барлық шаруаны ойдағыдай реттеп қайтты, сөйтіп көп ұзамай-ақ Ансельмо арман еткен құсын қолына қондырды, ал сүйген жарына қосылып жаны жай тапқан Камилла көктегі құдірет пен көмек-қолғабысы арқасында өзін осынша бақытқа кенелткен Лотариоға күндіз-түні алғыс жаудырумен болды.