Степан Аркадьич взял письмо, с недоумевающим удивлением посмотрел на тусклые глаза, неподвижно остановившиеся на нем, и стал читать.
Степан Аркадьич хатты алған соң, өзіне бедірейе қадалған жабырқаңқы көзге аң-таң боп таңырқай қарады да, оқый бастады.