Алексей Александрович остановился и ничего не отвечал, но лицо его поразило Степана Аркадьича бывшим на нем выражением покорной жертвы.
Алексей Александрович ештеңе демей, кідіре қалғанымен, айтқанын қайт етпей мойын сұнған бет әлпеті, Степан Аркадьичті қайран қалдырды.