- Алексей Александрович, - сказала она, взглядывая на него и не опуская глаз под его устремленным на ее прическу взором, - я преступная женщина, я дурная женщина, но я то же, что я была, что я сказала вам тогда, и приехала сказать вам, что я не могу ничего переменить.
- Алексей Александрович, - деді ол, соған қараған күйі, шашына тесіле қадалған көзінен көз аудармай, - сізге мен, өз басым күнәлі, оңбаған әйел болған соң, сол қалпымнан аумай, өзіңізге сонда не десем, сол айтқанымнан қайтар жайым жоқ екенін айтайын деп келдім.