Она видела, что сверстницы Кити составляли какие-то общества, отправлялись на какие-то курсы18, свободно обращались с мужчинами, ездили одни по улицам, многие не приседали и, главное, были все твердо уверены, что выбрать себе мужа есть их дело, а не родителей.
Кити құрбылары қайдағы бір қоғамға ұйымдасып, қайдағы бір курстарға барып, еркектермен де емін-еркін сөйлескендерін көріп жүрді; олар өзі көшелерде оңаша серуендеп, көбі тіпті тізе бүгуді де қойып кеткен, ең үлкені, күйеу таңдау деген ата-ананың жұмысы емес, өз жұмысымыз дегенге кәміл сеніп алған бәрі.