Табалдырықтан аттай, ақырындау үнмен сыздана сәлем берген Әзімбай Абайға бір ғана рет салқын қарап, жалт етті де, төрге қарай адымдады.
Crossing the threshold, Azimbay greeted Abai with a cool glance and a slightly vexed tone, then quickly strode towards the center of the room.