эти лампады, зажженные, по их мнению, только для того, чтоб освещать их битвы и торжества, горят с прежним блеском, а их страсти и надежды давно угасли вместе с ними, как огонек, зажженный на краю леса беспечным странником!
Олардың ойынша тек қана өздерінің ұрыстары мен жеңістерін жарықпен нұрландырып тұру үшін жағылған сол шырағдандар міне, бұрынғы нұрымен әлі жанып тұр, ал бейғам кезбенің ағаш шетіне жаққан оты тәрізді олардың үміті мен махаббаты әлдеқашан өшті!..