И вот, сидя в кресле, она своими затуманенными от слез глазами посмотрела на бледное лицо Монте-Кристо, на котором еще лежал грозный отпечаток страдания и ненависти.
Енді міне ол креслода отырып, қайғы жасынан көз алды тұманданып, Монте-Кристоның айбарлы жүзіне қарайды, қарайды да оның басынан кешірген қасірет пен өшпенділіктің суық ізін көреді.