Әмiр үлкен әкесiнiң алдына тымағы мен қамшысын тастап, жүгiне кеп отыра бергенде, түн бойы шымылдықты бүрiп отырған салалы суық, сiңiрлi саусақтар жас жiгiттiң алқымынан, жаланаш мойнынан сығымдап қысып алды.
Амир, бросив перед дедом свою шапку и кнут, только успел присесть на корточки, как холодные, жилистые пальцы, всю ночь державшие занавеску, сжали шею и голую шею молодого человека.