"This is all mighty fine," said Monks (to retain his assumed designation) after a long silence, during which he had jerked himself in sullen defiance to and fro, and Mr. Brownlow had sat, shading his face with his hand.
- Мұның бәрі тамаша ғой, - деді Монкс (қалап алған атында қала берсін) бетін қолымен көлегейлеген мистер Браунлоуға түнере әрі кектене қарап, отырғышында теңселіп отырған ұзақ үнсіздіктен соң.