Up to this point, everything above him had been, to his gaze, merely a smooth, limpid and simple surface; there was nothing incomprehensible, nothing obscure; nothing that was not defined, regularly disposed, linked, precise, circumscribed, exact, limited, closed, fully provided for; authority was a plane surface; there was no fall in it, no dizziness in its presence.
Күні осы уақытқа дейін одан жоғары тұрғанның бәрі жанарына мап-майда, теп-тегіс, мөп-мөлдір әрі қарапайым болып көрінетін; онда түсініксіз, күңгірт ештеңе болмайтын, бәрі нақты, тәртіпке келтірілген, келісілген, айқын да анық, белгілі де шектеулі, тап-тұйнақтай болушы еді, барлығы алдын ала болжанған, билік дегенің бұралаң-бұрмасы, құламасы жоқ тақтайдай тегістігінен де бас айналдырмайтын.