А потому в мире всё более и более угасает мысль о служении человечеству, о братстве и целостности людей и воистину встречается мысль сия даже уже с насмешкой, ибо как отстать от привычек своих, куда пойдет сей невольник, если столь привык утолять бесчисленные потребности свои, которые сам же навыдумал?
Сондықтан да дүние жүзінде адам баласына қызмет ету туралы, адамдардың туысқандығы мен бірлігі туралы ой барған сайын өшіп барады, шындығында, бұл ойға қазір тіпті мысқылмен қарайтын болған, себебі сүйекке сіңген әдеттеріңнен қалай арыларсың, егер өзіміз ойлап шығарған қисапсыз қажеттерімізді өтеуге әбден құнығып кетсек, басында еркі жоқ бұл сорлы қайда бармақ?