Levin was wondering what that change in Kitty's expression had meant, and alternately assuring himself that there was hope, and falling into despair, seeing clearly that his hopes were insane, and yet all the while he felt himself quite another man, utterly unlike what he had been before her smile and those words, "Good-bye till this evening."
Левин болса, Китидің бет әлпетінің өзгерген мәнісі не болды екен дегенді ойлап, біресе үміт бар ғой деп дәмеленсе, біресе сол үміттің өзі бос үміт екенін де айқын аңғарып, күдер үзе жаздап та отырды, сөйтсе де, қыздың күлкісі мен көріскенше қош болыңыз деген сөзінен бұрынғы күйінен мүлде өзгеше сезді өзін.