Often, when forced from his hammock by exhausting and intolerably vivid dreams of the night, which, resuming his own intense thoughts through the day, carried them on amid a clashing of phrensies, and whirled them round and round and round in his blazing brain, till the very throbbing of his life-spot became insufferable anguish; and when, as was sometimes the case, these spiritual throes in him heaved his being up from its base, and a chasm seemed opening in him, from which forked flames and lightnings shot up, and accursed fiends beckoned him to leap down among them; when this hell in himself yawned beneath him, a wild cry would be heard through the ship; and with glaring eyes Ahab would burst from his state room, as though escaping from a bed that was on fire.
Оны азапты әрі төзгісіз жан-жарық түнгі түстері төсегінен жұлып тұрғызған кездері аз емес, олар күндізгі қажымас ойды іліп әкетіп, оны құтырынған ессіздіктің жын-ойнағына өз соңынан ілестіре кетеді; олар оның алаулаған миында құйын боп үйіріле береді, үйіріле береді, өмірінің тынысы төзгісіз азапқа айналғанға шейін үйіріле береді; кейде мынадай да болды: жын-шайтанның құйынына араласқан ол бар болмысымен жерден көтеріліп, оның ішінен бір шыңырау ашылды да, сонда жалын мен жасын тілдері сумаңдап, жексұрын сайтандар оны өз қастарына түсуге ымдап шақыра бастады; төменде тозағы үңірейген кезде зар еңіреген дауыс күллі кемені басына көтерді; сол кезде көздері жарқ-жарқ еткен Ахав, құдды отты төсектен қашқандай, каютадан атып шықты.