Осы жайдың бәрін әрі шешен, әрі ызалы үнмен күйіп тұрып, көкейге қондыра айтып өткен кездерінде, Абайға енді Тобықтының көбінің жүздері туралап қарай алмады.
All these matters were eloquently and passionately conveyed in such a compelling voice that most of the Tobykty people could no longer look Aбай directly in the face.