Начиная с 1806 года и до 1831 года в среднем ежегодно сооружали семьсот пятьдесят метров, потом прокладывали по восьми и даже по десяти тысяч метров водосточных труб ежегодно, причем кладка производилась на известковом гидравлическом растворе, а основание делалось бетонное.
1806 жылдан 1831 жылға дейін жыл сайын жеті жүз елу метр суағар құбырлар тартылып отырды; содан бері әрбір жыл сайын сегіз мыңнан он мың метрге дейін бетон табанды, гидравликалық әк ерітіндісімен нығайтылған қиыршық тастардан жерасты туннельдері жасақталды.