Құнанбай сол уақытта орнынан тұрып кеп, Майырды ту сыртынан құшақтап, қос қолын сыртына топшыдан қайырып тұра қалды да, Мырзаханға қатты бұйрық етiп, пештi басымен нұсқап: - Тұр, Мырзахан!
Кунанбай в это время встал, обнял Майра сзади, вывел его руки наружу и крепко застыл, потом, строго приказав Мырзахану, указал на печь головой: - Встань, Мырзахан!