Степан Аркадьич чуть заметно улыбнулся, уловив мгновенную и столь знакомую ему перемену в лице Левина, сделавшегося столь же мрачным, сколько он был весел минуту тому назад.
Степан Аркадьич Левиннің бұдан бір минут бұрын сонша жарқын отырған жүзін соғұрлы тұнжыратып жіберген, өзі қанық білетін қалт өзгерісті аңғарып, болар-болмас күлімсіреп те қойды.