Он не верит и в мою любовь к сыну или презирает (как он всегда и подсмеивался), презирает это мое чувство, но он знает, что я не брошу сына, не могу бросить сына, что без сына не может быть для меня жизни даже с тем, кого я люблю, но что, бросив сына и убежав от него, я поступлю, как самая позорная, гадкая женщина, он знает это и знает, что я не в силах буду сделать этого".
Балама деген махаббатыма не сенбейді де, не (қашанғы сықақ ететін әдетінше) менің сол сезімімді жек көреді, бірақ баланы тастамайтынымды да, тастар жайым жоғын да, тіпті сүйгеніммен бірге жүрген күннің өзінде де, ұлымсыз өмірім қаран өмір екенін біліп отыр ол, өзінен бірақ баланы тастап қашып кетсем, нағыз жүзқара, сұрқыя әйелдің қылығын істейтінімді де біліп, оны істер шамам жоғына да қанып отыр".