Абай Сәменнен өзгеше жылаулар болған Көкше, Мамайдың адам түршігер қорлық жайын тағы да естіп, үйінде жата алмаған.
Abaï, having heard again about the horrifying persecution of Kokshe and Mamai, which had brought Səmen to tears, could not stay at home.