Сам Иван рассказывал потом, что всё произошло, так сказать, от "пылкости к добрым делам" Ефима Петровича, увлекшегося идеей, что гениальных способностей мальчик должен и воспитываться у гениального воспитателя.
Барлығы, былайша айтқанда, данышпандық қабілеті бар бала данышпан тәрбиешінің қолына тиюі керек деген идеяға еліккен Ефим Петровичтің "игі іске берілгіштігінен" болған еді деп кейіннен Иванның өзі айтып жүрген еді.