Сам Жан Вальжан поместился в надворном флигельке, где не было ничего, кроме простой койки с тюфяком, стола из некрашеного дерева, двух соломенных стульев, фаянсового кувшина для воды, полки с несколькими книгами и его дорогого чемоданчика, помещавшегося в углу.
Жан Вальжанның өзі артқы аулаға салынған күзетші күркесін еске түсіретін қосалқы үйге орналасты, онда төсегі бар жиналмалы кереует, сырланбаған ағаш үстел, су ішетін фаянс құты, түтеленген бірнеше кітап, шиден тоқылған орындық, ал бұрышта баға жетпес шабадан тұрды.