Содан соң, ұзын қою кірпіктерін бір- екі қағып жіберді де, мен жаққа бұрылып та қарамастан, сияны бейне бір өзі төгіп алған, оған өзі ғана кінәлі жандай жай таныта, алдына құлаған сиясауытты алып, жайлап партаның үстіне қойды.
Потом, слегка моргнув длинными густыми ресницами, не глядя в мою сторону, так, словно чернила пролил он сам и виноват в этом только он, спокойно поднял упавшую чернильницу и поставил её на парту.