Но затем, простив ей по неведению, прибавил, "как бы смотря в книгу будущего" (выражалась госпожа Хохлакова в письме своем), и утешение, "что сын ее Вася жив несомненно, и что или сам приедет к ней вскорости, или письмо пришлет, и чтоб она шла в свой дом и ждала сего.
Содан кейін ол әлгі әйелдің білместігін кешіріп, бейне "болашақты болжайтын кітапқа қарағандай" (Хохлакова ханым хатында дәл осылай деп жазыпты), оның көңілін жұбатып: "ұлың Вася аман-сау, бұған күмән жоқ, жақында келіп те қалатын шығар немесе одан хат аларсың, сондықтан уайымдамай үйіңе қайтып, балаңды күт деген-ді.