Still less could Levin say that he was a knave, as Sviazhsky was unmistakably an honest, good-hearted, sensible man, who worked good-humoredly, keenly, and perseveringly at his work; he was held in high honor by everyone about him, and certainly he had never consciously done, and was indeed incapable of doing, anything base.
Свияжский, күмән жоқ адал, мейрімді, ақылды адам болған соң да, оны нас еді деуге Левин аузы бара қоймайтын еді, істейтін ісін өзі үнемі жарқын жүріп, төңірегіндегілер түгел жоғары бағалағандай ширақ істейтін еді де, біле тұра, өмірі ешбір жаманшылық істеген, істейін деген түрі де жоқ еді.