Егіннің арасындағы қара жолмен шаңды аспанға бұрқыратып зырлап кетіп бара жат қан, дәу де болса, әлгіндегі Қаратайдың тап өзі.
Пыль поднимая к небу, мчится по черной дороге меж полей, наверное, сам Каратай.