Точно так же и Левин в душе презирал и городской образ жизни своего приятеля, и его службу, которую считал пустяками, и смеялся над этим.
Сол сықылды Левин де көңілдесінің қалалық тіршілік түрі мен қызметін іштей жек көріп, болымсыз бірдеңе санап, күлкі етіп жүретін.