Христова же церковь, вступив в государство, без сомнения не могла уступить ничего из своих основ, от того камня, на котором стояла она, и могла лишь преследовать не иначе как свои цели, раз твердо поставленные и указанные ей самим господом, между прочим: обратить весь мир, а стало быть, и всё древнее языческое государство в церковь.
Ал Христос орнатқан шіркеу мемлекетке қосылғаннан кейін өзінің түп негіздерінен, өзінің іргетасынан, күмән жоқ, ештеңені жоғалтпайтын еді; ол тек құдай тағаланың өзі бекем алға қойып, көрсетіп берген мақсатқа жетуден басқа ештеңені де көксей алмады, ол мақсат - бүкіл әлемді, демек, күллі ежелгі мәжусилік мемлекетті шіркеудің аясына алу болатын.