Степана Аркадьича не только любили все знавшие его за его добрый, веселый нрав и несомненную честность, но в нем, в его красивой, светлой наружности, блестящих глазах, черных бровях, волосах, белизне и румянце лица, было что-то, физически действовавшее дружелюбно и весело на людей, встречавшихся с ним.
Степан Аркадьичті білетіндер өзін түгел жақсы көргенде, мейрімді, жайдары құлқы, күмансыз адалдығына бола жақсы көрумен қатар, жолыққан адамдарына көрікті, жарқын келбетінен, нұрлы жүзінен, қара қасы мен қара шашынан, қызыл шырайлы аппақ жүзінен сырттай әсер ететін бір шадман, достық та есіп тұратын.