Күн бата разъезге болар-болмас қана кідіріп өткен поездан қарғып түсіп, мен қарсы алдымдағы қызыл шатырлы екі ағаш үйте қуана қарап, орнымнан қозғала алмай, қалтиып қалыппын.
As the sun set, jumping off a barely halted train at the station, I stood joyfully unable to move, staring at the two red-roofed wooden houses in front of me.