То не было отражение жара душевного или играющего воображения: то был блеск, подобный блеску гладкой стали, ослепительный, но холодный; взгляд его - непродолжительный, но проницательный и тяжелый, оставлял по себе неприятное впечатление нескромного вопроса и мог бы казаться дерзким, если бы не был столь равнодушно спокоен".
Бұл жанындағы оттың жалыны немесе ойнақшыған бір қиялды сәулесі емес: бұл жарқыл көз шағылатын болаттың жарқылында болғанымен, суық тартқан жарқыл еді; оның көзқарасы тоқырмайтын, бірақ өткір ауыр көзқарас еді; ол қараса ұнамсыз сұрақ қойғандай көңілге жайсыз бір дақ қалдыратын еді, егер өзін caлғырт-бейқам ұстамаса, оны дөкір-бұзық көзқарас деуге болар еді.