Но случилось так, что из Парижа вернулся двоюродный брат покойной Аделаиды Ивановны, Петр Александрович Миусов, многие годы сряду выживший потом за границей, тогда же еще очень молодой человек, но человек особенный между Миусовыми, просвещенный, столичный, заграничный и притом всю жизнь свою европеец, а под конец жизни либерал сороковых и пятидесятых годов.
Бірақ, дес бергенде, марқұм Аделаида Ивановнаның немере ағасы, Петр Александрович Миусов, осы кезде Парижден қайтып келеді; кейін талай жыл тапжылмай шетелде тұрған Петр онда әлі қылшылдаған жас жігіт болатын; білімділігімен, астана мен шет жұрттың тұрмыс салтына машықтығымен, өмір бойы өзін еуропалық санап, ақырында қырқыншы, елуінші жылдардың либералы атанған ол Миусовтар әулетіндегі бір ерекше жаралғаны еді.