Он находил это естественным, потому что делал это каждый день и при этом ничего не чувствовал и не думал, как ему казалось, дурного, и поэтому стыдливость в девушке он считал не только остатком варварства, но и оскорблением себе.
Оны өзі табиғи деп тапқанда, сол кәсіпті күн сайын істей жүріп, оның үстіне, өз байқауынша, жаман ештеңе сезіп, ештеңе бар деп ойламағандықтан тауыпты да, сондықтан қыздың ұялшақтығын тағылық сарқыты деп білу үстіне, тіпті өз басымды қорлағандық деп санайтын болыпты.