Stepan Arkadyevitch smiled hardly perceptibly, catching the instantaneous change he knew so well in Levin's face, which had become as gloomy as it had been bright a minute before.
Степан Аркадьич Левиннің бұдан бір минут бұрын сонша жарқын отырған жүзін соғұрлы тұнжыратып жіберген, өзі қанық білетін қалт өзгерісті аңғарып, болар-болмас күлімсіреп те қойды.