The blows of the basement hammer every day grew more and more between; and each blow every day grew fainter than the last; the wife sat frozen at the window, with tearless eyes, glitteringly gazing into the weeping faces of her children; the bellows fell; the forge choked up with cinders; the house was sold; the mother dived down into the long church-yard grass; her children twice followed her thither; and the houseless, familyless old man staggered off a vagabond in crape; his every woe unreverenced; his grey head a scorn to flaxen curls!
Жертөледегі балға соққылары барған сайын сирек естілді, күн өткен сайын жаңа соққы бұрынғысынан бәсеңдей берді; әйелі терезе алдында бүрісіп отырған қалпы балаларының жылай-жылай айғызданған беттеріне жарқ-жұрқ еткен құрғақ көздерін қадады; көрік салбырап, өңеші күлмен бітеліп қалды; үйді сатты; шеше қыстақ моласындағы биік шалғын арасына көміліп көрінбей кетті, балалар да оны шығарып салған соң, көп ұзамай соңынан жөнелді; сөйтіп, үйсіз-күйсіз, соқа басты шал сүрініп-қабынып, қаралы кезбе болып, жолға шықты; оның қайғысын ешкім мүсіркемеді, шашындағы ақтың өзі зығыр түсті бұйрасына әжуадай көрінетін.