Мальчик молча и задорно ждал лишь одного, что вот теперь Алеша уж несомненно на него бросится; видя же, что тот даже и теперь не бросается, совершенно озлился, как зверенок: он сорвался с места и кинулся сам на Алешу, и не успел тот шевельнуться, как злой мальчишка, нагнув голову и схватив обеими руками его левую руку, больно укусил ему средний ее палец.
Шамырқанып алған бала үн-түнсіз бір-ақ нәрсені күткен еді: Алешаның енді оған дүрсе қоя беретіні күмәнсыз көрінген; бірақ оның тап беретін түрі жоғын байқаған соң бала онан сайын ашуланып, енді Алешаға өзі жармаса кетті; басын тұқырайтып алған ызақор бала оның сол қолын қос қолдап ұстап тұрып, ортаңғы саусағын қыршып алғанын Алеша тіпті байқамай да қалды.