Again Jean Valjean paused, swallowing his saliva with an effort, as though his words had a bitter after-taste, and then he went on: "When one has such a horror hanging over one, one has not the right to make others share it without their knowledge, one has not the right to make them slip over one's own precipice without their perceiving it, one has not the right to let one's red blouse drag upon them, one has no right to slyly encumber with one's misery the happiness of others.
Жан Вальжан үндемей қалды, сосын кермек дәмі керек болғандай сілекейін зорлап жұтып, сөзін қайта сабақтады: Алда-жалда адамға қорлық таңбасы басылса, ол өзінің масқаралығын басқалардың өз ырқынсыз бөлісуін талап етпеуге тиіс, обаны өзгелерге жұқтыруға оның хақысы жоқ, басқаларды білдіртпей өзі құлаған орға жетелемеуі керек, өзінің тұтқын күртесін жанындағылардың иығына жауып, өз сорлылығымен жақындарының бақытына көлеңке түсірмегені ләзім.