Я вывел Печорина вон из комнаты, и мы пошли на крепостной вал; долго мы ходили взад и вперед рядом, не говоря ни слова, загнув руки на спину; его лицо ничего не выражало особенного, и мне стало досадно: я бы на его месте умер с горя.
Мен Печоринді бөлмеден алып шықтым, біз қорған бекінісіне кеттік; қолымызды артымызға ұстаған күйі, екеуміз ұзақ үн қатыспай әрлі-берлі қатар жүрдік те қойдық; мен оның жүзінен ешқандай ерекше өзгеріс көре алмай қапа болдым: егер мен Печориннің орнында болсам қайғыдан өлген болар едім.