Да, я уже прошел тот период жизни душевной, когда ищут только счастия, когда сердце чувствует необходимость любить сильно и страстно кого-нибудь, - теперь я только хочу быть любимым, и то очень немногими; даже мне кажется, одной постоянной привязанности мне было бы довольно: жалкая привычка сердца!..
Мен жан тіршілігінің тек қана бақыт іздеп, жүректің әлдекімді қатты, тойымсыз сүйгісі келіп тұратын дәуірінен өтіп кеттім: енді мені біреу сүйсе екен деп тілеймін, соның өзінде де көп емес, аз, тіпті бір-ақ адамның тоқтаусыз, айнымас достығы маған жетерлік тәрізді.