Бұл достарының қазақ кедейі үшін барын құрбан етер бейілін көре отырып, Абай өзінің де жұрт керегіне жарауы аса қажет екенін ойлады.
Seeing his friends' willingness to sacrifice everything for the poor Kazakhs, Abai thought that it was critically important for him too to be of use to the people.