Когда он открыл, как следует, глаза, он увидел, что шумит море и что, даже больше того, - волна покачивается у самых его ног, и что, короче говоря, он сидит на самом конце мола, и что над ним голубое сверкающее небо, а сзади - красивый город на горах.
Көзін анықтап ашқанда ол теңіз шулап, ол аз болса толқындар тулап мұның аяғына соғып жатқанын, қысқартып айтқанда, өзінің айлақ аузына салынған құрылыс - молдың ең шетінде отырғанын, астында жарқыраған көгілдір теңіз, артында таудағы әсем қала екенін көрді.