Запершись в своей мастерской, полковник Аурелиано Буэндия размышлял об этих переменах, и впервые за долгие годы молчания в одиночестве он убедился и с тоской признался себе в том, что совершил большую ошибку, не доведя войну до логического конца.
Шеберханасын жауып алған полковник Аурелиано Буэндиа осы өзгерістердің бәрін оңашада ой елегінен өткізді, оқшау қалған ұзақ жылдары ішінде ол тұңғыш рет соғысты ақырына жеткізіп, не олай, не былай шығармай тастағаны үлкен қателік болғанына көз жеткізіп, өзегі өртенді.