С Хуаном Примито и раньше никто не мог сравниться в ходьбе, сейчас же он летел как ветер, оставляя позади лигу за лигой и поминутно оглядываясь, словно чувствуя за собой погоню: - Проклятые бабы!
Бұрыннан-ақ жаяу жүрістен Хуан Примитоға ешкім шақ келмейтін, ал енді болса ол құйынша ағып лигадан соң лиганы артқа тастап, дәп біреу артынан қуып келе жатқандай: - Құрығыр қатындар-ай!