Dorothea was unable to persuade herself that her present happiness was not all a dream; Cardenio was in a similar state of mind, and Luscinda's thoughts ran in the same direction.
Доротея өз бақытының түсі емес, өңі екеніне әлі сене алмай тұрды; Карденьоға да өз бақыты - қиял тәрізді көрінді, Лусинда да өз бақыты жайында тап осындай ойға бейім болды.