Полюбовавшись несколько времени из окна на голубое небо, усеянное разорванными облачками, на дальний берег Крыма, который тянется лиловой полосой и кончается утесом, на вершине коего белеется маячная башня, я отправился в крепость Фанагорию, чтоб узнать от коменданта о часе моего отъезда в Геленджик.
Шарпы бұлттар шашыраған көгілдір аспанға, ақшыл көк жота боп басталып, ұшар басында маяк мұнарасы ағарған жартасқа барып аяқталатын Қырымның алыс жағасына біраз уақыт терезеден қарап құмартқаннан кейін, мен коменданттан қай сағатта Геленджикке жүретінімді білейін деп, Фанагория қорғанына жөнелдім.