Returning to the room, he would usually begin doing something to amuse and comfort his precious boy; he would tell him stories, funny anecdotes, or would mimic comic people he had happened to meet, even imitate the howls and cries of animals.
Ал бөлмеге қайтып келгесін ол сүйікті ұлын әдетте бірдеңемен алдарқатып, жұбатуға тырысатын, оған ертегі, күлкілі анекдот айтатын, немесе бет әлпетін, қимылын өзгертіп, өзі білетін күлкілі адамдарды бейнелейтін, тіпті аңның ұлыған болмаса бақырған даусына да салатын.