Абай ендi бiраз отырса, Кәмшатты құшақтап, бауырына қысып жатып: "сорлы бауырым, жазықсыз бауырым!"- деп, зар шегер болса да, мынадай iшi дұшпандықпен қатып қалған көн көңiлдi жандардың алдында оны iстесе, адасқаны.
If Abaй sat a little longer, if he would embrace Kämshat, hold her close to his chest, and say, "poor brother, innocent brother!" with lament, even then, if he did it in front of these people whose hearts are frozen with internal enmity, he would be lost.