А вместе с тем на этом самом месте воспоминаний чувство стыда усиливалось, как будто какой-то внутренний голос именно тут, когда она вспомнила о Вронском, говорил ей: "Тепло, очень тепло, горячо".
Бірақ, сонымен қатар, еске алғандарының дәл осы, Вронскийді ойлаған жеріне келгенде, ішкі бір үн: "жылы ғой, өте жылы, күйіп тұр", - дегендей, ұялу сезімі де күшейіп қоя берді.