De abdijkerk werd gefinancierd door bisschop Everard van Norwich, voor wie Fontenay een toevluchtsoord was voor de vijandigheid van Hendrik II van Engeland, en heeft een sobere, on versierde schoonheid, geen klokkentoren, omdat er geen verre gelovigen waren om te aanbidden, maar harmonische verhoudingen in het interieur en fijne akoestiek omdat Sint Bernardus een grote liefhebber van muziek was.
Bisschop Evarard betaalde er voor.