Een brief aan zijn redacteur bij Grove Ik kan niet als verantwoordelijk proza-kunstenaar en ook als een gelovige in de impulsen van mijn eigen hart en in de schoonheid van pure spontane taal als ik de redacteurs mijn zinnen laat nemen, die mijn zinnen zijn die ik door strepen scheid wanneer ik 'adem', die elk naar de toon van het hele verhaal uitstort zijn eigen ritmische jauw van blootstelling, en ze met komma's raamt, snijden ze in tweeën, in drieën, in vierën, het ruïneren van de swing...
Ik kan niet organisch schrijven, wetende dat mijn werk wordt bewerkt.