Arme Hick, zonder carrière, in een eeuwige staat van lage intensiteit van verlating (ik mis je zo erg, loop de typische Eleanor brief, maar je zou het hier haten, dus kom niet) reizen door de barrooms van het land als Eleanor's ogen en oren, blijft voor mij de held van het boek.
Hick reisde door de kroegen als Eleanor's ogen en oren.