Die gruwelijk schoon geknipte en perfect geklede vrouwelijke filmlichamen kunnen een wereld voorstellen die niet bereid is het bestaan van overspel, homoseksualiteit, rassenstrijd, vrouwelijke lust en woede, politieke en culturele revolutie, dysfunctie in het gezin of rommelijke passie van welke aard dan ook te erkennen, om nog maar te zwijgen van onveranderlijk verlies, ondraaglijke pijn en dood.
De filmvertoning van vrouwen is onrealistisch en geanestiseerd.