Een Washington Post boekcriticus en Exleys literaire executeur, Yardley gebruikt naar verluidt schaarse bewijzen - zoals tal van late-night telefoontjes van Exley van 1975 tot 1992 - om conclusies te trekken over Exleys zelf-absorptie en dubbelzinnige seksualiteit.
Yardley heeft onbetrouwbare bewijsmateriaal gebruikt om te speculeren over de seksuele geaardheid van Exley.