In 1968, toen Johnson door de druk van het bemiddelen van een steeds meer centraal gezette Democratische Partij brak en Kennedy tot een moordenaar viel, hadden twee politieke idealen een stille meerderheid die Johnson's oorlog tegen Vietnam steunde en Richard Nixon stemde, en een nieuwe klasse liberale professionals en jongeren die Johnson's oorlog tegen armoede steunden, maar alles haatte wat Richard Nixon vertegenwoordigde.
Sommige mensen steunden Johnson en stemden in Nixon.