En op een gegeven moment kwam er een stem tussen de sombere takken bovenop de kop in een volhartig evenlied van onbeperkte vreugde; een oude trut, zwak, gaunt, en klein in een blaas-beluffelde pijl, had zo gekozen om zijn ziel te gooien op de groeiende duisternis.
Een vreugdevol lied werd gezongen door een struik om de duisternis te verplaatsen.