In alle besprekingen over metaforen, schrijft H. W. Fowler in Modern English Usage, moet worden nagedacht dat sommige metaforen leven, d.w.z. worden aangeboden en aanvaard met een bewustzijn van hun aard als vervanging voor hun letterlijke equivalenten, terwijl anderen dood zijn, d.w.z. zo vaak zijn gebruikt dat spreker en luisteraar zijn opgehouden te zijn zich bewust dat de gebruikte woorden niet letterlijk zijn.
De schrijver beweert dat sommige metaforen leven.