Dus Loury is nu alleen (of liever gezegd, aan het hoofd van een kleine beweging van gelijkgestemde mensen, gecentreerd op zijn nieuwe Instituut voor Ras en Sociale Divisie): verworpen door de zwarte politieke elite, die nog steeds alles de schuld wil geven aan witte racisme, en evenzeer verworpen door een conservatisme dat precies niets wil doen aan de voortzetting van de rassenongelijkheid.
Loury wordt door zowel de zwarte politieke elite als de conservatieven afgewezen.