Dat de radicale enthousiasme van 1968 geen blijvende politieke afdruk op de westerse democratieën liet, is een conclusie die een eenvoudige verkiezingsgeschiedenis van de daaropvolgende decennia, de decennia van Reagan, Thatcher en Kohl, zou lijken voldoende te bewijzen.
Het lijkt erop dat de jaren voldoende zouden zijn om hun zaak te bewijzen.