Tijdens hun tijd bij het koninklijk hof hadden zij de zogenaamde voorbereidende martelingen ingevoerd, die de gevangenen die verdacht werden van ketterij, bewust moeten maken van de relatie van de vragen over het geloof, die tijdens de martelingen werden gesteld, die in ieder geval weinig van de gevangenen hadden overleefd.
Ze hadden martelingsmethoden.