Volgens mijn rabbijn (ik wil niet doen alsof ik een student van dergelijke dingen ben), zeiden latere commentatoren dat dit betekende dat Abraham gezegend was met de erkenning dat hij de beproevingen van zijn leven met moed en toewijding had doorstaan en nu een vreedzame pensioen kon genieten, tevreden in zijn eigen ogen en in de ogen van God.
Abraham kon een vreedzame pensioen nemen.