د بابر نوم ظهیرالدین دی خو د بابر معنا  ببر  یا پړانگ  دی  د ده ټول ژوند په جگړو کی تیر سوی دی  بابر د پلار لخوا گوډ تیمور او د مور لخوا چنگیزخان ته رسیږی  پلار یې « شیخ عمر میرزا » د فرغانې مشر و  بابر د  کالو و چی د پلار پر ځای کښېناست  په  کی یې د عمر په  کلنۍ کی سمرقند د خپل اکا تر مړینی وروسته ونیو  خو وروسته یې ورور دواړه ځایونه  فرغانه او سمرقند  ځنی ونیول  ده بیا هغه ونیول او بیرته یې د لاسه ورکړل څو چی باالاخره غرونو ته وتښتېد او هلته د فراري په توگه د چوپانانو سره اوسېدﺉ  وروسته یې څه کسان پیدا کړل او د هندوکش څخه راواوښت څو چی په  کی یې کابل ونیو او د فرغانې څخه تر شړل کېدو وروسته آن تر هغه لا غټ واکمن سو  خو په بله سیمه کی   کله چی په کابل کی د پاچا په توگه ټینگ سو  نو بیرته مخ پر سمرقند ورغی او د ایرانی پاچا « شاه اسمعیل » په مرسته یې هغه ونیو او شیعه مذهب یې ومانه  وروسته یې بخارا او خراسان هم د اسمعیل په کومک ونیول     مگر د ازبکو مشر « عبیدالله خان » د شاه اسمعیل تر وتلو وروسته برید پر وکړ او دا ټول متصرفات یې بیرته ځنی ونیول څو چی بابر هم کابل ته راستون سو    او صرف بدخشان ورپاته سو چی مرکز یې کندز و  د دې نفرت علت د ده لخوا د شیعه مذهب قبلول و  چی وروسته بیرته سُنی سو   بابر کرار پاته نسو او دا چی د منځنۍ آسیا څخه مأیوس او نه