اینتل  دومین ریزپردازنده‌ی  بیتی طراحی و ساخته شده توسط اینتل بود در آوریل  عرضه شد اینتل  نوع گسترش‌یافته و بهبودیافته‌ای طراحی  بود اگر چه هماهنگی باینری با آن نمی‌داشت–یعنی برنامه‌های اسمبل شده برای  در  قابل استفاده نبودند فرکانس پایهٔ مشخص شده به مگاهرتز محدود بود و دستورالعمل‌های متداول آن زمان اجرایی برابر     یا  سیکل داشتند که این به معنی صدها دستورالعمل در ثانیه بود  گاهی به عنوان «اولین ریزپردازندهٔ واقعاً قابل استفاده» شناخته می‌شد با وجود اینکه ریزپردازنده‌های قبل‌تر از آن هم برای محاسبه و سایر برنامه‌ها استفاده می‌شدند