در لایهٔ بیرونی خورشید یعنی از سطح آن تا عمق نزدیک به ٬ کیلومتری یا ٪ شعاع خورشید پلاسمای خورشید به اندازهٔ کافی چگال یا داغ نیست تا بتواند انرژی گرمایی لایه‌های درونی را از راه تابش به بیرون برساند به عبارت دیگر بجای ناحیه‌ای تابنده ناحیه‌ای مات است درنتیجه انرژی گرمایی از راه همرفت و ستون‌های داغ جابجا می‌شود و به سطح خورشید می‌رسد هنگامی که مواد در سطح خورشید کمی خنک می‌شود به عمق خورشید جایی که رفت و برگشت‌های همرفتی آغاز شده بود فروبرده می‌شود تا دوباره از بالای ناحیهٔ تابشی گرما دریافت کند در لایه‌ای از خورشید که با چشم می‌توان آن را دید دما تا ٬ کلوین افت می‌کند و چگالی تنها  gm است نزدیک به  چگالی هوا در سطح دریاهاستون‌های داغ همرفتی بر روی سطح خورشید جا می‌اندازند این ستون‌ها از دور به صورت جودانه یا یک سری نقطه دیده می‌شود آشفتگی پدید آمده در اثر رفت و برگشت‌های همرفتی در بیرونی‌ترین لایهٔ بخش درونی خورشید باعث ایجاد یک پویایی در «اندازهٔ کوچک» می‌شود که درنتیجهٔ آن یک شمال و جنوب مغناطیسی در سراسر سطح خورشید پدید می‌آید ستون‌های داغ خورشید به شکل سلول‌های بنارد است درنتیجه هندسهٔ منشوری شش ضلعی به خود می‌گیرد