volgens de participatiemethode oefent iemand die deelneemt aan het politieke proces per definitie feitelijke macht uit maar een belangrijk punt van kritiek op deze methode is de regel van de geanticipeerde reactie die stelt dat er in het politieke proces sprake is van niet-zichtbare invloed van de ene op de andere deelnemer als bijvoorbeeld de regering denkt dat een voorstel in het parlement niet haalbaar is en daarom het voorstel nog vóór de indiening wijzigt is er feitelijk sprake geweest van een impliciete invloed van het parlement op de regering de invloed is echter niet zichtbaar geweest en zal daarom bij toepassing van de participatiemethode niet worden opgemerkt een ander punt van kritiek is dat participatie niet altijd leidt tot macht bijvoorbeeld als op het moment van participatie de beslissing eigenlijk al vaststaat