شاید مشهورترین توضیح برای مسئلهٔ نوترینوی خورشیدی بر چیزی که نوسان‌های نوترینویی neutrino oscillation نامیده می‌شود استوار است بر اساس این توضیح اگر نوترینو جرم کوچکی داشته باشد یعنی حدود  الکترون‌ولت یک نوترینوی الکترونی می‌تواند در مسیر حرکت از میان بخش‌های خارجی خورشید به نوترینوی میونی یا تائوئی تبدیل شود در آزمایش‌های نخستین تنها نوترینوهای الکترونی مشاهده می‌شد که تنها بخشی از تمام نوترینوهای تولیدی بودند