aan het eind van de e eeuw waren de oirats nog steeds een relatief zwakke federatie vergeleken met andere mongoolse stamfederaties ze waren verdeeld in facties en clans gebaseerd op de vier stammen van de oirats dörbet torgut khoshut en de choros de laatste was de leidende clan die een generatie later de dzjoengaren zou worden de clans voerden voortdurend een onderlinge strijd en waren vooral daarom een gemakkelijke prooi voor hun grootste mongoolse tegenstander de altyn khan het was vooral de druk van de laatste die groepen oirats al vanaf  in westelijke richting deed migreren naar het relatief onbevolkte gebied tussen de rivieren de irtysj en de ili die migratie viel samen met het steeds verder oprukken van de russen in centraal-azië