filmin sonunda şehir kapısının yıkıntılarında anlatıcıların sözleri bir bebek ağlamasıyla kesilir sepet içinde bir bebek yıkıntıların hemen dışında terkedilmiştir sepette bulunan bazı değerli eşyaları çalmaya kalkışan yabancıyla onu kınayan oduncu tartışırlarken uyanık yabancı daha önce anlatılanlardan bir ipucu yakalar oduncuyu biraz sorgulayıp sıkıştırınca onun da bir hırsız olduğunu ve değerli hançeri onun çalmış olduğunu ortaya çıkartır bütün bu bencillikler ve yalanlar rahibin insanlığa olan inancını zayıflatır ancak fakir oduncunun evde altı çocuğu daha olmasına rağmen bebeği evlat edinmek istemesi rahibin ona karşı yumuşamasına neden olur ve hançeri çalmış olmasını farklı bir gözle değerlendirmeye başlarlar oduncunun kucağında bebekle uzaklaşırken yağmurun birden kesilmesi ve havanın açması her şeye rağmen insanlığa olan inancın ve umudun hâlâ var olduğunu sembolize eder